* သဗၺဒါနံ ဓမၼဒါနံ ဇိနာတိ၊ * သဗၺရသံ ဓမၼရေသာ ဇိနာတိ။

* သဗၺဒါနံ ဓမၼဒါနံ ဇိနာတိ၊     * သဗၺရသံ ဓမၼရေသာ ဇိနာတိ။

နမတၳဳ ဗုဒၶါနံ နမတၳဳ ေဗာဓိယာ။ နေမာ ဝိမုတၱာနံ၊ နေမာ ဝိမုတၱိယာ။

ဘုရားရွင္တို ့အား ရွိခိုးပါ၏။
ဘုရားရွင္တို ့၏ မဂ္ဥာဏ္ ဖိုလ္ဥာဏ္အား ရွိခိုးပါ၏။
ကိေလသာတို ့မွ လြတ္ေျမာက္ေတာ္မူၾကေသာ ဘုရားရွင္တို ့အား ရွိခိုးပါ၏။
ထိုဘုရားရွင္တို ့၏ ဝိမုတၱိငါးပါးအား ရွိခိုးပါ၏။

ကရုဏာလက္မ်ား ကမ္းလင့္ေပးပါ...

ကရုဏာလက္မ်ား ကမ္းလင့္ေပးပါ...
စား၀တ္ေနေရးအဆင္ေျပေစရန္ ဆန္အိတ္လွဴျခင္း ႏွင့္ အျခားလိုအပ္သည္မ်ား လွဴဒါန္းျခင္းတို႔ျဖင့္ လစဥ္ ေထာက္ပံ့သြားမည္ျဖစ္ပါသည္။ သီလရွင္ႏွင့္ ေက်ာင္းသားမ်ား ေအာင္ျမင္စြာ ပညာသင္ၾကားႏိုင္ေရး အတြက္ အနီးကပ္စာျပေပးမည့္ ဆရာမ (၆) ဦးအား တစ္လလွ်င္ (၅) ေသာင္းက်ပ္ျဖင့္ ငွါးရမ္းေပးရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။ ပညာေရးအလွဴအား ေစတနာရွင္မ်ားမွလည္း ပါ၀င္ လွဴဒါန္းႏိုင္ပါသည္။ ေကာက္ခံရရွိေသာ အလွဴေငြမ်ားအား ဘဏ္စာအုပ္ထားရွိ၍ ေငြစာရင္းရွင္းတမ္းအား လစဥ္ေဖာ္ျပသြားမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ေက်ာင္းသား/ေက်ာင္းသူမ်ား၏ မွတ္တမ္းမ်ားအား အလွဴရွင္မ်ားထံသို႔လည္း ေပးပို႔သြားပါမည္။

ပညာေရးအလွဴေတာ္ ႏႈိးေဆာ္ခ်က္


ရန္ကုန္ျမိဳ႕ အေသာကာရာမ သီလရွင္စာသင္တုိက္မွ နဝမတန္း ေျဖဆုိမည့္ သီလရွင္ ဆရာေလးမ်ားအတြက္ ဆရာ၊ ဆရာမမ်ား လစဥ္ ထားေပးႏုိင္ရန္ ပညာေရးအလွဴရွင္မ်ား လုိအပ္ေနပါသည္။ ေရႊေစတီ ဘုန္းေတာ္ၾကီးသင္ပညာေရးေက်ာင္းတြင္လည္း ဆင္းရဲႏြမ္းပါးသည့္ ၉ တန္းႏွင့္ ၁၀ တန္း ေက်ာင္းသားမ်ား ေက်ာင္းအိပ္ေက်ာင္းစား ေနထုိင္ပညာဆည္းပူးႏုိင္ေရးအတြက္ ကူညီေထာက္ပံ့မည့္ ကုသုိလ္ရွင္မ်ား လုိအပ္လ်က္ ရွိပါသည္။ ေစတနာရွင္ အလွဴရွင္မ်ား အေနျဖင့္ ေထရဝါဒ ဗုဒၶဘာသာ လူငယ္မ်ားအသင္း http://www.mmtheravada.org ဖုန္း
09-73062811, 09-5505176 သုိ႔ ဆက္သြယ္လွဴဒါန္းၾကေစလုိပါသည္။

သီလရွင္ ဆရာေလးမ်ားႏွင့္ ကေလးမ်ား ဇြန္လအမီ ေက်ာင္းတက္ႏုိင္ေရးအတြက္ ကာလဒါန ကုသုိလ္အျဖစ္ သဒၶါတတ္အား နည္းမ်ားမဆုိ လွဴဒါန္းကူညီၾကပါရန္ ႏႈိးေဆာ္အပ္ပါသည္။

၀ိမုတၱိရသ အဖြဲ႔သားမ်ား

------------------------
ေနာက္ဆက္တြဲသတင္း.....

ပညာေရးအလွဴေတာ္လႉဒါန္းမည့္အစီအစဥ္

ေထရ၀ါဒဗုဒဘာသာ လူငယ္မ်ား အသင္းမွ ဦးစီး၍ (၂၀၁၁) ခုႏွစ္တြင္ န၀မတန္းသို႔ တက္ေရာက္မည့္ ေက်ာင္းသား (၂၅) ေယာက္ႏွင့္ ေက်ာင္းသူ (၂၅) ေယာက္အား ပညာေရးေထာက္ပံ့မႈျပဳလုပ္ေပးႏိုင္ရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။

ျပဳလုပ္မည့္အစီအစဥ္

ေက်ာင္းသားမ်ားအား ေရႊေစတီဘုန္းႀကီးေက်ာင္း (ဆရာေတာ္ ဦးေတဇႏၵိ၊ ခ/(၃) ရက္ကြက္၊ ေရႊေစတီေက်ာင္း၊ မဂၤလာဒုံၿမိဳ႕နယ္) တြင္ထားရွိမည္ျဖစ္ၿပီး ေက်ာင္းသားမ်ားသည္ မိမိတို႔ ဆႏၵအေလ်ာက္ ကိုရင္၀တ္လိုကလည္း ၀တ္ႏိုင္ပါသည္။ ေက်ာင္းသူမ်ားအား အေသာကာရာမ သီလရွင္စာသင္တိုက္ (ဆရာေလးေဒၚသုနႏၵာ (ဖုန္း-၀၉-၈၆၂၈၈၁၁)၊ ၀ါယာလက္ေစ်းမွတ္တိုင္၊ ေရႊႏွင္းဆီရပ္ကြက္၊ မဂၤလာဒံုၿမိဳ႕နယ္) တြင္ထားရွိပါမည္။ အေသာကာရာမေက်ာင္းမွ သီလရွင္မ်ားသာလက္ခံသည္ျဖစ္၍ ေက်ာင္းသူမ်ားမွာ သီလရွင္၀တ္ရပါမည္။ သီလရွင္မ်ားတက္ေရာက္ရမည့္ အ.ထ.က ေက်ာင္းမွာ အေသာကာရာမ ေက်ာင္းမွလက္ရွိ သီလရွင္မ်ား တက္ေရာက္ေနေသာ ေက်ာင္းျဖစ္၍ ပညာသင္ၾကားမႈတြက္ အခက္အခဲ မရွိႏိုင္ပါ။ စာသင္သူမ်ား စား၀တ္ေနေရးအဆင္ေျပေစရန္ ဆန္အိတ္လွဴျခင္း ႏွင့္ အျခားလိုအပ္သည္မ်ား လွဴဒါန္းျခင္းတို႔ျဖင့္ လစဥ္ ေထာက္ပံ့သြားမည္ျဖစ္ပါသည္။ သီလရွင္ႏွင့္ ေက်ာင္းသားမ်ား ေအာင္ျမင္စြာ ပညာသင္ၾကားႏိုင္ေရး အတြက္ အနီးကပ္စာျပေပးမည့္ ဆရာမ (၆) ဦးအား တစ္လလွ်င္ (၅) ေသာင္းက်ပ္ျဖင့္ ငွါးရမ္းေပးရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။ ပညာေရးအလွဴအား ေစတနာရွင္မ်ားမွလည္း ပါ၀င္ လွဴဒါန္းႏိုင္ပါသည္။ ေကာက္ခံရရွိေသာ အလွဴေငြမ်ားအား ဘဏ္စာအုပ္ထားရွိ၍ ေငြစာရင္းရွင္းတမ္းအား လစဥ္ေဖာ္ျပသြားမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ေက်ာင္းသား/ေက်ာင္းသူမ်ား၏ မွတ္တမ္းမ်ားအား အလွဴရွင္မ်ားထံသို႔လည္း ေပးပို႔သြားပါမည္။ အေသးစိတ္ေဆာင္ရြက္မည့္ အခ်က္အလက္မ်ားအားလည္း ဆက္လက္ေဖာ္ျပသြားပါမည္။

ေလ်ာက္ထားမည့္ သူမ်ား ျပည့္စုံရမည့္အခ်က္မ်ားမွာ

(က) ေက်ာင္းသူမ်ားမွာ သီလရွင္၀တ္ႏိုင္ရပါမည္။

(ခ ) မိဘမ်ားမွ ေနထိုင္ရန္ခြင့္ ျပဳသူျဖစ္ရပါမည္။

(ဂ ) စာသင္သားမ်ားေနထိုင္မည့္ ေက်ာင္းတြင္း စည္းကမ္းမ်ားကို တိက်စြာလိုက္နာရပါမည္။

(ဃ) ေက်ာင္းထားရန္ အမွန္တကယ္အခက္အခဲ ရွိေနသူျဖစ္ရပါမည္။

အထက္ပါအခ်က္အလက္မ်ားႏွင့္ ျပည့္စုံသူမ်ားသည္ ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာလွဴငယ္မ်ား အသင္းသို႔ ဆက္သြယ္ေမးျမန္းႏိုင္ပါသည္။ (http://mmtheravada.org)

ဆက္သြယ္ရန္လိပ္စာ

ကိုထြန္းထြန္းလိႈင္

ဖုန္း ၀၉-၇၃၀၆၂၈၁၁

htunhtunhlaing82@gmail.com

winthu.tbyo@gmail.com

thantzin83@gmail.com

Saturday, September 3, 2011

စြန္႔ျခင္းနွင့္ ေႏွာင္ဖြဲ႔ျခင္း

[B]စြန္႔ျခင္းနွင့္ [/B][B]ေႏွာင္ဖြဲ႔ျခင္း[/B][B] [/B]

[B]ရေဝႏြယ္(အင္းမ)[/B]

[B]------------[/B]

တစ္ခါတုန္းကဗာရာဏသီျပည္မွာ ဘုရင္တစ္ပါးဟာ တရားအားထုတ္ရင္း ပထမစ်ာန္ကုိ ရထားပါတယ္။



တစ္ေန႔ေတာ့သူဟာ “ရဟန္းတရားက ျမတ္သလား၊ မင္းအျဖစ္ကပဲ ျမတ္သလား”လုိ႔ ဆင္ျခင္ မိပါတယ္။ ေသခ်ာဆင္ျခင္ေတာ့ “မင္းအျဖစ္ထက္ ရဟန္းတရားကျမတ္တယ္”ဆုိတာသိရပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္ တိုင္းျပည္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးကုိ အမတ္ေတြနဲ႔လႊဲထားျပီး တရားကုိပဲ အားထုတ္ေနပါတယ္။ အမတ္ေတြကုိလည္း တရားနဲ႔အညီစီရင္ဖုိ႔ တခါတည္းမိန္႔မွာထားပါတယ္။



ဒါေပမယ့္ အမတ္ေတြက လာဘ္ေပးလာဘ္ယူမွဳေတြလုပ္ျပီး တရားစီရင္ေနၾကပါတယ္။ အမႈျဖစ္ရင္ လာဘ္ေပးတဲ့သူကပဲ အႏုိင္ရေလ့ရွိပါတယ္။



အမႈတစ္ခုမွာေတာ့ ဘုရင္နဲ႔အလြန္ရင္းနွီးတဲ့သူတစ္ေယာက္ မွန္ပါလ်က္နဲ႕တရားရႈံးသြားပါတယ္။ အဲဒီတရားရႈံးသြားတဲ႔ဘုရင့္မိတ္ေဆြက ဘုရင့္ဆီပြဲေတာ္အုပ္လာဆက္ကပ္ပါတယ္။ ဆက္ကပ္ျပီးအမတ္ေတြတရားစီရင္တာ ေငြေပးႏုိင္တဲ့သူကုိအႏုိင္ေပးေနတဲ့အေၾကာင္း ေလွ်ာက္ျပလုိက္ ပါတယ္။



ေနာက္တစ္ေန႔က်ေတာ့ ဘုရင္လည္း အမတ္ေတြတရားစီရင္တဲ့ေနရာကို သြားၾကည့္ပါတယ္။ ဘုရင္ကုိျမင္လုိက္တာနဲ႔ ျပည္သူျပည္သားေတြ က ေငြေပးတဲ့သူကုိ အႏုိင္ေပးျပီး အမႈေတြကုိ မတရား သျဖင့္စီရင္ေနတဲ့ အေၾကာင္းကုိ ဝုိင္းတုိင္ၾကပါေတာ့တယ္။



ဘုရင္လည္း တရားစီရင္တဲ့ေနရာကေန ျပန္လာျပီး ျပာသာဒ္ထက္မွာ တရားရႈဖုိ႔ ထုိင္လုိက္ ပါတယ္္။ ထုိင္လုိက္တာနဲ႔ ျပည္သူေတြရဲ့ မေက်နပ္တဲ့ အသံေတြက က်ယ္က်ယ္ေလာင္ေလာင္နဲ႔ ေပၚလာျပန္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ တရားကုိဆက္ရႈမွတ္လုိ႔ မရေတာ့ပါဘူး။



ဒီေတာ့ ဘုရင္လုပ္သူက သံေဝဂေတာ္ေတာ္ျဖစ္သြားပါတယ္။ ေနာက္ သံေဝဂနဲ႔အတူ “ငါဘုရင္လုပ္ေနလုိ႔ ဘာအက်ိဳးမွမရွိဘူး။ ရဟန္းတရား ကပဲျမတ္တယ္"လုိ႔ ေသခ်ာသေဘာေပါက္ျပီး မင္းအျဖစ္ကုိ စြန္႔ပစ္လုိက္ပါတယ္။ ဆက္လက္ျပီး ဝိပႆနာရႈမွတ္လုိက္တာ ပေစၥကဗုဒၶါ ျဖစ္သြား ပါေတာ့တယ္။

(သုတၱနိပါတ္အ႒ကထာ၊ ခဂၢဝိသာဏသုတ္)



မင္းနဲ႔ စာဖတ္သူ ၊ စာဖတ္သူနဲ႔မင္း။ မင္းနဲ႔ စာေရးသူ၊ စာေရးသူနဲ႔မင္း တရားသေဘာအရ ဆုိရင္ ဘာမွမဆုိင္ပါဘူး။ ကုိယ့္တရားနဲ႔ကုိယ္ပါ။ သူ႔တရားနဲ႔သူပါပဲ။ ေကာင္းတဲ့တရားကုိ အားထုတ္ရင္ ေကာင္းတဲ့တရားကုိ ခံစားရမွာပါ။ မေကာင္းတဲ့တရားကုိ အားထုတ္ရင္ မေကာင္းတဲ့တရားကုိ ခံစားရမွာပါ။ ကုိယ္စြန္႔မွ ကုိယ္ရမွာပါ။



ဒါေပမယ့္ ဘဝမွာတစ္ခါတေလ စြန္႔ဖုိ႔ခက္ေနတာေလးေတြ ရွိေနတတ္ပါတယ္။ မိသားစု သံေယာဇဥ္၊ တစ္သက္လုံးရွာခဲ့ရတဲ့အရာေတြ ေတြးမိျပန္ရင္ ခက္သြားတတ္ပါတယ္။



တရားနဲ႔ယွဥ္လာရင္ေတာ့ စြန္႔သင့္တဲ့အခ်ိန္မွာ စြန္႔သင့္တဲ့အရာေတြကုိ စြန္႔ပစ္ရမွာပါပဲ။ အဲဒီအခါမ်ိဳးမွာေတာ့ စြန္႔ဖုိ႔ခက္ေနရင္ "ေၾသာ္… ဘုရင္ျဖစ္သူေတာင္ တရားနဲ႔ယွဥ္လာရင္ မင္းအျဖစ္ ကုိေတာင္စြန္႔ေသးတာပဲ၊ ငါစြန္႔ရမယ့္အရာက ဘာမွမဟုတ္ပါဘူးေလ"လုိ႔ ႏႈိင္းယွဥ္ျပီး အားယူလုိ႔ ရပါတယ္။ တရားနဲ႔ ယွဥ္လာရင္ေတာ့ စြန္႔ရမွာပါပဲ။



တရားစခန္းဝင္ဖုိ႔ေတာင္ မိသားစုသံေယာဇဥ္ေၾကာင့္ အိမ္ကုိတစ္ပတ္ဆယ္ရက္စြန္႔ဖုိ႔ ခက္ေန တတ္ပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ "ငါမရွိရင္ ျဖစ္ပါ့မလား"ဆုိတဲ့ အေတြးေၾကာင့္ပါ။

အပဒါန္အ႒ကထာမွာ အက်ိဳးယုတ္ေစတဲ့ ေႏွာင္ဖြဲ႔ျခင္းႏွစ္မ်ိဳးကုိ ျပထားပါတယ္။



၁။ " သူဟာ ငါ့ရဲ့ အားကုိးရာပဲ၊ သူမရွိရင္ ငါ့မွာ အားကုိးရာမရွိဘူး။ သူရွိမွျဖစ္မယ္"ဆုိျပီး ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ နိမ့္ရာကထားျပီး ေႏွာင္ဖြဲ႔ထားျခင္းတစ္မ်ိဳး။

၂။ "သူတုိ႔ဟာ ငါနဲ႔ကင္းျပီး ေနလုိ႔မရဘူး။ ငါဟာ သူတုိ႔ရဲ့ အားကုိးရာပဲ"ဆုိျပီး ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ ျမင့္ရာကထားျပီး ေႏွာင္ဖြဲ႔ျခင္းတစ္မ်ိဳး။

ဒီေႏွာင္ဖြဲ႔ျခင္းႏွစ္မ်ိဳးဟာ အက်ိုးယုတ္ေစတဲ့ေႏွာင္ဖြဲ႔ျခင္းေတြပဲလုိ႔ဆုိပါတယ္။ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ နွိမ့္ရာကပဲထားထား၊ ျမင့္ရာကပဲထားထား ေႏွာင္ဖြဲ႔ျခင္း နွစ္မ်ိဳးလုံးကေတာ့ မေကာင္းတာအမွန္ပါပဲ။



ေနွာင္ဖြဲ႔ျခင္းႏွစ္မ်ိဳးမွာ ကုိယ္ကဘယ္ထဲမွာပါေနသလဲဆုိတာ ျပန္စိစစ္ၾကည့္ရမွာပါ။ နိမ့္ရာကပဲ ပါေနသလား၊ ျမင့္ရာကပဲ ပါေနသလား၊ ဘယ္ထဲမွာပဲပါပါ ႏွစ္မ်ိဳးလုံးကေတာ့ တစ္ခုမွ မေကာင္းပါဘူး။ ဒီေႏွာင္ဖြဲ႔ျခင္းေတြေၾကာင့္ပဲ တစ္ပတ္ ဆယ္ရက္ေတာင္ တရားစခန္းဝင္ဖုိ႔ ခက္ေနေတာ့တာပါ။

တကယ္ေသခ်ာစဥ္းစားရင္ ကုိယ္ေသသြားရင္ေတာင္ သူဟာနဲ႔သူ ျဖစ္ေနမွာပဲ။ ေသလည္း ေသရဦးမွာပါ။



ေနာက္တစ္ခုက လူတစ္ဦးတစ္ေယာက္ကုိ ရုိးရုိးအားမကုိးဘဲ ေႏွာင္ဖြဲ႔ျပီးအားကုိးတာပါ။ အားကုိးတာကေတာ့ အားကုိးရမွာပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ ေႏွာင္ဖြဲ႔မႈ မပါဖုိ႔ပါ။



တကယ္ေတာ့ အားကုိးျပီး တရားရေအာင္အားထုတ္ရမွာပါ။ ဒါမွလည္း အားကုိးရတာတန္တာပါ။ အားကုိးခံရသူလည္း တန္တာပါ။ ေႏွာင္ဖြဲ႔မႈ ပါေနရင္ ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္ အက်ိဳးမရွိပါဘူး။ သူလည္းတရားနဲ႔ေဝး၊ ကုိယ္လည္း တရားနဲ႔ေဝးရတဲ့ဘဝပါ။ ကုိယ့္ဝန္းက်င္မွာ တရားေတြ ရွိေနပါလ်က္ နဲ႔ တရားေတြနဲ႔ ေဝးေနရတာေတာ့ အဓိပၸါယ္မရွိလွပါဘူး။ ကုိယ့္ဝန္းက်င္မွာ တရားေတြမရွိလုိ႔ တရားနဲ႔ ေဝးရတာဆုိ တစ္မ်ိဳးပါ။



တခ်ိဳ႔က်ေတာ့ တရားအတြက္ဆုိျပီး စြန္႔ခ်ပစ္လုိက္ၾကပါတယ္။ တကယ္တမ္း တရားနယ္ပယ္ထဲ ေရာက္သြားေရာ အဆင္မေျပျဖစ္ျပီး မူရင္းဌာေန ကုိပဲ ျပန္ေရာက္လာသူေတြလည္းရွိပါတယ္။ ဒါက အတိတ္တိတ္ျဖည့္ခဲ့တဲ့ ပါရမီေတြနဲ႔လည္းဆုိင္ပါတယ္။ တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ ပါရမီျခင္း မတူပါဘူး။ ပါရမီရွင္ေတြလုိယတိျပတ္မစြန္႔ႏိုင္ေပမယ့္ နည္းနည္းျခင္းေတာ့ စြန္႔သြားရမွာပါ။



တရားနဲ႔ယွဥ္ရင္ စြန္႔ရမယ္ဆုိေပမယ့္ ကေလးေမြးျပီးျပီးျခင္း ကေလးကုိစြန္႔ထားခဲ့ျပီ သီလရွင္ ဝတ္သြားတာမ်ိဳးက်ေတာ့လည္း အဆင္မေျပ လွပါဘူး။ ႏုိ္႔တုိက္ဖုိ႔တာဝန္က ရွိပါေသးတယ္။ စြန္႔တယ္ဆုိတာ ေႏွာင္ဖြဲ႔ျခင္းေတြကုိ စြန္႔ရမွာပါ။ ရာထူးဌာနႏၱရ ေငြေၾကးဥစၥာ ဇနီးခင္ပြန္း သားသမီး စသည္ေတြ အေပၚမွာ ေႏွာင္ဖြဲ႔ထားတဲ့ ေႏွာင္ဖြဲ႔မႈေတြပါ။



ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ေယာဆရာေတာ္ဘုရား အျမဲေဟာတာရွိပါတယ္။ ကေလးငုိတာလည္း တရားပါပဲ၊ ကေလးထိန္းတာလည္းတရားပါပဲတဲ့။ ကုိယ္ကေမတၱာဓာတ္နဲ႔ သတိေလးေတြပါေနရင္ တရားျဖစ္ေနတာပါပဲ။



အားလုံးၾကားဖူးတဲ့ေထရီကာဆုိတဲ့အမ်ိဳးသမီးေလး တရားရသြားတယ္ဆုိတာ မီးဖုိေခ်ာင္ထဲကပဲ တရားရသြားတာပါ။ ဒီေတာ့ သတိပါေနရင္ ထမင္းခ်က္တာလည္းတရားပါပဲ၊ ဟင္းခ်က္တာ လည္းတရားပါပဲ၊ ေကာ္ဖီေဖ်ာ္တာလည္းတရားပါပဲ။



ကုိယ့္ဝန္းက်င္မွာ အားက်အတုယူရမယ့္သူေတြအမ်ားႀကီးရယ္ပါ။ ရဟန္းထဲမွာေရာ လူထဲမွာေရာ အမ်ားႀကီးမွ အမ်ားႀကီးပါ။ ကုိယ္က သတိမျပဳမိလုိ႔ပါ။



တစ္ခါက ဦးဇင္းေလးတစ္ပါး နယ္ကဆရာေတာ္ႀကီးတစ္ပါးကုိ သြားဖူးပါသတဲ့။ ဆရာေတာ္ ႀကီးကုိ ဖူးတဲ့အခ်ိန္မွာ ဆရာေတာ္ႀကီးက ေယာဂီေတြကုိ တရားစစ္ေပးေနတဲ့ အခ်ိန္ပါ။



ဆရာေတာ္ႀကီးမိန္႔တဲ့အထဲမွာ ထူးဆန္းတာေတြပါေနပါသတဲ့။ ဒီေတာ့ဦးဇင္းေလးက "ဒါေတြဟာ ဘုရားလက္ထက္တုန္းကပဲ ရႏုိင္ရွိႏုိင္တာ၊ ဒီေခတ္မွာ မရွိႏုိင္ေတာ့ပါဘူး၊ ဆရာေတာ္ႀကီး ေလွ်ာက္ေျပာေနတာ"လုိ႔ စိတ္ထဲက ေတြးလုိက္ပါသတဲ့။



ဆရာေတာ္ႀကီးက ခ်က္ခ်င္းဆုိသလုိပဲ ဦးဇင္းေလးဘက္လွည့္ျပီး “ဦးဇင္းေလးရဲ့ ကုိယ္မရတာနဲ႔ မရႏုိင္ဘူး၊ မျဖစ္ႏုိင္ဘူးလုိ႔ မေတြးရဘူး။ မသိဘဲနဲ႔ျပစ္မွားမိရင္ အျပစ္ျဖစ္တတ္တယ္”လုိ႔ မိန္႔လုိက္ ပါသတဲ့။



ဦးဇင္းေလးလည္းေတာ္ေတာ္ေလးထိတ္လန္႔သြားျပီး ဆရာေတာ္ႀကီးကုိေတာင္းပန္ျပီး ျပန္ခဲ့ပါ သတဲ့။

အဲဒီဆရာေတာ္ႀကီးဟာ စာေရးသူရဲ့ ငယ္သူငယ္ခ်င္းရဲ့ဆရာေတာ္ႀကီးပါ။ သူငယ္ခ်င္း ဦးဇင္းကုိ ဆရာေတာ္ႀကီးဆီက “နည္းနာနိႆယ ယူထားလုိက္သလား”လုိ႔ ေမးၾကည့္ေတာ့ “အဲဒီတုန္းက တပည့္ေတာ္တုိ႔က ကုိရင္ငယ္ငယ္ပဲရွိေသးတယ္။ ကုိယ္နဲ႔မဆုိင္ဘူး၊ ဒါဆရာေတာ္ႀကီးေတြရဲ့ အလုပ္လုိ႔ ထင္ခဲ့တာ။ဆရာေတာ္ႀကီးသက္ေတာ္ႀကီးလာမွ ဆရာေတာ္ႀကီးတရားအဆင့္တစ္ခုေတာ့ရေန ေလာက္ျပီလုိ႔ ခန္႔မွန္းမိတာ”လုိ႔ ျပန္ေျပာျပ ပါတယ္။



ဒီေခတ္မွာ တကယ္က်င့္ႀကံပြါးမ်ားအားထုတ္ေနတဲ့သူေတြ အမ်ားႀကီးရွိေနတာဆုိေတာ့ မျပစ္မွားမိေအာင္ေနတာ အေကာင္းဆုံးပါပဲ။ ျပစ္မွားမိလုိ႔ ကုိယ္ျပစ္မွားမိတဲ့သူက အရိယာျဖစ္ေနရင္ အရိယူပဝါဒကံ ထိုက္သြားပါလိမ့္မယ္။ မစားရမေသာက္ရ ႀကီးမားလွတဲ့အကုသုိလ္ကံႀကီးကုိ က်ဴးလြန္မိသြားတာပါ။ ျပစ္မွားတာကေတာ့ အရိယာကုိျပစ္မွားမွသာ မဟုတ္ပါဘူး။ ကုိယ့္ထက္ သီလ သမာဓိႀကီးသူကုိ ျပစ္မွားလည္းအျပစ္ပါပဲ။



စြန္႔တဲ့သူေတြကေတာ့ စြန္႔ျပီးအားထုတ္ေနၾကတာပါ။ ကုိယ္ပဲမစြန္႔ႏုိင္ ျဖစ္ေနတာပါ။ စြန္႔ျခင္းရဲ့ အက်ိဳးရလဒ္ကုိ မသိလုိ႔မစြန္႔ႏုိင္ၾကတာပါ။ ရလဒ္ကုိသိတဲ့သူေတြကေတာ့ စြန္႔ေနၾကတာပါပဲ။



ေလာကမွာ စြန္႔တဲ့သူေတြကစြန္႔ျပီး ေနွာင္ဖြဲ႔တဲ့သူေတြက ေႏွာင္ဖြဲ႔ေနၾကတာပါ။ ဒီရာထူးဌာနႏၱရ ေငြေၾကးဥစၥာ ဇနီးခင္ပြန္း သားသမီး သက္ရွိ သက္မဲ့ေတြကုိပဲ ေႏွာင္ဖြဲ႔ထားၾကပါတယ္။ ေနွာင္ဖြဲ႔ေတာ့ မစြန္႔လႊတ္ႏုိင္ဘဲ ျဖစ္ေနၾကတာပါ။ ဒီေတာ့တရားနဲ႔ေဝးသထက္ေဝးေနေတာ့တာပါ။ တရားနဲ ႔ေဝးေနေတာ့ အမွားအမွန္လည္းမသိေတာ့ပါဘူး။



တခ်ိဳ႔ေႏွာင္ဖြဲ႔မႈေတြက်ေတာ့ ေႏွာင္ဖြဲ႔သူတင္ နစ္နာတာမဟုတ္ပါဘူး။ ေႏွာင္ဖြဲ႔သူနဲ႔ ဆက္စပ္သူ မွန္သမွ်ပါ ထိခုိက္နစ္နာရေတာ့တာပါ။



စာေရးသူေရာ စာဖတ္သူေရာ စြန္႔ခ်ိန္တန္ရင္ စြန္႔ရမွာပါပဲ။ ဒီလုိပါပဲ စြန္႔သင့္တာကုိ စြန္႔ရမွာပါပဲ။ အထူးသျဖင့္ တရားနဲ႔ယွဥ္လာရင္ေတာ့ အားလုံး အားလုံးကုိ စြန္႔ရမွာပါပဲ။ မစြန္႔ႏုိင္ေသးရင္ေတာင္ စြန္႔ႏိုင္ေအာင္ ႀကိဳးစားယူရမွာပါ။



တစ္ခါတေလ ပုထုဇဥ္အားေလ်ာ္စြာ စြန္႔ဖုိ႔ခက္ေနရင္ ဘုရားအေလာင္းစြန္႔ခဲ့တာေလးေတြ၊ အထက္ကပေစၥကဗုဒၶါေလာင္း မင္းစည္းစိမ္ကို စြန္႔ခဲ့ တာေလးေတြကုိအာရုံျပဳျပီး"ေၾသာ္…. အေလာင္းေတာ္ေတြ ပါရမီရွင္ေတြဟာ တရားနဲ႔ယွဥ္လာရင္ မင္းစည္းစိမ္ေတာင္ စြန္႔ၾကေသးတာပဲ၊ ငါစြန္႔ရမယ့္ အရာက သူတုိ႔ေလာက္ မႀကီးမားဘူး"လုိ႔ အားက် အတုယူလုိ႔ရပါတယ္။



မိတ္ေဆြေလးမ်ိဳးရွိတဲ့အထဲမွာ အတၳကၡာယီမိတ္ေဆြဆုိတာရွိပါတယ္။ ျမန္မာလုိေျပာရရင္ ေတာ့ အက်ိဳးရွိေအာင္ေျပာျပတတ္တဲ့ မိတ္ေဆြလုိ ႔ေခၚပါတယ္။ အဲဒီမိတ္ေဆြျဖစ္ဖုိ႔ အဂၤါေလးပါးနဲ႔ ျပည့္စုံရပါတယ္။ အဂၤါေလးပါးဆုိတာက…



၁။ မေကာင္းမွဳ အကုသိုလ္လုပ္ေနရင္ တားျမစ္ေျပာျပေပးရပါတယ္။

၂။ ေကာင္းမွႈကုသိုလ္လုပ္ေအာင္ တုိက္တြန္းေျပာျပေပးရပါတယ္။

၃။ မၾကားဖူးတဲ့ တရားစကားကုိ ေျပာျပေပးရပါတယ္။

၄။ ခ်မ္းသာေရာက္ေၾကာင္းျဖစ္တဲ့ နတ္ျပည္လမ္း၊ မဂ္ ဖုိလ္ နိဗၺာန္လမ္းကုိညႊန္ၾကား ေျပာျပ ေပးရပါတယ္။ ဒီေလးမ်ိဳးပါ။



ကုိယ္ကဒီအဂၤါေလးခ်က္ကုိအာရုံျပဳျပီး ကုိယ္ခ်စ္တဲ့မိတ္ေဆြေတြကုိ တားသင့္တာကုိတားျပီး တုိက္တြန္းသင့္တာကုိ တုိက္တြန္းရမွာပါ။ တရား စကားေတြကုိ ေျပာျပေပးရမွာျဖစ္သလုိ နတ္ျပည္ မဂ္ဖိုိလ္ရေၾကာင္းေတြကုိလည္း ညႊန္ၾကားေျပာျပေပးရမွာပါပဲ။



ကုိယ္တားတာ တုိက္တြန္းတာေတြကုိ သူမႀကိဳက္ေပမယ့္ ကုိယ္ခ်စ္တဲ့သူကုိယ့္မိတ္ေဆြ ဆုိးက်ိဳးမျဖစ္ဖုိ႔ သူႀကိဳက္ႀကိဳက္ မႀကိဳက္ႀကိဳက္ တားရ၊ တုိက္တြန္းရမွာပါ။ ဒါမွအတၳကၡာယီမိတ္ေဆြ ပီသမွာပါ။



စာေရးသူစာေရးတဲ့အခါ နိဗၺာန္ကုိဦးတည္ရုံမကပါဘူး၊ ဒီသေဘာေလးေတြကုိလည္း အာရုံျပဳျပီး ေရးပုိ႔ေနပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ စာေရးသူက ခ်ည္း ေရးျပ ေဟာျပ ေနရပါတယ္။ စာဖတ္သူ့က ေရးျပ ေဟာျပတာေလးေတြကုိလည္း တလွည့္နာခ်င္ပါေသးတယ္။







ဒါေၾကာင့္ ဖုန္းနဲ႔ပဲျဖစ္ျဖစ္ Emailနဲ႔ပဲျဖစ္ျဖစ္ ေဟာျပေပးပါဦး။ စာဖတ္သူေတြ ေဟာျပတာ လည္း နာခ်င္လုိ႔ပါ။ ဒါမွလည္း အျပန္အလွန္ ညီမွ်မွာေပါ့။ ျပီးေတာ့ စာဖတ္သူေတြက ဆရာေတာ္ မ်ိဳးစုံဆီက နာထား၊ ဖတ္ထားတာရယ္ ကုိယ္ေတြ႔ဘဝအေတြ႔အႀကဳံေတြရယ္ေၾကာင့္ ပိုလုိ႔ေတာင္ နာလုိ႔ေကာင္းဦးမွာပါ။



ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ တရားနဲ႔ယွဥ္လာရင္ေတာ့ စြန္႔လုိက္တာအေကာင္းဆုံးပါပဲ။

ရေဝႏြယ္(အင္းမ)

က်မ္းကုိး

ေထရအပဒါန္ဝတၳဳေတာ္ႀကီး၊

အရွင္ဓမၼႆာမီဘိဝံသ

0 comments:

လာလည္ၾကသူမ်ား

ဤဘေလာ့ဂ္၏ ရည္ရြယ္ခ်က္

ယခုအခါ ကမၻာတလႊားတြင္ရွိေနၾကေသာ ဓမၼဘေလာ့ဂ္ဂါမ်ားသည္ ေန ့စဥ္ႏွင့္ အမွ် အင္တာနက္ စာမ်က္ႏွာမ်ား ေပၚတြင္ ဓမၼႏွင့္သက္ဆိုင္ေသာ အေၾကာင္းအရာ အမ်ိဳးမ်ိဳးကို ပို ့စ္မ်ားေရးတင္လ်က္ ရွိေနၾကပါသည္။

ဘေလာ့ဂ္ဂါမ်ားမွ မိမိတို ့၏ကိုယ္ပိုင္ စာမ်က္ႏွာမ်ားမွတဆင့္ ေရးတင္ေနၾကသျဖင့္ ဖတ္ရႈေလ့လာသူမ်ားအတြက္ ေနရာမ်ားစြာသို ့ သြားေရာက္ ဖတ္ရႈေနၾကရပါသည္။

ထို ့ေၾကာင့္ စာဖတ္သူမ်ား အခ်ိန္ကုန္သက္သာေစရန္ႏွင့္ မိမိတို ့ ဖတ္ရႈလိုရာကို လြယ္လင့္တကူ ရွာေဖြနိဳင္ရန္ ေန ့စဥ္ေရးသား ေနၾကေသာ အေၾကာင္းအရာမ်ားကို တေနရာတည္းတြင္ စုစည္းေပးလိုေသာ ရည္ရြယ္ခ်က္ျဖင့္ ဤဘေလာ့ဂ္ကို စီစဥ္လိုက္ျခင္းျဖစ္ပါသည္။

ေျပာခ်င္တာမ်ားရွိရင္ ေရးေပးထားခဲ့ပါ

ျမန္မာျပကၡဒိန္

ျမန္မာျပကၡဒိန္
www.burmeseclassic.com မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။

  © Blogger templates The Professional Template by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP