* သဗၺဒါနံ ဓမၼဒါနံ ဇိနာတိ၊ * သဗၺရသံ ဓမၼရေသာ ဇိနာတိ။

* သဗၺဒါနံ ဓမၼဒါနံ ဇိနာတိ၊     * သဗၺရသံ ဓမၼရေသာ ဇိနာတိ။

နမတၳဳ ဗုဒၶါနံ နမတၳဳ ေဗာဓိယာ။ နေမာ ဝိမုတၱာနံ၊ နေမာ ဝိမုတၱိယာ။

ဘုရားရွင္တို ့အား ရွိခိုးပါ၏။
ဘုရားရွင္တို ့၏ မဂ္ဥာဏ္ ဖိုလ္ဥာဏ္အား ရွိခိုးပါ၏။
ကိေလသာတို ့မွ လြတ္ေျမာက္ေတာ္မူၾကေသာ ဘုရားရွင္တို ့အား ရွိခိုးပါ၏။
ထိုဘုရားရွင္တို ့၏ ဝိမုတၱိငါးပါးအား ရွိခိုးပါ၏။

ကရုဏာလက္မ်ား ကမ္းလင့္ေပးပါ...

ကရုဏာလက္မ်ား ကမ္းလင့္ေပးပါ...
စား၀တ္ေနေရးအဆင္ေျပေစရန္ ဆန္အိတ္လွဴျခင္း ႏွင့္ အျခားလိုအပ္သည္မ်ား လွဴဒါန္းျခင္းတို႔ျဖင့္ လစဥ္ ေထာက္ပံ့သြားမည္ျဖစ္ပါသည္။ သီလရွင္ႏွင့္ ေက်ာင္းသားမ်ား ေအာင္ျမင္စြာ ပညာသင္ၾကားႏိုင္ေရး အတြက္ အနီးကပ္စာျပေပးမည့္ ဆရာမ (၆) ဦးအား တစ္လလွ်င္ (၅) ေသာင္းက်ပ္ျဖင့္ ငွါးရမ္းေပးရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။ ပညာေရးအလွဴအား ေစတနာရွင္မ်ားမွလည္း ပါ၀င္ လွဴဒါန္းႏိုင္ပါသည္။ ေကာက္ခံရရွိေသာ အလွဴေငြမ်ားအား ဘဏ္စာအုပ္ထားရွိ၍ ေငြစာရင္းရွင္းတမ္းအား လစဥ္ေဖာ္ျပသြားမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ေက်ာင္းသား/ေက်ာင္းသူမ်ား၏ မွတ္တမ္းမ်ားအား အလွဴရွင္မ်ားထံသို႔လည္း ေပးပို႔သြားပါမည္။

ပညာေရးအလွဴေတာ္ ႏႈိးေဆာ္ခ်က္


ရန္ကုန္ျမိဳ႕ အေသာကာရာမ သီလရွင္စာသင္တုိက္မွ နဝမတန္း ေျဖဆုိမည့္ သီလရွင္ ဆရာေလးမ်ားအတြက္ ဆရာ၊ ဆရာမမ်ား လစဥ္ ထားေပးႏုိင္ရန္ ပညာေရးအလွဴရွင္မ်ား လုိအပ္ေနပါသည္။ ေရႊေစတီ ဘုန္းေတာ္ၾကီးသင္ပညာေရးေက်ာင္းတြင္လည္း ဆင္းရဲႏြမ္းပါးသည့္ ၉ တန္းႏွင့္ ၁၀ တန္း ေက်ာင္းသားမ်ား ေက်ာင္းအိပ္ေက်ာင္းစား ေနထုိင္ပညာဆည္းပူးႏုိင္ေရးအတြက္ ကူညီေထာက္ပံ့မည့္ ကုသုိလ္ရွင္မ်ား လုိအပ္လ်က္ ရွိပါသည္။ ေစတနာရွင္ အလွဴရွင္မ်ား အေနျဖင့္ ေထရဝါဒ ဗုဒၶဘာသာ လူငယ္မ်ားအသင္း http://www.mmtheravada.org ဖုန္း
09-73062811, 09-5505176 သုိ႔ ဆက္သြယ္လွဴဒါန္းၾကေစလုိပါသည္။

သီလရွင္ ဆရာေလးမ်ားႏွင့္ ကေလးမ်ား ဇြန္လအမီ ေက်ာင္းတက္ႏုိင္ေရးအတြက္ ကာလဒါန ကုသုိလ္အျဖစ္ သဒၶါတတ္အား နည္းမ်ားမဆုိ လွဴဒါန္းကူညီၾကပါရန္ ႏႈိးေဆာ္အပ္ပါသည္။

၀ိမုတၱိရသ အဖြဲ႔သားမ်ား

------------------------
ေနာက္ဆက္တြဲသတင္း.....

ပညာေရးအလွဴေတာ္လႉဒါန္းမည့္အစီအစဥ္

ေထရ၀ါဒဗုဒဘာသာ လူငယ္မ်ား အသင္းမွ ဦးစီး၍ (၂၀၁၁) ခုႏွစ္တြင္ န၀မတန္းသို႔ တက္ေရာက္မည့္ ေက်ာင္းသား (၂၅) ေယာက္ႏွင့္ ေက်ာင္းသူ (၂၅) ေယာက္အား ပညာေရးေထာက္ပံ့မႈျပဳလုပ္ေပးႏိုင္ရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။

ျပဳလုပ္မည့္အစီအစဥ္

ေက်ာင္းသားမ်ားအား ေရႊေစတီဘုန္းႀကီးေက်ာင္း (ဆရာေတာ္ ဦးေတဇႏၵိ၊ ခ/(၃) ရက္ကြက္၊ ေရႊေစတီေက်ာင္း၊ မဂၤလာဒုံၿမိဳ႕နယ္) တြင္ထားရွိမည္ျဖစ္ၿပီး ေက်ာင္းသားမ်ားသည္ မိမိတို႔ ဆႏၵအေလ်ာက္ ကိုရင္၀တ္လိုကလည္း ၀တ္ႏိုင္ပါသည္။ ေက်ာင္းသူမ်ားအား အေသာကာရာမ သီလရွင္စာသင္တိုက္ (ဆရာေလးေဒၚသုနႏၵာ (ဖုန္း-၀၉-၈၆၂၈၈၁၁)၊ ၀ါယာလက္ေစ်းမွတ္တိုင္၊ ေရႊႏွင္းဆီရပ္ကြက္၊ မဂၤလာဒံုၿမိဳ႕နယ္) တြင္ထားရွိပါမည္။ အေသာကာရာမေက်ာင္းမွ သီလရွင္မ်ားသာလက္ခံသည္ျဖစ္၍ ေက်ာင္းသူမ်ားမွာ သီလရွင္၀တ္ရပါမည္။ သီလရွင္မ်ားတက္ေရာက္ရမည့္ အ.ထ.က ေက်ာင္းမွာ အေသာကာရာမ ေက်ာင္းမွလက္ရွိ သီလရွင္မ်ား တက္ေရာက္ေနေသာ ေက်ာင္းျဖစ္၍ ပညာသင္ၾကားမႈတြက္ အခက္အခဲ မရွိႏိုင္ပါ။ စာသင္သူမ်ား စား၀တ္ေနေရးအဆင္ေျပေစရန္ ဆန္အိတ္လွဴျခင္း ႏွင့္ အျခားလိုအပ္သည္မ်ား လွဴဒါန္းျခင္းတို႔ျဖင့္ လစဥ္ ေထာက္ပံ့သြားမည္ျဖစ္ပါသည္။ သီလရွင္ႏွင့္ ေက်ာင္းသားမ်ား ေအာင္ျမင္စြာ ပညာသင္ၾကားႏိုင္ေရး အတြက္ အနီးကပ္စာျပေပးမည့္ ဆရာမ (၆) ဦးအား တစ္လလွ်င္ (၅) ေသာင္းက်ပ္ျဖင့္ ငွါးရမ္းေပးရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။ ပညာေရးအလွဴအား ေစတနာရွင္မ်ားမွလည္း ပါ၀င္ လွဴဒါန္းႏိုင္ပါသည္။ ေကာက္ခံရရွိေသာ အလွဴေငြမ်ားအား ဘဏ္စာအုပ္ထားရွိ၍ ေငြစာရင္းရွင္းတမ္းအား လစဥ္ေဖာ္ျပသြားမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ေက်ာင္းသား/ေက်ာင္းသူမ်ား၏ မွတ္တမ္းမ်ားအား အလွဴရွင္မ်ားထံသို႔လည္း ေပးပို႔သြားပါမည္။ အေသးစိတ္ေဆာင္ရြက္မည့္ အခ်က္အလက္မ်ားအားလည္း ဆက္လက္ေဖာ္ျပသြားပါမည္။

ေလ်ာက္ထားမည့္ သူမ်ား ျပည့္စုံရမည့္အခ်က္မ်ားမွာ

(က) ေက်ာင္းသူမ်ားမွာ သီလရွင္၀တ္ႏိုင္ရပါမည္။

(ခ ) မိဘမ်ားမွ ေနထိုင္ရန္ခြင့္ ျပဳသူျဖစ္ရပါမည္။

(ဂ ) စာသင္သားမ်ားေနထိုင္မည့္ ေက်ာင္းတြင္း စည္းကမ္းမ်ားကို တိက်စြာလိုက္နာရပါမည္။

(ဃ) ေက်ာင္းထားရန္ အမွန္တကယ္အခက္အခဲ ရွိေနသူျဖစ္ရပါမည္။

အထက္ပါအခ်က္အလက္မ်ားႏွင့္ ျပည့္စုံသူမ်ားသည္ ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာလွဴငယ္မ်ား အသင္းသို႔ ဆက္သြယ္ေမးျမန္းႏိုင္ပါသည္။ (http://mmtheravada.org)

ဆက္သြယ္ရန္လိပ္စာ

ကိုထြန္းထြန္းလိႈင္

ဖုန္း ၀၉-၇၃၀၆၂၈၁၁

htunhtunhlaing82@gmail.com

winthu.tbyo@gmail.com

thantzin83@gmail.com

Thursday, May 12, 2011

“လြဲေခ်ာ္ေနတဲ့ အသိေလးမ်ား”

U Panna (8)“လြဲေခ်ာ္ေနတဲ့ အသိေလးမ်ား”

အ႐ွင္ပညာသီဟာဘိဝံသ(ပဥၥနိကာယ္)

ဗုဒၶဘာသာဝင္မ်ား ေဆာင္႐ြက္ေလ့႐ွိၾကတဲ့ ကုသိုလ္ပြဲ႔အခ်ိဳ႔မွာ လြဲေခ်ာ္ေနတဲ့ အသိကေလးမ်ား ႐ွိေနတာကို သတိထား မိတယ္။ ဥပမာ-အေနကဇာတင္ရာမွာ “ထီး တံခြန္ ကုကၠား မေလးပြား ၿဂိဳဟ္႐ြက္စတာေတြလို မလို၊ ေနာက္ အေနကဇာတင္တာ ေန႔လည္တြင္ မတင္ေကာင္း ဆိုတာမ်ိဳးလိုေပါ့။

အေနကဇာတင္ၾကြရန္ ပင့္သူတိုင္း ေနာက္ဆက္တြဲက “ဘာေတြ လုပ္ထားရမွာလဲဘုရား” လို႔ ေမးေလွ်ာက္ေလ့ ႐ွိၾကတယ္။ ဘာမွ မလိုပါဘူး၊ ဗုဒၶဘာသာ ထံုးစံအတိုင္း ႐ုပ္ပြားေတာ္ကို ပန္း ေရခ်မ္း ဆြမ္း ဆီးမီး သစ္သီး ကပ္ထားရင္ ရပါတယ္လို႔ ေျပာလိုက္ရင္ပဲ-


မဟုတ္ဘူးေလဘုရာ့ “ထီး တံခြန္ ကုကၠား မေလးပြား ၿဂိဳဟ္႐ြက္ စတာေတြ ဝယ္ထားဖို႔ လိုတယ္ မဟုတ္လားဘုရား”တဲ့။ အတြန္႔တက္ေလ့ ႐ွိၾကတာကို အၿမဲ ႀကံဳရတတ္တယ္။


မလိုပါဘူး ေျပာတာကိုဘဲ သူတို႔က မယံုၾကဘူး။ အိမ္ေရာက္ရင္ အဲဒါေတြ မဝယ္ဖို႔ ေျပာထားေပမယ့္ ဝယ္ထားသူေတြ က မ်ားလွတယ္။


“ရဟန္းေတာ္မ်ားကလည္း ဒီကိစၥ အေလးထားၿပီး မေျပာၾက၊ ႐ွင္းျပ မေပးၾကေတာ့ အဲဒီ “ထီး တံခြန္ ကုကၠား မေလးပြား ၿဂိဳဟ္႐ြက္ စတာေတြက အေနကဇာတင္ရာမွာ မပါမၿပီး အဓိကေနရာကို ယူလာတာ ကာလၾကာေပါ့။ အဲဒါေတြ မပါရင္ဘဲ အေနကဇာတင္ကိစၥ မျဖစ္ေတာ့သလိုမ်ိဳးေတြ ျဖစ္လာ ၾကတယ္။


ျမိဳ႔ႀကီးျပႀကီးေတြမွာ ဘုရားေစာင္းတန္း သြားၿပီး ထီး တံခြန္ ကုကၠား မေလးပြား ၿဂိဳဟ္႐ြက္ စတာေတြကို ဝယ္ရတာ မခက္လွေပမယ့္၊ ၿမိဳ႔ငယ္နဲ႔ ႐ြာေတြမွာေတာ့ အဲဒါေတြက ႐ွိခဲလွသမို႔ အေတာ္ ေၾကာင္းက်စိုက္ၿပီး ၿမိဳ႔သြားသူကို မွာၾကရတယ္။ အလုပ္ပိုတယ္ဆိုတာ အပိုအလုပ္ေတြကို လုပ္ၾကလို႔ ျဖစ္တယ္။


ေၾကကြဲဖို႔ ေကာင္းတာက အခ်ိဳ႔ ရဟန္းေတာ္မ်ားက “အေနကဇာတင္ တယ္ဆိုတာ အ႐ုဏ္တက္ လုပ္ရတယ္၊ ထီး၊တံခြန္ ကုကၠား မေလးပြား ၿဂိဳဟ္႐ြက္ေတြကို ဘုရားေဈးမွာ ႐ွိတယ္၊ သြားဝယ္ထားၾက၊ ျဖစ္ႏိုင္ရင္ သစ္သီးကိုးမ်ိဳး ပန္းကိုးမ်ိဳး ဘုရားမွာ ပူေဇာ္ထားၾက၊ သာသနာပြဲထိုးထားၾက၊ ဆန္ပန္း ေပါက္ေပါက္လဲ စီစဥ္ထားၾက”လို႔ မိန္႔ေတာ္မူေလ့႐ွိၾကတယ္။


ဒကာ၊ ဒကာမေတြက ဘာသာေရးကိစၥမွန္သမွ် ဘုန္းႀကီးေတြေျပာရင္ အမွန္လို႔ တထစ္ခ် မွတ္ယူထားတတ္ၾက သူေတြဆိုေတာ့ အမွန္ေတြဘဲ ထင္ၾကတယ္။ လုပ္လာလိုက္ၾကတာ ဒီကေန႔တိုင္ဘဲ ဆိုပါေတာ့။


အမွန္ကေတာ့ ဘုန္းႀကီးတိုင္းလည္း ပိဋကတ္ကို ကြ်မ္းက်င္ တတ္ေျမာက္ျခင္း ႐ွိၾကတာ မဟုတ္လို႔ ဆရာသမားေတြနဲ႔ အတူေနၾကရင္း ဆရာသမားေတြ ေျပာခဲ့သလို ကိုယ္လူႀကီး ျဖစ္လာေတာ့လဲ ေျပာ႐ိုးေျပာစဥ္ ေျပာေနၾကရတာ၊ မစီစစ္ျဖစ္ၾက ေတာ့ဘူး ဆိုပါေတာ့။


ဒကာ ဒကာမေတြကလည္း မိဘေတြနဲ႔ အတူေနလာ၊ ဒီလိုနဲ႔ အိုးကြဲအိမ္ကြဲ ျဖစ္လာၾကေတာ့ မိဘေတြ ေဆာင္႐ြက္သလို မ်ိဳး ဘာသာေရး ကိစၥေတြမွာ ကိုယ္တိုင္ဦးစီး ေဆာင္႐ြက္ျဖစ္ၾကတယ္။ ဘာမွ ထူးၿပီးလည္း စဥ္းစားမေနေတာ့ဘူး။ အေမတို႔ လုပ္ကိုင္ ေဆာင္႐ြက္သလိုမ်ိဳး လုပ္ပစ္လိုက္ေတာ့တာ။


အဲဒီေတာ့ စာေရးသူ ေျပာသလို “အေနကဇာတင္ရာမွာ ဘာမွ မလိုဘူး” ဆိုတာကို လက္မခံႏိုင္ဘူး၊ မယံုၾကည္ ဘူးေပါ့။ သိေနတဲ့ အသိအမွားက အခံ႐ွိေနျခင္း၊ ကိုယ္သာမဟုတ္ လူတိုင္း ကာလၾကာ႐ွည္၍ သူေရာငါပါ လက္ခံေဆာင္႐ြက္ၾက တာျဖစ္လို႔ အမွန္ေတြဟုသာ တထစ္ခ် မွတ္ယူ ေနၾကတယ္။


ဘာသာေရးကိစၥနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး လြဲေခ်ာ္ေနတဲ့ အသိေလးမ်ားကို တည့္မတ္ ေပးဖို႔ ဘုရားပြင္လာတာ ျဖစ္တာမို႔ လြဲမွားေနတဲ့ အသိေလးေတြကို တရားေဟာရင္းနဲ႔ ေျပာျဖစ္ပါတယ္။


တစ္ခါက အိမ္ေထာင္က်သြားတဲ့သမီးျဖစ္သူရဲ့ အိမ္တက္ အေနကဇာတင္မွာ သမီးျဖစ္သူက စာေရးသူကို တံခြန္ ကုကၠားစတာေတြ လုပ္ထား ရမလားေမးလို႔ ဘာမွ မလိုေၾကာင္းေျပာတာကို အေမျဖစ္သူက ဆရာေတာ္ကလဲ လုပ္ၿပီး ေ႐ွးထံုးေတြ မဖ်က္ပါနဲ႔တဲ့။ ေ႐ွးထံုးႀကီးတဲ့။

စာေရးသူက ဒါေတြမပါလို႔ ဘာမွ မျဖစ္ပါဘူးေျပာေတာ့ အေဖျဖစ္သူကေတာ့ ဘုရားေဈးက တံခြန္ကုကၠားေရာင္း သူေတြ မေရာင္းရတာေပါ့ဘုရားတဲ့။ အမွန္ပါဘဲ။


“အေနကဇာတင္တယ္” ဆိုတာကို ဦးစြာ သေဘာေပါက္ရင္ ထီး တံခြန္ ကုကၠား မေလးပြား ၿဂိဳဟ္႐ြက္တို႔ လို မလို ဆိုတာ သူ႔အလိုလို ဘာသာ ႐ွင္းပါတယ္။


ေလးအသေခ်ၤနဲ႔ ကမၻာတစ္သိန္းတိုင္ ကာလၾကာ႐ွည္စြာ ပါရမီဆယ္ပါး စြန့္ျခင္းႀကီးငါးပါး၊ စရိယသံုးပါးဆိုတဲ့ ပါရမီ အလုပ္မ်ားစြာတို႔ကို အားထုတ္ခဲ့ရ တဲ့ ျမတ္ဗုဒၶ ေလာင္းလ်ာဟာ မဟာသကၠရာဇ္(၁၀၃)ခုႏွစ္ ကဆုန္လျပည့္ေန့ အ႐ုဏ္တက္ခ်ိန္ မွာ ေမွ်ာ္မွန္းခဲ့တဲ့ ဘုရားျဖစ္ေရး သဗၺညဳတဉာဏ္ေတာ္ ရရွိေရး ဆႏၵေတာ္ႀကီးဟာ ေအာင္ျမင္ထေျမာက္ျပည့္စံုခဲ့တယ္။


ဘုရားျဖစ္ၿပီးစ အခ်ိန္ ႏွလံုးသားမွာ ဟန္႔တားလို႔ မရႏိုင္ေလာက္ေအာင္ အားရေတာ္မူလြန္းလို႔ ႏွဳတ္ေတာ္မွေန စကား ေတာ္ေတြ အံထြက္ လာၾက တယ္။ အဲဒီစကားေတာ္မ်ားကို ဥဒါန္းစကားလို႔ ေခၚဆိုတယ္။ ပီတိအဟုန္ေၾကာင့္ ေပၚထြက္လာတဲ့ စကားေတြေပါ့။

ဆိုပါေတာ့ ကိစၥတစ္ခုကို အေလးထား ေဆာင္႐ြက္ခဲ့တယ္။ ေအာင္ျမင္ဖို႔လည္း အထူးေမွ်ာ္မွန္းထားတယ္။ေမွ်ာ္မွန္းထား တဲ့ အတိုင္းလည္း ေအာင္ျမင္ျဖစ္ထြန္း ခဲ့ရင္ ေအာ္ဟစ္ခုန္ေပါက္ကာ ေပ်ာ္ျမဴးသြား သလိုမ်ိဳးနဲ႔ ခပ္ဆင္ဆင္ တူမယ္ထင္ပါတယ္။

ဆီအိုးထဲ ဆီမ်ားသြန္းေလာင္းတဲ့အခါ ဆီေတြကမ်ားၿပီး အိုးကေသးေနလို႔ အိုးအျပင္ ဆီမ်ားလွ်ံတက္ က်လာသလို ကန္ေဘာင္နဲ ႔ ျပည့္စံုတဲ့ ေရကန္ႀကီး အတြင္းသို႔ ဝင္လာတဲ့ေရက မ်ားၿပီး ကန္ေဘာင္ေပၚသို႔ ေရမ်ား လွ်ံတက္ကာ စီးဆင္းသြား သလိုမ်ိဳးဟု ဥပမာႏွစ္မ်ိဳးနဲ႔ ထင္႐ွားေအာင္႐ွင္းျပထားတယ္။


ဥဒါန္းစကားေတာ္

၁။ အေနကဇာတိသံသာရံ (၂) ဂါထာ။

၂။ ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ အႏုလံု၊ပဋိလံု။

၃။ ယဒါ ဟေဝ ပါတုဘဝႏၱိ ဓမၼာ (၃) ဂါထာတို႔ ျဖစ္ပါတယ္။


ယေန႔အခါမွာေတာ့ အေနကဇာတင္ရာမွာ ေဟတုပစၥေယာ-စတဲ့ပ႒ာန္း ပစၥယုေဒၵသပါဠိနဲ႔ က်က္သေရမဂၤလာ ေကာင္းက်ိဳးခ်မ္းသာတို႔ ျဖာျဖာမိုးမိုး ၿဖိဳးၿဖိဳးေမာက္ ျပည့္စံုေစရန္ ရည္သန္၍ ဇယေႏၱာ ေဗာဓိယာ မူေလ-စတဲ့ ပုဗၺဏွသုတ္လာ ဇယမဂၤလာ ေအာင္ဂါထာတို႔ကိုလည္း ထည့္သြင္း ႐ြတ္ဆိုပူေဇာ္ၾကပါတယ္။


ဗုဒၶျမတ္စြာဟာ ဘုရားျဖစ္ၿပီးစ အခ်ိန္အနည္းငယ္မွာ ဥဒါန္းစကားေတာ္တို႔ကို က်ဴးရင့္ေတာ္မူပါတယ္။ စဥ္းစားလိုက္ ရင္ သိသာပါတယ္။ အဲဒီ ဥဒါန္း စကားေတာ္ေတြ က်ဴးရင့္ေတာ္မူစဥ္က ဗုဒၶဘုရား႐ွင္ရဲ့ လက္ေတာ္မွာ မည္သည့္အရာမွ ကိုင္ျခင္း မ႐ွိပါ။ ဒါေၾကာင့္ တန္ခြန္ကုကၠား စတာေတြ မပါရင္လည္း ျဖစ္ပါတယ္။


“အေနကဇာတင္” ဆိုတာ ဘုရားကို ပန္းတင္သလို၊ ဆြမ္းေတာ္တင္သလိုမ်ိဳးမဟုတ္။ ဘုရားျဖစ္စအခ်ိန္မွာ ဗုဒၶဘုရား႐ွင္ က်ဴးရင့္ေတာ္မူတဲ့ ဥဒါန္းစကားေတာ္မ်ားကို ရဟန္းေတာ္မ်ားက ႐ြတ္ဆိုပူေဇာ္ျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ဘုရားျဖစ္စအခ်ိန္က အ႐ုဏ္တက္မို႔ အ႐ုဏ္တက္ခ်ိန္ အေနကဇာ တင္ရမယ္လို႔ ထင္ေနတာပါ။ အ႐ုဏ္တက္ၿပီးစမွ မဟုတ္၊ အဆင္ေျပတဲ့အခ်ိန္ တင္လို႔ ရပါတယ္။ ဗုဒၶႏႈတ္ခပတ္မို႔ အၿမဲပူေဇာ္ေနရင္ေတာင္ အၿမဲကုသိုလ္ရေနမွာပါ။


ဒါ့အျပင္ ေအာင္ဂါထာေတြမို႔ အၿမဲ႐ြတ္ဆိုပူေဇာ္ေနရင္ ေအာင္ဓာတ္ေတြ ကိန္းနိုင္မယ္ ထင္ပါတယ္။ဗုဒၶဂုဏ္ေတာ္ ေတြျဖစ္လို႔ပါ။ ယေန႔ အခါမွာေတာ့ ဗုဒၶကိုယ္ေတာ္တိုင္ က်ဴးရင့္ေနသည့္အလား သံဃာေတာ္မ်ားက ရြတ္ဖတ္ျပီး၊ ဘုရားရွင္ကိုယ္စား ႐ုပ္ပြားဆင္းတုေပၚသို႔ ေရာက္ေစရန္ တင္ေပး လိုက္ျခင္း မ်ိဳးျဖစ္ေနတာမို႔ “အေနကဇာတင္” ေပးတယ္လို႔ ဆိုရမလားဘဲ။


ဥဒါန္းစကားေတာ္တို႔ရဲ့ အစ စကားက “အေနကဇာတိ” ျဖစ္တယ္။ အေနကဇာတိ-ဆိုတဲ့ ပါဠိကို စြဲ၍ ပါဠိသက္ေဝါဟာရ အေနနဲ႔ “အေနကဇာတင္” လို႔ အလြယ္ေခၚဆိုဟန္တူပါတယ္။


“အေနကဇာတိ” အကၡရာငါးလံုးမွာ ေနာက္ဆံုး “တိ”အကၡရာ၌ လံုးႀကီးတင္ကို “င္” အသတ္ ေပ်ာင္းလိုက္ရင္ “အေနက ဇာတင္” ဆိုတဲ့ ေမြးစားစကား ျဖစ္လာတာကို ေတြ႔ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။


အဲလို ဗုဒၶပူဇာကို “အေနကဇာတင္” လို႔ ေခၚဆိုျခင္းကား အဘယ္အခ်ိန္က စခဲ့တယ္ဆိုတာ တိတိက်က် မေျပာႏိုင္ဘူး။ ေ႐ွးမေထရ္တို႔ရဲ့ အစဥ္အလာအတိုင္း ဘာသာေရး ယဥ္ေက်းမႈအရ ဆက္လက္ ေဆာင္႐ြက္ေနၾကျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ပိဋကတ္ေတာ္မွာ ဒီပါဠိေတာ္မ်ားကို ႐ြတ္ဆိုၿပီး “အေနကဇာတင္” ရမယ္ဆိုတဲ့ သတ္မွတ္ခ်က္မ႐ွိပါ။ (စာေရးသူ စာမႏွံ႔လိုလည္း ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။)


သံဃာေတာ္မ်ားက မိမိတို႔ေနအိမ္မွာ ကိုးကြယ္မယ့္ ဆင္းတုေတာ္ျမတ္ကို ထိုပါဠိေတာ္မ်ားနဲ႔႐ြတ္ဆိုပူေဇာ္ေပးျခင္းဟာ မိမိတို႔ေနအိမ္၌ ဘုရားပြင့္ေတာ္ မူလာျခင္း အသြင္ကို ေဆာင္တယ္လို႔လည္း ဆိုႏိုင္ပါတယ္။


ဒါေၾကာင့္ ေနအိမ္႐ွင္မ်ားက-

“ငါတို႔အိမ္မွာ ဘုရားပြင့္ၿပီးလို႔သာ မွတ္ထားၾကရပါမယ္”။

“ ၿပီးေတာ့ ငါတို႔မိသားစုေတြက ဘုရားနဲ႔ အတူေနတာလို႔လည္း သေဘာေပါက္ၾကရပါမယ္”။


႐ုပ္ပြားေတာ္ျမတ္ကို ဆန္၊ပန္း၊ေပါက္ေပါက္ေတြနဲ႔ ပစ္ေပါက္ျခင္းက ဘာေၾကာင့္လဲ ဆိုရင္ေတာ့- မာရ္နတ္ႀကီးက ဘုရား ပြင့္ထြန္းမည့္ အ႐ုဏ္သို႔ မဆိုက္ေရာက္ခင္ တစ္ညအလို ညေနဆည္ဆာခ်ိန္မွာ ေဗာဓိပင္နဲ႔ ေ႐ႊပလႅင္ကို လုတယ္။ ဓားမိုး လွံမိုး စတဲ့လက္နက္ေတြနဲ႔ ပစ္ေပါက္တယ္။ ဓားလက္နက္စတာေတြက ႐ွက္စႏိုးၾကလို႔ ျမတ္ဗုဒၶထံေတာ္ အေရာက္မွာေတာ့ လက္နက္အသြင္ မဟုတ္ၾကေတာ့ဘဲ ပန္းမ်ားမ်ား အသြင္ျဖစ္သြားၾကသတဲ့။


ဒီကေန႔ အေနကဇာတင္ရာမွာ ဆန္ ပန္း ေပါက္ေပါက္တို႔ျဖင့္ ရဟန္းေတာ္မ်ားက ပစ္ေပါက္ေနျခင္းဟာ မာရ္နတ္နဲ႔ သူ႔စစ္တပ္ ထိုတုန္းက ျပဳမူဟန္ကို ပမာျပဳျခင္းလို႔ ဆိုႏိုင္ပါတယ္။ ဆန္ ပန္း ေပါက္ေပါက္တို႔ျဖင့္ ရဟန္းေတာ္မ်ားက ပစ္ေပါက္ ေနျခင္းဟာ မိမိတို႔ကိုယ္တိုင္ မာရ္နတ္ရဲ့ ဘက္ေတာ္ သားေတြ ျဖစ္ေနသလိုမ်ိဳးပါ။ အပ်က္စိတ္နဲ႔သာ ပစ္ေပါက္မိရင္ ကံႀကီး ထိုက္မယ္။ ယေန႔ေခတ္မွာ ပိုက္ဆံေတြနဲ႔ပါ ပစ္ ေပါက္ေပးေနၾကရတယ္။

ေပါက္ေပါက္နဲ႔ ပစ္ေပါက္ျခင္းကေတာ့ ေပါက္ေပါက ေျမာက္ေျမာက္ ျဖစ္ေစဖို႔ထင္ရဲ့။

ပိုက္ဆံမ်ားန ဲ႔ေပါက္ၾကတာကေတာ့ ေငြေတြ ဝင္လာမစဲ တသဲသဲ ပ်ံဝဲလာဖို႔ေနမွာပါ။

ေ႐ွးဆရာေတာ္ႀကီးမ်ား ကိုယ္ေတာ္တိုင္ ထံုစံအတိုင္း ေဆာင္႐ြက္ေနၾကေလေတာ့ ေနာင္သံဃာမ်ားလည္း အစဥ္အလာ အတိုင္း ေဆာင္႐ြက္ေပးေန ၾကရတယ္။ ဘုရားနဲ ႔ပတ္သက္တဲ့ကိစၥမို႔ စိတ္ထားတတ္ရင္ ကုသိုလ္ရမွာပါ။


အေနကဇာတင္ျခင္းကား ႐ုပ္တုေတာ္ ေစတီေတာ္မ်ား ထုလုပ္ ကိုးကြယ္ျခင္းက အစျပဳခဲ့တာ။ ထုလုပ္ တည္ထားၿပီး ေနာက္ ဒီအတိုင္း ကိုးကြယ္ျခင္း ထက္ ဘုရားျဖစ္စ အခ်ိန္က က်ဴးရင့္ေတာ္ မူခဲ့တဲ့ ဥဒါန္းစကားေတာ္မ်ားကို ႐ြတ္ဖတ္ပူေဇာ္ ေပးျခင္းျဖင့္ သိဒၶိတင္သလုိမ်ိုးမ်ား ေဆာင္႐ြက္တာ မ်ားလားဟုပင္ စဥ္းမိပါတယ္။


ျမန္မာလူမ်ိဳးတို႔က သိဒၶိတင္ေပးတတ္သူကို အထင္ႀကီးေလးစားၾကတယ္။ ယံုမွတ္ၾကတယ္။ ဘုရားကိုးကြယ္တာေတာင္ စီးပြားျဖစ္ဂမုန္းလို သေဘာထား ကိုးကြယ္ေနၾကတာ။ ဘြဲ႔အမည္ေတာ္စီးတဲ့ ဆင္းတုေတာ္နဲ႔ ပံုသ႑ာန္ ထူးဆန္းတဲ့ ဆင္းတုေတာ္မ်ားဆို ရက္မအားရေအာင္ ေနအိမ္ေတြမွာ ႏွစ္ကုန္အထိ လွည့္လည္ ေဒသစာရီၾကြကာ ပူေဇာ္ခံေနရတယ္။


အသိမိသားစုမ်ား အေနကဇာတင္ပင့္လို႔ ၾကြရတိုင္း ဗုဒၶကိုယ္စား ႐ုပ္ပြားေတာ္က လာဘ္ေခၚဂမုန္းမဟုတ္ဘူး၊ ဘုရားထံ ဆုေတာင္းၿပီး ကိုယ့္ဒုကၡ ကို ေျပာျပသလိုမ်ိဳး အပူ မကပ္ၾကနဲ႔လို႔ အၿမဲေျပာျဖစ္ပါတယ္။


ျမန္မာလူမ်ိဳးတို႔ရဲ့ ကိုးကြယ္မႈကား ေဗဒင္နဲ႔ ႏြယ္လွ်က္ ေရာေရာ ေထြးေထြး ျဖစ္ေနတာကို ေနရာတိုင္း လိုလိုမွာ ေတြ႔ရ တယ္။ ယၾတာေခ်ျခင္း၊ ေဘးမဲ့ေပးျခင္း၊ ဘုရားကိုးဆူကပ္ျခင္း၊ ဂုဏ္ေတာ္ပုတီးစိပ္ျခင္းတို႔အျပင္ အေနကဇာတင္ ရာမွာလည္း ေဗဒင္ရဲ့ အေငြ႔အသက္မ်ား ပါဝင္ေနတယ္။ တံခြန္ ကုကၠား၊ ထီးျဖဴ၊ၿဂိဳဟ္႐ြက္၊ ၾကက္လွ်ာတို႔ကို သံဃာေတာ္မ်ား ကိုင္ေနရတာကိုက သာဓကပါ။


ဒီကေန႔အခါမွာေတာ့ တတ္ႏိုင္တဲ့ ကုသိုလ္႐ွင္မ်ားက သစ္သီးကိုးမ်ိဳး၊ ပန္းကိုးမ်ိဳးကို အေနကဇာတင္မယ့္ ႐ုပ္ပြားေတာ္အား ကပ္လွဴပူေဇာ္တာ ကို ေတြ႔ရတတ္ပါတယ္။ ပိုၿပီး ေဗဒင္ဆန္လာတာေပါ့။


႐ြာမွမိသားစုအခ်ိဳ႔သည္ ေရၾကည္ရာ ျမက္ႏုရာဆိုသလို ၾကည္ျမင္တိုင္၊သီရိမဂၤလာေဈးတြင္ စီးပြားလာ႐ွာေနၾကတယ္။ တစ္ေန႔တြင္ ကိစၥနဲ႔ စာေရးသူ ေရာက္သြားရာ ၄င္းတို႔အိပ္မွ ဆင္းတုေတာ္မ်ားကို အေနကဇာတင္ရာတြင္ ရဟန္းေတာ္မ်ား ကိုင္လ်က္ အသံုးျပဳခဲ့တဲ့ ထီးျဖဴ တံခြန္ ကုကၠား ၾကက္လွ်ာ မေလးပြား ၿဂိဳဟ္႐ုပ္စကၠဴ စတာေတြကို ဘယ္မွာ စြန္႔ပစ္ရမည္မသိ ျဖစ္ေနေၾကာင္းနဲ႔ ထိုအရာတို႔ကို မည္သည့္ေနရာမွာ ထားရမွာကို ေမးၾက လို႔ “နတ္အိုးကြဲ”အေၾကာင္း ေျပာျဖစ္ခဲ့တယ္။


နတ္စဥ္တင္တဲ့ နတ္ပန္းထိုးတဲ့ပန္းအိုး ကြဲသြားရင္ အျခားအိုးကြဲေတြလို အိမ္ေနာက္ေဖးမွာ အျခား အသံုးမဝင္တဲ့ အေဟာင္း အစုတ္ပလုပ္ေတြလို ပစ္ထားသလိုမ်ိဳး ထားဖို႔ကလဲမဝန္႔။ အ႐ွင္ႀကီးေတြ ကိုင္မွာစိုးရတယ္၊ အဲဒီ ထီးျဖဴ တံခြန္ ကုကၠား ၾကက္လွ်ာ မေလးပြား ၿဂိဳဟ္႐ုပ္စကၠဴ စတာေတြ ကလည္း ပစ္စရာေနရာ ႐ွားလွတယ္။


စာဖတ္သူမ်ားလည္း စဥ္းစာၾကည့္ပါ၊ ထိုအရာမ်ားကို ဘုရားစဥ္တြင္ အၿမဲတင္ လွဴထားရမွလား။ ဒါမဟုတ္ အိမ္ေ႐ွ၊ အိမ္ ေနာက္ အမိႈက္ပံု မည္သည့္ေနရာမွာ စြန္႔ၾကရမွာလဲ။


အထက္ပါ အေနကဇာတင္ ျဖစ္စဥ္အရ ထီးျဖဴ တံခြန္ ကုကၠား ၾကက္လွ်ာ မေလးပြား ၿဂိဳဟ္႐ုပ္စကၠဴ စတာေတြ လိုမလို ဆိုတာ ဘာသာေရးအသိဉာဏ္ အထိုက္အေလ်ာက္႐ွိသူပင္ ထိုကိစၥ မလိုအပ္တာကို သိႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ တြင္က်ယ္ေနတဲ့ ကိစၥျဖစ္ေနလို႔ ဘုရားအေနကဇာ တင္ရာမွာ ထိုတံခြန္ ကုကၠားစတာေတြ မပါမျဖစ္လို႔ အမ်ားအျမင္ ႐ွိလာပါေတာ့တယ္။


အမွန္ကေတာ့ တံခြန္ကုကၠားစတာေတြ မပါလည္း အေနကဇာတင္လို႔ ျဖစ္တာကို ေျပာခ်င္တာပါ။ အဲဒါေတြကို သိပ္အေလး မထားၾကပါနဲ႔။


ေထရဝါဒသာသနာ ထြန္းကားခဲ့တဲ့ တိုင္းႏိုင္ငံတိုင္းမွာ ေစတီပုထိုးနဲ႔ ႐ုပ္ပြားေတာ္မ်ား ထုဆစ္ကိုးကြယ္ေလ့ ႐ွိၾကတယ္။ ေစတီေတာ္၊ ဆင္းတုေတာ္ တို႔ကို အမ်ားဆံုး ထုလုပ္ ကိုးကြယ္ တာကလည္း အျခားဗုဒၶဘာသာ ႏုိင္ငံမ်ားထက္စာရင္ ျမန္မာျပည္က ပိုမ်ားပံု ရပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အေနကဇာတင္ ပူေဇာ္ျခင္းကား ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ့ မူပိုင္ ဘာသာေရး ဓေလ့မ်ား ျဖစ္ေလေရာ့သလားဟုပင္ ေတြးမိပါတယ္။


ေစတီေတာ္တြင္ ဓာတ္ေတာ္မ်ား ထည့္သြင္းျခင္း၊ ဆင္းတုေတာ္မ်ား ထုလုပ္ျခင္းသည္ သက္ေတာ္ထင္ရွား ျမတ္ဗုဒၶ ကိုယ္စား ကိုးကြယ္ႏိုင္ဖို႔ အတု(အတူ)ျပဳ ထုလုပ္ ကိုးကြယ္ခဲ့ၾကျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။


ဘုရားရွင္ကား တစ္ၿမိဳ့ တစ္ရြာ တစ္ေက်ာင္းတည္းမွာ အၿမဲသီတင္းသံုး ေနထိုင္ျခင္းမရွိ။ အခ်ိဳ့ဒကာ၊ဒကာမမ်ား ျမတ္ဗုဒၶရွိလိမ့္မယ္ အထင္နဲ႔ ေဇတဝန္ ေက်ာင္းေတာ္သို့ ဘုရားဖူး လာတတ္ၾကတယ္။ ေက်ာင္းေတာ္ေရာက္မွ ဘုရားမရွိတာနဲ႔ ႀကံဳလို႔ စိတ္မေကာင္း ျဖစ္ၾကရတယ္။


ဘုန္းကံ အလြန္ႀကီးမားတဲ့ ဆရာေတာ္ႀကီးမ်ားထံ ေဝးကြာတဲ့ၿမိဳ့႐ြာမ်ားမွ အဖူးေျမာ္သြားၾကရာ ဆရာေတာ္ႀကီး ခရီးသြားေနခိုက္နဲ႔ႀကံဳပါက စိတ္ေမာ လူေမာနဲ႔ ျပန္ရသလိုမ်ိဳးေနမွာ။


အရွင္အာနႏၵာ မေထရ္က အေျမာ္အျမင္ ႀကီးစြာနဲ႔ ေက်ာင္းေတာ္မွာ ဗုဒၶမရွိခိုက္ ဗုဒၶကိုယ္စား ပူေဇာ္ကိုးကြယ္ႏိုင္ရန္ ဗုဒၶကိုယ္စား ရည္မွန္းထုလုပ္တဲ့ ဥဒၵိႆက ႐ုပ္ပြားေတာ္ႏွင့္ ဗုဒၶအသံုးအေဆာင္ ပရိေဘာဂေစတီေတာ္ တည္ထား ကိုးကြယ္ ခြင့္ ေတာင္းခံပါတယ္။ ဗုဒၶက ေဗာဓိပင္ စိုက္ပ်ိဳး ပူေဇာ္ဖို႔ ခြင့္ျပဳခဲ့တယ္။


အရွင္အာနႏၵာက အ႐ွင္ေမာဂၢလာန္ကို မဟာေဗာဓိပင္မွ အေစ႔ကို ယူေဆာင္ေစၿပီး ေဇတဝန္ေက်ာင္းေတာ္ မုခ္ဝ အနီးမွာ ေဗာဓိပင္ကို စိုက္ပ်ိဳးေစၿပီး ေဗာဓိပင္ေအာက္မွာ ဗုဒၶကိုယ္ေတာ္တိုင္ သမာပတ္ဝင္စံေတာ္မူပါတယ္။ ကိုးကြယ္ သူတို႔ အက်ိဳးမ်ားဖို႔ အထူးေဆာင္ရြက္ျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း စာမွာ ဆိုပါတယ္။ (မိမိသိအပ္ၿပီး အရဟတၲဖိုလ္ကို ထပ္တလဲလဲ ျဖစ္ေစျခင္းကို ဖလသမာပတ္-ဟု ဆိုသည္။)


ဗုဒၶမ႐ွိေတာ့တဲ့ ယေနလိုအခါမ်ိဳးမွာ ေနအိမ္မွာ ဘုရားေဆာင္နဲ႔ ဘုရားဆင္းတုေတာ္မ်ာ ထားကာကိုးကြယ္ၾကျခင္းမွာ ဗုဒၶဘာသာပီပီ ဘုရားနဲ႔ အတူတူ ေနခ်င္လို႔ ျဖစ္ပါတယ္။ ျမန္မာအမ်ားစုက မိဘနဲ႔အတူေနေလ့႐ွိၾကတယ္မဟုတ္လား။


“ ငါတို႔ဟာ ဘုရားနဲ ႔အတူေနၾကသူမ်ား ျဖစ္တယ္။ ဘုရားမႀကိဳက္တဲ ့အကုသိုလ္အမႈကို လြန္က်ဴးရင္ ဘုရား သိလိမ့္မယ္” လို႔ ေတြးၿပီး အကုသိုလ္ ျပဳလုပ္ျခင္းမွ ႐ွက္ျခင္းဟိရီ ၊ေၾကာက္ျခင္းဩတၲပၸ-ဆိုတဲ့ သူေတာ္ေကာင္းတရားႏွစ္ပါးႏွင့္ ျပည့္စံုစြာ ေနၾကရမယ္။ ဒါမွ ဘုရားကို အေလးထားသလိုမ်ိဳး ျဖစ္ပါတယ္။


ဥပမာ အေလးထားအပ္တဲ့ မိဘဆရာသမားတို႔နဲ႔ အတူေနသူတို႔ဟာ မိဘဆရာသမားေတြ မႏွစ္သက္တဲ့ကိစၥမ်ားကို မလြန္က်ဴးၾကသလိုမ်ိဳးေပါ့။ မိဘကို အေလးထားၾကရမယ္မဟုတ္လား။ အကုသိုလ္ျပဳခြင့္ ႀကံဳလာခဲ့ရင္ေတာင္ ဗုဒၶရဲ့ပံုေတာ္ကို ျမင္ေနရင္ မလြန္က်ဴးျဖစ္ဖူးေပါ့။


ေနအိမ္မွာ ဧည့္သည္ေတာ့ ဖိတ္ေခၚထားၿပီး ဧည့္သည္ကို ဘာမွမေကြ်း မေမြး၊ ဂ႐ုမစိုက္ဘဲ ပစ္ထားလို႔ မျဖစ္ပါ၊ အလားတူ ေနအိမ္မွာ ျမတ္ဗုဒၶကို အေနကဇာတင္ကာ ပင့္ထားၿပီး ပန္းေတာ္ ေရေတာ္ ဆြမ္းေတာ္ ဆီးမီး သစ္သီးေတြနဲ႔ ေဝဆာေန ေအာင္ ပူေဇာ္ၾကျခင္း အလ်ဥ္းမ႐ွိကလည္း သင့္ေတာ္ မသင့္ေတာ္ကို ကိုယ္တိုင္ေဝဖန္ ဆန္းစစ္ ေစခ်င္ပါတယ္။


ဆီးမီးကပ္လွဴျဖင္းျဖင့္ မ်က္စိအျမင္ေကာင္းျခင္း၊ပန္းကပ္လွဴျခင္းျဖင့္ အနံ႔လည္းသင္း၊ အဆင္းလည္းလွျခင္း၊ ေသာက္ေတာ္ေရ ကပ္လွဴျခင္းျဖင့္ သန္႔႐ွင္းျခင္း၊ ေအးခ်မ္းျခင္း၊ နံသာတိုင္ ကပ္လွဴျခင္းျဖင့္ ဂုဏ္သတင္းေမြးျခင္း ေကာင္းက်ိဳး မ်ားကို ႐ုပ္ပြားေတာ္ျမတ္ကို အေၾကာင္းျပဳၿပီး ရႏိုင္တယ္။ဘုရားစင္ႏွင့္႐ုပ္ပြားေတာ္ျမတ္သည္ စိတ္ကို ၾကည္လင္ေစနိုင္ပါတယ္။


ဒါ့ေၾကာင့္ ဘုရားစင္ကို ၾကည္ညိုဖြယ္ျဖစ္ေအာင္ သန္း႐ွင္းသပ္ယပ္ ပန္း ေရခ်မ္းတို႔ျဖင့္ ေဝဆာေနဖို႔ လိုအပ္ပါတယ္။

ဒါ့ျပင္ ပန္း ေရခ်မ္း သစ္သီး ဆီမီး ဆြမ္းကုသိုလ္ေကာင္းမႈ ျပဳၾက႐ံုမွ်နဲ႔ တင္းတိမ္အားရ ေက်နပ္မေနၾကပါဘဲ၊ဣတိ ပိေသာ ဘဂဝါ အရဟံ စတဲ့ ဂုဏ္ေတာ္ကို(၉)ပါးကိုလည္း ပြားၾကရပါမယ္။ “ ပံုေတာ္ျမင္ ဂုဏ္ေတာ္ပြား” ျခင္းက ဘုန္းတန္ခိုး က်က္သေရး တိုးပြားျခင္းစတဲ့ အျခားေကာင္းက်ိဳး အမ်ားအျပားကိုလည္း အပိုေဆာင္းရႏိုင္ပါတယ္။


ထီး တံခြန္ ကုကၠား မေလးပြား ၿဂိဳဟ္႐ြက္စတာေတြက အေနကဇာတင္ရာမွာ မပါမၿပီးဟု အထင္႐ွိၾကတတ္ၾက၍ အဲဒါေတြ မပါရင္လည္း အေနကဇာတင္လို႔ ျဖစ္ပါတယ္ဆိုတာရယ္၊ အခ်ိန္မေ႐ႊးလဲ အေနကဇာ တင္ႏိုင္ပါတယ္ ဆိုတာရယ္ကို ေဒသနာေတာ္အရ ေျပာျပ ခ်င္လုိ႔ ေရးသားျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ မည္သူကိုမွ် အျပစ္ေျပာျခင္းမဟုတ္ပါ။


တံခြန္ ကုကၠား စတာေတြ ပါသည္ျဖစ္ေစ မပါသည္ျဖစ္ေစ ၾကည္ညိဳစိတ္နဲ႔ သက္ေတာ္ထင္႐ွား ဘုရား႐ွင္အား ရည္မွန္း ပူေဇာ္ လွဴဒါန္းျခင္း ျဖစ္တာမို႔ ကုသိုလ္ဧကန္ ရႏိုင္ပါတယ္။

အ႐ွင္ပညာသီဟာဘိဝံသ(ပဥၥနိကာယ္)

ေမတၱာမ်ားျဖင့္

ေမတၱာဥယ်ာဥ္

2011-ခု၊ ေမလ- ၁၁--ရက္၊ ဗုဒၶဟူးေန႔ ။

0 comments:

လာလည္ၾကသူမ်ား

ဤဘေလာ့ဂ္၏ ရည္ရြယ္ခ်က္

ယခုအခါ ကမၻာတလႊားတြင္ရွိေနၾကေသာ ဓမၼဘေလာ့ဂ္ဂါမ်ားသည္ ေန ့စဥ္ႏွင့္ အမွ် အင္တာနက္ စာမ်က္ႏွာမ်ား ေပၚတြင္ ဓမၼႏွင့္သက္ဆိုင္ေသာ အေၾကာင္းအရာ အမ်ိဳးမ်ိဳးကို ပို ့စ္မ်ားေရးတင္လ်က္ ရွိေနၾကပါသည္။

ဘေလာ့ဂ္ဂါမ်ားမွ မိမိတို ့၏ကိုယ္ပိုင္ စာမ်က္ႏွာမ်ားမွတဆင့္ ေရးတင္ေနၾကသျဖင့္ ဖတ္ရႈေလ့လာသူမ်ားအတြက္ ေနရာမ်ားစြာသို ့ သြားေရာက္ ဖတ္ရႈေနၾကရပါသည္။

ထို ့ေၾကာင့္ စာဖတ္သူမ်ား အခ်ိန္ကုန္သက္သာေစရန္ႏွင့္ မိမိတို ့ ဖတ္ရႈလိုရာကို လြယ္လင့္တကူ ရွာေဖြနိဳင္ရန္ ေန ့စဥ္ေရးသား ေနၾကေသာ အေၾကာင္းအရာမ်ားကို တေနရာတည္းတြင္ စုစည္းေပးလိုေသာ ရည္ရြယ္ခ်က္ျဖင့္ ဤဘေလာ့ဂ္ကို စီစဥ္လိုက္ျခင္းျဖစ္ပါသည္။

ေျပာခ်င္တာမ်ားရွိရင္ ေရးေပးထားခဲ့ပါ

ျမန္မာျပကၡဒိန္

ျမန္မာျပကၡဒိန္
www.burmeseclassic.com မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။

  © Blogger templates The Professional Template by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP