* သဗၺဒါနံ ဓမၼဒါနံ ဇိနာတိ၊ * သဗၺရသံ ဓမၼရေသာ ဇိနာတိ။

* သဗၺဒါနံ ဓမၼဒါနံ ဇိနာတိ၊     * သဗၺရသံ ဓမၼရေသာ ဇိနာတိ။

နမတၳဳ ဗုဒၶါနံ နမတၳဳ ေဗာဓိယာ။ နေမာ ဝိမုတၱာနံ၊ နေမာ ဝိမုတၱိယာ။

ဘုရားရွင္တို ့အား ရွိခိုးပါ၏။
ဘုရားရွင္တို ့၏ မဂ္ဥာဏ္ ဖိုလ္ဥာဏ္အား ရွိခိုးပါ၏။
ကိေလသာတို ့မွ လြတ္ေျမာက္ေတာ္မူၾကေသာ ဘုရားရွင္တို ့အား ရွိခိုးပါ၏။
ထိုဘုရားရွင္တို ့၏ ဝိမုတၱိငါးပါးအား ရွိခိုးပါ၏။

ကရုဏာလက္မ်ား ကမ္းလင့္ေပးပါ...

ကရုဏာလက္မ်ား ကမ္းလင့္ေပးပါ...
စား၀တ္ေနေရးအဆင္ေျပေစရန္ ဆန္အိတ္လွဴျခင္း ႏွင့္ အျခားလိုအပ္သည္မ်ား လွဴဒါန္းျခင္းတို႔ျဖင့္ လစဥ္ ေထာက္ပံ့သြားမည္ျဖစ္ပါသည္။ သီလရွင္ႏွင့္ ေက်ာင္းသားမ်ား ေအာင္ျမင္စြာ ပညာသင္ၾကားႏိုင္ေရး အတြက္ အနီးကပ္စာျပေပးမည့္ ဆရာမ (၆) ဦးအား တစ္လလွ်င္ (၅) ေသာင္းက်ပ္ျဖင့္ ငွါးရမ္းေပးရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။ ပညာေရးအလွဴအား ေစတနာရွင္မ်ားမွလည္း ပါ၀င္ လွဴဒါန္းႏိုင္ပါသည္။ ေကာက္ခံရရွိေသာ အလွဴေငြမ်ားအား ဘဏ္စာအုပ္ထားရွိ၍ ေငြစာရင္းရွင္းတမ္းအား လစဥ္ေဖာ္ျပသြားမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ေက်ာင္းသား/ေက်ာင္းသူမ်ား၏ မွတ္တမ္းမ်ားအား အလွဴရွင္မ်ားထံသို႔လည္း ေပးပို႔သြားပါမည္။

ပညာေရးအလွဴေတာ္ ႏႈိးေဆာ္ခ်က္


ရန္ကုန္ျမိဳ႕ အေသာကာရာမ သီလရွင္စာသင္တုိက္မွ နဝမတန္း ေျဖဆုိမည့္ သီလရွင္ ဆရာေလးမ်ားအတြက္ ဆရာ၊ ဆရာမမ်ား လစဥ္ ထားေပးႏုိင္ရန္ ပညာေရးအလွဴရွင္မ်ား လုိအပ္ေနပါသည္။ ေရႊေစတီ ဘုန္းေတာ္ၾကီးသင္ပညာေရးေက်ာင္းတြင္လည္း ဆင္းရဲႏြမ္းပါးသည့္ ၉ တန္းႏွင့္ ၁၀ တန္း ေက်ာင္းသားမ်ား ေက်ာင္းအိပ္ေက်ာင္းစား ေနထုိင္ပညာဆည္းပူးႏုိင္ေရးအတြက္ ကူညီေထာက္ပံ့မည့္ ကုသုိလ္ရွင္မ်ား လုိအပ္လ်က္ ရွိပါသည္။ ေစတနာရွင္ အလွဴရွင္မ်ား အေနျဖင့္ ေထရဝါဒ ဗုဒၶဘာသာ လူငယ္မ်ားအသင္း http://www.mmtheravada.org ဖုန္း
09-73062811, 09-5505176 သုိ႔ ဆက္သြယ္လွဴဒါန္းၾကေစလုိပါသည္။

သီလရွင္ ဆရာေလးမ်ားႏွင့္ ကေလးမ်ား ဇြန္လအမီ ေက်ာင္းတက္ႏုိင္ေရးအတြက္ ကာလဒါန ကုသုိလ္အျဖစ္ သဒၶါတတ္အား နည္းမ်ားမဆုိ လွဴဒါန္းကူညီၾကပါရန္ ႏႈိးေဆာ္အပ္ပါသည္။

၀ိမုတၱိရသ အဖြဲ႔သားမ်ား

------------------------
ေနာက္ဆက္တြဲသတင္း.....

ပညာေရးအလွဴေတာ္လႉဒါန္းမည့္အစီအစဥ္

ေထရ၀ါဒဗုဒဘာသာ လူငယ္မ်ား အသင္းမွ ဦးစီး၍ (၂၀၁၁) ခုႏွစ္တြင္ န၀မတန္းသို႔ တက္ေရာက္မည့္ ေက်ာင္းသား (၂၅) ေယာက္ႏွင့္ ေက်ာင္းသူ (၂၅) ေယာက္အား ပညာေရးေထာက္ပံ့မႈျပဳလုပ္ေပးႏိုင္ရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။

ျပဳလုပ္မည့္အစီအစဥ္

ေက်ာင္းသားမ်ားအား ေရႊေစတီဘုန္းႀကီးေက်ာင္း (ဆရာေတာ္ ဦးေတဇႏၵိ၊ ခ/(၃) ရက္ကြက္၊ ေရႊေစတီေက်ာင္း၊ မဂၤလာဒုံၿမိဳ႕နယ္) တြင္ထားရွိမည္ျဖစ္ၿပီး ေက်ာင္းသားမ်ားသည္ မိမိတို႔ ဆႏၵအေလ်ာက္ ကိုရင္၀တ္လိုကလည္း ၀တ္ႏိုင္ပါသည္။ ေက်ာင္းသူမ်ားအား အေသာကာရာမ သီလရွင္စာသင္တိုက္ (ဆရာေလးေဒၚသုနႏၵာ (ဖုန္း-၀၉-၈၆၂၈၈၁၁)၊ ၀ါယာလက္ေစ်းမွတ္တိုင္၊ ေရႊႏွင္းဆီရပ္ကြက္၊ မဂၤလာဒံုၿမိဳ႕နယ္) တြင္ထားရွိပါမည္။ အေသာကာရာမေက်ာင္းမွ သီလရွင္မ်ားသာလက္ခံသည္ျဖစ္၍ ေက်ာင္းသူမ်ားမွာ သီလရွင္၀တ္ရပါမည္။ သီလရွင္မ်ားတက္ေရာက္ရမည့္ အ.ထ.က ေက်ာင္းမွာ အေသာကာရာမ ေက်ာင္းမွလက္ရွိ သီလရွင္မ်ား တက္ေရာက္ေနေသာ ေက်ာင္းျဖစ္၍ ပညာသင္ၾကားမႈတြက္ အခက္အခဲ မရွိႏိုင္ပါ။ စာသင္သူမ်ား စား၀တ္ေနေရးအဆင္ေျပေစရန္ ဆန္အိတ္လွဴျခင္း ႏွင့္ အျခားလိုအပ္သည္မ်ား လွဴဒါန္းျခင္းတို႔ျဖင့္ လစဥ္ ေထာက္ပံ့သြားမည္ျဖစ္ပါသည္။ သီလရွင္ႏွင့္ ေက်ာင္းသားမ်ား ေအာင္ျမင္စြာ ပညာသင္ၾကားႏိုင္ေရး အတြက္ အနီးကပ္စာျပေပးမည့္ ဆရာမ (၆) ဦးအား တစ္လလွ်င္ (၅) ေသာင္းက်ပ္ျဖင့္ ငွါးရမ္းေပးရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။ ပညာေရးအလွဴအား ေစတနာရွင္မ်ားမွလည္း ပါ၀င္ လွဴဒါန္းႏိုင္ပါသည္။ ေကာက္ခံရရွိေသာ အလွဴေငြမ်ားအား ဘဏ္စာအုပ္ထားရွိ၍ ေငြစာရင္းရွင္းတမ္းအား လစဥ္ေဖာ္ျပသြားမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ေက်ာင္းသား/ေက်ာင္းသူမ်ား၏ မွတ္တမ္းမ်ားအား အလွဴရွင္မ်ားထံသို႔လည္း ေပးပို႔သြားပါမည္။ အေသးစိတ္ေဆာင္ရြက္မည့္ အခ်က္အလက္မ်ားအားလည္း ဆက္လက္ေဖာ္ျပသြားပါမည္။

ေလ်ာက္ထားမည့္ သူမ်ား ျပည့္စုံရမည့္အခ်က္မ်ားမွာ

(က) ေက်ာင္းသူမ်ားမွာ သီလရွင္၀တ္ႏိုင္ရပါမည္။

(ခ ) မိဘမ်ားမွ ေနထိုင္ရန္ခြင့္ ျပဳသူျဖစ္ရပါမည္။

(ဂ ) စာသင္သားမ်ားေနထိုင္မည့္ ေက်ာင္းတြင္း စည္းကမ္းမ်ားကို တိက်စြာလိုက္နာရပါမည္။

(ဃ) ေက်ာင္းထားရန္ အမွန္တကယ္အခက္အခဲ ရွိေနသူျဖစ္ရပါမည္။

အထက္ပါအခ်က္အလက္မ်ားႏွင့္ ျပည့္စုံသူမ်ားသည္ ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာလွဴငယ္မ်ား အသင္းသို႔ ဆက္သြယ္ေမးျမန္းႏိုင္ပါသည္။ (http://mmtheravada.org)

ဆက္သြယ္ရန္လိပ္စာ

ကိုထြန္းထြန္းလိႈင္

ဖုန္း ၀၉-၇၃၀၆၂၈၁၁

htunhtunhlaing82@gmail.com

winthu.tbyo@gmail.com

thantzin83@gmail.com

Saturday, April 16, 2011

ဗုဒၶသာသနာ့ အလံေတာ္

ဗုဒၶရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရားသည္ မဟာသကၠရာဇ္ (၁၀၃)ခု ကဆုန္လျပည့္ ဗုဒၶဟူးေန႔ မိုးေသာက္ယံ၌ သမၼသမၺဳဒၶ ဘုရားအျဖစ္ ေရာက္ေတာ္မူခဲ့သည္။

ဘုရားရွင္သည္ ရတနာဃရ စတုတၳသတၱာဟ၌ စံေနေတာ္မူျပီးေနာက္ အဘိဓမၼာ(၇)က်မ္း ျဖစ္သည့္ ဓမၼသဂၤဏီ၊ ၀ိဘင္း၊ ဓာတုကထာ၊ ပုဂၢလပညတ္၊ ကထာ၀တၳဳ၊ ယမိုက္က်မ္း (၆)မ်ိဳးအထိ ဆင္ျခင္သံုးသပ္ေတာ္မူခဲ့သည္။ ေရာင္ျခည္ေတာ္မ်ား ထြက္ေပၚခဲ့ျခင္း မရွိေသးပါ။

ပ႒ာန္းေဒသနာေတာ္ႀကီး ဆင္ျခင္သံုးသပ္မွသာ ေရာင္ျခည္ေတာ္ေျခာက္သြယ္ ကြန္႔ျမဴးခဲ့သည္ဟု ဆိုခဲ့ၾကသည္။ ယင္းေရာင္ျခည္ေတာ္ ေျခာက္သြယ္သည္ကား---
၁။ နီလ ေရာင္ျခည္ေတာ္။
၂။ ပီတ ေရာင္ျခည္ေတာ္။
၃။ ေလာဟိတ ေရာင္ျခည္ေတာ္။
၄။ ၾသဒါတ ေရာင္ျခည္ေတာ္။
၅။ မဥၨိ႒ ေရာင္ျခည္ေတာ္။
၆။ ပဘႆရ ေရာင္ျခည္ေတာ္
စသည့္ ေရာင္ျခည္ေတာ္မ်ားပင္ ျဖစ္ပါသည္ဟု ေရွးေဟာင္းက်မ္းမ်ားအရ သိရွိခဲ့ရေပသည္။

၁။ နီလ ေရာင္ျခည္ေတာ္
နီလာေက်ာက္ကဲ့သို႔ ျပာညိဳေရာင္အဆင္းရွိျပီး ဗုဒၶဘုရားရွင္၏ ဆံေတာ္, မုတ္ဆိတ္ေတာ္, မ်က္၀န္းေတာ္တခို, စိမ္းညိဳေသာအရပ္ဌာနတို႔မွ ကြန္႔ျမဴးထြက္ေပၚလာသည့္ ေရာင္ျခည္ေတာ္။

၂။ ပီတ ေရာင္ျခည္ေတာ္
၀ါေရႊေသာအဆင္းရွိေသာ ေရာင္ျခည္ေတာ္၊ ျမတ္ဗုဒၶ၏ သိဂႌေရႊေလွာင္, အေရေတာ္, အသားေတာ္တို႔မွ စ၍ ၀ါေရႊေသာအရပ္ဌာနတို႔မွ ထြက္ေပၚကြန္႔ျမဴးသည့္ ေရာင္ျခည္ေတာ္။

၃။ ေလာဟိတ ေရာင္ျခည္ေတာ္
အနီေရာင္အဆင္းရွိျပီး ျမတ္ဗုဒၶ၏ အာေတာ္, လွ်ာေတာ္, ႏႈတ္ခမ္းေတာ္, ေျခဖ၀ါးေတာ္, လက္ဖ၀ါးေတာ္, ေျခသည္းေတာ္, လက္သည္းေတာ္တို႔မွစ၍ နီျမန္းေသာအရပ္ဌာနတို႔မွ ထြက္ေပၚကြန္႔ျမဴးသည့္ ေရာင္ျခည္ေတာ္။

၄။ ၾသဒါတ ေရာင္ျခည္ေတာ္
အျဖဴေရာင္အဆင္းရွိျပီး ျမဗုဒၶ၏ သြားေတာ္, စြယ္ေတာ္, အရိုးေတာ္, မ်က္ျဖဴေတာ္, ဥဏၰလံုေမႊရွင္ေတာ္ တို႔မွစ၍ ျဖဴေဖြးေသာအရပ္ဌာနတို႔မွ ထြက္ေပၚကြန္႔ျမဴးသည့္ ေရာင္ျခည္ေတာ္။

၅။ မဥၨိ႒ ေရာင္ျခည္ေတာ္
ပန္းေရာင္အဆင္းရွိသည့္ နီေမာင္းေသာ ေရာင္ျခည္ေတာ္ျဖစ္ျပီး ျမတ္ဗုဒၶ၏ ဆံဖ်ားေတာ္တေလွ်ာက္မွ ေအာက္ေျခဖ၀ါးေတာ္တိုင္ေအာင္ ေရႊကိုယ္ေတာ္အစိတ္အစိတ္မွ ထြက္ေပၚကြန္႔ျမဴးသည့္ ေရာင္ျခည္ေတာ္။

၆။ ပဘႆရ ေရာင္ျခည္ေတာ္
ျပိဳးျပိဳးျပက္ျပက္ အေရာင္စံုထြက္သည့္ ေရာင္ျခည္ေတာ္ျဖစ္ျပီး ျမတ္ဗုဒၶ၏ ေရႊကိုယ္ေတာ္အလံုးမွ ထြက္ေပၚကြန္႔ျမဴးသည္။

ျမတ္ဗုဒၶ ရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရား၏ ပ႒ာန္းေဒသနာေတာ္ႀကီး ဆင္ျခင္သံုးသပ္သည့္အခါမွ ထြက္ေပၚလာသည့္ ေရာင္ျခည္ေတာ္(၆)သြယ္သည္ အံ႔ၾသမကုန္၊ ရွိခိုးၾကည္ညိဳသဒၶါ ပြားမ်ား၍မကုန္ႏိုင္ေအာင္ ရွိလွေပသည္။

စာေရးသူသည္ ႀကီးက်ယ္ခန္႔ညား အံ႔ခ်ီးမကုန္ႏိုင္သည့္ ဗုဒၶရွင္ေတာ္ျမတ္၏ ေျခာက္သြယ္ေသာ ေရာင္ျခည္ေတာ္မ်ားကို အေျချပဳစံထားျပီး ဗုဒၶဘာသာႏိုင္ငံတိုင္းတြင္ ယေန႔သံုးစြဲေနၾကသည့္ သာသနာ့အလံေတာ္၏ အေျခခံ မူလအစ ျဖစ္ေပၚပံုကို အမွတ္မထင္ ဦးၾကည္စိုး ဒုလႅဘ-ရဟန္းျပဳဘက္မွ သူ၏မိတ္ေဆြ သား-မဂၤလာေဆာင္တြင္ ရရွိလာသည့္(ဆရာခ်စ္ေဆြ ဘေထြးေလး) ေရးသားသည့္ ဗုဒၶသာသနာ့အလံေတာ္ႏွင့္ ၾသကာသကန္ေတာ့ခန္း ဓမၼဒါနစာအုပ္ကေလးကို အမွတ္မထင္ ေတြ႔ရွိခဲ့ရျပီး ၾကည္ညိဳသဒၶါမဆံုး ေစတနာပီတိဖံုးကာ ေစတနာေစ့ေဆာ္သည့္စိတ္ေၾကာင့္ ေရးသားအပ္ပါေတာ့သည္။

၁၈၈၅-ခုႏွစ္ ကဆုန္လျပည့္ (ဗုဒၶဟူးေန႔)ကို ခမ္းနားသိုက္ျမိဳက္စြာ က်င္းပရန္ႏွင့္ ျမတ္ဗုဒၶ၏ ေရာင္ျခည္ေတာ္ေျခာက္ပါးတြင္ပါ၀င္သည့္ အေရာင္တို႔ကို ျမတ္ဗုဒၶ၏ အလံေတာ္အျဖစ္ အသံုးျပဳရန္ "ေအာ္လေကာ့" အမွဴးျပဳေသာ သီဟိုဠ္ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ားအား အၾကံေပးခဲ့ရာ သီဟိုဠ္ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ား အားလံုးကပင္ ႏွစ္သက္လက္ခံခဲၾကသည္။

ဗုဒၶအလံေတာ္ ဖြဲ႔စည္းေရးေကာ္မတီ တရပ္ကိုလည္း ကိုလံဘိုျမိဳ႔၌ ၁၈၈၅-ခုႏွစ္တြင္ ဖြဲ႔စည္းကာ ဗုဒၶအလံေတာ္ကို ၁၈၈၅-ခုႏွစ္ ေမလ (၂၈)ရက္ ကဆုန္လျပည့္ (ဗုဒၶဟူးေန႔)တြင္ အလံတင္၍ လႊင့္ထူ ခဲ့ေၾကာင္းႏွင့္ ၁၈၈၅-ခုႏွစ္ ဧျပီလ (၁၇)ရက္ေန႔ထုတ္ သတင္းစာတြင္ Sarasavi Sandaresa အမ်ားသိေစရန္ ေၾကညာခဲ့ျပီးမွ ယင္းအလံလႊင့္ထူျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း ၁၈၈၅-ခုႏွစ္ ဧျပီလ(၈)ရက္ေန႔တြင္ ျပန္လည္ျပဳျပင္ထားေသာ အလံကို ယင္းႏွစ္ Vesak day မွာ လႊင့္ထူခဲ့သည္။ ၁၈၈၅-ခုႏွစ္တြင္ အနာဂါရိက ဓမၼပါလာ Olcott ႏွင့္ Anagrik Dhamapala တို႔က ဗုဒၶသာသနာ့အလံကို ဂ်ပန္ျပည္ႏွင့္ ျမန္မာျပည္တို႔ကို တင္ပို႔ခဲ့ေၾကာင္း သိရွိခဲ့ရသည္။

၁၉၅၀-ျပည့္ႏွစ္ ေမလ (၂၅)ရက္ေန႔တြင္ က်င္းပေသာ World Fillowship of Buddhists ကမၻာ့ဗုဒၶဘာသာ ညီလာခံႀကီး၌ သီဟိုဠ္ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ား၏ အဆိုျပဳခ်က္အရ ဗုဒၶသာသနာ့အလံေတာ္ကိုပင္ ကမၻာ့ဗုဒၶ ဘာသာ သာသနာ့အလံေတာ္အျဖစ္ တညီတညြတ္တည္း အတည္ျပဳလက္ခံခဲ့ၾကသည္။

မူလအေျခခံက်က် ဗုဒၶသာသနာ့အလံေတာ္ကို ထုတ္လုပ္ရန္ အၾကံျပဳခဲ့သည့္ Henry Stell Olcott သည္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္တဦး ျဖစ္ျပီး ဗိုလ္မွဴးႀကီးေဟာင္းတဦးလည္း ျဖစ္ေၾကာင္းႏွင့္ အသက္ (၇၅)ႏွစ္အရြယ္ ၁၉၀၇-ခုႏွစ္ ေဖေဖာ္၀ါရီလ (၁)ရက္ေန႔တြင္ အိႏၵိယျပည္ အာဒယာျမိဳ႔တြင္ ကြယ္လြန္ခဲ့ေၾကာင္း မွတ္သားရမိပါသည္။

မည္သို႔ပင္ဆိုေစကာမူ စာေရးသူတို႔ ဉာဏ္မမီခဲ့သည့္ ျမတ္ဗုဒၶ၏ သာသနာ့အလံသည္ ဗုဒၶရွင္ေတာ္ျမတ္ ဘုရား၏ ခ်ီးက်ဴးမကုန္၊ အံ႔ၾသမကုန္၊ ထူးကဲမြန္ျမတ္လွသည့္ ေျခာက္သြယ္ေသာ ေရာင္ျခည္ေတာ္မ်ားျဖင့္ ထံုမြမ္းထားခဲ့၍ ၾကည္ညိဳသဒၶါ ပြားမ်ားခဲ့ရေပသည္။

ဗုဒၶသာသနာ့အလံေတာ္သည္ ဗုဒၶဘုရားရွင္၏ သာသနာ တည့္တံ႔ျပန္႔ပြားရာ ေနရာတိုင္းတြင္ ၾကည္ညိဳသဒၶါ ျပည့္၀စြာျဖင့္ တလြင့္လြင့္ ပ်ံ႔လြင့္လ်က္ ရွိေနမည္ ျဖစ္သည္။

က်မ္းကိုး။ ။
ဆရာခ်စ္ေဆြ-ဘေထြးေလး၏ ဗုဒၶသာသနာ့ အလံေတာ္ႏွင့္ ၾသကာသကန္ေတာ့ခန္း (ဓမၼဒါနစာအုပ္)မွ ျဖစ္ပါသည္။

ေရေက်ာ္ စိုးေအာင္
(ေရာင္ျပန္ မဂၢဇင္း (၂၀၁၀-ႏို၀င္ဘာလ)

Read more...

ဥပသမၸဒ ကမၼ၀ါစာ ( မဟာစည္ မူ )

မဟာစည္ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး စီစစ္ေတာ္မူထားေသာ
ဥပသမၸဒ ကမၼ၀ါစာ
ရဟန္းေလာင္းအား ျမန္မာသက္သက္ျဖင့္ ညႊန္ၾကားသင္ျပ ဆုမၼပံု

နေမာ တႆ ဘဂ၀ေတာ အရဟေတာ သမၼာသမၺဳဒၶႆ

ဥပဥမၸဒကံ မေဆာင္မီ ေရွးဦးစြာ ဥပဇၩာယ္ဆရာကို ယူေစရမည္ဟု ဗုဒၶျမတ္စြာ မိန္႔မွာေတာ္မူခဲ့ေသာေၾကာင့္ ယခုအခါ သင္ပဥၨင္းေလာင္း (တို႔) သည္ ဥပဇၩာယ္ဆရာကို ယူ(ၾက)ဦးေလာ့။
ဥပဇၩာေယာ ေမ (ေနာ) ဘေႏၲ ေဟာဟိ၊ ( ၃-ႀကိမ္ )
အရွင္ဘုရား၊ အရွင္ဘုရားသည္ ဘုရားတပည့္ေတာ္ (တို႔) ၏ အျပစ္ႀကီး အျပစ္ငယ္ကို ၾကည့္ရႈ၍ ဆိုဆုမၼေသာ ဥပဇၩာယ္ဆရာ ျဖစ္ေတာ္မူပါ အရွင္ဘုရား။
ပါသာဒိေကန သမၸာေဒဟိ ( သမၸာေဒထ ) ( ၃-ႀကိမ္ )။
ၾကည္ညိဳဘြယ္ကိုေဆာင္ေသာ ကိုယ္အမူအရာ ႏႈတ္အမူအရာ စိတ္အမူအရာႏွင့္ ျပည့္စံု (ၾက) ေစေလာ့့။ ( ျပည့္စံုေအာင္ အားထုတ္၍ ေနထိုင္ၾကရမည္ )။
အာမ ဘေႏၲ။ ( ေကာင္းပါျပီဘုရား ျပည့္စံုေစပါမည္ )။
(ဥပဇၩာယ္ဆရာဆိုတာ တပည့္ရဟန္းသစ္အား ၀ိနည္းသိကၡာပုဒ္မ်ားႏွင့္ အညီ က်င့္တတ္-ေနထိုင္တတ္ေအာင္ သားငယ္ကို ေစာင့္ေရွာက္ေသာ ဖခင္ကဲ့သို႔ သင္ျပဆုမၼေပးတဲ့ ဆရာျမတ္ပဲ၊ ဥပဇၩာယ္ယူထားတဲ့ တပည့္ ကလဲ ဥပဇၩာယ္ဆရာကို ဖခင္ကဲ့သို႔ ရိုေသေလးစားရတယ္ )။
ဥပဇၩာယ္ယူေစျပီးလွ်င္ သပိတ္သကၤန္းကို ေျပာၾကားရမည္ဟု ဗုဒၶ ျမတ္စြာ မိန္႔မွာေတာ္မူခဲ့ေသာေၾကာင့္ ယခုအခါ သင္ပဥၨင္းေလာင္း(တို႔) အား သပိတ္သကၤန္းကို ေျပာၾကားမယ္။ ( ဒီလိုေျပာၾကားရတာကလဲ ဘုရား လက္ထက္ေတာ္ ကာလတုန္းက ရဟန္းခံၾကရာမွာ ဥပဇၩာယ္ဆရာက ေပးတဲ့ သပိတ္သကၤန္းနဲ႔ ရဟန္းခံေပးၾကတာပဲ မ်ားတယ္၊ ဒါေၾကာင့္ ေခတၱ ခဏ ငွါးတာေလလားလို႔ သံသယျဖစ္ဖြယ္ ရွိေနတဲ့အတြက္ အဲဒီလို သံသယ မျဖစ္ရေအာင္ ရဟန္းေလာင္း၏ ကိုယ္ပိုင္ သပိတ္ သကၤန္းမ်ား ျဖစ္ေၾကာင္းေျပာၾကားရျခင္း ျဖစ္တယ္။

အဲဒီတုန္းက အစဥ္အလာအရ ယခုအခါမွာလဲ ကိုယ္ပိုင္ သပိတ္ သကၤန္းျဖစ္ေၾကာင္း ထင္ရွားေအာင္ ေျပာၾကားရတာပဲ။)
သင္ပဥၨင္းေလာင္း(တို႔)၏ ေရွ႔၌ခ်ထားေသာ (အသီးသီးေသာ) သပိတ္ဟာ သင္ (တို႔) ၏ ကိုယ္ပိုင္ သပိတ္ပဲ၊ အဲဒါကို မိမိ (တို႔) ၏ ကိုယ္ပိုင္သပိတ္လို႔ မွတ္ (ထားၾက)။
သပိတ္ေပၚမွာတင္ထားတဲ့ (အသီးသီးေသာ) ႏွစ္ထပ္သကၤန္း ႀကီးဟာ သင္ (တို႔) ၏ ကိုယ္ပိုင္ ႏွစ္ထပ္သကၤန္းႀကီးပဲ၊ အဲဒါကို မိမိ (တို႔) ၏ ကိုယ္ပိုင္ ႏွစ္ထပ္သကၤန္းႀကီးလို႔ မွတ္ (ထားၾက)။
သင္ (တို႔) ၏ ကိုယ္မွာရံုထားတဲ့ ဧကသီသကၤန္းဟာ သင္ (တို႔) ၏ ကိုယ္ပိုင္ ဧကသီသကၤန္းပဲ၊ အဲဒါကို မိမိ(တို႔)၏ ကိုယ္ပိုင္ ဧကသီသကၤန္းလို႔ မွတ္ (ထားၾက)။
သင္ (တို႔) ၏ ခါးမွာ၀တ္ထားတဲ့ သင္းပိုင္သကၤန္းဟာ သင္ (တို႔) ၏ ကိုယ္ပိုင္ ခါး၀တ္သင္းပိုင္သကၤန္းပဲ၊ အဲဒါကို မိမိ (တို႔) ၏ ကိုယ္ပိုင္ ခါး၀တ္သင္းပိုင္သကၤန္းလို႔ မွတ္ (ထားၾက)။
( ရဟန္းေလာင္းမွာ ယခုေျပာခဲ့တဲ့ သပိတ္တလံုးနဲ႔ သကၤန္း သံုးထည္ ျပည့္စံုရတယ္၊ အဲဒီ သပိတ္တလံုးနဲ႔ သကၤန္းသံုးထည္ ျပည့္စံုယင္ သပိတ္သကၤန္း ျပည့္စံုျပီလို႔ ဆိုရတယ္၊ အဲဒီလို ျပည့္စံုမွ ရဟန္း ခံေပးရတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အဲဒီ သပိတ္သကၤန္းမ်ား ျပည့္စံုေၾကာင္း ထင္ရွားေအာင္လို႔ ယခုေျပာၾကားရတာပဲ)။

( အမည္မွည့္ပံု )။ ။ ယခုအခါ ဥပသမၸဒကံ ေဆာင္ရာ၌ ဉတ္ကမၼ၀ါစာ ရြတ္ဖတ္၍ လြယ္ကူေစျခင္းအက်ိဳးငွါ ရဟန္းေလာင္းကို နာဂ-ဟု အမည္သစ္ မွည့္ပါ၏၊ သံဃာေတာ္အရွင္ျမတ္တို႔က ရဟန္းေလာင္းကို နာဂ-ဟု မွတ္ေတာ္မူၾကပါ၊ ရဟန္းေလာင္းကလဲ မိမိအမည္ကို နာဂ-ဟု မွတ္ထားပါ။
( ရဟန္းေလာင္း ၂-ပါးျဖစ္လွ်င္ အႀကီးရဟန္းေလာင္းကို နာဂ-ဟု မွည့္ပါ၏၊ အငယ္ရဟန္းေလာင္းကို ဒတၱ-ဟု မွည့္ပါ၏-ဟူ၍၄င္း။
၃-ပါးျဖစ္လွ်င္ အႀကီးဆံုးရဟန္းေလာင္းကို နာဂ-ဟု မွည့္ပါ၏၊ အလတ္ရဟန္းေလာင္းကို ဒတၱ-ဟု မွည့့္ပါ၏၊ အငယ္ရဟန္းေလာင္းကို မိတၱ-ဟု မွည့္ပါ၏ ဟူ၍၄င္း။
၄-ပါးရွိလွ်င္ ၂-ပါးတစံု ၂-ပါးတစံုျပဳ၍၊ သို႔မဟုတ္ အႀကီး ၂-ပါးကို တစံု ၊ အငယ္ ၂-ပါးကို တစံု ျပဳ၍ ထို ၂-စံုတြင္ တစံုတစံုထဲမွ အႀကီး ၂-ပါးကို နာဂ-ဟု မွည့္ပါ၏၊ အငယ္ ၂-ပါးကို ဒတၱ-ဟု မွည့္ပါ၏-ဟူ၍၄င္း။
၆-ပါးစသည္ရွိလွ်င္ အစဥ္အတိုင္း သံုးပါးစီ တစုတစုျပဳ၍ ထိုတစု တစုထဲမွ အႀကီးရဟန္းေလာင္းမ်ားကို နာဂ-ဟု မွည့္ပါ၏၊ အလတ္ ရဟန္းေလာင္းမ်ားကို ဒတၱ-ဟု မွည့္ပါ၏၊ အငယ္ရဟန္းေလာင္းမ်ားကို မိတၱ-ဟု မွည့္ပါ၏-ဟူ၍၄င္း အမည္မွည့္ ေၾကျငာျပီးလွ်င္၊ သံဃာေတာ္ အရွင္ျမတ္တို႔က ထို ၂-ပါးထဲက အႀကီးရဟန္းေလာင္းကို နာဂ-ဟု၊ အငယ္ရဟန္းကို ဒတၱ-ဟု မွတ္ေတာ္မူၾကပါ-ဟူ၍၄င္း။
ထို ၃-ပါးထဲမွ အႀကီးကို နာဂ-ဟု, အလတ္ကို ဒတၱ-ဟု, အငယ္ကို မိတၱ-ဟု မွတ္ေတာ္မူၾကပါ-ဟူ၍၄င္း။
ထို ၂-စံုထဲမွ အႀကီး ၂-ပါးကို နာဂ-ဟု, အငယ္ ၂-ပါးကို ဒတၱ-ဟု, မွတ္ေတာ္မူၾကပါ-ဟူ၍၄င္း။
ထိုတစုတစုထဲမွ အႀကီးရဟန္းေလာင္းမ်ားကို နာဂ-ဟု, အလတ္ ရဟန္းေလာင္းမ်ားကို ဒတၱ-ဟု, အငယ္ ရဟန္းေလာင္းမ်ားကို မိတၱ-ဟု, မွတ္ေတာ္မူၾကပါ-ဟူ၍၄င္း၊ ရဟန္းေလာင္းမ်ားကလဲ မိမိတို႔၏ အမည္သစ္ကို နာဂ, ဒတၱ, မိတၱဟု အသီးသီး မွတ္ထားၾက-ဟူ၍၄င္း ေျပာၾကားရာ၏။)
ဥပသမၸဒကံ ေဆာင္ရာ၌ ဉတ္ကမၼ၀ါစာ ရြတ္ဖတ္၍ လြယ္ကူေစျခင္း အက်ိဳးငွါ၄င္း၊ ဂရုဂါရ၀ ျဖစ္ေစျခင္းအက်ိဳးငွါ၄င္း ရဟန္းေလာင္း(တို႔)၏ ဥပဇၩာယ္ဆရာေတာ္ အရွင္ျမတ္ကို (အရွင္) တိႆ-ဟု အမည္သစ္ မွည့္ပါ၏၊ သံဃာေတာ္အရွင္ျမတ္တို႔က ရဟန္းေလာင္း(တို႔) ၏ ဥပဇၩာယ္ဆရာေတာ္ကို (အရွင္) တိႆ-ဟု အမည္သစ္ျဖင့္ မွတ္ေတာ္ မူၾကပါဘုရား၊ (ဥပဇၩာယ္ဆရာေတာ္ အရွင္ျမတ္ကလဲ မိမိ၏အမည္ကို (အရွင္) တိႆ-ဟု မွတ္ေတာ္မူပါ အရွင္ဘုရား။)

( သံဃာ့အလယ္မွ အျပင္ထုတ္ပံု )
ပဥၨင္းေလာင္း နာဂ ( ဒတၱ-မိတၱ-တို႔ )၊ ယခုအခါ သင္ (တို႔) အား ညႊန္ၾကားသင္ျပရန္ အခ်ိန္က်ေရာက္လာျပီ၊ သို႔ေသာ္လဲ သံဃာေတာ္၏ အလယ္မွာ ညႊန္ၾကားသင္ျပရန္ မသင့္ေတာ္တဲ့အတြက္ မတ္တတ္ထျပီး သံဃာေတာ္ကို လက္အုပ္ခ်ီကာ ေနာက္ဆုတ္ေနာက္ဆုတ္ ထြက္သြားပါ၊ (တိုးတိုးမွန္မွန္ေျပာတဲ့စကားကို သံဃာေတာ္မ်ား မၾကားေလာက္ရာ နားမလည္ေလာက္ရာ) တဆယ့္ႏွစ္ေတာင္ထြာခန္႔ ေ၀းကြာတဲ့ ဟိုအရပ္မွာ ေခတၱခဏ ရပ္တည္ေနပါေခ်။(အဲဒီနရာသို႔ ငါ-လာ၍ ညႊန္ၾကား သင္ျပေပးပါမည္)။

(ရဟန္းေလာင္းတပါးအတြက္ အႏုသာသကသမၼဳတိဉတ္)
သုဏာတု ေမ ဘေႏၲ သံေဃာ၊ နာေဂါ အာယသၼေတာ တိႆႆ ဥပသမၸဒါေပေကၡာ၊ ယဒိ သံဃႆ ပတၱကလႅံ၊ အဟံ နာဂံ အႏုသာေသယ်ံ။

( ၂-ပါးအတြက္ သမုစၥယဉတ္ )
သုဏာတု ေမ ဘေႏၲ သံေဃာ၊ နာေဂါ စ ဒေတၱာ စ အာယသၼေတာ တိႆႆ ဥပသမၸဒါေပကၡာ၊ ယဒိ သံဃႆ ပတၱကလႅံ၊ အဟံ နာဂံ စ ဒတၱံ စ အႏုသာေသယ်ံ။
( ၃-ပါးအတြက္ )
သုဏာတု ေမ ဘေႏၲ သံေဃာ၊ နာေဂါ စ ဒေတၱာ စ မိေတၱာ စ အာယသၼေတာ တိႆႆ ဥပသမၸဒါေပကၡာ၊ ယဒိ သံဃႆ ပတၱကလႅံ၊ အဟံ နာဂံ စ ဒတၱံ စ မိတၱံ စ အႏုသာေသယ်ံ။
( ၂-ပါးအတြက္ ဒြႏၵသမာသဉတ္ )
သုဏာတု ေမ ဘေႏၲ သံေဃာ၊ နာဂဒတၱာ အာယသၼေတာ တိႆႆ ဥပသမၸဒါေပကၡာ၊ ယဒိ သံဃႆ ပတၱကလႅံ၊ အဟံ နာဂဒေတၱ အႏုသာေသယ်ံ။
( ၃-ပါးအတြက္ ဒြႏၵ )
သုဏာတု ေမ ဘေႏၲ သံေဃာ၊ နာဂဒတၱမိတၱာ အာယသၼေတာ တိႆႆ ဥပသမၸဒါေပကၡာ၊ ယဒိ သံဃႆ ပတၱကလႅံ၊ အဟံ နာဂဒတၱမိေတၱ အႏုသာေသယ်ံ။

(နာဂဒတၱမိတၱ အမ်ားအတြက္ သမုစၥယဉတ္)
သုဏာတု ေမ ဘေႏၲ သံေဃာ၊ နာဂါ စ ဒတၱာ စ မိတၱာ စ အာယသၼေတာ တိႆႆ ဥပသမၸဒါေပကၡာ၊ ယဒိ သံဃႆ ပတၱကလႅံ၊ အဟံ နာေဂ စ ဒေတၱ စ မိေတၱ စ အႏုသာေသယ်ံ။
(နာဂဒတၱ ၂-စံုအတြက္ ဒြန္ဉတ္မွာ ၂-ပါးအတြက္ ဒြႏၵႏွင့္ ပါဠိတူ၏။ နာဂဒတၱမိတၱ အမ်ားအတြက္ဒြန္မွာ ၃-ပါးအတြက္ ဒြႏၵႏွင့္ ပါဠိအတူပင္)

( ညႊန္ၾကားသင္ျပပံု )။ ။ စူးစိုက္ျပီးနားေထာင္(ၾက)ပါ ပဥၨင္းေလာင္း နာဂ (ဒတၱ-မိတၱတို႔)၊ယခုအခါ သင္(တို႔)သည္ အမွန္ကို ေျဖဆိုေလွ်ာက္ထားရမည့္အခါ၊ အဟုတ္ကို ေျဖဆို ေလွ်ာက္ထားရမည့္အခါ ျဖစ္သည္၊ သင္(တို႔)၏ သႏၲာန္၌ ျဖစ္ေပၚလ်က္ရွိေသာ အေၾကာင္းအရာအမႈ ၀တၳဳသေဘာကို သံဃာ့အလယ္၌ သမၼဳတိရေသာမေထရ္က ေမးျမန္းတဲ့ အခါမွာ ထင္ရွားရွိလွ်င္ ဟုတ္မွန္လွ်င္ ရွိပါသည္ဘုရား၊ ဟုတ္ပါသည္ဘုရား ဟု ေလွ်ာက္ထားေျဖဆို(ၾက)ရမည္၊ ထင္ရွားမရွိလွ်င္ မဟုတ္မမွန္လွ်င္ မရွိပါဘုရား မဟုတ္ပါဘုရားဟု ေလွ်ာက္ထား ေျဖဆို(ၾက)ရမည္။ မေလွ်ာက္၀ံ႔ မေျဖဆို၀ံ႔ပဲ ေၾကာက္ရြ႔ံမေန(ၾက)နဲ႔၊ ရဲရဲရင့္ရင့္ ပီပီသသ အသံက်ယ္က်ယ္နဲ႔ ေလွ်ာက္ထား ေျဖဆို(ၾက)ရမည္၊ ရွက္စရာေတြကိုေမးရမည္လားဟု ႏွလံုးမသာ မ်က္ႏွာမလွ မရွိ(ၾက)နဲ႔၊ ယခုေျပာမည့္ အျခင္းအရာအားျဖင့္ သင္ (တို႔) ကို ေမးၾကလိမ့္မယ္၊
သင္(တို႔)မွာ ဤသို႔ေသာအနာမ်ား ရွိသလား၊ (ကု႒ံ) ႏူနာရွိသလား (ဒီလိုလဲ ေမးၾကလိမ့္မယ္၊ အမွန္အတိုင္း ေျဖရံုပဲ၊ မရွိဘူးမဟုတ္လား၊ မရွိယင္ မရွိပါဘုရားလို႔ ေလွ်ာက္ထားေျဖဆိုရမယ္။)
ေနာက္ျပီးေတာ့ (ဂေ႑ာ) ထြတ္ျမင္းေခၚဆို အသားပို ျမင္းဖုနာ ရွိသလား၊ (ဒီလိုလဲ ေမးၾကလိမ့္မယ္၊ မရွိယင္ မရွိပါဘုရားလို႔ ေလွ်ာက္ထားေျဖဆိုရမယ္။)
ေနာက္ျပီးေတာ့ (ကိလာေသာ) အေရျပားတြင္ နီျဖဴအကြက္ သမင္ယက္ သမင္ျဖဴအနာ ရွိသလား၊ (ဒီလိုလဲ . . ေျဖဆိုရမယ္)။
ေနာက္ျပီးေတာ့ (ေသာေသာ) ေခ်ာင္းဆိုးေသြးပါ အဆုတ္နာ ျမစ္ေျခာက္နာ ရွိသလား၊ (ဒီလိုလဲ . . ေျဖဆိုရမယ္။)

ေနာက္ျပီးေတာ့ (အပမာေရာ) သည္းေျခရူူး နတ္ဖမ္းစားရူးနာ ရွိသလား၊ (ဒီလိုလဲ ေမးၾကလိမ့္မယ္၊ အမွန္အတိုင္း ေျဖရံုပဲ၊ မရွိဘူး မဟုတ္လား၊ မရွင္ယင္ မရွိပါဘုရားလို႔ ေလွ်ာက္ထားေျဖဆိုရမယ္။)
(ဒီလိုေမးရတာကလဲ အေၾကာင္းရွိတယ္၊ ဘုရားလက္ထက္ေတာ္ကာလ တုန္းက ယခုေျပာခဲ့တဲ့ ႏူနာအစရွိေသာ အနာႀကီးငါးမ်ိဳး စြဲကပ္ေနတဲ့ သူေတြက သမားေတာ္ ဆရာဇီ၀က၏ အကုအသ ခံခ်င္တဲ့အတြက္ သာသနာေတာ္မွာ ၀င္ျပီး ရဟန္းျပဳၾကတယ္၊ ေရာဂါေပ်ာက္တဲ့အခါ က်ေတာ့ လူ႔ေဘာင္ ျပန္ထြက္သြားၾကတယ္၊ အဲဒါကို အေၾကာင္းျပဳျပီး ဆရာဇီ၀က-က ကဲ့ရဲ႔တယ္၊ ေနာက္ျပီးေတာ့ ဗုဒၶသာသနာေတာ္မွာ စက္ဆုပ္ဖြယ္ေရာဂါ စြဲကပ္ေနတဲ့သူေတြ မရွိသင့္ဘူး၊ အဲဒီ အေၾကာင္း မ်ားေၾကာင့္ ျမတ္စြာဘုရားက အနာႀကီးငါးမ်ိဳး စြဲကပ္ေနတဲ့လူကို ရွင္ရဟန္း ျပဳမေပးရ-လို႔ သိကၡာပုဒ္ ပညတ္ေတာ္မူတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ယခုေျပာခဲ့တဲ့အတိုင္း ေမးၾကလိမ့္မယ္၊ ေမးတဲ့အခါမွာ အမွန္အတိုင္း ေျဖရံု ပါပဲ၊ မရွိယင္ မရွိပါဘုရားလို႔ ေျဖဆိုရမယ္။)
ေနာက္ျပီးေတာ့ လူသားစင္စစ္ ဟုတ္ရဲ႔လားလို႔လဲ ေမးၾကလိမ့္မယ္၊ (အဲဒီလို ေမးရတာကေတာ့ ဘုရားလက္ထက္ေတာ္ ကာလတုန္းက နဂါးတေကာင္က သာသနာေတာ္ကို ၾကည္ညိဳတာနဲ႔ လူေယာင္ဖန္ဆင္းျပီး သံဃာေတာ္မ်ားထံ ရဟန္းအျဖစ္ ေတာင္းပန္တယ္၊ သံဃာေတာ္က အဲဒီနဂါးကို လူသားထင္ျပီး ရဟန္းျပဳေပးလိုက္တယ္၊ ေနာက္က်ေတာ့ သူ႔အမႈမွန္က ေပၚလာတယ္၊ အဲဒီအခါ လူသားမဟုတ္တဲ့သူကို ရဟန္းျပဳ မေပးထိုက္တဲ့အတြက္ ျမတ္စြာဘုရားက-တိရစၧာန္ကို ရဟန္းျပဳ မေပးရ-လို႔ သိကၡာပုဒ္ ပညတ္ေတာ္မူတယ္၊ ဒါေၾကာင့္ လူသားစင္စစ္ ဟုတ္ရဲ႔လားလို႔ ေမးရတာပဲ၊ သင္ပဥၨင္ေလာင္း (တို႔) ကေတာ့ လူသားျဖစ္ေၾကာင္း ထင္ရွားေနပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဟုတ္ပါတယ္ဘုရားလို႔ ေလွ်ာက္ထားေျဖဆိုရံုပါပဲ။)
ေနာက္ျပီးေတာ့ ေယာက်္ားစင္စစ္ ဟုတ္ရဲ႔လားလို႔လဲ ေမးၾကလိမ့္ မယ္၊ ဟုတ္ယင္ ဟုတ္ပါတယ္ဘုရားလို႔ ေလွ်ာက္ထားေျဖဆိုရမယ္။
ေနာက္ျပီးေတာ့ ကိုယ့္ကိုယ္ကို အစိုးပိုင္သူ ဟုတ္ရဲ႔လား လို႔လဲ ေမးၾကလိမ့္မယ္၊ ဒီလိုေမးရတာကလဲ ေရွးတုန္းက ကၽြန္-ဆိုတာရွိခဲ့တယ္၊ အဲဒီကၽြန္ဟာ သူ႔ကိုယ္ကိုယ္ သူ အစိုးမပိုင္ဘူး၊ သူ႔အရွင္သခင္က အစိုးပိုင္ေနတယ္၊ ယခုေခတ္မွာေတာ့ အဲဒီလို ကၽြန္-ဆိုတာ မရွိပါဘူး၊ ဒါေၾကာင့္ ကိုယ့္ကုိယ္ကို အစိုးပိုင္သူ ဟုတ္ရဲ႔လားလို႔ ေမးတဲ့အခါ ဟုတ္ပါတယ္ဘုရားလို႔ ေလွ်ာက္ထားေျဖဆိုရမယ္။
ေနာက္ျပီးေတာ့ ေၾကြးျမီကင္းသူ ဟုတ္ရဲ႔လားလို႔လဲ ေမးၾက လိမ့္မယ္။ ေၾကြးမည္ကင္းသူ ဟုတ္ယင္ ဟုတ္ပါတယ္ဘုရားလို႔ ေလွ်ာက္ထား ေျဖဆိုရမယ္။
ေနာက္ျပီးေတာ့ မင္းမႈထမ္းအျဖစ္မွ ကင္းလြတ္သူ ဟုတ္ရဲ႔လား လို႔လဲ ေမးၾကလိမ့္မယ္၊ ဟုတ္ယင္ ဟုတ္ပါတယ္ဘုရားလို႔ ေလွ်ာက္ထားေျဖဆိုရမယ္၊ ယခုေခတ္မွာ မင္းမႈထမ္း ဟုတ္ေပမဲ့ အခြင့္ယူထားခိုက္မွာ ဆိုယင္ မင္းမႈထမ္းအျဖစ္မွ ကင္းလြတ္ေနတယ္လို႔ပဲ ယူရပါတယ္။
ေနာက္ျပီးေတာ့ ရဟန္းျပဳရန္ မိခင္ဖခင္တို႔က ခြင့္ျပဳသူ ဟုတ္ရဲ႔လား လို႔လဲ ေမးၾကလိမ့္မယ္၊ ဗုဒၶသာသနာ၀င္မိဖေတြက ခြင့္ျပဳတာခ်ည္းပါပဲ၊ ခြင့္ျပဳတယ္မဟုတ္လား၊ မိဖမရွိသူဆိုယင္ေတာ့ ခြင့္ေတာင္းဘို႔ေတာင္ မလိုပါဘူး၊ ဒါေၾကာင့္ ခြင့္ျပဳသူ ဟုတ္ရဲ႔လားလို႔ ေမးယင္ ဟုတ္ပါတယ္ ဘုရားလို႔ ေလွ်ာက္ထားေျဖဆိုရမယ္။
ေနာက္ျပီးေတာ့ အသက္ႏွစ္ဆယ္ ျပည့္ျပီလားလို႔လဲ ေမးၾက လိမ့္မယ္၊ ၁၉-ႏွစ္ႏွင့္ သံုးလ ငါးလ ဆိုယင္ အသက္ႏွစ္ဆယ္ ျပည့္ျပီလို႔ ဆိုရတယ္၊ ဒါေၾကာင့္ အဲဒီလို အသက္ႏွစ္ဆယ္ ျပည့္ေနရင္ ျပည့္ပါျပီဘုရား လို႔ ေလွ်ာက္ထားေျဖဆိုရမယ္။
ေနာက္ျပီးေတာ့ သင္ပဥၨင္းေလာင္း(တို႔)မွာ သပိတ္ သကၤန္း ျပည့္စံု ပါျပီလားလို႔လဲ ေမးၾကလိမ့္မယ္၊ ဒါကေတာ့ ခုတင္က ေျပာခဲ့တဲ့အတိုင္း ျပည့္စံုေနေၾကာင္း ထင္ရွားေနပါျပီ၊ ဒါေၾကာင့္ ျပည့္စံုပါျပီဘုရားလို႔ ေလွ်ာက္ထား ေျဖဆိုရမယ္။
ေနာက္ျပီးေတာ့ သင္ဟာ အဘယ္အမည္ရွိသလဲလို႔လဲ ေမးၾကလိမ့္ မည္၊ သင့္ကို နာဂ-လို႔ အမည္သစ္ မွည့္ထားတယ္၊ ဒါေၾကာင့္ ဘုရားတပည့္ေတာ္ နာဂ အမည္ရွိပါသည္ဘုရားလို႔ ေလွ်ာက္ထား ေျဖဆိုရ မယ္။ ယခု ငါေမးၾကည့္မယ္ ေျဖဆိုၾကည့္စမ္း၊ သင္ဟာ အဘယ္အမည္ ရွိသလဲ၊ (ဘုရားတပည့္ေတာ္ နာဂ အမည္ရွိပါသည္ဘုရား)(၂-၃-ႀကိမ္ေမးၾကည့္ပါ)

ေနာက္ျပီးေတာ့ သင္၏ ဥပဇၩာယ္ဆရာဟာ အဘယ္အမည္ရွိပါ သလဲ-လို႔လဲ ေမးၾကလိမ့္မယ္၊ သင္၏ ဥပဇၩာယ္ဆရာေတာ္ကို အရွင္တိႆ လို႔ အမည္မွည့္ထားတယ္၊ ဒါေၾကာင့္ ဘုရားတပည့္ေတာ္၏ ဥပဇၩာယ္ ဆရာေတာ္သည္ အရွင္တိႆမေထရ္ အမည္ရွိပါသည္ဘုရားလို႔ ေလွ်ာက္ထားေျဖဆိုရမယ္။(၂-၃-ႀကိမ္ ေမးၾကည့္ပါ)။
သံဃာ့အလယ္မွာ ေမးျမန္းစိစစ္မည့္ ေမးခြန္းမ်ားႏွင့္စပ္၍ ေလွ်ာက္ထား ေျဖဆိုပံုမ်ားကို သင္ပဥၨင္းေလာင္းအား ညႊန္ၾကားသင္ျပျပီးျပီ၊ ငါသည္ သင္ႏွင့္အတူ သံဃာ့ထံသို႔ မသြားအပ္-မသြားေကာင္းဘူး၊ ဒါေၾကာင့္ ဒီေနရာမွာပဲ ေခတၱရပ္တည္ေနရစ္ဦး၊ သံဃာေတာ္က လာခဲ့ရန္ ေခၚတဲ့အခါက်မွ သံဃာေတာ္ကို လက္အုပ္ခ်ီျပီး လာခဲ့ရမယ္။
(ပဥၨင္းေလာင္း ၂-၃-ပါး စသည္တို႔ကို ညႊန္ၾကားသင္ျပေသာအခါ စကားလံုးမ်ားကို သင့္ေလ်ာ္ေအာင္ ျပင္၍ ေျပာဆိုရာ၏ )

( ရဟန္းေလာင္း ၁-ပါး သံဃာ့အလယ္သို႔ သြင္းရန္ ဉတ္ )
သုဏာတု ေမ ဘေႏၲ သံေဃာ၊ နာေဂါ အာယသၼေတာ တိႆႆ ဥပသမၸဒါေပေကၡာ၊ အႏုသိေ႒ာ ေသာ မယာ၊ ယဒိ သံဃႆ ပတၱကလႅံ၊ နာေဂါ အာဂေစၧယ်။ ( လာခဲ့ေတာ့လို႔ ေခၚပါ )

( ၂-ပါး ၃-ပါးအတြက္ သမုစၥယၾသသာရဏ ဉတ္ )
သုဏာတု ေမ ဘေႏၲ သံေဃာ၊ နာေဂါ စ ဒေတၱာ စ ( မိေတၱာ စ ) အာယသၼေတာ တိႆႆ ဥပသမၸဒါေပကၡာ၊ အႏုသိ႒ာ ေတ မယာ၊ ယဒိ သံဃႆ ပတၱကလႅံ၊ နာေဂါ စ ဒေတၱာ စ ( မိေတၱာ စ ) အာဂေစၧယ်ံဳ။

( အမ်ားမွ ၃-ပါးကို သြင္းရန္ သမုစၥယဉတ္ )
သုဏာတု ေမ ဘေႏၲ သံေဃာ၊ နာဂါ စ ဒတၱာ စ မိတၱာ စ အာယသၼေတာ တိႆႆ ဥပသမၸဒါေပကၡာ၊ အႏုသိ႒ာ ေတ မယာ၊ ယဒိ သံဃႆ ပတၱကလႅံ၊ ပဌမ၀ေဂၢ နာေဂါ စ ဒေတၱာ စ မိေတၱာ စ အာဂေစၧယ်ံဳ၊
( ပဌမအစု ၃-ပါး လာခဲ့ၾကလို႔ ေခၚပါ )။ဒုတိယ၀ဂ္ စသည္ကိုလဲ နည္းမွီး၍ ဆိုရာ၏။
၂-စံုတြင္ ပဌမအစံုကို သြင္းရာ၌ ပဌမယုေဂ-ဟု ၀ိေသသန မ-၍ ဆိုရာ၏။

( ဒြႏၵၾသသာရဏ ဉတ္ )
သုဏာတု ေမ ဘေႏၲ သံေဃာ၊ နာဂဒတၱာ (နာဂဒတၱမိတၱာ) အာယသၼေတာ တိႆႆ ဥပသမၸဒါေပကၡာ၊ အႏုသိ႒ာ ေတ မယာ၊ ယဒိ သံဃႆ ပတၱကလႅံ၊ နာဂဒတၱာ (နာဂဒတၱမိတၱာ) အာဂေစၧယ်ံဳ။
(၂-စံုရွိရာ ၂-စု ၃-စု စသည္ ရွိရာတို႔၌ ပဌမယုေဂ နာဂဒတၱာ-ဟူ၍၄င္း၊ ပဌမ၀ေဂၢ နာဂဒတၱမိတၱာ-ဤသို႔ စသည္ျဖင့္၄င္း သင့္ေလွ်ာ္ေအာင္ ျဖည့္စြက္ဆိုရာ၏)

( သံဃာ့အလယ္သို႔ သြင္းျပီးလွ်င္-ဘိကၡဴနံ ပါေဒ ၀ႏၵာေပတြာ-ဟူေသာ ညႊန္ၾကားခ်က္ႏွင့္အညီ ရဟန္းသံဃာေတာ္တို႔၏ ေျခေတာ္တို႔ကို ရွိခိုးပါ၏-ဟု ႏႈတ္ျဖင့္ ဆိုေစလ်က္ ရွိခိုးေစသင့္၏။ ထို႔ေနာင္ သံဃာေတာ္အား ရဟန္းျပဳေပးရန္ ေလွ်ာက္ေတာင္းရမည္-ဟု ေျပာၾကား၍ ေအာက္ပါအတိုင္း လိုက္ဆိုေစလ်က္ ေလွ်ာက္ေတာင္းေစရမည္)။

(ေလွ်ာက္ေတာင္းပံု)။ ။ သံဃံ ဘေႏၲ ဥပသမၸဒံ ယာစာမိ (ယာစာမ) ဥလႅဳပၸတု မံ (ေနာ) ဘေႏၲ သံေဃာ အႏုကမၸံ ဥပါဒါယ။(ဒုတိယမၸိ-တတိယမၸိ)
အရွင္ျမတ္တို႔ဘုရား၊ တပည့္ေတာ္(တို႔)သည္ သံဃာေတာ္ကို ရဟန္းအျဖစ္(ကို) သံုးႀကိမ္တိုင္တိုင္ ေလွ်ာက္ေတာင္းပါ(ကုန္)၏ အရွင္ျမတ္တို႔ဘုရား၊ သံဃာေတာ္သည္ တပည့္ေတာ္(တို႔)ကို သနားခ်ီးေျမႇာက္ျခင္းကို အေၾကာင္းျပဳ၍ (၀ါ-သနားခ်ီးေျမႇာက္ေသာ အားျဖင့္) (ျမင့္ျမတ္ေသာ ရဟန္းအျဖစ္သို႔) ျမႇင့္တင္ေပးေတာ္မူပါ အရွင္ဘုရား။

( တပါးအတြက္ ပုစၧကသမၼဳတိ ဉတ္ )
သုဏာတု ေမ ဘေႏၲ သံေဃာ၊ အယံ နာေဂါ အာယသၼေတာ တိႆႆ ဥပသမၸဒါေပေကၡာ၊ ယဒိ သံဃႆ ပတၱကလႅံ၊ အဟံ နာဂံ အႏၲရာယိေက ဓေမၼ ပုေစၧယ်ံ။ ။


( ၂-ပါး ၃-ပါးအတြက္ သမုစၥယဉတ္ )
သုဏာတု ေမ ဘေႏၲ သံေဃာ၊ အယံ စ နာေဂါ အယံ စ ဒေတၱာ (အယံ စ မိေတၱာ) အာယသၼေတာ တိႆႆ ဥပသမၸဒါေပကၡာ၊ ယဒိ သံဃႆ ပတၱကလႅံ၊ အဟံ နာဂံ စ ဒတၱံ စ (မိတၱံ စ) အႏၲရာယိေက ဓေမၼ ပုေစၧယ်ံ။ ။
( ဒြန္ဉတ္ )
သုဏာတု ေမ ဘေႏၲ သံေဃာ၊ ဣေမ နာဂဒတၱာ (ဣေမ နာဂဒတၱ မိတၱာ) အာယသၼေတာ တိႆႆ ဥပသမၸဒါေပကၡာ၊ ယဒိ သံဃႆ ပတၱကလႅံ၊ အဟံ နာဂဒေတၱ (နာဂဒတၱမိေတၱ) အႏၲရာယိေက ဓေမၼ ပုေစၧယ်ံ

(ေမးျမန္း စိစစ္ပံု)။ ။ ပဥၨင္းေလာင္း နာဂ (ဒတၱ-မိတၱတို႔) စူးစိုက္ျပီး နားေထာင္(ၾက)၊ ယခုအခါ သင္(တို႔)သည္ အမွန္ကို ေျဖဆိုေလွ်ာက္ထား ရမည့္အခါ၊ အဟုတ္ကို ေျဖဆိုေလွ်ာက္ထားရမည့္အခါ ျဖစ္သည္၊ သင္(တို႔)၏ သႏၲာန္၌ ျဖစ္ေပၚလ်က္ရွိေသာ ရဟန္းျပဳေပးရာ၀ယ္ အႏၲရာယ္ႏွင့္ စပ္ဆိုင္ေသာ အေၾကာင္းအရာအမႈ ၀တၳဳသေဘာကို ေမးပါ၏၊ ထင္ရွား ရွိလွ်င္ ဟုတ္မွန္လွ်င္ ရွိပါသည္ဘုရား ဟုတ္ပါသည္ဘုရားဟု ေလွ်ာက္ထားေျဖဆို(ၾက)ရမည္၊ ထင္ရွားမရွိလွ်င္ မဟုတ္မမွန္လွ်င္ မရွိပါဘုရား၊ မဟုတ္ပါ ဘုရားဟု ေလွ်ာက္ထားေျဖဆို(ၾက)ရမည္၊ သင္(တို႔)မွာ ဒီလိုအနားမ်ား ရွိသလား၊ သရုပ္ေဖာ္၍ ေမးရလွ်င္-
ႏူနာရွိသလား ( မရွိပါဘုရား )
ထြတ္ျမင္းေခၚဆို အသားပိုျမင္းဖုနာ ရွိသလား ( မရွိပါဘုရား )
အေရျပား နီ ျဖဴ အကြက္ သမင္ယက္ သမင္ျဖဴနာ ရွိသလား (မရိွပါဘုရား)
ေခ်ာင္းဆိုးေသြးပါ အဆုတ္နာ ျမစ္ေျခာက္နာ ရွိသလား ( မရွိပါဘုရား )
သည္းေျခရူး နတ္ဖမ္းစားရူးနာ ရွိသလား ( မရွိပါဘုရား )
သင္(တို႔)ဟာ လူသားစင္စစ္ ဟုတ္ရဲ႔လား ( ဟုတ္ပါတယ္ဘုရား )
ေယာက်္ားစင္စစ္ ဟုတ္ရဲ႔လား ( ဟုတ္ပါတယ္ဘုရား )
ကိုယ့္ကိုယ္ကို အစိုးပိုင္သူ ဟုတ္ရဲ႔လား ( ဟုတ္ပါတယ္ဘုရား )
ေၾကြးျမီကင္းသူဟုတ္ရဲ႔လား ( ဟုတ္ပါတယ္ဘုရား )
မင္းမႈထမ္းအျဖစ္မွ ကင္းလြတ္သူ ဟုတ္ရဲ႔လား ( ဟုတ္ပါတယ္ဘုရား )

ရဟန္းျပဳရန္ မိခင္ဖခင္တို႔က ခြင့္ျပဳသူ ဟုတ္ရဲ႔လား (ဟုတ္ပါတယ္ဘုရား)
အသက္ႏွစ္ဆယ္ ျပည့္ပါျပီလား (ျပည့္ပါျပီဘုရား)
သပိတ္သကၤန္း ျပည့္စံုပါျပီလား ( ျပည့္စံုပါျပီဘုရား )
သင္ အဘယ္အမည္ရွိသလဲ (ဘုရားတပည့္ေတာ္ နာဂ အမည္ရွိပါသည္ ဘုရား)
(သင္ရဟန္းေလာင္းတို႔ အသီးသီး အဘယ္အမည္ ရွိၾကသလဲ၊ ဘုရားတပည့္ေတာ္ နာဂအမည္ရွိပါသည္ဘုရား၊ ဒတၱ အမည္ရွိပါသည္ ဘုရား၊ မိတၱ အမည္ရွိပါသည္ဘုရား။)
သင္(တို႔)၏ ဥပဇၩာယ္ဆရာေတာ္သည္ အဘယ္အမည္ ရွိပါသလဲ
(ဘုရားတပည့္ေတာ္(တို႔)၏ ဥပဇၩာယ္ ဆရာေတာ္သည္ အရွင္တိႆ မေထရ္ အမည္ရွိပါသည္ဘုရား)။


( ဥပသမၸဒ ကမၼ၀ါစာ )
သုဏာတု ေမ ဘေႏၲ သံေဃာ၊ အယံ နာေဂါ အာယသၼေတာ တိႆႆ ဥပသမၸဒါေပေကၡာ ပရိသုေဒၶါ အႏၲရာယိေကဟိ ဓေမၼဟိ၊ ပရိပုဏၰႆ ပတၱစီ၀ရံ၊ နာေဂါ သံဃံ ဥပသမၸဒံ ယာစတိ အာယသၼတာ တိေႆန ဥပဇၩာေယန၊ ယဒိ သံဃႆ ပတၱကလႅံ၊ သံေဃာ နာဂံ ဥပသမၸာေဒယ် အာယသၼတာ တိေႆန ဥပဇၩာေယန။ ဧသာ ဉတၱိ။
သုဏာတု ေမ ဘေႏၲ သံေဃာ၊ အယံ နာေဂါ အာယသၼေတာ တိႆႆ ဥပသမၸဒါေပေကၡာ ပရိသုေဒၶါ အႏၲရာယိေကဟိ ဓေမၼဟိ၊ ပရိပုဏၰႆ ပတၱစီ၀ရံ၊ နာေဂါ သံဃံ ဥပသမၸဒံ ယာစတိ အာယသၼတာ တိေႆန ဥပဇၩာေယန၊ သံေဃာ နာဂံ ဥပသမၸာေဒတိ အာယသၼတာ တိေႆန ဥပဇၩာေယန။ ယႆာယသၼေတာ ခမတိ နာဂႆ ဥပသမၸဒါ အာယသၼတာ တိေႆန ဥပဇၩာေယန၊ ေသာ တုဏွႆ၊ ယႆ နကၡမတိ၊ ေသာ ဘာေသယ်။
ဒုတိယမၸိ ဧတမတၳံ ၀ဒါမိ။ တတိယမၸိ ဧတမတၳံ ၀ဒါမိ။

ဥပသမၸေႏၷာ သံေဃန နာေဂါ အာယသၼတာ တိေႆန ဥပဇၩာေယန၊ ခမတိ သံဃႆ၊ တသၼာ တုဏွီ၊ ဧ၀ေမတံ ဓာရယာမိ။

( ဒိြဥပသမၸဒါေပကၡ သမုစၥယူပသမၸဒ ကမၼ၀ါစာ )

သုဏာတု ေမ ဘေႏၲ သံေဃာ၊ အယံ စ နာေဂါ အယံ စ ဒေတၱာ အာယသၼေတာ တိႆႆ ဥပသမၸဒါေပကၡာ ပရိသုဒၶါ အႏၲရာယိေကဟိ ဓေမၼဟိ၊ ပရိပုဏၰိေမသံ ပတၱစီ၀ရံ၊ နာေဂါ စ ဒေတၱာ စ သံဃံ ဥပသမၸဒံ ယာစႏၲိ အာယသၼတာ တိေႆန ဥပဇၩာေယန၊ ယဒိ သံဃႆ ပတၱကလႅံ၊ သံေဃာ နာဂံ စ ဒတၱံ စ ဥပသမၸာေဒယ် အာယသၼတာ တိေႆန ဥပဇၩာေယန။ ဧသာ ဉတၱိ။
သုဏာတု ေမ ဘေႏၲ သံေဃာ၊ အယံ စ နာေဂါ အယံ စ ဒေတၱာ အာယသၼေတာ တိႆႆ ဥပသမၸဒါေပကၡာ ပရိသုဒၶါ အႏၲရာယိေကဟိ ဓေမၼဟိ၊ ပရိပုဏၰိေမသံ ပတၱစီ၀ရံ၊ နာေဂါ စ ဒေတၱာ စ သံဃံ ဥပသမၸဒံ ယာစႏၲိ အာယသၼတာ တိေႆန ဥပဇၩာေယန၊ သံေဃာ နာဂံ စ ဒတၱံ စ ဥပသမၸာေဒတိ အာယသၼတာ တိေႆန ဥပဇၩာေယန။ ယႆာယသၼေတာ ခမတိ နာဂႆ စ ဒတၱႆ စ ဥပသမၸဒါ အာယသၼတာ တိေႆန ဥပဇၩာေယန၊ ေသာ တုဏွႆ၊ ယႆ နကၡမတိ၊ ေသာ ဘာေသယ်။
ဒုတိယမၸိ ဧတမတၳံ ၀ဒါမိ။ တတိယမၸိ ဧတမတၳံ ၀ဒါမိ။

ဥပသမၸႏၷာ သံေဃန နာေဂါ စ ဒေတၱာ စ အာယသၼတာ တိေႆန ဥပဇၩာေယန၊ ခမတိ သံဃႆ၊ တသၼာ တုဏွီ၊ ဧ၀ေမတံ ဓာရယာမိ။

( တိဥပသမၸဒါေပကၡ သမုစၥယူပသမၸဒ ကမၼ၀ါစာ )

သုဏာတု ေမ ဘေႏၲ သံေဃာ၊ အယံ စ နာေဂါ အယံ စ ဒေတၱာ အယံ စ မိေတၱာ အာယသၼေတာ တိႆႆ ဥပသမၸဒါေပကၡာ ပရိသုဒၶါ အႏၲရာယိေကဟိ ဓေမၼဟိ၊ ပရိပုဏၰိေမသံ ပတၱစီ၀ရံ၊ နာေဂါ စ ဒေတၱာ စ မိေတၱာ စ သံဃံ ဥပသမၸဒံ ယာစႏၲိ အာယသၼတာ တိေႆန ဥပဇၩာေယန၊ ယဒိ သံဃႆ ပတၱကလႅံ၊ သံေဃာ နာဂံ စ ဒတၱံ စ မိတၱံ စ ဥပသမၸာေဒယ် အာယသၼတာ တိေႆန ဥပဇၩာေယန။ ဧသာ ဉတၱိ။
သုဏာတု ေမ ဘေႏၲ သံေဃာ၊ အယံ စ နာေဂါ အယံ စ ဒေတၱာ အယံ စ မိေတၱာ အာယသၼေတာ တိႆႆ ဥပသမၸဒါေပကၡာ ပရိသုဒၶါ အႏၲရာယိေကဟိ ဓေမၼဟိ၊ ပရိပုဏၰိေမသံ ပတၱစီ၀ရံ၊ နာေဂါ စ ဒေတၱာ စ မိေတၱာ စ သံဃံ ဥပသမၸဒံ ယာစႏၲိ အာယသၼတာ တိေႆန ဥပဇၩာေယန၊ သံေဃာ နာဂံ စ ဒတၱံ စ မိတၱံ စ ဥပသမၸာေဒတိ အာယသၼတာ တိေႆန ဥပဇၩာေယန။ ယႆာယသၼေတာ ခမတိ နာဂႆ စ ဒတၱႆ စ မိတၱႆ စ ဥပသမၸဒါ အာယသၼတာ တိေႆန ဥပဇၩာေယန၊ ေသာ တုဏွႆ၊ ယႆ နကၡမတိ၊ ေသာ ဘာေသယ်။
ဒုတိယမၸိ ဧတမတၳံ ၀ဒါမိ။ တတိယမၸိ ဧတမတၳံ ၀ဒါမိ။

ဥပသမၸႏၷာ သံေဃန နာေဂါ စ ဒေတၱာ စ မိေတၱာ စ အာယသၼတာ တိေႆန ဥပဇၩာေယန၊ ခမတိ သံဃႆ၊ တသၼာ တုဏွီ၊ ဧ၀ေမတံ ဓာရယာမိ။

( ၾသ၀ါဒ ကထာ )
တာ၀ေဒ၀ ဆာယာ ေမတဗၺာ၊ ဥတုပၸမာဏံ အာစိကၡိတဗၺံ၊ ဒိ၀သ ဘာေဂါ အာစိကၡိတေဗၺာ၊ သဂႌတိ အာစိကၡိတဗၺာ၊ စတၱာေရာ နိႆယာ အာစိကၡိတဗၺာ၊ စတၱာရိ အကရဏီယာနိ အာစိကၡိတဗၺာနိ။
(၁) ပိ႑ိယာေလာပေဘာဇနံ နိႆာယ ပဗၺဇၨာ၊ တတၳ ေတ (ေ၀ါ) ယာ၀ဇီ၀ံ ဥႆာေဟာ ကရဏီေယာ။
အတိေရကလာေဘာ သံဃဘတၱံ, ဥေဒၵသဘတၱံ, နိမႏၲနံ, သလာကဘတၱံ, ပကၡိကံ, ဥေပါသထိကံ, ပါဋိပဒိကံ။
(၂) ပံသုကူလစီ၀ရံ နိႆာယ ပဗၺဇၨာ၊ တတၳ ေတ (ေ၀ါ) ယာ၀ဇီ၀ံ ဥႆာေဟာ ကရဏီေယာ။
အတိေရကလာေဘာ ေခါမံ, ကပၸါသိကံ, ေကာေသယ်ံ, ကမၺလံ, သာဏံ, ဘဂႍ ။
(၃) ရုကၡမူလေသနာသနံ နိႆာယ ပဗၺဇၨာ၊ တတၳ ေတ (ေ၀ါ) ယာ၀ဇီ၀ံ ဥႆာေဟာ ကရဏီေယာ။
အတိေရကလာေဘာ ၀ိဟာေရာ, အၯေယာေဂါ, ပါသာေဒါ, ဟမၼိယံ, ဂုဟာ။
(၄) ပူတိမုတၱေဘသဇၨံ နိႆာယ ပဗၺဇၨာ၊ တတၳ ေတ (ေ၀ါ) ယာ၀ဇီ၀ံ ဥႆာေဟာ ကရဏီေယာ။
အတိေရကလာေဘာ သပၸိ, န၀နီတံ, ေတလံ, မဓု, ဖာဏိတံ။

(၁) ဥပသမၸေႏၷန ဘိကၡဳနာ ေမထုေနာ ဓေမၼာ နပၸဋိေသ၀ိတေဗၺာ အႏၲမေသာ တိရစၧာနဂတာယပိ။ ေယာ ဘိကၡဳ ေမထုနံ ဓမၼံ ပဋိေသ၀တိ၊ အႆမေဏာ ေဟာတိ အသက်ပုတၱိေယာ။
ေသယ်ထာပိ နာမ ပုရိေသာ သီသစၧိေႏၷာ အဘေဗၺာ ေတန သရီရ- ဗႏၶေနန ဇီ၀ိတံု၊ ဧ၀ေမ၀ ဘိကၡဳ ေမထုနံ ဓမၼံ ပဋိေသ၀ိတြာ အႆမေဏာ ေဟာတိ အသက်ပုတၱိေယာ၊ တံ ေတ (ေ၀ါ) ယာ၀ဇီ၀ံ အကရဏီယံ။
(၂) ဥပသမၸေႏၷန ဘိကၡဳနာ အဒိႏၷံ ေထယ်သခၤါတံ န အာဒါတဗၺံ အႏၲမေသာ တိဏသလာကံ ဥပါဒါယ။ ေယာ ဘိကၡဳ ပါဒံ ၀ါ ပါဒါရဟံ၀ါ အတိေရကပါဒံ ၀ါ အဒိႏၷံ ေထယ်သခၤါတံ အာဒိယတိ၊ အႆမေဏာ ေဟာတိ အသက်ပုတၱိေယာ။
ေသယ်ထာပိ နာမ ပ႑ဳပလာေသာ ဗႏၶနာ ပ၀ုေတၱာ အဘေဗၺာ ဟရိတတၳာယ၊ ဧ၀ေမ၀ ဘိကၡဳ ပါဒံ ၀ါ ပါဒါရဟံ ၀ါ အတိေရကပါဒံ ၀ါ အဒိႏၷံ ေထယ်သခၤါတံ အာဒိယိတြာ အႆမေဏာ ေဟာတိ အသက်ပုတၱိေယာ။ တံ ေတ (ေ၀ါ) ယာ၀ဇီ၀ံ အကရဏီယံ။
(၃) ဥပသမၸေႏၷန ဘိကၡဳနာ သဥိၥစၥ ပါေဏာ ဇီ၀ိတာ န ေ၀ါေရာေပ- တေဗၺာ အႏၲမေသာ ကုႏၲကိပိလႅိကံ ဥပါဒါယ။ ေယာ ဘိကၡဳ သဥၥိစၥ မႏုႆ၀ိဂၢဟံ ဇီ၀တာ ေ၀ါေရာေပတိ အႏၲမေသာ ဂဗၻပါတနံ ဥပါဒါယ၊ အႆမေဏာ ေဟာတိ အသက်ပုတၱိေယာ။
ေသယ်ထာပိ နာမ ပုထုသိလာ ေဒြဓာဘိႏၷာ အပၸဋိသႏၶိကာ
ေဟာတိ၊ ဧ၀ေမ၀ ဘိကၡဳ သဥၥိစၥ မႏုႆ၀ဂၢဟံ ဇီ၀ိတာ ေ၀ါေရာေပတြာ အႆမေဏာ ေဟာတိ အသက်ပုတၱိေယာ။ တံ ေတ (ေ၀ါ) ယာ၀ဇီ၀ံ အကရဏီယံ။
(၄) ဥပသမၸေႏၷန ဘိကၡဳနာ ဥတၱရိမႏုႆဓေမၼာ န ဥလႅပိတေဗၺာ အႏၲမေသာ သုညာဂါေရ အဘိရမာမီတိ။ ေယာ ဘိကၡဳ ပါပိေစၧာ ဣစၧာပကေတာ အသႏၲံ အဘူတံ ဥတၱရိမႏုႆဓမၼံ ဥလႅပတိ စ်ာနံ ၀ါ ၀ိေမာကၡံ ၀ါ သမာဓႎ ၀ါ သမာပတၱႎ ၀ါ မဂၢံ ၀ါ ဖလံ ၀ါ၊ အႆမေဏာ ေဟာတိ အသက်ပုတၱိေယာ။
ေသယ်ထာပိ နာမ တာေလာ မတၳကစၧိေႏၷာ အဘေဗၺာ ပုန၀ိရုဠႇိယာ၊ ဧ၀ေမ၀ ဘိကၡဳ ပါပိေစၧာ ဣစၧာပကေတာ အသႏၲံ အဘူတံ ဥတၱရိမႏုႆဓမၼံ ဥလႅပိတြာ အႆမေဏာ ေဟာတိ အသက်ပုတၱိေယာ။ တံ ေတ (ေ၀ါ) ယာ၀ဇီ၀ံ အကရဏီယံ။ ။( ၾသ၀ါဒကထာ နိ႒ိတာ)။

ဥပသမၸဒခ႑ံ နိ႒ိတံ
=============
( ဧကူပသမၸဒါေပကၡ ခ႑ )
နေမာ တႆ ဘဂ၀ေတာ အရဟေတာ သမၼာသမၺဳဒၶႆ

ပဌမံ ဥပဇၩံ ဂါဟာေပတေဗၺာ၊ ဥပဇၩံ ဂါဟာေပတြာ ပတၱစီ၀ရံ အာစိကၡိတဗၺံ၊ အယံ ေတ ပေတၱာ၊ အယံ သံဃာဋိ၊ အယံ ဥတၱရာသေဂၤါ၊ အယံ အႏၲရ၀ါသေကာ။
ဂစၧ အမုမွိ ၾသကာေသ တိ႒ာဟိ။
သုဏာတု ေမ ဘေႏၲ သံေဃာ၊ နာေဂါ အာယသၼေတာ တိႆႆ ဥပသမၸဒါေပေကၡာ၊ ယဒိ သံဃႆ ပတၱကလႅံ၊ အဟံ နာဂံ အႏုသာေသယ်ံ။
သုဏသိ နာဂ၊ အယံ ေတ သစၥကာေလာ ဘူတကာေလာ၊ ယံ ဇာတံ၊ တံ သံဃမေဇၩ ပုစၧေႏၲ သႏၲံ အတၳီတိ ၀တၱဗၺံ၊ အသႏၲံ နတၳီတိ ၀တၱဗၺံ၊ မာ ေခါ ၀ိတၳာယိ၊ မာ ေခါ မကၤု အေဟာသိ၊ ဧ၀ံ တံ ပုစၧိႆႏၲိ-သႏၲိ ေတ ဧ၀ရူပါ အာဗာဓာ ကု႒ံ, ဂေ႑ာ,ကိလာေသာ,ေသာေသာ,အပမာေရာ၊ မႏုေႆာသိ၊ ပုရိေသာသိ၊ ဘုဇိေႆာသိ၊ အနေဏာသိ၊ နသိ ရာဇဘေဋာ၊ အႏုညာေတာသိ မာတာပိတူဟိ၊ ပရိပုဏၰ၀ီသတိ ၀ေႆာသိ၊ ပရိပုဏၰံ ေတ ပတၱစီ၀ရံ၊ ကိႏၷာေမာသိ၊ ေကာနာေမာ ေတ ဥပဇၩာေယာတိ။
သုဏာတု ေမ ဘေႏၲ သံေဃာ၊ နာေဂါ အာယသၼေတာ တိႆႆ ဥပသမၸဒါေပေကၡာ၊ အႏုသိေ႒ာ ေသာ မယာ၊ ယဒိ သံဃႆ ပတၱကလႅံ၊ နာေဂါ အာဂေစၧယ်။( အာဂစၧာဟီ-တိ ၀တၱေဗၺာ )။
သံဃံ ဘေႏၲ ဥပသမၸဒံ ယာစာမိ၊ ဥလႅဳမၸတု မံ ဘေႏၲ သံေဃာ အႏုကမၸံ ဥပါဒါယ။ ( ဒုတိယမၸိ-တတိယမၸိ )
သုဏာတု ေမ ဘေႏၲ သံေဃာ၊ အယံ နာေဂါ အာယသၼေတာ တိႆႆ ဥပသမၸဒါေပေကၡာ၊ ယဒိ သံဃႆ ပတၱကလႅံ၊ အဟံ နာဂံ အႏၲရာယိေက ဓေမၼ ပုေစၧယ်ံ။
သုဏသိ နာဂ၊ အယံ ေတ သစၥကာေလာ ဘူတကာေလာ၊ ယံ ဇာတံ၊ တံ ပုစၧာမိ၊ သႏၲံ အတၳီတိ ၀တၱဗၺံ၊ အသႏၲံ နတၳီတိ ၀တၱဗၺံ၊ သႏၲိ ေတ ဧ၀ရူပါ အာဗာဓာ ကု႒ံ,ဂေ႑ာ,ကိလာေသာ,ေသာေသာ,အပမာေရာ၊ (န သႏၲိ ဘေႏၲ)၊
မႏုေႆာသိ (အာမ ဘေႏၲ)၊ ပုရိေသာသိ (အာမ ဘေႏၲ)၊ ဘုဇိေႆာသိ (အာမ ဘေႏၲ)၊ အနေဏာသိ (အာမ ဘေႏၲ)၊ နသိ ရာဇဘေဋာ (အာမ ဘေႏၲ)၊ အႏုညာေတာသိ မာတာပိတူဟိ (အာမ ဘေႏၲ)၊ ပရိပုဏၰ ၀ီသတိ ၀ေႆာသိ (အာမ ဘေႏၲ)၊ ပရိပုဏၰံ ေတ ပတၱစီ၀ရံ (အာမ ဘေႏၲ)၊ ကိႏၷာေမာသိ (အဟံ ဘေႏၲ နာေဂါ နာမ)၊ ေကာနာေမာ ေတ ဥပဇၩာေယာ ( ဥပဇၩာေယာ ေမ ဘေႏၲ အာယသၼာ တိႆေတၳေရာ နာမ)။
==========

Read more...

အိမ္ေထာင္မျပဳလုိသူ


ဘုရားရွင္ရဲ႕ ပထမသာ၀က က ရွင္သာရိပုတၱရာျဖစ္ၿပီး
ဒုတိယသာ၀က က ရွင္မဟာေမာဂၢလာန္ျဖစ္ပါတယ္။
တတိယသာ၀က ကေတာ့ ရွင္မဟာကႆပ ပါ။
ပထမသာ၀ကေရာ ဒုတိယသာ၀ကပါ
ဘုရားရွင္ အရင္ ပရိနိဗၺာန္စံေတာ္မူသြားၾကပါတယ္။

တတိယသာ၀ကျဖစ္တဲ့ ရွင္မဟာကႆပႀကီးကေတာ့
ဘုရားရွင္ေနာက္မွ ပရိနိဗၺာန္စံတဲ့ အရွင္သူျမတ္ႀကီးျဖစ္လုိ႔
ဘုရားရွင္မရွိေတာ့တဲ့ေနာက္ပုိင္း သာသနာေရးအေျခအေနကုိ
မ်က္၀ါးထင္ထင္ ေတြ႔ျမင္သြားခဲ့ပါတယ္။
ရွင္မဟာကႆပႀကီးကုိ ဓုတင္ေဆာင္တဲ့ရဟန္းေတာ္ေတြထဲမွာ အသာဆုံးလုိ႔
ဘုရားရွင္က ေျပာခဲ့ပါတယ္။
Mahakassapa is chief among those
who upheld minute observances of form (dhutavādānam) (A.i.23).

သူ႔ကုိ မဂဓတုိင္း၊ မဟာတိတၳ (ဆိပ္ႀကီး) ရြာမွာ ေမြးဖြားတယ္။
ခ်မ္းသာတဲ့မ်ဳိးရုိးကပါပဲ။ ငယ္နာမည္က ပိပၸလိ တဲ့။
ထုံးစံအတုိင္း အရြယ္ေရာက္ေတာ့ မိဘေတြက အိမ္ေထာင္ခ်ေပးဘုိ႔ စီစဥ္ၾကတယ္။
သူ အိမ္ေထာင္သားေမြး မလုပ္ခ်င္ဘူး။ အိမ္ေထာင္ျပဳဘုိ႔ ျငင္းဆန္တယ္။

ျဗဟၼာ့ျပည္က လာတဲ့သူ၊ ျဗဟၼာ့ျပည္ကေန လူ႔ဘ၀ေရာက္လာတဲ့သူေတြဟာ
အိမ္ေထာင္သားေမြးမျပဳလုိၾကဘူး၊ ကာမဂုဏ္အာ႐ုံ ခံစားလုိစိတ္ မရွိၾကဘူး တဲ့။
တကယ့္ကုိ အိမ္ေထာင္ျပဳခ်င္စိတ္မရွိလုိ႔ အပ်ဳိႀကီး၊ လူပ်ဳိႀကီးျဖစ္ေနၾကသူေတြကုိ ျဗဟၼာ့ျပည္က ဆင္းသက္လာတဲ့သူေတြလုိ႔ မွတ္ယူႏုိင္တယ္။
ကုိယ္လုိခ်င္တာမရလုိ႔ အပ်ဳိႀကီး လူပ်ဳိႀကီးျဖစ္လာတာကုိ
ငါတုိ႔က ျဗဟၼာ့ျပည္က ဆင္းလာတာလုိ႔ အသားယူၿပီး တခ်ဳိ႕က ေျပာတတ္ၾကတယ္။
အဲ့လုိ အပ်ဳိႀကီး လူပ်ဳိႀကီးေတြက တူေတြ တူမေတြမ်ားရလာၿပီဆုိရင္
တုန္ေနေအာင္ခ်စ္ၾကတာ။ သံေယာဇဥ္က ႀကီးမွ ႀကီး၊ သူမ်ားထက္ေတာင္ ပုိပါတယ္။
ဒီလုိမ်ဳိး အပ်ဳိႀကီး လူပ်ဳိႀကီးေတြ ဘယ္ကလာ ျဗဟၼာ့ျပည္က လာတာ ဟုတ္လိမ့္မတုန္း။
ထား။

မိဘေတြက အတင္းအၾကပ္လက္ထပ္ဖုိ႔ တုိက္တြန္းေတာ့
ပိပၸလိသူငယ္က
အင္မတန္ေခ်ာေမာလွပတဲ့ မိန္းမရုပ္ကုိ ထုေစၿပီး
‘’ဒီအရုပ္နဲ႔တူတဲ့ အမ်ဳိးသမီးကုိ ရေအာင္ ရွာေပးႏုိင္ရင္ ယူမယ္၊ လက္ထပ္မယ္’’ လုိ႔
မိဘေတြကုိ ေျပာပါတယ္။

မိဘေတြကလည္း
“ငါ့သားဘုန္းကံရွိရင္ ေတြ႔ရမေပါ့” လုိ႔ ယူဆၿပီး အလုပ္သမားေတြကုိ
တစ္ရြာ၀င္ တစ္ရြာထြက္ အရွာခုိင္းပါတယ္။
ေနာက္ဆုံးေတာ့ ဘဒၵါ ကာပိလာနီ ဆုိတဲ့အမ်ဳိးသမီးကုိ သြားေတြ႔ပါတယ္။
ဒီအမ်ဳိးသမီးကလဲ အိမ္ေထာင္မျပဳလုိပါဘူး။ ကာမဂုဏ္အာရုံ မခံစားလုိပါဘူး။
ျဗဟၼာ့ျပည္က ဆင္းသက္လာတာပါပဲ တဲ့။
သုိ႔ေသာ္လဲ ေဘးပတ္၀န္းက်င္ပေယာဂေၾကာင့္
သူတုိ႔ႏွစ္ဦး လက္ထပ္ျဖစ္သြားပါတယ္။

ႏွစ္ဦးလုံးက ကာမဂုဏ္ မခံစားလုိၾကဘူးဆုိေတာ့
ညအိပ္ယာ၀င္တဲ့အခါ သူတုိ႔ႏွစ္ဦးၾကားမွာ ပန္းကုံးထား အိပ္ၾကပါတယ္။
ကာမဂုဏ္ခံစားလုိတဲ့စိတ္ေပါက္တဲ့ဘက္က ပန္းပြင့္မ်ား ညွဳိးပါေစသတည္းလုိ႔လဲ အဓိ႒ာန္ျပဳၾကသတဲ့။
မနက္မုိးလင္းလုိ႔ ပန္းကုံးကုိ ၾကည့္လုိက္တဲ့အခါ လန္ဆန္းၿမဲ လန္းဆန္းလ်က္ပါပဲတဲ့။

တစ္ေန႔ လင္ေတာ္ေမာင္ လယ္ခင္း (ယာခင္း) ထဲသြားေတာ့
ထြန္ေရးမွာ ေပၚလာတဲ့ပုိးေကာင္ေတြကုိ ငွက္ေတြ ထုိးသုတ္ စားေနတာကုိ ေတြ႔သတဲ့။
တစ္ခ်ိန္တည္းမွာပဲ ဇနီးသည္ကလဲ ေနပူလွန္းထားတဲ့ မ်ဳိးေစ့ေတြၾကား ေျပးလႊားေနတဲ့ ပုိးေကာင္ေတြကုိ ထုိးစားေနတဲ့ က်ီးကန္းေတြကုိ ျမင္သတဲ့။

ဒီလုိပုိးမႊားသတၱ၀ါေတြ ေသေၾကပ်က္စီးရျခင္းရဲ႔ အဓိကတရားခံဟာ
လယ္ပုိင္ရွင္ ယာပုိင္ရွင္မ်ားျဖစ္ၾကတဲ့ သူတုိ႔ဇနီးေမာင္ႏွံတုိ႔သာျဖစ္ေၾကာင္းသိလုိက္တာနဲ႔ တၿပဳိင္နက္ သံေ၀ဂတရားရ ေၾကာက္လန္႔ၿပီး
ေတာထြက္တရားက်င့္ဘုိ႔ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ ခ်ပါတယ္။

သူ႔ေခါင္း ကုိယ့္ေခါင္းက ဆံေတြကုိ တစ္လွည့္စီ ရိပ္ပါတယ္။
အ၀ါေရာင္ ၀တ္ရုံေတြကို ၀တ္ဆင္ၾကပါတယ္။
ေတာ အတူတူ ထြက္ပါတယ္။
တစ္ေနရာ ေရာက္ေတာ့ လမ္းဂြဆုံကုိ ေတြ႔ပါတယ္။
ညာဘက္တစ္လမ္း၊ ဘယ္ဘက္တစ္လမ္း။
ေတာထြက္တာေတာင္ ဇနီးေမာင္ႏွံအတူတူထြက္ အတူတူေနၾကတယ္ ျဖစ္မွာစုိးလုိ႔
ႏွစ္ဦးသေဘာတူ လမ္းခြဲၾကပါတယ္။
ခင္ပြန္းျဖစ္သူက ညာဘက္လမ္း၊
ဇနီးျဖစ္သူက ဘယ္ဘက္လမ္း၊

သူေဌးသားနဲ႔၊ သူေဌးသမီး၊
ေျခေမြးမီးမေလာင္၊ လက္ေမြးမီးမေလာင္ေနလာတဲ့သူေတြ။
အခုေတာ့ တစ္ေယာက္စီေနဘုိ႔ လမ္းခြဲလုိက္ပါၿပီ။
မနက္ဖန္အတြက္ ဘာမွ ထည့္မတြက္၊ ဘာမွလဲ မရွိ၊
ရွိခ်မ္းသာရဲ႕ အရသာထက္ မရွိခ်မ္းသာအရသာက
ပုိပီး ခ်ဳိၿမိန္တယ္ ဆုိတဲ့စကား သူတုိ႔ လုံး၀ ယုံၾကည့္ထားပုံေပါက္တယ္။
ယံုၾကည္လုိ႔လဲ လမ္းခြဲရဲတာ။

တစ္ခါတစ္ေလ သူတုိ႔ဘ၀နဲ႔ ကုိယ့္ဘ၀နဲ႔ ယွဥ္ထုိးၾကည့္မိတယ္။
သူတုိ႔က ေတာထြက္တယ္၊ ကုိယ္က ၿမဳိ႔တက္တယ္။
ျပဒါးတစ္လမ္း၊ သံတစ္လမ္း၊
ရွိေစေတာ့။

လမ္းခုလတ္တစ္ေနရာမွာ ဘုရားရွင္နဲ႔ေတြ႔တယ္၊
ရဟန္းျပဳတယ္။ ကႆပအမည္ရတယ္။
(ေနာက္ပုိင္း ကုမာရကႆပ စတဲ့ကႆပေတြနဲ႔ မေရာလုိလုိ႔
သူ႔ကုိ မဟာ တတ္ၿပီး မဟာကႆပလုိ႔ ေခၚတယ္)
ဘုရားရွင္နဲ႔ ရွင္မဟာကႆပတုိ႔ ေက်ာင္းေတာ္သုိ႔အသြား လမ္းေဘးတစ္ေနရာ အရိပ္ေကာင္းတဲ့သစ္ပင္ေအာက္မွာ ခဏထုိင္ဘုိ႔လုပ္ေတာ့ ရွင္မဟာကႆပက
သူ႔ပါလာတဲ့၀တ္ရုံကုိ ဘုရားရွင္အတြက္ ခင္းေပးတယ္။
ခင္းေပးတဲ့သကၤန္းကုိ ဘုရားရွင္ကုိ လွဴျဖစ္သြားတယ္။
ဘုရားရွင္ကလဲ သူ႔ရဲ႕ ပံသုကူသကၤန္းကုိ ရွင္မဟာကႆပကုိ ေပးတယ္။

ဘုရားရွင္က ဒီလုိ ပံသုကူသကၤန္းေပးတာကုိ
ရွင္မဟာကႆပ အလြန္သေဘာက်တယ္။ ၀မ္းေျမာက္တယ္။
ဘုရားရွင္က ငါ့ကုိ ပံသုကူသကၤန္းေပးတာ
အေၾကာင္းမဲ့သက္သက္ေတာ့ မဟုတ္တန္ရာဘူး လုိ႔ ရွင္မဟာကႆပ စဥ္းစားတယ္။

ပရိနိဗၺာန္စံၿပီးရင္ ရွင္မဟာကႆပ ဦးေဆာင္ၿပီး
ပထမသဂၤါယနာတင္ပြဲ က်င္းပလိမ့္မယ္လုိ႔ ဘုရားရွင္က သိလုိ႔ သကၤန္းကုိ ေပးတာ။ ခ်ီးေျမွာက္တာ။
ရွင္မဟာကႆပ ရဟန္းျဖစ္ၿပီး ရွစ္ရက္ၾကာေတာ့ ရဟႏၱာျဖစ္သြားပါတယ္။

မဟာသကၠရာဇ္ ၁၄၈ - ခု (ဘီစီ ၅၄၄) ကဆုန္လျပည့္ အဂၤါေန႔
(သက္ေတာ္ ၈၀ အ႐ြယ္) မွာ
ကုသိနာ႐ုံျပည္၊ အင္ၾကင္းဥယ်ာဥ္မွာ ဘုရား႐ွင္ ပရိနိဗၺာန္စံေတာ္မူတယ္။

အ႐ွင္မဟာကႆပမေထရ္ႀကီးနဲ႔ ေနာက္ပါ ရဟန္း ၅၀၀ တုိ႔
ျမတ္စြာဘုရားကုိ ဖူးေမွ်ာ္ဘုိ႔ ပါ၀ါျပည္မွ ကုသိနာ႐ုံသုိ႔ အသြားလမ္းခရီးမွာ
ကုသိနာ႐ုံက ပါ၀ါျပည္ကိုလာတဲ့ တကၠဒြန္းတစ္ေယာက္နဲ႔တုိးတယ္။
တကၠဒြန္းထံမွ ျမတ္စြာဘုရား ပရိနိဗၺာန္စံကြယ္လြန္ေတာ္မူေၾကာင္း သိရေတာ့
သံဃာအမ်ားစု ၀မ္းနည္းပက္လက္ျဖစ္ၿပီး ငုိေၾကြးၾကတယ္။

ဒါေပမဲ့သုဘဒ္လုိ႔ေခၚတဲ့ရဟန္းႀကီးကေတာ့
“ငါ့ရွင္တုိ႔၊ ဘာ၀မ္းနည္းစရာ႐ွိတုန္း၊ ရွင္ႀကီးေဂါတမ ႐ွိတုန္းက
ဟုိဟာမလုပ္နဲ႔၊ ဟုိမသြားနဲ႔၊ ဒီလုိမစားနဲ႔၊
ဒီကုိ မသြားနဲ႔ စသျဖင့္ စည္းကမ္းေတြ မ်ားလုိက္တာ။
အခုေတာ့ ငါတုိ႔ေနခ်င္သလုိေနလုိ႔ရၿပီ၊ လြတ္လပ္ေရး အျပည့္အ၀ရၿပီ” လုိ႔ ေျပာဆုိၿပီး
၀မ္းမနည္းတဲ့အျပင္ ၀မ္းေတာင္ သာေနလုိက္ေသးတယ္။

ဒီစကားကုိ ႐ွင္မဟာကႆပႀကီးၾကားေတာ့
မသူေတာ္တရား မျပန္႔ပြါးမီ
သူေတာ္ေကာင္းတရား မေပ်ာက္ပ်က္မီ
ဘုရားရွင္ေဟာၾကားခဲ့တဲ့ တရားေတာ္ေတြကို
စုေပါင္း႐ြတ္ဖတ္သဂၤါယနာတင္ရရင္ ေကာင္းမွာပဲ လုိ႔ ေတြးမိၿပီး
ဘုရား႐ွင္ပရိနိဗၺာန္ျပဳၿပီး ၃ - လအၾကာ
မဟာသကၠရာဇ္ ၁၄၈-ခု၊ ၀ါေခါင္လျပည့္ေန႔မွာ
ရဟႏၱာမေထရ္ ၅၀၀ နဲ႔အတူ
ပထမဆုံးအႀကိမ္ဘုရားရွင္တရားေတာ္ေတြကုိ စုေပါင္းရြတ္ဖတ္တဲ့
ပထမသံဂါယနာပြဲကုိ က်င္းပျဖစ္ခဲ့တယ္။

ဘုရားရွင္က သူရဲ႕ ပံသုကူသကၤန္းကုိ တျခားကုိယ္ေတာ္ေတြကို မစြန္႔ပဲ
ငါ့ကုိစြန္႔တာဟာ သူမရွိေတာ့တဲ့ေနာက္ပုိင္း ဒီတာ၀န္ေတြကို ထမ္းေဆာင္ေစခ်င္လုိ႔ဆုိတာကုိ ရွင္မဟာကႆပႀကီး သေဘာေပါက္လုိက္ပါတယ္။

ပထမသဂၤါယနာတင္ပြဲမွာ ျမတ္စြာဘုရားေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့တဲ့ ဓမၼနဲ႔၀ိနယကုိ
၁။ ၀ိနယပိဋက ၂။ သုတၱႏၱပိဋက ၃။ အဘိဓမၼပိဋက ဆုိၿပီး အုပ္စုသုံးစုခြဲတယ္။

ဒီသံဂါယနာပြဲမွာ
အေမး (ပုစၦက) ဆရာေတာ္အျဖစ္
႐ွင္မဟာကႆပမေထရ္ႀကီးက ေဆာင္ရြက္ၿပီး
၀ိနည္းပိဋကတ္ေတာ္ကုိ ႐ွင္ဥပါလိမေထရ္က ေျဖဆုိရပါတယ္။
သုတၱႏၱပိဋကနဲ႔ အဘိဓမၼပိဋကကုိေတာ့ ႐ွင္အာနႏၵာမေထရ္ျမတ္က ေျဖဆုိရပါတယ္။

၀ိနည္းပိဋကမွာ အုပ္ေရ ငါးအုပ္ရွိတယ္။
ပထမဆုံးေလ့လာျဖစ္တာက မဟာ၀ါ (ပါဠိေတာ္) စာအုပ္။
ပထမႀကီးတန္းကုိ ကုိရင္ဘ၀ အသက္ (၁၇) ႏွစ္သားတုန္းက ေအာင္တာဆုိေတာ့
ဘာလုပ္ရမွန္းမသိျဖစ္ေနတုန္း သူငယ္ခ်င္းကုိရင္တစ္ပါးက
သာမေဏေက်ာ္စာေမးပြဲ ၀င္ေျဖပါလား ဆုိတာနဲ႔ သာမေဏေက်ာ္စာေမးပြဲျပဌာန္းစာထဲက
တစ္အုပ္ျဖစ္တဲ့ မဟာ၀ါ စာအုပ္ဆုိတာကုိ စ ေလ့လာျဖစ္တာ။
Read more...

Read more...

"သၾကၤန္ေန႕ေတြ ၾကတ္တယ္..."

ပိေတာက္မပါဘဲ
စိတ္ထဲမွာ ပြင့္တဲ့
ပန္းေတြ ရႊဲရႊဲစိုလို႕...

ျမဴေမွာင္ေ၀ကင္း
သၾကၤန္ေရနဲ႕
ေႏြလယ္ေကာင္ ခ်မ္းေနမိေသး..

ေဟာလီး၀ုဒ္မ႑ပ္မွာေတာ့
ဘီယြန္းေစးတို႕ ကေနၿပီ တဲ့
ေတာ္ေတာ္ေနာက္တဲ့ တယ္လီဖုန္း...

ပုတီးကံုးေလး
ေပ်ာက္ေနတာလည္း
ရွာတုန္း..။

ဓမၼဂဂၤါ
(၁၅-၀၄-၂၀၁၁)
သၾကၤန္အၾကတ္ေန႕

Read more...

Three Basic Principles in human life(02)


Continued from ((Three Basic Principles in human life-01)
Then, human beings. Human principles. What are the basic human principles? Here, we mentions three. What is the meaning of human? Pāli and Sanskrit or many other languages use the word Manussa. This is a very meaningful word. “Manassa Uassānatā- Only living being who can raise, who can cultivate and who can develop the mind up to the maximum level. That living being is called Manussa, human.” The word the man is derived from Mana, mind. One who got a mind to think that person is called man. Then Chinese definition of humanity, Chinese Philosopher says “Human being must have human heartedness, in the human heartedness there must be sympathy and honesty. If these two qualities are not there, in their humanity they are not real human beings.”

Read more...

ျပည္ေတာ္ မျပန္ႏုိင္ေသးသူမ်ားႏွင့္ ျပည္ေတာ္ မေနႏုိင္သူမ်ားအေၾကာင္း တစ္ေစ့တစ္ေစာင္း…

တစ္ေလာက ကုိရီးယားႏုိင္ငံမွာ တရားမဝင္ အလုပ္သမားဘဝနဲ႔ ႏွစ္ေပါင္းအေတာ္ၾကာ အလုပ္လာလုပ္ေနတဲ့ ဒကာတစ္ေယာက္နဲ႔ စကားေျပာရင္း ဘုန္းဘုန္းက သူ႔ကုိ “အင္း ဒကာေတာ္လည္း ဒီမွာေရာက္ေနတာ အေတာ္ၾကာေရာေပါ့၊ ဘယ္အခ်ိန္ အိမ္ျပန္ဖုိ႔ စိတ္ကူးထားလဲ”လုိ႔ ေမးၾကည့္ေတာ့ ဒကာေတာ္က “ျပန္ေတာ့ျပန္ခ်င္တာေပါ့ဘုရား၊ ဒါေပမယ့္ အရွင္ဘုရားသိတဲ့အတုိင္း ေရႊျပည္ေတာ္ကလည္း ေမွ်ာ္တုိင္းေဝးေနေသးေတာ့ ျပန္လုိ႔မျဖစ္ေသးပါဘူးဘုရား”လုိ႔ ၿငီးရင္းေလွ်ာက္ထားပါတယ္။ သူေလွ်ာက္ ထားတာကုိ နားေထာင္ၿပီး ဘုန္းဘုန္းမွာ ေရႊျပည္ေတာ္အေရး ေတြးေနမိျပန္ပါတယ္။ “ေရႊျပည္ေတာ္ႀကီးက ဘယ္ေတာ့ဘယ္လုိ…” စသျဖင့္ေပါ့။

မႏွစ္က ျမန္မာျပည္ ျပန္သြားတုန္းကလည္း ျမန္မာျပည္ကေက်ာင္းမွာ ကုိရီးယားမွ ျပန္ခ်င္လုိ႔ ျပန္လာသူေတြရယ္၊ မျပန္ခ်င္ေသးေပမယ့္ ကုိရီးရားအစုိးရက ျပန္ပုိ႔လုိက္တဲ့အတြက္ ျပန္လာရတဲ့ သူေတြရယ္ ဆုံျဖစ္ၾကေတာ့ ဟုိေျပာဒီေျပာေျပာရင္း အေတာ္မ်ားမ်ားက ကုိရီးယားကုိ ျပန္သြားဖုိ႔ ႀကိဳးစားေနၾကတယ္ဆုိတာ သိရပါတယ္။ သူတုိ႔ကုိလည္း ဘုန္းဘုန္းက “ဒကာေတာ္တုိ႔က ဘာျဖစ္လုိ႔ ေရႊျပည္ေတာ္မွာ မေနႏုိင္ဘဲ ေရႊျပည္ေတာ္က ခြါေျပးခ်င္ၾကတာလဲ”လုိ႔ ေမးၾကည့္ေတာ့ သူတုိ႔က “ဘုန္းဘုန္းကလည္း သိရဲ႕သားနဲ႔ ေမးေနျပန္ပါၿပီ၊ ဒီမွာဘာမွ လုပ္စရာမရွိတဲ့အျပင္ တပည့္ေတာ္တုိ႔ကလည္း ဒီေရာက္ၿပီး ဘာမွမလုပ္တတ္ေတာ့ ရွိတာေလးထုိင္စားၿပီး ဒီအတုိင္း ဟုိလုိလုိ ဒီလုိလုိေနေနရတာ၊ ၾကာေတာ့မခံႏုိင္ဘူးဘုရား၊ ဒါေၾကာင့္ သူမ်ားႏုိင္ငံကုိ ျပန္မသြားခ်င္ေပမယ့္ ျပန္သြားဖုိ႔ လုပ္ရတာပါဘုရား” စသျဖင့္ ေလွ်ာက္ထားၾကပါတယ္။ သူတုိ႔အေခၚ ၂၊က ၃၊က ေတြ ျပန္လုပ္ၾကမယ့္ သေဘာပါပဲ။

ျပည္ပမွာရွိတဲ့ သူေတြရဲ႕ ျပည္ေတာ္မျပန္ႏုိင္တဲ့ အေၾကာင္းေလးေတြ၊ ျပည္တြင္းမွာရွိတဲ့ သူေတြရဲ႕ ျပည္ေတာ္မွာ မေနႏုိင္တဲ့ အေၾကာင္းေလးေတြ ၾကားရေတာ့ ဘုန္းဘုန္းလည္း ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ ျပည္ပမွာ အေနၾကာေနရတဲ့ အျဖစ္ေလးကုိ ေတြးေနမိျပန္ပါတယ္။ ဘုန္းဘုန္းျပည္ပမွာ ၾကာေနတဲ့ အေၾကာင္းကုိေတာ့ လူဒကာေတြလုိ မိသားစု အေရးေၾကာင့္လုိ႔ အေၾကာင္းမျပႏုိင္ေပမယ့့္ ျပည္ပမွာရွိတဲ့ ေရႊျမန္မာေတြရဲ႕ အမ်ိဳးသားေရးရယ္၊ ဘုန္းေတာ္အနႏၲရွင္ရဲ႕ ဘုန္းဘုရားအေရးေတြေၾကာင့္လုိ႔ အေၾကာင္းျပရင္ မဆုိးဘူးလားေပါ့။ ဗုဒၶဘာသာ ေရႊျမန္မာေတြအေပၚ တစ္လုံးတစ္ပါဒ ေဟာေျပာဆုံးမကာ အသိတစ္ခုရၿပီး ကုသုိလ္ရေစခ်င္တာရယ္၊ ဗုဒၶဘာသာကုိ စိတ္ဝင္စားၾကတဲ့ ေရႊျမန္မာမဟုတ္တဲ့ အိမ္ရွင္ႏုိင္ငံျခားသားေတြကုိ ဘုန္းဘုရားရဲ႕ ဓမၼအႏွစ္သာရေတြ တစ္လုံးတစ္ပါဒ သိရွိခံစားေစခ်င္တာရယ္၊ ေနာက္ ျပည္တြင္းမွာရွိတဲ့ လုိအပ္တဲ့ လူမႈေရး၊ ဘာသာေရး၊ ပညာေရး က႑ေတြမွာ တစ္ဘက္တစ္လမ္းက အေထာက္အကူ ျပဳေပးေစခ်င္တာရယ္ စတာစတာေတြက ေလာေလာဆယ္ ဘုန္းဘုန္းအေနနဲ႔ ျပည္ေတာ္မွာ မေနႏုိင္ေသးဘဲ ျပည္ပမွာ ရွည္ၾကာေစတဲ့ အေၾကာင္းျပခ်က္ေတြလုိ႔ပဲ ေျပာရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

ဒါေပမယ့္ ဘုန္းဘုန္းတုိ႔ ေရႊျမန္မာေတြရဲ႕ ျပည္ေတာ္မျပန္ႏုိင္၊ ျပည္ေတာ္မွာ မေနႏုိင္တဲ့ အေၾကာင္းျပခ်က္ကုိေတာ့ ေလာကီဓမၼတာ လူတုိ႔ရြာဆုိတဲ့အတုိင္း ေလာကီအေရး၊ မိသားစုအေရး စတာေတြေၾကာင့္လုိ႔ပဲ ေယဘုယ် ေျပာရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ႏုိင္ငံေတာ္အေရးအတြက္ ႏုိင္ငံေရးအလုပ္ကုိ ႀကိဳးစားလုပ္ေနၾကရလုိ႔ ျပည္ေတာ္မျပန္ႏုိင္၊ ျပည္တြင္းမွာ မေနႏုိင္တာေတြလည္း ရွိေတာ့ရွိတာေပါ့။ ဒါကေတာ့ အနည္းစုပါပဲ။ အမ်ားအားျဖင့္ေတာ့ မိသားစု စားဝတ္ေနေရးေၾကာင့္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ခုေနာက္ပုိင္း ၾကည့္မယ္ဆုိရင္ ျမန္မာအေတာ္မ်ားမ်ားဟာ ႏုိင္ငံအေတာ္မ်ားမ်ားမွာ အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ ေရာက္ရွိေနၿပီး အေၾကာင္းျပခ်က္ အမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ပဲ ျပည္ေတာ္မျပန္ႏုိင္ ျဖစ္ေနၾကသလုိ ျပည္တြင္းမွာ ရွိေနၾကသူေတြကလည္း အေၾကာင္းျပခ်က္ အမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ ျပည္ပကုိ ထြက္ခြါဖုိ႔ ႀကိဳးစားေနၾကတာကုိ ေတြ႕ရတတ္ပါတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕ဆုိရင္ ျပည္ေတာ္မျပန္ႏုိင္႐ုံမကဘဲ ျပည္ေတာ္နဲ႔ ေဝးသထက္ေဝးရာ တတိယႏုိင္ငံအထိေတာင္ သြားၾကဦးမယ္လုိ႔ ဆုိသူေတြလည္း ရွိေနေလရဲ႕။ ထားပါေတာ့။ ဒါက သူ႔အေၾကာင္းနဲ႔ သူပဲေလ။

တျခားႏုိင္ငံမွာရွိတဲ့ ေရႊျမန္မာမ်ားရဲ႕ ျပည္ေတာ္မျပန္ႏုိင္ေသးတဲ့ အေၾကာင္းကုိ တိတိက်က် မေျပာႏုိင္ေပမယ့္ ဘုန္းဘုန္းတုိ႔ အခုလက္ရွိေနေနတဲ့ ႏုိင္ငံမွာရွိတဲ့ ေရႊျမန္မာမ်ားရဲ႕ ျပည္ေတာ္မျပန္ႏုိင္ေသးတဲ့ အေၾကာင္းကေတာ့ တစ္ေယာက္တစ္ေယာက္မ်ိဳးနဲ႔ အမ်ိဳးမ်ိဳးရွိေနတတ္ပါတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕လည္း ျမန္မာျပည္ ျပန္သြားရင္ ဘာလုပ္စားမွာလဲ ဆုိတဲ့သူေတြ ရွိသလုိ တစ္ခ်ိဳ႕လည္း ျမန္မာျပည္မွာဆုိ ဒီေလာက္လခမ်ိဳး ဘယ္လုိလုပ္ ရႏုိင္မွာလဲလုိ႔ ဆုိလာသူေတြလည္း ရွိပါတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕က်ေတာ့လည္း ဒီႏုိင္ငံမွာ ႏွစ္ေတာ္ေတာ္ၾကာေအာင္ ေနထုိင္လုပ္ကုိင္ေနေပမယ့္ ေရႊျပည္ေတာ္မွာက ဘာမွလက္ဆုတ္လက္ကုိင္ မရွိဘဲ ျဖစ္ေနသူေတြ ရွိေနသလုိ တစ္ခ်ိဳ႕က်ေတာ့လည္း ႏွစ္ၾကာလာတာနဲ႔အမွ် ဟုိလုိလုိ ဒီလုိလုိ ျဖစ္လာသူေတြလည္း ရွိေနျပန္ပါတယ္။ အဆုိးဆုံးက ရည္ရြယ္ခ်က္ေတြေပ်ာက္ၿပီး ရရစားစား သြားသြားလာလာနဲ႔ ေရာက္တဲ့ေနရာမွာ ရသမွ်အလုပ္ေလးနဲ႔ ရသမွ်သုံးၿပီး ႀကဳံသလုိေပ်ာ္ေနၾကတာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

ဘုန္းဘုန္းနဲ႔သိတဲ့ ဒကာတစ္ခ်ိဳ႕ဆုိ ေရႊျပည္ေတာ္က ထြက္လာတာ ဆယ္ႏွစ္ေက်ာ္ေက်ာ္ ရွိေနၿပီး အုိဗာစေတးအျဖစ္နဲ႔ အဖမ္းအဆီးကုိေရွာင္ကာ ေန႔အိပ္ညလုပ္ဘဝကုိ က်င္လည္ျဖတ္သန္းေနခဲတာ အေတာ္ၾကာေနၿပီ ျဖစ္ပါတယ္။ အသိဒကာေလး တစ္ခ်ိဳ႕ဆုိ စေရာက္ကတည္းက သူေ႒းကုိ အလုပ္အေၾကြးျပဳခဲ့ရလုိ႔ သူတုိ႔ေက်းဇူးနဲ႔ သူေ႒းကသာ ႀကီးပြားခ်မ္းသာလာၿပီး စက္ေတြတစ္လုံးၿပီး တစ္လုံးဝယ္၊ စက္႐ုံေတြ တစ္ခုၿပီးတစ္ခု တုိးခ်ဲ႕ကာ ရွိၿပီးရင္း ရွိသြားခဲ့ၾကေပမယ့္ သူတုိ႔မွာေတာ့ ဒုံရင္းဒုံရင္းနဲ႔ပဲ အသက္သာႀကီးလာတယ္ ဘာမွျဖစ္မလာဘဲ ေပးသမွ်ေလးအေပၚမွာ အေက်နပ္ႀကီးေက်နပ္လုိ႔ ေပ်ာ္သလုိ ေနပစ္လုိက္ၾကတာေတြလည္း ရွိပါတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕က်ျပန္ေတာ့ ေရႊျပည္ေတာ္က မထြက္ခင္ကတည္း အိမ္ေထာင္က်ၿပီး သားသမီးေတြ ရွိခဲ့ၾကေပမယ့္ ရွာရင္းပုိ႔ရင္း၊ သုံးရင္းစဲြရင္းနဲ႔ပဲ သားသမီးအေရး၊ မိသားစုအေရးေတြးကာ တစ္ႏွစ္ၿပီးတစ္ႏွစ္သာကုန္လုိ႔ သားသမီးေတြေတာင္ ဘဲြ႕ေတြရကုန္တဲ့အထိ ျဖစ္သြားခဲ့ၾကေပမယ့္ သူတုိ႔ကုိယ္တုိင္ကေတာ့ ျပည္ေတာ္ျပန္ မေရာက္ႏုိင္ၾကေသးတဲ့ အျဖစ္ပါ။

ျပည္ေတာ္ မျပန္ႏုိင္ေသးသူမ်ားအေၾကာင္း သိသမွ် ေျပာမယ္ဆုိရင္ေတာ့ အမ်ားႀကီးပါပဲ။ သင္ခန္းစာ ယူမယ္ဆုိရင္ ယူစရာေကာင္းတဲ့သူေတြရဲ႕ အျဖစ္အပ်က္ေတြ ရွိသလုိ သံေဝဂယူမယ္ဆုိရင္ ယူစရာေကာင္းတဲ့ သူေတြရဲ႕ အျဖစ္ေတြကလည္း အမ်ားႀကီးပါပဲ။ တစ္ခ်ိဳ႕ဆုိ ေရႊျပည္ေတာ္က ထြက္လာခါစမွာ ႐ုိး႐ုိးသားသား ႀကိဳးႀကိဳးစားစားနဲ႔ ရွာေဖြစုေဆာင္းၿပီး ေသေသခ်ာခ်ာ က်စ္က်စ္လစ္လစ္ ေနထုိင္ခဲ့ၾကေပမယ့္ ႏွစ္လည္းၾကာလာ အေပါင္းအသင္းလည္း ေပါလာတဲ့ေနာက္မွာေတာ့ အေသာက္အစား အေပ်ာ္အပါးေတြမွာ သာယာမိလုိက္တဲ့အတြက္ အရက္သမား လုံးလုံးျဖစ္ကာ ရရစားစား သြားသြားလာလာနဲ႔ ေရႊျပည္ေတာ္လည္း မျပန္ႏုိင္၊ သူမ်ားႏုိင္ငံမွလည္း စားဖုိ႔ေသာက္ဖုိ႔ အႏုိင္ႏုိင္ျဖစ္ကာ ေရာဂါမ်ားေတာင္ စဲြကပ္သြားတဲ့အထိ ျဖစ္သြားတာေတြလည္း ရွိပါတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕ဆုိလည္း ေရာက္လာတာ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ ၾကာေနၿပီလဲဆုိ သူတုိ႔ဒီကုိ ေရာက္လာၿပီးမွ ေနာက္မွာအေဖဆုံး၊ အေမဆုံး၊ သားသမီးဆုံးတဲ့အထိ ျဖစ္သြားၾကပါၿပီ။

တကယ့္ကုိ သံေဝဂ ရစရာေကာင္းတာက သားသမီးေတြ ေလးငါးႏွစ္အရြယ္မွာ မိသားစုအေရး၊ သားသမီးေရးအတြက္ဆုိကာ ျပည္ပထြက္လာခဲ့တဲ့ အေဖဟာ ျပည္တြင္းမွာရွိတဲ့ သားသမီးက ႐ုတ္တရက္ ဆုံးသြားခဲ့ေပမယ့္ အခုိက္အတံ့ပဲ ႏွေမ်ာတသ စိတ္မေကာင္း ျဖစ္ခဲ့ၾကရၿပီး ျပည္ေတာ္ျပန္ဖုိ႔အထိေတာ့ ျဖစ္မလာခဲ့ၾကတာပါပဲ။ သက္တမ္းအရၾကည့္ရင္ အရင္ေသရမယ့္ အေဖက ျပည္ပကေနၿပီး သားအတြက္၊ သမီးအတြက္ ရည္စူးၿပီး ကုသုိလ္လုပ္ အမွ်ေပးေဝခဲ့ၾကရသူေတြရဲ႕ အျဖစ္ေတြဟာ တကယ့္ကုိ သံေဝဂရစရာေတြပဲ ျဖစ္ပါတယ္။
ဒါေပမယ့္ ကာယကံရွင္ေတြ႔ ကုိယ္တုိင္ကေတာ့ တဒဂၤ သံေဝဂ ျဖစ္ခဲ့ၾကေပမယ့္ ျပည္ေတာ္ကေတာ့ မျပန္ျဖစ္ခဲ့ၾကေသးျပန္ပါဘူး။

ထားပါေတာ့။ သူ႔အေၾကာင္းနဲ႔သူ၊ သူ႔အေျခအေနနဲ႔သူ ျပည္ပမွာႏွစ္ေတြၾကာၿပီး ျပည္ေတာ္မျပန္ႏုိင္ ျဖစ္ေနတာ မဆန္းေပမယ့္ ကုိယ္လည္းအက်ိဳးမရွိ၊ မိသားစုလည္း အက်ိဳးမရွိ၊ အမ်ားအတြက္လည္း အက်ိဳးမရွိဘဲ ျပည္ေတာ္မျပန္ႏုိင္ ျဖစ္ေနၾကတာကေတာ့ အဆန္းျဖစ္သြားပါၿပီ။ ျပည္ေတာ္လည္း မျပန္ႏုိင္၊ ဥစၥာလည္းမစုမိ၊ ကုသုိလ္လည္းမစုမိဘဲ အရက္ေၾကြး၊ ဖဲေၾကြးအေပ်ာ္အပါး အေၾကြးေတြသာ မ်ားလာၿပီး အက်င့္သိကၡာေတြပါ ပ်က္ျပားလာမယ္ ဆုိရင္ေတာ့ ဒါဟာ ျပည္ေတာ္မျပန္ႏုိင္႐ုံမက ဘဝသံသရာမွာ လူဘုံ၊ နတ္ဘုံေတြအထိ မျပန္ႏုိင္ဘဲ ျဖစ္သြားမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေသခ်ာေတြးၾကည့္ရင္ ျပည္ပမွာအေနၾကာလုိ႔ ျပည္ေတာ္မျပန္ႏုိင္တဲ့ သူေတြအေတာ္မ်ားမ်ားဟာ စားဝတ္ေနေရး အေျခအေနေၾကာင့္ပဲ မျပန္ႏုိင္ၾကတာ မ်ားပါတယ္။ စားဝတ္ေနေရးဆုိတာ အသက္ရွင္ေနသမွ် လုိအပ္ေနတာ အမွန္ပဲျဖစ္ေပမယ့္ အဲဒီအေရးေတြပဲ ဦးစားေပးၿပီး ရွာလုိက္ေဖြလုိက္ စားလုိက္ေသာက္လုိက္ လုပ္ေနၾကမယ္ဆုိရင္ေတာ့ အသက္သာဆုံးသြားမယ္ ဒီအေရးေတြက ၿပီးသြားမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ရေလလုိေလ၊ လုိက္ေလေဝးေလ ျဖစ္ေနတဲ့ ဒီစားဝတ္ေနေရး ကိစၥေတြေနာက္ပဲ တစုိက္မတ္မတ္ လုိက္ေနလုိ႔ကေတာ့ ဒီအေရးေတြ မျပည့္ခင္ဘဲ ကုိယ္နဲ႔ကုိယ့္အသုိင္းအဝုိင္းဟာ အေျပာင္းလဲႀကီး ေျပာင္းလဲသြားေနၾကမွာ အမွန္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္ ျပည္ေတာ္မျပန္ႏုိင္ေသးသူေတြ အေနနဲ႔ အခ်ိန္ယူၿပီး စဥ္းစားဖုိ႔လုိလာတာက ျပည္ပမွာ အေနၾကာလာတဲ့ မိမိတုိ႔အေနနဲ႔ အေနၾကာသေလာက္ အက်ိဳးျဖစ္ထြန္းရဲ႕လား ဆုိတဲ့အခ်က္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ေရႊျပည္ေတာ္မွာ ေနတာထက္စာရင္ ျပည္ပမွာ အေနၾကာလုိက္တဲ့အတြက္ မိမိတုိ႔မွာ စားဝတ္ေနေရး ကုသုိလ္ေရးေတြမွာ ပုိၿပီးတုိးတက္ျဖစ္ထြန္းမႈ ရွိမရွိနဲ႔၊ ျပည္ပမွာ အေနၾကာလာတဲ့ မိမိတုိ႔ရဲ႕ အက်င့္သိကၡာေတြဟာ ေရႊျပည္ေတာ္မွာ ေနတာထက္ပုိၿပီး လုံၿခဳံမႈ၊ ပုိၿပီးျမင့္မားလာမႈ ရွိမရွိစတာေတြကုိလည္း အေလးအနက္ စဥ္းစားၾကဖုိ႔ လုိလာၿပီ ျဖစ္ပါတယ္။ ရလုိက္တာနဲ႔ ေပးဆပ္လုိက္ရတာ ဘယ္ဟာက ပုိမ်ားမမ်ား သုံးသပ္ဖုိ႔နဲ႔ တစ္ဘဝေကာင္းစားေရးထက္ သံသရာေကာင္းစားေရး အတြက္လည္း ထည့္တြက္ရမယ္ဆုိတာ သတိျပဳဖုိ႔ လုိလာၿပီ ျဖစ္ပါတယ္။ ဘယ္သူေကာင္းစားေရး ဘယ္ဝါေကာင္းစားေရးလည္း လုပ္ဖုိ႔လုိသလုိ မိမိရဲ႕ ပစၥဳပၸန္ သံသရာေကာင္းစားေရးလည္း လုပ္ဖုိ႔လုိတယ္ဆုိတာ မေမ့ေလ်ာ့ၾကဖုိ႔ လုိအပ္လာၿပီ ျဖစ္ပါတယ္။


ဆုိလုိတာက အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ ျပည္ေတာ္မျပန္ႏုိင္သူေတြ၊ ျပည္ေတာ္မွာ မေနႏုိင္သူေတြဟာ တျဖည္းျဖည္း မ်ားလာေနတဲ့ ေရႊျပည္ေတာ္သားေတြ အေနနဲ႔ ျပည္ေတာ္မျပန္ႏုိင္တဲ့ မိမိတုိ႔ရဲ႕ အေျခအေန၊ ျပည္ေတာ္မွာ မေနႏုိင္တဲ့ မိမိတုိ႔ရဲ႕ အေျခအေနကုိ ေသခ်ာသုံးသပ္ ဆင္ျခင္ၿပီး လုိအပ္လုိ႔ မျပန္ႏုိင္၊ မေနႏုိင္ ျဖစ္ေနၾကရင္လည္း လုိအပ္ခ်က္ကုိ အျမန္ဆုံး အေကာင္အထည္ေဖာ္ၿပီး သင့္တင့္ေလ်ာက္ပတ္တဲ့ အခ်ိန္မွာ ဒီသံသရာကေန ႐ုန္းထြက္ႏုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားကာ ဘယ္မွာပဲေနေန ကုိယ့္ရဲ႕ပစၥဳပၸန္ သံသရာ ေကာင္းစားေရးအတြက္လည္း စြမ္းႏုိင္သမွ် ႀကိဳးစားၾကဖုိ႔လုိေၾကာင္း ဆုိလုိခ်င္တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဘယ္အလုပ္မဆုိ အတုိင္းအတာကုိ ေက်ာ္လြန္လာရင္ အစြန္းေရာက္သြားတတ္တဲ့အတြက္ ျပည္တြင္းျပည္ပမွာေနရင္း မိမိတုိ႔ရဲ႕ လက္ရွိအေနအထားကုိ အစြန္းေရာက္မသြားေအာင္ သတိျပဳဆင္ျခင္ ေနထုိင္ၾကဖုိ႔နဲ႔ ျပည္ေတာ္ျပန္ျခင္း၊ မျပန္ျခင္း၊ ျပည္ေတာ္ခြာျခင္း၊ မခြါျခင္းထက္ ေရာက္ရာေနရာ ျဖစ္ရာအေျခအေနမွာ ကုိယ္ကုိယ္ကုိ အ႐ႈံးမေပၚေအာင္ ႀကိဳးစားၾကဖုိ႔ အသိေပးလုိတာ ျဖစ္ပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္ ျပည္ေတာ္မျပန္ႏုိင္သူေတြပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ ျပည္ေတာ္မွာ မေနႏုိင္သူေတြပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ဘယ္သူမဆုိ အေျခအေနအရ မိမိတုိ႔ လက္ရွိျဖစ္ေနတဲ့ အေနအထားမွာ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိသာ ထိန္းထိန္းသိမ္းသိမ္း ေနထုိင္ရင္း မိမိအေရး၊ မိသားစုအေရး၊ ေဆြမ်ိဳးအေရးေတြအျပင္ သံသရာအေရးအတြက္လည္း ႀကိဳတင္ျပင္ဆင္ကာ ျမန္ျပည္ေတာ္နဲ႔ ေဝးေနေပမယ့္ နိဗၺာန္ေရႊျပည္နဲ႔ေတာ့ နီးေနသူမ်ားျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားအားထုတ္ၾကဖုိ႔ တုိက္တြန္းလုိက္ပါတယ္။
READ MORE......

Read more...

လာလည္ၾကသူမ်ား

ဤဘေလာ့ဂ္၏ ရည္ရြယ္ခ်က္

ယခုအခါ ကမၻာတလႊားတြင္ရွိေနၾကေသာ ဓမၼဘေလာ့ဂ္ဂါမ်ားသည္ ေန ့စဥ္ႏွင့္ အမွ် အင္တာနက္ စာမ်က္ႏွာမ်ား ေပၚတြင္ ဓမၼႏွင့္သက္ဆိုင္ေသာ အေၾကာင္းအရာ အမ်ိဳးမ်ိဳးကို ပို ့စ္မ်ားေရးတင္လ်က္ ရွိေနၾကပါသည္။

ဘေလာ့ဂ္ဂါမ်ားမွ မိမိတို ့၏ကိုယ္ပိုင္ စာမ်က္ႏွာမ်ားမွတဆင့္ ေရးတင္ေနၾကသျဖင့္ ဖတ္ရႈေလ့လာသူမ်ားအတြက္ ေနရာမ်ားစြာသို ့ သြားေရာက္ ဖတ္ရႈေနၾကရပါသည္။

ထို ့ေၾကာင့္ စာဖတ္သူမ်ား အခ်ိန္ကုန္သက္သာေစရန္ႏွင့္ မိမိတို ့ ဖတ္ရႈလိုရာကို လြယ္လင့္တကူ ရွာေဖြနိဳင္ရန္ ေန ့စဥ္ေရးသား ေနၾကေသာ အေၾကာင္းအရာမ်ားကို တေနရာတည္းတြင္ စုစည္းေပးလိုေသာ ရည္ရြယ္ခ်က္ျဖင့္ ဤဘေလာ့ဂ္ကို စီစဥ္လိုက္ျခင္းျဖစ္ပါသည္။

ေျပာခ်င္တာမ်ားရွိရင္ ေရးေပးထားခဲ့ပါ

ျမန္မာျပကၡဒိန္

ျမန္မာျပကၡဒိန္
www.burmeseclassic.com မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။

  © Blogger templates The Professional Template by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP