* သဗၺဒါနံ ဓမၼဒါနံ ဇိနာတိ၊ * သဗၺရသံ ဓမၼရေသာ ဇိနာတိ။

* သဗၺဒါနံ ဓမၼဒါနံ ဇိနာတိ၊     * သဗၺရသံ ဓမၼရေသာ ဇိနာတိ။

နမတၳဳ ဗုဒၶါနံ နမတၳဳ ေဗာဓိယာ။ နေမာ ဝိမုတၱာနံ၊ နေမာ ဝိမုတၱိယာ။

ဘုရားရွင္တို ့အား ရွိခိုးပါ၏။
ဘုရားရွင္တို ့၏ မဂ္ဥာဏ္ ဖိုလ္ဥာဏ္အား ရွိခိုးပါ၏။
ကိေလသာတို ့မွ လြတ္ေျမာက္ေတာ္မူၾကေသာ ဘုရားရွင္တို ့အား ရွိခိုးပါ၏။
ထိုဘုရားရွင္တို ့၏ ဝိမုတၱိငါးပါးအား ရွိခိုးပါ၏။

ကရုဏာလက္မ်ား ကမ္းလင့္ေပးပါ...

ကရုဏာလက္မ်ား ကမ္းလင့္ေပးပါ...
စား၀တ္ေနေရးအဆင္ေျပေစရန္ ဆန္အိတ္လွဴျခင္း ႏွင့္ အျခားလိုအပ္သည္မ်ား လွဴဒါန္းျခင္းတို႔ျဖင့္ လစဥ္ ေထာက္ပံ့သြားမည္ျဖစ္ပါသည္။ သီလရွင္ႏွင့္ ေက်ာင္းသားမ်ား ေအာင္ျမင္စြာ ပညာသင္ၾကားႏိုင္ေရး အတြက္ အနီးကပ္စာျပေပးမည့္ ဆရာမ (၆) ဦးအား တစ္လလွ်င္ (၅) ေသာင္းက်ပ္ျဖင့္ ငွါးရမ္းေပးရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။ ပညာေရးအလွဴအား ေစတနာရွင္မ်ားမွလည္း ပါ၀င္ လွဴဒါန္းႏိုင္ပါသည္။ ေကာက္ခံရရွိေသာ အလွဴေငြမ်ားအား ဘဏ္စာအုပ္ထားရွိ၍ ေငြစာရင္းရွင္းတမ္းအား လစဥ္ေဖာ္ျပသြားမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ေက်ာင္းသား/ေက်ာင္းသူမ်ား၏ မွတ္တမ္းမ်ားအား အလွဴရွင္မ်ားထံသို႔လည္း ေပးပို႔သြားပါမည္။

ပညာေရးအလွဴေတာ္ ႏႈိးေဆာ္ခ်က္


ရန္ကုန္ျမိဳ႕ အေသာကာရာမ သီလရွင္စာသင္တုိက္မွ နဝမတန္း ေျဖဆုိမည့္ သီလရွင္ ဆရာေလးမ်ားအတြက္ ဆရာ၊ ဆရာမမ်ား လစဥ္ ထားေပးႏုိင္ရန္ ပညာေရးအလွဴရွင္မ်ား လုိအပ္ေနပါသည္။ ေရႊေစတီ ဘုန္းေတာ္ၾကီးသင္ပညာေရးေက်ာင္းတြင္လည္း ဆင္းရဲႏြမ္းပါးသည့္ ၉ တန္းႏွင့္ ၁၀ တန္း ေက်ာင္းသားမ်ား ေက်ာင္းအိပ္ေက်ာင္းစား ေနထုိင္ပညာဆည္းပူးႏုိင္ေရးအတြက္ ကူညီေထာက္ပံ့မည့္ ကုသုိလ္ရွင္မ်ား လုိအပ္လ်က္ ရွိပါသည္။ ေစတနာရွင္ အလွဴရွင္မ်ား အေနျဖင့္ ေထရဝါဒ ဗုဒၶဘာသာ လူငယ္မ်ားအသင္း http://www.mmtheravada.org ဖုန္း
09-73062811, 09-5505176 သုိ႔ ဆက္သြယ္လွဴဒါန္းၾကေစလုိပါသည္။

သီလရွင္ ဆရာေလးမ်ားႏွင့္ ကေလးမ်ား ဇြန္လအမီ ေက်ာင္းတက္ႏုိင္ေရးအတြက္ ကာလဒါန ကုသုိလ္အျဖစ္ သဒၶါတတ္အား နည္းမ်ားမဆုိ လွဴဒါန္းကူညီၾကပါရန္ ႏႈိးေဆာ္အပ္ပါသည္။

၀ိမုတၱိရသ အဖြဲ႔သားမ်ား

------------------------
ေနာက္ဆက္တြဲသတင္း.....

ပညာေရးအလွဴေတာ္လႉဒါန္းမည့္အစီအစဥ္

ေထရ၀ါဒဗုဒဘာသာ လူငယ္မ်ား အသင္းမွ ဦးစီး၍ (၂၀၁၁) ခုႏွစ္တြင္ န၀မတန္းသို႔ တက္ေရာက္မည့္ ေက်ာင္းသား (၂၅) ေယာက္ႏွင့္ ေက်ာင္းသူ (၂၅) ေယာက္အား ပညာေရးေထာက္ပံ့မႈျပဳလုပ္ေပးႏိုင္ရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။

ျပဳလုပ္မည့္အစီအစဥ္

ေက်ာင္းသားမ်ားအား ေရႊေစတီဘုန္းႀကီးေက်ာင္း (ဆရာေတာ္ ဦးေတဇႏၵိ၊ ခ/(၃) ရက္ကြက္၊ ေရႊေစတီေက်ာင္း၊ မဂၤလာဒုံၿမိဳ႕နယ္) တြင္ထားရွိမည္ျဖစ္ၿပီး ေက်ာင္းသားမ်ားသည္ မိမိတို႔ ဆႏၵအေလ်ာက္ ကိုရင္၀တ္လိုကလည္း ၀တ္ႏိုင္ပါသည္။ ေက်ာင္းသူမ်ားအား အေသာကာရာမ သီလရွင္စာသင္တိုက္ (ဆရာေလးေဒၚသုနႏၵာ (ဖုန္း-၀၉-၈၆၂၈၈၁၁)၊ ၀ါယာလက္ေစ်းမွတ္တိုင္၊ ေရႊႏွင္းဆီရပ္ကြက္၊ မဂၤလာဒံုၿမိဳ႕နယ္) တြင္ထားရွိပါမည္။ အေသာကာရာမေက်ာင္းမွ သီလရွင္မ်ားသာလက္ခံသည္ျဖစ္၍ ေက်ာင္းသူမ်ားမွာ သီလရွင္၀တ္ရပါမည္။ သီလရွင္မ်ားတက္ေရာက္ရမည့္ အ.ထ.က ေက်ာင္းမွာ အေသာကာရာမ ေက်ာင္းမွလက္ရွိ သီလရွင္မ်ား တက္ေရာက္ေနေသာ ေက်ာင္းျဖစ္၍ ပညာသင္ၾကားမႈတြက္ အခက္အခဲ မရွိႏိုင္ပါ။ စာသင္သူမ်ား စား၀တ္ေနေရးအဆင္ေျပေစရန္ ဆန္အိတ္လွဴျခင္း ႏွင့္ အျခားလိုအပ္သည္မ်ား လွဴဒါန္းျခင္းတို႔ျဖင့္ လစဥ္ ေထာက္ပံ့သြားမည္ျဖစ္ပါသည္။ သီလရွင္ႏွင့္ ေက်ာင္းသားမ်ား ေအာင္ျမင္စြာ ပညာသင္ၾကားႏိုင္ေရး အတြက္ အနီးကပ္စာျပေပးမည့္ ဆရာမ (၆) ဦးအား တစ္လလွ်င္ (၅) ေသာင္းက်ပ္ျဖင့္ ငွါးရမ္းေပးရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။ ပညာေရးအလွဴအား ေစတနာရွင္မ်ားမွလည္း ပါ၀င္ လွဴဒါန္းႏိုင္ပါသည္။ ေကာက္ခံရရွိေသာ အလွဴေငြမ်ားအား ဘဏ္စာအုပ္ထားရွိ၍ ေငြစာရင္းရွင္းတမ္းအား လစဥ္ေဖာ္ျပသြားမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ေက်ာင္းသား/ေက်ာင္းသူမ်ား၏ မွတ္တမ္းမ်ားအား အလွဴရွင္မ်ားထံသို႔လည္း ေပးပို႔သြားပါမည္။ အေသးစိတ္ေဆာင္ရြက္မည့္ အခ်က္အလက္မ်ားအားလည္း ဆက္လက္ေဖာ္ျပသြားပါမည္။

ေလ်ာက္ထားမည့္ သူမ်ား ျပည့္စုံရမည့္အခ်က္မ်ားမွာ

(က) ေက်ာင္းသူမ်ားမွာ သီလရွင္၀တ္ႏိုင္ရပါမည္။

(ခ ) မိဘမ်ားမွ ေနထိုင္ရန္ခြင့္ ျပဳသူျဖစ္ရပါမည္။

(ဂ ) စာသင္သားမ်ားေနထိုင္မည့္ ေက်ာင္းတြင္း စည္းကမ္းမ်ားကို တိက်စြာလိုက္နာရပါမည္။

(ဃ) ေက်ာင္းထားရန္ အမွန္တကယ္အခက္အခဲ ရွိေနသူျဖစ္ရပါမည္။

အထက္ပါအခ်က္အလက္မ်ားႏွင့္ ျပည့္စုံသူမ်ားသည္ ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာလွဴငယ္မ်ား အသင္းသို႔ ဆက္သြယ္ေမးျမန္းႏိုင္ပါသည္။ (http://mmtheravada.org)

ဆက္သြယ္ရန္လိပ္စာ

ကိုထြန္းထြန္းလိႈင္

ဖုန္း ၀၉-၇၃၀၆၂၈၁၁

htunhtunhlaing82@gmail.com

winthu.tbyo@gmail.com

thantzin83@gmail.com

Sunday, March 13, 2011

Comfort Or Challenge III

I turn to sex, and the treatment of women. Women make up half the human race: how does the religion of universal compassion treat them these days?
Women’s place in the world has changed, and I believe that unless we take account of that change we are doomed to global insignificance. To use the crude but relevant language of economics, women have always, so far as we can tell, predominated among the consumers of religion – perhaps because the world has given them a harder time than men, so that they need more comforting? – and I think they will continue to be the majority of our customers; but with new attitudes and expectations. Leadership roles in the world religions have in the past largely been denied to women, as throughout public life. The economy has led the way in changing the roles of women in society as the importance of muscle power has declined and that of brain power correspondingly increased. In advanced economies, service industries have become more important than agriculture and manufacturing, and in service industries, except only in the short periods when they have babies, women are at no inherent disadvantage. On the other hand, an economy needs all the brain power it can get, so societies in which many women are employed only in the largely unskilled role of housewife are literally thereby impoverished. With each generation women are acquiring more money and more power, and though they still lag far behind men, they are closing the gap. Above all, their self-esteem is rising, and they are not merely fed up with being bossed around by men but increasingly willing to say so and to do something about it.
All the world religions have traditionally given women subordinate roles, but in order to survive they are having to mend their ways. In Christianity Protestants have led the way with women ministers, and now the Church of England even has to contemplate female bishops. The Roman Catholic church has huge numbers and a very efficient and highly centralised organisation, but it seems to be losing adherents with increasing speed. A few days ago I heard the BBC News announce that a poll of Catholic women in Britain showed that almost two thirds said they were dissatisfied with the Church’s position on women. I don’t know about the Muslims, of whom relatively few live in advanced economies, but the voice of female protest is certainly heard among them too.
Enough said. Surely it is plain that if a religion today is to increase it popularity, it will have to appeal to women as least as much as to men. So how does Theravada Buddhism stand? If one goes by the scriptures and ancient traditions it should be in a very strong position indeed to appeal to women. But it has thrown away its advantages, and this to such an extent that I think it cannot possibly advance in countries where women have achieved social equality.
Let me make three points, all of which I regard as of vast importance both practically and morally.
First: menstruation. While they are fertile, adult women bleed for a couple or a few days every month. In some pre-modern societies this has been regarded as dirty or impure; some have myths that it is the result of an ancient curse. In brahminical tradition strict orthodoxy demands that at that time of the month women be secluded and kept away from sacred objects and observances. This is of course a ritual, not a moral, prohibition. In accordance with his principle, already discussed, that attachment to ritual is a great obstacle to spiritual progress, the Buddha ignored menstruation as irrelevant to his teaching. In Sri Lanka, where the most archaic form of Buddhism is preserved, the concept of menstrual impurity is well known (the Sinhala word for it is killa), but it is equally well known that it has no application in a Buddhist context. A woman who is of an age when she might be menstruating is not debarred from any Buddhist activity, from contact with any Buddhist person or object. In a word, for Buddhism, female impurity does not exist – as it did not for the Buddha.
I don’t know how Thai and Burmese Buddhism came to import the notion of female impurity, but in following it they are going against the Buddha, befuddling themselves with superstition, and in the process insulting women. Of course, most women born into those societies have been brought up to take female impurity for granted and so do not feel insulted; but women who come from abroad, and have for example learnt their Buddhism in Sri Lanka, do feel insulted and repelled.
But secondly, things are even worse than this. In Thailand the Vinaya has been changed in a grotesque manner, so that monks may not only not touch a woman, but may not receive anything directly from a woman’s hand. This innovation applies not only to menstruating women, or to women who are of an age when they might be menstruating, but to all females from babies to centenarians. We are therefore dealing not just with a misguided ritual obsession but with true misogyny, a horror and dread of women, a fear that the slightest contact with a female is seductive and may inspire lust. When this is applied even to babies and young children, the necessary implication is so disgusting that I cannot even name it. Those who created such a rule and those who follow them need to be re-educated and to learn that women and girls are people, not objects.
My third point is much more often talked about. Can Theravada restart the Bhikkhuni Sangha, the Order of Nuns, after the break in the ordination tradition? There are six extant textual traditions of the Vinaya; the fact that no two of them wholly agree about how nuns are to be ordained, and that we thus cannot be sure that the Theravadin version goes back to the Buddha, or is even the oldest, gives historians a lot to argue about. But when it comes to preserving Theravada Buddhism, let alone allowing it to flourish, all that is entirely beside the point. If there are women who want to restart a Sangha, why should they be stopped? Should we not thank and congratulate them? What does it matter that the continuity of the ordination ritual has been interrupted? What is that but a ritual? Must we all live in a world of obsessive neurotics? Let people who only care about ritual fuss away to their hearts’ content, and let those who care for the spirit, not the letter, and for living according to the Buddha’s teaching and principles, welcome the one development which, I believe, has the power to preserve Theravada Buddhism for many future generations.
How, then, can Theravada Buddhism be disseminated? How can it even be saved? I find the answer obvious. We have to return to the Buddha’s teaching. Our leaders must fearlessly stand up and tell the world that Buddhism is meant to apply to the whole of life, public and private. We have to understand, and act accordingly, that ritual has no intrinsic value and must be jettisoned if it gets in the way of living the Dhamma. We must acknowledge that Buddhism is for all, including foreigners and women: all must be the objects of our love and compassion, just as all are equally responsible moral agents. Yes; we have to take the Buddha seriously!

Read more...

အစြဲ မ်ဳိးစုံ ရဲ႔ စြဲ ပုံစြဲနည္း တရားေတာ္

ဓမၼပီယ—-ဟာ—- တရားအားထုတ္ရင္ မသိမျဖစ္လုိအပ္တာက စိတ္အေၾကာင္း ဆုိတာ ေကာင္းေကာင္း ႀကီး သေဘာေပါက္ ပါၿပီဘုရား။ ခ်မ္းသာစြာ ေနဘုိ႔ဆုိရင္ စိတ္၏ ေျပး ျခင္း အထင္ႏွင့္ မေျပးျခင္းအျမင္ ကုိ မျဖစ္မေနသိေအာင္ ႀကဳိးစားသင့္ လွ ပါတယ္ဘုရား။

အစြဲ မ်ဳိးစုံ ရဲ႔ စြဲ ပုံစြဲနည္း ကုိလည္း ရွင္းျပေတာ္မူပါဘုရား။

ဦးဝိဇယ—- စိတ္ကေတာ့ ( ႀကံၿပီးပ်က္-သိၿပီးပ်က္ )သေဘာ သက္သက္ သာ ရွိပါတယ္ ဘုရား။စိတ္ကုိေျပးတယ္ ထင္ ေနရင္ ေတာ့ အစြဲမ်ဳိးစုံ ဝင္မွာေသခ်ာပါတယ္ဘုရား။

(၁) ခႏၶာၿငိမ္တာ ကုိ -တရား- ဟုစြဲလွ်င္ ေလာဘ၊ မၿငိမ္တာ ကုိ -မတရား-ဟုစြဲလွ်င္ ေဒါသ ျဖစ္ပါတယ္ဘုရား။

(၂) စိတ္က အာရုံတစ္မ်ဳိးတည္း သိတာ -တရား- ဟုစြဲလွ်င္ ေလာဘ၊ အာရုံ အမ်ဳိးမ်ဳိးကုိ -မတရား- ဟုစြဲလွ်င္ ေဒါသျဖစ္ပါတယ္ဘုရား။

(၃) ကုိယ္သိခိုင္း တဲ့အာရုံကုိ စိတ္ကသိေနလွ်င္ -တရား-ဟုစြဲလွ်င္ ေလာဘ၊ ခုိင္းတဲ့ အာရုံကုိ မသိဘဲ တျခား အာရုံသိတာကုိ -မတရား- ဟုထင္ၿပီးစြဲလွ်င္ ေဒါသ ျဖစ္ပါတယ္ဘုရား။

(၄) စိတ္ကုိ အခ်ိန္သတ္မွတ္ၿပီး သတ္မွတ္ခ်ိန္အတြင္း သိခုိင္းတာ ၊သိေနတာကုိ -တရား-ဟုစြဲလွ်င္ ေလာဘ၊ သတ္မွတ္ခ်ိန္မွာ သိခို္င္းတာ မသိတာကုိ -မတရား-ဟုစြဲလွ်င္ ေဒါသ ျဖစ္ပါတယ္ဘုရား။

(၅) နံနက္ ည စေသာ အခ်ိန္မွ -တရား- ဟုစြဲလွ်င္ ေလာဘ၊ က်န္တဲ့အခ်ိန္ -မတရား-ဟုစြဲလွ်င္ ေဒါသ ျဖစ္ပါတယ္ဘုရား။

(၆) ဘုရား၊ ေက်ာင္း စေသာ ေနရာမွ -တရား- ဟုစြဲလွ်င္ ေလာဘ၊ က်န္တ့ေနရာ -မတရား- ဟုစြဲလွ်င္ ေဒါသ ျဖစ္ပါတယ္ဘုရား။

(၇) ထုိင္တာ ကုိ -တရား-ဟုစြဲလွ်င္ ေလာဘ၊ သြားျခင္း၊ရပ္ျခင္း၊ အိပ္ျခင္း ကုိ -မတရား- ဟုစြဲလွ်င္ ေဒါသ ျဖစ္ပါတယ္ဘုရား။

(၈) တရား အလုပ္ သက္သက္မွ -တရား-ဟုစြဲလွ်င္ေလာဘ၊ စားဝတ္ေနေရးကုိ -မတရား-ဟုစြဲလွ်င္ ေဒါသ ျဖစ္ပါတယ္ဘုရား။

(၉) ေနေကာင္းမွ -တရား အားထုတ္ႏုိင္မယ္-ဟုစြဲလွ်င္ေလာဘ၊ ေနမေကာင္းရင္ -တရားအားမထုတ္ႏုိင္ဘူး- ဟုစြဲလွ်င္ ေဒါသ ျဖစ္ပါတယ္ဘုရား။

(၁၀) ငါတုိ႔ တရားနည္းမွ -တရား-ဟု စြဲလွ်င္ ေလာဘ၊ တျခားနည္း -မတရား- ဟုစြဲလွ်င္ ေဒါသ ျဖစ္ပါတယ္ဘုရား။

(၁၁) ငါတုိ႔ အားထုတ္တဲ့ – တရား – မွ မွန္တယ္ ဟုစြဲလွ်င္ ေလာဘ၊ တျခားနည္း မတရားဟုစြဲလွွ်င္ ေဒါသ ျဖစ္ပါတယ္ဘုရား။

(၁၂) ငါတုိ႔ ဆရာ မွ -အမွန္- ဟုစြဲလွ်င္ ေလာဘ၊ တျခားဆရာ -အမွား- ဟုစြဲလွ်င္ ေဒါသ ျဖစ္ပါတယ္ဘုရား။

(၁၃) အတိတ္ ျဖစ္ရပ္မ်ားကုိ ျပန္ေတြး ၿပီး -ေကာင္းတယ္-ဟုစြဲလွ်င္ ေလာဘ၊ -မေကာင္းဘူး-ဟုစြဲလွ်င္ ေဒါသ ျဖစ္ပါတယ္ဘုရား။

(၁၄) အနာဂတ္ျဖစ္ရပ္မ်ား ကုိ ႀကဳိေတြးၿပီး -ေကာင္းတယ္- ဟုစြဲလွ်င္ ေလာဘ၊ မေကာင္းဘူး ဟုစြဲလွ်င္ ေဒါသ ျဖစ္ပါတယ္ဘုရား။

(၁၅) ပစၥဳပၸန္ ျဖစ္ရပ္မ်ားကုိ ျပန္ေတြး ၿပီး -ေကာင္းတယ္-ဟုစြဲလွ်င္ ေလာဘ၊ -မေကာင္းဘူး-ဟုစြဲလွ်င္ ေဒါသ ျဖစ္ပါတယ္ဘုရား။

(၁၆) အတြင္းကုိသိတာ -တရား- ဟုစြဲလွ်င္ ေလာဘ၊ -မတရား- ဟုစြဲလွ်င္ ေဒါသ ျဖစ္ပါတယ္ဘုရား။

(၁၇) အျပင္ ကုိသိတာ -တရား- ဟုစြဲလွ်င္ ေလာဘ၊ -မတရား- ဟုစြဲလွ်င္ ေဒါသ ျဖစ္ပါတယ္ဘုရား။

(၁၈) အၾကမ္းကုိသိတာ -တရား- ဟုစြဲလွ်င္ ေလာဘ၊ -မတရား- ဟုစြဲလွ်င္ ေဒါသ ျဖစ္ပါတယ္ဘုရား။

(၁၉) အႏု ကုိသိတာ -တရား- ဟုစြဲလွ်င္ ေလာဘ၊ -မတရား- ဟုစြဲလွ်င္ ေဒါသ ျဖစ္ပါတယ္ဘုရား။

(၂၀) အယုတ္ ကုိသိတာ -တရား- ဟုစြဲလွ်င္ ေလာဘ၊ -မတရား- ဟုစြဲလွ်င္ ေဒါသ ျဖစ္ပါတယ္ဘုရား။

(၂၁) အျမတ္ ကုိသိတာ -တရား- ဟုစြဲလွ်င္ ေလာဘ၊ -မတရား- ဟုစြဲလွ်င္ ေဒါသ ျဖစ္ပါတယ္ဘုရား။

(၂၂) အေဝး ကုိသိတာ -တရား- ဟုစြဲလွ်င္ ေလာဘ၊ -မတရား- ဟုစြဲလွ်င္ ေဒါသ ျဖစ္ပါတယ္ဘုရား။

(၂၃) အနီး ကုိသိတာ -တရား- ဟုစြဲလွ်င္ ေလာဘ၊ -မတရား- ဟုစြဲလွ်င္ ေဒါသတရားမ်ား ျဖစ္ေနၾက ပါတယ္ဘုရား။

Read more...

အခ်စ္သုံးမ်ဳိး

လန္ဒန္ရွိ ၿဗိတိသွ်စာၾကည့္တုိက္ေရွ႕

ဒီေန႔ သတုိ႔သား ေမာင္ေဇာ္ေဇာ္ဦးနဲ႔ သတုိ႔သမီးမအိအိခင္တုိ႔
ေလာကႀကီးကုိ ႏွစ္ေယာက္အတူ လက္တြဲရင္ဆုိင္မယ္လုိ႔ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ခ်ၿပီး
ကိုယ့္အုိးကုိယ့္အိမ္ကုိ တည္ေထာင္တဲ့ အိမ္ေထာင္ျပဳၾကတဲ့ပြဲေပါ့။

တနည္းအားျဖင့္ တစ္ဦးနဲ႔တစ္ဦး ယုံၾကည္လုိ႔ ႔ အခ်င္းခ်င္း
ခ်စ္ခင္စုံမက္ၿပီး လက္ထပ္ၾကတဲ့ပြဲျဖစ္ပါတယ္။
ခ်စ္တာကို ပါဠိလုိ ေပမလုိ႔ေခၚတယ္။

ေပမလုိ႔ေခၚတဲ့ အခ်စ္က သုံးမ်ဳိးသုံးစားရွိတယ္လုိ႔ မွတ္သားဘူးတယ္။
(၁) တဏွာေပမ
(၂) ေဂဟႆိတေပမ
(၃) ေမတၱာေပမ တဲ့။

နံပါတ္ (၁) တဏွာေပမဆုိတာ သမီးရည္းစားခ်စ္ကုိေျပာတာ။
လူရယ္လုိ႔ျဖစ္လာရင္ အရြယ္ေရာက္လာတဲ့အခါ
သမီးရည္းစားဘ၀ကုိ ေရာက္ၾကတာခ်ည္းပဲ။
ဒီလုိ သမီးရည္းစားဘ၀ေရာက္ၿပီး သမီးရည္းစားခ်စ္ ခ်စ္ၾကတာကုိ
တဏွာေပမလုိ႔ ေခၚပါတယ္။

နံပါတ္ (၂) အမ်ဳိးအစား ေဂဟႆိတေပမကုိ ၀တၱရားခ်စ္လုိ႔
အလြယ္နည္းနဲ႔ ဘာသာျပန္ဆုိႏုိင္ပါတယ္။
၀တၱရားခ်စ္ဆုိတာက လင္ရယ္ မယားရယ္လုိ႔ ျဖစ္လာၿပီဆုိရင္
လင့္မွာလည္း လင့္၀တၱရား၊ မယားမွာလည္း မယား၀တၱရား
အသီးအသီးရွိၾကပါတယ္။

မေထမဲ့ကင္း၊ အပ္ႏွင္းဥစၥာ၊ မိစၦာမမွား၊ ၀တ္စားဆင္ယင္၊ ျမတ္ႏုိးၾကင္ဆုိတဲ့အတုိင္း
လင္ေယာက္က်ားလုပ္တဲ့သူက
ကုိယ့္ဇနီးမယားအေပၚမွာ (ငါကရွာေကၽြးေနရတာပဲဆုိၿပီး) မေထမဲ့ျမင္မလုပ္ဖုိ႔၊
ရလာတဲ့ ေငြ၊ စည္းစိမ္ဥစၥာေတြကုိ ဇနီးမယားကုိ အပ္ႏွံဖုိ႔၊
ကုိယ့္ဇနီးမယားကလြဲရင္ က်န္တဲ့ မိန္းမေတြကို ဖြဲ၊ ဆန္ကြဲလုိ႔ သေဘာထားဖုိ႔၊
ကုိယ့္ဇနီးမယားကုိ ေန႔ထူးေန႔ျမတ္ေတြမွာ အ၀တ္အစားေလးေတြ၊
ရတနာပစၥည္းေလးေတြ၀ယ္ၿပီး လက္ေဆာင္ေပးကာ ဆင္ယင္ဖုိ႔၊
ကုိယ့္ဇနီးမယားကုိ ၾကင္နာျမတ္ႏုိးဖုိ႔ ဆုိတဲ့
၀တၱရားေတြကို ေက်ျပြန္ေအာင္ ထမ္းေဆာင္ရပါမယ္။

ဇနီးမယားလုပ္တဲ့သူကလဲ
အိမ္တြင္းမွဳလုပ္၊ သိမ္းထုတ္ေသခ်ာ၊ မိစၦာၾကဥ္ေရွာင္၊ ေလ်ာ္ေအာင္ျဖန္႔ခ်ိ၊ ပ်င္းရိမမူ
ဆုိသည့္အတုိင္း
အိမ္တြင္းအလုပ္ေတြျဖစ္တဲ့ ထမင္းခ်က္၊ ဟင္းခ်က္၊ အ၀တ္ေလွ်ာ္စတဲ့
အိမ္တြင္းအလုပ္ေတြကုိ လုပ္ေဆာင္ရပါမယ္။

(ဒီအခ်က္ကုိ ေျပာျပေတာ့ သတုိးသမီးျဖစ္တဲ့ မအိအိခင္က
သူလည္း အျပင္ကုိ အလုပ္ထြက္လုပ္ ေနရလုိ႔
အိမ္လုပ္ငန္းေတြကုိ လင္ေယာက္က်ားျဖစ္တဲ့သူလည္း
လုပ္ေဆာင္သင့္ပါတယ္ဘုရားလုိ႔ ရယ္ရယ္ေမာေမာ ေလွ်ာက္လာပါတယ္။)

မအိအိခင္ေျပာတာ မွန္ပါတယ္။

ဟုိးလြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္ေပါင္း ၂၆၀၀ နီးပါးက အိႏၵိယႏုိင္ငံ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းမွာ
ဒီလင့္၀တၱယား မယား၀တၱရားေတြကို ဘုရားရွင္ ေဟာၾကားခဲ့တာပါ။

အိႏၵိယထုံးစံက
အိမ္ေထာင္ျပဳမယ္ဆုိရင္ အမ်ဳိးသမီးမ်ားက အမ်ဳိးသားမ်ားကုိ တင္ေတာင္းရပါတယ္။
အဂၤလိပ္လုိ Dowry လုိ႔ေခၚပါတယ္။
လင္ေယာက္က်ားရဲ႕ ပညာဂုဏ္ ေဆြဂုဏ္မ်ဳိးဂုဏ္ အဆင့္အတန္းေပၚမူတည္ၿပီး
တင္ေတာင္းရတဲ့ေငြေၾကးပမာဏ အနည္းအမ်ားကြာပါတယ္။
လင္ေယာက္က်ားေက်နပ္တဲ့အထိ ဇနီးမယားလုပ္မဲ့သူဘက္က ရွာႀကံေပးရပါတယ္။

ဒီလုိဇနီးမယားလုပ္မဲ့သူက လင္ေယာက္က်ားစိတ္ႀကိဳက္ တင္ေတာင္းၿပီးလုိ႔
အၾကင္လင္မယားအျဖစ္ေရာက္သြားၿပီဆုိရင္ ဇနီးမယားက ဘာမွ မလုပ္ေတာ့ပါဘူး။
အိမ္တြင္းမွာပဲ ကုတ္ေနေတာ့တာပဲ။
ဒီစနစ္ ဒီဓေလ့က ဒီေန႔အထိပါပဲ။

ဒါ့ေၾကာင့္ အိႏၵိယႏုိင္ငံကုိ သြားရင္
ေစ်းေရာင္းေနတာလဲ ကုလားပဲ၊ စားပြဲထုိးလုပ္ေနတာလဲ ကုလားပဲ။
ေနရတကာမွာ ကုလားအထီးေတြခ်ည္းဘဲ။
ေစ်းေတြမွာလည္း ကုလားအထီးေတြဘဲ ေစ်းေရာင္း ေစ်း၀ယ္လုပ္ေနတာ ေတြ႔ရပါတယ္။

ဒီလုိဓေလ့ထုံးစံရွိတဲ့ အိႏၵိယလူ႔အဖြဲ႔အစည္းမွာ
ဇနီးမယားလုပ္တဲ့သူကုိ အိမ္တြင္းအလုပ္ေတြကို ေက်ျပြန္ေအာင္ လုပ္ပါလုိ႔
ဘုရားရွင္ေဟာခဲ့တာပါ။

ဒီေန႔ဒီအခ်ိန္အခါ ဒုိ႔လူမ်ဳိးအဖြဲ႔အစည္းမွာေတာ့
လင္ေယာက္က်ားေရာ၊ ဇနီးမယားပါ မနက္က မုိးခ်ဳပ္ အျပင္ထြက္အလုပ္လုပ္ေနရတာဆုိေတာ့
လင္ေရာ မယားပါ အိမ္တြင္းအလုပ္ေတြကို အတူတူလုပ္ၾကေပါ့။

ေနာက္ ဇနီးမယား၀တၱရားေတြက
လင္ေယာက္က်ားက အပ္ႏွံတဲ့ ေငြ ပစၥည္းဥစၥာေတြကို
ေသေသခ်ာခ်ာ သိမ္းဆည္းထားရပါမယ္။
ကုိယ့္ေယာက္က်ားကလြဲလုိ႔ တျခားေယာက္က်ားေတြကို
ဖြဲ ဆန္ကြဲလုိ သေဘာထားရပါမယ္။
တခ်ဳိ႕က လင္ေယာက္က်ားေဘးထားၿပီး ရုပ္ရွင္ကားၾကည့္ရင္း
“ေနတုိးက အေတာ္ေခ်ာတာပဲ လုိ႔ ေျပာတတ္ၾကတယ္။
မေျပာသင့္ပါဘူး။ ဒါမ်ဳိးကအစ ေရွာင္ၾကဥ္ရပါမယ္။
သူ႔ဘက္ ကုိယ့္ဘက္ သင့္ေလ်ာ္ေအာင္ ျဖန္႔ခ်ိရပါမယ္။
မပ်င္းမရိဘဲ တက္တက္ၾကြၾကြ ေနထုိင္ရပါမယ္။

ဒီလုိအသီးအသီးရွိၾကတဲ့ ၀တၱရားေတြကုိ တာ၀န္ေက်ျပြန္ေအာင္ ထမ္းေဆာင္တာကုိ
တာ၀န္ေက်ျပြန္စြာ ထမ္းေဆာင္ရင္းခ်စ္ၾကတာကုိ
ေဂဟႆိတေပမ - ၀တၱရားခ်စ္လုိ႔ေခၚပါတယ္။

နံပါတ္ (၃) ျဖစ္တဲ့ အခ်စ္ကေတာ့
ေမတၱာေပမ လုိ႔ေခၚပါတယ္။ ေမတၱာခ်စ္ေပါ့။
ေမတၱာဆုိတာ ဘာပဲျပဳျပဳ၊ ဘာပဲ ေျပာေျပာ၊ ဘာပဲ ႀကံႀကံ
သူ႔အက်ဳိးလုိလားစိတ္နဲ႔ ျပဳမူေျပာဆုိႀကံစည္တာကုိေျပာတာပါ။
လင္ေယာက္က်ားက ဇနီးမယားအက်ဳိးအတြက္
ျပဳမူေျပာဆုိႀကံစည္ရမွာျဖစ္သလုိ
ဇနီးမယားကလည္း လင္ေယာက္က်ားအက်ဳိးေမွ်ာ္ကုိးၿပီး
ျပဳမူ ေျပာဆုိ ႀကံစည္ရပါမယ္။
ဒါမ်ဳိးကုိ ေမတၱာေပမ - ေမတၱာခ်စ္လုိ႔ေခၚပါတယ္။

အိမ္ေထာင္ျပဳလုိ႔ လင္ရယ္ မယားရယ္လုိ႔ျဖစ္လာမွေတာ့
သမီးရည္းစားခ်စ္နဲ႔လည္း ခ်စ္ရမွာပါဘဲ။
၀တၱရားခ်စ္နဲ႔လည္း ခ်စ္ရမွာပါဘဲ။
ေမတၱာခ်စ္နဲ႔လည္း ခ်စ္ရမွာပါဘဲ။

ဒီသုံးမ်ဳိးလုံးနဲ႔ခ်စ္ရင္ ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ့တဲ့အိမ္ေထာင္သည္ေတြျဖစ္မွာပါ။
ဒါ့ေၾကာင့္ ဒီအခ်စ္သုံးမ်ဳိးလုံးနဲ႔ ခ်စ္ႏုိင္ၾကပါေစ။
ခ်စ္ႏုိင္ၿပီးသကာလ ဒီလင္ဒီမယား သက္ဆုံးတုိင္
အုိေအာင္မင္းေအာင္ေပါင္းႏုိင္ၾကပါေစ။

သာဓု သာဓု သာဓု
မေန႔က မဂၤလာဆြမ္းေကြ်းမွာ ေဟာခဲ့တဲ့တရားျဖစ္ပါတယ္

Read more...

ယေန့ မိဘအမ်ား ရင္ဆုိင္ေနရတဲ့အရာ

တစ္ခါတုန္းက အက်ြနု္ပ္ဟာ အေမရိကန္မွာေနထုိင္သူ အိႏၵိယသားတစ္ေယာက္နွင့္ ကာလီဖုိးနီးယားမွာ ေတြ့ဆုံခဲ့ပါတယ္။ အက်ြႏု္ပ္တုိ့ဟာ ပညာေရးႏွင့္ပတ္သက္လုိ့ ေျပာဆုိခဲ့ၾကတယ္။ ဒီေခတ္ဟာ ပညာေရးေခတ္ ျဖစ္တယ္ဆုိတာ - အက်ြႏု္ပ္တုိ့ မ်ဳိးဆက္မ်ားရဲ့အၾကီးမားဆုံးလုိအပ္ခ်က္ဟာ အဆင့္အတန္းျမင့္ျမင့္ ပညာတတ္မ်ားျဖစ္ဖုိ့ ျဖစ္တယ္ဆုိတာကုိ အက်ြႏု္ပ္က မွတ္ခ်က္ျပဳပါတယ္။

ဒါေပမယ့္ က်ြန္ေတာ္အေပါင္းအေဖာ္က ဤကဲ့သုိ့ေသာပညာေရးမ်ဳိး ကေလးသူငယ္မ်ားအေပၚ ရွိေနျခင္းအတြက္ စိတ္ပ်က္ေနပုံကုိ ေဖာ္ျပပါတယ္။ သူကေတာ့ အက်ြႏု္ပ္တုိ့လုိအပ္ခ်က္ဟာ de-learning ျဖစ္တယ္ဆုိတဲ့ ေကာက္ခ်က္ကုိ လားေရာက္ပါတယ္။

မိဘမ်ားဟာ ေျပးလမ္းမွ ခြါျပဲျပတ္ေတာက္ေနတဲ့ပညာေရးျဖင့္ တစ္စုံတစ္ခုကုိ ျပဳလုပ္ႏုိင္မွာလား? သူတုိ့ကေလးရဲ့ ျဖစ္လာေတာ့မယ့္ ဘယ္အရာျဖစ္ျဖစ္ အသိအမွတ္ျပဳၾကည္ျဖဴစြာ လက္သင့္ခံ၍ျဖစ္ေစ ….. ဒါမွမဟုတ္ သူတုိ့ကုိ နားလည္သေဘာေပါက္ဖုိ့ - မိဘမ်ားအေနျဖင့္ သူတုိ့ဟာ ကေလးမ်ားရဲ့လုိအပ္ခ်က္မ်ားကုိ သူတုိ့အတြက္ ရွင္းရွင္းလင္းလင္းျဖစ္ေအာင္ ျပဳလုပ္ေပးတဲ့နည္းလမ္းျဖင့္ သူတုိ့စိတ္မ်ားကုိ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေျပာျပဖုိ့ ခ်ဥ္းကပ္ၾကဳိးစား၍ ျဖစ္ေစ …… မိဘမ်ားအတြက္ ေရြးစရာ ႏွစ္ခုသာလ်င္ ရွိပါတယ္။

အက်ြႏု္ပ္တုိ့ရဲ့မ်က္ေမွာက္လူ့အဖြဲ့အစည္းရွိ မိဘအမ်ားစုဟာ သူတုိ့ရဲ့သေဘာထားအျမင္မွာ ရုိးရာအစဥ္အလာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေခတ္သစ္ပညာေရးဆုိင္ရာ အဖြဲ့အစည္းမ်ားမွာေတာ့ သူတုိ့ရဲ့သားသမီးမ်ားကုိ ပညာတတ္ ျဖစ္ေစခ်င္တယ္- ဆုိတဲ့ အခ်က္ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီအရာက အသစ္အေဟာင္း အသင့္ဆုံးျဖစ္တဲ့ ေရာစပ္ထားျခင္း တစ္ခုကုိ လုိအပ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီသတ္မွတ္ခ်က္မွာေတာ့ ရႈပ္ေထြးမႈ ျဖစ္ေလ့ရွိပါတယ္။ ျပီးေတာ့ ကေလးမ်ားဟာ ပညာေရးကုိ ဆန့္က်င္အတုိက္အခံျပဳလုပ္ဖုိ့ စတင္တယ္ဆုိတဲ့ ရလဒ္ျဖင့္ မိဘမ်ားဟာ မၾကာခဏ ကေလးမ်ားႏွင့္ျငင္းခုံျခင္းကုိ အဆုံးသတ္ေလ့ ရွိပါတယ္။

ဒါက de-learning- ဆုိင္ရာ ေမးခြန္တစ္ခုထက္ self-training- ဆုိင္ရာ ေမးခြန္းတစ္ခု ျဖစ္ပါတယ္။ မိဘမ်ားဟာ သူတုိ့ရဲ့ကေလးမ်ားမွာ ေလ့လာသင္ၾကားျခင္းဆီသုိ့ အေျခအေနတစ္ခုရဲ့ အေျပာင္းအလဲနဲ့ ပတ္သက္လုိ့ လားေရာက္ေစခ်င္လ်င္ သူတုိ့ဟာ အေကာင္းဆုံးအၾကံေပး အတုိင္ပင္ခံပုဂၢဳိလ္ျဖစ္ဖုိ့ သူတုိ့ကုိယ္တုိင္ ျပဳျပင္ရပါ့မယ္။ မိဘရဲ့ အၾကံေပးတုိင္ပင္ျခင္းနဲ့ပတ္သက္လုိ့ ခ်ဳိ့တဲ့ကင္းမဲ့မႈ အမ်ားၾကီး ရွိပါတယ္။

အျခားျပႆနာတစ္ခုကေတာ့ အလုိလုိက္ဖူးဖူးမႈတ္ထားျပီး ပုိးေမြးသလုိေမြးထားျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ မိဘမ်ားဟာ သူတုိ့ရဲ့ကေလးမ်ားအတြက္ ၾကီးမားတဲ့ခင္တြယ္မႈေမတၱာရွိျပီး ဒီအရာမ်ားက မၾကာခဏ သူတုိ့ကုိ သူတုိ့ရဲ့ အလုိ လုိက္ဖူးဖူးမႈတ္ထားျခင္းဆီသုိ့ ဦးတည္ေစပါတယ္။ ခ်စ္ခင္တြယ္တာမႈဟာ ေကာင္းေသာ္လည္း အလုိလုိက္ဖူးဖူး မႈတ္ထားျခင္းက ေကာင္းတယ္ဟု မဆုိႏုိင္ပါ။ ကေလးမ်ားဟာ အပူအပင္မထား ခပ္ေပါ့ေပါ့သေဘာထားလာျပီး အဲဒါက ျဖစ္ပ်က္ႏုိင္တဲ့ ဆုိး၀ါးတဲ့အရာတစ္ခု ျဖစ္ပါတယ္။

သူတို့ဟာ ဇီဇာေၾကာင္-ေၾကးမ်ားလာျပီး အၾကံညဏ္မ်ားကုိ အေရးစုိက္ဖုိ့ ျငင္းပယ္လာပါတယ္။ သူတုိ့ဟာ သူတုိ့ရဲ့အလုိဆႏၵမွ်သာ သိပါတယ္။ ျပင္းထန္ၾကမ္းတမ္းတဲ့လက္ေတြ့ဘ၀ဟာ သူတုိ့ရဲ့ အဘိဓာန္မွာ ေနရာမရွိပါ။ ဒါက ကေလးသူငယ္မ်ားကုိ အလုိလုိက္ဖူးဖူးမႈတ္ထားခဲ့တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ျပင္ပကမၻာမွာ သူတုိ့ ရင္ဆုိင္ေတြ့ၾကဳံရမဲ့ စိန္ေခၚမႈမ်ားကုိ ခ်ိတ္ဆက္ရင္ဆုိင္ႏုိင္စြမ္း မရွိေတာ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။

တစ္ခါတုန္းက သူတုိ့ဟာ သူတုိ့ကုိယ္သူတုိ့ ခက္ခဲတဲ့အေျခအေနမွာ ေတြ့ၾကဳံရတယ္ဆုိတာ ေျပာဆုိတဲ့ ဘြဲ့ရ ပညာတတ္ အိႏၵိယ ႏွစ္ေယာက္ကုိ ေတြ့ဆုံခဲ့ရပါတယ္။ သူတုိ့ဟာ အိမ္မွာျဖစ္တဲ့အခါ သူတုိ့က သူတုိ့လုိခ်င္တဲ့ ဘယ္အရာျဖစ္ျဖစ္ အဆင့္သင့္အျမဲတမ္းစီစဥ္ေပးတဲ့ သူတုိ့ရဲ့မိဘမ်ားရဲ့ကာကြယ္မႈေအာက္မွာ ေနထုိင္ေနပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ခုေတာ့ သူတုိ့ဟာ သူတုိ့ရဲ့အိမ္မွထြက္ခြါခဲ့ျပီး ျပင္ပကမၻာမွာ ေနရာတစ္ခုကုိ ရွာေဖြခ်င္ခဲ့ပါတယ္။ သူတုိ့ဟာ အဲဒီမွာ ခုံမင္ႏွစ္သက္မႈမရွိ - လုိလားမႈမရွိဆိုတာ ခံစားရပါတယ္။

သူတို့ရဲ့အိမ္မွာ ကုန္က်စရိတ္မရွိတဲ့အရာရာတုိင္းကုိ သူတုိ့ကုိ ေပးဖုိ့ အဆင္သင့္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ယခု ျပင္ပကမၻာၾကီးဟာ အလြန္ျခားနားတယ္ဆုိတာ သူတုိ့ ေတြ့ခဲ့ရတယ္။ ဒီေနရာမွာေတာ့ အရာရာတုိင္းဟာ ၾကဳိးပမ္းလုပ္ေဆာင္ရျခင္း - အလုိက္သင့္ေနထုိင္ျပဳမႈရျခင္း - လက္ေတြ ့ဘ၀ ဒိ႒ျဖစ္ရပ္ကုိ အသိအမွတ္ျပဳ လက္ခံရျခင္း - သူတို့ရဲ့အရည္အခ်င္းကုိ သက္ေသျပဳရျခင္း - အေပးအယူသေဘာျဖင့္ ညွိႏႈိင္းေဆာင္ရြက္ ျပဳမူရျခင္း - ဤသုိ့ ေပးဆပ္ရျခင္း စြန့္လႊတ္ရျခင္းဆုိတဲ့ ေစ်းႏႈန္းအဖုိးအခတစ္ခု ရွိပါတယ္။ အိမ္မွာ ဤသုိ့ေသာ စိန္ေခၚမႈမ်ားကုိ တုံ့ျပန္ရင္ဆုိင္ျဖည့္ဆည္းေပးဖုိ့ သူတုိ့ကုိ ေလ့က်င့္ေစခဲ့ျပီး မဟုတ္ဆုိတာ သူတုိ့ဟာ ေတြ့ရွိခဲ့ရပါတယ္။

အလုိလုိက္တဲ့မိဘမ်ားဟာ သူတုိ့ရဲ့ကေလးမ်ားအတြက္ စိုးရိမ္ဖြယ္အလားအလာရွိတဲ့ ထိခုိက္နစ္နာမႈကုိ ျပဳလုပ္ႏုိင္ပါတယ္။ သူတုိ့ဟာ သူတို့ရဲ့ကေလးမ်ားကုိ ေစ်းကြက္မွာ မလုိခ်င္တဲ့ ထုတ္ကုန္လုိ ဆီေလ်ာ္လုိက္ဖက္ေအာင္ ျပဳလုပ္ျခင္းမရွိဘဲ အဆုံးသတ္ထားပါတယ္။

မိဘမ်ားက သူတုိ့ရဲ့ကေလးမ်ားဟာ ႏွစ္ခုတြဲအစုံလုိက္ျဖစ္တဲ့ ပညာေရး- “professional education” လုိအပ္သလုိ “spiritual training” လုိအပ္တယ္ဆုိတာ နားလည္သေဘာေပါက္ရပါ့မယ္။ ေရွးဦးအလ်င္ဟာက ပညာေရးအဖြဲ့အစည္းမ်ားမွာ ရွိျပီးျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေနာက္တစ္ခုအတြက္ ဗဟုိခ်က္မဟာ အိမ္မွာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ျပီးေတာ့ မိဘမ်ားဟာ အိမ္မွာ ဆရာမ်ား ျဖစ္ပါတယ္။

သုိ့ျဖစ္ေစကာမူ ေဆာင္ရန္ေရွာင္ရန္ စကားအသုံးအႏႈန္းဟာ ရည္ရြယ္ခ်က္ကုိ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္လိမ့္မယ္ မဟုတ္ပါ။ မိဘမ်ားဟာ အလြန္ဆက္ဆက္ထိမခံတဲ့ အလြန္ရႈပ္ေထြးတဲ့ ခ်ဥ္းကပ္မႈအတြက္ ကုိယ္ကုိယ္တုိင္ ၾကဳိတင္ျပင္ဆင္ထားရပါလိမ့္မယ္။ အမွန္စင္စစ္ သူတုိ့ဟာ rational spirituality ေခၚတဲ့အရာမွာ သူတုိ့ကုိယ္ကုိသူတုိ့ ေအာက္သက္ေက်ေအာင္ သင္ၾကား ေလ့က်င့္ေပးရပါ့မယ္။

Read more...

သားရဟန္းက အေမကို ရွိခုိးသင့္လား?

ဒီပုိ႔စ္ကေလးေတာ့ ဟားခါးက ေနာင္ေနာင္ ကေမးတဲ့ ေမးခြန္းေလးျဖစ္ပါတယ္။ ေမးထားေတာ့ ၾကာပါျပီ မအားတာနဲ႕ မေရးျဖစ္ မေျဖျဖစ္တာကိုေတာ့ ေမာင္ရင္ နားလည္ေစလုိပါတယ္။ ေပါ့ေပါ့ပါးပါး ေျဖထားျခင္းျဖစ္တယ္၊ ျပည့္စုံမည္ဟူ၍ မထင္မိပါ။ သို႔ေၾကာင့္ ျဖည့္စြပ္ျပီး ေျဖၾကည့္ၾကပါေလ။

အေမး

အရွင္ဘုရား .... တပည့္ေတာ္က (အရင္တခါ ကာေမသု..ကံ နဲ႔ပတ္သက္လုိ႔ ဘုန္းဘုန္းဆီ စာေရးဖူးတဲ့) ဟားခါးၿမိဳ႕က ေနာင္ေနာင္ ပါဘုရား။ ဒုတိယအႀကိမ္ တပည့္ေတာ္စိတ္ထဲ မရွင္းတာေလး ေမးခ်င္လုိ႔ပါဘုရား။

တပည့္ေတာ္အခု စဥ္းစားမိတာက ငါးပါးသီလနဲ႔ေတာ့ မပတ္သက္ေပမဲ့ ငယ္ငယ္တုန္းကအေၾကာင္းနဲ႔ ဆက္စပ္ၿပီးေတြးမိတာပါဘုရား။

(၁) တပည့္ေတာ္တုိ႔ ငယ္ငယ္ကရွင္ျပဳၿပီး ရွင္သာမေဏျဖစ္သြားေတာ့ အေဖနဲ႔အေမက ငယ္ေသးလုိ႔ ဆုိၿပီး အိမ္မွာေခၚသိပ္တတ္ပါတယ္ဘုရား။ အဲဒီအခါ ညအိပ္ခါနီးရင္ အေဖနဲ႔အေမတုိ႔က တပည့္ေတာ္တုိ႔ကုိ
ရွိခုိးၿပီးမွအိပ္ၾကပါတယ္ဘုရား။ ၿပီးေတာ့ ဦးပဇင္း(ရဟန္း)ျဖစ္သြားတဲ့ ကုိယ္ေတာ္ေတြကုိလည္း သူတုိ႔မိဘ၊ အဖုိး၊ အဖြား ေတြကေနရွိခုိးတာကုိ တပည့္ေတာ္ေတြ႔ဖူးပါတယ္ဘုရား။

(၂) ေနာက္တစ္ခုက တပည့္ေတာ္ ဆယ္တန္း ေအာင္ၿပီးခါစေလာက္က နာဖူးတဲ့ တရားေခြ တစ္ေခြမွာ ဆရာေတာ္ႀကီးတစ္ပါး (ဘြဲ႕ေတာ္ကုိေတာ့ မသိေတာ့ပါဘူးဘုရား) က သူစာသင္သားဘ၀တုန္းက အျဖစ္ေတြနဲ႕ ႏိႈင္းယွဥ္ၿပီးေတာ့ သာမေဏေတြကုိ ဆံုးမေဟာၾကားထားပါတယ္ဘုရား။ အဲဒီမွာ “မင္းတုိ႔ေတြ
ဒီမွာေနၿပီး စရိတ္ျပတ္ခါက်ရင္ မယ္ေတာ္ေရ၊ ခမည္းေတာ္ေရ၊ ဘာညာဘာညာနဲ႔ ပုိ႔ခုိင္းၿပီး ၀ါကၽြတ္အိမ္ျပန္ရင္လည္း အေဖေမေရွ႕ တင္ျပင္ႀကီးေခြလုိ႔ အခန္႔သားနဲ႔ အဲလုိမလုပ္ၾကနဲ႔’’ ...စသည့္ျဖင့္ ပါပါတယ္ဘုရား။

အဲဒီလုိနဲ႔ တပည့္ေတာ္စဥ္းစားမိတာက အရွင္ဘုရားတုိ႔သံဃာ ဆုိတာကလည္း ရတနာသံုးပါးထဲ မွာပါၿပီး မိဘဆုိတာကလည္း အနန္ေဒါအနန္ဒ (စာလံုးေပါင္း မွားပါတယ္ဘုရား) ငါးပါထဲပါေလေတာ့......
....ရဟန္းကေန သူ႔မယ္ေတာ္ခမည္းေတာ္ကုိ ရွိခုိးထိုက္ပါသလား။ ဒါမွမဟုတ္။ ရွိခုိးလုို႔ရပါသလား။ အဲလုိရွိခုိးရင္ မိဘေတြက ငရဲႀကီးတတ္ပါသလား (အျပစ္ျဖစ္သလား) ဆုိတာကုိပါဘုရား။

ဘုရားရွင္ လက္ထက္က သာဓကေတြ ရွိခဲ့ရင္လည္း သိခ်င္ပါတယ္ဘုရား။ ဘုန္းဘုန္း အားလပ္တဲ့အခ်ိန္မွ ျပန္လည္ေျဖၾကားေပးေစလုိပါတယ္ဘုရား။

အရွင္ဘုရား ဒီထက္မက သာသနာ့အက်ိဳး ထမ္းရြက္ႏုိင္ပါေစေၾကာင္း ဆုရည္လ်က္

ေနာင္ေနာင္ ေခတၱ ဟားခါး


အေမး+အေျဖ

ေအးကြာ ဟားခါးသားေရ-- ေမာင္ရင့္ေမးခြန္းက ဗုဒၶဘာသာတစ္ေယာက္အေနနဲ႕ သိသင့္သိထုိက္ေသာ အခ်က္ျဖစ္သလုိ ဗုဒၶဘာသာတုိင္း သိထားဖုိ႔လဲ လုိအပ္ပါတယ္။ ေမာင္ရင့္ ေမးခြန္းကို ဘုန္းဘုန္း ဥာဏ္မီသေလာက္ ေျဖေပးပါ့မယ္။ လုိရင္းတုိးရွင္းေပါ့။

မိဘႏွင့္သားသမီး

(ပထမေမးခြန္းက မိဘက ကိုယ့္သားရဟန္း (သာမေဏ)ကို ရွိခုိးထုိက္ျခင္း)

အေမႏွင့္ အေဖက ရဟန္းျပဳသြားေသာ သုိ႔မဟုတ္ ရွင္ (ကိုရင္) ျဖစ္သြားေသာ ကိုယ့္သားကို ရွိခုိးထုိက္ပါတယ္။ ကုိရင္ သုိ႔မဟုတ္ ရဟန္းျဖစ္သြားေသာ အခါ ထိုသားကို သူတို႔မပုိင္ေတာ့ပါဘူး။ ဘုရားသားျဖစ္သြားျပီ။ အိမ္မွာ ေနလုိ႔လဲ မသင့္ေတာ္ေတာ့ဘူး၊ ဘုရားသားျဖစ္၍ ဘုရားရွင္ေက်ာင္းမွာပဲ ေနရပါတယ္။ ဘုရားသားမ်ားထဲတြင္ အငယ္ဆုံး ကိုရင္သည္ပင္ အက်င့္သီလ ၁၀ ပါးသီလမွ ၇၅ ပါးသိကၡာပုဒ္ အက်ယ္ ၁၂၀ ေသာ သိကၡာပုဒ္မ်ား ထိမ္းသိန္းေစာင့္ေရွာက္ျပီး၊ ဗုဒၶစာေပမ်ား ေန႔စဥ္ရြတ္ပြားေနရသျဖင့္ ကိုးကြယ္ထုိက္ေသာ ေစတီသဖြယ္ျဖစ္ရကား မိဘမ်ား၏ ရွိခိုးမႈကို ခံယူထုိက္သည္။

ဘုရားသာသနာမွာ မိဘႏွင့္ သားသမီးဟူ၍ အဆင့္မသတ္မွတ္ဘဲ ေလာကုတၱရာဂုဏ္ထူးျဖင့္ အဆင့္သတ္မွတ္ထားသည္။ သို႔ေသာ္ သိပ္ေက်းဇူးမ်ားလြန္းေသာေၾကာင့္ ရဟန္းျဖစ္သြားေသာ္လည္း သားရဟန္းက မိဘကို ျပဳစု လုပ္ေကြ်းသင့္ေၾကာင္း မာတုေပါသကသုတ္ သု၀ဏၰသာမဇာတ္ေတာ္တုိ႔တြင္ ေဟာၾကားထားသည္။ ရွိခုိးရမည္ဟုမဆုိလုိပါ။

အနာထပိဏ္သူေဌးၾကီးကို သမီးအငယ္ဆုံး သုမန က ေမာင္ေလးဟု ေခၚသည္။ သမီးေလးသုမနက သကဒါဂါမိမဂ္ (ဒုတိယအဆင့္) ရျပီးျဖစ္သည္။ ဖေအျဖစ္သူ အနာထပိဏ္ကေတာ့ ေသာတာပန္မွ်သာ ရွိေသး၍ အရိယာနယ္ပယ္မွာ နိမ့္ေနသျဖင့္ သမီးက အေဖကို ေမာင္ေလးဟု ေခၚသည္။ လူ၀တ္ေၾကာင္ေလာကတြင္ ဤကဲ့သို႔ ေလာကုတၱရာဂုဏ္ျဖင့္ သတ္မွတ္ေပမဲ့ ရဟန္းႏွင့္ လူ၀တ္ေၾကာင္အၾကားမွာေတာ့ ကုိယ္က်င့္သီလႏွင့္ အသြင္ျပင္တုိ႔ျဖင့္ အဆင့္သတ္မွတ္ထားသည္ကို ေတြ႔ရမည္။ ဥပမာ- အနာဂါမ္အရိယာ လူ၀တ္ေၾကာင္ အမ်ိဳးသား အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္သည္ ထုိေန႔မွ ရဟန္းျဖစ္ေသာ ပုထုဇဥ္ရဟန္းငယ္ကို ရွိခုိးရမည္။

ဘုရားရွင္သည္ ဘုရားျဖစ္ျပီး မၾကာမီမွာပဲ ေဆြေတာ္ မ်ိဳးေတာ္မ်ား ရွိရာ ကပိလ၀တ္သို႔ၾကြေတာ္မူသည္။ ထုိျမိဳ႕ရွိ ဘုရားရွင္၏ ဦးေလး ေဒၚေလးေတြက ‘‘ ငါတို႕ တူေလးပဲ ရွိခုိးစရာမလိုပါဘူး’’ ဟု ယူဆေနၾကသည္။ ဘုရားရွင္ကလည္း သူ၏အမ်ိဳး သာကီႏြယ္ေတြ က သိပ္မာနၾကီးတယ္ဆုိတာ သိသည္။ ဖခင္ျဖစ္သူကလည္း ‘‘ငါ့သားပဲ ဘာရွိခုိးစရာ လုိလဲ’’ဟု ေတြးသည္။ ဘုရားရွင္သည္ သူ၏ ေဆြေတာ္မ်ိဳးေတာ္မ်ား၏ မာနကို ခ်ိဳးနိမ္လုိသည္ျဖစ္၍ တန္ခိုးအစုံတုိ႔ကို ျပသေတာ္မူမွ ေဆြေတာ္မ်ိဳးေတာ္ေတြေကာ သူ၏ ဖခင္ သုေဒၶါဓနမင္းၾကီးပါ ျပားျပား၀တ္ဆင္းျပီး သားေတာ္ ရဟန္း (ဘုရား)ကုိ ရွိခုိးၾကသည္။

မွတ္ခ်က္။ ။ဤအေမးႏွင့္ပတ္သက္ျပီး အေျဖမ်ားမွာ စာေပတြင္ မ်ားစြာရွိသည္။ သို႔ေသာ္ ဤမွ်ေလာက္ျဖင့္ နားလည္ႏုိင္သည္။

ဒုတိယေမးခြန္း

ဒုတိယေမးခြန္းျဖစ္တဲ့ သားရဟန္းက မိဘကို ရွိခုိးတယ္ဆုိတဲ့ ေမးခြန္းနဲ႔ ပတ္သက္ျပီး ဘုန္းဘုန္းေတာ့ ေကာင္းေကာင္း မသိလွပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ သိသေလာက္ေလး ေျဖေပးပါမည့္၊ ဘုန္းဘုန္း အေတြးလုိ႔ပဲ မွတ္ပါ။
အခါတစ္ပါး သိဂၤါလက အမ်ိဳးသားတစ္ေယာက္ မနက္ေစာေစာ အိပ္ယာကထျပီး အေရွ႕ရပ္၊ ေတာင္ရပ္၊ ေနာက္ရပ္၊ ေျမာက္ရပ္၊ အထက္အရပ္ႏွင့္ ေအာက္ရပ္ ဟူေသာ အရပ္ ၆ မ်က္ႏွာကို ေန႔စဥ္ ရွိခုိးေလ့ရွိသည္။ ဘုရားရွင္က ထုိအမ်ိဳးသားအား ‘‘ အမ်ိဳးေကာင္းသား-- ငါ့ဘုရားသာသနာမွာ ပကတိ အရပ္မ်က္ႏွာတုိ႕ကို ရွိခုိးမသင့္ဘူး၊ တကယ္ရွိခုိးရမွာက- အေရွ႕အရပ္ဟူေသာ အမိအဖ၊ ေတာင္အရပ္ဟုေသာ ဆရာႏွင့္ အထက္အရပ္ကို ရဟန္းႏွင့္သူေတာ္စင္မ်ားကုိ ထားျပီး အေနာက္အရပ္ကို သားသမီးဟူ၍၎၊ ေျမာက္အရပ္ကို ေဆြးမ်ိဳး မိတ္ေဆြဟူ၍၎၊ ေအာက္အရပ္ကို အလုပ္သမားမ်ားဟူ၍၎ ထားကာ ရွိခုိးထုိက္သူကို ရွိခုိး ေလးစားသင့္သူကို ေလးစားသင့္ေၾကာင္း ေဟာထားသည္။ ရဟန္းေတာ္ရယ္ လူ၀တ္ေၾကာင္ရယ္လုိ႔ ခြဲျခားျပီးမေဟာေသာ္လည္း သိဂၤါလကသည္ လူ၀တ္ေၾကာင္ျဖစ္ရကား လူ၀တ္ေၾကာင္မ်ားအတြက္ ရည္ရြယ္ထားဟန္တူပါသည္။

အဂၤုတၱိဳပါဠိေတာ္ တိကနိပါတ ပ႑ိတသုတ္မွာေတာ့ ပညာရွိေတြ သူေတာ္ေကာင္းေတြ အလုပ္ ၃ ခုကို ခ်ီးမြန္းၾကပါတယ္ဆုိတာ ေတြ႔ရပါတယ္။ ၁။ ဒါန-စြန္႔လြတ္ႏုိင္ျခင္း။ ၂။ ကရုဏာရွိေသာ သီလရွိေသာ ရဟန္းအျဖစ္ႏွင့္ ၃။ မိဘကို ျပဳစုလုပ္ေကြ်းျခင္း။ ျပဳစုလုပ္ေကြ်းျခင္းဟူသည္ ေဘးအႏၱရာယ္မွ ေစာင့္ေရွာက္ျခင္း၊ လုံျခံရာ စိတ္ခ်ရာ၌ ထားျပီး ေစာင့္ေရွာက္ျခင္းႏွင့္ ျပဳစုလုပ္ေကြ်းျခင္းတို႔ျဖစ္သည္။ ရဟန္းေတာ္မ်ားကို ေဟာေသာသုတ္ျဖစ္၍ ရဟန္းေတာ္မ်ားသည္ မိဘမ်ားကို ျပဳစုလုပ္ေကြ်း ေစာင့္ေရွာက္ရမည္ဟူပင္ ျဖစ္ေသာ္လည္း ရွိခုိးရမည္ဟူ၍ကား မပါ။

ရဟန္းေတာ္မ်ား မိဘမ်ားကို ရွိခုိးထုိက္-မထုိက္ အျငင္းပြားဖြယ္

ထုိအဂၤုတၱရနိကာယ္ သျဗဟၼကသုတ္မွာေတာ့ ရဟန္းေတာ္မ်ားအားဦးတည္၍ ေအာက္ပါအတုိင္း ေဟာထားသည္ကို ေတြ႕ရသျဖင့္ မိဘတို႔သည္ သားရဟန္း၏ ရွိခုိးမႈကို ခံယူထုိက္၏ဟု ဆုိရမလုိျဖစ္ေနသည္။

၁။ ျဗဟၼာ- မိဘတို႔သည္ ျဗဟၼာၾကီးႏွင့္တူသည္။ ျဗဟၼာၾကီးမ်ားသည္ ေမတၱာ, ကရုဏာ, မုဒိတာ ႏွင့္ ဥေပကၡာတုိ႔ျဖင့္ အျမဲေနသလုိ မိဘမ်ားသည္လည္း သားသမီးမ်ားအေပၚ ထိုျဗဟၼာမ်ားက်င့္ေသာ ျဗဟၼ၀ိဟာရ ၄ ပါးျဖင့္ အျမဲရွိေနသည္ျဖစ္သည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ မိဘမ်ားသည္ ျဗဟၼာၾကီးမ်ားႏွင့္တူသည္။

၂။ ပုဗၺာစရိယ- လက္ဦးဆရာ။ မိဘမ်ားသည္ လက္ဦးဆရာမ်ားျဖစ္ၾကသည္။ ေမြးျပီး အခ်ိန္ကစျပီး သား သမီးကေလးမ်ားကို ‘‘ ဒီလုိ ထုိင္၊ ဒီလိုသြား၊ ဒါက ေဖေဖ၊ ဒါက ေမေမ၊ ဒါက ဦးဦး၊ ဒါက အမ အကို၊ ဒါက စားလုိ႔ရတယ္ စားလုိ႔မရဘူး’’ စသည္ျဖင့္ ဦးစြာ သင္ေပးသူျဖစ္ေသာေၾကာင့္ လက္ဦးဆရာဟု ေခၚသည္။

၃။ အာဟုေနယ်- သားသမီးမ်ား၏ ပူေဇာ္အထူးကို ခံယူထုိက္သည္။ မိဘမ်ားသည္ မိမိတုိ႔၏ သားသမီးကို အသက္ေပး၍ ေစာင့္ေရွာက္ၾကသည္။ ဤကဲ့သို႔ မိဘမ်ားကို ျပဳစု ေစာင့္ေရွာက္ေသာ သူမ်ားကို သူေတာ္ေကာင္းေတြ ပညာရွိေတြက ခ်ီးမြမ္းၾကသည္၊ တမလြန္ဘ၀ကို လားေသာ္ ေကာင္းေသာ ဂတိမ်ားသုိ႕သာ သြားရတတ္သည္။

ထုိဂုဏ္ထူး၀ိေသသေတြနဲ႕ ျပည့္စုံေသာေၾကာင့္ မိဘမ်ားကို ‘‘နမေႆယ်၊ သကၠေရယ်’’ ဟု စာေပက ဆက္လက္ျပဆုိထားသည္။ ဆုိလုိသည္မွာ နမေႆယ်- ရွိခုိးရာ၏။ သကၠေရယ်- ျမတ္ျမတ္ႏုိးႏုိး ျပဳစုလုပ္ေကြ်းရာ၏ ဟု ျပဆုိထားသည္ကို ေထာက္ဆ၍ေသာ္၎၊ ရဟန္းေတာ္မ်ားကို ဦးတည္၍ ေဟာထားေသာ သုတၱန္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္၎ ရဟန္းေတာ္မ်ားသည္ မိမိတုိ႔၏ မိဘမ်ားကို ရွိခုိးထုိက္၏ ရွိခုိးသင့္၏ဟု ဆုိရမည္ေလာ ေတြးစရာျဖစ္၏။ သို႔ေသာ္ ရဟန္းပရိသတ္၊ ရဟန္းမ ပရိသတ္ႏွင့္ လူပရိသတ္အားလုံးရွိေနေသာ္လည္း ရဟန္းေတာ္မ်ားကို ဦးတည္၍ ဘိကၡေ၀ ဟု ေခၚတတ္သျဖင့္ သို႔မဟုတ္ ဘိကၡေ၀ ကို ရဟန္း၊ ရဟန္းမ၊ လူပရိသတ္အားလုံးကို ရည္ရြယ္၍ ေဟာေလရွိရကား နမေႆယ် ကို လူပရိသတ္အတြက္ ရည္ရြယ္သည္လည္း ျဖစ္ႏုိင္သည္။

ဒုတိယေမးခြန္းႏွင့္ပတ္သက္ျပီး သူငယ္ခ်င္း ၈ ပါးေလာက္ကို ေမးဖူးသည္။ သူတို႔အားလုံးရဲ့ တစ္ခုတည္းေသာ တူညီေသာ အေျဖကေတာ့ ရဟန္း သာမေဏမ်ားသည္ မိမိတုိ႔၏ မိဘမ်ားကို ရွိမခုိးသင့္ဟူပင္ျဖစ္သည္။ ဆုိလိုသည္မွာ မိဘမ်ားသည္ မိမိ၏ သား ရဟန္း ကိုရင္တုိ႔၏ ရွိခိုးမႈကို မခံယူထုိက္ဟုဆုိလုိသည္။

အေနာက္တုိင္း အေတြးအေခၚမ်ားအရဆုိရင္ အကယ္၍ လူ၀တ္ေၾကာင္ သားသမီးက မိဘကို ရွိခုိးသင့္တယ္ဆုိရင္ ရဟန္းျဖစ္ေသာသူသည္လည္း မိဘ၏ သားျဖစ္ရကား မိဘကို ရွိခုိးသင့္ဟု ဆုိပါလိမ့္မည္။

စာေပမွာအမ်ားစုမွာေတာ့ မိဘက သားရဟန္းကိုပဲ ရွိခုိးေနရသည္ကို ေတြ႔ရသည္ သားရဟန္းက မိဘကို ရွိခုိးေသာ ဇာတ္ေတာ္ကိုကား မေတြ႕ဖူးေသး။ အရွင္သာရိပုတၱရာ ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ၾကီး ပရိနိဗၺာန္စံခါနီး ဘာသာျခား အယူ၀ါဒရွိေသာ မယ္ေတာ္ကို ေနာက္ဆုံးအေနနဲ႕ သြားေရာက္ေတြ႕သည္၊ ဗုဒၶဘာသာ၀င္တစ္ေယာက္ ျဖစ္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ႏုိင္ခဲ့သည္။ ေနာက္ဆုံး မယ္ေတာ္ၾကီးသည္ သားရဟန္း အရွင္သာရိပုတၱရာ အထံေမွာက္၌ ၀တ္ဆင္းျပီး ရွိခုိးေလေတာ့သည္။

၀ိနည္း ငါးက်မ္းလာ ပရိ၀ါပါဠိေတာ္ စာမ်က္ႏွာ ၃၅၇ တြင္ အ၀ႏၵိယ (ရွိမခုိးထုိက္ေသာ) ပုဂၢိဳလ္မ်ားတြင္ လူ၀တ္ေၾကာင္မ်ား၊ အမ်ိဳးသမီးမ်ား၊ က်ားမဟုတ္ မ မဟုတ္ က႑ဳတ္မ်ားလည္းပါေနသည္။ ထုိအဆုိအရ မိဘမ်ားသည္ လူ၀တ္ေၾကာင္ျဖစ္ရကား ရဟန္းေတာ္မ်ား၏ ရွိခုိးမႈကို မခံယူထုိက္ဟု မွတ္ရေတာ့မည္။

ထုိပရိ၀ါမွာပဲ ရဟန္းေတာ္မ်ား၏ ရွိခုိးျခင္းကို ခံယူထုိက္သူတုိ႔မွာ-- ၁။ ျမတ္ဗုဒၶ၊ ၂။ သိကၡာ၊၀ါ ၾကီးသူ၊ ၃။ နာနာသံ၀ါသက ဓမၼ၀ါဒီ သတင္းၾကီးရဟန္း၊ ၄။ ဆရာ ၅ ဦးျဖစ္သူ ရဟန္း၊ ၅။ ဥပဇၥ်ာယ္ ရဟန္း ဟူ၍ ပုဂၢိဳလ္ ၅ ဦးကိုပဲ ထုတ္ေဖာ္ျပထားသည္။ ထုိအထဲတြင္ အေမႏွင့္အေဖ မပါ။

အနေႏၱာအနႏၱငါးပါးတြင္ မိဘကို ဘုရားႏွင့္တစ္ဂုိဏ္းတည္းထား၍ ကိုးကြယ္ၾကသည္ကား ျမန္မာလူမ်ိဳးတုိ႔၏ မိဘအေပၚ ခ်စ္ျမတ္ႏုိးေသာ ဓေလ့တစ္ခုျဖစ္သည္။ ဗုဒၶဂုေဏာ အနေႏၱာ၊ ဓမၼဂုေဏာ အနေႏၱာ၊ သံဃဂုေဏာ အနေႏၱာဟု ပိဋကတ္မွာ ေတြ႕ႏုိင္ေပမဲ့ မာတာပိတုဂုေဏာ အနေႏၱာကိုေတာ့ မေတြ႕ရ။ သုိ႔ေသာ္ မျပစ္မွားထုိေသာပုဂၢိဳလ္၊ ျပစ္မွားမိက ဘုရားကိုျပစ္မွားမိသလုိ ဂရုကံ (ၾကီးေလးေသာအျပစ္) ထဲမွာေတာ့ ပါသည္။ ဒါကုိ စာက ပဥၥာနႏၱရိယကံဟု ဆုိသည္။ မိဘ၏ ေက်းဇူးတရားျပရာ၀ယ္ ေလာကီနည္းျဖင့္ ဆက္မကုန္ေအာင္ ျပထားေပမဲ့ ေလာကုတၱရာနည္းျဖင့္ ေက်းဇူးဆပ္က ႏို႕ဘိုးေက်သည္ဟုဆုိသည္။ ေလာကုတၱရာနည္းဆုိသည္မွာ သဒၶါတရားမရွိတဲ့ အေမအေဖကို သဒၶါတရားရွိလာေအာင္၊ ေကာင္းမႈျပဳခြင့္ရေအာင္ ေဆာင္ရြက္ေပးျခင္း၊ ပညာမရွိတဲ့ မိဘ ပညာရွိလာေအာင္ ပညာမ်က္လုံး ဓမၼမ်က္လုံးတုိ႔ကို ေပးျခင္းျဖင့္ ေက်ႏုိင္ေသာ ေက်းဇူးဆပ္နည္းဟုဆုိသည္။ အနႏၱဂုဏဟု ဆုိေပမဲ့ ဤနည္းျဖင့္ ေက်းဇူးဆပ္ႏုိင္သည္။

နိဂုံး

ပထမေမးခြန္းမွာ လူတုိင္းလက္ခံႏုိင္ေအာင္ အေထာက္အထားမ်ားစြာရွိသည္။ ဒုတိယေမးခြန္းကိုလည္း ပထမေမးခြန္း၏ အေျဖကိုၾကည့္၍ေသာ္၎ ဒုတိယေမးခြန္း၏ ရွင္းလင္းခ်က္ႏွင့္ အေထာက္အထားမ်ားကို ၾကည့္၍ေသာ္၎ ရဟန္းေတာ္မ်ားကသာ မိဘ၏ ရွိခုိးမႈကိုခံယူထုိက္၊ မိဘမ်ားကမူ ကိုယ့္သားျဖစ္ေသာ ရဟန္း၏ ရွိခုိးမႈကို မထိုက္ဟုေသာ အေျဖက အားသာေနသည္။ ဟားခါးက ေမာင္ရင္ေရ--ဘုန္းဘုန္းေတာ့ ဤမွ်သာအေျဖေပးႏုိင္ပါသည္။ အေျဖကို ေက်နပ္အားရမႈ မရွိေသးပါက အျခားတတ္သိနားလည္ေသာ ပုဂၢိဳလ္မ်ားကိုလည္း ထပ္ျပီး ေမးပါ။ ေမးျခင္းသည္လည္း ပညာပါရမီျဖစ္သည္။

မွတ္ခ်က္။ ။ မိမိတတ္သေလာက္ မွတ္သေလာက္ေလးနဲ႔ ေတြးထားသည္မွာ မျပည့္စုံ မလုံေလာက္ပါ။ အနည္းငယ္ေသာ စာေပမ်ားျဖင့္ ေျဖထားသည္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ျပည့္စုံသည္ဟူ၍မဆုိႏုိင္၊ လုိျဖည့္ပုိႏုတ္၍ နားလည္ၾကပါကုန္။

ကိုးကားက်မ္းမ်ား
၁။ ဓမၼပဒအ႒ကထား
၂။ ၀ိနည္းမဟာ၀ါ
၃။ ပရိ၀ါပါဠိေတာ္
၄။ ပါထိက၀ဂၢပါဠိေတာ္
၅။ အဂၤုတၱိဳပါဠိေတာ္ တိကနိပါတ္၊ ၎အ႒ကထား

ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ပါေစ
သီတဂူစတား
၁၃-၃-၂၀၁၁

Read more...

Forest Dharma at Baan Aree

In what will hopefully be a monthly event from now on, one of the forest monks in the lineage of Wat Pah Nanachat – the international forest temple in the North East of Thailand will give a public dhamma talk in English. It’s not quite clear at this point if it will be with Thai translation – probably it will be.

Forest Dharma at Baan Aree

Saturday 2nd April

9:30 – 11:30 am

Baan Aree is a delightful Dhamma oasis close to the Ari BTS Station. There is a library, Dhamma Hall, ponds, veggie food stalls, coffee shop and more. If you are in Bangkok you should definitely acquaint yourself with this niche.

And you will find some of the best value and most varied Vegetarian food in Bangkok in the 20 or so food stalls there.

This April the speaker is Ven. Acaro, a Western Monk currently establishing a centre north east of Bangkok. He has been a monk for 14 years.

We really want to encourage and support the foreign monks to come to Bangkok to give talks and lead meditation, so do support this new program. And lunch afterwards of course, is a good chance to meet or catch up with the wider Sangha.

Location

Baan Aree Library is a thriving dhamma site with library, meeting hall, and lots of excellent events organised in Thai. The Library itself is open daily from 9 am – 7 pm and has a few books in English, including much of the Tripitaka (Scriptures). The new Dhamma Hall is airconditioned and set in the attractive grounds, with many very reasonably priced vegetarian food stalls open in the daytime.

Baan Aree has regular Dhamma meetings in Thai which are listed at their Thai website: http://baanaree.net/ .

The Library is directly on the Skytrain line. Go to Ari BTS station and walk back towards the victory monument about 20 meters and you should see the passage way to Baan Aree Library on the right hand side.

Baan Aree car park is accessible from the rear (Soi Ari 1) where you see the sign for ‘ BANANA FAMILY PARK ‘. Bus routes 8, 28, 29, 38, 54, 63, 74, 77, 108, 157, 177, 502, 503, 509, and 510 all pass by. Get out at Ari BTS Station.

click map to enlarge:

map to Baan Aree

click map below for a wide area view of Baan Aree location:

Wide area Skytrain map

Ads by Google
Monk for a Month Thailand
Temple stay in the Golden Triangle Learn to meditate, explore Buddhism
www.FangValley.com
8 Minute Deep Meditation
Increase Brain Function, Eliminate Stress - Peace of Mind - Free Demo
Project-Meditation.org/LifeFlow
Windhorse Books Australia
Books and audio CDs on Buddhism and meditation
www.windhorse.com.au
Dharma Meditation Retreat
Explore our 10-Day Retreat and Summer Program in peaceful Nepal
www.sakyaiba.edu.np

Read more...

သိပၸံအျမင္ ႏွင့္ ဗုဒၶဘာသာ ( ၁၁ )

ဂါဒီးယန္း ဦးစိန္၀င္းႏွင့္ ေဒါက္တာဦးေန၀င္း-တို႔ေမး၍ အမရပူရ မဟာဂႏၶရံုဆရာေတာ္ ေျဖသည္။

(ေမး) အရွင္ဘုရား၊ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ေသာတာပန္ျဖစ္ျပီ၊ ရဟႏၲာျဖစ္ျပီ မည္သို႔ သိႏိုင္ပါလဲ၊ အျပင္လူေကာ သိႏိုင္ပါသလား။

(ေျဖ)
ရဟႏၲာမွန္း သိဖို႔သိပ္ခက္။
အျပင္လူ ဆိုတာကေတာ့ တခါတုန္းက-ရဟႏၲာအရွင္ျမတ္ႀကီးရဲ႔ ေနာက္က ေတာထြက္ႀကီးတပါး သပိတ္ယူျပီးေတာ့ လိုက္သြားတယ္။ လိုက္သြားေတာ့ သူက သူ႔ဆရာ ဘုန္းေတာ္ႀကီးကို ေလွ်ာက္တယ္။ အရွင္ဘုရား-ရဟႏၲာမ်ား ဘယ့္ႏွယ္လုပ္ျပီးေတာ့ သိရပါမလဲ၊
ဦပဥၨင္းႀကီး၊ ရဟႏၲာဆိုတာ အင္မတန္ အသိခက္တယ္။ သပိတ္ကိုင္ျပီးေတာ့ ေနာက္ကလိုက္ေတာင္မွ သိဖို႔ခဲယဥ္းတယ္-လို႔ အမိန္႔ရွိေတာ့ ရဟႏၲာမွန္း သိဖို႔ သိပ္ခက္တယ္။

ကမၼ႒ာန္းဆရာလည္း မသိ---
ရဟႏၲာမွန္းသိဖို႔ သိပ္ခက္တယ္ဆိုရင္ ေသာတာပန္မွန္းသိဖို႔ ဆိုတာလည္း သိပ္ခက္တာပဲ။ ဘယ္လိုပုဂၢိဳလ္မွ သိတုန္းဆိုေတာ့ ပရစိတၱ၀ိဇာနန-သူတပါးစိတ္ကို သိတဲ့ဉာဏ္ကို ရေနတဲ့အခ်ိန္က်မွ ေသာတာပန္ ဟုတ္တယ္-မဟုတ္တယ္ဆိုတာ သိတယ္။ ပရစိတၱ၀ိဇာနန အဘိညာဥ္ကို မရလို႔ရွိရင္ ကမၼ႒ာန္းဆရာကိုယ္တိုင္ သူ႔တပည့္ တရားေပါက္တယ္။ မေပါက္ဘူးဆိုတာ မသိႏိုင္ဘူး။
********************************************************************
(ေမး) အရွင္ဘုရား၊ ဗုဒၶဘာသာ၀င္တဦးႏွင့္ ဘာသာျခားတဦးတို႔သည္ တူညီေသာ အလွဴဒါန တခုစီကို ေစတနာတူစြာျဖင့္ အတူတူ ျပဳလုပ္ၾကျပီး အက်ိဳးေပးပံု မည္သို႔ ကြာျခားပါသနည္း။

(ေျဖ)
အဲဒါကေတာ့ ေစတနာ တူစြာျဖင့္ ဆိုတဲ့ဥစၥာကို လူတဖက္သားကို ရေစလိုတဲ့ ေစတနာခ်င္းသာ တူႏိုင္တယ္။ ကံႏွင့္ကံရဲ႔အက်ိဳးကို ယံုၾကည္တဲ့ သဒၶါခ်င္း မတူႏိုင္ဘူး။ ျပီးေတာ့ အေျမာ္အျမင္ ဆိုပါေတာ့၊ မဂ္ဖိုလ္နိဗၺာန္ ဆိုတာမ်ိဳးက မတူႏိုင္ဘူး။ မတူႏိုင္လို႔ရွိရင္ သာတာက အက်ိဳးႀကီးမွာပါပဲ။
********************************************************************
(ေမး) အရွင္ဘုရား၊ ေသတဲ့အခါမွာ ရုပ္နဲ႔ စိတ္တို႔ ခ်ဳပ္ပံု ရွင္းျပပါ။

(ေျဖ)
ပရိနိဗၺာန္ စုတိစိတ္---
ဗုဒၶျမတ္စြာ ပရိနိဗၺာန္ စံေတာ္မူခါနီးမွာ အားလံုး ၾကားဖူးတဲ့အတိုင္း အပၸမာေဒန သမၸာေဒထ-လို႔ မိန္႔ေတာ္မူလိုက္ပါတယ္။ မိန္႔ေတာ္မူျပီးတဲ့ေနာက္ ႏႈတ္ေတာ္မွ စကားတလံုးမွ ျမြက္ေတာ္မမူေတာ့ပါဘူး။ စ်ာန္၀င္စားပါတယ္။ စ်ာန္၀င္စားတဲ့အခါမွာ ပထမစ်ာန္၀င္စား၊ စ်ာန္မွထ ပစၥေ၀ကၡဏာ ဆင္ျခင္၊ ဒုတိယစ်ာန္ ၀င္စား၊ ဒီလို အျပန္အလွန္ စ်ာန္၀င္စားျပီးေတာ့ ေနာက္ဆံုးစ်ာန္လည္း ကုန္ေရာ ပရိနိဗၺာန္ စုတိစိတ္ ေပၚလာပါတယ္။

ဥတုဇရုပ္ က်န္ေန---
စုတိစိတ္ မေပၚခင္ ၃၆-ခ်က္ေလာက္ကတည္းက ကမၼဇရုပ္အသစ္ မျဖစ္ေတာ့ပါဘူး။ ေနာက္ဆံုး စုတိစိတ္လည္း ျဖစ္ေရာ ကမၼဇရုပ္လည္း ေနာက္ဆံုး ခ်ဳပ္တာပဲ။ ကမၼဇရုပ္နဲ႔ စုတိစိတ္ တျပိဳင္နက္ ခ်ဳပ္ပါတယ္။ အရင္ေတြ ဘာေတြ မရွိပါဘူး။ သို႔ေသာ္ ဥတုဇရုပ္ က်န္ေနပါတယ္။ ဥတုဇရုပ္ကေတာ့ ခု-အေလာင္းေတြလိုပဲ။ ဗုဒၶျမတ္စြာရဲ႔ အေလာင္းေတာ္မွာလည္း ဥတုဇရုပ္ က်န္ေတာ္မူပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အဲဒီရုပ္ကေတာ့ ပရိနိဗၺာန္စံျပီးတဲ့ေနာက္ပိုင္းမွာ က်န္ေတာ္မူပါတယ္။

ဇီ၀ိတဆိုတဲ့ အသက္ က်န္ေနသမွ် မေသ---
အာဟာရဇရုပ္တို႔ စိတၱဇရုပ္တို႔ဆိုတာက အဘိဓမၼာ၊ သျဂႋဳဟ္ သင္ဖူးတဲ့သူမွ သိပါတယ္။ နည္းနည္းကေလး က်န္တယ္လို႔ ဆိုရရံုကေလး က်န္ပါတယ္။ ျပန္ခ်ဳပ္တာပါပဲ။ ဥတုဇရုပ္ကေတာ့ တျပိဳင္နက္ ခ်ဳပ္ပါတယ္။ ၾကည္ညိဳစရာေကာင္းေအာင္လို႔ ဘုရားကို ေျပာရတယ္။ ဘုန္းႀကီးေသလည္း တျပိဳင္နက္ ခ်ဳပ္မွာပဲ။ ကမၼဇရုပ္မခ်ုဳပ္သမွ် ဇီ၀ိတဆိုတဲ့ အသက္က်န္ေနေသးတယ္။ အသက္ က်န္ေနသမွ် ေသကို မေသဘူး စုတိစိတ္ကို မျဖစ္ေသးဘူး။
********************************************************************
(ေမး) အရွင္ဘုရား၊ သံဃိကေက်ာင္းကို မိမိေသလွ်င္ ဘယ္သူ႔ကို လႊဲႏိုင္ပါသလဲ၊ ၀ယ္ေကာ ၀ယ္ေကာင္းပါ သလား။

(ေျဖ)
ဘယ္ပုဂၢိဳလ္ကိုမွ မလြဲခဲ့ရဘူး။ သံဃိကေက်ာင္းဆိုလို႔ရွိရင္ ေဂါပကတို႔၊ ဘာတို႔က ထိန္းထားပါ။ ဘယ္သူ႔မွ မလႊဲပါနဲ႔၊ ဒါမွ ေနာက္ သံဃာ ေကာင္းေကာင္းရမယ္။

ပုဂၢလိကေက်ာင္း ၀ယ္ႏိုင္ ေရာင္းႏိုင္---
သံဃိကမဟုတ္ဘူး။ ပုဂၢလိကဆိုရင္ ေရာင္းပါ။ ေရာင္းျပီးေတာ့ သူ႔လက္ထက္မွာ သူသံုးႏိုင္တယ္။ အေမ-အေဖ ေပးႏိုင္တယ္။ အလိုရွိသလို သံုးႏိုင္တယ္။ ၀ယ္တဲ့သူေတြက ၀ယ္ပါ။ ဒါကို ေဂါပကအဖြဲ႔တို႔ ဘာတို႔က ၀ယ္ပါ။ ၀ယ္ျပီးေတာ့ ေက်ာင္းကို ေရႊ႔တန္တာ ေရႊ႔ပါ။ ဒီလို ဘုန္းႀကီးက ေျပာေနတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဒကာမႀကီး ၀ယ္ပါ။ ကိစၥမရွိပါဘူး။ သံဃိကကို သြားမ၀ယ္နဲ႔။

သံဃိကကို မ၀ယ္နဲ႔---
သံဃိက သြား၀ယ္လို႔ရွိရင္ ဒကာမႀကီး ပိုင္မွာမဟုတ္ဘူး။ ပုဂၢလိကဆိုမွ ၀ယ္ပါ။ ပုဂၢလိကလည္းပဲ သူက ဆိုရံုနဲ႔ မ၀ယ္ပါနဲ႔။ လွဴတုန္းက ဟုတ္သလား၊ မဟုတ္ဘူးလား၊ စံုစမ္းပါဦး။ လွူတုန္းက ဟုတ္တယ္၊ ပုဂၢလိက လုပ္ထားတာပဲလို႔ သူတို႔ ေဆြမ်ိဳးေတြက ေျပာရင္ေတာ့ ၀ယ္ပါ။ သံဃိကကို မ၀ယ္ေလနဲ႔။ မေသခ်ာတဲ့ ပုဂၢလိကကိုလည္း မ၀ယ္နဲ႔။ ကိုယ္ မပိုင္ဘူး။ ကိုယ့္ဘုန္းႀကီးလည္း မပိုင္ဘူး။
*********************************************************************
(ေမး) အရွင္ဘုရား၊ စူဠေသာတာပန္ အပါယ္တံခါး ပိတ္တယ္ဆိုတာ တဘ၀အျဖစ္ ဆိုတာလား။ သံသရာ တေလွ်ာက္လံုး နိဗၺာန္မေရာက္မခ်င္း ဆိုတာပါလား။

(ေျဖ)
နိဗၺာန္မေရာက္မခ်င္း ပိတ္လို႔ရွိရင္ စူဠေသာတာပန္လို႔ မေခၚနဲ႔ေတာ့၊ ေသာတာပန္လို႔ပဲ ေခၚ။
သူ႔တာ၀န္ကေတာ့ တဘ၀ပဲရွိတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔ တဘ၀တည္းရွိလည္းဆိုေတာ့ လာမယ့္ဘ၀က ဘယ္လိုအျဖစ္မ်ိဳးနဲ႔ ျဖစ္မွန္းမသိလို႔ တဘ၀ပဲ ရွိတယ္။ တသံသရာလံုး ဆိုတာကေတာ့ စူဠေသာတာပန္ရဲ႔ တာ၀န္မရွိပါဘူး။ မတတ္ႏိုင္ပါဘူး။ ဒီလိုဆိုရင္ မဟာေသာတာပန္နဲ႔ ဘာထူးေတာ့မွာလဲ။
*********************************************************************
(ေမး) အရွင္ဘုရား၊ ဘုရား၊ ရဟႏၲာမ်ား စုတိစိတ္ေတာ္ ျဖစ္ျပီးေနာက္ ဘ၀သစ္ခႏၶာ မေပၚေတာ့ဘူး။ ဘ၀သစ္ခႏၶာ မေပၚဘဲ ျငိမ္းသြားတာ နိဗၺာန္ပဲ မဟုတ္လား။

(ေျဖ)
ဒီလိုေတာ့မဟုတ္ဘူး။ ဘ၀သစ္ခႏၶာ မေပၚဘဲ ျငိမ္သြားတာကို နိဗၺာန္လို႔ ဆိုခ်င္စရာေကာင္းေအာင္ တရားေတာ္မွာ ရွိတယ္။ အယံပဒီေပါ-ဤဆီမီးသည္၊ နိဗၺဳေတာယထာ-ျငိမ္းေအးသကဲ့သို႔၊ ဓီရာ-ရဟႏၲာ ပညာရွိတို႔သည္၊ နိဗၺႏၲိ-ျငိမ္းေအးေတာ္မူၾကကုန္၏-လို႔ ပရိတ္ႀကီးက ဒါေၾကာင့္ ဘ၀ဆက္ မရွိဘဲနဲ႔ ကမၼဇရုပ္ စုတိစိတ္ေတာ္မ်ား ခ်ဳပ္သြားျခင္းသည္ပင္ နိဗၺာန္လို႔ ဆိုေတာ့ နိဗၺာန္ ဘာမွ မရွိဘူး။
********************************************************************
(ေမး) အရွင္ဘုရား၊ မီးျငိမ္းသြားသလို ဆိုေတာ့ လံုး၀ ဘာမွ မရွိဘူးလား။

(ေျဖ)
ဒီလိုမဟုတ္ဘူး။ အဲဒါက ဗုဒၶျမတ္စြာက ဘယ္မွ မေရာက္ဘူးဆိုတဲ့ အဓိပၸါယ္မ်ိဳးကို ဥပမာျပတာ။ ဗုဒၶျမတ္စြာ သဗၺညဳတဉာဏ္ ရေတာ္မူတဲ့အခ်ိန္တုန္းက သစၥာေလးပါးတရားကို သိေတာ္မူတယ္။ ဒါကို နားလည္တယ္ေနာ္။ အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက နိေရာဓသစၥာကို သစၧိကရဏီယ သစၧိကတအျဖစ္နဲ႔ မ်က္ေမွာက္ျပဳ ေတာ္မူတယ္။

မ်က္စိေအာက္ကို ေရာက္ေနသလို ျမင္---
မ်က္ေမွာက္ျပဳေတာ္မူတယ္ဆိုတဲ့ဥစၥာ မ်က္စိေအာက္ကို ေရာက္ေနသည္ကို ျမင္ေတာ္မူတယ္။ ဒါကို သေဘာေပါက္ျပီလား။ နိေရာသစၥာကို မ်က္စိေအာက္ ေရာက္သလိုကို ျမင္ေတာ္မူတယ္။ ဒါကို သေဘာေပါက္သလား။ နိေရာဓသစၥာ နိဗၺာန္၊ ဗုဒၶျမတ္စြာ ဘုရားျဖစ္တဲ့ အခ်ိန္တုန္းက အရဟတၱမဂ္ ဆိုပါေတာ့၊ ေနာက္ဆံုး မဂ္ကို ရတယ္။ အတူတူပဲ။ ေသာတာပတၱိမဂ္ေရာ၊ ဘာေရာ အဲဒီမဂ္ရတဲ့ အခ်ိန္တုန္းက နိဗၺာန္ကို ျမင္ေတာ္မူတယ္။ (ေရွ႔လဆက္ရန္)

(မဟာဂႏၶာရံု ဆရာေတာ္)
(ျမတ္မဂၤလာ ၂၀၁၀-ႏို၀င္ဘာလ)

Read more...

မိုးကုတ္၀ိပႆနာအလကၤာေဆာင္ပုဒ္။

အဝိဇၨာႏွင့္တဏွာ အရင္းခံ၊ဥပါဒါန္ ကံေၾကာင့္ရုပ္နာမ္ေပၚ အပင္မွမ်ိဳး မ်ိဳးမွအပင္၊ အမွ်င္မျပတ္ ဆက္စပ္သည့္ဟန္ ကံေၾကာင့္ရုပ္နာမ္၊ နာမ္ရုပ္ေၾကာင့္ကံ ၊ အဖန္ဖန္ ၊ ျဖစ္ျပန္နည္းအေလ်ာ္၊ ျဗဟၼာသိၾကား စသည္မ်ားက ၊ ထင္ရွားျပဳျပင္ ၊ စီရင္ဖန္ဆင္း ၊ အေၾကာင္းရင္းေၾကာင့္ ၊ လူ နတ္မ်ားစြာ၊ သတၱဝါတို႕၊ ျဖစ္လာရမူ၊ မဟုတ္ဟု ဥာဏ္ျဖင့္ရူ၍ေမွ်ာ္။ ၶ ခႏၶၶၵၶၶာအစ...
အၿပည္႕အစုံဖတ္ခ်င္ရင္

Read more...

Quotes (Mother Teresa) - ဆိုစကားမ်ား (မားႆား ထရီဇာ)


(Albanian and Indian citizen, 26 August 1910 – 5 September 1997)


Even the rich are hungry for love, for being cared for, for being wanted, for having someone to call their own.
ခ်မ္းသာတဲ့သူေတြေတာင္မွ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာ ဆာေလာင္ၾကပါတယ္။ ျပဳစုယုယတာ ခံခ်င္ၾကပါတယ္။ ႏွစ္သက္လိုလားတာ ခံခ်င္ၾကပါတယ္။ တစ္စံုတစ္ေယာက္ကို ပိုင္ဆိုင္ခ်င္ၾကပါတယ္။

If we have no peace, it is because we have forgotten that we belong to each other.
ကၽြန္မတို႔ မၿငိမ္းခ်မ္းၾကဘူးဆိုရင္ အဲဒါဟာ တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ ပိုင္ဆိုင္ၾကတယ္ဆိုတာကို ေမ့ခဲ့ၾကလို႔ ျဖစ္ပါတယ္။

If you can't feed a hundred people, then feed just one.
လူတစ္ရာကို မေကၽြးႏိုင္ရင္ တစ္ေယာက္ကိုသာ ေကၽြးလိုက္ပါ။

Intense love does not measure, it just gives.
ေလးနက္တဲ့ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာက မတိုင္းတာပါဘူး။ ေပး႐ံုသာ ေပးပါတယ္။

Let us not be satisfied with just giving money. Money is not enough, money can be got, but they need your hearts to love them. So, spread your love everywhere you go.
ေငြေပး႐ံုနဲ႔တင္ ေက်နပ္မေနၾကပါစို႔နဲ႔။ ေငြနဲ႔တင္ မလံုေလာက္ပါဘူး။ ေငြေတာ့ ရႏိုင္တာေပါ့။ သူတို႔လိုတာက ကၽြန္မတို႔ရဲ့ ခ်စ္တတ္တဲ့ ႏွလံုးသားပါ။ ဒါေၾကာင့္ ဘယ္သြားသြား ခ်စ္ေမတၱာကို ျဖန႔္ေ၀ပါ။

The most terrible poverty is loneliness and the feeling of being unloved.
အဆိုး၀ါးဆံုး ဆင္းရဲျခင္းဟာ အထီးက်န္ျခင္း နဲ႔ အခ်စ္မခံရပါလားဆိုတဲ့ ခံစားခ်က္ ျဖစ္ပါတယ္။

Loneliness is the most terrible poverty.
အထီးက်န္းျခင္းဟာ ေၾကာက္စရာ အေကာင္းဆံုး ဆင္းရဲျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။

One of the greatest diseases is to be nobody to anybody.
ဘယ္သူ႔အတြက္မွ ဘာမွမဟုတ္တဲ့လူ ျဖစ္ရတာဟာ အႀကီးမားဆံုး ေရာဂါဆိုး ျဖစ္ပါတယ္။


Love begins by taking care of the closest ones - the ones at home.
အနီးဆံုးလူေတြ အိမ္သူအိမ္သားေတြကို ဂ႐ုစိုက္ရာကေန ခ်စ္ျခင္းေမတၱာ စတင္ပါတယ္။


Love is a fruit in season at all times, and within reach of every hand.
ခ်စ္ျခင္းေမတၱာဟာ အျမဲတမ္း ရာသီသင့္ေနတဲ့ သစ္သီး ျဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္ၿပီး အားလံုး လက္လွမ္းမီတဲ့ ေနရာမွာ ရွိပါတယ္။

Spread love everywhere you go. Let no one ever come to you without leaving happier.
သြားေလရာမွာ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာ ျဖန္႔ေ၀ပါ။ ကိုယ့္ဆီလာတဲ့သူ ပိုၿပီး ေပ်ာ္မသြားဘဲ လွည့္ျပန္ရတာမ်ိဳး မျဖစ္ပါေစနဲ႔။

The hunger for love is much more difficult to remove than the hunger for bread.
ခ်စ္ျခင္းေမတၱာ ဆာေလာင္မႈဟာ ေပါင္မုန္႔ဆာေလာင္မႈထက္ ပယ္ေဖ်ာက္ဖို႔ ပိုခက္ပါတယ္။


Peace begins with a smile.
ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဟာ အျပံဳးတစ္ပြင့္နဲ႔ စတင္ပါတယ္။

Let us always meet each other with smile, for the smile is the beginning of love.
အျပံဳးဟာ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာရဲ့ အစ ျဖစ္တဲ့အတြက္ အခ်င္းခ်င္း အျပံဳးနဲ႔ ဆံုေတြ႔ၾကရေအာင္။

We shall never know all the good that a simple smile can do.
ရိုးရွင္းတဲ့ အျပံဳးတစ္ပြင့္က လုပ္ေပးႏိုင္တဲ့ ေကာင္းျမတ္မႈေတြ ကုန္စင္ေအာင္ ကၽြန္မတို႔ သိႏိုင္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။

We ourselves feel that what we are doing is just a drop in the ocean. But the ocean would be less because of that missing drop.
ကၽြန္မတို႔ လုပ္ေနတာေတြဟာ ပင္လယ္ထဲက ေရတစ္ေပါက္လို႔ ခံစားမိၾကတယ္။ တကယ္ေတာ့ အဲဒီတစ္ေပါက္ ေလ်ာ့့သြားရင္ကိုပဲ ပင္လယ္ႀကီး ေလ်ာ့သြားမွာပါ။



Ref (10 March 2011): http://www.brainyquote.com/quotes/authors/m/mother_teresa.html
Pictures from (10 March 2011):
http://www.kuryosity.net/pencil/pencil.html
http://www.moviesonline.ca/movienews_15368.html
http://3.bp.blogspot.com/_haaiv69SvwU/TAsHki5nWPI/AAAAAAAAFPY/sXivUBIFplk/s1600/MotherTeresa_quotes.jpg

Read more...

အေကာင္းၿမင္စိတ္ႏွင့္ ရုိးစင္းေသာဘ၀၊၊ ၊၊



လူတုိင္းတြင္ ဘ၀တစ္ခုစီကို ပုိင္ဆုိင္ရသည္၊၊ လူမ်ားစြာရွိသည့္အေလ်ာက္ ဘ၀တုိ႔သည္လည္း မ်ားစြာပင္ ၿဖစ္သည္၊၊ ဘ၀တစ္ခုစီကိုသာ ပုိင္ဆုိင္ထားၾကေသာလူသားတုိ႔ၿခင္းတူေသာ္လည္း ဘ၀ကုိၿမင္ပုံၿခင္း၊ သုံးသပ္ပုံၿခင္းကား မတူညီၾကေပ၊၊

ဘ၀တစ္ခုကို တည္ေဆာက္ပုံၿခင္းႏွင့္ ဘ၀ၿဖတ္သန္းပုံၿခင္းလည္း မ်ားစြာပင္ကြာၿခားၾကသည္၊၊ ဘ၀သည္ ၿပဳလုပ္တတ္သည့္သတၱိ မရွိသည့္အရာၿဖစ္သည္၊ လူသားသည္သာ ဘ၀ကိုစိတ္ၾကဳိက္ၿပဳသူ ၿဖစ္ေလသည္၊၊

လူသား၏ ပုံေဖာ္မႈအေပၚတည္မွီ၍ ဘ၀သည္အမ်ဳိးမ်ဳိး၊ အဖုံဖုံၿဖစ္ရသည္၊၊ ရုိးစင္းေသာဘ၀၊ ဆန္းၿပား ေသာဘ၀၊ ရွင္းလင္းေသာ ဘ၀၊ ရႈပ္ေထြးေသာ ဘ၀၊ အဆင့္ရွိေသာ ဘ၀၊ ေအာက္က်ေသာ ဘ၀၊ စသည္ စသည္တုိ႔သည္ လူသား၏တည္ေဆာက္ ပုံေဖာ္မႈအေပၚတည္မွီ၍ ၿဖစ္ေပၚလာေသာ ဘ၀မ်ဳိးစုံတုိ႔ ၿဖစ္သည္၊၊

အဆုိးၿမင္စိတ္ႏွင့္ ဆန္းၿပားေသာ ဘ၀၊
အေကာင္းၿမင္စိတ္ႏွင့္ ရုိးစင္းေသာ ဘ၀၊
ရုိးေအးမႈႏွင့္ ရွင္းလင္းေသာ ဘ၀၊
ေကာက္က်စ္မႈႏွင့္ ရႈပ္ေထြးေသာ ဘ၀၊
ထက္ၿမက္မႈႏွင့္ အဆင့္ရွိေသာ ဘ၀၊
သိမ္ငယ္စိတ္ႏွင့္ ေအာက္က်ေသာ ဘ၀၊ ဟူ၍ ဘ၀အသီးသီးကို စိတ္ပိုင္းဆုိင္ရာႏွင့္တြဲစပ္ၿပီး သိမွတ္ႏုိင္သည္၊၊

ေလာကတြင္ လူမ်ားစြာႏွင့္ သူတုိ႔ပုိင္ဆုိင္ထားရေသာ ဘ၀မ်ားကိုၾကည့္ၿပီး ထုိသူမ်ား၏စိတ္ပုိင္းဆုိင္ရာ ၿဖစ္တည္မႈကို ေလ့လာအကဲခပ္ႏုိင္သည္၊၊ လူအခ်ဳိ႔သည္ ထူးေထြဆန္းၿပားသည့္ ဘ၀ကိုခုံမင္ၿပီး၊ ေက်ာ္ၾကားမႈ၊ နာမည္တပ္မႈခံရတတ္သည့္ လုပ္ေဆာင္မႈမ်ား၊ ေဖာ္ၿပမႈမ်ားကို စိတ္ပါပါလုပ္ေဆာင္ တတ္ၾကသည္၊၊ သုိ႔ေသာ္ ထုိသူမ်ား၏စိတ္သည္ သဘာ၀အားၿဖင့္ အဆုိးၿမင္တတ္ရကား ၿငိမ္းခ်မ္းမႈကို မ်ားစြာရခဲလွသည္၊၊

ရုိးစင္းေသာဘ၀ကို ႏွစ္သက္သေဘာက်၍ အရာရာတြင္ေနာက္ဆုံးမွေနရာယူၿပီး၊ ေနရာထူးကိုေရွာင္ေလ့ရွိ ေသာလူမ်ားစြာတုိ႔လည္း မ်ားစြာပင္ရွိသည္၊၊ ထုိသူမ်ားသည္ ရုိးစင္းသည့္စိတ္ပုိင္းဆုိင္ရာႏွင့္ ရသမွ်ကိုေက်နပ္တတ္သည့္ သဘာ၀အေၿခခံရွိထားၾကရကား ၿငိမ္းေအးသည့္ဘ၀ကို ရရွိၾကသည္၊၊
ဓမၼပဒတြင္ စိတ္အေၿခခံႏွစ္မ်ဳိးႏွင့္ အက်ဳိးသက္ေရာက္ပုံႏွစ္မ်ဳိးကို ေဖာ္ၿပထားသည္ကုိ ေလ့လာရမိသည္၊၊

(၁) အၿပစ္ၿမင္စိတ္၊
(၂) အၿပစ္ေၿပာလုိစိတ္၊ တုိ႔သည္ စိတ္အေၿခခံႏွစ္မ်ဳိးၿဖစ္ၿပီး၊
(၁) စိတ္ခ်မ္းသာမႈကို မရႏုိင္၊
(၂) စိတ္ခ်မ္းသာမႈမွ ေ၀းကြာသည္၊၊ ဤႏွစ္မ်ဳိးသည္ အက်ဳိးဆက္ႏွစ္မ်ဳိး ၿဖစ္သည္၊၊

အၿပစ္ၿမင္စိတ္သည္ ထုိစိတ္ရွိသူကို စိတ္မခ်မ္းသာေအာင္ ၿပဳသည့္စိတ္ပင္ ၿဖစ္သည္၊၊ လူေပါင္းမ်ားစြာ၏ စိတ္ဆင္းရဲရမႈမ်ားသည္ အေသအၿခာစီစစ္လ်င္ အၿပစ္ၿမင္စိတ္မွ စတင္ခဲ့ရသည္၊၊ “အရင္းစစ္ေသာ္ အၿမစ္ေၿမက”ဆုိသကဲ့သုိ႔ပင္ ၿဖစ္သည္၊၊ ဘ၀မၿငိမ္းခ်မ္းသူမ်ားတြင္ အၿပစ္ၿမင္တတ္သည့္ စိတ္ခုိ ေအာင္းေနသည္ကို ေတြ႔ရတတ္သည္၊၊

ထုိကဲ့သုိ႔ေသာသူမ်ားသည္ မည္သည့္အရာကိုၾကည့္ၾကည့္ အၿပစ္ၿမင္လုိသည့္ဘက္ကသာ ၾကည့္ေလ့၊ ၿမင္ေလ့ရွိၾကသည္၊၊ စိတ္ကိုက အၿပစ္ၿမင္တတ္ေနရကား ၾကည့္လုိက္သည့္အရာတုိင္းသည္လည္း အၿပစ္ေၿပာစရာခ်ည္းပင္ ၿဖစ္ေနၿပန္သည္၊၊ အဆုိးကိုအၿမဲၿမင္ေနရသည့္ စိတ္မ်ဳိးၿဖစ္သည့္အတြက္ စိတ္ခ်မ္း သာ၊ ၿငိမ္းခ်မ္းမႈကိုလည္း ဘယ္ေသာအခါမွပင္ ရရွိသည္မရွိေတာ့ေပ၊၊

အၿပစ္ၿမင္စိတ္ရွိသူတုိင္းသည္ အၿပစ္ေၿပာေလ့မရွိတတ္၊၊ တခ်ဳိ႔သူမ်ားမွာမူ အၿပစ္ကိုၿမင္တတ္ရုံမက ႏႈတ္မွလည္း ထုတ္ဟေၿပာဆုိရန္ ၀န္မေလးတတ္သည့္အတြက္ စိတ္ခ်မ္းသာမႈမွ ပို၍ပင္ေ၀းကြာသူမ်ား ၿဖစ္ရေတာ့သည္၊၊

စိတ္ခ်မ္းသာမႈမရသူသည္ ၿပဳၿပင္လုိက္လ်င္ စိတ္ခ်မ္းသာမႈ၊ ေအးခ်မ္းမႈကို တေန႔တြင္ရရွိလာႏုိင္ေသးသည္၊၊ အၿပစ္ဆုိဖုိ႔၀န္မေလးသူ ၿဖစ္ေနပါမူကား စိတ္ခ်မ္းသာမႈႏွင့္ လုံး၀ကင္းေ၀းသြားသူ ၿဖစ္ သည့္အတြက္ ဘယ္ေသာအခါမွပင္ စိတ္ခ်မ္းသာမႈ၊ ၿငိမ္းေအးမႈကို မေမွ်ာ္လင့္ႏုိင္ေတာ့ေခ်၊၊

ေနာက္ဆက္တြဲအက်ဳိးဆက္အၿဖစ္ လူမ်ားစြာ၏မုန္းတီးမႈ၊ ေရွာင္ရွားမႈတုိ႔ကိုလည္း ရရွိတတ္ၿပန္သည္၊၊ ဤအေၿခအေနတြင္ အထီးက်န္မႈၿဖင့္ စိတ္ေရာဂါမ်ားပင္ ရရွိလာတတ္သည္ဟုဆုိထားသည္ကို ေလ့ လာရသည္၊၊

အၿပစ္ၿမင္တတ္ၿပီး၊ အၿပစ္ကိုထုတ္ဟေၿပာဆုိရန္ ၀န္မေလးတတ္သူသည္ မည္သည့္အရာကိုမဆုိ အၿပစ္တင္ေနေလ့ရွိသည္၊ "ဗုဒၶဘုရားရွင္ကိုပင္ နားရြက္ရွည္လြန္းသည္ဟု၄င္း၊ ထာ၀ရဘုရားရွင္ကို တရားမွ်တသည့္ ဖန္ဆင္းရွင္မဟုက္ဟူ၍၄င္း၊" ဘုရားမ်ားကိုပင္ အၿပစ္ရွာေၿပာတတ္ေတာ့သည္၊၊ သာမန္လူတုိ႔အေပၚတြင္ကား ဆုိဖြယ္မရွိ၊ အဆုံးမရွိအၿပစ္ေၿပာေနတတ္သည္၊၊

အၿပစ္ၿမင္စိတ္ႏွင့္ အၿပစ္ေၿပာလိုစိတ္ပင္ကုိယ္ကပင္ ရွိေနသူအဖုိ႔ အၿပစ္လြတ္ေသာ ၾကည့္စရာ၊ ၿမင္စရာဟူ၍ မရွိေပ၊ အရာအားလုံးပင္ သူ႔အတြက္အၿပစ္ေၿပာဖို႔ခ်ည္း ၿဖစ္ေနေတာ့သည္၊၊ ထုိ႔စိတ္ရွိသူကိုယ္တုိင္လည္း စိတ္ခ်မ္းသာ၊ ေပ်ာ္ရႊင္ၾကည္ႏူးမႈကို မရရွိတတ္ေပ၊၊

အၿပစ္ေၿပာလိုသည့္စိတ္ႏွင့္ ၿပစ္တင္ေၿပာဆုိမႈကို ခုံမင္သည့္အေလ်ာက္ ၿမင္ေနရ၊ ေၿပာေနရသည္ကုိ ေက်နပ္ေသာ္လည္း ထုိသူမ်ား၏စိတ္ပုိင္းရာသည္ ၿငိမ္းခ်မ္းသည့္စိတ္မ်ား၊ ခ်မ္းသာသည့္စိတ္မ်ား မဟုက္သည္ကို သတိၿပဳရမည္၊၊ အၿပစ္ကိုၾကည့္ေလ့ရွိသူ၊ ေၿပာေလ့ရွိသူမ်ားမွာ သူတုိ႔ကိုယ္တုိင္ ပူေလာင္ေနသူမ်ား ၿဖစ္သည္ဟု စိတ္ပညာရွင္မ်ားက ဆုိပါသည္၊၊

ၿမန္မာစာေပေလာကတြင္ ထင္ရွားေသာ "ဆရာၾကီး ဦးခင္ေမာင္လတ္”သည္ “သူတစ္ပါး၏အၿပစ္ကို ၾကည့္တတ္၊ ၿမင္တတ္သူ မၿဖစ္ရပါေစႏွင့္”ဟု ဆုေတာင္းေၾကာင္း သိရသည္၊၊ အတုယူထုိက္သည့္ ဆုေတာင္းပင္ ၿဖစ္သည္၊၊

ၿမန္မာစကားတြင္ “ပ်က္အစဥ္ ၿပင္ခဏ”ဟူ၍ရွိသည္၊၊ ထုိ႔အၿပင္ "လူသားသည္ မိမိႏွင့္ မိမိပတ္၀န္းက်င္၏ တုိးတက္မႈ၊ ဆုတ္ယုတ္မႈကို အၿမဲမပ်တ္ေလ့လာ အကဲခပ္ေနရမည္"ဟူ၍ ဗုဒၶရွင္ေတာ္ဆုံးမထားသည္ကို သတိၿပဳလ်က္၊ မိမိ၏အၿပစ္ၿမင္တတ္သည့္စိတ္ႏွင့္၊ အၿပစ္ေၿပာလိုစိတ္ကို အေကာင္းၿမင္စိတ္ႏွင့္၊ ခ်ီးမႊန္းတတ္သည့္အၿဖစ္သို႔ ၿပဳၿပင္ယူလ်င္ အမွန္ပင္ ၿငိမ္းေအးသည့္ဘ၀ႏွင့္ ခ်မ္းသာသည့္ဘ၀ကို ရရွိႏုိင္သည္၊၊

ဓမၼပဒတြင္ ဇာတ္လမ္းတစ္ခုကို ဗုဒၶကသင္ၿပထားပါသည္၊၊ ထုိဇာတ္လမ္းတြင္ နတ္သားတစ္ေယာက္က ဗုဒၶအားေမးခြန္းအခ်ဳိ႔ကုိ ေမးခဲ့သည္၊ ေမးခြန္းမွာ-
"ဗုဒၶ,လူသားတုိ႔၏ဘ၀ပုံစံေတြ ဘာလို႔မတူညီၾကတာလဲ၊
နတ္သား, စိတ္မတူသည့္အတြက္ ဘ၀ပုံစံမတူညီၾကၿခင္း ၿဖစ္တယ္၊၊"


မွန္သည္၊၊ လူသား၏ဘ၀တြင္ စိတ္ကအရာရာကို ပဲ့ကုိင္ေလ့ရွိသည္၊၊ စိတ္၏အေရးပါပုံကုိ ဓမၼပဒတြင္ မ်ားစြာေဖာ္ၿပပါရွိသည္၊၊ လူသားတြင္ စိတ္ဓာတ္ဆန္းၾကယ္လ်င္ အေတြးအေခၚမ်ား ဆန္းၾကယ္လာသည္၊ အေတြးအေခၚဆန္းၾကယ္လာလ်င္ လုပ္ေဆာင္ၿပဳမူမႈမ်ား ဆန္းၾကယ္လာသည္၊ လုပ္ေဆာင္ၿပဳမူမႈမ်ား ဆန္းၾကယ္လာေသာအခါ အက်ဳိးရလာဘ္မ်ားလည္း အမွန္ပင္ဆန္းၾကယ္လာရေတာ့သည္၊၊

သူေဌးအၿဖစ္ႏွင့္ စည္းစိမ္ေပၚတြင္ေနလုိသူမ်ားသည္ သူေဌးၿဖစ္ေစတတ္သည့္ အလုပ္မ်ဳိးစုံကို သိသိသာသာ ၿဖစ္ေစ၊ မသိမသာၿဖစ္ေစ လုပ္ေဆာင္သၿဖင့္ သူေဌးအၿဖစ္ကို ရရွိသည္၊၊ ဘ၀တြင္ထင္ေပၚေစလုိသူမ်ားသည္ ထင္ေပၚေစတတ္သည့္ အလုပ္မ်ဳိးစုံကိုလုပ္သၿဖင့္ ထင္ေပၚသူမ်ား ၿဖစ္လာရသည္၊၊ ေအးၿငိမ္းေသာဘ၀ကို အလိုရွိသၿဖင့္ အရာရာေနာက္ကြယ္မွေနရာယူၿပီး၊ ေပါ့ပါးသည့္အလုပ္ကိုသာ လုပ္သူမ်ားသည္ေအးၿငိမ္း ေသာဘ၀ကို ရရွိရသည္၊၊ နာမည္ေပၚလြင္မႈႏွင့္၊ ခ်မ္းသာမႈကား သူတကာထက္ အားနဲေနတတ္သည္၊၊

အရွင္ ၿမန္မာၿပည္အထက္ပုိင္း အညာေဒသသုိ႔ေရာက္စဥ္က ၾကီးမားေသာ တမာပင္အရိပ္၊ မန္က်ည္း ပင္အရိပ္တုိ႔တြင္ ေရေႏြးၾကမ္းႏွင့္ ထန္းလ်က္ခဲကို အရသာရွိရွိ၊ ၿမိန္ေရယွက္ေရ ေသာက္စားၿပီး၊ ေက်းရြာ အေရးအပါအ၀င္ ႏုိင္ငံတကာအေရးမ်ား၊ သာသနာေရးမ်ားကို ေၿပာဆုိေဆြးေႏြးေနၾကေသာ ေတာင္သူ လယ္သမားမ်ားကို ေတြ႔ခဲ့ရသည္၊၊ သူတို႔၏ဘ၀သည္ စိတ္အားၿဖင့္ အမွန္ပင္ေအးၿငိမ္းေသာ ဘ၀မ်ားၿဖစ္သည္ကိုလည္း ေလ့လာမိခဲ့သည္၊၊

ရုိးစင္း၍ အေကာင္းၿမင္တတ္ေသာဘ၀ဟူသည္ ထုိကဲ့သုိ႔ေသာဘ၀မ်ား ၿဖစ္ေလသည္ဟုလည္း ေကာက္ခ်က္ခ်မိသည္၊၊ အစစအရာရာတြင္ အေကာင္းဘက္မွ ရႈၿမင္သုံးသပ္ၿပီး၊ အၿဖစ္ကိုသာေတြး ေလ့ရွိသူမ်ား၊ ၾကံေလ့ရွိသူမ်ား၊ ၿပဳမူေလ့ရွိသူမ်ားသည္ ဘ၀တြင္စစ္မွန္သည့္ ေအးၿငိမ္းမႈ၊ ခ်မ္းသာမႈကို ရရွိၾကသည္၊၊

ေနရာတုိင္းတြင္ အေရွ႔ဆုံးမွေနရာယူလ်က္ ထင္ေပၚလိုသူမ်ား၊ ေက်ာ္ၾကားလုိသူမ်ားမွာ အၿမင္လွေသာ္လည္း စိတ္ပုိင္းဆုိင္ရာအားၿဖင့္ မ်ားစြာပူေလာင္ၾကရသည္ကို ေန႔စဥ္ဘ၀ပတ္၀န္းက်င္တြင္ ေလ့လာအကဲခပ္ ရမိသည္၊၊

ဘ၀ဟူသည္ကလည္း ေရြးခ်ယ္မႈတြင္ တစ္ခုတည္းကိုသာ ေရြးခ်ယ္ခြင့္ေပးတတ္သည့္ အရာၿဖစ္ေနသည္၊၊ ခ်မ္းသာမႈစည္းစိမ္ႏွင့္၊ ေအးခ်မ္းသည့္စိတ္အစဥ္-မည္သည္ကို ေရြးခ်ယ္မည္နည္း၊၊ ခ်မ္းသာမႈကိုေရြးခ်ယ္လ်င္ ေအးခ်မ္းသည့္စိတ္အစဥ္ကို လက္လႊတ္ရေပမည္၊ ေအးခ်မ္းသည့္ စိတ္အစဥ္ကိုေရြးခ်ယ္လ်င္ ခ်မ္းသာမႈကို အနဲႏွင့္အမ်ားဆုိသလို လက္လႊတ္ရသည္၊၊

မည္သုိ႔ဆုိေစ လူသားသည္ မိမိ၏မူလစိတ္အေၿခခံအေလ်ာက္ မိမိေရြးခ်ယ္သည္ကို မိမိရရွိသည္၊ အခ်ိန္တစ္ခုကိုေတာ့ ေစာင့္ရန္လိုသည္၊၊

အရွင္တင္ၿပခဲ့သည့္ စာတမ္းကို အႏွစ္ခ်ဳပ္ေဆြးေႏြးလ်င္-
(1) အၿပစ္ၿမင္စိတ္၊
(2) အၿပစ္ေၿပာလိုစိတ္၊
(3) ဘ၀တြင္ေရြးခ်ယ္မႈ၊ ဤသုံးမ်ဳိးကိုေတြ႔ရမည္ ၿဖစ္သည္၊၊ စိတ္အေၿခခံအေလ်ာက္ရလာသည့္ အက်ဳိးသက္ ေရာက္မႈႏွင့္၊ ေရြးခ်ယ္မႈအေလ်ာက္ ရရွိသည့္ဘ၀ပုံစံမ်ားကိုလည္း စာတမ္းတြင္ ေတြ႔ရမည္ၿဖစ္သည္၊၊

အၿပစ္ၿမင္စိတ္ကို အေကာင္းၿမင္စိတ္အၿဖစ္၊ အၿပစ္ေၿပာလိုစိတ္ကို ခ်ီးမႊန္းေၿပာလုိစိတ္မ်ားအၿဖစ္ ေၿပာင္းလဲ ရယူႏုိင္ၿပီး၊ ရိုးရွင္းေသာဘ၀မ်ားကို တည္ေဆာက္ႏုိင္ၾကမည္ဆုိလ်င္ လူသားတုိင္း၏ဘ၀တြင္ ၿငိမ္းခ်မ္းမႈကိုတည္ေဆာက္ႏုိင္မည္ ၿဖစ္ပါသည္၊၊

“အလင္းစက္”သုိ႔ စာဖတ္သူမ်ား အေကာင္းၿမင္စိတ္၊ ခ်ီးမႊန္းေၿပာဆုိလုိစိတ္မ်ားၿဖင့္ ေအးၿငိမ္းေသာ ဘ၀၊ ရုိးစင္းေသာဘ၀မ်ားကို ပိုင္ဆုိင္ၾကပါေစလို႔ အလင္းစက္အရွင္ ဆုေတာင္းေပးလ်က္ စာတမ္းကို အဆုံးသတ္လုိက္ပါသည္၊၊ ၊၊


အရွင္ေက၀လ(အလင္းစက္)
ဘာ၀နာ၀ိဟာရ-သီရိလကၤာ
(၁၁.၃.၂၀၁၁)



(မွတ္ခ်က္/ ဓမၼပဒဂါထာ၂၅၃၊ ႏွင့္ အံ-၃၊ ေဒ၀ဒတၱ၀ိပတၱိသုတ္တို႔ကို ကိုးကား၍ ဤစာတမ္းကို ေရးသားအပ္ ပါသည္၊၊)

အျပည့္အစံုသို႔....

2 comments

Read more...

႐ွစ္ဆယ္ေပၚေတးထပ္

၀ိသိ႒ ဥဘေတာ၀ိဘဂၤဓရဘြဲ႔၊ သာသနဓဇဓမၼာစရိယဘြဲ႔၊ သာမေဏေက်ာ္ဘြဲ႔၊ ၀ိနယ၀ိဒူဘြဲ႔၊ ၀ိသိ႒အဂၤုတၱရ၀ိဒူဘြဲ႔မ်ားရ အ႐ွင္ပညာဓဇာလကၤာရ အား ေရးစပ္ပူေဇာ္သည့္ ႐ွစ္ဆယ္ေပၚေတးထပ္

· ပိဋကတ္ေတာ္ စာသဘင္ပြဲ

· ဆင္ကာႏႊဲဖုိ႔ ေန႔ညစဥ္

· ရည္သန္ဇြဲ ျမတ္အ႐ွင္မွာ

· ေအာင္ပြဲ၀င္ ဂုဏ္ရည္ႏွင္း

· ဓမၼိကာ႐ုံတုိက္ တပည့္လိမၼာ

· အသိပညာ ထြန္းေတာက္လာျခင္း။

v ခက္ခဲလွ အဆင့္ျမင့္ပညာ

v ဖူးပြင့္ေ၀ဆာ အ႐ွင္သား

v ထူးတင့္ဂုဏ္ျဖာ ၿပိဳင္ယွဥ္႐ွားပါလု႔ိ

v ဇာနည္တစ္ပါး ေအာင္ပြဲဆင္

v ၀ိနည္းေဒသနာ အာဂုံက်က္

v ဥာဏ္စြမ္းထက္သည့္ အာဂ … အ႐ွင္……….

Ø ၀ိသိ႒ႏွင့္ ဂုဏ္ထူး၀င္

Ø ကြမ္းၿခံတစ္ခြင္ ေက်ာ္ၾကား

Ø ပရိယတ္နယ္တြင္ ခန႔္ျငားပါလုိ႔

Ø ထင္႐ွားမည့္ ဘြဲ႔မ်ားပုိင္ … ႐ွင္…….

Ø အ႐ွင္ပညာဓဇာလကၤာရ ဂုဏပူဇာ

Ø ေက်ာင္းတုိက္သာသနာ ေမာ္ကြန္းတင္ဖုိ႔ေလး ……..

Ø ဥဘေတာ၀ိဘဂၤဓရ အ႐ွင့္ပညာ

Ø ေနလပမာ ထြန္းပႏိုင္ဖုိ႔ေလး……

အ႐ွင္ပညာ၀ံသ (ကြမ္းၿခံကုန္း)

Read more...

Friday, March 11, 2011 အတုလျဖတ္ထံုး က်မ္းျပဳဆရာေတာ္ အရွင္မာလာေထရ္...

အတုလျဖတ္ထံုး က်မ္းျပဳဆရာေတာ္ အရွင္မာလာေထရ္...(ဂႏၳ၀င္ေက်ာ္ ရဟန္းေတာ္မ်ား)


Read more...

လူျဖစ္ေစ ရဟန္းျဖစ္ေစ အျမဲမျပတ္ ဆင္ျခင္အပ္၏…



ဌာနသုတ္

ရဟန္းတုိ႔ …
မိန္းမျဖစ္ေစ ေယာက္်ားျဖစ္ေစ လူျဖစ္ေစ ရဟန္းျဖစ္ေစ
မျပတ္ ဆင္ျခင္အပ္ေသာ အေၾကာင္းတုိ႔သည္ ဤငါးမ်ဳိးတုိ႔တည္း။

အဘယ္ငါးမ်ဳိးတုိ႔နည္းဟူမူ-
၁။ အုိျခင္းတရားကို အျမဲမျပတ္ ဆင္ျခင္ပါ…
၂။ နာျခင္းတရားကို အျမဲမျပတ္ ဆင္ျခင္ပါ…
၃။ ေသျခင္းတရားကို အျမဲမျပတ္ ဆင္ျခင္ပါ…
၄။ အရာအားလံုးႏွင့္ ရွင္ကြဲေသကြဲ ကြဲရျခင္းကို အျမဲမျပတ္ ဆင္ျခင္ပါ…
၅။ ကံတရားကို အျမဲမျပတ္ ဆင္ျခင္ပါ…

သေဘာတရားတုိ႔ ျဖစ္ေပၚလာတုိင္းေသာ အျခင္းအရာအားျဖင့္ သတၱဝါတုိ႔သည္ နာျခင္း သေဘာရွိကုန္၏၊ အုိျခင္းသေဘာ ရွိကုန္၏၊ ထုိမွတစ္ပါး ေသျခင္းသေဘာ ရွိကုန္၏၊ ပုထုဇဥ္တုိ႔သည္ ထုိသေဘာကုိ စက္ဆုပ္ရြံရွာကုန္၏။ ငါသည္လည္း ဤသုိ႔အုိျခင္းစေသာ သေဘာရွိသည့္ သတၱဝါတုိ႔၌ ထုိအုိျခင္းစေသာ သေဘာကို စက္ဆုပ္ ရြံရွာျငားအံ့၊ ဤသုိ႔ စက္ဆုပ္ ရြံရွာေနေသာ ငါ့အား ထုိစက္ဆုပ္ ရြံရွာမႈသည္ မေလ်ာ္ကန္ရာ။ ဤသုိ႔ေနေသာ ထုိငါသည္ ဥပဓိကင္းရာ တရား အရဟတၱဖိုလ္ကို သိ၍ အနာကင္းျခင္း၌ လည္းေကာင္း၊ ပ်ဳိမ်စ္ျခင္း၌ လည္းေကာင္း၊ အသက္ရွင္ျခင္း၌ လည္းေကာင္း ျဖစ္ေပၚလာသည့္ မာန္ယစ္ျခင္း အလံုးစံုတုိ႔ကို ႏွိပ္စက္ လႊမ္းမိုးႏိုင္၏၊ ကာမဂုဏ္မွ ထြက္ေျမာက္ျခင္းကို ေဘးမရွိေသာအားျဖင့္ ႐ႈျမင္၍ နိဗၺာန္ကို ျမင္ေသာ ထုိငါ့အား အားထုတ္မႈ ျဖစ္ေပၚခဲ့ၿပီ။ ငါသည္ ယခုအခါ ကာမဂုဏ္တုိ႔ကို မွီဝဲရန္ မထုိက္ေတာ့ေခ်၊ ျမတ္ေသာ အက်င့္သာလွ်င္ လဲေလ်ာင္းရာ ရွိသည္ ျဖစ္၍ သာသနာေတာ္မွ မဆုတ္နစ္ေတာ့အံ့သတည္း။

၇ - (အဘိဏွပစၥေဝကၡိတဗၺ) ဌာနသုတ္ –မွ၊ နီဝရဏဝဂ္၊ ပဥၥကနိပါတ္၊ အဂၤုတၱိဳရ္။

အဘိဏွ အဘိဏွသုတ္





ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

Read more...

*သားရဟန္းက အေမကို ရွိခုိးသင့္လား?*

ဒီပုိ႔စ္ကေလးေတာ့ ဟားခါးက ေနာင္ေနာင္ ကေမးတဲ့ ေမးခြန္းေလးျဖစ္ပါတယ္။ ေမးထားေတာ့ ၾကာပါျပီ မအားတာနဲ႕ မေရးျဖစ္ မေျဖျဖစ္တာကိုေတာ့ ေမာင္ရင္ နားလည္ေစလုိပါတယ္။ ေပါ့ေပါ့ပါးပါး ေျဖထားျခင္းျဖစ္တယ္၊ ျပည့္စုံမည္ဟူ၍ မထင္မိပါ။ သို႔ေၾကာင့္ ျဖည့္စြပ္ျပီး ေျဖၾကည့္ၾကပါေလ။

အေမး

အရွင္ဘုရား .... တပည့္ေတာ္က (အရင္တခါ ကာေမသု..ကံ နဲ႔ပတ္သက္လုိ႔ ဘုန္းဘုန္းဆီ စာေရးဖူးတဲ့) ဟားခါးၿမိဳ႕က ေနာင္ေနာင္ ပါဘုရား။ ဒုတိယအႀကိမ္ တပည့္ေတာ္စိတ္ထဲ မရွင္းတာေလး ေမးခ်င္လုိ႔ပါဘုရား။

တပည့္ေတာ္အခု စဥ္းစားမိတာက ငါးပါးသီလနဲ႔ေတာ့ မပတ္သက္ေပမဲ့ ငယ္ငယ္တုန္းကအေၾကာင္းနဲ႔ ဆက္စပ္ၿပီးေတြးမိတာပါဘုရား။

Read more...

လာလည္ၾကသူမ်ား

ဤဘေလာ့ဂ္၏ ရည္ရြယ္ခ်က္

ယခုအခါ ကမၻာတလႊားတြင္ရွိေနၾကေသာ ဓမၼဘေလာ့ဂ္ဂါမ်ားသည္ ေန ့စဥ္ႏွင့္ အမွ် အင္တာနက္ စာမ်က္ႏွာမ်ား ေပၚတြင္ ဓမၼႏွင့္သက္ဆိုင္ေသာ အေၾကာင္းအရာ အမ်ိဳးမ်ိဳးကို ပို ့စ္မ်ားေရးတင္လ်က္ ရွိေနၾကပါသည္။

ဘေလာ့ဂ္ဂါမ်ားမွ မိမိတို ့၏ကိုယ္ပိုင္ စာမ်က္ႏွာမ်ားမွတဆင့္ ေရးတင္ေနၾကသျဖင့္ ဖတ္ရႈေလ့လာသူမ်ားအတြက္ ေနရာမ်ားစြာသို ့ သြားေရာက္ ဖတ္ရႈေနၾကရပါသည္။

ထို ့ေၾကာင့္ စာဖတ္သူမ်ား အခ်ိန္ကုန္သက္သာေစရန္ႏွင့္ မိမိတို ့ ဖတ္ရႈလိုရာကို လြယ္လင့္တကူ ရွာေဖြနိဳင္ရန္ ေန ့စဥ္ေရးသား ေနၾကေသာ အေၾကာင္းအရာမ်ားကို တေနရာတည္းတြင္ စုစည္းေပးလိုေသာ ရည္ရြယ္ခ်က္ျဖင့္ ဤဘေလာ့ဂ္ကို စီစဥ္လိုက္ျခင္းျဖစ္ပါသည္။

ေျပာခ်င္တာမ်ားရွိရင္ ေရးေပးထားခဲ့ပါ

ျမန္မာျပကၡဒိန္

ျမန္မာျပကၡဒိန္
www.burmeseclassic.com မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။

  © Blogger templates The Professional Template by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP