* သဗၺဒါနံ ဓမၼဒါနံ ဇိနာတိ၊ * သဗၺရသံ ဓမၼရေသာ ဇိနာတိ။

* သဗၺဒါနံ ဓမၼဒါနံ ဇိနာတိ၊     * သဗၺရသံ ဓမၼရေသာ ဇိနာတိ။

နမတၳဳ ဗုဒၶါနံ နမတၳဳ ေဗာဓိယာ။ နေမာ ဝိမုတၱာနံ၊ နေမာ ဝိမုတၱိယာ။

ဘုရားရွင္တို ့အား ရွိခိုးပါ၏။
ဘုရားရွင္တို ့၏ မဂ္ဥာဏ္ ဖိုလ္ဥာဏ္အား ရွိခိုးပါ၏။
ကိေလသာတို ့မွ လြတ္ေျမာက္ေတာ္မူၾကေသာ ဘုရားရွင္တို ့အား ရွိခိုးပါ၏။
ထိုဘုရားရွင္တို ့၏ ဝိမုတၱိငါးပါးအား ရွိခိုးပါ၏။

ကရုဏာလက္မ်ား ကမ္းလင့္ေပးပါ...

ကရုဏာလက္မ်ား ကမ္းလင့္ေပးပါ...
စား၀တ္ေနေရးအဆင္ေျပေစရန္ ဆန္အိတ္လွဴျခင္း ႏွင့္ အျခားလိုအပ္သည္မ်ား လွဴဒါန္းျခင္းတို႔ျဖင့္ လစဥ္ ေထာက္ပံ့သြားမည္ျဖစ္ပါသည္။ သီလရွင္ႏွင့္ ေက်ာင္းသားမ်ား ေအာင္ျမင္စြာ ပညာသင္ၾကားႏိုင္ေရး အတြက္ အနီးကပ္စာျပေပးမည့္ ဆရာမ (၆) ဦးအား တစ္လလွ်င္ (၅) ေသာင္းက်ပ္ျဖင့္ ငွါးရမ္းေပးရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။ ပညာေရးအလွဴအား ေစတနာရွင္မ်ားမွလည္း ပါ၀င္ လွဴဒါန္းႏိုင္ပါသည္။ ေကာက္ခံရရွိေသာ အလွဴေငြမ်ားအား ဘဏ္စာအုပ္ထားရွိ၍ ေငြစာရင္းရွင္းတမ္းအား လစဥ္ေဖာ္ျပသြားမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ေက်ာင္းသား/ေက်ာင္းသူမ်ား၏ မွတ္တမ္းမ်ားအား အလွဴရွင္မ်ားထံသို႔လည္း ေပးပို႔သြားပါမည္။

ပညာေရးအလွဴေတာ္ ႏႈိးေဆာ္ခ်က္


ရန္ကုန္ျမိဳ႕ အေသာကာရာမ သီလရွင္စာသင္တုိက္မွ နဝမတန္း ေျဖဆုိမည့္ သီလရွင္ ဆရာေလးမ်ားအတြက္ ဆရာ၊ ဆရာမမ်ား လစဥ္ ထားေပးႏုိင္ရန္ ပညာေရးအလွဴရွင္မ်ား လုိအပ္ေနပါသည္။ ေရႊေစတီ ဘုန္းေတာ္ၾကီးသင္ပညာေရးေက်ာင္းတြင္လည္း ဆင္းရဲႏြမ္းပါးသည့္ ၉ တန္းႏွင့္ ၁၀ တန္း ေက်ာင္းသားမ်ား ေက်ာင္းအိပ္ေက်ာင္းစား ေနထုိင္ပညာဆည္းပူးႏုိင္ေရးအတြက္ ကူညီေထာက္ပံ့မည့္ ကုသုိလ္ရွင္မ်ား လုိအပ္လ်က္ ရွိပါသည္။ ေစတနာရွင္ အလွဴရွင္မ်ား အေနျဖင့္ ေထရဝါဒ ဗုဒၶဘာသာ လူငယ္မ်ားအသင္း http://www.mmtheravada.org ဖုန္း
09-73062811, 09-5505176 သုိ႔ ဆက္သြယ္လွဴဒါန္းၾကေစလုိပါသည္။

သီလရွင္ ဆရာေလးမ်ားႏွင့္ ကေလးမ်ား ဇြန္လအမီ ေက်ာင္းတက္ႏုိင္ေရးအတြက္ ကာလဒါန ကုသုိလ္အျဖစ္ သဒၶါတတ္အား နည္းမ်ားမဆုိ လွဴဒါန္းကူညီၾကပါရန္ ႏႈိးေဆာ္အပ္ပါသည္။

၀ိမုတၱိရသ အဖြဲ႔သားမ်ား

------------------------
ေနာက္ဆက္တြဲသတင္း.....

ပညာေရးအလွဴေတာ္လႉဒါန္းမည့္အစီအစဥ္

ေထရ၀ါဒဗုဒဘာသာ လူငယ္မ်ား အသင္းမွ ဦးစီး၍ (၂၀၁၁) ခုႏွစ္တြင္ န၀မတန္းသို႔ တက္ေရာက္မည့္ ေက်ာင္းသား (၂၅) ေယာက္ႏွင့္ ေက်ာင္းသူ (၂၅) ေယာက္အား ပညာေရးေထာက္ပံ့မႈျပဳလုပ္ေပးႏိုင္ရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။

ျပဳလုပ္မည့္အစီအစဥ္

ေက်ာင္းသားမ်ားအား ေရႊေစတီဘုန္းႀကီးေက်ာင္း (ဆရာေတာ္ ဦးေတဇႏၵိ၊ ခ/(၃) ရက္ကြက္၊ ေရႊေစတီေက်ာင္း၊ မဂၤလာဒုံၿမိဳ႕နယ္) တြင္ထားရွိမည္ျဖစ္ၿပီး ေက်ာင္းသားမ်ားသည္ မိမိတို႔ ဆႏၵအေလ်ာက္ ကိုရင္၀တ္လိုကလည္း ၀တ္ႏိုင္ပါသည္။ ေက်ာင္းသူမ်ားအား အေသာကာရာမ သီလရွင္စာသင္တိုက္ (ဆရာေလးေဒၚသုနႏၵာ (ဖုန္း-၀၉-၈၆၂၈၈၁၁)၊ ၀ါယာလက္ေစ်းမွတ္တိုင္၊ ေရႊႏွင္းဆီရပ္ကြက္၊ မဂၤလာဒံုၿမိဳ႕နယ္) တြင္ထားရွိပါမည္။ အေသာကာရာမေက်ာင္းမွ သီလရွင္မ်ားသာလက္ခံသည္ျဖစ္၍ ေက်ာင္းသူမ်ားမွာ သီလရွင္၀တ္ရပါမည္။ သီလရွင္မ်ားတက္ေရာက္ရမည့္ အ.ထ.က ေက်ာင္းမွာ အေသာကာရာမ ေက်ာင္းမွလက္ရွိ သီလရွင္မ်ား တက္ေရာက္ေနေသာ ေက်ာင္းျဖစ္၍ ပညာသင္ၾကားမႈတြက္ အခက္အခဲ မရွိႏိုင္ပါ။ စာသင္သူမ်ား စား၀တ္ေနေရးအဆင္ေျပေစရန္ ဆန္အိတ္လွဴျခင္း ႏွင့္ အျခားလိုအပ္သည္မ်ား လွဴဒါန္းျခင္းတို႔ျဖင့္ လစဥ္ ေထာက္ပံ့သြားမည္ျဖစ္ပါသည္။ သီလရွင္ႏွင့္ ေက်ာင္းသားမ်ား ေအာင္ျမင္စြာ ပညာသင္ၾကားႏိုင္ေရး အတြက္ အနီးကပ္စာျပေပးမည့္ ဆရာမ (၆) ဦးအား တစ္လလွ်င္ (၅) ေသာင္းက်ပ္ျဖင့္ ငွါးရမ္းေပးရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။ ပညာေရးအလွဴအား ေစတနာရွင္မ်ားမွလည္း ပါ၀င္ လွဴဒါန္းႏိုင္ပါသည္။ ေကာက္ခံရရွိေသာ အလွဴေငြမ်ားအား ဘဏ္စာအုပ္ထားရွိ၍ ေငြစာရင္းရွင္းတမ္းအား လစဥ္ေဖာ္ျပသြားမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ေက်ာင္းသား/ေက်ာင္းသူမ်ား၏ မွတ္တမ္းမ်ားအား အလွဴရွင္မ်ားထံသို႔လည္း ေပးပို႔သြားပါမည္။ အေသးစိတ္ေဆာင္ရြက္မည့္ အခ်က္အလက္မ်ားအားလည္း ဆက္လက္ေဖာ္ျပသြားပါမည္။

ေလ်ာက္ထားမည့္ သူမ်ား ျပည့္စုံရမည့္အခ်က္မ်ားမွာ

(က) ေက်ာင္းသူမ်ားမွာ သီလရွင္၀တ္ႏိုင္ရပါမည္။

(ခ ) မိဘမ်ားမွ ေနထိုင္ရန္ခြင့္ ျပဳသူျဖစ္ရပါမည္။

(ဂ ) စာသင္သားမ်ားေနထိုင္မည့္ ေက်ာင္းတြင္း စည္းကမ္းမ်ားကို တိက်စြာလိုက္နာရပါမည္။

(ဃ) ေက်ာင္းထားရန္ အမွန္တကယ္အခက္အခဲ ရွိေနသူျဖစ္ရပါမည္။

အထက္ပါအခ်က္အလက္မ်ားႏွင့္ ျပည့္စုံသူမ်ားသည္ ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာလွဴငယ္မ်ား အသင္းသို႔ ဆက္သြယ္ေမးျမန္းႏိုင္ပါသည္။ (http://mmtheravada.org)

ဆက္သြယ္ရန္လိပ္စာ

ကိုထြန္းထြန္းလိႈင္

ဖုန္း ၀၉-၇၃၀၆၂၈၁၁

htunhtunhlaing82@gmail.com

winthu.tbyo@gmail.com

thantzin83@gmail.com

Friday, June 17, 2011

ဆရာၾကီး ေရႊဥေဒါင္း၏ ဒိေ႒ဒိ႒မတၱံ လက္ေတြ ့က်င့္စဥ္ (၃၉)

အတြင္းဘက္သို႔ လွည့္ျခင္း

ဒိေ႒ဒိ႒မတၱံနည္းအတိုင္း အားထုတ္ေသာ ေယာဂီသည္ ပဥၥာရံုမ်ား ဆိတ္သုဥ္းသြားေစေအာင္ ရည္ရြယ္ခ်က္ မထားသင့္။ အာရံုအမ်ိဳးမ်ိဳးႏွင့္ တိုက္ခိုက္၍ ျဖစ္ေပၚလာေသာ (ဝိညာဥ္) စိတ္တို႔ကို သတိႏွင့္ ေစာင့္ၾကည့္ဖို႔ျဖစ္၏။ ဥပမာ အသံတစ္ခုၾကားလိုက္ရသည္ဆိုအံ့။ “ဘာသံပါလိမ့္” ၊“ဘယ္ကလာတဲ့ အသံပါလိမ့္” ဟူ၍ စဥ္းစားေတြးေတာျခင္းမျပဳရသည္ကား မွန္၏။ သို႔ရာတြင္ အသံၾကားသည့္ အခိုက္အတန္႔၌ ျဖစ္ေပၚလာသည့္ (ေသာတဝိညာဥ္) ၾကားစိတ္ကိုမူကား “ဘာပါလိမ့္” ဟုစူးစမ္းသင့္၏။ “ဘာသံပါလိမ့္” ဟူ၍ စဥ္းစားျခင္း ႏွင့္ “ဘာပါလိမ့္” ဟူ၍ စူးစမ္းျခင္းတို႔သည္ ျခားနားျခင္းရိွ၏။ “ဘာသံပါလိမ့္” ဟူ၍ စဥ္းစားျခင္းသည္ မိမိၾကားဖူးသည့္ အသံမ်ိဳးတည္းဟူေသာ သညာအမွတ္အသား တို႔ကို အမီွသဟဲျပဳ၍ စဥ္းစားၿပီးေနာက္ ၊ ဇြန္းႏွင့္ ပန္းကန္ထိလိုက္ေသာ အသံဟူ၍ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ ခ်ေပေတာ့မည္။ အသံကို ၾကားလိုက္ရေသာအခါ “ဘာသံပါလိမ့္” ဟူ၍ မစဥ္းစားဘဲ “ဘာပါလိမ့္” ဟူ၍ စူးစမ္းျခင္းမူကား ဓမၼဝိစယသေမၺာဇၥ်ဥ္ အလုပ္ျဖစ္၍ “ၾကားစိတ္” ၏ သေဘာတရားကို စူးစမ္းျခင္းျဖစ္ေလသည္။ ယင္းသို႔စူးစမ္းေသာအခါတြင္လည္း “ေသာတဝိညာဥ္စိတ္” ဟူေသာ အမည္ပညတ္ျဖင့္ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ အေျဖေပးရန္မဟုတ္။ ထိုၾကားစိတ္၏ သဘာဝကို စူးစမ္းဆင္ျခင္ရန္မွ်သာ ျဖစ္ေပသည္။ ဤကဲ့သို႔ စူးစမ္းျခင္းသည္ ပစၥဳပၸန္ အာရံုေပၚမွ ျဖစ္ေပၚလာေသာ သဘာဝႏွင့္ ပတ္သက္၍ ဆင္ျခင္ျခင္းျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ပစၥဳပၸန္ တည့္တည့္ႀကီး မဟုတ္ေတာ့ေစကာမူ ပညာေစတသိက္ျဖစ္ေသာ ဓမၼဝိစယသေမၺာဇၥ်ဥ္ ႏွင့္ လည္းေကာင္း၊ ၀ိတက္ေစတသိက္ျဖစ္ေသာ သမၼာသကၤပၸမဂၢင္ႏွင့္ လည္းေကာင္း ယွဥ္သည္ျဖစ္၍ တန္ဖိုးရိွလွသည္ဟု နားလည္သင့္ၾကေပသည္။ ျဖစ္ေပၚလာေသာပဥၥာရံု အေပၚ၌ လည္းေကာင္း၊ ၾကံစည္စိတ္ကူးမိျခင္းတည္းဟူေသာ ဓမၼာရံု အေပၚ၌လည္းေကာင္း ထိုကဲ့သို႔ ရံဖန္ရံခါ စူးစမ္းဆင္ျခင္သင့္ေပသည္။

ဉာဏ္အျမင္ပါရမည္

ၾကားကာမတၱ၊ ျမင္ကာမတၱျဖင့္သာ ေနႏိုင္ေလာက္ေအာင္ သတိေကာင္း လွပါသည္ဆိုေသာ္လည္း၊ အထက္တြင္ေဖာ္ျပခဲ့သည့္ ဓမၼဝိစယသေမၺာဇၥ်ဥ္ ႏွင့္ သမၼာသကၤပၸမဂၢင္တို႔ မယွဥ္ခဲ့လွ်င္ ဉာဏ္အျမင္မပါဘဲ လ်က္ႏွင့္ ပဥၥာရံုမ်ား ဆိတ္သုဥ္းသြားသည္အထိ သမာဓိလြန္ကဲသြားတတ္ေသာေၾကာင့္ အထူးသတိျပဳ ၾကရာေခ်သည္။ သမာဓိလြန္ကဲၿပီး အာရံုေတြ ဆိတ္သုဥ္းသြားရသည္ဆိုလွ်င္ ဉာဏ္အျမင္တိုးတက္ျခင္း လည္း မရိွႏိုင္ေတာ့၊ လုပ္စရာ အလုပ္လည္း ရွာမေတြ႕ဘဲ တျငိမ္းတည္းျငိမ္းေနရံုသာရိွေပေတာ့မည္။ ျငိမ္း တိုင္းလည္း မဂ္မဟုတ္၊ ဖိုလ္လည္းမဟုတ္။ သမာဓိသက္သက္ျဖစ္ႏိုင္၏။ အထူးအေရးႀကီးသည္ကား မဂ္ဖိုလ္ နိဗၺာန္ အလုပ္ဟူသည္မွာ သမာဓိအေထာက္အကူ လိုအပ္သည္မွန္ေသာ္လည္း ထူးကဲေသာ ဉာဏ္အျမင္ မပါဘဲလ်က္ႏွင့္ မျဖစ္ႏိုင္ျခင္းကိုလည္း သတိျပဳၾကရာေခ်သည္။

သေဘာေပါက္ခဲ့ရပံု

ဤက်င့္စဥ္ႏွင့္ပတ္သက္၍ ကြၽႏု္ပ္၏ ကိုယ္ေတြ႕တစ္ခုကို တင္ျပရေပဦးမည္။ အေတာ္သတိျမဲ၍ အေလ့အက်င့္ ရရိွလာေသာအခါ၌ ဗဟိဒၶသို႔ စိတ္မေရာက္ေတာ့ဘဲ ျဖစ္ေလသမွ်ေသာ အျခင္းအရာ တို႔သည္ မိမိအတြင္း၌သာ ျဖစ္လ်က္ရိွသည္ဟု ထင္ျမင္လာရာတြင္ “ဒါဘာျဖစ္တာလဲ” ဟု ကိုယ့္ဟာကိုယ္ ေမးလိုက္၏။ ထိုကဲ့သို႔ေမးရင္း အတြင္း၌ ျဖစ္ေနေသာ သေဘာကိုလည္း အထပ္ထပ္ရႈဆင္ျခင္၏။ ဤတြင္ ေအာက္ပါအတိုင္း ကြၽႏု္ပ္ သေဘာက်လာသည္။

မိမိအတြင္း၌ ျဖစ္ေလသမွ်ေသာ “သိစိတ္” ဟူသမွ်တို႔ သည္ အဟုတ္တကယ္ ရိွေနသည္မဟုတ္၊ မွန္ထဲ၌ အရိပ္သဖြယ္ ထင္လာျခင္းမွ်သာျဖစ္သည္။ ဥပမာ၊ မွန္တစ္ခ်ပ္ကို ေထာင္ၾကည့္လိုက္ေသာအခါ အလ်ဥ္းသင့္ေသာ ဝတၳဳပစၥည္းမ်ား၏ အရိပ္မ်ား ထင္လာျခင္းကို ျမင္ရ၏။ တစ္ေနရာ၌ စားပဲြကုလားထိုင္မ်ားကိုျမင္ရ၍ မွန္ကုိ အနည္းငယ္ေရႊ႕ေပးလိုက္ရာတြင္ ဗီရိုကိုျမင္ရ၏။ တစ္ဖန္ထပ္၍ ေရႊ႕ျပန္ေသာ္ ျပတင္းေပါက္ကို ျမင္ရ၏။ ထိုမွန္ထဲ၌ ျမင္ရေသာဝတၳဳပစၥည္းမ်ားသည္ တကယ္မဟုတ္၊ အရိပ္မ်ားသာျဖစ္၏။ အရိပ္သည္တကယ္ဟုတ္ေသာ္လည္း မွန္ထဲမွ ဝတၳဳပစၥည္းမ်ားကား တကယ္မဟုတ္ေခ်။ ထိုနည္းတူစြာ စိတ္ထဲ၌ အာရံုတစ္ခု ေပၚလာေသာအခါ တကယ့္အျခင္းအရာမဟုတ္၊ အာရံု၏ အရိပ္ထင္ျခင္းမွ်သာျဖစ္ေခ်သည္ဟု သေဘာက်လာ၏။ တိုက္ရိုက္ေဖာ္ျပရေသာ္ ကြၽႏု္ပ္အားေစာ္ကားဖူးေသာ လူတစ္ေယာက္အားသတိရလိုက္သည္ ဆိုလွ်င္ ထိုလူသည္ ကြၽႏု္ပ္အဖို႔၌ အဟုတ္တကယ္ရိွလာ၍ ေဒါသစိတ္ျဖစ္ေပၚလာရေတာ့သည္။ စင္စစ္မွာ ထိုလူသည္ ၎ခဏ၌ အဟုတ္တကယ္ရိွေကာင္းမွ ရိွမည္။ ကြယ္လြန္ၿပီး ျဖစ္ခ်င္လည္းျဖစ္ႏိုင္သည္။ ကြယ္လြန္ၿပီးပင္ျဖစ္ေစကာမူလည္း ေစာ္ကားျခင္းကို သတိရလိုက္မိလွ်င္ေဒါသစိတ္ျဖစ္တတ္ေသး၏။ သို႔ ဆိုလွ်င္ အရိပ္ကိုအေကာင္ထင္ၿပီး ႏွလံုးမသာယာမႈျဖစ္ရျခင္းေပတကား။ မွန္ထဲ၌ ျမင္ရေသာ ဝတၳဳပစၥည္း ကို တကယ္ထင္မွတ္၍ ကိုင္တြယ္စမ္းသပ္လိုျခင္းမ်ိဳးႏွင့္ တူေနၿပီတကား စသျဖင့္ သေဘာေပါက္ခဲ့ဖူးေလသည္။

သိသည္ဆို၍ မၿပီးျခင္း

ထိုေနာက္ပိုင္း၌မူကား ေပၚလာေလသမွ်ေသာ ဣ႒ာရံုမ်ား ႏွင့္ အနိ႒ာရံုမ်ားသည္ တကယ္ေပေလာဟု ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ေမးလိုက္သည့္အခါ တကယ္မဟုတ္၊ အေၾကာင္းတိုက္ဆိုင္ခိုက္တြင္ အာရံု၏ အရိပ္ထင္ျခင္းမွ်သာ ျဖစ္သည္ဟု သံုးသပ္မိ၍ ထိုကဲ့သို႔ သံုးသပ္မိတိုင္းလည္း အေတာ္ႀကီး ျငိမ္းခ်မ္းမႈရေလ ေတာ့သည္။ တစ္ခါတစ္ရံတြင္လည္း အလိုမရိွအပ္ေသာ အနိ႒ာရံုကို ဤနည္းျဖင့္ သံုးသပ္၍ ေပ်ာက္ကြယ္ သြားေသာအခါ၊ အာရံုႏွင့္တကြ ထိုအာရံုကို သိေသာစိတ္သည္ေပ်ာက္ကြယ္သြား၍ ၊ စိတ္အသစ္ ျဖစ္ေပၚ ေနျခင္းကို ေတြ႕ရျပန္ရာတြင္ ယခင္စိတ္ေဟာင္းသည္ မည္သည့္ေနရာဌာနသို႔ ေရာက္သြားၿပီး စုပံုလ်က္ရိွပါသနည္းဟူ၍ စစ္ေဆးမိပါေသးသည္။ ဘယ္မွာမွ စုပံုလ်က္မရိွပါဟူ၍ ေျပာတတ္ၾကမည္ျဖစ္ေသာ္လည္း၊ သာမန္ေျပာတတ္ျခင္းႏွင့္ တကယ့္ လက္ေတြ႕အလုပ္လုပ္၍ ေတြ႕ရိွ ရေသာအျခင္းအရာတို႔၏ ျခားနားပံု အေရးႀကီးျခင္းကို အထပ္ထပ္သတိေပးလိုသည္။ တရားဆိုသည္မွာ “သိလွ်င္ၿပီးသည္” ဟူေသာဂိုဏ္းသားမ်ားလည္းရိွၾကေပရာ၊ ထိုသူတို႔ကလည္း “ဘယ္မွာမွ စုပံုလ်က္မရိွျခင္း” ကို မိမိတို႔သိပါသည္ဟု ေျပာၾကေပလိမ့္မည္။ သို႔ရာတြင္ ထိုသူတို႔၏ “အသိ”ႏွင့္ ဓမၼဝိစယသေမၺာဇၥ်ဥ္အရ စံုစမ္းစစ္ေဆးျခင္းအားျဖင့္ ျဖစ္ေပၚလာေသာ ေယာဂီ၏ “အသိ” တို႔႔မွာအႀကီးအက်ယ္ျခားနားျခင္းရိွေၾကာင္း သတိျပဳၾကေစလိုသည္။

ဉာဏ္ရင့္က်က္ရပံု

ကိုယ္ေတြ႕အျခင္းအရာတစ္ခုကို ဆက္လက္တင္ျပရေသာ္၊ တစ္ခါတစ္ရံတြင္ စိတ္တုန္လႈပ္ေခ်ာက္ခ်ားေစ သည့္ ဓမၼာရံု တစ္ခုျဖစ္ေပၚလာ၍ အထက္ပါနည္းအတိုင္းဆင္ျခင္သံုးသပ္လိုက္သျဖင့္ ေပ်ာက္ကြယ္သြား ရာတြင္ “ဘယ္လိုျဖစ္တာပါလိမ့္” ဟူေသာစံုစမ္းမႈ ျဖစ္ေပၚလာ၏။ ဤတြင္ ေအာက္ပါဥပမာသည္ စိတ္ထဲတြင္ဘြားခနဲေပၚလာ၏။

လူသူမနီးေသာ ေတာႀကီးထဲ၌ ေလျပင္းကေလး တစ္ခ်က္တိုက္ခတ္လိုက္ရာတြင္ သစ္ကိုင္းသစ္ခက္မ်ားရုတ္တရက္လႈပ္ရွား၍ သစ္ရြက္မ်ားေႂကြက်ကာ ၎ေဒသတဝိုက္၌ လႈပ္လႈပ္ရွားရွားျဖစ္သြားေသာ္လည္း တစ္ခဏမွ်ၾကာ၍ ေလျငိမ္သက္သြားရာတြင္ သစ္ကိုင္းသစ္ခက္ႏွင့္ သစ္ရြက္တို႔လည္းျငိမ္သက္သြားၾက၏။ ေတာနက္ႀကီးထဲ၌ျဖစ္ေသာ လႈပ္ရွားမႈတစ္ခုျဖစ္ျခင္းေၾကာင့္ တစ္ဦးတစ္ေယာက္ေသာသူကမွ် သတိလည္းမျပဳ၊ သိလည္းမသိလိုက္ေခ်။ ထိုနည္းတူစြာ ကြၽႏု္ပ္၏စိတ္ တုန္လႈပ္ေခ်ာက္ခ်ားမႈမွာလည္း ဘယ္သူမွ မသိလိုက္ဘဲ ၿပီးဆံုးသြားေခ်ၿပီတကား။ ေလတိုက္စဥ္ခဏတြင္ ေတာထဲ၌ သစ္ရြက္မ်ားေႂကြက်ျခင္းကဲ့သို႔ ၊ ကြၽႏု္ပ္စိတ္မွာလည္း ထိုစဥ္က လိႈင္းထမ္းပိုးထႂကြကာ အေရးတႀကီး ထင္ခဲ့မိေသာ္လည္း၊ ဆင္ျခင္သံုးသပ္လိုက္ေသာအခါတြင္ ထိုေလကဲ့သို႔ပင္ ဘယ္ဆီ ေရာက္မွန္းမသိ ေပ်ာက္ပ်က္သြားေခ်ၿပီတကား၊ စသည္မ်ားျဖင့္ ႏွလံုးသြင္းျခင္းအားျဖင့္ ဉာဏ္ရင့္က်က္ ျခင္း သို႔ ေရာက္လာရေပသည္။

တိုက္တြန္းႏိႈးေဆာ္ခ်က္

နိဂုန္းခဳ်ပ္အေနျဖင့္ ကြၽႏု္ပ္ အထူးတလည္ တိုက္တြန္းလိုသည္မွာကား ဤေခတ္၌ တရားအားထုတ္ၾကေသာ ေယာဂီမ်ားသည္ သမာဓိ အေရးႀကီးျခင္းကို နားလည္ၾကသေလာက္၊ ဓမၼဝိစယသေမၺာဇၥ်ဥ္ ႏွင့္ သမၼာသကၤပၸမဂၢင္တို႔၏ အေရးႀကိးျခင္းကို အေလးေပးၿပီး ထည့္သြင္းအလုပ္လုပ္ျခင္း နည္းပါးလွ၏။ ဝိတက္ေစတသိက္ျဖစ္ေသာ သမၼာသကၤပၸမဂၢင္အေၾကာင္းကို ရံဖန္ေျပာတတ္ၾကေသာ္လည္း၊ ပညိေျႏၵေစတသိက္ျဖစ္သည့္ ဓမၼဝိစယသေမၺာဇၥ်ဥ္ ေခၚစူးစမ္းျခင္းအလုပ္မ်ိဳးကိုမူ ေျပာသံၾကားရခဲလွသည္။ အျခားေသာအားထုတ္နည္းမ်ားအေၾကာင္းကို ေဝဖန္ရန္ အလိုမရိွဘဲ၊ ဒိေ႒ဒိ႒မတၱံ နည္းအရ အားထုတ္ ၾကေသာ ေယာဂီမ်ားအဖို႔မွာ သမာဓိ သက္သက္လြန္ကဲေသာအခါ၌ ဉာဏ္အျမင္ျဖင့္ အဆင့္ဆင့္တက္ရ မည့္အစား၊ အာရံုမ်ားဆိတ္သုဥ္း၍ “ျငိမ္း” သြားေသာအျဖစ္သို႔ ေရာက္သြားတတ္သည္ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ဓမၼဝိစယသေမၺာဇၥ်ဥ္ သို႔မဟုတ္ သမၼာသကၤပၸမဂၢင္ကိုလက္မလြတ္ေစဖို႔ ႏိႈးေဆာ္အပ္ပါသည္။

(ကြၽန္ေတာ္ဆက္လက္ ပို႔စ္တင္ႏိုင္ရန္အတြက္ ဒိေ႒ဒိ႒မတၱံစာအုပ္ကို အစအဆံုး ေစတနာေမတၱာျဖင့္ ကူညီစာရိုက္ကုသိုလ္ျပဳေပးတဲ့ ေဒါက္တာ၀င္းလြင္ ကို အထူးေက်းဇူးတင္ရိွပါတယ္ခင္ဗ်ား။)


(ဆရာၾကီးေရႊဥေဒါင္း ၏ ဒိေ႒ဒိ႒မတၱံ လက္ေတြ ့က်င့္စဥ္ တင္ျပီးသမွ် အတဲြ (၁) မွ ယခုအထိ ဖတ္လိုလ်င္)

0 comments:

လာလည္ၾကသူမ်ား

ဤဘေလာ့ဂ္၏ ရည္ရြယ္ခ်က္

ယခုအခါ ကမၻာတလႊားတြင္ရွိေနၾကေသာ ဓမၼဘေလာ့ဂ္ဂါမ်ားသည္ ေန ့စဥ္ႏွင့္ အမွ် အင္တာနက္ စာမ်က္ႏွာမ်ား ေပၚတြင္ ဓမၼႏွင့္သက္ဆိုင္ေသာ အေၾကာင္းအရာ အမ်ိဳးမ်ိဳးကို ပို ့စ္မ်ားေရးတင္လ်က္ ရွိေနၾကပါသည္။

ဘေလာ့ဂ္ဂါမ်ားမွ မိမိတို ့၏ကိုယ္ပိုင္ စာမ်က္ႏွာမ်ားမွတဆင့္ ေရးတင္ေနၾကသျဖင့္ ဖတ္ရႈေလ့လာသူမ်ားအတြက္ ေနရာမ်ားစြာသို ့ သြားေရာက္ ဖတ္ရႈေနၾကရပါသည္။

ထို ့ေၾကာင့္ စာဖတ္သူမ်ား အခ်ိန္ကုန္သက္သာေစရန္ႏွင့္ မိမိတို ့ ဖတ္ရႈလိုရာကို လြယ္လင့္တကူ ရွာေဖြနိဳင္ရန္ ေန ့စဥ္ေရးသား ေနၾကေသာ အေၾကာင္းအရာမ်ားကို တေနရာတည္းတြင္ စုစည္းေပးလိုေသာ ရည္ရြယ္ခ်က္ျဖင့္ ဤဘေလာ့ဂ္ကို စီစဥ္လိုက္ျခင္းျဖစ္ပါသည္။

ေျပာခ်င္တာမ်ားရွိရင္ ေရးေပးထားခဲ့ပါ

ျမန္မာျပကၡဒိန္

ျမန္မာျပကၡဒိန္
www.burmeseclassic.com မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။

  © Blogger templates The Professional Template by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP