* သဗၺဒါနံ ဓမၼဒါနံ ဇိနာတိ၊ * သဗၺရသံ ဓမၼရေသာ ဇိနာတိ။

* သဗၺဒါနံ ဓမၼဒါနံ ဇိနာတိ၊     * သဗၺရသံ ဓမၼရေသာ ဇိနာတိ။

နမတၳဳ ဗုဒၶါနံ နမတၳဳ ေဗာဓိယာ။ နေမာ ဝိမုတၱာနံ၊ နေမာ ဝိမုတၱိယာ။

ဘုရားရွင္တို ့အား ရွိခိုးပါ၏။
ဘုရားရွင္တို ့၏ မဂ္ဥာဏ္ ဖိုလ္ဥာဏ္အား ရွိခိုးပါ၏။
ကိေလသာတို ့မွ လြတ္ေျမာက္ေတာ္မူၾကေသာ ဘုရားရွင္တို ့အား ရွိခိုးပါ၏။
ထိုဘုရားရွင္တို ့၏ ဝိမုတၱိငါးပါးအား ရွိခိုးပါ၏။

ကရုဏာလက္မ်ား ကမ္းလင့္ေပးပါ...

ကရုဏာလက္မ်ား ကမ္းလင့္ေပးပါ...
စား၀တ္ေနေရးအဆင္ေျပေစရန္ ဆန္အိတ္လွဴျခင္း ႏွင့္ အျခားလိုအပ္သည္မ်ား လွဴဒါန္းျခင္းတို႔ျဖင့္ လစဥ္ ေထာက္ပံ့သြားမည္ျဖစ္ပါသည္။ သီလရွင္ႏွင့္ ေက်ာင္းသားမ်ား ေအာင္ျမင္စြာ ပညာသင္ၾကားႏိုင္ေရး အတြက္ အနီးကပ္စာျပေပးမည့္ ဆရာမ (၆) ဦးအား တစ္လလွ်င္ (၅) ေသာင္းက်ပ္ျဖင့္ ငွါးရမ္းေပးရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။ ပညာေရးအလွဴအား ေစတနာရွင္မ်ားမွလည္း ပါ၀င္ လွဴဒါန္းႏိုင္ပါသည္။ ေကာက္ခံရရွိေသာ အလွဴေငြမ်ားအား ဘဏ္စာအုပ္ထားရွိ၍ ေငြစာရင္းရွင္းတမ္းအား လစဥ္ေဖာ္ျပသြားမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ေက်ာင္းသား/ေက်ာင္းသူမ်ား၏ မွတ္တမ္းမ်ားအား အလွဴရွင္မ်ားထံသို႔လည္း ေပးပို႔သြားပါမည္။

ပညာေရးအလွဴေတာ္ ႏႈိးေဆာ္ခ်က္


ရန္ကုန္ျမိဳ႕ အေသာကာရာမ သီလရွင္စာသင္တုိက္မွ နဝမတန္း ေျဖဆုိမည့္ သီလရွင္ ဆရာေလးမ်ားအတြက္ ဆရာ၊ ဆရာမမ်ား လစဥ္ ထားေပးႏုိင္ရန္ ပညာေရးအလွဴရွင္မ်ား လုိအပ္ေနပါသည္။ ေရႊေစတီ ဘုန္းေတာ္ၾကီးသင္ပညာေရးေက်ာင္းတြင္လည္း ဆင္းရဲႏြမ္းပါးသည့္ ၉ တန္းႏွင့္ ၁၀ တန္း ေက်ာင္းသားမ်ား ေက်ာင္းအိပ္ေက်ာင္းစား ေနထုိင္ပညာဆည္းပူးႏုိင္ေရးအတြက္ ကူညီေထာက္ပံ့မည့္ ကုသုိလ္ရွင္မ်ား လုိအပ္လ်က္ ရွိပါသည္။ ေစတနာရွင္ အလွဴရွင္မ်ား အေနျဖင့္ ေထရဝါဒ ဗုဒၶဘာသာ လူငယ္မ်ားအသင္း http://www.mmtheravada.org ဖုန္း
09-73062811, 09-5505176 သုိ႔ ဆက္သြယ္လွဴဒါန္းၾကေစလုိပါသည္။

သီလရွင္ ဆရာေလးမ်ားႏွင့္ ကေလးမ်ား ဇြန္လအမီ ေက်ာင္းတက္ႏုိင္ေရးအတြက္ ကာလဒါန ကုသုိလ္အျဖစ္ သဒၶါတတ္အား နည္းမ်ားမဆုိ လွဴဒါန္းကူညီၾကပါရန္ ႏႈိးေဆာ္အပ္ပါသည္။

၀ိမုတၱိရသ အဖြဲ႔သားမ်ား

------------------------
ေနာက္ဆက္တြဲသတင္း.....

ပညာေရးအလွဴေတာ္လႉဒါန္းမည့္အစီအစဥ္

ေထရ၀ါဒဗုဒဘာသာ လူငယ္မ်ား အသင္းမွ ဦးစီး၍ (၂၀၁၁) ခုႏွစ္တြင္ န၀မတန္းသို႔ တက္ေရာက္မည့္ ေက်ာင္းသား (၂၅) ေယာက္ႏွင့္ ေက်ာင္းသူ (၂၅) ေယာက္အား ပညာေရးေထာက္ပံ့မႈျပဳလုပ္ေပးႏိုင္ရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။

ျပဳလုပ္မည့္အစီအစဥ္

ေက်ာင္းသားမ်ားအား ေရႊေစတီဘုန္းႀကီးေက်ာင္း (ဆရာေတာ္ ဦးေတဇႏၵိ၊ ခ/(၃) ရက္ကြက္၊ ေရႊေစတီေက်ာင္း၊ မဂၤလာဒုံၿမိဳ႕နယ္) တြင္ထားရွိမည္ျဖစ္ၿပီး ေက်ာင္းသားမ်ားသည္ မိမိတို႔ ဆႏၵအေလ်ာက္ ကိုရင္၀တ္လိုကလည္း ၀တ္ႏိုင္ပါသည္။ ေက်ာင္းသူမ်ားအား အေသာကာရာမ သီလရွင္စာသင္တိုက္ (ဆရာေလးေဒၚသုနႏၵာ (ဖုန္း-၀၉-၈၆၂၈၈၁၁)၊ ၀ါယာလက္ေစ်းမွတ္တိုင္၊ ေရႊႏွင္းဆီရပ္ကြက္၊ မဂၤလာဒံုၿမိဳ႕နယ္) တြင္ထားရွိပါမည္။ အေသာကာရာမေက်ာင္းမွ သီလရွင္မ်ားသာလက္ခံသည္ျဖစ္၍ ေက်ာင္းသူမ်ားမွာ သီလရွင္၀တ္ရပါမည္။ သီလရွင္မ်ားတက္ေရာက္ရမည့္ အ.ထ.က ေက်ာင္းမွာ အေသာကာရာမ ေက်ာင္းမွလက္ရွိ သီလရွင္မ်ား တက္ေရာက္ေနေသာ ေက်ာင္းျဖစ္၍ ပညာသင္ၾကားမႈတြက္ အခက္အခဲ မရွိႏိုင္ပါ။ စာသင္သူမ်ား စား၀တ္ေနေရးအဆင္ေျပေစရန္ ဆန္အိတ္လွဴျခင္း ႏွင့္ အျခားလိုအပ္သည္မ်ား လွဴဒါန္းျခင္းတို႔ျဖင့္ လစဥ္ ေထာက္ပံ့သြားမည္ျဖစ္ပါသည္။ သီလရွင္ႏွင့္ ေက်ာင္းသားမ်ား ေအာင္ျမင္စြာ ပညာသင္ၾကားႏိုင္ေရး အတြက္ အနီးကပ္စာျပေပးမည့္ ဆရာမ (၆) ဦးအား တစ္လလွ်င္ (၅) ေသာင္းက်ပ္ျဖင့္ ငွါးရမ္းေပးရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။ ပညာေရးအလွဴအား ေစတနာရွင္မ်ားမွလည္း ပါ၀င္ လွဴဒါန္းႏိုင္ပါသည္။ ေကာက္ခံရရွိေသာ အလွဴေငြမ်ားအား ဘဏ္စာအုပ္ထားရွိ၍ ေငြစာရင္းရွင္းတမ္းအား လစဥ္ေဖာ္ျပသြားမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ေက်ာင္းသား/ေက်ာင္းသူမ်ား၏ မွတ္တမ္းမ်ားအား အလွဴရွင္မ်ားထံသို႔လည္း ေပးပို႔သြားပါမည္။ အေသးစိတ္ေဆာင္ရြက္မည့္ အခ်က္အလက္မ်ားအားလည္း ဆက္လက္ေဖာ္ျပသြားပါမည္။

ေလ်ာက္ထားမည့္ သူမ်ား ျပည့္စုံရမည့္အခ်က္မ်ားမွာ

(က) ေက်ာင္းသူမ်ားမွာ သီလရွင္၀တ္ႏိုင္ရပါမည္။

(ခ ) မိဘမ်ားမွ ေနထိုင္ရန္ခြင့္ ျပဳသူျဖစ္ရပါမည္။

(ဂ ) စာသင္သားမ်ားေနထိုင္မည့္ ေက်ာင္းတြင္း စည္းကမ္းမ်ားကို တိက်စြာလိုက္နာရပါမည္။

(ဃ) ေက်ာင္းထားရန္ အမွန္တကယ္အခက္အခဲ ရွိေနသူျဖစ္ရပါမည္။

အထက္ပါအခ်က္အလက္မ်ားႏွင့္ ျပည့္စုံသူမ်ားသည္ ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာလွဴငယ္မ်ား အသင္းသို႔ ဆက္သြယ္ေမးျမန္းႏိုင္ပါသည္။ (http://mmtheravada.org)

ဆက္သြယ္ရန္လိပ္စာ

ကိုထြန္းထြန္းလိႈင္

ဖုန္း ၀၉-၇၃၀၆၂၈၁၁

htunhtunhlaing82@gmail.com

winthu.tbyo@gmail.com

thantzin83@gmail.com

Thursday, May 12, 2011

ရွင္ေတာ္ေဟာၾကား ဓမၼစကားေတာ္မ်ား (ဓမၼ႒၀ဂၢ)

ရွင္ေတာ္ေဟာၾကား ဓမၼစကားေတာ္မ်ား (ဓမၼ႒၀ဂၢ)

ေဆာင္းပါးအမွတ္စဥ္ (၁၉)

ဓမၼပဒအ႒ကထာ၊ ပထမတဲြ၊ ဒုတိယတဲြတြင္ရွိေသာ ၀ဂ္ေပါင္း (၂၆) ၀ဂ္ရွိသည္႔အနက္ တစ္ဆယ္႔ကိုးခုေျမာက္ ျဖစ္ေသာ၀ဂ္သည္ ဓမၼ႒၀ဂ္ျဖစ္ပါသည္။ ဤဓမၼ႒၀ဂ္ကို ပိယ၀ဂ္၊ ေကာဓ၀ဂ္ႏွင္႔ မလ၀ဂ္တို႔၏ ေနာက္တြင္စီမံထားသည္မွာ ထို၀ဂ္မ်ားတြင္ ေလာဘ၊ ေဒါသ ႏွင္႔ အကုသိုလ္အား လံုး တို႔ ျဖစ္ႏိုင္ပံု ႏွင္႔ ပယ္ရမည္႔ နည္းလမ္းမ်ားကို ျပဆိုၿပီးလွ်င္ ယခုဓမၼ႒၀ဂ္တြင္ တရားေတာ္ကို ေစာင္႔ထိန္း ရမည္႔ နည္းလမ္းမ်ားႏွင္႔ ေစာင္႔ထိန္းသူမ်ားကို သိေစခ်င္သျဖင္႔ စီမံထားျခင္း ျဖစ္သည္ဟု ယူဆႏိုင္ပါ သည္။

ဓမၼအေၾကာင္းကို ေျပာျပရမည္ဆိုပါလွ်င္ က်ယ္၀န္းလွပါသည္။ ေရွးေဟာင္း က်မ္းစာတို႔က ဓမၼဟူေသာ ေ၀ါဟာရကို ထာ၀ရဘုရားသခင္ ျပ႒ာန္းေတာ္မူေသာ စည္းမ်ဥ္းဥပေဒဟု ဖြင့္ဆုိေပသည္ ။ ေရွးအယံုအၾကည္အရ ထာ၀ရဘုရားသခင္သည္ ဤ “ဓမၼ”ကို ေစာင့္ေရွာက္ျခင္းအလို႔ငွာ မၾကာခဏ ဆိုသလို လူ၀င္စားမႈပံုစံအမ်ဳိးမ်ဳိးျဖင့္ ေပၚေပါက္လာရန္ ကတိေပးခဲ့သည္ဟုဆိုပါသည္။ ဟိႏၵဴဘာသာ တြင္လည္း သနႏၱဓမၼသည္ ထင္ရွားေသာ စကားလံုုုးျဖစ္ပါသည္။ ဓမၼဟူေသာ စကားလံုးကို ၿခံဳငံု အဓိပၸါ ယ္ေဖၚႏိုင္ေသာ အဂၤလိပ္စကာလံုး မရွိသျဖင္႔ ဘာသာျပန္ ျပဳလုပ္မေနေတာ႔ဘဲ မူရင္းအတိုင္း ထားရ သည္ဟု ေျပာဆိုၾကပါသည္။ ဓမၼစကားလံုး၏ အဓိပၸါယ္ တစ္ဆယ္႔ ေလးမ်ိဳးရွိေၾကာင္း အဘိဓာန္ ဂါထာေ နကတၳ၀ဂ္တြင္ ေလ႔လာရပါသည္။ သဘာ၀၊ သင္ယူျခင္း၊ ခဲြျခမ္းစိတ္ျဖာျခင္း၊ သိျခင္း၊ မွန္ကန္ျခင္း၊ ပကတိ၊ ကုသိုလ္၊ ဂုဏ္၊ အက်င္႔၊ တည္ၾကည္မွဳ ၊ သတၱဇီ၀ မဟုတ္၊ သင္႔ေရာက္ျခင္း၊ အေၾကာင္းတရား၊ အစဦးတို႔ ျဖစ္ပါသည္။

ျမတ္ဗုဒၶ၏ ဓမၼအယူအဆမွာ ထိုတရားေတြကို သိနား လည္သူ၊ က်င္႔ႀကံလိုက္နာသူကို ဓမ ၼ႒ဟု ေခၚဆိုရမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ဓမၼပဒအ႒ကထာ ဓမၼ၏၀ဂ္တြင္လည္း ဓမၼအနက္ကို ပံုေဖၚၿပီး ဖြင္႔ဆိုျပ ထား ပါသည္။ တရားကို ေစာင္႔ေရွာက္သူမ်ားကို တရားက ျပန္ေစာင႔္ေရွာက္ သည္ ဟု ေဟာေတာ္မူ ထားရာဓမၼႏွင္႔အညီ က်င္႔သံုးႏိုင္ရန္ ဓမၼ႒၀ဂ္ကို မွတ္သားရေပမည္။

ႏိုင္သည္ကို ရွံဳးေအာင္ျပဳ၊ ခ်စ္သူကိုိုဘက္လိုက္၊ မုန္းသူကိုေခ်ာက္တြန္း၊ ေၾကာက္လန္႔သျဖင္႔ အရွံဳးေပး၊ ႏို္င္ထက္ကလူျပဳမူွမွဳမ်ားသည္ ဓမၼ႒၏ တန္ဖိုးကို က်ဆင္းေစပါသည္။ ဘက္မ လိုက္ ေဆာင္ ရြက္မွဳ၊ အက်ိဳးအေၾကာင္းဆီေလ်ာ္မွဳ၊ မွန္မွန္ကန္ကန္ ေဆာင္ရြက္မွဳ အျပစ္အားေလ်ာ္စြာ လုပ္ေဆာင္ မွဳမ်ားသည္ႏွင္႔ သူမ်ားအျမင္တြင္လည္း ရွင္းလင္းေစ၊ မိမိကိုယ္တိုင္ကမူလည္း အျပစ္ကင္း ေစေသာ အျပဳအမူ ရွိသူသည္ ဓမၼ႒ပင္ ျဖစ္ပါသည္။ ထိုဓမၼ႒ပုဂၢိဳလ္ကို တရားေတာ္၌ တည္သူျဖစ္သျဖင္႔-

၁။ ပ႑ိတ၊ ရန္ငါးပါး မရွိသျဖင္႔ (သူ႔ကို အေၾကာင္းျပဳ၍လည္း ေဘးလူရန္မရိွ) ပညာရွိ။

၂။ ဓမၼဓရ၊ မေမ႔မေလ်ာ႔ဘဲ တရားအားေလ်ာ္စြာ က်င္႔တတ္ၿပီး သစၥာသိသူျဖစ္သျဖင္႔ ဓမၼဓရ။

၃။ ေထရ၊ ၿမဲၿမံသည္ကို ျပဳတတ္ေသာ ေလာကုတၱရာတရား ကိုးပါးကို ရွိသူကို ေထရ။

၄။ ေမဓာ၀ီ၊ ေဒါသကိုပယ္ေဖ်ာက္ တရားထြန္းလင္းတတ္ ပညာရပ္ႏွင္႔ ျပည္႔စံုသူကို ေမဓာ၀ီ။

၅။ သမဏ၊ မေကာင္းမွဳေတြကို ၿငိမ္းေစသျဖင္႔ သမဏ။

၆။ ဘိကၡဳ၊ မေကာင္းမွဳ၊ ေကာင္းမွဳကိုလႊင္႔ၿပီး ျမတ္ေသာအက်င္႔တြင္တည္သူျဖစ္သျဖင္႔ ဘိကၡဳ ။

၇။ မုနိ၊ ခႏၶာအာယတနဓာတ္သစၥာတို႔တြင္ အတြင္းအျပင္ႏိုင္းယွဥ္ေပတတ္ မုနိျမတ္။

၈။ အရိယ၊ အဟိ ံသတရား ေမတၱာပြါးတတ္သူ အရိယာဟု တရား၌တည္သူကို အမည္အမ်ိဳး မ်ိဳးေပး ၍ ဤဓမၼ႒၀ဂ္တြင္ ေဖၚျပထားပါသည္။

ေလာကတြင္ နာမည္ကိုႀကည္႔ၿပီး အျမင္အားျဖင္႔ တရားသျဖင္႔ ဆံုးျဖတ္ရာ တရားရံုးဟု လူမ်ားစြာက ဆိုရပါေသာ္လည္း လက္ေတြ႔အားျဖင္႔ နာမည္ႏွင္႔ လိုက္ေလ်ာ ညီေထြ ျဖစ္ ခ်င္ မွ ျဖစ္တတ္ ေပသည္။ တရားရံုးမွ တရားသူႀကီးမ်ားသည္ ျပင္ပက ၀င္လာသည္႔ တန္စိုးလက္ေဆာင္ေ ၾကာင္႔ အတြင္းစိတ္မ်ား ေျပာင္းလဲၿပီး ဓမၼမွ အဓမၼအျဖစ္သို႔ ေျပာင္းလဲ သြားၾကသည္ကို ေတြ႔ဖူးၾကေပ မည္။ ေရွးေခတ္ကလည္း ဤကဲ႔သု႔ိ ျဖစ္ဖူးေၾကာင္း ၀ိနိစၦယ မဟာမတၱ၀တၳဳက ေဖၚျပထားပါသည္။ ရဟန္းမ်ားသည္ ေက်ာင္းေတာ္သို႔အျပန္ မိုးရြာသျဖင္႔ တရားဆံုးျဖတ္ရာေနရာသို႔ ေရာက္ခဲ႔ၾကပါသည္။ ထိုအခါ တရားဆံုးျဖတ္ သူမ်ားသည္ တန္စိုးလက္ေဆာင္ေၾကာင္႔ မတရားဆံုးျဖတ္သည္ကို ရဟန္း မ်ား က ျမင္ေတြ႔ခဲ႔ၾကပါသည္။ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ထံ ေလ်ာက္ထားေသာအခါတြင္ မုသာ၀ါဒမွ ေရွာင္ၾကဥ္ရန္ မိန္႔ေတာ္မူပါသည္။

ဒုတိယ၀တၳဳတြင္ သူတစ္ပါးကို စိတ္အေႏွာက္အယွက္ျဖစ္ေစေသာ ဆဗၺဂၢီရဟန္းေတာ္မ်ားကို အေၾကာင္းျပဳၿပီး ပညာရွိဆိုသည္မွာ ဆိုခဲေစ ၿမဲေစဟူေသာ ဆိုရိုးႏွင္႔အညီ က်င္႔သံုးရ မည္ ျဖစ္ေၾကာင္းေဟာေတာ္မူပါသည္။

အသိႏွင္႔အက်င္႔သည္ ထပ္တူညီရန္ လိုအပ္ပါသည္။ တစ္ဖက္ဖက္က အားသာေနပါမူ မဇၥ်ိမပဋိပဒါ လမ္းစဥ္အတြက္ ဟန္ခ်က္မညီ ျဖစ္ေနပါမည္။ သို႔အတြက္ စာေပမ်ားသင္ၾကားရ မည္ မွာ ေသ ခ်ာ ပါသည္။ က်င္႔ႀကံအားထုတ္မွဳအပိုင္းသည္လည္း စာေပႏွင္႔ အညီလက္ေတြ႔ျဖစ္ ရပါမည္ ။ ထိုသို႔စံုပါမွ အသိႏွင္႔ အက်င္႔ အခ်ိဳးညီၿပီး သစၥာခရီးသို႔ ေရာက္ႏိုင္ပါသည္။ ဤ၀ဂ္၏ တတိယ၀တၳဳတြင္ သင္ၾကားမွဳၿပီးဆံုး၍ ပိဋကတ္သံုးပံုေဆာင္ေသာ္လည္း သစၥာမသိေသးသျဖင္႔ နတ္မ်ားက မႏွစ္ သက္ ပံု ကိုေဖၚျပပါသည္။ သူတို႔ႏွစ္သက္သည္မွာ သစၥာသိေသာ ရဟန္း၏ ေဟာေသာတရားျဖစ္ၿပီး သာဓုသံကို က်ယ္ေလာင္စြာေခၚၿပီး ပိဋကတ္ေဆာင္ ရဟန္း ၏ ေ ဟာေသာ တရားေပၚတြင္မူ မႏွစ္သက္သျဖင္႔ သာဓုမေခၚဟု ဆိုထားေပသည္။ ထိုအျခင္း အရာ ကိုေနာက္ ပါလူအမ်ားက ဘက္လိုက္ သည္ဟု ေျပာ ဆိုခဲ႔ၾကၿပီး ဘုရားရွင္ ထံ ေလ်ာက္ ထားေသာ အခါ ဓမၼဓရအစစ္ျဖစ္ရန္ သစၥာသိရန္လို သည္ဟု အေျဖ ထြက္ပါသည္။

သစၥာသိရန္လိုသည္မွာ ေသခ်ာပါသည္။ အလြန္ပုကြသျဖင္႔ ကိုရင္ငယ္ေလးဟု အမ်ား၏ အျမင္တြင္ အထင္ခံရေသာ အရွင္လကု႑ကဘဒၵိယ မေထရ္မွာမူ သစၥာ သိၿပီးုျဖစ္သျဖင္႔ အဟိ ံသ တရားလက္ကိုင္ထားသူ မေထရ္တစ္ပါးျဖစ္ေသာ္လည္း အရပ္ပုလြန္းသျဖင္႔ ကိုရင္ငယ္ သာသာမွ် အရပ္ရွိသျဖင္႔ အလြန္ငယ္လြန္းသူဟု ဘုရားဖူးလာၾကေသာ ေတာေနရဟန္းေတာ္မ်ားက ေျပာဆို ၾကသည္။ ျမတ္ဗုဒၶကမူ အသက္ႀကီးၿပီး သစၥာမသိသူကို မေထရ္ဟု ေျပာျခင္းထက္ သစၥာသိသူကိုသာ အေလးထားေၾကာင္း မိန္႔ပါသည္။ အရည္အခ်င္းကို ဦးစားေပးသည္ဟု ဆိုလိုပါသည္။ အရည္ အခ်င္းဆိုသည္မွာ တစ္ဆယ္႔ေျခာက္ပါးေသာ အျခင္းအရာျဖင္႔ ထိုးထြင္း၍ သိအပ္ေသာ သစၥာ ႏွင္႔ ဥာဏ္ရွိ သူမ်ားသာ သိႏိုင္ေသာ ေလာကုတၱရာတရားကိုးပါးကို ၿမဲၿမံခိုင္ခ႔ံေသာ အရည္အခ်င္း၊ စစ္မွန္ေ သာအရည္အခ်င္း ဟုေခၚပါသည္။ ထိုတရားမ်ားရွိသူသည္ အႏွစ္သာရအားျဖင္႔ ေထရအမည္ ရၾကပါသည္။ အရွင္လကု႑ကဘဒၵိယမွာ အရပ္ပုေသာ္လည္း ထိုအရည္အခ်င္းမ်ား ရွိပါသည္။

ပစၥည္းမသို၊ စိတ္မတို ခင္ပ်ိဳႀကီးပါြးေၾကာင္းဟု ရဟန္းေတာ္မ်ား၏ ႀကီးပါြးေၾကာင္းကို ကဗ်ာ လကၤာဖဲြ႔ဆိုထားပါသည္။ အေျပာေကာင္းလ်င္ျဖစ္ေစ၊ ရုပ္ရည္ေခ်ာေမာလွပလွ်င္ျဖစ္ေစ ပစၥည္း မ်ား ေပါမ်ားတတ္ပါသည္။ ေလာကမွ လူအမ်ားသည္ အေျပာေကာင္းျခင္းႏွင္႔ ရုပ္လွပျခင္း အရည္အခ်င္း ႏွစ္ရပ္အေပၚတြင္ အမွီျပဳၿပီး စီးပါြးရွာတတ္ၾကသလို ထိုအရည္အခ်င္းႏွင္႔ ျပည္႔စံု သူမ်ား သည္လည္း ပစၥည္း ဥစၥာရတတ္ပါသည္။ ရဟန္းေတာ္မ်ားလည္း ထိုနည္းတူပင္ ျဖစ္ တတ္ပါသည္။ ထိုသို႔ျဖစ္ခဲ႔ေသာ္ ပစၥည္းမ်ားအေပၚတြင္ ခင္တြယ္လြန္းျခင္းေလာဘႏွင္႔ ၀န္တိုျခင္းေဒါသေၾကာင္႔ စိုးရိမ္ျခင္း ေသာက ဟူေသာ ဆိုးက်ိဳးမ်ားရ တတ္ပါသည္။ ထိုသို႔မျဖစ္ေစဘဲ ျငဴစူျခင္းကင္း၊ ၀န္တိုစိတ္ ရွင္း တတ္ၾကၿပီးလွ်င္ ႀကီးပါြးေၾကာင္းကို ရွာႀကံတတ္ရန္ အေရးႀကီးပါသည္။

ထိုသို႔မရွာႀကံတတ္လွ်င္ ငွက္ေပ်ာပင္ ႏွင္႔ ၀ါးပင္တို႔သည္ အသီးသီးလာပါက ေသရမည္ ျဖစ္သကဲ႔သို႔ ရလာေသာ ပစၥည္းမ်ားသည္လည္း ဆိုင္ရာ ပုဂၢိဳလ္တို႔ကို ေသေစတတ္ပါသည္။ ေသေစ တတ္ပံုမွာ ပစၥည္းဥစၥာ ျပည္႔စံုမွဳအေပၚတြင္ မွီၿပီး ေလာဘ၊ မာန ႏွင္႔ မစၦရိယတရား မ်ားျဖစ္ပါြး ျခင္းျဖင္႔ အတြင္း ရန္သူ ေၾကာင္႔ျဖစ္ေစ၊ ခိုးဆိုးလုယက္သူ၊ အၾကင္နာ မရွိသူတို႔က ဒုကၡေပး တတ္သျဖင္႔ ျပင္ပ ရန္ေၾကာင္ ႔ျဖစ္ေစ အသက္ႏွင္႔ ဥစၥာ ဆံုးရွံဳးတတ္ပါသည္။ ခင္ပ်ိဳဆိုသည္မွာ ရဟန္းေတာ္ ငယ္မ်ားကို ဆိုလိုေသာ္ လည္း လူသားမ်ားႏွင္႔လည္း သက္ဆိုင္ပါသည္။

တရုတ္ႀကီးတစ္ေယာက္က ဆိုဖူးေသာ စကားကို သတိရမိပါသည္။ တရုတ္သည္ ရဟန္းကို စကားသံ၀ဲသျဖင္႔ ရဟန္းဟု အသံထြက္ရမည္႔အစား လဟန္းဟု အသံထြက္ပါသည္။ တစ္ေန႔တြင္ ရဟန္းတစ္ပါးက သူ႔ဆိုင္တြင္ အပ္ခ်ည္လံုး တစ္လံုး ၀ယ္ရန္ ေရာက္လာခဲ႔ပါသည္။ ပစၥည္းနား မကပ္ ရန္ သတိေပးေသာအခါ ေအးပါကြ တရုတ္ႀကီးက ငါက ရဟန္းပါကြ ဟု အပ္ခ်ည္လံုးလာ၀ယ္ေသာ ရဟန္းက ျပန္ေျပာခဲ႔ပါသည္။ တရုတ္ႀကီးက အေလ်ာ႔မေပးဘဲ ဘာလဟန္းလဲ လဟန္း လဟန္းနဲ႔ ၀ (ငါ႔) ဆိုင္က အပ္ခ်ည္လံုးေပ်ာက္သြားၿပီတဲ႔။ ေရွးေခတ္ကလည္း မရိုးသားေသာ ရဟန္းရွိခဲ႔ပါသည္။ ဟတၳက ဟုအမည္ရွိေသာ ေရွးေခတ္က ရဟန္းေတာ္သည္ သူတစ္ပါးနဲ႔ ၀ါဒၿပိဳင္မည္ဟု ေၾကြးေၾကာ္ၿပီး ခ်ိန္းထားသူမေရာက္မွီ ေရွးဦးစြာ သြားႏွင္႔ၿပီး ထိုသူမေရာက္လာမွီ အရင္ျပန္ခဲ႔ၿပီးလွ်င္ သူ႔ကို ေၾကာက္ သျဖင္႔ ခ်ိန္းထားသူသည္ မလာ၊ သူသာအႏိုင္ဟု တစ္ဖက္သတ္ ေျပာဆိုေနခဲ႔ပါသည္။ ျမတ္ဗုဒၶက ဦးေခါင္းကို ေျပာင္ေအာင္ရိတ္ထားရံုမွ်ျဖင္႔ ရဟန္းဟု အေခၚမခံသင္႔ေၾကာင္း မိမိ၏ သႏၱာန္တြင္ အမွန္ပင္ရွိေနေသးသည္႔ ႀကီးသည္႔ အကုသိုလ္၊ ငယ္သည္႔ အကုသိုလ္မ်ားကို ပယ္ရွားၿပီး ျငိမ္းခ်မ္း သြားေအာင္ ျပဳလုပ္ႏိုင္စြမ္း ရွိသူျဖစ္သင္႔ေၾကာင္း ေဟာျပေတာ္မူပါသည္။

ခုႏွစ္ခုေျမာက္၀တၳဳတြင္ ပုဏၰားတစ္ေယာက္သည္ သိကၡာမတင္၊ သိမ္မ၀င္ဘဲ မိမိကိုယ္တိုင္ သကၤန္းေကာက္၀တ္ၿပီး ဘိကၡဳဟု ၀န္ခံပါသည္။ ဘိကၡဳဆိုသည္မွာ ဆြမ္းခံစားတတ္သူဟု အဓိပၸါယ္ ရွိပါသည္။ သူလည္း ဆြမ္းခံစားေနသူျဖစ္သျဖင္႔ ဘိကၡဳပင္ျဖစ္ေၾကာင္း ဘုရားရွင္ထံ ေလ်ာက္ထားပါ သည္။ ဘိကၡဳ၏ အဓိပၸါယ္မွာ မ်ားစြာရွိပါသည္။ ၀ိနည္း ပါရာဇိကဏ္ပါဠိေတာ္ စာမ်က္ႏွာ (၂၇) တြင္ ဘိကၡဳ(ရဟန္း) အမည္ရျခင္းအေၾကာင္း တစ္ဆယ္႔ႏွစ္မ်ိဳး ရွိေၾကာင္းေဖၚျပထားပါသည္။ အဖိုး၊အေတြ႔ အထိႏွင္႔ အေရာင္အဆင္း အားျဖင္႔ အရည္အေသြးမေကာင္းလွေသာ ခြက္ကို (သပိတ္) ဆဲြကို င္ေသာ ေၾကာင္႔ ရဟန္း၊ ဧဟိ ဘိကၡဳဟု ဘုရားရွင္၏ ႏုတ္ေတာ္မွ အေခၚခံရသျ ဖင္႔ ျဖစ္လာေသာေၾကာင္႔ ရဟန္း၊ သရဂံုသံုးပါးသက္သက္ျဖင္႔ ျဖစ္လာေသာေၾကာင္႔ ရဟန္း စသည္ျ ဖင္႔ ေတြ႔ရပါသည္။ ဤဓမၼ ပဒအ႒ကထာအလိုမူ ဥာဏ္ျဖင္႔ ကိေလသာ ကို ေဖါက္ခဲြ၊ ဖ်က္ဆီးႏိုင္ စြမ္းရွိသူ ကို ဘိကၡဳဟုေခၚပါသည္။

အလွဴရွင္မ်ားက လွဴဒါန္းေသာ ဆြမ္းကိုစားၿပီး တရားေဟာျခင္းအေလ႔သည္ ဘုရားျဖစ္ေတာ္ မူကာစတြင္ မရွိခဲ႔ေပ။ သာသနာျပင္ပက အလွဴခံမ်ားသည္ အလွဴခံၿပီးေသာအခါ ေဘးရန္ကင္းပါေစ၊ ခ်မ္းသာပါေစ၊ အသက္ရွည္ပါေစ၊ ပိန္းၾကာဖက္တြင္ ေရမတင္သလို စင္ၾကယ္ပါေစ၊ ခလုတ္မထိ ဆူးမၿငိပါေစႏွင္႔ဟု ဆုေတာင္းေပးေလ႔ရွိပါသည္။ အရွင္ေကာင္းဟု အမည္ခံၾကေသာ ရဟန္းေတာ္ မ်ားသည္ ထို၀တၱရားကို ျပည္႔စံုေအာင္ မေဆာင္ရြက္ခဲ႔ၾကေပ။ တရားလည္းမေဟာ စကားလည္း မေျပာခဲ႔ၾကေပ၊ လူအမ်ားစုက ကဲ႔ရဲ႔ေသာအခါမွပင္ ဘုရားရွင္အား ေလ်ာက္ထားခဲ႔ၾကေပသည္။ ဘုရားရွင္က ဆြမ္းစားၿပီးေသာအခါ အလွဴရွင္မ်ား ၀မ္းေျမာက္ေစရန္ အႏုေမာဒနာျပဳေစျခင္း၊ ရင္း ရင္းႏွီးႏွီး စကားစျမည္ဆိုေစျခင္းႏွင္႔ ေလ်ာက္ပတ္ေသာတရားကို ေဟာေစျခင္းကို ခြင္႔ျပဳေတာ္ မူပါသည္။ တရားေဟာခြင္႔ျပဳေသာ အခ်ိန္သည္ ၀ိနည္းပညတ္ေသာ အခ်ိန္ႏွင္႔ မေရွး မေႏွာင္း ပင္ ျဖစ္ေပမည္။ ဤတြင္ အႏုေမာဒနာ ႏွင္႔ ဓမၼကထာ မတူသည္ကို ေတြ႔ရေပမည္။ အႏုေမာဒနာသည္ အလွဴရွင္ စိတ္ေက်နပ္ေစရန္ ေျပာျပျခင္းျဖစ္ၿပီး ဓမၼကထာမွာမူ အလွဴရွင္ အသိထူးေစရန္ တရား ကို ေဟာၾကား ေပးရျခင္း ျဖစ္ေပသည္။ ဤတြင္ ဓမၼကထာမွာမူ အလွဴရွင္ ၀မ္းေျမာက္ျခင္းထက္ အက်ိဳး မ်ားေစရန္ လိုရင္းျဖစ္ပါသည္။

ပညတ္သြားရာ ဓာတ္သက္ပါဟူေသာ အသံုးသည္ ေလာကီနယ္ပယ္မွ အယူအဆျဖစ္ပါသည္။ တစ္ခ်ိဳ႔က ဇမၺဴဒီပါ လက္ယာေတာင္က်ြန္း ၾသဘာနိမိတ္ထြန္းဟုလည္း ဆိုၾကပါသည္။ နိဗၺာန္ခရီးစဥ္ကို ဦးတည္ေနသူအဖို႔ အထက္ပါ စကားမ်ားသည္ အခ်ီးႏွီးသာတည္း၊ ေလာကီနယ္တြင္းမွာ ေပ်ာ္ေနၾက သူမ်ားအတြက္မူ ေမ႔ခ်င္သမွ်၊ ေမ႔ၾကသူငါ၊ ေမ႔ေၾကာဆဲြေနၾကသူ၊ ေမ႔ႏိုင္ရွာၾကသူ အမ်ားအတြက္မူ ၾသဘာနိမိတ္ထြန္းပါကလည္း ျပႆနာ မ်ားမ်ားစားစား မရွိႏိုင္ေပ။ ဘုရားေခတ္ကပင္ အရိယာ အမည္ခံသူက ငါးမွ်ားေနခဲ႔သည္ သာဓကရိွေနခဲ႔ပါသည္။ အမွန္မွာမူ ငါးမွ်ားေနသူသည္ သူတစ္ပါးကို ညွင္းဆဲေနသူသာ ျဖစ္ပါသည္။ ငါးမွ်ား၍ အေပ်ာ္ရွာသူသည္ အရိယာကေတာ႔ ေသခ်ာေပါက္ မျဖစ္ႏိုင္ေပ။ အရိယာ(ျမင္႔ျမတ္သူ) သည္ ျမင္႔ျမတ္သည္႔ လုပ္ငန္းကိုသာ ေဆာင္ရြက္ေပမည္။ သူတစ္ ပါးကို မညွင္းဆဲတ္သူသည္သာ အရိယာအစစ္ျဖစ္ေပမည္။ ယေန႔ေခတ္ အဆင္႔ျမင္႔ ပုထုဇဥ္မ်ား သည္ပင္ စာနာစိတ္အားႀကီးၿပီး အားနည္းသူကို ကူညီတတ္ၾကေပသည္။

လူစြမ္းအားကို အသံုးမျပဳဘဲ ပန္းတိုင္မေရာက္မွီ စိတ္ဓာတ္ကို ေလ်ာ႔ခ်ရန္ မသင္႔ေပ။ ဘုရားရွင္ကလည္း လူသား၏ လ႔ံုလ၀ီရိယ၊ စြမ္းအား၊ အားထုတ္မွဳျဖင္႔ ရသင္႔၊ရ ထိုက္၊ ေရာက္သင္႔၊ ေရာက္ထိုက္ေသာ ေနရာရွိသည္ျဖစ္အ႔ံ၊ မေရာက္ေသးဘဲ အားမေလ်ာ႔ပါႏွင္႔ ဟု အဂၤုတၱရနိကာယ၊ ဒုကနိပါတ၊ ပါဠိေတာ္တြင္ အားေပးထားသည္ကို ေတြ႔ရပါသည္။ တစ္ခ်ိဳ႔က ငါေတာ႔ အနာဂါမ္ျဖစ္ၿပီ ဆိုၿပီး ရပ္မေနဘဲ ေရွ႔ဆက္ႀကိဳးစားရေပမည္။ အရဟတၱမဂ္သို႔ မေရာက္မခ်င္း ခ်မ္းသာရာေရာက္ၿပီဟု မဆိုသင္႔ေၾကာင္း သတိေပးေတာ္မူထားပါသည္။ ယေန႔ေခတ္တြင္လည္း အသီးသီးေသာ ပုဂၢိဳလ္မ်ား သည္ ဆိုင္ရာလုပ္ငန္းမ်ားတြင္ ၿပီးဆံုးျခင္းသို႔ေရာက္မွသာလွ်င္ တာ၀န္ေက်ၿပီဟုမွတ္ထားၾကရပါမည္။

စာမ်က္ႏွာေပါင္း (၁၂) မ်က္ႏွာ ၊ တစ္ဆယ္၀တၳဳ ၊ (၁၈) ဂါထာ ၊ ကိုးလံုး၊ ဆယ္လံုးဖြဲ႔ တစ္ဂါထာ၊ က်န္ဂါထာ (၁၇) သည္ ပထ်ာ၀တၱ ရွစ္လံုးဖဲြ႔မ်ားျဖစ္ၾကသည္။ ထိုတြင္ (၁၇) ဂါထာသည္ အဖြင္႔ခံဂါထာမ်ား ျဖစ္ၾကၿပီး တစ္ဂါထာမွ်သာ အျဖည္႔ဂါထာ ျဖစ္ပါသည္။ ၀တၳဳႏွစ္၀တၳဳ ၏ ေဒသနာ အဆံုးတြင္ တရားနာသူမ်ား ရဟႏၱာျဖစ္ခဲ႔ၾကၿပီး က်န္ (၉) ၀တၳဳတြင္ရွိ ေဒသနာေတာ္၏ အဆံုး တြင္ ေသာတာပန္တည္ၾကပါသည္။ အ႒ကထာဆရာက ၀တၳဳအားလံုးကို ဖြင္႔ဆိုရာတြင္ တစ္ေနရာမွ်သာ ခုဒၵကနိကာယ္ကို ကိုးကားၿပီးဖြင္႔ဆိုပါသည္။

ေဆာင္းပါးမွတ္စုမ်ား

၁။ ဓမၼပဒအ႒ကထာ ဓမၼ႒၀ဂ္၊

၂။ အဂၤုတၱရနိကာယ၊ ဒုကနိပါတ၊

၃။ ခုဒၵကနိကာယ၊

၄။ ၀ိနည္း ပါရာဇိကဏ္ပါဠိေတာ္

စာေရးသူ၏အာေဘာ္

ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ား သိထိုက္သည္မ်ားကို သိေစရန္ျဖစ္ပါသည္။

ဆရာေတာ္ ေဒါက္တာအရွင္နႏၵက

ဓမၼဒူတေက်ာင္း၊ ဘူေဖ်ာင္းရပ္ကြက္၊

ေတာင္ကိုရီးယားႏိုင္ငံ

0 comments:

လာလည္ၾကသူမ်ား

ဤဘေလာ့ဂ္၏ ရည္ရြယ္ခ်က္

ယခုအခါ ကမၻာတလႊားတြင္ရွိေနၾကေသာ ဓမၼဘေလာ့ဂ္ဂါမ်ားသည္ ေန ့စဥ္ႏွင့္ အမွ် အင္တာနက္ စာမ်က္ႏွာမ်ား ေပၚတြင္ ဓမၼႏွင့္သက္ဆိုင္ေသာ အေၾကာင္းအရာ အမ်ိဳးမ်ိဳးကို ပို ့စ္မ်ားေရးတင္လ်က္ ရွိေနၾကပါသည္။

ဘေလာ့ဂ္ဂါမ်ားမွ မိမိတို ့၏ကိုယ္ပိုင္ စာမ်က္ႏွာမ်ားမွတဆင့္ ေရးတင္ေနၾကသျဖင့္ ဖတ္ရႈေလ့လာသူမ်ားအတြက္ ေနရာမ်ားစြာသို ့ သြားေရာက္ ဖတ္ရႈေနၾကရပါသည္။

ထို ့ေၾကာင့္ စာဖတ္သူမ်ား အခ်ိန္ကုန္သက္သာေစရန္ႏွင့္ မိမိတို ့ ဖတ္ရႈလိုရာကို လြယ္လင့္တကူ ရွာေဖြနိဳင္ရန္ ေန ့စဥ္ေရးသား ေနၾကေသာ အေၾကာင္းအရာမ်ားကို တေနရာတည္းတြင္ စုစည္းေပးလိုေသာ ရည္ရြယ္ခ်က္ျဖင့္ ဤဘေလာ့ဂ္ကို စီစဥ္လိုက္ျခင္းျဖစ္ပါသည္။

ေျပာခ်င္တာမ်ားရွိရင္ ေရးေပးထားခဲ့ပါ

ျမန္မာျပကၡဒိန္

ျမန္မာျပကၡဒိန္
www.burmeseclassic.com မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။

  © Blogger templates The Professional Template by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP