tag:blogger.com,1999:blog-17292457582093840892012-01-24T23:52:50.487+06:30ဓမၼ အႏွစ္သာရမ်ား စုေ၀းရာေနရာThe Bliss Of Emancipationhttp://www.blogger.com/profile/08012662755160784652noreply@blogger.comBlogger84551100tag:blogger.com,1999:blog-1729245758209384089.post-54668016276158711342011-12-20T14:57:00.002+06:302011-12-20T17:53:51.750+06:30<div class="date-posts"> <div class="post-outer"> <div class="post hentry"><br /><div class="post-header"> </div> <div class="post-body entry-content" id="post-body-3324895535439471946"> <a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-HNHReW97Dcw/TvBFEaneJ-I/AAAAAAAAB6Y/5fznStS4X2g/s1600/srs1.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 550px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-HNHReW97Dcw/TvBFEaneJ-I/AAAAAAAAB6Y/5fznStS4X2g/s400/srs1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5688122271535605730" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-rpzs5UcWLGs/TvBFEADNzXI/AAAAAAAAB6M/h3dpPi4k6no/s1600/srs2.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 331px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-rpzs5UcWLGs/TvBFEADNzXI/AAAAAAAAB6M/h3dpPi4k6no/s400/srs2.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5688122264404217202" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-p60p7wHBtDw/TvBFDalQGsI/AAAAAAAAB6A/eWcpZUaU_vA/s1600/srs3.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 450px; height: 319px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-p60p7wHBtDw/TvBFDalQGsI/AAAAAAAAB6A/eWcpZUaU_vA/s400/srs3.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5688122254346427074" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-XWDXbOXDrH0/TvBFDC-q8bI/AAAAAAAAB50/hcke-IkxipY/s1600/srs4.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 411px; height: 561px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-XWDXbOXDrH0/TvBFDC-q8bI/AAAAAAAAB50/hcke-IkxipY/s400/srs4.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5688122248010592690" border="0" /></a> </div> <div class="post-footer"> <div class="post-footer-line post-footer-line-1"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-DkPZWXynWiA/TvBvukW78VI/AAAAAAAAB7U/d0tYHiEiens/s1600/agenda1.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 416px; height: 572px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-DkPZWXynWiA/TvBvukW78VI/AAAAAAAAB7U/d0tYHiEiens/s400/agenda1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5688169175193481554" border="0" /></a><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-DjmxArlz1_s/TvBvumpL0hI/AAAAAAAAB7I/zqTL5ixZznM/s1600/agenda2.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 444px; height: 508px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-DjmxArlz1_s/TvBvumpL0hI/AAAAAAAAB7I/zqTL5ixZznM/s400/agenda2.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5688169175806890514" border="0" /></a><br /><span class="post-author vcard"><br />Posted by <span class="fn">The Bliss Of Emancipation</span> </span> <span class="post-timestamp"> at <a class="timestamp-link" href="http://saddhammaramsi.blogspot.com/2011/12/blog-post_20.html" rel="bookmark" title="permanent link"><abbr class="published" title="2011-12-20T00:16:00-08:00">12:16 AM</abbr></a> </span> <span class="post-comment-link"> <a onclick="" class="comment-link" href="http://saddhammaramsi.blogspot.com/2011/12/blog-post_20.html#comment-form">0 comments</a> </span> <span class="post-icons"> <span class="item-action"> <a href="http://www.blogger.com/email-post.g?blogID=165932987509373407&amp;postID=3324895535439471946" title="Email Post"> <img alt="" class="icon-action" src="http://img1.blogblog.com/img/icon18_email.gif" width="18" height="13" /> </a> </span> <span class="item-control blog-admin pid-2045256034"> <a href="http://www.blogger.com/post-edit.g?blogID=165932987509373407&amp;postID=3324895535439471946&amp;from=pencil" title="Edit Post"> <img alt="" class="icon-action" src="http://img2.blogblog.com/img/icon18_edit_allbkg.gif" width="18" height="18" /> </a> </span> </span> <div class="post-share-buttons goog-inline-block"> <a class="goog-inline-block share-button sb-email" href="http://www.blogger.com/share-post.g?blogID=165932987509373407&amp;postID=3324895535439471946&amp;target=email" target="_blank" title="Email This"><span class="share-button-link-text">Email This</span></a><a onclick="'window.open(this.href," class="goog-inline-block share-button sb-blog" href="http://www.blogger.com/share-post.g?blogID=165932987509373407&amp;postID=3324895535439471946&amp;target=blog" height="270,width=" 475="" target="_blank" title="BlogThis!"><span class="share-button-link-text">BlogThis!</span></a><a class="goog-inline-block share-button sb-twitter" href="http://www.blogger.com/share-post.g?blogID=165932987509373407&amp;postID=3324895535439471946&amp;target=twitter" target="_blank" title="Share to Twitter"><span class="share-button-link-text">Share to Twitter</span></a><a onclick="'window.open(this.href," class="goog-inline-block share-button sb-facebook" href="http://www.blogger.com/share-post.g?blogID=165932987509373407&amp;postID=3324895535439471946&amp;target=facebook" height="430,width=" 640="" target="_blank" title="Share to Facebook"><span class="share-button-link-text">Share to Facebook</span></a><div class="goog-inline-block dummy-container"><g:plusone source="blogger" href="http://saddhammaramsi.blogspot.com/2011/12/blog-post_20.html" size="medium" width="300" annotation="inline"></g:plusone></div> </div> </div> <div class="post-footer-line post-footer-line-2"><span class="post-labels"> Labels: <a href="http://saddhammaramsi.blogspot.com/search/label/%E1%80%9E%E1%80%90%E1%80%84%E1%80%B9%E1%80%B8" rel="tag">သတင္း</a> </span> </div></div></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1729245758209384089-5466801627615871134?l=www.dhammaflavour.net' alt='' /></div>The Bliss Of Emancipationhttp://www.blogger.com/profile/08012662755160784652noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1729245758209384089.post-12814327243521300992011-12-16T23:52:00.002+06:302011-12-19T15:34:08.123+06:30<div class="post-body entry-content" id="post-body-4265364562516872421"> <a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-GDDWDUlX8d4/Tutvkn4z2GI/AAAAAAAAB3w/oF5qhC65MrE/s1600/beside_photo_09.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 244px; height: 316px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-GDDWDUlX8d4/Tutvkn4z2GI/AAAAAAAAB3w/oF5qhC65MrE/s400/beside_photo_09.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5686761629458618466" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><img src="file:///C:/Users/NEWWIN%7E1/AppData/Local/Temp/moz-screenshot-1.jpg" alt="" /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);">မဟာစည္ရတၱညဳနာယက၊ အဘိဓဇမဟာရ႒ဂုရု၊ အဂၢမဟာကမၼ႒ာနာစရိယ၊ အဂၢမဟာသဒၶမၼေဇာတိက၊ သဒၶမၼရံသီရိပ္သာမ်ားအားလံုး၏ အဓိပတိဆရာေတာ္ၾကီး</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);">သီလဂုဏ္၊ သမာဓိဂုဏ္၊ ပညာဂုဏ္အထူးျပည့္စံုေတာ္မူေသာ</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);">သူမတူေအာင္ ၀ိနည္းအထူးေလးစားေတာ္</span><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);" class="text_exposed_show"><span>္မူေသာ<br />ေမတၱာ ကရုဏာအထူးၾကီးမား လံု႔လၾကီးေတာ္မူေသာ<br />သက္ေတာ္ရွည္ သဒၶမၼရံသီရိပ္သာ ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး<br /></span></span><span style="color: rgb(204, 0, 0);font-size:180%;" ><span style="font-weight: bold;">အရွင္ကု႑လာဘိ၀ံသ</span></span><br /><span style="font-weight: bold;"><br />သက္ေတာ္ (၉၁) ႏွစ္ ၊ ၀ါေတာ္ (၇၂)၀ါသည္</span><br /><br /><span style="font-weight: bold;" class="text_exposed_show"><span><br />ယေန႔ <span style="color: rgb(153, 102, 51);">ဒီဇင္ဘာလ၊ ၁၆ ရက္၊ ၂၀၁၁ ခုႏွစ္ နံနက္ ၇း၃၅ နာရီ</span>တြင္<br />ခႏၶာဇာတ္သိမ္း ခ်ဳပ္ၿငိမ္းေတာ္မူေၾကာင္း ရပ္နီးရပ္ေ၀းမွ တပည့္ဒါကာ ဒါယကာမမ်ားအား အသိေပးအပ္ပါသည္။<br /><br />ရုပ္ကလာပ္ေတာ္ကို (၇)ရက္ ပူေဇာ္ထားရွိမည္ ျဖစ္ၿပီး <span style="color: rgb(153, 51, 0);">၂၂-၁၂-၂၀၁၁ ခုႏွစ္ ေန႔လည္ ၁ နာရီ</span> အခ်ိန္တြင္ ရန္ကုန္ျမိဳ႔ က်ဳိကၠဆံကြင္းတြင္ အႏၱိမအဂၢိစ်ာပနပူေဇာ္ပြဲသဘင္<br />စီ္ရင္က်င္းပမည္ျဖစ္ေၾကာင္း<br />(၇) ရက္တိုင္တိုင္ အထူးတရားပဲြမ်ားကိုလည္း က်င္းပသြားမည္ျဖစ္ေၾကာင္း<br />ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး၏ ေနာက္ဆံုးခရီးမွာ ဒကာ ဒကာမမ်ားအေနျဖင့္<br />ေနာက္ဆံုး ေက်းဇူးဆပ္ ပူေဇာ္မႈျပဳႏိုင္ရန္ အႏၱိမအဂိၢစ်ာပန တင့္တင့္တယ္တယ္ ျဖစ္ေစရန္ ရည္ရြယ္ၿပီး ႏႈိးေဆာ္လိုက္ရပါသည္။<br /><br /></span><span style="color: rgb(153, 0, 0);">ေဇယ်ာေခမလမ္း၊ ရွစ္မိုင္၊ မရမ္းကုန္းျမိဳ႔နယ္ ၊ သဒၶမၼရံသီေက်ာင္းတိုက္<br />တယ္လီဖုန္း။ ။ ၀၁.၆၆၁၅၉၇ ၊ ၀၉၄၉၇၇၁၃၅၃<br /><br /></span></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-enQGr-ArStI/Tu78yY9VghI/AAAAAAAAB44/VQ1L2YM94g4/s1600/srs1.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 501px; height: 375px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-enQGr-ArStI/Tu78yY9VghI/AAAAAAAAB44/VQ1L2YM94g4/s400/srs1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5687761322038886930" border="0" /></a><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-W4lO81e7hk0/Tu78x5zpVuI/AAAAAAAAB4s/8QK07KLVErg/s1600/srs2.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 501px; height: 375px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-W4lO81e7hk0/Tu78x5zpVuI/AAAAAAAAB4s/8QK07KLVErg/s400/srs2.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5687761313676744418" border="0" /></a><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-Bk7G6cLXnss/Tu78xvSKs-I/AAAAAAAAB4g/HeMPffqNVaw/s1600/srs3.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 500px; height: 374px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-Bk7G6cLXnss/Tu78xvSKs-I/AAAAAAAAB4g/HeMPffqNVaw/s400/srs3.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5687761310851970018" border="0" /></a><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-1OEAZXh4MyE/Tu78xAK4XWI/AAAAAAAAB4U/EvbylNN811I/s1600/srs4.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 501px; height: 375px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-1OEAZXh4MyE/Tu78xAK4XWI/AAAAAAAAB4U/EvbylNN811I/s400/srs4.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5687761298204941666" border="0" /></a><br /></div> </div> <div class="post-footer-line post-footer-line-1"><span class="post-author vcard"> Posted by <span class="fn">The Bliss Of Emancipation</span> </span> <span class="post-timestamp"> at <a class="timestamp-link" href="http://saddhammaramsi.blogspot.com/2011/12/blog-post.html" rel="bookmark" title="permanent link"><abbr class="published" title="2011-12-16T08:07:00-08:00">8:07 AM</abbr></a> </span> <span class="post-comment-link"> <a onclick="" class="comment-link" href="http://saddhammaramsi.blogspot.com/2011/12/blog-post.html#comment-form">0 comments</a> </span> <span class="post-icons"> <span class="item-action"> <a href="http://www.blogger.com/email-post.g?blogID=165932987509373407&amp;postID=4265364562516872421" title="Email Post"> <img alt="" class="icon-action" src="http://img1.blogblog.com/img/icon18_email.gif" width="18" height="13" /> </a> </span> <span class="item-control blog-admin pid-2045256034"> <a href="http://www.blogger.com/post-edit.g?blogID=165932987509373407&amp;postID=4265364562516872421&amp;from=pencil" title="Edit Post"> <img alt="" class="icon-action" src="http://img2.blogblog.com/img/icon18_edit_allbkg.gif" width="18" height="18" /> </a> </span> </span> <div class="post-share-buttons goog-inline-block"> <a class="goog-inline-block share-button sb-email" href="http://www.blogger.com/share-post.g?blogID=165932987509373407&amp;postID=4265364562516872421&amp;target=email" target="_blank" title="Email This"><span class="share-button-link-text">Email This</span></a><a onclick="'window.open(this.href," class="goog-inline-block share-button sb-blog" href="http://www.blogger.com/share-post.g?blogID=165932987509373407&amp;postID=4265364562516872421&amp;target=blog" height="270,width=" 475="" target="_blank" title="BlogThis!"><span class="share-button-link-text">BlogThis!</span></a><a class="goog-inline-block share-button sb-twitter" href="http://www.blogger.com/share-post.g?blogID=165932987509373407&amp;postID=4265364562516872421&amp;target=twitter" target="_blank" title="Share to Twitter"><span class="share-button-link-text">Share to Twitter</span></a><a onclick="'window.open(this.href," class="goog-inline-block share-button sb-facebook" href="http://www.blogger.com/share-post.g?blogID=165932987509373407&amp;postID=4265364562516872421&amp;target=facebook" height="430,width=" 640="" target="_blank" title="Share to Facebook"><span class="share-button-link-text">Share to Facebook</span></a><div class="goog-inline-block dummy-container"><g:plusone source="blogger" href="http://saddhammaramsi.blogspot.com/2011/12/blog-post.html" size="medium" width="300" annotation="inline"></g:plusone></div> </div> </div> <div class="post-footer-line post-footer-line-2"><span class="post-labels"> Labels: <a href="http://saddhammaramsi.blogspot.com/search/label/%E1%80%9E%E1%80%90%E1%80%84%E1%80%B9%E1%80%B8" rel="tag">သတင္း</a> </span> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1729245758209384089-1281432724352130099?l=www.dhammaflavour.net' alt='' /></div>The Bliss Of Emancipationhttp://www.blogger.com/profile/08012662755160784652noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1729245758209384089.post-13513029788853105962011-12-09T20:45:00.000+06:302011-12-09T20:46:46.368+06:30<p><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-NVnvTfdU9Jc/Tt-lVNRx2DI/AAAAAAAAB1U/YHEModPUKX0/s1600/223.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 275px; height: 400px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-NVnvTfdU9Jc/Tt-lVNRx2DI/AAAAAAAAB1U/YHEModPUKX0/s400/223.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5683443038524921906" border="0" /></a><br /></p><p style="text-align: center;"><strong>အားလံုးသတၱ၀ါေ</strong><strong>တြ</strong>ြ က်န္းမာၾကပါေစ၊ ခ်မ္းသာၾကပါေစ၊</p><p style="text-align: center;">ကိုယ္ဆင္းရဲ ကင္းၾကပါေစ၊ စိတ္ဆင္းရဲ ကင္းၾကပါေစ၊</p><p style="text-align: center;"><strong>အစစ အရာရာ အဆင္ေၿပၾကပါေစ။</strong></p><p style="text-align: center;"> </p><p style="text-align: center;"><strong><br /></strong></p><p style="text-align: center;"><strong>အားလံုးသတၱ၀ါေ</strong><strong>တြ</strong>ြ ေဘးကင္းၾကပါေစ၊ ရန္ကင္းၾကပါေစ၊</p><p style="text-align: center;">စိုးရိမ္ၿခင္း ကင္းၾကပါေစ၊ ပူေဆြးၿခင္းကင္းၾကပါေစ၊</p><p style="text-align: center;"><strong>ၾကည္လင္ရႊင္လန္း ခ်မ္းေၿမ႔ၾကပါေစ။</strong></p><p style="text-align: center;"> </p><p style="text-align: center;"><strong><br /></strong></p><p style="text-align: center;"><strong>အားလံုးသတၱ၀ါေတြ</strong> ေဒါသမာန္မာန ကင္းၾကပါေစ၊</p><p style="text-align: center;">ရန္မူလိုၿခင္း ကင္းၾကပါေစ၊</p><p style="text-align: center;">ႏိွပ္စက္လိုၿခင္း ကင္းၾကပါေစ၊ သတ္ၿဖတ္လိုၿခင္း ကင္းၾကပါေစ၊</p><p style="text-align: center;">ရန္ၿငိဳးသိုၿခင္း ကင္းၾကပါေစ၊ မနာလိုၿခင္း ကင္းၾကပါေစ။</p><p style="text-align: center;"><strong>စိတ္ထားၿဖဴစင္ ေမတၱာ၀င္ ခ်စ္ခင္ၾကင္နာၾကပါေစ။</strong></p><p style="text-align: center;"> </p><p style="text-align: center;"><strong><br /></strong></p><p style="text-align: center;"><strong>အားလံုးသတၱ၀ါေတြ</strong> လိမ္ညာလွည္႔ၿဖား ေရွာင္ရွားၾကပါေစ၊</p><p style="text-align: center;">ေကာက္က်စ္စဥ္းလဲ ေရွာင္လႊဲၾကပါေစ၊</p><p style="text-align: center;">ကံုးေခ်ာစကား ေရွာင္ရွားၾကပါေစ၊ ၾကမ္းတမ္းစကား ေရွာင္ရွားၾကပါေစ၊</p><p style="text-align: center;">ၾကိမ္းေမာင္းစကား ေရွာင္ရွားၾကပါေစ၊ အက်ိဳးမဲ႔စကား ေရွာင္ရွားၾကပါေစ၊</p><p style="text-align: center;"><strong>ဟုတ္မွန္က်ိဳးရိွ အႏွစ္ၿပည္႔႔၍ ပိယ၀ါစာ ခ်ိဳသာစကား</strong></p><p style="text-align: center;"><strong>ေမတၱာထား ေၿပာၾကားၾကပါေစ။</strong></p><p style="text-align: center;"> </p><p style="text-align: center;"><strong><br /></strong></p><p style="text-align: center;"><strong>အားလံုးသတၱ၀ါေတြ</strong><strong> </strong>သူ႔ပစၥည္းကို ရယူလိုၿခင္း ကင္းၾကပါေစ၊</p><p style="text-align: center;">သူ႔အက်ိဳးကို ဖ်က္ဆီးလိုၿခင္း ကင္းၾကပါေစ၊</p><p style="text-align: center;">အယူမွားကို စြဲယူလိုၿခင္း ကင္းၾကပါေစ၊</p><p style="text-align: center;"><strong>ယူမွားကင္းၾက ေလာဘကိုသိမ္း ေဒါသထိန္း ေအးၿငိမ္းၾကပါေစ။</strong></p><p style="text-align: center;"> </p><p style="text-align: center;"><strong><br /></strong></p><p style="text-align: center;"><strong>အားလံုးသတၱ၀ါေတြ </strong>ဥစၥာဓန ၿပည္႔စံုၾကပါေစ၊ အလွဴဒါန ၿပဳႏိုင္ၾကပါေစ၊</p><p style="text-align: center;">ကိုယ္က်င္႔သီလ ထိန္းႏို္င္ၾကပါေစ၊ ဥပုသ္ သီလ ေစာင္႔ႏိုင္ၾကပါေစ၊</p><p style="text-align: center;">သမထတရား ပြားႏိုင္ၾကပါေစ၊ ကိုယ္စိတ္ႏွစ္ၿဖာ ခ်မ္းသာၾကပါေစ။</p><p style="text-align: center;"><strong>လိုအင္ဆႏၵ မွန္သမ်ွၿပည္႔၀ၾကပါေစ။</strong></p><p style="text-align: center;"><br /><strong></strong></p><p style="text-align: left; font-style: italic;"><span style="font-size: 85%;">ခ်မ္းေၿမ႔ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး ၏ <strong style="color: rgb(0, 0, 153);">ေမတၱာစိတ္ၿမတ္ အေအးဓါတ္ တရားေတာ္</strong><span style="color: rgb(0, 0, 153);"> </span>မွ ကူးယူေဖာ္ၿပပါသည္။</span></p><p style="text-align: left; font-style: italic;"><span style="font-size: 85%;"><a href="http://www.facebook.com/notes/monica-pyone/%E1%80%81%E1%80%BA%E1%80%99%E1%80%B9%E1%80%B8%E1%80%B1%E1%81%BF%E1%80%99%E1%82%94-%E1%80%86%E1%80%9B%E1%80%AC%E1%80%B1%E1%80%90%E1%80%AC%E1%80%B9%E1%80%98%E1%80%AF%E1%80%9B%E1%80%AC%E1%80%B8%E1%81%BE%E1%80%80%E1%80%AE%E1%80%B8-%E1%80%B1%E1%80%99%E1%80%90%E1%81%B1%E1%80%AC%E1%80%95%E1%80%BC%E1%80%AC%E1%80%B8%E1%80%94%E1%80%8A%E1%80%B9%E1%80%B8/230779013657132">http://www.facebook.com/notes/monica-pyone/%E1%80%81%E1%80%BA%E1%80%99%E1%80%B9%E1%80%B8%E1%80%B1%E1%81%BF%E1%80%99%E1%82%94-%E1%80%86%E1%80%9B%E1%80%AC%E1%80%B1%E1%80%90%E1%80%AC%E1%80%B9%E1%80%98%E1%80%AF%E1%80%9B%E1%80%AC%E1%80%B8%E1%81%BE%E1%80%80%E1%80%AE%E1%80%B8-%E1%80%B1%E1%80%99%E1%80%90%E1%81%B1%E1%80%AC%E1%80%95%E1%80%BC%E1%80%AC%E1%80%B8%E1%80%94%E1%80%8A%E1%80%B9%E1%80%B8/230779013657132</a><br /></span></p> <div class="post-footer-line post-footer-line-1"> <span class="post-author vcard"> Posted by <span class="fn">The Bliss Of Emancipation</span> </span> <span class="post-timestamp"> at <a class="timestamp-link" href="http://www.vimuttisukha.com/2011/12/blog-post.html" rel="bookmark" title="permanent link"><abbr class="published" title="2011-12-07T09:39:00-08:00">9:39 AM</abbr></a> </span> <span class="reaction-buttons"> </span> <span class="star-ratings"> </span> <span class="post-comment-link"> </span> <span class="post-backlinks post-comment-link"> </span> <span class="post-icons"> <span class="item-control blog-admin pid-116349386"> <a href="post-edit.g?blogID=1232773062557523788&amp;postID=1197460033183592860&amp;from=pencil" title="Edit Post"> <img alt="" class="icon-action" src="http://img2.blogblog.com/img/icon18_edit_allbkg.gif" width="18" height="18" /> </a> </span> </span> </div> <div class="post-footer-line post-footer-line-2"> <span class="post-labels"> Labels: <a href="http://www.vimuttisukha.com/search/label/Chan%20Myae%20Sayadaw" rel="tag">Chan Myae Sayadaw</a> </span> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1729245758209384089-1351302978885310596?l=www.dhammaflavour.net' alt='' /></div>The Bliss Of Emancipationhttp://www.blogger.com/profile/08012662755160784652noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1729245758209384089.post-63770055467216442192011-12-09T20:42:00.000+06:302011-12-09T20:45:27.545+06:30<h3 class="post-title entry-title"> </h3> <div class="post-body entry-content"> <style>.fullpost{display:inline;}</style> <p style="text-align: center;"><span class=""><img class="photo_img img" src="http://a2.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-snc7/376831_287956161227059_100000380319925_957544_2034348727_n.jpg" alt="" /><span class="caption"></span></span></p><p style="text-align: justify;"> </p><p style="text-align: justify;"> </p><p style="text-align: justify;">ဘယ္ေနရာေရာက္ေရာက္ ေခြးေကၽြးတဲ့အလုပ္ကေလးကိုေတာ့ ၀တ္တစ္ခုလိုကိုထားျပီး လုပ္ျဖစ္ပါတယ္။ တစ္ခါတေလဆို လမ္းေပၚမွာေခြးပိန္ကေလးေတြ ေတြ႔ရရင္ေတာင္ နီးစပ္ရာ မုန္႔ဆိုင္က၀ယ္ျပီး ေကၽြးခဲ့ဖူးပါတယ္။ တစ္ေန႔ေတာ့ ဒီေခြးေကၽြးတာႏွင့္ ပတ္သက္ျပီး သူငယ္ခ်င္းက ေမးခြန္းတစ္ခု ေမးလာပါတယ္။</p><p style="text-align: justify;"> </p><p style="text-align: justify;">“တနလၤာနံမို႔ ေခြးေကၽြးတာလား” တဲ့။</p><p style="text-align: justify;"> </p><p style="text-align: justify;">မိမိက “တနလၤာနံ ဆိုတာ ဘာလဲ” လို႔ ျပန္ေမးေတာ့ သူငယ္ခ်င္းက “ေငြနံေလ” တဲ့။</p><p style="text-align: justify;"> </p><p style="text-align: justify;">ဒီေတာ့မွ မိမိလည္းသေဘာေပါက္သြားျပီး “တနလၤာနံေၾကာင့္ေတာ့ မဟုတ္ဘူး။ သီဟိုဠ္၀တၳဳေလးတစ္ပုဒ္ကို ဖတ္ဖူးထားလို႔ပါ” လို႔ေျပာျပီး အဲဒီသီဟိုဠ္၀တၳဳေလးကိုပါ သူငယ္ခ်င္းကို ေျပာျပျဖစ္လိုက္ပါတယ္။ သူငယ္ခ်င္းက “ေၾသာ္...ဒါေၾကာင့္ကိုး။” လို႔ အတည္လိုလို ေနာက္သလိုလိုနဲ႔ ျပန္ေျပာခဲ့တာ အခုအထိ မွတ္မိေနပါေသးတယ္။</p><p style="text-align: justify;"> </p><p style="text-align: justify;">သူငယ္ခ်င္းကို ေျပာျပဖူးခဲ့တဲ့ သီဟိုဠ္၀တၳဳေလးကို အခုခ်စ္တဲ့ စာဖတ္သူေတြကိုလည္း ျပန္ေျပာျပခ်င္ပါတယ္။</p><p style="text-align: justify;"> </p><p style="text-align: justify;">တစ္ခါတုန္းက သီဟိုဠ္ကၽြန္းမွာ <strong style="color: rgb(51, 102, 255);">အရွင္စူဠနာဂ</strong> လို႕ အမည္ရတဲ့ မေထရ္တစ္ပါးရွိခဲ့ဖူးပါတယ္။</p><p style="text-align: justify;"> </p><p style="text-align: justify;">သီဟိုဠ္ကၽြန္း အႏုရာဓျမိဳ ႔မွာ ျမတ္စြာဘုရားရဲ ႔ ညွပ္ရိုးေတာ္ကို ဌာပနာထားရာလည္းျဖစ္၊ ေဒ၀ါနံပိယတိႆမင္းၾကီးရဲ ႔ ေကာင္းမႈလည္းျဖစ္တဲ့ ထူပါရံုေစတီဆိုတာ ရွိပါတယ္။ ထူပါရံုေစတီေတာ္ရဲ ႔အနီးမွာရွိတဲ့ ေက်ာင္းၾကီးကိုလည္း ထူပါရံုေက်ာင္းတိုက္ၾကီးလို႔ ေခၚပါတယ္။ အရွင္စူဠနာဂဟာ အဲဒီထူပါရံုေက်ာင္းတိုက္ၾကီးမွာ တျခားရဟန္းေတာ္ေတြႏွင့္အတူ သီတင္းသံုုးေနတဲ့ ရဟန္းတစ္ပါးပါ။</p><p style="text-align: justify;"> </p><p style="text-align: justify;">တစ္ေန႕မွာ အရွင္စူဠနာဂဆြမ္းစားၿပီးလို႕ ခံတြင္းေဆးၿပီးခ်ိန္မွာ သားေတြေပါက္ထားတဲ့ ေခြးမတစ္ေကာင္ကို ေတြ႕လို္က္ရပါတယ္။ ေခြးမကိုေသခ်ာ ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ပိန္ပိန္ခ်ည့္ခ်ည့္နဲ႕ အေတာ္ဆာေလာင္မြတ္သိပ္ေနတဲ့ပံုပါ။ ဆာေလာင္မြတ္သိပ္ေနပံုရတဲ့ ေခြးမကိုျမင္လိုက္ေတာ့ အရွင္စူဠနာဂက ေတာ္ေတာ္ေလး သနားသြားပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဆြမ္းစားၿပီး သပိတ္ေဆးၿပီးၿပီဆိုေတာ့</p><p style="text-align: justify;">ေကၽြးစရာဆြမ္းက်န္လည္း မရွိေတာ့ပါဘူး။</p><p style="text-align: justify;"> </p><p style="text-align: justify;">ဒါေၾကာင့္ ဘာလုပ္လိုက္သလဲဆိုေတာ့ <strong style="color: rgb(153, 0, 0);">“ငါသည္ စားအပ္ျပီးေသာ အစာမွန္ေသာ္လည္း ထိုေခြးမအား အန္၍ လွဴအံ့ေသာငွာအပ္၏”</strong> လို႔ ႏွလံုးပိုက္ျပီး မိမိရဲဲ႕ ခံတြင္းထဲကို လက္ထိုးအန္ၿပီး ေခြးမကို ေကၽြးလိုက္ပါတယ္။</p><p style="text-align: justify;">အရွင္စူဠနာဂဟာ ေခြးမကို အန္ေကၽြးရံုတင္မကပါဘူး၊ အိုးျခမ္းကြဲတစ္ခုထဲမွာ ေရထည့္ၿပီး ေရလဲတိုက္လိုက္ပါေသးတယ္။</p><p style="text-align: justify;"> </p><p style="text-align: center;"><span class=""><img class="photo_img img" src="http://a1.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-ash4/300818_287954887893853_100000380319925_957535_1049200610_n.jpg" alt="" /><span class="caption"></span></span></p><p style="text-align: justify;"> </p><p style="text-align: justify;">အစာထိုက္သင့္သေလာက္ဝသြားတဲ့ေခြးမကို ၾကည့္ၿပီး အရွင္စူဠနာဂ လည္း တစ္ခါမွ မျဖစ္ဖူးတဲ့ ပီတိေတြ ျဖစ္လာပါတယ္။</p><p style="text-align: justify;">ဒါေၾကာင့္ ဆုတစ္ခုကို ေကာက္ခါငင္ခါ ေတာင္းလိုက္ပါတယ္။ သူ႔ရဲ ႔ဆုေတာင္းက</p><p style="text-align: justify;"> </p><p style="text-align: justify;"><strong style="color: rgb(204, 102, 0);">"ငါသည္ ဤေခြးမအား မိမိရဲ႕ခႏၶာကိုယ္ကို မငဲ့ကြက္ဘဲ အန္၍ေကၽြးလိုက္ရေသာ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈေၾကာင့္ နိဗၺာန္ေရာက္ရပါလို၏။ နိဗၺာန္မရေသး၍ သံသရာက်င္လည္ရသည္ရွိေသာ္ ပစၥည္းလာဘ္လာဘ ေပါမ်ားရပါလို၏"</strong> တဲ့။</p><p style="text-align: justify;"> </p><p style="text-align: justify;">စာမွာေတာ့ အရွင္စူဠနာဂရဲ ႔ ဒါနေစတနာဟာ ပထမေဇာအဆင့္မွာတင္ အရွိန္အဟုန္အစြမ္း ေတာ္ေတာ္ၾကီးမားေနခဲ့တယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။</p><p style="text-align: justify;">အရွင္စူဠနာဂဆုေတာင္းတဲ့ေန႔ ညခ်မ္းမွာပဲ ဒကာ ဒကာမမ်ားစြာဟာ ေထာပတ္ေတြ တင္လဲခဲေတြ သကာေတြ ပ်ားရည္ေတြ ယူလာျပီး “အရွင္စူဠနာဂ ဘယ္ေက်ာင္းမွာ ေနပါသလဲ” လို႔ ေမးျပီး ေရာက္လာၾကပါတယ္။ အရွင္စူဠနာဂလည္း ကိုယ့္ကိုယ္ကို အံ့အားသင့္ေနပါတယ္။ အရွင္စူဠနာဂဟာ ေရာက္လာတဲ့ ဘုဥ္းေပးစရာေတြကို သီတင္းသံုးေဖာ္ရဟန္းေတာ္ေတြကိုပါ ခြဲေ၀လွဴဒါန္းလိုက္ပါတယ္။</p><p style="text-align: justify;"> </p><p style="text-align: justify;">ေနာက္မၾကာခင္မွာ ဒကာ ဒကာမေတြ ထပ္ေရာက္လာျပန္ပါတယ္။ သူတို႔ သီဟိုဠ္ေခတ္မွာ အသံုးမ်ားတဲ့ ဇာတိပၹိဳလ္ပြင့္ အစရွိတဲ့ေဆးေတြကို ယူလာျပီး ကပ္လွဴျပန္ပါတယ္။ အရွင္စူဠနာဂလည္း ေရွးနည္းအတိုင္း သီတင္းသံုးေဖာ္ေတြကိုပါ ခြဲေ၀လွဴဒါန္းလိုက္ပါတယ္။</p><p style="text-align: justify;"> </p><p style="text-align: justify;">နံနက္လင္းလို႔ ဆြမ္းခံၾကြတဲ့အခါမွာေတာ့ ဒကာ ဒကာမေတြဟာ ေရတြက္လို႔မရႏိုင္ေလာက္ေအာင္ ဆြမ္းဟင္းမ်ားစြာကို ေလာင္းလွဴေတာ့တာပါပဲတဲ့။</p><p style="text-align: justify;"> </p><p style="text-align: justify;">ဘယ္ေလာက္အထိ ဆြမ္းေတြရသလဲဆိုရင္ ထူပါရံုေက်ာင္းတိုက္မွာ သီတင္းသံုးေနတဲ့ ရဟန္းေတာ္အားလံုး သံုးေဆာင္ႏိုင္ေလာက္ေအာင္အထိ မ်ားျပားလြန္းတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အရွင္စူဠနာဂက ေက်ာက္စည္ကို တီးခတ္ျပီး ထူပါရံုေက်ာင္းတိုက္မွာ သီတင္းသံုးေနတဲ့ ရဟန္းေတာ္ေတြကို ျပန္ျပီးေလာင္းလွဴလိုက္ပါတယ္။ ေနာက္ရက္ေတြမွာလည္း အရွင္စူဠနာဂဟာ ရသမွ်ဆြမ္းဟင္းေတြကို ေက်ာက္စည္တီးခတ္ျပီး ေန႔စဥ္ျပန္လွဴခဲ့ပါတယ္။</p><p style="text-align: justify;"> </p><p style="text-align: justify;">တစ္ေန႔မွာေတာ့ အရွင္စူဠနာဂဟာ မိမိျပဳခဲ့တဲ့ ဒါနေစတနာကို ျပန္ဆင္ျခင္ရင္း ပီတိေတြျဖစ္လာပါတယ္။ အဲဒီျဖစ္ေပၚလာတဲ့ ပီတိကို အျခခံျပီး ၀ိပႆနာဘက္ကူး ကမၼ႒ာန္းဘာ၀နာကို ၾကိဳးၾကိဳးစားစား အားထုတ္လိုက္တာ ရဟႏၱာျဖစ္သြားခဲ့ပါတယ္။ တက္ၾကြထက္သန္တဲ့ ဒါနေစတနာဟာ ပစၥဳပၸန္အက်ိဳးတင္မကဘဲ အရဟတၱဖိုလ္အထိ အက်ိဳးေပးသြားတာပါပဲ။</p><p style="text-align: justify;"> </p><p style="text-align: justify;">အရွင္စူဠနာဂ ရဟႏၱာျဖစ္ျပီးေနာက္ပိုင္း တစ္ခုေသာကာလၾကာၾကာ ရက္တစ္ရက္မွာ ထူပါရံုေက်ာင္းတိုက္မွာရွိတဲ့ ရဟန္းေတာ္ငါးရာၾကြလာျပီး မဇၥ်ိမေဒသ အိႏၵိယႏိုင္ငံမွာရွိတဲ့ မဟာေဗာဓိပင္ကို လိုက္ပို႔ေပးဖို႔ ေတာင္းပန္ၾကပါတယ္။ အရွင္စူဠနာဂကလည္း လိုက္ပို႔ေပးပါမယ္လို႔ ျပန္၀န္ခံလိုက္ပါတယ္။ အရွင္စူဠနာဂကို လိုက္ပို႔ေပးဖို႔ ေတာင္းပန္ရျခင္းရဲ ႔ အဓိကအေၾကာင္းကေတာ့ လမ္းခရီးတစ္ေလွ်ာက္မွာ ဆြမ္းကြမ္းအခက္အခဲ မရွိေအာင္လို႔ပါ။</p><p style="text-align: justify;"> </p><p style="text-align: justify;">အရွင္စူဠနာဂလည္း ဂတိခံထားတဲ့အတိုင္း ရဟန္းေတာ္ငါးရာကို မဟာေဗာဓိပင္ကို လိုက္ပို႔ေပးပါတယ္။ လမ္းခရီးတစ္ေလွ်ာက္မွာ နတ္ေကာင္းနတ္ျမတ္ေတြက ကူညီေစာင့္ေရွာက္သလို ေရာက္ရာေဒသက ဒကာ ဒကာမေတြကလည္း ဆြမ္းအခ်ိဳပြဲေတြ အလွ်ံအပယ္ ေလာင္းလွဴၾကပါတယ္။</p><p style="text-align: justify;"> </p><p style="text-align: justify;">မဟာေဗာဓိပင္ကိုဖူးျပီး အျပန္ခရီးမွာေတာ့ အရွင္စူဠနာဂဟာ ေလ၀မ္းေရာဂါကို အျပင္းအထန္ခံစားရပါေတာ့တယ္။ ဒီေတာ့ အတူပါလာသူ ရဟန္းေတာ္ေတြလည္း စိတ္မေကာင္းျဖစ္ၾကရပါတယ္။ သူတို႔စိတ္မေကာင္းျဖစ္ၾကျခင္းရဲ ႔ အေၾကာင္းကေတာ့ အကယ္၍ အရွင္စူဠနာဂ လမ္းခရီးမွာ ပရိနိဗၺာန္ျပဳခဲ့ရင္ သူတို႔အတြက္ ဆြမ္းေဘာဇဥ္အခက္အခဲ ေတြ႕ၾကမွာစိုးလို႔ပါ။ ဒါကိုသိတဲ့ အရွင္စူဠနာဂက အေဖာ္ရဟန္းငါးရာကို ဘယ္လိုမိန္႔သလဲဆိုေတာ့ “အရွင္ဘုရားတို႔၊ အေထြအထူး မစိုးရိမ္ၾကပါနဲ ႔။ တပည့္ေတာ္ ပရိနိဗၺာန္ျပဳခဲ့ရင္ ၾကြင္းက်န္တဲ့ တပည့္ေတာ္ရဲ ႔ဓါတ္ေတာ္ကို ေရွ ႔ဆံုးကၾကြတဲ့ မေထရ္ရဲ ႔ ေရစစ္မွာျဖစ္ျဖစ္၊ သပိတ္မွာျဖစ္ျဖစ္ ဖြဲ ႔ခ်ည္ျပီး ျမိဳ ႔ရြာထဲ ၀င္ပါဘုရား။ ဒါဆို အရွင္ဘုရားတို႔အတြက္ လမ္းခရီးမွာ ပစၥည္းေလးပါးအတြက္ မပင္မပန္းျဖစ္ရပါလိမ့္မယ္ဘုရား။” လို႔ အၾကံေပးေတာ္မူပါတယ္။</p><p style="text-align: justify;"> </p><p style="text-align: justify;">အရွင္စူဠနာဂမေထရ္လည္း အဲဒီလိုအၾကံေပးျပီး မၾကာခင္မွာပဲ ပရိနိဗၺာန္ျပဳသြားပါတယ္။ က်န္ခဲ့တဲ့ သတင္းသံုးေဖာ္ရဟန္းေတာ္ေတြက အရွင္စူဠနာဂရဲ ႔ အေလာင္းေတာ္ကို ေကာင္းေကာင္းသျဂိဳလ္ျပီး အရွင္စူဠနာဂမွာခဲ့တဲ့အတိုင္း ဓါတ္ေတာ္ေတြကိုယူျပီး ၾကြေတာ္မူၾကပါတယ္။ ၾကြေတာ္မူတဲ့ လမ္းခရီးတစ္ေလွ်ာက္ ပစၥည္းေလးပါးမပင္မပန္းနဲ ႔ မိမိတို႔သီတင္းသံုးရာ သီဟိုဠ္ကၽြန္း ထူပါရံုေက်ာင္းတိုက္ကို ျပန္ေရာက္ခဲ့တယ္လို႔ဆိုပါတယ္။</p><p style="text-align: justify;"> </p><p style="text-align: justify;">ေစတနာၾကီးမားလွတဲ့ သာမန္ဒါနေလးဟာ ကာယကံရွင္မရွိေတာ့တာေတာင္ က်န္ခဲ့သူေတြအတြက္ အက်ိဳးျပဳသြားတဲ့ သီဟိုဠ္ဓမၼ၀တၳဳေလးပါ။ ေစတနာရဲ ႔ သေဘာသရုပ္ကို ဖြင့္ျပခဲ့တဲ့ ၀တၳဳေလးအျဖစ္လည္း ပူးတြဲသေဘာေပါက္လိုက္ရပါတယ္။</p><p style="text-align: justify;"> </p><p style="text-align: justify;">အရွင္စူဠနာဂရဲ ႔၀တၳဳေလးကို သတိရေနသမွ်ေတာ့ ေခြးေတြကို ေကၽြးျဖစ္ေနအံုးမွာပါ။</p><p style="text-align: justify;"> </p><p style="text-align: justify;">ေခြးေတြကို ေကၽြးျဖစ္ေနသမွ်ေတာ့ အရွင္စူဠနာဂရဲ ႔ ၀တၳဳေလးကို သတိရေနျဖစ္အံုးမွာပါ။</p><p style="text-align: justify;"> </p><p style="text-align: justify;"><strong><br /></strong></p><p style="text-align: justify;"><strong>က်မ္းကိုး</strong></p><p style="text-align: justify;">မဓုရ ရသ၀ါဟိနီက်မ္း - စူဠနာဂမေထရ္၀တၳဳ</p><p style="text-align: justify;">(ႏွာ ၃၇၁-၃၈၀)</p><p style="text-align: justify;"> </p><p style="text-align: justify; color: rgb(51, 51, 255);"><strong>ရေ၀ႏြယ္ (အင္းမ)</strong></p><p style="text-align: justify;"> </p><p style="text-align: justify;">Faces (မုခ) မဂၢဇင္း</p><p style="text-align: justify;">ဇန္န၀ါရီ ၂၀၀၃</p><p style="text-align: justify;"> </p><p style="text-align: justify;"> </p><p style="text-align: justify;"><strong style="color: rgb(51, 51, 255);">“ကုသိုလ္ျဖစ္ေအာင္ေတြးမယ္”</strong> စာအုပ္မွ ျပန္လည္ကူးယူ ပူေဇာ္ ေဖာ္ျပပါသည္။</p> </div> <div class="post-footer"> <div class="post-footer-line post-footer-line-1"> <span class="post-author vcard"> Posted by <span class="fn">The Bliss Of Emancipation</span> </span> <span class="post-timestamp"> at <a class="timestamp-link" href="http://www.vimuttisukha.com/2011/11/blog-post_08.html" rel="bookmark" title="permanent link"><abbr class="published" title="2011-11-08T10:58:00-08:00">10:58 AM</abbr></a> </span> <span class="reaction-buttons"> </span> <span class="star-ratings"> </span> <span class="post-comment-link"> </span> <span class="post-backlinks post-comment-link"> </span> <span class="post-icons"> <span class="item-control blog-admin pid-116349386"> <a href="post-edit.g?blogID=1232773062557523788&amp;postID=1769614908415748032&amp;from=pencil" title="Edit Post"> <img alt="" class="icon-action" src="http://img2.blogblog.com/img/icon18_edit_allbkg.gif" width="18" height="18" /> </a> </span> </span> </div> <div class="post-footer-line post-footer-line-2"> <span class="post-labels"> Labels: <a href="http://www.vimuttisukha.com/search/label/Dhamma%20Articles" rel="tag">Dhamma Articles</a>, <a href="http://www.vimuttisukha.com/search/label/Yawainwe" rel="tag">Yawainwe</a> </span> </div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1729245758209384089-6377005546721644219?l=www.dhammaflavour.net' alt='' /></div>The Bliss Of Emancipationhttp://www.blogger.com/profile/08012662755160784652noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1729245758209384089.post-26618484018367698242011-12-09T20:41:00.000+06:302011-12-09T20:42:37.477+06:30<div style="text-align: justify;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-bLG8d-cGgNU/TuDMbC6sZnI/AAAAAAAAB2A/l9V9IXEadpA/s1600/cover.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 269px; height: 400px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-bLG8d-cGgNU/TuDMbC6sZnI/AAAAAAAAB2A/l9V9IXEadpA/s400/cover.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5683767494753150578" border="0" /></a><br /></div><p style="text-align: justify;"><strong></strong></p><p style="text-align: justify;"><strong>Time</strong></p><p style="text-align: justify;"><strong>The foolish call for the unchangeable past,</strong></p><p style="text-align: justify;"><strong>While life walks toward the future;</strong></p><p style="text-align: justify;"><strong>They simply lose their present and future.</strong></p><p style="text-align: justify;"><strong>(Chai Na Pol Akarasupaset)</strong></p><p style="text-align: justify;"><strong>...</strong></p><div style="text-align: justify;"><strong>လူမိုက္ေတြဟာ ေျပာင္းလဲပစ္လို႔မရႏိုင္တဲ့ (ျပန္မရႏိုင္တဲ့) အတိတ္ကို တမ္းတတတ္ၾကတယ္။ သူတို႔ အဲဒီလိုတမ္းတေနခ်ိန္မွာပဲ သူတို႔ရဲ႕ဘ၀ဟာ အနာဂတ္ကို ဦးတည္ေလွ်ာက္လွမ္းသြားေနတယ္ ဆိုတာ သူတို႔မသိၾကဘူး။ဒါေၾကာင့္မို႔ လူမိုက္ေတြဟာ သူတို႔ရဲ႕ ပစၥဳပၸန္ဘ၀နဲ႔ အနာဂတ္ေတြကို အလြယ္တကူ ဆံုးရႈံးေနၾကတာပဲေပါ့။</strong></div><p style="text-align: justify;"><br /></p><p style="color: rgb(153, 0, 0); text-align: justify;">ဓမၼအေတြးစမ်ား</p><p style="text-align: justify;"><strong><p> </p>အပိုင္း - ၁<p> </p><p> </p><span style="color: rgb(0, 0, 153);">ပစၥဳပၸန္မွာ အာရံုနဲ႔စိတ္ အဆင္ေျပေအာင္ေန</span></strong></p><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> စာအုပ္စင္မွာရွိတဲ့ စာအုပ္ေတြအမ်ားႀကီးထဲက ဒီစာအုပ္ကေလးကိုေတာ့ ခဏခဏဖတ္ျဖစ္ပါတယ္။ ဖတ္ျဖစ္တိုင္းလည္း ဓမၼနဲ႔ဆိုင္တဲ့ အေတြးအမွ်င္ေတြက ရင္ထဲမွာ ဖြဲ႕သီလာတတ္ပါတယ္။</p><p style="text-align: justify;"> </p><p style="text-align: justify;"> စာအုပ္အမည္က <span style="color: rgb(51, 51, 255);">The Foolish, The Clever, The Wise</span> ပါ။ မူရင္းစာရင္း စာေရးဆရာကေတာ့ <span style="color: rgb(204, 0, 0);">Chai Na Pol Akarasupaset</span> တဲ့။ ဒီစာအုပ္ကို ျမန္မာျပည္က စာေရးဆရာ <span style="font-weight: bold;">လြတ္လပ္အိမ္</span>က ဘာသာျပန္ထားပါတယ္။ <span style="font-weight: bold;">လူမိုက္၊ လူလိမၼာႏွင့္ ပညာရွိ</span>လို႔ အမည္ေပးထားတဲ့ စာအုပ္ကေလးက အတြဲ(၂)တြဲေတာင္ ထုတ္ေ၀ၿပီးပါၿပီ။</p><p style="text-align: justify;"> </p><p style="text-align: justify;"> ဒါေပမယ့္ ၾကည့္ရတာ ဒီစာအုပ္ကေလးကို အားေပးတဲ့သူ နည္းေလသလား။ ဒါမွမဟုတ္ရင္လည္း ခဏခဏရိုက္ရလြန္းလို႔ ကုန္သြားေလသလား မသိႏိုင္ပါဘူး။ စာအုပ္ဆိုင္ေတြဘက္ လွည့္ျဖစ္တဲ့အခါမ်ိဳးမွာ ဒီစာအုပ္ကို အေတြ႕ရနည္းၿပီး အေတြ႕က်ဲေနတတ္လို႔ပါ။</p><p style="text-align: justify;"> </p><p style="text-align: justify;"> ထားပါေတာ့။ ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ေပါ့။ အေရးႀကီးတာက ဒီစာအုပ္ထဲမွာ ပါတဲ့အေၾကာင္းအရာေတြပါ။ ဒီေတာ့ကာ ေခါင္းစဥ္တစ္ခုခ်င္းစီအလိုက္ ရင္ထဲကို ထိရွသြားသမွ်ေတြကို ေရးျပခ်င္ပါတယ္။</p><p style="text-align: justify;"> </p><p style="text-align: justify;">ဒီစာပိုဒ္ေတြကို ဖတ္ရင္းက ကိုယ္ဟာ ဘယ္လိုလူစားမ်ိဳးထဲမွာ ပါေနသလဲဆိုတာ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုလည္း ဆန္းစစ္ၾကည့္မိပါတယ္။ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ရိုးရိုးသားသား အမွတ္ေပးၾကည့္မိေတာ့ တစ္ခါတစ္ေလ ကိုယ့္စိတ္ဟာ The Foolish (လူမိုက္) အုပ္စုထဲမွာ ေရာက္ေနတတ္ၿပီး တစ္ခါတေလမွာေတာ့လည္း The Clever (လူလိမၼာ) ထဲ ေရာက္ခ်င္ေရာက္ေနျပန္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ မူရင္းစာေရးဆရာ ၫႊန္းဆိုထားတဲ့ The Wise (ပညာရွိ) အုပ္စုထဲေရာက္ဖို႔ေတာ့ အေတာ္ႀကိဳးစားရဦးမွာပါလား ဆိုတာကိုလည္း ကိုယ့္ကိုယ္ကို နားလည္ေနမိျပန္ပါတယ္။</p><p style="text-align: justify;"> </p><p style="text-align: justify;">ေလာကမွာ လူသားေတြအားလံုး တစ္ေန႔တာဆိုတဲ့ ေနထြက္ ေန၀င္ အခ်ိန္ကန္႔သတ္ခ်က္တစ္ခုကို ၿပိဳင္တူရၾကတာခ်ည္းပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ အခ်ိန္ကို အသံုးခ်ပံုခ်င္းကေတာ့ တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ မတူၾကဘူး။ ဒါေၾကာင့္မို႔လည္း အခ်ိန္ကိုမူတည္ၿပီးေတာ့ စာေရးဆရာက အုပ္စုသံုးစု ခြဲလိုက္ဟန္တူပါရဲ႕။</p><p style="text-align: justify;"> </p><p style="text-align: justify;"> <span style="color: rgb(153, 0, 0);">Time</span></p><p style="text-align: justify; color: rgb(153, 0, 0);">The foolish call for the unchangeable past,</p><p style="text-align: justify; color: rgb(153, 0, 0);">While life walks toward the future;</p><p style="text-align: justify; color: rgb(153, 0, 0);">They simply lose their present and future.</p><p style="text-align: justify;"> </p><p style="text-align: justify;">လူမိုက္ေတြဟာ ေျပာင္းလဲပစ္လို႔မရႏိုင္တဲ့ (ျပန္မရႏိုင္တဲ့) အတိတ္ကို တမ္းတတတ္ၾကတယ္။ သူတို႔ အဲဒီလိုတမ္းတေနခ်ိန္မွာပဲ သူတို႔ရဲ႕ဘ၀ဟာ အနာဂတ္ကို ဦးတည္ေလွ်ာက္လွမ္းသြားေနတယ္ ဆိုတာ သူတို႔မသိၾကဘူး။</p><p style="text-align: justify;">ဒါေၾကာင့္မို႔ လူမိုက္ေတြဟာ သူတို႔ရဲ႕ ပစၥဳပၸန္ဘ၀နဲ႔ အနာဂတ္ေတြကို အလြယ္တကူ ဆံုးရႈံးေနၾကတာပဲေပါ့။</p><p style="text-align: justify;"> </p><p style="text-align: justify;">ေသခ်ာပါၿပီ။ ဒီစာပိုဒ္ကို ဖတ္လိုက္တာနဲ႔ကို ကိုယ့္စိတ္ဟာ The foolish (လူမိုက္) အုပ္စု၀င္ ျဖစ္မွန္းမသိ၊ ျဖစ္ေနတယ္ဆိုတာ သိလိုက္ရပါရဲ႕။ က်န္တဲ့အခ်ိန္ အသာထား။ တရားထိုင္တဲ့အခ်ိန္မွာ ပိုသိသာတယ္။ စိတ္ဟာ ပစၥဳပၸန္တည့္ဖို႔ ေပးထားတဲ့အာရံုျဖစ္တဲ့ ၀င္ေလ ထြက္ေလအေပၚမွာ ၾကာၾကာ ေနေလ့မရွိဘူး။ အတိတ္မွာ က်က္စားခဲ့တဲ့ အာရံုေတြဆီကို ျပန္ျပန္ေရာက္သြားတာ။ ပစၥဳပၸန္အာရံုနဲ႔ ေနႏိုင္ဖို႔အတြက္ မနည္းႀကိဳးစားရတယ္။ ၀ီရိယကို တြန္းတင္ေပးရတယ္။</p><p style="text-align: justify;"> </p><p style="text-align: justify;"><span style="font-weight: bold;">“ပါသၼိ ံ ရမတိ မေနာ”</span> ဆိုတဲ့အတိုင္း စိတ္ဟာ မေကာင္းမႈမွာ ေမြ႕ေလ်ာ္တတ္ေတာ့ သတိမပါ၊ ဉာဏ္မပါဘဲ က်က္စားေပ်ာ္ပါးခဲ့တဲ့ အာရံုအေဟာင္းေတြဆီကိုပဲ တ၀ဲ၀ဲရယ္တဲ့ တလည္လည္ ျဖစ္ေနတတ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္မို႔ အညစ္အေၾကးစြန္းထင္းခဲ့တဲ့ အာရံုေတြကို သန္႔ရွင္းေရး လုပ္ပစ္ေနတဲ့ ၀င္ေလထြက္ေလကို ႐ႈမွတ္ျခင္းဆိုတဲ့ တစ္ခုတည္းေသာ ပစၥဳပၸန္အာရံုကို ဆံုးရႈံးသြားရပါေတာ့တယ္။ အာရံုအညစ္အေၾကးေတြကို ေဆးေၾကာဖို႔ရာ မလုပ္ျဖစ္ေတာ့ အနာဂတ္မွာ ရလာမယ့္ ရွင္းသန္႔တဲ့အာရံု သက္သက္နဲ႔ ထိေတြ႕ဖို႔ရာ အခြင့္အလမ္း နည္းသြားၿပီေပါ့။</p><p style="text-align: justify;"> </p><p style="text-align: justify;">ဒါေၾကာင့္မို႔ စာေရးဆရာကေျပာတာေပါ့။ လူမိုက္ေတြဟာ သူတို႔ရဲ႕ပစၥဳပၸန္နဲ႔ အနာဂတ္ကို လြယ္လြယ္ကေလး ဆံုး႐ႈံးၾကတယ္ဆိုတဲ့ စကားဟာ မွန္လိုက္ေလေပါ့ေနာ္။</p><p style="text-align: justify;"> </p><p style="text-align: justify;">ေရွ႕တစ္ဆင့္ တိုးၾကည့္ရေအာင္ -</p><p style="text-align: justify; color: rgb(204, 0, 0);">The clever dream of the unreal future, while life need something to live with now. They are usually dissatisfied with the present.</p><p style="text-align: justify;"> </p><p style="text-align: justify;">လူလိမၼာေတြဟာ ျဖစ္မလာေသးတဲ့ အနာဂတ္ကို အိပ္မက္ မက္ၾကတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ဘ၀ရဲ႕လိုအပ္ခ်က္က ပစၥဳပၸန္နဲ႔ အတူေနဖို႔ပါ။ သူတို႔ဟာ သူတို႔ရဲ႕ လက္ရွိပစၥဳပၸန္ကို အၿမဲမေက်နပ္ဘူး ျဖစ္ေနၾကတယ္။</p><p style="text-align: justify;"> </p><p style="text-align: justify;">စိတ္နဲ႔ ပစၥဳပၸန္အာရံုနဲ႔ တည့္ဖို႔ဟာ ဘယ္ေလာက္အေရးႀကီးသလဲ ဆိုတာၾကည့္ေနာ္။ လူလိမၼာလို႔ အေခၚခံရသူေတြေတာင္ သတိလက္လြတ္ ျဖစ္တတ္ၾကတာကို စာေရးဆရာက ေထာက္ျပထားတာ။</p><p style="text-align: justify;"> </p><p style="text-align: justify;">လူမိုက္ေတြက အတိတ္ကို တမ္းတေနတဲ့အခ်ိန္မွာ လူလိမၼာေတြဟာလည္း မေရာက္ေသးတဲ့ အနာဂတ္ကို အိပ္မက္ မက္တတ္ၾကတယ္။ အနာဂတ္ကို အိပ္မက္ မက္ေနၿပီဆိုကတည္းက ပစၥဳပၸန္အာရံုေပၚမွာ စိတ္ကိုတည့္ေအာင္ မထားႏိုင္ေတာ့ဘူးေပါ့။</p><p style="text-align: justify;"> </p><p style="text-align: justify;"> ဒီေတာ့ ဘာျဖစ္သလဲ။ သူတို႔အိပ္မက္ထားတဲ့ ပံုစံအတိုင္း အနာဂတ္ကာလကို မေရာက္မခ်င္း ရင္ေမာေနရေတာ့တာေပါ့။ အနာဂတ္ဆိုတာ တစ္ခ်ိန္မွာ ပစၥဳပၸန္ျဖစ္လာမွာပါ။ ပစၥဳပၸန္ျဖစ္လာမွာခ်င္း အတူတူ လက္ရွိရထားတဲ့ ပစၥဳပၸန္ကာလကိုပဲ အေကာင္းဆံုးတည္ေဆာက္ ေလ့က်င့္ထားတဲ့စိတ္နဲ႔ ပစၥဳပၸန္ခ်င္းဆက္သြားလို႔ အနာဂတ္ ေရာက္သြားတယ္ဆိုရင္ အိပ္မက္ေတြဟာ လက္ေတြ႕ဘ၀ ျဖစ္လာမွာပါ။</p><p style="text-align: justify;"> သို႔မဟုတ္ရင္ေတာ့ ငါလိုခ်င္တဲ့ အနာဂတ္ ေရာက္မလာေသးဘူး။ ငါျဖစ္ခ်င္တဲ့ပံုစံနဲ႔ အနာဂတ္ မေရာက္ေသးဘူးနဲ႔ လက္ရွိပစၥဳပၸန္ကို မေက်နပ္တဲ့စိတ္ေတြနဲ႔ အၿမဲရင္ဆိုင္ေနၾကမွာပါ။</p><p style="text-align: justify;"> ဒါဆိုရင္ မရႏိုင္ေတာ့တဲ့ အတိတ္နဲ႔ မေရာက္ေသးတဲ့ အနာဂတ္ရဲ႕ သေဘာသဘာ၀ေတြကို နားလည္ထားတဲ့ The Wise (ပညာရွိ)ေတြရဲ႕ ႏွလံုးသြင္းတတ္ပံုကို ေလ့လာၾကည့္ၾကရေအာင္ -</p><p style="text-align: justify;"> </p><p style="text-align: justify;"> <span style="color: rgb(255, 0, 0);">The wise stand in the real present, stretch the past, present and future into direction.</span></p><p style="text-align: justify; color: rgb(255, 0, 0);"> Their lives are powerful and directed towards success.</p><p style="text-align: justify;"> </p><p style="text-align: justify;"> ပညာရွိကေတာ့ လက္ရွိပစၥဳပၸန္မွာပဲ ေနရတယ္။</p><p style="text-align: justify;"> အတိတ္၊ ပစၥဳပၸန္နဲ႔ အနာဂတ္တို႔ကို လားရာတစ္ခုဆီ ဦးတည္ထားတယ္။</p><p style="text-align: justify;"> သူတို႔ရဲ႕ဘ၀ဟာ စြမ္းအားေတြရွိၿပီး ေအာင္ျမင္မႈေတြ ရရွိတယ္။</p><p style="text-align: justify;"> </p><p style="text-align: justify;"> ဆိုလိုတာက အတိတ္၊ ပစၥဳပၸန္နဲ႔ အနာဂတ္ဆိုတဲ့ ကာလပညတ္ကို ႏွလံုးမသြင္းေတာ့ဘူး။ ေပၚဆဲအာရံုေပၚမွာပဲ စိတ္ကို တည့္ေအာင္ထားတယ္။ ေပၚဆဲအာရံုေပၚမွာ စိတ္ကို တည့္ေအာင္ထားေတာ့ ဘာေတြ႕ရမွာတံုးလို႔ ေမးစရာရွိပါတယ္။ ေမးစရာရွိရင္ အေျဖလည္း ရွိရမွာေပါ့။ ေပၚဆဲအာရံုမွာသာ စိတ္ကို တည့္ေအာင္ထားၾကည့္။ အာရံုရဲ႕ မၿမဲတဲ့သဘာ၀ကို ဉာဏ္က သိလာပါလိမ့္မယ္။</p><p style="text-align: justify;"> အဲဒီေတာ့ မၿမဲတဲ့သဘာ၀ကို သိၿပီဆိုရင္ ဘာကို စြဲလမ္းတပ္မက္ေနဦးေတာ့မွာလဲ။ စြဲလမ္းတပ္မက္မႈကင္းတဲ့စိတ္ဟာ စြမ္းအားေတြ ျပည့္လာတယ္။ ခြန္အားသစ္ေတြ ျဖစ္လာတယ္။ အဲဒီေတာ့ သူတို႔ရဲ႕ ဘ၀ဟာ ေအာင္ျမင္ၿပီေပါ့။ ေအာင္ျမင္မႈေတြထဲမွာ အဆင့္အျမင့္ဆံုးကေတာ့ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ေအာင္ႏိုင္ျခင္းပါပဲ။ ကိုယ့္စိတ္ကို အစိုးရ ေအာင္ႏိုင္ျခင္းဟာ အဆင့္အျမင့္ဆံုး ေအာင္ျမင္မႈပါပဲ။</p><p style="text-align: justify;"> ဒါေၾကာင့္ တိပိဋကဓရ မင္းကြန္းဆရာေတာ္ႀကီးရဲ <span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 51, 255);">‘လက္ရွိ ပစၥဳပၸန္ကာလ(လက္ငင္းအခ်ိန္)ကို နိဗၺာန္အထိ အက်ိဳးရွိေအာင္ အသံုးခ်ပါ’</span> ဆိုတဲ့ အဆံုးအမအတိုင္း ပစၥဳပၸန္မွာ အာရံုနဲ႔ စိတ္ တည့္ေအာင္၊ အဆင္ေျပေအာင္ ေနႏိုင္ရင္ျဖင့္ လူမိုက္၊ လူလိမၼာေတြဘ၀က လြန္ေျမာက္ၿပီး ပညာရွိ (The Wise) ဘ၀ကို ေရာက္ႏိုင္မယ့္အေၾကာင္း၊ ဓမၼအေတြးစတစ္ခုကို ေရးျပလိုက္ရတာပါ။</p><p style="text-align: justify;"><br /></p><p style="text-align: justify; font-style: italic;"><span style="font-size: 85%;">စီးပြားရွာတဲ့နယ္ပယ္ျဖစ္ျဖစ္</span></p><p style="text-align: justify; font-style: italic;"><span style="font-size: 85%;">အႏုပညာနယ္ပယ္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊</span></p><p style="text-align: justify; font-style: italic;"><span style="font-size: 85%;">ပညာေရးနယ္ပယ္ပဲျဖစ္ျဖစ္၊</span></p><p style="text-align: justify; font-style: italic;"><span style="font-size: 85%;">ဘယ္နယ္ပယ္ပဲျဖစ္ျဖစ္၊</span></p><p style="text-align: justify; font-style: italic;"><span style="font-size: 85%;">ဘယ္နယ္ပယ္မွာမဆို</span></p><p style="text-align: justify; font-style: italic;"><span style="font-size: 85%;">ေအာင္ျမင္မႈေတြအထြတ္အထိပ္ဆိုတာက</span></p><p style="text-align: justify; font-style: italic;"><span style="font-size: 85%;">တစ္ေနရာတည္းရယ္။</span></p><p style="text-align: justify; font-style: italic;"><span style="font-size: 85%;">ဒီအျမင့္ဆံုးကေနရာကိုရဖို႔</span></p><p style="text-align: justify; font-style: italic;"><span style="font-size: 85%;">အံုလိုက္ က်င္းလိုက္ တိုးေ၀ွ႔ၿပီး</span></p><p style="text-align: justify; font-style: italic;"><span style="font-size: 85%;">အေပၚမေရာက္ ေရာက္ေအာင္တက္ေနၾကတဲ့</span></p><p style="text-align: justify; font-style: italic;"><span style="font-size: 85%;">ျမင္ကြင္းက ရင္ေမာစရာပါ။</span></p><p style="text-align: justify; font-style: italic;"><span style="font-size: 85%;">ကိုယ့္ေရွ႕မွာ ေရာက္ေနသူရဲ႕</span></p><p style="text-align: justify; font-style: italic;"><span style="font-size: 85%;">ေျခေထာက္ကို ဆြဲခ်၊</span></p><p style="text-align: justify; font-style: italic;"><span style="font-size: 85%;">ကိုယ့္ေနာက္က တက္လာမယ့္သူရဲ႕</span></p><p style="text-align: justify; font-style: italic;"><span style="font-size: 85%;">ေခါင္းကို နင္းခ်နဲ႔ဆိုေတာ့</span></p><p style="text-align: justify; font-style: italic;"><span style="font-size: 85%;">လိုခ်င္တာတစ္ခုေၾကာင့္</span></p><p style="text-align: justify; font-style: italic;"><span style="font-size: 85%;">မလိုခ်င္တာေတြကို</span></p><p style="text-align: justify; font-style: italic;"><span style="font-size: 85%;">ဖယ္ရွားပစ္ေနရတဲ့ဒုကၡေတြက</span></p><p style="text-align: justify; font-style: italic;"><span style="font-size: 85%;">မနည္းပါလား။</span></p><p style="text-align: justify; font-style: italic;"> </p><p style="text-align: justify;"><strong><br /></strong></p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 153);"><strong>လြတ္ေျမာက္ခ်င္ရင္ . . . . . </strong></p><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><p style="text-align: justify;"><br /> </p><p style="text-align: justify; font-style: italic;">“မေကာင္းမႈေရွာင္</p><p style="text-align: justify; font-style: italic;"> ေကာင္းမႈေဆာင္</p><p style="text-align: justify; font-style: italic;"> ျဖဴေအာင္စိတ္ကိုထား”</p><p style="text-align: justify;"> </p><p style="text-align: justify;"> ဆိုတာ ျမတ္စြာဘုရားအဆူဆူရဲ႕ အဆံုးအမပါ။ လြန္ခဲ့တဲ့ (၁၂)ႏွစ္ေက်ာ္က မိုင္းျပင္းၿမိဳ႕နယ္၊ သု၀ဏၰလွ်ံေတာင္ေပၚမွာ ဒီအဆံုးအမစကားကို ဆရာအရွင္ရဲ႕ ႏႈတ္ဖ်ားကတစ္ဆင့္ ျပန္ၾကားခဲ့ပံုကို ဘယ္ေတာ့မွ ေမ့ႏိုင္မွာမဟုတ္ပါဘူး။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ ဒီအဆံုးအမ စကားလံုးေတြဟာ ရင္ထဲကို တရားသားအျဖစ္ စီး၀င္သြားခဲ့လို႔ပါ။</p><p style="text-align: justify;"> </p><p style="text-align: justify;"> အဲဒီကစလို႔ ဘ၀အျမင္ေျပာင္းလဲခဲ့တဲ့ ကိုယ့္ရဲ႕ အတိတ္ကအရိပ္ေတြကိုလည္း မၾကာခဏ အမွတ္ရျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီ(၁၂)ႏွစ္ရဲ႕ ေရွ႕ကာလေတြတုန္းကဆိုရင္ ကိုယ့္စိတ္ဟာ ဘယ္လိုျဖစ္ခဲ့သလဲ။</p><p style="text-align: justify;"> စာေရးဆရာ Chai Na Pol Akarasupaset ရဲ႕ Dealing with Badness (မေကာင္းမႈကို ေျဖရွင္းျခင္း) စာပိုဒ္ထဲက The Foolish ေတြရဲ႕ သေဘာထားနဲ႔ တစ္ထပ္တည္းျဖစ္ခဲ့တယ္လို႔ ၀န္ခံခ်င္ပါတယ္။</p><p style="text-align: justify;"> </p><p style="text-align: justify; color: rgb(255, 0, 0);"> Dealing with Badness</p><p style="text-align: justify;"> မေကာင္းမႈကို ေျဖရွင္းျခင္း။</p><p style="text-align: justify;"> </p><p style="text-align: justify; color: rgb(255, 0, 0);"> The foolish perform one bad deed to get rid of Badness, which doubles their troubles.</p><p style="text-align: justify;"> လူမိုက္ေတြဟာ မေကာင္းတာတစ္ခုကို မေကာင္းမႈနဲ႔ပဲ ဖယ္ရွားဖို႔ ႀကိဳးစားတယ္။ ဒီလိုလုပ္ျခင္းသည္ပင္လွ်င္ သူတို႔ရဲ႕ဒုကၡကို ႏွစ္ဆတိုးပြား လာေစပါတယ္။</p><p style="text-align: justify;"> </p><p style="text-align: justify;"> အေျခခံအက်ဆံုး ဥပမာေပးရရင္ ေဆးလိပ္ျဖတ္ဖို႔ဆိုၿပီး ကြမ္းကိုစားတယ္။ ၾကာေတာ့ ေဆးလိပ္ေရာ၊ ကြမ္းေရာ စြဲသြားပါေလေရာ။ အရက္ျဖတ္ဖို႔ဆိုၿပီး မူးယစ္ေဆး၀ါး ေဆးျပားေတြသံုးတယ္။ အနံ႔မနံေတာ့ လူၾကားထဲမွာလည္း အမူးသမားလို႔ အထင္မခံရဘူးေပါ့။ ေနာက္ေတာ့လည္း အဲဒီေဆးျပားေတြရဲ႕ဒဏ္ကို အျပင္းအထန္ ခံရၿပီး အသက္ေပးသြားခဲ့ၾကသူေတြလည္း ေတြ႕ခဲ့ဖူးပါတယ္။ ကိုယ္ စလုပ္ထားတဲ့အက်င့္ဆိုးက ကိုယ့္ကို ဒုကၡျဖစ္ေစတာကို မရိပ္မိေတာ့ ေနာက္ဒုကၡ တစ္ခုနဲ႔ အစားထိုးတဲ့အခါ ဒုကၡႏွစ္ဆပြားၿပီး အသက္ပါ ေပးလိုက္ရတာေပါ့။</p><p style="text-align: justify;"> </p><p style="text-align: justify;"> ဒါက အက်င့္ဆိုးကို က်င့္မိလို႔ ဒုကၡႏွစ္ဆပြားတာ။</p><p style="text-align: justify;"> စိတ္ဆိုး စိတ္ညစ္ကို ေမြးမိလို႔ ဒုကၡႏွစ္ဆပြားတာကလည္း ကိုယ့္ကိုယ္ကို တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ မွ်ဥ္းၿပီး သတ္ေနသလိုပါပဲ။</p><p style="text-align: justify;"> </p><p style="text-align: justify;"> ဆိုပါေတာ့။ စီးပြားရွာတဲ့နယ္ပယ္ျဖစ္ျဖစ္၊ အႏုပညာနယ္ပယ္ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ပညာေရးနယ္ပယ္ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ဘယ္နယ္ပယ္ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ဘယ္နယ္ပယ္မွာမဆို ေအာင္ျမင္မႈအထြတ္အထိပ္ဆိုတာက တစ္ေနရာတည္းရယ္။ ဒီ အျမင့္ဆံုးကေနရာကိုရဖို႔ အံုလိုက္ က်င္းလိုက္ တိုးေ၀ွ႔ၿပီး အေပၚမေရာက္ ေရာက္ေအာင္ တက္ေနၾကတဲ့ ျမင္ကြင္းက ရင္ေမာစရာပါ။</p><p style="text-align: justify;"> </p><p style="text-align: justify;"> ကိုယ့္ေရွ႕မွာ ေရာက္ေနသူရဲ႕ ေျခေထာက္ကို ဆြဲခ်။ ကိုယ့္ေနာက္က တက္လာမယ့္သူရဲ႕ ေခါင္းကို နင္းခ်နဲ႔ဆိုေတာ့ လိုခ်င္တာ တစ္ခုေၾကာင့္ မလိုခ်င္တာေတြကို ဖယ္ရွားပစ္ေနရတဲ့ ဒုကၡေတြက မနည္းပါလား။ လိုခ်င္တာက ေလာဘ၊ ေလာဘေစတသိက္ဟာ အကုသိုလ္ ေစတသိက္၊ တနည္းအားျဖင့္ မေကာင္းမႈ။ အဲဒီေလာဘေၾကာင့္ ေဒါသျဖစ္။ ေဒါသက မလိုခ်င္တာ။ ဒါလည္း အကုသိုလ္ ေစတသိက္။ တစ္နည္းအားျဖင့္ မေကာင္းမႈေပပဲ။</p><p style="text-align: justify;"> </p><p style="text-align: justify;"> ဒါေၾကာင့္ စာေရးဆရာက ေျပာတာေပါ့။ လူမိုက္ေတြဟာ မေကာင္းတာတစ္ခုကို မေကာင္းမႈနဲ႔ဘဲ ဖယ္ရွားဖို႔ ႀကိဳးစားတယ္တဲ့။ အဲဒါဟာ သူတို႔ရဲ႕ဒုကၡကိုပဲ ႏွစ္ဆတိုးပြားေစတယ္ ဆိုတာေလ။ မွန္လိုက္တာေနာ္။</p><p style="text-align: justify;"> </p><p style="text-align: justify;"> လူမိုက္ေတြထက္စာရင္ အသိဉာဏ္နည္းနည္း အဆင့္ျမင့္လာသူေတြကိုေတာ့ လူလိမၼာလို႔ ေခၚၾကတာေပါ့။ လူလိမၼာေတြဟာ အသိဉာဏ္ေလးရွိေတာ့ လူမိုက္ေတြလိုေတာ့ မေကာင္းမႈနဲ႔ မေပ်ာ္ပိုက္ဘူးေပါ့။ ၿပီးေတာ့ မေကာင္းမႈကိုလည္း ေကာင္းမႈနဲ႔ အစားထိုးတတ္ၾကတယ္ေလ။ ဒါကလည္း ဆရာသမားေတြရဲ႕ အဆံုးအမကို ရထားၾကလို႔ေပါ့။ ဒါကို စာေရးဆရာက လူလိမၼာ (The Clever) ေတြရဲ႕ မေကာင္းမႈေျဖရွင္းပံုကို ဒီလို ေရးသားထားေလရဲ႕။</p><p style="text-align: justify;"> </p><p style="text-align: justify;"> <span style="color: rgb(255, 0, 0);">The clever perform goodness to get rid of one badness, which creates uncountable conflicts of dualism.</span></p><p style="text-align: justify;"> လူလိမၼာက မေကာင္းတာကိုဖယ္ရွားဖို႔ ေကာင္းမႈကို ျပဳလုပ္ေပမယ့္ ေကာင္းမႈနဲ႔ မေကာင္းမႈတို႔ရဲ႕ၾကားမွာ မေရတြက္ႏိုင္တဲ့ ပဋိပကၡကို ဖန္တီးမိတယ္တဲ့။</p><p style="text-align: justify;"> </p><p style="text-align: justify;"> မေကာင္းတာကို မလုပ္ဘူး။ ေကာင္းတာကို လုပ္ျဖစ္သြားၿပီ ဆိုတာကေတာ့ ၀မ္းသာစရာပါ။ အက်င့္ေျပာင္းသြားၿပီကိုး။ အက်င့္ဆိုးကို ပစ္ပယ္ၿပီး အက်င့္ေကာင္းကို က်င့္ျဖစ္တာကေတာ့ မဂၤလာပဲေပါ့။ ဒါေပမယ့္ ကိုယ့္လို အေကာင္းဘက္ကို ေျပာင္းမလာေသးတဲ့သူေတြ အေပၚေတာ့ အျပစ္ျမင္တတ္ၾကေသးတယ္။ ငါေကာင္းၿပီ၊ သူတို႔ မေကာင္းၾကေသးဘူးေပါ့။ မေကာင္းေသးတဲ့ သူေတြကိုပဲ သနားစရာလိုလိုနဲ႔ အေပၚစီးက ငံု႔ၾကည့္တတ္ျပန္ပါတယ္။ ဒါကိုက ေကာင္းတာမွာ ‘ငါ’ ကပ္ၿပီး ငါေကာင္းတာ၊ ငါ့ေကာင္းမႈဆိုၿပီး ျပန္စြဲလမ္းေနေတာ့ မာနက စိတ္ထဲ ေနရာယူလို႔ ရသြားၿပီေပါ့။</p><p style="text-align: justify;"> </p><p style="text-align: justify;"> ေကာင္းမႈကုသိုလ္ကို ဓမၼလို႔မျမင္ဘဲ ‘ငါ’ တပ္ၿပီး စြဲလမ္းလိုက္ေတာ့ အျမင္မွားဒိ႒ိ၀င္ၿပီေလ။ ကိုယ္လုပ္ထားတဲ့ ကုသိုလ္အေပၚ ႏွစ္သက္ေနတာ၊ သာယာေနတာေတြဟာလည္း ရပ္တန္႔မႈတစ္မ်ိဳးပါပဲ။ အမွန္ေတာ့ ကုသိုလ္အေထာက္အပံ့ေၾကာင့္ ျဖစ္လာတဲ့ ေအးခ်မ္းမႈ၊ တည္ၿငိမ္မႈေတြကို အရင္းျပဳၿပီး လြတ္ေျမာက္မႈလမ္းစကို ရွာရမွာ။</p><p style="text-align: justify;"> </p><p style="text-align: justify;"> ဒါေၾကာင့္ စာေရးဆရာက ေကာင္းမႈနဲ႔ မေကာင္းမႈၾကားမွာ ဗ်ာမ်ားေနတတ္တဲ့ လူလိမၼာေတြရဲ႕ ရင္ထဲက ပဋိပကၡကို အမိအရ ေဖာ္က်ဴးထားတာ . . . ဒါျဖင့္ရင္ စာေရးဆရာက ဘာကို ဆက္ေျပာခ်င္တာလဲ။ ဒီေခါင္းစဥ္တစ္ခုတည္း ေအာက္မွာပဲ အျမင္ခ်င္းမတူတဲ့ <span style="font-weight: bold;">ပညာရွိ (The Wise)</span> ေတြရဲ႕ အျမင္ရွင္းပံုကို ဒီလိုေရးဖြဲ႕ထားျပန္ပါတယ္။</p><p style="text-align: justify;"> </p><p style="text-align: justify;"> <span style="color: rgb(204, 0, 0);">The wise liberate themselves from all badness and goodness, which brings about eternal liberty after tiresome work.</span></p><p style="text-align: justify;"> ပညာရွိကေတာ့ သူတို႔ကိုယ္ကို မေကာင္းမႈ၊ ေကာင္းမႈကေန လြတ္ေျမာက္ေအာင္ေနတယ္။ ၿငီးေငြ႕ဖြယ္ရာ အလုပ္ေတြရဲ႕ေနာက္က ထာ၀ရ လြတ္ေျမာက္မႈကို ေဆာင္ယူတယ္။</p><p style="text-align: justify;"> </p><p style="text-align: justify;"> ဟုတ္တယ္။ ပညာရွိစာရင္း၀င္သြားတဲ့ ဉာဏ္ႀကီးသူေတြကေတာ့ အကုသိုလ္အလုပ္ေတြကို လံုး၀ မလုပ္ေတာ့တာ အေသအခ်ာပါပဲ။ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈကိုေတာ့ သူတို႔လုပ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ငါ့ကုသိုလ္လို႔ မစြဲလန္းေတာ့ပါဘူး။ ကုသိုလ္ရဲ႕ေရွ႕မွာ ‘ငါ’ မတပ္ေတာ့ဘူး။ ငါလုပ္တာေပါ့လို႔လည္း မာန မေထာင္ေတာ့ဘူး။ ဒီေတာ့ကာ သူတို႔ဟာ ကုသိုလ္တရားကေန ထပ္မံလြတ္ေျမာက္သြားတာေပါ့။</p><p style="text-align: justify;"> ဘယ္ေလာက္အထိ လြတ္ေျမာက္သြားသလဲ။</p><p style="text-align: justify;"> ကုသိုလ္ဆိုတာလည္း သခၤါရတရားပဲ။</p><p style="text-align: justify;"> အကုသိုလ္ဆိုတာလည္း သခၤါရတရားပဲ။</p><p style="text-align: justify;"> </p><p style="text-align: justify;"> <span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 51, 255);">“ျပဳျပင္စီရင္အပ္တဲ့ သခၤါရတရားမွန္သမွ် ပ်က္စီးတတ္တဲ့ သေဘာရွိကုန္သည္။ မေမ့မေလ်ာ့ မေပါ့မဆေသာ သတိတရားနဲ႔ ေနရစ္ၾကကုန္ေလာ့”</span> ဆိုတဲ့ ဘုရားရွင္ရဲ႕ ေနာက္ဆံုးမိန္႔မွာခ်က္နဲ႔ တစ္ထပ္တည္း ျဖစ္သြားေတာ့တယ္။</p><p style="text-align: justify;"> </p><p style="text-align: justify;"> သခၤါရမွန္သမွ် ပ်က္စီးတတ္တာကို ဉာဏ္ႀကီးတဲ့ ပညာရွိေတြက သိၿပီးသားျဖစ္ေနေတာ့ ကုသိုလ္သခၤါရကို ဆုပ္ကိုင္ထားျခင္း မရွိေတာ့ဘူး။ (အကုသိုလ္ကေတာ့ လႊင့္ပစ္ခဲ့တာ ၾကာပါၿပီ)။ ဒါေၾကာင့္ လက္လႊတ္လိုက္တယ္။ လက္လႊတ္လိုက္ေတာ့ ဘာျဖစ္သလဲ။ သခၤါရ နယ္ပယ္က လြတ္ေျမာက္သြားၿပီး အသခၤါရနယ္ပယ္ကို ကူးသြားၿပီ။ ျပဳျပင္စီရင္ျခင္းမရွိတဲ့ နယ္ပယ္ကို ေရာက္သြားၿပီ။ ထာ၀ရ လြတ္ေျမာက္သြားၿပီ။ ဒါေၾကာင့္မို႔ ျပဳျပင္စီရင္အပ္တဲ့ သခၤါရတရားထဲမွာ အက်ံဳး၀င္ေနတဲ့ ကုသိုလ္တရားကိုပင္ ၿငီးေငြ႕ဖြယ္ရာလို႔ျမင္ေနၿပီ။ ပ်က္ျခင္းရဲ႕ အနိစၥတရားကို နားလည္သူဟာ ျဖစ္ျခင္းရဲ႕ ဒုကၡကိုပါ တြဲျမင္သြားၿပီ။</p><p style="text-align: justify;"> </p><p style="text-align: justify;"> ပညာရွိေတြရဲ႕ လြတ္ေျမာက္ေအာင္ေနတတ္တဲ့ စိတ္ရဲ႕ အေျခအေနသဘာ၀ကို ေရးဖြဲ႕တင္ျပႏိုင္တဲ့ မူရင္းစာေရးဆရာကိုလည္း စိတ္ထဲကေန တေလးတစား ခ်ီးမြမ္းရင္းနဲ႔ အားက်လိုက္မိပါရဲ႕။</p><p style="text-align: justify;"> </p><p style="text-align: justify;"><br /></p><p style="text-align: justify; font-style: italic;"><span style="font-size: 85%;">ပုထုဇဥ္ဆိုတာကလည္း</span></p><p style="text-align: justify; font-style: italic;"><span style="font-size: 85%;">အလြယ္တကူျပစ္မွားတတ္တဲ့</span></p><p style="text-align: justify; font-style: italic;"><span style="font-size: 85%;">အက်င့္စရိုက္ရွိသူေတြမဟုတ္လား။</span></p><p style="text-align: justify; font-style: italic;"><span style="font-size: 85%;">အေပၚယံရွပ္ျမင္တဲ့ အျမင္နဲ႔</span></p><p style="text-align: justify; font-style: italic;"><span style="font-size: 85%;">ေလာကႀကီးကို ၾကည့္ေနခဲ့တာ</span></p><p style="text-align: justify; font-style: italic;"><span style="font-size: 85%;">ၾကာၿပီဆိုေတာ့</span></p><p style="text-align: justify; font-style: italic;"><span style="font-size: 85%;">ကိုယ့္ရဲ႕ျပစ္မွားလြယ္တဲ့</span></p><p style="text-align: justify; font-style: italic;"><span style="font-size: 85%;">ကာယကံ၊ ၀စီကံ၊ မေနာကံမႈေတြေၾကာင့္</span></p><p style="text-align: justify; font-style: italic;"><span style="font-size: 85%;">တစ္ခ်ိန္မွာ ျပန္ဆပ္ရမယ့္</span></p><p style="text-align: justify; font-style: italic;"><span style="font-size: 85%;">၀ဋ္ေႂကြးနဲ႔ အျပစ္ဒဏ္ကို</span></p><p style="text-align: justify; font-style: italic;"><span style="font-size: 85%;">မသိရွာၾကဘူး။</span></p><p style="text-align: justify; font-style: italic;"><span style="font-size: 85%;">ဒါကို ဘုရားရွင္ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ႀကီးက</span></p><p style="text-align: justify; font-style: italic;"><span style="font-size: 85%;">မဟာကရုဏာဉာဏ္ေတာ္ႀကီးနဲ႔</span></p><p style="text-align: justify; font-style: italic;"><span style="font-size: 85%;">ျမင္ေတာ္မူပါတယ္။</span></p><p style="text-align: justify; font-style: italic;"><span style="font-size: 85%;"><br /></span></p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 153);"><strong>စိတ္ထားသန္႔စင္ ႐ႈျမင္လွ်င္ . . . </strong></p><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><p style="text-align: justify;"> ငယ္ငယ္တုန္းက သိပ္ႀကိဳက္ခဲ့တဲ့ စကားတစ္ခြန္း ရွိခဲ့ဖူးပါတယ္။</p><p style="text-align: justify;"> <strong>“လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ တန္ဖိုးဆိုတာ အဲဒီလူ ျဖတ္သန္းေနရတဲ့ ေခတ္ကာလႀကီးက သူ႔ပခံုးေပၚတင္ေပးလိုက္တဲ့ သမိုင္းေပးတာ၀န္ကို သူ ဘယ္ေလာက္အထိ ေက်ပြန္ေအာင္ ထမ္းေဆာင္ ႏိုင္ခဲ့တယ္ဆိုတဲ့ အခ်က္နဲ႔ တိုင္းတာရမွာပဲ”</strong></p><p style="text-align: justify;"> </p><p style="text-align: justify;"> စာေရးဆရာႀကီး ဗန္းေမာ္တင္ေအာင္ ေျပာခဲ့တဲ့ စကားပါ။ ဒီစကားက ရင္ၾကားထဲ စိမ့္၀င္သြားေတာ့ လူငယ္သဘာ၀ သမိုင္းေပး တာ၀န္ဆိုတာကို ႏိုင္သေလာက္ ထမ္းၾကည့္ခ်င္စိတ္ ျပင္းထန္ခဲ့ဖူးပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ စိတ္ကူးရတာ လြယ္သေလာက္ လက္ေတြ႕ဘ၀မွာ ရုန္းကန္ရတာ ခက္ခဲလွပါတယ္။</p><p style="text-align: justify;"> </p><p style="text-align: justify;"> ေနာက္ေတာ့ အသက္အရြယ္က ႀကီးလာ၊ အေတြ႕အႀကံဳက အသင့္အတင့္ ရလာတဲ့အခ်ိန္မွာ ဆရာဗန္းေမာ္တင္ေအာင္ရဲ႕ ေနာက္ထပ္စကားတစ္ခြန္းကိုပဲ ျပန္ကိုးကားၿပီး ေလာကႀကီးကို ေျပာျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။</p><p style="text-align: justify;"> </p><p style="text-align: justify;"> <strong>“ကၽြႏ္ုပ္ကေရာ ေနာက္ထပ္ ဘာမ်ား တတ္ႏိုင္ပါဦးေတာ့မည္နည္း”</strong></p><p style="text-align: justify;"> </p><p style="text-align: justify;"> အေတြ႕အႀကံဳေရစီးေၾကာင္းေပၚမွာ ေတြ႕ခဲ့ရသမွ်လူေတြကို ျပန္သတိရျဖစ္တဲ့အခါ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕တန္ဖိုးကို တိုင္းတာဆံုးျဖတ္တဲ့သူေတြ ကိုယ္တိုင္က ကိုယ့္အျပဳအမူ၊ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ေတြနဲ႔ပဲ ႐ႈျမင္သံုးသပ္ေနၾကတာပါလား ဆိုတာကို သိျမင္လာပါတယ္။ ဒါဆိုရင္ အဲဒီ အျမင္ဟာ အေပၚယံအျမင္ပဲ ရွိေတာ့မွာေပါ့။</p><p style="text-align: justify;"> </p><p style="text-align: justify;"> စာေရးဆရာ Chai Na Pol Akarasupaset က R<span style="font-weight: bold;">eal Values (စစ္မွန္တဲ့တန္ဖိုး)</span> ဆိုတဲ့ စာပိုဒ္ထဲမွာ <span style="font-weight: bold;">The Foolish (လူမိုက္)</span>ေတြရဲ႕ လူ႔တန္ဖိုးျဖတ္အျမင္ကို ဒီလိုေရးသားထားပါတယ္။</p><p style="text-align: justify;"> </p><p style="text-align: justify; color: rgb(255, 0, 0);"> The foolish perceive man’s value by his conduct, they understand only the exterior.</p><p style="text-align: justify;"> လူမိုက္ေတြဟာ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ တန္ဖိုးကို သူတို႔ရဲ႕ အျပဳအမူ၊ အလုပ္အကိုင္နဲ႔ပဲ ႐ႈျမင္တတ္ၾကတယ္။ သူတို႔ဟာ အေပၚယံကိုပဲ နားလည္တယ္။</p><p style="text-align: justify;"> </p><p style="text-align: justify;"> လူေတြထဲက လူေတြမေျပာနဲ႔။ ဘုရားရွင္ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ႀကီး သက္ေတာ္ထင္ရွား ရွိစဥ္တုန္းကေတာင္ ပုထုဇဥ္ရဟန္းေတြရဲ႕ အေပၚယံ ႐ႈျမင္တတ္ပံုႏွင့္ ပတ္သက္လို႔ သာဓကတစ္ခု ရွိခဲ့ဖူးပါတယ္။</p><p style="text-align: justify;"> </p><p style="text-align: justify;"> ျမတ္စြာဘုရားရဲ႕ သာသနာေတာ္မွာ ဧတဒဂ္ဘြဲ႕ရ ရဟႏၱာမေထရ္ ျမတ္ႀကီးေတြ (၄၁)ပါး ေပၚထြန္းခဲ့ဖူးပါတယ္။ အဲဒီအထဲမွာ အရွင္လကု႑ကဘဒၵိယမေထရ္ျမတ္ႀကီးလည္း တစ္ပါးအပါအ၀င္ပါ။ မေထရ္ျမတ္ႀကီးရဲ႕ အသံေတာ္ဟာ သာယာခ်ိဳၿမိန္ ေအးခ်မ္းလွတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။</p><p style="text-align: justify;"> </p><p style="text-align: justify;"> ဒါေပမယ့္ မေထရ္ျမတ္ႀကီးဟာ အဆင္းေတာ့ မလွပရွာပါဘူး။ ပုပုကြကြနဲ႔ အၾကည့္ရဆိုးတဲ့ ကိုယ္ခႏၶာျဖစ္ေနပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ သီတင္းသံုးေဖာ္ ရဟန္းေတြက အခ်ိဳးမက်တဲ့ ခႏၶာပိုင္ရွင္ မေထရ္ျမတ္ႀကီးကို ေလွာင္ေျပာင္ၾကပါတယ္။</p><p style="text-align: justify;"> </p><p style="text-align: justify;"> အသံခ်ိဳၿမိန္လြန္းလို႔ အသံသာတဲ့အရာမွာ ဧတဒဂ္ဘြဲ႕ ရထားေပမယ့္ အဆင္းမလွျပန္ေတာ့ ပုထုဇဥ္ရဟန္းေတြအတြက္ ကဲ့ရဲ႕စရာ ျဖစ္ေနေတာ့တာေပါ့။</p><p style="text-align: justify;"> </p><p style="text-align: justify;"> ပုထုဇဥ္ဆိုတာကလည္း အလြယ္တကူ ျပစ္မွားတတ္တဲ့ အက်င့္စရိုက္ ရွိသူေတြ မဟုတ္လား။ အေပၚယံရွပ္ျမင္တဲ့ အျမင္နဲ႔ ေလာကႀကီးကို ၾကည့္ေနခဲ့တာ ၾကာၿပီဆိုေတာ့ ကိုယ့္ရဲ႕ျပစ္မွားလြယ္တဲ့ ကာယကံ၊ ၀စီကံ၊ မေနာကံမႈေတြေၾကာင့္ တစ္ခ်ိန္မွာ ျပန္ဆပ္ရမယ့္ ၀ဋ္ေႂကြးနဲ႔ အျပစ္ဒဏ္ကို မသိၾကရွာဘူး။ ဒါကို ဘုရားရွင္ ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ႀကီးက မဟာကရုဏာဉာဏ္ေတာ္ႀကီးနဲ႔ ျမင္ေတာ္မူပါတယ္။</p><p style="text-align: justify;"> </p><p style="text-align: justify;"> ဒါေၾကာင့္မို႔ ရဟန္းပရိသတ္ေတြ စံုညီတဲ့အခ်ိန္မွာ အရွင္လကု႑ကဘဒၵိယ မေထရ္ျမတ္ႀကီးရဲ႕ စင္ၾကယ္ၿမင့္ၿမတ္တဲ့ ဂုဏ္ပုဒ္ေတြကို ဘုရားရွင္ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ႀကီး ကိုယ္ေတာ္တိုင္ ေဖာ္ထုတ္ခ်ီးမြမ္းေတာ္ မူခဲ့ရပါတယ္။ အဲဒီအခါက်မွ ပုထုဇဥ္ရဟန္းေတြရဲ႕ ျပစ္မွား ပုတ္ခတ္ေျပာဆိုမႈေတြဟာ ရပ္တန္႔သြားပါေတာ့တယ္။</p><p style="text-align: justify;"> </p><p style="text-align: justify;"> ဒါေၾကာင့္မို႔ ပုထုဇဥ္ဘ၀ဆိုတာ အင္မတန္ ေၾကာက္စရာ ေကာင္းလွပါတယ္။ ဉာဏ္အလင္းက မပြင့္ေသးေတာ့ စိတ္က အေမွာင္တိုက္ထဲမွာ ေနေနရသလိုပါပဲ။ ဒီေတာ့ကာ အႏၱရာယ္ေတြကို ေပြ႕ပိုက္ထားသူေတြနဲ႔ တူေနပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ စာေတြ၊ ေပေတြထဲမွာ ဗာလာနံ - လူမိုက္လို႔ သံုးတာေပါ့။ တကယ္ေတာ့ အႏၶပုထုဇဥ္ဆိုတာကိုက ဗာလာနံ - လူမိုက္ေတြ အမ်ားစုပါပဲ။</p><p style="text-align: justify;"> </p><p style="text-align: justify;"> လူလိမၼာကေတာ့ အသိဉာဏ္ျမင့္လာသူပီပီ လူမိုက္ေတြေလာက္ေတာ့ မရမ္းေတာ့ဘူးေပါ့။ ဒါေပမယ့္ သူ႔မွာလည္း လိုအပ္ခ်က္ေတြ ရွိေနဆဲပါပဲ။ စာေရးဆရာက လူလိမၼာေတြရဲ႕ လူ႕တန္ဖိုးအျမင္ သတ္မွတ္ခ်က္ကို ဒီလို ေရးဖြဲ႕ထားေလရဲ႕။</p><p style="text-align: justify;"> </p><p style="text-align: justify; color: rgb(255, 0, 0);"> The clever perceive man’s value by his power, they understand only half.</p><p style="text-align: justify;"> လူလိမၼာေတြက လူတစ္ေယာက္ရဲ႕တန္ဖိုးကို သူ႔ရဲ႕တန္ဖိုး အာဏာ စြမ္းပကားနဲ႔ ႐ႈျမင္တယ္။ သူတို႔ဟာ တစ္၀က္ေလာက္ပဲ နားလည္တယ္။</p><p style="text-align: justify;"> </p><p style="text-align: justify;"> ဒီစာပိုဒ္ကို ဖတ္ရေတာ့ အရွင္ေဒ၀ဒတ္ကို ခ်က္ခ်င္း ျမင္ေယာင္မိပါတယ္။ ပါရမီဓာတ္ခံ ေကာင္းခဲ့သူဆိုေတာ့ အရွင္ေဒ၀ဒတ္ဟာ သမထစြမ္းအားနဲ႔ ေလာကီအဘိညာဥ္ကို ရခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သစၥာတရားကို သူ မျမင္ဘူး။ သူ႔တန္ခိုးစြမ္းအားေလာက္နဲ႔ ဘုရားကိုၿပိဳင္ဖို႔ စဥ္းစားတယ္။ ဘုရား သာသနာေတာ္မွာ ရွိတဲ့ လက္၀ဲရံ၊ လက္ယာရံ ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ႀကီးေတြကိုေတာင္ သူ႔လက္ေအာက္မွာ ထားခ်င္တယ္။ ဘုရားထံပါး ခ်ဥ္းကပ္ၿပီးေတာ့လည္း ဘုရားရဲ႕တပည့္တပန္းေတြကို သူ႔ကိုေပးဖို႔ သြားေတာင္းေသးတယ္။ မရတဲ့အျပင္ ဘုရားရွင္ရဲ႕ ျပစ္တင္ေမာင္းမဲတာ ခံရေတာ့ အရွက္ႀကီးရွက္ၿပီး ဘုရားရွင္ကို လုပ္ႀကံ သတ္ျဖတ္ဖို႔အထိ ႀကံစည္ႀကိဳးစားခဲ့ပါတယ္။</p><p style="text-align: justify;"> </p><p style="text-align: justify;"> တစ္၀က္အျမင္ဆိုတာ တကယ္ေတာ့ ငါးဆယ္ရာခိုင္ႏႈန္း ကြက္လပ္ျဖစ္ေနေသးတဲ့ အျမင္ပဲ။ တစ္နည္းအားျဖင့္ က်ပ္မျပည့္တဲ့ အျမင္ပါပဲ။ အဲဒီေတာ့ ေ၀ါဟာရအေနနဲ႔သာ လူလိမၼာျဖစ္ေနတာ။ စိတ္ကေတာ့ မိုက္တဲ့ဘက္ကို ဦးလွည့္ေနတုန္းပဲ။ ရထားတဲ့ တန္ခိုးစြမ္းအားဟာ သာသနာျပဳရာမွာ လ်င္ျမန္ဖို႔၊ အမ်ားအက်ိဳးကို အခ်ိန္တိုတိုနဲ႔ ထိထိေရာက္ေရာက္ ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ဖို႔ပါလားလို႔ ႏွလံုးသြင္းၿပီး သစၥာတရားကို သိျမင္ဖို႔အတြက္ ဆက္ၿပီး ႀကိဳးစားသြားရဦးမွာပါလားလို႔ ဉာဏ္မသြင္းတတ္ေတာ့ ေလာကီအဘိညာဥ္ ရလ်က္သားနဲ႔ လူမိုက္စာရင္း၀င္ၿပီး ဇတ္သိမ္းမလွ ျဖစ္သြားေတာ့တာေပါ့။</p><p style="text-align: justify;"> </p><p style="text-align: justify;"> ဒါေၾကာင့္ တန္ခိုးအာဏာ၊ ပါ၀ါ၊ စြမ္းအားဆိုတာေတြဟာ ဉာဏ္မျပည့္စံုေသးတဲ့ (ဉာဏ္ တစ္၀က္ ျဖစ္ေနေသးတဲ့) လူေတြရဲ႕လက္ထဲေရာက္ရင္ အင္မတန္ကို အႏၱရာယ္မ်ားလွပါတယ္။</p><p style="text-align: justify;"> </p><p style="text-align: justify;"> ဒီအေတြးျဖစ္ေပၚေနခ်ိန္မွာပဲ မွတ္စုစာအုပ္ထဲက အလြတ္ရလုနီးပါးျဖစ္ေနတဲ့ စာပုိဒ္အခ်ိဳ႕ကိုလည္း တစ္ဆက္တည္း သတိရမိပါတယ္။</p><p style="text-align: justify;"> </p><p style="text-align: justify;"> </p><blockquote style="font-style: italic; color: rgb(204, 102, 0);"><p style="text-align: justify;">ေအာင္ျမင္တယ္ဆိုတာ သူမ်ားထက္သာသြားတာကို မဆိုလိုပါဘူး။ ၿပိဳင္ပြဲမွာ ပထမရတာ၊ အိမ္ႀကီးအိမ္ေကာင္းနဲ႔ ေနႏိုင္တာ၊ ရာထူး အျမင့္ဆံုးရတာ၊ ဘြဲ႕ထူးႀကီးႀကီး ရထားတာ၊ ဂုဏ္ျပဳတာေတြ ခံရတာေတြဟာ ေအာင္ျမင္မႈအစစ္ မဟုတ္ဘူး။</p><p style="text-align: justify;"> </p><p style="text-align: justify;"> ကိုယ့္ဘ၀မွာ ကိုယ္တကယ္လုပ္ခ်င္တဲ့အလုပ္ ျမင့္ျမတ္တဲ့အလုပ္၊ ကိုယ့္၀ါသနာစရိုက္ ပါရမီနဲ႔ ကိုက္ညီတဲ့အလုပ္၊ ကိုယ့္ရဲ႕ျမင့္ျမတ္တဲ့ လူ႕သဘာ၀မွာ နက္နက္႐ိႈင္း႐ိႈင္း အေျခခံၿပီး ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ ဆႏၵကို အေကာင္အထည္ေဖာ္ရတဲ့ အလုပ္ကို လုပ္တဲ့သူဟာ ေအာင္ျမင္တဲ့သူ ျဖစ္တယ္။ ဘယ္သူမွ်မသိၾကလည္း ေအာင္ျမင္တဲ့သူပဲ။</p></blockquote><p style="text-align: justify;"><span style="font-weight: bold;">ဆရာေတာ္ ဦးေဇာတိက</span>ရဲ႕ <span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 51, 255);">ကိုယ္ရည္ကိုယ္ေသြး ျမင့္မားေစရန္</span> စာအုပ္ထဲကပါ။</p><p style="text-align: justify;"> </p><p style="text-align: justify;"> ဒါေၾကာင့္ တစ္ေယာက္က တစ္ေယာက္ကို ခန္႔မွန္းရခက္တဲ့ ေလာကႀကီးထဲမွာ သူ႔အျမင္၊ သူ႔ေထာက္ခံခ်က္ ရဖို႔ထက္ ကိုယ့္စိတ္ကိုယ့္သႏၱာန္မွာ စင္ၾကယ္ေနဖို႔ အဓိကပါ။ အထင္ဆိုတာကိုက အျမင္ေလာက္ မတိက်ပါဘူး။ ခန္႔မွန္းတယ္ဆိုကတည္းက မွန္ခ်င္မွလည္း မွန္မယ္ဆိုတာ သိထားၿပီးရင္ ကိုယ္လုပ္သင့္လုပ္ထိုက္တဲ့ အလုပ္ကို အေကာင္းဆံုး ဆက္လုပ္ေနၿဖစ္ဖို႔ အေရးႀကီးပါတယ္။</p><p style="text-align: justify;"> </p><p style="text-align: justify;"> ကိုယ္လုပ္ေနတဲ့ကိစၥဟာ ေကာင္းမြန္မွန္ကန္မႈနဲ႔ စင္ၾကယ္ျမင့္ျမတ္မႈရွိ မရွိကိုေတာ့ စင္ၾကယ္သူေတြ၊ စိတ္သန္႔စင္သူေတြက သိႏိုင္ၾကပါတယ္။ ေလာကမွာ သိစရာမွန္သမွ်ကို စိတ္နဲ႔သိရတာပါ။ စိတ္စင္ၾကယ္သူဟာ သိစရာမွန္သမွ်ကို အကုန္သိျမင္ပါတယ္။ စိတ္စင္ၾကယ္တဲ့သူဟာ ကိုယ့္စိတ္ကိုလည္း အေသအခ်ာသိသလို သူတစ္ပါး စိတ္ကိုလည္း သိျမင္ႏိုင္ပါတယ္။ ဒီလိုသိႏိုင္မွသာ ပညာရွိစာရင္း၀င္မွာပါ။</p><p style="text-align: justify;"> </p><p style="text-align: justify;"> စာေရးဆရာေရးသားထားတဲ့ ပညာရွိေတြရဲ႕ လူ႔တန္ဖိုးျဖတ္အျမင္ဟာ အေတာ့္ကိုေလးနက္ ပါတယ္။</p><p style="text-align: justify;"> </p><p style="text-align: justify; color: rgb(255, 0, 0);"> The wise perceive man’s value by his purity, they touch the inner most core of life.</p><p style="text-align: justify;"> ပညာရွိကေတာ့ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ တန္ဖိုးကို သူ႔ရဲ႕ သန္႔စင္မႈနဲ႔ ႐ႈျမင္တယ္။ သူတို႔ဟာ ဘ၀ရဲ႕ အတြင္းအက်ဆံုးအရာကို ထိေတြ႕ၾကတယ္။</p><p style="text-align: justify;"> </p><p style="text-align: justify;"> ဖုန္ေတြ အလူးလူးေပက်ံေနတဲ့ ေၾကးမံုျပင္တို႔၊ ေရခိုးေရေငြ႕ေတြ ရိုက္ခတ္ထားတဲ့ မွန္မ်က္ႏွာျပင္တို႔မွာ ပံုရိပ္ေတြ ထင္ထင္ရွားရွား မေပၚႏိုင္သလိုပါပဲ။ ႐ႈပ္ေထြးေနတဲ့စိတ္၊ အညစ္အေၾကးေတြ ထူေျပာေနတဲ့ စိတ္ေတြရဲ႕ မ်က္ႏွာျပင္ေတြမွာလည္း လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ တန္ဖိုးကို အမွန္အတိုင္း ဆံုးျဖတ္ႏိုင္တဲ့အျမင္ ေပၚႏိုင္ဖို႔ခက္လွပါတယ္။ သန္႔ရွင္းေနတဲ့စိတ္၊ အညစ္အေၾကး ကင္းစင္ေနတဲ့ စိတ္ေတြရဲ႕ မ်က္ႏွာျပင္မွာေတာ့ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ တန္ဖိုးဟာ အမွန္အတိုင္း အတိအက် ေပၚႏိုင္ပါတယ္။</p><p style="text-align: justify;"> </p><p style="text-align: justify;"> ဒါေၾကာင့္ သူမ်ားကို အမွန္အတိုင္း႐ႈျမင္ခ်င္ရင္ ကိုယ့္စိတ္ကို အရင္သန္႔စင္ေအာင္ လုပ္ထားဖို႔ လိုပါတယ္။</p><p style="text-align: justify;"> </p><p style="text-align: justify;"> ဒါမွသာ<strong> “စိတ္သန္႔စင္သူသည္ စိတ္မသန္႔စင္သူကိုလည္း သိသည္။ စိတ္သန္႔စင္သူကိုလည္း သိသည္”</strong> ဆိုတဲ့ စကားရပ္အတိုင္း ျဖစ္ေတာ့မွာေပါ့။</p><p style="text-align: justify;"> </p><p style="text-align: justify;"> ေလာေလာဆယ္မွာေတာ့ ကိုယ့္စိတ္ဟာ ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟ အညစ္အေၾကးေတြနဲ႔ ရႈပ္ေထြးေပြလိမ္ၿပီး မသန္႔မစင္ ျဖစ္ေနေသးရင္ေတာ့ <strong>“စိတ္မသန္႔စင္ေသးသူသည္ စိတ္္မသန္႔စင္သူကိုလည္း မသိ၊ စိတ္သန္႔စင္သူကိုလည္း မသိ” </strong>ဆိုတဲ့ အခ်က္ကိုေတာ့ ၀န္ခံရေတာ့မွာပါပဲ . . . . .</p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 153);"><strong>ျမသန္းစံ<br /></strong></p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 153);"><strong>၁၅-၉-၂၀၀၇။</strong></p><div style="text-align: justify;">http://www.facebook.com/messages/?action=read&amp;tid=id.198419873567813#!/notes/momo-aung/%E1%80%85%E1%80%AD%E1%80%90%E1%80%B9%E1%80%91%E1%80%B2-%E1%80%9B%E1%80%AD%E1%80%95%E1%80%B9%E1%80%81%E1%80%94%E1%80%B2-%E1%80%9C%E1%80%84%E1%80%B9%E1%80%B8%E1%80%9C%E1%80%80%E1%80%B9%E1%80%9E%E1%80%BC%E1%80%AC%E1%80%B8%E1%80%90%E1%80%B2%E1%80%B7-%E1%80%A1%E1%80%9C%E1%80%84%E1%80%B9%E1%80%B8%E1%80%B1%E1%80%9B%E1%80%AC%E1%80%84%E1%80%B9%E1%80%B1%E1%80%9C%E1%80%B8%E1%80%B1%E1%80%90%E1%80%BC-%E1%80%A1%E1%80%B1%E1%81%BE%E1%80%80%E1%80%AC%E1%80%84%E1%80%B9%E1%80%B8-%E1%80%BB%E1%80%99%E1%80%9E%E1%80%94%E1%80%B9%E1%80%B8%E1%80%85%E1%80%B6/284071864961740<br /></div> <div class="post-footer-line post-footer-line-1"> <span class="post-author vcard"> Posted by <span class="fn">The Bliss Of Emancipation</span> </span> <span class="post-timestamp"> at <a class="timestamp-link" href="http://www.vimuttisukha.com/2011/12/blog-post_08.html" rel="bookmark" title="permanent link"><abbr class="published" title="2011-12-08T06:36:00-08:00">6:36 AM</abbr></a> </span> <span class="reaction-buttons"> </span> <span class="star-ratings"> </span> <span class="post-comment-link"> </span> <span class="post-backlinks post-comment-link"> </span> <span class="post-icons"> <span class="item-control blog-admin pid-116349386"> <a href="post-edit.g?blogID=1232773062557523788&amp;postID=9062118970799595913&amp;from=pencil" title="Edit Post"> <img alt="" class="icon-action" src="http://img2.blogblog.com/img/icon18_edit_allbkg.gif" width="18" height="18" /> </a> </span> </span> </div> <div class="post-footer-line post-footer-line-2"> <span class="post-labels"> Labels: <a href="http://www.vimuttisukha.com/search/label/Mya%20Than%20San" rel="tag">Mya Than San</a> </span> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1729245758209384089-2661848401836769824?l=www.dhammaflavour.net' alt='' /></div>The Bliss Of Emancipationhttp://www.blogger.com/profile/08012662755160784652noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1729245758209384089.post-60471524522196250612011-12-09T20:40:00.000+06:302011-12-09T20:41:09.955+06:30<p><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-3rN2CmGtwoI/TuHzIPaMAqI/AAAAAAAAB2g/iUMSIiOlAh0/s1600/U01.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 303px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-3rN2CmGtwoI/TuHzIPaMAqI/AAAAAAAAB2g/iUMSIiOlAh0/s400/U01.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5684091527619150498" border="0" /></a><br /></p><p style="text-align: justify;"><br /></p><p style="text-align: justify;">သတိက အဆင္သင့္ရွိေနရင္ မေက်နပ္တဲ့ စိတ္ကေလး ျဖစ္လာတဲ့အခါမွာ ျဖစ္ျဖစ္ခ်င္း ခ်က္ခ်င္းျမင္ႏိုင္တယ္။ ဒီစိတ္ကေလးဟာ မေက်နပ္တဲ့ အေတြးေလးပဲ၊ ေဒါသစိတ္ကေလးပါ၊ ငါမဟုတ္ဘူး၊ သူ႔သဘာ၀နဲ႔သူပဲ၊ အဲဲဒီလို ေဒါသစိတ္ကို ငါမဟုတ္တဲ့ စိတ္အေနနဲ႔ ျမင္တတ္သြားၿပီဆိုရင္ ခြင့္လြတ္ရတာ ပိုလြယ္သြားတယ္။ အဲဒီေဒါသစိတ္ကို ငါ့စိတ္လို႔ ျမင္ေနရင္ ငါမေက်နပ္ဘူးဆိုတဲ့ အေတြးေၾကာင့္ ငါေက်နပ္ေအာင္ ဘာလုပ္ရမလဲဆိုတဲ့ ေနာက္ဆက္တြဲေတြ အမ်ားႀကီး ဆက္ေတြးရေတာ့တယ္။ ငါမဟုတ္ဘူးလို႔ ျမင္လို႔ရွိရင္ ေရွ႕ဆက္စရာ မရွိေတာ့ဘူး။ အဲဒီေနရာတင္ ရပ္လို႔ရတယ္။ ဇာတ္လမ္း မရွည္ေတာ့ဘူး။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">ကိေလသာ အေၾကာက္ဆံုးအရာက အနတၱဉာဏ္နဲ႔ ေအးေအးေဆးေဆး ၾကည့္တာပဲ။ ေအးေအးေဆးေဆးၾကည့္ႏိုင္ရင္ ကိေလသာဟာ စိတ္၀င္စားစရာ အင္မတန္ေကာင္းတာကို ေတြ႔ရတယ္။ ကိေလသာဟာ မဟုတ္တာကို အဟုတ္လို႔ ထင္ေအာင္ အမ်ဳိးမ်ဳိး ဖန္တီးျပႏိုင္တယ္။ <span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">ဒါေၾကာင့္ ပယ္ဖို႔ထက္ သိဖို႔ ပိုအေရးႀကီးတယ္။</span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">ကိုယ့္မွာ ကိေလသာ ကင္းသလား၊ မကင္းဘူးလားဆိုတာ သူမ်ားကို သြားမေမးပါနဲ႔၊ အခ်ိန္တန္ေတာ့ သူ႔ဟာသူျပပါ လိမ့္မယ္ေနာ္။ ေလာကဓံတရားက စာေမးပြဲစစ္ေပးမယ္။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">ကိုယ့္မွာ ဣႆာမစၦရိယျဖစ္တာကို ျဖစ္မွန္းသိလိုုက္ရတာ အက်ဳိးအင္မတန္မ်ားပါတယ္ေနာ္။ ကိုယ့္ခ်ဳိ႕ယြင္းခ်က္ကို မသိဟန္ေဆာင္ထားတာ ဖံုးထားတာဟာ အမွန္ေတာ့ ကိုယ္ပဲ ထိခိုက္တယ္၊ နစ္နာတယ္။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">ေလာဘဟာ ကေလးဆန္တယ္။ ေဒါသဟာ သိပ္ကေလးဆန္တယ္။ မာန ဣႆာ မစၦရိယ စသည္ သူတို႔မရွိတဲ့အခါမွာ တကယ့္ကို ရင့္က်က္မွဳ အျပည့္ရွိေနတာပဲ။ ဒါေၾကာင့္ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ရင့္က်က္မွဳရွိလာေအာင္ တကယ္အသိဉာဏ္ရွိတဲ့ လူႀကီးျဖစ္လာေအာင္ဆိုရင္ သတိနဲ႔ေနမွ ျဖစ္ေတာ့မွာ။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ မာန၊ မနာလို၀န္တိုမွဳ၊ ယံုမွားသံသယျဖစ္မွဳ၊ စိတ္ပ်ံ႕လြင့္မွဳ၊ ထိုင္းမွဳိင္းေတြေ၀မွဳ စတာေတြဟာ ရန္သူစိတ္ေတြပဲ။ ကိေလသာအေၾကာက္ဆံုးဟာ သူ႔ကို ရန္လုပ္တာ မဟုတ္ဘူး။ ကိေလသာအေၾကာက္ဆံုးဟာ သူ႔ကို သတိနဲ႔ဉာဏ္နဲ႔ ေအးေအးေဆးေဆး ၾကည့္တာကို အေၾကာက္ဆံုးပဲ။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">ကိေလသာရဲ႕သေဘာက ငါနဲ႔ေပါင္းစပ္မိရင္ အင္အားပိုၿပီး ႀကီးတတ္တယ္။ ကိေလသာဟာ အတၱရဲ႕အကူအညီကို မရရင္ အားနဲသြားတယ္။ ဘယ္လိုကိေလသာျဖစ္ျဖစ္၊ ေလာဘျဖစ္ျဖစ္၊ ေဒါသျဖစ္ျဖစ္၊ မာနျဖစ္ျဖစ္ ငါဆိုတဲ့ သကၠာယဒိ႒ိရဲ႕ အေထာက္အပံ့ကို မရရင္ သူသိပ္အားမႀကီးဘူး။ ျဖစ္ေၾကာလည္း မရွည္ဘူး။ ျမန္ျမန္နဲ႔ေျပသြားတယ္။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">ဒါေၾကာင့္ ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ မာန၊ မနာလို၀န္တိုမွဳေတြကို အနတၱအျဖစ္နဲ႔ျမင္ရင္ သူအင္အားနဲၿပီးေတာ့ ေနာက္ဆုတ္ သြားမွာပါ။ ၿပီးေတာ့ သူ႔ဆီက ပညာနဲ႔ အသိဉာဏ္လည္း ရလိုက္မယ္။ သူက ကိုယ့္ကို ပညာအသိဉာဏ္ေတြ ေပးသြားတာပဲ။ ဒါေၾကာင့္ စိတ္ဓါတ္ခိုင္မာလာတယ္။ အတြင္းမွာ အင္အားေတြ ရွိလာတယ္။ အင္မတန္ ရင့္က်က္တည္ၿငိမ္တဲ့သူ ျဖစ္လာတယ္။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">ရုပ္ပိုင္းဆိုင္ရာ အုတ္ေတြ၊ ေက်ာက္ေတြ၊ သံေတြနဲ႔ ေဆာက္ထားတဲ့ ရဲတိုက္ႀကီးကေတာ့ လူပုဂၢိဳလ္ကို ျပင္ပရန္သူကိုပဲ ကာကြယ္ႏိုင္ပါတယ္ေနာ္၊ ကိုယ့္စိတ္ထဲကို အၿမဲ၀င္ေနတဲ့ ကိေလသာရန္သူကိုေတာ့ ၀င္မလာေအာင္ အကာအကြယ္ မေပးႏိုင္ပါဘူး။ ကိေလသာရန္သူ စိတ္ထဲကို ၀င္မလာေအာင္ သတိ၊ သမာဓိ၊ ဉာဏ္ပညာကသာ ကာကြယ္ႏိုင္တာပါ၊ ျပင္ပက ရန္သူထက္ ကိေလသာရန္သူက ပိုေၾကာက္စရာ ေကာင္းပါတယ္။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">သမထက စိတ္ကို တျခားအာရံု မေရာက္ေအာင္ အတင္းခ်ဳပ္ထားတာ၊ ဖမ္းထားတာ၊ ထိန္းထားတာ၊ ထြက္မလာေအာင္ အေပၚကေန ဖံုးထားတယ္။ ဖိထားတယ္။ ၀ိပႆနာက ဖံုးထား ဖိထားတာ မဟုတ္ဘူး။ ၀ိပႆနာဘာ၀နာက စိတ္မွာျဖစ္တတ္တဲ့ ကိေလသာရဲ႕ သဘာ၀ကို နက္နက္နဲနဲ သိသြားၿပီးေတာ့ အသိဉာဏ္နဲ႔ ပယ္လိုက္တာ၊ အတြင္းကေန သူ႔ရဲ႕အေၾကာင္းရင္းကို ကုလုိက္သလိုပဲ။ ကိေလသာကို အရင္းအျမစ္ကေနၿပီးေတာ့ တစ္ခါတည္း ပယ္ႏိုင္ေအာင္ အားထုတ္တဲ့ ဘာ၀နာျဖစ္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ပိုၿပီးေတာ့ နက္နဲတယ္။ ဉာဏ္အမ်ားႀကီး ပါပါတယ္။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">စိတ္ထဲမွာ ေလာဘျဖစ္တယ္ ဆိုပါေတာ့၊ အဲဒီေလာဘကို ဖိဖို႔ ဖံုးထားဖို႔ မႀကိဳးစားပဲနဲ႔ အဲဒီေလာဘရဲ႕သဘာ၀ကို စိတ္ပါလက္ပါ စိတ္ရွည္လက္ရွည္ ေသေသခ်ာခ်ာ ၾကည့္တာပဲ။ ေသေသခ်ာခ်ာ ၾကည့္ပါမ်ားရင္ ေလာဘျဖစ္စရာ အာရံုတစ္ခုနဲ႔ စိတ္နဲ႔ တိုက္ဆိုင္မွဳရွိတဲ့အခါ ေလာဘျဖစ္တယ္ဆိုတာကို ကိုယ္တိုင္ျမင္ရတယ္။ ကိုယ္တိုင္ သိရတယ္ေနာ္။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">အဲဒီလို ၾကည့္တဲ့အခါမွာ အဲဒီေလာဘျဖစ္တဲ့ စိတ္ကိုပဲ စိတ္၀င္စားစရာ၊ အံ့ၾသစရာတစ္ခုအေနနဲ႔ ျမင္ရတယ္။ ငါ့စိတ္လည္း မဟုတ္ေတာ့ဘူး။ စိတ္နဲ႔အာရံုတစ္ခုနဲ႔ တိုက္ဆိုင္တဲ့အခါမွာ ဖ်တ္ကနဲ ေပၚလာတဲ့ စိတ္ကေလးတစ္ခုပဲ။ ေတာ္ေတာ္အ့ံၾသဖို႔ေကာင္းတယ္။ ငါ့စိတ္မဟုတ္ေတာ့ဘူးဆိုရင္ကိုပဲ အနတၱသေဘာ ျဖစ္သြားၿပီေနာ္။ အနတၱဥဉဏ္နဲ႔ ျမင္ႏိုင္မွသာ အျမင္မွန္တစ္ခုကို ရၿပီလို႔ ေျပာလို႔ရတယ္။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">ေလာဘကို ခ်က္ခ်င္း မပယ္ႏိုင္ေသးဘူးေနာ္။ ဒီလိုနည္းနဲ႔ တရားကို အားထုတ္သြားတဲ့အခါမွာ တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ စိတ္ထဲမွာ ေလာဘျဖစ္တဲ့အခါ သိတယ္။ ေဒါသျဖစ္တဲ့အခါ သိတယ္။ မာနျဖစ္တဲ့အခါ သိတယ္။ ဣႆာမစၦရိယျဖစ္တဲ့ အခါ သိတယ္။ ဒီလိုသိရင္းသိရင္းနဲ႔ ဒီလိုသိတဲ့ အသိဉာဏ္ဟာ ၾကာေလႀကီးေလ ျဖစ္လာတယ္။ ေလာဘ၊ ေဒါသ မာနေတြ ကေတာ့ ခ်က္ခ်င္း မေပ်ာက္ေသးဘူးေနာ္။ ဒါေပမယ့္ သူတို႔ကို သိတဲ့အသိဉာဏ္က ႀကီးလာတယ္။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">ဒါေၾကာင့္ ဗုဒၶဘာသာတရားမွာ <b>ပယ္ဖို႔ထက္ သိဖို႔က ပိုအေရးႀကီးတယ္</b> လို႔ ေျပာတာေနာ္။ အသိဉာဏ္ႀကီးလာမွ အဲဒီအသိဉာဏ္က သူ႔ဟာသူ ပယ္သင့္တဲ့ကိေလသာကို ပယ္တာပဲ။ ငါက ပယ္လိုက္တာ မဟုတ္ဘူး။ ဒါေၾကာင့္ အတၱနဲ႔ ပယ္လို႔ မရဘူး။ အနတၱနဲ႔မွပဲ ပယ္လို႔ရတယ္။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">အၾကည့္ခံျဖစ္တဲ့ အာရံုကလည္း အနတၱပဲ၊ ၾကည့္ေနတဲ့ စိတ္ကလည္း အနတၱပဲ၊ ႏွစ္ခုစလံုး အနတၱျဖစ္သြားတယ္။ အဲသလိုျဖစ္သြားရင္ ဒီျပႆနာကို ကိုင္တြယ္ေျဖရွင္းရတာ ပိုလြယ္သြားတယ္။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">အားလံုးဟာ အနတၱပါလားလို႔ တကယ္ျမင္ရင္ ဘာေရွ႕ဆက္စရာရွိေသးလဲ၊ ဘာမွ ဆက္စရာ မရွိေတာ့ဘူး။ အဲဒီမွာ လမ္းဆံုးသြားၿပီ။ အားလံုးကိုသာ အနတၱလို႔ျမင္ရင္၊ အားလံုးကိုသာ အနိစၥလို႔ျမင္ရင္ ေရွ႕ဆက္စရာ ဘာမွမရွိေတာ့ဘူး။ ဇာတ္လမ္းက အင္မတန္တိုတယ္။ ဇာတ္လမ္းေတြရွည္ေနၾကတာဟာ အတၱေၾကာင့္ပါ။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">ခံစားခ်က္တစ္ခုခု၊ ဥပမာ-ေလာဘျဖစ္ျဖစ္၊ ေဒါသျဖစ္ျဖစ္၊ မာနျဖစ္ျဖစ္၊ မနာလို၀န္တိုစိတ္ျဖစ္ျဖစ္၊ ေၾကာက္စိတ္ျဖစ္ျဖစ္၊ အားငယ္စိတ္ျဖစ္ျဖစ္ အျဖစ္မ်ားလို႔ရွိရင္ အဲဒီခံစားခ်က္က စိတ္ထဲမွာ ေနရာအျပည့္ ယူထားလိုက္တယ္။ ေနရာမဖယ္ ေတာ့ဘူး။ ေတြးသမွ် အေတြးေတြဟာ အဲဒီနား ပတ္၀န္းက်င္မွာပဲ ေတြးေတာ့တာပဲ။ ခံစားမွဳတစ္ခုထဲမွာ ေခ်ာင္ပိတ္မိ ေနတာဟာ ဘယ္ေလာက္ ပင္ပန္းသလဲဆိုတာ သိၾကပါတယ္။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: center;"><a target="_self" href="http://api.ning.com/files/bFGEbe2DWeIleOTJqSefprOEAh1QyoehlTFWkQYwjBSul3tft7eUgSZxJkUpHCBNsFrmWZl-ttawbGS0rHAgWl-OqtMLxQA9/4.jpeg"><img class="align-left" src="http://api.ning.com/files/bFGEbe2DWeIleOTJqSefprOEAh1QyoehlTFWkQYwjBSul3tft7eUgSZxJkUpHCBNsFrmWZl-ttawbGS0rHAgWl-OqtMLxQA9/4.jpeg" width="290" height="192" /></a><br /></p><p style="text-align: justify;"><br /></p><p style="text-align: justify;">သတိနဲ႔ေနတဲ့ အေလ့အက်င့္ကို လုပ္လာတဲ့အခါမွာ ပစၥဳပၸန္ တကယ္တည့္သြားတဲ့အခ်ိန္မွာ အဲဒီေခ်ာင္ပိတ္မိေနတဲ့ စိတ္ဟာ မရွိေတာ့ဘူး။ ပစၥဳပၸန္ တကယ္တည့္ၿပီဆိုရင္ ငါဆိုတာေတာင္ ေပ်ာက္သလိုျဖစ္သြားတယ္။ သိတာပဲရွိေတာ့တယ္။ အဲဒီလို ငါဆိုတာပါ ေပ်ာက္ၿပီးေတာ့ သိတဲ့သေဘာသက္သက္ ျဖစ္လာတဲ့အခ်ိန္မွာ စိတ္ကတည္ၿငိမ္ၿပီးေတာ့ ေအးခ်မ္း ေနတယ္။ လြတ္လပ္ေနတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ အတိတ္မရွိဘူး၊ အနာဂတ္မရွိဘူး၊ ငါမရွိေတာ့တဲ့ သတိ၊ သမာဓိမ်ဳိးႀကံဳဖူးရင္ ထြက္လမ္းကို သိၿပီး ေခ်ာင္ပိတ္မိရင္ ခဏပဲ။ ဒီနည္းကို မသိရင္ ကိုယ့္အေတြးက ကိုယ့္ကို ႏွိပ္စက္တာကို ေကာင္းေကာင္း ခံရမယ္။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">သိေနလို႔ရွိရင္ လံုး၀အေတြးအေတာ မရွိေတာ့တဲ့အခါမွာ ဒီလိုသိရတဲ့အာရံုကို ငါလို႔မထင္ေတာ့ဘူး။ ပထမေတာ့ ငါ့လက္ကပူေနတာလို႔ ထင္တာ၊ ငါ၊ လက္၊ ပူ သံုးခုကို တြဲထားတာ။ ေနာင္သတိ အင္မတန္ေကာင္းလာတဲ့အခါမွာ လံုး၀ အေတြးအေတာမရွိ၊ ပစၥဳပၸန္တကယ္တည့္တဲ့အခ်ိန္မွာ ငါလည္း မဟုတ္ေတာ့ဘူး။ လက္လည္း မဟုတ္ေတာ့ဘူး။ ပူတာပဲ ရွိေတာ့တယ္။ ငါဆိုတဲ့ ပညတ္ ကြာသြားၿပီ။ လက္ဆိုတဲ့ ပညတ္လည္း ကြာသြားၿပီ။ ပူတယ္ဆိုတဲ့ သဘာ၀တစ္ခုကိုပဲ သိေနရေတာ့တာ။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">အဲသလို ငါလည္းမဟုတ္၊ လက္လည္းမဟုတ္ပဲ ပူတာကို သိတဲ့အခ်ိန္မွာ ပရမတ္ကို သိတယ္။ ပညတ္ မပါေတာ့ဘူး။ ငါပူတာ မဟုတ္ေတာ့ဘူး။ လက္ပူတာ မဟုတ္ေတာ့ဘူး။ ပူတာဟာ ပူတာပဲ။ ရုပ္အေပၚမွာ ငါဆိုတဲ့ အထင္အျမင္မွားမွဳဟာ ေပ်ာက္သြားၿပီ။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">အဲဒီလို ပစၥဳပၸန္ တကယ္တည့္တဲ့အခ်ိန္၊ ပညတ္မပါပဲနဲ႔ ပရမတ္ကို တကယ္သိတဲ့အခ်ိန္မွာ အမွန္ကို သိတာပဲ။ အၿမဲတမ္း ငါဆိုၿပီးေတာ့ စြဲလာတဲ့ အစြဲႀကီးဟာ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ခဏေလာက္ ေပ်ာက္သြားတယ္။ သိတဲ့စိတ္ကေလး ရွိတယ္။ သိရတဲ့အာရံုရွိတယ္။ က်န္တာဘာမွ မရွိေတာ့ဘူး။ အဲဒီလို အသိအျမင္ဟာ အင္မတန္ ထူးဆန္းတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ျဖစ္ေနတဲ့ အသိဉာဏ္ဟာ အင္မတန္ နက္နဲတယ္။ အာရံုက ရိုးတယ္၊ သိတာလည္းပဲ ရိုးရိုးေလးပဲ သိတယ္။ သို႔ေသာ္လည္း ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ အသိဉာဏ္က အင္မတန္ႀကီးက်ယ္တယ္။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">အဲသလို ရိုးရိုးနဲ႔ နက္နက္နဲနဲသိေအာင္ တရားအားထုတ္ရတာပဲ။ ဆန္းဆန္းျပားျပားသိဖို႔ ႀကိဳးစားေနတာ မဟုတ္ဘူး။ ကိုယ့္ခႏၶာကိုယ္မွာျဖစ္တဲ့ သဘာ၀ကို အမွန္အတိုင္းသိဖို႔ပဲ ၾကည့္ေနတာ။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">အဲဒီလို ဘယ္အရာကို ၾကည့္ၾကည့္ သဘာ၀အျဖစ္နဲ႔ပဲ ျမင္တယ္၊ ပုဂၢိဳလ္သတၱ၀ါအျဖစ္နဲ႔ မျမင္ေတာ့ဘူး။ အဲဒီဉာဏ္ဆိုတာ နဲနဲေနာေနာ ဉာဏ္မဟုတ္ဘူးေနာ္။ နာမ္ရုပ္ကို ကြဲကြဲျပားျပား ပိုင္းျခားၿပီးေတာ့ သိတဲ့ဉာဏ္ျဖစ္သြားၿပီ။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">အေတြးအေခၚေတြ ဘယ္ေလာက္ပဲ ႀကီးႀကီးက်ယ္က်ယ္ နက္နက္နဲနဲေတြ ဖတ္ရွဳေနအံုးေတာ့ ဒီေလာက္နက္နဲတဲ့ ဉာဏ္မ်ဳိး ရဖို႔ရာ မလြယ္ဘူး။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">အဲဒီဉာဏ္မ်ဳိး ရတဲ့သူဟာ နဂိုတုန္းက သူသိထားတဲ့ အသိအျမင္ အထင္မွားမွဳေတြဟာ ေပ်ာက္ကုန္တယ္။ သူ႔ရဲ႕စိတ္ေန စိတ္ထားပါ တစ္ခါတည္း ေျပာင္းလဲသြားတယ္။ အသိဉာဏ္ပါ ေျပာင္းသြားတယ္။ စိတ္ေနသေဘာထား၊ အျပဳအမူ၊ အသိအျမင္ ေျပာင္းလဲသြားတာ၊ ေျပာင္းလဲတာမွ တကယ့္ကို သိသိသာသာႀကီး ေျပာင္းလဲသြားတာ။ ထိထိေရာက္ေရာက္ ႀကိဳးစားလို႔ရွိရင္ အဲဒီလို ဉာဏ္မ်ဳိးျဖစ္လာမယ္။ အဲဒီအနတၱဉာဏ္က စိတ္ကို အင္မတန္ ခ်မ္းသာေစတယ္ေနာ္။ ပစၥဳပၸန္မွာ တည့္တည့္ေနတဲ့အက်င့္က အျမတ္ဆံုးအက်င့္ပဲ။ အျမတ္ဆံုးဘ၀ပဲ။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">ႀကံစည္ေတြးေတာၿပီးမွ သိလို႔ရတဲ့အာရံုဟာ ပစၥဳပၸန္တည့္တည့္ အာရံုမဟုတ္ဘူး။ ပရမတ္လည္း မဟုတ္ဘူး။ စိတ္ကူးနဲ႔ သိလို႔ရတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ပညတ္ပဲျဖစ္ေနတယ္။ ေတြးေနတာမဟုတ္ပဲနဲ႔ စိတ္ကို တကယ္ထိၿပီးေတာ့ သိေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ပရမတ္ တည့္ေနတာပဲ။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">စိတ္ဟာ ပစၥဳပၸန္မွာ အေနမ်ားလာတဲ့အခါ ဘ၀ရဲ႕ Quality ဟာ အင္မတန္ ျမင့္မားလာတယ္။ စိတ္ရဲ႕ (Quality) အရည္အေသြးေတြဟာ ျမင့္မားလာတယ္။ စိတ္ထဲမွာျဖစ္တဲ့ ေလာဘ၊ ေဒါသေတြ၊ ပ်ံ႕လြင့္မွဳေတြ၊ စိတ္ဆင္းရဲမွဳေတြ တျဖည္းျဖည္း ရွင္းသြားတယ္။ သူတို႔ ရွင္းသြားရင္ စိတ္ရဲ႕အရည္အေသြး ဘယ့္ႏွယ့္ေနမလဲ။ ျမင့္လာတယ္၊ ေအးခ်မ္း တည္ၿငိမ္မွဳ၊ သန္႔ရွင္းမွဳ ရွိလာတယ္။</p><p style="text-align: justify;"><br /></p><p style="text-align: justify;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 51, 255);">ဆရာေတာ္ ဦးေဇာတိက (မဟာျမိဳင္ေတာရ)</span></p><p style="text-align: justify;"><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 51, 255);"></span></p><span style="font-weight: bold;">Credit to: <a href="http://newworldnanda.ning.com/profiles/blogs/3451740:BlogPost:91736">http://newworldnanda.ning.com/profiles/blogs/3451740:BlogPost:91736</a><br /></span> <div class="post-footer-line post-footer-line-1"> <span class="post-author vcard"> Posted by <span class="fn">The Bliss Of Emancipation</span> </span> <span class="post-timestamp"> at <a class="timestamp-link" href="http://www.vimuttisukha.com/2011/12/blog-post_9716.html" rel="bookmark" title="permanent link"><abbr class="published" title="2011-12-09T03:22:00-08:00">3:22 AM</abbr></a> </span> <span class="reaction-buttons"> </span> <span class="star-ratings"> </span> <span class="post-comment-link"> </span> <span class="post-backlinks post-comment-link"> </span> <span class="post-icons"> <span class="item-control blog-admin pid-116349386"> <a href="post-edit.g?blogID=1232773062557523788&amp;postID=2907881129549155289&amp;from=pencil" title="Edit Post"> <img alt="" class="icon-action" src="http://img2.blogblog.com/img/icon18_edit_allbkg.gif" width="18" height="18" /> </a> </span> </span> </div> <div class="post-footer-line post-footer-line-2"> <span class="post-labels"> Labels: <a href="http://www.vimuttisukha.com/search/label/U%20Jotika" rel="tag">U Jotika</a> </span> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1729245758209384089-6047152452219625061?l=www.dhammaflavour.net' alt='' /></div>The Bliss Of Emancipationhttp://www.blogger.com/profile/08012662755160784652noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1729245758209384089.post-14889682926109584552011-12-09T20:38:00.000+06:302011-12-09T20:40:02.900+06:30<p><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-WP2NpTQyDfQ/TuHurFdZEYI/AAAAAAAAB2Q/K0HiHlz89Y4/s1600/u010.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 276px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-WP2NpTQyDfQ/TuHurFdZEYI/AAAAAAAAB2Q/K0HiHlz89Y4/s400/u010.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5684086628685517186" border="0" /></a><br /></p><div style="text-align: justify;"><br /><br />ပစၥဳပၸန္မွာ စိတ္ကိုထားတတ္တဲ့ အေလ့အက်င့္ မ်ားလာရင္ အဲဒီလူဟာ အပိုကိစၥေတြကို ေလွ်ာ့တတ္လာတယ္။ အပိုစကားေျပာတာေတြ၊ အပိုခရီးသြားတာေတြ၊ အက်ဳိးမရွိဘဲနဲ႔ ထိုင္ေတြးၿပီၤး ပူေနတာေတြလည္း ေလွ်ာ့သြားတယ္။ စိတ္က ပိုရွင္းလာတဲ့အတြက္ တစ္ခုခုကို လုပ္စရာရွိလို႔ စဥ္းစားရမယ္ဆိုရင္ သူသိပ္အခ်ိန္ၾကာၾကာ စဥ္းစားမေနရဘူး။ ခ်ီတံုခ်တံုျဖစ္ၿပီး အခ်ိန္ကုန္မသြားဘူး။ </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">သတိရွိလို႔ သမာဓိလည္း ေကာင္းလာတဲ့အခါ၊ စိတ္လည္း ၾကည္လင္ေအးခ်မ္းလာတဲ့အခါမွာ လုပ္စရာကိစၥ တစ္ခုခုရွိလို႔ ေအးေအးေဆးေဆး အာရံုျပဳလိုက္ရင္ ဘယ္ကိစၥ ဘယ္လိုလုပ္ရင္ ေကာင္းမလဲဆိုတာ လြယ္လြယ္ကူကူနဲ႔ လ်င္လ်င္ျမန္ျမန္ အေျဖထြက္လာတယ္။ အဲဒါကိုက အခ်ိန္ကုန္ေတာ္ေတာ္ သက္သာသြားတာ။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">အပိုုလုပ္လို႔ အလုပ္ပိုတာ…။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">ေျခတစ္လွမ္း တစ္ခ်က္ေလာက္ သိတယ္ဆိုရင္ကိုပဲ အင္မတန္ အက်ဳိးမ်ားပါတယ္။ ဒါက လုပ္မၾကည့္ေသးဘဲနဲ႔ေတာ့ မသိဘူးေနာ္၊လုပ္ၾကည့္လာတဲ့အခါက်မွ တကယ့္ကို အက်ဳိးမ်ားတာကို သိလာလိမ့္မယ္။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">သာမန္အေျခအေနမွာ လူေတြဟာ တစ္ခုခု စိတ္ညစ္စရာ၊ စိတ္ပူစရာ၊ သေဘာမက်စရာ၊ စိတ္ပင္ပန္းစရာေတြ ေတြးေနတတ္တယ္။ အေရးႀကီးသည္ျဖစ္ေစ၊ အေရးမႀကီးသည္ျဖစ္ေစ၊ ေတြးေနတာပဲ။ သတိနဲ႔သိၿပီးေတာ့ သြားျခင္းအားျဖင့္ အဲဒီအေတြးေတြဟာ နည္းနည္းေတာ့ ေလ်ာ့သြားတယ္။ အေတြးနည္းနည္း ေလ်ာ့သြားရင္ စိတ္က နည္းနည္းၾကည္လာတယ္။ စိတ္နည္းနည္း ေအးခ်မ္းလာတယ္။ စိတ္မွာ ပင္ပန္းမွဳ နည္းနည္းေလ်ာ့သြားတယ္။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">မိုးလင္းကတည္းက၊ အိပ္ရာႏိုးကတည္းက ကိုယ့္ရဲ႕စိတ္အေျခအေန <em>Mood</em> ကို ျပဳျပင္ထားရမယ္။ ႏိုးရင္ ႏိုးႏိုးခ်င္း တရားရွဳမွတ္လိုက္ရင္ သတိ၊ သမာဓိ ေကာင္းလာၿပီး စိတ္ၾကည္လင္ ေအးခ်မ္းလာၿပီးေတာ့ တည္ၾကည္ခန္႔ညားတ့ဲ၊ ေအးခ်မ္းတဲ့၊ ဂုဏ္သိကၡာရွိတဲ့ <em>Mood</em> မ်ဳိးရလာတယ္။ အဲဒီ <em>Mood</em> ေလးကို အပ်က္မခံဘဲ ထိန္းသြားရမယ္။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">အဲဒီလို တစ္ေန႔တာလံုး တည္ၿငိမ္ေအးခ်မ္းတဲ့၊ ခန္႔ညားမွဳရွိတဲ့၊ တည္ၾကည္မွဳရွိတဲ့၊ ျမင့္ျမတ္တဲ့စိတ္ကို ထိန္းထားလို႔ရွိရင္ တရားထိုင္တဲ့အခါမွာ လြယ္လြယ္ကူကူနဲ႔ သတိ၊ သမာဓိကို ရတယ္။</p><div style="text-align: justify;"> </div><div style="text-align: justify;"> </div><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"><br /></p><p style="text-align: justify;">ညမွာ တရားအားထုတ္ၿပီးမွ အိပ္လို႔ရွိရင္ မနက္ႏိုးတဲ့အခါမွာ ပိုၿပီး ၾကည္လင္လန္းဆန္းတယ္။ တရားအားထုတ္ဖို႔လည္းပဲ ပိုၿပီးေတာ့ စိတ္က သတိရတယ္။ လံု႔လ၀ီရိယ၊ သဒၶါတရားလည္းပဲ ပိုၿပီၤးေတာ့ အားေကာင္းလာတယ္။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">အိပ္ေနရင္းပဲ အသက္ရွဳတာေလးကို သိၿပီးေတာ့ ေနလိုက္ပါ။ စိတ္ကေတာ့ ထံုးစံအတိုင္းပဲ ဟိုကိစၥ၊ ဒီကိစၥ ေတြးဦးမွာပဲ။ ေတြးလိုက္ရင္ ေတြးတယ္ဆိုတာေလးကို စိတ္ကသိလိုက္ပါ။ သိၿပီးရင္ “ဘာမွ မထူးပါဘူး” ဆိုၿပီးေတာ့ အသာေလး စိတ္ကို ေလ်ာ့ခ်လိုက္ပါ။ ကိုယ့္ကိုယ္ကို စိတ္မဆိုးပါနဲ႔။ ျပန္ၿပီးေတာ့ အသက္ရွဳတာေလးကို သတိကပ္ၿပီးေတာ့ ထားလိုက္ပါ။ ခႏၶာကိုယ္ကိုလည္းပဲ ေျခေတြလက္ေတြကို အတတ္ႏိုင္ဆံုုး သက္ေတာင့္သက္သာျဖစ္ေအာင္ ေလွ်ာ့ၿပီးေတာ့ ခ်ထားပါ။ ေနရာအေနအထားကိုလည္း အသက္သာဆံုး ျဖစ္သြားေအာင္ ျပင္လိုက္ပါ။ ေခါင္းအံုးကအစ နိမ့္လြန္းရင္လည္း မေကာင္းဘူး။ ျမင့္လြန္းရင္လည္း မေကာင္းဘူး။ အဲသည္လို ကိုယ္နဲ႔ အဆင္အေျပဆံုးျဖစ္ေအာင္ ျပဳျပင္ထားၿပီး အိပ္လ်က္ကေလးပဲ တရားအားထုတ္ပါ။ ဒီလိုတရားအားထုတ္ရင္း၊ တရားအားထုတ္ရင္းနဲ႔ပဲ အိပ္ေပ်ာ္သြားပါေစ…။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">စာက်က္ခါနီးမွာ တရားထိုင္တယ္။ တရားထိုင္ၿပီးမွ စာက်က္တယ္။ အဲဒီလိုလုပ္ေတာ့ စာေတြကို ပိုၿပီးေတာ့ မွတ္မိတယ္။ ပိုၿပီးေတာ့ သေဘာေပါက္တယ္။ ေတာ္ေတာ္နဲ႔ မေမ့ဘူး။ အိပ္ခါနီးမွာလည္း အိပ္ရာထဲမွာ တရားမွတ္ရင္းနဲ႔ အိပ္တာပဲ။ စိတ္ထဲမွာလည္း ရွင္းသြားတယ္။ ခႏၶာကိုယ္ထဲမွာလည္း ရွင္းသြားၿပီးေတာ့ ၿငိမ္းၿငိမ္းခ်မ္းခ်မ္း အိပ္ေပ်ာ္သြားတယ္။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">တရားကေတာ့ အားထုတ္ေနမွာပဲ။ ကိုယ္သိႏိုင္တဲ့အက်ဳိးက ရေနတာကိုး။ အသိဥာဏ္ ထက္တယ္။ ႏွစ္ႏွစ္ၿခိဳက္ၿခိဳက္ အိပ္ေပ်ာ္တယ္။ စိတ္ခ်မ္းသာတယ္။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">ဘာမွမေတြးပဲနဲ႔ ဒီလိုသိေနတဲ့အခါမွာ စိတ္က အင္မတန္ ေအးခ်မ္းေနတယ္။ တျခားနည္းနဲ႔ေပ်ာ္မယ့္အစား အဲသလို တစ္ေနရာမွာ တိတ္တိတ္ဆိတ္ဆိတ္ ေအးေအးကေလး ေနၿပီးေတာ့ တရားနဲ႔ပဲ ေပ်ာ္လာတာပဲ။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">စိတ္တည္ၿငိမ္ေအးခ်မ္းမွဳနဲ႔ အသိဉာဏ္နက္နဲမွဳဟာ အင္မတန္ အရသာရွိတယ္။ အင္မတန္ ေက်နပ္စရာေကာင္းတယ္။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">တရားအားထုတ္တယ္ဆိုတာ တကယ္ကို ရာခိုင္ႏွဳန္းျပည့္ ရိုးရိုးသားသား စိတ္ေရာကိုယ္ပါ လုပ္မွပဲ တကယ္ထိထိ ေရာက္ေရာက္ တိုးတက္မွဳ ျဖစ္ႏိုင္တယ္။ ဒီလိုမလုပ္ရင္ေတာ့ နဲနဲပါးပါး အေပၚယံ သတိ၊ သမာဓိေလာက္ ရရင္ရမယ္။ တကယ္ေလးနက္တဲ့ အဆင့္ျမင့္ သတိ၊ သမာဓိေလာက္ပဲ ရရင္ရမယ္။ တကယ္ေလးနက္တဲ့ အဆင့္ျမင့္ သတိ၊ သမာဓိ ဉာဏ္ပညာ မရႏိုင္ပါဘူး။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">သိေနတာကို သိႏိုင္တဲ့သတိ ျဖစ္လာေတာ့ သိေနတာကို သိေနတဲ့အခ်ိန္မွာမွ “ငါအခုမွ လူျဖစ္ၿပီ” လို႔ ခံစားလိုက္ရတယ္။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify; font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">ဥေပကၡာေ၀ဒနာဟာ မသိရင္ ေမာဟျဖစ္ေနတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ၿငိမ္းခ်မ္းတဲ့သေဘာေတာ့ မရွိဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ဥေပကၡာကို မသိရင္ ဒုကၡနဲ႔တူတယ္တဲ့။ ဥေပကၡာကို သိရင္ သုခနဲ႔ တူတယ္တဲ့။</p><div style="text-align: justify; font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);"> </div><p style="text-align: justify; font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);"> </p><div style="text-align: justify; font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);"> </div><p style="text-align: justify; font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">ဥေပကၡာက အေျခအေနကိုလိုက္ၿပီးေတာ့ သုခဘက္ကိုလည္း ပါတတ္တယ္။ ဒုကၡဘက္ကိုလည္း ပါတတ္တယ္။ ဥေပကၡာေ၀ဒနာကို မ်ားမ်ားသိေအာင္ လုပ္လို႔ရွိရင္ စိတ္က ပိုၿပီးေတာ့ ၿငိမ္းခ်မ္းလာတယ္။</p><div style="text-align: justify; font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);"> </div><p style="text-align: center;"><a target="_self" href="http://api.ning.com/files/jr2IhY14jdnDZ0zMTcX0PyFEkEFs2fjSvNrKrC-8uVuEgtFIQ8yXECoG42hymppaINLYbjXxWZeZQRURql2g6LtyxDoOadcJ/6.jpeg"><img class="align-center" src="http://api.ning.com/files/jr2IhY14jdnDZ0zMTcX0PyFEkEFs2fjSvNrKrC-8uVuEgtFIQ8yXECoG42hymppaINLYbjXxWZeZQRURql2g6LtyxDoOadcJ/6.jpeg" width="280" height="193" /></a><br /></p><p style="text-align: justify;"><br /></p><p style="text-align: justify;">သိၿပီးေတာ့ေနတဲ့ စိတ္ကေလးဟာ ၿငိမ္းခ်မ္းေနတယ္၊ အဲဒီၿငိမ္းခ်မ္းေနတဲ့စိတ္ကေလးဟာ ညီမွ်ေနတယ္။ ဟိုဘက္ မေရာက္ဘူး။ ဒီဘက္လည္း မေရာက္ဘူး။ ၀ီရိယ ပိုတယ္လည္း မရွိဘူး။ ၀ီရိယ လိုတယ္လည္း မရွိဘူး။ ၀ီရိယ ညီမွ်ေနတယ္။ အဲဒီလုိ ၀ီရိယ ညီမွ်ေနတာကိုလည္းပဲ ဥေပကၡာလို႔ပဲ ေခၚတယ္။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">အဲဒီလိုစိတ္ထဲမွာ အားလံုး ဥေပကၡာျဖစ္ၿပီး ၿငိမ္းခ်မ္းေနတဲ့အခါမွာ ပထမေတာ့ ငါၿငိမ္းခ်မ္းတယ္လို႔ ခံစားရတယ္။ ငါပါေနတယ္ေနာ္။ ဒီလိုနဲ႔ဆက္ၿပီးေတာ့ အားထုတ္သြား၊ အားထုတ္သြား၊ အားထုတ္သြား ၾကာလာတဲ့အခါမွာ ငါမပါေတာ့ဘဲနဲ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းတယ္ဆိုတာပဲ ရွိေတာ့တယ္။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">ၿငိမ္းခ်မ္းမွဳဟာ အနတၱျဖစ္သြားၿပီေနာ္။ ငါ့ရဲ႕ၿငိမ္းခ်မ္းမွဳ မဟုတ္ဘူး၊ ငါပိုင္ဆိုင္တဲ့ ၿငိမ္းခ်မ္းမွဳ မဟုတ္ဘူး။ ၿငိမ္းခ်မ္းမွဳ ဆိုတာ သဘာ၀တရားတစ္ခုဆိုတဲ့ သေဘာမ်ဳိး ျဖစ္သြားတယ္ေနာ္။ အဲဒီလို ဥေပကၡာျဖစ္ေနတဲ့အခါမွာ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ ငါတရားအားထုတ္ေနရတယ္လို႔ေတာင္ မထင္ေတာ့ဘူး။ သူ႔အလုိလိုပဲ တရားအားထုတ္တာ ျဖစ္သြားေနတာ။ အဲဒီလို အခါမွာ အနတၱကို ေကာင္းေကာင္း ရွင္းရွင္းလင္းလင္း ျမင္ရတယ္။ အဲဒီေတာ့ ၿငိမ္းခ်မ္းမွဳရဲ႕ အနတၱကို သိရတယ္။ အနတၱ လကၡဏာကို သိရတယ္။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">ဒီၿငီမ္းခ်မ္းမွဳဟာလည္းပဲ အၿမဲတမ္းေတာ့ မရွိဘူး။ သူလည္း ပ်က္ခ်င္တဲ့အခါ ပ်က္သြားတာကိုး။ ျဖစ္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ေတာင္မွ တဆက္ထဲလို႔ ေျပာလို႔မရဘူး။ တစ္ခုၿပီးမွ တစ္ခုပဲ။ အဲသလို အားထုတ္သြားၿပီးေတာ့ ၿငိမ္းခ်မ္းေနတဲ့ အနတၱ သေဘာကို သိၿပီးေတာ့ ေနရင္းကလည္း ေနာက္ဆံုးမွာ မဂ္ဖိုလ္နိဗၺာန္ကို ရႏိုင္တယ္။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">စိတ္က တျခားကို ပ်ံ႕လြင့္သြားရင္ အဲဒါကို သိလိုက္ပါ။ တျခားတစ္ခုခုကို ေတြးေနၿပီ။ သိလုိက္ၿပီ။ သိၿပီးရင္ ညင္ညင္သာသာ စိတ္ကေလး ႏူးႏူးညံ့ညံ့ကေလးနဲ႔ နဂိုေနရာကို ျပန္ယူလာပါ။ ကိုယ့္စိတ္ကိုပဲ ကိုယ္ျပန္ၿပီးေတာ့ မေက်မနပ္ မျဖစ္လိုက္ပါနဲ႔။ ဒီစိတ္ကလည္း ဟိုေတြးဒီေတြး ေတြးျပန္ၿပီေပါ့လို႔ ကိုယ့္စိတ္ကို ကိုယ္ျပန္ၿပီးေတာ့ ေဒါသ မျဖစ္ဖို႔ေနာ္။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">ေလာဘအားႀကီးေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ေလာဘက သူလိုခ်င္တာ ရဖို႔ပဲ။ ဘယ္လိုနည္းနဲ႔ရရ ရရင္ၿပီးေရာ။ ဒါကိုပဲ သူဆံုးျဖတ္မွာပဲ။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">ေဒါသအားႀကီးေနတဲ့အခါမွာ မေက်နပ္တဲ့စိတ္ အားႀကီးေနတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ သူ႔အတြက္ ဘာအေရးႀကီးဆံုးလဲ ဆိုေတာ့ သူတစ္ပါးကို ေျပာရဆိုရဖို႔၊ ရိုက္ရ ႏွက္ရဖို႔၊ အျပစ္ဒဏ္ေပးရဖို႔၊ ႏွိပ္စက္ရဖို႔က အေရးႀကီးဆံုးျဖစ္ေနတယ္။ အဲဒါဟာ တရားတယ္။ အဲဒါဟာ မွ်တတယ္လို႔ သူထင္မွာပဲ။ ဒါမွ လုပ္သင့္တဲ့ကိစၥလို႔ သူထင္မွာပဲ။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">မာနျဖစ္တဲ့အခါမွာ ဘယ္လိုေနသလဲဆိုေတာ့ သူမ်ားထက္ သာရဖို႔ အေရးႀကီးဆံုးပဲ။ တျခားကိစၥေတြက အေရးမႀကီးဘူး။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">ထို႔အတူ ဣႆာမစၦရိယ စိတ္သေဘာထားလည္း ဒီလုိပဲ။ မနာလိုတဲ့စိတ္၊ ၀န္တိုတဲ့စိတ္ ရွိတယ္။ သူမ်ား ႀကီးပြားတာကို မလိုခ်င္ဘူး။ သူ မႀကီးပြားသင့္ဘူးလို႔ ယူဆတယ္။ “ငါပဲ ႀကီးပြားသင့္တယ္” လို႔ ထင္ေနတယ္။ ကိုယ့္မွာရွိတာကို မွ်ေပးဖို႔ စိတ္မကူးႏိုင္ဘူး။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">လူေတြရဲ႕စိတ္မွာ ေလာဘျဖစ္လိုက္၊ ေဒါသျဖစ္လိုက္၊ မာနျဖစ္လိုက္၊ မနာလို ၀န္တိုတ့ဲစိတ္ျဖစ္လိုက္၊ ေတာ္ၾကာ ေလာဘျပန္ျဖစ္လိုက္၊ ေတာ္ၾကာမာနျဖစ္လိုက္၊ သတိမရွိတဲ့သူ၊ ေမာဟနဲ႔ ေနတဲ့သူဆိုရင္ တစ္ခုမဟုတ္ တစ္ခုေတာ့ တစ္လွည့္စီ ျဖစ္ေနတာေနာ္။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">စိတ္ရဲ႕သဘာ၀ဟာ ေလာဘျဖစ္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ေလာဘကို ငါလို႔ထင္တယ္။ ေလာဘကို ငါ့စိတ္လို႔ ထင္တယ္။ ေလာဘက လိုခ်င္ေနတာကို ငါလိုခ်င္တယ္လို႔ထင္တယ္။ ေလာဘက တရားတယ္လို႔ထင္ရင္ ငါတရားတယ္လို႔ပဲ ယူဆမွာပဲ။ ထို႔အတူပဲ ေဒါသ၀င္လာတဲ့အခါမွာလည္း ေဒါသကို ငါလို႔ ထင္ေနတယ္။ ေဒါသက လုပ္ခ်င္တာကို အေရးႀကီးတယ္လို႔ထင္တယ္။ အဲသလို ျဖစ္ေနတာေနာ္။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">ဒါေပမယ့္ သတိနဲ႔ ဥာဏ္နဲ႔ ၾကည့္တတ္တဲ့သူအဖို႔ ဒီေဒါသ၊ ေလာဘဟာ ငါမဟုတ္ဘူးလို႔ ျမင္လာတယ္။ ဒါေၾကာင့္ သူတို႔ခိုင္းတိုင္း မလုပ္ေတာ့ဘူး။ သူတို႔ရဲ႕ လႊမ္းမိုးမွဳကေန လြတ္သြားတယ္။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">တစ္ေယာက္ေယာက္ကို စိတ္ဆိုးတယ္၊ မေက်နပ္ဘူး၊ သူက ငါ့ကို ဘယ္လုိေျပာလို႔ ငါက စိတ္ဆိုးတယ္လို႔ ဇာတ္လမ္းကို စဥ္းစားမေနပဲနဲ႔ စိတ္ဆိုးေနတဲ့စိတ္ကေလးကိုပဲ ၾကည့္ဖို႔လိုတယ္။ ဇာတ္လမ္းကို ေတြးရင္ စိတ္က ပိုၿပီးေတာ့ ဆိုးလာတတ္တယ္။ ပိုၿပီးေတာ့ စိတ္ဆင္းရဲသြားတတ္တယ္။ ဇာတ္လမ္းကို ေတြးေနတာ မဟုတ္ေတာ့ဘဲနဲ႔ စိတ္ထဲမွာ ျဖစ္ေနတဲ့ ခံစားမွဳကိုပဲ ၾကည့္ေနပါ.....။</p><p style="text-align: justify;"><br /></p><p style="text-align: justify;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 51, 255);">ဆရာေတာ္ ဦးေဇာတိက (မဟာျမိဳင္ေတာရ)</span></p><p style="text-align: justify;"><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 51, 255);"></span></p><p style="text-align: justify;"><span style="font-weight: bold;">Credit to:</span> <a href="http://newworldnanda.ning.com/profiles/blogs/3451740:BlogPost:82168#comments">http://newworldnanda.ning.com/profiles/blogs/3451740:BlogPost:82168#comments</a><br /></p> <div class="post-footer-line post-footer-line-1"> <span class="post-author vcard"> Posted by <span class="fn">The Bliss Of Emancipation</span> </span> <span class="post-timestamp"> at <a class="timestamp-link" href="http://www.vimuttisukha.com/2011/12/blog-post_09.html" rel="bookmark" title="permanent link"><abbr class="published" title="2011-12-09T03:05:00-08:00">3:05 AM</abbr></a> </span> <span class="reaction-buttons"> </span> <span class="star-ratings"> </span> <span class="post-comment-link"> </span> <span class="post-backlinks post-comment-link"> </span> <span class="post-icons"> <span class="item-control blog-admin pid-116349386"> <a href="post-edit.g?blogID=1232773062557523788&amp;postID=733533342260291979&amp;from=pencil" title="Edit Post"> <img alt="" class="icon-action" src="http://img2.blogblog.com/img/icon18_edit_allbkg.gif" width="18" height="18" /> </a> </span> </span> </div> <div class="post-footer-line post-footer-line-2"> <span class="post-labels"> Labels: <a href="http://www.vimuttisukha.com/search/label/U%20Jotika" rel="tag">U Jotika</a> </span> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1729245758209384089-1488968292610958455?l=www.dhammaflavour.net' alt='' /></div>The Bliss Of Emancipationhttp://www.blogger.com/profile/08012662755160784652noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1729245758209384089.post-57138822010117795752011-12-09T20:37:00.000+06:302011-12-09T20:38:42.691+06:30<div style="text-align: justify;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-y213rEPnptY/TrqvYStisxI/AAAAAAAAB1A/1Y44qK44Weg/s1600/ujotika.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 297px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-y213rEPnptY/TrqvYStisxI/AAAAAAAAB1A/1Y44qK44Weg/s400/ujotika.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5673039512501138194" border="0" /></a><br />ကိုယ့္ကို အမ်ားဆံုး စိတ္ဆင္းရဲေအာင္ လုပ္တာဟာ သူမ်ားမဟုတ္ပါဘူး။ ကိုယ့္စိတ္ပါ။ ကိုယ့္အေတြးပါ။ ကိုယ့္သေဘာထားမွားေနလို႔၊ ကိုယ့္အေတြးအေခၚေတြ မွားေနလို႔၊ ကိုယ့္စိတ္ကို ကိုယ္နားမလည္လို႔၊ ကိုယ့္စိတ္ကို ကိုယ္တည္ၿငိမ္ေအာင္၊ ေအးခ်မ္းေအာင္ မထားတတ္လို႔၊ အဲဒီစိတ္က အေတြးေတြ အမ်ဳိးမ်ဳိးေတြးၿပီးေတာ့ ကို္ယ့္ကိုယ္ကို ျပန္ႏွိပ္စက္ေနတာပါ။ တရားအားထုတ္ၿပီးေတာ့ေနရင္ ကိုယ့္စိတ္က ကိုယ့္မိတ္ေဆြျဖစ္ေနတယ္။ </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">ကိုယ့္စိတ္က ကိုယ့္ကို မေကာင္းတာလုပ္ဖို႔ တိုက္တြန္းေနတယ္ဆိုရင္ အဲဒီစိတ္က ရန္သူပဲ။ ကိုယ့္စိတ္က ကိုယ့္ကို ေကာင္းတာလုပ္ဖို႔ တိုက္တြန္းေနတယ္ဆိုရင္ အဲဒီစိတ္က မိတ္ေဆြပဲ။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">ကိုယ့္စိတ္ကို ကိုယ့္မိတ္ေဆြျဖစ္ေအာင္ လုပ္ႏိုင္ၿပီဆိုရင္ အဲဒီလူမွာ အင္မတန္ျမင့္မားတဲ့ စိတ္ဓါတ္အရည္အေသြးေတြ ရွိလာလိမ့္မယ္။ ကိုယ့္စိတ္က ကိုယ့္မိတ္ေဆြ တကယ္ျဖစ္သြားၿပီဆိုရင္ အဲဒီလူဟာ စိတ္ခ်မ္းသာ ကိုယ္ခ်မ္းသာ ေနသြားလို႔ ရၿပီ။ ကုန္ကုန္ေျပာရမယ္ဆိုရင္ ကိုယ့္စိတ္က ကိုယ့္မိတ္ေဆြ ရာခိုင္ႏွဳန္းျပည့္ တကယ္ျဖစ္မယ္ဆိုရင္ တရားကိစၥလမ္းဆံုးတဲ့ ထိေအာင္ ေရာက္ႏိုင္ပါတယ္။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"><em>“ Everything that crosses the mind, wears and tears the mind ”</em> စိတ္ထဲကို ျဖတ္သန္းသြားတဲ့အရာ မွန္သမွ်ဟာ စိတ္ကို ပင္ပန္းႏြမ္းနယ္ေစတယ္။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">လူေတြဟာ အေတြးမ်ားလြန္းလို႔ စိတ္ဓါတ္ <em>energy</em> စိတ္ဓါတ္အင္အားေတြ အမ်ားႀကီး ကုန္ဆံုးသြားတယ္ေနာ္။ အေတြးအေတာထဲမွာ ေငးေမာၿပီးေတာ့ မေနပဲ ျဖစ္ႏိုင္သေလာက္၊ ရႏိုင္သေလာက္ ပစၥဳန္ပၸန္တည့္တည့္မွာ သတိကပ္ၿပီး ေနမယ္ဆိုရင္ စိတ္ပင္ပန္းမွဳ မရွိေတာ့ဘူး။ စိတ္ၾကည္ၾကည္လင္လင္ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းနဲ႔ တစ္ေန႔တာကုန္သြားမယ္။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">သင့္အေတြးေတြက သင့္ကို ပိုၿပီးေတာ့ ေကာင္းတဲ့လူတစ္ေယာက္ ျဖစ္လာေအာင္လည္း လုပ္လို႔ရတယ္။ သင့္ကို ပ်က္စီးသြားေအာင္လည္း လုပ္လို႔ရတယ္။ စိတ္ခ်မ္းသာေအာင္၊ အားတက္ေနေအာင္လည္း လုပ္ႏိုင္တယ္။ စိတ္ဆင္းရဲေအာင္၊ စိတ္ဓါတ္က်ေနေအာင္လည္း လုပ္ႏိိုင္တယ္။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">လူေတြကေတာ့ ထင္တာေပါ့။ အဆင္မေျပမွဳေတြ မ်ားေနလို႔ စိတ္ဆင္းရဲတာပါလို႔။ အဲဒီအဆင္မေျပမွဳက ဘယ္အခ်ိန္က်မွ အကုန္လံုး ေပ်ာက္သြားမွာလဲ၊ ဘ၀ရွိေသးသေရြ႕ကေတာ့ ဘယ္ေတာ့မွ အကုန္လံုး ေပ်ာက္မသြားႏိုင္ဘူး။ အနဲနဲ႔အမ်ားေတာ့ ရွိဦးမွာပဲ။ ဒါေပမယ့္ ကိုယ့္စိတ္ကိုကိုယ္ သိၿပီးေတာ့ တရားအားထုတ္ၿပီးေတာ့ ၾကည္လင္ေအာင္၊ သန္႔ရွင္းေအာင္၊ ေအးခ်မ္းေအာင္၊ ျမင့္ျမတ္ေအာင္ ထားတတ္လာၿပီး စိတ္က ေကာင္းတာလုပ္ဖို႔ပဲ အေတြးမ်ားလာတဲ့အခါမွာ ဘ၀မွာ အခက္အခဲေတြ၊ ဒုကၡေတြ၊ ျပႆနာေတြဟာ တေျဖးေျဖးနဲသြားတယ္။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">ေတြးတဲ့အခါမွာ ျဖစ္ေပၚေနတဲ့ ျဖစ္စဥ္ <em>(process)</em>ကို ေသေသခ်ာခ်ာ စိတ္၀င္စားၿပီးေတာ့ ၾကည့္ပါ။ ေလာကမွာ စိတ္၀င္စားစရာ အေကာင္းဆံုးဟာ အေတြးပဲ။ အေတြးဟာ အင္မတန္ နက္နဲက်ယ္ျပန္႔တယ္။ တစ္ေလာကလံုး ဒီေလာက္ ဆန္းျပားေနတာ အေတြးေၾကာင့္ပဲေနာ္။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify; font-weight: bold;">ေတြးတဲ့အခါမွာ အေတြးနဲ႔အတူ စိတ္ထဲမွာ ဘယ္လိုခံစားမွဳေတြ ျဖစ္လာသလဲဆိုတာ သိေအာင္လုပ္ပါ။ ဒီကိေလသာေတြျဖစ္လာတဲ့အခါ ခ်က္ခ်င္းႀကီး ေဖ်ာက္ပစ္ဖို႔ မႀကိဳးစားပါနဲ႔။ သူတို႔ရဲ႕ သေဘာသဘာ၀ေတြကို စိတ္၀င္စားၿပီးေတာ့ ေသေသခ်ာခ်ာၾကည့္ပါ။ သူတို႔နဲ႔အတူတူ ပါလာတဲ့ ဆင္းရဲတဲ့သေဘာ၊ ပင္ပန္းတဲ့သေဘာကိုလည္း ေတြ႔ရလိမ့္မယ္။ ဆင္းရဲတဲ့သေဘာ၊ ပင္ပန္းတဲ့သေဘာကို ျမင္ပါမ်ားလာရင္ ကိေလသာေတြကို ေမြးမထားေတာ့ဘူး။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">သူရဲ႕သေဘာသဘာ၀ေတြကို သိရင္းသိရင္းနဲ႔ အသိဉာဏ္ ရင့္က်က္လာၿပီး တျဖည္းျဖည္း သူ႔ဟာသူ အားနဲ သြားတာပါပဲ…။ အဲဒီေတာ့ သူ႔ရဲ႕ သေဘာသဘာ၀ေတြကို သိဖို႔ အင္မတန္ အေရးႀကီးပါတယ္။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"><span style="font-weight: bold;">နာမည္ေတြ ခဏဖယ္ထားၿပီးေတာ့ အာရံုေပၚမွာ ခံစားၿပီး သိလို႔ရတာေလးကိုပဲ သိေနဖို႔ အေရးႀကီးတယ္။ </span>ထြက္ေလ ၀င္ေလမွာ ၀င္လာတဲ့ေလဟာ ေအးေနတယ္။ ျပန္ထြက္သြားတဲ့ေလဟာ ေႏြးေနတယ္။ မတူတာေလးကို မတူမွန္းသိဖို႔ လိုတယ္။ မတူမွန္းကို သိေနလို႔ရွိရင္ သတိပိုေကာင္းလာတယ္။ သမာဓိ ပိုေကာင္းလာတယ္။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: center;"><a target="_self" href="http://api.ning.com/files/eJ9km34AIs691MR9rZJ7t8zmP0b7n0JLyX4zopxOE8KDHZBY0DsbZDERs0BaJJgHYrw8x7KUSIso1kVZt2baFK7KTmVMYBCh/7.jpeg"><img class="align-center" src="http://api.ning.com/files/eJ9km34AIs691MR9rZJ7t8zmP0b7n0JLyX4zopxOE8KDHZBY0DsbZDERs0BaJJgHYrw8x7KUSIso1kVZt2baFK7KTmVMYBCh/7.jpeg" width="196" /></a><br /></p><p style="text-align: justify;">အာရံုကို ထိထိမိမိ သိသြားတဲ့အခါမွာ အာရံုေပၚ ပိုၿပီးေတာ့ စိတ္၀င္စားမွဳရွိတယ္။ အာရံုကို ေသေသခ်ာခ်ာ မသိတဲ့ အခ်ိန္မွာ စိတ္ရဲ႕သဘာ၀ဟာ တျခားအာရံုတစ္ခုခုကို ရွာခ်င္တယ္။ ဒီအာရံုကို စိတ္မ၀င္စားေတာ့ဘူး။ ဘာမွ မထူးပါဘူးလို႔ ထင္လာတယ္။ တကယ္ထိထိမိမိ လုပ္ရင္ ရက္ပိုင္းအတြင္း ထူးပါတယ္။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">သမာဓိေကာင္းလို႔ အရွိန္နဲနဲ ရသြားၿပီဆိုရင္ စိတ္က သူ႔ဟာသူပဲ ဒီအာရံုထဲမွာ ေနၿပီးေတာ့ အလိုက္သင့္ေလး၊ ပံုမွန္ေလး သူ႔ဟာသူ အားထုတ္သြားေနတယ္။ စိတ္ထဲမွာလည္း တင္းမေနေတာ့ဘူး။ ေလ်ာ့သြားတယ္။ ေလ်ာ့သြားတယ္ဆိုတာက ၀ီရိယ ေလ်ာ့သြားတယ္လို႔ မဆိုလိုဘူးေနာ္။ <em>Tension</em> တင္းမာမွဳ ေလ်ာ့သြားတာ၊ ခႏၶာကိုယ္မွာလည္း <em>Tension</em> မရွိေတာ့ဘူး။ စိတ္မွာလည္း <em>Tension</em> မရွိေတာ့ဘူး။ ခႏၶာကိုယ္ကလည္း <em>Relax</em> ျဖစ္ေနတယ္။ စိတ္ကလည္း <em>Relax</em> ျဖစ္သြားတယ္ေနာ္။ အဲဒါကိုပဲ ကာယမုဒုတာ၊ စိတၱမုဒုတာလို႔ ေခၚတာပဲ။ ကိုယ္၏ ႏူးညံ့ျခင္း၊ စိတ္၏ ႏူးညံ့ျခင္းဆိုတာ ျဖစ္သြားတယ္။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">အဲသည္လို သမာဓိ ေတာ္ေတာ္ေလး ေကာင္းလာတဲ့အခါမွာ သက္ေတာင့္သက္သာျဖစ္သြားေတာ့ အင္မတန္ခ်မ္းသာ လာတယ္။ ပိုၿပီးေပ်ာ္လာတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ၿငိမ္းခ်မ္းၿပီးေနတယ္။ ကာယပႆဒိၶ၊ စိတၱပႆဒိၶ - ကိုယ္စိတ္ႏွစ္ပါးလံုးရဲ႕ ၿငိမ္းေအးျခင္းတဲ့။ စိတ္ထဲမွာ ေအးေနတယ္။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">“ အရင္တုန္းက စိတ္ဆင္းရဲစရာ တစ္ခုခုရွိလာၿပီဆိုရင္ သူမ်ားကိုပဲ အျပစ္တင္တယ္။ ဘယ္သူ႔ေၾကာင့္၊ ဘယ္၀ါေၾကာင့္ ငါ့မွာ စိတ္ဆင္းရဲရတယ္လို႔ ဒီလို အျပစ္တင္တယ္ ” တဲ့။ “ ဒီလို တရားအားထုတ္လို႔ စိတ္ခ်မ္းသာေနတဲ့အခါက်ေတာ့ ဒီစိတ္ကို ၾကည့္တဲ့အခါ ျပင္ပက ဘာႀကီးျဖစ္ေနျဖစ္ေန ကိုယ့္စိတ္ကိုကိုယ္ ထားတတ္ရင္ ခ်မ္းသာေနတာပဲဆိုတာ ေတြ႔ရတယ္” တဲ့။ “ အရင္တုန္းက စိတ္ခ်မ္းသာမွဳဟာ အျပင္မွာ ရွိတယ္လို႔ထင္တယ္၊ အခုေတာ့ စိတ္ခ်မ္းသာမွဳဟာ စိတ္ထဲမွာပဲ ရွိတယ္ဆုိတာကို သိလာတယ္ ” တဲ့။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">အိပ္ေပ်ာ္သြားလို႔၊ ဘာမွ မသိေတာ့လို႔ စိတ္ကို အနားေပးလိုက္တဲ့နည္းက သတိမပါဘူး။ ပညာမပါဘူး။ အိပ္မေပ်ာ္ပဲနဲ႔ကို ကိုယ့္ခႏၶာမွာျဖစ္ေနတဲ့ ရိုးရိုးအာရံုတစ္ခုအေပၚမွာ စိတ္ကေလးကို ကပ္ထားၿပီးေတာ့ ဘာမွမေတြးပဲနဲ႔ သိေနတဲ့အခ်ိန္မွာ စိတ္အနားရတာက ပိုၿပီးေတာ့ နက္နဲတယ္။ အဲဒီလို စိတ္ကို ထားႏိုင္လို႔ရွိရင္ စိတ္ရဲ႕အင္အားကလည္း ပိုၿပီးေတာ့ ႀကီးမားလာတယ္။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">စားရင္းနဲ႔လည္း သတိေလးနဲ႔ စားလို႔ရွိရင္ စိတ္ထဲမွာ သေဘာက်တာကိုလည္း သိတယ္။ သေဘာမက်တာကိုလည္း သိတယ္။ ဒီလို သတိနဲ႔စားတဲ့အခါမွာ ေလာဘႀကီးႀကီးနဲ႔ စားလို႔မရေတာ့ဘူး။ သင့္ေတာ္တဲ့ အစားအစာကို သင့္ေတာ္တဲ့ ပမာဏေလာက္ပဲ စားလို႔ရေတာ့တယ္။ ပိုမစားဘူး။ မႀကိဳက္လို႔ရွိရင္လည္း ေဒါသမျဖစ္ဘူး။ ဒီအစားအစာအေပၚမွာ စိတ္က ဘယ္လိုသေဘာထားေနတယ္ဆိုတာကိုပါ သိေနတယ္။ ဒါ တရားအားထုတ္ၿပီးသား ျဖစ္ေနတယ္။ သိပ္ခက္တာ မဟုတ္ပါဘူး။ ၀ါသနာပါရင္ လုပ္လို႔ရတယ္။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">အစားအေသာက္ကို သတိနဲ႔စားလို႔ရွိရင္ သတိေကာင္းလာတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ လိုတာထက္လည္း ပိုမစားျဖစ္ဘူး။ အဲဒါ ပထမဦးဆံုးရတဲ့ အက်ဳိးပဲ။ သာမန္အားျဖင့္ လူေတြဟာ လိုတာထက္ ပိုစားမိတတ္ၾကတယ္။ သတိနဲ႔စားလို႔ရွိရင္ လိုသေလာက္ စားၿပီးတဲ့အခါမွာ အလိုလိုေတာ္ခ်င္လာတယ္။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">သတိနဲ႔စားတဲ့သူဟာ အစားအေသာက္ေပၚမွာ ေလာဘေလ်ာ့သြားတယ္။ ဉာဏ္ပညာ ပိုႀကီးလာတယ္။ ခႏၶာကိုယ္ က်န္းမာေရးနဲ႔ ကိုက္ညီေအာင္ လိုအပ္တဲ့ပမာဏ မပိုမလို စားမယ္။ အစားအေသာက္နဲ႔ စိတ္နဲ႔၊ အစားအေသာက္နဲ႔ ခႏၶာကို္ယ္နဲ႔ ဆက္စပ္မွဳကိုလည္း ပိုျမင္လာတယ္။ ျမင္လာတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ က်န္းမာေရးနဲ႔ မတည့္တာေတြ မစားေတာ့ဘူးေနာ္။ ၿပီးေတာ့ ဒီအေပၚမွာ စြဲလန္းမွဳလည္း နည္းသြားတယ္။ ေနာက္ေန႔က်ရင္ ရွိရင္ေတာ့ စားမယ္။ မရွိရင္လည္း ကိစၥမရွိဘူး။ ေနာက္ေန႔က် ဒါမ်ဳိးစားဖို႔အေရး ပူပူေလာင္ေလာင္ႀကီး မလုပ္ေတာ့ဘူး။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">အစားအစာတင္မကဘူး။ ေဆး၀ါးလည္း ဒီလိုဘဲ။ မလိုအပ္ပဲနဲ႔ မသံုးခ်င္ဘူး။ ေဆးတစ္ခုခု ေသာက္လိုက္တဲ့အခါမွာ ခႏၶာကိုယ္မွာ ဘယ္လိုျဖစ္လာသလဲဆိုတာ အေသးစိတ္ သိေနတယ္။ ေဆးရဲ႕ <em>side effect</em> ကို ပိုသိရတယ္။ လြယ္လြယ္နဲ႔ မသံုးခ်င္ဘူး။ သဘာ၀အတိုင္း က်န္းမာေအာင္ပဲ ႀကိဳးစားခ်င္ေတာ့တာ။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">အ၀တ္အစားနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့လည္း လူေတြရဲ႕စိတ္မွာ ခံစားခ်က္ေတာ္ေတာ္ေလး မ်ားပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ အခုေခတ္မွာ အ၀တ္အစား အထူးအဆန္းေတြ အမ်ားႀကီး ၀တ္ၾကတာပဲ။ တန္ေၾကးဆိုရင္ေတာ့ မေျပာျပတတ္ေတာ့ပါဘူး။ အဲဒီေတာ့ အ၀တ္အစား၀တ္တာနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ သတိေလးနဲ႔ ဉာဏ္ေလးနဲ႔ လုပ္မယ္ဆိုရင္ ဒီအ၀တ္အစားဟာ ဒီရာသီဥတုနဲ႔ ကိုက္ညီတယ္။ ကိုယ္သြားရမယ့္ခရီး၊ ကိုယ့္ေတြ႔ရမယ့္ ပုဂၢိဳလ္နဲ႔လည္း ဒီအ၀တ္အစားဟာ သင့္ေတာ္တယ္ဆိုတဲ့ ဉာဏ္ကေလး သံုးၿပီးေတာ့ ၀တ္မွာပဲေနာ္။ အ၀တ္အစားနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ လြန္လြန္ကဲကဲ ၾကြားစရာ၀ါစရာႀကီးျဖစ္ေအာင္ လုပ္မေနေတာ့ဘူး။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">ကိုယ္၀တ္တဲ့ အ၀တ္အစားဟာ ကိုယ့္အသက္အရြယ္၊ ကိုယ့္ဂုဏ္သိကၡာ၊ ကိုယ္လုပ္တဲ့ အလုပ္အကိုင္နဲ႔ ကိုက္ညီေအာင္ေတာ့ ေရြးလိုက္ပါေနာ္။ အဲဒီလို ဉာဏ္နဲ႔သိၿပီးေတာ့ လုပ္ျခင္းအားျဖင့္ အကုန္အက်လည္း အမ်ားႀကီး နဲသြားလိမ့္မယ္။ သူနဲ႔ပတ္သက္တဲ့ ေလာဘလည္း နည္းသြားလိမ့္မယ္။ ေလာဘနဲသြားရင္ ေဒါသလည္း နည္းသြားမယ္ေနာ္.....။</p><div style="text-align: justify;"> <span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 51, 255);">ဆရာေတာ္ ဦးေဇာတိက (မဟာျမိဳင္ေတာရ)</span><br /><br />Credit to: <a href="http://newworldnanda.ning.com/profiles/blogs/3451740:BlogPost:82263">http://newworldnanda.ning.com/profiles/blogs/3451740:BlogPost:82263</a><br /><br /></div> <div class="post-footer-line post-footer-line-1"> <span class="post-author vcard"> Posted by <span class="fn">The Bliss Of Emancipation</span> </span> <span class="post-timestamp"> at <a class="timestamp-link" href="http://www.vimuttisukha.com/2011/11/blog-post_09.html" rel="bookmark" title="permanent link"><abbr class="published" title="2011-11-09T08:49:00-08:00">8:49 AM</abbr></a> </span> <span class="reaction-buttons"> </span> <span class="star-ratings"> </span> <span class="post-comment-link"> </span> <span class="post-backlinks post-comment-link"> </span> <span class="post-icons"> <span class="item-control blog-admin pid-116349386"> <a href="post-edit.g?blogID=1232773062557523788&amp;postID=1403894041942565382&amp;from=pencil" title="Edit Post"> <img alt="" class="icon-action" src="http://img2.blogblog.com/img/icon18_edit_allbkg.gif" width="18" height="18" /> </a> </span> </span> </div> <div class="post-footer-line post-footer-line-2"> <span class="post-labels"> Labels: <a href="http://www.vimuttisukha.com/search/label/Dhamma%20Articles" rel="tag">Dhamma Articles</a>, <a href="http://www.vimuttisukha.com/search/label/U%20Jotika" rel="tag">U Jotika</a> </span> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1729245758209384089-5713882201011779575?l=www.dhammaflavour.net' alt='' /></div>The Bliss Of Emancipationhttp://www.blogger.com/profile/08012662755160784652noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1729245758209384089.post-15524688203420681122011-12-09T20:35:00.000+06:302011-12-09T20:37:05.503+06:30<p><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-B2-abexV-so/TrbEsmf7obI/AAAAAAAAB0w/SFK1BS9AwME/s1600/image.gif"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 250px; height: 344px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-B2-abexV-so/TrbEsmf7obI/AAAAAAAAB0w/SFK1BS9AwME/s400/image.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5671937051247485362" border="0" /></a><br /></p><div style="text-align: justify;"><br /><br />လူေတြဟာ သနားစရာ အင္မတန္ ေကာင္းတယ္။ စိတ္ကူးယဥ္ ျပႆနာေတြနဲ႔ ဒုကၡေရာက္ေနၾကတယ္။ ကိုယ့္စိတ္က ဖန္တီးထားတဲ့ ျပႆနာကို စိတ္က ဖန္တီးထားတာလို႔ အမွန္အတိုင္း မသိေတာ့ ေပ်ာက္ေအာင္ ဘယ္လိုမွ လုပ္လို႔ မရႏိုင္ဘူး။ သူ႔စိတ္ထဲမွာေတာ့ သူ႔ျပႆနာေတြဟာ ျပႆနာအစစ္ေတြခ်ည္းပဲလို႔ ထင္မွာပဲ။ </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">လူ႔ဘ၀မွာ ေတြ႔ႀကံဳေနရတဲ့ ျပႆနာေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားဟာ စိတ္က ဖန္တီးထားတာပါ။ စိတ္က မရွိတာကို အရွိျဖစ္ေအာင္ လုပ္တတ္တယ္။ တကယ္ရွိတာ မဟုတ္ဘူး။ ေျပာရရင္ ယံုႏိုင္စရာ မရွိဘူး။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">စိတ္ကူးယဥ္ျပႆနာေတြကို စိတ္ကူးယဥ္ ျပႆနာေတြပါလို႔ သိၿပီးေတာ့ သူတို႔ကို လက္လႊတ္လိုက္လို႔ရွိရင္ ျပႆနာအစစ္ေတြကို ေျဖရွင္းဖို႔ရာ အခ်ိန္ပိုေပးႏိုင္တယ္။ ျပႆနာအစစ္ဆိုတာ တကယ္ေျပာရရင္ ၁၀%ေတာင္ ရွိခ်င္မွ ရွိမယ္။ စိတ္ကူးယဥ္ျပႆနာေတြက ၉၀%ေလာက္ရွိတယ္။ အဲဒီစိတ္ကူးယဥ္ျပႆနာေတြကို စိတ္ကူးယဥ္ျပႆနာပဲလို႔ သိၿပီးေတာ့ လက္လႊတ္လိုက္လို႔ရွိရင္ ၉၀%ေလာက္ သက္သာသြားတယ္။ ဒါေၾကာင့္ စိတ္ကို ေသေသခ်ာခ်ာၾကည့္ၿပီးေတာ့ သိဖို႔အားေပးတာ တိုက္တြန္းတာပါေနာ္။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">လူ႔အသိုင္းအ၀ိုင္းအေပၚမွာ ေစတနာထားတယ္၊ ေမတၱာထားတယ္၊ ေကာင္းေစခ်င္တယ္ဆိုရင္ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ပိုၿပၤီးေတာ့ ေကာင္းတဲ့လူျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားပါ။ သတိနဲ႔ ေနတဲ့ အေလ့အက်င့္ကို လုပ္ပါ။ အဲသလိုဆိုရင္ ကို္ယ့္ကိုကိုယ္ေကာင္းေအာင္ လုပ္ရာလည္း ေရာက္တယ္။ ေလာကႀကီးကို ေကာင္းေအာင္လုပ္ရာလည္း ေရာက္သြားတယ္။ ၿပီးေတာ့ ျမတ္စြာဘုရား ကိုလည္းပဲ အေကာင္းဆံုးနည္းနဲ႔ ေက်းဇူးဆပ္ရာ ေရာက္သြားၿပီ။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">ေလာကႀကီးကို တကယ္ေကာင္းေစခ်င္တယ္ဆိုရင္ သတိနဲ႔ေနတဲ့ အေလ့အက်င့္လုပ္ပါ။ သတိနဲ႔ေနလာရင္ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ အမ်ားႀကီး သိလာလိမ့္မယ္။ ကိုယ့္စိတ္ကို အမ်ားႀကီး သိလာမွသာ သူတစ္ပါးစိတ္ထဲ ဘယ္လုိခံစား ေနရသလဲဆိုတာ နဲနဲ သိလာပါလိမ့္မယ္။ အဲဒီလိုလူမွသာ ကိုယ့္အက်ဳိးေရာ အမ်ားအက်ဳိးပါ မထိိခိုက္ေအာင္ လုပ္ႏိုင္တယ္။ ဒါအျပင့္ ကိုယ့္အက်ဳိးေရာ၊ အမ်ားအက်ဳိးေရာ ႀကီးႀကီးမားမား ျဖစ္ေပၚလာေအာင္ အက်ဳိးကို ေဆာင္ရြက္ႏိုင္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ အမ်ားအက်ဳိးကို ေဆာင္ရြက္ခ်င္တဲ့လူဆိုရင္ သတိ၊ သမာဓိ၊ ဉာဏ္ပညာရွိဖို႔လိုတယ္။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">သတိ၊ သမာဓိရွိတဲ့လူ၊ သကၠာယဒိ႒ိ အားနည္းတဲ့သူဟာ ကိစၥတစ္ခု ျဖစ္ေျမာက္သြားဖို႔ပဲ ဦးစားေပးတယ္။ <span style="font-style: italic;">“ငါလုပ္လို႔ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ သူမ်ားလုပ္လို႔ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ေကာင္းတဲ့ကိစၥတစ္ခု ျဖစ္သြားရင္ အမ်ားခ်မ္းသာတယ္၊ ငါမလုပ္ရလည္း ကိစၥမရွိဘူး”</span> လို႔ဆိုၿပီး ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္း ေနႏိုင္တယ္။ အဲဒီလိုပုဂၢိဳလ္မ်ဳိးဟာ ေလာကရဲ႕အက်ဳိးကို အႀကီးအက်ယ္ ေဆာင္ရြက္ႏိုင္တယ္။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">အတၱက ဘယ္ေတာ့မွ သူ႔မွာ ျပည့္စံုတယ္လို႔ မရွိဘူး။ အတၱဟာ အားငယ္ေနတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အားကိုးစရာကို ရွာတယ္။ ေငြကို အားကိုးတယ္၊ ဂုဏ္ကို အားကိုးတယ္၊ ဒါေပမယ့္ ဘယ္ေလာက္ရရ အားငယ္တုန္းပဲ။ ျပည့္စံုုၿပီလို႔ မခံစားရဘူး။ အားငယ္စိတ္ေၾကာင့္ မျပည့္စံုတာ၊ လိုခ်င္တာ။ တကယ္အသံုးလိုလို႔ လိုခ်င္တာ မဟုတ္ဘူး။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">အတၱရဲ႕ သဘာ၀မွာ ျပည့္စံုျခင္းဆိုတာ ဘယ္ေတာ့မွ မရွိဘူး။ အတၱရဲ႕ သဘာ၀ဟာ အၿမဲတမ္း ခ်ဳိ႕တဲ့ေနပါတယ္။ ထူးဆန္းတာက လိုခ်င္တာ မ်ားမ်ားရေလ ပိုၿပီးမျပည့္စံုေလ ျဖစ္လာတယ္။ အတၱဟာ တစ္ကုိယ္ေကာင္းဆန္တဲ့ သေဘာျဖစ္လို႔ သူ႔အလုိျပည့္ဖို႔တစ္ခုကိုပဲ စဥ္းစားတယ္။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">အတၱဟာ ၿငီးေငြ႔သြားတယ္။ ေမတၱာဟာ မၿငီးေငြ႔ဘူး။ အတၱက တစ္ခုခုကို တန္ဖိုးထားတယ္ဆိုတာ ခဏပဲ။ သူခ်စ္တယ္ဆိုတာ အမွန္ေတာ့ သူ႔ကိုယ္က်ဳိးအတြက္ပဲ။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">အတၱက ဖ်က္ဆီးခ်င္တဲ့သေဘာရွိတယ္။ သူရပ္တည္ရာၿမဲဖို႔ သူတစ္ပါးကို ေနရာဖယ္ခ်င္တယ္။ အတၱမရွိရင္ ဘယ္သူ႔ကိုမွ မဖ်က္ဆီးခ်င္ဘူး။ အတၱမရွိရင္ အရာရာတိုင္းကို ပိုၿပီးေတာ့ တန္ဖိုးထားတယ္။ ပိုၿပီး သနားတတ္တယ္။ ပိုၿပီး ခ်စ္တတ္တယ္။ ပိုၿပီး ေလးစားတယ္။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">အတၱရဲ႔ သဘာ၀ကို ေသေသခ်ာခ်ာ စဥ္းစားပါ။ အတၱမွာ လံုၿခံဳမွဳဆိုတာ ဘယ္ေတာ့မွ မရွိဘူး။ စိတ္မခ်ဘူး၊ အၿမဲတမ္း စိုးရိမ္ေနတယ္။ အၿမဲတမ္း ေၾကာက္ေနတယ္။ အေၾကာက္ေျပဖို႔ကို နည္းအမ်ဳိးမ်ဳိးနဲ႔ ႀကိဳးစားတယ္။ ပိုက္ဆံရွိရင္ အားရွိတယ္၊ အာဏာရွိရင္ အားရွိတယ္။ အဲဒီလိုေတြးတယ္၊ လူေတြကို ငါခ်ဳပ္ကိုင္ထားလို႔ရရင္ ငါခိုင္းသလို လုပ္ရင္ ငါနည္းနည္း လံုၿခံဳမွဳရွိမယ္။ စိတ္ေအးရမယ္။ ဒါေၾကာင့္ ငါခိုင္းတာကို လုပ္မယ့္သူေတြ မ်ားေအာင္လုပ္မွျဖစ္မယ္။ ငါခိုင္းသလို မလုပ္တဲ့သူေတြကို ဖယ္မွျဖစ္မယ္။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">အတၱဟာ တစ္ဖက္သားကို ခ်ဳပ္ခ်ယ္ခ်င္တယ္။ သူတစ္ပါးကို ခ်ဳပ္ကိုင္ထားၿပီးေတာ့ ကိုယ့္ဘ၀ရပ္တည္မွဳကို ရွာခ်င္တယ္။ ကိုယ့္အတြက္ အဆင္ေျပဖို႔ သူမ်ားကို အသံုးခ်လိုက္တယ္။ အတၱဟာ သူတစ္ပါးကို ဘယ္ေတာ့မွ လြတ္လပ္မွဳ မေပးဘူး။ သူကိုယ္တိုင္ေကာ လြတ္လပ္သလား။ သူကိုယ္တိုင္လည္း ဘယ္ေတာ့မွ မလြတ္လပ္ဘူး။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: center;"><a target="_self" href="http://api.ning.com/files/CUeUqZ70esOGwVwFhHANp92N1zEjD6pipXKuANM8-3lwExM4V2b9fk34*qydIAg9by8B-XvYF391sCqATkzBwOctACrhVwMV/li.jpeg"><img class="align-center" src="http://api.ning.com/files/CUeUqZ70esOGwVwFhHANp92N1zEjD6pipXKuANM8-3lwExM4V2b9fk34*qydIAg9by8B-XvYF391sCqATkzBwOctACrhVwMV/li.jpeg" width="214" height="230" /></a><br /></p><p style="text-align: justify;"><br /></p><p style="text-align: justify;">ဒီအတၱရဲ႕သဘာ၀ကို ပိုသိလာေတာ့ ျမတ္စြာဘုရားကို ပိုၿပီးေတာ့ ေက်းဇူးတင္တယ္။ အနတၱသဘာ၀ကို နားလည္ ႏိုင္ေအာင္ သေဘာေပါက္ႏိုင္ေအာင္ ေဟာခဲ့တယ္။ တရားအားထုတ္ၿပီးေတာ့ ကိုယ္ပိုင္ဉာဏ္နဲ႔ျမင္ႏိုင္ေအာင္ နည္းလမ္းေတြ ေပးခဲ့တယ္။ ဘုရားေပးတဲ့နည္းအတိုင္း အားထုတ္လုိ႔ အနတၱကို သိလာတဲ့အခါမွာ အနတၱဟာ ဘယ္ေလာက္ ေအးခ်မ္းသလဲ၊ လြတ္လပ္သလဲဆိုတာ သိလာတယ္။ အနတၱစိတ္ဟာ ဘယ္ေလာက္ျပည့္စံုသလဲဆိုတာ သိလာတယ္။ အနတၱစိတ္နဲ႔ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ဘယ္သူ႔ကိုမွ မခ်ဳပ္ခ်ယ္ခ်င္ဘူး။ ဘယ္သူကမွလည္း ခ်ဳပ္ခ်ယ္လို႔ မရဘူး။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">လူေတြဟာ ကိုယ့္အေၾကာင္းကိုယ္ မသိဆံုးပဲ၊ ျပင္ပအေၾကာင္းေတြသိတာ အင္မတန္မ်ားတယ္။ လူေတြကေတာ့ ကိုယ့္အေၾကာင္းကိုယ္ သိတယ္လို႔ ထင္မွာပဲ။ တကယ္ေတာ့ မသိဘူး။ အထင္ပဲ။ “ငါ့စိတ္” “ငါ့စိတ္” လို႔သာ ေျပာေနတာ တကယ္ေတာ့ ငါ့စိတ္အေၾကာင္း ငါမသိဘူး။ သိတယ္လို႔ ထင္ေနတာပဲ။ ဒီစိတ္က တြန္းေပးသမွ် ခိုင္းသမွ် အားလံုးကို ေလွ်ာက္လုပ္ေနတယ္။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">စိတ္အေၾကာင္းကို တကယ္သိသြားရင္ စိတ္က ခိုင္မာရင့္က်က္လာမယ္။ ေအးခ်မ္းလာမယ္။ တည္ၿငိမ္လာမယ္။ အရာရာတိုင္းကို စိတ္က လႊမ္းမိုးတယ္။ စိတ္ကို တကယ္သိသြားရင္ အဲဒီစိတ္က လႊမ္းမိုးတာ၊ ခ်ဳပ္ခ်ယ္တာ၊ ႏွိပ္စက္တာ မခံရေတာ့ဘူး။ ကိုယ့္ကို အႏွိပ္စက္ဆံုးဟာ သူတစ္ပါးမဟုတ္ဘူး။ ကိုယ့္စိတ္ပဲ။ ဒါေၾကာင့္ သူ႔အေၾကာင္းကို မသိရင္ ခက္မယ္။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">ကိုယ့္စိတ္မွာ ျဖစ္သမွ်ကို သတိထားၿပီး ၾကည့္ေနရင္ ကိုယ့္စိတ္ကို ရွင္းၿပီးသား ျဖစ္သြားတယ္။ အေရးႀကီးတာက ေန႔စဥ္ေန႔စဥ္ ကိုယ့္စိတ္ရဲ႕ တံခါး၀မွာ သတိဆိုတဲ့ အေစာင့္ေလး ရွိဖို႔လိုတယ္။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">ရုပ္ပိုင္းဆိုင္ရာ အိုးအိမ္မရွိတဲ့သူေတြဟာ ဘယ္လိုေနၾကရသလဲ။ ဟိုေနဒီေန အတည္တက်မရွိဘူး၊ ဘယ္ေနရာမွ သူ႔အိမ္သူ႔ရာလို႔ ေျပာလို႔မရဘူးေနာ္။ ေျခသလံုးအိမ္တိုင္ ျဖစ္ေနတယ္။ ဂုဏ္သိကၡာ မဲ့တယ္။ သတိမရွိတဲ့စိတ္ကလည္း ထို႔အတူပဲ။ ဟို္ေရာက္ဒီေရာက္နဲ႔ ဂုဏ္သိကၡာမရွိဘူး။ မေကာင္းတဲ့အာရံု၊ ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ မာနစတဲ့ အကုသိုလ္ အႏၱရာယ္ေတြ မ်ားတယ္။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">သတိဆိုတဲ့အိမ္မွာ တကယ္ေနလိုက္ၿပီဆိုရင္ လံုၿခံဳတယ္၊ စိတ္ခ်ရတယ္၊ အႏၱရာယ္ကင္းတယ္၊ တည္ၾကည္ ခံ့ညားမွဳရွိတယ္။ သတိဟာ စိတ္အတြက္ အိမ္ပဲ။ သတိနဲ႔မေနတဲ့ သူရဲ႕စိတ္မွာ အိမ္မရွိဘူး။ ေရာက္ရာေပါက္ရာ ေလွ်ာက္သြားေနတာပဲ။ ေပ ၊ ေတ ၊ ေလ ေနတဲ့စိတ္ပဲ။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">စိတ္ကုိ ၾကည္လင္ေအာင္၊ တည္ၿငိမ္ေအာင္၊ အေတြးမ်ဳိးစံုနဲ႔ ရွဳပ္ေထြးမေနေအာင္ ညိွတတ္ဖို႔လိုမယ္။ (mental tuning) လုပ္တယ္ဆိုတာ စိတ္ကုိ ၾကည္ေအာင္ လုပ္တာ၊ အေတြးမ်ဳိးစံုေရာၿပီး ရွဳပ္မေနေအာင္ လုပ္တာကို ေျပာတာ၊ မဆိုင္တဲ့ကိစၥေတြ ေတြးၿပီး စိတ္ရွဳပ္ေထြးေနရင္ အခုလုပ္ေနတဲ့အလုပ္နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ အေကာင္းဆံုး အႀကံဉာဏ္ေတြ စိတ္ကူးေတြ မထြက္ႏိုင္ေတာ့ဘူး။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">စိတ္ကိုသိေနတဲ့ အေလ့အက်င့္၊ အေတြးေတြကို သိေနတဲ့အေလ့အက်င့္ ေသေသခ်ာခ်ာ ေလ့က်င့္ထားရင္ စိတ္ထဲမွာ အေတြးေတြ ရွဳပ္လာတဲ့အခါ အဲဒါကို သိမယ္။ ေသေသခ်ာခ်ာသိရင္ ရွင္းလို႔ရတယ္။ စိတ္ရွင္းရွင္းနဲ႔ ေနတတ္ရင္ လုပ္သင့္တာေတြ ပိုလုပ္ႏိုင္တယ္။ မလုပ္သင့္တာေတြကို မလုပ္ေတာ့ဘူး။ မေတြးသင့္တာကိုလည္း မေတြးေတာ့ဘူး။ အဲဒီလိုေနႏိုင္ရင္ ကိုယ့္ဘ၀မွာ အဆင္ေျပတာေတြ မ်ားလာမယ္။ ကိုယ့္ဘ၀ဟာ ကိုယ့္လက္ထဲမွာ ရွိမယ္။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">တရားအားထုတ္ၿပီးေတာ့ သတိ၊သမာဓိေတြ ပိုေကာင္းလာတဲ့လူဟာ (quality) အရည္အေသြးဆိုတဲ့ သဘာ၀ကို ပိုနားလည္လာတယ္။ ဘယ္ဟာလုပ္လုပ္ အရည္အေသြး ပိုျမင့္တာကို လုပ္တယ္။ စာအုပ္ဖတ္မယ္ဆိုရင္ ႀကံဳရာစာအုပ္ မဖတ္ဘူး။ လူလူခ်င္းဆက္ဆံေရးမွာ ဘယ္သူနဲ႔ဆက္ဆံရင္ ပညာရသလဲ ဆိုတာကို စဥ္းစားၿပီးမွ အဲဒီလူေတြဆီကေန ပညာမ်ားမ်ား ရေအာင္ ဆက္ဆံတယ္။ ကိုယ္ကလည္း ေပးရမယ္ဆို ေပးတယ္။ အသြားအျပန္ ရွိတယ္။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">အကယ္၍ television ၾကည့္တယ္ဆိုရင္ေတာင္မွ ဘယ္အပိုင္းေလးဟာ မွတ္သားစရာ နည္းယူစရာ ေကာင္းတာေလးေတြပါသလဲ အဲဒီအပိုင္းေလးေတာ့ ေရြးၿပီး ၾကည့္တယ္။ က်န္တဲ့အပိုင္းေတာ့ မၾကည့္ဘူး။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">သတိရွိတဲ့သူ၊ ဉာဏ္ရွိတဲ့သူ၊ စိတ္ဓါတ္အင္အားႀကီးတဲ့လူဟာ အတိုင္းအရွည္ကို သိတယ္။ အဲေလာက္ဆိုရင္ သင့္ေတာ္တယ္ဆိုတာကို သိတယ္။ အဲဒီသင့္ေတာ္တဲ့ အတိုင္းအရွည္ထဲကေန လြန္မသြားဘူး။ စကားေျပာတာေတာင္ တစ္ေနကုန္ တစ္ေနခန္းေတာ့ ေျပာမွာမဟုတ္ဘူး။ အခ်ိန္အကန္႔အသတ္ေလးနဲ႔ ေျပာမယ္၊ စာဖတ္တာလည္း အခ်ိန္အကန္႔အသတ္ေလးနဲ႔ ဖတ္မယ္၊ ဘာပဲလုပ္လုပ္ အကန္႔အသတ္ေလးတစ္ခု ထားၿပီးလုပ္မယ္။ အဲဒီလိုလူရဲ႕ ဘ၀အရည္အေသြးဟာ ၾကာေလ တက္ေလ ျဖစ္လာတယ္။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">ဒါေၾကာင့္ တရားကိုအားထုတ္လို႔ သတိ၊ သမာဓိေကာင္းလာလို႔ရွိရင္ အေကာင္းအဆိုး အမွားအမွန္ကို ခြဲျခားႏိုင္လာတယ္။ တန္ဖိုးရွိတယ္၊ မရွိဘူးဆိုတာ ပိုၿပီးေတာ့ျမင္လာတယ္။ တန္ဖိုးရွိတာကို ပိုလုပ္ခ်င္တယ္၊ တန္ဖိုးရွိတာကို လုပ္လို႔ရတဲ့ ေက်နပ္မွဳကိုလည္း သိပ္သေဘာက်တယ္.....။</p><p style="text-align: justify;"><br /></p><p style="text-align: justify; font-weight: bold;">ဆရာေတာ္ဦးေဇာတိက (မဟာျမိဳင္ေတာရ)</p><p style="text-align: justify;"><br /></p><p style="text-align: justify;"><a href="http://newworldnanda.ning.com/profiles/blogs/3451740:BlogPost:82453">(http://newworldnanda.ning.com/profiles/blogs/3451740:BlogPost:82453)</a><br /></p> <div class="post-footer-line post-footer-line-1"> <span class="post-author vcard"> Posted by <span class="fn">The Bliss Of Emancipation</span> </span> <span class="post-timestamp"> at <a class="timestamp-link" href="http://www.vimuttisukha.com/2011/11/blog-post_7044.html" rel="bookmark" title="permanent link"><abbr class="published" title="2011-11-06T09:19:00-08:00">9:19 AM</abbr></a> </span> <span class="reaction-buttons"> </span> <span class="star-ratings"> </span> <span class="post-comment-link"> </span> <span class="post-backlinks post-comment-link"> </span> <span class="post-icons"> <span class="item-control blog-admin pid-116349386"> <a href="post-edit.g?blogID=1232773062557523788&amp;postID=3838731846020548491&amp;from=pencil" title="Edit Post"> <img alt="" class="icon-action" src="http://img2.blogblog.com/img/icon18_edit_allbkg.gif" width="18" height="18" /> </a> </span> </span> </div> <div class="post-footer-line post-footer-line-2"> <span class="post-labels"> Labels: <a href="http://www.vimuttisukha.com/search/label/Dhamma%20Articles" rel="tag">Dhamma Articles</a>, <a href="http://www.vimuttisukha.com/search/label/U%20Jotika" rel="tag">U Jotika</a> </span> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1729245758209384089-1552468820342068112?l=www.dhammaflavour.net' alt='' /></div>The Bliss Of Emancipationhttp://www.blogger.com/profile/08012662755160784652noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1729245758209384089.post-75938960598242870032011-12-09T20:34:00.000+06:302011-12-09T20:35:45.444+06:30<p><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-VJ4JCNjLBxo/Tra-QiZBnFI/AAAAAAAAB0g/Z8lW0i4cv7g/s1600/UZTKAManTaYa.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 179px; height: 250px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-VJ4JCNjLBxo/Tra-QiZBnFI/AAAAAAAAB0g/Z8lW0i4cv7g/s400/UZTKAManTaYa.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5671929972038671442" border="0" /></a><br /></p><div style="text-align: justify;"><br /><br />အသိဥာဏ္ျမင့္လာေတာ့ တစ္ခုခုကို စဥ္းစားလို႔ရွိရင္ ပိုၿပီးေတာ့ မွန္မွန္ကန္ကန္ စဥ္းစားႏိုင္တယ္။ တစ္ခုခုကို ဆံုုးျဖတ္မယ္ဆိုရင္လည္းပဲ မွန္မွန္ကန္ကန္ ဆံုးျဖတ္ႏိုင္တယ္။ ၿပီးေတာ့ ဘာလုပ္လုပ္ စိတ္ပါလက္ပါ လုပ္တယ္။ မလုပ္ခ်င္ လုပ္ခ်င္နဲ႔ စိတ္မပါပဲလုပ္တာ နဲသြားတယ္။ စိတ္ႏွစ္ခြျဖစ္တာနဲသြားတယ္။ ဘယ္ေလာက္ပင္ပန္း ပင္ပန္း လုပ္တယ္။ ပင္ပန္းမွာလည္း မေၾကာက္ေတာ့ဘူး။ </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">အဲဒါေၾကာင့္ သမာဓိေကာင္းလာရင္ စိတ္တည္ၿငိမ္လာရင္ ဘာလုပ္လုပ္ ပိုၿပီးေတာ့ ထိေရာက္တယ္။ ပိုၿပီးေတာ့ အက်ဳိးရွိတယ္။ တည္ၿငိမ္တဲ့စိတ္ဟာ ထက္ေနတဲ့ဓါးနဲ႔တူတယ္။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">တရားသတိနဲ႔ေနတဲ့ အေလ့အက်င့္ မ်ားတဲ့သူ၊ ကိုယ့္စိတ္ကိုကိုယ္ ေကာင္းေကာင္း သိတဲ့သူ၊ ေစတနာမွန္တဲ့သူ၊ ရိုးသားတဲ့သူ၊ တကိုယ္ေကာင္း မဆန္တဲ့သူဟာ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို လြယ္လြယ္ကူကူ မွန္မွန္ကန္ကန္ ခ်ႏိုင္တယ္။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">သတိနဲ႔ေနတဲ့သူဟာ အေရးမႀကီးတဲ့ကိစၥေတြမွာ ပတ္၀န္းက်င္နဲ႔ ပဋိပကၡ မျဖစ္ဘူး။ အႏိုင္လည္း မယူဘူး၊ အရွဳံးလည္း မေပးဘူး။ ကိုယ့္စိတ္ဓါတ္ အဆင့္အတန္း နိမ့္က်သြားမယ့္ကိစၥကို မလုပ္ဘူး။ သူမ်ားကို အႏိုင္ရတာကို လြတ္လပ္တာလို႔ မယူဆဘူး။ အႏိုင္အရွဳံး မရွိတာကို လြတ္လပ္တာလို႔ ယူဆတယ္။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">သူဟာ ကိုယ့္ရဲ႕စိတ္ဓါတ္အင္အားေတြ၊ အသိဉာဏ္ေတြ၊ အရည္အခ်င္းေတြကို အေကာင္းဆံုုး ေနရာမွာသံုးတယ္။ အေကာင္းဆံုးေနရာမွာ သံုးတယ္ဆိုတာ ကိုယ့္စိတ္ဓါတ္နဲ႔ အသိဉာဏ္ကို ျမွင့္တင္တာပါပဲ။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">လိုခ်င္ေနတဲ့သေဘာေလးေတြ သို႔မဟုတ္ရင္ စိတ္ဆိုးေနတဲ့ သေဘာေလးေတြ သို႔မဟုတ္ရင္ သူ႔အဆင့္အတန္း၊ ငါ့အဆင့္အတန္း၊ သူ႔ဂုဏ္ ငါ့ဂုဏ္ေတြ စဥ္းစားေနတယ္။ အဲဒါေလးကို ျပန္ၾကည့္စမ္းပါ။ အဲဒီစိတ္က လူႀကီးဆန္သလား၊ လူႀကီးဆန္တယ္၊ Mature ျဖစ္တယ္ဆိုတာ အသက္နံပါတ္နဲ႔ မဆိုင္ဘူး။ အသိဉာဏ္နဲ႔ပဲ ဆိုင္တယ္။ သတိနဲ႔ သိေနတာ မ်ားေလေလ လူႀကီးဆန္ေလေလ၊ ရင့္က်က္ေလေလ၊ မွ်တေလေလ ျဖစ္လာမွာပါ။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ျပန္ေမးၾကည့္စမ္းပါ။ ငါ ကေလးဆန္ခ်င္သလား၊ လူႀကီးဆန္ခ်င္သလား။ အေျဖကေတာ့ လူႀကီးဆန္ခ်င္တယ္လို႔ပဲ ထြက္လာမွာေပါ့…။ ဒါက ပိုၿပီး ရင့္က်က္တယ္၊ ပိုေကာင္းတာကိုး။ လူႀကီးဆန္ခ်င္တယ္ဆိုရင္ သတိနဲ႔ မ်ားမ်ားေနမွရမယ္။ သတိလြတ္တယ္ဆိုတာနဲ႔ တစ္ၿပိဳက္နက္ ကိေလသာေတြ ၀င္ၿပီ။ ကိေလသာ ၀င္ၿပီဆိုတာနဲ႔ တစ္ၿပိဳက္နက္ အေမွ်ာ္အျမင္ မရွိေတာ့ဘူး။ ေရရွည္ကို မျမင္ေတာ့ဘူး။ ကေလးဆန္သြားၿပီ။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">ေန႔စဥ္ အခ်ိန္မေရြး၊ ေနရာမေရြး သတိကပ္ၿပီးေတာ့ေနတဲ့ အေလ့အက်င့္ကို ႀကိဳးႀကိဳးစားစား စိတ္ပါလက္ပါ လုပ္ၾကည့္ပါ။ (၂)ႏွစ္၊ (၃)ႏွစ္ေလာက္ လုပ္ၾကည့္ရင္ပဲ စိတ္ဓါတ္ေရာ အသိဉာဏ္ပါ ေလးနက္တဲ့သူ၊ ရင့္က်က္တဲ့သူ၊ သေဘာထား မွန္တဲ့သူ၊ သေဘာထားႀကီးတဲ့သူ ျဖစ္လာမယ္။ ဘ၀ကို အဓိပၸါယ္ရွိရွိ ေက်ေက်နပ္နပ္ ေနႏိုင္တဲ့သူျဖစ္ လာမယ္။ သတိနဲ႔ေနတဲ့ အက်င့္ရသြားရင္ သတိမပါ၊ ဉာဏ္မပါဘဲ ေပါ့ေပါ့ေန၊ ေပါ့ေပါ့စား ေနတာမ်ဳိး မေနႏိုင္ေတာ့ဘူး။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">သတိနဲ႔ေနတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ အတၱစြဲ၊ မာနစြဲ၊ ေဒါသနည္းသြားတယ္။ အတၱ-မာန-ေဒါသ နည္းတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ သည္းခံႏိိုင္တယ္။ သည္းခံႏိုင္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ အမွားနည္းသြားတယ္။ သည္းမခံႏိုင္ရင္ အမွားမ်ားတာကိုး။ အမွား တစ္ခုခုမွားၿပီးၿပီဆိုရင္ ဘယ္ႏွယ့္ေနမလဲ၊ ဒီကိစၥကို တအံုေႏြးေႏြးနဲ႔ စဥ္းစားရၿပီ။ ပို မပင္ပန္းဘူးလား။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">ဒီလို သတိနဲ႔ေနသြားျခင္းအားျဖင့္ ဘယ္ေလာက္အက်ဳိးမ်ားတယ္ဆိုတာကို အေျခခံကေလးက စၿပီးေတာ့ ေျပာခ်င္တာေနာ္။ ႀကီးႀကီးက်ယ္က်ယ္ အဆင့္ကို မေရာက္ေသးဘူး။ ဒါေပမယ့္ ဘ၀တစ္ခုလံုးဟာ ပိုၿပီးေတာ့ ေအးခ်မ္းမွဳ ရွိလာတယ္။ ၾကည္လင္မွဳ ရွိလာတယ္။ ခ်မ္းသာလာတယ္။ ကို္ယ္ဆင္းရဲမွဳ၊ စိတ္ဆင္းရဲမွဳဟာ နည္းသြားတယ္။ အဲဒီလူဟာ တရားအားထုတ္တဲ့အခါမွာ ဘယ္လိုေနမလဲ၊ စိတ္ကပိုၿပီးေတာ့ ေျဖာင့္တယ္၊ စိတ္ၾကည္ၾကည္လင္လင္ ေအးေအး ခ်မ္းခ်မ္းနဲ႔ပဲ စိတ္ေျဖာင့္ေျဖာင့္နဲဲ႔ပဲ သူ တရားအားထုတ္သြားႏိုင္တယ္။ သူၾကာေလ တိုးတက္ေလ ျဖစ္လာတယ္။ သူ႔ဘ၀ အေျခအေနဟာ အစစအရာရာ တိုးတက္ေျပာင္းလဲလာတယ္။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">သတိနဲ႔ေနတဲ့သူဟာ လုပ္သင့္တာကို လုပ္တယ္။ လုပ္သင့္တဲ့အခ်ိန္မွာ လုပ္တယ္။ သူ႔ေနရာေလးနဲ႔သူ အံ၀င္ခြင္က် ျဖစ္တယ္။ ဘာလုပ္ရမယ္ဆိုတာလည္း ရွင္းရွင္းေလး သိေနတယ္။ အလုပ္လုပ္တဲ့အခါမွာ ေလာဘရဲ႕၊ ေဒါသရဲ႕၊ မာနရဲ႕ လႊမ္းမိုးမွဳနဲ႔ မလုပ္ဘူး။ မနာလို ၀န္တိုမွဳ၊ သံသယေတြရဲ႕ လႊမ္းမိုးမွဳနဲ႔ မလုပ္ေတာ့ဘူး။ သတိေလးနဲ႔ ဉာဏ္ေလးနဲ႔ သိၿပီးေတာ့ ၾကည့္ၿပီးေတာ့ လုပ္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ကိုယ္လည္း အက်ဳိးရွိေအာင္၊ သူတစ္ပါးလည္း အက်ဳိးရွိေအာင္ လုပ္တာပဲ မ်ားတယ္။ မွားရင္လည္းပဲ မေတာ္တဆ မွားသြားတာပဲ။ သူ႔ဘ၀ဟာ ရိုးတယ္၊ ရွင္းတယ္။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">ဒါေၾကာင့္ သတိရွိျခင္းအားျဖင့္ ဘ၀ဟာ ရွင္းလာတယ္။ ရိုးလာတယ္။ လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားရဲ႕ ဘ၀ဟာ မရုိးဘူး၊ မရွင္းဘူး။ အမ်ားႀကီး ရွဳပ္ေထြးေနတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔တုန္း။ စိတ္က ရွဳပ္ေထြးေနတာကိုး၊ စိတ္ရွဳပ္ေထြးေနသမွ် ဘ၀လည္း ရွဳပ္ေထြးေနမွာပဲ။ စိတ္ရွင္းရင္ ဘ၀လည္း ရွင္းတာပဲ။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">သတိရွိေနလို႔ရွိရင္ ဘ၀က ရိုးရွင္းမယ္။ လြယ္ကူမယ္။ သတိမရွိလို႔ရွိရင္ ဘ၀ဟာ တကယ့္ကို ၀န္ထုပ္၀န္ပိုး အႀကီးႀကီး ျဖစ္လာမယ္။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">လူေတြရဲ႕ ဘ၀ကိုၾကည့္လို႔ရွိရင္ သိပ္ရွဳပ္ေထြးေပြလီေနတာကို ေတြ႔ရတယ္။ သူ႔ေနရာနဲ႔သူ မျဖစ္ဘူး။ အားလံုးဟာ ပရမ္းပတာေတြ ျဖစ္ေနတယ္။ တစ္ခုခု လုပ္စရာရွိလာရင္လည္းပဲ ဘာလုပ္ရမယ္ဆိုတာ မသိဘူး။ ထင္မိထင္ရာေတြ လုပ္တယ္။ ခဏခဏ မွားတယ္။ အဲဒီအမွားေတြရဲ႕ ဒဏ္ခ်က္ကိုလည္း ျပန္ျပန္ၿပီးေတာ့ ခံရတာပဲ။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">ဒီလို သတိနဲ႔ေနလာတဲ့အခါမွာ ျဖစ္ေပၚလာသမွ် ျပႆနာကို မွ်မွ်တတ ဟိုဘက္ဒီဘက္ ျမင္တတ္တယ္။ ဘာလုပ္ရမယ္ဆိုတာလဲ အလုိလို သိသြားတယ္။ ေျဖရွင္းတဲ့အခါမွာလည္း သတိနဲ႔ ဉာဏ္နဲ႔ၾကည့္ၿပီးေတာ့ ေျဖရွင္း တတ္တယ္။ အဲဒီလို ေျဖရွင္းတဲ့အခါမွာ အရာရာတိုင္းဟာ ပိုၿပီးေတာ့ အဆင္ေျပသြားတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အရာရာတိုင္းဟာ သူ႔ေနရာနဲ႔သူ အံ၀င္ခြင္က် ျဖစ္သြားတယ္။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: center;"><a target="_self" href="http://api.ning.com/files/IF1ZOnuclQ-hUkKTTEjwsZs2Ww*JSW74cY3VsXHt3jHbT5Xye2mlB0xGWewldMfcKG5nABCkRsWbWTkR5PILMUyriOuZ7zNh/4.jpeg"><img class="align-center" src="http://api.ning.com/files/IF1ZOnuclQ-hUkKTTEjwsZs2Ww*JSW74cY3VsXHt3jHbT5Xye2mlB0xGWewldMfcKG5nABCkRsWbWTkR5PILMUyriOuZ7zNh/4.jpeg" width="260" height="173" /></a><br /></p><p style="text-align: justify;"><br /></p><p style="text-align: justify;">သတိအၿမဲတမ္း ကပ္ၿပီးေတာ့ ေနသြားတဲ့သူဟာ သူ႔ဘ၀မွာ ေတြ႔ႀကံဳလာရတဲ့ အခက္အခဲေတြကို သတိနဲ႔ၾကည့္တဲ့အခါမွာ ပိုၿပီးေတာ့ အျမင္ရွင္းတယ္။ ကိုယ္လိုတဲ့ဖက္ကို မဆြဲဘူး။ ပုဂၢိဳလ္ေရးရွဳေထာင့္ကေန မၾကည့္ပဲနဲ႔ သဘာ၀က်က်၊ အေျခခံက်က် ၿခံဳၿပီးေတာ့ ျပည့္ျပည့္စံုစံု ျမင္ႏိုင္ သိႏိုင္တ့ဲ အသိဉာဏ္မ်ဳိးကိုလည္း ရႏိုင္တယ္။ အဲသလို အသိဉာဏ္မ်ဳိးကို ရလာတဲ့သူဟာ ဘ၀မွာ ေတြ႔ႀကံဳရတဲ့ အခက္အခဲေတြကို ပိုၿပီးေတာ့ သဘာ၀က်က် မွန္မွန္ကန္ကန္ ေျဖရွင္းႏိုင္တယ္။ အဲသလို ေျဖရွင္းႏိုင္ရင္ ဘ၀မွာ ဒုကၡေတြ အမ်ားႀကီး နဲသြားႏိုင္တယ္။ အဲလိုလူဟာ ဦးေဆာင္ႏိုင္တဲ့သူ ျဖစ္လာတယ္။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">ဘ၀ကို စမ္းတ၀ါး၀ါး ေနၾကတာမ်ားပါတယ္။ ရမ္းၿပီးေတာ့ လုပ္ၾကတာေတြလည္းမ်ားတယ္။ မွန္းၿပီးေတာ့ လုပ္ၾကတာ ေတြလည္း ရွိတယ္။ တခါတေလ ကိစၥတစ္ခုကို လုပ္ခ်င္လြန္းလို႔ လုပ္တယ္၊ လုပ္ၿပီးလို႔ ေတာ္ေတာ္ၾကာတဲ့အခါက်မွ မလုပ္ခ်င္ေတာ့ဘူး။ တစ္ခုခု လိုခ်င္တယ္ဆိုၿပီးေတာ့ ရေအာင္လုပ္တယ္။ ရၿပီးကာမွ မလိုခ်င္ေတာ့ျပန္ဘူး။ အဲဒီလို ျဖစ္တာေတြက အင္မတန္မ်ားပါတယ္။ ကိုယ့္ဘ၀ကိုယ္ ၾကည့္ရင္ ေတြ႔ႏိုင္ပါတယ္။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">တရားအားထုတ္တဲ့လူက်ေတာ့ ဒီလိုမဟုတ္ေတာ့ဘူး။ ကိုယ္တစ္ခုခု လုပ္မယ္ဆိုရင္ ကိုယ့္စိတ္ကိုကုိယ္ ျပန္ၾကည့္တယ္။ ငါ ဒါကို ဘာျဖစ္လို႔ လုပ္ခ်င္တာလဲ၊ တစ္ခုခု အက်ဳိးစီးပြားလိုခ်င္လို႔လား၊ ဂုဏ္လိုခ်င္လို႔လား၊ သူမ်ားအထင္ႀကီးတာ လိုခ်င္လို႔လား၊ ၾကြားခ်င္လို႔လား၊ ေရရွည္လုပ္ႏိုင္မွာလား စတဲ့ေမးခြန္းေတြကို ကိုယ့္ကိုယ္ျပန္ေမးတယ္။ ကိုယ့္စိတ္ကို ကိုယ္ ျပန္ၾကည့္ရင္ သိတယ္။ အဲဒီေတာ့ လုပ္သင့္တာဆိုရင္ လုပ္တယ္။ မလုပ္သင့္တာဆို မလုပ္ျဖစ္ဘူး။ ျဖစ္ႏိုင္တာကို လုပ္တယ္။ မျဖစ္ႏိုင္တာကို မလုပ္ဘူး။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">တရားအားထုတ္တဲ့သူဟာ စိတ္ရွည္တယ္၊ ဇြဲေကာင္းတယ္၊ လြယ္လြယ္နဲ႔ စိတ္မပ်က္ဘူး။ ဒါေၾကာင့္ တစ္ကယ္ တန္ဖိုးရွိတဲ့ အလုပ္ကို ေရရွည္စီမံကိန္းနဲ႔ လုပ္တယ္။ ျဖစ္တာ မ်ားတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေအာင္ျမင္မွဳလည္း ရတယ္။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">လူေတြမွာ အင္မတန္ႀကီးမားတဲ့ အစြမ္းသတၱိေတြ အမ်ားႀကီး ရွိပါတယ္။ အဲဒီအစြမ္းသတၱိေတြဟာ ကစဥ္႔ကရဲ ျဖစ္ေနတယ္။ တစ္ခုဆိုတစ္ခု ေလးေလးနက္နက္ ဦးတည္ခ်က္ထားၿပီး တကယ္စြဲစြဲၿမဲၿမဲ လုပ္ၾကည့္စမ္းပါ။ အမ်ားႀကီး ျဖစ္ေျမာက္ ေအာင္ျမင္တာ ေတြ႔ရလိမ့္မယ္။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">လူေတြနဲ႔ ေတြ႔တဲ့အခါမွာ တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ လႊမ္းမိုးတဲ့သေဘာက ရွိေနတယ္။ သူက ကိုယ့္ကို လႊမ္းမိုးမယ္ သို႔မဟုတ္ ကိုယ္က သူ႔ကို လႊမ္းမိုးမယ္။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">သတိေကာင္းေနရင္ ကိုယ့္စိတ္ကိုကိုယ္ သိေနရင္ ဘယ္သူမွ ကိုယ့္ကို လႊမ္းမိုးလို႔ မရဘူး။ ကိုယ့္စိတ္က တည္ၿငိမ္ ေအးခ်မ္းၿပီး ေလးနက္ခိုင္ခန္႔ေနတယ္ဆိုရင္ တစ္ဖက္လူဟာ ရာထူးအားျဖင့္ ႀကီးခ်င္ႀကီးမယ္၊ ဓနအားျဖင့္ ႀကီးခ်င္ႀကီးမယ္၊ ဒါေပမယ့္သူက ကိုယ့္ကို လႊမ္းမိုးလို႔ မရဘူး။ ဒါေၾကာင့္ သူမ်ားလႊမ္းမိုးတာ မခံရခ်င္ရင္ တည္ၾကည္ခံညားမွဳရွိေအာင္ သတိနဲ႔ ေနရမယ္။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">ေန႔တိုင္း အခ်ိန္တိုင္း စိတ္ကို ၾကည့္ၿပီးေတာ့ သိၿပီးေတာ့ မၾကာမၾကာ ညိွေပးေနဖို႔ လိုပါတယ္။ အခုေခတ္ ဥပမာနဲ႔ ေျပာရရင္ တခ်ဳိ႕အိမ္ေတြမွာ automatic voltage regulator ဆိုတာ သံုးတယ္။ အဲဒီစက္က လွ်ပ္စစ္မီးဗုိ႔အားကို ညွိေပးတယ္၊ ထိန္းေပးတယ္၊ မ်ားလာရင္ ေလွ်ာ့ေပးတယ္။ နဲသြားရင္ တိုးေပးတယ္။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">အဲဒီ automatic voltage regulator လိုပဲ သတိဆိုတာလည္း စိတ္ကို ညွိေပးတယ္၊ ထိန္းေပးတယ္၊ ခံစားမွဳေတြ၊ စိုးရိမ္တာေတြ၊ ေၾကာက္တာေတြ၊ အားငယ္တာေတြ လြန္မသြားေအာင္ ထိန္းေပးတယ္။ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ယံုၾကည္မွဳ တိုးလာေအာင္၊ စိတ္ေအးခ်မ္းမွဳ၊ တည္ၿငိမ္မွဳ တိုးလာေအာင္ ျပႆနာေတြကို မွန္မွန္ကန္ကန္ ျမင္ႏိုင္တဲ့ ဉာဏ္အျမင္ တိုးလာေအာင္၊ လုပ္ႏိုင္သေလာက္ကို လုပ္ၿပီးေတာ့ ျဖစ္လာတဲ့ အေျခအေနကို ရင့္က်က္တဲ့စိတ္နဲ႔ လက္ခံႏုိင္ေအာင္ စိတ္အားကို ျမွင့္ေပးတယ္။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">စိတ္ကို ဒီလို သတိနဲ႔ၾကည့္ၿပီၤး ညိွေပးတဲ့ အေလ့အက်င့္ မရွိရင္၊ စိတ္အတက္အက် မ်ားေနရင္ ဘ၀မွာ ေနရထိုင္ရတာ၊ လုပ္ရကိုင္ရတာ အဆင္မေျပဘူး။ ဆက္ဆံေရးေတြလည္း ကေမာက္ကမ ျဖစ္တတ္တယ္။ က်န္းမာေရး၊ ပညာေရး၊ လူမွဳေရး၊ စီးပြားေရး၊ ေအာင္ျမင္ေရးေတြ အားလံုးထိခိုက္တယ္။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">ဒါေၾကာင့္ ကိုယ့္ဘ၀မွာ အစစအရာရာ အဆင္ေျပခ်င္ရင္ ကိုယ့္စိတ္ကို သတိနဲ႔ၾကည့္ၿပီး ညိွေပးတတ္တဲ့ပညာကို တတ္ေအာင္သင္ဖို႔နဲ႔ အၿမဲတမ္း သတိနဲ႔ေနဖို႔ လိုတယ္။ အေလ့အက်င့္ ရသြားရင္ မခက္ဘူး။ ဒါတစ္ခုကို ႏိုင္ႏိုင္နင္းနင္း လုပ္ႏိုင္ရင္ ဘ၀မွာေတြ႔ရတဲ့ အခက္အခဲေတြဟာ ဉာဏ္ပါပါကစားရတဲ့ ကစားနည္းတစ္ခုလို ျဖစ္လာတယ္။ နားလည္ႏိုင္တဲ့ အရည္အခ်င္း၊ ကိုင္တြယ္ႏိုင္တ့ဲ အရည္အခ်င္း၊ လက္ခံႏိုင္တဲ့ အရည္အခ်င္းေတြ တိုးလာလို႔ ဘ၀ကို အေပၚစီးက ၾကည့္ၿပီး ပိုင္ပိုင္ႏိုင္ႏိုင္ ေနသြားႏိုင္တယ္။ <span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);">expert in living “ ဘ၀ေနနည္း ကၽြမ္းက်င္သူ” ျဖစ္လာမယ္.....။</span></p><p style="text-align: justify;"><br /></p><p style="text-align: justify; font-weight: bold; font-style: italic;">ဆရာေတာ္ ဦးေဇာတိက (မဟာျမိဳင္ေတာရ)</p><p style="text-align: justify;"><a href="http://newworldnanda.ning.com/profiles/blogs/3451740:BlogPost:82257">(http://newworldnanda.ning.com/profiles/blogs/3451740:BlogPost:82257)</a><br /></p> <div class="post-footer-line post-footer-line-1"> <span class="post-author vcard"> Posted by <span class="fn">The Bliss Of Emancipation</span> </span> <span class="post-timestamp"> at <a class="timestamp-link" href="http://www.vimuttisukha.com/2011/11/blog-post_06.html" rel="bookmark" title="permanent link"><abbr class="published" title="2011-11-06T08:50:00-08:00">8:50 AM</abbr></a> </span> <span class="reaction-buttons"> </span> <span class="star-ratings"> </span> <span class="post-comment-link"> </span> <span class="post-backlinks post-comment-link"> </span> <span class="post-icons"> <span class="item-control blog-admin pid-116349386"> <a href="post-edit.g?blogID=1232773062557523788&amp;postID=364534289500748705&amp;from=pencil" title="Edit Post"> <img alt="" class="icon-action" src="http://img2.blogblog.com/img/icon18_edit_allbkg.gif" width="18" height="18" /> </a> </span> </span> </div> <div class="post-footer-line post-footer-line-2"> <span class="post-labels"> Labels: <a href="http://www.vimuttisukha.com/search/label/Dhamma%20Articles" rel="tag">Dhamma Articles</a>, <a href="http://www.vimuttisukha.com/search/label/U%20Jotika" rel="tag">U Jotika</a> </span> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1729245758209384089-7593896059824287003?l=www.dhammaflavour.net' alt='' /></div>The Bliss Of Emancipationhttp://www.blogger.com/profile/08012662755160784652noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1729245758209384089.post-52379828944368886982011-12-09T20:33:00.000+06:302011-12-09T20:34:08.740+06:30<p><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-eDAWpPhElmM/Traz2wSDQ0I/AAAAAAAAB0Q/gv9QBtNX980/s1600/l.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-eDAWpPhElmM/Traz2wSDQ0I/AAAAAAAAB0Q/gv9QBtNX980/s400/l.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5671918533974639426" border="0" /></a><br /><br /></p><div style="text-align: justify;"><br />ကုိယ့္စိတ္ကို ကိုယ္သိတယ္ဆိုတာ ကိုယ့္ရဲ႕အေကာင္းဆံုး အရည္အခ်င္းေတြ ထြက္လာဖို႔ အဓိက အေၾကာင္းျဖစ္တယ္။ ဒီတစ္ခုကိုမွ မလုပ္လို႔ရွိရင္ ပိုေကာင္းတဲ့ တျခားအရည္အခ်င္းေတြ ထြက္မလာႏိုင္ဘူး။ </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">လူနဲ႔ တိရစၦာန္ ျခားနားမွဳျဖစ္တဲ့ မိမိစိတ္ကို မိမိသိျခင္းဆိုတဲ့ စြမ္းရည္ဟာ အတိုင္းအတာ ကန္႔သတ္ခ်က္ မရွိဘူး။ လူကို လူပီသေအာင္လုပ္ေပးတဲ့ စြမ္းအားသတၱိျဖစ္ရံုတင္မကပါဘူး၊ သာမန္လူထက္ ပိုလြန္တဲ့၊ ထူးကဲတဲ့၊ ျမင့္ျမတ္တဲ့ လူသားတစ္ဦး ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ေပးႏိုင္တယ္။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;">လူတိုင္းမွာ တကယ္မလုပ္မျဖစ္တဲ့အလုပ္ တစ္ခုပဲရွိတယ္။ ကိုယ့္အေၾကာင္း ကိုယ္ သိဖို႔ပဲ။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">ကိုယ့္အေၾကာင္းကို ကိုယ္ အမွန္အတိုင္း သိရတာ မသက္သာပါဘူး။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">ကိုယ့္စိတ္ကို ကိုယ္ သိလာတဲ့အခါမွာ အင္မတန္ႀကီးမားတဲ့ အင္အားတစ္ခုကို ေတြ႔ရတယ္။ အားငယ္စိတ္၊ ေၾကာက္စိတ္ မရွိေတာ့ဘူး။ ခ်ီးမြမ္းတာ၊ ကဲ့ရဲ႕တာကို မေၾကာက္ေတာ့ဘူး။ ဆင္းရဲတာ ပင္ပန္းတာကို မေၾကာက္ေတာ့ဘူး။ ဘာကိုမွ မေၾကာက္တဲ့စိတ္ကို ရတယ္။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">ကိုယ္စိတ္ကို ကိုယ္သိေနတဲ့လူဟာ အက်ဳိးမရွိတာကို လုပ္ခ်င္တဲ့စိတ္ကို ဦးစား မေပးေတာ့ဘူး။ အက်ဳိးရွိတာကို ဦးစား ေပးတယ္။ လုပ္သင့္တာကို ပိုလုပ္ျဖစ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ကိုယ့္ဘ၀ဟာ ပိုၿပီး အဆင္ေျပလာတယ္။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify; font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">ကုသိုလ္ေကာင္းမွဳေတြ အမ်ဳိးမ်ဳိးရွိတဲ့အထဲက တကယ္ အက်ဳိးအမ်ားဆံုး၊ အင္အားအႀကီးဆံုးကုသိုလ္ဟာ မေမ့မေလ်ာ့ သတိနဲ႔ေနတာ။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">ကိုယ့္စိတ္ကိုကိုယ္ အမွန္အတိုင္း မသိရင္ ကိုယ့္စိတ္က ဂေယာက္ဂယက္ ျဖစ္ေနရင္ ကိုယ့္မွာ ဘာ Power မွ မရွိဘူးလို႔ ေျပာလို႔ရတယ္။ ေမာဟႀကီးတဲ့သူရဲ႕စိတ္မွာ Power မရွိဘူး။ သတိႀကီးတဲ့သူ၊ သမာဓိႀကီးတဲ့သူ၊ ဉာဏ္ပညာႀကီးတဲ့ သူရဲ႕စိတ္မွာ Power ရွိတယ္။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify; font-weight: bold;"><em>“အပၸမာေဒါ အမတံ ပဒံ” ဆိုတာ…အပၸမာေဒါ- မေမ့မေလ်ာ့ျခင္းသည္၊ အမတံ-မေသျခင္း၏ (တစ္နည္းအားျဖင့္) နိဗၺာန္၏ ၊ ပဒံ- အေၾကာင္းပင္တည္း။</em></p><div style="text-align: justify; font-weight: bold;"> </div><p style="text-align: justify; font-weight: bold;"><em>“ ပမာေဒါ မစၥဳေနာ ပဒံ ” ဆိုတာ…ပမာေဒါ-ေမ့ေလ်ာ့ျခင္းသည္၊ မစၥဳေနာ-ေသျခင္း၏၊ ပဒံ-အေၾကာင္းပင္တည္း။</em></p><div style="text-align: justify; font-weight: bold;"> </div><p style="text-align: justify; font-weight: bold;"><em>“ အပၸမတၱာ နမီယႏၱိ- မေမ့မေလ်ာ့သူတို႔သည္ မေသကုန္ ”</em></p><div style="text-align: justify; font-weight: bold;"> </div><p style="text-align: justify; font-weight: bold;"><em>“ ေယ ပမတၱာ ယထာမတာ- ေမ့ေလ်ာ့သူတို႔သည္ ေသသူတို႔ႏွင့္ တူကုန္၏ ”</em></p><div style="text-align: justify; font-weight: bold;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">သတိမပါ၊ ဉာဏ္မပါပဲနဲ႔ ဟိုေတြးဒီေတြးနဲ႔ ေမ့တိေမ့ေလ်ာ့ေနတဲ့သူဟာ အဲဒီအခ်ိန္ဟာ သူ႔အတြက္ ေသသြားတဲ့ အခ်ိန္ပဲ။ ကိုယ့္ဘ၀မွာ ေနေနရတဲ့အခ်ိန္နဲ႔ ေသေနရတဲ့အခ်ိန္ ဘယ္ဟာက မ်ားေနလဲဆိုတာ ေတာ္ေတာ္ စဥ္းစားသင့္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ တကယ္ေနလိုက္ရတဲ့အခ်ိန္၊ တန္ဖိုးရွိရွိ ေနလိုက္ရတဲ့အခ်ိန္၊ သတိနဲ႔ ဉာဏ္နဲ႔ ေသေသခ်ာခ်ာ ေနလိုက္ရတဲ့ အခ်ိန္ေတြ မ်ားေအာင္လို႔ ႀကိဳးစားမွသာ တကယ္အသက္ရွင္တဲ့သူလို႔ ဆိုႏိုင္မယ္။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">သတိနဲ႔ေနတဲ့ အက်င့္ကို မ်ားမ်ားလုပ္လာတဲ့အခါက်မွ ေမ့တိေမ့ေလ်ာ့ ေနျခင္းသည္ တကယ္အသက္မ၀င္ဘူးဆိုတာ သိလာတယ္။ သတိနဲ႔ေနတာ အင္မတန္အသက္၀င္တယ္။ ကုိယ့္ဟာကိုယ္ တကယ္ခံစားလို႔ရတယ္ေနာ္။ သတိၿမဲေအာင္ ႀကိဳးစားၿပီးေတာ့ ေနသြားလို႔ရွိရင္ “သတိၿမဲလာေလေလ အသက္၀င္ေလေလ ” ဆိုတဲ့စကားရဲ႕ အဓိပၸာယ္ကို ပိုသိေလေလ ျဖစ္လာတယ္။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">ေမ့တိေမ့ေလ်ာ့ သတိလက္လြတ္ေနတယ္ဆိုတာ မေကာင္းပါဘူး။ ဘာပဲလုပ္လုပ္၊ ဘာပဲေတြးေတြး အခ်ိန္မေရြး အခါမေရြး သတိနဲ႔ေနရတာ အေကာင္းဆံုးပဲ။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">တစ္ေန႔တာလံုး သတိကပ္ၿပီးေတာ့ ေနတဲ့သူဟာ ၾကည္လင္တယ္၊ ေအးခ်မ္းတယ္၊ ႏူးညံ့တယ္၊ တည္ၾကည္ ခံညားတယ္။ မ်က္ႏွာအမူအရာ၊ ေျပာတာဆိုတာကို ၾကည့္ရင္လည္း သတိနဲ႔ေနတဲ့သူဟာ အပိုအလို မရွိ ေျပာတယ္။ တည္တည္ၿငိမ္ၿငိမ္ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္း ရွိတယ္။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">သတိရွိေနျခင္းသည္ပင္လွ်င္ စိတ္ဓါတ္နဲ႔အသိဥာဏ္ကို ျမွင့္ေပးထားတာနဲ႔ တူတယ္။ ေမ့တိေမ့ေလ်ာ့ေနတာဟာ ကိုယ့္ရဲ႕ စိတ္အဆင့္အတန္းကို က်သြားေအာင္၊ ဘ၀အဆင့္အတန္းကို က်သြားေအာင္ ခြင့္ျပဳထားတာနဲ႔ တူတယ္။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: center;"><a target="_self" href="http://api.ning.com/files/VwZaMdKlVyTDq5EvZ4iT4PhBQwcL3g*UZpJAKJTx1LXyl03hW-MFzySqaF7LSfSu6egEKOxtG2fP0Qu-TcDQjU-PurM19VTV/24.jpeg"><img class="align-center" src="http://api.ning.com/files/VwZaMdKlVyTDq5EvZ4iT4PhBQwcL3g*UZpJAKJTx1LXyl03hW-MFzySqaF7LSfSu6egEKOxtG2fP0Qu-TcDQjU-PurM19VTV/24.jpeg" width="277" height="170" /></a><br /></p><p style="text-align: justify;">လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ စိတ္ေနသေဘာထား၊ အက်င့္သီလ၊ အသိဉာဏ္၊ လုပ္ရည္ကိုင္ရည္ စသည္ျဖင့္ အားလံုး အဆင့္ျမင့္မားလာဖို႔အေရးမွာ အေျခခံ အက်ဆံုး အခ်က္ဟာ သတိပဲ။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">စိတ္ထားေတြ၊ အသိဉာဏ္ေတြ၊ လုပ္ရည္ကိုင္ရည္ေတြ၊ လူမွဳေရး၊ စီးပြားေရးေတြပါ တျဖည္းျဖည္း တိုးတက္လာခ်င္ရင္ တတ္ႏိုင္သေလာက္ ကိုယ့္စိတ္ကို သိၿပီးေနပါ။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">ပစၥည္းေကာင္းေတြ သံုးႏိုင္ရံုနဲ႔ အဆင့္အတန္း ျမင့္တဲ့သူ မျဖစ္ေသးဘူး။ စိတ္ေနသေဘာထား အဆင့္အတန္းျမင့္မွ အဆင့္အတန္းျမင့္တဲ့သူလို႔ ဆိုႏိုင္တယ္။ ေနပံုထိုင္ပံု၊ ေျပာပံုဆိုပံု အဆင့္အတန္းျမင့္မွ အဆင့္အတန္းျမင့္တဲ့သူျဖစ္တယ္။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify; font-weight: bold;">Self-perfection is culture. ဆိုတာ “ မိမိကိုယ္ကို ေကာင္းသည္ထက္ ေကာင္းေအာင္ ခ်ဳိ႕ယြင္းခ်က္ ကင္းေအာင္ လုပ္တာဟာ ယဥ္ေက်းမွဳပါ ”</p><div style="text-align: justify; font-weight: bold;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">Self-perfection ဆိုတာ ရုပ္ရည္ကို perfect ျဖစ္ေအာင္ လုပ္တာကို ေျပာတာ မဟုတ္ဘူး။ ခႏၶာကိုယ္ႀကီးကို ခ်ဳိ႕ယြင္းခ်က္ကင္းေအာင္၊ perfect ျဖစ္ေအာင္ ဘယ္လိုမွ လုပ္လို႔မရဘူး။ ဒါျဖင့္ရင္ perfect ျဖစ္ေအာင္၊ ၾကာေလ ပိုေကာင္းေလျဖစ္ေအာင္ ဘယ္ဟာကို လုပ္ရင္ရမွာလဲဆိုေတာ့ စိတ္ပဲရတယ္။ ဘုရားေဟာတဲ့ ကိေလသာေတြ လံုး၀ ကင္းတဲ့ထိေအာင္ တရားအားထုတ္ဖို႔ဆိုတာဟာ Self-perfection ပဲ။ ဒါေၾကာင့္ ရဟႏၱာျဖစ္သြားရင္ စိတ္က perfect ပဲေနာ္။ ခ်ဳိ႕ယြင္းခ်က္ ကင္းသြားတယ္။ အဲသလိုဆိုရင္ အဲဒီရွဳေထာင့္ကေန ၾကည့္ေတာ့ ဘုရားေဟာတဲ့ တရားေတာ္ေတြက အျမင့္ဆံုး ယဥ္ေက်းမွဳ ျဖစ္သြားတယ္။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">ကိုယ့္ဘ၀ကို တကယ္ပိုေကာင္းေအာင္ လုပ္တဲ့အခါမွာ ေသခ်ာတဲ့ေနရာက စပါ။ စိတ္ထားေကာင္းေအာင္ အရင္လုပ္ပါ။ တည္ၿငိမ္ေအးခ်မ္းေအာင္၊ ရိုးသားေျဖာင့္မတ္ေအာင္၊ ကိုယ္ခ်င္းစာတတ္ေအာင္၊ ကူညီတတ္ေအာင္၊ မနာလို ၀န္တိုစိတ္ နဲေအာင္၊ မုဒိတာမ်ားေအာင္၊ တစ္ကိုယ္ေကာင္း မဆန္ေအာင္၊ ခြင့္လႊတ္တတ္ေအာင္၊ အေကာင္းျမင္တတ္ေအာင္ ေန႔စဥ္ စိတ္ကို သတိနဲ႔ ေစာင့္ၾကည့္ရင္း ေလ့က်င့္ယူပါ။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">၀မ္းနဲ၀မ္းသာ မ်ားလြန္းတဲ့သူဟာ ဘ၀လမ္းေၾကာင္း မေျဖာင့္ဘူး၊ ၀မ္းနဲ၀မ္းသာ ျဖစ္တိုင္း ဘ၀လမ္းေၾကာင္း ေကြ႔ေကာက္သြားတယ္။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">ကိုယ့္စိတ္ကို ကိုယ္သိၿပီးေတာ့ ၀မ္းနဲ ၀မ္းသာျဖစ္တာေတြ၊ ေက်နပ္တာ မေက်နပ္တာ ျဖစ္တာေတြ အျဖစ္နဲေအာင္ ေနႏိုင္တဲ့သူရဲ႕စိတ္ဟာ ၾကည္လင္ေအးခ်မ္းမွဳ ပိုရွိတယ္။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">ၾကည္လင္ေအးခ်မ္းတဲ့စိတ္နဲ႔ ကုိယ့္ရည္မွန္းခ်က္ ပန္းတိုင္ကို ေျဖာင့္ေျဖာင့္ သြားလို႔ရတယ္။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">သတိနဲ႔ေနတဲ့ အေလ့အက်င့္ကို စြဲစြဲၿမဲၿမဲ ေန႔စဥ္ တစ္ေန႔လံုး သတိရတိုင္း ေလ့က်င့္လာတဲ့သူဟာ တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ ျမင္ရတဲ့အခါမွာ ျဖစ္လာတဲ့ အေတြးအမ်ဳိးမ်ဳိး၊ ၾကားရတဲ့အခါမွာ ျဖစ္လာတဲ့ အေတြးအမ်ဳိးမ်ဳိး၊ စားေသာက္ရတဲ့အခါ ျဖစ္လာတဲ့ အေတြးအမ်ဳိးမ်ဳိး၊ ခံစားမွဳအမ်ဳိးမ်ဳိးနဲ႔ ျမင္တာ ၾကားတာ အေပၚမွာ သေဘာထား အမ်ဳိးမ်ဳိးျဖစ္ေနတာကို ပိုၿပီး အေသးစိတ္ ျမင္လာတယ္၊ သိလာတယ္။ လိုခ်င္ေနတဲ့စိတ္ အမ်ဳိးမ်ဳိး၊ လိုခ်င္တာ မရမွာ စိုးရိမ္တဲ့စိတ္အမ်ဳိးမ်ဳိး၊ လိုခ်င္တာ ရတဲ့အခါ ျဖစ္တဲ့ ေပ်ာ္ရႊင္မွဳ၊ ေက်နပ္မွဳ၊ မာန စတဲ့ စိတ္ရဲ႕သဘာ၀ေတြကိုလည္း ပိုသိလာတယ္။ အဲဒီအခါမွာ ျဖစ္သမွ်ကို ေဘးကေန ပြဲၾကည့္ပရိသတ္လို သေဘာထားမ်ဳိးနဲ႔ ေအးေအးေဆးေဆး ၾကည့္ႏိုင္တယ္။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">အဲဒီလို ပြဲၾကည့္ပရိသတ္လို ဘာမွ ၀င္မစြက္ပဲ ေအးေအးေဆးေဆး ၾကည့္ႏိုင္တဲ့ အရည္အခ်င္းဟာ အင္မတန္ အေရးႀကီးတဲ့ တန္ဖိုးရွိတဲ့ အရည္အခ်င္းျဖစ္တယ္။ အဲဒီလို ၾကည့္ႏိုင္ေလေလ အျမင္ရွင္းေလေလပဲ။ အျမင္ရွင္းေလေလ အသိဉာဏ္ အဆင့္အတန္း ျမင့္မားေလေလပဲ။ အသိဉာဏ္ အဆင့္အတန္း ျမင့္မားေလေလ စိတ္မွာ လြတ္လပ္မွဳ ပိုရွိေလေလ ျဖစ္မယ္။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">ကို္ယ့္စိတ္ထားေတြကို ပိုၿပီးေတာ့ တည္ၿငိမ္ေအာင္၊ ေအးခ်မ္းေအာင္၊ ခ်မ္းသာေအာင္၊ တကယ္အဆင့္အတန္းျမင့္တဲ့ အသိဉာဏ္ေတြ၊ စိတ္ထားေတြရေအာင္ လုပ္ခ်င္တယ္ဆိုရင္ သတိနဲ႔ေနတဲ့အက်င့္ကို လုပ္မွျဖစ္မယ္။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">အဲဒီလို သတိနဲ႔ေနတဲ့အက်င့္ကို လုပ္ေလေလ ကိုယ့္ရဲ႕ philosophy of life ဘ၀အျမင္၊ ကိုယ့္ရဲ႕ခံယူခ်က္၊ ကိုယ့္ရဲ႕ သေဘာထားေတြက ပိုၿပီးေတာ့ ပီျပင္ေလ ျဖစ္လာတယ္။ ငါဘာအတြက္ အသက္ရွင္ေနတာလဲဆိုတာ ပိုၿပီးေတာ့ ရွင္းရွင္း လင္းလင္းသိလာတယ္။ ငါဘာအတြက္ အသက္ရွင္ေနတာလဲဆိုတာကို ေသေသခ်ာခ်ာ သိရတာဟာ ေတာ္ေတာ္ စိတ္ခ်မ္းသာစရာေကာင္းတယ္။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">ကိုယ့္စိတ္ကို ကိုယ္ သိၿပီးေတာ့ ပိုၿပီး သေဘာထားမွန္ ျပင္ႏိုင္တာဟာ လူသားရဲ႕ ထူးျခားတဲ့ အရည္အခ်င္း၊ စြမ္းရည္သတၱိ၊ (power) ျဖစ္တယ္။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">တိရစၦာန္ေတြဟာ ကိုယ့္စိတ္ကို ကိုယ္ျပန္မၾကည့္ႏိုင္ဘူး။ မသိႏိုင္ဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ျပင္လည္း မျပင္ႏိုင္ဘူး။ သူတို႔ဟာ ဗီဇစိတ္ရဲ႕ ကန္႔သတ္မွဳထဲက ထြက္လို႔ မရဘူး။ သူတို႔စိတ္ကို သူတို႔ ပိုေကာင္းေအာင္ လုပ္လို႔မရဘူး။ လူသာလွ်င္ ထူးထူးျခားျခား ကိုယ့္စိတ္ကို ကိုယ္သိၿပီး ျပင္ႏိုင္တဲ့ သတၱ၀ါျဖစ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဒီအရည္အခ်င္းကို ထိထိေရာက္ေရာက္ သံုးႏိုင္ရင္ လူတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ ျဖစ္ႏိုင္တဲ့ အဆင့္ ျမင့္မားတဲ့လူသားျဖစ္လာမယ္။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;">ကိုယ့္စိတ္ကိုကိုယ္ သိတဲ့အခါမွာ စိတ္ကို ပူေလာင္ေစတဲ့ ေလာဘေတြ၊ ေဒါသေတြ၊ မာနေတြ၊ မနာလို ၀န္တိုတဲ့စိတ္ေတြ ပါးသြားတဲ့အခါမွာ စိတ္က အင္မတန္ ခ်မ္းသာလာတယ္။ ေပါ့ပါးလာတယ္။ ကို္ယ့္ကိုယ္ကိုလည္းပဲ ပိုၿပီးေတာ့ ခ်စ္လာတယ္။ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ပိုၿပီးေတာ့လည္း ေလးစားလာတယ္။ စိတ္ဓါတ္အင္အားေတြလည္း တက္လာၿပီး ကိုယ့္ကိုယ္ကို ယံုၾကည္မွဳေတြလည္း ပိုရွိလာတယ္။ အသိဉာဏ္္လည္း ေတာ္္ေတာ္ျမင့္လာတယ္။ ကိုယ့္အသိဉာဏ္ကို ကိုယ္ ယံုၾကည္လာတယ္။ ကိုယ့္အသိဉာဏ္ကို ကိုယ္ယံုၾကည္လာလို႔ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုကိုယ္ ေလးစားမွဳ ပိုရွိလာျပန္တယ္။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> <em>ဆရာေတာ္ဦးေဇာတိက (မဟာၿမိဳင္ေတာရဆရာေတာ္)<br /><br /><a href="http://newworldnanda.ning.com/profiles/blogs/3451740:BlogPost:80188">(http://newworldnanda.ning.com/profiles/blogs/3451740:BlogPost:80188)</a><br /></em><em></em></div> <div class="post-footer-line post-footer-line-1"> <span class="post-author vcard"> Posted by <span class="fn">The Bliss Of Emancipation</span> </span> <span class="post-timestamp"> at <a class="timestamp-link" href="http://www.vimuttisukha.com/2011/11/blog-post.html" rel="bookmark" title="permanent link"><abbr class="published" title="2011-11-06T08:07:00-08:00">8:07 AM</abbr></a> </span> <span class="reaction-buttons"> </span> <span class="star-ratings"> </span> <span class="post-comment-link"> </span> <span class="post-backlinks post-comment-link"> </span> <span class="post-icons"> <span class="item-control blog-admin pid-116349386"> <a href="post-edit.g?blogID=1232773062557523788&amp;postID=9211161699454258868&amp;from=pencil" title="Edit Post"> <img alt="" class="icon-action" src="http://img2.blogblog.com/img/icon18_edit_allbkg.gif" width="18" height="18" /> </a> </span> </span> </div> <div class="post-footer-line post-footer-line-2"> <span class="post-labels"> Labels: <a href="http://www.vimuttisukha.com/search/label/Dhamma%20Articles" rel="tag">Dhamma Articles</a>, <a href="http://www.vimuttisukha.com/search/label/U%20Jotika" rel="tag">U Jotika</a> </span> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1729245758209384089-5237982894436888698?l=www.dhammaflavour.net' alt='' /></div>The Bliss Of Emancipationhttp://www.blogger.com/profile/08012662755160784652noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1729245758209384089.post-45800367605568763272011-12-09T20:28:00.000+06:302011-12-09T20:29:24.871+06:30<p class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">ပထမသံဂါယနာ</span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">မဟာသကၠရာဇ္ ၁၄၈-ဘီစီ(B.C) ၅၄၄ခုႏွစ္၊ ရာဇျဂိဳလ္ ေဝဘာရေတာင္ သတၱပဏၰလုိဏ္ဂူ၌ အဇာတသတ္ မင္းကုိ အမွီျပဳ၍ အရွင္မဟာကႆပအမွဴးရွိေသာ အရွင္အာနႏၵာ၊အရွင္ဥပါလိႏွင့္ ရဟႏၱာငါးရာတုိ႔ မုခါရုဠွ (ႏွုတ္ျဖင့္ရြတ္ဆုိျခင္း) ပထမ သံဂါယနာတင္ေတာ္မူခဲ့ၾကပါသည္။</span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US"> </span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">ဒုတိယသံဂါယနာ</span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">သာသနာႏွစ္ ၁၀၀၊ဘီစီ(B.C)၄၄၄ခုႏွစ္၊ေဝသာလီျပည္ ဝါဠဳကာရုံေက်ာင္းေတာ္၌ ကာဠာေသာကမင္းကုိ အမွီျပဳ၍ အရွင္မဟာယသမေထရ္ အမွဴးရွိေသာ ရဟႏၱာအရွင္ျမတ္ ခုနစ္ရာတုိ႔ မုခါရုဠွ(ႏွုတ္ျဖင့္ရြတ္ဆုိျခင္း) ဒုတိယအၾကိမ္သံဂါယနာတင္ေတာ္မူခဲ့ၾကပါသည္။</span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US"> </span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">တတိယသံဂါယနာ</span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">သာသနာႏွစ္ ၂၃၉ ၊ဘီစီ(B.C) ၃၀၈ခုႏွစ္၊ ပါဋလိပုတ္ျပည္(ယခုအဆုိ-ပတၱနား) သီရိဓမၼာေသာကမင္းကုိ အမွီျပဳ၍ အရွင္ေမာဂၢလိပုတၱတိႆမေထရ္ အမွဴးရွိေသာ ရဟႏၱာတစ္ေထာင္တုိ႔ မုခါရုဠီွ (ႏွုတ္ျဖင့္ရြတ္ဆုိျခင္း) တတိယသံဂါယနာတင္ေတာ္မူခဲ့ၾကပါသည္။ထုိအခါမွစ၍ ဟိမဝႏၱာေတာင္တစ္ ေလ်ွာက္ရွိ တုိင္းျပည္နယ္အရပ္ရပ္သုိ႔လည္းေကာင္း၊ ေျမာက္ဘက္ရွိ စိန္႔တုိင္း အေနာက္ေျမာက္ဘက္ရွိ ကသၼိရကႏၱာရ၊ေယာနကတုိင္းတုိ႔သုိ႔လည္းေကာင္း သာသနာေတာ္ပ်ံ႔ႏွံ႔ ေရာက္ရွိခဲ့ပါသည္။</span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US"> </span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">စတုတၳသံဂါယနာ</span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">၄င္းစတုတၳသံဂါယနာကုိ ေတာင္ပုိင္းစတုတၳသံဂါယနာ၊ ေျမာက္ပုိင္းသံဂါယနာဟု ႏွစ္မ်ဳိးခြဲ၍ မွတ္ရသည္။ ထုိတြင္ သာသနာႏွစ္(၄၅၀) ၊ ဘီစီ(B.C) ၉၄ခုႏွစ္၊ သီဟုိဠ္က်ြန္း မလယဇနပုဒ္အာေလာက လုိဏ္ဂူ၌ ဝဋၬဂါမဏိမင္းကုိ အမီွျပဳ၍ ဓမၼရကၡိတမေထရ္အမွဴးရွိေသာ သံဃာေတာ္ငါးရာ တာလပတၱအကၡရာ ေခၚ (ေတာင္ပုိင္းစတုတၳသံဂါယနာ- ေပထက္အကၡရာ) ကုိတင္ေတာ္မူခဲ့ၾကပါသည္။</span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">သာသနာေတာ္ႏွစ္ ၆၀၀၊ ဘီစီ(B.C) ၁ရာစု အိႏၵိယေျမာက္ပုိင္း ကသၼိရတုိင္း ဇာလႏၵရျမိဳ့၌ ကနိလ်ွကမင္းကုိ အမွီျပဳ၍ သုမိၾတအသြေဃာသမေထရ္ ၾကီးမွဴးေသာ သံဃာေတာ္မ်ားသည္ ပိ၌ကတ္ေတာ္မ်ားကုိ သသၤကရုိဋ္(သကၠတ)ဘာသာျဖင့္ တင္ေသာ သံသတိၾတာရုဠွေခၚ ေျမာက္ပုိင္း စတုတၳသံဂါယနာကုိ တင္ေတာ္မူခဲ့ၾကပါသည္။ ထုိအခါမွစ၍ ဟိမဝႏၱာမွ ေျမာက္ဘက္ရွိ တုိင္းျပည္နယ္မ်ားသုိ႔ ဗုဒၶသာသနာ ေရာက္ရွိပ်ံ႔ႏွံ႔ခဲ့ပါသည္။</span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US"> </span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">ပဥၥမသံဂါယနာ</span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">သာသနာႏွစ္ ၂၄၁၂၊ ေအဒီ ၁၈၆၈ခုႏွစ္၊ ျမန္မာျပည္ မႏၱေလးျမိဳ့ေတာ္၌ မင္းတုန္းဘုရင္မင္းတရားၾကီးကုိ အမီွျပဳ၍ အရွင္ဇာဂရာဘိဓဇမေထရ္အမွဴးျပဳေသာ သံဃာေတာ္ ၂၄၀၀ေက်ာ္တုိ႔ ေသလကၡရာရုဠွ ေခၚ ေက်ာက္ထက္အကၡရာ ပဥၥမသံဂါယနာတင္ေတာ္မူခဲ့ၾကပါသည္။</span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US"> </span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">ဆ႒သံဂါယနာ</span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">ဆ႒မသံဂါယနာသာသနာႏွစ္ ၂၅၀၀၊ ေအဒီ ၁၉၅၆ခုႏွစ္ ျမန္မာျပည္ ရန္ကုန္ျမိဳ့ ကမၻာေအး မဟာပါသာဏ လုိဏ္ဂူေတာ္ၾကီး၌ နုိင္ငံေတာ္အစုိးရ ၾကီးမွဴးေသာ ျပည္သူလူထုကုိ အမွီျပဳ၍ ေထရဝါဒငါးနုိင္ငံ(ျမန္မာ၊ ထုိင္း၊ ကေမၻာဒီးယား၊ ေလာ၊ သီရိလကၤာ) မွ ဆရာေတာ္မ်ား ၾကီးမွဴးေသာ သံဃာေတာ္ ၂၅၀၀ေက်ာ္ကုိ ေပါတၳကရုဠွ မုခါရုဠွရြတ္ဖတ္ပုံႏွိပ္ျခင္း၊ ရြတ္ဆုိျခင္း ႏွစ္ပါးစုံျဖင့္ ဆ႒သံဂါယနာတင္ေတာ္မူခဲ့ၾကပါသည္။</span></p><p class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">စာဖတ္သူအားလုံးကိုယ္စိတ္ႏွစ္ပါး က်န္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစ။</span></p><p class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">အရွင္ဝိမလဝံသ(နာလႏၵာတကၠသုိလ္ အိႏၵိယနုိင္ငံ)<br /></span></p> <a href="http://www.printfriendly.com/" style="float: left; margin-right: 1em; color: rgb(109, 159, 0); text-decoration: none;" class="printfriendly" onclick="window.print(); return false;" title="Printer Friendly and PDF"><img style="border: medium none ;" src="http://cdn.printfriendly.com/pf-icon-small.gif" alt="Print Friendly and PDF" /><span style="margin: 0pt 8px 0pt 3px; font-size: 16px;">Print Friendly</span></a><a href="http://www.printfriendly.com/" style="float: left; margin-right: 1em; color: rgb(109, 159, 0); text-decoration: none;" class="printfriendly" onclick="window.print(); return false;" title="Printer Friendly and PDF"><img style="border: medium none ;" src="http://cdn.printfriendly.com/pf-print-icon.gif" alt="Print Friendly and PDF" /><span style="margin: 0pt 8px 0pt 3px; font-size: 16px;">Print</span><img style="border: medium none ;" src="http://cdn.printfriendly.com/pf-pdf-icon.gif" alt="Print Friendly and PDF" /><span style="margin: 0pt 8px 0pt 3px; font-size: 16px;">PDF</span></a> <div class="post-footer-line post-footer-line-1"><span class="post-author vcard"> Posted by <span class="fn">ဝီရဓမၼ(Brave The Dhamma)</span> </span> <span class="post-timestamp"> at <a class="timestamp-link" href="http://wiradhamma.blogspot.com/2011/12/blog-post_09.html" rel="bookmark" title="permanent link"><abbr class="published" title="2011-12-09T04:45:00-08:00">4:45 AM</abbr></a> </span> <span class="post-comment-link"> </span> <span class="post-icons"> <span class="item-action"> <a href="email-post.g?blogID=2379232710725948270&amp;postID=1751596838885100783" title="Email Post"> <img alt="" class="icon-action" src="http://img1.blogblog.com/img/icon18_email.gif" width="18" height="13" /> </a> </span> <span class="item-control blog-admin pid-2113245569"> <a href="post-edit.g?blogID=2379232710725948270&amp;postID=1751596838885100783&amp;from=pencil" title="Edit Post"> <img alt="" class="icon-action" src="http://img2.blogblog.com/img/icon18_edit_allbkg.gif" width="18" height="18" /> </a> </span> </span> <div class="post-share-buttons goog-inline-block"> <a class="goog-inline-block share-button sb-email" href="share-post.g?blogID=2379232710725948270&amp;postID=1751596838885100783&amp;target=email" target="_blank" title="Email This"><span class="share-button-link-text">Email This</span></a><a class="goog-inline-block share-button sb-blog" href="share-post.g?blogID=2379232710725948270&amp;postID=1751596838885100783&amp;target=blog" onclick="'window.open(this.href," height="270,width="475" target="_blank" title="BlogThis!"><span class="share-button-link-text">BlogThis!</span></a><a class="goog-inline-block share-button sb-twitter" href="share-post.g?blogID=2379232710725948270&amp;postID=1751596838885100783&amp;target=twitter" target="_blank" title="Share to Twitter"><span class="share-button-link-text">Share to Twitter</span></a><a class="goog-inline-block share-button sb-facebook" href="share-post.g?blogID=2379232710725948270&amp;postID=1751596838885100783&amp;target=facebook" onclick="'window.open(this.href," height="430,width="640" target="_blank" title="Share to Facebook"><span class="share-button-link-text">Share to Facebook</span></a><div class="goog-inline-block dummy-container"><g:plusone source="blogger" href="http://wiradhamma.blogspot.com/2011/12/blog-post_09.html" size="medium" width="300" annotation="inline"></g:plusone></div> </div> <span class="post-backlinks post-comment-link"> </span> </div> <div class="post-footer-line post-footer-line-2"><span class="post-labels"> Labels: <a href="http://wiradhamma.blogspot.com/search/label/%E1%80%98%E1%80%AC%E1%80%9E%E1%80%AC%E1%80%B1%E1%80%9B%E1%80%B8" rel="tag">ဘာသာေရး</a> </span> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1729245758209384089-4580036760556876327?l=www.dhammaflavour.net' alt='' /></div>The Bliss Of Emancipationhttp://www.blogger.com/profile/08012662755160784652noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1729245758209384089.post-63397893438855952712011-12-09T20:26:00.000+06:302011-12-09T20:27:48.351+06:30<div class="entry"> <span style="font-size: small;">ျမတ္စြာဘုရား ညႊန္ျပေတာ္မူခဲ့ေသာ သူေတာ္ေကာင္းသိနည္းမ်ားစြာထဲမွ နည္းႏွစ္နည္းခန္႔မွ် တင္ျပပါရေစ။</span><br /><span style="font-size: small;">ရဟန္းတုိ႔၊ သူေတာ္ေကာင္းသည္-</span><br /><span style="font-size: small;">၁။ သတၱ၀ါကုိ မသတ္တတ္။</span><br /><span style="font-size: small;">၂။ အရွင္မေပးေသာ သူ႔ပစၥည္းကုိ မယူတတ္။</span><br /><span style="font-size: small;">၃။ မျပစ္မွားအပ္ေသာ မိန္းမ၊ ေယာကၤ်ားတုိ႔၌ ျပစ္မွားက်ဴးလြန္ျခင္း မရွိတတ္။</span><br /><span style="font-size: small;">၄။ မုသားမေျပာတတ္။</span><br /><span style="font-size: small;">၅။ ကုန္းမတုိက္တတ္။</span><br /><span style="font-size: small;">၆။ ၾကမ္းတမ္းေသာ စကားကုိ မေျပာတတ္။</span><br /><span style="font-size: small;">၇။ အႏွစ္အသားမရွိေသာ စကားကုိ မေျပာတတ္။</span><br /><span style="font-size: small;">၈။ သူတစ္ပါးပစၥည္းကို ကုိယ့္ ပစၥည္းျဖစ္ေအာင္ မႀကံတတ္။</span><br /><span style="font-size: small;">၉။ သူတစ္ပါးပ်က္စီးျခင္းကုိ မလုိလားတတ္။</span><br /><span style="font-size: small;">၁၀။ အယူအျမင္ မမွားတတ္။</span><br /><span style="font-size: small;">ရဟန္းတုိ႔၊ သူေတာ္ေကာင္းသည္-</span><br /><span style="font-size: small;">၁။ မွန္ကန္ေကာင္းမြန္ေသာ အယူအျမင္ရွိ၏။</span><br /><span style="font-size: small;">၂။ မွန္ကန္ေကာင္းမြန္ေသာ အႀကံအစည္ရွိ၏။</span><br /><span style="font-size: small;">၃။ မွန္ကန္ေကာင္းမြန္ေသာ စကားကုိ ေျပာဆုိ၏။</span><br /><span style="font-size: small;">၄။ မွန္ကန္ေကာင္းမြန္ေသာ အလုပ္ကုိ ျပဳလုပ္၏။</span><br /><span style="font-size: small;">၅။ မွန္ကန္ေကာင္းမြန္ေသာ အသက္ေမြးျခင္းရွိ၏။</span><br /><span style="font-size: small;">၆။ မွန္ကန္ေကာင္းမြန္ေသာ ၀ီရိယရွိ၏။</span><br /><span style="font-size: small;">၇။ မွန္ကန္ေကာင္းမြန္ေသာ သတိရွိ၏။</span><br /><span style="font-size: small;">၈။ မွန္ကန္ေကာင္းမြန္ေသာသမာဓိရွိ၏။</span><br /><span style="font-size: small;">ဤသုိ႔ ျမတ္စြာဘုရားသည္ သူေတာ္ေကာင္းကုိ သိရွိႏုိင္ရန္ နည္းႏွစ္နည္းကုိ ညႊန္ျပေတာ္မူ၏။ သုိ႔ေၾကာင့္ သူေတာ္ေကာင္းမ်ား ျဖစ္ၾကေသာ သင္တုိ႔သည္လည္းပဲ မိမိသည္ မည္သည့္ ထဲတြင္ပါ၀င္ေနသနည္း။ ဆန္းစစ္၍ သူေတာ္ေကာင္းမ်ားကုိ သိရွိႏုိင္ၾကပါေစသတည္း။</span> <div class="readmorecontent"> <span class="post-backlinks post-comment-link"> </span> </div> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1729245758209384089-6339789343885595271?l=www.dhammaflavour.net' alt='' /></div>The Bliss Of Emancipationhttp://www.blogger.com/profile/08012662755160784652noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1729245758209384089.post-81088359942169607372011-12-09T20:24:00.000+06:302011-12-09T20:26:36.781+06:30<div id="item_body" class="bodytext" author="dhammaanalysis" is_pmrepliable="1" author_possessive="dhammaanalysis'"> <p style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);" class="MsoNormal"><span style="font-size:180%;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">စစ္မွန္ေသာ ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာ ေပၚေပါက္ျခင္း</span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;"><br /></span></span></p><p class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">အိႏၵိယမွ မဟာေမဒင္တုိ႔၏ေဘးေၾကာင္႔ မဟာယနရဟန္းမ်ား ထြက္ေျပးေရာက္</span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ရွိလာသျဖင္႔ မဟာယနဗုဒၶဘာသာထြန္းကားလာေသာ ႏုိင္ငံမ်ားႏွင္႔ ယင္း အခ်ိန္မီွ</span></span></p><p class="MsoNormal"> <span style="font-size:100%;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">မတုိင္မီကပင္ မဟာယနဗုဒၶဘာသာကုိ လက္ခံက်င္႔သုံးေနၾကေသာ ႏုိင္ငံမ်ားမွာ<br /></span></span></p><p class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">နီေပါလ္၊ ဆစ္ကင္း၊ ဘူတန္၊ တိဗက္၊ တရုတ္၊ ကုိရီးယား၊ ဂ်ပန္၊ မြန္ဂုိလီးယား၊</span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">မန္ခ်ဴးရီးယား၊ ဆုိဒ္ေဗးရီးယား၊ ရုရွားေျမာက္ပုိင္းျပည္မ်ားျဖစ္<wbr>ပါသည္။<br /></span></span></p> <p class="MsoNormal"> <span style="font-size:100%;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">အိႏၵိယေျမာက္ပုိင္း မဟာယနဗုဒၶဘာသာသည္ ေျမာက္ပုိင္းတုိင္းျပည္မ်ားသုိ႔<br /></span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ေရာက္ရွိထြန္းကားေနသကဲသုိ႔၊ ေတာင္ဘက္ပုိင္းျဖစ္ေသာ ျမန္မာ၊ ယုိးဒယား၊<br /></span></span></p><p class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">အင္ဒုိးနီးရွားႏုိင္ငံမ်ားသုိ႔<wbr>လည္း ေရာက္ရွိခဲ႔သည္ဟု အဆုိရွိေပသည္။</span></span></p> <p class="MsoNormal"> <span style="font-size:100%;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;"> </span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">အေနာ္ရထာမင္း(ေအဒီ ၁၀၄၄ - ၁၀၇၇) လက္ထက္တြင္ ပုဂံ၌ မဟာယနတုိ႔၏<br /></span></span></p><p class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">တႏၱရ၊ မႏၱရ အဆက္အႏြယ္ျဖစ္ေသာ အရည္းၾကီးရဟန္းမ်ား အထင္အရွားရွိေန</span></span></p> <p class="MsoNormal"> <span style="font-size:100%;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">သျဖင္႔ ျမန္မာႏုိင္ငံသုိ႔လည္း မဟာယနဗုဒၶဘာသာေရာက္ရွိေၾကာင္း ထင္ရွားေပသည္။<br /></span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">၁၉၆၉ ခုႏွစ္ (သာသနာႏွစ္ ၂၅၀၀) ျပည္႔ႏွစ္ထုတ္ ရန္ကုန္တကၠသုိလ္ပါဠိအသင္း</span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">မဂၢဇင္းပါ “ကမ ၻာ႔အလင္းေရာင္” ေဆာင္းပါးတြင္ ျမန္မာျပည္(အထက္ပုိင္း) ၌<br /></span></span></p> <p class="MsoNormal"> <span style="font-size:100%;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">အေနာ္ရထာမင္း လက္ထက္တုိင္ေအာင္ ျဗဟၼဏဘာသာ၊ မဟာယနဗုဒၶဘာသာ</span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">တုိ႔ ေရာေႏွာရွိခဲ႔ေၾကာင္႔၊ ခရစ္ႏွစ္ ၆ ရာစုတြင္ အိႏၵိယေျမာက္ပုိင္း အေရွ႕ဘက္<br /></span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ဘဂၤလားမွတဆင္႔ တႏ ၱရအယူ၀ါဒအတြင္းခံရွိေသာ မဟာယနဗုဒၶဘာသာသည္<br /></span></span></p><p class="MsoNormal"> <span style="font-size:100%;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ျမန္မာျပည္အထက္ပုိင္းသုိ႔ ေရာက္ရွိလာသျဖင္႔ ပန္းဦးပန္အရည္းၾကီးမ်ား ေခတ္စား</span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">လာခဲ႔ရေၾကာင္း”ေရးသားေဖာ္ျပထား<wbr>သည္ကုိ ေတြ႔ရေပသည္။</span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;"> </span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ေရွးျမန္မာတုိ႔သည္ သထုံမွ သာသနာျပဳၾကြေရာက္လာေသာ မြန္ရဟန္းေတာ္<br /></span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">“ဓမၼဒႆီ” ေခၚ ရွင္အရဟံ၏ ေက်းဇူးေၾကာင္႔ အေနာ္ရထာမင္းလက္ထက္မွစ၍<br /></span></span></p> <p class="MsoNormal"> <span style="font-size:100%;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">အရည္းၾကီးတုိ႔၏ တႏၱရ၊ မႏၱရအတြင္းခံရွိေသာ မဟာယနဗုဒၶဘာသာကုိ<br /></span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ပစ္ပယ္၍ စစ္မွန္ေသာ ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာ ယဥ္ေက်းမႈ႔ကုိ ေျပာင္းလဲ လက္ခံရရွိ<br /></span></span></p><p class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ခဲ႔ၾကေပသည္။</span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;"> </span></span></p> <p style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-size: 14pt; line-height: 115%; font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ျမန္မာစာ ေပၚေပါက္လာျခင္း</span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><b><span style="font-size: 14pt; line-height: 115%; font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;"><br /></span></b></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;"><span></span>ပုဂံသုိ႔ ရွင္အရဟံ ေရာက္ရွိျပီးေနာက္တြင္ စာေပဘက္၌ “သထုံမွရရွိေသာ<br /></span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">မြန္ဘာသာပိဋကတ္ေတာ္မ်ားကုိ ပုဂံသုိ႔ေရာက္ရွိလာေသာ မြန္ရဟန္းေတာ္မ်ား</span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">အား ျမန္မာဘာသာအေရးအသားျဖင္႔ ျပန္ဆုိေစခဲ႔သည္” ဟု မွန္နန္းရာဇ၀င္၌<br /></span></span></p><p class="MsoNormal"> <span style="font-size:100%;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ေရးသားခဲ႔ေသာ္လည္း၊ အမွန္မွာ ျမန္မာတုိ႔သည္ ပိဋကတ္ေတာ္မ်ားကုိ ေရွးဦးစြာ</span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">မြန္ဘာသာျဖင္႔ပင္ သင္ၾကားခဲ႔ၾကျခင္းသာျဖစ္သည္။ ထုိ႔ေၾကာင္႔ အေနာ္ရထာမင္း</span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">လက္ထက္တြင္ ျမန္မာတုိ႔သည္ ပ်ဴစာသာမက မြန္စာကုိပါ ေရးသားအသံုးျပဳခဲ႔</span></span></p> <p class="MsoNormal"> <span style="font-size:100%;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">သည္႔ အျပင္၊ တစ္ခါတရံ နာဂရီဘာသာျဖင္႔လည္း ေရးသားအသုံးျပဳခဲ႔ေၾကာင္း၊<br /></span></span></p><p class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">တူးေဖာ္ရရွိေသာ အုတ္ခြက္စာ၊ စဥ္႔ခြက္စာမ်ားအရ သိရွိရေပသည္။<br /></span></span></p><p class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;"><br /></span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">အေနာ္ရထာလြန္ျပီးေနာက္ ေစာလူမင္းလက္ထက္တြင္ ပါဠိ သကၠတစာမ်ားကုိ<br /></span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">မြန္အကၡရာျဖင္႔ပင္ အနည္းငယ္ေရးခဲ႔သည္ကုိ ေတြ႔ရွိရျပီး၊ ထီးလွဳိင္ရွင္</span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">က်န္စစ္သားမင္း လက္ထက္တြင္မူ မိမိဘြဲ႔အမည္ကုိ နာဂရီအကၡျဖင္႔ေရးသား</span></span></p> <p class="MsoNormal"> <span style="font-size:100%;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ခဲ႔ေသာ အုတ္ခြက္တစ္ခုမွလြဲ၍ ပ်ဴစာ၊ နာဂရီစာကုိ လုံး၀မသုံးေတာ႔ဘဲ<br /></span></span></p><p class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">မြန္စာကုိသာ အသုံးျပဳထားသည္ကုိ ေတြ႔ရွိရသည္။</span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ေက်ာက္စာမ်ားကုိလည္း မြန္စာျဖင္႔ပင္ ေရးထုိးခဲ႔သည္။ သုိ႔ရာတြင္ ယင္းမြန္အကၡရာ</span></span></p> <p class="MsoNormal"> <span style="font-size:100%;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ကုိအေျခခံ၍ မြန္ပညာရွင္ ရဟန္းေတာ္မ်ားႏွင္႔ ေရွးျမန္မာၾကီးမ်ား၏<br /></span></span></p><p class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ၾကဳိစားတီထြင္မႈ႔အရ ျမန္မာစာလည္း ေပၚေပါက္လာရေတာ႔သည္။</span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;"> </span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">သမုိင္းပါေမာကၡမ်ားျဖစ္ၾကေသာ ေဒါက္တာသန္းထြန္း ႏွင္႔ ေဒါက္တာေက်ာ္သက္</span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">တုိ႔က “ျမန္မာတုိ႔၏ ေရွးေဟာင္းအကၡရာမ်ားသည္ ပ်ဴတုိ႔ထံမွယူ၍ ေရးသားခဲ႔ျခင္း</span></span></p> <p class="MsoNormal"> <span style="font-size:100%;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">မဟုတ္ဘဲ မြန္တုိ႔ထံမွ အတုယူ၍ ေရးသားခဲ႔ျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္း” ၄င္းတုိ႔၏ သမုိင္း</span></span></p><p class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">စာအုပ္မ်ားတြင္ ေရးသားေဖာ္ျပထားခဲ႔ျခင္းျဖစ္သည္<wbr>။ အလားတူ ဦးသာျမတ္က</span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">လည္း “ယေန႔ ျမန္မာအကၡရာကုိ မြန္ - ျမန္မာ အကၡရာ” ဟူ၍ ျမန္မာ႔စြယ္စုံက်မ္း</span></span></p> <p class="MsoNormal"> <span style="font-size:100%;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">တြင္ ေရးသားေဖာ္ျပထားသကဲ႔သုိ႔၊ လန္ဒန္တကၠသုိလ္ ျမန္မာစာပါေမာကၡ<br /></span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ေဒါက္တာလွေဖကလည္း “ျမန္မာတုိ႔သည္ ၁၁ ရာစုတြင္ မြန္တုိ႔ထံမွအကၡရာမ်ား</span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">လက္ခံခဲ႔ၾကျပီး ျမန္မာဘာသာကုိ အကၡရာတင္ၾကသည္” ဟု ျမန္မာႏုိင္ငံ<br /></span></span></p> <p class="MsoNormal"> <span style="font-size:100%;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">သုေတသနသတင္းဂ်ာနယ္ အတြဲ ၅၄ တြင္ ေရးသားေဖာ္ျပခဲ႔သည္။</span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;"> </span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">သုိ႔ရာတြင္ က်န္စစ္သားမင္း၏သားေတာ္ ရာဇကုမာရ္ေက်ာက္စာေရးခ်ိန္၌<br /></span></span></p> <p class="MsoNormal"> <span style="font-size:100%;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ျမန္မာစာတြင္ မြန္စာအေရးအသား အမ်ားအျပား ေရာေႏွာေနေသးလ်က္၊ ယေန႔<br /></span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ေရးသားေနေသာအဆင္႔သုိ႔ေရာက္ရွိ<wbr>ရန္မွာ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ တီထြင္ခဲ႔ရသည္<br /></span></span></p><p class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ဟုဆုိသည္။ ထုိ႔ေၾကာင္႔ ဆရာဦးေသာင္းလြင္ (ဘီေအ) က “ထုိအခ်ိန္၌ ျမန္မာစာ</span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">မွာ လမ္းေလွ်ာက္သင္စ ကေလးတစ္ေယာက္ကဲ႔သုိ႔ တုန္ခ်ည္႕ယိမ္းယုိင္</span></span></p> <p class="MsoNormal"> <span style="font-size:100%;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">လ်က္ရွိေနေသးေၾကာင္း၊ ယေန႔အသုံးျပဳေနေသာ စာေပအေရးအသားအဆင္႔</span></span></p><p class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ေရာက္ရန္ ေရွးျမန္မာၾကီးမ်ားတုိ႔ ႏွစ္ေပါင္း ၅၀၀ ခန္႔ ၾကံစတီထြင္ခဲ႔ရေၾကာင္း”</span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ကုိ “ျမန္မာအကၡရာေဗဒ” စာအုပ္တြင္ ေရးသားေဖာ္ျပထားျခင္းျဖစ္သည္။</span></span></p> <p class="MsoNormal"> <span style="font-size:100%;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;"> </span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">အခ်ဳပ္အားျဖင္႔ ဤသမုိင္းေၾကာင္းမ်ားကုိ ေထာက္ဆလွ်က္ ျမန္မာတုိ႔သည္<br /></span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">မြန္ရဟန္းေတာ္မ်ားႏွင္႔ ပိဋကတ္ေတာ္မ်ား ပုဂံသုိ႔ေရာက္ရွိသည္႔အခ်ိန္မွစ၍<br /></span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ပ်ဴတုိ႔၏ ဘာသာယဥ္ေက်းမႈ႔ျဖစ္ေသာ မဟာယန တႏ ၱရ မႏ ၱရအယူ၀ါဒကုိ</span></span></p><p class="MsoNormal"> <span style="font-size:100%;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ပစ္ပယ္၍ စစ္မွန္ေသာ ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာယဥ္ေက်းမႈ႔ကုိ လက္ခံရရွိ</span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">လာၾကသကဲ႔သုိ႔ ပ်ဴစာအေရးအသားကုိလည္းပစ္ပယ္၍ မြန္စာအေရးအသားမွ</span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">တဆင္႔ ျမန္မာစာေပအေရးအသားကုိပါ လက္ခံရရွိလာေၾကာင္း ဆုိလုိေပသည္။</span></span></p> <p class="MsoNormal"> <span style="font-size:100%;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;"> </span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">C . S ……. ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ စစ္မွန္ေသာ ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာေပၚေပါက္</span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">လာေအာင္ ပထမျမန္မာႏုိင္ငံကုိထူေထာင္ေသာ အေနာ္ရထာ မင္းၾကီး၊<br /></span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ရွင္အရဟံ ႏွင္႔ မြန္ရဟန္းရွင္မ်ားသည္ ခက္ခက္ခဲခဲၾကဳိးစားအားထုတ္ခဲ႔ရျ<wbr>ခင္း</span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ျဖစ္ပါသည္။ ထုိ႔ေၾကာင္႔ ဘုရားရွင္ေဟာၾကားျခင္းမရွိေသာ ေထရ၀ါဒႏွင္႔</span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ေသြဖီေသာ ေဟာေျပာခ်က္၊ ေရးသားခ်က္မ်ားကုိ ျပဳမႈလွ်က္ ေထရ၀ါဒ</span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ဗုဒၶဘာသာကုိ မဖ်က္စီးသင္႔ေပ၊<br /></span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ထုိ႔အတူ ျမန္မာစာေပၚေပါက္လာေအာင္ ေရွးပညာရွင္ၾကီးမ်ားက ႏွစ္ ၅၀၀<br /></span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ခန္႔ၾကာေအာင္ ၾကဳိးစားတီထြင္ခဲ႔ရပါသည္၊ ထုိေၾကာင္႔ ျမန္မာ႔စာေပကုိလည္း</span></span></p><p class="MsoNormal"> <span style="font-size:100%;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;"> ျမန္မာျပည္ဖြားမ်ားအားလုံး ျမတ္ျမတ္ႏုိးႏုိး တန္ဖုိးထားတတ္ရေပမည္။<br /></span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">စာေရးသူ အဂၤလိပ္စာသင္ေနေသာ မိတ္ေဆြတစ္ေယာက္ႏွင္႔ စကားလက္ဆုံၾက</span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ဘူးပါသည္ သူက ျမန္မာစာအုပ္ဆုိ လုံး၀မဖတ္ေၾကာင္း၊ အဂၤလိပ္စာအုပ္ေတြပဲ<br /></span></span></p><p class="MsoNormal"> <span style="font-size:100%;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ဖတ္ေၾကာင္း ေျပာပါသည္။ ျမန္မာလူမ်ဳိးတစ္ေယာက္က ျမန္မာ႔စာေပကုိ<br /></span></span></p><p class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">မဖတ္လွ်င္ မည္႔သည္႔လူမ်ဳိးက ဖတ္မည္နည္း၊ ျမန္မာလူမ်ဳိးတစ္ေယာက္က<br /></span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ျမန္႔မာစာေပကုိ တန္ဖုိးမထားလွ်င္ မည္သည္႔လူမ်ဳိးက တန္ဖုိးထားမည္နည္း၊<br /></span></span></p> <p class="MsoNormal"> <span style="font-size:100%;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ဂလုိဘယ္လုိက္ေဇးရွင္း ျဖစ္လာေသာ ယေန႔ေခတ္အခ်ိန္အခါအတြင္ အျခားေသာ<br /></span></span></p><p class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ဘာသာစကားမ်ားကုိလည္း သင္ယူတတ္ေျမာက္သင္႔ေပသည္၊ သုိ႔ေသာ္</span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">မိခင္ ဘာသာစကားကုိလည္း အစဥ္တျဖင္႔တုိးတက္ေအာင္ၾကဳိးစား<wbr>ရေပမည္။<br /></span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">တန္ဖုိးထားရေပမည္။ ေစာင္႔ေရွာက္ရေပမည္။ ျမန္မာ႔စာေပကုိ တီထြင္ခဲ႔ၾကေသာ<br /></span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ေရွးပညာရွင္စာဆုိေတာ္မ်ား၊ အင္း၀ေခတ္မွ ေပေလးပင္ ရွင္ေလးပါး(ရွင္ဥတၱမေက်ာ္၊<br /></span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ရွင္မဟာသီလ၀ံသ၊ ရွင္ေခမာ၊ ရွင္အုန္းညဳိ) စေသာ စာဆုိရွင္မ်ား၊ ကုန္းေဘာင္</span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ေခတ္တြင္ ရွင္မဟာရ႒သာရ၊ ဖုိးသူေတာ္ဦးႏု၊ စေလဦးပုည၊ အခ်ဳပ္တန္းဆရာေဖ<br /></span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">စေသာ စာဆုိပညာရွင္မ်ား၊ ကုိလုိနီေခတ္၌ ဆရာမင္းသု၀ဏ္၊ ဆရာေဇာ္ဂ်ီ စေသာ<br /></span></span></p><p class="MsoNormal"> <span style="font-size:100%;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">စာဆုိပညာရွင္မ်ားသာ မေပၚေပါက္ခဲ႔ပါက ယေန႔ ျမန္မာ႔စာေပသည္ ယခုကဲ႔သုိ႔<br /></span></span></p><p class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ထြန္းေထာက္လ်က္ရွိေနမည္မဟုတ္ေခ်<wbr>၊ ထုိ႔ေၾကာင္႔ ျမန္မာ႔စာေပကုိ တုိးတက္</span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ေအာင္ျပန္ပြါးေအာင္ ျပဳလုပ္ရမည္မွာ ျမန္မာတုိင္းတြင္ တာ၀န္ရွိလွေပသည္။<br /></span></span></p><p class="MsoNormal"><br /><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;"></span></span></p><p class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;"><span style="font-weight: bold;">Ref</span>...<span style="color: rgb(0, 153, 0); font-weight: bold;">ဦးစိန္ထြန္း(မာမက သုေတသီ) ကမၻာပတ္၍ ဘုရားရွာျခင္း</span><br /></span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;"> </span></span></p> <p style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);" class="MsoNormal"> <span style="font-size:180%;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ျမန္မာ ဟူေသာစကား၏ အဓိပၸါယ္</span></span></p><p class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><b><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;"><br /></span></b></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;"><span style="font-weight: bold;font-size:180%;" >“ျမန္”</span> ဟူသည္မွာ စစ္ခ်ီတက္ျခင္းမွ စ၍ ခက္ခဲေသာအေရးအေၾကာင္းႏွင္႔</span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ၾကဳံသည္႔ အခါ ဤအေရးကုိ ျပီးစီးေအာင္ျမင္ရန္ ဇ၀နဥာဏ္၊ တခၤႏုပတၱိဥာဏ္</span></span></p><p class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">တုိ႔ျဖင္႔ လ်င္ျမန္စြာၾကံစည္တတ္ေသာသတၱိဂု<wbr>ဏ္ျဖင္႔ ျပည္႔စုံျခင္း၊</span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;"> </span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;"><span style="font-weight: bold;font-size:180%;" >“မာ”</span> ဟူသည္မည္သည္႔အရာမဆုိ ဆႏၵ၊ အာသီသ ႏွလုံးသြင္းသည္႔အတုိင္း<br /></span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ေပါက္ေျမာက္ေအာင္ မေလွ်ာ႔ေသာ လုံးလ၀ီရိျဖင္႔ ဇာတိေသြး၊ ဇာတိမာန္</span></span></p> <p class="MsoNormal"> <span style="font-size:100%;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ခက္ထန္တင္းမာေသာ စိတ္ရင္းသတၱိႏွင္႔ျပည္႔စုံျခင္း<wbr>ဟူ၍ အဓိပၸါယ္ရေပသည္။<span> </span></span></span></p> <p class="MsoNormal"> <span style="font-size:100%;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;"><span> <wbr> <span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);"> </span></span><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">ျမန္မာ႔အဘိဓာန္</span></span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;"> </span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;"> <wbr> <span style="color: rgb(255, 0, 0);"> </span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><strong>အရွင္၀ရသာမိ(မုံရြာ)</strong></span></span></p> <p class="MsoNormal"><a href="http://www.sbay-student.org/" target="_blank"> <wbr> http://www.sbay-student.org/</a><br /><a href="http://www.dhammaanalysis.multiply.com/" target="_blank"> <wbr> http://www.dhammaanalysis.<wbr>multiply.com/</a></p> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1729245758209384089-8108835994216960737?l=www.dhammaflavour.net' alt='' /></div>The Bliss Of Emancipationhttp://www.blogger.com/profile/08012662755160784652noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1729245758209384089.post-46576859128551909002011-12-09T20:20:00.000+06:302011-12-09T20:24:24.802+06:30မိဘေက်းဇူး ေက်ေအာင္ဆပ္ဖို႔ အလြယ္ေပဘူး...<br />မလြယ္ေပမဲ့ ေက်ေအာင္ဆပ္ႏိုင္သူေတြထဲမွာေတာ့...<br />ဘုရားရွင္ဟာ ထိပ္ဆံုးကပါပဲ...<br />မိမိအေပၚ ေက်းဇူးရွိခဲ့သူမ်ားကို ဆင္းရဲၿငိမ္းေအာင္ လုပ္ေပးသြားပါတယ္...<br /><br />မိခင္ဖခင္တို႔ကို ဆင္းရဲဒုကၡခ်ဳပ္ၿငိမ္းေအာင္ ျပဳလုပ္ေပးႏိုင္ရင္...<br />ေက်းဇူးေက်တယ္လို႔ ဆိုပါတယ္...<br />ဒါေၾကာင့္ သားသမီးမ်ားက မိဘမ်ားကို ဆင္းရဲၿငိမ္းေအာင္ လုပ္ေပးၾကရမယ္...<br />မသိေသးသူ မိဘမ်ားကို သိေအာင္ လမ္းညႊန္ေပးၾကရမယ္...<br />ဒါနမျပဳတဲ့မိဘကို ဒါနျပဳေအာင္...<br />သီလမလံုတဲ့မိဘကို သီလေစာင့္ထိန္းေအာင္...<br />ဘာဝနာမရွိေသးတဲ့မိဘကို တရားအားထုတ္တတ္ေအာင္ သင္ျပေပးၾကရမယ္...<br /><br />အိုမင္းလာတဲ့ မိဘမ်ားကို ေကြ်းေမြးျပဳစု ေစာင့္ေရွာက္ၾကရမယ္...<br />ေကာင္းမႈနဲ႔ေပ်ာ္ေမြ႔ၿပီး စိတ္ခ်မ္းသာေအာင္ ထားေပးရမယ္..<br /><br />ေက်းဇူးရွင္မိဘမ်ား ေသဆံုးၾကၿပီဆိုရင္လည္း က်န္ရစ္သူ သားသမီးမ်ားက...<br />မိဘေတြထားခဲ့တဲ့ <span style="font-size: x-small;">(လုပ္ေစခ်င္တဲ့)</span> ေကာင္းမႈနဲ႔ယွဥ္တဲ့အလုပ္ေတြဆိုရင္ လုပ္ၾကရမယ္...<br /><br />တစ္ရက္မွာေတာ့ ဒကာေလးက ဖံုးဆက္လာတယ္...<br />အရွင္ဘုရား ေက်းဇူးရွင္မိခင္ႀကီး ဒီဘဝ ၿငိမ္းခ်မ္းသြားပါၿပီတဲ့...<br />ခုေတာ့ တစ္ဘဝတစ္ခႏၶာ မိဘတာဝန္ေက်ပြန္စြာနဲ႔ ဘဝကူးသြားၿပီေပါ့...<br />မိဘမ်ားဟာ သားသမီးေတြအတြက္ပဲ အခ်ိန္ေတြ ေပးသြားၾကတယ္...<br />သားသမီးေတြကလည္း ႏိုင္သေလာက္ေလးေက်းဇူးဆပ္ၾကရင္းနဲ႔ ၿပီးသြားျပန္ေရာ...<br /><br />ဒီလိုနဲ႔ပဲ...<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://1.bp.blogspot.com/-PD9PJk7OLp8/TuGO6V_wV_I/AAAAAAAAK_4/eFUzTNaDjJ4/s1600/IMG_7075sm.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://1.bp.blogspot.com/-PD9PJk7OLp8/TuGO6V_wV_I/AAAAAAAAK_4/eFUzTNaDjJ4/s320/IMG_7075sm.png" width="318" border="0" height="236" /></a></div> ဒီေန႔ကေတာ့ ဒီဇင္ဘာ ၇-ရက္ ဆရာမႀကီးရဲ႕ အသုဘအခမ္းအနား...<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://1.bp.blogspot.com/-G93l9Q3v1nc/TuGOwPNdsCI/AAAAAAAAK_s/b0v57HD3_MI/s1600/IMG_7172cc%2Bcopy.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://1.bp.blogspot.com/-G93l9Q3v1nc/TuGOwPNdsCI/AAAAAAAAK_s/b0v57HD3_MI/s320/IMG_7172cc%2Bcopy.jpg" width="320" border="0" height="240" /></a></div><br />ညေန ၄-နာရီမွာ ဆရာေတာ္ႏွစ္ပါးပင့္ၿပီး ကုသိုလ္ျပဳ အမွ်ေဝၾကမယ္...<br />အသုဘကေတာ့ ဒီႏိုင္ငံထံုးစံပဲေျပာရမလား မသိဘူး ငိုယိုသူမရွိေပါ့...<br />အားလံုးတည္တည္ၿငိမ္ၿငိမ္နဲ႔ပဲ လုပ္စရာရွိတာ လုပ္သြားၾကပါတယ္...<br />ဘုန္းႀကီးေတြ အခမ္းအနား အရင္စပါတယ္...<br />ၿပီးရင္ေတာ့ ေသဆံုးသူရဲ႕ တစ္ဘဝအေၾကာင္းအရာ ဂုဏ္ပုဒ္ေတြေျပာၾကပါတယ္...<br />တစ္ဦးၿပီးတစ္ဦး ဂုဏ္ႀကီးရင္ ႀကီးသေလာက္ ေျပာၾကတယ္...<br />ျမန္မာျပည္မွာဆိုရင္ေတာ့ ပြဲႀကီးႏိုင္တဲ့ အသုဘတစ္ခုပါ...<br />ဒီမွာေတာ့ သာမန္ပါပဲေလ...<br /><br />ဆရာေတာ္က သီလေပး တရားေဟာ ေရစက္ခ်အမွ်ေဝေပးပါတယ္...<br />ေဟာတဲ့တရားေလးကေတာ့ ပဋာစာရီတဲ့...<br />ဓမၼကထိကဆရာေတာ္ဆိုေတာ့ အသံေကာင္း အေျပာေကာင္းပါပဲ...<br />ၾကာနီကန္ဆရာေတာ္တို႔နဲ႔ ေခတ္ၿပိဳင္ေလာက္ဆရာေတာ္ထင္ပါ့...<br /><br />ဘုန္းႀကီးသာ ပဋာစာရီေဟာရင္ေတာ့ အစအဆံုးေဟာမိမယ္ထင္တယ္...<br />ဒီလိုေဟာရင္လည္း ကေမာက္ကမ ျဖစ္မွာ ေသခ်ာတယ္...<br />ဘာလို႔ဆို ပဋာစာရီက မိဘသေဘာမတူတဲ့ ကိုဒါသကို ခိုးယူတာကေန စမိမွာ...<br />ခုေတာ့ဆရာေတာ္က ဒါေတြကိုေက်ာ္ျဖတ္ၿပီး...<br />ကိုဒါသေသဆံုးလို႔ ကိုဒါသရဲ႕ဆိုၿပီး ငိုျခင္းခ်တာေလးက စၿပီးေဟာသြားတယ္...<br />ၿပီး သားငယ္ေလးစြန္ခ်ီျပန္ေရာ သားငယ္ေလးစြန္ခ်ီလို႔ငို...<br />သားႀကီးကေရနစ္ေသျပန္ ငို ဒီလိုစိတ္မေကာင္းစရာေတြျဖစ္ေနခ်ိန္...<br />မိခင္ဖခင္နဲ႔ ေမာင္ျဖစ္သူက အိမ္ၿပိဳလို႔ေသျပန္ ငိုစရာေတြမ်ားစြာနဲ႔...<br />စိတ္ေဖါက္ျပန္ၿပီး ဘုရားရွင္ဆီေရာက္လို႔ တရားေရေအးတိုက္ေကြ်းေတာ့မွ...<br />ဒီဘဝ႐ူးတဲ့အ႐ူးေရာ သံသရာကပါလာတဲ့ ကိေလသာအ႐ူးေကာ ရွင္းသြားတယ္...<br /><br />ဝမ္းနည္းပူေဆြးစရာေလးေတြ ေဟာၿပီးေနာက္...<br />ခႏၶာမွန္သမွ်မၿမဲေၾကာင္း မၿမဲတဲ့ခႏၶာေတြပဲ မိမိတို႔မွာ ရွိေနေၾကာင္း...<br />ခႏၶာမွန္သမွ် ဆင္းရဲေၾကာင္း ဆင္းရဲတဲ့ခႏၶာေတြပဲ မိမိတို႔မွာ ရွိေနေၾကာင္း...<br />ခႏၶာမွန္သမွ် အစိုးမရေၾကာင္း အစိုးမရတဲ့ခႏၶာေတြပဲ မိမိတို႔မွာ ရွိေနေၾကာင္း...<br />ၿပီးေတာ့မွ သစၥာေလးပါးနဲ႔ အဆံုးသတ္ၿပီး အမွ်ေဝေရစက္ခ်ၾကတယ္ေပါ့...<br />အမွ်ေဝၿပီးေနာက္...<br /><br />အနိစၥာဝတ သခၤါရာ စတဲ့ သံုးဂါထာကိုတိုင္ေပးၾကၿပီး လိုက္ဆိုခိုင္းပါတယ္...<br /><br />ေနာက္ဆံုး အမိနဲ႔သား ေဆြမ်ဳိးမ်ား တစ္ဦးနဲ႔တစ္ဦး အျပစ္ေတြရွိရင္<br />ခြင့္လႊတ္ေက်နပ္ၾကဖို႔ ေတာင္းပန္ကန္ေတာ့ၾကရင္း အခမ္းအနားၿပီးပါတယ္...<br /><br />ဟႏၵဒါနိ ဘိကၡေဝ၊ အာမႏၱယာမိ ေဝါ။<br />ဝယဓမၼာ သခၤါရာ၊ အပၸမာေဒန သမၸာေဒထ။<br /><br /><a href="https://lh3.googleusercontent.com/-KEz6ShAHw7M/TuGWUosvpKI/AAAAAAAALAI/nLiLj1DKxgY/s800/ml144%2525202011-12-08.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="https://lh3.googleusercontent.com/-KEz6ShAHw7M/TuGWUosvpKI/AAAAAAAALAI/nLiLj1DKxgY/s200/ml144%2525202011-12-08.jpg" width="200" border="0" height="6" /></a><br />ဦးေလာကနာထ<br />၁၂.၈.၂ဝ၁၁<br /><br /><a href="https://lh5.googleusercontent.com/-iCISFoNNza8/TuGUvM1Hk-I/AAAAAAAALAA/iDWrr92-cok/s800/ml143%2525202011-12-08.jpg" target="_blank">အနိစၥာဝတ သခၤါရာ ဂါထာ... </a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1729245758209384089-4657685912855190900?l=www.dhammaflavour.net' alt='' /></div>The Bliss Of Emancipationhttp://www.blogger.com/profile/08012662755160784652noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1729245758209384089.post-49534205096397856752011-12-09T20:18:00.000+06:302011-12-09T20:20:05.225+06:30<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-XmetpyrcJJc/TuF3ODVln0I/AAAAAAAAAXE/KPVf_WvLee4/s1600/smile.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://3.bp.blogspot.com/-XmetpyrcJJc/TuF3ODVln0I/AAAAAAAAAXE/KPVf_WvLee4/s320/smile.jpg" width="320" border="0" height="213" /></a></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="color: rgb(39, 78, 19); text-align: justify;"><b>“ကုိယ့္ကုိ ထိခိုက္နာက်င္ေစသူတစ္ေယာက္အတြက္ ဘယ္ေတာ့မွ မငုိလုိက္ပါနဲ႔၊ စိတ္ပ်က္အားငယ္မႈ႔မ်ဴိး မျဖစ္လုိက္ပါနဲ႔၊ ၀မ္းနည္း နာက်ည္းသြားတာမ်ဴိးလည္း မျဖစ္လုိက္ပါနဲ႔….အျပံဳးမပ်က္ဘဲ “သင့္ထက္ စိတ္ဓာတ္အားျဖင့္ ျမင့္ျမတ္ျပီး လူသားဆန္တဲ့ ယဥ္ေက်းသိမ္ေမြ႔တဲ့ လူတစ္ေယာက္ကုိ ရွာေဖြဖုိ႔ အခြင့္အေရးေပးတဲ့အတြက္ သိပ္ကုိ ေက်းဇူးတင္္ပါတယ္လုိ႔…….. ေျပာဆုိလုိက္ပါ။”</b></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ထိခိုက္နာက်င္ေစတယ္ဆုိတဲ့စကားထဲမွာ ကုိယ္ျဖင့္ထိခိုက္နာက်င္ေအာင္ လာေရာက္ေစာ္ကားရုိက္နက္ျခင္းေၾကာင့္လည္း ကုိယ့္ခႏၶာကုိယ္ကုိ နာက်င္ေစတဲ့ နာက်င္မႈ႔မ်ဴိး၊ ႏႈတ္ျဖင့္ ရုိင္းျပစြာ ၾကိမ္းေမာင္းဆဲဆုိတာမ်ဴိး၊ ၾကမ္းၾကဳတ္ခက္ထန္တဲ့ အမနာပစကားမ်ဴိးနဲ႔ ဆဲေရးခံရျခင္းေၾကာင့္လည္း ကုိယ့္စိတ္ကုိ နာက်င္ေစတဲ့ နာက်င္မႈ႔မ်ဴိးတုိ႔ ပါ၀င္ၾကပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ ဦးစားေပးေျပာျပသြားခ်င္တာကေတာ့ ဒုတိယနာက်င္ေစမႈ႔မ်ဴိးကုိပါပဲ။ အျပန္အလွန္အားျဖင္ ပထမနာက်င္ေစမႈ႔ကုိလည္း စာဖတ္သူတုိ႔ကုိယ္တုိင္ ေတြးေခၚနားလည္ႏိုင္လိမ့္မယ္ဆုိတာ နားလည္မိထားလို႔ပါ။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">အမိယုတ္ေသာ ႏႈတ္ၾကမ္း၏…….တဲ့။ ဒီအဆုိအရ ႏႈတ္ၾကမ္းတဲ့ သူအားလံုးဟာ ယုတ္ည့ံတဲ့ အမိက ေပါက္ဖြားလာတယ္လုိ႔ေတာ့ စာေရးသူ လက္မခံပါဘူး မဆုိလုိပါဘူး။ ျမင့္ျမတ္တဲ့ အမိရဲ႕ တစ္ခ်ဴိ႕ သား သမီးေတြကလည္း ရုိင္းပ်စြာ ႏႈတ္ၾကမ္းအာၾကမ္း ဆဲဆုိတတ္သူေတြလည္း ရွိပါတယ္။ မိဘေတြကပညာမဲ့ျဖစ္ေနၾကေပမယ့္ သားသမီးေတြက ပညာတတ္ေတြ ဆရာ၀န္ၾကီးေတြ အင္ဂ်င္နီယာၾကီးေတြ ျဖစ္ေနၾကတာေတြလည္း သာဓကမ်ားစြာ ရွိပါတယ္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ရွိေစေတာ့………အမိယုတ္လုိ႔ ႏႈတ္ၾကမ္းတဲ့ သူတစ္ေယာက္ရဲ႕ နာက်င္သြားေစတဲ့ ၾကမ္းၾကဳတ္ဆဲေရးစကားမ်ဴိး သုိ႔မဟုတ္ အမိျမတ္ေသာ္လည္း သူ၏ပင္ကုိစိတ္ဓာတ္ကုိက ယုတ္ည့ံလုိ႔ ႏႈတ္ၾကမ္းတဲ့ သူတစ္ေယာက္ရဲ႕ ရင္နာသြားေစေလာက္တဲ့၊ စိတ္ႏွလံုးကုိ နာက်ည္းခံျပင္းသြားေစေလာက္တဲ့ ၾကမ္းတမ္းတဲ့စကားမ်ဴိး မုိက္ရုိင္းတဲ့စကားမ်ဴိး မခံသာတဲ့စကားမ်ဴိးနဲ႔ အေျပာခံရတာမ်ဴိး ဘ၀မွာ တစ္ၾကိမ္တစ္ခါ သုိ႔မဟုတ္ ရံဖန္ရံခါမွာေတာ့ ၾကံဳရတတ္ပါတယ္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">လက္နက္မ်ားစြာနဲ႔ တုိက္ခုိက္ျခင္းခံရလို႔ နာက်င္တ့ဲ ဒဏ္ရာထက္ ၾကမ္းၾကဳတ္တဲ့စကား ရုိင္းပ်တဲ့စကားနဲ႔ အေျပာခံရတဲ့ စိတ္ဒဏ္ရာက ပုိျပီးျပင္းထန္တယ္၊ ပုိျပီး နာက်င္မႈ႔ျဖစ္ေစတယ္……..ဆုိတဲ့အဆုိကုိ လူတုိင္းရင္းႏွီးသိရွိနားလည္ျပီးသားပါ။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">တစ္ပါးသူက ဘယ္ေလာက္ပဲ ၾကမ္းၾကတ္တဲ့စကားမ်ဴိးနဲ႔ ေစာ္ကားဆဲေရးေနပါေစ၊ ဘယ္ေလာက္ပဲ အက်င့္သိကၡာမဲ့ျပီး လူမဆန္စြာ နာက်င္ေစေလာက္တဲ့ စကားမ်ဴိးနဲ႔ ဆဲေရးေနပါေစ……….သူ႔ရဲ႕ အခ်ည္းအႏွီးအက်ဴိးမဲ့စကားအတြက္၊ ရိုင္းပ်တဲ့စကားအတြက္ေၾကာင့္ နာက်င္ခံစားမႈ႔မ်ဴိး မိမိရင္မွာ မျဖစ္ေစလုိက္ပါနဲ႔။ ခံျပင္းေဒါသထြက္္သြားေစတာမ်ဴိး အျဖစ္မခံလုိက္ပါနဲ႔။ ငါဒီလုိ ၾကမ္းၾကဳတ္စြာဆဲဆုိခံရတယ္လုိ႔ေတြးျပီးေတာ့့ ၀မ္းနည္းအားငယ္စြာ ငုိခ်လုိက္တာမ်ဴိးလည္း မလုပ္ပါနဲ႔၊ တူညီတဲ့ တုန္႔ျပန္ဆဲေရးမႈ႔ကုိလည္း မတုန္႔ျပန္လုိက္ပါနဲ႔ အျပံဳးမပ်က္ဘဲ “သင့္ထက္ စိတ္ဓာတ္အားျဖင့္ ျမင့္ျမတ္ျပီး လူသားဆန္တဲ့ ယဥ္ေက်းသိမ္ေမြ႔တဲ့ လူတစ္ေယာက္ကုိ ရွာေဖြဖုိ႔ အခြင့္အေရးေပးတဲ့အတြက္ သိပ္ကုိ ေက်းဇူးတင္္ပါတယ္လုိ႔…….. ေျပာဆုိလုိက္ပါ။” ဒါဟာ ပညာရွိသူေတာ္ေကာင္းေတြရဲ႕ ပညာမဲ့လူရမ္းကားေတြအေပၚမွာ ပညာရွိသူေတာ္ေကာင္းပီပီ လက္တုန္႔ျပန္ အႏိုင္ယူလုိက္ျခင္းပါပဲ။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">သည္းခံခြင့္လႊတ္နားလည္စိတ္နဲ႔အတူ စိတ္ဓာတ္ျမင့္မားျပီး ယဥ္ေက်းသူ တစ္ေယာက္ပီပီ ပညာရွိသူေတာ္ေကာင္းတုိ႔ရဲ႕ အျပဳမူမ်ဴိး တုန္႔ျပန္မႈ႔မ်ဴိးနဲ႔ ျပဳမူ တုန္႔ျပန္လုိက္လုိ႔ မိမိမွာ ဘာတစ္ခုမွ ဆံုးရံႈးနစ္နာသြားတာမ်ဴိး မရွိႏိုင္ပါဘူး။ နားလည္ေပးလုိက္ျခင္းအားျဖင့္၊ ေတာင္းပန္လုိက္ျခင္းအားျဖင့္လည္း လက္ရွိျဖစ္ေပၚေနတဲ့ ပဋိပကၡျပႆနာတုိ႔ကုိ ေျပျငိမ္းျပီးေတာ့လည္း သြားေစႏိုင္ပါတယ္။ အမုန္းမဖက္ အျပံဳးသက္သက္နဲ႔လည္း ဆက္ဆံေပါင္းသင္းမႈ႔ကေန ေရွာင္သြားလုိ႔လည္း ရပါတယ္။ ဘာလုပ္မွာလဲ မိမိဘ၀အတြက္ စိတ္ပုိင္းဆုိင္ရာ တုိးတက္မႈ႔ ဘ၀တုိးတက္မႈ႔တုိကုိ အက်ဴိးမျပဳႏိုင္သူတစ္ေယာက္ကုိ ေ၀းေ၀းေရွာင္ေနလိုက္ရလုိ႔ ၀မ္းနည္းအားငယ္ေနဖုိ႔ မလိုပါဘူး။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ကုိယ့္ကုိ နာက်င္ေစသူတစ္ေယာက္အတြက္နဲ႔ ကုိယ့္စိတ္သႏၱာန္မွာ သူ႔လုိ ညစ္ညမ္းတဲ့ စိတ္ဓာတ္ေတြ၊ ယုတ္ညံ့တဲ့ စကားေတြ၊ ေဒါသေတြ၊ နာက်ည္းမႈ႔ေတြ၊ အာဃာတေတြ ရန္ျငိဳးဖဲြ႔မႈ႔ေတြ ျဖစ္ေပၚေစျပီး စိတ္မခ်မ္းမသာ ျဖစ္ေနမွာလား…….လံုး၀မတန္ပါဘူး…….မျဖစ္မခံလုိက္ပါနဲ႔။ နာက်င္ေစသူကုိ အေၾကာင္းျပဳျပီးေတာ့ ကုိယ့္သႏၱာန္မွာ ဘာေကာင္းက်ဴိးကုိမွ အေထာက္အပံ့ မေပးႏိုင္တဲ့ အကုသုိလ္စိတ္ဓာတ္မ်ဴိးကုိ မျဖစ္ေစလုိက္ပါနဲ႔……..။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ဗုဒၶျမတ္စြာက သူတစ္ပါးရဲ႕ ဆဲေရးတုိင္းထြာ ၾကမ္းၾကဳတ္တဲ့ ဖရုသ၀ါစာစကားေတြကုိ ဂရုစုိက္မေနပါနဲ႔…..တဲ့၊ ကုိယ့္ရဲ႕ ေကာင္းက်ဴိး မေကာင္းက်ဴိးအတြက္ကုိသာ သတိရွိရွိထားရွိေနဖုိ႔ တုိက္တြန္းခဲ့ပါတယ္။ အေကၠာသဘာရဒါြဇ၏ ၾကမ္းၾကဳတ္တဲ့ ဖရုသ၀ါစာစကားတုိ႔ကုိ အျပံဳးမပ်က္ သည္းခံေတာ္မူခဲ့ဖူးပါတယ္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">တစ္ေန႔ေတာ့ ဗုဒၶထံလာျပီး ယုတ္မာညစ္ညမ္းတဲ့ ဆဲေရးနည္းေပါင္းစံုနဲ႔ လာေရာက္ဆဲေရးေနပါတယ္။ အေကၠာသဘာရဒါြဇ ဆဲေရးတုိင္းထြာအျပီးမွာ အျပံဳးမပ်က္ဘဲ ပုဏၰား သင့္အိမ္မွာ သင္၏ ေဆြမ်ဴိးတုိ႔ကုိပဲျဖစ္ျဖစ္ အေပါင္းအသင္းမိတ္ေဆြတုိ႔ကုိပဲျဖစ္ျဖစ္ ဖိတ္ျပီးအစားအေသာက္တုိ႔ျဖင့္ ေကြ်းေမြးဧည့္ခံတယ္ဆုိပါစုိ႔၊ သင္ေပးကမ္းေကြ်းေမြးတဲ့ အစားအေသာက္တုိ႔ကုိ ထုိသူတုိ႔က မစားေသာက္ဘူး မသံုးေဆာင္ဘူးဆုိရင္ အဲဒီသင္ျပင္ဆင္ထားတဲ့ အစားအေသာက္အစားေတြကုိ သင္ဘာလုပ္ပစ္မလဲ…….။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">အရွင္ေဂါတမ….ကြ်ႏု္ပ္ အဲဒီအစားအေသာက္ေတြကုိ စြန္႔ပစ္မွာမဟုတ္ပါဘူး….မိသားစုနဲ႔အတူ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါးၾကီး စားေသာက္ပစ္မွာေပ့ါ…..လုိ႔ ျပန္ေလွ်ာက္ထားေတာ့…..ဒီဥပမာအတုိင္းပဲ ပုဏၰား…..သင္ယခုဆဲေရးတုိင္းထြာေနတဲ့ ၾကမ္းၾကဳတ္ညစ္ညမ္းတဲ့ ဖရုသ၀ါစာစကားေတြကုိ ငါဘုရားလက္မခံဘူး…….သင္ကုိယ္တုိင္ပဲ လက္ခံသံုးေဆာင္ရလိမ့္မယ္………ဆုိျပိး ပညာရွိသူေတာ္ေကာင္းတုိ႔ရဲ႕ စိတ္ေနစိတ္ထားကုိ သိေစခဲ့ဖူးပါတယ္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">တစ္ခါတုန္းကလည္း အရွင္သာရိပုတၱရာမေထရ္ျမတ္ၾကီးကုိ ပုဏၰားတစ္ေယာက္က ျပစ္တင္ဆဲေရးခဲ့ဖူးပါတယ္။ အရွင္သာရိပုတၱရာမေထရ္ျမတ္ၾကီးက ဆိတ္ဆိတ္ပဲ ထုိင္ေနေတာေတြေတာ့……..သင့္ကုိ ငါျပစ္တင္ဆဲေရးေနတာ မသိဘူးလား၊ မၾကားဘူးလား.ဆုိေတာ့ အရွင္သာရိပုတၱရာမေထရ္ျမတ္ၾကီးက ငါမၾကားပါဘူး ပုဏၰားကုိ တုန္႔ျပန္ခဲ့ဖူးပါတယ္။ ဒါဟာလည္းပဲ ပညာရွိသူေတာ္ေကာင္းတုိ႔ရဲ႕ တန္ဖုိးမရွိ အက်ဴိးမရွိတ့ဲ စကားတုိ႔အေပၚမွာ မိမိစိတ္ကုိ ေစလြတ္မထားအပ္ဘူး။ ဂရုမစုိက္သင့္ဘူးလုိ႔လည္း နားလည္မိပါတယ္။</div><div style="text-align: justify;">ေဒါသဆုိတဲ့အမုန္းကို အမုန္းနဲ႔ မတုန္႔ျပန္ဘဲနဲ႔ သည္းခံျခင္းဆုိတဲ့အျပံဳး၊ ေမတၱာအျပံဳးတုိ႔နဲ႔သာ အႏိုင္ယူလုိက္ပါ။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ကဲ…..စာခ်စ္သူ….။ ဆဲေရးတာ သူတုိ႔အလုပ္ပါ ကုိယ္လုပ္ရမယ့္ အလုပ္ကေတာ့ ဗုဒၶျမတ္စြာ၏ တပည့္သားပီပီ ၾကမ္းၾကဳတ္ခက္ထန္စြာ ဆဲေရးလာသူကုိ အမ်က္မထြက္ဘဲ အျပံဳးမပ်က္ေပ့ါ………“သင့္ထက္ စိတ္ဓာတ္အားျဖင့္ ျမင့္ျမတ္ျပီး လူသားဆန္တဲ့ ယဥ္ေက်းသိမ္ေမြ႔တဲ့ လူတစ္ေယာက္ကုိ ရွာေဖြဖုိ႔ အခြင့္အေရးေပးတဲ့အတြက္ သိပ္ကုိ ေက်းဇူးတင္္ပါတယ္လုိ႔…….. ေျပာဆုိလုိက္ပါ။”</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ေနာက္ျပီး..”ခ်ဴိေစသူ႕နား၊ ခ်ဥ္မခါးေအာင္၊ စကားက်စ္လ်စ္၊ အဆစ္ဆစ္၌၊ မထစ္မထုန္၊ မအုန္မထုိင္း၊ မရုိင္းမဆတ္၊ ရွဲခတ္ကုိက္စား၊ သစ္ပ်ဥ္ျပားႏွယ္၊ ျပတ္သားသိမ္ေမြ႕၊ ေခ်ာေျမ့ေျပျပစ္၊ မာန္မယစ္ဘဲ၊ ျမစ္ျမစ္ေခ်ေခ်၊ လူဗုိလ္ေျခအား၊ သံေျခႏႈတ္ညင္း။ ေရႊေစာင္းညွင္းသုိ႔၊ မျပင္းမပ်၊ သာခ်မ္းျမလ်က္၊ ပ်ပ်ရႊင္ေပ်ာ၊ ဆုိမိန္႔ေျပာေလာ့..............” ဆုိတဲ့ မဃေဒ၀လက္ာစာပုိဒ္ (၂၁၁)မွာပါတဲ့ အက်င့္ျမတ္တုိ႔အတုိင္းေပ့ါ မိမိက စကားေျပာဆုိတဲ့အခါမွာ တစ္ဖက္သားရဲ နားကုိ ခ်ဴိသာေစတဲ့စကား၊ ယဥ္ယဥ္ေက်းေက်း၊ ေျပေျပျပစ္ျပစ္ ေျပာဆုိလုိက္ပါ။ ေဒါသ မာန္မာနတုိ႔ကုိ ေရွတန္းတင္ျပီး ရုိင္းရုိင္းစုိင္းစုိင္း ေမာက္ေမာက္မာမာစကားေတြကုိ မေျပာမိေအာင္ စိတ္ကုိထိန္းေက်ာင္းေပးရမွာပါ။ သာယာနာေပ်ာ္ဖြယ္ စကားတုိ႔ကုိသာ ေျပာဆုိလုိက္ဖုိ႔ပါပဲေလ…………။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">အမွာ။ ။ ဆဲေရးျခင္းကုိ သည္းခံျခင္းနဲ႔ပတ္သက္လုိ စာေရးသူ၏ <a href="http://www.gardenerlay969.com/2011/09/blog-post_29.html" style="color: blue;" target="_blank">သည္းခံခြင့္လႊတ္တတ္ပါေစ</a><span id="goog_905476568" style="color: blue;"> </span><span id="goog_905476569"></span><span id="goog_905476564"></span><span id="goog_905476565"></span>ဆုိတဲ့ ေဆာင္းပါးမွာလည္း ေရးျပထားခဲ့ဖူးပါတယ္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="color: rgb(39, 78, 19); text-align: justify;"><b>(ဥယ်ာဥ္မွဴးေလး)</b></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1729245758209384089-4953420509639785675?l=www.dhammaflavour.net' alt='' /></div>The Bliss Of Emancipationhttp://www.blogger.com/profile/08012662755160784652noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1729245758209384089.post-86326177538964045882011-12-09T20:16:00.000+06:302011-12-09T20:17:36.056+06:30<div class="post-body entry-content" id="post-body-3964492871211655786"> <div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><span class="fullpost">ဧတဒဂၢံ ဘိကၡေဝ မမ သာဝကာနံ ဘိကၡဴနံ ဓုတဝါဒါနံ (ဓုတဂၤဓရာနံ ကတၳစိ) ယဒိဒံ မဟာကႆေပါ။ (အံ-၁၊ ၂၃)</span><br /><br /><div style="color: red;"><span class="fullpost">အရွင္မဟာကႆပမေထရ္အေလာင္း ေရွးဆုေတာင္း---</span></div><span class="fullpost">အရွင္မဟာကႆပ အေလာင္းေတာ္သည္ ပဒမုတၱရဘုရားလက္ထက္ေတာ္ဝယ္ ဟံသာဝတီျမိဳ႔၌ ကုေဋရွစ္ဆယ္ၾကြယ္ဝေသာ ဝိေဒဟမည္ေသာ သူၾကြယ္ျဖစ္ခဲ့ေလသည္။ တေန႔ေသာအခါ ေက်ာင္းေတာ္သို႔ သြားစဥ္ ဘုရားရွင္က မဟာနိသဘမည္ေသာ မေထရ္ကို “ဓုတင္အရာ၌ အျမတ္ဆံုး=ဧတဒဂ္ရာထူး” ခ်ီးျမႇင့္ေတာ္မူတာ ၾကားသိရ၍ ၾကည္ညိဳစိတ္ျဖစ္ေပၚလာေသာေၾကာင့္ နက္ျဖန္အတြက္ ဘုရားအမွဴးရွိေသာ ရဟန္းသံဃာအား ဆြမ္းဖိတ္ခဲ့ေလသည္။ ေဝေဒဟဥပါသကာသည္ ေနာက္ေန႔ဝယ္ ဘုရားရွင္ႏွင့္ ရဟန္းသံဃာေတာ္တို႔အား ဆြမ္းဆက္ကပ္ေနေသာအခါတြင္ ဆြမ္းခံၾကြလာေသာ မဟာနိသဘေထရ္ကို ျမင္၍ သပိတ္ေတာင္းယူကာ အိမ္တြင္းသို႔ ပင့္ေခၚေသာ္လည္း မေထရ္ျမတ္က “ဒါယကာ အိမ္တြင္းသို႔ဝင္၍ ေနထို္င္ရန္ အပ္စပ္လိမ့္မည္မဟုတ္”ဟု ေျပာဆိုေတာ္မူေလသည္။ ဥပါသကာသည္ သပိတ္အျပည့္ ဆြမ္းထည့္၍ မေထရ္ျမတ္အား ဆက္ကပ္လွဴဒါန္းေလသည္။</span><br /><span class="fullpost"> </span><br /><span class="fullpost">ထို႔ေနာက္ ဘုရားရွင္၏အနီးသို႔ ျပန္လာ၍ “ရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရား...မဟာနိသဘေထရ္ကို အိမ္တြင္းသို႔ ပင့္ပါေသာ္လည္း အရွင္ျမတ္သည္ မဝင္လိုပါ။ ထိုမေထရ္ျမတ္မွာ အရွင္ဘုရားတို႔၏ ဂုဏ္ေက်းဇူးထက္ သာလြန္ေသာ ဂုဏ္ေက်းဇူးမ်ား ရွိပါသလားဘုရား”ဟု ေမးျမန္းေလွ်ာက္ထားေလသည္။</span><br /><span class="fullpost"><br /></span><br /><span class="fullpost">ဘုရားရွင္တို႔၏သႏၲာန္ေတာ္၌ ဂုဏ္ေက်းဇူးကို ဝန္တိုမႈတရား-ဟူ၍ လံုဝမရွိပါ (ဗုဒၶါနဥၥ ဝဏၰမေစၧရံ နာမ နတၳိ)၊ သို႔ျဖစ္၍ ဘုရားရွင္က “ဒါယကာ...ငါတို႔သည္ ဆြမ္းကိုငံ႔၍ အိမ္၌ ထိုင္ေနၾကကုန္၏၊ နိသဘမေထရ္ကား ဤသို႔ ထိုင္၍ ဆြမ္းကို ငံ႔လင့္မႈ အလင္းပင္ မျပဳေခ်၊ ငါတို႔သည္ ရြာနီးေက်ာင္း၌ ေနထိုင္ၾကကုန္၏။ နိသဘေထရ္ကား ေတာေက်ာင္း၌သာ</span><br /><span class="fullpost"> ေနေလ့ရွိ၏။ ငါတို႔သည္ အမိုးရွိေသာေက်ာင္း၌ ေနထိုင္ၾကကုန္၏။ နိသဘေထရ္ကား ဟင္းလင္းအျပင္ လြင္တီးေခါင္၌ သာလွ်င္ ေနေလ့ရွိ၏” ဟု မေထရ္ျမတ္၏ ဂုဏ္ေက်းဇူးမ်ားကို အက်ယ္ ေဟာၾကားေတာ္မူေလသည္။</span><br /><span class="fullpost"><br /></span><br /><span class="fullpost">ေဝေဒဟဥပါသကာသည္ အတိုင္းထက္အလြန္ သဒၶါၾကည္ညိဳျဖစ္ကာ ခုနစ္ရက္တိုင္တိုင္ ဆြမ္းအလွဴႀကီးေပးျပီးေနာက္ ခုနစ္ရက္ေျမာက္ေန႔မွာ ဘုရားအမွဴးရွိေသာ ရဟန္းအေပါင္အား တိစီဝရိတ္တစံုစီ လွဴဒါန္းဆက္ကပ္ျပီးလွ်င္ မဟာနိသဘ မေထရ္ ရအပ္ေသာ ရာထူးကဲ့သို႔ ဓုတင္အရာ၌ အျမတ္ဆံုး ဧတဒဂ္ရာထူးကို ေတာင္းဆုေခၽြခဲ့ေလသည္။</span><br /><span class="fullpost"><br /></span><br /><div style="color: red;"><span class="fullpost">ေနာက္ဆံုးဘဝ၊ ရဟန္းပ၊ ဓုတဧတဒဂ္---</span></div><span class="fullpost">ထိုဆုေတာင္းေၾကာင့္ပင္ ေနာက္ဆံုးဘဝ ေဂါတမဘုရားရွင္ လက္ထက္ေတာ္ဝယ္ အရွင္မဟာကႆပ အမည္ေတာ္ျဖင့္ “ကိေလသာကို ခါတြက္ေၾကာင္း ေကာင္းျမတ္ေသာ ဓုတင္ပဋိပတ္ အက်င့္ျမတ္ကို ကိုယ္တိုင္လည္း က်င့္သံုး၍ သူတပါးတို႔ကိုလည္း ေဟာၾကားျပသ ဆိုဆံုးမၾကေသာ ဘုရားရွင္၏ တပည့္ရဟန္းတို႔တြင္ အျမတ္ဆံုး ဧတဒဂ္ရာထူး”ကို ရရွိေတာ္မူေလသည္။ (အံ-႒-၁၊ ၁၂၆၊ ၁၄၃) </span><br /><span class="fullpost"><br /></span><br /><span class="fullpost">ဥရုေဝလကႆပ, နဒီကႆပ, ဂယာကႆပ, ကုမာရကႆပ-ဟူေသာ ဤငယ္ကုန္, အလြန္ငယ္ကုန္ေသာ မေထရ္တို႔ကို စြဲ၍ ႀကီးျမတ္ေတာ္မူေသာေၾကာင့္ “မဟာကႆပ”ဟု ေခၚသည္။</span><br /><br /><span class="fullpost"><span style="color: red;">မွတ္ခ်က္</span>။ ။ ဗာကုလေထရ္သည္ ကိုယ္တိုင္ ဓုတင္က်င့္ေတာ္မူ၏။ သူတပါးတို႔အား ဓုတင္ကို ေဟာၾကားေတာ္ မမူေခ်။</span><br /><span class="fullpost">ဥပနႏၵေထရ္သည္ ကိုယ္တိုင္ေတာ့ ဓုတင္မက်င့္၊ သူတပါးတို႔အားသာ ဓုတင္ကို ေဟာၾကားေတာ္မူသည္။</span><br /><span class="fullpost">မဟာကႆပေထရ္ကား ကိုယ္တိုင္လည္း ဓုတင္က်င့္၍ သူတပါးတို႔အား ေဟာၾကားေတာ္မူေလသည္။(အံ-႒-၁၊ ၁၂၆၊ ၁၂၇)</span><br /><span class="fullpost"> </span></div> </div> <div class="post-footer-line post-footer-line-1"><span class="post-author vcard"> Posted by: <span class="fn"> <a href="profile/05079652722532594130" rel="author" title="author profile"> mingala </a> </span> </span> <span class="post-timestamp"> at <a class="timestamp-link" href="http://www.mawluu.com/2011/12/blog-post_7469.html" rel="bookmark" title="permanent link"><abbr class="published" title="2011-12-08T17:27:00-08:00">8.12.11</abbr></a> </span> <span class="post-comment-link"> </span> <span class="post-icons"> <span class="item-control blog-admin pid-2137017148"> <a href="post-edit.g?blogID=3801445642892714746&amp;postID=3964492871211655786&amp;from=pencil" title="Edit Post"> <img alt="" class="icon-action" src="http://img2.blogblog.com/img/icon18_edit_allbkg.gif" width="18" height="18" /> </a> </span> </span> </div> <div class="post-footer-line post-footer-line-2"><span class="post-labels"> Labels: <a href="http://www.mawluu.com/search/label/%E1%80%A7%E1%80%90%E1%80%92%E1%80%82%E1%80%B9%E1%80%98%E1%80%BC%E1%80%B2%E1%82%94%E1%80%9B%20%E1%80%9B%E1%80%9F%E1%82%8F%E1%81%B2%E1%80%AC%E1%80%B1%E1%80%91%E1%80%9B%E1%80%B9%E1%80%99%E1%80%BA%E1%80%AC%E1%80%B8" rel="tag">ဧတဒဂ္ဘြဲ႔ရ ရဟႏၲာေထရ္မ်ား</a> </span> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1729245758209384089-8632617753896404588?l=www.dhammaflavour.net' alt='' /></div>The Bliss Of Emancipationhttp://www.blogger.com/profile/08012662755160784652noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1729245758209384089.post-45639340587378107512011-12-09T20:14:00.000+06:302011-12-09T20:16:29.029+06:30<div class="post-body entry-content" id="post-body-3446467587867036280"> <div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://4.bp.blogspot.com/-Y4oMwK5TDi8/TuFik6HnpJI/AAAAAAAABvU/8l4pMi_hbg4/s1600/western-cape-beach.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://4.bp.blogspot.com/-Y4oMwK5TDi8/TuFik6HnpJI/AAAAAAAABvU/8l4pMi_hbg4/s320/western-cape-beach.jpg" width="320" border="0" height="226" /></a></div> <div style="text-align: center;"><br /></div> <div style="text-align: center;"> ဘုရားရွင္ကုိ နတ္သားေမးတဲ့ ေနာက္ဆုံးေမးခြန္းက</div> <div style="text-align: center;"> ကိ ံသု ေစာေရဟိ ဒူဟရံ </div> <div style="text-align: center;"> ဘယ္ဟာကုိ သူခုိး (ဓားျပ) တုိ႔ ခုိးယူလုယက္ႏုိင္ခဲပါသလဲ တဲ့။</div> <div style="text-align: center;"> သူခုိးဓားျပတုိ႔ ခုိးယူလုယက္လုိ႔ မရတဲ့အရာဟာ ဘယ္ဟာျဖစ္ပါသလဲ ေပါ့။</div> <div style="text-align: center;"><br /></div> <div style="text-align: center;"> မီးခံေသတၱာထဲက ဘဏ္ထဲက ေငြေတြ ရတနာပစၥည္းေတြကုိ</div> <div style="text-align: center;"> သူခုိးဓားျပေတြ ခုိးယူလုယက္လုိ႔ မရႏုိင္ဘူးလုိ႔ ထင္ၾကမွာပါဘဲ။</div> <div style="text-align: center;"><br /></div> <div style="text-align: center;"> လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက ကုိယ္ရွာေဖြထားတဲ့ပစၥည္းဥစၥာကုိ </div> <div style="text-align: center;"> အေတာ္ေလး တပ္မက္ၾကတယ္။</div> <div style="text-align: center;"> ကုိယ့္ရဲ႕ ဇနီး မယား သမီး သားေတြကုိ </div> <div style="text-align: center;"> အေတာ္ေလး ခ်စ္ခင္စုံမက္ၾကတယ္။</div> <div style="text-align: center;"> တခ်ဳိ႕မ်ား ကုိယ့္ဇနီးမယားကုိ ေသၿပီး ေနာင္ဘ၀အထိ ယူေဆာင္သြားလုိ႔</div> <div style="text-align: center;"> ရတယ္မ်ားထင္ေနလား မသိဘူး။</div> <div style="text-align: center;"> ခ်စ္လုိက္ၾကတာ၊ ယုယလုိက္ၾကတာ။</div> <div style="text-align: center;"> လုိအပ္တာထက္ကုိ ပုိေနလုိက္တာ။</div> <div style="text-align: center;"><br /></div> <div style="text-align: center;"> ကုိယ့္တုိက္တာ အိမ္ေျမ စည္းစိမ္ေတြကိုလည္း ဒီအတုိင္းဘဲ။</div> <div style="text-align: center;"> တပ္မက္လုိက္ၾကတာ၊ တြယ္တာလုိက္ၾကတာ။</div> <div style="text-align: center;"> ေနာင္ဘ၀ ယူသြားလုိ႔ ရတယ္မ်ား ထင္ေနလားမသိပါဘူး။</div> <div style="text-align: center;"><br /></div> <div style="text-align: center;"> တကယ္ေတာ့ လင္ေယာက္က်ားပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ဇနီးမယားပဲျဖစ္ျဖစ္</div> <div style="text-align: center;"> ေသသြားၿပီဆုိရင္ က်န္ရစ္သူကုိ ေခၚသြားလုိ႔ မရပါဘူး။</div> <div style="text-align: center;"><br /></div> <div style="text-align: center;"> ဒီဘ၀မွာ ေတာ္စပ္တဲ့ ဇနီးမယား ခင္ပြန္းေယာက္က်ားက</div> <div style="text-align: center;"> ဒီဘ၀မွာပဲ ကုိယ္နဲ႔ သက္ဆုိင္ပါတယ္။</div> <div style="text-align: center;"> ဒီဘ၀မွာ ရွာေဖြ စုေဆာင္းထားတဲ့ </div> <div style="text-align: center;"> စည္းစိမ္ဥစၥာ ေငြေရးေၾကးေရးေတြကလည္း</div> <div style="text-align: center;"> ကုိယ္နဲ႔ ဒီဘ၀မွာပဲ သက္ဆုိင္ပါတယ္။</div> <div style="text-align: center;"> ဒီဘ၀မွာသာ ပုိင္ပါတယ္ဆုိတဲ့ ဇနီးမယားကုိေတာင္ </div> <div style="text-align: center;"> သူတပါးက လုယူသြားႏုိင္ေသးတယ္။</div> <div style="text-align: center;"> စည္းစိမ္ဥစၥာလဲ ထုိ႔အတူဘဲ။</div> <div style="text-align: center;"> ဟုိတေလာက ဇနီးေမာင္ႏွံႏွစ္ေယာက္ မနက္ေစာေစာ</div> <div style="text-align: center;"> အုန္းႏုိ႔ေခါက္ဆြဲကပ္ဖုိ႔ ေက်ာင္းကုိလာတယ္။</div> <div style="text-align: center;"> ဆုိင္ကယ္နဲ႔။</div> <div style="text-align: center;"> ေယာက္က်ားက ေရွ႕က ေမာင္း။</div> <div style="text-align: center;"> မိန္းမက ေနာက္က စီး။</div> <div style="text-align: center;"> သူတုိ႔ႏွစ္ဦးၾကားမွာက လက္ကုိင္အိပ္ေလးတင္လုိ႔။</div> <div style="text-align: center;"> ေက်ာင္းကုိ လာတာ။</div> <div style="text-align: center;"> ဆီဆုိင္နားေရာက္ေတာ့ ဆီျဖည့္ဖုိ႔ ဆုိင္ကယ္ကုိ အရွိန္ေလွ်ာ့လုိက္တာနဲ႔</div> <div style="text-align: center;"> ဘယ္အခ်ိန္က ကပ္လုိက္လာမွန္းမသိတဲ့ ဆုိင္ကယ္တစ္စီးက </div> <div style="text-align: center;"> ၀ူး ဆုိ သူတုိ႔ဆုိင္ကယ္နားကုိ ကပ္လုိက္ၿပီး ႏွစ္ေယာက္ၾကားက လက္ကုိင္အိပ္ေလးကို</div> <div style="text-align: center;"> ဆြဲလုၿပီး ေမာင္းထြက္သြားတယ္ တဲ့။</div> <div style="text-align: center;"> လက္ကုိင္အိပ္ထဲမွာက ပတ္စ္ပုိ႔နဲ႔ ေငြနည္းနည္းပါသြားတယ္။</div> <div style="text-align: center;"><br /></div> <div style="text-align: center;"> ႏုိင္ငံျခားမွာေနတာ ပတ္စ္ပုိ႔က အင္မတန္အေရးႀကီးတယ္။</div> <div style="text-align: center;"> ၁၉၉၉ - ခုနစ္ ႏုိင္ငံျခားစထြက္ခါနီးေတာ့</div> <div style="text-align: center;"> ႏုိင္ငံျခားသြားဘူး လာဘူးရွိတဲ့ ဦးဇင္းက ၾသ၀ါဒေခြ်ဘူးတယ္။</div> <div style="text-align: center;"> “ႏုိင္ငံျခားေရာက္ရင္ </div> <div style="text-align: center;"> ပတ္စ္ပုိ႔က အေဖ၊ ေဒၚလာက အေမ၊ </div> <div style="text-align: center;"> ဒီအေဖနဲ႔အေမကုိ ရုိရုိေသေသကုိင္တြယ္ရမယ္၊ </div> <div style="text-align: center;"> လုံလုံၿခဳံၿခဳံသိမ္းဆည္းရမယ္” တဲ့။</div> <div style="text-align: center;"><br /></div> <div style="text-align: center;"> ေျပာခ်င္တာက ကုိယ့္မွာရွိတဲ့ စည္းစိမ္ဥစၥာ ေငြေရး ေၾကးေရးေတြဟာ</div> <div style="text-align: center;"> ဘာမွ အစုိးမရဘူး။ အခ်ိန္မေရြး သူခုိးဓားျပေတြ ခုိးယူ လုယက္သြားႏုိင္တယ္။</div> <div style="text-align: center;"><br /></div> <div style="text-align: center;"> ဒီမွာ နတ္သားရဲ႕</div> <div style="text-align: center;"> သူခုိးဓားျပတုိ႔ ခုိးယူလုယက္လုိ႔ မရတဲ့အရာဟာ ဘယ္ဟာျဖစ္ပါသလဲ ဆုိတဲ့အေမးအတြက္</div> <div style="text-align: center;"> ဘုရားရွင္ရဲ႕ အေျဖကုိ ၾကည့္ရေအာင္။</div> <div style="text-align: center;"><br /></div> <div style="text-align: center;"> ပုညံ ေစာေရဟိ ဒူဟရံ - သူခုိးဓားျပတုိ႔ ခုိးယူလုယက္လုိ႔ မရတဲ့အရာဟာ</div> <div style="text-align: center;"> ကုသုိလ္ေကာင္းမႈျဖစ္ပါတယ္ တဲ့။</div> <div style="text-align: center;"><br /></div> <div style="text-align: center;"> ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြက ၃၁ ဘုံကုိ လက္ခံယုံၾကည္ပါတယ္။</div> <div style="text-align: center;"> ဆုိေတာ့ လူတစ္ဦးတစ္ေယာက္ဟာ ဒီဘ၀နဲ႔တင္ ကိစၥမတုံးေသးပါဘူး။</div> <div style="text-align: center;"> ေနာင္ဘ၀ေတြမွာ (၃၁) ဘုံမွာ က်င္လည္ရအုံးမွာပါ။</div> <div style="text-align: center;"><br /></div> <div style="text-align: center;"> ဒီလုိ ၃၁ ဘုံက်င္လည္တဲ့အခါ ေကာင္းတဲ့ဘုံေရာက္ဖုိ႔</div> <div style="text-align: center;"> ေကာင္းတဲ့မိဘေတြနဲ႔ေတြ႔ဘုိ႔ </div> <div style="text-align: center;"> ေကာင္းတဲ့ဆရာသမားေတြနဲ႔ေတြ႔ဘုိ႔</div> <div style="text-align: center;"> ေကာင္းတဲ့သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ေတြ႔ဘုိ႔က</div> <div style="text-align: center;"> အခု ကုိယ္လုပ္ေနတဲ့အလုပ္က ေကာင္းဘုိ႔ပါ။</div> <div style="text-align: center;"><br /></div> <div style="text-align: center;"> အခု ကုိယ္လုပ္ေနတဲ့အလုပ္က ေနာင္အခါမွာ ေနာင္ဘ၀မွာ</div> <div style="text-align: center;"> ကုိယ္ဘာေကာင္ျဖစ္မလဲဆုိတာ ဆုံးျဖတ္မွာပါ။</div> <div style="text-align: center;"> ကုိယ့္ေနာင္ဘ၀အတြက္ အခု ကုိယ္ဘာလုပ္ေနတယ္ဆုိတာက အဆုံးအျဖတ္ေပးမွာပါ။</div> <div style="text-align: center;"><br /></div> <div style="text-align: center;"> ဆုိလုိတာက</div> <div style="text-align: center;"> အခုကုိယ္လုပ္ေနတဲ့ ေကာင္းမႈကုသုိလ္က ကုိယ့္ေနာက္ကုိ အစဥ္အၿမဲ လုိက္ပါေနမွာပါ။</div> <div style="text-align: center;"> ကုိယ္လုပ္တဲ့ေကာင္းမႈကုသုိလ္ကုိ ကုိယ့္ေနာက္မပါေအာင္</div> <div style="text-align: center;"> ဘယ္သူကမွ တားဆီးပိတ္ပင္လုိ႔မရပါဘူး။</div> <div style="text-align: center;"> ကုိယ္လုပ္တဲ့ေကာင္းမႈကုသုိလ္ကုိ ဘယ္သူခုိးကမွ ခုိးယူလုိ႔ မရပါဘူး။</div> <div style="text-align: center;"> ဘယ္ဓားျပကမွ လုယူ တုိက္ယူလုိ႔ မရပါဘူး။</div> <div style="text-align: center;"> ဒါ့ေၾကာင့္ ဘုရားရွင္က </div> <div style="text-align: center;"> သူခုိးဓားျပတုိ႔ ခုိးယူလုယက္လုိ႔ မရတဲ့အရာဟာ</div> <div style="text-align: center;"> မီးခံေသတၱာထဲက ဘဏ္ထဲက ေငြေတြ ရတနာေတြမဟုတ္ပါဘူး။</div> <div style="text-align: center;"> ကုသုိလ္ေကာင္းမႈျဖစ္ပါတယ္ လုိ႔ ေျပာၾကားခဲ့တာပါ။</div> <div style="text-align: center;"><br /></div> <div style="text-align: center;"> ဒီဂါထာေလးကို အက်ဥ္းခ်ဳပ္လုိက္ရင္</div> <div style="text-align: center;"> အုိသည့္တုိင္ေအာင္ ေကာင္းတာက သီလ အက်င့္ပါ။</div> <div style="text-align: center;"> ကုိယ့္ရင္ထဲ ႏွလုံးသားထဲမွာ တည္ေဆာက္ရမွာက သဒၶါပါ။</div> <div style="text-align: center;"> လူသားေတြအတြက္ ရတနာဆုိတာ ပညာကုိ ေျပာတာပါ။</div> <div style="text-align: center;"> သူခုိးဓားျပတုိ႔ခုိးယူလုယက္လုိ႔ မရတဲ့အရာဟာ ေကာင္းမႈကုသုိလ္ပါ။</div><br /><span class="fullpost"> </span></div> </div> <div class="post-footer-line post-footer-line-1"><span class="post-author vcard"> Posted by <span class="fn"> <a href="profile/01695487089107505783" rel="author" title="author profile"> Dr. Ashin Indaka </a> </span> </span> <span class="post-timestamp"> at <a class="timestamp-link" href="http://www.dhammagarden.com/2011/12/blog-post_09.html" rel="bookmark" title="permanent link"><abbr class="published" title="2011-12-09T09:19:00+08:00">9:19 AM</abbr></a> </span> <span class="post-comment-link"> </span> <span class="post-icons"> <span class="item-action"> <a href="email-post.g?blogID=2610284260040426897&amp;postID=3446467587867036280" title="Email Post"> <img alt="" class="icon-action" src="http://img1.blogblog.com/img/icon18_email.gif" width="18" height="13" /> </a> </span> <span class="item-control blog-admin pid-1868400592"> <a href="post-edit.g?blogID=2610284260040426897&amp;postID=3446467587867036280&amp;from=pencil" title="Edit Post"> <img alt="" class="icon-action" src="http://img2.blogblog.com/img/icon18_edit_allbkg.gif" width="18" height="18" /> </a> </span> </span> <div class="post-share-buttons goog-inline-block"> <a class="goog-inline-block share-button sb-email" href="share-post.g?blogID=2610284260040426897&amp;postID=3446467587867036280&amp;target=email" target="_blank" title="Email This"><span class="share-button-link-text">Email This</span></a><a class="goog-inline-block share-button sb-blog" href="share-post.g?blogID=2610284260040426897&amp;postID=3446467587867036280&amp;target=blog" onclick="'window.open(this.href," height="270,width="475" target="_blank" title="BlogThis!"><span class="share-button-link-text">BlogThis!</span></a><a class="goog-inline-block share-button sb-twitter" href="share-post.g?blogID=2610284260040426897&amp;postID=3446467587867036280&amp;target=twitter" target="_blank" title="Share to Twitter"><span class="share-button-link-text">Share to Twitter</span></a><a class="goog-inline-block share-button sb-facebook" href="share-post.g?blogID=2610284260040426897&amp;postID=3446467587867036280&amp;target=facebook" onclick="'window.open(this.href," height="430,width="640" target="_blank" title="Share to Facebook"><span class="share-button-link-text">Share to Facebook</span></a><div class="goog-inline-block dummy-container"><g:plusone source="blogger" href="http://www.dhammagarden.com/2011/12/blog-post_09.html" size="medium" width="300" annotation="inline"></g:plusone></div> </div> </div> <div class="post-footer-line post-footer-line-2"><span class="post-labels"> Labels: <a href="http://www.dhammagarden.com/search/label/article" rel="tag">article</a>, <a href="http://www.dhammagarden.com/search/label/photo" rel="tag">photo</a> </span> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1729245758209384089-4563934058737810751?l=www.dhammaflavour.net' alt='' /></div>The Bliss Of Emancipationhttp://www.blogger.com/profile/08012662755160784652noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1729245758209384089.post-85960490753362635132011-12-09T20:12:00.000+06:302011-12-09T20:13:38.347+06:30<div class="post-body entry-content" id="post-body-3200017051882674550"> ေရအလွဴရွင္ မယ္ၾကည္လင္...<br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://2.bp.blogspot.com/-kcUkSwGOZ-c/TuFV3vwjMeI/AAAAAAAAEGo/m10aCR5tj3s/s1600/vinnasiri_208.gif" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://2.bp.blogspot.com/-kcUkSwGOZ-c/TuFV3vwjMeI/AAAAAAAAEGo/m10aCR5tj3s/s1600/vinnasiri_208.gif" border="0" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://4.bp.blogspot.com/-3zj0RJaeWcE/TuFV4XKlTZI/AAAAAAAAEGw/FCbDTRDW_G8/s1600/vinnasiri_209.gif" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://4.bp.blogspot.com/-3zj0RJaeWcE/TuFV4XKlTZI/AAAAAAAAEGw/FCbDTRDW_G8/s1600/vinnasiri_209.gif" border="0" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://1.bp.blogspot.com/--Gwd_uJ_lZE/TuFV432HpdI/AAAAAAAAEG4/79aKch4UqOw/s1600/vinnasiri_210.gif" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://1.bp.blogspot.com/--Gwd_uJ_lZE/TuFV432HpdI/AAAAAAAAEG4/79aKch4UqOw/s1600/vinnasiri_210.gif" border="0" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://2.bp.blogspot.com/-XQgMB8wxZFA/TuFV5iUFs2I/AAAAAAAAEHA/dgmndx-tyy4/s1600/vinnasiri_211.gif" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://2.bp.blogspot.com/-XQgMB8wxZFA/TuFV5iUFs2I/AAAAAAAAEHA/dgmndx-tyy4/s1600/vinnasiri_211.gif" border="0" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://3.bp.blogspot.com/-8N3z0L3oTsE/TuFV6PfWlLI/AAAAAAAAEHI/5lXNUdUzIxM/s1600/vinnasiri_212.gif" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://3.bp.blogspot.com/-8N3z0L3oTsE/TuFV6PfWlLI/AAAAAAAAEHI/5lXNUdUzIxM/s1600/vinnasiri_212.gif" border="0" /></a></div><br /><center> <a href="https://docs.google.com/open?id=0B7xZ6Ia9uXXSNGQ0NTAzZGQtMzY5ZC00Y2E3LWI3MzMtZmU0NTNlM2Q1NDNi" target="_blank" title="ၿငိမ္းခ်မ္းပါေစ..."><img src="http://lh4.ggpht.com/_DpNeE1DuRVY/TPLScdgADvI/AAAAAAAALmw/oVzx9MCPGuk/s1600/mo-344.png" border="0" /></a></center> </div> <div class="post-footer-line post-footer-line-1"><span class="post-author vcard"> Posted by <span class="fn">monk lay</span> </span> <span class="post-timestamp"> at <a class="timestamp-link" href="http://www.lknt11.com/2011/12/blog-post_08.html" rel="bookmark" title="permanent link"><abbr class="published" title="2011-12-08T16:28:00-08:00">12/08/2011 04:28:00 PM</abbr></a> </span> <span class="post-comment-link"> </span> <span class="post-icons"> <span class="item-action"> <a href="email-post.g?blogID=1596969726169041865&amp;postID=3200017051882674550" title="Email Post"> <img alt="" class="icon-action" src="http://img1.blogblog.com/img/icon18_email.gif" width="18" height="13" /> </a> </span> <span class="item-control blog-admin pid-680478194"> <a href="post-edit.g?blogID=1596969726169041865&amp;postID=3200017051882674550&amp;from=pencil" title="Edit Post"> <img alt="" class="icon-action" src="http://img2.blogblog.com/img/icon18_edit_allbkg.gif" width="18" height="18" /> </a> </span> </span> <span class="post-backlinks post-comment-link"> </span> <div class="post-share-buttons goog-inline-block"> <a class="goog-inline-block share-button sb-email" href="share-post.g?blogID=1596969726169041865&amp;postID=3200017051882674550&amp;target=email" target="_blank" title="Email This"><span class="share-button-link-text">Email This</span></a><a class="goog-inline-block share-button sb-blog" href="share-post.g?blogID=1596969726169041865&amp;postID=3200017051882674550&amp;target=blog" onclick="'window.open(this.href," height="270,width="475" target="_blank" title="BlogThis!"><span class="share-button-link-text">BlogThis!</span></a><a class="goog-inline-block share-button sb-twitter" href="share-post.g?blogID=1596969726169041865&amp;postID=3200017051882674550&amp;target=twitter" target="_blank" title="Share to Twitter"><span class="share-button-link-text">Share to Twitter</span></a><a class="goog-inline-block share-button sb-facebook" href="share-post.g?blogID=1596969726169041865&amp;postID=3200017051882674550&amp;target=facebook" onclick="'window.open(this.href," height="430,width="640" target="_blank" title="Share to Facebook"><span class="share-button-link-text">Share to Facebook</span></a><div class="goog-inline-block dummy-container"><g:plusone source="blogger" href="http://www.lknt11.com/2011/12/blog-post_08.html" size="medium" width="300" annotation="inline"></g:plusone></div> </div> </div> <div class="post-footer-line post-footer-line-2"><span class="post-labels"> Labels: <a href="http://www.lknt11.com/search/label/%E1%80%9F%E1%80%AD%E1%80%AF%E1%80%80%E1%80%92%E1%80%AE%E1%80%80" rel="tag">ဟိုကဒီက</a> </span> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1729245758209384089-8596049075336263513?l=www.dhammaflavour.net' alt='' /></div>The Bliss Of Emancipationhttp://www.blogger.com/profile/08012662755160784652noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1729245758209384089.post-21959823416506070362011-12-09T20:11:00.000+06:302011-12-09T20:12:22.488+06:30<div class="separator" style="clear: both; text-align: justify;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-WxBI19X_3vw/TuDxd1LrqpI/AAAAAAAAALE/oznEnhWLxUI/s1600/Lord_Buddha_28.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://2.bp.blogspot.com/-WxBI19X_3vw/TuDxd1LrqpI/AAAAAAAAALE/oznEnhWLxUI/s320/Lord_Buddha_28.jpg" width="267" border="0" height="320" /></a></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 200%; text-align: justify;"><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;"><b>“A leader is one who knows the way, goes the way and shows the way.</b>” The Buddha has been described as one of the greatest leaders of all time. What are the duties and qualities of good leadership? We can find that the leader as visionary, as role model, as mediator, as manager, as protector and show the way. There are many qualities as a leader to learn from the Buddha. According to Cank</span><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">ī</span><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;"> sutta, we can see the good qualities as spiritual leaders of the Buddha. They are:<o:p></o:p></span></div><div class="MsoListParagraphCxSpFirst" style="line-height: 200%; margin-left: 0.25in; text-align: justify; text-indent: -0.25in;"><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">1.<span style="font-family: &quot;Times New Roman&quot;; font-size-adjust: none; font-size: 7pt; font-stretch: normal; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; line-height: normal;"> </span></span><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">Araham- He is a worthy one<o:p></o:p></span></div><div class="MsoListParagraphCxSpMiddle" style="line-height: 200%; margin-left: 0.25in; text-align: justify; text-indent: -0.25in;"><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">2.<span style="font-family: &quot;Times New Roman&quot;; font-size-adjust: none; font-size: 7pt; font-stretch: normal; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; line-height: normal;"> </span></span><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">Samm</span><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">ā</span><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">sambuddho-he is Enlightened one<o:p></o:p></span></div><div class="MsoListParagraphCxSpMiddle" style="line-height: 200%; margin-left: 0.25in; text-align: justify; text-indent: -0.25in;"><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">3.<span style="font-family: &quot;Times New Roman&quot;; font-size-adjust: none; font-size: 7pt; font-stretch: normal; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; line-height: normal;"> </span></span><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">Vijj</span><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">ā</span><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">caranasampanno-He is endowed with knowledge and good conduct<o:p></o:p></span></div><div class="MsoListParagraphCxSpMiddle" style="line-height: 200%; margin-left: 0.25in; text-align: justify; text-indent: -0.25in;"><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">4.<span style="font-family: &quot;Times New Roman&quot;; font-size-adjust: none; font-size: 7pt; font-stretch: normal; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; line-height: normal;"> </span></span><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">Sugato- He is the Blessed one who speaks the truth<o:p></o:p></span></div><div class="MsoListParagraphCxSpMiddle" style="line-height: 200%; margin-left: 0.25in; text-align: justify; text-indent: -0.25in;"><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">5.<span style="font-family: &quot;Times New Roman&quot;; font-size-adjust: none; font-size: 7pt; font-stretch: normal; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; line-height: normal;"> </span></span><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">Lokavid</span><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">ū</span><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">- He knows the worlds.<o:p></o:p></span></div><div class="MsoListParagraphCxSpMiddle" style="line-height: 200%; margin-left: 0.25in; text-align: justify; text-indent: -0.25in;"><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">6.<span style="font-family: &quot;Times New Roman&quot;; font-size-adjust: none; font-size: 7pt; font-stretch: normal; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; line-height: normal;"> </span></span><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">Anuttaro purisa damma s</span><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">ā</span><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">rathi-He is the tamer and driver of the hearts of men.<o:p></o:p></span></div><div class="MsoListParagraphCxSpMiddle" style="line-height: 200%; margin-left: 0.25in; text-align: justify; text-indent: -0.25in;"><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">7.<span style="font-family: &quot;Times New Roman&quot;; font-size-adjust: none; font-size: 7pt; font-stretch: normal; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; line-height: normal;"> </span></span><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">Satth</span><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">ā</span><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">devamanuss</span><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">ā</span><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">nam- He is teacher of gods and men.<o:p></o:p></span></div><div class="MsoListParagraphCxSpMiddle" style="line-height: 200%; margin-left: 0.25in; text-align: justify; text-indent: -0.25in;"><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">8.<span style="font-family: &quot;Times New Roman&quot;; font-size-adjust: none; font-size: 7pt; font-stretch: normal; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; line-height: normal;"> </span></span><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">Buddho- He is Enlightened.<o:p></o:p></span></div><div class="MsoListParagraphCxSpLast" style="line-height: 200%; margin-left: 0.25in; text-align: justify; text-indent: -0.25in;"><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">9.<span style="font-family: &quot;Times New Roman&quot;; font-size-adjust: none; font-size: 7pt; font-stretch: normal; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; line-height: normal;"> </span></span><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">Bhagav</span><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">ā</span><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">-He is the Exalted one.<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 200%; text-align: justify;"><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">As a leader, the Buddha led by example. And the Buddha devoted his time forty-five years for the good of others starting his day dawn and working until midnight. He, having purified purified himself through many lifetimes, embodied all the perfection. The Buddha emphasized the importance of leadership according to Dhamma and rules must firs establish himself in piety and righteousness and avoid all the vices. There are ten principles for a leader as follow:<a name="more"></a><o:p></o:p></span></div><div class="MsoListParagraphCxSpFirst" style="line-height: 200%; margin-left: 0.25in; text-align: justify; text-indent: -0.25in;"><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">1.<span style="font-family: &quot;Times New Roman&quot;; font-size-adjust: none; font-size: 7pt; font-stretch: normal; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; line-height: normal;"> </span></span><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">D</span><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">ā</span><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">na- Generosity <o:p></o:p></span></div><div class="MsoListParagraphCxSpMiddle" style="line-height: 200%; margin-left: 0.25in; text-align: justify; text-indent: -0.25in;"><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">2.<span style="font-family: &quot;Times New Roman&quot;; font-size-adjust: none; font-size: 7pt; font-stretch: normal; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; line-height: normal;"> </span></span><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">S</span><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">ī</span><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">la-Morality<o:p></o:p></span></div><div class="MsoListParagraphCxSpMiddle" style="line-height: 200%; margin-left: 0.25in; text-align: justify; text-indent: -0.25in;"><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">3.<span style="font-family: &quot;Times New Roman&quot;; font-size-adjust: none; font-size: 7pt; font-stretch: normal; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; line-height: normal;"> </span></span><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">Parric</span><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">ā</span><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">ga-Sacrifices<o:p></o:p></span></div><div class="MsoListParagraphCxSpMiddle" style="line-height: 200%; margin-left: 0.25in; text-align: justify; text-indent: -0.25in;"><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">4.<span style="font-family: &quot;Times New Roman&quot;; font-size-adjust: none; font-size: 7pt; font-stretch: normal; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; line-height: normal;"> </span></span><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">Ajjava-Honesty<o:p></o:p></span></div><div class="MsoListParagraphCxSpMiddle" style="line-height: 200%; margin-left: 0.25in; text-align: justify; text-indent: -0.25in;"><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">5.<span style="font-family: &quot;Times New Roman&quot;; font-size-adjust: none; font-size: 7pt; font-stretch: normal; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; line-height: normal;"> </span></span><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">Maddava-Kindness<o:p></o:p></span></div><div class="MsoListParagraphCxSpMiddle" style="line-height: 200%; margin-left: 0.25in; text-align: justify; text-indent: -0.25in;"><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">6.<span style="font-family: &quot;Times New Roman&quot;; font-size-adjust: none; font-size: 7pt; font-stretch: normal; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; line-height: normal;"> </span></span><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">Tapo-Self-restraint of senses<o:p></o:p></span></div><div class="MsoListParagraphCxSpMiddle" style="line-height: 200%; margin-left: 0.25in; text-align: justify; text-indent: -0.25in;"><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">7.<span style="font-family: &quot;Times New Roman&quot;; font-size-adjust: none; font-size: 7pt; font-stretch: normal; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; line-height: normal;"> </span></span><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">Akkhoda-Non-hatred<o:p></o:p></span></div><div class="MsoListParagraphCxSpMiddle" style="line-height: 200%; margin-left: 0.25in; text-align: justify; text-indent: -0.25in;"><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">8.<span style="font-family: &quot;Times New Roman&quot;; font-size-adjust: none; font-size: 7pt; font-stretch: normal; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; line-height: normal;"> </span></span><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">Avihimsa-Non-violence<o:p></o:p></span></div><div class="MsoListParagraphCxSpMiddle" style="line-height: 200%; margin-left: 0.25in; text-align: justify; text-indent: -0.25in;"><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">9.<span style="font-family: &quot;Times New Roman&quot;; font-size-adjust: none; font-size: 7pt; font-stretch: normal; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; line-height: normal;"> </span></span><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">Khanti-Patience<o:p></o:p></span></div><div class="MsoListParagraphCxSpLast" style="line-height: 200%; margin-left: 0.25in; text-align: justify; text-indent: -0.25in;"><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">10.<span style="font-family: &quot;Times New Roman&quot;; font-size-adjust: none; font-size: 7pt; font-stretch: normal; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; line-height: normal;"> </span></span><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">Avirodha-Non-opposition <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 200%; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Bell MT&quot;,&quot;serif&quot;; font-size: 20pt; line-height: 200%;">The Buddha and His immediate Disciple<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 200%; text-align: justify;"><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">At one time the Buddha was living in An</span><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">ā</span><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">thapindika’s monastery at Jetavana of S</span><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">ā</span><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">vatthi. Then venerable Punna was getting up from his seclusion in the evening approached to the Buddha and paid respect to him, and sat on a side. After paying respect to the Buddha “Venerable sir, it is good, if I’m advised in short, so that I could abide alone and secluded, zealous to dispel diligently. Then Punna, listen carefully and I will speak. Venerable Punna replied “Alright Sir” to The Buddha. <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 200%; text-align: justify;"><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">The Buddha said: “ Punna, there are pleasing, agreeable, forms cognizable by the eye-consciousness, arousing fondness fondness, attachment and sensual desires. If Bhikkhu delights, welcome and clings to them and it is interested arises and born. Punna, I say, the arising of interest is the arising of unpleasantness. There are pleasing sounds cognizable by the ear, smells cognizable by the nose, and tastes cognizable by the tongue, touches cognizable by the body and ideas cognizable by the mind-consciousness, arousing fondness, attachment and sensual desires. <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 200%; text-align: justify;"><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">Punna, there are pleasing, agreeable, forms, cognizable by eye-consciousness, arousing fondness, attachment and sensual desires. If Bhikkhu, does not delight welcome and cling to them and the interest ceases. That’s why, Punna, I say that the cessation of interest is the cessation of unpleasantness etc. <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 200%; text-align: justify;"><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">Punna, I have advised you in short. Now in which state will you stay? <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 200%; text-align: justify;"><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">“Venerable sir,now that I’m advised in short, it is known as Sun</span><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">ā</span><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">paranta. I will stay there.<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 200%; text-align: justify;"><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">Punna, the people of Sun</span><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">ā</span><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">paranta are rough, if they scold and abuse you, what will you do? <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 200%; text-align: justify;"><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">“Venerable sir, if the people of Sun</span><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">ā</span><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">paranta scold and abuse me, it will occurs to me, indeed the people of Sun</span><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">ā</span><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">paranta are good, they are very good people because they do not hurt me with their hands.<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 200%; text-align: justify;"><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">Punna, If the people of Sun</span><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">ā</span><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">paranta hurt you with their hands, what will you do to them? <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 200%; text-align: justify;"><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">“Venerable sir, if the people of Sun</span><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">ā</span><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">paranta hurt me with their hands, it will occur to me, indeed the people of Sun</span><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">ā</span><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">paranta are very good people, because they do not hurt me with clods.<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 200%; text-align: justify;"><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">Punna, if the people of Sun</span><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">ā</span><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">paranta hurt you with clods, what will you do to them?<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 200%; text-align: justify;"><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">“Venerable sir, if the people of Sun</span><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">ā</span><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">paranta hurt me with clods, it will occur me, indeed the people of Sun</span><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">ā</span><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">paranta are very good people because they do not hurt me with a stick.<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 200%; text-align: justify;"><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">Punna, if the people Sun</span><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">ā</span><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">paranta hurt you with a stick, what will you do to them? <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 200%; text-align: justify;"><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">“Venerable sir, if the people of Sun</span><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">ā</span><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">paranta hurt me with a stick, it will occur to me, indeed the people of Sun</span><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">ā</span><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">paranta are very good people because they do not hurt me with sharp weapon.<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 200%; text-align: justify;"><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">Punna, if the people of Sun</span><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">ā</span><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">paranta hurt you with sharp weapon, what will you do to them?<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 200%; text-align: justify;"><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">“Venerable sir, if the people of Sun</span><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">ā</span><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">paranta hurt me with sharp weapon, it will occur to me, indeed the people of Sun</span><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">ā</span><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">paranta are very good people because they do not end my life with sharp weapon.<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 200%; text-align: justify;"><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">Punna, if the people of Sun</span><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">ā</span><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">paranta put an end to your life with a sharp weapon, what will you do to them?<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 200%; text-align: justify;"><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">Venerable sir, if the people of Sun</span><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">ā</span><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">paranta put an end to my life, it will occur to me thus, there are disciples of the Buddha, who loathing the body, being disgusted with the body, shunning the body search for an assassin. Here I have got an assassin even without a search.<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 200%; text-align: justify;"><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">“Good! Good! Punna, it is possible for you to stay there endowed with that appeasement in the teaching, you may do as you wish now.<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 200%; text-align: justify;"><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">Venerable Punna, delighting in the teaching of the Buddha, got up from his seat and paid respect to the Buddha. Finally, venerable Punna, left to Sun</span><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">ā</span><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">paranta and stay there during the rainy season, made about five hundred male devotees and about five hundred female devotees.<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 200%; text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 200%; text-align: justify;"><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">In conclusion, I would like to say that the Buddha was born to dispel the darkness of ignorance and to show the world how to get rid of suffering and disease, decay and death and all the worries and miseries of living beings. According to some beliefs, a certain god will appear in this world from time to time to destroy wicked people and to protect the good ones. The Buddha did not appear in this world to destroy wicked people but to show them the correct way. Then, to the Buddha, religion was not a bargain but a way to enlightenment. He did not want followers with blind faith. He wanted followers who could think freely and wisely. The Buddha said “As an elephant in the battle-field endures the arrows that are shot into him, so will I endure the abuse and unfriendly expressions of others.” (Dhammapada) the Budddha is the greatest conquerer the world has ever seen. His teaching illuminates the way for mankind to cross from a world of darkness, hatred and suffering to a new world of light, love and happiness. <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 200%; text-align: justify;"><b><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">Ashinjotipala(5.12.2011)<o:p></o:p></span></b></div><span style="font-size: 14pt; line-height: 200%;"><b>(Just sharing my assignment)</b></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1729245758209384089-2195982341650607036?l=www.dhammaflavour.net' alt='' /></div>The Bliss Of Emancipationhttp://www.blogger.com/profile/08012662755160784652noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1729245758209384089.post-85843419568373943732011-12-09T19:01:00.000+06:302011-12-09T19:02:30.093+06:30<div>၂၀၁၁ ခုႏွစ္ ဒီဇင္ဘာလ ၉ ရက္ေန႔ (၁၃၇၃ ခုႏွစ္ နတ္ေတာ္လဆန္း ၁၄ ရက္) ေသာၾကာေန႔</div><div>စကၤာပူစံေတာ္ခ်ိန္ ၀၀း၀၀ နာရီမွ ၂၄း၀၀ နာရီ အထိ...</div><br /><br /><div style="color: blue;"><b>ဆရာေတာ္ဝါယာမိႏၵ(ေျမာက္ဦး) ေဟာၾကားေတာ္မူအပ္ေသာ</b></div><br /><div style="color: rgb(75, 8, 138);"><br />၁။ အဓိပၸာယ္ရွိေသာဘဝ တရားေတာ္<br />၂။ မေမ့ၾကပါနဲ႔ တရားေတာ္<br />၃။ ေနာင္တမရၾကပါနဲ႔ တရားေတာ္<br />၄။ မိုက္သူခံ ထိုက္သူစံ တရားေတာ္<br />၅။ သစၥာေလးပါးျမတ္တရား တရားေတာ္<br />၆။ ဝိပႆနာ အေျခခံ အေျဖမွန္ တရားေတာ္<br />၇။ အေဖာ္ေကာင္းရွိပါေစ တရားေတာ္<br />၈။ မျပဳမျဖစ္ ျပဳမွျဖစ္ တရားေတာ္<br />၉။ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုၾကည့္ နိဗၺာန္ထိ တရားေတာ္<br />၁၀။ ကိုယ္သာနာ၍ စိတ္မနာပါေစႏွင့္ တရားေတာ္<br />၁၁။ သူေတာ္ေကာင္းဥစၥာ ခုႏွစ္ျဖာ တရားေတာ္<br />၁၂။ စိတ္ကိုျပဳျပင္ နိဗၺာန္၀င္ တရားေတာ<br />၁၃။ နီးလွ်က္နဲ႔ေ၀း တရားေတာ္<br />၁၄။ ရည္ရြယ္ခ်က္ႀကီးပါေစ တရားေတာ္<br />၁၅။ သစၥာတရားႏွင့္ သစၥာစကား တရားေတာ္<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1729245758209384089-8584341956837394373?l=www.dhammaflavour.net' alt='' /></div>The Bliss Of Emancipationhttp://www.blogger.com/profile/08012662755160784652noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1729245758209384089.post-80540250774671234882011-12-09T18:46:00.001+06:302011-12-09T18:49:24.664+06:30<div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 150%;">၂၀၁၁ ခုႏွစ္၊ နို၀င္ဘာလအတြက္ ဓမၼနန္းေတာ္၏ ဓမၼစာေပဆုိင္ရာ က်မ္းစာအုပ္မ်ား လွဴဒါန္းမႈကို စစ္ကိုင္းေတာင္ရုိးမွ စာသင္သားသံဃာ( ၃၀၀ ) ေက်ာ္သီတင္းသုံးေနထုိင္ေတာ္မူေသာ ဇိေနာဒယပရိယတၱိစာသင္တုိက္ အတြင္းရွိ သာမေဏ ေက်ာ္ကိုရင္ငယ္မ်ားအား လွဴဒါန္းျဖစ္ခဲ့ပါတယ္၊ တုိက္တိုက္ဆုိင္ဆုိင္ စာေရးသူကုိယ္တုိင္ ျမန္မာျပည္ကို ေရာက္ရွိေနခ်ိန္မို႔ ဒီတႀကိမ္မွာေတာ့ ကိုယ္တုိင္ကိုယ္က် လွဴဒါန္းျဖစ္ခဲ့တယ္။ </span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 150%;">က်မ္းစာအုပ္မ်ား လွဴဒါန္းမႈကို အလွဴရွင္မ်ား ပိုမို ပီတိျဖစ္ေစရန္ဟူေသာ ရည္ရြယ္ခ်က္၊ မိမိတို႔ လွဴဒါန္းလိုက္ေသာ စာအုပ္မ်ားကုိ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ၾကာရွည္စြာ သံဃာမ်ား အသုံးျပဳနုိင္ေစရန္ ဟူေသာ ရည္ရြယ္ခ်က္မ်ားျဖင့္ စိတ္ရွည္ရွည္ျဖင့္ ကပ္ထူဖုံးျဖင့္ အလွဴရွင္ကမၺည္းထိုးကာ ၿပီးစီးသည္အထိ ေစာင့္ဆိုင္းကာ လွဴဒါန္းျဖစ္ခဲ့တာပါ၊</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 150%;"> </span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 150%;">သံဃာမ်ား လိုအပ္ေသာ စာအုပ္စာရင္းမ်ားကို မႏၱေလးၿမိဳ႕ရွိ စာအုပ္ဆိုင္တြင္ လွမ္းမွာယူၿပီး ဂ်ပ္ထူအဖုံး ဖုံးေစကာ စစ္ကိုင္းေတာင္ရုိးရွိ စာသင္တုိက္ေက်ာင္းတုိက္မ်ားဆီကို တကူးတက သယ္ယူၿပီး လွဴဒါန္းရတာမို႔ အခုလို ဒီဇင္ဘာ လဆန္းပိုင္းမွပဲ လွဴဒါန္းမႈ ၿပီးစီးပါေတာ့တယ္။ </span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 150%;">ဒီတႀကိမ္မွာလည္း ဇိေနာဒယစာသင္တုိက္မွာ ၀ါဆိုသံဃာ သုံးရာေက်ာ္ ရွိေသာ္လည္း သာမေဏ ေက်ာ္ စာေမးပြဲ ေျဖဆို ေသာ သာမေဏမ်ားက အနည္းစုသာ ရွိခဲ့ပါတယ္၊ ဒါေၾကာင့္ စာေမးပြဲအတြက္ အားယူေနၾကေသာ ကိုရင္ငယ္မ်ားအား စာအုပ္ေရ ( ၂၇ ) အုပ္ လွဴဒါန္းျဖစ္ခဲ့တယ္။ </span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 150%;"> <span style="color: red;">ႏို၀င္ဘာလအတြက္ ဓမၼစာေပ အလွဴရွင္ </span></span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 150%;">အရွင္သုနႏၵာလကၤာရ M.A အား အမႈးထား၍ စကၤာပူနိင္ငံမွ ေမာင္ေဇာ္၀င္းထုိက္ က ပညာပါရမီျဖစ္ေစရန္ နိဗၺာန္ရည္မွန္း လွဴဒါန္းပါသည္။ </span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; text-align: justify;"><span style="color: red; font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 150%;">လွဴဒါန္းခဲ့ေသာ ဓမၼစာအုပ္မ်ား စာရင္း </span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 150%;">၁။ အဂုၤတၱရ အ႒ကထာ ဒုတိယအုပ္ ၁ အုပ္ ၅၀၀၀ က်ပ္၊</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 150%;">၂။ အဂုၤတၱရ အ႒ကထာ တတိယအုပ္ ၁ အုပ္ ၅၀၀၀ က်ပ္၊</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 150%;">၃။ တိပိဋက ပါဠိျမန္မာ အဘိဓာန္ ပထမတြဲ ၁ အုပ္ ၁၂၅၀၀ က်ပ္၊</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 150%;">၄။ တိပိဋက ပါဠိျမန္မာ အဘိဓာန္ ဒုတိယတြဲ ၁ အုပ္ ၁၂၅၀၀ က်ပ္၊</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 150%;">၅။ တိပိဋက ပါဠိ ျမန္မာ အဘိဓာန္ တတိယတြဲ ၁ အုပ္ ၁၂၅၀၀ က်ပ္၊</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 150%;">၆။ မဟာ၀ါ မွတ္တမ္း ၁ အုပ္ ၃၃၀၀ က်ပ္၊</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 150%;">၇။ အဂၤုတၱရ ပါဠိေတာ္ နိႆယ ပထမတြဲ ၅၅၀၀ က်ပ္၊</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 150%;">၈။ အဂၤုတၱရ ပါဠိေတာ္ နိႆယ တတိယတြဲ ၅၅၀၀ က်ပ္၊</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 150%;">၉။ ကစၥည္း ဘာသာဋီကာ ဒုတိယတြဲ ၂ အုပ္၊ တအုပ္ ၄၇၀၀ ႏႈံးျဖင့့္ ၉၄၀၀ က်ပ္။ </span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 150%;">၁၀။ ဋီကာေက်ာ္ ပါ႒္ ၁အုပ္ ၃၃၀၀ က်ပ္၊</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 150%;">၁၁။ ရူပသိဒၶိ ပါဠိ ၁ အုပ္ ၄၀၀၀ က်ပ္၊</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 150%;">၁၂။ ရူပသိဒၶိ ဘာသာဋီကာ ပထမတြဲ ၂ အုပ္၊ တအုပ္ ၄၇၀၀ ႏႈံးျဖင့္ ၉၄၀၀ က်ပ္၊</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 150%;">၁၃။ ရူပသိဒၶိ ဘာသာဋီကာ ဒုတိယတြဲ ၄ အုပ္၊ တအုပ္ ၄၇၀၀ ႏႈံးျဖင့္ ၉၄၀၀ က်ပ္၊</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 150%;">၁၄။ ဓမၼပဒ ပန္းကုံး ၃ အုပ္၊ တအုပ္ ၆၅၀၀ ႏႈံးျဖင့္ ၁၉၅၀၀ က်ပ္၊</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 150%;">၁၅။ ဓာတြတၳပန္းကုံး ၆ အုပ္၊ တအုပ္ ၈၅၀၀ ႏႈံးျဖင့္ ၅၁၀၀၀ က်ပ္၊ </span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10p