* သဗၺဒါနံ ဓမၼဒါနံ ဇိနာတိ၊ * သဗၺရသံ ဓမၼရေသာ ဇိနာတိ။

* သဗၺဒါနံ ဓမၼဒါနံ ဇိနာတိ၊     * သဗၺရသံ ဓမၼရေသာ ဇိနာတိ။

နမတၳဳ ဗုဒၶါနံ နမတၳဳ ေဗာဓိယာ။ နေမာ ဝိမုတၱာနံ၊ နေမာ ဝိမုတၱိယာ။

ဘုရားရွင္တို ့အား ရွိခိုးပါ၏။
ဘုရားရွင္တို ့၏ မဂ္ဥာဏ္ ဖိုလ္ဥာဏ္အား ရွိခိုးပါ၏။
ကိေလသာတို ့မွ လြတ္ေျမာက္ေတာ္မူၾကေသာ ဘုရားရွင္တို ့အား ရွိခိုးပါ၏။
ထိုဘုရားရွင္တို ့၏ ဝိမုတၱိငါးပါးအား ရွိခိုးပါ၏။

ကရုဏာလက္မ်ား ကမ္းလင့္ေပးပါ...

ကရုဏာလက္မ်ား ကမ္းလင့္ေပးပါ...
စား၀တ္ေနေရးအဆင္ေျပေစရန္ ဆန္အိတ္လွဴျခင္း ႏွင့္ အျခားလိုအပ္သည္မ်ား လွဴဒါန္းျခင္းတို႔ျဖင့္ လစဥ္ ေထာက္ပံ့သြားမည္ျဖစ္ပါသည္။ သီလရွင္ႏွင့္ ေက်ာင္းသားမ်ား ေအာင္ျမင္စြာ ပညာသင္ၾကားႏိုင္ေရး အတြက္ အနီးကပ္စာျပေပးမည့္ ဆရာမ (၆) ဦးအား တစ္လလွ်င္ (၅) ေသာင္းက်ပ္ျဖင့္ ငွါးရမ္းေပးရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။ ပညာေရးအလွဴအား ေစတနာရွင္မ်ားမွလည္း ပါ၀င္ လွဴဒါန္းႏိုင္ပါသည္။ ေကာက္ခံရရွိေသာ အလွဴေငြမ်ားအား ဘဏ္စာအုပ္ထားရွိ၍ ေငြစာရင္းရွင္းတမ္းအား လစဥ္ေဖာ္ျပသြားမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ေက်ာင္းသား/ေက်ာင္းသူမ်ား၏ မွတ္တမ္းမ်ားအား အလွဴရွင္မ်ားထံသို႔လည္း ေပးပို႔သြားပါမည္။

ပညာေရးအလွဴေတာ္ ႏႈိးေဆာ္ခ်က္


ရန္ကုန္ျမိဳ႕ အေသာကာရာမ သီလရွင္စာသင္တုိက္မွ နဝမတန္း ေျဖဆုိမည့္ သီလရွင္ ဆရာေလးမ်ားအတြက္ ဆရာ၊ ဆရာမမ်ား လစဥ္ ထားေပးႏုိင္ရန္ ပညာေရးအလွဴရွင္မ်ား လုိအပ္ေနပါသည္။ ေရႊေစတီ ဘုန္းေတာ္ၾကီးသင္ပညာေရးေက်ာင္းတြင္လည္း ဆင္းရဲႏြမ္းပါးသည့္ ၉ တန္းႏွင့္ ၁၀ တန္း ေက်ာင္းသားမ်ား ေက်ာင္းအိပ္ေက်ာင္းစား ေနထုိင္ပညာဆည္းပူးႏုိင္ေရးအတြက္ ကူညီေထာက္ပံ့မည့္ ကုသုိလ္ရွင္မ်ား လုိအပ္လ်က္ ရွိပါသည္။ ေစတနာရွင္ အလွဴရွင္မ်ား အေနျဖင့္ ေထရဝါဒ ဗုဒၶဘာသာ လူငယ္မ်ားအသင္း http://www.mmtheravada.org ဖုန္း
09-73062811, 09-5505176 သုိ႔ ဆက္သြယ္လွဴဒါန္းၾကေစလုိပါသည္။

သီလရွင္ ဆရာေလးမ်ားႏွင့္ ကေလးမ်ား ဇြန္လအမီ ေက်ာင္းတက္ႏုိင္ေရးအတြက္ ကာလဒါန ကုသုိလ္အျဖစ္ သဒၶါတတ္အား နည္းမ်ားမဆုိ လွဴဒါန္းကူညီၾကပါရန္ ႏႈိးေဆာ္အပ္ပါသည္။

၀ိမုတၱိရသ အဖြဲ႔သားမ်ား

------------------------
ေနာက္ဆက္တြဲသတင္း.....

ပညာေရးအလွဴေတာ္လႉဒါန္းမည့္အစီအစဥ္

ေထရ၀ါဒဗုဒဘာသာ လူငယ္မ်ား အသင္းမွ ဦးစီး၍ (၂၀၁၁) ခုႏွစ္တြင္ န၀မတန္းသို႔ တက္ေရာက္မည့္ ေက်ာင္းသား (၂၅) ေယာက္ႏွင့္ ေက်ာင္းသူ (၂၅) ေယာက္အား ပညာေရးေထာက္ပံ့မႈျပဳလုပ္ေပးႏိုင္ရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။

ျပဳလုပ္မည့္အစီအစဥ္

ေက်ာင္းသားမ်ားအား ေရႊေစတီဘုန္းႀကီးေက်ာင္း (ဆရာေတာ္ ဦးေတဇႏၵိ၊ ခ/(၃) ရက္ကြက္၊ ေရႊေစတီေက်ာင္း၊ မဂၤလာဒုံၿမိဳ႕နယ္) တြင္ထားရွိမည္ျဖစ္ၿပီး ေက်ာင္းသားမ်ားသည္ မိမိတို႔ ဆႏၵအေလ်ာက္ ကိုရင္၀တ္လိုကလည္း ၀တ္ႏိုင္ပါသည္။ ေက်ာင္းသူမ်ားအား အေသာကာရာမ သီလရွင္စာသင္တိုက္ (ဆရာေလးေဒၚသုနႏၵာ (ဖုန္း-၀၉-၈၆၂၈၈၁၁)၊ ၀ါယာလက္ေစ်းမွတ္တိုင္၊ ေရႊႏွင္းဆီရပ္ကြက္၊ မဂၤလာဒံုၿမိဳ႕နယ္) တြင္ထားရွိပါမည္။ အေသာကာရာမေက်ာင္းမွ သီလရွင္မ်ားသာလက္ခံသည္ျဖစ္၍ ေက်ာင္းသူမ်ားမွာ သီလရွင္၀တ္ရပါမည္။ သီလရွင္မ်ားတက္ေရာက္ရမည့္ အ.ထ.က ေက်ာင္းမွာ အေသာကာရာမ ေက်ာင္းမွလက္ရွိ သီလရွင္မ်ား တက္ေရာက္ေနေသာ ေက်ာင္းျဖစ္၍ ပညာသင္ၾကားမႈတြက္ အခက္အခဲ မရွိႏိုင္ပါ။ စာသင္သူမ်ား စား၀တ္ေနေရးအဆင္ေျပေစရန္ ဆန္အိတ္လွဴျခင္း ႏွင့္ အျခားလိုအပ္သည္မ်ား လွဴဒါန္းျခင္းတို႔ျဖင့္ လစဥ္ ေထာက္ပံ့သြားမည္ျဖစ္ပါသည္။ သီလရွင္ႏွင့္ ေက်ာင္းသားမ်ား ေအာင္ျမင္စြာ ပညာသင္ၾကားႏိုင္ေရး အတြက္ အနီးကပ္စာျပေပးမည့္ ဆရာမ (၆) ဦးအား တစ္လလွ်င္ (၅) ေသာင္းက်ပ္ျဖင့္ ငွါးရမ္းေပးရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။ ပညာေရးအလွဴအား ေစတနာရွင္မ်ားမွလည္း ပါ၀င္ လွဴဒါန္းႏိုင္ပါသည္။ ေကာက္ခံရရွိေသာ အလွဴေငြမ်ားအား ဘဏ္စာအုပ္ထားရွိ၍ ေငြစာရင္းရွင္းတမ္းအား လစဥ္ေဖာ္ျပသြားမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ေက်ာင္းသား/ေက်ာင္းသူမ်ား၏ မွတ္တမ္းမ်ားအား အလွဴရွင္မ်ားထံသို႔လည္း ေပးပို႔သြားပါမည္။ အေသးစိတ္ေဆာင္ရြက္မည့္ အခ်က္အလက္မ်ားအားလည္း ဆက္လက္ေဖာ္ျပသြားပါမည္။

ေလ်ာက္ထားမည့္ သူမ်ား ျပည့္စုံရမည့္အခ်က္မ်ားမွာ

(က) ေက်ာင္းသူမ်ားမွာ သီလရွင္၀တ္ႏိုင္ရပါမည္။

(ခ ) မိဘမ်ားမွ ေနထိုင္ရန္ခြင့္ ျပဳသူျဖစ္ရပါမည္။

(ဂ ) စာသင္သားမ်ားေနထိုင္မည့္ ေက်ာင္းတြင္း စည္းကမ္းမ်ားကို တိက်စြာလိုက္နာရပါမည္။

(ဃ) ေက်ာင္းထားရန္ အမွန္တကယ္အခက္အခဲ ရွိေနသူျဖစ္ရပါမည္။

အထက္ပါအခ်က္အလက္မ်ားႏွင့္ ျပည့္စုံသူမ်ားသည္ ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာလွဴငယ္မ်ား အသင္းသို႔ ဆက္သြယ္ေမးျမန္းႏိုင္ပါသည္။ (http://mmtheravada.org)

ဆက္သြယ္ရန္လိပ္စာ

ကိုထြန္းထြန္းလိႈင္

ဖုန္း ၀၉-၇၃၀၆၂၈၁၁

htunhtunhlaing82@gmail.com

winthu.tbyo@gmail.com

thantzin83@gmail.com

Monday, June 6, 2011

လူတုိင္းအတြက္ပ႒ာန္း(စူးစုိက္မွနက္ရႈိုင္း)

Resized_IMG_0829

ဓမၼေဘရီအရွင္ဝီရိယ(ေတာင္စြန္း)

ဈာနပစၥေယာ = ဈာန္ပစၥည္း တဲ့။ “ဈာန္” ဆိုတဲ့ အသံကိုၾကားလိုက္တာနဲ႔ တစ္ၿပိဳင္နက္ ဗုဒၶဘာသာၾကားဖူးနာဝသမား အမ်ားစု တို႔က “ေျမလွ်ိဳးမိုးပ်ံ” ဆိုတဲ့ အဓိပၸာယ္ကို ေျပးၿပီး သတိရတတ္ၾကတာမ်ားပါတယ္။

အမွန္ကေတာ့ “ဈာန္” ဆိုတာ ေျမလွ်ိဳးမိုးပ်ံႏိုင္ျခင္းရဲ႕ အေျခခံတရားေတာ့ မွန္ပါတယ္။ ေျမလွ်ိဳးမိုးပ်ံႏိုင္တာေတာ့ မဟုတ္ ပါဘူး၊ ေျမလွ်ိဳး မိုးပ်ံဆိုတာက အဘိညာဏ္ရဲ႕ အလုပ္သာျဖစ္ပါတယ္။ အဘိညာဏ္ ဆိုတာ “အဘိ+ဉာဏ = အထူးအစြမ္း ထက္တဲ့ ဉာဏ္” လို႔ အဓိပၸာယ္ရပါတယ္။ အဘိညာဏ္ေတြအမ်ိဳးမ်ိဳးရွိတဲ့အထဲက ဣဒၶိဝိဓအဘိညာဏ္ကို ရရွိမွသာ ေျမလွ်ိဳးမိုးပ်ံႏိုင္တာပါ။ ဣဒၶိဝိဓကို “တန္ခိုး” လို႔လည္း ေခၚၾကတယ္။ “အဆန္းတၾကယ္ အံ့ဩဖြယ္ ဉာဏ္အထူး” လို႔ ဆိုရမယ္ ထင္ပါတယ္။ ထားပါေတာ့ အဲဒါက အဘိညာဏ္ေတြပါ။


ဈာန္ေတြထဲက အျမင့္ဆံုး ႐ူပဈာန္ကို ရရွိၿပီးသူမ်ားသာ ဈာန္ကို အေျခခံျပဳၿပီး အဘိညာဏ္ေရာက္ေအာင္ ထပ္ဆင့္ႀကိဳးစားရတာျဖစ္လို႔ “ဈာန္” ဆိုတာ အဘိညာဏ္တို႔ရဲ႕ အေျခခံသာျဖစ္ပါတယ္။


တကယ္တမ္း “ဈာန္” ဆိုတာကေတာ့ အာ႐ံုကို စိုက္စိုက္စူးစူး႐ႈတဲ့သေဘာ။ စိတ္ကို အာ႐ံုထဲ စူးဝင္ေနတယ္လို႔ ထင္ရ ေလာက္ေအာင္ ကို အာ႐ံုနဲ႔စိတ္ကို တြဲကပ္ထားၿပီး ႐ႈမွတ္ေနတဲ့သေဘာကို ဈာန္လို႔ေခၚတာပါ။ ဒါေၾကာင့္ လယ္တီဆရာေတာ္ ဘုရားႀကီးက ပရမတၳ သံခိပ္လကၤာမ်ားမွာ ဈာန္နဲ႔ပတ္သက္ၿပီး -


“ စိုက္စိုက္စူးစူး၊ အထူးၿမဲျမံ၊ ႐ႈအားသန္၊ ဈန္ဟု ေခၚသတတ္” လို႔ ေရးခဲ့တာပါ။ “ စိုက္စိုက္စူးစူး ႐ႈတယ္” ဆိုလို႔ ကမၼ႒ာန္း တရား အားထုတ္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္က ႐ႈတယ္လို႔ေတာ့ မထင္လိုက္ပါနဲ႔၊ “ ဝိတက္၊ ဝိစာရ၊ ပီတိ၊ ေဝဒနာ၊ ဧကဂၢတာ” ဆိုတဲ့ တရားငါးပါး တို႔က ႐ႈတာပါ။ အထူးသျဖင့္ေတာ့ အာ႐ံု တစ္ခုဆို တစ္ခုတည္းကိုသာ ၿငိမ္သက္ တည္ၾကည္ၿပီး စူးစိုက္အာ႐ံု ျပဳေနတဲ့ သေဘာက ဧကဂၢတာတရားရဲ႕ လကၡဏာသာ ျဖစ္ပါတယ္။


အမ်ားနားလည္ေျပာဆိုေနၾကတဲ့ “သမာဓိတရား” ဆိုတာလည္း ဒီ “ ဧကဂၢတာတရား” ကိုပဲ ေခၚတာပါ။

“ ဈာန = ဈာန္” တရားဆိုတာ အာ႐ံုကို စူးစိုက္႐ႈျခင္းဆိုတဲ့ (ဥပနိဇၩာန)ကိစၥကို လုပ္ေဆာင္တတ္သလို ဆန္႔က်င္ဘက္ ျဖစ္တဲ့ အပိတ္အပင္ အတားအဆီး(နီဝရဏ)တရားေတြကို ဖယ္ရွားေလာင္ၿမိဳက္ျခင္းဆိုတဲ့ (ဈာယန)ကိစၥကိုလည္း ေဆာင္ရြက္ ႏိုင္ရ မွာျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလိုကိစၥ(၂)ရပ္လံုးကို ေဆာင္ရြက္ႏိုင္တာဆိုလို႔ ဝိတက္အစရွိတဲ့ ေစတသိက္တရား(၅)ပါးသာရွိပါတယ္။


ဒါေၾကာင့္ ဒီဝိတက္စတဲ့တရား(၅)ပါးကိုသာ ဈာန္ရဲ႕ အစိတ္အပိုင္း(ဈာနဂၤ)တရားမ်ားလို႔ သတ္မွတ္ေခၚဆိုရပါတယ္။

ဈာနင္တရားေတြ အလုပ္(၂)မ်ိဳးလုပ္ပံုကေတာ့ -

“ ဝိတက္ႏွင့္ ထိနမိဒၶ” အိပ္ခ်င္မူးတူး၊ ထံုထိုင္းေတြေဝ၊ အၾကံတံုး ဉာ ဏ္တံုး၊ လူဖ်င္း လူညံ့ျဖစ္ေအာင္ လႊမ္းမိုး ပိတ္ပင္ထားတဲ့ တရားမ်ားကေတာ့ ထိနမိဒၶေစတသိက္မ်ားပဲျဖစ္ပါတယ္။ ဒီတရားႏွစ္ခုလႊမ္းမိုးထားၿပီဆိုရင္ လူစြမ္းလူစ ေပ်ာက္ၿပီး ဘယ္အလုပ္ကိစၥ ကိုမွ စူးစူး စိုက္စိုက္တက္တက္ျြကျြက မလုပ္ေဆာင္ႏိုင္ေတာ့တဲ့အတြက္ လူဖ်င္း၊ လူန၊ လူအ၊ လူထံုႀကီးျဖစ္ေနတတ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ လည္း ဒီတရားေတြကို အေႏွာင့္အယွက္ အပိတ္အပင္(နီဝရဏ) တရားမ်ားလို႔ ဆိုရတာပါ။


ဝိတက္တရားက ယွဥ္ဘက္သမၸယုတ္တရားေတြကို အာ႐ံုတစ္ခုေပၚတင္ေပးတတ္တဲ့အတြက္ အၿမဲၾကံစည္စိတ္ကူး ေနသူနဲ႔ တူပါတယ္။ ဝိတက္တရားက သမၸယုတ္ တရားေတြကို ကသိုဏ္းအစရွိတဲ့ အာ႐ံုေပၚတင္ေပးၿပီး ၾကံစည္စိတ္ကူးေပးျခင္းျဖင့္ ေျဖာင့္ေျဖာင့္ ဆန္႔က်င္ ဘက္ျဖစ္တဲ့ “ထိန မိဒၶနီဝရဏ တရား” မ်ားကိုလည္း အရာဝတၳဳတစ္ခုခုကို မီးႏွင့္ ႐ိႈ႕ၿမႇိဳက္သည့္ပမာ ပယ္ခြာေလာင္ၿမႇိဳက္ေပးပါတယ္။


“ ဝိစာရႏွင့္ ဝိစိကိစၦာ” “ဝိစိကိစၥာ နီဝရဏ” ဆိုတာ အာ႐ံုတစ္ခုအေပၚမွာ တည္တည္ၿငိမ္ၿငိမ္မရွိဘဲ အမ်ိဳးမ်ိဳး အေထြေထြ ေတြးေတာ ယံုမွား တတ္တဲ့ သေဘာျဖစ္ပါတယ္။ ဝိတက္ရဲ႕ တင္ေပးမႈေၾကာင့္ အာ႐ံုေပၚက်ေရာက္ေနတဲ့ သမၸယုတ္တရားမ်ားဟာ ဝိစိကိစၥာတရား မ်ားရဲ႕ ေႏွာက္ယွက္ျခင္းကို ခံရတဲ့အခါ အာ႐ံုေပၚမွာ ေကာင္းစြာ မရပ္တည္ဘဲ ယံုမွား သံသယဝင္ၿပီး ကသိုဏ္းအစရွိတဲ့ အာ႐ံုမွ ဆုတ္နစ္သြားတတ္ပါတယ္။ အဲဒီအခါမွာ ဝိစာရ တရားက သမၸယုတ္တရားတို႔ကို ေရာက္ၿပီးတဲ့အာ႐ံုက မခြာေအာင္ အာ႐ံုကို ထပ္တ လဲလဲ စြဲစြဲၿမဲၿမဲသံုးသပ္ေပးျခင္းျဖင့္ ေျဖာင့္ေျဖာင့္ ဆန္႔က်င္ဘက္ျဖစ္တဲ့ “ ဝိစိကိစၥာ နီဝရဏတရားမ်ားကိုလည္း ပယ္ခြာ ေလာင္ၿမႇိဳက္ ေပးပါတယ္။


“ ပီတိႏွင့္ ဗ်ာပါဒ” “ဗ်ာပါဒ နီဝရဏ”ဆိုတာ တရားကိုယ္အေနနဲ႔ေတာ့ အာ႐ံုကို မႏွစ္သက္ႏိုင္ေအာင္ ခက္ထန္ ၾကမ္းတမ္းတဲ့ ေဒါသ တရား ပါပဲ။ ဝိစာရတရားက သမၸယုတ္တရားေတြကို အာ႐ံုေပၚမွာ စြဲၿမဲ ေနေအာင္အထပ္ထပ္ သံုးသပ္ေပးေနေသာ္လည္း ဗ်ာပါဒ နီဝရဏ တရားက ေႏွာင့္ယွက္ထားလွ်င္ အာ႐ံုကို မႏွစ္သက္ေတာ့တဲ့အတြက္ ၾကာရွည္သံုးသပ္ခ်င္မည္ မဟုတ္ေတာ့ပါဘူး။


ဒီလို အေျခအေန မ်ိဳးမေရာက္ေအာင္ ပီတိတရားက အာ႐ံုကို ႏွစ္သက္ၿပီး ကိုယ္ေရာစိတ္ပါ ႏွစ္သက္ ျပည့္ၿဖိဳး ပြားတုိးေစျခင္းျဖင့္ ေျဖာင့္ေျဖာင့္ ဆန္႔က်င္ ဘက္ျဖစ္တဲ့ “ဗ်ာပါဒနီဝရဏ” တရားတို႔ကို စိတ္အစဥ္မွာ မပါရေအာင္ ပယ္ခြာေလာင္ ၿမႇိဳက္ေပးပါတယ္။


“သုခႏွင့္ ဥဒၶစၥ ကုကၠဳစၥ” “ဥဒၶစၥ နီဝရဏ” ဆိုတာ မၿငိမ္မသက္ တုန္လႈပ္ပ်ံ႕လြင့္ၿပီး အာ႐ံုေပၚမွာ မရပ္မတည္ဘဲ ေျပးေနတဲ့ သေဘာျဖစ္ပါတယ္။


“ကုကၠဳစၥ” ဆိုတာကေတာ့ ျပဳလုပ္လုက္မိတဲ့ မေကာင္းမႈေတြ မျပဳလုပ္လိုက္မိတဲ့ ေကာင္းမႈေတြကို ျပန္ေတြးၿပီး ေနာင္တရ ပူပန္ေနတဲ့ သေဘာ ျဖစ္ပါတယ္။


ပီတိေၾကာင့္ သမၸယုတ္တရားအားလံုး ကသိုဏ္းစတဲ့အာ႐ံုေပၚမွာ ႏွစ္သက္အားရတဲ့ စိတ္အစဥ္အျဖစ္ က်ေရာက္ ေနေသာ္လည္း ဥဒၶစၥ ကုကၠဳစၥနီဝရဏတရားမ်ား ေႏွာင့္ယွက္လာလွ်င္ အာ႐ံုတို႔ရဲ႕ သာယာႏွစ္သက္ဖြယ္ အရသာမ်ား မေပၚႏိုင္တဲ့အတြက္ ၿငိမ္ၿငိမ္သက္သက္ တည္ေနႏိုင္စြမ္း မရွိႏိုင္ေတာ့ပါဘူး၊ အဲဒီလို အေျခအေနမ်ိဳး မျဖစ္ေပၚမႀကံဳေတြ႕ရေအာင္ သုခေဝဒနာတရားက အာ႐ံုရဲ႕ အရသာ ကို ေအးျမခ်မ္းသာ ၿငိမ္သက္စြာ ခံစားေပးျခင္းျဖင့္ ေျဖာင့္ေျဖာင့္ဆန္႔က်င္ဘက္ျဖစ္တဲ့ ဥဒၶစၥ ကုကၠဳစၥနီဝရဏတရားတို႔ကို စိတ္အစဥ္မွာ မဝင္မပါရေအာင္ ပယ္ခြာ ေလာင္ၿမႇိဳက္ ေပးပါတယ္။

“သမာဓိ ႏွင့္ ကာမစၦႏၵ”

“ကာမစၦႏၵ နီဝရဏ” ဆိုတာ အာ႐ံုငါးပါး ကာမဂုဏ္တရားတို႔ကို ႏွစ္သက္စြဲလန္း တပ္မက္တတ္တဲ့ ေလာဘေစတသိက္ပါပဲ။ (တဏွာ၊ ေလာဘ၊ သမုဒယ ဆိုတဲ့ အမည္မ်ားနဲ႔ ထင္ရွားပါတယ္။) စိတ္အစဥ္မွာ တဏွာေလာဘပူးယွဥ္လာၿပီးဆိုရင္ ႏွစ္သက္ဖြယ္ အာ႐ံု ကာမဂုဏ္ေတြေနာက္ကို တေကာက္ေကာက္လိုက္ၿပီး စိတ္ဓာတ္ေတြ မၿငိမ္မသက္ ကလိန္းကလက္ျဖစ္ေစ ႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ကာမစၦႏၵနီဝရဏတရား ေႏွာင့္ယွက္ လာလွ်င္ ဝိတက္၊ ဝိစာရ၊ ပီတိ၊ သုခတို႔ ေတာင့္မခံႏိုင္ၾကေတာ့ဘဲ ကသိုဏ္းစတဲ့ အာ႐ံုကေန စိတ္အစဥ္ ခြာသြား ရပါလိမ့္မယ္။


ဈာန္အဂၤါတို႔နဲ႔ ယွဥ္တြဲေနတဲ့ ဈာန္စိတ္အစဥ္ေတြ လြင့္စဥ္ ခြာထြက္မသြားရေအာင္ သမာဓိဆိုတဲ့ ဧကဂၢတာ တရားက အာ႐ံုအေပၚမွာ ၿခိဳက္ၿခိဳက္ၿမိဳက္ၿမိဳက္ တည္တန္႔ေပးျခင္းျဖင့္ ေရွးဈာန္အဂၤါ(၄)ပါးတို႔ အာ႐ံုရဲ႕ အရသာ အေပၚမွာ စူးစိုက္တည္တံ့ေစၿပီး ဆန္႔က်င္ ဘက္ျဖစ္တဲ့ ကာမစၦႏၵနီဝရဏတရားကိုလဲ စိတ္အစဥ္မွာ ပါဝင္မလာေအာင္ ဖယ္ခြာေလာင္ၿမိဳက္ေပးပါတယ္။


ဒါေၾကာင့္ ပစၥနီက ဓေမၼ ဈာယတိ = ဆန္႔က်င္ဘက္တရားတို႔ကို ပယ္ခြာေလာင္ၿမိဳက္ေစတတ္၏” ဆိုတဲ့ ဗ်ဴပၸတ္အရ ဝိတက္စတဲ့ ေစတသိက္(၅)ပါးကိုသာ ဈာန(ဈာန္)တရားမ်ားလို႔ ေခၚရပါတယ္။


“ဈာန = စူးစူးစိုက္စိုက္႐ႈတယ္ ”ဆိုတာ သာမန္ျမင္ကာမတၲမဟုတ္ဘဲ ျမင္ရတဲ့အာ႐ံုအေပၚမွာ စိတ္ကို စူးဝင္ေနတယ္လို႔ ဆိုရေလာက္ေအာင္ ႐ႈမွတ္တာပါ။ ၾကားသင့္ရာအာ႐ံု၊ ေတြးသင့္ၾကံသင့္ရာအာ႐ံုတို႔ အေပၚမွာလဲ အလားတူစူးစိုက္႐ႈမွတ္ ပြားမ်ားရတဲ့အလုပ္ပါ။ သာမန္႐ႈသည္ထက္ပိုၿပီး စူးစူးစိုက္စိုက္႐ႈမွတ္တဲ့အတြက္ စိတ္အစဥ္မွာလဲ သာမန္ထက္ ပိုၿပီး ထင္ျမင္ လာပါတယ္။

အ႒ကထာဆရာေတာ္ကေတာ့ ပတ္ဝန္းက်င္ကို ၾကည့္႐ႈေလ့လာသူတို႔ဟာ ျမင္ကြင္းကိုပိုၿပီး က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ ျမင္ရေအာင္ သစ္ပင္တို႔ေတာင္ထြတ္(ေတာင္ငူ)တို႔ ေပၚတက္ၿပီး ၾကည့္ၾကတယ္။ ဒီလိုတက္ၿပီးၾကည့္တဲ့အခါ အေပၚကိုေရာက္ေလ ပိုၿပီးျမင္ကြင္းက ႀကီးက်ယ္လာေလ ျဖစ္သလို ဈာန္တရားမ်ားဟာလဲ ၾကာေလၾကာေလ အျမင္စူးစိုက္ၿပီး ႀကီးက်ယ္လာေလ ျဖစ္တယ္ဆိုၿပီး ဈာန္တရား ကို သစ္ပင္ဖ်ားတို႔ ေတာင္ထြတ္တို႔ကို တက္ေရာက္ၾကည့္႐ႈေျပာဆိုသူနဲ႔ ဥပမာျပဳပါတယ္။

ဒါကို နိႆယျပန္တဲ့ ဆရာေတာ္က-

“ ဈာနပစၥေၥေယာ=သစ္ပင္ေတာင္ငူ၊ တက္သသူသည္၊ ေအာက္လူတို႔အား၊ ေျပာသည့္လားသို႔။ ႏွစ္ပါး႐ုပ္နာမ္၊ သဟဇံအား၊ ဆယ့္တစ္ပါးတြင္။ ထင္ရွားတပ္တပ္၊ ကပ္၍႐ႈျခင္းဟူေသာ အာရမၼဏူပနိဇၩာနç လကၡဏူပ နိဇၩာန သတၲိထူးျဖင့္ ေက်းဇူးျပဳျခင္း လကၡဏာရွိေသာ ပဥၥဝၥဝိဥ္ၾကဥ္၊ စိတ္မွာယွဥ္သည့္၊ ဈာနင္ခုႏွစ္ပါး၊ ပစၥည္းတရား၄င္း”လို႔ ျပန္ဆုိပါတယ္။


ဈာနင္ခုႏွစ္ပါးဆိုတာ ကေတာ့ ေဝဒနာကို ေသာမနႆ၊ ေဒါမနႆ၊ ဥေပကၡာဆိုၿပီး (၃)ပါးခြဲေရတြက္လို႔ပါပဲ၊ တရားကိုယ္ စစ္စစ္ကေတာ့ ေဝဒနာကို တစ္ပါးပဲေရတြက္တဲ့အတြက္ ဈာနင္(၅)ပါးသာ ျဖစ္ပါတယ္။


ေဝဒနာဈာန္တရားထဲမွာ ေဒါမနႆပါထည့္သြင္းပါဝင္ရတာကေတာ့ ဈာန္ဆိုတာ အမ်ားၾကားဖူးနားဝရွိထားသလို ကုသိုလ္တရားခ်ည္း မဟုတ္ဘူး၊ စိုက္စိုက္စူးစူး ႐ႈမွတ္တာမွန္သမွ် ကုသိုလ္႐ႈလည္း ဈာန္ပဲ၊ အကုသိုလ္႐ႈလည္း ဈာန္ပါပဲ၊ အကုသိုလ္ဈာန္ က်ေတာ့ ေဒါမနႆေဝဒနာ နဲ႔ ႐ႈတာလဲ ရွိပါတယ္။


ဟုတ္ပါတယ္ ၾကားဖူးနားဝ ဗုဒၶဘာသာအမ်ားစုကေတာ့ ဈာန္တရား မဂ္တရား ဖိုလ္တရားဆိုတဲ့ စကားသံုးခြန္းက ဆက္တိုက္အတြဲ လိုက္ ေျပာေနçၾကားေနၾကတာမ်ားေတာ့ “ဈာန္” ဆိုရင္ ေကာင္းတဲ့တရား၊ ျမင့္ျမတ္တဲ့တရားလို႔ခ်ည္း ထင္ၾကတာ မ်ားပါတယ္။ “ဈာန္” လို႔ အမည္ရတဲ့ တရား(၅)မ်ိဳးတို႔ဟာ ကုသိုလ္တရားမွာ ယွဥ္တြဲျဖစ္ေပၚသလို အကုသိုလ္တရားမွာလဲ ယွဥ္တြဲျဖစ္ေပၚတဲ့ အတြက္ ေကာင္းတဲ့ ဈာန္ဆိုတာရွိသလို မေကာင္းတဲ့ဈာန္ဆိုတာလဲ ရွိပါတယ္။


တစ္ခါတစ္ေလမွာ အကုသိုလ္ဈာန္ေတြက ကုသိုလ္ဈာန္ေတြထက္ေတာင္ သမာဓိအားပိုၿပီး ေကာင္းခ်င္ ေကာင္းေနတတ္ ပါေသး တယ္။ ငါးမွ်ားတဲ့လူတစ္ေယာက္က ငါးဟပ္çမဟပ္ စူးစိုက္ၾကည့္ေနတာ။ က်ားပြဲ ဖဲပြဲမွာ က်ားကြက္တို႔ ဖဲခ်ပ္တို႔ကို စူးစိုက္ၾကည့္ေန တာမ်ိဳးတို႔၊ အလြန္ႏွစ္သက္တဲ့ အဆင္း အသံတို႔ကို စူးစိုက္ၿပီး ၾကည့္႐ႈတာ၊ နားေထာင္တာတို႔စသည္ေပါ့။


အဲဒီမွာလဲ သူ႔ဟာနဲ႔သူ ပီတိတို႔၊ ဧကဂၢတာတို႔ဆိုတာရွိတာပါပဲ။ အႏုျမဴေဖာ္ျမဴလာအတြက္ အိုင္စတိုင္း စူးစိုက္ ေတြးၾကံေနတာ နဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ေတာင္တြင္းႀကီး၊ နတ္မွီေတာရ ဆရာေတာ္ႀကီး မိန္႔ၾကားဖူးတာကေတာ့- “ ဒီ ဈာန္ သမာဓိေတြဟာ ေရွ႕နားက “သမၼာ” ဆိုတဲ့ ဂုဏ္ပုဒ္ကေလးသာ တပ္ဆင္ေပးလိုက္ႏိုင္မယ္ ဆိုရင္ တစ္ထိုင္တည္းနဲ႔ တစ္မဂ္ တစ္ဖိုလ္အထိေရာက္သြားႏိုင္ေလာက္တဲ့ တကယ့္ဈာန္ သမာဓိမ်ိဳး” တဲ့။


စကၠဝက္ငွက္မ်ား ထိန္ထိန္သာေနတဲ့ လမင္းႀကီးကို မမွိတ္ေသာမ်က္စိနဲ႔ ၾကည့္ေနတယ္ဆိုတာမ်ိဳးလဲ “ဈာန္” လို႔ပဲ ဆိုရမွာပါ။


မႏၱေလးတကၠသိုလ္က ပါေမာကၡဆရာႀကီးတစ္ဦး ေျပာဖူးတယ္။ ေက်ာင္းပိတ္ခါနီးညေနမွာ ေယာက်ာ္းေလး မိန္းကေလးမိတ္ေဆြ အခ်င္းခ်င္းစံုတြဲ ႏႈတ္ဆက္ေနၾကတာေတြကို ေခ်ာင္းၾကည့္တဲ့ ေက်ာင္းသားေတြဟာ တစ္ကိုယ္လံုး ျခင္ေတြသီးေနေအာင္ ကိုက္ထား တာေတာင္ မသိေလာက္ေအာင္ သမာဓိအားေကာင္းသတဲ့။


စူးစိုက္တာမွန္သမွ်ကို ဈာန္လို႔ဆိုႏိုင္ေပမယ့္ ဈာန္တိုင္း ကုသိုလ္မျဖစ္ဘူး၊ အာ႐ံုမွန္၊ ႏွလံုးသြင္းမွန္မွ ကုသိုလ္ျဖစ္တယ္၊ အာ႐ံုမွား ႏွလံုးသြင္းမွားရင္ေတာ့ အကုသိုလ္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။


ကုသိုလ္ဈာန္ျဖစ္ေအာင္ စူးစိုက္႐ႈသင့္တဲ့ အာ႐ံုမ်ားကိုေတာ့ ေယာဂက်မ္းမ်ားနဲ႔ ကမၼ႒ာန္းက်မ္းမ်ားမွာ အမ်ိဳးေပါင္း (၄၀)ေလာက္ ျပထား ပါတယ္။ ကမၼ႒ာန္း(၄၀)လို႔ အသိမ်ားပါတယ္။ အဲဒီထဲမွာ “အပၸနာ”လို႔ ေခၚတဲ့ အာ႐ံုအေပၚမွာ ခိုင္ခိုင္ၿမဲၿမဲ သက္ဝင္တဲ့ ဈာန္အဆင့္ေရာက္ေစတဲ့ ကမၼ႒ာန္းအာ႐ံုေတြရွိသလို အပၸနာနီးပါးအထိ ေရာက္ေအာင္ ႐ႈလို႔ရတဲ့ ဥပစာရဈာန္ရဲ႕ အာ႐ံုကမၼ႒ာန္းေတြလည္း ပါပါတယ္။ ကမၼ႒ာန္း(၄၀)ဆိုတာ ပထဝီကသိုဏ္းစတဲ့ ကသိုဏ္း(၁၀)ပါး။ ဥဒၶဳမာတကစတဲ့ အသုဘ (၁၀)ပါး။ ဗုဒၶါႏုႆတိစတဲ့ အႏုႆတိ(၁၀)ပါး။ ေမတၲာ၊ က႐ုဏာ၊ မုဒိတာ၊ ဥေပကၡာဆိုတဲ့ အပၸမညာတရာ (၄)ပါး။ အာဟာေရ ပဋိကူလသညာဆိုတဲ့ သညာ(၁)ပါး။ ဓာတ္ေလးပါးကို ပိုင္းျခားမွတ္သားတဲ့ စတုဓာတုဝ၀တၳာန္(၁)ပါး။ အာကာသာနဥၥာ ယတနစတဲ့ အာ႐ုပၸ(၄)ပါး ေပါင္း(၄၀)ျဖစ္ပါတယ္။


ဒီ(၄၀)ထဲမွာ လက္ရွိ ဗုဒၶဘာသာဝင္တို႔ အသိအက်င့္မ်ားတဲ့ ကမၼ႒ာန္းကေတာ့ ဗုဒၶါႏုႆတိ၊ ဓမၼာႏုႆတိ၊

သံဃာႏုႆတိ၊ အာနာပါနသတိဆိုတဲ့ အႏုႆတိ(၄)ပါးနဲ႔ ျဗဟၼစိုရ္တရား(၄)ပါးလို႔လဲေခၚတဲ့ အပၸပညာ(၄)ပါးတို႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

မရဏႆတိကိုလဲ အခ်ိဳ႕ပြားမ်ားၾကတာရွိပါတယ္။ က်န္တဲ့ ကမၼ႒ာန္းေတြကေတာ့ သမထယာနိကေခၚတဲ့ သမထကို အဓိကထားၿပီး က်င့္တဲ့ပုဂၢိဳလ္ေတြေလာက္ပဲ ပြားမ်ားအားထုတ္ၾကပါတယ္။ အက်ယ္သိခ်င္ရင္ေတာ့ သၿဂိဳဟ္ ကမၼ႒ာန္းပိုင္းမွာ အထိုက္ အေလ်ာက္ ေဖာ္ျပ ထားတာ ရွိပါတယ္။ ဝိသုဒၶိမဂ္မွာေတာ့ ပိုၿပီးျပည့္ျပည့္စံုစံု ရွိပါတယ္။


အေရးႀကီးတာကေတာ့ ဒီကမၼ႒ာန္းေတြကို ပြားမ်ားတဲ့အခါ “ဈာန္” လို႔ ေခၚဆိုႏိုင္ေလာက္ေအာင္ စူးစူးစိုက္စိုက္ အာ႐ံုျပဳၿပီး ပြားမ်ားၾကဖို႔ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေန႔ ဗုဒၶဘာသာဝင္ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားဟာ “အရဟံ” စတဲ့ ဘုရားဂုဏ္ ေတာ္ေတြ၊ “သြာကၡာေတာ” စတဲ့ တရားဂုဏ္ေတာ္ေတြ၊ “ သုပၸဋိပေႏၷာ” စတဲ့ သံဃာ့ဂုဏ္ေတာ္ေတြကို အသံ က်ယ္က်ယ္နဲ႔ ဘုရားရွိခိုးတာတို႔။ သေဗၺသတၲာ အေဝရာေဟာႏၱဳ စတဲ့ ေမတၲာပို႔တို႔ကို အသံထုတ္ရြက္ဆိုၿပီး ေမတၲာပို႔တာတို႔ေတာ့ ရွိပါတယ္။ အသံက မထုတ္ရဘူးလို႔ေတာ့ မဆိုပါဘူး၊ ထုတ္လိုက ထုတ္ဆိုႏိုင္ပါတယ္။


တကယ္ဘာဝနာေျမာက္ဖို႔ကေတာ့ ဂုဏ္ေတာ္ဆိုရင္လဲ ဂုဏ္ေတာ္ထဲမွာ စူးစူးစိုက္စိုက္ ေရာက္ဖို႔၊ ေမတၲာဆိုရင္လဲ ရည္မွန္းတဲ့ သတၲဝါေတြအေပၚ တကယ္ေမတၲာစိတ္ေရာက္ဖို႔က ပိုၿပီးအေရးႀကီးပါတယ္။


ႏႈတ္ေဆာင္ကမၼ႒ာန္းထက္ သ႐ုပ္ေဆာင္ကမၼ႒ာန္းျဖစ္ဖို႔ ႀကိဳးစားၾကရမွာပါ။ ဘုရားဂုဏ္ေတာ္ေတြ အေပၚမွာ ကိုယ္ဉာ ဏ္မွိသမွ် စူးစူးစိုက္စိုက္အာ႐ံုျပဳၿပီး ပြားမ်ားေပးရင္ ၾကည္ႏူးတဲ့ပီတိတရား၊ ခ်မ္းသာ ေအးျမတဲ့ သုခေဝဒနာတို႔၊ အာ႐ံုေပၚမွာသာ စိတ္က စူးစိုက္က်ေရာက္ေနတဲ့ ဧကဂၢတာတရားတို႔ဆိုတာ ျဖစ္လာပါတယ္။


အဲဒီျဖစ္လာတဲ့ တရားေတြကို ပိုၿပီး စူးစူးစိုက္စိုက္သတိထားလိုက္ရင္ ဒီတရားေတြဟာလည္း တစ္ခဏနဲ႔ တစ္ခဏ မတူေအာင္ ေျပာင္း လဲျဖစ္ ပ်က္ေနတဲ့ အနိစၥသေဘာလကၡဏာကစၿပီး ဒုကၡသေဘာ၊ အနတၲသေဘာအထိ ဆိုက္ ေရာက္ သိျမင္သြားတဲ့အတြက္ ဝိပႆနာဉာ ဏ္ေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ ဝိပႆနာဉာ ဏ္ရင့္လာတဲ့အခါ ဆက္တိုက္ ဆိုသလိုပဲ၊ မဂ္ဉာဏ္အထိ ဆိုက္ေရာက္ၿပီး မဂ္ရ ဖိုလ္ရ အရိယာေတြ ျဖစ္သြားပါတယ္။

ေမတၱာမ်ားျဖင့္

ေမတၱာဥယ်ာဥ္

http://www.ashinsirinda.com/

2011-ခု၊ ဇြန္လ-၅-ရက္၊ တနဂၤေႏြေန႔။

0 comments:

လာလည္ၾကသူမ်ား

ဤဘေလာ့ဂ္၏ ရည္ရြယ္ခ်က္

ယခုအခါ ကမၻာတလႊားတြင္ရွိေနၾကေသာ ဓမၼဘေလာ့ဂ္ဂါမ်ားသည္ ေန ့စဥ္ႏွင့္ အမွ် အင္တာနက္ စာမ်က္ႏွာမ်ား ေပၚတြင္ ဓမၼႏွင့္သက္ဆိုင္ေသာ အေၾကာင္းအရာ အမ်ိဳးမ်ိဳးကို ပို ့စ္မ်ားေရးတင္လ်က္ ရွိေနၾကပါသည္။

ဘေလာ့ဂ္ဂါမ်ားမွ မိမိတို ့၏ကိုယ္ပိုင္ စာမ်က္ႏွာမ်ားမွတဆင့္ ေရးတင္ေနၾကသျဖင့္ ဖတ္ရႈေလ့လာသူမ်ားအတြက္ ေနရာမ်ားစြာသို ့ သြားေရာက္ ဖတ္ရႈေနၾကရပါသည္။

ထို ့ေၾကာင့္ စာဖတ္သူမ်ား အခ်ိန္ကုန္သက္သာေစရန္ႏွင့္ မိမိတို ့ ဖတ္ရႈလိုရာကို လြယ္လင့္တကူ ရွာေဖြနိဳင္ရန္ ေန ့စဥ္ေရးသား ေနၾကေသာ အေၾကာင္းအရာမ်ားကို တေနရာတည္းတြင္ စုစည္းေပးလိုေသာ ရည္ရြယ္ခ်က္ျဖင့္ ဤဘေလာ့ဂ္ကို စီစဥ္လိုက္ျခင္းျဖစ္ပါသည္။

ေျပာခ်င္တာမ်ားရွိရင္ ေရးေပးထားခဲ့ပါ

ျမန္မာျပကၡဒိန္

ျမန္မာျပကၡဒိန္
www.burmeseclassic.com မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။

  © Blogger templates The Professional Template by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP