* သဗၺဒါနံ ဓမၼဒါနံ ဇိနာတိ၊ * သဗၺရသံ ဓမၼရေသာ ဇိနာတိ။

* သဗၺဒါနံ ဓမၼဒါနံ ဇိနာတိ၊     * သဗၺရသံ ဓမၼရေသာ ဇိနာတိ။

နမတၳဳ ဗုဒၶါနံ နမတၳဳ ေဗာဓိယာ။ နေမာ ဝိမုတၱာနံ၊ နေမာ ဝိမုတၱိယာ။

ဘုရားရွင္တို ့အား ရွိခိုးပါ၏။
ဘုရားရွင္တို ့၏ မဂ္ဥာဏ္ ဖိုလ္ဥာဏ္အား ရွိခိုးပါ၏။
ကိေလသာတို ့မွ လြတ္ေျမာက္ေတာ္မူၾကေသာ ဘုရားရွင္တို ့အား ရွိခိုးပါ၏။
ထိုဘုရားရွင္တို ့၏ ဝိမုတၱိငါးပါးအား ရွိခိုးပါ၏။

ကရုဏာလက္မ်ား ကမ္းလင့္ေပးပါ...

ကရုဏာလက္မ်ား ကမ္းလင့္ေပးပါ...
စား၀တ္ေနေရးအဆင္ေျပေစရန္ ဆန္အိတ္လွဴျခင္း ႏွင့္ အျခားလိုအပ္သည္မ်ား လွဴဒါန္းျခင္းတို႔ျဖင့္ လစဥ္ ေထာက္ပံ့သြားမည္ျဖစ္ပါသည္။ သီလရွင္ႏွင့္ ေက်ာင္းသားမ်ား ေအာင္ျမင္စြာ ပညာသင္ၾကားႏိုင္ေရး အတြက္ အနီးကပ္စာျပေပးမည့္ ဆရာမ (၆) ဦးအား တစ္လလွ်င္ (၅) ေသာင္းက်ပ္ျဖင့္ ငွါးရမ္းေပးရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။ ပညာေရးအလွဴအား ေစတနာရွင္မ်ားမွလည္း ပါ၀င္ လွဴဒါန္းႏိုင္ပါသည္။ ေကာက္ခံရရွိေသာ အလွဴေငြမ်ားအား ဘဏ္စာအုပ္ထားရွိ၍ ေငြစာရင္းရွင္းတမ္းအား လစဥ္ေဖာ္ျပသြားမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ေက်ာင္းသား/ေက်ာင္းသူမ်ား၏ မွတ္တမ္းမ်ားအား အလွဴရွင္မ်ားထံသို႔လည္း ေပးပို႔သြားပါမည္။

ပညာေရးအလွဴေတာ္ ႏႈိးေဆာ္ခ်က္


ရန္ကုန္ျမိဳ႕ အေသာကာရာမ သီလရွင္စာသင္တုိက္မွ နဝမတန္း ေျဖဆုိမည့္ သီလရွင္ ဆရာေလးမ်ားအတြက္ ဆရာ၊ ဆရာမမ်ား လစဥ္ ထားေပးႏုိင္ရန္ ပညာေရးအလွဴရွင္မ်ား လုိအပ္ေနပါသည္။ ေရႊေစတီ ဘုန္းေတာ္ၾကီးသင္ပညာေရးေက်ာင္းတြင္လည္း ဆင္းရဲႏြမ္းပါးသည့္ ၉ တန္းႏွင့္ ၁၀ တန္း ေက်ာင္းသားမ်ား ေက်ာင္းအိပ္ေက်ာင္းစား ေနထုိင္ပညာဆည္းပူးႏုိင္ေရးအတြက္ ကူညီေထာက္ပံ့မည့္ ကုသုိလ္ရွင္မ်ား လုိအပ္လ်က္ ရွိပါသည္။ ေစတနာရွင္ အလွဴရွင္မ်ား အေနျဖင့္ ေထရဝါဒ ဗုဒၶဘာသာ လူငယ္မ်ားအသင္း http://www.mmtheravada.org ဖုန္း
09-73062811, 09-5505176 သုိ႔ ဆက္သြယ္လွဴဒါန္းၾကေစလုိပါသည္။

သီလရွင္ ဆရာေလးမ်ားႏွင့္ ကေလးမ်ား ဇြန္လအမီ ေက်ာင္းတက္ႏုိင္ေရးအတြက္ ကာလဒါန ကုသုိလ္အျဖစ္ သဒၶါတတ္အား နည္းမ်ားမဆုိ လွဴဒါန္းကူညီၾကပါရန္ ႏႈိးေဆာ္အပ္ပါသည္။

၀ိမုတၱိရသ အဖြဲ႔သားမ်ား

------------------------
ေနာက္ဆက္တြဲသတင္း.....

ပညာေရးအလွဴေတာ္လႉဒါန္းမည့္အစီအစဥ္

ေထရ၀ါဒဗုဒဘာသာ လူငယ္မ်ား အသင္းမွ ဦးစီး၍ (၂၀၁၁) ခုႏွစ္တြင္ န၀မတန္းသို႔ တက္ေရာက္မည့္ ေက်ာင္းသား (၂၅) ေယာက္ႏွင့္ ေက်ာင္းသူ (၂၅) ေယာက္အား ပညာေရးေထာက္ပံ့မႈျပဳလုပ္ေပးႏိုင္ရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။

ျပဳလုပ္မည့္အစီအစဥ္

ေက်ာင္းသားမ်ားအား ေရႊေစတီဘုန္းႀကီးေက်ာင္း (ဆရာေတာ္ ဦးေတဇႏၵိ၊ ခ/(၃) ရက္ကြက္၊ ေရႊေစတီေက်ာင္း၊ မဂၤလာဒုံၿမိဳ႕နယ္) တြင္ထားရွိမည္ျဖစ္ၿပီး ေက်ာင္းသားမ်ားသည္ မိမိတို႔ ဆႏၵအေလ်ာက္ ကိုရင္၀တ္လိုကလည္း ၀တ္ႏိုင္ပါသည္။ ေက်ာင္းသူမ်ားအား အေသာကာရာမ သီလရွင္စာသင္တိုက္ (ဆရာေလးေဒၚသုနႏၵာ (ဖုန္း-၀၉-၈၆၂၈၈၁၁)၊ ၀ါယာလက္ေစ်းမွတ္တိုင္၊ ေရႊႏွင္းဆီရပ္ကြက္၊ မဂၤလာဒံုၿမိဳ႕နယ္) တြင္ထားရွိပါမည္။ အေသာကာရာမေက်ာင္းမွ သီလရွင္မ်ားသာလက္ခံသည္ျဖစ္၍ ေက်ာင္းသူမ်ားမွာ သီလရွင္၀တ္ရပါမည္။ သီလရွင္မ်ားတက္ေရာက္ရမည့္ အ.ထ.က ေက်ာင္းမွာ အေသာကာရာမ ေက်ာင္းမွလက္ရွိ သီလရွင္မ်ား တက္ေရာက္ေနေသာ ေက်ာင္းျဖစ္၍ ပညာသင္ၾကားမႈတြက္ အခက္အခဲ မရွိႏိုင္ပါ။ စာသင္သူမ်ား စား၀တ္ေနေရးအဆင္ေျပေစရန္ ဆန္အိတ္လွဴျခင္း ႏွင့္ အျခားလိုအပ္သည္မ်ား လွဴဒါန္းျခင္းတို႔ျဖင့္ လစဥ္ ေထာက္ပံ့သြားမည္ျဖစ္ပါသည္။ သီလရွင္ႏွင့္ ေက်ာင္းသားမ်ား ေအာင္ျမင္စြာ ပညာသင္ၾကားႏိုင္ေရး အတြက္ အနီးကပ္စာျပေပးမည့္ ဆရာမ (၆) ဦးအား တစ္လလွ်င္ (၅) ေသာင္းက်ပ္ျဖင့္ ငွါးရမ္းေပးရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။ ပညာေရးအလွဴအား ေစတနာရွင္မ်ားမွလည္း ပါ၀င္ လွဴဒါန္းႏိုင္ပါသည္။ ေကာက္ခံရရွိေသာ အလွဴေငြမ်ားအား ဘဏ္စာအုပ္ထားရွိ၍ ေငြစာရင္းရွင္းတမ္းအား လစဥ္ေဖာ္ျပသြားမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ေက်ာင္းသား/ေက်ာင္းသူမ်ား၏ မွတ္တမ္းမ်ားအား အလွဴရွင္မ်ားထံသို႔လည္း ေပးပို႔သြားပါမည္။ အေသးစိတ္ေဆာင္ရြက္မည့္ အခ်က္အလက္မ်ားအားလည္း ဆက္လက္ေဖာ္ျပသြားပါမည္။

ေလ်ာက္ထားမည့္ သူမ်ား ျပည့္စုံရမည့္အခ်က္မ်ားမွာ

(က) ေက်ာင္းသူမ်ားမွာ သီလရွင္၀တ္ႏိုင္ရပါမည္။

(ခ ) မိဘမ်ားမွ ေနထိုင္ရန္ခြင့္ ျပဳသူျဖစ္ရပါမည္။

(ဂ ) စာသင္သားမ်ားေနထိုင္မည့္ ေက်ာင္းတြင္း စည္းကမ္းမ်ားကို တိက်စြာလိုက္နာရပါမည္။

(ဃ) ေက်ာင္းထားရန္ အမွန္တကယ္အခက္အခဲ ရွိေနသူျဖစ္ရပါမည္။

အထက္ပါအခ်က္အလက္မ်ားႏွင့္ ျပည့္စုံသူမ်ားသည္ ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာလွဴငယ္မ်ား အသင္းသို႔ ဆက္သြယ္ေမးျမန္းႏိုင္ပါသည္။ (http://mmtheravada.org)

ဆက္သြယ္ရန္လိပ္စာ

ကိုထြန္းထြန္းလိႈင္

ဖုန္း ၀၉-၇၃၀၆၂၈၁၁

htunhtunhlaing82@gmail.com

winthu.tbyo@gmail.com

thantzin83@gmail.com

Thursday, May 12, 2011

Four Wives - မယားေလးေယာက္



လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ဆယ့္တစ္ရာစု အဦးပိုင္း ကာလတုန္းကေပါ့ . . .။ သမၺာဓဓာ၀နေနျပည္ေတာ္ႀကီးကို တည္ေထာင္ဖန္ဆင္းေတာ္မူတဲ့ ဒသသတသဟႆကဉၥနမင္းႀကီး လူႀကီးေရာဂါနဲ႔ အိပ္ယာထဲ လဲေနခ်ိန္မွာ မင္းတိုင္ပင္ အမတ္ႀကီးေတြက အိမ္ေရွ႕ဥပစာ သတသဟႆ၀ဇီရမင္းသားႀကီးကို ထီးနန္းလႊဲအပ္လိုက္ၾကသတဲ့။ ဒါကို ဒသသတသဟႆကဉၥနမင္းႀကီးကလည္း ၀မ္းေျမာက္၀မ္းသာ သေဘာတူသတဲ့။ ဒီလိုနဲ႔ သတသဟႆ၀ဇီရမင္းႀကီး ထီးနန္းစိုးစံေတာ္မူခ်ိန္မွာ ေဘာဂ၀တီ ဦးေလ်ာင္ဂြမ္းဆိုတဲ့ စီးပြားေရးသမားႀကီး တစ္ေယာက္ဟာ ေနျပည္ေတာ္အတြင္းမွာ အႂကြယ္၀ဆံုး သူေဌးႀကီးအျဖစ္ ထင္ရွားသတဲ့။ အဲဒီ သူေဌးႀကီးမွာ “ေဒၚကမၼ၀ါဒီ၊ ေဒၚဂဟပတာနီ၊ ေဒၚဓန၀တီ နဲ႔ ေဒၚယသ၀တီ”ဆိုတဲ့ မယားေလးေယာက္ ရွိသတဲ့။

[အဲဒီေခတ္က ပါဠိစာေပ ထြန္းကားတဲ့ေခတ္မို႔ တိုင္းျပည္နာမည္ မင္းနာမည္ လူနာမည္အပါအ၀င္ နာမည္အမ်ားစုကို ပါဠိလို မွည့္ေခၚၾကသတဲ့။ ေနျပည္ေတာ္ အတြင္းက အဂၢါဘိဓဇမဟာ၀ိဇၨာလယ ပါဠိတကၠသိုလ္ႀကီးဟာ ကမၻာမွာ အထူးထင္ရွား ေၾကာ္ၾကားသတဲ့။ ႏိုင္ငံတကာမွာ တကၠသိုလ္ႀကီးနဲ႔ ခ်ိတ္ဆက္ထားတဲ့ လက္ေအာက္ခံ ပါဠိေကာလိပ္ေပါင္း ရွစ္ေသာင္းေလးေထာင္ေက်ာ္ ရွိသတဲ့။ ႏိုင္ငံျခားသာသနာျပဳ ရဟန္းေတာ္ေတြရဲ့ စြမ္းေဆာင္မႈေၾကာင့္ မဇၥၽိမေဒသ၊ ေဂါယာန၊ အပရေဂါယာန၊ စိနရ႒၊ မလယ၊ သီဟပူရ အစရွိတဲ့ တိုင္းတစ္ပါး ႏိုင္ငံေတြမွာလည္း ပါဠိစာေပ ထြန္းကားျပန္႔ပြားေနသတဲ့။ အင္တာေနရွင္နယ္ ပါဠိသင္တန္း၊ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ ပါဠိသင္တန္း၊ ဂလိုဘယ္ ပါဠိသင္တန္း၊ ယူနီဗာဆယ္ ပါဠိသင္တန္း စတဲ့ ပါဠိသင္တန္းေတြ လံုလံုေလာက္ေလာက္ ရွိေနလို႔ ပါဠိစာေပကို စိတ္၀င္စားသူေတြ အလြယ္တကူ ေလ့လာႏိုင္ၾကသတဲ့။ မဇၥၽိမေဒသ သာသနာျပဳ ရဟန္းတစ္ပါးဟာ ေသာၾကာ ေစတန္ ယူေရးနပ္ဆိုတဲ့ ၿဂိဳလ္ႀကီးသံုးလံုးအထိ သြားေရာက္ၿပီး ပါဠိစကားေျပာသင္တန္းေတြ ဖြင့္လွစ္ႏိုင္စြမ္း ရွိသတဲ့။ လကမၻာမွာ သူ သြားေရာက္ဖြင့္လွစ္မယ့္ ပါဠိစကားေျပာသင္တန္းကေတာ့ အက်ိဳးမရွိလွဘူးဆိုတဲ့ အေၾကာင္းျပခ်က္နဲ႔ ပါဠိတကၠသိုလ္ ပါေမာကၡခ်ဳပ္ ဆရာေတာ္ႀကီး ဒိဗၺေသာတအဘိညာဏ ရွင္အာစာရ အရွင္သူျမတ္က ကန္႔ကြက္လိုက္လို႔ အစီအစဥ္ ပ်က္ခဲ့ရသတဲ့။ ဒါက စကားညႇပ္ပါ။]

သူေဌးႀကီးဟာ သီးသန္႔အိမ္တစ္ေဆာင္စီ ေပးထားတဲ့ မယားေလးေယာက္နဲ႔ တစ္ႏွစ္မွာ သံုးလစီ အလွည့္က် ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ ေပါင္းသင္းေနထိုင္ပါသတဲ့။ တစ္ေန႔ေတာ့ သူေဌးႀကီးဟာ Advanced Immigration Disorderly Systemized (AIDS)ဆိုတဲ့ ေခတ္ေပၚေရာဂါဆိုးတစ္မ်ိဳး ကူးစက္ခံရၿပီး ေသလုေမ်ာပါးနဲ႔ အိပ္ယာထဲ လဲပါေလေရာတဲ့။ အဲဒီေတာ့ မၾကာခင္က လက္ထပ္ယူခဲ့တဲ့ အငယ္ဆံုး မယားေလး ေဒၚယသ၀တီကို သူ႔အနားမွာ ေနေပးၿပီး သူ႔ကို ျပဳစုဖို႔ လူမမာ သူေဌးႀကီးက ေခၚထားလိုက္သတဲ့။ အစြမ္းကုန္ ျပဳစုေပးေနတဲ့ မယားေလးကို လူမမာ သူေဌးႀကီးက ေျပာသတဲ့။ ကဗ်ာဆန္ဆန္ သြယ္သြယ္လ်လ် ေခ်ာေမာလွပ ေျပျပစ္တဲ့ မယားေလးကို လက္နဲ႔ အားယူပုတ္လိုက္ၿပီး ေလသံသဲ့သဲ့ ႏံု႔ႏံု႔ယဲ့ယဲ့ေလးနဲ႔ ႏြဲ႔ႏြဲ႔ႀကီး ေျပာသတဲ့။
“ညီမ . . . ကိုႀကီးေတာ့ တစ္ရက္ႏွစ္ရက္အတြင္း ေသရေတာ့မယ္။ သြားရေတာ့မယ္ . . .။ ညီမကို ထားခဲ့ရေတာ့မယ္ . . .။ မင္းမရွိလို႔ မျဖစ္ဘူး . . .။ ကိုႀကီးနဲ႔ အတူလိုက္ခဲ့ပါလား . . .။”

ျဖဴစင္၀င္းမြတ္တဲ့ အလွပေဂးမေလး ေဒၚယသ၀တီက ျပန္ေျပာသတဲ့။
“မဟုတ္တာ . . .။ ေနခဲ့မွ ျဖစ္မယ္။ ကိုႀကီးရဲ့ အသုဘ အခမ္းအနားမွာ ကိုႀကီးရဲ့ ဂုဏ္ေက်းဇူးေတြကို လူသိရွင္ၾကား ေျပာေပးမယ္ေလ။ ဒါပဲ လုပ္ေပးႏိုင္မယ္။”

ေဒၚယသ၀တီဟာ ေျပာေျပာဆိုဆိုနဲ႔ အခန္းထဲက ခပ္သုတ္သုတ္ ထြက္သြားသတဲ့။

ေဒၚယသ၀တီရဲ့ ေအးစက္ မာေၾကာ ျပတ္သားတဲ့ တံု႔ျပန္ခ်က္က သူေဌးႀကီးရဲ့ ႏွလံုးသားကို ဓားနဲ႔ထိုးလိုက္သလို ျဖစ္သြားသတဲ့။ သူကေတာ့ အငယ္ဆံုး အလွဆံုး အခ်စ္ဆံုးမို႔ အေရးေပးခဲ့လိုက္ရတာ . . .။ သြားေလရာရာ တစ္ဖ၀ါး မကြာ . . .။ ဧည့္ခံပြဲေတြ ေဖ်ာ္ေျဖပြဲေတြအစ စီးပြားေရး ကုန္စည္ျပပြဲေတြအဆံုး ပြဲသဘင္ အားလံုးမွာ . . .။ ေနာက္ဆံုး အျပင္လူ ၀င္ခြင့္မရတဲ့ ထိပ္သီးစည္းေ၀းပြဲေတြမွာေတာင္ အထူးကိုယ္ေရး အရာရွိ တစ္ေယာက္လို . . .။ အဲဒီ အခ်စ္တံုးေလးက ခုေတာ့ . . .။

ဒါနဲ႔ အရြယ္လတ္ပိုင္း တတိယမယား ေဒၚဓန၀တီကို ေခၚေပးဖို႔ အေစခံတစ္ေယာက္ကို အမိန္႔ေပးလိုက္သတဲ့။ ဒီမယားကို လက္ထပ္ခြင့္ရဖို႔ သူေဌးႀကီး အသည္းအသန္ ႀကိဳးစားခဲ့ရတာတဲ့။ ဒါေပမယ့္ ထိုက္တန္တယ္ ေျပာရမယ္။ ေဒၚဓန၀တီက သူေဌးႀကီးကို ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ့ျခင္းေတြ ေပးဆက္ႏိုင္ပါသတဲ့။ ဘာမဆို မၿငိျငင္ရေအာင္ သေဌးႀကီး လိုသမွ် စိတ္တိုင္းက်ေအာင္ စီမံေပးသတဲ့။ ‘တည္တည္ၿငိမ္ၿငိမ္နဲ႔ ဆြဲေဆာင္မႈရွိတဲ့ အလွပိုင္ရွင္မေလးကို ရထားတာ ကံေကာင္းလိုက္တာ’လို႔လည္း အေပါင္းအသင္း ေဆြမ်ိဳးသားခ်င္းေတြက မၾကာခဏ ခ်ီးက်ဴးေထာမနာ ျပဳၾကသတဲ့။ ေနာက္ၿပီး ဣေျႏၵရွင္ မဖုရားဟာ လင္သားအေပၚ အထူး သစၥာေစာင့္သိပါသတဲ့။ ေဒၚဓန၀တီနဲ႔ ေပါင္းသင္းေနထိုင္ခ်ိန္ေတြဟာ သူေဌးႀကီးအတြက္ ေလးနက္တည္ၿငိမ္တဲ့ ဘ၀အဓိပၸာယ္ကို နားအလည္ႏိုင္ဆံုး အခ်ိန္ေတြ ျဖစ္ခဲ့ပါသတဲ့။

အမိန္႔ေတာ္ျမတ္အတိုင္း အျမန္ေရာက္ရွိလာတဲ့ ေဒၚဓန၀တီရဲ့ ဖေယာင္းသား လက္ေခ်ာင္းေလးေတြကို တင္းတင္းဆုပ္ကိုင္ထားရင္း သူေဌးႀကီးက ေျပာသတဲ့။
“ခင္ရယ္ . . . ကိုယ္ေတာ့ တစ္ရက္ႏွစ္ရက္အတြင္း ေသရေတာ့မယ္ . . .။ မင္းနဲ႔ခြဲရရင္ ကိုယ္ေတာ့ အထီးက်န္ၿပီေပါ့ . . .။ ကိုယ္နဲ႔အတူ လိုက္ခဲ့ပါလား . . .။”

ခံစားခ်က္ ကင္းမဲ့တဲ့ အမူအယာနဲ႔ ခိုင္ခိုင္မာမာ ျပတ္ျပတ္သားသားႀကီး ေဒၚဓန၀တီ ေျဖလိုက္တာက . . .
“လံုး၀ကို မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး ရွင္ . . .။ ဒါမ်ိဳး တစ္ခါမွ မၾကံဳးဖူးဘူး။ ေဆြမ်ိဳးေတြ မိတ္ေဆြေတြ အားလံုးကို ဖိတ္ၾကားၿပီး ရွင့္ရဲ့ အသုဘကို အခမ္းနားဆံုးျဖစ္ေအာင္ လုပ္ေပးမယ္ေလ။ ဧည့္သည္ေတြကို ဖြယ္ဖြယ္ရာရာ ဧည့္ခံ ေကၽြးေမြးမယ္။ ဘြဲ႔တံဆိပ္ေတာ္ရ ေထရ္ႀကီး၀ါႀကီး သံဃာေတာ္ အပါးတစ္ေထာင္ကို သရဏဂံုတင္ေပးဖို႔ ပင့္ဖိတ္ၿပီး တစ္ပါးတစ္ပါးကို သိန္းတစ္ေထာင္တန္ န၀ကမၼ လွဴဒါန္းမယ္။ ရွင့္အတြက္ အမွ်ေ၀မယ္။ အသုဘ ၿပီးရင္ေတာ့ တာ့တာပဲ။ သားသမီးေတြကလည္း ရွိေသးတယ္ . . .”တဲ့။

သူေဌးႀကီးဟာ ဟိုေတြးဒီေတြး ေတြးေနရင္း စိတ္မခ်မ္းမသာျဖစ္ၿပီး ေရာဂါပိုတိုးလာသတဲ့။
“ေအာ္ . . . ငါမရွိတဲ့ေနာက္မွာ ဓန၀တီဟာ ပိုင္ရွင္သစ္ရဲ့ ရင္ခြင္သစ္မွာ . . . . . .”

ဒါနဲ႔ စိတ္နာနာနဲ႔ ေဒၚဓန၀တီကို ေမာင္းထုတ္လိုက္ၿပီး ဒုတိယမယား ေဒၚဂဟပတာနီကို ဆင့္ေခၚလိုက္သတဲ့။ ေဒၚဂဟပတာနီဟာ အလွအပ အေနနဲ႔ ဆြဲေဆာင္မႈ သိပ္မရွိလွေပမယ့္ သူေဌးႀကီး အယံုၾကည္ရဆံုး စိတ္အခ်ရဆံုး အရင္းႏွီးဆံုး ျဖစ္သတဲ့။ ေဒၚဂဟပတာနီနဲ႔ သူေဌးႀကီးတို႔ ေပါင္းသင္းလာခဲ့တဲ့ အခ်ိန္ကလည္း ၾကာၿပီကိုး။ သူေဌးႀကီး အခက္အခဲ ျပႆနာေတြ ၾကံဳရတိုင္း ေဒၚဂဟပတာနီက မညီးမျငဴ ကူညီေပးသတဲ့။ သူေဌးႀကီး လိုအပ္တဲ့ အခါတိုင္း ေဒၚဂဟပတာနီက အဆင္သင့္ ျဖစ္ေနသတဲ့။ ေဒၚဂဟပတာနီရဲ့ တန္ဖိုးမျဖတ္ႏိုင္တဲ့ အၾကံဉာဏ္ေကာင္းေတြေၾကာင့္ ေျပလည္သြားတဲ့ ျပႆနာေတြ အမ်ားႀကီး ရွိသတဲ့။ ေရးႀကီးသုတ္ပ်ာ ေရာက္လာတဲ့ ေဒၚဂဟပတာနီရဲ့ ေဖာ္ေရြတဲ့ မ်က္လံုးေတြကို ေငးၾကည့္ရင္း သူေဌးႀကီးက ေျပာသတဲ့။
“အခ်စ္ရယ္ . . .။ တစ္ရက္ ႏွစ္ရက္အတြင္း ကိုယ္ေသရေတာ့မယ္ . . .။ ေသၿပီဆိုရင္ ကိုယ္ေတာ့ အထီးက်န္ ျဖစ္ေတာ့မွာပဲ . . .။ ကိုယ္ အေဖာ္ရေအာင္ မင္း ကိုယ္နဲ႔လိုက္ခဲ့ပါ ေနာ္ . . .။”

ေဒၚဂဟပတာနီက ေတာင္းေတာင္းပန္ပန္ ျပန္ေျပာသတဲ့။
“၀မ္းနည္းပါတယ္ ရွင္ . . .။ ကၽြန္မလည္း တကယ့္ကို ေၾကကြဲရပါတယ္ . . .။ ဒါေပမယ့္ ရွင့္ေနာက္ေတာ့ မလိုက္ႏိုင္လို႔ပါ . . .။ ကၽြန္မ သခ်ႋဳင္းထိပဲ လိုက္ပို႔ႏိုင္မွာ . . .။ ဒါထက္ေတာ့ မပိုႏိုင္ေတာ့ပါဘူး ရွင္ . . .။”

ဒီလိုနဲ႔ သူေဌးႀကီးဟာ မေသခင္ကဘဲ အထီးက်န္ ျဖစ္ေနေတာ့သတဲ့။ ၀မ္းနည္းပက္လက္နဲ႔ ေနာက္ဆံုး ပထမမယားျဖစ္တဲ့ ငယ္ေပါင္းႀကီး ေဒၚကမၼ၀ါဒီကို ေခၚလိုက္ၿပီး သူ႔ေနာက္လိုက္ခဲ့ဖို႔ ေတာင္းပန္သတဲ့။
“ရွင္မရယ္ . . .။ တစ္ရက္ ႏွစ္ရက္အတြင္း ကိုယ္ ေသရေတာ့မယ္။ ဒီခရီးကို ကုိယ္တစ္ေယာက္တည္း သြားရမွာ။ ကိုယ့္ကို သနားပါအံုး။ ကိုယ္အေဖာ္ရေအာင္ ကိုယ္နဲ႔အတူ လိုက္ခဲ့ပါေနာ္ . . .။”

မတုန္မလႈပ္ ခံစားခ်က္ကင္းကင္း တည္တည္ၿငိမ္ၿငိမ္နဲ႔ ေဒၚကမၼ၀ါဒီက ေျပာသတဲ့။
“လိုက္မွာေပါ့ ေမာင္ရယ္ . . . ေမာင္နဲ႔ကၽြန္မက သံသရာလက္တြဲေဖာ္ေတြပဲ . . .။ မိကမၼဟာ . . . ေမာင့္ရဲ့ စစ္မွန္တဲ့ ဘ၀ေဖာ္ပါ။ ဘာမွ အားမငယ္ပါနဲ႔ ေမာင္ရယ္ . . .။”

ေဒၚကမၼ၀ါဒီဟာ သူေဌးႀကီးအတြက္ အေပးဆပ္ႏိုင္ဆံုး ငယ္ေပါင္း မယားႀကီးေပါ့။ သူတို႔ဟာ သက္တူရြယ္တူ ငယ္ေဖာ္ကစားဘက္ ေက်ာင္းေနဘက္ သူငယ္ခ်င္းေတြလည္း ျဖစ္ၾကသတဲ့။ အရြယ္ေရာက္လာေတာ့ သူတို႔ခ်င္း ခ်စ္ၾကႀကိဳက္ၾကၿပီး မိဘေဆြမ်ိဳး အသိုင္းအ၀ိုင္းကလည္း သေဘာတူလို႔ လက္ထပ္ေပါင္းသင္းခဲ့ၾကသူေတြပါတဲ့။ ဒါတင္ မကဘဲ သူေဌးႀကီးရဲ့ အရာရာဟာ ဒီမယားႀကီးေၾကာင့္ ျဖစ္ေပၚလာရတာပါတဲ့။ သူေဌးႀကီးရဲ့ ခ်မ္းသာႂကြယ္၀မႈေတြ ေအာင္ျမင္မႈေတြ ေၾကာ္ၾကားမႈေတြ ခမ္းနားထည္၀ါမႈေတြ ျဖစ္ေပၚလာေအာင္ နဲ႔ ခိုင္ခိုင္မာမာ တည္တံ့ေနေအာင္ ေဒၚကမၼ၀ါဒီက ေနာက္ကြယ္ကေန ပံ့ပိုးႀကိဳးကိုင္ ေပးေနရတာပါတဲ့။ သူေဌးႀကီးရဲ့ စီးပြားေရး လုပ္ငန္းေတြမွာ ေဒၚကမၼ၀ါဒီရဲ့ မိဘအေမြ ပစၥည္းေတြ ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံထားတာဟာ ပိုင္ဆိုင္မႈ အားလံုးရဲ့ တစ္၀က္ေက်ာ္ေက်ာ္ ပါ၀င္ပါသတဲ့။ ဒါေပမယ့္ လုပ္ငန္းေတြ အရွိန္ျမင့္ျမင့္နဲ႔ ေအာင္ျမင္လာၿပီး သူေဌးႀကီးလည္း ေနျပည္ေတာ္အတြင္း ေၾကာ္ၾကားလာခ်ိန္မွာေတာ့ မယားႀကီး ေဒၚကမၼ၀ါဒီဟာ တျဖည္းျဖည္း မ်က္ကြယ္ျပဳ ေခ်ာင္ထိုးခံခဲ့ရပါသတဲ့။ အထူးသျဖင့္ တတိယမယား ေဒၚဓန၀တီ၊ စတုတၳမယား ေဒၚယသ၀တီတို႔နဲ႔ လက္ထပ္ၿပီးခ်ိန္မွာ သူေဌးႀကီးရဲ့ စိမ္းကားမႈေတြက လူသိရွင္ၾကား ေပၚေပၚထင္ထင္ႀကီး ျဖစ္လာခဲ့ပါသတဲ့။ ဒါေပမယ့္ ေဒၚကမၼ၀ါဒီကေတာ့ သူေဌးႀကီးကို ေမတၱာမပ်က္ႏိုင္ပါဘူးတဲ့။ ေနာက္ဆံုး သူေဌးႀကီးနဲ႔ တြဲလက္မျဖဳတ္ဘဲ သူေဌးႀကီးနဲ႔အတူ ရဲရဲႀကီး ေသပြဲ၀င္သြားပါသတဲ့ . . .။

ပံုျပင္ေလးကေတာ့ ဒါပါပဲ။ ဒီပံုျပင္မွာ ပါတဲ့ မယားေလးေယာက္ဆိုတာ တကယ့္သက္ရွိလူသားေတြ မဟုတ္ၾကပါဘူး။ “ေဒၚကမၼ၀ါဒီ၊ ေဒၚဂဟပတာနီ၊ ေဒၚဓန၀တီ နဲ႔ ေဒၚယသ၀တီ”ဆိုတဲ့ မယားေလးေယာက္ဟာ အစဥ္အတိုင္း “ကံတရား၊ မိသားစု၊ စည္းစိမ္ဥစၥာ နဲ႔ ေအာင္ျမင္ေၾကာ္ၾကားမႈ”တို႔ ျဖစ္ၾကၿပီး လူတိုင္းလူတိုင္း မယားေလးေယာက္ ရွိၾကတယ္လို႔ ပံုေျပာဆရာက ဆိုပါတယ္။ ဘယ္မယားကို ဦးစားေပးၾကမလဲ။ အခ်ိန္ရရင္ ပံုျပင္ကို ေနာက္တစ္ေခါက္ ျပန္ဖတ္ပါ။

:)
ရွင္အာစာရ

Ref: pp 218-9, The man with four wives, "Opening the Door of Your Heart and other Buddhist tales of Happiness"
by Ajahn Brahm
Thomas C. Lothian Pty Ltd
132 Albert Road, South Melbourne, Victoria 3205
First published 2004
Printed in Singapore by Brahm Education Centre 2006 - 5000 copies
Picture from (12 May 2011): http://www.osnatfineart.com/

Read more...

ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ ေရႊဥမင္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး ၾသ၀ါဒ



၁။ တရားအားထုတ္စဥ္ အေရးၾကီးဆံုးက သေဘာထားမွန္ဖို ့ စိုက္မရွဳနဲ ့၊ ထိန္းမရွဳနဲ ့၊ လုပ္မရွဳနဲ ့၊
ခ်ဳပ္မရွဳနဲ ့။

၂။ ျဖစ္ေအာင္လည္းမလုပ္နဲ ့၊ ပ်က္ေအာင္လည္းမလုပ္နဲ ့၊ ျဖစ္တိုင္း ပ်က္တိုင္းလည္းမေမ့နဲ ့ သိေနရမယ္။

၃။ ျဖစ္ေအာင္လုပ္ရင္ ေလာဘ၊ ပ်က္ေအာင္လုပ္ရင္ ေဒါသ၊ ျဖစ္တုိင္း ပ်က္တိုင္း မသိရင္ ေမာဟ။

Read more...

စာသင္စာခ်အက်ိဳး


~~~~ ~~~
စာခ် စာသင္၊ အလုပ္ခြင္၀ယ္

ေန႔စဥ္ေမြ႔ေလ်ာ္၊ မ်ားသူေတာ္တို႔

ရႊင္ေပ်ာ္လံု႔လ၊ သဒၶါၾကြ၍

ဉာဏစင္ျဖဴ၊ သင္ယူမူကား

ထိုသူစီးပြား၊ သုတမ်ားသျဖင့္

စဉ္းစားဉာဏ္၀ယ္၊ အျမင္က်ယ္၏၊



မကြယ္ေစကာ၊ ကိေလသာလည္း

သူ ငါ ရုန္႔ၾကမ္း၊ ျဖစ္စတမ္းသို႔

ဗရမ္းဗတာ၊ ျဖစ္မလာဘဲ

ဣႆာ မစၦရ၊ မထၾကြဘူး၊



ရာဂေဒါေသာ၊ မာန ေမာ တို႔

အေျပာမက်ယ္၊ ေသးငယ္ငယ္မွ၊

စ၍ပဟာန္၊ တဒဂၤ ံျဖင့္

၀ိကၡမၻန၊ ပယ္ႏိုင္ၾကသည္

သင္ ခ် အက်ိဳး၊ စာ တန္ခိုးတည္း...။ ။
မဟာဂႏၶာ႐ံုဆရာေတာ္

(သေမၼဟ၀ိေနာဒနီ ဘာသာဋီကာ ဒု- ၁၈)

သာသနာ့၀န္ထမ္း ရွင္ ရဟန္းတို႔၏ စာသင္ စာခ် အက်ိဳးတရားမ်ားကို ေဖာ္က်ဴး၍ ဦးခိုက္ပူေဇာ္ပူေဇာ္ပါသည္

Show/Hide

Read more...

ရဟန္းတုေလာ၊ တံဆိပ္တုေလာ


ဟုိတေန႔က ဒကာတစ္ေယာက္ လာေလွ်ာက္တယ္။

မေလးရွားႏုိင္ငံ၊ ကြာလာလမ္ပူၿမိဳ႔မွာ
အရွင္ဣဒၶိပါလ အမည္ရွိ ရဟန္းတစ္ပါး ေရာက္ရွိေနေၾကာင္း၊
အဲ့ဒီရဟန္းဟာ ဗုဒၶဘာသာသာသနာေတာ္နဲ႔ လုံး၀ မဆီေလွ်ာ္တဲ့
အျပဳအမူ အေျပာအဆုိ အက်င့္အႀကံေတြနဲ႔
ရုိးသားတဲ့ ျမန္မာ ဗုဒၶဘာသာေတြကို စည္းရုံးသိမ္းသြင္းေနေၾကာင္း
၁၅၊ ၅၊ ၂၀၁၀ မွာ ၿမိဳ႕ထဲမွာ သူ႔ရဲ႕ ပြဲရွိေၾကာင္း
ေလွ်ာက္ၾကားလာပါတယ္။

ဒါနဲ႔ အဲ့ဒီရဟန္းနဲ႔ ဆက္စပ္တဲ့ အခ်က္အလက္ေတြကုိ လုိက္လံ ဖတ္ၾကည့္မိပါတယ္။

သိလာရတာက ဒီပုဂၢဳိလ္ဟာ
တကယ့္ကုိ ရည္ရြယ္ခ်က္ရွိရွိနဲ႔ ဗုဒၶဘာသာသာသနာကုိ
ေစာ္ကား ဖ်က္ဆီးထားတာကုိ ေတြ႔ရပါတယ္။
ဗုဒၶဘာသာရဲ႕ ဘာသာေရးေခါင္းေဆာင္မ်ား၀တ္ရတဲ့
သကၤန္းေတာ္ကုိ ၀တ္ဆင္ၿပီး
ဗုဒၶဘုရားရွင္ ခ်မွတ္ထားတဲ့ ၀ိနည္းဥပေဒကုိ
လုံး၀လုိက္နာျခင္းမရွိဘဲ
ေျပာင္ေျပာင္တင္းတင္းဆန္႔က်င္တာကုိ ေတြ႔ရပါတယ္။

သူ႔ကုိယ္သူ ဗုဒၶဘုရားရွင္သားေတာ္ဆုိၿပီး
ဗုဒၶဘုရားရွင္ရဲ႕ တရားေတာ္ကုိ ဘာလုိ႔မေဟာရတာလဲ။
ဗုဒၶဘုရားရွင္ရဲ႕ တရားေတာ္ကုိ မေဟာခ်င္ဘူးဆုိရင္
လူအ၀တ္အစားနဲ႔ ကုိယ္ေဟာခ်င္ရာ ေဟာပါလား။
ကုိယ္တတ္ထားတဲ့ပညာကုိ ကုိယ္ကုိယ္တုိင္ မယုံၾကည္လုိ႔
သကၤန္း၀တ္ၿပီး သကၤန္းအားကိုးနဲ႔ စီးပြါးရွာေနတာလား။ လူေတြကုိ သိမ္းသြင္းေနတာလား။

ဒီလုိမ်ဳိးလုပ္ေနတာဟာ
ကုိယ္ထုတ္တဲ့ကုန္ပစၥည္း ေရာင္းမေကာင္းမွာစုိးလုိ႔
သူမ်ားရဲ႕ နာမည္ႀကီးၿပီးသား အမွတ္တံဆိပ္ကုိ
ခုိးတပ္ၿပီး ေရာင္းစားတာနဲ႔ တူေနပါတယ္။

တကယ္ေတာ့
ဗုဒၶဘာသာ ဘာသာေရးေခါင္းေဆာင္ေတြရဲ႕ အ၀တ္ကုိ ၀တ္ၿပီး
ကုိယ္ေျပာခ်င္တာ ေျပာေနတာ စီးပြါ့းရွာေနတာေတြဟာ
ဗုဒၶဘာသာနဲ႔ ဗုဒၶဘာသာ ဘာသာေရးေခါင္းေဆာင္ေတြကုိ
ခုတုံးလုပ္ေနတာပါ။
ဗုဒၶဘာသာနဲ႔ ဗုဒၶဘာသာ ဘာသာေရးေခါင္းေဆာင္ေတြကုိ
ေစာ္ကားေနတာပါ။

ဒီကိစၥနဲ႔ပတ္သက္ၿပီ

http://swenaing.blogspot.com/2011/01/blog-post_6331.html

http://www.youtube.com/watch?v=-8wFYodeGJA&feature=player_embedded

မွာ ဒီလုိ ေတြ႔ရပါတယ္။

ဗုဒၶဘာသာ ကို ဖ်က္ဆီးေနတဲ့ ကုလားဘုန္းႀကီး

No.1 စိတ္ဓါတ္ျမွင့္တင္ေရး သင္တန္း၏ ေခါင္းေဆာင္
ဗုဒၶသာသနာကို ဖ်က္ဆီးေနတဲ့ ကုလားဘုန္းႀကီးတစ္ဦး
ရန္ကုန္ၿမဳိ႕တြင္း စည္း႐ံုးသိမ္းသြင္းျခင္မ်ား ျပဳလုပ္ေနၾကာင္းသိရသည္။
ကုလား ဘုန္းႀကီး၏ ဘြဲ႕အမည္ကို
ဆရာေတာ္ အရွင္ Eiddidpala ဟု ေပးထားသည္။
ကုလားဘုန္းႀကီးမွ No.1 စိတ္ဓါတ္ျမွင့္တင္ေရး သန္းတန္းသားဦးေရ တိုးပြါးေရးအတြက္
လူ တစ္ေယာက္ကေန ၅ ေယာက္ စည္း႐ံုးေပးၾကဖို႔
စည္း႐ံုးသိမ္းသြင္း ေျပာၾကားေနေၾကာင္း သိရသည္။
“သကၤန္းဝတ္ထားလို႔ ဘုန္းႀကီးလို႔ သာေခၚရတယ္။
သူ႕လုပ္ရပ္ေတြက က်ေနာ္တို႔ ဗုဒၶဘာသာနဲ႔ တျခားစီပဲ။
ေဟာၾကားခ်က္ေတြထဲမွာ သာဓုမေခၚနဲ႔၊
ဘုန္းဘုန္းက လက္ခုပ္တီးတာပဲ ၾကိဳက္တယ္တဲ့။
သင္တန္းသားေတြကို အဆိပ္ထုတ္တဲ့ အေနနဲ႔ တ႐ုတ္သီခ်င္းဖြင့္ၿပီး ကခိုင္းတယ္။ သင္တန္းသားေတြက လူႀကီးေတြပါပါတယ္။ သူတို႔လည္း လိုက္ကၾကတာပဲ။ ဘယ္လုိေတြလဲမသိဖူးဗ်ာ ၾကည့္ရ အေတာ္ဆိုးတယ္။”
ဟု ရန္ကုန္ၿမဳိခံ တစ္ဦးက ေျပာျပသည္။
Read more...

Read more...

ဗုဒၶျမတ္စြာ ဘုရားျဖစ္ေတာ္မူသည့္ (၂၆၀၀)ျပည့္ႏွစ္ အထိမ္းအမွတ္အျဖစ္

ဗုဒၶျမတ္စြာ ဘုရားျဖစ္ေတာ္မူသည့္ (၂၆၀၀)ျပည့္ႏွစ္ အထိမ္းအမွတ္အျဖစ္ကုလသမဂၢတြင္ ဗုဒၶေန႔က်င္းပ၂၀၁၁ ခု၊ ေမလ(၁၇) ရက္ေန႔(၁၃၇၃ ခုႏွစ္၊ ကဆုန္လျပည့္ေန႕)သည္ ၁။ ဗုဒၶဘုရားရွင္၏ (၂၆၃၅) ခုႏွစ္ေျမာက္ ဖြားေတာ္မူေသာေန႔၊၂။ ဗုဒၶဘုရားရွင္၏ (၂၆၀၀) ခုႏွစ္ေျမာက္ ဘုရားျဖစ္ေတာ္မူေသာေန႔၊၃။ ဗုဒၶဘုရားရွင္၏ (၂၅၅၅) ခုႏွစ္ေျမာက္ ပရိနိဗၺာန္စံေတာ္မူေသာေန႔...
အၿပည္႕အစုံဖတ္ခ်င္ရင္

Read more...

Meet and Eat – ANNAPURNA

Our favourite Indian Vegetarian Restaurant – it’s cheap, cheerful, and we get the room to ourselves!

Friday 27th May

DETAILS/MAP

All Events:

April – May:

25th April – 13th May: Invitation to the annual 3 week course Jain Philosophy course at Mahidol-ISSJS 2011. This is a detailed and thorough course, which should be of interest to all who have a connection with Indian thought and religion. DETAILS UPDATED April 26th

May

  • Sunday 1st May (Labour Day) Insight Meditation teacher Jeff Oliver at the WFB : DETAILS
  • Monday 2nd (National Holiday in liu of Labour Day) Jeff Oliver leads talk and meditation at the beautiful Ariyasom Villa, Sukhumvit Soi 1 : DETAILS
  • Thursday May 5th: Steven Smith talks on METTA – Loving Kindness Meditation at Ariyasom Villa Hotel, Bangkok : DETAILS
  • Saturday 7th: Dhamma Talk in English at the delightful Baan Aree Library complex, with Ven Buddhayanando from Las Vegas Thai temple: DETAILS
  • Sunday 15th: Talk on Buddha Nature with the Shambhalla group (Tibetan), with visiting speaker – Jump to their website
  • Friday 27th: Meet and Eat – at ANNAPURNA, lunch, chat, and whatever else … all welcome. DETAILS

June

  • Thursday 2nd: “Crisis as Opportunity” Talk by US Tibetan Nun Karma Lekshe Tsomo at Ariyasom Villa : DETAILS
  • Friday 3rd : “Deep Listening Skills” : second talk by US Tibetan Nun Karma Lekshe Tsomo at Ariyasom Villa: DETAILS
  • Saturday 4th: Buddhist Psychos meet for chat on psychology, Buddhism, or anything else … and coffee. Meet at Ariyasom Villa 1pm DETAILS
    ..
  • Thursday June 16thSpecial Dhamma Talk with Steven Smith, in memorial of Dr Holly – food and reflections on Holly’s time with us also. 6-8:30 pm. Venue to be announced.
    ..
  • June 12-18 Sakayadhita Internation Women’s conference in Bangkok, please book your place and submit papers if you wish very soon. DETAILS
    NOTE – Updated April 18th: conference details are now posted on their website HERE
  • ..
  • ..

July

  • Saturday 16th : Special Abhidhamma session with Ajahn Sujin DETAILS

October

  • Saturday 29th: Special Abhidhamma session with Ajahn Sujin DETAILS

Yoga/Vipassana retreat with Steven Smith

click for details

Read more...

ဤတရားငါးမ်ဳိးတုိ႔ကုိ ပြါးမ်ားခဲ့မူ...

သတိသူပ႒ိတသုတ္



ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

Read more...

လိုတရ ဘဂ၀ါဂုဏ္ေတာ္ ဘုရားရွိခိုး


၁။ ေသာ ဘဂ၀ါ - ထိုေရႊဘုန္းေတာ္သခင္ ရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရားသည္၊ ဣတိပိ ဣမိနာစ ကာရေဏန - အဏုျမဴသဖြယ္ ေပ်ာက္ကြယ္သိမ္ေမြ႕ မျမင္ေတြ႕ေအာင္ ရုပ္ေဆာင္ဖန္ဆင္းႏိုင္ေသာ “ အဏိမာ ” ဘုန္းေတာ္။
စိတ္၏အလား ေကာင္းကင္ဖ်ား၌ ေပါ့ေပါ့လ်င္ျမန္ ၊ စ်ာန္ပ်ံၾကြသြားနိုင္ေသာ “ လဃိမာ ”ဘုန္းေတာ္ ။

ကုိယ္ ေတာ္သ႑ာန္ ပုံဟန္တိုင္းျငား မႏႈိင္းအားဖို႔ ႀကီးမားေလေအာင္ ရုပ္ေဆာင္ဖန္ဆင္းနိဳင္ေသာ “ မဟိမာ ”ဘုန္း ေတာ္ ။

ဆီးတာကြယ္ကာ မရွိပါဘဲ လိုရာတုိင္းေပါက္ တစ္ခဏေလာက္ျဖင့္ ၾကြေရာက္ႏိုင္ေသာ “ ပတၱိ ”ဘုန္း ေတာ္ ။

အဆင္းအတန္တန္ ပုံသ႑ာန္ကို စီမံဖန္တီး တစ္ခဏတည္းျဖင့္ ၿပီးစီးႏိုင္ေသာ “ ပါကမၼ ” ဘုန္းေတာ္။

ကိုယ္ေတာ္ျမတ္၏ စိတ္ဓာတ္ေတာ္မွ စ၍မၾကြင္း လူနတ္မင္းကို ပိုင္နင္းအုပ္စိုး လႊမ္းမုိးနိုင္ေသာ “ ဤသိတာ ” ဘုန္းေတာ္။

သမာပတ္စ်ာန္ အဘိညာဥ္ကို ၀င္စံလိုက တစ္ခဏခ်င္းပိုင္ ၀င္စားနိုင္ေသာ “ ၀သိတာ ” ဘုန္း ေတာ္။

ကိစၥတစ္ခု ျပဳစုတုန္းပင္ ၿပီးဆုံးခ်င္ေသာ္ ေစာလ်င္မေသြ ၿပီးဆုံးေစနိုင္ေသာ “ ယတၳကာမ ၀သာယိတာ ” ဘုန္းေတာ္ ။
ရွစ္ေဖာ္အျပား ဤသို႔အားျဖင့္ ထင္ရွားေလဘိ “ ဣႆရိယ ”ဘုန္းေတာ္ ။

၂။ ကိေလသာရန္ ပယ္ဖ်က္ရန္ဖို႔၊ နိဗၺာန္ ဖိုလ္မဂ္ ကိုးခ်က္အျပား၊ ေလာကုတၱရာတရားဟူေသာ “ ဓမၼ ” ဘုန္းေတာ္ ….

၃။ ဟုတ္တုိင္းမွန္စြာ ျဖစ္ေပၚလာ၍၊ ကမၻာတုိက္ေပါင္း ေသာင္းေလာကဓာတ္၊ ပဲ့တင္ထပ္မွ် ႏွ႔ံစပ္သတင္း ေက်ာ္ေစာျခင္း ဟူေသာ “ ယသ ” ဘုန္းေတာ္ …

၄။ ေရႊမ်က္ႏွာေတာ္ လက္ေျခေတာ္မွ၊ စ၍မၾကြင္း ပင္လုံး၀င္းသည့္ ပန္းမင္းအေန က်က္သေရမဂၤလာ စုေ၀းကာျဖင့္၊ လြန္စြာတင့္တယ္ သပၸါယ္ေတာ္မူေသာ “ သိရီ ” ဘုန္းေတာ္ ….

၅။ အလိုေတာ္အတုိင္း ေတာင့္တတုိင္းပင္၊ မဆိုင္းမတြ ၿပီးစီးရသည့္ “ ကာမ ” ဘုန္းေတာ္ ….

၆။ တစ္ေလာကလုံး ညြတ္ရုံးကုိးစား အားထားဖို႔ရာ လြန္စြာႀကိဳးကုတ္ အားထုတ္ေတာ္မူေသာ “ ပယတၱ ” ဘုန္း ေတာ္ ။
ဤေျခာက္ေဖာ္ဂုဏ္ ဘုန္းေတာ္ဟုန္ႏွင့္ ျပည့္စုံေတာ္မူေသာ ဤအေၾကာင္းေၾကာင့္လည္း ၊ ဘဂ၀ါ - ဘဂ၀ါ ဟူေသာ ဂုဏ္ေတာ္ႀကီးျဖင့္ အံ့ခ်ီး၍မကုန္ ျဗဟၼာ့ဘုံတိုင္ေအာင္ ပ်ံ႕လႈိင္ေက်ာ္ၾကား ထင္ရွားေတာ္ မူပါေပ သည္တကား ….

ဘဂ၀ါ ဂုဏ္ေတာ္တြင္ ပါ၀င္ေသာ ဘုန္းေတာ္ ( ၆ ) ပါး ဘုရားရွိခိုးလို႔လဲ ေခၚပါတယ္ ၊ နံပါတ္စဥ္ တပ္ထားေသာ ဘုန္းေတာ္မ်ားကုိသာ ေရတြက္ေသာေၾကာင့္ ၆ ပါး ျဖစ္ရသည္ ။ စာေရးသူတုိ႔ အရြယ္ ငယ္ငယ္ ၁၀ နွစ္သား ေလာက္ ကတည္းက က်က္မွတ္ထားခဲ့ဖူးတဲ့ ဘုရားရွိခိုးစာပုဒ္ေလးေတြပါ။ အက်ိဳးေက်းဇူးေတြ ကေတာ့ ဂုဏ္ေတာ္ေတြကို ေသေသခ်ာခ်ာ ေစ့ေစ့စပ္စပ္ ေျဖးေျဖး ရြတ္ဆုိ ၾကည့္ရုံနဲ႔ ရင္ထဲ ႏွလုံးသားထဲမွာ ပီတိေတြ ျပည့္ကာၾကက္သီးေမြးညွင္းေတြထေစႏိုင္ေလာက္ေအာင္အထိ
ေျပာင္ေျမာက္ ထိမိလွတဲ့ စာသား ေလး ေတြမို႔ ရြတ္ဆုိ ပြားမ်ားၾကည့္ၾကပါကုန္ ……

ဗုဒၶါႏုႆတိ ဘာ၀နာ ပြားမ်ားလိုသူတိုင္း ရြတ္ဆိုသင့္ေသာ ဂုဏ္ေတာ္မ်ားပါေပ …..

Read more...

“လြဲေခ်ာ္ေနတဲ့ အသိေလးမ်ား”

U Panna (8)“လြဲေခ်ာ္ေနတဲ့ အသိေလးမ်ား”

အ႐ွင္ပညာသီဟာဘိဝံသ(ပဥၥနိကာယ္)

ဗုဒၶဘာသာဝင္မ်ား ေဆာင္႐ြက္ေလ့႐ွိၾကတဲ့ ကုသိုလ္ပြဲ႔အခ်ိဳ႔မွာ လြဲေခ်ာ္ေနတဲ့ အသိကေလးမ်ား ႐ွိေနတာကို သတိထား မိတယ္။ ဥပမာ-အေနကဇာတင္ရာမွာ “ထီး တံခြန္ ကုကၠား မေလးပြား ၿဂိဳဟ္႐ြက္စတာေတြလို မလို၊ ေနာက္ အေနကဇာတင္တာ ေန႔လည္တြင္ မတင္ေကာင္း ဆိုတာမ်ိဳးလိုေပါ့။

အေနကဇာတင္ၾကြရန္ ပင့္သူတိုင္း ေနာက္ဆက္တြဲက “ဘာေတြ လုပ္ထားရမွာလဲဘုရား” လို႔ ေမးေလွ်ာက္ေလ့ ႐ွိၾကတယ္။ ဘာမွ မလိုပါဘူး၊ ဗုဒၶဘာသာ ထံုးစံအတိုင္း ႐ုပ္ပြားေတာ္ကို ပန္း ေရခ်မ္း ဆြမ္း ဆီးမီး သစ္သီး ကပ္ထားရင္ ရပါတယ္လို႔ ေျပာလိုက္ရင္ပဲ-


မဟုတ္ဘူးေလဘုရာ့ “ထီး တံခြန္ ကုကၠား မေလးပြား ၿဂိဳဟ္႐ြက္ စတာေတြ ဝယ္ထားဖို႔ လိုတယ္ မဟုတ္လားဘုရား”တဲ့။ အတြန္႔တက္ေလ့ ႐ွိၾကတာကို အၿမဲ ႀကံဳရတတ္တယ္။


မလိုပါဘူး ေျပာတာကိုဘဲ သူတို႔က မယံုၾကဘူး။ အိမ္ေရာက္ရင္ အဲဒါေတြ မဝယ္ဖို႔ ေျပာထားေပမယ့္ ဝယ္ထားသူေတြ က မ်ားလွတယ္။


“ရဟန္းေတာ္မ်ားကလည္း ဒီကိစၥ အေလးထားၿပီး မေျပာၾက၊ ႐ွင္းျပ မေပးၾကေတာ့ အဲဒီ “ထီး တံခြန္ ကုကၠား မေလးပြား ၿဂိဳဟ္႐ြက္ စတာေတြက အေနကဇာတင္ရာမွာ မပါမၿပီး အဓိကေနရာကို ယူလာတာ ကာလၾကာေပါ့။ အဲဒါေတြ မပါရင္ဘဲ အေနကဇာတင္ကိစၥ မျဖစ္ေတာ့သလိုမ်ိဳးေတြ ျဖစ္လာ ၾကတယ္။


ျမိဳ႔ႀကီးျပႀကီးေတြမွာ ဘုရားေစာင္းတန္း သြားၿပီး ထီး တံခြန္ ကုကၠား မေလးပြား ၿဂိဳဟ္႐ြက္ စတာေတြကို ဝယ္ရတာ မခက္လွေပမယ့္၊ ၿမိဳ႔ငယ္နဲ႔ ႐ြာေတြမွာေတာ့ အဲဒါေတြက ႐ွိခဲလွသမို႔ အေတာ္ ေၾကာင္းက်စိုက္ၿပီး ၿမိဳ႔သြားသူကို မွာၾကရတယ္။ အလုပ္ပိုတယ္ဆိုတာ အပိုအလုပ္ေတြကို လုပ္ၾကလို႔ ျဖစ္တယ္။


ေၾကကြဲဖို႔ ေကာင္းတာက အခ်ိဳ႔ ရဟန္းေတာ္မ်ားက “အေနကဇာတင္ တယ္ဆိုတာ အ႐ုဏ္တက္ လုပ္ရတယ္၊ ထီး၊တံခြန္ ကုကၠား မေလးပြား ၿဂိဳဟ္႐ြက္ေတြကို ဘုရားေဈးမွာ ႐ွိတယ္၊ သြားဝယ္ထားၾက၊ ျဖစ္ႏိုင္ရင္ သစ္သီးကိုးမ်ိဳး ပန္းကိုးမ်ိဳး ဘုရားမွာ ပူေဇာ္ထားၾက၊ သာသနာပြဲထိုးထားၾက၊ ဆန္ပန္း ေပါက္ေပါက္လဲ စီစဥ္ထားၾက”လို႔ မိန္႔ေတာ္မူေလ့႐ွိၾကတယ္။


ဒကာ၊ ဒကာမေတြက ဘာသာေရးကိစၥမွန္သမွ် ဘုန္းႀကီးေတြေျပာရင္ အမွန္လို႔ တထစ္ခ် မွတ္ယူထားတတ္ၾက သူေတြဆိုေတာ့ အမွန္ေတြဘဲ ထင္ၾကတယ္။ လုပ္လာလိုက္ၾကတာ ဒီကေန႔တိုင္ဘဲ ဆိုပါေတာ့။


အမွန္ကေတာ့ ဘုန္းႀကီးတိုင္းလည္း ပိဋကတ္ကို ကြ်မ္းက်င္ တတ္ေျမာက္ျခင္း ႐ွိၾကတာ မဟုတ္လို႔ ဆရာသမားေတြနဲ႔ အတူေနၾကရင္း ဆရာသမားေတြ ေျပာခဲ့သလို ကိုယ္လူႀကီး ျဖစ္လာေတာ့လဲ ေျပာ႐ိုးေျပာစဥ္ ေျပာေနၾကရတာ၊ မစီစစ္ျဖစ္ၾက ေတာ့ဘူး ဆိုပါေတာ့။


ဒကာ ဒကာမေတြကလည္း မိဘေတြနဲ႔ အတူေနလာ၊ ဒီလိုနဲ႔ အိုးကြဲအိမ္ကြဲ ျဖစ္လာၾကေတာ့ မိဘေတြ ေဆာင္႐ြက္သလို မ်ိဳး ဘာသာေရး ကိစၥေတြမွာ ကိုယ္တိုင္ဦးစီး ေဆာင္႐ြက္ျဖစ္ၾကတယ္။ ဘာမွ ထူးၿပီးလည္း စဥ္းစားမေနေတာ့ဘူး။ အေမတို႔ လုပ္ကိုင္ ေဆာင္႐ြက္သလိုမ်ိဳး လုပ္ပစ္လိုက္ေတာ့တာ။


အဲဒီေတာ့ စာေရးသူ ေျပာသလို “အေနကဇာတင္ရာမွာ ဘာမွ မလိုဘူး” ဆိုတာကို လက္မခံႏိုင္ဘူး၊ မယံုၾကည္ ဘူးေပါ့။ သိေနတဲ့ အသိအမွားက အခံ႐ွိေနျခင္း၊ ကိုယ္သာမဟုတ္ လူတိုင္း ကာလၾကာ႐ွည္၍ သူေရာငါပါ လက္ခံေဆာင္႐ြက္ၾက တာျဖစ္လို႔ အမွန္ေတြဟုသာ တထစ္ခ် မွတ္ယူ ေနၾကတယ္။


ဘာသာေရးကိစၥနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး လြဲေခ်ာ္ေနတဲ့ အသိေလးမ်ားကို တည့္မတ္ ေပးဖို႔ ဘုရားပြင္လာတာ ျဖစ္တာမို႔ လြဲမွားေနတဲ့ အသိေလးေတြကို တရားေဟာရင္းနဲ႔ ေျပာျဖစ္ပါတယ္။


တစ္ခါက အိမ္ေထာင္က်သြားတဲ့သမီးျဖစ္သူရဲ့ အိမ္တက္ အေနကဇာတင္မွာ သမီးျဖစ္သူက စာေရးသူကို တံခြန္ ကုကၠားစတာေတြ လုပ္ထား ရမလားေမးလို႔ ဘာမွ မလိုေၾကာင္းေျပာတာကို အေမျဖစ္သူက ဆရာေတာ္ကလဲ လုပ္ၿပီး ေ႐ွးထံုးေတြ မဖ်က္ပါနဲ႔တဲ့။ ေ႐ွးထံုးႀကီးတဲ့။

စာေရးသူက ဒါေတြမပါလို႔ ဘာမွ မျဖစ္ပါဘူးေျပာေတာ့ အေဖျဖစ္သူကေတာ့ ဘုရားေဈးက တံခြန္ကုကၠားေရာင္း သူေတြ မေရာင္းရတာေပါ့ဘုရားတဲ့။ အမွန္ပါဘဲ။


“အေနကဇာတင္တယ္” ဆိုတာကို ဦးစြာ သေဘာေပါက္ရင္ ထီး တံခြန္ ကုကၠား မေလးပြား ၿဂိဳဟ္႐ြက္တို႔ လို မလို ဆိုတာ သူ႔အလိုလို ဘာသာ ႐ွင္းပါတယ္။


ေလးအသေခ်ၤနဲ႔ ကမၻာတစ္သိန္းတိုင္ ကာလၾကာ႐ွည္စြာ ပါရမီဆယ္ပါး စြန့္ျခင္းႀကီးငါးပါး၊ စရိယသံုးပါးဆိုတဲ့ ပါရမီ အလုပ္မ်ားစြာတို႔ကို အားထုတ္ခဲ့ရ တဲ့ ျမတ္ဗုဒၶ ေလာင္းလ်ာဟာ မဟာသကၠရာဇ္(၁၀၃)ခုႏွစ္ ကဆုန္လျပည့္ေန့ အ႐ုဏ္တက္ခ်ိန္ မွာ ေမွ်ာ္မွန္းခဲ့တဲ့ ဘုရားျဖစ္ေရး သဗၺညဳတဉာဏ္ေတာ္ ရရွိေရး ဆႏၵေတာ္ႀကီးဟာ ေအာင္ျမင္ထေျမာက္ျပည့္စံုခဲ့တယ္။


ဘုရားျဖစ္ၿပီးစ အခ်ိန္ ႏွလံုးသားမွာ ဟန္႔တားလို႔ မရႏိုင္ေလာက္ေအာင္ အားရေတာ္မူလြန္းလို႔ ႏွဳတ္ေတာ္မွေန စကား ေတာ္ေတြ အံထြက္ လာၾက တယ္။ အဲဒီစကားေတာ္မ်ားကို ဥဒါန္းစကားလို႔ ေခၚဆိုတယ္။ ပီတိအဟုန္ေၾကာင့္ ေပၚထြက္လာတဲ့ စကားေတြေပါ့။

ဆိုပါေတာ့ ကိစၥတစ္ခုကို အေလးထား ေဆာင္႐ြက္ခဲ့တယ္။ ေအာင္ျမင္ဖို႔လည္း အထူးေမွ်ာ္မွန္းထားတယ္။ေမွ်ာ္မွန္းထား တဲ့ အတိုင္းလည္း ေအာင္ျမင္ျဖစ္ထြန္း ခဲ့ရင္ ေအာ္ဟစ္ခုန္ေပါက္ကာ ေပ်ာ္ျမဴးသြား သလိုမ်ိဳးနဲ႔ ခပ္ဆင္ဆင္ တူမယ္ထင္ပါတယ္။

ဆီအိုးထဲ ဆီမ်ားသြန္းေလာင္းတဲ့အခါ ဆီေတြကမ်ားၿပီး အိုးကေသးေနလို႔ အိုးအျပင္ ဆီမ်ားလွ်ံတက္ က်လာသလို ကန္ေဘာင္နဲ ႔ ျပည့္စံုတဲ့ ေရကန္ႀကီး အတြင္းသို႔ ဝင္လာတဲ့ေရက မ်ားၿပီး ကန္ေဘာင္ေပၚသို႔ ေရမ်ား လွ်ံတက္ကာ စီးဆင္းသြား သလိုမ်ိဳးဟု ဥပမာႏွစ္မ်ိဳးနဲ႔ ထင္႐ွားေအာင္႐ွင္းျပထားတယ္။


ဥဒါန္းစကားေတာ္

၁။ အေနကဇာတိသံသာရံ (၂) ဂါထာ။

၂။ ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ အႏုလံု၊ပဋိလံု။

၃။ ယဒါ ဟေဝ ပါတုဘဝႏၱိ ဓမၼာ (၃) ဂါထာတို႔ ျဖစ္ပါတယ္။


ယေန႔အခါမွာေတာ့ အေနကဇာတင္ရာမွာ ေဟတုပစၥေယာ-စတဲ့ပ႒ာန္း ပစၥယုေဒၵသပါဠိနဲ႔ က်က္သေရမဂၤလာ ေကာင္းက်ိဳးခ်မ္းသာတို႔ ျဖာျဖာမိုးမိုး ၿဖိဳးၿဖိဳးေမာက္ ျပည့္စံုေစရန္ ရည္သန္၍ ဇယေႏၱာ ေဗာဓိယာ မူေလ-စတဲ့ ပုဗၺဏွသုတ္လာ ဇယမဂၤလာ ေအာင္ဂါထာတို႔ကိုလည္း ထည့္သြင္း ႐ြတ္ဆိုပူေဇာ္ၾကပါတယ္။


ဗုဒၶျမတ္စြာဟာ ဘုရားျဖစ္ၿပီးစ အခ်ိန္အနည္းငယ္မွာ ဥဒါန္းစကားေတာ္တို႔ကို က်ဴးရင့္ေတာ္မူပါတယ္။ စဥ္းစားလိုက္ ရင္ သိသာပါတယ္။ အဲဒီ ဥဒါန္း စကားေတာ္ေတြ က်ဴးရင့္ေတာ္မူစဥ္က ဗုဒၶဘုရား႐ွင္ရဲ့ လက္ေတာ္မွာ မည္သည့္အရာမွ ကိုင္ျခင္း မ႐ွိပါ။ ဒါေၾကာင့္ တန္ခြန္ကုကၠား စတာေတြ မပါရင္လည္း ျဖစ္ပါတယ္။


“အေနကဇာတင္” ဆိုတာ ဘုရားကို ပန္းတင္သလို၊ ဆြမ္းေတာ္တင္သလိုမ်ိဳးမဟုတ္။ ဘုရားျဖစ္စအခ်ိန္မွာ ဗုဒၶဘုရား႐ွင္ က်ဴးရင့္ေတာ္မူတဲ့ ဥဒါန္းစကားေတာ္မ်ားကို ရဟန္းေတာ္မ်ားက ႐ြတ္ဆိုပူေဇာ္ျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ဘုရားျဖစ္စအခ်ိန္က အ႐ုဏ္တက္မို႔ အ႐ုဏ္တက္ခ်ိန္ အေနကဇာ တင္ရမယ္လို႔ ထင္ေနတာပါ။ အ႐ုဏ္တက္ၿပီးစမွ မဟုတ္၊ အဆင္ေျပတဲ့အခ်ိန္ တင္လို႔ ရပါတယ္။ ဗုဒၶႏႈတ္ခပတ္မို႔ အၿမဲပူေဇာ္ေနရင္ေတာင္ အၿမဲကုသိုလ္ရေနမွာပါ။


ဒါ့အျပင္ ေအာင္ဂါထာေတြမို႔ အၿမဲ႐ြတ္ဆိုပူေဇာ္ေနရင္ ေအာင္ဓာတ္ေတြ ကိန္းနိုင္မယ္ ထင္ပါတယ္။ဗုဒၶဂုဏ္ေတာ္ ေတြျဖစ္လို႔ပါ။ ယေန႔ အခါမွာေတာ့ ဗုဒၶကိုယ္ေတာ္တိုင္ က်ဴးရင့္ေနသည့္အလား သံဃာေတာ္မ်ားက ရြတ္ဖတ္ျပီး၊ ဘုရားရွင္ကိုယ္စား ႐ုပ္ပြားဆင္းတုေပၚသို႔ ေရာက္ေစရန္ တင္ေပး လိုက္ျခင္း မ်ိဳးျဖစ္ေနတာမို႔ “အေနကဇာတင္” ေပးတယ္လို႔ ဆိုရမလားဘဲ။


ဥဒါန္းစကားေတာ္တို႔ရဲ့ အစ စကားက “အေနကဇာတိ” ျဖစ္တယ္။ အေနကဇာတိ-ဆိုတဲ့ ပါဠိကို စြဲ၍ ပါဠိသက္ေဝါဟာရ အေနနဲ႔ “အေနကဇာတင္” လို႔ အလြယ္ေခၚဆိုဟန္တူပါတယ္။


“အေနကဇာတိ” အကၡရာငါးလံုးမွာ ေနာက္ဆံုး “တိ”အကၡရာ၌ လံုးႀကီးတင္ကို “င္” အသတ္ ေပ်ာင္းလိုက္ရင္ “အေနက ဇာတင္” ဆိုတဲ့ ေမြးစားစကား ျဖစ္လာတာကို ေတြ႔ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။


အဲလို ဗုဒၶပူဇာကို “အေနကဇာတင္” လို႔ ေခၚဆိုျခင္းကား အဘယ္အခ်ိန္က စခဲ့တယ္ဆိုတာ တိတိက်က် မေျပာႏိုင္ဘူး။ ေ႐ွးမေထရ္တို႔ရဲ့ အစဥ္အလာအတိုင္း ဘာသာေရး ယဥ္ေက်းမႈအရ ဆက္လက္ ေဆာင္႐ြက္ေနၾကျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ပိဋကတ္ေတာ္မွာ ဒီပါဠိေတာ္မ်ားကို ႐ြတ္ဆိုၿပီး “အေနကဇာတင္” ရမယ္ဆိုတဲ့ သတ္မွတ္ခ်က္မ႐ွိပါ။ (စာေရးသူ စာမႏွံ႔လိုလည္း ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။)


သံဃာေတာ္မ်ားက မိမိတို႔ေနအိမ္မွာ ကိုးကြယ္မယ့္ ဆင္းတုေတာ္ျမတ္ကို ထိုပါဠိေတာ္မ်ားနဲ႔႐ြတ္ဆိုပူေဇာ္ေပးျခင္းဟာ မိမိတို႔ေနအိမ္၌ ဘုရားပြင့္ေတာ္ မူလာျခင္း အသြင္ကို ေဆာင္တယ္လို႔လည္း ဆိုႏိုင္ပါတယ္။


ဒါေၾကာင့္ ေနအိမ္႐ွင္မ်ားက-

“ငါတို႔အိမ္မွာ ဘုရားပြင့္ၿပီးလို႔သာ မွတ္ထားၾကရပါမယ္”။

“ ၿပီးေတာ့ ငါတို႔မိသားစုေတြက ဘုရားနဲ႔ အတူေနတာလို႔လည္း သေဘာေပါက္ၾကရပါမယ္”။


႐ုပ္ပြားေတာ္ျမတ္ကို ဆန္၊ပန္း၊ေပါက္ေပါက္ေတြနဲ႔ ပစ္ေပါက္ျခင္းက ဘာေၾကာင့္လဲ ဆိုရင္ေတာ့- မာရ္နတ္ႀကီးက ဘုရား ပြင့္ထြန္းမည့္ အ႐ုဏ္သို႔ မဆိုက္ေရာက္ခင္ တစ္ညအလို ညေနဆည္ဆာခ်ိန္မွာ ေဗာဓိပင္နဲ႔ ေ႐ႊပလႅင္ကို လုတယ္။ ဓားမိုး လွံမိုး စတဲ့လက္နက္ေတြနဲ႔ ပစ္ေပါက္တယ္။ ဓားလက္နက္စတာေတြက ႐ွက္စႏိုးၾကလို႔ ျမတ္ဗုဒၶထံေတာ္ အေရာက္မွာေတာ့ လက္နက္အသြင္ မဟုတ္ၾကေတာ့ဘဲ ပန္းမ်ားမ်ား အသြင္ျဖစ္သြားၾကသတဲ့။


ဒီကေန႔ အေနကဇာတင္ရာမွာ ဆန္ ပန္း ေပါက္ေပါက္တို႔ျဖင့္ ရဟန္းေတာ္မ်ားက ပစ္ေပါက္ေနျခင္းဟာ မာရ္နတ္နဲ႔ သူ႔စစ္တပ္ ထိုတုန္းက ျပဳမူဟန္ကို ပမာျပဳျခင္းလို႔ ဆိုႏိုင္ပါတယ္။ ဆန္ ပန္း ေပါက္ေပါက္တို႔ျဖင့္ ရဟန္းေတာ္မ်ားက ပစ္ေပါက္ ေနျခင္းဟာ မိမိတို႔ကိုယ္တိုင္ မာရ္နတ္ရဲ့ ဘက္ေတာ္ သားေတြ ျဖစ္ေနသလိုမ်ိဳးပါ။ အပ်က္စိတ္နဲ႔သာ ပစ္ေပါက္မိရင္ ကံႀကီး ထိုက္မယ္။ ယေန႔ေခတ္မွာ ပိုက္ဆံေတြနဲ႔ပါ ပစ္ ေပါက္ေပးေနၾကရတယ္။

ေပါက္ေပါက္နဲ႔ ပစ္ေပါက္ျခင္းကေတာ့ ေပါက္ေပါက ေျမာက္ေျမာက္ ျဖစ္ေစဖို႔ထင္ရဲ့။

ပိုက္ဆံမ်ားန ဲ႔ေပါက္ၾကတာကေတာ့ ေငြေတြ ဝင္လာမစဲ တသဲသဲ ပ်ံဝဲလာဖို႔ေနမွာပါ။

ေ႐ွးဆရာေတာ္ႀကီးမ်ား ကိုယ္ေတာ္တိုင္ ထံုစံအတိုင္း ေဆာင္႐ြက္ေနၾကေလေတာ့ ေနာင္သံဃာမ်ားလည္း အစဥ္အလာ အတိုင္း ေဆာင္႐ြက္ေပးေန ၾကရတယ္။ ဘုရားနဲ ႔ပတ္သက္တဲ့ကိစၥမို႔ စိတ္ထားတတ္ရင္ ကုသိုလ္ရမွာပါ။


အေနကဇာတင္ျခင္းကား ႐ုပ္တုေတာ္ ေစတီေတာ္မ်ား ထုလုပ္ ကိုးကြယ္ျခင္းက အစျပဳခဲ့တာ။ ထုလုပ္ တည္ထားၿပီး ေနာက္ ဒီအတိုင္း ကိုးကြယ္ျခင္း ထက္ ဘုရားျဖစ္စ အခ်ိန္က က်ဴးရင့္ေတာ္ မူခဲ့တဲ့ ဥဒါန္းစကားေတာ္မ်ားကို ႐ြတ္ဖတ္ပူေဇာ္ ေပးျခင္းျဖင့္ သိဒၶိတင္သလုိမ်ိုးမ်ား ေဆာင္႐ြက္တာ မ်ားလားဟုပင္ စဥ္းမိပါတယ္။


ျမန္မာလူမ်ိဳးတို႔က သိဒၶိတင္ေပးတတ္သူကို အထင္ႀကီးေလးစားၾကတယ္။ ယံုမွတ္ၾကတယ္။ ဘုရားကိုးကြယ္တာေတာင္ စီးပြားျဖစ္ဂမုန္းလို သေဘာထား ကိုးကြယ္ေနၾကတာ။ ဘြဲ႔အမည္ေတာ္စီးတဲ့ ဆင္းတုေတာ္နဲ႔ ပံုသ႑ာန္ ထူးဆန္းတဲ့ ဆင္းတုေတာ္မ်ားဆို ရက္မအားရေအာင္ ေနအိမ္ေတြမွာ ႏွစ္ကုန္အထိ လွည့္လည္ ေဒသစာရီၾကြကာ ပူေဇာ္ခံေနရတယ္။


အသိမိသားစုမ်ား အေနကဇာတင္ပင့္လို႔ ၾကြရတိုင္း ဗုဒၶကိုယ္စား ႐ုပ္ပြားေတာ္က လာဘ္ေခၚဂမုန္းမဟုတ္ဘူး၊ ဘုရားထံ ဆုေတာင္းၿပီး ကိုယ့္ဒုကၡ ကို ေျပာျပသလိုမ်ိဳး အပူ မကပ္ၾကနဲ႔လို႔ အၿမဲေျပာျဖစ္ပါတယ္။


ျမန္မာလူမ်ိဳးတို႔ရဲ့ ကိုးကြယ္မႈကား ေဗဒင္နဲ႔ ႏြယ္လွ်က္ ေရာေရာ ေထြးေထြး ျဖစ္ေနတာကို ေနရာတိုင္း လိုလိုမွာ ေတြ႔ရ တယ္။ ယၾတာေခ်ျခင္း၊ ေဘးမဲ့ေပးျခင္း၊ ဘုရားကိုးဆူကပ္ျခင္း၊ ဂုဏ္ေတာ္ပုတီးစိပ္ျခင္းတို႔အျပင္ အေနကဇာတင္ ရာမွာလည္း ေဗဒင္ရဲ့ အေငြ႔အသက္မ်ား ပါဝင္ေနတယ္။ တံခြန္ ကုကၠား၊ ထီးျဖဴ၊ၿဂိဳဟ္႐ြက္၊ ၾကက္လွ်ာတို႔ကို သံဃာေတာ္မ်ား ကိုင္ေနရတာကိုက သာဓကပါ။


ဒီကေန႔အခါမွာေတာ့ တတ္ႏိုင္တဲ့ ကုသိုလ္႐ွင္မ်ားက သစ္သီးကိုးမ်ိဳး၊ ပန္းကိုးမ်ိဳးကို အေနကဇာတင္မယ့္ ႐ုပ္ပြားေတာ္အား ကပ္လွဴပူေဇာ္တာ ကို ေတြ႔ရတတ္ပါတယ္။ ပိုၿပီး ေဗဒင္ဆန္လာတာေပါ့။


႐ြာမွမိသားစုအခ်ိဳ႔သည္ ေရၾကည္ရာ ျမက္ႏုရာဆိုသလို ၾကည္ျမင္တိုင္၊သီရိမဂၤလာေဈးတြင္ စီးပြားလာ႐ွာေနၾကတယ္။ တစ္ေန႔တြင္ ကိစၥနဲ႔ စာေရးသူ ေရာက္သြားရာ ၄င္းတို႔အိပ္မွ ဆင္းတုေတာ္မ်ားကို အေနကဇာတင္ရာတြင္ ရဟန္းေတာ္မ်ား ကိုင္လ်က္ အသံုးျပဳခဲ့တဲ့ ထီးျဖဴ တံခြန္ ကုကၠား ၾကက္လွ်ာ မေလးပြား ၿဂိဳဟ္႐ုပ္စကၠဴ စတာေတြကို ဘယ္မွာ စြန္႔ပစ္ရမည္မသိ ျဖစ္ေနေၾကာင္းနဲ႔ ထိုအရာတို႔ကို မည္သည့္ေနရာမွာ ထားရမွာကို ေမးၾက လို႔ “နတ္အိုးကြဲ”အေၾကာင္း ေျပာျဖစ္ခဲ့တယ္။


နတ္စဥ္တင္တဲ့ နတ္ပန္းထိုးတဲ့ပန္းအိုး ကြဲသြားရင္ အျခားအိုးကြဲေတြလို အိမ္ေနာက္ေဖးမွာ အျခား အသံုးမဝင္တဲ့ အေဟာင္း အစုတ္ပလုပ္ေတြလို ပစ္ထားသလိုမ်ိဳး ထားဖို႔ကလဲမဝန္႔။ အ႐ွင္ႀကီးေတြ ကိုင္မွာစိုးရတယ္၊ အဲဒီ ထီးျဖဴ တံခြန္ ကုကၠား ၾကက္လွ်ာ မေလးပြား ၿဂိဳဟ္႐ုပ္စကၠဴ စတာေတြ ကလည္း ပစ္စရာေနရာ ႐ွားလွတယ္။


စာဖတ္သူမ်ားလည္း စဥ္းစာၾကည့္ပါ၊ ထိုအရာမ်ားကို ဘုရားစဥ္တြင္ အၿမဲတင္ လွဴထားရမွလား။ ဒါမဟုတ္ အိမ္ေ႐ွ၊ အိမ္ ေနာက္ အမိႈက္ပံု မည္သည့္ေနရာမွာ စြန္႔ၾကရမွာလဲ။


အထက္ပါ အေနကဇာတင္ ျဖစ္စဥ္အရ ထီးျဖဴ တံခြန္ ကုကၠား ၾကက္လွ်ာ မေလးပြား ၿဂိဳဟ္႐ုပ္စကၠဴ စတာေတြ လိုမလို ဆိုတာ ဘာသာေရးအသိဉာဏ္ အထိုက္အေလ်ာက္႐ွိသူပင္ ထိုကိစၥ မလိုအပ္တာကို သိႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ တြင္က်ယ္ေနတဲ့ ကိစၥျဖစ္ေနလို႔ ဘုရားအေနကဇာ တင္ရာမွာ ထိုတံခြန္ ကုကၠားစတာေတြ မပါမျဖစ္လို႔ အမ်ားအျမင္ ႐ွိလာပါေတာ့တယ္။


အမွန္ကေတာ့ တံခြန္ကုကၠားစတာေတြ မပါလည္း အေနကဇာတင္လို႔ ျဖစ္တာကို ေျပာခ်င္တာပါ။ အဲဒါေတြကို သိပ္အေလး မထားၾကပါနဲ႔။


ေထရဝါဒသာသနာ ထြန္းကားခဲ့တဲ့ တိုင္းႏိုင္ငံတိုင္းမွာ ေစတီပုထိုးနဲ႔ ႐ုပ္ပြားေတာ္မ်ား ထုဆစ္ကိုးကြယ္ေလ့ ႐ွိၾကတယ္။ ေစတီေတာ္၊ ဆင္းတုေတာ္ တို႔ကို အမ်ားဆံုး ထုလုပ္ ကိုးကြယ္ တာကလည္း အျခားဗုဒၶဘာသာ ႏုိင္ငံမ်ားထက္စာရင္ ျမန္မာျပည္က ပိုမ်ားပံု ရပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အေနကဇာတင္ ပူေဇာ္ျခင္းကား ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ့ မူပိုင္ ဘာသာေရး ဓေလ့မ်ား ျဖစ္ေလေရာ့သလားဟုပင္ ေတြးမိပါတယ္။


ေစတီေတာ္တြင္ ဓာတ္ေတာ္မ်ား ထည့္သြင္းျခင္း၊ ဆင္းတုေတာ္မ်ား ထုလုပ္ျခင္းသည္ သက္ေတာ္ထင္ရွား ျမတ္ဗုဒၶ ကိုယ္စား ကိုးကြယ္ႏိုင္ဖို႔ အတု(အတူ)ျပဳ ထုလုပ္ ကိုးကြယ္ခဲ့ၾကျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။


ဘုရားရွင္ကား တစ္ၿမိဳ့ တစ္ရြာ တစ္ေက်ာင္းတည္းမွာ အၿမဲသီတင္းသံုး ေနထိုင္ျခင္းမရွိ။ အခ်ိဳ့ဒကာ၊ဒကာမမ်ား ျမတ္ဗုဒၶရွိလိမ့္မယ္ အထင္နဲ႔ ေဇတဝန္ ေက်ာင္းေတာ္သို့ ဘုရားဖူး လာတတ္ၾကတယ္။ ေက်ာင္းေတာ္ေရာက္မွ ဘုရားမရွိတာနဲ႔ ႀကံဳလို႔ စိတ္မေကာင္း ျဖစ္ၾကရတယ္။


ဘုန္းကံ အလြန္ႀကီးမားတဲ့ ဆရာေတာ္ႀကီးမ်ားထံ ေဝးကြာတဲ့ၿမိဳ့႐ြာမ်ားမွ အဖူးေျမာ္သြားၾကရာ ဆရာေတာ္ႀကီး ခရီးသြားေနခိုက္နဲ႔ႀကံဳပါက စိတ္ေမာ လူေမာနဲ႔ ျပန္ရသလိုမ်ိဳးေနမွာ။


အရွင္အာနႏၵာ မေထရ္က အေျမာ္အျမင္ ႀကီးစြာနဲ႔ ေက်ာင္းေတာ္မွာ ဗုဒၶမရွိခိုက္ ဗုဒၶကိုယ္စား ပူေဇာ္ကိုးကြယ္ႏိုင္ရန္ ဗုဒၶကိုယ္စား ရည္မွန္းထုလုပ္တဲ့ ဥဒၵိႆက ႐ုပ္ပြားေတာ္ႏွင့္ ဗုဒၶအသံုးအေဆာင္ ပရိေဘာဂေစတီေတာ္ တည္ထား ကိုးကြယ္ ခြင့္ ေတာင္းခံပါတယ္။ ဗုဒၶက ေဗာဓိပင္ စိုက္ပ်ိဳး ပူေဇာ္ဖို႔ ခြင့္ျပဳခဲ့တယ္။


အရွင္အာနႏၵာက အ႐ွင္ေမာဂၢလာန္ကို မဟာေဗာဓိပင္မွ အေစ႔ကို ယူေဆာင္ေစၿပီး ေဇတဝန္ေက်ာင္းေတာ္ မုခ္ဝ အနီးမွာ ေဗာဓိပင္ကို စိုက္ပ်ိဳးေစၿပီး ေဗာဓိပင္ေအာက္မွာ ဗုဒၶကိုယ္ေတာ္တိုင္ သမာပတ္ဝင္စံေတာ္မူပါတယ္။ ကိုးကြယ္ သူတို႔ အက်ိဳးမ်ားဖို႔ အထူးေဆာင္ရြက္ျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း စာမွာ ဆိုပါတယ္။ (မိမိသိအပ္ၿပီး အရဟတၲဖိုလ္ကို ထပ္တလဲလဲ ျဖစ္ေစျခင္းကို ဖလသမာပတ္-ဟု ဆိုသည္။)


ဗုဒၶမ႐ွိေတာ့တဲ့ ယေနလိုအခါမ်ိဳးမွာ ေနအိမ္မွာ ဘုရားေဆာင္နဲ႔ ဘုရားဆင္းတုေတာ္မ်ာ ထားကာကိုးကြယ္ၾကျခင္းမွာ ဗုဒၶဘာသာပီပီ ဘုရားနဲ႔ အတူတူ ေနခ်င္လို႔ ျဖစ္ပါတယ္။ ျမန္မာအမ်ားစုက မိဘနဲ႔အတူေနေလ့႐ွိၾကတယ္မဟုတ္လား။


“ ငါတို႔ဟာ ဘုရားနဲ ႔အတူေနၾကသူမ်ား ျဖစ္တယ္။ ဘုရားမႀကိဳက္တဲ ့အကုသိုလ္အမႈကို လြန္က်ဴးရင္ ဘုရား သိလိမ့္မယ္” လို႔ ေတြးၿပီး အကုသိုလ္ ျပဳလုပ္ျခင္းမွ ႐ွက္ျခင္းဟိရီ ၊ေၾကာက္ျခင္းဩတၲပၸ-ဆိုတဲ့ သူေတာ္ေကာင္းတရားႏွစ္ပါးႏွင့္ ျပည့္စံုစြာ ေနၾကရမယ္။ ဒါမွ ဘုရားကို အေလးထားသလိုမ်ိဳး ျဖစ္ပါတယ္။


ဥပမာ အေလးထားအပ္တဲ့ မိဘဆရာသမားတို႔နဲ႔ အတူေနသူတို႔ဟာ မိဘဆရာသမားေတြ မႏွစ္သက္တဲ့ကိစၥမ်ားကို မလြန္က်ဴးၾကသလိုမ်ိဳးေပါ့။ မိဘကို အေလးထားၾကရမယ္မဟုတ္လား။ အကုသိုလ္ျပဳခြင့္ ႀကံဳလာခဲ့ရင္ေတာင္ ဗုဒၶရဲ့ပံုေတာ္ကို ျမင္ေနရင္ မလြန္က်ဴးျဖစ္ဖူးေပါ့။


ေနအိမ္မွာ ဧည့္သည္ေတာ့ ဖိတ္ေခၚထားၿပီး ဧည့္သည္ကို ဘာမွမေကြ်း မေမြး၊ ဂ႐ုမစိုက္ဘဲ ပစ္ထားလို႔ မျဖစ္ပါ၊ အလားတူ ေနအိမ္မွာ ျမတ္ဗုဒၶကို အေနကဇာတင္ကာ ပင့္ထားၿပီး ပန္းေတာ္ ေရေတာ္ ဆြမ္းေတာ္ ဆီးမီး သစ္သီးေတြနဲ႔ ေဝဆာေန ေအာင္ ပူေဇာ္ၾကျခင္း အလ်ဥ္းမ႐ွိကလည္း သင့္ေတာ္ မသင့္ေတာ္ကို ကိုယ္တိုင္ေဝဖန္ ဆန္းစစ္ ေစခ်င္ပါတယ္။


ဆီးမီးကပ္လွဴျဖင္းျဖင့္ မ်က္စိအျမင္ေကာင္းျခင္း၊ပန္းကပ္လွဴျခင္းျဖင့္ အနံ႔လည္းသင္း၊ အဆင္းလည္းလွျခင္း၊ ေသာက္ေတာ္ေရ ကပ္လွဴျခင္းျဖင့္ သန္႔႐ွင္းျခင္း၊ ေအးခ်မ္းျခင္း၊ နံသာတိုင္ ကပ္လွဴျခင္းျဖင့္ ဂုဏ္သတင္းေမြးျခင္း ေကာင္းက်ိဳး မ်ားကို ႐ုပ္ပြားေတာ္ျမတ္ကို အေၾကာင္းျပဳၿပီး ရႏိုင္တယ္။ဘုရားစင္ႏွင့္႐ုပ္ပြားေတာ္ျမတ္သည္ စိတ္ကို ၾကည္လင္ေစနိုင္ပါတယ္။


ဒါ့ေၾကာင့္ ဘုရားစင္ကို ၾကည္ညိုဖြယ္ျဖစ္ေအာင္ သန္း႐ွင္းသပ္ယပ္ ပန္း ေရခ်မ္းတို႔ျဖင့္ ေဝဆာေနဖို႔ လိုအပ္ပါတယ္။

ဒါ့ျပင္ ပန္း ေရခ်မ္း သစ္သီး ဆီမီး ဆြမ္းကုသိုလ္ေကာင္းမႈ ျပဳၾက႐ံုမွ်နဲ႔ တင္းတိမ္အားရ ေက်နပ္မေနၾကပါဘဲ၊ဣတိ ပိေသာ ဘဂဝါ အရဟံ စတဲ့ ဂုဏ္ေတာ္ကို(၉)ပါးကိုလည္း ပြားၾကရပါမယ္။ “ ပံုေတာ္ျမင္ ဂုဏ္ေတာ္ပြား” ျခင္းက ဘုန္းတန္ခိုး က်က္သေရး တိုးပြားျခင္းစတဲ့ အျခားေကာင္းက်ိဳး အမ်ားအျပားကိုလည္း အပိုေဆာင္းရႏိုင္ပါတယ္။


ထီး တံခြန္ ကုကၠား မေလးပြား ၿဂိဳဟ္႐ြက္စတာေတြက အေနကဇာတင္ရာမွာ မပါမၿပီးဟု အထင္႐ွိၾကတတ္ၾက၍ အဲဒါေတြ မပါရင္လည္း အေနကဇာတင္လို႔ ျဖစ္ပါတယ္ဆိုတာရယ္၊ အခ်ိန္မေ႐ႊးလဲ အေနကဇာ တင္ႏိုင္ပါတယ္ ဆိုတာရယ္ကို ေဒသနာေတာ္အရ ေျပာျပ ခ်င္လုိ႔ ေရးသားျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ မည္သူကိုမွ် အျပစ္ေျပာျခင္းမဟုတ္ပါ။


တံခြန္ ကုကၠား စတာေတြ ပါသည္ျဖစ္ေစ မပါသည္ျဖစ္ေစ ၾကည္ညိဳစိတ္နဲ႔ သက္ေတာ္ထင္႐ွား ဘုရား႐ွင္အား ရည္မွန္း ပူေဇာ္ လွဴဒါန္းျခင္း ျဖစ္တာမို႔ ကုသိုလ္ဧကန္ ရႏိုင္ပါတယ္။

အ႐ွင္ပညာသီဟာဘိဝံသ(ပဥၥနိကာယ္)

ေမတၱာမ်ားျဖင့္

ေမတၱာဥယ်ာဥ္

2011-ခု၊ ေမလ- ၁၁--ရက္၊ ဗုဒၶဟူးေန႔ ။

Read more...

ရွင္ေတာ္ေဟာၾကား ဓမၼစကားေတာ္မ်ား (ဓမၼ႒၀ဂၢ)

ရွင္ေတာ္ေဟာၾကား ဓမၼစကားေတာ္မ်ား (ဓမၼ႒၀ဂၢ)

ေဆာင္းပါးအမွတ္စဥ္ (၁၉)

ဓမၼပဒအ႒ကထာ၊ ပထမတဲြ၊ ဒုတိယတဲြတြင္ရွိေသာ ၀ဂ္ေပါင္း (၂၆) ၀ဂ္ရွိသည္႔အနက္ တစ္ဆယ္႔ကိုးခုေျမာက္ ျဖစ္ေသာ၀ဂ္သည္ ဓမၼ႒၀ဂ္ျဖစ္ပါသည္။ ဤဓမၼ႒၀ဂ္ကို ပိယ၀ဂ္၊ ေကာဓ၀ဂ္ႏွင္႔ မလ၀ဂ္တို႔၏ ေနာက္တြင္စီမံထားသည္မွာ ထို၀ဂ္မ်ားတြင္ ေလာဘ၊ ေဒါသ ႏွင္႔ အကုသိုလ္အား လံုး တို႔ ျဖစ္ႏိုင္ပံု ႏွင္႔ ပယ္ရမည္႔ နည္းလမ္းမ်ားကို ျပဆိုၿပီးလွ်င္ ယခုဓမၼ႒၀ဂ္တြင္ တရားေတာ္ကို ေစာင္႔ထိန္း ရမည္႔ နည္းလမ္းမ်ားႏွင္႔ ေစာင္႔ထိန္းသူမ်ားကို သိေစခ်င္သျဖင္႔ စီမံထားျခင္း ျဖစ္သည္ဟု ယူဆႏိုင္ပါ သည္။

ဓမၼအေၾကာင္းကို ေျပာျပရမည္ဆိုပါလွ်င္ က်ယ္၀န္းလွပါသည္။ ေရွးေဟာင္း က်မ္းစာတို႔က ဓမၼဟူေသာ ေ၀ါဟာရကို ထာ၀ရဘုရားသခင္ ျပ႒ာန္းေတာ္မူေသာ စည္းမ်ဥ္းဥပေဒဟု ဖြင့္ဆုိေပသည္ ။ ေရွးအယံုအၾကည္အရ ထာ၀ရဘုရားသခင္သည္ ဤ “ဓမၼ”ကို ေစာင့္ေရွာက္ျခင္းအလို႔ငွာ မၾကာခဏ ဆိုသလို လူ၀င္စားမႈပံုစံအမ်ဳိးမ်ဳိးျဖင့္ ေပၚေပါက္လာရန္ ကတိေပးခဲ့သည္ဟုဆိုပါသည္။ ဟိႏၵဴဘာသာ တြင္လည္း သနႏၱဓမၼသည္ ထင္ရွားေသာ စကားလံုုုးျဖစ္ပါသည္။ ဓမၼဟူေသာ စကားလံုးကို ၿခံဳငံု အဓိပၸါ ယ္ေဖၚႏိုင္ေသာ အဂၤလိပ္စကာလံုး မရွိသျဖင္႔ ဘာသာျပန္ ျပဳလုပ္မေနေတာ႔ဘဲ မူရင္းအတိုင္း ထားရ သည္ဟု ေျပာဆိုၾကပါသည္။ ဓမၼစကားလံုး၏ အဓိပၸါယ္ တစ္ဆယ္႔ ေလးမ်ိဳးရွိေၾကာင္း အဘိဓာန္ ဂါထာေ နကတၳ၀ဂ္တြင္ ေလ႔လာရပါသည္။ သဘာ၀၊ သင္ယူျခင္း၊ ခဲြျခမ္းစိတ္ျဖာျခင္း၊ သိျခင္း၊ မွန္ကန္ျခင္း၊ ပကတိ၊ ကုသိုလ္၊ ဂုဏ္၊ အက်င္႔၊ တည္ၾကည္မွဳ ၊ သတၱဇီ၀ မဟုတ္၊ သင္႔ေရာက္ျခင္း၊ အေၾကာင္းတရား၊ အစဦးတို႔ ျဖစ္ပါသည္။

ျမတ္ဗုဒၶ၏ ဓမၼအယူအဆမွာ ထိုတရားေတြကို သိနား လည္သူ၊ က်င္႔ႀကံလိုက္နာသူကို ဓမ ၼ႒ဟု ေခၚဆိုရမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ဓမၼပဒအ႒ကထာ ဓမၼ၏၀ဂ္တြင္လည္း ဓမၼအနက္ကို ပံုေဖၚၿပီး ဖြင္႔ဆိုျပ ထား ပါသည္။ တရားကို ေစာင္႔ေရွာက္သူမ်ားကို တရားက ျပန္ေစာင႔္ေရွာက္ သည္ ဟု ေဟာေတာ္မူ ထားရာဓမၼႏွင္႔အညီ က်င္႔သံုးႏိုင္ရန္ ဓမၼ႒၀ဂ္ကို မွတ္သားရေပမည္။

ႏိုင္သည္ကို ရွံဳးေအာင္ျပဳ၊ ခ်စ္သူကိုိုဘက္လိုက္၊ မုန္းသူကိုေခ်ာက္တြန္း၊ ေၾကာက္လန္႔သျဖင္႔ အရွံဳးေပး၊ ႏို္င္ထက္ကလူျပဳမူွမွဳမ်ားသည္ ဓမၼ႒၏ တန္ဖိုးကို က်ဆင္းေစပါသည္။ ဘက္မ လိုက္ ေဆာင္ ရြက္မွဳ၊ အက်ိဳးအေၾကာင္းဆီေလ်ာ္မွဳ၊ မွန္မွန္ကန္ကန္ ေဆာင္ရြက္မွဳ အျပစ္အားေလ်ာ္စြာ လုပ္ေဆာင္ မွဳမ်ားသည္ႏွင္႔ သူမ်ားအျမင္တြင္လည္း ရွင္းလင္းေစ၊ မိမိကိုယ္တိုင္ကမူလည္း အျပစ္ကင္း ေစေသာ အျပဳအမူ ရွိသူသည္ ဓမၼ႒ပင္ ျဖစ္ပါသည္။ ထိုဓမၼ႒ပုဂၢိဳလ္ကို တရားေတာ္၌ တည္သူျဖစ္သျဖင္႔-

၁။ ပ႑ိတ၊ ရန္ငါးပါး မရွိသျဖင္႔ (သူ႔ကို အေၾကာင္းျပဳ၍လည္း ေဘးလူရန္မရိွ) ပညာရွိ။

၂။ ဓမၼဓရ၊ မေမ႔မေလ်ာ႔ဘဲ တရားအားေလ်ာ္စြာ က်င္႔တတ္ၿပီး သစၥာသိသူျဖစ္သျဖင္႔ ဓမၼဓရ။

၃။ ေထရ၊ ၿမဲၿမံသည္ကို ျပဳတတ္ေသာ ေလာကုတၱရာတရား ကိုးပါးကို ရွိသူကို ေထရ။

၄။ ေမဓာ၀ီ၊ ေဒါသကိုပယ္ေဖ်ာက္ တရားထြန္းလင္းတတ္ ပညာရပ္ႏွင္႔ ျပည္႔စံုသူကို ေမဓာ၀ီ။

၅။ သမဏ၊ မေကာင္းမွဳေတြကို ၿငိမ္းေစသျဖင္႔ သမဏ။

၆။ ဘိကၡဳ၊ မေကာင္းမွဳ၊ ေကာင္းမွဳကိုလႊင္႔ၿပီး ျမတ္ေသာအက်င္႔တြင္တည္သူျဖစ္သျဖင္႔ ဘိကၡဳ ။

၇။ မုနိ၊ ခႏၶာအာယတနဓာတ္သစၥာတို႔တြင္ အတြင္းအျပင္ႏိုင္းယွဥ္ေပတတ္ မုနိျမတ္။

၈။ အရိယ၊ အဟိ ံသတရား ေမတၱာပြါးတတ္သူ အရိယာဟု တရား၌တည္သူကို အမည္အမ်ိဳး မ်ိဳးေပး ၍ ဤဓမၼ႒၀ဂ္တြင္ ေဖၚျပထားပါသည္။

ေလာကတြင္ နာမည္ကိုႀကည္႔ၿပီး အျမင္အားျဖင္႔ တရားသျဖင္႔ ဆံုးျဖတ္ရာ တရားရံုးဟု လူမ်ားစြာက ဆိုရပါေသာ္လည္း လက္ေတြ႔အားျဖင္႔ နာမည္ႏွင္႔ လိုက္ေလ်ာ ညီေထြ ျဖစ္ ခ်င္ မွ ျဖစ္တတ္ ေပသည္။ တရားရံုးမွ တရားသူႀကီးမ်ားသည္ ျပင္ပက ၀င္လာသည္႔ တန္စိုးလက္ေဆာင္ေ ၾကာင္႔ အတြင္းစိတ္မ်ား ေျပာင္းလဲၿပီး ဓမၼမွ အဓမၼအျဖစ္သို႔ ေျပာင္းလဲ သြားၾကသည္ကို ေတြ႔ဖူးၾကေပ မည္။ ေရွးေခတ္ကလည္း ဤကဲ႔သု႔ိ ျဖစ္ဖူးေၾကာင္း ၀ိနိစၦယ မဟာမတၱ၀တၳဳက ေဖၚျပထားပါသည္။ ရဟန္းမ်ားသည္ ေက်ာင္းေတာ္သို႔အျပန္ မိုးရြာသျဖင္႔ တရားဆံုးျဖတ္ရာေနရာသို႔ ေရာက္ခဲ႔ၾကပါသည္။ ထိုအခါ တရားဆံုးျဖတ္ သူမ်ားသည္ တန္စိုးလက္ေဆာင္ေၾကာင္႔ မတရားဆံုးျဖတ္သည္ကို ရဟန္း မ်ား က ျမင္ေတြ႔ခဲ႔ၾကပါသည္။ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ထံ ေလ်ာက္ထားေသာအခါတြင္ မုသာ၀ါဒမွ ေရွာင္ၾကဥ္ရန္ မိန္႔ေတာ္မူပါသည္။

ဒုတိယ၀တၳဳတြင္ သူတစ္ပါးကို စိတ္အေႏွာက္အယွက္ျဖစ္ေစေသာ ဆဗၺဂၢီရဟန္းေတာ္မ်ားကို အေၾကာင္းျပဳၿပီး ပညာရွိဆိုသည္မွာ ဆိုခဲေစ ၿမဲေစဟူေသာ ဆိုရိုးႏွင္႔အညီ က်င္႔သံုးရ မည္ ျဖစ္ေၾကာင္းေဟာေတာ္မူပါသည္။

အသိႏွင္႔အက်င္႔သည္ ထပ္တူညီရန္ လိုအပ္ပါသည္။ တစ္ဖက္ဖက္က အားသာေနပါမူ မဇၥ်ိမပဋိပဒါ လမ္းစဥ္အတြက္ ဟန္ခ်က္မညီ ျဖစ္ေနပါမည္။ သို႔အတြက္ စာေပမ်ားသင္ၾကားရ မည္ မွာ ေသ ခ်ာ ပါသည္။ က်င္႔ႀကံအားထုတ္မွဳအပိုင္းသည္လည္း စာေပႏွင္႔ အညီလက္ေတြ႔ျဖစ္ ရပါမည္ ။ ထိုသို႔စံုပါမွ အသိႏွင္႔ အက်င္႔ အခ်ိဳးညီၿပီး သစၥာခရီးသို႔ ေရာက္ႏိုင္ပါသည္။ ဤ၀ဂ္၏ တတိယ၀တၳဳတြင္ သင္ၾကားမွဳၿပီးဆံုး၍ ပိဋကတ္သံုးပံုေဆာင္ေသာ္လည္း သစၥာမသိေသးသျဖင္႔ နတ္မ်ားက မႏွစ္ သက္ ပံု ကိုေဖၚျပပါသည္။ သူတို႔ႏွစ္သက္သည္မွာ သစၥာသိေသာ ရဟန္း၏ ေဟာေသာတရားျဖစ္ၿပီး သာဓုသံကို က်ယ္ေလာင္စြာေခၚၿပီး ပိဋကတ္ေဆာင္ ရဟန္း ၏ ေ ဟာေသာ တရားေပၚတြင္မူ မႏွစ္သက္သျဖင္႔ သာဓုမေခၚဟု ဆိုထားေပသည္။ ထိုအျခင္း အရာ ကိုေနာက္ ပါလူအမ်ားက ဘက္လိုက္ သည္ဟု ေျပာ ဆိုခဲ႔ၾကၿပီး ဘုရားရွင္ ထံ ေလ်ာက္ ထားေသာ အခါ ဓမၼဓရအစစ္ျဖစ္ရန္ သစၥာသိရန္လို သည္ဟု အေျဖ ထြက္ပါသည္။

သစၥာသိရန္လိုသည္မွာ ေသခ်ာပါသည္။ အလြန္ပုကြသျဖင္႔ ကိုရင္ငယ္ေလးဟု အမ်ား၏ အျမင္တြင္ အထင္ခံရေသာ အရွင္လကု႑ကဘဒၵိယ မေထရ္မွာမူ သစၥာ သိၿပီးုျဖစ္သျဖင္႔ အဟိ ံသ တရားလက္ကိုင္ထားသူ မေထရ္တစ္ပါးျဖစ္ေသာ္လည္း အရပ္ပုလြန္းသျဖင္႔ ကိုရင္ငယ္ သာသာမွ် အရပ္ရွိသျဖင္႔ အလြန္ငယ္လြန္းသူဟု ဘုရားဖူးလာၾကေသာ ေတာေနရဟန္းေတာ္မ်ားက ေျပာဆို ၾကသည္။ ျမတ္ဗုဒၶကမူ အသက္ႀကီးၿပီး သစၥာမသိသူကို မေထရ္ဟု ေျပာျခင္းထက္ သစၥာသိသူကိုသာ အေလးထားေၾကာင္း မိန္႔ပါသည္။ အရည္အခ်င္းကို ဦးစားေပးသည္ဟု ဆိုလိုပါသည္။ အရည္ အခ်င္းဆိုသည္မွာ တစ္ဆယ္႔ေျခာက္ပါးေသာ အျခင္းအရာျဖင္႔ ထိုးထြင္း၍ သိအပ္ေသာ သစၥာ ႏွင္႔ ဥာဏ္ရွိ သူမ်ားသာ သိႏိုင္ေသာ ေလာကုတၱရာတရားကိုးပါးကို ၿမဲၿမံခိုင္ခ႔ံေသာ အရည္အခ်င္း၊ စစ္မွန္ေ သာအရည္အခ်င္း ဟုေခၚပါသည္။ ထိုတရားမ်ားရွိသူသည္ အႏွစ္သာရအားျဖင္႔ ေထရအမည္ ရၾကပါသည္။ အရွင္လကု႑ကဘဒၵိယမွာ အရပ္ပုေသာ္လည္း ထိုအရည္အခ်င္းမ်ား ရွိပါသည္။

ပစၥည္းမသို၊ စိတ္မတို ခင္ပ်ိဳႀကီးပါြးေၾကာင္းဟု ရဟန္းေတာ္မ်ား၏ ႀကီးပါြးေၾကာင္းကို ကဗ်ာ လကၤာဖဲြ႔ဆိုထားပါသည္။ အေျပာေကာင္းလ်င္ျဖစ္ေစ၊ ရုပ္ရည္ေခ်ာေမာလွပလွ်င္ျဖစ္ေစ ပစၥည္း မ်ား ေပါမ်ားတတ္ပါသည္။ ေလာကမွ လူအမ်ားသည္ အေျပာေကာင္းျခင္းႏွင္႔ ရုပ္လွပျခင္း အရည္အခ်င္း ႏွစ္ရပ္အေပၚတြင္ အမွီျပဳၿပီး စီးပါြးရွာတတ္ၾကသလို ထိုအရည္အခ်င္းႏွင္႔ ျပည္႔စံု သူမ်ား သည္လည္း ပစၥည္း ဥစၥာရတတ္ပါသည္။ ရဟန္းေတာ္မ်ားလည္း ထိုနည္းတူပင္ ျဖစ္ တတ္ပါသည္။ ထိုသို႔ျဖစ္ခဲ႔ေသာ္ ပစၥည္းမ်ားအေပၚတြင္ ခင္တြယ္လြန္းျခင္းေလာဘႏွင္႔ ၀န္တိုျခင္းေဒါသေၾကာင္႔ စိုးရိမ္ျခင္း ေသာက ဟူေသာ ဆိုးက်ိဳးမ်ားရ တတ္ပါသည္။ ထိုသို႔မျဖစ္ေစဘဲ ျငဴစူျခင္းကင္း၊ ၀န္တိုစိတ္ ရွင္း တတ္ၾကၿပီးလွ်င္ ႀကီးပါြးေၾကာင္းကို ရွာႀကံတတ္ရန္ အေရးႀကီးပါသည္။

ထိုသို႔မရွာႀကံတတ္လွ်င္ ငွက္ေပ်ာပင္ ႏွင္႔ ၀ါးပင္တို႔သည္ အသီးသီးလာပါက ေသရမည္ ျဖစ္သကဲ႔သို႔ ရလာေသာ ပစၥည္းမ်ားသည္လည္း ဆိုင္ရာ ပုဂၢိဳလ္တို႔ကို ေသေစတတ္ပါသည္။ ေသေစ တတ္ပံုမွာ ပစၥည္းဥစၥာ ျပည္႔စံုမွဳအေပၚတြင္ မွီၿပီး ေလာဘ၊ မာန ႏွင္႔ မစၦရိယတရား မ်ားျဖစ္ပါြး ျခင္းျဖင္႔ အတြင္း ရန္သူ ေၾကာင္႔ျဖစ္ေစ၊ ခိုးဆိုးလုယက္သူ၊ အၾကင္နာ မရွိသူတို႔က ဒုကၡေပး တတ္သျဖင္႔ ျပင္ပ ရန္ေၾကာင္ ႔ျဖစ္ေစ အသက္ႏွင္႔ ဥစၥာ ဆံုးရွံဳးတတ္ပါသည္။ ခင္ပ်ိဳဆိုသည္မွာ ရဟန္းေတာ္ ငယ္မ်ားကို ဆိုလိုေသာ္ လည္း လူသားမ်ားႏွင္႔လည္း သက္ဆိုင္ပါသည္။

တရုတ္ႀကီးတစ္ေယာက္က ဆိုဖူးေသာ စကားကို သတိရမိပါသည္။ တရုတ္သည္ ရဟန္းကို စကားသံ၀ဲသျဖင္႔ ရဟန္းဟု အသံထြက္ရမည္႔အစား လဟန္းဟု အသံထြက္ပါသည္။ တစ္ေန႔တြင္ ရဟန္းတစ္ပါးက သူ႔ဆိုင္တြင္ အပ္ခ်ည္လံုး တစ္လံုး ၀ယ္ရန္ ေရာက္လာခဲ႔ပါသည္။ ပစၥည္းနား မကပ္ ရန္ သတိေပးေသာအခါ ေအးပါကြ တရုတ္ႀကီးက ငါက ရဟန္းပါကြ ဟု အပ္ခ်ည္လံုးလာ၀ယ္ေသာ ရဟန္းက ျပန္ေျပာခဲ႔ပါသည္။ တရုတ္ႀကီးက အေလ်ာ႔မေပးဘဲ ဘာလဟန္းလဲ လဟန္း လဟန္းနဲ႔ ၀ (ငါ႔) ဆိုင္က အပ္ခ်ည္လံုးေပ်ာက္သြားၿပီတဲ႔။ ေရွးေခတ္ကလည္း မရိုးသားေသာ ရဟန္းရွိခဲ႔ပါသည္။ ဟတၳက ဟုအမည္ရွိေသာ ေရွးေခတ္က ရဟန္းေတာ္သည္ သူတစ္ပါးနဲ႔ ၀ါဒၿပိဳင္မည္ဟု ေၾကြးေၾကာ္ၿပီး ခ်ိန္းထားသူမေရာက္မွီ ေရွးဦးစြာ သြားႏွင္႔ၿပီး ထိုသူမေရာက္လာမွီ အရင္ျပန္ခဲ႔ၿပီးလွ်င္ သူ႔ကို ေၾကာက္ သျဖင္႔ ခ်ိန္းထားသူသည္ မလာ၊ သူသာအႏိုင္ဟု တစ္ဖက္သတ္ ေျပာဆိုေနခဲ႔ပါသည္။ ျမတ္ဗုဒၶက ဦးေခါင္းကို ေျပာင္ေအာင္ရိတ္ထားရံုမွ်ျဖင္႔ ရဟန္းဟု အေခၚမခံသင္႔ေၾကာင္း မိမိ၏ သႏၱာန္တြင္ အမွန္ပင္ရွိေနေသးသည္႔ ႀကီးသည္႔ အကုသိုလ္၊ ငယ္သည္႔ အကုသိုလ္မ်ားကို ပယ္ရွားၿပီး ျငိမ္းခ်မ္း သြားေအာင္ ျပဳလုပ္ႏိုင္စြမ္း ရွိသူျဖစ္သင္႔ေၾကာင္း ေဟာျပေတာ္မူပါသည္။

ခုႏွစ္ခုေျမာက္၀တၳဳတြင္ ပုဏၰားတစ္ေယာက္သည္ သိကၡာမတင္၊ သိမ္မ၀င္ဘဲ မိမိကိုယ္တိုင္ သကၤန္းေကာက္၀တ္ၿပီး ဘိကၡဳဟု ၀န္ခံပါသည္။ ဘိကၡဳဆိုသည္မွာ ဆြမ္းခံစားတတ္သူဟု အဓိပၸါယ္ ရွိပါသည္။ သူလည္း ဆြမ္းခံစားေနသူျဖစ္သျဖင္႔ ဘိကၡဳပင္ျဖစ္ေၾကာင္း ဘုရားရွင္ထံ ေလ်ာက္ထားပါ သည္။ ဘိကၡဳ၏ အဓိပၸါယ္မွာ မ်ားစြာရွိပါသည္။ ၀ိနည္း ပါရာဇိကဏ္ပါဠိေတာ္ စာမ်က္ႏွာ (၂၇) တြင္ ဘိကၡဳ(ရဟန္း) အမည္ရျခင္းအေၾကာင္း တစ္ဆယ္႔ႏွစ္မ်ိဳး ရွိေၾကာင္းေဖၚျပထားပါသည္။ အဖိုး၊အေတြ႔ အထိႏွင္႔ အေရာင္အဆင္း အားျဖင္႔ အရည္အေသြးမေကာင္းလွေသာ ခြက္ကို (သပိတ္) ဆဲြကို င္ေသာ ေၾကာင္႔ ရဟန္း၊ ဧဟိ ဘိကၡဳဟု ဘုရားရွင္၏ ႏုတ္ေတာ္မွ အေခၚခံရသျ ဖင္႔ ျဖစ္လာေသာေၾကာင္႔ ရဟန္း၊ သရဂံုသံုးပါးသက္သက္ျဖင္႔ ျဖစ္လာေသာေၾကာင္႔ ရဟန္း စသည္ျ ဖင္႔ ေတြ႔ရပါသည္။ ဤဓမၼ ပဒအ႒ကထာအလိုမူ ဥာဏ္ျဖင္႔ ကိေလသာ ကို ေဖါက္ခဲြ၊ ဖ်က္ဆီးႏိုင္ စြမ္းရွိသူ ကို ဘိကၡဳဟုေခၚပါသည္။

အလွဴရွင္မ်ားက လွဴဒါန္းေသာ ဆြမ္းကိုစားၿပီး တရားေဟာျခင္းအေလ႔သည္ ဘုရားျဖစ္ေတာ္ မူကာစတြင္ မရွိခဲ႔ေပ။ သာသနာျပင္ပက အလွဴခံမ်ားသည္ အလွဴခံၿပီးေသာအခါ ေဘးရန္ကင္းပါေစ၊ ခ်မ္းသာပါေစ၊ အသက္ရွည္ပါေစ၊ ပိန္းၾကာဖက္တြင္ ေရမတင္သလို စင္ၾကယ္ပါေစ၊ ခလုတ္မထိ ဆူးမၿငိပါေစႏွင္႔ဟု ဆုေတာင္းေပးေလ႔ရွိပါသည္။ အရွင္ေကာင္းဟု အမည္ခံၾကေသာ ရဟန္းေတာ္ မ်ားသည္ ထို၀တၱရားကို ျပည္႔စံုေအာင္ မေဆာင္ရြက္ခဲ႔ၾကေပ။ တရားလည္းမေဟာ စကားလည္း မေျပာခဲ႔ၾကေပ၊ လူအမ်ားစုက ကဲ႔ရဲ႔ေသာအခါမွပင္ ဘုရားရွင္အား ေလ်ာက္ထားခဲ႔ၾကေပသည္။ ဘုရားရွင္က ဆြမ္းစားၿပီးေသာအခါ အလွဴရွင္မ်ား ၀မ္းေျမာက္ေစရန္ အႏုေမာဒနာျပဳေစျခင္း၊ ရင္း ရင္းႏွီးႏွီး စကားစျမည္ဆိုေစျခင္းႏွင္႔ ေလ်ာက္ပတ္ေသာတရားကို ေဟာေစျခင္းကို ခြင္႔ျပဳေတာ္ မူပါသည္။ တရားေဟာခြင္႔ျပဳေသာ အခ်ိန္သည္ ၀ိနည္းပညတ္ေသာ အခ်ိန္ႏွင္႔ မေရွး မေႏွာင္း ပင္ ျဖစ္ေပမည္။ ဤတြင္ အႏုေမာဒနာ ႏွင္႔ ဓမၼကထာ မတူသည္ကို ေတြ႔ရေပမည္။ အႏုေမာဒနာသည္ အလွဴရွင္ စိတ္ေက်နပ္ေစရန္ ေျပာျပျခင္းျဖစ္ၿပီး ဓမၼကထာမွာမူ အလွဴရွင္ အသိထူးေစရန္ တရား ကို ေဟာၾကား ေပးရျခင္း ျဖစ္ေပသည္။ ဤတြင္ ဓမၼကထာမွာမူ အလွဴရွင္ ၀မ္းေျမာက္ျခင္းထက္ အက်ိဳး မ်ားေစရန္ လိုရင္းျဖစ္ပါသည္။

ပညတ္သြားရာ ဓာတ္သက္ပါဟူေသာ အသံုးသည္ ေလာကီနယ္ပယ္မွ အယူအဆျဖစ္ပါသည္။ တစ္ခ်ိဳ႔က ဇမၺဴဒီပါ လက္ယာေတာင္က်ြန္း ၾသဘာနိမိတ္ထြန္းဟုလည္း ဆိုၾကပါသည္။ နိဗၺာန္ခရီးစဥ္ကို ဦးတည္ေနသူအဖို႔ အထက္ပါ စကားမ်ားသည္ အခ်ီးႏွီးသာတည္း၊ ေလာကီနယ္တြင္းမွာ ေပ်ာ္ေနၾက သူမ်ားအတြက္မူ ေမ႔ခ်င္သမွ်၊ ေမ႔ၾကသူငါ၊ ေမ႔ေၾကာဆဲြေနၾကသူ၊ ေမ႔ႏိုင္ရွာၾကသူ အမ်ားအတြက္မူ ၾသဘာနိမိတ္ထြန္းပါကလည္း ျပႆနာ မ်ားမ်ားစားစား မရွိႏိုင္ေပ။ ဘုရားေခတ္ကပင္ အရိယာ အမည္ခံသူက ငါးမွ်ားေနခဲ႔သည္ သာဓကရိွေနခဲ႔ပါသည္။ အမွန္မွာမူ ငါးမွ်ားေနသူသည္ သူတစ္ပါးကို ညွင္းဆဲေနသူသာ ျဖစ္ပါသည္။ ငါးမွ်ား၍ အေပ်ာ္ရွာသူသည္ အရိယာကေတာ႔ ေသခ်ာေပါက္ မျဖစ္ႏိုင္ေပ။ အရိယာ(ျမင္႔ျမတ္သူ) သည္ ျမင္႔ျမတ္သည္႔ လုပ္ငန္းကိုသာ ေဆာင္ရြက္ေပမည္။ သူတစ္ ပါးကို မညွင္းဆဲတ္သူသည္သာ အရိယာအစစ္ျဖစ္ေပမည္။ ယေန႔ေခတ္ အဆင္႔ျမင္႔ ပုထုဇဥ္မ်ား သည္ပင္ စာနာစိတ္အားႀကီးၿပီး အားနည္းသူကို ကူညီတတ္ၾကေပသည္။

လူစြမ္းအားကို အသံုးမျပဳဘဲ ပန္းတိုင္မေရာက္မွီ စိတ္ဓာတ္ကို ေလ်ာ႔ခ်ရန္ မသင္႔ေပ။ ဘုရားရွင္ကလည္း လူသား၏ လ႔ံုလ၀ီရိယ၊ စြမ္းအား၊ အားထုတ္မွဳျဖင္႔ ရသင္႔၊ရ ထိုက္၊ ေရာက္သင္႔၊ ေရာက္ထိုက္ေသာ ေနရာရွိသည္ျဖစ္အ႔ံ၊ မေရာက္ေသးဘဲ အားမေလ်ာ႔ပါႏွင္႔ ဟု အဂၤုတၱရနိကာယ၊ ဒုကနိပါတ၊ ပါဠိေတာ္တြင္ အားေပးထားသည္ကို ေတြ႔ရပါသည္။ တစ္ခ်ိဳ႔က ငါေတာ႔ အနာဂါမ္ျဖစ္ၿပီ ဆိုၿပီး ရပ္မေနဘဲ ေရွ႔ဆက္ႀကိဳးစားရေပမည္။ အရဟတၱမဂ္သို႔ မေရာက္မခ်င္း ခ်မ္းသာရာေရာက္ၿပီဟု မဆိုသင္႔ေၾကာင္း သတိေပးေတာ္မူထားပါသည္။ ယေန႔ေခတ္တြင္လည္း အသီးသီးေသာ ပုဂၢိဳလ္မ်ား သည္ ဆိုင္ရာလုပ္ငန္းမ်ားတြင္ ၿပီးဆံုးျခင္းသို႔ေရာက္မွသာလွ်င္ တာ၀န္ေက်ၿပီဟုမွတ္ထားၾကရပါမည္။

စာမ်က္ႏွာေပါင္း (၁၂) မ်က္ႏွာ ၊ တစ္ဆယ္၀တၳဳ ၊ (၁၈) ဂါထာ ၊ ကိုးလံုး၊ ဆယ္လံုးဖြဲ႔ တစ္ဂါထာ၊ က်န္ဂါထာ (၁၇) သည္ ပထ်ာ၀တၱ ရွစ္လံုးဖဲြ႔မ်ားျဖစ္ၾကသည္။ ထိုတြင္ (၁၇) ဂါထာသည္ အဖြင္႔ခံဂါထာမ်ား ျဖစ္ၾကၿပီး တစ္ဂါထာမွ်သာ အျဖည္႔ဂါထာ ျဖစ္ပါသည္။ ၀တၳဳႏွစ္၀တၳဳ ၏ ေဒသနာ အဆံုးတြင္ တရားနာသူမ်ား ရဟႏၱာျဖစ္ခဲ႔ၾကၿပီး က်န္ (၉) ၀တၳဳတြင္ရွိ ေဒသနာေတာ္၏ အဆံုး တြင္ ေသာတာပန္တည္ၾကပါသည္။ အ႒ကထာဆရာက ၀တၳဳအားလံုးကို ဖြင္႔ဆိုရာတြင္ တစ္ေနရာမွ်သာ ခုဒၵကနိကာယ္ကို ကိုးကားၿပီးဖြင္႔ဆိုပါသည္။

ေဆာင္းပါးမွတ္စုမ်ား

၁။ ဓမၼပဒအ႒ကထာ ဓမၼ႒၀ဂ္၊

၂။ အဂၤုတၱရနိကာယ၊ ဒုကနိပါတ၊

၃။ ခုဒၵကနိကာယ၊

၄။ ၀ိနည္း ပါရာဇိကဏ္ပါဠိေတာ္

စာေရးသူ၏အာေဘာ္

ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ား သိထိုက္သည္မ်ားကို သိေစရန္ျဖစ္ပါသည္။

ဆရာေတာ္ ေဒါက္တာအရွင္နႏၵက

ဓမၼဒူတေက်ာင္း၊ ဘူေဖ်ာင္းရပ္ကြက္၊

ေတာင္ကိုရီးယားႏိုင္ငံ

Read more...

ဗုဒၶဘာသာဝင္ လူငယ္မ်ားအတြက္ ဗုဒၶဘာသာ မိတ္ဆက္...

ဒီစာစုေလးကုိ ဗုဒၶဘာသာဝင္ လူငယ္မ်ားလုိ႔ ေခါင္းစဥ္တပ္လုိက္ျခင္းဟာ တစ္ျခားဘာသာဝင္ လူငယ္မ်ားနဲ႔ ယွဥ္လုိက္ရင္ ဗုဒၶဘာသာဝင္ လူငယ္မ်ား အေနနဲ႔ ကုိယ့္ဘာသာအေၾကာင္း ဘာမွဂဃဏန မသိဘဲ ျဖစ္ေနလုိ႔ သူတုိ႔သူတုိ႔ေလးေတြကုိ ရည္ရြယ္ၿပီး တင္ျပေပးလုိတဲ့ အတြက္ေၾကာင့္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလုိေျပာေတာ့ လူႀကီးေတြက သူတုိ႔မပါဘူးလုိ႔လည္း ထင္ေနၾကဦးမယ္။ လူႀကီးေတြလည္း အသက္ႀကီးေနလုိ႔ သီးသန္႔ေခါင္းစဥ္ မတပ္လုိေပမယ့္ မသိသူေတြ မ်ားေနမယ္ဆုိတာေတာ့ အေတာ္မ်ားမ်ားက လက္ခံၾကမွာပါ။ ဒီလုိဆုိေတာ့ ဒီစာစုေလးဟာ လူငယ္ေတြအတြက္ ဆုိတာထက္ ဗုဒၶဘာသာ အမည္ခံထားၿပီး ဘာမွမသိဘဲ ျဖစ္ေနတဲ့ သူေတြအတြက္လုိ႔ ဆုိရင္ပုိမွန္ပါလိမ့္မယ္။ ဘုန္းဘုန္းတုိ႔ ဗုဒၶဘာသာဝင္ေတြရဲ႕ အားနည္းခ်က္က အဲဒါပါပဲ။ လူႀကီးလူငယ္ အေတာ္မ်ားမ်ားက ကုိယ့္ဘာသာအေၾကာင္း ေမးလာရင္ အင္းအဲနဲ႔ပဲ တိက်တဲ့အေျဖကုိ မေပးႏုိင္ဘဲ ျဖစ္ေနၾကတဲ့ အျဖစ္ပါ။

ဟုတ္ပါတယ္။ အင္တာနက္မွာ စာေတြေရးေန၊ ျပည္ပေရာက္ ျမန္မာေလးေတြအတြက္ တရားေလးေတြ ေဟာေပးေနေတာ့ ဒီအားနည္းခ်က္ကုိ ဘုန္းဘုန္းတုိ႔က သိေနရပါတယ္။ တစ္ခါတစ္ေလလည္း လူငယ္ေလးေတြနဲ႔ စကားေျပာျဖစ္ေတာ့ သူတုိ႔ေတြ ဗုဒၶဘာသာနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး မသိတာေတြ အေတာ္မ်ားေနပါလားလုိ႔ သတိျပဳမိခဲ့ပါတယ္။ မသိတာေတြမ်ားဆုိ အေျခခံ သိသင့္သိထုိက္တာက အစ မသိတဲ့သူေတြ မ်ားမ်ားလာေနတဲ့ အျဖစ္ပါ။ ခုခ်ိန္မွာ ဘယ္သူ႔ေၾကာင့္ ဘယ္ဝါေၾကာင့္လုိ႔ အျပစ္ပုံခ်လုိ႔လည္း မျဖစ္ပါဘူး။ အေျခခံ နည္းစနစ္ကအစ ပုံစံမက် ျဖစ္ခဲ့ၾကတဲ့အတြက္ ျမန္မာဗုဒၶဘာသာဝင္ေတြမွာ ဘာသာတရားနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး အသိပညာ ဗဟုသုတ အားနည္းခဲ့တာလုိ႔ပဲ ေယဘုယ် ေျပာရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ အားနည္းခ်က္ကုိ အသားထား။ အခုအခ်ိန္ရွိတုန္း လုပ္သင့္တာက မသိတာကုိ သိေအာင္လုပ္ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေလ့လာဖုိ႔ဆုိေတာ့ တုိးတက္ေနတဲ့ ေခတ္ၾကီးထဲမွာ အင္တာနက္ကုိ အသုံးခ်ၿပီး ေလ့လာမယ္ဆုိရင္လည္း မဆုိးလွပါဘူး။ ဘာသာတရားနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး သိခ်င္တာမွန္သမွ်ကုိ အင္တာနက္ စာမ်က္ႏွာေတြမွာ အေတာ္မ်ားမ်ား ရွာေဖြေလ့လာ ဖတ္႐ႈေနႏုိင္ၿပီ ျဖစ္တဲ့အတြက္ ဗုဒၶဘာသာဝင္ေတြ အေနနဲ႔ မသိပါဘူးဆုိၿပီး ဒီအတုိင္း ေနၾကတာထက္စာရင္ ကုိယ္ကုိးကြယ္တဲ့ ဗုဒၶဘာသာအေၾကာင္း သိသင့္သိထုိက္တာေလးေတြေတာ့ သိႏုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားၾကရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

သိသင့္သိထုိက္တာဆုိေတာ့ ဗုဒၶဘာသာကုိ စတင္တည္ေထာင္ ေဟာၾကားေပးခဲ့တဲ့ ဗုဒၶဘုရားရွင္ရဲ႕ ျဖစ္စဥ္အက်ဥ္းကစၿပီး သိထားဖုိ႔ လုိပါတယ္။ ၿပီးေတာ့မွ ဗုဒၶဆုိတာဘာလဲ၊ ဗုဒၶဘာသာဆုိတာ ဘာလဲ စတာေတြ အပါအဝင္ ရတနာသုံးပါးကုိ ကုိးကြယ္ယုံၾကည္ရတဲ့အေၾကာင္း၊ ဗုဒၶဘုရားရွင္ရဲ႕ အဆုံးအမနဲ႔ ဗုဒၶဘာသာဝင္ တစ္ေယာက္ရဲ႕ က်င့္ႀကံလုိက္နာမႈ အေၾကာင္း စသျဖင့္ သိရွိထားရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဗုဒၶရဲ႕ ျဖစ္စဥ္နဲ႔ပတ္သက္ၿပီး အက်ဥ္းေလာက္ သိထားရင္ကုိပဲ မဆုိးဘူးလုိ႔ ဆုိရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဗုဒၶဘုရားရွင္ရဲ႕ အတၳဳပၸတၱိနဲ႔ ပတ္သက္လုိ႔ ဒီမွာေဖာ္ျပေပးမယ့္ ဗုဒၶရဲ႕ မွတ္တမ္းအက်ဥ္းေလးကုိပဲ စဲြစဲြၿမဲၿမဲ မွတ္သားထားဖုိ႔ တုိက္တြန္းလုိပါတယ္။

ဗုဒၶဘုရားရဲ႕ မွတ္တမ္းအက်ဥ္း
လူအမည္ = သိဒၶတၳ
ဘုရားဘဲြ႕အမည္ေတာ္ = ေဂါတမဗုဒၶ
ေမြးသကၠရာဇ္ = မဟာသကၠရာဇ္ ၆၈ခု၊ ကဆုန္လျပည့္၊ ေသာၾကာေန႔ (BC- 623 ခန္႔)
မိဘအမည္ = ခမည္းေတာ္ သုေဒၶါဓနမင္း၊ မယ္ေတာ္ မဟာမာယာေဒဝီ မိဖုရား
ေနျပည္ေတာ္ = ကပိလဝတ္မင္းေနျပည္ေတာ္ (ယခုေခတ္ နီေပါနယ္)
အမ်ိဳးအႏြယ္ = သက်သာကီဝင္ မင္းမ်ိဳး
အိမ္ေထာင္ျပဳခ်ိန္ = အသက္ ၁၆ႏွစ္အရြယ္
ဇနီး = ဖြားဖက္ေတာ္ ဘဒၵကဥၥနာ ယေသာဓရာ
သားေတာ္ = ရာဟုလာ
နန္းစည္းစိမ္စံႏွစ္ = ၂၉ႏွစ္ (ေမြးကတည္းက ေတာထြက္ခ်ိန္အထိ)
ေတာထြက္ခ်ိန္ = သက္ေတာ္ ၂၉ႏွစ္၊ မဟာသကၠရာဇ္ ၉၇ခုႏွစ္၊ ဝါဆုိလျပည့္၊ တနလၤာေန႔ (BC- 594 ခန္႔)
ဒုကၠရစရိယက်င့္သည့္ကာလ = ၆ ႏွစ္ (ခဲရင္းစြာက်င့္ရသည့္ အက်င့္ျဖစ္သျဖင့္ ဒုကၠရစရိယဟုေခၚသည္၊ ဒုကၡစရိယ မဟုတ္ပါ။)
ဘုရားျဖစ္ခ်ိန္ = သက္ေတာ္ ၃၅ႏွစ္၊ မဟာသကၠရာဇ္ ၁၀၃ခုႏွစ္၊ ကဆုန္လျပည့္၊ ဗုဒၶဟူးေန႔ (BC- 588 ခန္႔)
တရားေဟာသည့္ကာလ = ၄၅ႏွစ္ (သက္ေတာ္ ၃၅မွ သက္ေတာ္ ၈၀အထိ)
ပရိနိဗၺာန္စံေတာ္မူသည့္ႏွစ္ = သက္ေတာ္ ၈၀၊ ဝါေတာ္ ၄၅ဝါ၊ မဟာသကၠရာဇ္ ၁၄၈ခုႏွစ္၊ ကဆုန္လျပည့္ ဗုဒၶဟူးေန႔ (BC- 543 ခန္႔)
ဒါကဗုဒၶဘုရားရဲ႕ ျဖစ္ေတာ္စဥ္ အက်ဥ္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဆက္ၿပီးသိထားဖုိ႔လုိတာက ဗုဒၶဆုိတာနဲ႔ ပတ္သက္လုိ႔ သိသင့္တာေလးေတြ သိထားရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

ဗုဒၶ
ဗုဒၶဆုိတာ ဘာလဲလုိ႔ေမးရင္ ဒီစကားလုံး အဖြင့္အတုိင္း “သိသူ”လုိ႔ အလြယ္ေျဖရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ သိတယ္ဆုိေတာ့ ဘာကုိသိတာလဲ ဆုိရင္ သစၥာေလးပါး အပါအဝင္ သိစရာမွန္သမွ် အားလုံးကုိ သိတာလုိ႔ ေျဖရမွာေပါ့။ အဲဒီသစၥာကုိ ဘယ္သူကသင္ျပေပးလုိ႔ သိတာလဲ၊ သူပဲသိၿပီး တျခားသူေတြကုိ သိေစႏုိင္သလားလုိ႔ ထပ္ၿပီးေမးခြန္း ထုတ္မယ္ဆုိရင္ေတာ့ ဘုရားရွင္ေတြဟာ သစၥာေလးပါး တရားေတာ္ကုိ ဆရာမရွိဘဲ ကုိယ္ေတာ္တုိင္ က်င့္ႀကံႀကိဳးကုတ္ အားထုတ္မႈနဲ႔ သိရွိေတာ္မူတာျဖစ္ၿပီး ကုိယ္ေတာ္ျမတ္ သိေတာ္မူတဲ့အတုိင္း ေဝေနယ် သတၱဝါေတြကုိလည္း သိေစေတာ္မူတဲ့သူလုိ႔ အလြယ္နားလည္ မွတ္သားထားႏုိင္ပါတယ္။ ဗုဒၶဆုိေတာ့ ဒီေနရာမွာ
၁။ သမၼာသမၺဳဒၶ
၂။ ပေစၥကဗုဒၶ
ဆုိတဲ့ ဗုဒၶ ႏွစ္မ်ိဳးကုိ သိထားဖုိ႔ လုိပါတယ္။

သမၼာသမၺဳဒၶဆုိတာ ေလးအသေခ်ၤ နဲ႔ ကမၻာတစ္သိန္း (ပညာ၊ သဒၶါ၊ ဝိရိယ တရားအားသာမႈကုိ လုိက္ၿပီး ကဲြျပားမႈရွိ) ဒါန၊ သီလစတဲ့ ပါရမီေတာ္မ်ားကုိ ျဖည့္က်င့္ကာ ပါရမီေတာ္ ၿပီးျပည့္စုံတဲ့အခါမွာ သိစရာမွန္သမွ် အၾကြင္းအက်န္မရွိ အကုန္အစင္ကုိ သိေတာ္မူႏုိင္တဲ့ သဗၺညဳတဉာဏ္ေတာ္ကုိ ရရွိေတာ္မူၿပီး ကုိယ္ေတာ္ျမတ္ သိေတာ္မူတဲ့ သစၥာတရားအတုိင္း ေဝေနယ် သတၱဝါေတြကုိလည္း သိေစေတာ္မူႏုိင္တဲ့ ဘုရားမ်ိဳး ျဖစ္ပါတယ္။

ပေစၥကဗုဒၶဆုိတာ ႏွစ္အသေခ်ၤနဲ႔ ကမၻာတစ္သိန္း ကာလၾကာေအာင္ ဒါန၊ သီလစတဲ့ ပါရမီေတာ္တုိ႔ကုိ ျဖည့္က်င့္ေတာ္မူကာ ပါရမီေတာ္ ျပည့္စုံေတာ္မူတဲ့အခါ ပေစၥကေဗာဓိဉာဏ္ကုိ ရရွိေတာ္မူၿပီး သစၥာေလးပါး တရားေတာ္ကုိ ဆရာမကူ ကုိယ္ေတာ္တုိင္ သိေတာ္မူခဲ့ေပမယ့္ သတၱဝါေဝေနယ်ေတြကုိ သိရွိေအာင္ ေဟာေတာ္မမူႏုိင္တဲ့၊ သာသနာပကာလမွာ ပြင့္ေတာ္မူတဲ့ ဘုရားငယ္မ်ိဳး ျဖစ္ပါတယ္။

ဒီဗုဒၶႏွစ္မ်ိဳးမွာ အခုႀကဳံေတြ႕ေနရတဲ့ သာသနာေတာ္ဟာ သဗၺညဳတဉာဏ္ေတာ္ရွင္ ျဖစ္ေတာ္မူတဲ့ ေဂါတမ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ရဲ႕ သာသနာေတာ္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလုိ သမၼာသမၺဳဒၶဘုရားရွင္မ်ားရဲ႕ သာသနာထြန္းကားရာ ကာလကုိ သာသနာတြင္းကာလုိ႔ေခၚၿပီး သမၼာသမၺဳဒၶ ဘုရားရွင္မ်ား ပြင့္ထြန္းေတာ္ မမူတဲ့ကာလကုိေတာ့ သာသနာပ ကာလလုိ႔ေခၚကာ အဲဒီသာသနာပ ကာလမွာပဲ ပေစၥကဗုဒၶ အရွင္ျမတ္မ်ား ပြင့္ေပၚေတာ္မူၾကျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ဗုဒၶဆုိတာနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ဒီေလာက္သိထားရင္ကုိပဲ ဗုဒၶဘာသာ လူငယ္ေတြအတြက္ မဆုိးဘူးလုိ႔ ဆုိရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

ဗုဒၶဘာသာ
ဗုဒၶအေၾကာင္းကုိ အနည္းငယ္ မိတ္ဆက္အေနနဲ႔ သိထားၿပီးရင္ေတာ့ ဗုဒၶဘာသာဆုိတာနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး သိထားဖုိ႔ လုိပါတယ္။ ဗုဒၶဆုိတာ ဘုရား၊ ဘာသာဆုိတာ အယူဝါဒ၊ ေဟာၾကားခ်က္၊ ဗုဒၶဘာသာဆုိေတာ့ ဘုရားရွင္ရဲ႕ အယူဝါဒ၊ ေဟာၾကားခ်က္လုိ႔ပဲ အလြယ္နားလည္ မွတ္သားထားႏုိင္ပါတယ္။ ဘုရားရွင္ရဲ႕ ေဟာၾကားခ်က္ဆုိတာ ဘုရားျဖစ္ေတာ္မူၿပီးေနာက္ ၄၅ႏွစ္လုံးလုံး ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့တဲ့ ဘုရားရွင္ရဲ႕ တရားေတာ္ကုိပဲ ဆုိလုိတာ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီေဟာၾကားခ်က္ကုိပဲ ဒီေန႔ေခတ္ အသုံးအႏႈန္းေတြနဲ႔ ေျပာေတာ့ ပိဋကတ္သုံးပုံ၊ နိကာယ္ငါးရပ္၊ ဓမၼကၡႏၶာေပါင္း ရွစ္ေသာင္းေလးေထာင္ဆုိတဲ့ အေခၚအေဝၚေတြ ျဖစ္လာတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီအေခၚေတြဟာ အမ်ိဳးမ်ိဳး ျဖစ္ေနေပမယ့္ ရည္ညြန္းခ်က္ကေတာ့ ၄၅ႏွစ္လုံးလုံး ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့တဲ့ တရားေတာ္ေတြကုိပဲ ရည္ညြန္းတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီထက္ပုိၿပီး အက်ဥ္းဆုံး စကားလုံးေတြနဲ႔ ေျပာမယ္ဆုိရင္ေတာ့ သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာ ဒီသုံးမ်ိဳးကိုပဲ တုိက္႐ုိက္ေျပာရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

ဗုဒၶဘုရားရွင္ရဲ႕ ဝါဒနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ဘုရားရွင္ရဲ႕ ဝါဒဟာ ကံကံရဲ႕အက်ိဳးအျပစ္ကုိ ေဟာၾကားေတာ္မူတဲ့ ကမၼဝါဒ၊ အေၾကာင္းအက်ိဳးကုိ ေထာက္ျပတဲ့ ေၾကာင္းက်ိဳးဆက္စပ္မႈ ဝါဒ၊ အမွားအမွန္ကုိ စိစစ္ေဝဘန္ လက္ခံေစတဲ့ ဝိဘဇၨဝါဒ၊ အစြန္းမေရာက္တဲ့ အလယ္အလတ္ လမ္းစဥ္ကုိ က်င့္သုံးတဲ့ မဇၥ်ိမပဋိပဒါ ဝါဒ၊ အရာအားလုံးမွာ အတၱဆုိတာ မရွိဘဲ အစုိးမရျခင္း အနတၱသေဘာသာ ရွိတယ္ဆုိတဲ့ အနတၱဝါဒ စသျဖင့္ အမည္အမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ ဖြင့္ဆုိေျပာၾကားႏုိင္ေပမယ့္ အားလုံးကုိ ၿခဳံၿပီးေျပာရမယ္ဆုိရင္ေတာ့ ဘုရားရွင္ရဲ႕ ေဟာေျပာပုိ႔ခ်ခ်က္ အယူဝါဒဟာ တကယ့္အမွန္တရားျဖစ္တဲ့ အမွန္တကယ္ဝါဒ (Realism)ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဘုရားေဟာ တရားေတြဟာ အမွန္တရားအစစ္ေတြပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီအမွန္တရားဟာလည္း ဘုရားေဟာလုိက္လုိ႔ မွန္တာမဟုတ္ပါဘူး။ မွန္လုိ႔ ဘုရားေဟာတာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒါကုိ စာလုိေျပာေတာ့ သစၥာတရားလုိ႔ ေျပာၾကျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဗုဒၶရဲ႕အဆုံးအမျဖစ္တဲ့ ဗုဒၶဘာသာကုိ အမွန္တကယ္ဝါဒ၊ အမွန္တကယ္ဘာသာလုိ႔ ဆုိျခင္းျဖစ္ပါတယ္။

ဘာေၾကာင့္ ဘုရားရွင္ရဲ႕ေဟာၾကားခ်က္ဟာ အမွန္တကယ္ဝါဒလုိ႔ ဆုိရတာလဲဆုိရင္ ႐ုပ္နာမ္မ်ားနဲ႔ တည္ေဆာက္ထားတဲ့ သတၱဝါ အားလုံးမွာ အမွန္တကယ္ ျဖစ္ပ်က္ေနတဲ့ အရာေတြပဲ ျဖစ္ေနလုိ႔ ျဖစ္ပါတယ္။ ဘုရားေဟာ တရားေတြဟာ ဗုဒၶဘာသာဝင္ေတြ အတြက္သာမွန္ၿပီး တျခားဘာသာဝင္ေတြအတြက္ မမွန္ဘူးဆိုတာ မရွိပါဘူး။ နာမ္႐ုပ္မ်ားနဲ႔ ဖဲြ႕စည္းထားတဲ့ သတၱဝါအားလုံးမွာ အကုန္မွန္ေနတာ ျဖစ္ပါတယ္။

ဆုိၾကပါစုိ႔။ ဗုဒၶရဲ႕ သစၥာေလးပါး အမွန္တရားမွာ ဒုကၡသစၥာနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ဘုရားရွင္က “ပဋိသေႏၶေနရတာ ဒုကၡ၊ အုိရတာဒုကၡ၊ နာရတာ ဒုကၡ၊ ေသရတာဒုကၡ၊ မခ်စ္မႏွစ္သက္ဖြယ္ေတြနဲ႔ အတူယွဥ္တြဲေနရာတာ ဒုကၡ၊ ခ်စ္ခင္ႏွစ္သက္ဖြယ္ေတြနဲ႔ ေကြကြင္းရတာ ဒုကၡ၊ အလုိရွိတဲ့ အရာကုိ မရတာဒုကၡ၊ အက်ဥ္းအားျဖင့္ ဒီခႏၶာႀကီးကပင္ ဒုကၡ”လုိ႔ ဖြင့္ဆုိေဟာေျပာျပပါတယ္။ ဒီေဟာၾကားခ်က္ကုိၾကည့္ရင္ ခႏၶာရွိေနတဲ့သူမွန္သမွ် ဘယ္ႏုိင္ငံ၊ ဘယ္လူမ်ိဳး၊ ဘယ္သတၱဝါမွာ မဆုိ ဒီဒုကၡက ရွိေနၾကမွာ အမွန္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဆုိေတာ့ကား ဒီဒုကၡဟာဘာေၾကာင့္ ျဖစ္တာလဲဆုိတဲ့ အေၾကာင္းတရားကုိရွာေတာ့ တြယ္တာမႈ သံေယာဇဥ္ သမုဒယေၾကာင့္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါကုိ ဗုဒၶက သမုဒယသစၥာ ဒုကၡျဖစ္ေၾကာင္း အမွန္တရား တစ္ခုအေနနဲ႔ ထပ္ၿပီးရွင္းေတာ္မူပါတယ္။ အေၾကာင္းရွိရင္ အက်ိဳးရွိတတ္သလုိ အေၾကာင္းခ်ဳပ္ရင္လည္း အက်ိဳးခ်ဳပ္တတ္တဲ့ သေဘာရွိတဲ့အတြက္ ဒီလုိဒုကၡရွိရင္ ဒုကၡခ်ဳပ္ေၾကာင္းလည္း ရွိမွာအမွန္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီအတြက္ ဗုဒၶဘုရားရွင္က နိေရာဓလုိ႔ေခၚတဲ့ နိဗၺာန္ကုိဆုိက္ရင္ ဒီဒုကၡလည္း ခ်ဳပ္ၿပီလုိ႔ဆုိကာ နိေရာဓသစၥာ ဒုကၡခ်ဳပ္ေၾကာင္း အမွန္တရားကုိ ေဟာေတာ္မူျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီလုိဆုိေတာ့ ဒီဒုကၡခ်ဳပ္ရာကုိ သြားဖုိ႔အတြက္ က်င့္ႀကံအားထုတ္ရမယ့္ လမ္းလည္းရွိဖုိ႔ လုိလာျပန္ၿပီျဖစ္ပါတယ္။ ဒီအတြက္ ဘုရားရွင္က မွန္ကန္တဲ့ မဂၢင္ရွစ္ပါးလမ္းစဥ္ကုိ ရွင္းလင္းျပသကာ မဂၢသစၥာျဖစ္တဲ့ ဆင္းရဲခ်ဳပ္ရာသုိ႔ ေလွ်ာက္လမ္းရာ လမ္းမွန္ကုိ ျပသေတာ္မူျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။

ဒီသစၥာေလးပါး အဖြင့္ကုိၾကည့္ရင္ အားလုံးအတြက္ အမွန္ေတြပဲ ျဖစ္ေနတယ္ဆုိတာ ေတြ႕ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ခႏၶာရွိေနတဲ့ သတၱဝါမွန္သမွ် ဒီသစၥာတရားအတုိင္း လဲြမွားျခင္းမရွိ မွန္ကန္ေနတဲ့အတြက္ ဘုရားေဟာ တရားေတာ္၊ ဘုရားရွင္ရဲ႕ အယူအဆေတာ္၊ ဗုဒၶရဲ႕ဝါဒေတာ္ကုိ အမွန္တကယ္ဝါဒ၊ အမွန္တကယ္ဘာသာ၊ အမွန္သစၥာတရားလုိ႔ ဆုိျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ ဗုဒၶဘာသာေခၚ ဗုဒၶရဲ႕အဆုံးအမနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ဒီေလာက္ေလး သိထားရင္ကုိပဲ မဆုိဘူးလုိ႔ ဆုိရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

ဗုဒၶဘာသာဝင္
ဆက္လက္ၿပီးေတာ့ ဗုဒၶဘာသာဝင္ ဆုိတာနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး သိထားသင့္တာေလးေတြကုိ ေျပာျပေပးမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဗုဒၶဘာသာဝင္ဆုိတာ အလြယ္ေျပာေတာ့ ဗုဒၶဘုရားရဲ႕ အယူဝါဒ ေဟာၾကားခ်က္မ်ားကုိ လက္ခံလုိက္နာ က်င့္သုံးၾကတဲ့ သူေတြကုိ ဗုဒၶဘာသာဝင္လုိ႔ ေခၚတာျဖစ္ပါတယ္။ တိတိက်က် ေျပာရမယ္ဆုိရင္ ဘယ္သူ႔ပေယာဂ၊ ဘယ္သူ႔စည္း႐ုံးလႈံ႔ေဆာ္မႈမွ မပါဘဲ ကုိယ္ကုိယ္တုိင္ ေက်နပ္လက္ခံလုိ႔ “ဗုဒၶံ သရဏံ ဂစၧာမိ - ဘုရားရွင္ကုိ ကုိးကြယ္ရာဟူ၍ ဆည္းကပ္ပါ၏၊ ဓမၼံ သရဏံ ဂစၧာမိ - တရားေတာ္ကုိ ကုိးကြယ္ရာဟူ၍ ဆည္းကပ္ပါ၏၊ သံဃံ သရဏံ ဂစၧာမိ - သံဃာေတာ္ကုိ ကုိးကြယ္ရာဟူ၍ ဆည္းကပ္ပါ၏” လုိ႔ဆုိကာ သရဏဂုံတည္ၿပီး ဗုဒၶဘာသာအျဖစ္ ခံယူထားၾကသူေတြကုိ ဗုဒၶဘာသာဝင္လုိ႔ ေျပာဆုိၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။

ဆုိေတာ့ကား ကုိယ္ကုိယ္တုိင္ ရတနာသုံးပါးကုိ ကုိးကြယ္ပါ၏လုိ႔ သရဏဂုံကုိ ခံယူေဆာက္တည္ၿပီး ဗုဒၶဘာသာ ျဖစ္လာတဲ့ ဗုဒၶဘာသာဝင္ေတြ အေနနဲ႔ ဘာေၾကာင့္ ဘုရား၊ တရား၊ သံဃာ ရတနာသုံးပါးကုိ သရဏလုိ႔ ဆုိတာလဲ၊ ဘာေၾကာင့္ ရတနာသုံးပါးဟာ ကုိးကြယ္ခံထုိက္တာလဲလုိ႔ ေမးလာခဲ့မယ္ဆုိရင္ “သတၱဝါေတြရဲ႕ ေဘးဒုကၡကုိ ပယ္ေဖ်ာက္ဖ်က္ဆီးတတ္တဲ့ အတြက္ေၾကာင့္ ရတနာသုံးပါးဟာ သရဏ အမည္ရေၾကာင္း၊ ရတနာသုံးပါးကုိ ကုိးကြယ္တာနဲ႔ ပတ္သက္လုိ႔ ဘုရားရွင္ဟာ သတၱဝါေတြကုိ ႀကီးပြားခ်မ္းသာေၾကာင္း နည္းလမ္းကုိ ျဖစ္ေစ၊ မႀကီးပြား မခ်မ္းသာေၾကာင္း မေကာင္းတဲ့ နည္းလမ္းေတြကေန ပယ္ခြါေစ၊ အျပစ္ကင္းၿပီး ဂုဏ္ေက်းဇူးအေပါင္းနဲ႔ ျပည့္စုံေစတဲ့အတြက္ ကုိးကြယ္ျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း၊ တရားေတာ္ဟာလည္း က်င့္ႀကံလုိက္နာသူေတြကုိ ဘဝသံသရာ ခရီးမွ ဆဲြထုတ္ကယ္တင္ႏုိင္ျခင္း၊ က်င့္စဲအခုိက္ႏွင့္ က်င့္ၿပီးေနာက္မွာလည္း သက္သာၿငိမ္းခ်မ္းမႈကုိ ျဖစ္ေစျခင္းႏွင့္ သတၱဝါေတြရဲ႕ ေဘးဒုကၡကုိ ပယ္ေဖ်ာက္ဖ်က္စီး ေစႏုိင္ျခင္း စတာေတြေၾကာင့္ ကုိးကြယ္ျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း၊ သံဃာေတာ္ဟာလည္း ေကာင္းမႈကုသုိလ္ကုိ ႀကီးက်ယ္မ်ားျပာေစ၊ ေဘးဒုကၡကုိ ပယ္ေဖ်ာက္ဖ်က္စီးေစတဲ့ အတြက္ေၾကာင့္ ကုိးကြယ္ျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္း” စသျဖင့္ ရတနာသုံးပါးကုိ ကုိးကြယ္ရျခင္း အေၾကာင္းနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ဒီေလာက္ေတာ့ သိထားဖုိ႔ လုိပါတယ္။

ေနာက္ သရဏဂုံကုိ ခံယူၿပီး ဗုဒၶဘာသာ တစ္ေယာက္ျဖစ္လာတဲ့ သူတစ္ေယာက္အတြက္ မွန္ကန္တဲ့အယူဝါဒ သမၼာဒိ႒ိ ရွိေနဖုိ႔လည္း လုိပါတယ္။ ဗုဒၶဘာသာ တစ္ေယာက္ဟာ ရတနာသုံးပါး၊ ကံကံရဲ႕ အက်ိဳးတရား၊ အေၾကာင္းအက်ိဳး ဆက္စပ္မႈနဲ႔ မ်က္ေမွာက္ေလာက တမလြန္ေလာက စတာေတြအေပၚမွာ သံသယမရွိ အမွန္သိၿပီး ယုံၾကည္လက္ခံဖုိ႔ လုိပါတယ္။ ဒါမွလည္း ဗုဒၶအလုိက် မွန္ကန္တဲ့ အယူရွိသူ ျဖစ္ေနမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

ဒီေတာ့ကား သရဏဂုံကုိ ခံယူထားၿပီး ဗုဒၶဘာသာ ျဖစ္ေနတဲ့ ဗုဒၶဘာသာ တစ္ေယာက္ဟာ ဒီသရဏဂုံ တည္ၿမဲဖုိ႔အေရး၊ မပ်က္စီးေရးအတြက္လည္း ႀကိဳးစားအားထုတ္ဖုိ႔ လုိပါတယ္။ စာေပမွာကေတာ့ သရဏဂုံ ပ်က္စီးတတ္တဲ့ အေၾကာင္း (၂)မ်ိဳးရွိတယ္လုိ႔ ဖြင့္ျပပါတယ္။
၁။ ေသသြားရင္ သရဏဂုံပ်က္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဒီေန႔ေခတ္ ေသသူကုိ သရဏဂုံတင္တယ္ဆုိတဲ့ အသုံးဟာ ဒီမွာ အႀကဳံးမဝင္ပါဘူး။ ေသသူကုိ သရဏဂုံ တင္လုိ႔လည္း မရပါဘူး။ ေသရင္ သရဏဂုံဟာ အလုိလုိကုိ ပ်က္သြားပါတယ္။
၂။ မေသေသးေပမယ့္ သရဏဂုံကုိ ခံယူထားတဲ့ ဗုဒၶဘာသာ တစ္ေယာက္ဟာ ရတနာသုံးပါးထက္ ပုိၿပီး တစ္ျခားအယူဝါဒေတြကုိ လက္ခံယုံၾကည္မယ္၊ ဗုဒၶဘာသာကုိပစ္ၿပီး တစ္ျခားအယူဝါဒကုိ လက္ခံသြားမယ္ဆုိရင္ ဒါလည္း သရဏဂုံ ပ်က္တဲ့အေၾကာင္းထဲမွာ ပါဝင္ပါတယ္။ ဒီအခ်က္ကေတာ့ အသက္ရွင္ေနတဲ့ အခ်ိန္မွာကုိ သရဏဂုံ ပ်က္စရာအေၾကာင္း ရွိတဲ့အတြက္ သတိျပဳဖုိ႔ လုိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ တစ္ခါတေလ ေဘးဒုကၡတစ္ခုခု၊ အေၾကာက္တရား တစ္ခုခုေၾကာင့္ စိတ္မပါဘဲ တစ္ျခားအယူဝါဒေတြကုိ လက္ခံလုိက္နာ လုပ္ေနရတာေတြ ရွိတတ္ပါတယ္။ ဒါကေတာ့ ကုိယ့္စိတ္က ရတနာသုံးပါးကုိ တကယ္ပစ္လုိတဲ့ သေဘာမဟုတ္တဲ့အတြက္ သရဏဂုံကေတာ့ မပ်က္ပါဘူး။ သရဏဂုံေတာ့ ညစ္ႏြမ္းႏုိင္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဒီအခ်က္ကုိလည္း သတိျပဳ ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

ကံကံရဲ႕ အက်ိဳးအျပစ္နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ ဗုဒၶဘာသာတစ္ေယာက္ဟာ မေကာင္းမႈကုိေရွာင္ၿပီး ေကာင္းမႈကုိ ေဆာင္ဖုိ႔ လုိပါတယ္။ မေကာင္းမႈဒုစ႐ုိက္အမႈကုိ မလုပ္ျဖစ္ေအာင္ ေရွာင္ၾကဥ္ၿပီး ေကာင္းမႈသုစ႐ုိက္ကုိ လုပ္ႏုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားဖုိ႔ လုိပါတယ္။ မေကာင္းမႈ ဒုစ႐ုိက္ကုိ ေရွာင္ဖုိ႔အတြက္ သီလကုိ ထိန္းသိမ္း ေစာင့္ေရွာက္ရပါမယ္။ အနည္းဆုံး ငါးပါးသီလကုိ လုံၿခဳံေအာင္ ေစာင့္ထိန္းထားတဲ့ သူဟာ မေကာင္းမႈ ဒုစ႐ုိက္ကုိလည္း ေရွာင္ၾကဥ္ၿပီး ျဖစ္ပါတယ္။ ေကာင္းမႈေဆာင္ဆုိတာကေတာ့ ဗုဒၶဘာသာေတြရဲ႕ ေကာင္းမႈလုပ္ျခင္း ရည္ရြယ္ခ်က္က ေနာက္ဆုံးပန္းတုိင္ျဖစ္တဲ့ နိဗၺာန္ကုိ မ်က္ေမွာက္ျပဳေရးနဲ႔ နိဗၺာန္မရခင္ သံသရာလည္ရတဲ့ အခါမွာလည္း သံသရာခရီးမွာ ခ်မ္းသာေရးအတြက္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလုိ ပန္းတုိင္ေတြကုိ လွမ္းကုိင္ဖုိ႔အတြက္ နိဗၺာန္ကုိ မ်က္ေမွာက္ျပဳဖုိ႔ သီလကုိ အေျခခံတဲ့ ဘာဝနာ အလုပ္ကုိ ႀကိဳးစားအားထုတ္ရမွာျဖစ္ၿပီး နိဗၺာန္ မရခင္ သံသရာလည္တဲ့ အခါမွာလည္း ေကာင္းတဲ့သုဂတိ ဘဝေတြမွာျဖစ္ဖုိ႔ သီလကုသုိလ္ကုိ ေကာင္းေကာင္းထိန္းသိမ္းၿပီး ဒါနကုသုိလ္ကုိလည္း စြမ္းႏုိင္သမွ် ျပဳလုပ္ၾကရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလုိနည္းမ်ားနဲ႔ ဗုဒၶဘာသာ တစ္ေယာက္ဟာ ယုံၾကည္မႈနဲ႔ က်င့္ႀကံမႈကုိ လက္ေတြ႕လုိက္နာ က်င့္ႀကံၿပီး ကုိယ္လုပ္ရင္ ကုိယ္ရမယ္၊ ကုိျဖစ္ရင္ ကုိခံရမယ္ဆုိတဲ့ မွန္ကန္ၿပီး အေၾကာင္းအက်ိဳးသင့္တဲ့ အယူဝါဒကုိ သေဘာေပါက္ နားလည္ႏုိင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီထက္နားလည္ခ်င္ရင္ေတာ့ ဒီထက္ပုိၿပီး ေလ့လာက်င့္ႀကံၾကည့္ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

ဒီေလာက္ဆုိရင္ေတာ့ ဗုဒၶဘာသာဝင္ေတြအတြက္ ဗုဒၶဘာသာနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ သိသင့္သိထုိက္တာေလးေတြကုိ မိတ္ဆက္သေဘာေလာက္ သိႏုိင္မယ္လုိ႔ ထင္ပါတယ္။ အလြန္ေလးနက္ၿပီး က်ယ္ျပန္႔လွတဲ့ ဗုဒၶအဆုံးအမေတြကုိ စာမ်က္ႏွာ တစ္ခုႏွစ္ခုေလာက္နဲ႔ေတာ့ ျပည့္စုံေအာင္ တင္ျပဖုိ႔ မျဖစ္ႏုိင္ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ အခု တင္ျပခဲ့တာေလးေတြကုိပဲ ေသေသခ်ာခ်ာ ေလးေလးနက္နက္ ဖတ္မွတ္ထားမယ္ဆုိရင္ ဗုဒၶဘာသာနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး တစ္ေယာက္ေယာက္က ေမးလာခဲ့မယ္ဆုိရင္ ဘာမွမသိတာထက္စာရင္ သိသေလာက္ေတာ့ ေျဖၾကားေပးႏုိင္ၾကမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေသခ်ာတာကေတာ့ ဗုဒၶဘာသာအျဖစ္ ခံယူထားၿပီး ဘာတစ္လုံးမွ မသိဘဲ ျဖစ္ေနတဲ့ သူေတြအတြက္ေတာ့ အမ်ားႀကီး အေထာက္အကူျဖစ္တဲ့ ဗုဒၶဘာသာ မိတ္ဆက္ေလးဆုိတာ အေသအခ်ာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္ ဗုဒၶဘာသာ ျဖစ္ေနၿပီး ဗုဒၶဘာသာနဲ႔ ပတ္သက္လုိ႔ ဘာတစ္ခုမွ မသိဘဲ ျဖစ္ေနတဲ့ ဗုဒၶဘာသာဝင္ေတြ အေနနဲ႔ ကုိယ္ကုိးကြယ္တဲ့ ဘုရား၊ ကုိယ္ကုိးကြယ္တဲ့ ဘာသာတရားနဲ႔ ဗုဒၶဘာသာ ျဖစ္ေနတဲ့ ကုိယ္ကုိယ္တုိင္ရဲ႕ ယုံၾကည္မႈ တရားေတြကုိ နည္းနည္းေလးပဲ ျဖစ္ျဖစ္ အသိတစ္ခု ရရွိေစဖုိ႔ အခုတင္ျပခဲ့တဲ့ ဗုဒၶဘာသာ မိတ္ဆက္ေလးကုိ ေလ့လာၿပီး သိသင့္သိထုိက္တဲ့ အခ်က္ေတြကုိ သိေအာင္ႀကိဳးစားရင္း ဗုဒၶဘာသာဝင္ ျဖစ္ေနတဲ့ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ အသိအက်င့္ ထပ္တူျဖစ္ေအာင္သာ ေလ့လာက်င့္ႀကံ အားထုတ္ၾကပါလုိ႔ ေစတနာေကာင္းနဲ႔ တုိက္တြန္းလုိက္ရပါတယ္။

Read more...

စိန္ေခၚသူမည္သူနည္း (၃)

ေျဗာင္လိမ္ထားသည့္မုသားဝါစာ

အို..စာ႐ႈသူ၊ ေဖာ္ျပပါအေျဖ ၁၂-ခ်က္တို႔ကို ေသခ်ာဖတ္႐ႈၿပီးသြားၿပီဆိုလွ်င္ ၄င္း၏ဦးတည္ရည္ရြယ္ခ်က္ႏွင္ ့၄င္း၏ အေရးအသားမ်ားသည္ မည္သို႔မွ် မညီညြတ္ေၾကာင္းကို စာ႐ႈသူကိုယ္တိုင္ပင္ ထင္ထင္ႀကီး ျမင္ႏိုင္ပါၿပီ။

သို႔ဆိုလွ်င္ ၄င္း၏ “အထူးသျဖင့္ သာသနာေတာ္အတြင္း သံဃာထုစည္းလံုးညီညြတ္ေရး၊ အမ်ိဳး ဘာသာ သာသနာေတာ္ႀကီး မၿပိဳကြဲမပ်က္စီးေစေရးအတြက္-ဦးတည္ရည္ရြယ္လ်က” ဟူ၍ ေရးသားထားခ်က္သည္ ေျဗာင္လိမ္ ထားသည့္ မုသားဝါစာမွ်သာ ျဖစ္ေနပါေတာ့သည္တကား။

တစ္နည္းအားျဖင့္ဆိုရလွ်င္ ယခုေကာက္ႏုတ္ထုတ္ယူျပအပ္ေသာ၊ စာမ်က္ႏွာ(၃) အစရွိသည္တို႔၌ ပါရွိေနေသာ ၄င္း၏စာသားမ်ားက သံဃာထုစည္းလံုးညီညြတ္ေရးကို ပ်က္ျပားေစမည့္ အသံုးအႏႈန္းမ်ားခ်ည္း ျဖစ္ေနပါၿပီ။ သာသနာေတာ္ႀကီး ၿပိဳကြဲပ်က္စီးေစေရးသို႔ ေရွး႐ႈထားေသာ မ႐ိုးမသား စိန္ေခၚစကားမ်ားခ်ည္း ျဖစ္ေနပါၿပီ။

အေမးႏွင့္အေျဖ(၃)

႐ိုးသားမႈကိုမေရာင္းလင့္
ဆံုးမပံုေကာင္း၊ ေရွးသူေဟာင္းတို႔
႐ိုးေၾကာင္း ဂုဏ္တင္၊ ေရွးပံုျပင္ဝယ္-
ခ်ိန္ခြင္တည္ကာ၊ တစ္ဖက္မွာ၊ ေကာင္းစြာ ႐ိုးသားျခင္း။
တစ္ဖက္တြင္းမွာ၊ ေျမကမၻာ၊ ကမၻာေျမက ေပါ့ေလျခင္း။
ခ်ိန္ခြင္တည္ကာ၊ တစ္ဖက္မွာ၊ ေကာင္းစြာ ႐ိုးသားျခင္း။
ကမၻာေျမႏွင့္၊ ေက်ာက္-သံ ဆင့္၊ ေျမႏွင့္ဘက္က ေပါ့ေလျခင္း။
ခ်ိန္ခြင္တည္ကာ၊ တစ္ဖက္မွာ၊ ေကာင္းစြာ ႐ိုးသားျခင္း။
ေျမ-သံ အျပင္၊ သက္ရွိ တင္၊ ေျမျပင္ဘက္က ေပါ့ေလျခင္း။
႐ိုးသားျခင္းက၊ ဂုဏ္ ျပည့္ဝ၏
သူမွ ျပန္ျငား၊ မ႐ိုးသားေၾကာင့္
ႀကီးမား ျပစ္ရွိ၊ အ-ဝီစိ၌
က်ဘိ ရွည္ၾကာ၊ သူ႔ေခါင္းမွာလွ်င္
ကမၻာေျမ ပိ၊ ေက်ာက္ သံ ပိ ႏွင့္
သက္ရွိ ပိ ကာ၊ ေလးရရွာ-ဟု
ေရွးခါ ဘိုးဘြား၊ ဆံုးမထားသည္
႐ိုးသားမႈကိုမေရာင္းလင့္။

အေမး။ ။ ၄င္းက ၄င္း၏စာအုပ္-စာမ်က္ႏွာ(ဍ)တြင္- “အထူးသျဖင့္ သာသနာေတာ္အတြင္း သံဃာ ထုစည္းလံုးညီညြတ္ေရး....အမ်ိဳး ဘာသာ သာသနာေတာ္ႀကီး မၿပိဳကြဲမပ်က္စီးေစေရးအတြက္-ဦးတည္ရည္ရြယ္ လ်က္” ဟူ၍ ေရးသားျပသထားသည္။

၄င္းစာသားမ်ားက ၄င္း၏ေရးသားခ်က္အတိုင္း သံဃာထုစည္းလံုးညီညြတ္ေရးကို မည္သို႔မည္ပံု အေကာင္ အထည္ေဖာ္ႏိုင္မည္နည္း။ သာသနာေတာ္ႀကီး မၿပိဳကြဲမပ်က္စီးေစေရးကို မည္သို႔မည္ပံု အေကာင္အထည္ေဖာ္ႏိုင္ မည္နည္း။

ေဖာ္ျပပါရည္ရြယ္ခ်က္ျပစကား ၂-လံုးျဖင့္ ၄င္းက ျပလိုသည့္ျမင္ကြင္းမွာ “မစိုးရိမ္စာသင္သားသည္ သာသနာေတာ္အတြင္း သံဃာထုစည္းလံုးညီညြတ္ေရးကို ဖ်က္ဆီးေနသူ ျဖစ္သည္- သံဃေဘဒကပုဂၢိဳလ္ ျဖစ္သည္။ မစိုးရိမ္စာသင္သားသည္ အမ်ိဳးၿပိဳကြဲပ်က္စီးေရးကို ေဆာင္ရြက္ေနသူ ျဖစ္သည္- အမ်ိဳးဖ်က္သူ ျဖစ္သည္။ ဘာသာ ၿပိဳကြဲပ်က္စီးေရးကို ေဆာင္ရြက္ေနသူ ျဖစ္သည္- ဘာသာဖ်က္သူ ျဖစ္သည္။ သာသနာေတာ္ၿပိဳကြဲပ်က္စီးေရးကို ေဆာင္ရြက္ေနသူ ျဖစ္သည္- သာသနာဖ်က္သူ ျဖစ္သည္”ဟူ၍ ျဖစ္ပါသည္။

၄င္းျပေပးထားသည့္အျမင္အတိုင္း စာ႐ႈသူတို႔က ျမင္ၾကသည္- မျမင္ၾကသည္မွာ စာ႐ႈသူတို႔အေပၚတြင္သာ မူတည္ပါသည္။ ၄င္းက ျမင္ေစလိုသည့္အတိုင္း ျမင္ေနသူမ်ားလည္းရွိႏိုင္သည္။
၄င္းကျမင္ေစလိုသည့္အတိုင္း မျမင္သူမ်ားလည္း ရွိႏိုင္သည္။

သို႔မဟုတ္ ေျပာင္းျပန္ျမင္သူမ်ားလည္း ရွိၾကလိမ့္ဦးမည္။ အဘယ္သို႔ေျပာင္းျပန္ျမင္သနည္းဟူမူကား- အရွင္ထာဝရအမည္ခံသူ ၄င္းသည္ သာသနာေတာ္အတြင္း သံဃာထုစည္းလံုးညီညြတ္ေရးကို ဖ်က္ဆီးေနသူ ျဖစ္သည္- သံဃေဘဒကပုဂၢိဳလ္ ျဖစ္သည္။ အရွင္ထာဝရအမည္ခံသူ ၄င္းသည္ အမ်ိဳးၿပိဳကြဲပ်က္စီးေရးကို ေဆာင္ရြက္ေနသူ ျဖစ္သည္- အမ်ိဳးဖ်က္သူ ျဖစ္သည္။ ဘာသာၿပိဳကြဲပ်က္စီးေရးကို ေဆာင္ရြက္ေနသူ ျဖစ္သည္- ဘာသာဖ်က္သူ ျဖစ္သည္။ သာသနာေတာ္ၿပိဳကြဲပ်က္စီးေရးကို ေဆာင္ရြက္ေနသူ ျဖစ္သည္- သာသနာဖ်က္သူ ျဖစ္သည္ဟူ၍ ျမင္သူမ်ားလည္း ရွိၾကလိမ့္မည္။

ကိုယ့္အျမင္ကို ပညာရွိမ်ားအလယ္တြင္ ပိဋကတ္စံျဖင့္ တိုက္ဆိုင္ညႇိႏိႈင္းႏိုင္ရန္ ေပၚေပၚထင္ထင္ထြက္၍ စိစစ္ခံေစလိုပါသည္။

အေျဖ(၁)။ ။ ၄င္း၏စာအုပ္-စာမ်က္ႏွာ(၁၃-၁၄)တို႔၌ “ထို႔ေၾကာင့္ ပရဝါဒီတို႔၏” ၾကားရင္းနာရင္း ေသာတာပန္တည္တယ္ ဆိုတဲ့ စကားဟာ လံုးဝမွားေနပါတယ္။ ဘုရားလက္ထက္ကလဲ ေသာတာပန္မတည္ခဲ့ၾကဘူး” ဟူေသာစကားတို႔သည္ သာသနာ့ဗာဟိရပုဂၢိဳလ္တို႔၏ အမွားစကားသာလွ်င္ ျဖစ္ပါသည္။

“သို႔ပါ၍ ပရဝါဒီ၏ ” ဘုရားလက္ထက္ကလည္း ေသာတာပန္မတည္ခဲ့ဘူး, စေသာစကားတို႔သည္ အမွားသာ ျဖစ္၏” ဟူ၍ ေရးသားျပသထားပါသည္။
ထိုစကား ၂-ရပ္၏မမွားပံုကို ေရွ႕တြင္ ရွင္းလင္းျပခဲ့ၿပီး ျဖစ္ပါသည္။ သို႔ပါလ်က္ “ထိုစကားရွင္သည္ သာသနာ့ ဗာဟိရကပုဂၢိဳလ္(သာသနာ့ျပင္ဘက္ကသတၲဝါ)ျဖစ္သည္” ဟုဆိုလိုက္လွ်င္ အဆိုခံရသူက ယင္းစကားအတိုင္း မွားေနသူမဟုတ္ျခင္းေၾကာင့္ “ဆဲတတ္သူ ၄င္း၏ စကားစုသည္ ဆဲတတ္သူ၄င္းထံမွာပင္” ဝင္ကပ္ေနလ်က္ ရွိပါ သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ၄င္းသည္သာလွ်င္ “သာသနာ႔ဗာဟိရကပုဂၢိဳလ္” ျဖစ္ပါေတာ့သည္။ သာသနာ့ဗာဟိရကပုဂၢိဳလ္မ်ားႏွင့္ အသြားအျပန္ ဆက္ဆံရသည့္ ေဝဖန္ေရးဆရာဘဝကို ဝဋ္ကဲ့သို႔ပင္ မွတ္ယူခ်င္လာေပေတာ့သည္။

အေျဖ(၂)။ ။ ၄င္း၏စာအုပ္-စာမ်က္ႏွာ(၁၅-၁၆)တို႔၌ “ပရဝါဒီတို႔က ဘုရားတရားကို နာယူသူတို႔မွာ မွတ္မိ႐ံုသာ။ ပဋိေဝဓဥာဏ္ မျဖစ္ဟု ဆိုထားပါလွ်င္ “ေဒသနာဝသာေန ေသာတာပတၲိဖေလ ပတိ႒ဟႎသု။ ေဒသနာဝ သာေန ဗဟူ ေသာတာပတၲိဖလာဒီနိ ပါပုဏႎသူ-တိ။” အထက္ပါ တရားစကားတို႔ကို ျပက္ရယ္ျပဳရာ ေရာက္ေပေတာ့မည္။ ယင္းစကားရပ္မ်ား အ႒ကထာမ်ားစြာတို႔၌ ေျမာက္ျမားစြာ ေတြ႕ရွိရသည္” ဟူ၍ ေရးသားျပသထားပါသည္။

ထိုစကားစုတြင္ မူလစကားရွင္ ဝိဘဇၨဝါဒီ၏ အဆိုသည္ မမွားေခ်။ မမွားေၾကာင္းကို အေမးႏွင့္အေျဖ(၂) အခန္း အေျဖ(၉)စသည္တို႔မွာ က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ စစ္ျပခဲ့ၿပီး ျဖစ္ပါသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ဝိဘဇၨဝါဒီက အ႒ကထာ စကားတို႔ကို ျပက္ရယ္ျပဳသည္ မမည္ေခ်။
၄င္းသည္သာလွ်င္ စာကို မျမင္ဘဲ တလြဲယူေကာက္ၿပီး ေရးသားျပသလိုက္သည့္အတြက္ ၄င္း၏ ေကာက္က်စ္ ေနျခင္းသာျဖစ္ေၾကာင္း ေပၚလြင္လာပါသည္။

အေျဖ(၃)။ ။ ၄င္း၏စာအုပ္-စာမ်က္ႏွာ(၃-၄)တို႔၌ “စာေရးသူသည္ သူတို႔ေရးေသာ(ပ) မိမိကိုယ္ကိုယ္ ကို ခ်ီးက်ဴးအမႊမ္းတင္မႈ အတၲဳကၠံသနေတြမ်ားၿပီး သူတပါးကို ကဲ့ရဲ႕ႏွိမ့္ခ်မႈ ပရဝမၻနစကားရပ္မ်ားသာ (ပ) ခံယူထား ၾကသည္” ဟူ၍ ေရးသားျပသထားပါသည္။

၄င္း၏ေဖာ္ျပပါေရးသားခ်က္သည္ ဘိကၡဳဓမၼပိယ၊ နန္းဦး(တမၸဝတီ)၊ ဝိဘဇၨဝါဒီ၊ မစိုးရိမ္စာသင္သားတို႔ကို စာ႐ႈသူတို႔က အေလးမထားႏိုင္ေအာင္ ေရးျပခ်က္မ်ားသာ ျဖစ္ပါသည္။ ယခု ေပၚေပါက္ေနသည့္ အျငင္းပြားမႈမ်ားႏွင့္ ပတ္သက္မႈ လံုးဝမရွိေခ်။ ေဘာင္မဝင္ေသာစကားမ်ားဟု ဆိုလိုပါသည္။

သို႔ေသာ္ အံ့ဩဖြယ္ရွိသည္မွာ “မိမိကိုယ္ကိုယ္ကို ခ်ီးက်ဴးအမႊမ္းတင္မႈ အတၲဳကၠံသနေတြမ်ားၿပီး သူတစ္ပါးကို ကဲ့ရဲ႕ႏွိမ့္ခ်မႈ ပရဝမၻနစကားရပ္မ်ားသာ” ဟုဆိုေသာ္လည္း စာေရးသူ ၄-ဦးတို႔၏ မိမိကိုယ္ကိုယ္ကို ခ်ီးက်ဴးအမႊမ္းတင္မႈ အတၲဳကၠံသနေတြမ်ားပံုျပစာပိုဒ္မ်ိဳးကို တိတိက်က် ထုတ္ျပေပးႏိုင္ျခင္း မရွိေခ်။

စာေရးသူ ၄-ဦးတို႔၏ သူတပါးကို ကဲ့ရဲ႕ႏွိမ့္ခ်မႈ ပရဝမၻနစကားရပ္မ်ားပံုျပစာပိုဒ္မ်ိဳးကိုလည္း တိတိက်က် ထုတ္ျပႏိုင္ျခင္းမရွိေပ။ အသားလြတ္ေျပာ-ေျပာေနျခင္းသာ ျဖစ္ေနပါသည္။ သတိျပဳသင့္ပါေပသည္။

၄င္း၏ မိမိကိုယ္ကိုယ္ကို ခ်ီးက်ဴးအမႊမ္းတင္မႈ အတၲဳကၠံသနစာပိုဒ္ႏွင့္ သူတပါးကို ကဲ့ရဲ႕ႏွိမ့္ခ်မႈ ပရဝမၻနစကား ရပ္ကိုမူ စာေရးသူမစိုးရိမ္စာသင္သားက တိတိက်က် ထုတ္ျပေပးလိုက္ပါဦးမည္။ ၾကည့္ပါ။

၄င္း၏အတၲဳကၠံသနျပစာပိုဒ္

အေျဖ(၄)။ ။ ၄င္း၏စာအုပ္-စာမ်က္ႏွာ(၅)၌ “ဤေနရာ၌ အထူးျပဳတင္ျပလိုသည္မွာ ယင္းဓမၼကထိက ဆရာေတာ္မ်ားေဟာ တရားအားလံုးကို မွန္သည္ဟု မဆိုသာပါ။ ပုထုဇဥ္အေလ်ာက္ အေရြးအေကာက္မ်ား အနည္းငယ္ တိမ္းပါးခြ်တ္ေခ်ာ္မႈမ်ား ရွိႏိုင္ပါသည္။ အကယ္၍ အမွားအယြင္းေတြ႕သည္ရွိေသာ္ စုေပါင္းဝိုင္းဝန္းညႇိႏိႈင္း အေျဖရွာ၍ သူေတာ္ေကာင္းစိတ္ဓာတ္ အမွန္ျဖင့္သာ ျပဳျပင္သင့္ပါ၏” ဟူ၍ ေရးသားျပသထားပါသည္။

မွတ္ခ်က္။ ။ဤစာပိုဒ္သည္ ၄င္းကို ၄င္းက သူေတာ္ေကာင္းအသြင္ ထင္ျမင္ေစခ်က္ ျဖစ္ေနပါသည္။ သို႔ေသာ္ ၄င္းမွာ စာပိုဒ္ထဲကအတိုင္း စိတ္ေနစိတ္ထားရွိလွ်င္ “မ်က္ေမွာက္ေခတ္ဘာသာေရးစိန္ေခၚမႈအသစ္” စာမူသည္ ထြက္ေပၚလာလိမ့္မည္ မဟုတ္ေပ။ ထို႔ေၾကာင့္ အလုပ္တျခား အေျပာတျခားအားျဖင့္ ကိုယ့္ကိုယ္ကို သူေတာ္ေကာင္းဟန္ ကို ၿခံဳထားလိုက္ျခင္းသာ ျဖစ္ေတာ့သည္။ အတၲဳကၠံသနကထာမွ်သာ ျဖစ္သည္-ဟု မွတ္။


၄င္း၏ပရဝမၻနျပစာပိုဒ္

အေျဖ(၅)။ ။ ၄င္း၏စာအုပ္-စာမ်က္ႏွာ(၅)၌ “ပထမနိဗၺာန္စာအုပ္ ၃၈ ရွိ ” ေဒသနာႏုသာေရန ဥာဏံ ေပေသတြာ ေသာတာပတၲိဖေလ ပတိ႒ိေတာ= ေဟာအပ္ေသာ ေဒသနာအစဥ္ကို ဥာဏ္ျဖင့္ ဆင္ျခင္သံုးသပ္လို႔ ေသာတာပန္တည္တယ္” ဟု တေပါင္းတည္း မေျပာဘဲ တရားေဟာတရားနာျခင္းတို႔ကို အျပစ္တင္ကဲ့ရဲ႕လိုမႈေၾကာင့္ သီးျခားစီ ခြဲထုတ္ျပျခင္းမွာ ႐ိုးသားေသာ ေစတနာအမွန္ မျဖစ္ႏိုင္ေပ” ဟူ၍ ေရးသားျပသထားပါသည္။
မွတ္ခ်က္။ ။ ၄င္း၏စာအုပ္၊ စာမ်က္ႏွာ(၅)ပါစကားစုသည္ ပရဝမၻနကထာ ျဖစ္ပါသည္။

+ + +

၄င္း၏စာအုပ္-စာမ်က္ႏွာ(စ-ဆ)တို႔၌ “သူတို႔အေနႏွင့္ လူအမ်ားစုလက္ခံၾကည္ညိဳေသာ ဆရာေတာ္မ်ားကို မယွဥ္ဝံ့ရကား ဆင္ကိုဆင္ခ်င္းတိုက္- က်ားကိုက်ားခ်င္းတိုက္ဆိုေသာမူအရ သာသနာေတာ္ထဲမွ ပရိယတၲိအထိုက္ အေလ်ာက္ တတ္ကြ်မ္းနားလည္သူ ရဟန္းအခ်ိဳ႕၊ သီလရွင္အခ်ိဳ႕ကို ဆရာေမြး၍ ႏိုင္ငံေက်ာ္ဓမၼကထိက ကမၼ႒ာနာစရိယ စေသာ ပရိသတ္အမ်ားစု အထင္ႀကီးလက္ခံကိုးစားထားၾကသည့္ ဆရာေတာ္မ်ားကို ပစ္မွတ္အျဖစ္ ပစ္ခတ္ထိုးႏွက္ရန္ ေသြးထိုး စည္း႐ံုး ရန္တိုက္ခဲ့ၾကပါသည္ဘုရား။

“သူတို႔၏ ဆရာေမြးစီးပြားရွာရည္ရြယ္ခ်က္လည္း အသင့္အတင့္ ေအာင္ျမင္သည္ဟု ဆိုရပါမည္ဘုရား။ သူတို႔ ရရွိေသာေငြေၾကးအျမတ္အစြန္းမွာလည္း သာသနာေတာ္၏ ဂုဏ္သိကၡာပြန္းပဲ့တိုက္စားရာမွ ရရွိျဖစ္ေပၚလာေသာ အျမတ္အစြန္းတို႔သာ ျဖစ္ပါသည္။

“အမွန္မွာ အာဇီဝေဟတု အေကာင္းအဆိုး မခြဲျခားဘဲ နာမည္ႀကီးဆရာေတာ္တို႔ကို ဗုဒၶဘာသာဝင္အမ်ားစု အျပင္ အျခားဘာသာဝင္တို႔ကပင္ သို႔ေလာသို႔ေလာ ေတြးေတာဒြိဟ သံသယျဖစ္ကာ သာသနာတစ္ရပ္လံုးအေပၚ အယံုအၾကည္မရွိ အရွိန္အေစာ္ကင္းမဲ့ၿပီး ယင္းတို႔မဂၢဇင္း စာအုပ္မ်ား လူထုၾကားသို႔ စိမ့္ဝင္ျပန္႔ပြား ေရာင္းအားေကာင္း ေရးအတြက္သာ ယုတ္ညံ့ေသာရည္ရြယ္ခ်က္တို႔ျဖင့္ လုပ္ေဆာင္ေနၾကေသာ သာသနာ့အဖ်က္သေဘာေဆာင္ လုပ္ရပ္ မ်ားပင္ ျဖစ္ပါေတာ့သည္ဘုရား” ဟူ၍ ေရးသားျပသထားပါသည္။

မွတ္ခ်က္။ ။၄င္း၏စာမ်က္ႏွာ(စ-ဆ)ပါစကားစုမ်ားအားလံုးသည္ ပရဝမၻနကထာ ျဖစ္ပါသည္။ “သူတို႔အေနႏွင့္” ပုဒ္မွာ သူတို႔ဟူသည္ “မဂၢဇင္းအယ္ဒီတာမ်ား” ကို ဆိုလိုပါသည္။
မဂၢဇင္း ၄-ေစာင္တို႔သည္ ဗုဒၶသာသနာ အက်ိဳးအတြက္ မွန္ကန္ေသာသေဘာထားျဖင့္ ဆက္လက္ရပ္တည္ျပန္႔ပြားေနေၾကာင္း ေၾကညာေပးလိုက္ပါရေစ။
ေလ့လာၾကည့္ႏိုင္ပါသည္။

+ + +

၄င္း၏စာမ်က္ႏွာ(ဆ)၌ “စင္စစ္ ယင္းမဂၢဇင္းတိုက္ပိုင္ စီးပြားေရးသမားတို႔သည္ ပရိယတ္စာေပကို အနည္း အက်ဥ္းမွ် သင္ၾကားတတ္ေျမာက္သူမ်ား မဟုတ္ၾကသလို သာသနာႏွင့္ပတ္သက္သည့္ စြမ္းေဆာင္ရည္သမိုုင္းမွတ္တမ္း ဆို၍ ဘာတစ္ခုမွ ရွိခဲ့ၾကသူမ်ား မဟုတ္ပါဘူးဘုရား” ဟူ၍ ေရးသားျပသထားပါသည္။

မွတ္ခ်က္။ ။၄င္း၏စာမ်က္ႏွာ(ဆ)ပါစကားစုသည္ ပရဝမၻနကထာသက္သက္သာ ျဖစ္ပါသည္။ “သာသနာႏွင့္ပတ္သက္သည့္ စြမ္းေဆာင္ရည္” ဆိုတာ ဘာကို ေခၚဆိုပါသနည္း။ “သာသနာလာ တရားေတာ္ေတြကို ဒႆနအသစ္ေတြျဖင့္ ေရာေမႊၿပီး စာအုပ္ေတြထုတ္လုပ္ကာ မိမိ၏ ညီအစ္ကိုအစ္မႏွမတို႔အတြက္ အလုပ္ေပး ထားျခင္းမ်ိဳး” ကို ဆိုလိုပါသလား။ ယင္းသို႔ေသာ သာသနာေရးစြမ္းေဆာင္ရည္ဆိုလွ်င္ အဆိုပါအယ္ဒီတာတို႔မွာ ရွိၾကဟန္မတူေပ။

ႏွစ္ဖက္စလံုးကို ေသခ်ာသိေအာင္ ေထာက္လွမ္းစံုစမ္းၾကည့္ၿပီးမွ ေသခ်ာသိေသာအသိျဖင့္သာ မိမိရရ ဆံုးျဖတ္ေတာ္မူၾကေစလိုပါသည္။
၄င္း၏စာမ်က္ႏွာ(ဆ-ဇ)တို႔၌ “အယ္ဒီတာျဖစ္သူတို႔က ကုန္းေခ်ာစကားေျပာပံုမ်ား၊ လုပ္ဇာတ္ဆင္ပံုမ်ား” ကို ယံုေလာက္ေအာင္ ေရးျပထားပါသည္။ စာမ်ားလြန္း၍ ကူးယူေဖာ္ျပျခင္းမျပဳဘဲ ထားလိုက္ပါသည္။ မူရင္းမွာ ၾကည့္ႏိုင္ပါ သည္။

သို႔ေသာ္ ၄င္းစကားတို႔တြင္ “ကုန္းေခ်ာစကား” ဟုဆိုထားသည့္ အယ္ဒီတာတို႔၏စကားမ်ားသည္ “အမွန္စကားမ်ား” သာ ျဖစ္ေၾကာင္း ေက်ာင္းတိုက္မ်ားစြာသို႔ ကိုယ္တိုင္လိုက္ၿပီး ေလ့လာၾကည့္ႏိုင္ပါသည္။ မယံုလွ်င္ ေလ့လာၾကည့္ၾကပါကုန္။

+ + +

၄င္း၏စာမ်က္ႏွာ(ဇ-ဈ)တို႔၌ “ဤသို႔ဗုဒၶ၏ ဥပေဒေတာ္ကို မလိုက္နာသည့္အျပင္ ႏိုင္ငံေတာ္သံဃ မဟာနာယကအဖြဲ႕၏ လမ္းညႊန္ခ်က္တို႔ကိုပါ ေသြဖည္လ်က္ ညီေတာ္ေနာင္ေတာ္ ရဟန္းအခ်င္းခ်င္း အစိတ္စိတ္ ကြဲျပားေစရန္ မလိုအပ္ေသာ ေထရဝါဒသန္႔ရွင္းေရး အဓမၼဝါဒ ဖယ္ရွားေရး စသည့္ေခါင္းစဥ္အမ်ိဳးမ်ိဳးတပ္ကာ အဖြဲ႕အစည္း သီးျခားတည္ေထာင္ျခင္း၊ ဂိုဏ္းဂဏဖြဲ႕၍ ရန္စအျပစ္ရွာျခင္း စေသာ သံဃာ့စည္းလံုးညီညြတ္ေရးကို ၿပိဳကြဲပ်က္စီးေၾကာင္းလုပ္ရပ္မ်ား ေဆာင္ရြက္ေနၾကပါသည္ဘုရား။ ယင္းလုပ္ရပ္တို႔သည္ပင္ မ်က္ေမွာက္ေခတ္၏ ဘာသာေရးစိန္ေခၚမႈတစ္ရပ္ပင္ ျဖစ္ပါသည္ဘုရား” ဟူ၍ ေရးသားျပသထားပါသည္။

မွတ္ခ်က္။ ။ ၄င္း၏စာမ်က္ႏွာ(ဇ-ဈ)ပါစကားစုမ်ားသည္ ပရဝမၻနကထာအစစ္ ျဖစ္ပါသည္။ အဘယ့္ ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ ႏိုင္ငံေတာ္သံဃမဟာနာယကအဖြဲ႕ဥကၠ႒ဆရာေတာ္ႀကီးကိုယ္ေတာ္တိုင္က ဩဝါဒေပးေတာ္မူသည့္ အတိုင္း လုပ္ကိုင္ထားသည့္ ေဆာင္ရြက္ခ်က္မ်ားကိုပင္ ႏိုင္ငံေတာ္သံဃမဟာနာယကအဖြဲ႕၏ လမ္းညႊန္ခ်က္တို႔ကို ေသြဖည္ေၾကာင္း ျပဆိုထားေလရာ “မဟာဟာသ” ဟုသာ သမုတ္ထိုက္ပါေပေတာ့သည္။

အဓမၼဝါဒ ေဖာ္ထုတ္တားဆီးဖယ္ရွားေရး အက်ိဳးေဆာင္မ်ားက စီစဥ္သည့္ “သာသနာေတာ္ သန္႔ရွင္း တည္တံ့ျပန္႔ပြားေရး သာရဏီယဩဝါဒကထာမ်ားႏွင့္ ေလွ်ာက္ထားလႊာမ်ား” အမည္ရွိ စာအုပ္ကို ေလ့လာၾကည့္လွ်င္ သေဘာေပါက္ႏိုင္စရာ ရွိပါသည္။

ေထရဝါဒသန္႔ရွင္းေရး အဓမၼဝါဒေဖာ္ထုတ္တားဆီးဖယ္ရွားေရးလုပ္ငန္းမ်ားသည္ တကယ္လိုအပ္ ေနေသာ လုပ္ငန္းမ်ား အထူးသျဖင့္ ျမင့္ျမတ္လွေသာ သာသနာေရး ေဆာင္ရြက္ခ်က္မ်ား ျဖစ္ပါေၾကာင္း ကိုလည္း ႏိုင္ငံေတာ္ သံဃမဟာနာယကဥကၠ႒ဆရာေတာ္ႀကီး၏ ဩဝါဒကထာမ်ားတြင္ အလြန္ထင္ရွားစြာ မိန္႔မွာထားေတာ္မူပါသည္။

ဪ ေၾသာ္...အရွင္ထာဝရအမည္ခံသူ ၄င္းသည္ ႏိုင္ငံေတာ္သံဃမဟာနာယကအဖြဲ႕ ဥကၠ႒ဆရာေတာ္ႀကီး၏ ဩဝါဒကထာမ်ားကို “ဘာသာေရးစိန္ေခၚခ်က္”ဟု သတ္မွတ္ေၾကညာဝံ့သူျဖစ္ျခင္းေၾကာင့္ “ႏိုင္ငံေတာ္သံဃမဟာ နာယကအဖြဲ႕ ဥကၠ႒ဆရာေတာ္ႀကီးမ်ားကိုပင္ စိန္ေခၚရဲသူ” လူစြမ္းေကာင္း ရွင္စြမ္းေကာင္း ျဖစ္ေပေတာ့သကိုး။ ေနာင္တြင္ ဘုရားရွင္ကိုေသာ္လည္း စိန္ေခၚရဲေလလိမ့္ဦးမည္လား။

+ + +

၄င္း၏စာမ်က္ႏွာ(ဈ-ည)တို႔၌ “အမွန္မွာ (ပ)သတိခ်ပ္သင့္ပါသည္ဘုရား” ဟူ၍ ေရးသားျပသထားပါသည္။
မွတ္ခ်က္။ ။ ၄င္း၏စာမ်က္ႏွာ(ဈ-ည)ပါစကားစုမ်ားသည္ ပရဝမၻနကထာ ျဖစ္ပါသည္။ အဘယ့္ ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ ယင္းအေၾကာင္းအရာအတိုင္း တကယ္ျဖစ္ေနသည္ဟု သက္ေသခံမရွိျခင္းေၾကာင့္ ျဖစ္ပါသည္။ ဆိုလိုသည္မွာ ေထရဝါဒဘာသာေရးေခါင္းေဆာင္ဘုန္းႀကီးေတြ မညီညြတ္သည္ မဟုတ္ေပ။ အဓမၼဝါဒီေတြ ရွိေနျခင္းသာ ျဖစ္ပါသည္။ အဓမၼဝါဒီေတြရွိေနလွ်င္ ဤသို႔ဤပံု ျဖစ္ရသည္မွာ ထံုးတမ္းစဥ္လာ ဓမၼတာသာ ျဖစ္ပါေပေတာ့သည္။

အထူးမွတ္ခ်က္။ ။ မ်က္ေမွာက္ေခတ္ဘာသာေရးစိန္ေခၚမႈအသစ္-စာမူတစ္ခုလံုး အစမွအဆံုး တိုင္ေအာင္ ပရဝမၻနကထာမ်ားသာ မ်ားပါေပေတာ့သည္။ စာမ်က္ႏွာတိုင္းမွာပင္ “ပရဝါဒီ” ဟု အမည္တပ္၍ မစိုးရိမ္ စာသင္သားအေပၚ အျပစ္ျမင္ေစရန္ ေရးသားျပသခ်က္မ်ားကား ကူးထုတ္ျပေနစရာ မလိုပါၿပီ။

အေျဖ(၆)။ ။ ၄င္း၏စာအုပ္-စာမ်က္ႏွာ(၁၉)၌ “သို႔ျဖစ္ပါ၍ တရားနာျခင္းသည္ ကာရဏူပစာအားျဖင့္ တရားရႏိုင္သည္။ အေရးႀကီးသည္က ဓမၼအစစ္ျဖစ္ဖို႔ (ပ) အဓမၼဝါဒီ၊ ဓမၼမစၦရိယဝါဒီ ျဖစ္ေပေရာ့မည္။ (ပ) တရားေဟာ တရားနာမႈသည္ အျပစ္မျဖစ္။ (ပ) ဒိ႒ိဇုကမၼစသည္တို႔ကို အျပစ္ဖြဲ႕ျခင္းသည္ နိဗၺာန္ကို တားျမစ္သူသာ ျဖစ္ေပေရာ့ မည္။ (ပ) သာသနာေတာ္ အက်ိဳးမဲ့ေစရန္ တမင္ရန္ေစာင္တိုက္ခိုက္ျခင္းမ်ိဳးသာ ျဖစ္ေပသည္” ဟူ၍ ေရးသား ျပသထား ပါသည္။

၄င္းတြင္ “ဓမၼအစစ္မျဖစ္ျခင္းေၾကာင့္ အဓမၼဝါဒျဖစ္ေၾကာင္း စသည္ျဖင့္ ေဝဖန္ခံရသည္” ဟုသာ မွတ္ပါေလ။ ႐ိုုးသားမႈရွိဖို႔ လိုပါသည္။
တရားေဟာမႈတရားနာမႈသည္ ဓမၼဝါဒတရားျဖစ္လွ်င္ အျပစ္မရွိပါ။ အဓမၼဝါဒတရား ျဖစ္ေန လွ်င္ ယခုဘဝမွာလဲ သံဃဝိနိစၦယခံု႐ံုးမွာ အျပစ္ရွိသူအျဖစ္ ထင္ရွားႏိုင္ပါသည္။ ေနာင္ဘဝေတြမွာ လည္း အပါယ္ေလးပါးအျပစ္မ်ား ျဖစ္ပြားႏိုင္ပါသည္။

အဓမၼဝါဒ ေဖာ္ထုတ္တားဆီးသူမ်ားကို အဓမၼဝါဒီ ျဖစ္သည္ဟုလည္းကာင္း၊ ဓမၼမစၦရိယဝါဒီ ျဖစ္သည္ဟု လည္းေကာင္း၊ နိဗၺာန္ကိုတားျမစ္သူ ျဖစ္သည္ဟုလည္းေကာင္း၊ သာသနာအက်ိဳးမဲ့ေစရန္-ရန္ျပဳသူ ျဖစ္သည္ဟု လည္းေကာင္း စြပ္စြဲပုတ္ခတ္ထားခ်က္မ်ားကား အသိဥာဏ္ရွိသူတို႔ေရွ႕မွာ ယံုၾကည္ေလာက္ေသာ စကားမ်ား မဟုတ္။

အေျဖ(၇)။ ။ ၄င္း၏စာအုပ္-စာမ်က္ႏွာ(င-စ)၌ “ဤကဲ့သို႔ သာသနာ့အက်ိဳးစီးပြား စည္ပင္ထြန္းကား ျပန္႔ေျပာသာယာခဲ့သလို တစ္ဖက္မွလည္း သာသာကို ခုတံုးလုပ္ စီးပြားရွာ စားေသာက္ေနသူတို႔မွာလည္း လာဘ္နည္းပါး လာခဲ့သည္မွာ ဓမၼတာသာ ျဖစ္ပါသည္ဘုရား။

“အထူးသျဖင့္ မ်က္ေမွာက္ေခတ္ ဓမၼကထိက ကမၼ႒ာနာစရိယ ဂႏၳကာရက ဆရာေတာ္မ်ား၏ ေဟာၾကားေသာ တရားေတာ္မ်ားနာၾကားျခင္း၊ ယင္းဆရာေတာ္တို႔ ေရးသားျပဳစုေသာ က်မ္းစာအုပ္မ်ားကို ဖတ္႐ႈေလ့လာျခင္းျဖင့္ ဗုဒၶဘာသာဝင္အမ်ားစုမွာ လက္ခံႏွစ္ၿခိဳက္ အႀကိဳက္ေတြ႕လာၾကသည္ျဖစ္ရာ-အခ်ိဳ႕အခ်ိဳ႕ေသာ ဘာသာေရးမဂၢဇင္း ဂ်ာနယ္စာေစာင္တို႔မွာ စီးပြားေရးအရ ထင္တိုင္းမေပါက္ ခရီးမေရာက္ ျဖစ္ခဲ့ရပါသည္။ (ပ) အေကာင္းအဆိုးမခြဲျခားဘဲ နာမည္ႀကီးဆရာေတာ္တို႔ကို (ပ) မဂၢဇင္းစာအုပ္မ်ား လူထုၾကားသို႔ (ပ) သာသနာ့အပ်က္သေဘာေဆာင္လုပ္ရပ္မ်ားပင္ ျဖစ္ပါေတာ့သည္ဘုရား” ဟူ၍ ေရးသားျပသထားပါသည္။

၄င္းတြင္ သာသာကို ခုတံုးလုပ္ စီးပြားရွာ စားေသာက္ေနသူတို႔ဟူသည္မွာ ဘယ္သူေတြျဖစ္သနည္း..။ ေနာက္ေၾကာင္းသမိုင္းမ်ားကို ေသေသခ်ာခ်ာ စူးစမ္း ေဝဖန္ သံုးသပ္ ဆံုးျဖတ္သင့္ပါသည္။

“မဂၢဇင္း” ဟူသည္မွာ “ဓမၼရံသီ၊ ဓမၼရတနာ၊ ျမတ္ပန္းရဂံု၊ အနႏၱဂုဏ္ရည္” တို႔ကို ဆိုလိုေၾကာင္း သိရပါသည္။ ျငင္းလိုကလည္း ျငင္းႏိုင္ပါသည္။
“အေကာင္းအဆိုးမခြဲျခားဘဲ” ဟူေသာ စကားလံုးမွာ “ဘာမွ အဓိပၸာယ္မရွိေသာ စကားလံုး” သာ ျဖစ္သည္။ အေကာင္းျဖစ္ေသာ နာမည္ႀကီးဆရာေတာ္မ်ားကို မည္သူတို႔က မဂၢဇင္းကေန အျပစ္တင္ေနႏိုင္အံ့နည္း။ ယံုသင့္မွ ယံုထိုက္ပါသည္။

ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ေလ့လာၿပီးမွ ယံုသင့္ရာကို ယံုမည္ဆိုလွ်င္ ထိုသူမ်ိဳးအတြက္ ေဖာ္ျပပါမဂၢဇင္းမ်ားကို သာသနာေရးစာစစ္အဖြဲ႕ႏွင့္ ႏိုင္ငံေတာ္ဆိုင္ရာ ျပန္ၾကားေရးစာစစ္အဖြဲ႕တို႔၏ ခြင့္ျပဳခ်က္အရ လစဥ္ ထုတ္ေဝ ေပးေနပါသည္။ တစ္ဖက္စကားေနာက္ ေကာက္ေကာက္ပါသူမ်ိဳးအတြက္ေတာ့ အျပစ္က်စရာရွိလာလွ်င္ ထိုသူ႔မွာပါ အျပစ္မလြတ္ ျဖစ္တတ္ပါသည္။

အေျဖ(၈)။ ။ ၄င္း၏စာအုပ္-စာမ်က္ႏွာ(ည)၌ “တပည့္ေတာ္ အခ်ဳပ္အားျဖင့္ ေလွ်ာက္ထားတင္ျပလို သည္မွာ အထက္ပါ အေၾကာင္းအျခင္းအရာကိစၥမ်ားေၾကာင့္ တပည့္ေတာ္တို႔ တစ္ဦးတစ္ေယာက္အစြမ္းျဖင့္ မဟုတ္ဘဲ သံဃာထုတစ္ရပ္လံုး၏ စုေပါင္းစြမ္းအားျဖင့္ ဒါယကာ ဒါယိကာမႏွင့္ ႏိုင္ငံေတာ္အစိုးရ၏ အကူအညီကိုပါ ရယူကာ ဘုရားတပည့္ေတာ္တို႔၏ အနီးစပ္ဆံုးမွာရွိေသာ အတြင္းရန္ အလဇၨီ အဓမၼဝါဒီ အဝိနယဝါဒီတို႔ကို အျမန္ဆံုး ဖယ္ရွား သုတ္သင္ရန္ အခ်ိန္တန္ၿပီ ျဖစ္ေၾကာင္းႏွင့္ လက္ရွိအခ်ိန္မွစ၍ အျမစ္ျဖတ္ႏွိမ္နင္းေတာ္လွန္ၾကပါစို႔” ဟူ၍ ေရးသားျပသထားပါသည္။

၄င္းစကားတို႔တြင္ အေရးအႀကီးဆံုးမွာ “ဘုရားတပည့္ေတာ္တို႔၏ အနီးစပ္ဆံုးမွာရွိေသာ အတြင္းရန္ အလဇၨီ အဓမၼဝါဒီ အဝိနယဝါဒီတို႔ကို အျမန္ဆံုးဖယ္ရွားသုတ္သင္ရန္ အခ်ိန္တန္ၿပီ” ဟူေသာစကားစုသာ ျဖစ္ပါသည္။

၄င္းစကား၏ အရေကာက္သ႐ုပ္ကို တည့္တည့္ေဖာ္ျပျခင္း မရွိဘဲ နေဝတိန္ေတာင္လုပ္ကာ အဟုတ္ထင္ ေစခဲ့သည္။ သံဃာထု တစ္ရပ္လံုးကိုလည္း နေဝတိန္ေတာင္ ျဖစ္ေစခဲ့သည္။ ဒကာဒကာမေတြကိုလည္း ေဝေဝ၀ါးဝါး ျဖစ္ေစခဲ့သည္။ အထူးအားျဖင့္ အာဏာပိုင္အဖြဲ႕အစည္း အႀကီးအကဲမ်ားကိုပင္ သံသယပြားေစခဲ့သည္။
ႏိုင္ငံေတာ္အစိုးရက ဘာကို ကူညီရမွာလဲ။ ဒကာဒကာမေတြက ဘာကို ကူညီရမွာလဲ။ သံဃာထုက ဘာကို ကူညီရမွာလဲ။ ေမးလိုက္ပါၿပီ။ ေျဖစမ္းပါဦး။
အေျဖမွာ “ဘုရားတပည့္ေတာ္တို႔၏ အနီးစပ္ဆံုးမွာရွိေသာ အတြင္းရန္ အလဇၨီ အဓမၼဝါဒီ အဝိနယဝါဒီတို႔ကို အျမန္ဆံုးဖယ္ရွားသုတ္သင္ရန္ ကူညီၾကပါ” တဲ့။ ဤအေျဖကေတာ့ “မဟာဟာသ” မဟုတ္ေတာ့ၿပီ။

သို႔ဆိုလွ်င္-

အေမး။ ။ အလဇၨီဆိုသည္မွာ ဘယ္သူနည္း။ အဓမၼဝါဒီဆိုသည္မွာ ဘယ္သူနည္း။ အဝိနယ ဝါဒီ ဆိုသည္မွာ ဘယ္သူနည္း။

အေျဖ။ ။ ၄င္းစာအုပ္-စာမ်က္ႏွာ(၉၈/၁၁၂/ ၁၄၀/၁၉၆)တို႔အရ “ပရဝါဒီမည္ေသာ ကြ်ႏု္ပ္မစိုးရိမ္ စာသင္သား၊ သင္ ပရဝါဒီ=တိတၳိဂိုဏ္းသား၊ ဝိဘဇၨဝါဒီအမည္ခံ-မစိုးရိမ္စာသင္သားအမည္ခံ-အဓမၼဝါဒီပုဂၢိဳလ္၊ မစိုးရိမ္စာသင္သား၏ အဓမၼဝါဒ အဝိနယဝါဒ” ဟူ၍ ေရးသားျပသထားခ်က္အရ မစိုးရိမ္စာသင္သားႏွင့္ သေဘာတူသူမ်ားကို ဆိုလိုပါသည္။
ဤအေျဖသည္ မွန္သေလာ- မွားသေလာဆိုသည္ကို စိစစ္ဆင္ျခင္ၾကည့္သင့္ပါသည္။ ေကာက္က်စ္ေသာ စိတ္ေစတနာျဖင့္ လုပ္ႀကံထားသည့္ မုသားဝါစာအေျဖမွ်သာ ျဖစ္ပါသည္။
အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ မစိုးရိမ္စာသင္သားႏွင့္ သေဘာတူသူမ်ားက အလဇၨီမဟုတ္ေၾကာင္း အစစ္ခံႏိုင္ၾက ပါသည္။ အဓမၼဝါဒီမဟုတ္ေၾကာင္း အစစ္ခံႏိုင္ၾကပါသည္။ အဝိနယဝါဒီမဟုတ္ေၾကာင္း အစစ္ခံႏိုင္ၾကပါသည္။

အကယ္၍ ႏိုင္ငံေတာ္အစိုးရထံမွ အကူအညီရရွိေအာင္ ေတာင္းဆိုႏိုင္သည္ ျဖစ္ျငားအံ့..။ ယင္းသို႔ျဖစ္သည္ ရွိေသာ္ ...

မစိုးရိမ္စာသင္သားႏွင့္ သေဘာတူသူမ်ားသည္-
အလဇၨီမ်ား ျဖစ္သည္-မျဖစ္သည္ တစ္ခ်က္၊
အဓမၼဝါဒီမ်ား ျဖစ္သည္-မျဖစ္သည္တစ္ခ်က္၊
အဝိနယဝါဒီမ်ား ျဖစ္သည္-မျဖစ္သည္တစ္ခ်က္၊
တိတၳိဂိုဏ္းသားမ်ား ျဖစ္သည္-မျဖစ္သည္တစ္ခ်က္၊
ပရဝါဒီမ်ား ျဖစ္သည္-မျဖစ္သည္ တစ္ခ်က္၊
သာသနဗာဟိရက=သာသနာ့ျပင္ပသားမ်ား ျဖစ္သည္-မျဖစ္သည္တစ္ခ်က္၊
သာသနာဖ်က္မ်ား ျဖစ္သည္-မျဖစ္သည္တစ္ခ်က္-

စသည္တို႔ကို “ႏိုင္ငံေတာ္႐ုပ္ျမင္သံၾကားအစီအစဥ္ တိုက္႐ိုက္ထုတ္လြင့္ေစလ်က္- ႏိုင္ငံေတာ္ျပန္တမ္းဝင္ ႏိုင္ငံေတာ္ဥပေဒအတည္ျပဳျဖင့္ အစစ္ခံသြားမည္” ျဖစ္ေၾကာင္း အတိအလင္း ေၾကညာခ်က္ ထုတ္ျပန္ေပးလိုသည္။

Read more...

လာလည္ၾကသူမ်ား

ဤဘေလာ့ဂ္၏ ရည္ရြယ္ခ်က္

ယခုအခါ ကမၻာတလႊားတြင္ရွိေနၾကေသာ ဓမၼဘေလာ့ဂ္ဂါမ်ားသည္ ေန ့စဥ္ႏွင့္ အမွ် အင္တာနက္ စာမ်က္ႏွာမ်ား ေပၚတြင္ ဓမၼႏွင့္သက္ဆိုင္ေသာ အေၾကာင္းအရာ အမ်ိဳးမ်ိဳးကို ပို ့စ္မ်ားေရးတင္လ်က္ ရွိေနၾကပါသည္။

ဘေလာ့ဂ္ဂါမ်ားမွ မိမိတို ့၏ကိုယ္ပိုင္ စာမ်က္ႏွာမ်ားမွတဆင့္ ေရးတင္ေနၾကသျဖင့္ ဖတ္ရႈေလ့လာသူမ်ားအတြက္ ေနရာမ်ားစြာသို ့ သြားေရာက္ ဖတ္ရႈေနၾကရပါသည္။

ထို ့ေၾကာင့္ စာဖတ္သူမ်ား အခ်ိန္ကုန္သက္သာေစရန္ႏွင့္ မိမိတို ့ ဖတ္ရႈလိုရာကို လြယ္လင့္တကူ ရွာေဖြနိဳင္ရန္ ေန ့စဥ္ေရးသား ေနၾကေသာ အေၾကာင္းအရာမ်ားကို တေနရာတည္းတြင္ စုစည္းေပးလိုေသာ ရည္ရြယ္ခ်က္ျဖင့္ ဤဘေလာ့ဂ္ကို စီစဥ္လိုက္ျခင္းျဖစ္ပါသည္။

ေျပာခ်င္တာမ်ားရွိရင္ ေရးေပးထားခဲ့ပါ

ျမန္မာျပကၡဒိန္

ျမန္မာျပကၡဒိန္
www.burmeseclassic.com မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။

  © Blogger templates The Professional Template by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP