* သဗၺဒါနံ ဓမၼဒါနံ ဇိနာတိ၊ * သဗၺရသံ ဓမၼရေသာ ဇိနာတိ။

* သဗၺဒါနံ ဓမၼဒါနံ ဇိနာတိ၊     * သဗၺရသံ ဓမၼရေသာ ဇိနာတိ။

နမတၳဳ ဗုဒၶါနံ နမတၳဳ ေဗာဓိယာ။ နေမာ ဝိမုတၱာနံ၊ နေမာ ဝိမုတၱိယာ။

ဘုရားရွင္တို ့အား ရွိခိုးပါ၏။
ဘုရားရွင္တို ့၏ မဂ္ဥာဏ္ ဖိုလ္ဥာဏ္အား ရွိခိုးပါ၏။
ကိေလသာတို ့မွ လြတ္ေျမာက္ေတာ္မူၾကေသာ ဘုရားရွင္တို ့အား ရွိခိုးပါ၏။
ထိုဘုရားရွင္တို ့၏ ဝိမုတၱိငါးပါးအား ရွိခိုးပါ၏။

ကရုဏာလက္မ်ား ကမ္းလင့္ေပးပါ...

ကရုဏာလက္မ်ား ကမ္းလင့္ေပးပါ...
စား၀တ္ေနေရးအဆင္ေျပေစရန္ ဆန္အိတ္လွဴျခင္း ႏွင့္ အျခားလိုအပ္သည္မ်ား လွဴဒါန္းျခင္းတို႔ျဖင့္ လစဥ္ ေထာက္ပံ့သြားမည္ျဖစ္ပါသည္။ သီလရွင္ႏွင့္ ေက်ာင္းသားမ်ား ေအာင္ျမင္စြာ ပညာသင္ၾကားႏိုင္ေရး အတြက္ အနီးကပ္စာျပေပးမည့္ ဆရာမ (၆) ဦးအား တစ္လလွ်င္ (၅) ေသာင္းက်ပ္ျဖင့္ ငွါးရမ္းေပးရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။ ပညာေရးအလွဴအား ေစတနာရွင္မ်ားမွလည္း ပါ၀င္ လွဴဒါန္းႏိုင္ပါသည္။ ေကာက္ခံရရွိေသာ အလွဴေငြမ်ားအား ဘဏ္စာအုပ္ထားရွိ၍ ေငြစာရင္းရွင္းတမ္းအား လစဥ္ေဖာ္ျပသြားမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ေက်ာင္းသား/ေက်ာင္းသူမ်ား၏ မွတ္တမ္းမ်ားအား အလွဴရွင္မ်ားထံသို႔လည္း ေပးပို႔သြားပါမည္။

ပညာေရးအလွဴေတာ္ ႏႈိးေဆာ္ခ်က္


ရန္ကုန္ျမိဳ႕ အေသာကာရာမ သီလရွင္စာသင္တုိက္မွ နဝမတန္း ေျဖဆုိမည့္ သီလရွင္ ဆရာေလးမ်ားအတြက္ ဆရာ၊ ဆရာမမ်ား လစဥ္ ထားေပးႏုိင္ရန္ ပညာေရးအလွဴရွင္မ်ား လုိအပ္ေနပါသည္။ ေရႊေစတီ ဘုန္းေတာ္ၾကီးသင္ပညာေရးေက်ာင္းတြင္လည္း ဆင္းရဲႏြမ္းပါးသည့္ ၉ တန္းႏွင့္ ၁၀ တန္း ေက်ာင္းသားမ်ား ေက်ာင္းအိပ္ေက်ာင္းစား ေနထုိင္ပညာဆည္းပူးႏုိင္ေရးအတြက္ ကူညီေထာက္ပံ့မည့္ ကုသုိလ္ရွင္မ်ား လုိအပ္လ်က္ ရွိပါသည္။ ေစတနာရွင္ အလွဴရွင္မ်ား အေနျဖင့္ ေထရဝါဒ ဗုဒၶဘာသာ လူငယ္မ်ားအသင္း http://www.mmtheravada.org ဖုန္း
09-73062811, 09-5505176 သုိ႔ ဆက္သြယ္လွဴဒါန္းၾကေစလုိပါသည္။

သီလရွင္ ဆရာေလးမ်ားႏွင့္ ကေလးမ်ား ဇြန္လအမီ ေက်ာင္းတက္ႏုိင္ေရးအတြက္ ကာလဒါန ကုသုိလ္အျဖစ္ သဒၶါတတ္အား နည္းမ်ားမဆုိ လွဴဒါန္းကူညီၾကပါရန္ ႏႈိးေဆာ္အပ္ပါသည္။

၀ိမုတၱိရသ အဖြဲ႔သားမ်ား

------------------------
ေနာက္ဆက္တြဲသတင္း.....

ပညာေရးအလွဴေတာ္လႉဒါန္းမည့္အစီအစဥ္

ေထရ၀ါဒဗုဒဘာသာ လူငယ္မ်ား အသင္းမွ ဦးစီး၍ (၂၀၁၁) ခုႏွစ္တြင္ န၀မတန္းသို႔ တက္ေရာက္မည့္ ေက်ာင္းသား (၂၅) ေယာက္ႏွင့္ ေက်ာင္းသူ (၂၅) ေယာက္အား ပညာေရးေထာက္ပံ့မႈျပဳလုပ္ေပးႏိုင္ရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။

ျပဳလုပ္မည့္အစီအစဥ္

ေက်ာင္းသားမ်ားအား ေရႊေစတီဘုန္းႀကီးေက်ာင္း (ဆရာေတာ္ ဦးေတဇႏၵိ၊ ခ/(၃) ရက္ကြက္၊ ေရႊေစတီေက်ာင္း၊ မဂၤလာဒုံၿမိဳ႕နယ္) တြင္ထားရွိမည္ျဖစ္ၿပီး ေက်ာင္းသားမ်ားသည္ မိမိတို႔ ဆႏၵအေလ်ာက္ ကိုရင္၀တ္လိုကလည္း ၀တ္ႏိုင္ပါသည္။ ေက်ာင္းသူမ်ားအား အေသာကာရာမ သီလရွင္စာသင္တိုက္ (ဆရာေလးေဒၚသုနႏၵာ (ဖုန္း-၀၉-၈၆၂၈၈၁၁)၊ ၀ါယာလက္ေစ်းမွတ္တိုင္၊ ေရႊႏွင္းဆီရပ္ကြက္၊ မဂၤလာဒံုၿမိဳ႕နယ္) တြင္ထားရွိပါမည္။ အေသာကာရာမေက်ာင္းမွ သီလရွင္မ်ားသာလက္ခံသည္ျဖစ္၍ ေက်ာင္းသူမ်ားမွာ သီလရွင္၀တ္ရပါမည္။ သီလရွင္မ်ားတက္ေရာက္ရမည့္ အ.ထ.က ေက်ာင္းမွာ အေသာကာရာမ ေက်ာင္းမွလက္ရွိ သီလရွင္မ်ား တက္ေရာက္ေနေသာ ေက်ာင္းျဖစ္၍ ပညာသင္ၾကားမႈတြက္ အခက္အခဲ မရွိႏိုင္ပါ။ စာသင္သူမ်ား စား၀တ္ေနေရးအဆင္ေျပေစရန္ ဆန္အိတ္လွဴျခင္း ႏွင့္ အျခားလိုအပ္သည္မ်ား လွဴဒါန္းျခင္းတို႔ျဖင့္ လစဥ္ ေထာက္ပံ့သြားမည္ျဖစ္ပါသည္။ သီလရွင္ႏွင့္ ေက်ာင္းသားမ်ား ေအာင္ျမင္စြာ ပညာသင္ၾကားႏိုင္ေရး အတြက္ အနီးကပ္စာျပေပးမည့္ ဆရာမ (၆) ဦးအား တစ္လလွ်င္ (၅) ေသာင္းက်ပ္ျဖင့္ ငွါးရမ္းေပးရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။ ပညာေရးအလွဴအား ေစတနာရွင္မ်ားမွလည္း ပါ၀င္ လွဴဒါန္းႏိုင္ပါသည္။ ေကာက္ခံရရွိေသာ အလွဴေငြမ်ားအား ဘဏ္စာအုပ္ထားရွိ၍ ေငြစာရင္းရွင္းတမ္းအား လစဥ္ေဖာ္ျပသြားမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ေက်ာင္းသား/ေက်ာင္းသူမ်ား၏ မွတ္တမ္းမ်ားအား အလွဴရွင္မ်ားထံသို႔လည္း ေပးပို႔သြားပါမည္။ အေသးစိတ္ေဆာင္ရြက္မည့္ အခ်က္အလက္မ်ားအားလည္း ဆက္လက္ေဖာ္ျပသြားပါမည္။

ေလ်ာက္ထားမည့္ သူမ်ား ျပည့္စုံရမည့္အခ်က္မ်ားမွာ

(က) ေက်ာင္းသူမ်ားမွာ သီလရွင္၀တ္ႏိုင္ရပါမည္။

(ခ ) မိဘမ်ားမွ ေနထိုင္ရန္ခြင့္ ျပဳသူျဖစ္ရပါမည္။

(ဂ ) စာသင္သားမ်ားေနထိုင္မည့္ ေက်ာင္းတြင္း စည္းကမ္းမ်ားကို တိက်စြာလိုက္နာရပါမည္။

(ဃ) ေက်ာင္းထားရန္ အမွန္တကယ္အခက္အခဲ ရွိေနသူျဖစ္ရပါမည္။

အထက္ပါအခ်က္အလက္မ်ားႏွင့္ ျပည့္စုံသူမ်ားသည္ ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာလွဴငယ္မ်ား အသင္းသို႔ ဆက္သြယ္ေမးျမန္းႏိုင္ပါသည္။ (http://mmtheravada.org)

ဆက္သြယ္ရန္လိပ္စာ

ကိုထြန္းထြန္းလိႈင္

ဖုန္း ၀၉-၇၃၀၆၂၈၁၁

htunhtunhlaing82@gmail.com

winthu.tbyo@gmail.com

thantzin83@gmail.com

Monday, October 24, 2011

ရတနာဂီရိသုိ႔ အမွတ္တရ

စာမိတ္ဆက္
စာေရးသူေတာ့ အခုတေလာ ဒကာၾကီး ဦးေက်ာ္ေဆြရဲ့ ေကာင္းမႈႏွင့္ ဓမၼဂီရိ (တရားရွိရာေတာင္) ခရီးေတြကုိ သြားခြင့္ရသည္၊ မွတ္တမ္းမ်ားလည္း ေကာင္းေကာင္းရသည္။ ယခုတစ္ေခါက္ေတာ့ ရတနာရွိရာ သုိ႔မဟုတ္ ေရႊေတာင္ ဟု အဓိပၸါယ္ရွိသည့္ ရတနာဂီရိ ခရီးျဖစ္သည္၊ ရတနာဆုိေတာ့ ဘာရတနာရွိမွန္းေတာ့ မသိ၊ ေရႊေရာင္လုိ ေျမရွိေနသည္ေတာ့ အမွန္ျဖစ္သည္။ ေတာေတာင္တစ္ခုလုံး၏ ေျမေရာင္သည္ ေရႊေရာင္ေပါက္ေနသည္၊ ထုိ႔ေၾကာင့္ပဲ ရတနာဂီရိဟု ေခၚေလသလား မေျပာတတ္။ ေနာက္တစ္ခုက စာေရးသူတုိ႔အမ်ိဳး၊ စာေရးသူတုိ႔ႏုိင္ငံရဲ့ ေနာက္ဆုံးမင္းဆက္ သီေပါမင္း ဦးေခါင္းခ်ရာ ေနရာျဖစ္လုိ႔ ရတနာရွိရာျမိဳ႕ ရတနာဂီရိဟု အမည္ေပးလိုက္ရင္ေတာ့ ၾကြားရာက်ေနမလား။ လမ္းခရီးက အလြန္ေ၀းေပမဲ့ တစ္ခ်ိန္က ကုိယ့္လူမ်ိဳးတုိ႔ရဲ့ ဥေသွ်ာင္ အျဖစ္ ေလးစားခဲ့ၾကတဲ့ ကိုယ့္မင္းရွိရာေနရာသုိ႔ ပင္ပန္းမႈေတြ အသာထားျပီး သြားခဲ့ရတဲ့ ခရီးစဥ္ေလးကို အမွတ္တရရွိေစဘုိ႔ မွတ္စုမွတ္ရာအျဖစ္ ေရးတင္လုိက္ရပါသည္။

ေက်းဇူတင္ျခင္း

၂၂-၁၀-၂၀၁၁ စေနေန႔က မနက္ ၅-၃၀ အိပ္ရာထ၊ မ်က္ႏွာသစ္ ေရခ်ိဳး၊ ခရီးထြက္ဖုိ႔ ျပင္စရာရွိတာျပင္ဆင္ျပီး ေအာက္ဆင္းေစာင့္ေနၾကသည္။ ဒကာၾကီး၏ကားတစ္စီးႏွင့္ ဒကာၾကီးကပဲ လုိက္ခ်င္တဲ့ ရဟန္းေတာ္မ်ား လုိက္လုိ႔ရေအာင္ ကားတစ္စီး ထပ္လွဴသည္၊ ကားအျပင္ နံက္စာ ေန႔လည္စာဆြမ္းမ်ားပါ ခရီးစဥ္အားလုံး အစဥ္ေျပေအာင္ ဒကာၾကီးကပဲ လွဴသည္။ ေရာက္ဖုိ႔ သိပ္ခက္ခဲတဲ့ေနရာကို ပုိ႔ေပးတဲ့ ဒကာၾကီး ဦးေက်ာ္ေဆြအား ရဟန္းေတာ္မ်ားကုိယ္စား အထူးေက်းဇူးတင္ပါေၾကာင္း ေျပာလုိပါတယ္။

ရတနာဂီရိသုိ႔ ကီလုိမီတာ ၉၀ က်န္ေသးေသာ ေန႔ဆြမ္းစားရာ Makhjan ျမိဳ႕ကေလးမွာ

ရတနာဂီရိခရီးစတင္ျခင္း

စာေရးသူတုိ႔အဖြဲ႔ ဒကာၾကီး ဦးေက်ာ္ေဆြ၏ ေကာင္းမႈ (စပြန္ဆာ) ျဖင့္ ရတနာဂီရိ ခရီးသုိ႔ ၂၂-၁၀-၂၀၁၁ စေနေန႔ စာေရးသူတုိ႔ေနသည့္ ေစာမယေကာလိပ္ရွိ Polytechnic Hostel မွ မနက္ ၆ နာရီမွ စတင္ထြက္ခဲ့သည္။ ရတနာဂီရိသည္ မဟာရ႒ျပည္နယ္တြင္းမွာပဲ ရွိသည္၊ မဟာရ႒ျပည္နယ္သည္ ေတာေတာင္ ေပါသည့္ျပည္နယ္ျဖစ္သည့္အျပင္ ပင္လယ္တုိ႔ျဖင့္ကာရန္ထားသည္။ ခရီးကား အိႏၵိယေျမပုံလမ္းညႊန္မ်ားအရ ဘုံေဘမွ ရတနာဂီရိ ကီလုိမီတာ ၃၅၆ ရွိသည္၊ ခ်စ္ဦးညိဳ၏ ရတနာဂီရိအက်ဥ္းသား စာအုပ္တြင္ မုိင္ေပါင္း ၁၂၀ ဟု ေဖာ္ျပေပမဲ့ သီေပါမင္းေျမးျဖစ္သူ ေတာ္ဘုရားကေလး (သီေပါမင္းႏွင့္ စုဖရားလတ္တုိ႔၏ စတုတၳသမီးေတာ္၏ သား) ၏ ရတနာပုံမွ ရတနာဂီရိသုိ႔ ဆုိတဲ့ စာအုပ္မွာေတာ့ ဘုံေဘ-ရတနာဂီရိ မုိင္ေပါင္း ၂၅၀ ဟုေရးထားသည္။ စာေရးသူတုိ႔ ကိုယ္ေတြ႔ သြားၾကည့္ေသာအခါ ေတာ္ဘုရားကေလး ေျပာသည့္ မုိင္ေပါင္း ၂၅၀ က မွန္ႏုိင္ပါသည္။ အျပန္အသြား မုိင္ေပါင္း ၅၀၀ ခရီးျဖစ္သည့္အျပင္ အမ်ားစုက ေတာင္တက္လမ္းျဖစ္သျဖင့္ ခရီးကား အခ်ိန္မ်ားစြာယူရလိမ့္မည္၊ ထုိ႔ေၾကာင့္ အခ်ိန္တုိႏုိင္သမွ်တုိေအာင္ မနက္စာေရာ ေန႔လည္စာအတြက္ပါ ဒကာၾကီး၏ေကာင္းမႈနဲ႕ပဲ အေဆာင္မွာကထဲက ျပင္ဆင္သြားခဲ့ၾကသည္။

ဘုံေဘျမိဳ႕အထြက္ကေန စိမ္းလန္းစုိေျပေနတဲ့ ေတာေတာင္တန္းေတြ စျဖတ္သည္၊ လမ္းေတြ အရမ္းေကာင္းသည္။ ၇ နာရီထုိးေတာ့ ကားသမားမ်ားက မနက္ကထဲ မ်က္ႏွာသစ္ျခင္းစသည့္ ကိုယ္လက္သန္႔ရွင္းျခင္း ကိစၥမလုပ္ခဲ့ေသးသျဖင့္ စားေသာက္ဆိုင္တစ္ခုမွာ ခဏ နားၾကသည္၊ ပါလာတဲ့ ႏြားႏုိ႔ကိတ္မုန္႕တုိ႔ျဖင့္ မနက္စာကိစၥ အဲဒီေနရာမွာ ျပီးခဲ့သည္။ ထုိမွ ခရီးဆက္ခဲ့ရာ ေတာလမ္းေတာင္တက္လမ္း ဆုိေပမဲ့ အရမ္းေကာင္းသည္၊ ေခ်ာေမြ႔ေနသည္၊ သုိ႔ေပမဲ့ ပန္း (Pen) ျမိဳ႕ႏွင့္၀န္းက်င္မွာေတာ့ ခ်ိဳင့္ခြက္ေတြမ်ားသည္၊ ကုန္ကားမ်ား ေမာင္းႏွင္ထားသျဖင့္ လမ္းမ်ား ပ်က္စီးေနသည္၊ လမ္းခုလပ္ တစ္၀က္ေလာက္မွာ တစ္ေနရာ လမ္းနဲနဲၾကမ္းသည္ကိုေတြ႔ရသည္၊ ၇ ကီလုိ ၈ ကီလုိ ၀န္းက်င္ေလာက္သာ လမ္းဆုိးတာကလြဲလုိ႔ ကီလုိမီတာ ၃၅၆ ေ၀းသည့္ခရီးသည္ လမ္းေကာင္း လမ္းေခ်ာျဖစ္သည္။

ကီလုိမီတာ ၂၀၀ ေလာက္က ေတာင္တက္လမ္းျဖစ္သည္၊ ေတာင္ထိပ္ေရာက္ေလ S အေကြ႔ေကာက္ေတြ မ်ားလာသည္၊ ကားထဲမွာ ခေလာက္ဆန္ေနသည္၊ သူငယ္ခ်င္းအခ်ိဳ႕လဲ ကားမူးသျဖင့္ စားသမွ် အန္ထုတ္ျပစ္ရသည္။ စာေရးသူလဲ အေတာ္ကို ၾကိတ္မိတ္ထားရသည္၊ ေန႔လည္ ၁၁-၃၀ ေလာက္ေရာက္ေတာ့ ရတနာဂီရိေရာက္ဖုိ႔ ကီလုိမီတာ ၉၀ ေလာက္ လုိေသးသည့္ ျမိဳ႕ေလးမွာ ေန႔လည္စာ စားရန္ အနားယူၾကသည္၊ ျမိဳ႕နာမည္က Makhjan ဟု ထင္သည္။ ထုိျမိဳ႕လမ္းေဘး၀ဲယာမွာ စားေသာက္ဆုိင္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ရွိသည္၊ စာေရးသူတုိ႔အဖြဲ႔လည္း အေဆာင္က ၾကက္သားဟင္းခ်က္လာသျဖင့္ Non-Vegetable ဆုိင္ကုိ ေရြးရသည္။ အဆင္ေျပသည္၊ ထုိဆုိင္မွာပဲ စခန္းခ်ျပီး ဆုိင္မွ တခ်ိဳ႕ဟင္းမ်ားကို မွာျပီး အေဆာင္မွ ခ်က္ယူလာေသာ ဆြမ္းႏွင့္ ဟင္းအခ်ိဳ႕တုိ႔ကို ဒကာၾကီး ဦးေက်ာ္ေဆြက ကပ္သည္။

ရတနာဂီရိသုိ႔ေရာက္ျခင္း

ေန႔ဆြမ္းအျပီး ခရီးဆက္ရာ ေတာင္တက္ ေတာင္ဆင္းေတြ ရွိေနေသးေပမဲ့ အဆင္းလမ္းမ်ားသည္။ လမ္းတေလွ်ာက္ ေငးေမာလာမိသည္ ေတာေတြ ေတာင္ေတြ စမ္းေခ်ာင္းေတြျဖင့္ အရမ္းလွပါသည္၊ သာယာသည္၊ ျမန္မာျပည္ သီေပါျမိဳ႕ကို သြားသည့္ ေနာင္ခ်ိဳ- ေက်ာက္မဲလမ္း ေျခာက္ထက္ေကြ႕ လမ္းပုံစံလဲ ေတြ႔ရသည္။ ေတာေတြ ေတာင္ေတြ လမ္းေတြကုိ ေငးေမာၾကည့္ရင္း စဥ္းစားလာမိသည္၊ အိႏၵိယအစုိးရသည္ အလြန္ေတာ္ပါသည္၊ သစ္ေတာေတြကို ေကာင္းေကာင္းထိမ္းသိမ္းႏုိင္သည္၊ ေတာေရာျမိဳ႔ရွိ ျပည္သူေတြကို လ်ပ္စစ္မီး လုံလုံေလာက္ေလာက္ ေပးႏုိင္ေသာေၾကာင့္ ေတာရြာမ်ားက ထင္းမီးမသုံး၊ ျမိဳ႕ေပၚေတြက လူေတြကလဲ မီးေသြးမသုံးဘဲ လ်ပ္စစ္နဲ႔ ဂက္စ္မီးကိုသာ သုံးေနၾကသည္။ ထုိကဲ့သုိ႔ လ်ပ္စစ္ မီးႏွင့္ ဂက္စ္ စနစ္ေကာင္းေၾကာင့္ ေတာေတာင္ေတြ သစ္ပင္ေတြ ယခုကဲ့သုိ႔ ေတြ႔ျမင္ရတာ ျဖစ္ႏုိင္သည္။ ဤမွ်ေလာက္ ေ၀လံေခါင္ေသာ ေနရာေတြမွာ လမ္းေတြ ေကာင္းေအာင္ တည္ေဆာက္ေပးေနေသာ အစုိးရကို ေက်းဇူးတင္ရမွာ အမွန္ပင္ျဖစ္သည္။ တခ်ိဳ႕လမ္းဆုိးေသာေနရာေတြမွာ ကားဘီးခြန္ေကာက္လွ်င္္ ကားသမားမ်ားက မေပးၾက၊ လမ္းေတာ့ ေကာင္းေအာင္ မျပင္ဘဲ ပုိက္ဆံေတာ့ ေတာင္းသည္ဟု ပုံစံမ်ိဳးနဲ႔ မေပးသည္ဟု ထင္သည္။ စာေရးသူတုိ႔ႏုိင္ငံ မႏၱေလးမွ မုံရြာ ေရႊဘုိ၊ ပဲခူးမွ ေမာ္လျမိင္၊ ဘားအံတုိ႔လုိ၊ ရန္ကုန္မွ မအူပင္၊ ဖ်ာပုံစတဲ့ ခရီးမ်ိဳးဆုိရင္ high way လမ္းျဖစ္သည္၊ အဲဒီေလာက္ေ၀းသည့္ လမ္းခရီးမ်ိဳးဆုိရင္ အိႏၵိယ မဟာရ႒ျပည္နယ္မွာ ရွယ္လမ္းေတြ ျဖစ္သည္။ ၆ လမ္းသြား National high way လမ္းျဖစ္သည္။

ေတာေတြ ေတာင္ေတြ စမ္းေခ်ာင္းေတြ ေကြ႕ေကာက္ေနေသာ လမ္းေတြကို ေငးေမာရင္ ပင္လမ္းကမ္းေျခက ရတနာဂီရိျမိဳ႕သုိ႔ ေန႔လည္ ၂ နာရီေက်ာ္ေလာက္မွာ ေရာက္သည္။ အရင္ဆုံး သီေပါမင္း၏ စံအိမ္ သုိ႔ေမးျမန္းျပီး သြားခဲ့ၾကသည္။ စံအိမ္သုိ႔ေရာက္ပါျပီ၊ စံအိမ္သမုိင္းေနာက္ခံေလးကိုေတာ့ ဤသို႔မွတ္သားရသည္။

သီေပါမင္းႏွင့္အိႏၵိယခရီး
သီေပါမင္းကို ၁၈၈၅ ဒီဇင္ဘာလမွာ အဂၤလိပ္အစုိးရ၏ ဖမ္းဆီးျခင္းကို ခံရသည္။ ထုိလ ၁၀ ရက္ေန႔မွာ ရန္ကုန္သေဘၤာဆိပ္ကေန အိႏၵိယႏုိင္ငံ ပင္လယ္ကမ္းေျချမိဳ႕ျဖစ္တဲ့ ခ်ႏုိင္းျမိဳ႕ (ယခင္ မဒၵရစ္ျမိဳ႕) သုိ႔ ထုိလ ၁၄ ရက္ေန႔မွာပဲ ေရာက္သည္၊ ပင္လယ္ခရီး ၄ရက္ၾကာသည္။ ထုိအခ်ိန္မွာ ဘုရင့္မိဘုရား စုဘုရားလတ္မွာ တတိယသမီးေတာ္ ဖြားခါနီး ကုိယ္၀န္ရွိေနသည္။ တတိယသမီးေတာ္ကို ခ်ႏုိင္းမွာတြင္ ေမြးဖြားျပီး မၾကာမီမွာပဲ အဂၤလိပ္အစုိးရ ျပင္သစ္ကို စုိးရိမ္ေနတာေၾကာင့္ ခ်ႏုိင္းျမိဳ႕မွာ ၾကာၾကာမထားဘဲ ရတနာဂီရိသုိ႔ ၁၈၈၆ ဧျပီလမွာ ပုိ႔သည္။ ၁၀ ရက္ေန႔ကေန ၁၆ ရက္ေန႔အထိ ပင္လယ္ခရီး ၆ ရက္ၾကာသည္။ ခ်ႏုိင္းျမိဳ႕သည္ ယခုအခါ အိႏၵိယျပည္ၾကီး၏ ျမိဳ႕ေတာ္ ၅ ခုတြင္ တစ္ခု အပါအ၀င္ျဖစ္သည္။ အိႏၵိယေျမပုံအရ အိႏၵိယပင္လယ္အနီးရွိ ခ်ႏုိင္းျမိဳ႕မွ အာရဗ်ပင္ပင္လယ္ရွိ ရတနာဂီရိသည္ ပင္လယ္လမ္းေၾကာအတုိင္း သြားလ်င္ ရေသာ္လည္း ေကြ႔ေကာက္ ၀င္ရသည္။ ဘုံေဘမွဆုိလွ်င္ေတာ့ ေျဖာင့္တန္းလွ်က္ရွိသည္။ ကုန္းေၾကာင္းကသြားရင္ေတာ့ ကားႏွင့္ ရထား အဆင္ေျပသည္၊ သုိ႔ေသာ ေတာင္တက္ ေတာင္ဆင္းလမ္းမ်ားျဖစ္သည္။


သီေပါမင္းစံအိမ္ (သုိ႔) နန္းေတာ္

သီေပါမင္း စံအိမ္ကား ထုိရတနာဂီရိျမိဳ႕ျပင္က ပင္လယ္ကမ္းေျခမွာ တည္ရွိသည္။ ဒီေခတ္မွာေတာင္ ထုိစံအိမ္ရွိရာ ရတနာဂီရိျမိဳ႕သည္ အလြန္ေ၀းလံေခါင္သည့္ ေဒသျဖစ္သည္။ ထုိေခတ္ကဆုိ ဒိထက္မက ေခါင္ပါလိမ့္မည္။ ေတာထူထပ္ျပီး ေတာရုိင္းတိရစၱာန္ေတြ ေပါႏုိင္သည္။ ဆုိးခုိး တုိက္ခုိက္ေနတဲ့ အိႏၵိယႏိုင္ငံသားေတြ ပုန္းေအာင္တဲ့ ေနရာျဖစ္သည္၊ ျမိဳ႕ထဲရြာထဲ ထားလုိ႔ မသင့္ေတာ္တဲ့ ႏူနာစြဲေနတဲ့ ေရာဂါသည္ေတြ ေနရာျဖစ္သည္။ ထုိေနရာကို အပုိ႔ခံရေသာ တုိင္ျပည္၏ဥေသွ်ာင္မဆုိထားနဲ႔ သာမန္လူတန္းစားေတာင္ စိတ္ဓာက္က်စရာ ေနရာျဖစ္သည္။ မည္သူမဆုိ ထုိေနရာ ေရာက္သူတုိင္း ေၾကာက္ရြံ႕ ထိတ္လန္႔ စုိးရိမ္စိတ္ေတြနဲ႔ပဲ ေနၾကရလိမ့္မည္။

သီေပါမင္းသည္ ထုိရတနာဂီရိ ေရာက္ခါစက အဂၤလိပ္အစုိးရက ငွါးရမ္းေပးထားသည့္ တစ္လုံးႏွင့္တစ္လုံး ကိုက္ ၄၀၀ ေလာက္ေ၀းသည့္ Outram hall ႏွင့္ Baker’s Burgalow အိမ္ႏွစ္လုံးတုိ႔မွာ ဘုရင္မိဖုရား ေနၾကရသည္။ ဆယ္ႏွစ္စာ ငွါးထားသည္ဟုဆုိသည္။ ထုိအငွါးစံအိမ္ေတာ္ႏွစ္လုံးမွာ ၁၈၈၆ ခုႏွစ္ကေန ၁၉၁၀ႏွစ္အထိ ၂၄ ႏွစ္ၾကာ အက်ယ္ခ်ဳပ္ဘ၀နဲ႔ ေနခဲ့ရသည္ဟုဆုိသည္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ထုိေဒသရွိလူေတြ ပလိပ္ေရာဂါခံစားေနၾကရျပီ ျဖစ္သည္။ သီေပါမင္းသည္လည္း အငွါးစံအိမ္က်ဥ္းက်ဥ္းေလးမွာပဲ၂၄ ႏွစ္လုံးလုံး အဲဒီဒဏ္ေတြ ခံခဲ့ရသည္ဟု ဆုိသည္။ ေနာက္ပုိင္း ကိုယ္ပုိင္ ၁၉၁၀ ခုႏွစ္မွာမွ စံအိမ္ေတာ္ၾကီးမွာ ၉ ႏွစ္ေလာက္သာ ေနခြင့္ရျပီး ထုိေရာဂါေတြနဲ႔ပဲ နတ္ရြာစံသည္ဟုဆုိသည္။

စံအိမ္အသစ္

သီေပါမင္းပါေတာ္မူျခင္း၊ ထုိစံအိမ္မွာ ျပည္ႏွင္ဒဏ္ေပးျခင္း စတဲ့ အေၾကာင္းေတြကို ေတာ္ဘုရားကေလး (ေအာင္ေဇ)၊ ခ်စ္ဦးညိဳတုိ႔လုိ စာေရးဆရာေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ား ေရးထားၾကသည္။ ေတာ္ဘုရားကေလးကေတာ့ ရတနာဂီရိမွာ ရွိတဲ့ စံအိမ္ကို အိႏၵိယမီဒီယာႏွင့္ အဂၤလိပ္က သီေပါနန္းေတာ္ (Thibaw Palace) ဟု သုံးထားေပမဲ့ သီေပါမင္းစံအိမ္ (Royal residence)။ ဒါ့ျပင္ အဂၤလိပ္အစုိးရက King thibaw ဟု သုံးရမည့္အစား King ကိုျဖဳတ္ျပီး Thibaw ဟု သုံးတာကိုလဲ မၾကိဳက္။ မွန္ပါသည္ ကိုယ္ေလးစား ၾကည္ညိဳတဲ့ ဘုရင္ကို မည္သူမဆုိ ဒီလုိပဲ ျဖစ္ပါလိမ့္မည္။
ျမန္မာဘုရင္ကုိ အိႏၵိယမွာ ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္ခ်ထားသလုိ အိႏၵိယ၏ ေနာက္ဆုံး ဘုရင္ ဇဖားရွား (Zafar Shah) ကိုလဲ King ဆုိတဲ့ ဂုဏ္ထူးဆုိတာကို ျဖဳတ္ျပီး ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္ထားသည္။ ဇဖားရွားလမ္း (zafar shah road) အမည္ေပးကာ လမ္းနာမည္လဲ ထားခဲ့သည္။

အင္တာနက္ စာမ်က္ႏွာေပၚမွာ ‘‘စံအိမ္အသစ္ ဧရိယာမမွာ ဧက ၂၃ရွိသည္၊ နန္းေတာ္ဟု ဆုိေသာ စံအိမ္အသစ္ကို ကြ်န္းသားမ်ား ေနေရာင္ျပန္ အီတလီ ေရာင္စုံမွန္ျပတင္းမ်ားျဖင့္ လွပစြာတည္ေဆာက္ထားသည္ဟု ေရးထားတာေတြ႔ရသည္။ အိမ္၏ပုံစံသည္လည္း Pagoda style ႏွင့္ ထုိအိမ္၏တည္ေဆာက္ေရးကာလသည္ ၂ ႏွစ္ဟု ေရးထားသည္။ Main building ပင္မအေဆာက္အဦးၾကီးမွာ ေပ-၁၉၇ အလ်ားရွိျပီး အနံမွာ ၁၄၁ ေပရွိသည္ဟုလဲ ေဖာ္ျပထားသည္။ သီေပါဘုရင္ႏွင့္ သူ၏မိဘုရားတုိ႔သည္ ထုိစံအိမ္မွာ စိတ္ဓာတ္က်ျခင္း ျငီးေငြ႔စြာ ေနခဲ့ရရွာသည္၊ သိေပါမင္း မႏၱေလးကို ျပန္ပုိ႔ဖုိ႔ စာအၾကိမ္ၾကိမ္ေရးျပီး အာဏာရွင္ေတြထံ ေပးခဲ့သည္၊ ေဒလီဒါဘာပြဲသုိ႔ အိႏၵိယ မင္းသားေတြအနဲ႔ အတူတက္ေရာက္ဖုိ႔ရန္လည္း ေမတၱာရပ္ခံခဲ့သည္၊ ထုိေမတၱာရပ္ခံခ်က္အားလုံး ပယ္ခံရသည္။ ေနာက္ျပႆနာတစ္ခုက ေငြေရးေၾကးေရးပင္ျဖစ္သည္၊ သီေပါမင္းႏွင့္ စုဘုရားလတ္တုိ႔ ပါလာသည့္ ေက်ာက္မ်က္ရတနာေတြလဲ ထုခြဲေရာင္းခ်လုိ႔ ၁၈၉၀ ႏွစ္ေလာက္ကထဲက ကုန္ေနျပီ။ သူတုိ႔အတြက္ ေပးသည့္ ပင္စာလစာကလဲ အလြန္နဲသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ အဂၤလိပ္အစုိးရထံ အသုံးစရိတ္ကို အၾကိမ္ဖန္မ်ားစြာ ေတာင္းခဲ့ေပမဲ့ မေပးတဲ့အျပင္ သူ၏အသုံးစရိတ္ကိုပါ ထိန္းခ်ဳပ္ခံရသည္။
၁၉၀၆ ခုႏွစ္က သမီးေတြခ်ည္း ေမြးထားတဲ့ ဘုရင္ၾကီးမွာ စိတ္မေကာင္းစရာ သတင္းတစ္ခုၾကားလုိက္ရတာ၊ သမီး ၄ ေယာက္ထဲက ပထမသမီးေတာ္သည္ ဂိတ္ေစာင့္ အိႏၵိယလူမ်ိဳး Gopal Bhaurao Sawant ႏွင့္ ကိုယ္၀န္ရေနျခင္းပဲျဖစ္သည္။ အဂၤလိပ္အစုိးရက သမီးေတာ္ေလးပါးကို တုိင္းတပါးသားေတြနဲ႔ အိမ္ေထာင္က်ေအာင္ တမင္လြတ္ထားျခင္းျဖစ္သည္ဟု ေတာ္ဘုရားကေလးက ဆုိထားသည္။ သီေပါမင္းႏွင့္ စုဖုရားလတ္တုိ႔သည္လည္း သမီးေတာ္ေလး ေလးေယာက္အတြက္ တုိင္းတပါးသားေတြရဲ့ ရန္ေၾကာင့္ စိတ္မေအးျဖစ္ေနရသည္။
သမီးေတာ္ေလးတုိ႔အေၾကာင္း အျပည့္အစုံကိုေတာ့ ရတနာပုံမွရတနာဂီရိ အမည္ရွိ ေတာ္ဘုရားကေလး ေရးတဲ့ စာအုပ္တြင္ အျပည့္စုံဖတ္ႏုိင္ပါသည္၊ သီေပါမင္းရဲ့ ေျမးေတာ္ ျမစ္ေတာ္မ်ား ျဖစ္ၾကတဲ့ ေတာ္ဘုရားကေလးတုိ႔ ကိုယ္တုိင္ ရတနာဂီရိကို သြားျပီး မွတ္တမ္းတင္ခဲ့တဲ့ ခရီးသြားမွတ္တမ္း စာအုပ္ကေလးျဖစ္သည္။ အလြန္ေကာင္းပါသည္။ ထုိစာအုပ္တြင္ ဖတ္ႏုိင္ပါသည္။ စာေရးသူတုိ႔ကိုယ္တုိင္ ေရာက္ခဲ့တဲ့ အေၾကာင္းကိုပဲ ေဖာ္ျပပါေတာ့မည္။
သီေပါမင္းစံအိမ္ ယေန႔ျမင္ကြင္း
စာေရးသူတုိ႔ေရာက္ေသာ စံအိမ္အသစ္
ယခုအခါ စာေရးသူတုိ႔အဖြဲ႔ Thibaw Palace သီေပါနန္းေတာ္ဟု ဆုိသည့္ တစ္ခ်ိန္က သီေပါမင္း စံအိမ္အသစ္ဆီသုိ႔ ေရာက္ခဲ့သည္။ ထုိသီေပါမင္းနန္းေတာ္သည္ ေနာက္ပုိင္း ရာစုႏွစ္တစ္ခုအထိ အစုိးရရုံးတစ္ခု ျဖစ္ခဲ့ေသးသည္။ ထုိ႔ေနာက္ ဘုံေဘတကၠသိုလ္၏ အခြဲ တကၠသိုလ္တစ္ခုလဲ ျဖစ္ခဲ့ေသးသည္။ ေနာက္ပိုင္း ေရွးေဟာင္းသုေတသနအဖြဲ႔ ႏွစ္စဥ္ အိႏၵိယရူပီး ၂ ေသာင္းေပးျပီး ျပန္ေတာင္းသည္၊ ၁၉၉၉ ခုႏွစ္မွ ပုိက္ဆံ မေပးရေတာ့ဘဲ သုေတသနအဖြဲ႔ကေန ထိမ္းသိမ္းခြင့္ရသည္။ ယခုအခါ ေရွးေဟာင္းသုေတသန၏ ထိမ္းသိမ္းေရးေအာက္မွာ ရွိသည္။
ပညာေရးစင္တာ တစ္ခုျဖစ္ခဲ့ေသာေၾကာင့္ ထုိနန္းေတာ္ထဲမွာ သီေပါမင္းနဲ႕ပတ္သက္ျပီး ဘာမွမရွိေတာ့၊ အေဆာက္အုံၾကီးသာ က်န္ေတာ့သည္၊ ယခုျမင္ေတြ႔ေနရေသာ စံအိမ္ရွိ မ်က္ႏွာစာအလွမ်ားသည္ ပညာေရးစင္တာျဖစ္တုန္းက ပန္းခင္းအလွမ်ားျဖစ္ဟန္တူသည္၊ ဘယ္ညာ နားေနေဆာင္ ၂ ခုလဲ မျပီးေသးဘဲ ထားခဲ့ပုံရသည္။
သီေပါမင္း အစဥ္အဆက္ အသုံးျပဳခဲ့ေသာ ေဒါင္းတံဆိပ္

ျမန္မာအစုိးရနဲ႕ အိႏၵိယအစုိးရတုိ႔ နားလည္မႈအရ ေရွးေဟာင္းသုေတသနအဖြဲ႔က ဆက္လက္ထိန္းသိမ္းထားသည္ဟု ဆုိထားသည္။ အခုျမင္ေတြ႔ေနရတဲ့ အေဆာက္ဦးၾကီးကေတာ့ နန္းေတာ္၏ ႏွစ္ထပ္ ပင္မစံအိမ္ ျဖစ္သည္၊ ထုိပင္မအေဆာင္ၾကီးကို ယခုအခါ ပိတ္ထားသည္၊ ဘယ္သူမွ မ၀င္ရ၊ ေနာက္မွ တြဲထားသည္ အခန္း သုံးခန္းပါသည့္ အေဆာင္ငယ္တစ္ခုကို အေပၚေလွခါးျဖင့္ ဆက္စပ္ထားသည္၊ ထုိအခန္း ၃ ခန္းတြင္ ဘယ္ဘက္အခန္းမွာ အိႏၵိယလူမ်ိဳးမ်ား ကုိးကြယ္သည့္ နတ္ဘုရားရုပ္မ်ားကိုထည့္ထားျပီး ျပတုိက္အျဖစ္ထားသည္။ အလယ္ခန္းကိုေတ့ာ သီေပါမင္း ဓာတ္ပုံၾကီးတစ္ပုံ၊ ကုလားထုိင္မ်ားႏွင့္ ပထမသမီးေတာ္ႏွင့္အိႏၵိယသားနဲ႕ ရေသာေျမးေတာ္ တုတု ပုံကလြဲ ဘာမွမရွိ။ ညာဘက္အခန္းမွာေတာ့ ဟိႏၵဴမ်ား ကိုးကြယ္တဲ့ ရွီ၀လိင္ၾကီး တင္ထားသည္မွာ စိတ္မေကာင္းစရာ ျဖစ္သည္။ အေဆာင္ႏွစ္ခုအၾကား အေပၚကေန ေအာက္ငုံ႔ၾကည့္လုိက္ရင္ ေရပန္းအလွကန္တစ္ခုကို ေတြ႔ရသည္။
မီးဖုိေဆာင္ႏွင့္ အေဆာင္ ၂ တြဲ၏အလယ္က ေရပန္းႏွင့္ေရကန္
ေနာက္တြဲအေဆာင္ ေအာက္ထက္မွာေတာ့ ရုံးခန္းအျဖစ္ထားသည္၊ ေရွ႕ပင္မအေဆာင္၏ ေအာက္ထက္တစ္ခုလုံးေရာ အေပၚထပ္ပါ ပိတ္ထားသည္။ အမွတ္ရစရာဆုိလုိ႔ အေဆာက္ဦးၾကီးသာ က်န္ေတာ့သည္။ ျမန္မာ့အေဆာက္ဦးပုံစံနဲ႔ေတာ့ တူသည္၊ အထူးသျဖင့္ ေလွခါးမ်ားကို ကြ်န္းသားမ်ားျဖင့္ ျပဳလုပ္ထားျခင္းပဲ ျဖစ္သည္၊ အိႏၵိယမွာ မ်ားေသာအားျဖင့္ ကြ်န္းသားမသုံးဘဲ သံ စတီးလ္ အု႒္ အဂၤေတမ်ားကိုသာ အသုံးမ်ားသည္။ ထုိပင္မေဆာင္ၾကီး၏ ေအာက္ထက္ႏွင့္ဆက္သြယ္ထားေသာ အေနာက္ေဘးမွာ မီဖုိေဆာင္ရွိသည္။
ေနာက္ဆက္တြဲ အေဆာင္ ၃ခန္းမွ တည္ခင္းျပသထားေသာ ပုံမ်ား
ဓာတ္ပုံႏွင့္ ကုလားထုိင္မ်ားသာက်န္
စိတ္မေကာင္းစရာ ျမင္ကြင္း


သံေ၀ဂ

အေဆာက္ဦးမ်ားကို ၾကည့္ျပီး စိတ္မသက္မသာ ျဖစ္ခဲ့မိသည္။ တစ္ခ်ိန္က ကိုယ့္ေျမ ကိုယ္ျပည္မွာ စိတ္တုိင္းက် ျခယ္လွယ္ႏုိင္တဲ့ဘ၀ကေန သူတပါး၏ သြားဆုိသြား စားဆုိစား ထားမွေနရ ေကြ်းမွ စားရမည့္ သူမ်ား၏ ‘‘ေစ’’တစ္လုံးေအာက္အေျခေနသုိ႔ ေရာက္သြားခဲ့ရသည္။ ဘ၀မွာ ဘာမွ ထာ၀ရပုိင္ဆုိင္တာမရွိ၊ တန္ခုိးအာဏာ စည္းစိမ္တုိ႔သည္ ကိုယ့္အလိုသုိ႔ မလုိက္ႏုိင္ေပ၊ အိႏၵိယအင္ပါယာၾကီးတစ္ခုလုံးကို လြမ္းမုိး ျခယ္လွႏုိင္ေသာ ဘုရင္အေသာကမင္းသည္ ေသခါနီးအခ်ိန္ ဆီျဖဴသီးတစ္ျခမ္းသာ ပုိင္ဆုိင္သြားသည္။ ကိုယ့္ေနာက္ အရိပ္ပမာ ပါႏုိင္သည္ကား ခ်စ္ခင္ေလးစားတတ္ ႏုညံ့ေသာ ေမတၱာတရား၊ ၾကင္နာတတ္ စာနာတတ္ေသာ ကရုဏာ၊ သူတပါး၏ေအာင္ျမင္မႈအေပၚ ၀မ္းသာႏုိင္တဲ့ မုဒိတာ စတဲ့ ေကာင္းျမတ္တဲ့ စိတ္ထားနဲ႔ ကုသိုလ္တရားမ်ားပင္ျဖစ္သည္။
သားအဖႏွစ္ေယာက္၏ အု႒္ဂူ

ထုိစံအိမ္ေတာ္ၾကီးနဲ႔ မလွမ္းမကမ္းမွာ အသက္ ၅၈ႏွစ္အရြယ္မွာ နတ္ရြာစံသြားတဲ့ သီေပါမင္း အု႒္ဂူႏွင့္ ပထမသမီးေတာ္တုိ႔ အု႒္ဂူ ႏွစ္ခုကို ယွဥ္တြဲလ်က္ေတြ႔ရသည္၊ အု႒္ဂူႏွစ္ခုကိုလည္း ပုံစံတူ အရြယ္တူ လုပ္ထားသည္။ ထုိဂူႏွစ္ခုသည္ ယခုအခါ လူေနအိမ္ရပ္ကြက္ထဲမွာ သံစကာမ်ား ကာရံျပီး ေစာင့္ေရွာက္ထားသည္။ လူေနအိမ္မ်ား၏ အလည္မွာ သူတုိ႔ ၂ ေယာက္တည္း အထီးက်န္စြာ ေနေနရသည္ကို ေတြး၍ စိတ္မေကာင္းျဖစ္မိသည္။ အာဏာရွိစဥ္က ဘုရင္ၾကီးသီေပါမင္းသည္ ယခုလုိ အျဖစ္မ်ိဳးနဲ႔ၾကံဳျပီး တုိင္းတပါးမွာ ဒီလုိ လာျပီ ဒီပုံစံနဲ႕ ေသရလိမ့္မယ္ဟု တခါမွ ေတြးထားလိမ့္မည္မဟုတ္။ သံေ၀ဂ ရစရာပင္ ေလာကမွာ ၾကိဳတင္မသိႏုိင္တဲ့ အရာ ၅ မ်ိဳးရွိသည္။

ၾကိဳတင္ မသိႏုိင္တဲ့ အရာ ၅ မ်ိဳး

၁။ ဇီ၀ိတ- အဘယ္အသက္ရြယ္မွာ ေသရမလဲဆုိတာ မသိႏုိင္။
၂။ ဗ်ာဓိ- ဘယ္လုိပုံစံမ်ိဳးႏွင့္ေသမယ္ ဘယ္လုိေရာဂါမ်ိဳးႏွင့္ ေသရမလဲဆိုတာ မသိႏုိင္။
၃။ ကာလ- ဘယ္အခ်ိန္မွာ ေသမလဲဆုိတာ မသိႏုိင္ (မနက္၊ ေန႔လည္၊ ညေန စသည္)။
၄။ ေဒဟနိေကၡပန- ဘယ္ေနရာမွာ ေသမယ္ ဘယ္ေနရာမွာ ခႏၶာခ်မယ္ဆုိတာ မသိႏုိင္၊
၅။ ဂတိ- ဘယ္ဘ၀ ဘယ္ဘုံ ျပန္ျဖစ္ရမယ္ဆုိတာလည္း မသိႏုိင္ ဟူ၍ ၅မ်ိဳးေသာ အရာတုိ႔ကို အကြ်ႏု္ပ္တုိ႔ တေတြ မသိႏုိင္ဟု စာေပမွာ မွတ္သားခဲ့ရဖူးသည္။ (ဇိ၀ိတံ ဗ်ာဓိ ကာေလာ စ၊ ေဒဟနိေကၡပနံ ဂတိ။)
ၾကိဳတင္မသိႏုိင္တဲ့ အေျခအေနေတြမွာ ကိုယ့္မွာ ထာ၀ရ ဘာပုိင္ဆုိင္ထားတာ ရွိေနသလဲ? ေလာကနဲ႔ သာသနာအတြက္ ဘာသမုိင္းေကာင္းေတြ ခ်န္ထားႏုိင္မလဲ ဆုိတာေတြကိုပဲ ၾကိဳတင္ စဥ္းစားသင့္လွသည္။
ခရီးစဥ္ကုိ စပြန္ဆာေပးေသာ ဒကာဦးေက်ာ္ေဆြႏွင့္ ရတနာဂီရိကမ္းေျခ အမွတ္တရ
ရတနာဂီရိ ကမ္းေျခကိုလည္း ေရာက္ခဲ့ပါသည္

မွတ္ခ်က္။ ။ သီေပါမင္းပါေတာ္မူျခင္း story သည္ က်ယ္၀န္းလွသည္၊ စာေရးသူ၏ ပုိ႔စ္တြင္ ေရာက္ခဲ့သည့္ အမွတ္တရျဖစ္ရုံေလာက္သာ မွတ္စုေရးျခင္းမွ်သာ ျဖစ္သည္။

ရႊင္လမ္းခ်မ္းေျမ့ပါေစ
သီတဂူစတား
၂၃-၁၀-၂၀၁၁

0 comments:

လာလည္ၾကသူမ်ား

ဤဘေလာ့ဂ္၏ ရည္ရြယ္ခ်က္

ယခုအခါ ကမၻာတလႊားတြင္ရွိေနၾကေသာ ဓမၼဘေလာ့ဂ္ဂါမ်ားသည္ ေန ့စဥ္ႏွင့္ အမွ် အင္တာနက္ စာမ်က္ႏွာမ်ား ေပၚတြင္ ဓမၼႏွင့္သက္ဆိုင္ေသာ အေၾကာင္းအရာ အမ်ိဳးမ်ိဳးကို ပို ့စ္မ်ားေရးတင္လ်က္ ရွိေနၾကပါသည္။

ဘေလာ့ဂ္ဂါမ်ားမွ မိမိတို ့၏ကိုယ္ပိုင္ စာမ်က္ႏွာမ်ားမွတဆင့္ ေရးတင္ေနၾကသျဖင့္ ဖတ္ရႈေလ့လာသူမ်ားအတြက္ ေနရာမ်ားစြာသို ့ သြားေရာက္ ဖတ္ရႈေနၾကရပါသည္။

ထို ့ေၾကာင့္ စာဖတ္သူမ်ား အခ်ိန္ကုန္သက္သာေစရန္ႏွင့္ မိမိတို ့ ဖတ္ရႈလိုရာကို လြယ္လင့္တကူ ရွာေဖြနိဳင္ရန္ ေန ့စဥ္ေရးသား ေနၾကေသာ အေၾကာင္းအရာမ်ားကို တေနရာတည္းတြင္ စုစည္းေပးလိုေသာ ရည္ရြယ္ခ်က္ျဖင့္ ဤဘေလာ့ဂ္ကို စီစဥ္လိုက္ျခင္းျဖစ္ပါသည္။

ေျပာခ်င္တာမ်ားရွိရင္ ေရးေပးထားခဲ့ပါ

ျမန္မာျပကၡဒိန္

ျမန္မာျပကၡဒိန္
www.burmeseclassic.com မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။

  © Blogger templates The Professional Template by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP