* သဗၺဒါနံ ဓမၼဒါနံ ဇိနာတိ၊ * သဗၺရသံ ဓမၼရေသာ ဇိနာတိ။

* သဗၺဒါနံ ဓမၼဒါနံ ဇိနာတိ၊     * သဗၺရသံ ဓမၼရေသာ ဇိနာတိ။

နမတၳဳ ဗုဒၶါနံ နမတၳဳ ေဗာဓိယာ။ နေမာ ဝိမုတၱာနံ၊ နေမာ ဝိမုတၱိယာ။

ဘုရားရွင္တို ့အား ရွိခိုးပါ၏။
ဘုရားရွင္တို ့၏ မဂ္ဥာဏ္ ဖိုလ္ဥာဏ္အား ရွိခိုးပါ၏။
ကိေလသာတို ့မွ လြတ္ေျမာက္ေတာ္မူၾကေသာ ဘုရားရွင္တို ့အား ရွိခိုးပါ၏။
ထိုဘုရားရွင္တို ့၏ ဝိမုတၱိငါးပါးအား ရွိခိုးပါ၏။

ကရုဏာလက္မ်ား ကမ္းလင့္ေပးပါ...

ကရုဏာလက္မ်ား ကမ္းလင့္ေပးပါ...
စား၀တ္ေနေရးအဆင္ေျပေစရန္ ဆန္အိတ္လွဴျခင္း ႏွင့္ အျခားလိုအပ္သည္မ်ား လွဴဒါန္းျခင္းတို႔ျဖင့္ လစဥ္ ေထာက္ပံ့သြားမည္ျဖစ္ပါသည္။ သီလရွင္ႏွင့္ ေက်ာင္းသားမ်ား ေအာင္ျမင္စြာ ပညာသင္ၾကားႏိုင္ေရး အတြက္ အနီးကပ္စာျပေပးမည့္ ဆရာမ (၆) ဦးအား တစ္လလွ်င္ (၅) ေသာင္းက်ပ္ျဖင့္ ငွါးရမ္းေပးရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။ ပညာေရးအလွဴအား ေစတနာရွင္မ်ားမွလည္း ပါ၀င္ လွဴဒါန္းႏိုင္ပါသည္။ ေကာက္ခံရရွိေသာ အလွဴေငြမ်ားအား ဘဏ္စာအုပ္ထားရွိ၍ ေငြစာရင္းရွင္းတမ္းအား လစဥ္ေဖာ္ျပသြားမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ေက်ာင္းသား/ေက်ာင္းသူမ်ား၏ မွတ္တမ္းမ်ားအား အလွဴရွင္မ်ားထံသို႔လည္း ေပးပို႔သြားပါမည္။

ပညာေရးအလွဴေတာ္ ႏႈိးေဆာ္ခ်က္


ရန္ကုန္ျမိဳ႕ အေသာကာရာမ သီလရွင္စာသင္တုိက္မွ နဝမတန္း ေျဖဆုိမည့္ သီလရွင္ ဆရာေလးမ်ားအတြက္ ဆရာ၊ ဆရာမမ်ား လစဥ္ ထားေပးႏုိင္ရန္ ပညာေရးအလွဴရွင္မ်ား လုိအပ္ေနပါသည္။ ေရႊေစတီ ဘုန္းေတာ္ၾကီးသင္ပညာေရးေက်ာင္းတြင္လည္း ဆင္းရဲႏြမ္းပါးသည့္ ၉ တန္းႏွင့္ ၁၀ တန္း ေက်ာင္းသားမ်ား ေက်ာင္းအိပ္ေက်ာင္းစား ေနထုိင္ပညာဆည္းပူးႏုိင္ေရးအတြက္ ကူညီေထာက္ပံ့မည့္ ကုသုိလ္ရွင္မ်ား လုိအပ္လ်က္ ရွိပါသည္။ ေစတနာရွင္ အလွဴရွင္မ်ား အေနျဖင့္ ေထရဝါဒ ဗုဒၶဘာသာ လူငယ္မ်ားအသင္း http://www.mmtheravada.org ဖုန္း
09-73062811, 09-5505176 သုိ႔ ဆက္သြယ္လွဴဒါန္းၾကေစလုိပါသည္။

သီလရွင္ ဆရာေလးမ်ားႏွင့္ ကေလးမ်ား ဇြန္လအမီ ေက်ာင္းတက္ႏုိင္ေရးအတြက္ ကာလဒါန ကုသုိလ္အျဖစ္ သဒၶါတတ္အား နည္းမ်ားမဆုိ လွဴဒါန္းကူညီၾကပါရန္ ႏႈိးေဆာ္အပ္ပါသည္။

၀ိမုတၱိရသ အဖြဲ႔သားမ်ား

------------------------
ေနာက္ဆက္တြဲသတင္း.....

ပညာေရးအလွဴေတာ္လႉဒါန္းမည့္အစီအစဥ္

ေထရ၀ါဒဗုဒဘာသာ လူငယ္မ်ား အသင္းမွ ဦးစီး၍ (၂၀၁၁) ခုႏွစ္တြင္ န၀မတန္းသို႔ တက္ေရာက္မည့္ ေက်ာင္းသား (၂၅) ေယာက္ႏွင့္ ေက်ာင္းသူ (၂၅) ေယာက္အား ပညာေရးေထာက္ပံ့မႈျပဳလုပ္ေပးႏိုင္ရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။

ျပဳလုပ္မည့္အစီအစဥ္

ေက်ာင္းသားမ်ားအား ေရႊေစတီဘုန္းႀကီးေက်ာင္း (ဆရာေတာ္ ဦးေတဇႏၵိ၊ ခ/(၃) ရက္ကြက္၊ ေရႊေစတီေက်ာင္း၊ မဂၤလာဒုံၿမိဳ႕နယ္) တြင္ထားရွိမည္ျဖစ္ၿပီး ေက်ာင္းသားမ်ားသည္ မိမိတို႔ ဆႏၵအေလ်ာက္ ကိုရင္၀တ္လိုကလည္း ၀တ္ႏိုင္ပါသည္။ ေက်ာင္းသူမ်ားအား အေသာကာရာမ သီလရွင္စာသင္တိုက္ (ဆရာေလးေဒၚသုနႏၵာ (ဖုန္း-၀၉-၈၆၂၈၈၁၁)၊ ၀ါယာလက္ေစ်းမွတ္တိုင္၊ ေရႊႏွင္းဆီရပ္ကြက္၊ မဂၤလာဒံုၿမိဳ႕နယ္) တြင္ထားရွိပါမည္။ အေသာကာရာမေက်ာင္းမွ သီလရွင္မ်ားသာလက္ခံသည္ျဖစ္၍ ေက်ာင္းသူမ်ားမွာ သီလရွင္၀တ္ရပါမည္။ သီလရွင္မ်ားတက္ေရာက္ရမည့္ အ.ထ.က ေက်ာင္းမွာ အေသာကာရာမ ေက်ာင္းမွလက္ရွိ သီလရွင္မ်ား တက္ေရာက္ေနေသာ ေက်ာင္းျဖစ္၍ ပညာသင္ၾကားမႈတြက္ အခက္အခဲ မရွိႏိုင္ပါ။ စာသင္သူမ်ား စား၀တ္ေနေရးအဆင္ေျပေစရန္ ဆန္အိတ္လွဴျခင္း ႏွင့္ အျခားလိုအပ္သည္မ်ား လွဴဒါန္းျခင္းတို႔ျဖင့္ လစဥ္ ေထာက္ပံ့သြားမည္ျဖစ္ပါသည္။ သီလရွင္ႏွင့္ ေက်ာင္းသားမ်ား ေအာင္ျမင္စြာ ပညာသင္ၾကားႏိုင္ေရး အတြက္ အနီးကပ္စာျပေပးမည့္ ဆရာမ (၆) ဦးအား တစ္လလွ်င္ (၅) ေသာင္းက်ပ္ျဖင့္ ငွါးရမ္းေပးရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။ ပညာေရးအလွဴအား ေစတနာရွင္မ်ားမွလည္း ပါ၀င္ လွဴဒါန္းႏိုင္ပါသည္။ ေကာက္ခံရရွိေသာ အလွဴေငြမ်ားအား ဘဏ္စာအုပ္ထားရွိ၍ ေငြစာရင္းရွင္းတမ္းအား လစဥ္ေဖာ္ျပသြားမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ေက်ာင္းသား/ေက်ာင္းသူမ်ား၏ မွတ္တမ္းမ်ားအား အလွဴရွင္မ်ားထံသို႔လည္း ေပးပို႔သြားပါမည္။ အေသးစိတ္ေဆာင္ရြက္မည့္ အခ်က္အလက္မ်ားအားလည္း ဆက္လက္ေဖာ္ျပသြားပါမည္။

ေလ်ာက္ထားမည့္ သူမ်ား ျပည့္စုံရမည့္အခ်က္မ်ားမွာ

(က) ေက်ာင္းသူမ်ားမွာ သီလရွင္၀တ္ႏိုင္ရပါမည္။

(ခ ) မိဘမ်ားမွ ေနထိုင္ရန္ခြင့္ ျပဳသူျဖစ္ရပါမည္။

(ဂ ) စာသင္သားမ်ားေနထိုင္မည့္ ေက်ာင္းတြင္း စည္းကမ္းမ်ားကို တိက်စြာလိုက္နာရပါမည္။

(ဃ) ေက်ာင္းထားရန္ အမွန္တကယ္အခက္အခဲ ရွိေနသူျဖစ္ရပါမည္။

အထက္ပါအခ်က္အလက္မ်ားႏွင့္ ျပည့္စုံသူမ်ားသည္ ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာလွဴငယ္မ်ား အသင္းသို႔ ဆက္သြယ္ေမးျမန္းႏိုင္ပါသည္။ (http://mmtheravada.org)

ဆက္သြယ္ရန္လိပ္စာ

ကိုထြန္းထြန္းလိႈင္

ဖုန္း ၀၉-၇၃၀၆၂၈၁၁

htunhtunhlaing82@gmail.com

winthu.tbyo@gmail.com

thantzin83@gmail.com

Tuesday, September 27, 2011

ဓမၼဂဂၤါပါဠိသင္ခန္းစာ(၁၄)

မေရးရင္လည္း မေရးျဖစ္ေတာ့ဘူး...။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ စမိမွေတာ့ လမ္းဆံုးေရာက္ေအာင္ သြားပါမွ...။ ကဗ်ာဆရာ ဒကာတာရာမင္းေ၀ရဲ႕ '' လြယ္အိတ္ညိဳတစ္လံုးကို လြယ္ရင္း ရာဇ၀င္ထဲမွာ ခရီးဆက္ရဦးမယ္'' ဆိုသလိုပ..။ ေလ့က်င့္ခန္းေတြ ပံုမွန္လုပ္ၿပီး ပို႕တဲ့ တပည့္ေတြရဲ႕ ေလ့က်င့္ခန္းေတြကိုလည္း ဖတ္ရပါရဲ႕..။

မသိမသာ ေခ်ာင္ကပ္ရင္း ဟိုစၾကာ၀ဠာအနားေရးအထိ မစၥတာေဟာ့ကင္းရဲ႕ တြင္းနက္ၾကီးထဲထိ ပုန္ေရွာင္ၾကေလသူေတြလည္း မနည္းေပဘူး..။ ပိုးဖလံမ်ိဳး ပါဠိတိုး ကိုယ္က်ိဳးမနည္းေစလိုတဲ့ ဂုရုတစ္ပါးကေတာ့ ကရုဏာေတြ ဧရာ၀တီျမစ္ၾကီးေလာက္ပြားေပမယ့္ ...တပည့္ေက်ာ္အေပါင္းက ဥေပကၡာဆည္ၾကီးနဲ႕ ပိတ္ထားၾကေလဟန္ထင့္...။ ေရေတြ မစီး.....။ ေလ့က်င့္ခန္းေတြ မစီး...။ အထီးက်န္မင္နီတံတစ္ေခ်ာင္းနဲ႕...ေျခာက္ခမ္းေနတဲ့ ျမစ္ၾကီးထဲ...။
ေအာ္ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ....မအားခ်င္းၾကီးမက မအားၾကတာ....(ဟုတ္ေလာက္ေပရဲ႕..) လို႕သာ စုတ္တသပ္သပ္ ေလတခြ်န္ခြ်န္ ေမတၱာတံခြန္သာ လႊတ္ရေပေတာ့..။

အဲဒီလိုေလးမ်ား ဟုတ္ေလာက္ပါရဲ႕ ျဖစ္ေလာက္ပါရဲ႕လို႕မ်ား.. ပါဠိဘာသာနဲ႕ ေရးခ်င္ရင္ Optative (or Potential) Mood ၾကိယာမ်ားကို သံုးစြဲရပါသတဲ့..။ ပါဠိသဒၵါက်မ္းေတြကေတာ့ သတၱမီ၀ိဘတ္ၾကိယာလို႕ အမည္တပ္ၾကေလရဲ႕..။ ဘုရားရွင္က မိဂဒါ၀ုန္ကို ဓမၼစၾကာတရားဦးေဟာဖို႕ အၾကြလမ္းမွာ ဥပကၾကီးနဲ႕ေတြ႕ေတာ့ ငါဘုရားဟာ ျပိဳင္ဘက္မဲ့ေအာင္ႏိုင္သူ (အနႏၱဇိန)လို႕လည္း မိန္႕ျမြက္လိုက္ေရာ.. ဥပကၾကီးက မယံုေရးခ်မယံု.. ဒါေပမယ့္ ယဥ္ေက်းစြာ ''ဟုတ္ေလာက္ပါရဲ႕ ငါ့ရွင္ရယ္''တဲ့ ေျပာသြားတာ ဒီၾကိယာနဲ႕ပဲ..။ ဟုေပယ် အာ၀ုေသာ....။

ဒီၾကိယာ
ရဲ႕ နယ္ပယ္ကလည္း သင္ခန္းစာ (၁၃)မွာ ျပခဲ့တဲ့ ပဥၥမီ၀ိဘတ္မ်ားလို က်ယ္ျပန္႕ပါတယ္..။
မေရရာမႈ(Supposition)
သံသယ(Doubt)
ျဖစ္ႏိုင္ေခ်(Possibility)
ႏုညံ့တဲ့ခိုင္းေစမႈ(Mild Command)
ေတာင္းဆိုမႈ(Request)
ဖိတ္ေခၚမႈ(Invitation)
ယဥ္ေက်းတဲ့ေမးခြန္း( Courteous Question)နဲ႕
၀တ္ျပဳဆုေတာင္းျခင္း( Prayer) ဆိုတဲ့ အဓိပၸါယ္ေတြနဲ႕ ဒီၾကိယာေတြကို သံုးစြဲရပါတယ္..။

အဂၤလိပ္ဘာသာနဲ႕ ဘာသာျပန္မယ္ဆိုရင္ေတာ့ may, might, should , would ဆိုတဲ့ အကူၾကိယာေတြကို သံုးစြဲရမွာပ..။ ျမန္မာလိုေတာ့ ...ျဖစ္ေလာက္တယ္ ျဖစ္သင့္တယ္ ျဖစ္ပါေစ...ဆိုတာမ်ိဳးေပပဲ..။

ၾကိယာေနာက္ဆက္ေလးေတြ မွတ္ရေအာင္ေလ...။

ဧယ် -------------------------------------ဧယ်ံဳ
ဧယ်ာသိ----------------------------------ဧယ်ာထ
ဧယ်ာမိ...............................................................ဧယ်ာမ


ကဲ အ(a)သရဆံုး ၾကိယာအေျခခံပုဒ္နဲ႕ ဆက္ၾကည့္..
ပစ(paca) (ခ်က္)
ပေစယ်------------------ပေစယ်ံဳ
ပေစယ်ာသိ--------------ပေစယ်ာထ
ပေစယ်ာမိ-----------------ပေစယ်ာမ

အာ-သရဆံုးၾကိယာအေျခခံပုဒ္
ကိဏာ(kinā)(၀ယ္)
ကိေဏယ်---------------ကိေဏယ်ဳံ
ကိေဏယ်ာသိ-----------------ကိေဏယ်ာထ
ကိေဏယ်ာမိ---------------------ကိေဏယ်ာမ

ဧ-သရဆံုး ၾကိယာအေျခခံပုဒ္
ေဒေသ (dese) (ေဟာၾကား)
ေဒသယ်--------------------ေဒေသယ်ံဳ
ေဒေသယ်ာသိ------------------ ေဒေသယ်ာထ
ေဒေသယ်ာမိ-------------------- ေဒေသယ်ာမ


ၾသ-သရဆံုးၾကိယာအေျခခံပုဒ္
ကေရာ(karo)(ျပဳလုပ္) (ထူးျခားတဲ့ ပုဒ္ေတြ ပုဒ္လာတာကို သတိျပဳ..)
ကေရယ် (ကယိရာ၊ကေရ) --------------------------- ကေရယ်ံဳ(ကယိရံု)
ကေရယ်ာသိ(ကယိရာသိ)-------------------------------ကေရယ်ာထ(ကယိရာထ)
ကေရယ်ာမိ(ကယိရာမိ)------------------------------- ကေရယ်ာမ(ကယိရာမ)

ထူးျခားၾကိယာအေျခခံပုဒ္မ်ား
ဟန(hana) (သတ္)
ဟေနယ်--------------------------------- ဟေနယ်ံဳ
ဟေနယ်ာသိ------------------------------ ဟေနယ်ာထ
ဟေနယ်ာမိ -------------------------------------ဟေနယ်ာမ

အသ(as)(ရွိ၊ျဖစ္)
သိယာ(အႆ)--------------------------------------သိယ်ံဳ (အႆု၊သိယံသု)
သိယာ(အႆ) ---------------------------------------- အႆထ
သိယံ(အႆံ)------------------------------------- အႆာမ

စကားလံုးအသစ္ေလးေတြ မွတ္ၾကေပဦး..။ အသံုးတည့္မွာပါ..။

ဣတၳံ -ယင္းသို႕အားျဖင့္..ဤနည္းျဖင့္... ဒီလိုနဲ႕...(thus, in this way)
တထာ -ထိုနည္းအားျဖင့္၊ ထို႕အတူ (So, in that way)
ယထာ -အၾကင္သို႕ေသာနည္းျဖင့္၊ (in whatever way, such as)
ုကထံ-ဘယ္သို႕ေသာနည္းျဖင့္၊ ဘယ္လိုနည္းနဲ႕ (How?, in what way?)
ဧ၀ံ-ဤသို႕
န- မဟုတ္
သေစ -အကယ္၍ (if)
ယဒိ-အကယ္၍ (if)

ဒီၾကိယာေတြနဲ႕တြဲၿပီး သေစ သို႕မဟုတ္ ယဒိဆိုတဲ့ စကားလံုးေတြ သံုးေလ့ရွိတယ္..။ ''အကယ္၍ '' ဆိုတဲ့ အဓိပၸါယ္နဲ႕ေလ..။ အဂၤလိပ္ဘာသာစကားမွာေတာ့ Conditional ၀ါက်ေတြလို႕ ေျပာရင္ ထင္သာျမင္သာရွိေလမလား..။

အကယ္၍ သင္ ထမင္းခ်က္လ်င္ ငါစားရေပလိမ့္မည္။
ႈIf you (would) cook , I would eat... ဆိုသဟာမ်ိဳးေပပ..

ပါဠိလိုေလး ေရးၾကည့္ေတာ့
သေစ တြံ ဘတၱံ ပေစယ်ာသိ၊ အဟံ ဘုဥၹာမိ။

သူသြားမည္ဆိုလ်င္ သြားႏိုင္၏။
If he would go, he is able.
သေစ ေသာ ဂေစၦယ်၊ ေသာ သေကၠာတိ။ (သကၠ=စြမ္းႏိုင္)(be able)

ေလ့က်င့္ခန္းေလးေတြ လုပ္လိုက္ရင္ သေဘာေပါက္သြားမွာပါ..။
ျမန္မာျပန္ၾကပါ (ျပည္ေတာ္ျပန္ျခင္း မျပန္ျခင္း ပါဠိသင္ခန္းစာနဲ႕ မဆိုင္.)

  1. ေသာ တၾတ ကေသယ်။
  2. တုေမွ ဣဓ ၀ေပယ်ာထ။
  3. မယံ ပေႆယ်ာမ။
  4. ေတ တဟႎ သေယယ်ံဳ။
  5. အဟံ ဖုေသယ်ာမိ။
  6. တြံ စိေႏၱယ်ာသိ။
  7. မယံ တဟႎ ဂေစၦယ်ာမ။
  8. အဟံ စိေနယ်ာမိ။
  9. ကုေတာ ေတ အာဂေစၦယ်ံဳ။
  10. ကုၾတ မယံ ၀ေသယ်ာမ။
  11. ယၾတ ေတ ၀ေသယ်ံဳ၊ မယံ တၾတ ဂေစၦယ်ာမ။
  12. ယဟႎ ေတ နိသီေဒယ်ံဳ၊ တေတာ တုေမွ အပဂေစၦယ်ာထ။
ပါဠိေဒ၀၊ ပါဠိေဒ၀ီမ်ားအတြက္ ပါဠိဂုရုရဲ႕ .ပဥွာ...

  1. ငါ ဒီမွာ ေနသင့္တယ္..
  2. သူတို႕ ဒီေနရာက အေ၀းသြားၾကေလာက္ၿပီ။
  3. ဘယ္ကို ငါတို႕ ေျပးၾကပါ့..။
  4. သူတို႕ အဲဒီမွာ ေအာင္ႏိုင္ၾကမွာပါ..။
  5. မင္းသိသင့္တာေပါ့။
  6. သူတို႕ အႏိုင္ရသင့္တယ္..။
  7. ငါတို႕ ဘယ္ေနရာက ၀ယ္သင့္သလဲ..။
  8. မင္း အဲဒီကို ခ်ဥ္းကပ္သင့္တယ္။
  9. မင္း ဒီအတိုင္းပဲ လုပ္သင့္တယ္။
  10. မင္း ငါေျပာသလို လုပ္ပါ။
  11. သူ တရားေဟာသင့္တယ္။
ဓမၼဂဂၤါ
(၂၇-၉-၂၀၁၁)

Read more...

အမဲသားေရွာင္တာဟာ ေလာကီအက်ဳ်ိးရွိ/မရွိ

အေမး။ ။ လယ္တီဆရာေတာ္ဘုရားက လူေတြအား အမဲသားလွဴဖို႔ တိုက္တြန္းခဲ့တယ္။ အမဲသားေရွာငၿ္ပီး ေမတၱာပို႔တဲ့အတြက္ ၿမိဳ႕တစ္ၿမိဳ႕မွာ ဘီလူးသဘက္စတာေတြကို ဟန္႔တားႏိုင္တယ္လို႔ စာဖတ္ဖူးပါတယ္ဘုရား။ တပည့္ေတာ္သိခ်င္တာက အမဲသားစားတာကို ေရွာင္ျခင္းျဖင့္ ေလာကီအက်ဳိး ရွိ/မရွိဆိုတာကို သိခ်င္ပါတယ္ဘုရား။

ကိုကိုေအာင္။ ဆန္ဖရန္စၥကို

အေျဖ။ ။ အမဲသားမစားတာဟာ ေလာကီအက်ဳိးရွိတယ္လို႔ ေျပာရမယ္။ နားလည္ေအာင္ေျပာရရင္ အသားမစားျခင္းျဖင့္ အစိမ္း၊ သရဲ၊ သင္းကြဲၿပိတၱာ၊ တေစၦ၊ ေျမဖုတ္၊ နတ္ဘီလူး၊ နတ္မိစၦာမ်ားေဘး၊ ျခေသ့ၤ၊ သစ္၊ က်ားစတဲ့ သားရဲေဘးအႏၱရာယ္မွကင္းေ၀းျခင္း၊ သက္ရွည္က်န္းမာ ေရာဂါကင္းသျဖင့္ ကိုယ္စိတ္ႏွစ္ျဖာက်န္းမာခ်မ္းသာျခင္းစတဲ့ အက်ဳိးမ်ားရႏိုင္တယ္လို႔ ေျပာႏိုင္ပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ ကၽြဲႏြားတို႔၏အသားကိုမစားဘဲ ေရွာင္ၾကဥ္ျခင္းဟာ ပိုၿပီးေရာဂါကင္းတယ္၊ သက္ရွည္က်န္းမာတယ္လို႔ သုတၱနိပါတ္ပါဠိေတာ္မွာ ေဟာေတာ္မူထားပါတယ္။‘ တေယာ ေရာဂါ ပုေရ အာသံု၊ ဣစၦာ အနသနံ ဇရာ။’ပသူနဥၥ သမာရမၻာ၊ အ႒န၀ုတိ မာဂမံု။’လို႔ေဟာေတာ္မူပါတယ္၊ အဓိပၸါယ္က ႏြားသားကၽြဲသားစားသူတို႔ မေပၚမွီ ေရွးအခါက

(၁) ဣစၦာ-လိုခ်င္တာမရတဲ့အတြက္ စိတ္ပူပန္အေႏွာက္ယွက္ျဖစ္ရတဲ့ေရာဂါ။

(၂) အနသန–စားခ်ိန္မွာ မစားရ၊ အိပ္ခ်ိန္မွာ မအိပ္ရတဲ့အတြက္ စိတ္ပူပန္အေႏွာင့္အယွက္ျဖစ္ရတဲ့ေရာဂါ။

(၃) ဇရာ – အိုခ်ိန္က်တဲ့အခါ အိုရတဲ့ေရာဂါ။ ထိုေရာဂါ (၃)မ်ဳိးသာ ေပၚေပါက္ခဲ့ပါတယ္။ ထမင္းရွင္ဟင္းရွင္ျဖစ္တဲ့ ကၽြဲႏြားသတၱ၀ါေတြကို သတ္ျဖတ္စားေသာက္တဲ့အခ်ိန္ကစၿပီး ေလာကမွာ ကိုးဆယ့္ရွစ္ပါးေသာ ေရာဂါေ၀ဒနာ မ်ား ျဖစ္ေပၚလာၾကပါတယ္လို႔ ဆိုုပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အမဲသားမ်ားကိုေရွာင္တာဟာ အထက္ေဖၚျပပါ ေလာကီေကာင္းက်ဳိးမ်ား ရႏိုင္ပါတယ္လို႔ အေျဖေပးလိုက္ပါတယ္။

ဦးေကာ၀ိဒ(ၿမိတ္) http://venkawwida.com/မွ

Read more...

ေအာင္ျမင္ျခင္း၏ အဓိကပဲ့ကုိင္ရွင္ (သုိ႔) အႀကီးအမွဴးႀကီး ေလးပါး

ဒကာတစ္ေယာက္က “ယခုဘဝတြင္ လူတုိင္းေအာင္ျမင္မႈကုိ ရႏုိင္ပါသလားဘုရား” ဟူေသာ အေမးတစ္ခုကုိ ေမးဖူး၏။ သူ႔အေမးႏွင့္ ပတ္သက္၍ “အကယ္၍ အတိတ္ကံ မရွိသျဖင့္ ထင္သေလာက္ မေအာင္မျမင္ ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ႏုိင္ေသာ္လည္း ပဲ့ကုိင္ရွင္ေကာင္းေကာင္းသာ ရွိထားလွ်င္ ထုိပဲ့ကုိင္ရွင္မ်ား၏ ပံ့ပုိးမႈျဖင့္ အထုိက္အေလ်ာက္ အက်ိဳးသက္ေရာက္မႈကား ရွိေနမည္မွာ အေသအခ်ာပင္ ျဖစ္ပါေၾကာင္း” ေယဘုယ်အားျဖင့္ ေျဖၾကားေပးျဖစ္၏။ ပဲ့ကုိင္ရွင္ဟု ေခတ္စကားျဖင့္ တင္စားၿပီး ဆုိလုိက္ရေသာ္လည္း စင္စစ္ ေအာင္ျမင္လုိသူမ်ား အဓိကလက္ကုိင္ ထားသင့္သည္မွာ အႀကီးအမွဴတရား ေလးပါးပင္ ျဖစ္ပါ၏။ ထုိအႀကီးအမွဴးတရားသည္ ေအာင္ျမင္လုိသူမ်ားအား ေအာင္ျမင္မႈရေအာင္ ဘက္ေပါင္းစုံမွ ထိန္းခ်ဳပ္ေပးတတ္သည့္ သေဘာရွိသျဖင့္ ဤေနရာတြင္ ပဲ့ကုိင္ရွင္ဟု တင္စားလုိက္ျခင္းပင္ ျဖစ္ပါ၏။ အႀကီးအမွဴးဟူေသာ စကားကုိ ပါဠိဘာသာတြင္ အဓိပတိဟု ဖြင့္ျပ၏။ ပ႒ာန္းေဒသနာေတာ္တြင္ အႀကီးအမွဴးျပဳ၍ ေက်းဇူးျပဳတတ္သည့္ ပစၥည္းကုိ အဓိပတိပစၥည္းဟု ရွင္းျပထား၏။

ပ႒ာန္းေဒသနာေတာ္သည္ အေၾကာင္းႏွင့္အက်ိဳးကုိ ဆပ္စပ္ျပေတာ္မူသည့္ ေဒသနာေတာ္ ျဖစ္သည့္အေလ်ာက္ အဓိပတိပစၥည္းႏွင့္ ပတ္သက္၍လည္း အႀကီးအမွဴးဟူသည့္ ပဲ့ကုိင္ရွင္ အေၾကာင္းေကာင္းေၾကာင့္ ေအာင္ျမင္ျခင္းဟူသည့္ အက်ိဳးေကာင္းကုိ ရရွိႏုိင္ေၾကာင္း ေၾကာင္းက်ိဳးဆက္စပ္ကာ နားလည္ႏုိင္မည္ ျဖစ္၏။ ပ႒ာန္းေဒသနာေတာ္ အဓိပတိပစၥည္းအဖြင့္တြင္ ထုိအႀကီးအမွဴး အဓိပတိတရား ေလးပါးရွိေၾကာင္း ဖြင့္ဆုိရွင္းျပထား၏။ ယင္းေလးပါးမွာ ဆႏၵာဓိပတိ၊ ဝီရိယာဓိပတိ၊ စိတၱာဓိပတိႏွင့္ ဝိမံသာဓိပတိတုိ႔ပင္ ျဖစ္၏။ ပ႒ာန္းေဒသနာေတာ္ အဖြင့္အရ ဆႏၵဟုဆုိအပ္ေသာ အဓိပတိသည္ ဆႏၵႏွင့္ယွဥ္ေသာ စိတ္ေစတသိက္ တုိ႔ကုိလည္းေကာင္း၊ ထုိဆႏၵႏွင့္ယွဥ္ေသာ စိတ္ေစတသိက္လွ်င္ ျဖစ္ေၾကာင္းရွိေသာ စိတၱဇ႐ုပ္တုိ႔အားလည္းေကာင္း အဓိပတိပစၥည္းျဖင့္ ေက်းဇူးျပဳေၾကာင္း၊ အျခားေသာ ဝီရိယ၊ စိတၱ၊ ဝီမံသဟု ဆုိအပ္ေသာ အဓိပတိသည္လည္း ဆုိင္ရာတရားတုိ႔ႏွင့္ယွဥ္ေသာ စိတ္ေစတသိက္တုိ႔ကုိလည္းေကာင္း၊ ထုိတရားတုိ႔ႏွင့္ ယွဥ္ေသာေစတသိက္လွ်င္ ျဖစ္ေၾကာင္းရွိေသာ စိတၱဇ႐ုပ္တုိ႔အားလည္းေကာင္း အဓိပတိပစၥည္းျဖင့္ ေက်းဇူးျပဳေၾကာင္း စသည္ျဖင့္ မွတ္သားႏုိင္ၾကမည္ ျဖစ္၏။

ပ႒ာန္းေဒသနာေတာ္ အဖြင့္အရ ဆႏၵ၊ ဝီရိယ၊ စိတၱ၊ ဝီမံသဟူေသာ အဓိပတိ တရားေလးပါးသည္ ထုိတရားေလးပါး လက္ကုိင္ထားသူမ်ားအား လုိလားေတာင့္တအပ္သည့္ ေကာင္းက်ိဳးခ်မ္းသာမ်ား ျပည့္စုံေအာင္ျမင္ေအာင္ ပဲ့ကုိင္လမ္းညြန္ေပးေနသည့္ အႀကီးအမႈးမ်ားသဖြယ္ ေက်းဇူးျပဳေပးေနသည္ကုိ နားလည္သေဘာေပါက္ႏုိင္ၾကမည္ ျဖစ္၏။ စင္စစ္အားျဖင့္ ထုိအဓိပတိ တရားေလးပါးသည္ ဘုရားအေလာင္း သူေတာ္ေကာင္းႀကီးမ်ား သႏၲာန္တြင္ အျဖစ္မ်ားၿပီး ထုိသူေတာ္ေကာင္းမ်ား၏ ျဖည့္က်င့္ေနသည့္ ပါရမီမ်ား လမ္းေခ်ာ္မသြားေအာင္ ပဲ့ကုိင္လမ္းညြန္ ေပးေနသည့္ အႀကီးအမွဴးႀကီးမ်ား ျဖစ္ေသာ္လည္း သာမန္ပုဂၢိဳလ္မ်ား အတြက္လည္း ထုိအဓိပတိတရား လက္ကုိင္ထားၿပီး ႀကိဳးစားအားထုတ္ႏုိင္ပါက ပစၥဳပၸန္ သံသရာ ႏွစ္ျဖာေကာင္းက်ိဳးမ်ားႏွင့္ ေအာင္ျမင္မႈမ်ားကုိ ဧကန္မုခ် ရေစႏုိင္သည့္ အေထာက္အပံ့ တရားမ်ားပင္ ျဖစ္ပါ၏။

မွန္၏။ မည္သူမဆုိ ဤအဓိပတိတရားေလးပါးကုိ လက္ေတြ႕ဘဝတြင္ အသုံးခ်မည္ဆုိပါက ျဖစ္ခ်င္ျခင္းဆႏၵ၊ ႀကိဳးစားအားထုတ္မႈ ဝီရိယ၊ စိတ္အစဥ္ ၾကည္လင္ေကာင္းမြန္မႈ စိတၱ၊ အေၾကာင္းအက်ိဳး အေကာင္းအဆုိးကုိ ဆင္ျခင္ဆုံးျဖတ္ႏုိင္မႈ ပညာ တရားမ်ားအျဖစ္ အသုံးခ်ႏုိင္မည္သာ ျဖစ္၏။ ပ႒ာန္းေဒသနာေတာ္တြင္ ဝီမံသာဓိပတိဟု ဆုိေသာ္လည္း ထုိအဓိပတိ၏ တရားကုိယ္မွာ ပညာပင္ျဖစ္၏။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ေအာင္ျမင္ျခင္းအတြက္ အဓိကပဲ့ကုိင္ရွင္မ်ားဟု ဆုိလွ်င္ ဆႏၵ၊ ဝီရိယ၊ စိတၱႏွင့္ ပညာတရား ဤေလးပါးပင္ ျဖစ္ေၾကာင္း ဆုိျခင္းျဖစ္၏။ အတိတ္ဘဝ အေၾကာင္းတရား တစ္ခုခုေၾကာင့္ ကံမေကာင္း အေၾကာင္းမလွမႈမ်ား မည္မွ်ပင္ ရွိေနေသာ္ျငားလည္း လက္ေတြ႕ပစၥဳပၸန္ဘဝတြင္ ဤအဓိပတိတရား ေလးပါးကုိသာ အသုံးခ်လုိက္နာ က်င့္သုံးႏုိင္မည္ဆုိပါက မျဖစ္ႏုိင္သည့္အရာဟူသည္ မရွိႏုိင္သည္အထိပင္ အက်ိဳးတရားကုိ လက္ေတြ႕ခံစားႏုိင္ၾကမည္သာ ျဖစ္ပါ၏။

အနည္းငယ္ ခ်ဲ႕၍ဆုိရေသာ္ ေလာကလူသားမ်ား အေနျဖင့္ မည္သည့္အလုပ္ကုိ လုပ္သည္ျဖစ္ပါေစ ေရွးဦးစြာ လုိအပ္သည္မွာ ျပင္းျပသည္ ဆႏၵပင္ ျဖစ္၏။ ဆႏၵ၏ သေဘာမွာ လုိခ်င္ျခင္း ျဖစ္ေသာ္လည္း ထုိလုိခ်င္ျခင္းသည္ ေလာဘကဲ့သုိ႔ မတရားလုိခ်င္မႈမ်ိဳး မဟုတ္ဘဲ ေကာင္းသည့္အလုပ္မ်ားတြင္ လက္ေတြ႕လုပ္ျဖစ္ေအာင္ အေထာက္အပံ့ ျပဳေပးသည့္ ေကာင္းသည့္ဆႏၵပင္ ျဖစ္သျဖင့္ အလုပ္ေကာင္းမ်ားျဖင့္ အေကာင္းလုပ္လုိသူမ်ားအား ဤဆႏၵတရားက ေရွးဦးစြာ ဦးေဆာင္မႈကုိ ေပးထားသည့္ ပဲ့ကုိင္ရွင္ပင္ ျဖစ္၏။ အလုပ္ေကာင္းတစ္ခုခုကုိ လုပ္မည္ဆုိလွ်င္ လုပ္လုိသည့္ ဆႏၵမရွိဘဲ ႀကိဳးစားအားထုတ္မႈ ဟူသည္မွာလည္း ျဖစ္လာႏုိင္စရာ အေၾကာင္းမရွိသျဖင့္ အလုပ္တစ္ခုကုိ လက္ေတြ႕လုပ္ျဖစ္ႏုိင္ဖုိ႔အတြက္ ဆႏၵတရားသည္ အဓိကအခန္းက႑တြင္ ပါဝင္ေနျခင္း ျဖစ္၏။ ဆႏၵရွိမွ ဝီရိယလည္း ရွိမည္ျဖစ္သျဖင့္ ေကာင္းသည့္အလုပ္မ်ားတြင္ ဆႏၵတရား အျဖစ္မ်ားေအာင္ ႀကိဳးစား ေမြးျမဴၾကရမည္သာ ျဖစ္၏။

ဆႏၵတရား ဦးစီးထားလွ်င္ ႀကိဳးစားအားထုတ္မႈ ဝီရိယ တရားသည္လည္း တျဖည္းျဖည္း တုိးပြားလာေနမည္သာ ျဖစ္၏။ အေၾကာင္းေၾကာင့္ အက်ိဳးျဖစ္ျခင္း အပုိင္းတြင္ ဆႏၵသည္ အေၾကာင္းတစ္စိပ္တစ္ေဒသအျဖစ္ ဝီရိယကုိ အေထာက္အပံ့ ျဖစ္ေစႏုိင္ေသာ္လည္း လက္ေတြ႕တြင္ ႀကိဳးစားအားထုတ္မႈ ဝီရိယ၏ အခန္းက႑သည္ ပုိ၍ အင္အားႀကီးေပ၏။ “ဝီရိယဝေတာ ကႎ နာမ ကမၼံ နသိဇၥ်တိ- ဝီရိယရွိလွ်င္ မၿပီးေျမာက္ႏုိင္သည့္ အလုပ္ကိစၥဟူသည္ မရွိႏုိင္ေၾကာင္း” ဆုိသကဲ့သုိ႔ ဝီရိယတရား အႀကီးအမွဴးထားၿပီး လက္ေတြ႕ႀကိဳးစား အားထုတ္သူမ်ားအား အနည္းဆုံးအေနျဖင့္ ဝီရိယအက်ိဳးကုိ ခံစားႏုိင္ၾကေစမည္သာ ျဖစ္၏။ လက္ေတြ႕အားထုတ္သည့္ ဝီရိယတရားက ပဲ့ကုိင္ေပးထားလွ်င္ အလုပ္လုပ္သူမ်ားအား အက်ိဳးရလာဘ္ တရားကုိ ဧကန္မုခ် ရေစႏုိင္ၾကမည္ ျဖစ္သျဖင့္ လူတစ္ဦးတစ္ေယာက္၏ ေအာင္ျမင္မႈအတြက္ ဝီရိယသည္ အႀကီးအမွဴး ပဲ့ကုိင္တရားအျဖစ္ အေထာက္အပံ့ ျပဳေနမည္မွာ အမွန္ပင္ျဖစ္ပါ၏။

ေအာင္ျမင္မႈအတြက္ မရွိမျဖစ္လုိအပ္သည့္ အရာတစ္ခုမွာ စိတၱဟုေခၚသည့္ စိတ္ပင္ျဖစ္၏။ “စိေတၱန နိယေတ ေလာေကာ - ေလာကႀကီးကုိ စိတ္ကေဆာင္သည္”ဟု ဆုိသည့္အတုိင္း အရာရာတြင္ စိတ္ကေဆာင္ထားေပ၏။ စိတ္မပါလွ်င္ အလုပ္မလာသကဲ့သုိ႔ စိတ္မရွိလွ်င္ အလုပ္လည္း မရွိျဖစ္တတ္၏။ စိတ္မေကာင္းလွ်င္ အလုပ္မေကာင္းႏုိင္သကဲ့သုိ႔ စိတ္ေကာင္းလွ်င္ အလုပ္လည္း ေကာင္းေနမည္သာ ျဖစ္သျဖင့္ စိတ္ေစတနာ ေကာင္းရွိေရးသည္ ေလာကသားတုိ႔၏ ေအာင္ျမင္ေရးအတြက္ အထူးအေရးႀကီးလွေပ၏။ ေလာကီအလုပ္တြင္ျဖစ္ေစ၊ ေလာကုတၱရာ အလုပ္တြင္ျဖစ္ေစ စိတ္ေစတနာက အႀကီးအမွဴးျပဳ၍ ဦးစီးထားလွ်င္ လက္ေတြ႕လုပ္ေဆာင္မႈ အပုိင္းမ်ားတြင္လည္း စဲြၿမဲေနၿပီး အက်ိဳးသက္ေရာက္မႈ အေကာင္းမ်ားကုိ ျဖစ္ေပၚေစ၏။ ဆႏၵလည္းရွိ၊ ႀကိဳးစားမႈလည္းရွိ၊ စိတ္ကလည္း ေဆာင္ေနမည္ဆုိလွ်င္ ဘဝတြင္ ေအာင္ျမင္မႈရရန္ (၇၅)ရာခုိင္ႏႈန္း ေသခ်ာေနၿပီဟု ဆုိရမည္ျဖစ္၏။

သုိ႔ေသာ္ အျပည့္အဝ ေအာင္ျမင္မႈရရန္အတြက္ကား ဝိမံသဟုေခၚသည့္ ပညာလည္း ရွိထားရန္ လုိအပ္ေပ၏။ ဝီမံသာဓိပတိ၌ ဝီမံသအရ ပညာကုိရည္ညႊန္းျခင္းျဖစ္ၿပီး မွန္ကန္သည့္ ဆႏၵ၊ မွန္ကန္သည့္ ႀကိဳးစားမႈႏွင့္ ေကာင္းျမတ္သည့္ စိတ္အစဥ္ျဖစ္ရန္အတြက္လည္း ပညာက ႏႈိင္းခ်ိန္ပဲ့ကုိင္ေပးႏုိင္ရမည္သာ ျဖစ္၏။ ပညာမပါသည့္ ႀကိဳးစားအားထုတ္မႈသည္ အခ်ိန္ကုန္ၿပီး ထိေရာက္မႈ မရွိႏုိင္သကဲ့သုိ႔ ပညာႏွင့္မယွဥ္သည့္ စိတ္၊ ဆႏၵမ်ားသည္လည္း လဲြမွားမႈကုိ ျဖစ္ပြားေစတတ္ေပ၏။ ထုိ႔ထက္အလြန္ဆုိရေသာ္ ကိေလသာပယ္ခြါေရးအတြက္ အဓိကက်သည့္ အရာမွာလည္း ပညာပင္ျဖစ္၏။ ထုိပညာကုိ ဝိပႆနာဉာဏ္ပညာဟုလည္း ဆုိ၏။ ပ႒ာန္းေဒသနာေတာ္တြင္ ဖြင့္ဆုိျပသည့္ ဝီမံသေခၚ ပညာသည္ ဘဝအထက္တန္းျမင့္ေရး၊ ဘဝေအာင္ျမင္ေရးအတြက္ ပဲ့ကုိင္ေပးသည့္ ပညာမ်ိဳျဖစ္ၿပီး ဝိပႆနာအလုပ္ အားထုတ္သျဖင့္ ရရွိလာသည့္ ဝိပႆနာဉာဏ္ပညာသည္ကား ဘဝလြတ္ေျမာက္ေရး၊ ကိေလသာ ပယ္ခြါေရးကုိ အႀကီးအမွဴးျပဳေပးသည့္ တရားမ်ိဳးျဖစ္၏။ ပညာသည္ ေလာကီေလာကုတၱရာ ဘဝအေထြေထြ တုိးတက္ေအာင္ျမင္ေရးအတြက္ အဓိကပဲ့ကုိင္ေပးသည့္ အႀကီးအမွဴးပင္ ျဖစ္ပါ၏။

ဤသုိ႔ဆုိေသာ္ အတိတ္အနာဂတ္မ်ားအား အသာထားၿပီး ယခုပစၥဳပၸန္ တည့္တည့္တြင္ပင္ ႀကီးပြားခ်င္သာ လုိသူမ်ားသည္ ျဖစ္ခ်င္သည့္ ဆႏၵ၊ ႀကိဳးစားအားထုတ္မႈ၊ ဝီရိယ၊ ထက္သန္ေကာင္းမြန္ စဲြၿမဲသည့္ စိတ္ေစတနာ၊ စဥ္းစားႏႈိင္းခ်ိန္ႏုိင္သည့္ ပညာတရားမ်ားကုိ လက္ကုိင္ထား၍ ႀကိဳးစားႏုိင္ၾကမည္ဆုိပါက ဘဝတြင္ ေအာင္ျမင္မႈ ရမည္မွာ အေသအခ်ာပင္ ျဖစ္သည္ကုိ ေကာက္ခ်က္ခ်ႏုိင္မည္ ျဖစ္၏။ ဆႏၵသာရွိၿပီး ႀကိဳးစားမႈ မရွိလွ်င္၊ သုိ႔မဟုတ္ ႀကိဳးစားမႈကားရွိ၏ အသိဉာဏ္ႏွင့္ မယွဥ္လွ်င္၊ သုိ႔မဟုတ္ ဆႏၵ၊ ဝီရိယ၊ ပညာတရားမ်ား ရွိေနေသာ္လည္း စိတ္ေကာင္းေစတနာေကာင္း မထားလွ်င္ ဘဝတြင္ ထင္သေလာက္ ေအာင္ျမင္မႈလည္း ရႏုိင္မည္ မဟုတ္လွေပ။ ျပည့္စုံမွန္ကန္သည့္ ေအာင္ျမင္မႈမ်ားအတြက္ကား ဤအဓိပတိတရား ေလးပါးလုံး အႀကဳံးဝင္ျပည့္စုံေအာင္ ႀကိဳးစားရမည္သာျဖစ္ၿပီး ဤတရားေလးပါး ရွိထားလွ်င္လည္း ဤတရားမ်ားက တစ္စုံတစ္ေယာက္၏ ပစၥဳပၸန္ သံသရာ ႏွစ္ျဖာ ႀကီးပြားေအာင္ျမင္ေရးအတြက္ အႀကီးအမွဴးျပဳကာ ထိန္းေၾကာင္းျပဳျပင္ ပဲ့ကုိင္ေပးေနမည္သာ ျဖစ္၏။

ဆုိလုိသည္မွာ လူ႔ဘဝကုိ ရလာသည့္သူမ်ားသည္ ဘဝေကာင္းေနၿပီးသား ျဖစ္သျဖင့္ အေကာင္းရထားသည့္ ဘဝတြင္ ေအာင္ျမင္မႈ ရရန္အတြက္လည္း ခက္ခဲမႈမရွိႏုိင္ေၾကာင္း၊ အတိတ္ကံဟူသည္ လက္ရွိလူ႔ဘဝ ရေနသည့္အခ်က္ျဖင့္ပင္ ေကာင္းေနၿပီဟု ခံယူကာ ယခုလက္ရွိအခ်ိန္တြင္သာ ေအာင္ျမင္မႈကုိ အေထာက္အကူ ျပဳႏုိင္သည့္ ဆႏၵ၊ ဝီရိယ၊ စိတၱ၊ ပညာဟူသည့္ အႀကီးအမွဴးတရားမ်ားကုိ ပဲ့ကုိင္အျဖစ္ထားလ်က္ လုိရာပန္းတုိင္ အေရာက္လွမ္းႏုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားၾကရမွာ ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ဆႏၵေကာင္း၏ ပံ့ပုိးမႈကုိ အေျခခံၿပီး ႀကိဳးစားအားထုတ္မႈ ဝိရိယ၊ အျပစ္ကင္းသည့္ စိတ္ေစတနာ၊ အက်ိဳးအေၾကာင္း၊ အဆုိးအေကာင္းကုိ ခဲြျခားစိစစ္တတ္သည့္ ပညာဟူသည့္ ဤအဓိပတိတရားေလးပါးကုိ ပဲ့ကုိင္အျဖစ္ အသုံးျပဳကာ ပစၥဳပၸန္၊ သံသရာ ဘဝအျဖာျဖာတြင္ ေအာင္ျမင္မႈရေအာင္ ႀကိဳးစားၾကရမွာ ျဖစ္ေၾကာင္း စသည္ျဖင့္ ဆုိလုိရင္းျဖစ္၏။

ထုိ႔ေၾကာင့္ ေအာင္ျမင္မႈကုိ အလုိရွိၾကသည့္ သူမ်ားအေနျဖင့္ အတိတ္ကုိလည္း ပုံမခ်၊ အနာဂတ္ကုိလည္း မေမွ်ာ္မွန္းဘဲ ယခုပစၥဳပၸန္ဘဝမွာပင္ မိမိတုိ႔ အလုိရွိသည့္ ေအာင္ျမန္မႈကုိ အရယူႏုိင္ရန္အတြက္ ေအာင္ျမင္ျခင္း၏ အဓိကပဲ့ကုိင္မ်ားျဖစ္သည့္ ဆႏၵ၊ ဝိရိယ၊ စိတၱ၊ ပညာဟူသည့္ အႀကီးအမွဴး အဓိပတိတရား ေလးပါးကုိသာ ျပည့္စုံေအာင္ႀကိဳးစားလ်က္ လုိရာပန္းတုိင္ကုိ အေရာက္လွမ္းကုိင္ၾကရမွာ ျဖစ္ပါေၾကာင္း အသိေပးတုိက္တြန္းရင္း အဓိပတိတရားမ်ားျဖင့္ အဓိပတိ လူသားမ်ားျဖစ္ေအာင္ အခ်ိန္ရွိခုိက္ လုံ႔လစုိက္ၾကရန္လည္း ထပ္မံ၍ အေလးအနက္ တုိက္တြန္းလုိက္ရပါသည္။

Read more...

ကင္းပံုရြက္နဲ႔ ေရယုန္နာ

ကင္းပံုပင္သည္ အိမ္ေနာက္ေဖး ျခံစည္းရိုး၊ ေျမလြတ္ေျမရိုင္းမ်ာတြင္ အေလ့က်ေပါက္ေရာက္သည့္
ႏြယ္ပင္မ်ိဳး ျဖစ္သည္။ ေပ (၁၀၀)ေက်ာ္ျမင့္ေသာ အပင္ေပၚတြင္ တြယ္မိပါက ထိုအပင္ထိပ္အထိ တြယ္တက္ေပါက္ေရာက္ ရွင္သန္ႏိုင္သည္။ သရက္၊ မာလကာ အပင္ငယ္မ်ာတးြင္ တြယ္မိပါက ထိုအပင္မ်ားေပၚတြင္ အရိပ္မထိုးႏိုင္ေအာင္ အုပ္ဆိုင္းေပါက္ေရာက္တတ္သည္။ အတြယ္ခံရေသာ အပင္သည္လည္း ေသဆံုးသြားတတ္သည္။


ကင္းပံုပင္သည္ ေႏြေႏွာင္းကာလသို႔ေရာက္လွ်င္ အျမစ္ႏွင့္ေဝးေသာ ႏြယ္ႏွာေမာင္းတို႔မွာ
ေျခာက္ေသြ႔မည္းက်ဳ႔ံ၍ ေသသြားတတ္သည္။ မိုးတြင္းသို႔ေရာက္လွ်င္ အျခားအဆစ္ေနရာမွ ႏြယ္ႏွာေမာင္း သစ္မ်ား ထပ္ထြက္ကာ ျပန္လည္ရွင္သန္သည္။ ႏြယ္ႏွာေမာင္တို႔သည္ အစိမ္းရင့္ေရာင္ရွိျပီး ေျပာင္ေခ်ာသည္။ ၾကာ၍ရင့္သြားလွ်င္ ၾကမ္းတမ္းျပီး မြဲေျခာက္ကာ အဖုေလးမ်ား ျဖစ္ေပၚလာသည္။


ကင္းပံုရြက္မွာ အေဝးမွၾကည့္လွ်င္ အသည္းပံုသ႑ာန္ရွိသည္။ တိတိက်က်ဆိုရလွ်င္ ရွစ္ေထာင့္ခ်ိဳးရွိျပီး အညႇာေနရာ၌ ခ်ိဳင့္ဝင္ေနသည္။ ရြက္ေၾကာမ်ားထင္ရွားျပီး အရြက္၏အေပၚ မ်က္ႏွာျပင္သည္ ကလိုရိုဖီး မ်ားစြာပါရွိေသာ သစ္ရြက္မ်ားကဲ့သို႔ အစိမ္းရင့္ရင့္အေရာင္ရွိျပီး ေအာ္ကမ်က္ႏွာျပင္မွာ လြန္စြာေဖ်ာ့ေသာ အစိမ္းေရာင္ရွိသည္။ အရြက္ညႇာတံမွာလည္း အစိမ္းရင့္ေရာင္ ျဖစ္သည္။ ဆရာႀကီး ဦးဘသင္ျပဳစုေသာ ရႈေတာ္မူ ေဆးအဘိဓာန္တြင္ ကင္းပံုရြက္သည္ ခ်ိဳ၏၊ စဥ္းငယ္ ငန္၏၊ သလိပ္ကို ႏိုင္၏၊ ေလကိုလည္း
ေၾကေစတတ္၏ဟု ေဖာ္ျပထားပါသည္။


ကင္းပံုအပြင့္မွာ အျဖဴေရာင္ျဖစ္သည္။ လြန္စြာလွပသည္။ အစိမ္းႏုေရာင္ ကလာပ္ေပၚတြင္ အျဖဴေရာင္ ပြင့္ဖတ္မ်ား တင္ထားသည့္ပံုသ႑ာန္ရွိသည္။ ပြင့္လႊာတြင္ ကတၱီပါသားကဲ့သို႔ ေသးငယ္ေသာ လႈိင္းတြန္႔ေလးမ်ားရွိသည္။ ပြင့္လႊာ ၅-ခုပါသည္။ ကင္းပံုပြင့္အား ေမွာက္ထားလွ်င္ ေခါင္းေလာင္းပံုသ႑ာန္ ရွိသည္။


ကင္းပံုသီးမွာ ငယ္လွ်င္ သခြားသီးႏွင့္ဆင္တူျပီး ရွည္ေမ်ာေမ်ာေလး ျဖစ္သည္။ အစိမ္းေရာင္ရွိျပီး အျဖဴစင္းမ်ား ပါသည္။ တျဖည္းျဖည္း ဆလင္ဒါပံုသို႔ ေျပာင္းလာျပီး အလံုးႀကီးလာလွ်င္ လိေမၼာ္သီး၊ ပန္းဦးတို႔ကဲ့သို႔ လံုးဝန္းလာျပီး အေရာင္အဆင္းမွာလည္း လိေမၼာ္ေရာင္၊ အနီရဲရဲအေရာင္မ်ားသို႔ ေျပာင္းသြားျပီး လြန္စြာလွပပါသည္။ ရငေတာ္မူ ေဆးအဘိဓာန္တြင္ ကင္းပံုသီးသည္ ခါး၊ ငန္ အရသာရွိ၏။ ေလကို
ႏိုင္ေစတတ္သည္။ ေသြး၊ သလိပ္ႏွင့္ ေတေဇာဓာတ္ကို ႏိုင္ဟ၏ု ေဖာ္ျပထားပါသည္။


က်န္းမာေရးဝန္ႀကီးဌာနမွ ထုတ္ေဝေသာ ျမန္မာအစားအစာ၏ အာဟာရ-စာအုပ္၌ ကင္းပံုရြက္ အေလးခ်ိန္(၁၀၀)ဂရမ္တြင္ ပါဝင္ေသာ အာဟာရတန္ဖိုးမ်ားမွာ (၂၀)ကယ္လိုရီ၊ ပရိုတင္းဓာတ္ (၀.၇)ဂ၇မ္၊ ကစီဓာတ္(၅.၂)ဂရမ္၊ ထံုးဓာတ္(၂၅.၀)မီလီဂရမ္၊ သံဓာတ္(၀.၆)မီလီဂရမ္၊ ဗီတာမင္(၈)မီလီဂရမ္ႏွင့္ ဗီတာမင္ဘီ(1) ဘီ(2)တို႔ အနည္းငယ္စီ ပါဝင္ေၾကာင္း သိရပါသည္။


ဆက္လက္၍ ကင္းပံုပင္၏ အျခားေဆးဖက္အသံုးျပဳပံုမ်ားကို က်န္းမာေရးဝန္ႀကီးဌာန တိုင္းရင္းေဆးပညာ ဦးစီးဌာနမွ ထုတ္ေဝေသာ လက္ေတြ႔အသံုးခ် ေဆးဖက္အပင္မ်ား၊ အတြဲ ၁-တြင္ ေဖာ္ျပထားသည္မွာ
ပဥၥငါးပါးကို ျပဳတ္၍ သလိပ္ရႊင္ေဆးအျဖစ္ သံုးသည္။ ေခ်ာင္းဆိုးျခင္းကိုလည္း ေပ်ာက္ေစသည္။ အရြက္သတၱဳရည္ကို ဆီးခ်ိဳေရာဂါတြင္ အဓိကသံုးသည္။ အဆုတ္ျပြန္ ေရာင္ျခင္း၊ ပန္းနာေရာဂါမ်ားတြင္လည္း သံုးသည္။ သည္းေျခႏွင့္ဆိုင္ေသာ အဖ်ားေရာဂါ ျဖစ္ပါက ကင္းပံုရြက္ႏွင့္ နံနံေစ့ကို အမွ်စီယူ၍
ျပဳတ္ေသာက္ပါက ေပ်ာက္ကင္းႏိုင္ပါသည္။ သန္က်ေစရန္ႏွင့္ ဝမ္းသက္ေစရန္အတြက္လည္း သံုးပါသည္။


ကင္းပံုရြက္သတၱဳရည္ကို ႏွမ္းဆီ (သို႔) ေရႏွင့္ေဖ်ာ္၍ နားတြင္ ခတ္ေပးပါက နားကိုက္ေရာဂါ
ေပ်ာက္ကင္းေစပါသည္။ အေရျပားေပၚတြင္ ေပါက္ေသာအနာမ်ား၌ အရြက္ျပဳတ္ရည္ကို လိမ္းေပးပါက ေပ်ာက္ကင္းသက္သာေစပါသည္။
ေရယုန္နာေပါက္ပါက အရြက္သတၱဳရည္ႏွင့္ ပြတ္လိမ္းေပးရသည္။
လွ်ာတြင္ ပူေလာင္ျခင္း၊ အနာေပါက္ျခင္းမ်ားအတြက္ အသီးမွအရည္ကို ငံုေထြးရည္အျဖစ္ သံုးသည္။ မိခင္ႏို႔ ထြက္ေစရန္လည္း ကင္းပံုသီးကို စားသံုးၾကသည္။


ေသြးေဖာက္ျပန္ေသာေရာဂါမ်ားကိုလည္း ေပ်ာက္ကင္းေစသည္။ အျမစ္ေခါက္မႈန္႔ကို ဝမ္းႏုတ္ေဆးအျဖစ္ သံုးၾကသည္။ အျမစ္စို သတၱဳရည္ကို ဆီးလြန္ေရာဂါရွိသူမ်ား ေသာက္သံုးႏိုင္သည္။ အဆိပ္သင့္ျခင္း ျဖစ္က အဆိပ္ေျဖေဆးအဖျစ္ တိုက္ေကၽြးႏိုင္ပါသည္ဟု ေဖာ္ျပထားသည္ကို ဖတ္ရႈမွတ္သားဖူးပါသည္။


ေက်ာ္လင္း (B,Sc-Chem)

Read more...

သီတဂူေဆးရုံေတာ္မ်ား (အသစ္ဖြင့္လွစ္ျခင္း)

သီတဂူဆရာေတာ္ၾကီး ဦးေဆာင္မႈျဖင့္ သီတဂူသာသနာျပဳအဖြဲ႕ၾကီးက ပညာေရး၊ ဘာသာေရး၊ လူမႈေရး လုပ္ငန္းမ်ားစြာထဲမွ သီတဂူအာယုဒါန၊ သီတဂူစကၡဳဒါန၊ သီတဂူအာေရာဂ်ဒါန ေဆးရုံမ်ားစြာကို ျမန္မာျပည္အႏွံ႕အျပား ျပည္နယ္ႏွင့္တုိင္းေဒသၾကီးမ်ားအလုိက္ ဖြင့္လွစ္လွ်က္ရွိရာ ၂၀၁၁ ခုႏွစ္ ဧျပီလ အထိ ဖြင့္လွစ္ျပီး ေဆးရုံမ်ား ၁၂ ရုံအထိ ဖြင့္လွစ္ျပီး ျဖစ္သည္။ အဆက္မျပတ္ ေနာက္ထက္ေနာက္ထက္ ေဆးရုံးမ်ားကိုလည္း ဖြင့္လွစ္မည္ျဖစ္ရာ---

ဖြင့္လွစ္ေတာ့မည္ေဆးရုံမ်ား

၁။ အမွတ္စဥ္ (၁၃) သီတဂူစကၡဳဒါနေဆးရုံ ကို ကခ်င္ျပည္နယ္၊ ျမစ္ၾကီးနားျမိဳ႕၊ ယခုႏွစ္ ၂၀၁၁၊ ႏုိ၀င္ဘာ (၃) ရက္ေန႔တြင္ ဖြင့္လွစ္မည္ ျဖစ္ပါသည္။

၂။ အမွတ္စဥ္ (၁၄) သီတဂူအာေရာဂ်ဒါနေဆးရုံ ကို ကရင္ျပည္နယ္၊ ျမိဳင္ၾကီးငူေဒသ DKBA ဌာနခ်ဳပ္တြင္ ယခုႏွစ္ ၂၀၁၁၊ ႏုိ၀င္ဘာ (၂၃) ရက္ေန႔တြင္ ဖြင့္လွစ္မည္ ျဖစ္ပါသည္။

၃။ အမွတ္စဥ္ (၁၅) သီတဂူစကၡဳဒါနေဆးရုံ ကို ကယားျပည္နယ္၊ လြိဳင္ေကာ္ျမိဳ႕တြင္ ယခုႏွစ္ ၂၀၁၁၊ ဒီဇင္ဘာ (၁၆) ရက္ေန႔တြင္ ဖြင့္လွစ္မည္ျဖစ္ပါသည္။

ဤကဲ့သုိ႔ ေဆးရုံေတာ္မ်ား ေဆာက္လုပ္လွဴဒါန္းသည့္အျပင္ ျပည္တြင္းျပည္ပ မ်က္စိအထူးကဆရာ၀န္ၾကီးမ်ားႏွင့္ သီတဂူအာယုဒါေဆးရုံမွ ဆရာ၀န္ သူနာျပဳ ၀န္ထမ္းမ်ားက ဆရာေတာ္ၾကီး၏ ညႊန္ၾကားခ်က္အတုိင္း ေ၀လံေခါင္ေသာ ေနရာေဒသမ်ားသုိ႔ သြားေရာက္ကာ မ်က္စိအထူးကု အစီစဥ္မ်ားျပဳလုပ္လွဴဒါန္းၾကသည္။

မ်က္စိအထူးကု အစီအစဥ္
ယခုႏွစ္ ၂၀၁၁ ခု၊ ႏုိ၀င္ဘာ (၆-၇)ရက္ေန႕မ်ားတြင္ ကခ်င္ျပည္နယ္ ဘူတာအုိျမိဳ႕မွာ သီတဂူမ်က္စိအထူးအဖြဲ႕က မ်က္စိေ၀ဒနာရွင္မ်ားအား ခြဲစိတ္ျခင္း၊ စမ္းသပ္ေပးျခင္းမ်ား အထူးကုသေပးမည္ျဖစ္ပါေၾကာင္း သတင္းေကာင္းပါးလုိက္ပါသည္။


ဖြင့္လွစ္ျပီးေဆးရုံးမ်ား

၁။ သီတဂူအာယုဒါနေဆးရုံ
စစ္ကိုင္းေတာင္။ စစ္ကိုင္းျမိဳ႕၊ စစ္ကိုင္းေဒသ
၁၉၈၉ ခုႏွစ္ ဖြင့္လွစ္သည္။
၂။ သီတဂူျမေမတၱာစကၡဳဒါနေဆးရုံ
ပန္းတေနာ္၊ ဧရာ၀တီတုိင္းေဒသ
၂၀၀၈ ခုႏွစ္တြင္ ဖြင့္လွစ္သည္။
၃။ သီတဂူစကၡဳဒါနေဆးရုံ
သီေပါျမိဳ႕၊ ရွမ္းျပည္နယ္
၂၀၀၈ ႏွစ္တြင္ ဖြင့္လွစ္သည္။
၄။ သီတဂူစကၡဳဒါနေဆးရုံ
ကေလးျမိဳ႕။ စစ္ကိုင္းတုိင္း
၂၀၀၉ ခုႏွစ္တြင္ ဖြင့္လွစ္သည္။
၅။ သီတဂူအာေရာဂ်ဒါနေဆးရုံ
စဥ့္ကူးျမိဳ႕နယ္၊ က်ည္ေတာက္ေပါက္ေက်းရြာ၊ မႏၱေလးတုိင္းေဒသ
၂၀၁၁ ႏွစ္တြင္ ဖြင့္လွစ္သည္။
၆။ သီတဂူဒီပကၤရာစကၡဳဒါနေဆးရုံ
နတ္ေမာင္ျမိဳ႕၊ မေကြးတုိင္းေဒ
၂၀၁၀ ခုႏွစ္တြင္ ဖြင့္လွစ္သည္။
၇။ သီတဂူျဗဟၼာယုျပည္သူ႔ေဆးရုံ
ဆားေတာင္ျမိဳ႕၊ စစ္ကိုင္းတုိင္းေဒသၾကီး
၂၀၁၀ ခုႏွစ္တြင္ ဖြင့္လွစ္သည္။
၈ ။ သီတဂူအာေရာဂ်ဒါနေဆးရုံ
ရင္းျငိမ္၊ မြန္ျပည္နယ္။
၂၀၁၀ ခုႏွစ္တြင္ ဖြင့္လွစ္သည္။
၉။ သီတဂူတက္လမ္းစကၡဳဒါနေဆးရုံ
မင္းတပ္ျမိဳ႕၊ ခ်င္းျပည္နယ္။
၂၇-၁၂-၂၀၁၀ ခုႏွစ္တြင္ ဖြင့္လွစ္သည္။
၁၀။ သီတဂူအာေရာဂ်ဒါနေဆးရုံ
ထား၀ယ္ျမိဳ႕၊ တနသၤာရီတုိင္းေဒသ
၁၂-၂-၂၀၁၁ ေန႔ ဖြင့္လွစ္သည္။
၁၁။ သီတဂူေရႊျပည္ဟိန္းစကၡဳဒါနေဆးရုံ
ရန္ကုန္။
ဧျပီလ (၂၇) ၂၀၁၁ ခုႏွစ္တြင္ ဖြင့္လွစ္သည္။
၁၂။ သီတဂူေမတၱာေဆးရုံ
အင္းေလးေဒသ၊ ဟဲယားရြာမ၊ ရွမ္းျပည္နယ္။
ဒီေန႔ရရွိေသာသတင္းမ်ားကို စုစည္းတင္ျပလုိက္ပါသည္။
ဤေနရာတြင္ ဖြင့္လွစ္ျပီးေဆးရုံမ်ား ဖြင့္လွစ္ပြဲ ဓာတ္ပုံမ်ား ၾကည့္ႏုိင္သည္။

ဆက္လက္ဖြင့္လွစ္ဦးမည့္ ေဆးရုံေတာ္မ်ားလည္း က်န္ရွိေနပါေသးသည္။

ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ပါေစ။
သီတဂူစတား
၂၇-၉-၂၀၁၁

Read more...

သိကၡာက်လို႔ သိကၡာထပ္ရတာလားဘုရား...

ဓမၼဒူတ အရွင္ပညာေဇာတ (ေမး-ေျဖ) ၂-မွ...

သိကၡာက်လို႔ သိကၡာထပ္ရတာလားဘုရား...
















0 comments:

Read more...

စိတ္အားျဖည့္ ဓမၼပန္းပြင့္



ညက မအိပ္ခင္ အနီးနားမွာရွိေနတဲ့
အရွင္ဆႏၵာဓိကရဲ႕ စာအုပ္ခပ္ပါးပါးေလးကုိ ဖတ္ျဖစ္တယ္။
စာအုပ္နာမည္က ‘စိတ္အားျဖည့္ ဓမၼပန္းပြင္’့ တဲ့။
ထုံးစံအတုိင္း အရွင္ဆႏၵာဓိက ေပးတဲ့တရားစာအုပ္ေခါင္းစဥ္ေလးေတြက
အေတာ့္ကုိ ႏုရြတယ္။

ဟုိးအရင္တုန္းကလည္း
လမ္းခြဲတာ ၀မ္းနည္းစရာလား
အခ်စ္ကံေခေပမဲ့ အႏွစ္က်န္ေစရမယ္ စတဲ့
သူေရးတဲ့ ေခါင္းစဥ္လွလွ စာအုပ္ေလးေတြကုိ ဖတ္ဖူးတယ္။

အရွင္ဆႏၵာဓိကရဲ႕ ေခါင္းစဥ္လွလွေလးေတြက
စာဖတ္သူေတြကုိ တစုံတခုေသာအတုိင္းအတာအထိ
စိတ္၀င္စားမႈရွိေနတာ လုံး၀ ယုံးမွားဖြယ္မရွိပါဘူး။

တခ်ဳိ႕စာေရးသူမ်ားၾကေတာ့ စာအုပ္ေခါင္းစဥ္ကုိ
ခပ္ၾကမ္းၾကမ္း ခပ္သြက္သြက္ေလးေတြေပးတာကုိ ေတြ႔ရတယ္။
ခပ္ၾကမ္းၾကမ္း ခပ္သြက္သြက္ေခါင္းစဥ္ေတြကလည္း
စာဖတ္သူေတြကုိ စိတ္၀င္စားေစတာ အမွန္ပါဘဲ။
ေခါင္းစဥ္ကုိ စိတ္၀င္စားလုိ႔ ဖတ္တဲ့သူေတြ တပုံႀကီး။
ေခါင္းစဥ္ကုိ စိတ္၀င္စားလုိ႔ ဖတ္ၾကည့္ရာကေန ဖတ္မိၿပီး
စာေပအသိရသြားတာေတြ ဒုနဲ႔ေဒး။

ႏုႏုရြရြပဲ ေရးေရး၊ ၾကမ္းၾကမ္းတမ္းတမ္းပဲ ေရးေရး၊
ရည္ရြယ္ခ်က္ကေတာ့ စာေရးသူရဲ႕စာကုိ ဖတ္လုိတဲ့ဆႏၵရွိလာၿပီး
ဗုဒၶဘာသာနဲ႔ပတ္သက္တဲ့အသိဥာဏ္ထူးေတြရရွိဘုိ႔ပါပဲ။

အေမရိကန္သမၼတႀကီးတစ္ေယာက္ေျပာတာကုိ သတိရမိတယ္။
သမၼတေရြးေကာက္ပြဲမွာ အႏုိင္ရသြားတဲ့ သမၼတႀကီးက
ရႈံးနိမ့္သြားတဲ့ အတုိက္အခံပါတီက ေရြးေကာက္ပြဲ၀င္ခဲ့တဲ့ သမၼတေလာင္းလ်ာႀကီးကုိ
“ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ႏွစ္ဦးဟာ (စီးပြါးေရး၊ က်န္းမာေရးစတဲ့ အေရးေတြမွာ) အျမင္မတူၾကေပမဲ့
မိမိတုိ႔ႏုိင္ငံျဖစ္တဲ့အေမရိကႏုိင္ငံကုိ ခ်စ္တဲ့စိတ္ကေတာ့ အတူတူပါပဲ” တဲ့။

ဒီလုိပါပဲ။
စာအုပ္ေခါင္းစဥ္၊ ေရးထားတဲ့စာမူ ေဆာင္းပါးေတြရဲ႕ေခါင္းစဥ္ေတြကုိ
အမည္ေပးရာမွာ ႏုသည္ျဖစ္ေစ၊ ၾကမ္းသည္ျဖစ္ေစ
စာဖတ္သူေတြကုိ ဗုဒၶဘာသာအသိေတြေပးတာျခင္းေတာ့ အတူတူပါပဲ။
ထားပါေတာ့ေလ။

အရွင္ဆႏၵာဓိကေရးထားတဲ့ ဒီ ‘စိတ္အားျဖည့္ ဓမၼပန္းပြင္’့ စာအုပ္ေလးဟာ
စာအုပ္ေခါင္းစဥ္က ႏုလွသလုိ အတြင္းမာတိကာေခါင္းစဥ္ေလးေတြကလည္း
အေတာ့္ကုိ ႏုလွပါတယ္။
အေနမွန္ရင္ မေပက်ံပါ
ခႏၶာျပတ္မွ ခံတာရပ္မယ္
အငတ္ဆာမေျပသမွ် ထပ္ရွာေနရဦးမွာပါပဲ
လူကုိ မၾကည့္ပါနဲ႔၊ မူကုိ ၾကည့္ပါ
ကိေလသာမ်ားေလ ေမာ္ဒယ္ေဟာင္းေလ
စိတ္ေအးခ်မ္းေလ ေမာ္ဒယ္သစ္ေလ
ႏွလုံးသား ပုိလွပေလ အၿပဳံးပြား လုိတရေလ
စသျဖင့္။

အဲ့ဒီလုိေခါင္းစဥ္ေလးေတြထဲမွာမွ
“အစားေရြးက အမႈပုိ၊ တရားေတြးက ကုသုိလ္” ဆုိတဲ့ေခါင္းစဥ္နဲ႔
ဒီလုိေလးေရးထားပါတယ္။
သက္သတ္လြတ္အစားအစာကုိ ပါးစပ္ထဲ ထည့္လုိက္ရုံနဲ႔
အလုိလုိေနရင္း ကုသုိလ္ရမသြားသလုိ
အသားငါးအစားအစာကုိ ပါးစပ္ထဲ ထည့္လုိက္ရုံနဲ႔လည္း
အလုိလုိေနရင္း အကုသုိလ္ျဖစ္မသြားပါဘူး….
စသျဖင့္။

Dhamma Garden လည္း ဒီကိစၥနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး
“ဘုရားရွင္ အမဲသား စား၊ မစား” ဆုိတဲ့ ေခါင္းစဥ္နဲ႔
ဒီလုိေရးဘူးပါတယ္။
ဘုရားရွင္အမဲသား စားမစား
ဘိကၡဳနီ (ရဟန္းမ) ေတြ အေၾကာင္းေရးရင္း
ဥပၸလ၀ဏ္ကုိ သတိရမိတယ္။

သူက သာ၀တၳိသူ၊ သူေဌးသမီး။
သူမအသားအေရက ၾကာပန္းလုိပဲတဲ့။
အေတာ္လွတယ္။
(Uppalavanna - meaning 'she of the lotus-like complexion)

လွလြန္းလုိ႔ တုိင္းျပည္အသီးသီးက ရွင္ဘုရင္ေတြ
သေရ (သြားရည္) အေတာ္ က်ခဲ့ၾကတယ္။
ဟုိဘုရင္က လုိခ်င္၊ ဒီဘုရင္ကလုိခ်င္ဆုိေတာ့
ဖေအလုပ္တဲ့သူ ဘယ္သူနဲ႔ေပးစားရမယ္ဆုိတာ ဆုံးျဖတ္ခ်က္မခ်ႏုိင္လုိ႔
သမီးျဖစ္သူကုိ ရဟန္းမ (ဘိကၡဳနီ) ၀တ္ခုိင္းလုိက္တယ္။
ရဟန္းမ (ဘိကၡဳနီ) လုပ္ခုိင္းလုိက္တယ္။

ပါရမီဓာတ္ခံရွိသူဆုိေတာ့ ေကာင္းတာကုိ လုပ္ခုိင္းရင္
ခုိင္းတဲ့အတုိင္း လုပ္ေတာ့တာပဲ။

ျမတ္စြာဘုရားထံ ရဟန္းမ တစ္ပါးျဖစ္လာတဲ့ ဥပၸလ၀ဏ္ေထရီ။
(ရဟန္းမကုိ ေထရီ တတ္ေခၚရၿပီး ရဟန္းကုိ ေထရ သုိ႔မဟုတ္ မေထရ္တတ္ေခၚရတယ္)
ေနာက္ဆုံး သူ ရဟႏၱာမႀကီးျဖစ္သြားတယ္။
ဒါတင္လား။ မကပါဘူး။
(ရဟန္းေတာ္ေတြထဲက ရွင္ေမာဂၢလာန္ မေထရ္ တန္ခုိးအႀကီးဆုံးျဖစ္သလုိ)
အမ်ဳိးသမီးရဟန္းမထဲမွာဆုိရင္ သူဟာ တန္းခုိးအႀကီးဆုံးပုဂၢဳိလ္ျဖစ္လာတယ္။
ျမတ္စြာဘုရားရဲ႕ အားအကုိးရဆုံး အမ်ဳိးသမီးတပည့္ႀကီးႏွစ္ဦးထဲက တစ္ဦးျဖစ္လာတယ္။

သာ၀တၳိၿမဳိ႔ေဘး ေတာထဲက တဲေလးထဲမွာပဲ တရား႐ႈမွတ္ပြါးမ်ားရင္း
သူ႔ရဲ႕ တစ္ေန႔တာ ၂၄ နာရီဆုိတဲ့အခ်ိန္ေတြကုိ ကုန္လြန္ေစတယ္။
ေတာထဲက တဲေလးထဲမွာပဲ သူအေနမ်ားတယ္။
သူ႔ဘ၀ကုိ ေတာထဲမွာပဲ ဇာတ္ျမွဳတ္ထားပါေတာ့တယ္။

လူထူရင္ ျပႆနာထူလာတတ္တဲ့အတြက္
ျပႆနာမေတြ႔ခ်င္လုိ႔ လူမထူတဲ့ေတာအုပ္ကုိ သူေရြးခ်င္ခဲ့ဟန္တူပါရဲ႕။

ပတ္၀န္းက်င္ဘက္က ၾကည့္ျပန္ရင္လဲ
ရဟႏၱာေထရီမႀကီး ေတာအုပ္ထဲမွာ ေနေနေတာ့
ျပႆနာမရွိေလာက္ဘူးလုိ႔ ထင္ေကာင္းထင္ႏုိင္ပါတယ္။

ဒါေပမဲ့
လွပတဲ့ဥပၸလ၀ဏ္ကုိ ငယ္ငယ္ကတည္းက တဖက္သတ္ စြဲလန္းခဲ့ အခ်စ္ႀကီးခဲ့တဲ့
သူတစ္ေယာက္ရွိေနခဲ့တယ္။ သူဟာ အေနနီးစပ္သူ ေမာင္၀မ္းကြဲေတာ္စပ္သူ။
နာမည္က နႏၵ တဲ့။

တစ္ေန႔
နႏၵဆုိတဲ့ ဒီသူငယ္
ဥပၸလ၀ဏ္ အျပင္သြားခုိက္ သူ႔တဲထဲ တိတ္တဆိတ္၀င္သြားၿပီး
ခုတင္ေအာက္မွာ ပုန္းေနတယ္။

ဥပၸလ၀ဏ္လဲ ျပန္ေရာက္ေရာ။ ပြဲၾကမ္းပါေလေရာ။
အဓမၼျပဳက်င့္ေတာ့တာပဲ။
အဓမၼျပဳက်င့္တယ္ဆုိတာ ဗလကၠာယ လုပ္တာကုိ ေျပာတာ။
ဗလကၠာယလုပ္တယ္ဆုိတာက မုဒိန္းက်င့္တာတဲ့။
မုဒိန္းဆုိတာကေရာ ဘာတုန္း။
အဓမၼျပဳက်င္တာကို ေျပာတာ။ အဓမၼျပဳက်င့္တယ္ဆုိတာ ..
(တခ်ဳိ႔ ဗမာစကား ရွင္းလုိ႔မရ)
ထားပါေတာ့ ။

ရဟႏၱာေထရီမႀကီးဆုိေတာ့ အားမမွ်လုိ႔သာ ျဖစ္သြားတယ္။
ဒီကိစၥမွာ ဖီလင္မလာ၊ သာယာမႈ ဘယ္ရွိပါ့မလဲ။
မုဒိန္းက်င့္တဲ့သူငယ္ကေတာ့ ေျမမ်ဳိၿပီး အ၀ီစိငရဲက်သြားတယ္လုိ႔ စာေပမွာ ဆုိပါတယ္။

ဥပၸလ၀ဏ္နဲ႔ပတ္သက္လုိ႔ မွတ္မိေနတဲ့ ေနာက္အျဖစ္အပ်က္တစ္ခုက
ႏြားသူခုိးေတြ ႏြားခုိးလာၿပီး ဥပၸလ၀ဏ္ေထရီမ တရားအားထုတ္ေနတဲ့ ေတာထဲေရာက္လာတယ္။ အမဲဖ်က္က်တယ္။ ခုတ္က်၊ ထစ္က်၊ ေ၀စုခြဲက်တယ္ေပါ့။

ႏြားသူခုိးေခါင္းေဆာင္က
(ေက်ာမလုံလုိ႔ ဟုိဟုိဒီဒီၾကည့္လုိက္ေတာ့)
ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္း တည္တည္ၿငိမ္ၿငိမ္နဲ႔
တရား႐ႈမွတ္ေနတဲ့ ဥပၸလ၀ဏ္ေထရီမကုိ ေတြ႔သြားတယ္။
ေသခ်ာစူးစုိက္ၾကည့္ၿပီး သေဘာက်သြားတယ္။
ဒီေနရာမွာ သေဘာက်တယ္ဆုိတာ အထက္ကေဖာ္ျပခဲ့တဲ့
သူ႔ေမာင္၀မ္းကြဲ နႏၵဆုိတဲ့သူငယ္ သေဘာက်နည္းမ်ဳိး သေဘာက်သြားတာမဟုတ္ဘူး။
ၾကည္ညဳိသြားတာ။ ေစတနာသဒၶါတရားေတြ ႏြားသူခုိးႀကီး ရင္မွာ ေပါက္ဖြားသြားတာ။

ပ႒ာန္းေဒသနာေတာ္အရ
မေကာင္းတဲ့အကုသုိလ္လုပ္ငန္းလုပ္ရင္း ေကာင္းတဲ့ကုသုိလ္ကုိ
အေထာက္အပံ့ျပဳသြားတဲ့ သေဘာလားေတာ့ မသိဘူး။

ႏြားသူခုိးေခါင္းေဆာင္ႀကီး ဘာလုပ္တယ္မွတ္လဲ။
သစ္ရြက္ႀကီးႀကီးတစ္ရြက္ကုိ အနီးနားက သစ္ပင္က ခူးတယ္။
ႏြားသား (အမဲသား) တစ္ခါခ်က္ေလာက္ ထုတ္တယ္။
ေျခေဖာ့ေဖာ့ နင္းသြားကာ မ်က္စိမွိတ္ တရားရႈတ္မွတ္ေနတဲ့ ဥပၸလ၀ဏ္ေထရီမ ေရွ႕မွာ
အမဲသားထုတ္ကုိ ခ်ထားခဲ့တယ္။ လွဴဒါန္းခဲ့တယ္ေပါ့။

ဥပၸလ၀ဏ္ေထရီမ တရားရႈမွတ္ၿပီး မ်က္စိဖြင့္ၾကည့္လုိက္ေတာ့
အမဲသားထုတ္ကို ေတြ႔တယ္။

အေကာင္းေလးမ်ား (စား) ရရင္
ကုိယ္ျမတ္ႏုိး (ၾကည္ညဳိ) တဲ့သူကုိ သတိရတတ္တယ္ဆုိတဲ႔ နိယာမအတုိင္း
အမဲသားထုတ္ရတဲ့ ဥပၸလ၀ဏ္ေထရီမ သူျမတ္ႏုိးၾကည္ညဳိတဲ့
သူ႔ဆရာ ျမတ္စြာဘုရားကုိ သတိရမိတယ္။
သူ႔စိတ္က ျမတ္စြာဘုရားထံ တမ္းေရာက္သြားတယ္။
ဒါနဲ႔ ေနာက္ေန႔မနက္မွာ အက်အန ခ်က္ၿပီး ျမတ္စြာဘုရားထံ သြားလွဴတယ္။

သူေက်ာင္းေရာက္တဲ့အခ်ိန္ ျမတ္စြာဘုရား အျပင္ၾကြေနခုိက္ သြားႀကဳံတယ္။
ဘုန္းႀကီးတစ္ပါးနဲ႔ေတြ႔တယ္။ ဘုန္းႀကီးနာမည္က ဥဒါယီ။
ဥဒါယီ ဆုိတာ (ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေျပာရရင္ ႏွာကိစၥမွာ) နာမည္ႀကီး။
ဆုိေတာ့ ဥပၸလ၀ဏ္ကုိေတြ႔တာနဲ႔ ဥပၸလ၀ဏ္၀တ္ထားတဲ့
ခါးက သကၤန္းကုိ ဇြတ္အလွဴခံတယ္။
ဥပၸလ၀ဏ္ေမာင္၀မ္းကြဲ အာနႏၵလုိေတာ့ မၾကမ္းဘူး။
ခါးကသကၤန္းကုိ အလွဴခံရျခင္းရည္ရြယ္ခ်က္က သကၤန္းကုိ လုိခ်င္လုိ႔မဟုတ္ဘူး။
ထားပါေတာ့။

ေျပာခ်င္တာက
ျမတ္စြာဘုရား ဥပၸလ၀ဏ္လွဴခဲ့တဲ့ အမဲသားကုိ
စားတဲ့အေၾကာင္း၊ မစားတဲ့အေၾကာင္း ဇာတ္လမ္းထဲမွာ မပါေပမဲ့
အမ်ဳိးသမီးတပည့္ေတြထဲမွာ တန္ခုိးအရာမွာ အႀကီးဆုံးျဖစ္တဲ့
ရဟႏၱာမႀကီးလဲျဖစ္တဲ့ ဥပၸလ၀ဏ္ေထရီမႀကီးဟာ
အကယ္၍သာ ျမတ္စြာဘုရား (ႏြားသား) အမဲသားမစားဘူးဆုိရင္
ႏြားသူခုိးေတြဆီက ရတဲ့ (ႏြားသား) အမဲသားကုိ
လွဴဘုိ႔ စိတ္ကူးေပၚေပါက္ႏုိင္စရာ အေၾကာင္းမရွိပါဘူး။

ဒီဇာတ္လမ္း ဒီအျဖစ္အပ်က္အရ
ျမတ္စြာဘုရား (ႏြားသား) အမဲသားစားတယ္လုိ႔ မွတ္ယူရမွာပါ။

မွန္ပါတယ္။
ျမတ္စြာဘုရားက သူ႔ရဲ႕ တပည့္သာ၀က ရဟန္းေတြကုိ
ဟုိဟာမစားနဲ႔။ ဒီဟာစား၊ အသီးအႏွံနဲ႔ အရြက္ပဲစား၊ အသားငါး မစားနဲ႔လုိ႔ လုံး၀ မေျပာခဲ့ပါဘူး။
ရဟန္းဆုိတာ ဆြမ္းခံစားရတာ၊ လွဴတာစားရတာဆုိေတာ့
ဟုိဟာမစားခ်င္ဘူး၊ ဒီဟာမစားခ်င္ဘူးလုိ႔ ဂ်ီးမ်ားပုိင္ခြင့္ မရွိပါဘူး။
အရြက္လွဴေတာ့ အရြက္စားလုိက္ရတာပဲ။ အသားလွဴေတာ့ အသားစားလုိက္ရတာပဲ။

ဒါ့ေၾကာင့္ ဗုဒၶဘာသာ ဗုဒၶ၀ါဒကုိ ေကာက္ခ်က္ခ်မယ္ဆုိရင္
အသီးအႏွံ အရြက္ေတြခ်ည္း စားရမဲ့၀ါဒလဲ မဟုတ္ဘူး။
အသားငါးခ်ည္းစားရမဲ့၀ါဒလဲ မဟုတ္ပါဘူး။
အသီးအႏွံနဲ႔ အရြက္ကုိသာ စားရမယ္ဆုိရင္ လွဴမဲ့ တန္းမဲ့သူေတြ အသီးအႏွံ အရြက္ကုိ
တကူးတက စီမံေပးရမွာျဖစ္လုိ႔ သူတုိ႔ကုိ ဒုကၡေပးရာေရာက္ပါတယ္။
အသားကုိပဲ စားရမယ္ဆုိရင္လဲ ထုိ႔အတူပါပဲ။
ဒီေတာ့ ရွိတာစား၊ ရတာစား၊ လွဴတာစားတာ
ျမတ္စြာဘုရား၀ါဒပါ။

အဲ၊ ဒါေပမဲ့
ၾကက္တစ္ေကာင္ကုိ ကုိယ့္အတြက္ရည္ရြယ္ၿပီး ကုိယ္စားဘုိ႔
ကုိယ့္ေရွ႔မွာသတ္ကာ ကုိယ့္ကုိ ဧည့္ခံ ျပဳစု ေကၽြးေမြး လွဴဒါန္းတာမ်ဳိးကုိေတာ့
မစားရဘူးလုိ႔ ျမတ္စြာဘုရားက ေျပာခဲ့ဘူးပါတယ္။
ဒီလုိမ်ဳိး ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ သတ္တာကုိ တစ္ဦးဦးကေျပာလုိ႔ ၾကားသိရရင္လဲ မစားပါနဲ႔တဲ့။
ဒီလုိမ်ဳိးအသားမ်ဳိးမ်ားျဖစ္ေနမလားလုိ႔ သံသယရွိေနရင္ေတာင္
မစားပါနဲ႔လုိ႔ ျမတ္စြာဘုရားက ေျပာခဲ့ပါတယ္။

ဗုဒၶဘာသာစာေပမွာ ရြံစရာေကာင္းတဲ့ ေခြးသား၊ ေျမြသားလုိ အသားမ်ဳိးနဲ႔
အသားႀကီးမ်ား စာရင္း၀င္တဲ့ ဆင္သား။ ျမင္းသား၊ က်ားသား စတဲ့ အသားႀကီး ၁၀ မ်ဳိးကုိ
ရဟန္းေတာ္မ်ား လုံး၀ မစားရဘူးလုိ႔ ေတြ႔ရပါတယ္။
အမဲသား (ႏြားသား) ကေတာ့ အသားႀကီး (၁၀) မ်ဳိး စာရင္းထဲ မပါပါဘူး။

မွတ္ခ်က္၊ အႏု + အၾကမ္း = ရည္ရြည္ခ်က္တူ


Read more...

ေလေျပေလညွင္းက ရင္ခုန္သံကို နားလည္ပါတယ္


(၁)
“စုဘုတိ”ဆိုတာ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ရဲ႕ တပည့္ရဟန္းတစ္ပါး ျဖစ္ပါတယ္။ သူဟာ ျပဳသူနဲ႔အျပဳခံတို႔ရဲ႕ ဆက္သြယ္မႈၾကားမွာ ျခြင္းခ်က္အေနနဲ႔ တစ္ခုမွ မရွိတဲ့အျမင္ သို႔မဟုတ္ ေလဟာနယ္သေဘာကို နားလည္သေဘာေပါက္ႏိုင္စြမ္းရွိပါတယ္။ တစ္ေန႔မွာ စုဘုတိဟာ သစ္ပင္တစ္ပင္ေအာက္မွာ ဘာမွမရွိတဲ့ေလဟာနယ္သေဘာကို စိတ္ထဲမွာ ဆင္ျခင္ရင္း ထိုင္ေနခဲ့ပါတယ္။ ထိုအခါမွာ သစ္ပင္ေပၚက ပန္းပြင့္ေလးေတြ ေၾကြက်လာခဲ့တယ္။ သစ္ပင္ေစာင့္နတ္က “ဘာမွမရွိတဲ့ေလဟာနယ္သေဘာတရားကို ေဟာၾကားတဲ့အတြက္ သင့္ကို ေကာင္းခ်ီးေပးၾကတာပါ”လို႔ ဆိုပါတယ္။ ထိုအခါ စုဘုတိက “ငါ ဘာမွ မေဟာရေသးပါဘူး”လို႔ ေျပာလိုက္တယ္။ “ဟုတ္ပါတယ္၊ သင္ကလည္း ဘာမွ မေဟာပါဘူး၊ ကၽြႏ္ုပ္တို႔ကလည္း ဘာမွ မၾကားမိပါဘူး၊ ဒါဟာ တကယ့္ ေလဟာနယ္သေဘာပဲေပါ့”လို႔ နတ္ေတြက ျပန္ေျပာလိုက္တယ္။ သစ္ပင္ေပၚက ပန္းပြင့္ေလးေတြဟာ စုဘုတိေပၚကို မိုးရြာသလို ရြာခ်ေနခဲ့ပါေတာ့တယ္။

(၂)
တစ္ႏွစ္က ျမန္မာျပည္ကို ျပန္ေတာ့ သူငယ္ခ်င္းဆီမွာ ကပ္ေနခဲ့တယ္။ သူက ဒီေန႔ စာေပေလာကမွာ တျဖည္းျဖည္းခ်င္း နာမည္တက္လာေနတဲ့ စာေရးဆရာ၊ ကဗ်ာဆရာ။ ကိုယ္က စာေရးဆရာေတြ၊ ကဗ်ာဆရာေတြကို ခ်စ္တတ္ေတာ့ သူ႕ဆီမွာ ေနရတာ သေဘာက်တယ္။ မိုးလင္းတာနဲ႔ လက္ဘက္ရည္ဆိုင္ သြားမယ္။ လက္ဘက္ရည္ဆိုင္သြား အတူသြားဖို႔ဆိုတာလည္း စကားေတြ အမ်ားႀကီး မေျပာပါဘူး။ သြားၾကမယ္ဆိုတဲ့ စကားတစ္ခြန္းေလာက္သာ ေျပာျဖစ္တာပါ။ လက္ဘက္ရည္ဆိုင္မွာ စူပါပလိမ္းေကာ္ဖီတစ္ခြက္မွာမယ္။ သူက ေပါ့ဆိမ့္ကိုပဲ အၿမဲေသာက္တယ္။ ၿပီးရင္ လက္ဘက္ရည္ခြက္ကို အားမနာဘဲ လမ္းမႀကီးကို ေငးမယ္။ ႏွစ္ေယာက္အတူထိုင္ေပမယ့္ တစ္ေယာက္တည္းထိုင္ေနရသလား ေအာက္ေမ့ရေအာင္ တိတ္ဆိတ္ေနတယ္။ သူလည္း သူ႕အေတြးနဲ႔သူ၊ ကိုယ္လည္း ကိုယ့္အေတြးနဲ႔ကိုယ္။ ဘာေလာကြက္မွ မရွိတဲ့ ကမၻာ့အျပင္က ကမၻာေလးတစ္ခုအလား ထင္မွားရတယ္။ သူဘာစကားမွ မေျပာေပမယ့္ သူ႕စိတ္ထဲမွာ လမ္းေပၚက သြားေနတဲ့ လူေတြရဲ႕ စိတ္ေတြကို လိုက္ဖမ္းေနမယ္။ လမ္းေပၚက သြားေနသူေတြရဲ႕ဘ၀အေၾကာင္းကို ေတြးေနမယ္။ လမ္းေပၚက လူေတြရဲ႕ ဘ၀ကေန လမ္းေပၚက လူေတြေနတဲ့ေနရာအေၾကာင္းကိုပါ ဆက္ေတြးမယ္။ ေနာက္ၿပီး လမ္းေပၚကလူေတြကေန ကိုယ္ဖင္ခုထိုင္ထားရာ ျမန္မာ့ေျမက်ဥ္းက်ဥ္းေလးအေၾကာင္းလည္း ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္ေနမယ္။ ေနာက္ဆံုးမွာ သူဟာ အနာဂတ္မဲ့ေနတဲ့ လမ္းကေလးေတြအတြက္ ရင္နာမယ္။ ဒီလိုနဲ႔ သူဟာ အခန္းေရာက္တာနဲ႔ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ကို ေကာက္ေရးလိမ့္မယ္။

ေျပာခ်င္တာက သူနဲ႔ကိုယ္နဲ႔ၾကား ဘာစကားမွ မေျပာေပမယ့္ သူထိုင္ေနကတည္းက သူ႕အာ႐ံုေတြကို သိေနၿပီ။ သူ႕ရင္ထဲက ေပါက္ကြဲသံစဥ္ေတြကို ကိုယ္ ၾကားမိၿပီ။ ကိုယ္က တိတ္တိတ္ေလး ပန္းပြင့္ေတြ ေျခြခ်ေပးေန႐ံုေပါ့။

(၃)
ဇင္ဇာတ္လမ္းေလးက ဘာေျပာသလဲ။ ဇင္ဘုန္းႀကီးက သစ္ပင္ေအာက္မွာ မရွိတရားကို စိတ္ထဲမွာ ဆင္ျခင္ေနတယ္။ နတ္က တရားက ေကာင္းလြန္းလို႔ ပန္းပြင့္ေတြ ေျခြခ်ေပးတယ္။ ဘာမွ မေဟာရေသးဘူးေျပာေတာ့ “အဲဒီလို ဘာမွ မေဟာဘဲေနတာကိုက အလြန္တရာ ေကာင္းျမတ္တဲ့တရားပါ”တဲ့။ ဒီလိုပါပဲ။ တစ္ခါတစ္ရံမွာ ဘာမွ မေျပာဘဲ ၿငိမ္ေနတာက ျပႆနာေတြကို ေအးခ်မ္းသြားေစတယ္။ ပိုၿပီးေတာ့ ဣေျႏၵရတယ္။

(၄)
ၿငိမ္သက္တည္ၾကည္ျခင္းရဲ႕ စြမ္းပကားက ဆူေ၀ေနတဲ့ ႏွလံုးသားေတြကို အသံမဲ့ေစတယ္။ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က ေျပာဖူးတယ္။ သူ႕ဆရာသမားဟာ စကားနည္းတယ္။ ေတာ္႐ံုတန္႐ံု စကားေျပာခဲတယ္။ ျပႆနာတစ္ခုခုျဖစ္လို႔ သူ႕ဆရာေရွ႕ ေရာက္သြားၾကတယ္။ တစ္ခါတေလေတာ့ ေျပလည္ေအာင္ ေျပာျပေပးတယ္။ တစ္ခါတေလေတာ့ ေျပာသမွ်စကားေတြကို နားေထာင္ၿပီး ၿပံဳးၿပံဳးေလးပဲ ၾကည့္ေနတတ္တယ္တဲ့။ အဲဒီလို ၿပံဳးၿပံဳးေလး ၿငိမ္ၿငိမ္ေလး တစ္ေယာက္ၿပီးတစ္ေယာက္ လိုက္ၾကည့္ၿပီး “ကဲ … ေအးေအးေဆးေဆး ျပန္ၾကေတာ့”လို႔ တစ္ခြန္းပဲ ေျပာလိုက္တယ္တဲ့။ ဒီလိုနည္းနဲ႔ ေျပလည္သြားၾက၊ ခ်စ္ခင္သြားၾကတဲ့ အျဖစ္ေတြ အမ်ားႀကီးပဲတဲ့။

(၅)
တစ္ေန႔က ဇင္ဇာတ္ေလးဖတ္ၿပီး အခန္းျပင္ထြက္လိုက္ေတာ့ အေနာက္တုိင္းသားေတြ ေရႊေစတီေက်ာင္းေတာ္ႀကီးေရွ႕ ျမတ္ခင္းျပင္မွာ ေက်ာင္းႀကီး ေငးေနၾကတာ ေတြ႕ရတယ္။ သူတို႔မ်က္ႏွာမွာ ေက်နပ္မႈ၊ အံ့ၾသမႈ၊ ၀မ္းသာမႈေတြ ျပည့္ေနပံုေပၚတယ္။ “ေအာ္ ေက်ာင္းႀကီးက သူ႕ရဲ႕ တည္ၾကည္ခန္႔ျငားမႈနဲ႔ အေနာက္တိုင္းသားေတြကို စကားေျပာေနဟန္တူတယ္”လို႔ စိတ္ထဲမွာ ေတြးမိပါတယ္။

(၆)
စာဖတ္သူေတြလည္း ေတြ႕ႀကံဳခံစားဖူးၾကမယ္ထင္တယ္။ စိတ္ထဲ ေအးခ်မ္းတည္ၾကည္ေနခ်ိန္မွာ ေလေျပေလညွင္းေလးေတြက တိုက္ခတ္လာတတ္ၿပီး ရင္ထဲမွာ ဗေလာင္ဆူ ျပာယာခတ္ေနခ်ိန္မွာေတာ့ ေလာကက မုန္တိုင္းထန္ေနတတ္တာကိုေပါ့။ ဇင္ဇာတ္လမ္းေလးကေန ရလိုက္တာကေတာ့ “ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ ေအးခ်မ္းတည္ၾကည္ေနပါ။ ပန္းပြင့္ေလးေတြ မိုးလို ရြာလာလိမ့္မယ္”။

(၇)
ေလေျပေလညွင္းက ရင္ခုန္သံကို နားလည္ပါတယ္။

Read more...

တရားမင္းသခင္ - ၂၈။ ရာဟုေလာ၀ါဒ

ဘုရားရွင္သည္ ခမည္းေတာ္မင္းႀကီး၊ သာ၀ႀကီး ႏွစ္ပါးတို႔ႏွင့္အတူ နန္းေဆာင္အတြင္းသို႔ ၀င္ေတာ္မူ၏။ ျပင္ဆင္ခင္းက်င္းထားသည့္ ေနရာ၌ ဘုရားရွင္ ထိုင္ေတာ္မူၿပီးေသာအခါ သုေဒၶါဒနမင္းႀကီးသည္ ၾကမ္းျပင္ေပၚ၌ သားငယ္ရာဟုလာႏွင့္အတူ ထိုင္ေနသည့္ ယေသာဓရာကို ညႊန္ျပလ်က္ ဘုရားရွင္အား ေလွ်ာက္ထား၏။

“သားေတာ္ဘုရား . . . သားေတာ္ဘုရား အေနာ္မာျမစ္ကမ္းမွာ အ၀ါေရာင္သကၤန္း ဆင္ျမန္းလိုက္ၿပီလို႔ သတင္းၾကားတဲ့ေနကစၿပီး ဒီေန႔ထိေအာင္ပဲ ယေသာဓရာဟာ ၀တ္ေကာင္းစားလွေတြ မ၀တ္ေတာ့ဘဲ အ၀ါေရာင္သကၤန္းနဲ႔တူတဲ့ ၀တ္႐ံုၾကမ္းၾကမ္းေတြပဲ ၀တ္ပါေတာ့တယ္ ဘုရား . . .။ သားေတာ္ဘုရား ေ၀သာလီမွာ ဒုကၠရစရိယာ က်င့္ေနၿပီလို႔ ၾကားရေတာ့လည္း သူက အစာမာေတြ မစားေတာ့ဘဲ အရည္ကိုသာ ေသာက္ပါေတာ့တယ္။ သားေတာ္ဘုရား အစာျပန္စားၿပီလို႔ ၾကားရေတာ့မွ သူလည္း အစာျပန္စားတာပါ။ ႀကီးက်ယ္ခမ္းနားတဲ့ အိပ္ယာေနရာေတြကိုလည္း အသံုးမျပဳေတာ့ပါဘူး။ အေမႊးနံ႔သာေတြလည္း မလိမ္းမျခယ္ေတာ့ပါဘူး။ အသားငါးလည္း မစားေတာ့ပါဘူး။ မွတ္မိပါေသးတယ္ သားေတာ္ဘုရား . . . သူ႔ဖခင္က သူ႔ကိုျပန္ေခၚမယ္၊ မင္းသားတစ္ပါးနဲ႔ လက္ဆက္ေပးမယ္ဆိုတုန္းက သူ႔ဖခင္ေရွ႕မွာ ဒူးေထာက္ၿပီး ငိုေနရွာတာ . . .။ သားေတာ္ ခ်န္ထားခဲ့တဲ့ ေျခနင္းေတာ္အစံုကို ရင္ခြင္မွာ ေပြ႔ပိုက္ၿပီး ငိုရွာတာ . . .။ အဲဒီ ေျခနင္းေတာ္ကို သူက မနက္တိုင္း မနက္တိုင္း ပန္းေတြနဲ႔ပူေဇာ္ၿပီး ရွိခိုးတာေလ။ သားေတာ္ကို လြမ္းလြန္းလို႔ ခမည္းေတာ္ ပူေဆြးရတယ္ ငိုေႂကြးရတယ္ ဆိုရင္လည္း ခမည္းေတာ္ကို သူက ႏွစ္သိမ့္ရေသးတယ္ . . .။ သားေတာ္အတြက္ မပူေဆြးဖို႔၊ သားေတာ္အတြက္ ဆုေတာင္းေမတၱာသာ ပို႔သဖို႔ ခမည္းေတာ္ကို သူ သတိေပးရတာလည္း အႀကိမ္တစ္ေထာင္ ဘယ္ကမလဲ။ သားေတာ္ . . . ခုေတာ့ သားေတာ္အတြက္ ခမည္းေတာ္ ဂုဏ္ယူပါတယ္။ လူသားေတြအတြက္ သားေတာ္က ႀကီးျမတ္တဲ့ စြန္႔လႊတ္စြန္႔စားမႈ ျပဳခဲ့တယ္ဆိုရင္ ယေသာဓရာလို မိန္းမတစ္ေယာက္ရဲ့ စြန္႔လႊတ္အနင့္နာခံမႈဟာလည္း ျမင့္ျမတ္လွပါေပတယ္ သားေတာ္ဘုရား . . .။”

“ခမည္းေတာ္ . . .။ ယေသာဓရာ သားေတာ္ကို ပါရမီျဖည့္ခဲ့တာဟာ ဒီတစ္ဘ၀တည္း မဟုတ္ပါဘူး။ ဘ၀မ်ားစြာ သံသရာမွာ ယေသာဓရာဟာ သားေတာ္ရဲ့ ပါရမီျဖည့္ဖက္ ဘ၀ေဖာ္ေတြ အႀကိမ္ႀကိမ္ ျဖစ္ခဲ့တာပါ။ သူဟာ ျမင့္ျမတ္သူပါ။ သူဟာ ႀကီးျမတ္သူပါ။”

မိခင္၏ အနီး၌ရွိေနေသာ သားေတာ္ေလး ရာဟုလာသည္ ဘုရားရွင္၏ မ်က္ႏွာေတာ္ကို တစ္ခ်ိန္လံုး ေငးစိုက္ၾကည့္ေန၏။ ရာဟုလာသည္ တိတ္ဆိတ္ညင္သာစြာ မတ္တတ္ရပ္လိုက္ၿပီး ဘုရားရွင္၏ ထံေတာ္ပါးသို႔ တစ္လွမ္းခ်င္း တိုးသြား၏။ စကား တစ္ခြန္းမွ် မေျပာဘဲ ဘုရားရွင္၏ သကၤန္းေတာ္ကို တို႔ကိုင္ၾကည့္လိုက္ၿပီး ဘုရားရွင္၏ ဒူးေတာ္ႏွစ္ဘက္ေပၚ၌ လက္တင္ထားလ်က္ ဘုရားရွင္၏ မ်က္ႏွာေတာ္ကို ေမာ္ဖူးလိုက္၏။

“ကေလး ရာဟုလာ . . .။ ငါ့ အရိပ္ခိုရတာ သေဘာက်သလား။”

“သေဘာက်တာေပါ့ ေဖေဖ။”

ရာဟုလာ အလြန္အမင္း ေပ်ာ္ရႊင္ေနသည္။ သူ ေၾကာက္လည္းမေၾကာက္ေပ။ စိတ္ေထြျပားမႈလည္း ကင္းေန၏။ ဘုရားရွင္ႏွင့္ ပို၍နီးေအာင္ တိုးကပ္လိုက္သည္။ ထို႔ေနာက္ ဘုရားရွင္၏ ဒူးေတာ္ေပၚ တင္ထားသည့္လက္ျဖင့္ ဘုရားရွင္၏ လက္ခလယ္ေတာ္ကို တို႔ပုတ္ၾကည့္ရင္း စိတ္ထဲမွာ ေျပာေန၏။

“လက္ေခ်ာင္းႀကီးေတြ သန္႔ရွင္းလိုက္တာ။ ႏူးညံ့လိုက္တာ။”

“ကေလး ရာဟုလာ . . . ေအးခ်မ္းတဲ့ ငါ့အရိပ္မွာ ထာ၀ရ ခိုလႈံခ်င္တယ္ဆိုရင္ ငါလို ရဟန္းျပဳရလိမ့္မယ္။ ရဟန္းျပဳဖို႔ ဆိုတဲ့ကိစၥကလည္း ကေလးအတြက္ လြယ္တာမဟုတ္ဘူး။ ရဟန္းဘ၀ဆိုတာ နန္းေတာ္ထဲမွာ ေနရတာလို သက္ေတာင့္သက္သာ မရွိဘူး။ ႐ုပ္၀တၳဳပစၥည္းေတြ ႂကြယ္၀တာ မဟုတ္ဘူး။ ခမည္းေတာ္ မင္းႀကီးကလည္း ကေလးကို ထီး႐ိုက္နန္းရာ လႊဲအပ္ဖို႔ ဆႏၵရွိေနတယ္။ ခမည္းေတာ္ မင္းႀကီးဆီက ထီးေမြနန္းေမြကို ခံယူမလား၊ ငါ့ဆီက ဓမၼအေမြကို ခံယူမလားဆိုတာ ကေလး အရြယ္ေရာက္မွပဲ ကေလး ကိုယ္တိုင္ ေရြးျခယ္ဆံုးျဖတ္ရမွာပါ။ ဓမၼအေမြကို ခံယူမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ေလ့လာသင္ယူစရာေတြ အမ်ားႀကီး မရွိပါဘူး။ က်င့္ၾကံစရာေတြကလည္း ႐ိုး႐ိုးရွင္းရွင္းေတြပါပဲ။ ထီးနန္းအေမြ ခံယူၿပီး တိုင္းျပည္အုပ္ခ်ဳပ္ မင္းလုပ္မယ္ ဆိုရင္ေတာ့ အမ်ားႀကီး ေလ့လာရလိမ့္မယ္။ တိုင္းက်ိဳးျပည္က်ိဳး သည္ပိုးထမ္းရြက္တဲ့ ေနရာမွာလည္း ျပဳဖြယ္ကိစၥေတြ အမ်ားႀကီး ရွိလိမ့္မယ္။”

ရာဟုလာသည္ ဘုရားရွင္ကို စကားတံု႔ျပန္ျခင္း မရွိဘဲ ဘုရားရွင္၏ မ်က္ႏွာေတာ္ကို ေငးလ်က္သာ ၿငိမ္သက္စြာ နားေထာင္ေန၏။ ဘုရားရွင္က ဆက္လက္၍ မိန္႔ေတာ္မူ၏။

“ရာဟုလာ . . . ကေလးက ငယ္ေသးေတာ့ မင္းတို႔က်င့္၀တ္ ဆယ္မ်ိဳးကို သိမယ္မထင္ဘူး။ ထီးနန္းအေမြ ခံယူတယ္ဆိုရင္ က်င့္သံုးတတ္ေအာင္ မင္းေကာင္းမင္းျမတ္တို႔ရဲ့ အက်င့္ဆယ္မ်ိဳးကို မွတ္သားထားပါ။ မင္းေကာင္းမင္းျမတ္တို႔ဟာ ဒါနက်င့္၀တ္ကို က်င့္သံုးၾကတယ္။ ရဟန္းပုဏၰား သူေတာ္စင္ေတြကို လႉဒါန္းၾကတယ္။ ပရိစၥာဂက်င့္၀တ္ကို က်င့္သံုးတဲ့ အေနနဲ႔ အမႈထမ္းေတြကို လစာရိကၡာ လံုလံုေလာက္ေလာက္ ေပးၾကတယ္။ ဆင္းရဲႏြမ္းပါးတဲ့ ျပည္သူေတြကိုလည္း ေပးကမ္းေထာက္ပံ့ၾကတယ္။ သီလ ေဆာက္တည္ၿပီးေတာ့ သီလက်င့္၀တ္ကို က်င့္သံုးၾကတယ္။ ေျဖာင့္မတ္မွန္ကန္ျခင္း အဇၨ၀က်င့္၀တ္ကို က်င့္သံုးၾကတယ္။ အေျပာအဆို အျပဳအမူ သိမ္ေမြ႔ျခင္း မဒၵ၀က်င့္၀တ္ကို က်င့္သံုးၾကတယ္။ အခါအားေလွ်ာ္စြာ ဥပုသ္သီတင္း ေဆာက္တည္ၿပီးေတာ့ တပက်င့္၀တ္ကို က်င့္သံုးၾကတယ္။ အမ်က္ေဒါသ မထြက္ဘဲ အေကၠာဓက်င့္၀တ္ကို က်င့္သံုးၾကတယ္။ အ၀ိဟႎသန က်င့္၀တ္ကို က်င့္သံုးတဲ့ အေနနဲ႔ ရဟန္းရွင္လူ ျပည္သူေတြကို မႏွိပ္စက္ၾကဘူး။ မညႇင္းဆဲၾကဘူး။ သည္းခံျခင္း ခႏၲီက်င့္၀တ္ကို ျဖည့္ဆည္းၾကတယ္။ ျပည္သူ႔ဆႏၵကို မဆန္႔က်င္ၾကဘူး။ ဒါကေတာ့ အ၀ိေရာဓန က်င့္၀တ္ပဲ။ ကေလးအေနနဲ႔ က်င့္၀တ္ဆယ္မ်ိဳးကို မွတ္သားဖို႔ ခက္တယ္ဆိုရင္ ေနာက္ဆံုးျဖစ္တဲ့ အ၀ိေရာဓန က်င့္၀တ္ကိုပဲ မွတ္သားထားပါ။ အ၀ိေရာဓန က်င့္၀တ္ကို က်င့္ႏိုင္တယ္ဆိုရင္ က်န္တဲ့က်င့္၀တ္ေတြကိုပါ က်င့္သံုးၿပီးသား ျဖစ္သြားပါလိမ့္မယ္။

ေနာက္ၿပီးေတာ့ ရာဟုလာ . . . မင္းေကာင္းမင္းျမတ္တို႔ဟာ ရဟန္း ရွင္ လူ ျပည္သူေတြ လႈပ္လႈပ္ရြရြ မျဖစ္ရေလေအာင္၊ တိုင္းႏိုင္ငံေတာ္ ေအးခ်မ္းသာယာၿပီး ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္ေအာင္၊ ေနျပည္ေတာ္ ၿငိမ္၀ပ္ပိျပားေအာင္ စီမံေပးတတ္ၾကတယ္။ ေနျပည္ေတာ္ကို အုပ္ခ်ဳပ္တဲ့အခါမွာ အၾကမ္းမဖက္ၾကဘူး။ ရာဇပရိယာယ္ ႂကြယ္ႂကြယ္နဲ႔ ျပည္သူေတြ ကိုယ့္ဘက္ပါေအာင္ ေသြးေဆာင္စည္း႐ံုး သိမ္းသြင္းႏိုင္ၾကတယ္။ ၾကက္သားအုပ္မႀကီးက ၾကက္ကေလးေတြကို ရင္အုပ္မကြာ ကြပ္ကဲအုပ္ခ်ဳပ္သလို တိုင္းသူျပည္သားေတြကို အၾကင္နာနဲ႔ ဖိစီးၿပီး အုပ္ခ်ဳပ္ၾကတယ္။ ေရွးမင္းေတြရဲ့ က်င့္ထံုးေဟာင္း၊ လုပ္နည္းေကာင္းေတြကို က်င့္သံုးၾကတယ္။ ေရွးကနည္းေကာင္းေတြကို မပယ္ၾကဘူး။ အခြန္အတုပ္လည္း အမ်ားႀကီး မေကာက္ၾကဘူး။ ျပည္သူေတြ ပူပန္ေအာင္ ႏွိပ္စက္တဲ့ အာဏာရွင္ဆိုးႀကီးေတြ မဟုတ္ၾကဘူး။ ျပည္သူကို သနားၾကင္နာၾကတယ္။

ရာဟုလာ . . . ေကာင္းကင္မွာ သာေနတဲ့ တိမ္စင္လမင္းႀကီးဟာ ေလာကႀကီး အေပၚမွာ ေအးျမတဲ့ အလင္းဓာတ္ေတြ ျဖန္႔ခ်ေပးေနတယ္။ လမင္းႀကီးဟာ ေနလို မပူဘူး။ ေအးျမတယ္။ ၾကယ္ေတြရံတဲ့ လမင္းႀကီးဟာ က်က္သေရရွိတယ္။ အလားတူပဲ မင္းေကာင္းမင္းျမတ္တို႔ဟာလည္း တိုင္းေနျပည္ေတာ္ အေပၚမွာ လမင္းလိုက်င့္ၾကတယ္။ ၾကယ္ရံတိမ္စင္ လမင္းႀကီး တင့္တယ္သလို မတ္ေပါင္းရံတဲ့ မင္းေကာင္းမင္းျမတ္ေတြဟာ တင့္တယ္ၾကတယ္။ တိုင္းျပည္ကို ပြင့္လင္းေစၾကတယ္။ စည္ပင္ႀကီးပြားေစၾကတယ္။ ကိုယ့္တိုင္းျပည္ေထာင္ကို ကိုယ့္ဟာကိုယ္ ျပန္ၿပီး ကန္႔သတ္ပိတ္ဆို႔ မထားၾကဘူး။ တိုင္းတစ္ပါးမင္းတို႔ရဲ့ ၀ိုင္းပယ္ပိတ္ဆို႔ျခင္း၊ ျငင္းပယ္ဒဏ္ခတ္ျခင္းကိုလည္း မခံၾကရဘူး။ ျပည္သူလူထုကေရာ ကမၻာ့လူထုကပါ ‘ေကာင္းေလစြ၊ ေကာင္းေလစြ၊ ေကာင္းေလစြ’လို႔ ခ်ီးက်ဴးေထာမနာ အျပဳခံရၾကတယ္။

ရာဟုလာ . . . မွတ္သားစရာေတြ မ်ားေနၿပီလား။ လိုရင္းမွတ္ဖို႔က လြယ္ပါတယ္။ တိုင္းသားျပည္သူ ရဟန္းရွင္လူေတြကို ေက်ာသားရင္သား မခြဲျခားဘဲ သနားၾကင္နာဖို႔နဲ႔ တိုင္းသားျပည္သူ ရဟန္းရွင္လူေတြရဲ့ ဆႏၵကို ျဖည့္ဆည္းေပးဖို႔ပါပဲ။”

ႏႈတ္ဆိတ္ေနသူ ရာဟုလာသည္ စိတ္၀င္တစား နားေထာင္ေန၏။ ယေသာဓရာလည္း ႏွစ္ေထာင္းအားရစြာ နားေထာင္လ်က္ရွိေနသည္။ သုေဒၶါဒန မင္းႀကီးကား ဘုရားရွင္၏ စကား၀ါက် တစ္ခုတစ္ခု ဆံုးတိုင္းဆံုးတိုင္း ေခါင္းတညိတ္ညိတ္ ရွိေနေလေတာ့၏။

:)
ရွင္အာစာရ

(ဆက္ရန္ . . . . .)

က်မ္းညႊန္းမွတ္စု
------------------
ဒါနံ သီလံ ပရိစၥာဂံ၊ အဇၨ၀ံ မဒၵ၀ံ တပံ။
အေကၠာဓံ အ၀ိဟႎသဉၥ၊ ခႏၲိဉၥ အ၀ိေရာဓနံ။
(မဟာဟံသဇာတက၊ အသီတိနိပါတ စသည္။ CSCD)
---
"ခပ္သိမ္းျပည္သူ၊ ရဟန္းလူကို၊ သိမ္းျမန္းပိုက္ထုပ္၊ ၾကက္သားအုပ္သို႔၊ မလႈပ္ေစေၾကာင္း၊ ျဖည့္ျဖားေယာင္းလ်က္၊ က်င့္ေဟာင္းမလြန္၊ တုတ္ခြန္မျပင္း၊ သနားျခင္းျဖင့္၊ ႏွိပ္နင္းကလူ၊ မပူေစရ၊ ကြပ္ဆံုးမလ်က္၊ ထြန္းပေျပာင္ေျပာင္၊ မိုးထက္ေခါင္ႏႈိက္၊ အေရာင္ခ်မ္းလြန္၊ လဗိမာန္လွ်င္၊ ပူပန္မရွိ၊ ၿငိမ္းေလဘိသို႔၊ ၾကယ္တိရံကာ၊ တင့္တယ္စြာသား၊ ပမာပံုသင့္၊ လႏွယ္က်င့္၍၊ လင္းပြင့္တိုင္းကား၊ စည္ပင္ပြားလ်က္။ ။ လူမ်ားေကာင္းခ်ီးတြန္ေစမင္း။"
[ကန္ေတာ္မင္းေက်ာင္းဆရာေတာ္
(ရတနာပူရ ျပည္အင္း၀တြင္ ဒုတိယမင္းေခါင္း၏ အရီးေတာ္ဆရာ)
စာ - ၁၀ - ၁၁၊ "ေလာကသာရပ်ိဳ ႔"က၀ိမ်က္မွန္စာပံုႏွိပ္တိုက္၊ ၁၉၄၇]
---
Portrait of the Buddha (from a Novelist's Pen) by Jayasena Jayakody, English Translation by K. D. de Lanerolle. FOR FREE DISTRIPUTION - NOT FOR SALE.
(ပံုႏွိပ္မွတ္တမ္း အျပည့္အစံု မေတြ႔ရပါ။)

Read more...

ရဟန္းႏွင့္ ေသြးစုပ္ဖုတ္ေကာင္

ေသြးစုပ္ဖုတ္ေကာင္ တစ္ေယာက္အေၾကာင္း
ကဗ်ာတစ္ပုဒ္နဲ႔ ၀ိညာဥ္ထပ္ဖူးတယ္
မတူျခားနားမွဳမ်ားစြာ…
ရွင္သန္မွဳမ်ားစြာ…
ဆာေလာင္မွဳမ်ားစြာ…
စေတးမွဳမ်ားစြာ…
ဆုိ႔နင့္မွဳမ်ားစြာ…
ျပီးေတာ့…အသက္မ်ားစြာ…။

ဘာထူးလဲေလ
ရဟန္းဘ၀ဆုိတာလည္း
ေသြးစုပ္ဖုတ္ေကာင္တစ္မ်ိဳးေပါ့..။
ရဲရဲတင္းတင္း ပြင့္ခ်င္လုိ႔မွ
ဖူးခြင့္ေတာင္ မရွိသူရယ္ပါ အယ္လီနာ..။

အားက်စရာေတြ ရွိေကာင္းရွိမယ္
၀ဋ္ေၾကြးေတြ ပါေကာင္းပါမယ္
ျမင္ေအာင္ၾကည့္တတ္ရင္ေတာ့
နားလည္မွဳမွာ ပါ၀ါမလုိဘူးေပါ့
ေသြးဆုိတာက အသက္တစ္ခုရဲ႕ အေျဖေလ…။

(ေမာေနယ်)

Read more...

တိဘက္ေန႕ရက္မ်ား(ဓါတ္ပံု)




ပါဠိဌာနက မူလလက္ေဟာင္း ပါဠိပါေမာကၡၾကီး ေဒါက္တာဆူရင္ျဒာကူးမာရ္နဲ႕ စကားလက္ဆံု


ေန႕စဥ္ ဆရာမ်ားနားေနခန္းမွာ ေက်ာင္းတက္လက္မွတ္ထိုး


ပါဠိတပည့္မ်ားနဲ႕အတူ

ပါဠိဌာနေရွ႕မွာ



Read more...

Meritorious Activities in Myanmar

Read more...

2011 Dhamma Talk Series

Another year finished! All the PR, leaflets, newspaper announcements, posters, chairs, signs … thousands of details. Kind of sad it is done for another year. A report will go up soon on the series. Nice to see many new faces (and where were the old faces?). After Saturday, there will be some more talks in November, including one with Ajahn Jayasaro.

click for photos

No one reported that the photos link was not working :(
Now it is corrected! Click the image to the left for photos from the Dance of Emptiness!

All Events:

September

  • Thursday 8th: Dhamma Talk with Steven Smith – ‘Emptiness, Fullness and All that is Inbetween’. At Ariyasom Villa DETAILS
    please enter via pool area as there is a private party in the Library
    ________________________________________
  • Saturday 10th : Dhamma Talk with Steven Smith, and lunch at the Vegetarian food court, Baan Aree Library. DETAILS
    ____________________________________
  • Sunday 11th: Dhamma talk with Australian monk Dhammadarsa Bhikkhu, at the World Buddhist University: DETAILS
    ________________________________________
  • Monday 12th : DANCE OF EMPTINESS – Dhamma Talk Series 2011 Topic this week: ‘All the Beasts’ CLICK HERE FOR DETAILS
    ________________________________________
  • Thursday 15th: Dhamma Talk ‘Wisdom Meditation’ with meditation teacher Jeff Oliver, at Ariyasom CLICK HERE FOR DETAILS
  • Monday 19th: DANCE OF EMPTINESS – Dhamma Talk Series 2011 Topic this week: ‘Karma vs Forgiveness’ CLICK HERE FOR DETAILS ________________________________________

Final Talk in this year’s Dhamma Talk Series:

Monday 26th: DANCE OF EMPTINESS – Dhamma Talk Series 2011 Final Talk: ’Shut up and DanceCLICK HERE FOR DETAILS

October

  • Saturday 1st: Stillness or Creativity? Lunch/video/discuss at the Tai Pan
    :- Click here for Details
  • Sunday 2nd: Visiting Tibetan teacher with the Shambhala Group DETAILS
  • Every Sunday Evening: open meditation with the Shambhala (Tibetan style) group DETAILS
  • Tuesday 4th Chakra Balancing meditation with Lotus Star DETAILS
  • Monday 10th Chakra Balancing meditation with Lotus Star DETAILS
  • Saturday 29th: Special Abhidhamma session with Ajahn Sujin DETAILS

November

  • Sunday 6th: Dhamma Talk with Pandit Bhikkhu at the WFB : ‘The Lion’s Roar’ – the difference between faith and confidence Details TBA
  • Thursday 10th Dhamma Talk with Ajahn Jayasaro Bhikkhu. Details TBA

Read more...

အဂၤလိပ္ grammar သင္ခန္းစာမ်ား (၁၇)...

ဒီသင္ခန္းစာမွာေတာ့ hardly ရဲ႕ အသံုးျပဳပံုကို ေျပာျပေပးသြားပါမယ္။

Hardly ရဲ႕ အဓိပၸာယ္ကေတာ့ အလြန္နည္းပါးျခင္း (very little)၊ အမ်ားစုမဟုတ္ျခင္း (almost not) စတဲ့ သေဘာကို ေဆာင္ပါတယ္။
Min Min wasn’t very friendly at the class.
He hardly spoke to me.
မင္းမင္းက အတန္းထဲမွာ သိပ္ၿပီးေတာ့ ရင္းႏွီးေဖာ္ေရြတာ မရွိဘူး။
သူက ငါ့ကို စကား နည္းနည္းပဲ ေျပာတယ္။
We’ve only met once or twice.
We hardly know each other.
ငါတို႔ေတြ တစ္ခါ ႏွစ္ခါ ေလာက္ပဲ ေတြ႕ဆံုဖူးၾကတယ္။
ငါတို႔ တစ္ဦးနဲ႔ တစ္ဦး သိဖို႔ သိပ္မလြယ္လွဘူး။

Hard နဲ႔ hardly တို႔ရဲ႕ ကြဲျပားပံုေလးကိုလည္း ၾကည့္ပါဦး။

Read more...

“ေဆးျမီးတုိအစြမ္း”(အရွင္ပညာသီဟာဘိဝံသ)

U Panna (8)

“အလြယ္တကူ ေဖၚစပ္သံုးစြဲႏိုင္ေသာေဆးကို ေဆးၿမီးတို” လို႔ ေခၚဆိုေၾကာင္း ျမန္မာအဘိဓာန္မွာ ျပဆိုပါတယ္။

ေဆးၿမီးတိုလို႔ ေျပာလိုက္ရင္ မိဘဘိုးဖြားစဥ္ဆက္ သံုးစြဲခဲ့ၿပီး လက္ေတြ႔ ေပ်ာက္ကင္းခဲ့တဲ့ ေဆးနည္း ျဖစ္တာကို နာလည္ သေဘာေပါက္ၾက ပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ ေဆးအမယ္မ်ားကလည္း မိမိနဲ႔လက္လွမ္းမေဝးလွဘူး။

Read more...

Read more...

ေမတၱာစစ္စစ္ (၃)


တရားသမားလည္းဆုိေသးတယ္ ေဒါသႀကီးလုိက္တာ ေမတၱာနည္းလုိက္တာ…ဆုိတဲ့မွတ္ခ်က္ေတြ က တရားသမား ေတြကုိ ခ်ီးမြမ္းေျခေက်ာက္ စကားအျဖစ္ တရားမလုပ္တဲ့သူေတြက အျပစ္တင္ေလ့ရွိ တတ္ ပါတယ္..။

တရားအားထုတ္လုိ႔ တရားနယ္ပယ္ထဲမွာေနထုိင္ရင္း ေဒါသနည္းေအာင္ ေန ေမတၱာမ်ားေအာင္ႀကဳိးစား ေနထုိင္ပါေသာ္လည္း လူမ်ားမ်ားနဲ႕ ဆက္ဆံရတဲ့အလုပ္ေတြက ဆက္ဆံေရးအခက္အခဲ အၿမဲရွိတတ္ပါတယ္ လူတိုင္းကိုေတာ့ စိတ္ေက်နပ္ေအာင္ဘယ္သူမွ လုပ္မေပး ႏိုင္ တဲ့အခါ *အေဒါသ* ဆုိတဲ့ေမတၱာ မလာပဲ တစ္ခါတစ္ခါ ေမတၱာ ရဲ႔ဆန္႔က်င္ဘက္ ေဒါသ ေတြ ျဖစ္လာတတ္ပါတယ္။

တရားေတာ္ ထဲက အတုိင္း ဘုရားခန္းမွာ ေအးေအးေလးထုိင္…မ်က္စိေလးမွိတ္..ေမတၱာ မေနာကံသည္….ေမတၱာဝစီကံ ေမတၱာ ကာယကံတုိ႔ထက္ အနည္းငယ္လြယ္မည္လား ပဲေနာ္။

တရားထဲ မွာ ေမတၱာသုတ္ေတာ္လာေမတၱာပြားနည္းျဖင့္ ေလ့က်င့္ထားတာက တစ္မ်ဳိး… အျပင္မွာ တကယ္ေတြ႔တာ ကတစ္မ်ဳိး ျဖစ္တဲ့အခါ..။ ကၽြန္မတုိ႔ ဟာ ေလ့က်င့္မႈ မျပည့္စုံ တဲ့ အတြက္ သုိင္းကြက္ပ်က္ေနတဲ့ သို္င္းသမား တစ္ေယာက္လုိ ေတာင္တစ္လွမ္းေျမာက္တစ္လွမ္း နဲ႔ အလဲလဲ အကြဲကြဲ ျဖစ္ရေတာ့တာပါ..။

ဥပမာ ကၽြန္မ ေမတၱာစစ္စစ္ (၂) မွာေရးခဲ့သလုိ အနစ္နာ ခံလုိက္သည့္တုိင္ ေအာင္…အကူအညီေပး လုိက္သည့္တုိင္ေအာင္ ေက်းဇူးတုံ႔ျပန္တာကုိမေမွ်ာ္လင့္ေတာ့ပါဘူးလုိ႔ႏွလုံးသြင္းထားတဲ့လူတစ္ေယာက္ ရွိပါတယ္..။

တစ္ေန႔မွာ သူက ျမစ္ကမ္းနားတစ္ေလွ်ာက္လမ္းေလွ်ာက္ရင္း ကေလးတစ္ေယာက္ ေရနစ္တာေတြ႔ လုိက္ရပါတယ္..။ ေမတၱာ အင္အားႀကီးမားစြာ ေရထဲဆင္းၿပီး သက္စြန္႔ဆံဖ်ား ကယ္တင္လုိက္ပါတယ္..။ တကယ္လည္းစိတ္ေစတနာႀကီးမားမွ လုပ္ႏုိင္တာမ်ဳိး ပါ..။ ကေလး ကုိထမ္းခ်ီၿပီး တက္လာ တဲ့သူဟာ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ဆုိတဲ့စကားေလး သုိ႔မဟုတ္ အမူအရာေလးေလာက္ေတာ့ ေမွ်ာ္လင့္မိတာ သူ႔အျပစ္ေတာ့မဟုတ္ပါဘူး..။ျဖစ္ရုိးျဖစ္စဥ္ေပါ့ေလ..။

လူ႔သေဘာဆုိတာကလည္း ခက္သားလား။ ကေလး ရဲ႔မိခင္ က ဝမ္းသာ အားရ ကေလးကုိ မ်က္ရည္လက္ရြဲ ေျပးေပြ႔ပါတယ္..။ အားပါးတရ ဖက္ရမ္း နမ္းရႈံ႔ ပါတယ္..။ ကယ္လုိက္တဲ့လူကလည္း ပီတိျဖစ္ရၾကည္ႏူးရရွွာပါတယ္..။ ကယ္လုိက္တဲ့ လူငယ္ေလးကသူ႔တာဝန္ ၿပီးဆုံးသြားသလုိ လွည့္ထြက္ခဲ့ပါတယ္… ေျခေလးငါး လွမ္းေလာက္အေရာက္မွာ… ဒီမွာ ရွင့္ ဒီမွာ…. တဲ့ မိခင္ကေနာက္ ကလုိက္ေခၚပါတယ္..။

လူငယ္ကလည္း ေမတၱာႀကီးသူဆုိေတာ့ ေက်းဇူးတစ္ခုခု တုန္႔ျပန္မလုိ႔နဲ႔ တူတယ္..။ မလုိပါဘူးခင္ဗ်ာ… ရပါတယ္..။ ကေလးကုိသာ ဂရုစုိက္ပါ..ဘာညာ ဘာညာ… ေျပာဘုိ႔ စိတ္ကုိ ျပင္ဆင္ထား လုိက္ပါတယ္..။

ဒါေပမဲ့ၾကားရတဲ့စကား ကေတာ့ ေမွ်ာ္လင့္ သလုိ မဟုတ္ခဲ့ပါဘူး..။

*ကေလးလက္မွာဝတ္ထားတဲ့လက္စြပ္ ပါမလာဘူးရွင့္…အဲဒါ* ဆုိတဲ့စကားအျပင္ အထင္အျမင္ေသးတဲ့ မ်က္ဝန္းေတြ ကုိ ျမင္လုိက္ရတဲ့အခါ…………။

ကၽြန္မတုိ႔ ပတ္ဝန္းက်င္ ဆုိတာကလည္း လက္စြပ္ျပန္ေလွ်ာ္ခုိင္းခ်င္တဲ့သူေတြ အမ်ားသားမဟုတ္လား။ ကုိယ့္ကုိကုိ အျပည့္စုံဆုံးေလ့က်င့္ထားတာေတာင္မျမင္ႏုိင္တဲ့ေနရာ ကမျမင္ႏုိင္တဲ့အကြက္နဲ႔ တုိက္ခုိက္လာႏုိင္တယ္ ဆုိတဲ့ လူ႔သေဘာကုိ ထည့္တြက္ထားရပါတယ္..။

ဒါေၾကာင့္ ေမတၱာတစ္ခု ထဲ မရဘူး ခြင့္လႊတ္ေပးရပါတယ္..။နားလည္ ေပးရပါေသးတယ္။

ကၽြန္မ သာယာဝတီ စုိက္ပ်ဳိးေရးသိပၸံ မွာ ဆရာမ လုပ္တဲ့ အခါတုံးကပါ.. ကေလးေတြ ေပ်ာ္ေအာင္ ဘယ္လုိ လုပ္ သင္မလဲဆုိတာ ကၽြန္မရဲ႔ေန႔စဥ္ အေတြးနဲ႔အလုပ္ပါ..။ ေသခ်ာျပင္ဆင္ၿပီး သူတုိ႔လည္းေပ်ာ္တာေတြ႔ ရတဲ့ဘဝ ဟာအဓိပၸါယ္ရွိလွတယ္ဆုိၿပီး ျဖတ္သန္းခဲ့တာ ဆယ္စုႏွစ္ တစ္ခုေက်ာ္ခဲ့ပါတယ္..။ တပည့္ အမ်ားဆုံး လာလည္ရာ အခန္းဟာကၽြန္မအခန္းျဖစ္ ပါတယ္..။ ကၽြန္မက အေဆာင္ေနဘူး ေတာ့ အေဆာင္ထမင္း စား ရတဲ့ ကေလးေတြကုိ ေက်ာင္းပိတ္တုိင္းတခုခု လုပ္ေကၽြး ပါတယ္..။ ကၽြန္မ ဂႏၵၥာရုံ ေက်ာင္း ကုိ အရုဏ္ ဆြမ္းေလာင္းသြားရင္ ႏွစ္အလုိက္( ပထမႏွစ္-ဒုတိယႏွစ္--)စသည္ျဖင့္ေပါ့ ေက်ာင္းသူေတြကုိ ေခၚေခၚသြားပါတယ္။ေက်ာင္းသား ေတြကေတာ့ မနက္ေစာေစာ ထြက္လုိ႔ရတာကုိး။

ရလဒ္ ကေတာ့ ကၽြန္မသည္ စည္းကမ္းပုိင္းဆုိင္ရာ အားနည္း ေသာဆရာမ အျဖစ္ ……။

တပည့္ေတြကုိ ခ်စ္တတ္သလုိ ကၽြန္မရဲ႔ ကြင္းအလုပ္သမား ေတြကုိလည္း ခ်စ္ပါတယ္..။ မေလးမစားမဆက္ဆံ တတ္ သလုိ တစ္ဆင့္နွိမ့္လည္း ဘယ္ေသာအခါမွ မေျပာဆုိမဆက္ဆံ ပါဘူး။

ကၽြန္မ စုိက္ကြင္းထဲမွာ လုပ္တဲ့ကရင္အမ်ဳိးသမီး တစ္ဦးရွိပါတယ္… ကၽြန္မ တုိ႔က တေလးတစား အမုိး လုိ႔ ေခၚပါတယ္.. အမိန္႔ေပးသလုိ မဟုတ္ပဲ တုိင္ပင္သလုိ သာ အလုပ္အတူလုပ္ၾကပါတယ္..။ ေက်ာင္းနားကရြာ မွာေနၿပီး တခါတခါ ကၽြန္မ ကုိကူလုိ႔ အိမ္မွာ လာအိပ္ေပးတတ္ေတာ့မိသားစု လုိပါ..။သူေနမေကာင္းေတာ့ လည္းကၽြန္မ ရန္ကုန္ေခၚ ေဆးခန္းျပေပးေပါ့ေလ..။ ဆရာတပည့္လုိမဟုတ္ပဲ ညီအမ လုိေနခဲ့တာ..။

သူက အပ်ဳိႀကီး ျဖစ္ၿပီး တျခား ေသာ ဆရာမေလး တစ္ေယာက္ကုိ သူသိပ္ သံေယာဇဥ္ ရွိပါတယ္..။ အစစ လုပ္ေပးပါတယ္..။ ဟုိ ဆရာမကေလးကလည္း လုပ္ေပးမွန္းသိေတာ့ သူ႔ကုိ အကုန္ခုိင္းပါတယ္..။ ခုိင္းတာေတြက ရက္ရက္စက္စက္ မ်ားလြန္းေပမဲ့ သူက ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ေက်ေက်နပ္နပ္ လုပ္ေပး ေလ့ရွိပါတယ္..။ကၽြန္မ အပါအဝင္ သူ႔ကုိခ်စ္တဲ့ တျခားဆရာမေတြက သူ႔ကုိၾကည့္ၿပီး သူ႔ဘက္က စိတ္မေကာင္းၾကပါဘူး။သူေစတနာ ပုိေနတာ ကေတာ့ ဘယ္တတ္နုိင္ပါ့မလဲ..။

တစ္ေန႔က်ေတာ့ သူ ေနပူ ႀကီးထဲ ေက်ာင္းခ်ိန္ မၿပီး ခင္ ကၽြန္မ အခန္းကိုေရာက္လာပါတယ္..။

* ဆရာမ ဆရာမ..အတြက္ ငါးေလးေတြယူလာတယ္..။ အဲဒါ ဒီမွာ…ဆရာမခ်က္ၿပီး တစ္ဝက္ကုိ ဒီ ထမင္းဘူး ေလးထဲ ထည့္ေပးပါေနာ္ တဲ့*

ဒီစကား အရ ဆုိ ကၽြန္မ ကသူခ်စ္တဲ့ ဆရာမ ေလးရဲ႔ ထမင္းဘူးကုိ ေဆးေပးရမယ္..။ ေနာက္ ငါး ကုိကုိင္ ၿပီး ခ်က္လည္း ေပးရမယ္..။ လုိ႔ ေတာင္းဆုိခုိင္းေစလုိက္တဲ့သေဘာပါ..။ အားစမ္းေလၿပီတကား..။ မထင္ရတဲ့အရပ္က မထင္မွတ္တဲ့အခ်ိန္မွာ မထင္မွတ္ထားသူထံမွ ဝင္ေရာက္ လာေခ်ၿပီတကား။

ေအာ္ထုတ္ပစ္ခ်င္စိတ္ ေတြအလိပ္လုိက္တက္လာ သည္မွာ ဆုိဘြယ္ရာမရွိ..။ ေအာ္ထုတ္ရင္လည္းခံမဲ့သူပါပဲ..။ ကိစၥမရွိ..။

ရင္ထဲနာက်င္ၿပီး ေနပူထဲျပန္သြား ရရွာ မွာေတြးမိတာ နဲ႔ မေအာ္ေတာ့ပဲ..။ အေငၚတူးတူး စကားနာ ေတာ့ထုိးလုိက္မိပါေသးတယ္..။ ေနာက္ေတာ့ လည္း ထားခဲ့ ေျပာရေတာ့တာပါ..။

တစ္ဘက္သားအေပၚသူတုိ႔ေနရာက ထပ္တူ ခံစားေပးျခင္း ၊ေတြးေပးျခင္း၊ နားလည္ေပးျခင္း ျဖင့္ ခြင့္လႊတ္ႏုိင္ေအာင္ႀကဳိးစားျခင္း ၊အျပစ္္မယူျခင္း တုိ႔သည္ ေမတၱာ တရားအတြက္မရွိမျဖစ္အေထာက္ အကူပစၥည္း မ်ားပါတကား…။

ဆရာေတာ္ ေဒါက္တာ အရွင္ေဆကိႏၵ တရားကေတာ့တုိပါတယ္ တစ္ခြန္း ပဲ…အဲလုိ ေတြ႔ႀကဳံ ခဲ့ ရင္ႏွလုံးသြင္းရမွာက

* သူမွ ကုိယ္မဟုတ္ပဲ* တဲ့။

ေမတၱာျဖင့္-သစၥာအလင္း

Read more...

လာလည္ၾကသူမ်ား

ဤဘေလာ့ဂ္၏ ရည္ရြယ္ခ်က္

ယခုအခါ ကမၻာတလႊားတြင္ရွိေနၾကေသာ ဓမၼဘေလာ့ဂ္ဂါမ်ားသည္ ေန ့စဥ္ႏွင့္ အမွ် အင္တာနက္ စာမ်က္ႏွာမ်ား ေပၚတြင္ ဓမၼႏွင့္သက္ဆိုင္ေသာ အေၾကာင္းအရာ အမ်ိဳးမ်ိဳးကို ပို ့စ္မ်ားေရးတင္လ်က္ ရွိေနၾကပါသည္။

ဘေလာ့ဂ္ဂါမ်ားမွ မိမိတို ့၏ကိုယ္ပိုင္ စာမ်က္ႏွာမ်ားမွတဆင့္ ေရးတင္ေနၾကသျဖင့္ ဖတ္ရႈေလ့လာသူမ်ားအတြက္ ေနရာမ်ားစြာသို ့ သြားေရာက္ ဖတ္ရႈေနၾကရပါသည္။

ထို ့ေၾကာင့္ စာဖတ္သူမ်ား အခ်ိန္ကုန္သက္သာေစရန္ႏွင့္ မိမိတို ့ ဖတ္ရႈလိုရာကို လြယ္လင့္တကူ ရွာေဖြနိဳင္ရန္ ေန ့စဥ္ေရးသား ေနၾကေသာ အေၾကာင္းအရာမ်ားကို တေနရာတည္းတြင္ စုစည္းေပးလိုေသာ ရည္ရြယ္ခ်က္ျဖင့္ ဤဘေလာ့ဂ္ကို စီစဥ္လိုက္ျခင္းျဖစ္ပါသည္။

ေျပာခ်င္တာမ်ားရွိရင္ ေရးေပးထားခဲ့ပါ

ျမန္မာျပကၡဒိန္

ျမန္မာျပကၡဒိန္
www.burmeseclassic.com မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။

  © Blogger templates The Professional Template by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP