* သဗၺဒါနံ ဓမၼဒါနံ ဇိနာတိ၊ * သဗၺရသံ ဓမၼရေသာ ဇိနာတိ။

* သဗၺဒါနံ ဓမၼဒါနံ ဇိနာတိ၊     * သဗၺရသံ ဓမၼရေသာ ဇိနာတိ။

နမတၳဳ ဗုဒၶါနံ နမတၳဳ ေဗာဓိယာ။ နေမာ ဝိမုတၱာနံ၊ နေမာ ဝိမုတၱိယာ။

ဘုရားရွင္တို ့အား ရွိခိုးပါ၏။
ဘုရားရွင္တို ့၏ မဂ္ဥာဏ္ ဖိုလ္ဥာဏ္အား ရွိခိုးပါ၏။
ကိေလသာတို ့မွ လြတ္ေျမာက္ေတာ္မူၾကေသာ ဘုရားရွင္တို ့အား ရွိခိုးပါ၏။
ထိုဘုရားရွင္တို ့၏ ဝိမုတၱိငါးပါးအား ရွိခိုးပါ၏။

ကရုဏာလက္မ်ား ကမ္းလင့္ေပးပါ...

ကရုဏာလက္မ်ား ကမ္းလင့္ေပးပါ...
စား၀တ္ေနေရးအဆင္ေျပေစရန္ ဆန္အိတ္လွဴျခင္း ႏွင့္ အျခားလိုအပ္သည္မ်ား လွဴဒါန္းျခင္းတို႔ျဖင့္ လစဥ္ ေထာက္ပံ့သြားမည္ျဖစ္ပါသည္။ သီလရွင္ႏွင့္ ေက်ာင္းသားမ်ား ေအာင္ျမင္စြာ ပညာသင္ၾကားႏိုင္ေရး အတြက္ အနီးကပ္စာျပေပးမည့္ ဆရာမ (၆) ဦးအား တစ္လလွ်င္ (၅) ေသာင္းက်ပ္ျဖင့္ ငွါးရမ္းေပးရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။ ပညာေရးအလွဴအား ေစတနာရွင္မ်ားမွလည္း ပါ၀င္ လွဴဒါန္းႏိုင္ပါသည္။ ေကာက္ခံရရွိေသာ အလွဴေငြမ်ားအား ဘဏ္စာအုပ္ထားရွိ၍ ေငြစာရင္းရွင္းတမ္းအား လစဥ္ေဖာ္ျပသြားမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ေက်ာင္းသား/ေက်ာင္းသူမ်ား၏ မွတ္တမ္းမ်ားအား အလွဴရွင္မ်ားထံသို႔လည္း ေပးပို႔သြားပါမည္။

ပညာေရးအလွဴေတာ္ ႏႈိးေဆာ္ခ်က္


ရန္ကုန္ျမိဳ႕ အေသာကာရာမ သီလရွင္စာသင္တုိက္မွ နဝမတန္း ေျဖဆုိမည့္ သီလရွင္ ဆရာေလးမ်ားအတြက္ ဆရာ၊ ဆရာမမ်ား လစဥ္ ထားေပးႏုိင္ရန္ ပညာေရးအလွဴရွင္မ်ား လုိအပ္ေနပါသည္။ ေရႊေစတီ ဘုန္းေတာ္ၾကီးသင္ပညာေရးေက်ာင္းတြင္လည္း ဆင္းရဲႏြမ္းပါးသည့္ ၉ တန္းႏွင့္ ၁၀ တန္း ေက်ာင္းသားမ်ား ေက်ာင္းအိပ္ေက်ာင္းစား ေနထုိင္ပညာဆည္းပူးႏုိင္ေရးအတြက္ ကူညီေထာက္ပံ့မည့္ ကုသုိလ္ရွင္မ်ား လုိအပ္လ်က္ ရွိပါသည္။ ေစတနာရွင္ အလွဴရွင္မ်ား အေနျဖင့္ ေထရဝါဒ ဗုဒၶဘာသာ လူငယ္မ်ားအသင္း http://www.mmtheravada.org ဖုန္း
09-73062811, 09-5505176 သုိ႔ ဆက္သြယ္လွဴဒါန္းၾကေစလုိပါသည္။

သီလရွင္ ဆရာေလးမ်ားႏွင့္ ကေလးမ်ား ဇြန္လအမီ ေက်ာင္းတက္ႏုိင္ေရးအတြက္ ကာလဒါန ကုသုိလ္အျဖစ္ သဒၶါတတ္အား နည္းမ်ားမဆုိ လွဴဒါန္းကူညီၾကပါရန္ ႏႈိးေဆာ္အပ္ပါသည္။

၀ိမုတၱိရသ အဖြဲ႔သားမ်ား

------------------------
ေနာက္ဆက္တြဲသတင္း.....

ပညာေရးအလွဴေတာ္လႉဒါန္းမည့္အစီအစဥ္

ေထရ၀ါဒဗုဒဘာသာ လူငယ္မ်ား အသင္းမွ ဦးစီး၍ (၂၀၁၁) ခုႏွစ္တြင္ န၀မတန္းသို႔ တက္ေရာက္မည့္ ေက်ာင္းသား (၂၅) ေယာက္ႏွင့္ ေက်ာင္းသူ (၂၅) ေယာက္အား ပညာေရးေထာက္ပံ့မႈျပဳလုပ္ေပးႏိုင္ရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။

ျပဳလုပ္မည့္အစီအစဥ္

ေက်ာင္းသားမ်ားအား ေရႊေစတီဘုန္းႀကီးေက်ာင္း (ဆရာေတာ္ ဦးေတဇႏၵိ၊ ခ/(၃) ရက္ကြက္၊ ေရႊေစတီေက်ာင္း၊ မဂၤလာဒုံၿမိဳ႕နယ္) တြင္ထားရွိမည္ျဖစ္ၿပီး ေက်ာင္းသားမ်ားသည္ မိမိတို႔ ဆႏၵအေလ်ာက္ ကိုရင္၀တ္လိုကလည္း ၀တ္ႏိုင္ပါသည္။ ေက်ာင္းသူမ်ားအား အေသာကာရာမ သီလရွင္စာသင္တိုက္ (ဆရာေလးေဒၚသုနႏၵာ (ဖုန္း-၀၉-၈၆၂၈၈၁၁)၊ ၀ါယာလက္ေစ်းမွတ္တိုင္၊ ေရႊႏွင္းဆီရပ္ကြက္၊ မဂၤလာဒံုၿမိဳ႕နယ္) တြင္ထားရွိပါမည္။ အေသာကာရာမေက်ာင္းမွ သီလရွင္မ်ားသာလက္ခံသည္ျဖစ္၍ ေက်ာင္းသူမ်ားမွာ သီလရွင္၀တ္ရပါမည္။ သီလရွင္မ်ားတက္ေရာက္ရမည့္ အ.ထ.က ေက်ာင္းမွာ အေသာကာရာမ ေက်ာင္းမွလက္ရွိ သီလရွင္မ်ား တက္ေရာက္ေနေသာ ေက်ာင္းျဖစ္၍ ပညာသင္ၾကားမႈတြက္ အခက္အခဲ မရွိႏိုင္ပါ။ စာသင္သူမ်ား စား၀တ္ေနေရးအဆင္ေျပေစရန္ ဆန္အိတ္လွဴျခင္း ႏွင့္ အျခားလိုအပ္သည္မ်ား လွဴဒါန္းျခင္းတို႔ျဖင့္ လစဥ္ ေထာက္ပံ့သြားမည္ျဖစ္ပါသည္။ သီလရွင္ႏွင့္ ေက်ာင္းသားမ်ား ေအာင္ျမင္စြာ ပညာသင္ၾကားႏိုင္ေရး အတြက္ အနီးကပ္စာျပေပးမည့္ ဆရာမ (၆) ဦးအား တစ္လလွ်င္ (၅) ေသာင္းက်ပ္ျဖင့္ ငွါးရမ္းေပးရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။ ပညာေရးအလွဴအား ေစတနာရွင္မ်ားမွလည္း ပါ၀င္ လွဴဒါန္းႏိုင္ပါသည္။ ေကာက္ခံရရွိေသာ အလွဴေငြမ်ားအား ဘဏ္စာအုပ္ထားရွိ၍ ေငြစာရင္းရွင္းတမ္းအား လစဥ္ေဖာ္ျပသြားမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ေက်ာင္းသား/ေက်ာင္းသူမ်ား၏ မွတ္တမ္းမ်ားအား အလွဴရွင္မ်ားထံသို႔လည္း ေပးပို႔သြားပါမည္။ အေသးစိတ္ေဆာင္ရြက္မည့္ အခ်က္အလက္မ်ားအားလည္း ဆက္လက္ေဖာ္ျပသြားပါမည္။

ေလ်ာက္ထားမည့္ သူမ်ား ျပည့္စုံရမည့္အခ်က္မ်ားမွာ

(က) ေက်ာင္းသူမ်ားမွာ သီလရွင္၀တ္ႏိုင္ရပါမည္။

(ခ ) မိဘမ်ားမွ ေနထိုင္ရန္ခြင့္ ျပဳသူျဖစ္ရပါမည္။

(ဂ ) စာသင္သားမ်ားေနထိုင္မည့္ ေက်ာင္းတြင္း စည္းကမ္းမ်ားကို တိက်စြာလိုက္နာရပါမည္။

(ဃ) ေက်ာင္းထားရန္ အမွန္တကယ္အခက္အခဲ ရွိေနသူျဖစ္ရပါမည္။

အထက္ပါအခ်က္အလက္မ်ားႏွင့္ ျပည့္စုံသူမ်ားသည္ ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာလွဴငယ္မ်ား အသင္းသို႔ ဆက္သြယ္ေမးျမန္းႏိုင္ပါသည္။ (http://mmtheravada.org)

ဆက္သြယ္ရန္လိပ္စာ

ကိုထြန္းထြန္းလိႈင္

ဖုန္း ၀၉-၇၃၀၆၂၈၁၁

htunhtunhlaing82@gmail.com

winthu.tbyo@gmail.com

thantzin83@gmail.com

Wednesday, August 10, 2011

အေတြးနယ္မွေတာက္ေခါက္သံ



အိႏၵိယႏိုင္ငံကေန အမိျပည္သို႔ အျပန္ခရီးကအစ ပို႔စ္တင္ဖို႔ကို ေ၀းေနခဲ့ေလသည္။ အမိျပည္သို႔ေရာက္သည္ႏွင့္ ဇာတိေျမေတာနယ္တြင္ ဆရာရွင္၏ ေ၀ယ်ာ၀စၥမ်ားလုပ္ကိုင္ကာ အခ်ိန္ေတြကုန္မွန္းမသိ ရဟန္းတစ္ပါးအဖို႔ ၀ါဆိုရေတာ့မည္ဆိုေတာ့မွ ရန္ကုန္သုိ႔ ျပန္လာ ခဲ့သည္။

ၿမိဳ႕ေရာက္ေတာ့ ၿမိဳ႕စိတ္ ေတာေရာက္ေတာ့ ေတာစိတ္ဟုဆိုသလို ေတာဆိုေတာ့ ေတာဘုန္းႀကီးပီပီ ေက်ာင္းသန္႔ရွင္းေလးလုပ္လိုက္ စာအုပ္ဖတ္လိုက္နဲ႔ နားေထာင္စရာဆိုလို႔ ေရဒီယိုတစ္လုံးပင္ အဆင္ေျပေတာ့သည္။ တစ္နာရီေလာက္ အင္ဂ်င္စက္ေမာင္းမွ တီဗီဆိုတာကို ၾကည့္ရသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ကြန္ျပဴတာဆို ေ၀လာေ၀းေနေတာ့သည္။ ျမန္မာေရာက္ေနသည့္ အခ်ိန္မ်ားမွာေတာ့ မထူးျခားေတာ့။ မထူးျခားဟုဆိုေသာ္လည္း အေတြးနယ္ခဲ့မိတဲ့ စိကေလးေတြကေတာ့ အမ်ားသား။ လွ်ပ္စစ္မီးမရွိတဲ့ ေတာနယ္မွာ ညဆို ဖေယာင္းတိုင္ထြန္းကာ အေတြးနယ္မ်ားကေတာ့ ေန၀င္ခ်ိန္၏ ေနာက္ကြယ္ကေန ကိုရင္ေလးတစ္ေယာက္ ခ်ဲ႕ခဲ့မိသည္မွာေတာ့ ေရျပင္က်ယ္မွာပင္ က်ဥ္းသြားေလာက္ေတာ့မည္ထင္။

တစ္ခါတေလေတာ့လည္း ဘုရားရွင္လက္ထက္ေတာ္က အရွင္သံဃရကၡိတ မေထရ္ အေတြးနယ္ခ်ဲ႕သလိုမ်ား ျဖစ္ေနေတာ့လားဟု ကိုယ့္ကုိယ္လည္းေတြးမိပါသည္။ သို႔ေသာ္လည္း ေန၀င္ခ်ိန္ ေနာက္ကြယ္၌ကား အေျပာင္းအလဲမျဖစ္ခဲ့ေပ။

သီတင္း၀ါလကြ်တ္ၿပီျဖစ္လို႔ အရွင္သံဃရကၡိတသည္လည္း ခရီးထြက္ရန္အတြက္ ေက်ာင္းအိပ္ ရာေနရာမ်ားကို သိုမွီးသိမ္းဆည္းလ်က္ရွိသည္။ လူ႔ဘ၀တြင္ သူ၏ဦးရီးေတာ္စပ္ၿပီး ရဟန္းျဖစ္ ေသာအခါ ဥပဇၥ်ာယ္ဆရာျဖစ္ေသာ ဦးရီးေတာ္မေထရ္ႀကီးကို သြားေရာက္ဖူးေျမွာ္ မည္ျဖစ္သည္။ ျပဳဖြယ္ကိစၥမ်ားၿပီးေသာအခါ သပိတ္သကၤန္းႏွင့္အတူ သကၤန္းစဖ်င္ပိုင္း ႏွစ္ေတာင္ခန္႔ကိုပါယူ၍ ေက်ာင္းမွထြက္ခဲ့ေတာ့သည္။ ထိုသကၤန္းအပိုင္းစကို ဒါယကာတို႔ လွဴဒါန္းစဥ္ကပင္ ဦးရီးေတာ္မေထရ္အား လွဴဒါန္းမည္ဟု ရည္ရြယ္ သိမ္းဆည္းထားခဲ့သည္။ လမ္းခရီးအၾကားတြင္ ဆြမ္းခံ၍ ဆြမ္းကိစၥအၿပီး ခရီးဆက္ခဲ့ရာ ဦးရီးေတာ္မေထရ္ႀကီး သီတင္သုံးရာ ေက်ာင္းေတာ္သို႔ ေကာင္းစြာပင္ေရာက္ရွိခဲ့ေတာ့သည္။

အရွင္သံဃရကၡိတ ေက်ာင္းသို႔ေရာက္ခ်ိန္တြင္ မေထရ္ႀကီးမွာ ဆြမ္းခံရာမွ ျပန္ၾကြမလာ ေသးေသာေၾကာင့္ တစ္ပါးတည္းပင္ တံမ်က္လွည္းျခင္း၊ ေနရာခင္းျခင္း၊ ေျခေဆးေရျဖည့္ျခင္း၊ ေသာက္ေရတည္ျခင္း စေသာ၀တ္ႀကီး၀တ္ငယ္မ်ားကို ျဖည့္ၿပီး ဦးရီးေတာ္အလာလမ္းဆီသို႔ ေမွ်ာ္မွန္းေစာင့္လင့္ေနေလသည္။

မေထရ္ႀကီးျပန္ၾကြလာသည္ကို ျမင္ေသာအခါ အသင့္ဆီးႀကိဳ၍ သပိတ္၊ သကၤန္းတို႔ကိုယူျခင္း၊ ေျခေဆးေပးျခင္းစသည့္ ၀တ္မ်ားကိုျဖည့္ၿပီးေနာက္ ခင္းထားေသာေနရာတြင္ထိုင္ရန္ ေလွ်ာက္ ထားေလသည္။ မေထရ္ႀကီး ထိုင္ၿပီးေသာအခါ သူယူေဆာင္လာေသာ သကၤန္းလ်ာ ဖ်င္ပိုင္းစကို ေျခရင္း၌ခ်ထားၿပီး “ အရွင္ဘုရား ဤသကၤန္းလ်ာကို သုံးစြဲေတာ္မူပါ” ဟုေလွ်ာက္ ထားလွဴဒါန္းေလသည္။ ထိုသို႔ လွဴဒါန္းၿပီးေနာက္ မေထရ္ႀကီးအနီးတြင္ ထိုင္ကာ ထန္းရြက္ ယပ္ျဖင့္ ယပ္ခတ္ေပးေနေလသည္။

မေထရ္ႀကီးက “ရွိပါေစ သံဃရကၡိတ၊ ငါ့မွာသကၤန္းျပည့္စုံပါသည္၊ သင္သာသုံးစြဲေလေတာ့” ဟု မိန္႔ၾကားလိုက္ရာ သံဃရကၡိတက “အရွင္ဘုရား၊ ဤသကၤန္းလ်ာကို ရသည့္ေန႔မွစ၍ အရွင္ဘုရားကို လွဴဒါန္းရန္ ရည္မွန္းသိမ္းဆည္းထားခဲ့ပါသည္၊ သုံးစြဲေတာ္မူပါ၊ အရွင္ဘုရား သုံးစြဲခဲ့ေသာ္ တပည့္ေတာ္အား ႀကီးျမတ္ေသာ အက်ိဳးကို ရမည္ျဖစ္ပါသည္” ဟုေလွ်ာက္ထား ေလသည္။ မည္သို႔ပင္ေလွ်ာက္ထားေသာ္လည္း မေထရ္ႀကီးက သုံးစြဲရန္ျငင္းပယ္ေသာအခါ အရွင္သံဃရကၡိတသည္ ယပ္ေလခတ္ေပးရင္း စိတ္မခ်မ္းမသာျဖင့္ ေတြးေတာေနမိသည္။


“မေထရ္ႀကီးသည္ ငါလူ႔ဘ၀တြင္ရွိစဥ္က ဦးရီးေတာ္ခဲ့သည္။ ရဟန္းဘ၀သို႔ေရာက္ေသာအခါ ဥပဇၥ်ာယ္ဆရာ ျဖစ္ခဲ့သည္၊ သို႔ပါလ်က္ ငါလွဴေသာပစၥည္းကို သုံးစြဲရန္ အတန္တန္ျငင္း ပယ္ခဲ့သည္။ ငါ့အဖို႔ ရဟန္းဘ၀နွင့္္ေန၍ အက်ိဳးမရွိေတာ့ၿပီ၊ လူထြက္မွေကာင္းေတာ့မည္” ဟုစိတ္ကူးမိေတာ့သည္။

သံဃရကၡိတသည္ ဖ်င္ပိုင္းစေလးကိုယူ၍ မေထရ္ႀကီးထံမွ ထြက္ခြါခဲ့ၿပီးေနာက္ သူႀကံစည္ထားသည့္အတိုင္း လူထြက္လိုက္ေတာ့သည္။ လူ႔ဘ၀သို႔ေရာက္ႏွင့္ စား-၀တ္-ေနေရးအတြက္ စတင္စဥ္းစားရေတာ့သည္။ ထိုအေရးေတြအတြက္ကား အလုပ္တစ္ခုခုကို လုပ္မွျဖစ္ေတာ့မည္။ သူ၏၀န္ထမ္းအလုပ္မွလြဲ၍ ေငြအရင္းႏွီးမရွိဘဲ မည္သည့္အလုပ္မွ် မျဖစ္ႏိုင္။ ေငြရင္းေငြႏွီး မည္သို႔ရွာရမည္နည္း၊ သူ႔တြင္ ကိုယ္ပိုင္ပစၥည္းဆို၍ ႏွစ္ေတာင္ေသာ ဖ်င္ပိုင္းစေလးသာရွိသည္။ ထိုဖ်င္ပိုင္းစေလးကိုေရာင္းလိုက္လွ်က္ အရင္းႏွီးအနည္းငယ္ ရႏိုင္သည္ဟုေတြးမိသည့္အတြက္ ေရာင္းခ်လိုက္ေတာ့သည္။

ေရာင္းရေသာေငြျဖင့္ သိုးမတစ္ေကာင္ကို၀ယ္၍ ေမြးျမဴေရးလုပ္ငန္းကို စတင္လိုက္ ေတာ့ သည္။ သိုးတို႔သဘာ၀မွာ ေပါက္ဖြားမႈျမန္ေလေတာ့ အခ်ိန္ေပးရသည္ႏွင့္အမွ် သံဃရကၡိတမွာ သိုးအုပ္ႀကီးကို ပိုင္ဆိုင္ေလေတာ့သည္။ ထိုသိုးမ်ားကို ျပန္ေရာင္းလုိက္ေသာအခါ ေငြအေတာ္မ်ားမ်ား စုေဆာင္းမိသည့္အတြက္ တစ္ဆင့္တက္၍ စိတ္ကူးလုိက္ျပန္သည္။

“ငါတစ္ေယာက္တည္း ေနရသည္မွာ စားမႈ၊ေနမႈတြင္ အခ်ိဳးမက်၊ ကသီကရီႏိုင္လွသည္၊ အိမ္ေထာင္ ထိန္းသိမ္းမည့္သူရွိမွသာ အစစအရာရာ အဆင္ေျပ၍ သာေတာင့္သာယာ ရွိေပလိမ့္မည္။ အိမ္ေထာင္ျပဳမွ ေတာ္မည္”ဟု ႀကံစည္လိုက္ေလသည္။ မၾကာမီမွာ အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္နွင့္ လက္ထပ္လိုက္၍ အိမ္တစ္ေဆာင္ မီးတစ္ေျပာင္ ျဖစ္ေနေတာ့သည္။ ထိုသို႔ေနလာခဲ့ရာ ဇနီးသည္မွ သားဦးေယာက်္ားေလး ဖြားျမင္ေလရာ ထိုသားဦးေလးႏွင့္အတူမိသားတစ္စု ဦးရီးေတာ္မေထရ္ထံ ဖူးျမွာ္ရန္ လွည္းယာဥ္ေလးျဖင့္ ခရီးထြက္ခဲ့ၾကသည္။ လမ္းခရီးၾကားသို႔ေရာက္ေသာအခါ သားငယ္ကုိေပြ႔ခ်ီထားရသည္မွာ ၾကာၿပီျဖစ္ေသာ ဇနီးသည္အား “ရွင္မေရ သားေလးကိုေပးအုံး က်ဳပ္တစ္လွည့္ခ်ီအုံးမယ္” ဟုေျပာလုိက္ရာ ဇနီးျဖစ္သူက သားငယ္ကို လွမ္း၍အေပးတြင္ လွည္းေဆာင့္ သည့္အရွိန္ေၾကာင့္ မထိန္းႏိုင္ေတာ့ဘဲ လွည္းေအာက္သုိ႔ လြတ္က်သြားေတာ့သည္။

လ်င္ျမန္စြာ လည္ပတ္ေနတဲ့ လွည္းဘီးက သားငယ္အေပၚ နင္းႀကိတ္သြားသည္ကို ျမင္လိုက္ရေသာအခါ ေဒါသကို မထိန္းႏိုင္ေတာ့ပဲ “ဟဲ့ မိန္းမပ်က္၊ ကေလးကိုမွ ႏိုင္ေအာင္မထိန္းႏိုင္ဘူးလား၊ ဒီေလာက္ေတာင္ ေပါ့ပ်က္တဲ့မိန္းမ၊ ကဲဟာ”ဟု ႀကိမ္းေမာင္းေရရြတ္ရင္း ႏြားေမာင္ေနသည့္ ႀကိမ္လုံးျဖင့္ ရိုက္လိုက္ေတာ့သည္။ သို႔ေသာ္.. တကယ္အရိုက္ခံလိုက္ရသည္မွာ သူ႔၏ဇနီးသည္မဟုတ္ပဲ ဦးရီးေတာ္မေထရ္ႀကီးသာ ျဖစ္ေနသည္။

အမွန္မွာ အရွင္သံဃရကၡိတသည္ တကယ္လူထြက္သည္ေတာ့ မဟုတ္ေပ၊ လူထြက္ရန္ စိတ္ကူးႀကံစည္မိရာက ကာမ၀ိတက္မ်ား ဆက္ကာ ဆက္ကာျဖစ္ပြားေနျခင္းသာျဖစ္သည္။ မေထရ္ႀကီးကို ယပ္ခတ္ပးလ်က္ ရွိေသာ္လည္း စိတ္ကူးႀကံစည္သည္ကား လူထြက္ လိုက္သည္၊ သိုးေမြးျမဴေရး လုပ္လိုက္သည္၊ အိမ္ေထာင္ျပဳလုိက္သည္၊ သားတစ္ေယာက္ ရလိုက္သည္၊ မိသားစုသုံးေယာက္ လွည္းယာဥ္ေလးျဖင့္ ခရီးထြက္ၾကသည္။ တကယ္ျဖစ္ ပ်က္သည္ေတာ့မဟုတ္၊ စိတ္ကူးေရယဥ္ေၾကာေမ်ာေနျခင္းျဖစ္သည္။

ေလထဲတြင္ တိုက္အိမ္ေဆာက္ေနေသာ သူ၏စိတ္ကူးယဥ္ဇာတ္လမ္းတြင္ ဇနီးသည္အား ႏြားေမာင္ႀကိမ္လုံးျဖင့္ ရိုက္သည့္အခန္းေပၚလာေသာအခါ လက္ထဲတြင္ တကယ္ကိုင္ထား ေသာ ထန္းရြက္ယပ္ျဖင့္ မေထရ္ႀကီးဦးေခါင္းကို ဖ်န္းခနဲေယာင္ရမ္းရိုက္လိုက္မိေတာ့သည္။

မေထရ္ႀကီးမွာ ရဟႏၱာမေထရ္ႀကီးျဖစ္၍ သံဃရကၡိတ အဘယ္ေၾကာင့္ ထိုသို႔ျပဳမူသည္ကို ဆင္ျခင္ေသာအခါ ကာမ၀ိတက္မ်ား ျဖစ္ပြားပုံအလုံးစုံကုိ ျမင္ေတာ္မူေလသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ “ဘယ္ႏွယ္လဲ သံဃရကၡိတ၊ သင့္ဇနီးကိုေတာ့ ထိေအာင္မရိုက္၊ ငါမေထရ္အိုႀကီးမွာ ဘာအျပစ္ရွိလို႔ ရိုက္ရသလဲ”ဟု မိန္႔ၾကားလိုက္သည္။

သံဃရကၡိတသည္ “ငါ၏ ကာမ၀ိတက္မ်ား ျဖစ္ပြားေနပုံကို မေထရ္ႀကီး သိသြားပါေပါ့လား”ဟု ရွက္ရွက္ျဖင့္ ေနရာမွာ ဖဲသြားေတာ့သည္။ ထုိအေၾကာင္းအရာကို သိရေသာ ရဟန္းေတာ္မ်ား က ျမတ္စြာဘုရားရွင္ထံ ေခၚေဆာင္သြားၾကသည္၊ ျမတ္စြာဘုရားေရွ႕ေတာ္ေမွာက္သို႔ ေရာက္ေသာအခါ ဤရဟန္းသည္ မေထရ္ႀကီးအား ယပ္ေတာင္ျဖင့္ရိုက္၍ေျပးေၾကာင္း ေလွ်ာက္ထားၾကေလသည္။

ျမတ္စြာဘုရားရွင္မွ ရဟန္းေတာ္မ်ားေလွ်ာက္တင္သည္မွာ မွန္ပါသလားဟု ေမးေတာ္မူ ေသာအခါ အေၾကာင္းစုံျဖစ္ပ်က္ခဲ့မႈ႕ကို ျပန္ေလွ်ာက္ထားေလသည္။ ျမတ္စြာဘုရားရွင္မွ ရဟန္းေတာ္မ်ားကို ကာမ၀ိတက္မ်ား မျဖစ္ပြားေစရန္ ဆုံးမေတာ္မူခဲ့ေလသည္။

ေၾသာ္… ပုထုဇဥ္မွန္သမွ် အေတြးနယ္ခ်ဲ႕မိသည္မွာ အမွန္ပင္ အေတြးသည္မွ ခ်ဲ႕ထြင္ၾကခ်င္း မဟုတ္ပါေလာ။ ထိုခ်ဲ႕ထြင္ျခင္းမွ က်ယ္ျပန္႔ျခင္းသို႔ေရာက္ရွိလာခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္ မိမိအေတြးသည္ မိမိအတြက္ ဘယ္ေလာက္အက်ိဳးျဖစ္ထြန္းသည္ကိုေတာ့ လူတိုင္းလူတိုင္း သတိထားသင့္ေတာ့သည္။ ေလထဲမွာ တိုက္အိမ္မေဆာက္မိဖို႔လည္း အထူးသတိထား သင့္သည္။ အေတြးနယ္မွ ခ်ဲ႕ခဲ့သမွ်သည္ ျဖစ္မလာေတာ့ ေတာက္ေခါက္မိလိမ့္မည္ ေတာက္မေခါက္မိေတာ့ အေတြးမ်ားျဖင့္ ခ်ဲ႕ထြင္ႏိုင္ပါေစ။ ကိုရင္ေလးလည္း ဆရာရွင္ကို အရွင္သံဃရကၡိတကဲ့သို႔ ယပ္ေတာင္ျဖင့္ မရိုက္မိခဲ့ သည္မွလြဲ၍ အေတြးနယ္မ်ားကေတာ့ ခ်ဲ႕မိခဲ့ေလေတာ့သည္။


ကိုရင္ေလး
၉.၈.၂၀၁၁

0 comments:

လာလည္ၾကသူမ်ား

ဤဘေလာ့ဂ္၏ ရည္ရြယ္ခ်က္

ယခုအခါ ကမၻာတလႊားတြင္ရွိေနၾကေသာ ဓမၼဘေလာ့ဂ္ဂါမ်ားသည္ ေန ့စဥ္ႏွင့္ အမွ် အင္တာနက္ စာမ်က္ႏွာမ်ား ေပၚတြင္ ဓမၼႏွင့္သက္ဆိုင္ေသာ အေၾကာင္းအရာ အမ်ိဳးမ်ိဳးကို ပို ့စ္မ်ားေရးတင္လ်က္ ရွိေနၾကပါသည္။

ဘေလာ့ဂ္ဂါမ်ားမွ မိမိတို ့၏ကိုယ္ပိုင္ စာမ်က္ႏွာမ်ားမွတဆင့္ ေရးတင္ေနၾကသျဖင့္ ဖတ္ရႈေလ့လာသူမ်ားအတြက္ ေနရာမ်ားစြာသို ့ သြားေရာက္ ဖတ္ရႈေနၾကရပါသည္။

ထို ့ေၾကာင့္ စာဖတ္သူမ်ား အခ်ိန္ကုန္သက္သာေစရန္ႏွင့္ မိမိတို ့ ဖတ္ရႈလိုရာကို လြယ္လင့္တကူ ရွာေဖြနိဳင္ရန္ ေန ့စဥ္ေရးသား ေနၾကေသာ အေၾကာင္းအရာမ်ားကို တေနရာတည္းတြင္ စုစည္းေပးလိုေသာ ရည္ရြယ္ခ်က္ျဖင့္ ဤဘေလာ့ဂ္ကို စီစဥ္လိုက္ျခင္းျဖစ္ပါသည္။

ေျပာခ်င္တာမ်ားရွိရင္ ေရးေပးထားခဲ့ပါ

ျမန္မာျပကၡဒိန္

ျမန္မာျပကၡဒိန္
www.burmeseclassic.com မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။

  © Blogger templates The Professional Template by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP