* သဗၺဒါနံ ဓမၼဒါနံ ဇိနာတိ၊ * သဗၺရသံ ဓမၼရေသာ ဇိနာတိ။

* သဗၺဒါနံ ဓမၼဒါနံ ဇိနာတိ၊     * သဗၺရသံ ဓမၼရေသာ ဇိနာတိ။

နမတၳဳ ဗုဒၶါနံ နမတၳဳ ေဗာဓိယာ။ နေမာ ဝိမုတၱာနံ၊ နေမာ ဝိမုတၱိယာ။

ဘုရားရွင္တို ့အား ရွိခိုးပါ၏။
ဘုရားရွင္တို ့၏ မဂ္ဥာဏ္ ဖိုလ္ဥာဏ္အား ရွိခိုးပါ၏။
ကိေလသာတို ့မွ လြတ္ေျမာက္ေတာ္မူၾကေသာ ဘုရားရွင္တို ့အား ရွိခိုးပါ၏။
ထိုဘုရားရွင္တို ့၏ ဝိမုတၱိငါးပါးအား ရွိခိုးပါ၏။

ကရုဏာလက္မ်ား ကမ္းလင့္ေပးပါ...

ကရုဏာလက္မ်ား ကမ္းလင့္ေပးပါ...
စား၀တ္ေနေရးအဆင္ေျပေစရန္ ဆန္အိတ္လွဴျခင္း ႏွင့္ အျခားလိုအပ္သည္မ်ား လွဴဒါန္းျခင္းတို႔ျဖင့္ လစဥ္ ေထာက္ပံ့သြားမည္ျဖစ္ပါသည္။ သီလရွင္ႏွင့္ ေက်ာင္းသားမ်ား ေအာင္ျမင္စြာ ပညာသင္ၾကားႏိုင္ေရး အတြက္ အနီးကပ္စာျပေပးမည့္ ဆရာမ (၆) ဦးအား တစ္လလွ်င္ (၅) ေသာင္းက်ပ္ျဖင့္ ငွါးရမ္းေပးရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။ ပညာေရးအလွဴအား ေစတနာရွင္မ်ားမွလည္း ပါ၀င္ လွဴဒါန္းႏိုင္ပါသည္။ ေကာက္ခံရရွိေသာ အလွဴေငြမ်ားအား ဘဏ္စာအုပ္ထားရွိ၍ ေငြစာရင္းရွင္းတမ္းအား လစဥ္ေဖာ္ျပသြားမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ေက်ာင္းသား/ေက်ာင္းသူမ်ား၏ မွတ္တမ္းမ်ားအား အလွဴရွင္မ်ားထံသို႔လည္း ေပးပို႔သြားပါမည္။

ပညာေရးအလွဴေတာ္ ႏႈိးေဆာ္ခ်က္


ရန္ကုန္ျမိဳ႕ အေသာကာရာမ သီလရွင္စာသင္တုိက္မွ နဝမတန္း ေျဖဆုိမည့္ သီလရွင္ ဆရာေလးမ်ားအတြက္ ဆရာ၊ ဆရာမမ်ား လစဥ္ ထားေပးႏုိင္ရန္ ပညာေရးအလွဴရွင္မ်ား လုိအပ္ေနပါသည္။ ေရႊေစတီ ဘုန္းေတာ္ၾကီးသင္ပညာေရးေက်ာင္းတြင္လည္း ဆင္းရဲႏြမ္းပါးသည့္ ၉ တန္းႏွင့္ ၁၀ တန္း ေက်ာင္းသားမ်ား ေက်ာင္းအိပ္ေက်ာင္းစား ေနထုိင္ပညာဆည္းပူးႏုိင္ေရးအတြက္ ကူညီေထာက္ပံ့မည့္ ကုသုိလ္ရွင္မ်ား လုိအပ္လ်က္ ရွိပါသည္။ ေစတနာရွင္ အလွဴရွင္မ်ား အေနျဖင့္ ေထရဝါဒ ဗုဒၶဘာသာ လူငယ္မ်ားအသင္း http://www.mmtheravada.org ဖုန္း
09-73062811, 09-5505176 သုိ႔ ဆက္သြယ္လွဴဒါန္းၾကေစလုိပါသည္။

သီလရွင္ ဆရာေလးမ်ားႏွင့္ ကေလးမ်ား ဇြန္လအမီ ေက်ာင္းတက္ႏုိင္ေရးအတြက္ ကာလဒါန ကုသုိလ္အျဖစ္ သဒၶါတတ္အား နည္းမ်ားမဆုိ လွဴဒါန္းကူညီၾကပါရန္ ႏႈိးေဆာ္အပ္ပါသည္။

၀ိမုတၱိရသ အဖြဲ႔သားမ်ား

------------------------
ေနာက္ဆက္တြဲသတင္း.....

ပညာေရးအလွဴေတာ္လႉဒါန္းမည့္အစီအစဥ္

ေထရ၀ါဒဗုဒဘာသာ လူငယ္မ်ား အသင္းမွ ဦးစီး၍ (၂၀၁၁) ခုႏွစ္တြင္ န၀မတန္းသို႔ တက္ေရာက္မည့္ ေက်ာင္းသား (၂၅) ေယာက္ႏွင့္ ေက်ာင္းသူ (၂၅) ေယာက္အား ပညာေရးေထာက္ပံ့မႈျပဳလုပ္ေပးႏိုင္ရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။

ျပဳလုပ္မည့္အစီအစဥ္

ေက်ာင္းသားမ်ားအား ေရႊေစတီဘုန္းႀကီးေက်ာင္း (ဆရာေတာ္ ဦးေတဇႏၵိ၊ ခ/(၃) ရက္ကြက္၊ ေရႊေစတီေက်ာင္း၊ မဂၤလာဒုံၿမိဳ႕နယ္) တြင္ထားရွိမည္ျဖစ္ၿပီး ေက်ာင္းသားမ်ားသည္ မိမိတို႔ ဆႏၵအေလ်ာက္ ကိုရင္၀တ္လိုကလည္း ၀တ္ႏိုင္ပါသည္။ ေက်ာင္းသူမ်ားအား အေသာကာရာမ သီလရွင္စာသင္တိုက္ (ဆရာေလးေဒၚသုနႏၵာ (ဖုန္း-၀၉-၈၆၂၈၈၁၁)၊ ၀ါယာလက္ေစ်းမွတ္တိုင္၊ ေရႊႏွင္းဆီရပ္ကြက္၊ မဂၤလာဒံုၿမိဳ႕နယ္) တြင္ထားရွိပါမည္။ အေသာကာရာမေက်ာင္းမွ သီလရွင္မ်ားသာလက္ခံသည္ျဖစ္၍ ေက်ာင္းသူမ်ားမွာ သီလရွင္၀တ္ရပါမည္။ သီလရွင္မ်ားတက္ေရာက္ရမည့္ အ.ထ.က ေက်ာင္းမွာ အေသာကာရာမ ေက်ာင္းမွလက္ရွိ သီလရွင္မ်ား တက္ေရာက္ေနေသာ ေက်ာင္းျဖစ္၍ ပညာသင္ၾကားမႈတြက္ အခက္အခဲ မရွိႏိုင္ပါ။ စာသင္သူမ်ား စား၀တ္ေနေရးအဆင္ေျပေစရန္ ဆန္အိတ္လွဴျခင္း ႏွင့္ အျခားလိုအပ္သည္မ်ား လွဴဒါန္းျခင္းတို႔ျဖင့္ လစဥ္ ေထာက္ပံ့သြားမည္ျဖစ္ပါသည္။ သီလရွင္ႏွင့္ ေက်ာင္းသားမ်ား ေအာင္ျမင္စြာ ပညာသင္ၾကားႏိုင္ေရး အတြက္ အနီးကပ္စာျပေပးမည့္ ဆရာမ (၆) ဦးအား တစ္လလွ်င္ (၅) ေသာင္းက်ပ္ျဖင့္ ငွါးရမ္းေပးရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။ ပညာေရးအလွဴအား ေစတနာရွင္မ်ားမွလည္း ပါ၀င္ လွဴဒါန္းႏိုင္ပါသည္။ ေကာက္ခံရရွိေသာ အလွဴေငြမ်ားအား ဘဏ္စာအုပ္ထားရွိ၍ ေငြစာရင္းရွင္းတမ္းအား လစဥ္ေဖာ္ျပသြားမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ေက်ာင္းသား/ေက်ာင္းသူမ်ား၏ မွတ္တမ္းမ်ားအား အလွဴရွင္မ်ားထံသို႔လည္း ေပးပို႔သြားပါမည္။ အေသးစိတ္ေဆာင္ရြက္မည့္ အခ်က္အလက္မ်ားအားလည္း ဆက္လက္ေဖာ္ျပသြားပါမည္။

ေလ်ာက္ထားမည့္ သူမ်ား ျပည့္စုံရမည့္အခ်က္မ်ားမွာ

(က) ေက်ာင္းသူမ်ားမွာ သီလရွင္၀တ္ႏိုင္ရပါမည္။

(ခ ) မိဘမ်ားမွ ေနထိုင္ရန္ခြင့္ ျပဳသူျဖစ္ရပါမည္။

(ဂ ) စာသင္သားမ်ားေနထိုင္မည့္ ေက်ာင္းတြင္း စည္းကမ္းမ်ားကို တိက်စြာလိုက္နာရပါမည္။

(ဃ) ေက်ာင္းထားရန္ အမွန္တကယ္အခက္အခဲ ရွိေနသူျဖစ္ရပါမည္။

အထက္ပါအခ်က္အလက္မ်ားႏွင့္ ျပည့္စုံသူမ်ားသည္ ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာလွဴငယ္မ်ား အသင္းသို႔ ဆက္သြယ္ေမးျမန္းႏိုင္ပါသည္။ (http://mmtheravada.org)

ဆက္သြယ္ရန္လိပ္စာ

ကိုထြန္းထြန္းလိႈင္

ဖုန္း ၀၉-၇၃၀၆၂၈၁၁

htunhtunhlaing82@gmail.com

winthu.tbyo@gmail.com

thantzin83@gmail.com

Thursday, September 8, 2011

“ေဆးျမီးတုိအစြမ္း”

ေဆးၿမီးတိုအစြမ္း[IMG]/images/stories/U%20Pinnyasiha/U%20Panna%20%288%29.jpg[/IMG]

အ႐ွင္ပညာသီဟာဘိဝံသ(ပဥၥနိကာယ္)

“အလြယ္တကူ ေဖၚစပ္သံုးစြဲႏိုင္ေသာေဆးကို ေဆးၿမီးတို” လို႔ ေခၚဆိုေၾကာင္း ျမန္မာအဘိဓာန္မွာ ျပဆိုပါတယ္။

ေဆးၿမီးတိုလို႔ ေျပာလိုက္ရင္ မိဘဘိုးဖြားစဥ္ဆက္ သံုးစြဲခဲ့ၿပီး လက္ေတြ႔ ေပ်ာက္ကင္းခဲ့တဲ့ ေဆးနည္း ျဖစ္တာကို နာလည္ သေဘာေပါက္ၾက ပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ ေဆးအမယ္မ်ားကလည္း မိမိနဲ႔လက္လွမ္းမေဝးလွဘူး။ သစ္ပင္က အသီး အ႐ြက္ အပြင့္ အဖူး အျမစ္ အခြန္ အေခါက္မ်ားနဲ႔ မီးဖိုေခ်ာင္သံုး ၾကက္သြန္ ဂ်င္ း ဆားစတဲ့ အရာေတြက မ်ားၾကပါတယ္။


ထိုေခတ္ထိုအခါက ဒီကေန႔ေခတ္လို ေက်းလက္ေဒသေတြမွာ တိုင္းရင္းေဆး၊ ဘီပီအိုင္ေအး၊ ႏိုင္ငံျခားျဖစ္ေဆးဆိုတာ ေတြကလည္း မ႐ွိ သေလာက္ပါဘဲ၊ လြယ္လြယ္ကူကူလည္း မရသလို၊ဆရာဝန္ဆိုတာကလည္း ယေန႔ေခတ္မွာေတာင္ ႐ြာတိုင္းမ႐ွိတာ၊ စာေရးသူငယ္စဥ္ကဆို ႐ြာမွာ ေဆးမႈးဘဲ႐ွိတာ။



စာေရးသူဇာတိ ေညာင္စာေရး႐ြာဆို ႐ြာႀကီးဘဲ ဒါေပမယ္ စာေရးသူတို႔ငယ္စဥ္က ခုလို ႐ြာေဈးမွာ ေဆးဆိုင္မ႐ွိ၊ ေခါင္းကိုက္ရင္ေသာက္ရတဲ့ ယေန႔ေခတ္ ပါစီတေမာ့ဆိုတာ ေသာက္ဖို႔ေဝးလို႔ ၾကားေတာင္မၾကားဖူး၊ဖ်ားတယ္ဆို ဆရာေတာ္ႀကီးရဲ့ ငန္းေဆး(နန္းတြင္းလ်ာဘိုေဆး)ကို ကြမ္း႐ြတ္ျပဳတ္ေရနဲ႔ေသာက္ ေခြ်းေအာင္း၊ေခါင္းကိုက္ရင္ ပ႐ုပ္ဆီလူး၊ဝမ္းခ်ဳပ္ရင္ ငန္းေဆးနဲ႔ ဆားေလးနဲ႔ ေရာေသာက္၊ ဝမ္းသြားရင္၊အေအးပတ္ရင္ ငန္းေဆးကို ဒီအတိုင္းေသာက္၊မ်က္စိနာရင္ မန္က်ည္းပနီေခါက္ေသြးၿပီး မ်က္လံုးကြင္း၊(အလြန္မႀကီးေသာ မန္က်ည္းပင္ရဲ့အေခါက္ ခြါလိုက္ရင္ အတြင္းအသားက အနီေရာင္ျဖစ္၍ ေဒသအေခၚမက်ည္းပနီ) ထိခိုက္႐ွနာျဖစ္ရင္ ဒန္း႐ြက္ကိုထုေထာင္းၿပီး အနာမွာအဝတ္ေလးနဲ႔ စည္းေပးထား၊ အသားႏုတက္ ေပ်ာက္ေပါ့၊ အရက္ျပန္နဲ႔လည္း ဘယ္ေဆးေၾကာႏိုင္မွာလဲ ႐ွိမွမ႐ွိတာ။



ဆရာေတာ္ႀကီးက ႏွင္းက်ရာသီမွာ သြတ္မိုးက က်တဲ့ႏွင္းေရကို ခံထားၿပီး ပုလင္းေတြထဲမွာ ေက်ာက္ခ်င္အနည္းငယ္စီထည့္ၿပီး စိမ္ထားတယ္၊ ႐ြာကလူေတြ မ်က္စိနာရင္ အဲဒီ ေက်ာက္ခ်င္စိမ္ ႏွင္းေရကို ခပ္ေပးတယ္။ဒါ့အျပင္ သတၲကၡတၲံဳဓာတ္လံုးကို ေက်ာက္ျပင္မွာ ႏွမ္းဆီ ၊ေလးညွင္းပြင့္ နဲ႔ေသြးၿပီး မ်က္လံုးမွာ ကြင္းေပးတယ္။



ေက်းလက္ေနသူတို႔အဖို႔ ေဆးၿမီးတိုဟာ မ႐ွိမျဖစ္ေဆးပါ၊ ေဆးၿမီးတိုကို အားကိုးၾကတာလည္း သဘာဝက်ပါတယ္။ မိ႐ိုးဖလာ ေဆးၿမီးတိုမ်ားနဲ႔ဘဲ သူ႔တိုရဲ့ က်န္းမာေရးကို က်ားကန္ေပးထားၾကရတာမို႔ ေဆးၿမီးတိုရဲ့အခန္းက႑က မေသးလွဘူးလို႔ဆိုရမွာ။ အတိုင္းအတာတစ္ခု ထိ ေရာဂါမ်ား လည္း ေပ်ာက္ကင္း သက္သာရာ ရခဲ့ပါတယ္။ဒါေၾကာင့္လည္း အားကိုးၾကတာေပါ့။

ယေန႔ေခတ္လို ေရာဂါႀကီးေတြကလည္း ႐ွိဟန္မတူဘူး၊ရံဖန္ရံဖန္ ပလိပ္ေရာဂါလို႔ဆိုတဲ့ ကပ္ေရာဂါေလာက္ဘဲ႐ွိပံုရ ပါတယ္။ လူႀကီး သူမေတြေျပာၾက ရင္ ပလိပ္ေရာဂါကိုဘဲ ေရာဂါႀကီးလုပ္ၿပီး ေျပာၾကတာကို ၾကားေနရလို႔ပါ။

စာခ်ဆြမ္းဆရာေတာ္အခ်င္းခ်င္း ဆြမ္းဝိုင္းမွာေတာင္“သုေတသနနဲ႔ ေဖၚစပ္ထား တဲ့ေဆး၊ ပိုးသတ္ထားတဲ့အရာေတြအျပင္ ကြ်မ္းက်င္တဲ့ သမာေတာ္နဲ႔စနစ္က်စြာ ကုသပါမွ ေရာဂါေပ်ာက္မယ္ဆိုရင္ တို႔လူမ်ိဳးေတြ ေတာ႐ြာေတြမွာ ထိုစဥ္က အသက္႐ွင္ သန္စရာ အေၾကာင္းကို မ႐ွိႏိုင္ေတာ့ ဘူးလို႔” ေျပာျဖစ္ၾကတယ္။ ထိုအခ်ိန္က လူ႔သားတို႔ရဲ့ ကုသိုလ္ကံေၾကာင့္ ႏြယ္ျမက္သစ္ပင္ေတြက အစြမ္းထက္ေနခဲ့ဟန္ရဲ့လို႔ မွတ္ခ်က္ေပးၾကတယ္။

ယေန႔ေခတ္မွာလည္း လက္တကမ္း အလြယ္ရနိုင္တဲ့ ေဆးဆိုင္ကစပ္ေဆး ကိုလည္း ေဆးၿမီးတိုလို႔ဘဲ ဆိုရေတာ့မွာပါ၊ ဘာလို႔လည္းဆိုေတာ့ စပ္ေဆးကလည္း အလြယ္ရေနတယ္မဟုတ္လား။ တီဗြီေၾကာ္ျငာတစ္မွာ ဆရာဝန္တစ္ဦးက “ေတာ္ပါေသးရဲ့ ဖလူဇာကယ္လို႔ လူနာေတြကိုၾကည္ႏိုင္ တာ”လို႔ ေၾကာ္ျငာတာကို သတိထား မိၾကမယ္ထင္ပါတယ္။

ထိုေၾကာ္ျငာအတိုင္းဆို အလြယ္ရတဲ့ ေဆးျဖစ္လို႔ ေဆးၿမီးတိုစာရင္း သြင္းရမယ္ ထင္ရဲ့။ ဆရာဝန္ညႊန္ၾကားခ်က္ မပါတာကို။

ေဆးဆိုင္က စပ္ေဆးကို ေဆးပညာဗဟုသုတ ႐ွိၾကတဲ့ပုဂၢိဳလ္မ်ား အျပစ္တင္ေလ့႐ွိၾကေပမယ့္ ဒီကေန႔ေခတ္မွာ ေဈးနဲနဲနဲ႔အလြယ္ရႏိုင္ျခင္း၊ အခ်ိန္ ကုန္ သက္သာျခင္းတို႔အျပင္ ေဆးဆိုင္ကစပ္ေပးလိုက္တဲ့ေဆးမ်ားနဲ႔ အစပ္အဟပ္တည့္ၿပီး ေရာဂါေပ်ာက္ကင္းျခင္းတို႔ေၾကာင့္ ဆင္ေျခဖုန္းေန လူတန္း စားတို႔အတြက္ကေတာ့ စပ္ေဆးဆိုတာကို ေဆးၿမီတိုလို သေဘာ ထားၿပီးသံုးေနၾကတာ ႐ိုးေနပါၿပီ။



ဆရာဝန္နဲ ႔စနစ္တက် ျပပါ၊ဆရာဝန္ညႊန္ၾကားတဲ့အတိုင္း ေဆးဝါးကို မွီဝဲပါလို႔ သတိေပးၾကေပမယ့္ “ဒီမွာ စစ္ေတာ့တစ္မ်ိဳး ဟိုမွာစစ္ေတာ့ တစ္ ဖံု၊ ျပည္တြင္းစစ္ေဆးတာက မတိက်ဘူး၊ ထိုင္းတို႔စကၤာပူတို႔ကမွ ေသျခာတာဆိုတဲ့” အသံေတြ ၾကားေနရတဲ့အျပင္ “မမွားေသာ ေ႐ွ႔ေန၊ မေသေသာ ေဆးသမား” စကားပံုထဲကလို တခ်ိဳ႔ျဖစ္ပ်က္ေနေတာ့ ကိုယ့္က်န္းမာေရးကို ဘယ္သူ႔ထံမွာ စိတ္ခ်ယံုၾကည္စြာ အပ္ႏွံရမယ္ဆိုတာကို မစဥ္း စားႏိုင္ျဖစ္ေနၾကေလေတာ့ ေဆးၿမီးတိုနဲ႔ စပ္ေဆးအားကိုးၾကတာ မဆန္းပါဘူး။ ေငြကုန္ အခ်ိန္ကုန္ သက္သာေတာ့ ေပ်ာက္လိုေပ်ာက္ျငား ၊ေပ်ာက္သြား အျမတ္ဆိုတဲ့ သေဘာမ်ိဳး ျဖစ္ေနၾကဟန္တူရဲ့လို႔ ေတြးမိပါတယ္။

အနာနဲ႔ေဆးတည့္ေအာင္ စပ္မေပးႏိုင္ရင္ ဘယ္သူမွ အားကိုးတႀကီး ဝယ္ေသာက္ၾကမွာမဟုတ္ဘူး။ လူသဘာဝအရ လက္တေလာ ခံစားေနရတဲ့ ေရာဂါ ေဝဒနာသက္သာရင္ကိုဘဲ စိတ္ေက်နပ္ၾကပါတယ္။ ေနာင္ျဖစ္လာမဲ့ ေဘးထြက္ဆိုးက်ိဳး ဆိုတာႀကီးကို ထည့္တြက္မေနနိုင္ၾက ဘူးေလ။ လတ္တေလာ ခံစားေနရတဲ့ ေဝဒနာသက္သာဖို႔ကိုဘဲ အေလးထားတတ္ၾကတာ လူ႔သဘာဝပါ။



အေၾကာင္းအား ေလ်ာ္စြာ အနာနဲ႔ေဆး အဆင္မေျပၾကမွသာ ဆရာဝန္ဆီ ေျပးၿပီး ေပါက္ဆိန္နဲ႔ေပါက္ခ်င္ ေပါက္ရပါေစေတာ့ဆိုတဲ့ လူမ်ိဳးမို႔ အျပစ္ေျပာမေနၾကဘဲ အဆင္ေျပေအာင္ ဘယ္လိုကူညီၾကမယ္ဆိုတာကိုဘဲ စဥ္းစားသင့္ပါၿပီး၊ ေဘးထြက္ဆိုးက်ိဳး အေတာ္အတန္ကင္း တဲ့ ေဆာင္ ႐ြက္ေပးျခင္းမ်ိဳးနဲ႔ေဆာင္ရြက္ေပးႏိုင္ရင္ အျပစ္ေျပာေနတာထက္ အက်ိဳးမ်ားမွာပါ၊ လူသာဓုေခၚနတ္သာဓုေခၚ သားေ႐ႊအိုထမ္း သလိုမ်ိဴးျဖစ္ ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ေပးသင့္ပါတယ္။ ေတာေရာျမိဳ႔ပါ စပ္ေဆးဆုိင္ေတြက ေပါမွေပါမဟုတ္လား။



စာေရးသူတို႔ ပဥၥနိကာယ္ေက်ာင္းတိုက္နားက ကံဘဲ့ေဈးမွာ “ႏြယ္ေအာင္ေဆးဆိုင္” ႐ွိပါတယ္။ ဒကာႀကီးက ေဆးတပ္က ထြက္လာသူဆိုေတာ့ အနာနဲ႔ေဆးတည့္ေအာင္ စပ္ေပးႏိုင္လို႔ ဆိုင္ခြဲႏွစ္ဆိုင္သံုးဆိုင္ေတာင္ ျဖစ္ေနပါတယ္။

ေက်ာင္းတိုက္စာခ်ဆရာေတာ္မ်ားန ဲ႔စာသင္သားမ်ားဆို ဘာျဖစ္လို႔လို႔ ေျပာလိုက္တာနဲ႔ ေဆးစပ္ေပးလိုက္တာပါဘဲ။

ေဆးလိုက္တယ္လို႔ ဆိုႏိုင္ပါတယ္။ ႏွာစီးေခ်ာင္းဆိုးဇက္ေၾကာထိုး ဖ်ားနာစတဲ့ ရာသီနာေလာက္ကေတာ့ ပ်င္းေတာင္ပ်င္းေသးတယ္ ေျပာရမွာ။ သူ႔အက်ိဳးေပးေပါ့။ စာေရးသူတို႔အရပ္က က်န္းမာေရးမႈးလည္း အေတာ္ေဆးလိုက္ပါတယ္၊ တနယ္လံုးက အားကိုးၾကရတယ္။ မနက္ဆို လူနာေတြ ကို ျပည့္လို႔။

တိုင္းရင္းေဆး၊ဘီပီအိုင္ေဆး၊ေဆးၿမီးတို၊ႏိုင္ငံျခားကလာတဲ့ေဆး ဘာေဆး ဘဲျဖစ္ျဖစ္ အနာနဲ႔ေဆးတည့္ပါမွ ေရာဂါေပ်ာက္ကင္းတာမို႔ သမားေတာ္ ဘဲျဖစ္ျဖစ္၊ စပ္ေဆးေပးသူဘဲျဖစ္ျဖစ္ အနာနဲ႔ေဆးတည့္ေအာင္ ေပးတတ္ဖို႔နဲ႔ေရာဂါေပ်ာက္ ကင္းဖို႔ကသာ လိုရင္းျဖစ္ပါတယ္။ စပ္ေဆးကို သာ ေသာက္ၾကဖို႔ကို အားေပး တိုက္တြန္း ေနတာမဟုတ္ပါ၊ ျဖစ္ေနတဲ့အေန အထားကို ေရးျပတာပါ။

အနာနဲ႔ေဆး တည့္ေအာင္ေပးတတ္တဲ့ သမားေတာ္ကို လူနာမ်ား အေလးထား အားကိုးၾကတာ ဓမၼတာပါ၊ ဘြဲ႔ထူးေတြမ်ားတဲ့ ႏိုင္ငံျခားျပန္ ပါရဂူႀကီး ပင္ ျဖစ္ပါေစ အေၾကာင္းအားေလ်ာ္စြာ အနာနဲ႔ေဆးတည့္မသြားရင္ လူနာမ်ားအားကိုးျခင္း ေလ်ာ့နဲမွာပါဘဲ။ ပုဂၢလိကေဆး႐ံုႀကီးေတြ မွာ ႏိုင္ံျခားျပန္ျဖစ္ ျခင္း ဘြဲ႔ထူးရတာျခင္း စတာေတြ တူၾကေပမယ့္ လာျပသူလူနာ အေရအတြက္ အခ်ိဳးအစား မတူကြဲျပား ေနတာကို ၾကည့္က ေဆးလိုက္ျခင္း ၊ မလိုက္ျခင္းကို နားလည္ႏိုင္ပါတယ္။



ေခတ္ကာလအားေလ်ာ္စြာ စနစ္တက် သုေတသနျပဳၾကည့္ရင္ေတာ့ တခ်ိဳ႔ေဆးၿမီးတိုမ်ားမွာ ေဘးထြက္ဆိုးက်ိဳး႐ွိ ေကာင္း႐ွိမယ္။ ေခတ္မွီ စက္ႀကီး မ်ားနဲ႔ ထုတ္လုပ္ထားတဲ့ေဆးဝါးမ်ား၌ပင္ ေဘးထြက္ဆိုးက်ိဳး႐ွိေၾကာင္း ေဖၚျပေနတယ္ မဟုတ္ပါလား။ ေဆးေသာက္သူကိုယ္တိုင္က သတိျပဳၾက မွာပါ၊ ဘယ္အရာ မဆို “တန္ေဆး၊ လြန္ေဘး”ဘဲေပါ့။

ေဆးၿမီးတိုနဲ႔ပါတ္သက္ၿပီး ကိုယ့္ေတြ႔နဲ႔အတူေန သီတင္းသံုးေဖၚမ်ား ၊မိတ္ေဆြရဟန္းေတာ္မ်ား၊ နီးစပ္ရာဒကာ/ဒကာမမ်ား မွာ ျဖစ္တဲ့ေရာဂါေဝဒနာ မ်ား ေပ်ာက္ကင္းခဲ့ၾကတာေလးေတြကို ေျပာျပခ်င္လို႔ ဒီေဆာင္ပါးကို ေရလိုက္ရတာပါ။ေဆး မီးတိုအစြမ္းလို႔ဘဲ အလြယ္ အမည္တပ္လိုက္ပါတယ္။

ေဆးသိသူမ်ားက ေဆးကို ေျပာျပေပးရင္ ေရာဂါထူၿပီ ေဆးကုသစရိတ္ႀကီးမားတဲ့ ယေန႔ေခတ္မွာ အေတာ္ကုသိုလ္ရမွာ ေသျခာပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေဆးသိသူမ်ားက စရိတ္နည္းတဲ့ေဆးနည္းေျပာေပးၾကပါ။ ဇီဝိတဒါန(အသက္လွဴ) ကုသိုလ္၊ အဘယဒါန (ေဘးမဲ့ကုသိုလ္)မို႔ ကြ်ဲႏြားငွက္ လႊတ္တာထက္ ပိုကုသိုလ္ရပါတယ္။



စာေရးသူနဲ႔စာသင္ဖက္ မိတ္ရဟန္းေတာ္မ်ားသည္ ခုအခါ ေလးဆယ္ေက်ာ္ ငါးဆယ္ဝန္းက်င္ ေရာက္ေနၾကပါၿပီ၊ငယ္စဥ္ကလည္း ဆင္းရဲခ်ိဳ႔တဲ့စြာနဲ႔ စာသင္သားဘဝ ျဖတ္သန္းခဲ့ၾကရတယ္။ ပင္ပန္းစြာ ႀကိဳးစားၾကရင္းနဲ႔ အထက္တန္းစာေမးပြဲႀကီးမ်ား ေအာင္ခဲ့ၾကတယ္။ ခုေတာ့လည္း သက္ဆိုရာ စာသင္တိုက္ အသီးသီးမွာ စာခ်ဆရာ ေတာ္ေတြအျဖစ္နဲ႔ ေန႔စဥ္ ေန႔ဝါ ညဝါ စာေပေတြကို ပို႔ခ်ေနၾကရတယ္။



အတူ ျပန္ဆံုၾကတဲ့အခါ သူတစ္ကိုယ္ ေရာတစ္မ်ိဳးစီ အနဲဆံုးျဖစ္ေနၾကပါတယ္။ ခႏၶာ႐ွိရင္ေတာ့ ေရာဂါဆိုတာ႐ွိ တတ္တာ ဓမၼတာလို႔ဘဲ ဆိုၾကပါစို႔။ အလားတူ “ေရာဂါ႐ွိ ေဆး႐ွိရမယ္”ဆိုတာကလည္း သဘာဝမို႔ ေပ်ာက္ကင္းသက္သာရခဲ့တဲ့ ေဆးၿမီးတို ေလးမ်ားကိုလည္း အခ်င္းခ်င္း ေျပာျပျဖစ္ၾက ပါတယ္။

က်ိဳကၠစံဓမၼပိယဆရာေတာ္ အ႐ွင္သံဝရာလကၤာရနဲ႔စာေရးသူသည္ တစ္ဆဲ့ေလး ငါးႏွစ္အ႐ြယ္ ကိုရင္ဘဝမွစလို႔ ရဟန္းျဖစ္ၾကသည့္အထိ အမရပူရၿမိဳ႔၊ မဟာဂႏၶာ႐ံု ေက်ာင္းတိုက္တြင္ စာသင္ဖက္ျဖစ္ခဲ့ၾက၏။ ဓမၼပီယဆရာေတာ္မွာ အစာအိမ္ ေရာဂါျဖစ္လို႔ ဘုန္းကံႀကီးမားေသာဆရာေတာ္ပီပီ ဆရာစံု ေဆးစံု ကုသခဲ့တယ္။ ဒါေပမယ့္မေပ်ာက္ခဲ့၊ အစာမာမာနဲ႔မ်ားမ်ားစာရင္ ေအာင့္တတ္တယ္။ ထမင္းရည္ကိုသာ အ႐ုဏ္မွာဘုဥ္းေပးရ၍ အ႐ုဏ္ဆြမ္းစားဆို မၾကြရတာကမ်ားတယ္။

ၿပီးခဲ့ႏွစ္ ဓမၼပီယေက်ာင္း ကထိန္ၾကြေတာ့ ဓမၼပီယဆရာေတာ္မွာ အစာအိမ္ေရာဂါ ေပ်ာက္ကင္းေနတာကို ဝမ္းသာ စြာေတြ႔လို႔ ဘာေဆးနဲ႔ ေပ်ာက္သြား တာတုန္းလို႔ ေမးေတာ့-

ေန႔ဆြမ္းစားတိုင္း ရဲယို႐ြက္ကို ေရေႏြးေဖ်ာၿပီး တစ္ေန႔ႏွစ္႐ြက္ ေန႔စဥ္ တို႔စား လိုက္တာ အစာအိမ္ေရာဂါေပ်ာက္သြားတယ္လို႔ ေျပာျပပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္အစာအိမ္ေရာဂါ႐ွိသူမ်ား လက္တစ္ကမ္းမွာ ႐ွိေနတဲ့ရဲယို႐ြက္ကို တို႔စားျခင္း၊ အေျခာက္လွမ္း အမႈန္႔ ျပဳလုပ္ၿပီး မွီဝဲျခင္းျဖင့္ အစာအိမ္ေရာဂါ လက္ေတြ႔ ေပ်ာက္ကင္းႏိုင္ေၾကာင္း သတင္းပါးလိုက္ပါတယ္။

ရဲယိုသီးရဲ့ေဆးဖက္ဝင္အသံုးတည့္ေၾကာင္းနဲ႔ေရာဂါေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားေပ်ာက္ ေၾကာင္းကို သတင္းစာနဲ႔ က်န္းမာေရးမဂၢဇင္းတို႔တြင္ ေဖၚျပေနတာကို ဖတ္ၾကရမယ္ ထင္ပါတယ္။ က်န္တာေတြေတာ့ ေပ်ာက္မေပ်ာက္မသိဘူး အစာအိမ္ေရာဂါကေတာ့ ရဲယို႐ြက္မႏုမရင့္ ကို ေရေႏြးေဖ်ာၿပီး ေန႔လည္စာ စားတိုင္း တို႔စားရင္ေတာ့ အစာအိမ္ေရာဂါ ဧကန္ေပ်ာက္ပါတယ္။ အစာအိမ္ေရာဂါ႐ွိသူမ်ား ေငြကုန္သက္သာၿပီး ဗာဟိရလည္းမမ်ားတဲ့ ေဆးၿမီးတိုပါ။

ဒါ့အျပင္ ေနာက္ထပ္ အစာအိမ္ေပ်ာက္ေဆးတစ္မ်ိဳးကေတာ့ ဖလံေတာင္ေမြးပင္ရဲ့ဥကိုတူးၿပီး ပါးပါးလွီး အေျခာက္လွမ္းၿပီးေနာက္ အမႈန္႔ႀကိတ္ ထားကာ ထမင္းစားၿပီးတိုင္း လဘက္စားဇြမ္းနဲ႔ တစ္ေန႔တစ္ဇြန္းမွန္မွန္ ေသာက္ေပးရင္လည္း အစာအိမ္ေရာဂါ ဧကန္ေပ်ာက္ကင္းပါတယ္။

လြန္ခဲ့တဲ့(၁၄-၁၅)ႏွစ္ေလာက္က စာေရးသူရဲ့ဇာတိ ေညာင္စာေရး႐ြာ ေ႐ႊမဥၨဴေက်ာင္း ေက်ာင္းထိုင္ဆရာေတာ္ အစ္ကိုဘုန္းႀကီး အစာ အိမ္ေရာဂါ ျဖစ္ပါတယ္။ ရန္ကုန္ပင့္ၿပီး ထိုအခ်ိန္က နာမည္ႀကီးလွေသာ အစာအိမ္နဲ႔အူလမ္းေၾကာင္း ဆရာဝန္ႀကီးနဲ႔ ျပသၿပီး ကုသခဲ့ပါတယ္။ အ႐ွင္းႀကီးေပ်ာက္ကင္းသက္သာမႈ႔ မျဖစ္ခဲ့။

အစ္ကိုဘုန္းႀကီးသည္ ေက်းလက္ေတာ႐ိုးရာ လက္ဆင့္ကမ္းေဆးၿမီးတိုျဖစ္တဲ့ ဖလံေတာင္ေမြးဥကို စာေရးသူရဲ့ အစ္ကိုလတ္ျဖစ္သူ ေမာင္ေက်ာ္ျမင့္ ကို တူးခိုင္းၿပီး ေဖၚျပအတိုင္း အေျခာက္လွမ္းအမႈန္႔ေထာင္းၿပီး ဆြမ္းစားၿပီးတိုင္း လက္ဖက္ စား ဇြန္းေလးနဲ႔ မွန္မွန္ေသာက္လိုက္တာ လံုးဝေပ်ာက္ကင္း သြားပါေရာ့လား။ အံ့ဩစရာ။ အနာနဲ႔ေဆးတည့္ေအာင္းေပး ေပ်ာက္ေရးမခက္ပါလို႔ ဆိုရမွာပါ။ ၿမိဳ႔ႀကီးျပႀကီးေနသူမ်ားကေတာ့ ဖလန္ေတာင္ေမႊးနဲ႔ အလွမ္းေဝးကြာသမို႔ ရဲယို႐ြက္က ပိုၿပီးလြယ္ကူမယ္ ထင္ပါတယ္။

ယေန႔ေခတ္ လူအေတာ္မ်ားမွာ ဆီးခ်ိဳေသြးခ်ိဳ ျဖစ္ေနၾကတာကို သတိထားမိပါတယ္။ ေမးလိုက္ရင္ ေသြးခ်ိဳျဖစ္ေနလို႔ ဆီးခ်ိဳျဖစ္ေနလို႔ဆိုတဲ့ ၿငီးသံကိုဘဲ ၾကားေနရတယ္။ ဆီးခ်ိဳေသြးခ်ိဳေၾကာင့္ ေနာက္ဆက္တြက္ ႏွလံုးေရာဂါ၊ ေသြးတိုးေရာဂါ၊ ေက်ာက္ကပ္ေရာ ဂါနဲ႔ ေလျဖတ္ေရာဂါ မ်ား ျဖစ္ႏိုင္တဲ့အတြက္ ဆရာဝန္ႀကီး မ်ားက မေပါ့ၾကဖို႔ သတိေပးၾကတယ္၊ ျမန္မာ့႐ုပ္သံမွာလည္း အားကစား ေလ့က်င့္ခန္း လုပ္ဖို႔၊ အခ်ိဳနဲ႔ အဆီ အစိမ့္ေလ်ာ့စား ဖို႔ ပညာေပးဇာတ္လမ္းမ်ားနဲ႔ျပသ သတိေပး ေနတာကိုလည္း ၾကည့္ရပါတယ္။

ေက်ာင္းတိုက္ကဆြမ္းစားေက်ာင္းဘုန္းႀကီး ဦးကု႑လဆီခ်ိဳေသြးခ်ိဳ ေရာဂါျဖစ္လို႔ ပထမဆရာဝန္းႀကီးမ်ားနဲ႔ျပသတယ္။ ဒီေရာဂါ က ေဆးေသာက္ေန ဆဲနဲ႔ အခ်ိဳစတဲ့ အစားအေသာက္ ေ႐ွာင္ထားဆဲမွာသာ ေပ်ာက္ေနတာ၊အခ်ိဳနဲနဲျပန္စားမိရင္၊ ဒါမဟုတ္ ေဆးမေသာက္ ဘဲနဲ႔ျဖတ္လိုက္ရင္ ဆီးခ်ိဳေသြးခ်ိဳက တက္ၿမဲဘဲ၊ ေန႔စဥ္ စားေသာက္တဲ့ အစားအေသာက္ကိုကအခ်ိဳဓာတ္႐ွိေနတာ၊ ဆီးခ်ိဳေသြးခ်ိဳ ဆိုတာ လံုးဝေပ်ာက္ ကင္း သြားတယ္လို႔ မ႐ွိဘူး။ သတိေလးနဲ႔ ေနထိုင္ စားေသာက္မႈ႔ ၾကရမွာကို ဆရာဝန္ႀကီးမ်ားက အသိေပးၾကပါတယ္။

ခုရက္ပိုင္း ဆြမ္းစားေက်ာင္းဘုန္းႀကီးနဲ႔ဆြမ္းစားၾကြေတာ့ အခ်ိဳေတြ စားေနတာကို ေတြ႔ေတာ့ “ခင္ဗ်ား ဘာလို႔ အခ်ိဳေတြ စားေနတာလဲ၊ ဆီးခ်ိဳ တက္ေန ဦးမယ္ေနာ္” လို႔ ေျပာေတာ့ ..

“ရတယ္၊အိုေကပါတယ္” ေျပာၿပီး ေန႔စဥ္ဖိန္းကထုတ္တဲ့ဆီးခ်ိဳေသြးခ်ိဳ က်ေဆးေသာက္ေၾကာင္းနဲ႔ တကယ္လို႔ ႏွစ္ရာေက်ာ္ ဆီးခ်ိဳေသြးခ်ိဳ တက္ရင္ေတာ့ ဥသွ်စ္႐ြက္ကို သံုးခြက္တစ္ခြက္ က်ိဳေသာက္လိုက္ရင္ ခ်က္ခ်င္းက်ေၾကာင္းကို ေျပာျပတယ္။ ဥသွ်စ္႐ြက္႐ွိလို႔ကေတာ့ “သားသား စားခ်င္တာ စားလို႔ရၿပီ”လို႔ ဦးမိုးဒီေျပာသလိုမ်ိဳး ေျပာရမယ့္သေဘာပါ။

“မမ တစ္ညလံုးဆီးသြားေနလို႔ ညတုန္းက သူတို႔မအိပ္ၾကရေၾကာင္း” တစ္ေန႔မွာ နီနီက ျပည္ၿမိဳ႔လာရင္း ရန္ကုန္ကို ဖုန္းဆက္ပါတယ္။

“ဒါဆို ညီးအမ ဆီးခ်ိဳ စၿပီထင္တယ္၊ဆရာဝန္နဲ႔ဆီးစစ္ေပါ့၊အခ်ိဳ႔ေလ်ာ့စား” လို႔ ေျပာလိုက္ရတယ္။

ဆီးစစ္ၾကည့္ေတာ့ အမွန္ ဆီးခ်ိဳ ျဖစ္ေနတာကို ေတြ႔ရသတဲ့၊ အသက္(၄၀) ေက်ာ္ၿပီဆိုေတာ့ ဆီးခ်ိဳေသြးတိုး တစ္မ်ိဳး မ်ိဳးေတာ့ ျဖစ္တတ္တာမို႔ စာေရးသူက မွန္းေျပာလိုက္တာ မွန္ေနတယ္။

ရန္ကုန္လာၿပီး ေ႐ႊဂံုတိုင္ ေဆး႐ံုမွာ ဆီးနဲ႔ေက်ာက္ကပ္ဆရာဝန္ႀကီး တစ္ဦးနဲ႔ျပတယ္။(၁၇၀)ေသြးခ်ိဳ႐ွိေၾကာင္းနဲ႔ လိုအပ္တဲ့ ေသာက္ေဆးမ်ားကို ဆရာဝန္ႀကီး ညႊန္ၾကားအတိုင္း ေသာက္လိုက္ေတာ့ ေသြးခ်ိဳဆီးခ်ိဳ က်သြားတယ္။ ဒီျခားထဲဆရာေစာငုဝါရဲ့ ပ်ားၿမီး႐ြက္ ၊ ေဆးခါးႀကီး မႈန္႔၊ ေနာက္ျမန္မာတိုင္းရင္းေဆး ဆီးခ်ိဳ ေသြးခ်ိဳက်ေဆး ေတြေသာက္ေနတာ အဆင္ကို ေျပလို႔ေပါ့။ ေသြးခ်ိဳဆီးခ်ိဳ က ေခါင္ေထာင္ မလာေတာ့ လူ႔သဘာဝအရ ေရာဂါကို အေလးမထားဘဲ ကဆုန္လက ႐ြာတရားစခန္းပြဲမွာ စိန္တစ္လံုးသရက္ လိႈင္ခ်ိန္ သရက္သီးေတြ လည္းစား၊ အျခား အခ်ိဳေတြ လည္း စားမိဟန္တူရဲ့ ေသြးခ်ိဳတက္လိုက္တာမွ (၃၈၀) ေရာက္ေရာဘဲ။ ရန္ကုန္လာၿပီး ဆရာဝန္ႀကီးဦးတင္ေဆြ လတ္နဲ႔ ျပယူရတယ္။

ေ႐ႊေတာင္ကေန ရန္ကုန္ကို တစ္လအၾကာမွာ ျပန္ျပရတယ္၊ၿပီးခဲ့အေခါက္က ဆရာဝန္ႀကီး ဦးတင္ေဆြလတ္က တ႐ုပ္ျပည္သြား ေနလို႔ မျပရဘဲ ႐ြာျပန္ရတယ္။ဒီမွာ ေသြးခ်ိဳက(၂၈၀) ျပန္တက္လို႔ ဥသွ်စ္႐ြက္ သံုးခြက္တစ္ခြက္ က်ိဳေသာက္ၾကည္ ပါလားလို႔ ဖုန္းဆက္ေျပာလိုက္မိတယ္။

ေသြးခ်ိဳက်ခ်င္ေဇာနဲ႔ သံုးရင္ဆက္တိုက္ ေသာက္လိုက္တာ ေသြးခ်ိဳကလည္း (၂၅)ထိ က်႐ံုမွ်မက ေသြးေပါင္ပါ က်သြားလို႔ ႐ြာက ေဆးမႈးနဲ႔ တိုင္ပင္ၿပီး အားေဆး ေသာက္၊ႏြားနို႔ေသာက္နဲ႔ အား ျပန္ျဖည့္ယူလိုက္ရသတဲ့။

ဥသွ်စ္႐ြက္ ေလးငါးဆယ္႐ြက္ေလာက္ကို လဘက္ရည္ပုဂံလံုး သံုးလံုးစာ ေရထည့္ၿပီးက်ိဳ၊တစ္လံုးစာ က်န္တဲ့အခ်ိန္ မွာ ေသာက္ရပါမယ္ ။ အလြန္ေသြးခ်ိဳက် ျမန္တဲ့အတြက္ ေသြးခ်ိဳ(၂၀ဝ)ေက်ာ္သူမ်ား အတြက္ အလြန္သင့္ေတာ္ပါ တယ္။ ေဘးထြက္ ဆိုးက်ိဳး ကေတာ့ မ႐ွိႏိုင္ဘူး ထင္ပါတယ္။ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ ဥသွ်စ္႐ြက္ ဆိုတာ တို႔စားလို႔ေတာင္ရေနတဲ့ အ႐ြက္မို႔ပါ။အလြယ္ ရႏိုင္တဲ့အ႐ြက္မို႔ ေသြးခ်ိဳ ဆီးခ်ိဳသမားတို႔ ယံုၾကည္ စြာ စမ္းၿပီး မွီဝဲသင့္ပါတယ္။ဆြမ္းေက်ာင္းဘုန္းႀကီးကေတာ့ တစ္ပါတ္မွာ တစ္ႀကိမ္က်ိဳေသာက္ေနတာ အိုေကတယ္လို႔ ေျပာပါတယ္။

ျမန္မာလူမ်ိဳးေတြဟာ ရာသီစာကို ခံုမင္ၾကလို႔ထင္ရဲ့ ရာသီေရာဂါလို႔ဆိုတဲ တုတ္ေကြးေရာဂါဟာ မိုးတြင္းဆို ၿမိဳ႔႐ြာ ႐ြာအႏွံ႔ ကေလးေရာလူႀကီး ပါ ႏွစ္စဥ္ ျဖစ္ေလ့ျဖစ္ထ႐ွိပါတယ္။ဒီႏွစ္ ဝါဆိုလကုန္ပိုင္းမွာ စာေရးသူ ဖ်ားပါတယ္။ေက်ာင္းမွာ ႐ြာက သင္တန္းလာတက္တဲ့ ဓာတ္ခြဲခန္း မႈး႐ွိေတာ့ ေဆးထိုးေဆးေသာက္ေပမယ့္ မနက္အဖ်ားတက္၊ေဆးထိုး ေခြ်းထြက္ အဖ်ားက်၊ေန႔လည္ အဖ်ားတက္၊ေရဘတ္တိုက္ အဖ်ာက်၊ည အဖ်ား တက္ ေရဘတ္တိုက္ အဖ်ားက်နဲ႔ မေပ်ာက္ႏိုင္ဘဲ ျဖစ္ေနတယ္။

႐ြာက မိုးမိုးလည္း ေက်ာင္းေရာက္ေနလို႔ ႐ြာမွာဆို ဖ်ားလို႔ကေတာ့ တုတ္ေကြးဘဲျဖစ္ျဖစ္၊ငွက္ဖ်ားဘဲျဖစ္ျဖစ္ ၾကက္ဟင္း ခါး႐ြက္ကို လဘက္ရည္ပုဂံ တစ္ဝက္ေလာက္ရေအာင္ အရည္ညစ္ၿပီး အရက္ျဖဴ လဖက္စားဇြန္း ႏွစ္ဇြန္းထည့္ကာ စပ္ေသာက္ ရင္ အဖ်ားက်ေၾကာင္းကို ေျပာျပပါတယ္။

စာေရးသူက ယံုၾကည္မႈ႔မ႐ွိလို႔ ႐ြာမွာဆို ႏြမ္းပါးသူမ်ားဟာ ဒီေဆးကိုဘဲ ဖ်ားၾကရင္ ေသာက္ေလ့႐ွိေၾကာင္း ေျပာ လြန္းမက ေျပာလို႔ တပည့္တစ္ပါး ကို ေက်ာင္းထဲက ၾကက္ဟင္းခါး႐ြက္ခူးေစကာ၊ကပၸိယ ကိုျမင့္လြင္ကို အရက္ျဖဴႏွစ္ဇြန္း ႐ွာခိုင္းၿပီး မိုးမိုးကိုယ္တိုင္ ညစ္ၿပီး တိုက္ေပးပါ တယ္ ။ေန႔လည္ခ်ိန္ ေသာက္လိုက္တာ တစ္ညေနလံုး၊တစ္ညလံုး ေခြ်းေတြထြက္ လိုက္တာ သုတ္လို႔ကို မႏိုင္ဘူး၊အဲဒီေန႔ကစလို႔ လံုးဝအဖ်ား မတက္ေတာ့ ဘဲ ေပ်ာက္ကင္းသြားပါတယ္။ကိုယ္ေတြ႔မို႔ ဖ်ားရဲရင္ဖ်ား ၾကည့္ ၾကက္ဟင္းခါး႐ြက္နဲ႔အရက္ျဖဴႏွစ္ဇြန္း႐ွိလို႔ကေတာ့ ပြဲသိမ္းဘဲေပါ့။

အမ်ိဳးသမီးမ်ားအဖို႔ ရင္သားမွာ အျဖစ္မ်ားတာကေတာ့ အက်ိတ္ပါဘဲ၊ တစ္ကမၻာလံုး႐ွိ အမ်ိဳးသမီးတိုင္း အျဖစ္မ်ား တဲ့ေရာဂါလို႔ ဆိုၾကပါတယ္။

နိကာယ္သာသနာထြန္းကားေရးအသင္းက အတြင္းေရမႈး ဦးစိုးဝင္းရဲ့ ဇနီးမွာ ရင္သားအက်ိတ္ျဖစ္ေနတာကို စည္းေဝးပြဲမွာ ေျပာျပလို႔ အမႈေဆာင္ ဦးျမင့္လြင္ (ဆရာဖိုးေက်ာ့)က ပဥၥနိကာယ္ေက်ာင္းတိုက္ထဲက အပင္အခ်ိဳ႔မွာ တြယ္ကပ္ေပါက္ ေနတဲ့ ဂဠဳန္လက္သဲ(ဘီးလူလက္ပတ္-ရခိုင္အေခၚ) အပင္ရဲ့ဥကို ခြါယူေစၿပီး ေသြးလိမ္းခိုင္းလိုက္တာ ရင္သားအက်ိတ္ ေပ်ာက္ကင္းသြားေၾကာင္း ဦးစိုးဝင္း ျပန္ေျပာျပ လို႔ မွတ္သားရပါတယ္။

ခ်ဳပ္လိုက္ရင္ေတာ့ ေဆးၿမီးတိုဆိုတာ အလြယ္ရျခင္း၊ ကိုယ္ေတြ႔ ေရာဂါေပ်ာက္ကင္းျခင္း၊ ေငြကုန္ေၾကးက်မမ်ား ျခင္း၊ေဘးထြက္ဆိုးက်ိဳးမ႐ွိျခင္းစတဲ့ ဂုဏ္ေတြနဲ႔ျပည့္စံုေနပါတယ္။ဒါေၾကာင့္ လက္ေတြေပ်ာက္ကင္းတဲ့ေဆးၿမီးတိုမ်ားကို ေဖါက္ သယ္ခ်ေပးၾကပါ၊ ကုသိုလ္အလြန္ရပါတယ္ လို႔ ေျပာၾကား ရင္း-



ေမတၱာမ်ားျဖင့္

ေမတၱာဥယ်ာဥ္


2011-ခု၊ စက္တင္ဘာလ(၇)ရက္၊ ဗုဒၶဟူးေန႔။

0 comments:

လာလည္ၾကသူမ်ား

ဤဘေလာ့ဂ္၏ ရည္ရြယ္ခ်က္

ယခုအခါ ကမၻာတလႊားတြင္ရွိေနၾကေသာ ဓမၼဘေလာ့ဂ္ဂါမ်ားသည္ ေန ့စဥ္ႏွင့္ အမွ် အင္တာနက္ စာမ်က္ႏွာမ်ား ေပၚတြင္ ဓမၼႏွင့္သက္ဆိုင္ေသာ အေၾကာင္းအရာ အမ်ိဳးမ်ိဳးကို ပို ့စ္မ်ားေရးတင္လ်က္ ရွိေနၾကပါသည္။

ဘေလာ့ဂ္ဂါမ်ားမွ မိမိတို ့၏ကိုယ္ပိုင္ စာမ်က္ႏွာမ်ားမွတဆင့္ ေရးတင္ေနၾကသျဖင့္ ဖတ္ရႈေလ့လာသူမ်ားအတြက္ ေနရာမ်ားစြာသို ့ သြားေရာက္ ဖတ္ရႈေနၾကရပါသည္။

ထို ့ေၾကာင့္ စာဖတ္သူမ်ား အခ်ိန္ကုန္သက္သာေစရန္ႏွင့္ မိမိတို ့ ဖတ္ရႈလိုရာကို လြယ္လင့္တကူ ရွာေဖြနိဳင္ရန္ ေန ့စဥ္ေရးသား ေနၾကေသာ အေၾကာင္းအရာမ်ားကို တေနရာတည္းတြင္ စုစည္းေပးလိုေသာ ရည္ရြယ္ခ်က္ျဖင့္ ဤဘေလာ့ဂ္ကို စီစဥ္လိုက္ျခင္းျဖစ္ပါသည္။

ေျပာခ်င္တာမ်ားရွိရင္ ေရးေပးထားခဲ့ပါ

ျမန္မာျပကၡဒိန္

ျမန္မာျပကၡဒိန္
www.burmeseclassic.com မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။

  © Blogger templates The Professional Template by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP