* သဗၺဒါနံ ဓမၼဒါနံ ဇိနာတိ၊ * သဗၺရသံ ဓမၼရေသာ ဇိနာတိ။

* သဗၺဒါနံ ဓမၼဒါနံ ဇိနာတိ၊     * သဗၺရသံ ဓမၼရေသာ ဇိနာတိ။

နမတၳဳ ဗုဒၶါနံ နမတၳဳ ေဗာဓိယာ။ နေမာ ဝိမုတၱာနံ၊ နေမာ ဝိမုတၱိယာ။

ဘုရားရွင္တို ့အား ရွိခိုးပါ၏။
ဘုရားရွင္တို ့၏ မဂ္ဥာဏ္ ဖိုလ္ဥာဏ္အား ရွိခိုးပါ၏။
ကိေလသာတို ့မွ လြတ္ေျမာက္ေတာ္မူၾကေသာ ဘုရားရွင္တို ့အား ရွိခိုးပါ၏။
ထိုဘုရားရွင္တို ့၏ ဝိမုတၱိငါးပါးအား ရွိခိုးပါ၏။

ကရုဏာလက္မ်ား ကမ္းလင့္ေပးပါ...

ကရုဏာလက္မ်ား ကမ္းလင့္ေပးပါ...
စား၀တ္ေနေရးအဆင္ေျပေစရန္ ဆန္အိတ္လွဴျခင္း ႏွင့္ အျခားလိုအပ္သည္မ်ား လွဴဒါန္းျခင္းတို႔ျဖင့္ လစဥ္ ေထာက္ပံ့သြားမည္ျဖစ္ပါသည္။ သီလရွင္ႏွင့္ ေက်ာင္းသားမ်ား ေအာင္ျမင္စြာ ပညာသင္ၾကားႏိုင္ေရး အတြက္ အနီးကပ္စာျပေပးမည့္ ဆရာမ (၆) ဦးအား တစ္လလွ်င္ (၅) ေသာင္းက်ပ္ျဖင့္ ငွါးရမ္းေပးရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။ ပညာေရးအလွဴအား ေစတနာရွင္မ်ားမွလည္း ပါ၀င္ လွဴဒါန္းႏိုင္ပါသည္။ ေကာက္ခံရရွိေသာ အလွဴေငြမ်ားအား ဘဏ္စာအုပ္ထားရွိ၍ ေငြစာရင္းရွင္းတမ္းအား လစဥ္ေဖာ္ျပသြားမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ေက်ာင္းသား/ေက်ာင္းသူမ်ား၏ မွတ္တမ္းမ်ားအား အလွဴရွင္မ်ားထံသို႔လည္း ေပးပို႔သြားပါမည္။

ပညာေရးအလွဴေတာ္ ႏႈိးေဆာ္ခ်က္


ရန္ကုန္ျမိဳ႕ အေသာကာရာမ သီလရွင္စာသင္တုိက္မွ နဝမတန္း ေျဖဆုိမည့္ သီလရွင္ ဆရာေလးမ်ားအတြက္ ဆရာ၊ ဆရာမမ်ား လစဥ္ ထားေပးႏုိင္ရန္ ပညာေရးအလွဴရွင္မ်ား လုိအပ္ေနပါသည္။ ေရႊေစတီ ဘုန္းေတာ္ၾကီးသင္ပညာေရးေက်ာင္းတြင္လည္း ဆင္းရဲႏြမ္းပါးသည့္ ၉ တန္းႏွင့္ ၁၀ တန္း ေက်ာင္းသားမ်ား ေက်ာင္းအိပ္ေက်ာင္းစား ေနထုိင္ပညာဆည္းပူးႏုိင္ေရးအတြက္ ကူညီေထာက္ပံ့မည့္ ကုသုိလ္ရွင္မ်ား လုိအပ္လ်က္ ရွိပါသည္။ ေစတနာရွင္ အလွဴရွင္မ်ား အေနျဖင့္ ေထရဝါဒ ဗုဒၶဘာသာ လူငယ္မ်ားအသင္း http://www.mmtheravada.org ဖုန္း
09-73062811, 09-5505176 သုိ႔ ဆက္သြယ္လွဴဒါန္းၾကေစလုိပါသည္။

သီလရွင္ ဆရာေလးမ်ားႏွင့္ ကေလးမ်ား ဇြန္လအမီ ေက်ာင္းတက္ႏုိင္ေရးအတြက္ ကာလဒါန ကုသုိလ္အျဖစ္ သဒၶါတတ္အား နည္းမ်ားမဆုိ လွဴဒါန္းကူညီၾကပါရန္ ႏႈိးေဆာ္အပ္ပါသည္။

၀ိမုတၱိရသ အဖြဲ႔သားမ်ား

------------------------
ေနာက္ဆက္တြဲသတင္း.....

ပညာေရးအလွဴေတာ္လႉဒါန္းမည့္အစီအစဥ္

ေထရ၀ါဒဗုဒဘာသာ လူငယ္မ်ား အသင္းမွ ဦးစီး၍ (၂၀၁၁) ခုႏွစ္တြင္ န၀မတန္းသို႔ တက္ေရာက္မည့္ ေက်ာင္းသား (၂၅) ေယာက္ႏွင့္ ေက်ာင္းသူ (၂၅) ေယာက္အား ပညာေရးေထာက္ပံ့မႈျပဳလုပ္ေပးႏိုင္ရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။

ျပဳလုပ္မည့္အစီအစဥ္

ေက်ာင္းသားမ်ားအား ေရႊေစတီဘုန္းႀကီးေက်ာင္း (ဆရာေတာ္ ဦးေတဇႏၵိ၊ ခ/(၃) ရက္ကြက္၊ ေရႊေစတီေက်ာင္း၊ မဂၤလာဒုံၿမိဳ႕နယ္) တြင္ထားရွိမည္ျဖစ္ၿပီး ေက်ာင္းသားမ်ားသည္ မိမိတို႔ ဆႏၵအေလ်ာက္ ကိုရင္၀တ္လိုကလည္း ၀တ္ႏိုင္ပါသည္။ ေက်ာင္းသူမ်ားအား အေသာကာရာမ သီလရွင္စာသင္တိုက္ (ဆရာေလးေဒၚသုနႏၵာ (ဖုန္း-၀၉-၈၆၂၈၈၁၁)၊ ၀ါယာလက္ေစ်းမွတ္တိုင္၊ ေရႊႏွင္းဆီရပ္ကြက္၊ မဂၤလာဒံုၿမိဳ႕နယ္) တြင္ထားရွိပါမည္။ အေသာကာရာမေက်ာင္းမွ သီလရွင္မ်ားသာလက္ခံသည္ျဖစ္၍ ေက်ာင္းသူမ်ားမွာ သီလရွင္၀တ္ရပါမည္။ သီလရွင္မ်ားတက္ေရာက္ရမည့္ အ.ထ.က ေက်ာင္းမွာ အေသာကာရာမ ေက်ာင္းမွလက္ရွိ သီလရွင္မ်ား တက္ေရာက္ေနေသာ ေက်ာင္းျဖစ္၍ ပညာသင္ၾကားမႈတြက္ အခက္အခဲ မရွိႏိုင္ပါ။ စာသင္သူမ်ား စား၀တ္ေနေရးအဆင္ေျပေစရန္ ဆန္အိတ္လွဴျခင္း ႏွင့္ အျခားလိုအပ္သည္မ်ား လွဴဒါန္းျခင္းတို႔ျဖင့္ လစဥ္ ေထာက္ပံ့သြားမည္ျဖစ္ပါသည္။ သီလရွင္ႏွင့္ ေက်ာင္းသားမ်ား ေအာင္ျမင္စြာ ပညာသင္ၾကားႏိုင္ေရး အတြက္ အနီးကပ္စာျပေပးမည့္ ဆရာမ (၆) ဦးအား တစ္လလွ်င္ (၅) ေသာင္းက်ပ္ျဖင့္ ငွါးရမ္းေပးရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။ ပညာေရးအလွဴအား ေစတနာရွင္မ်ားမွလည္း ပါ၀င္ လွဴဒါန္းႏိုင္ပါသည္။ ေကာက္ခံရရွိေသာ အလွဴေငြမ်ားအား ဘဏ္စာအုပ္ထားရွိ၍ ေငြစာရင္းရွင္းတမ္းအား လစဥ္ေဖာ္ျပသြားမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ေက်ာင္းသား/ေက်ာင္းသူမ်ား၏ မွတ္တမ္းမ်ားအား အလွဴရွင္မ်ားထံသို႔လည္း ေပးပို႔သြားပါမည္။ အေသးစိတ္ေဆာင္ရြက္မည့္ အခ်က္အလက္မ်ားအားလည္း ဆက္လက္ေဖာ္ျပသြားပါမည္။

ေလ်ာက္ထားမည့္ သူမ်ား ျပည့္စုံရမည့္အခ်က္မ်ားမွာ

(က) ေက်ာင္းသူမ်ားမွာ သီလရွင္၀တ္ႏိုင္ရပါမည္။

(ခ ) မိဘမ်ားမွ ေနထိုင္ရန္ခြင့္ ျပဳသူျဖစ္ရပါမည္။

(ဂ ) စာသင္သားမ်ားေနထိုင္မည့္ ေက်ာင္းတြင္း စည္းကမ္းမ်ားကို တိက်စြာလိုက္နာရပါမည္။

(ဃ) ေက်ာင္းထားရန္ အမွန္တကယ္အခက္အခဲ ရွိေနသူျဖစ္ရပါမည္။

အထက္ပါအခ်က္အလက္မ်ားႏွင့္ ျပည့္စုံသူမ်ားသည္ ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာလွဴငယ္မ်ား အသင္းသို႔ ဆက္သြယ္ေမးျမန္းႏိုင္ပါသည္။ (http://mmtheravada.org)

ဆက္သြယ္ရန္လိပ္စာ

ကိုထြန္းထြန္းလိႈင္

ဖုန္း ၀၉-၇၃၀၆၂၈၁၁

htunhtunhlaing82@gmail.com

winthu.tbyo@gmail.com

thantzin83@gmail.com

Saturday, April 23, 2011

ရွင္ေတာ္ေဟာၾကား ဓမၼစကားေတာ္မ်ား (ေကာဓ၀ဂၢ)

ေဆာင္းပါးအမွတ္စဥ္ (၁၇)

ႏွစ္သက္စရာ အာရံုမ်ားကို ခံစား၊ ေတြ႔ျမင္ရေသာ အခါတြင္ အသက္ရွည္ေဆးဟု လူအမ်ားက ေျပာဆို တတ္ၾကပါသည္။ အမ်ားစုကလည္း ထိုေျပာစကားကိုု လြယ္လြယ္ကူကူပင္ ေထာက္ခံ ေပးတတ္ၾကပါသည္။ ကာတြန္းဆရာမ်ား၊ ဂ်ာနယ္သမားမ်ားကလည္း ထိုစကားကို အမ်ိဳးမ်ိဳး အဖံုဖံု ရုပ္လံုးေဖၚ ေပးတတ္ၾကပါသည္။ စူးစမ္းဆင္ျခင္မွဳ နည္းသည္ဟု ေျပာဆိုလိုျခင္းထက္ ပုထုဇဥ္အျမင္ကို ပုထုဇဥ္မ်ားက ေထာက္ခံေပးျခင္း မွ်သာ ဟုထင္ပါသည္။ အရိယာျဖစ္ေသာ ျမတ္ဗုဒၶကမူ ေလာဘ ျဖစ္ေစေသာ အရာမ်ား အားလံုးသည္ အသက္တို ေစသည္ဟု ေဟာေတာ္မူပါသည္။ လုလင္ပ်ို၏ ရုပ္ပံုကို ႀကည္႔ၿပီး ျပင္းထန္ေသာ ေလာဘစိတ္ေၾကာင္႔ ႏွလံုး ေသြးရပ္ ေသဆံုးသြားေသာ အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦး၏ ဇာတ္လမ္းကို အဂၤုတၱရအ႒ကထာ ပထမဆံုး၀ဂ္၏ အဖြင္႔တြင္ မွတ္တမ္းတင္ထားသည္ကို ေလ႔လာ ႏိုင္ပါသည္။ ျမတ္စြာဘုရားရွင္က အမ်ိဳးသမီးအတြက္ အမ်ိဳးသား၏ အဆင္းရူပါရံု ၊ အမ်ိဳးသားအတြက္ အမ်ိဳးသမီး၏ အဆင္းရူပါရံုသည္ ဆဲြေဆာင္မွဳ အားလံုးတို႔တြင္ ပထမဟု ေဟာေတာ္မူပါသည္။

ေဆာင္းပါး အမွတ္စဥ္ (၁၆) ပိယ၀ဂ္တြင္ ဆင္းရဲေစတတ္ေသာ အေၾကာင္းတရားအျဖစ္ ေလာဘကို ျပဆိုၿပီးေပၿပီ။ ယခု ေဆာင္းပါး အမွတ္စဥ္ (၁၇) တြင္မူ ေဒါသအေၾကာင္းကို ေရးျပပါဦးမည္။ ဤတြင္ ေလာဘႏွင္႔ စပ္သည္႔ ပိယ၀ဂ္ၿပီးလွ်င္ ေဒါသႏွင္႔စပ္သည္႔ ေကာဓ၀ဂ္ကို စီစဥ္ထားပံုမွာ စိတ္၀င္စားစရာ ျဖစ္ပါသည္။ ေလာဘေႀကာင္႔ အသက္တိုသည္ဟု ဆိုပါလွ်င္ ေဒါသေၾကာင္႔ အသက္တိုသည္ဟု ေျပာဆိုတာႏွင္႔ ႏိုင္းယွဥ္ပါလွ်င္ လက္ခံႏိုင္သူဦးေရ နည္းပါးဖြယ္ရွိေပသည္။

သို႔အတြက္ေၾကာင္႔ပင္ ႏွစ္သက္စရာ အာရံုကို ျမင္ေတြ႔ရပါက အသက္ရွည္ေဆးေလး စသျဖင္႔ ေလာကတြင္ သံုးစဲြေနက် စကားလံုးသည္ တြင္က်ယ္ေနေပသည္။ အမွတ္စဥ္ (၁၆) တြင္ ေလာဘ၀ဂ္ဟု မသံုးဘဲ ပိယ၀ဂ္ဟု သံုးစဲြခဲ႔သလို ယခုအမွတ္စဥ္ (၁၇) တြင္မူလည္း ေဒါသအစား ေကာဓ၀ဂ္ဟု သံုးစဲြထား ေပသည္။ ျဖစ္ႏိုင္သည္မွာ အသံုးမ်ားရာသို႔လိုက္ၿပီး ေဒသနာ ပရိယာယ္အားျဖင္႔ နာမည္ေပးထားဟန္ ရွိေပ သည္။ လိုရင္းဆိုရပါမူ ေလာဘ ႏွင္႔ ေဒါသသည္ ပယ္ႏိုင္ရန္ ခက္ခဲလြန္းလွပါေသာ္လည္း အစြန္းမေရာက္ ေစရန္ အေရးႀကီးပါသည္။ ေလာဘ ႏွင္႔ေဒါသကို အစြန္း မေရာက္ေစရန္ သတိဦးစီးၿပီး ပညာဥာဏ္ႏွင္႔ ထိန္း သိမ္း ေပးရေပမည္။ အေျပာလြယ္သေလာက္ လက္ေတြ႔ က်င္႔သံုးႏိုင္ရန္ခက္သည္မွာ ေလာဘႏွင္႔ ေဒါသကို ပယ္သတ္ႏိုင္ဖို႔ျဖစ္ပါသည္။ အဘယ္႔ေၾကာင္႔ပါနည္း။ အမ်ားစုသည္ သူေတာ္ေကာင္း အစစ္ ျဖစ္ေစရန္ ႀကိဳးစား ေနဆဲ အဆင္႔တြင္ ေရာက္ေနသူမ်ားသာ ျဖစ္ေသာေၾကာင္႔ပါတည္း။

သူေတာ္ေကာင္းအစစ္တို႔ အတြက္မူ စြမ္းႏိုင္သူမ်ား ျဖစ္ေသာေၾကာင္႔ ေလာဘ ေဒါသ မျဖစ္ေစရန္ အတြက္ လြယ္ကူေပသည္။ သူေတာ္ေကာင္းသည္ ေကာင္းတာမွန္သမွ် လြယ္ကူစြာ ျပဳႏိုင္ၾကေပသည္ (သုကရံ သာဓုနာ သာဓု) ဟု ခုဒၵကနိကာယ္ ဥဒါန္းပါဠိေတာ္၌ ဘုရားရွင္ ေဟာေတာ္မူထားသည္ကို ဓမၼပဒ အ႒ကထာ၊ ယမက၀ဂ္၊ ေဒ၀ဒတ္၀တၳဳတြင္ ဆရာျမတ္က ကိုးကား ျပထားပါသည္။ ဤ၀ဂ္သည္ ေကာဓ၀ဂ္ျဖစ္သျဖင္႔ ေကာဓႏွင္႔ ေဒါသတူသလား၊ ထူးသလားဟုေမးေသာ္ အဘိဓမၼာ အျမင္ျဖင္႔ႀကည္႔မူ အကုသိုလ္တြင္ စာရင္းသြင္းရသျဖင္႔ အတူတူပင္ ျဖစ္ပါသည္။ သုတၱန္ေဒသနာ အသံုးအားျဖင္႔မူ ေဒါသသည္ အင္အား ျပင္းထန္ၿပီး၊ ေကာဓမွာမူ စဥ္းစားမိမွ ျပန္ၿပီး ေပၚလာေသာ အင္အားအနည္းငယ္ေလ်ာ႔ေသာ အကုသိုုလ္ တစ္မ်ိုး ျဖစ္ပါသည္။ ေဒါသသည္ ဆူးစူးသျဖင္႔ ခ်က္ခ်င္း နာက်င္ျခင္းႏွင္႔ဥပမာတူၿပီး ေကာဓသည္ ဆူးစူးၿပီးေနာက္ ယင္းဆူးကို အပ္စသည္ျဖင္႔ ပယ္ႏုတ္ေသာ္လည္း ဆူးစူးသည္႔ ေနရာတြင္ က်န္ေနသည္႔ ငုတ္ႏွင္႔ တူပါသည္၊ ငုတ္သည္ ရွာေဖြေသာ္ လြယ္ကူစြာ မေတြ႔ရဘဲ အမွတ္မဲ႔ ထိမိပါက မ်က္ကနဲ ျဖစ္တတ္ပါသည္။ မကၡီ၊ ဥပနာဟ၊ ပဠာသ၊ ဣႆာ၊ မစၦရိယ၊ ကုကၠဳစၥ တို႔ႏွင္႔ အာဃာတ၀တၳဳကိုးပါးတို႔သည္လည္း ေဒါသႏွင္႔ အၿမဲအတူတကြ ခဲြမရသည္႔ မိတ္ေဆြရင္းမ်ား ျဖစ္ပါသည္။

အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင္႔ အလႊာေပါင္းစံုကလူမ်ားသည္ ေဒါသ ျဖစ္တတ္ၾကပါသည္။ ရဟန္း ေလာကတြင္ ထင္ရွားေသာရဟန္း၊ မထင္ရွားေသာရဟန္း၊ ၀ိနည္းေလးစားေသာ ရဟန္း၊ မေလးစားေသာ ရဟန္း၊ မေထရ္ႀကီး၊ ငယ္၊ လတ္အရြယ္မေရြး၊ အမ်ိဳးသားေလာကတြင္ ထင္ရွားေသာသူ၊ သာမန္လူမ်ား၊ ဘုရားရွင္၏ ေဆြးမ်ိဳးဟုတ္သူ၊ မဟုတ္သူ၊ အမ်ိုးသမီး ေလာကတြင္လည္း အဆင္႔ျမင္႔ အမ်ိုးသမီး၊ အဆင္႔နိမ္႔ အမ်ိဳးသမီး၊ အလယ္အလတ္ အမ်ိဳးသမီး စသျဖင္႔ ေဒါသ ထြက္တတ္ၾကပါသည္။ ကုန္ကုန္ေျပာရပါမူ ေအာက္အဆင္႔ အရိယာမ်ားသည္ပင္ ေဒါသကို အရွင္းႀကီး ပယ္ႏိုင္ေသးသည္ မဟုတ္ေပ။ ေဒါသအုပ္စုတြင္ ေသာက (ပူပင္တတ္ျခင္း)၊ ပရိေဒ၀ (ငိုေၾကြးတတ္ျခင္း)၊ ဒုကၡ (ကိုယ္ဆင္းရဲျခင္း)၊ ေဒါမနႆ (စိတ္ဆင္း ရဲရျခင္း)၊ ဥပါယာသ ( လူးလွိမ္႔ၿပီး ျပင္းထန္စြာ ငိုေၾကြးျခင္း၊ ပရိေဒ၀ထက္ ပါ၀ါ ျပင္းသည္၊) တို႔ ပါ၀င္ၾကပါသည္။ ေဒါသထြက္လာၿပီဆိုပါက ဆင္ျခင္တုန္တရားမ်ားလည္း ထိုသူ႔ထံမွ ထြက္ေျပးကုန္ပါသည္။ ေဒါသသည္ သူတစ္ပါးကို ဆင္းရဲေစရန္ ျဖစ္ရေသာ္လည္း သူတစ္ပါးက ဆင္းရဲခံစားရသည္၊ မရသည္မွာ မေသခ်ာလွေပ။ ကိုယ္တိုင္ ဆင္းရဲရသည္မွာမူ ေသခ်ာသည္႔ ရလာဘ္ ျဖစ္ပါသည္။

ေဒါသျဖစ္လာေသာ္ မည္သို႔ ကုစားရမည္နည္းဟုေမးေသာ္ ေျဖဆိုရန္ ထင္သေလာက္ မလြယ္ကူေပ။ ေဒါသျဖစ္လာၿပီ ဆိုပါက ျဖစ္လာၿပီးေသာ ေဒါသကို ပယ္ေဖ်ာက္ရန္ လံုး၀ မျဖစ္ႏိုင္ေတာ႔ပါ။ ျဖစ္ဆဲ ျဖစ္ေနေသာ ေဒါသကိုမူ နည္းပါးသြားေအာင္ နည္းလမ္းရွိပါက တျဖည္းျဖည္း သက္သာလာေအာင္ အရွိန္ေလ်ာ႔ႏိုင္ပါသည္။ သင္႔၊ မသင္႔ စဥ္းစားသည္႔ အေလ႔အထကို က်င္႔ေနၾကသူမ်ားသည္ ထိုသို႔ က်င္႔သံုးရန္ နည္းလမ္းမွန္ရွိသူ ျဖစ္ေပသည္။ ဒုတိယအေနျဖင္႔ သီလျဖည္႔က်င္႔သူသည္ လ်င္ျမန္သည္႔ ေဒါသမီးကို ၿငိမ္းႏိုင္သူ ျဖစ္ပါသည္။ တတိယအေနျဖင္႔ သူတစ္ပါး၏ အျပစ္ကို မျမင္တတ္သူသည္ ေဒါသကို ၿငိမ္းႏိုင္သူ ျဖစ္ပါသည္။ အရွိကို အရွိအတိုင္း ျမင္တတ္သူသည္ (မွန္သည္ျဖစ္ေစ၊ မွားသည္ျဖစ္ေစ) အမွန္အတိုင္းျမင္တတ္သူျဖစ္သျဖင္႔ ကိုယ္ခ်င္းစာနာ တတ္သည္႔အတြက္ ေဒါသကို ထိန္းႏိုင္ေပသည္။ ေဒါသကို ခ်က္ခ်င္း မပယ္ႏိုင္ေပမည္႔ နည္းပါးေအာင္ ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ေပမည္။ ေဒါသကို မ်ားမ်ား ပယ္ႏိုင္သူသည္ အမ်ားႀကီး သက္သာပါသည္။ နည္းနည္း ပယ္ႏိုင္သူသည္ နည္းနည္း သက္သာမည္႔သူ ျဖစ္ပါသည္။ သို႔အတြက္ မိမိဘ၀ခရီးကို သက္သက္ သာသာ ေလ်ာက္လွန္းလိုသူမ်ားသည္ ေဒါသနည္းသူ မ်ား သို႔မဟုတ္ ေဒါသကို ပယ္ႏိုင္ေအာင္ ႀကိဳးစားရ မည္႔သူမ်ား ျဖစ္ရပါမည္။

ေလာကတြင္ ရုပ္ရည္လွပခ်င္သူ မ်ားလွေပမည္။ အထူးအားျဖင္႔ အမ်ိဳးသမီးမ်ားသည္ အလွအပႏွင္႔ပိုၿပီး ပတ္သက္သူမ်ား ျဖစ္ၾကသည္။ အလွအပသည္ အေရျပားတစ္ေထာက္သာ ရွိသည္ဟု ဆိုပါသည္။ ယင္းအေရ ျပားေပၚတြင္ ေရာဂါျဖစ္ေခ်ေသာ္ အလွအပ၏ ဆန္႔က်င္ဘက္ ျဖစ္သြားေပမည္။ သို႔အတြက္ေၾကာင္႔ ယခုေခတ္ တြင္ အေရျပား အလွႏွင္႔ ဆိုင္ေသာ ပစၥည္းမ်ား တြင္က်ယ္ေနသည္။ ေရွးေခတ္က အရွင္အႏုရုဒၶါ၏ ညီမ ေရာဟီနီတြင္ အေရျပား ေရာဂါျဖစ္ခဲ႔သည္။ ရွက္လွသျဖင္႔ လူမ်ား၏ အတြင္းသို႔ မ၀င္၀႔ံ ျဖစ္ေနခဲ႔သည္။ သူ၏ အစ္ကိုသည္ ညီမ၏ ေရာဂါေပ်ာက္ေစရန္အတြက္ ကုသိုလ္ အေနျဖင္႔ အမ်ားအတြက္ ႏွစ္ထပ္ေဆာင္ ဇရပ္ ေဆာက္လွဴခိုင္းခဲ႔ပါသည္။ အထက္ထပ္ မၿပီးမွီ ေအာက္ထပ္တြင္ ေနရာထိုင္ခင္း စီမံခိုင္းျခင္း၊ ေသာက္ေရ တည္ထားခိုင္းျခင္း၊ တံျမက္လွည္းခိုင္းျခင္းတို႔ကို ေဆာင္၇ြက္ေစခဲ႔ပါသည္။ ရဟန္းေတာ္မ်ားလည္း ၾကြေရာက္ ခ်ီးျမွင္႔ သီတင္းသံုးေပးၾကပါသည္။ ေရာဂါမွာ သက္သာလာခဲ႔ပါသည္။ ထို႔ေနာက္ဆြမ္း ဆက္ကပ္ လွဴဒါန္းခဲ႔ ပါသည္။ ျမတ္စြာဘရားရွင္က ဆြမ္းအမကို လာေစရန္ မိန္႔ေတာ္မူၿပီး ေရာဂါေၾကာင္႔ မလာခ်င္ေသာ္လည္း ျမတ္စြာဘုရားရွင္၏ ေရွ့ေတာ္သို႔ လာခဲ႔ရပါသည္။ ျမတ္စြာဘုရားရွင္က အေရျပားေရာဂါျဖစ္ရသည္မွာ ေဒါသ အကုသိုလ္ေၾကာင္႔ဟု မိန္႔ေတာ္မူၿပီး အတိတ္ကို ေဆာင္ခဲ႔ပါသည္။ သို႔အတြက္ လွခ်င္သူမ်ား စိတ္မဆိုးရဟု သိႏိုင္ပါသည္။ အေရျပားေရာဂါ ရေနသူမ်ားလည္း တံျမက္လွည္းျခင္းစသည္႔ ကုသိုလ္မ်ားကို အထူးပင္ ဆည္းပူး သင္႔ေပသည္။

နတ္ေတြမွာ လူသားမ်ားကဲ႔သို႔ပင္ သား၊သမီးငယ္ေလးမ်ားနဲ႔လားဟု ေမးႏို္င္ပါသည္။ ေျမႏွင္႔စပ္ေသာ နတ္မ်ားသည္ လူမ်ားကဲ႔သို႔ပင္ သား၊ သမီးငယ္ေလးမ်ား ရွိပါသည္။ အထက္ နတ္တို႔ တြင္မူ ထိုကဲ႔သို႔ မရွိၾကပါ။ နတ္သား၊ နတ္သမီး ျဖစ္ၾကၿပီဆိုပါလွ်င္ တစ္ဆယ္႔ေျခာက္ႏွစ္အရြယ္ ဘြားကနဲ ေပၚလာၾက သည္ဟု သိရ ပါသည္။ ယခုလည္း သီလရွိေသာ ရဟန္းတစ္ပါးသည္ နတ္က တားေနစဥ္မွာပင္ သစ္ပင္ခုတ္ သည္႔ အတြက္ နတ္သား ငယ္ေလး၏ လက္ကို ဓားျဖင္႔ ခုတ္မိခဲ႔သျဖင္႔ ဓားထိသြားခဲ႔သည္။ နတ္တန္ခိုးျဖင္႔ ရန္ျပဳမည္ဟု ေဒါသ စိတ္၀င္ခဲ႔စဥ္ အခ်ိန္မွီ စိတ္ေကာင္းေပၚလာခဲ႔သျဖင္႔ ကံေကာင္းသြားခဲ႔ပါသည္။ သီလရွိေသာ ရဟန္းႏွင္႔ ေဒါသကို ထိန္းလိုက္ႏိုင္ခဲ႔သည္႔ နတ္ႏွစ္ဦးသား အက်ိဳး၊ အျမတ္ ထြက္ခဲ႔ၾကေပ သည္။ ေဒါသထိန္းသည္႔ နတ္ေၾကာင္႔ ရဟန္းသည္ အသက္ ေဘးမွ ခ်မ္းသာရာ ရခဲ႔ေပသည္။ ေဒါသစိတ္ကို ထိန္းႏိုင္ခဲ႔သည္႔ နတ္ေၾကာင္႔ တစ္ျခား သစ္ပင္ခုတ္မိမည္႔ တစ္ျခားေသာ ရဟန္းမ်ားအေပၚတြင္လည္း စိတ္လိုက္မာန္ပါ သတ္ျဖတ္မွဳ မရွိႏို္င္ျခင္းႏွင္႔ သီလရွိေသာ ရဟန္းေတာ္ကို သတ္မိပါကလည္း ငရဲစသည္႔ မေကာင္းေသာ ဘံုဘ၀သို႔ က်ေရာက္ေပမည္။ ယခုမူ နတ္သည္ အခ်ိန္မွီ ေစာင္႔စည္းလိုက္ႏိုင္သျဖင္႔ ငရဲက်မည္႔ ေဘးမွ ကင္းေ၀းရပါသည္။ သံယမေတာ ေ၀ရံ ဇယတိဟု ေဟာေတာ္မူပါသည္။ ေစာင္းစည္းပါက ရန္သူျဖစ္သည္႔ ေဒါသမွ ကင္းေ၀းရပါသည္။ ဤနတ္သည္ ရဟန္းကို အျပစ္မတင္တတ္သူ ျဖစ္ပါသည္။

သူတစ္ပါး၏ ဂုဏ္ကို ျမင္႔တက္သြားေအာင္ ျမွင္႔တင္ေပးသူသည္ သူ၏ဂုဏ္ပါ အလိုလို တက္သြားေပသည္။ ေလာကတြင္ မည္သူ႔ကိုမဆို ျမွင္႔တင္ေပးခ်င္သည္ ဆိုပါက ထိုသူ၏ အရည္အေသြး မ်ားကို ျမင္တတ္ရေပမည္။ လူျဖစ္လာၿပီဆိုကတည္းက ကံေကာင္းသည္မွာ ေသခ်ာပါသည္။ သို႔ေသာ္ ေကာင္းသည္႔ ကံကို မထိန္းၾကသျဖင္႔ ပ်က္စီးၾကရပါသည္။ ဘုရားရွင္လက္ထက္က ဥတၱရာအမည္ရိွ ဗုဒၶသာ၀ိကာမ တစ္ဦးသည္ မိမိအားသတ္ရန္ ၾကြက္ၾကြက္ဆူေနေသာ ေထာပတ္ရည္ပူျဖင္႔ ေလာင္းခ်ၿပီး သတ္ရန္ၾကိဳးစားေသာ အမ်ိဳးသမီးအား သည္းခံေပးသျဖင္႔ ဥတၱရာ၏ သည္းခံႏိုင္စြမ္းကို သူမက ေလးစားမိ ရာမွ ဘုရားရွင္ႏွင္႔ေတြ႔ခဲ႔ၿပီး ေနာက္ ဗုဒၶသာ၀ိကာမအျဖစ္သို႔ ေရာက္ေစျခင္းျဖင္႔ တစ္ဖက္မွ သာသနာျပဳ ခဲ႔ေလသည္။ တစ္ဆယ္႔ငါးရက္မွ် ဥတၱရာ၏ ငွါးရမ္းခံထားရေသာ ထိုအမ်ိဳးသမီးသည္ ထိုေခတ္က နာမည္ေက်ာ္ အလွပေဂး သီရီမာပင္ ျဖစ္ပါသည္။ ဥတၱရာ၏ လင္ေယာက်ၤားကို အပိုင္စီးလိုသျဖင္႔ ဤကဲ႔သို႔ ဥတၱရာအေပၚတြင္ ေသေၾကာင္း ႀကံစည္ခဲ႔ျခင္း ျဖစ္ေပ သည္။ ဇာတ္လမ္းကို ခ်ဳပ္ေသာ္ သီရိမာသည္လည္း ဗုဒၶသာ၀ိကာမ အရိယာဘ၀သို႔ ေရာက္ခဲ႔ရပါသည္။ အရိယာဘ၀သို႔ ေရာက္ရမည္႔သူပင္ ျဖစ္ေစကာမူ ျပည္႔တန္ဆာဘ၀သို႔ ေရာက္ခဲ႔ရၿပီး သူသတ္ သမားအျဖစ္သို႔ ေရာက္ခဲ႔ေသာ္လည္း ေမတၱာရွင္မႏွင္႔ ေတြ႔သျဖင္႔သာ ႏွစ္ဦးစလံုး အသက္ မဆံုးရွံဳးခဲ႔ျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ သီရိမာကိုလည္း ဥတၱရာ၏ အလုပ္အေက်ြးမ်ားက သတ္ျဖတ္ရန္ အားထုတ္ခဲ႔ ၾကပါသည္။ ဥတၱရာ၏ ေဒါသထိန္းပံုမွာ ရန္သူ၏ ရွိသည္႔ဂုဏ္ကို စၾကာ၀ဠာတမွ် ခ်ဲ႔ကား၍ ၾကည္႔ျခင္း၊ ထိုေသးငယ္သည္႔ ဂုဏ္ကိုပင္ ျဗဟၼာ႔ျပည္တမွ် အျမင္႔တင္ၿပီး ခ်ီးေျမွာက္ေပးျခင္း ျဖစ္ေပသည္။ အသက္ေဘးမွ ခ်မ္းသာရာ ရျခင္းသည္ သူမ၏ ေမတၱာစြမ္းအားေၾကာင္႔ ျဖစ္ပါသည္။

လံုး၀အလွဴ မလုပ္ဘူး၊ တရာမနာဘူးသူ တစ္ဦးသူသည္ သစၥာစကားကို ေျပာဆိုမွ်ျဖင္႔ နတ္ျပည္သို႔ ေရာက္သည္။ အလြန္ရက္စက္ေသာ မိမိ၏ အလုပ္ရွင္အေပၚတြင္ သူသည္ ငါ၏ အလုပ္ရွင္ျဖစ္ေပသည္ ငါသည္ သူျပဳသမွ် သည္းခံေပမည္ဟု ေဒါသကို သိမ္းဆည္းေသာ စိတ္ထားေၾကာင္႔ နတ္ျပည္သို႔ေရာက္သူ တစ္ဦးသည္ လည္း လူ႔ဘ၀တြင္ ဒါနလည္း မျပဳခဲ႔ဘူး၊ တရားနာသူလည္း မဟုတ္ခဲ႔ေပ။ တစ္ခ်ိဳ႔ကလည္း မေျပာပေလာက္ေသာ ဒါနေၾကာင္႔ နတ္ျပည္သို႔ ေရာက္ခဲ႔ၾကေပသည္။ အရွင္မဟာေမာဂၢလာန္ မေထရ္ သည္ သူတိုယ္တိုင္ ေမးျမန္းခဲ႔ၿပီး ကိုယ္ေတြ႔ အျဖစ္အပ်က္မ်ားကို ဘုရားရွင္၏ အထံသို႔ ေလ်ာက္ ထားခဲ႔ပါ သည္။ သစၥာစကား ဆိုျခင္း၊ ေဒါသထိန္းသိမ္းျခင္း ႏွင္႔ အနည္းငယ္ေသာ ဒါနကိုျပဳျခင္း သံုးခုတြင္ တစ္ခုႏွင္႔ ျပည္႔စံုလွ်င္ပင္ နတ္ျပည္အတြက္ လံုေလာက္ေပၿပီဟု ဗုဒၶက အတည္ျပဳ ေပးခဲ႔ပါသည္။

တစ္ဦးႏွင္႔တစ္ဦး ဘ၀ေပါင္းသံုးေထာင္ သားႏွင႔္မိဘအျဖစ္ သံသရာခရီးသို႔ သြားခဲ႔ၾကသည္ဟုဆိုပါက တစ္ဘ၀ခဏေလးတြင္ အမိႏွင္႔ သား အေပးအယူ မတူညီ၍ ၾကည္ျဖဴသာစြ မျဖစ္ၾကေသာ အုပ္စုက ယံုတမ္းစကားဟု မွတ္ထင္ဖြယ္ရွိေပသည္။ သာတူညီမွ်ေစရန္ မ်ားမ်ားစားစား မလိုေပ တစ္ခ်က္သာလွ်င္ ျဖစ္ပါသည္။ ယင္းအခ်က္မွာ ဟန္ေဆာင္မွဳမပါ ရိုးသားစြာျဖင္႔ စိတ္ပါလက္ပါ ဆက္ဆံ တတ္ၾကရန္ ျဖစ္ပါသည္။ မေနာနိေ၀သန ႏွင္႔ စိတၱပသီဒန ႏွစ္ခ်က္သည္ အေကာင္းဆံုးေသာ ခ်စ္ခင္ေရး နည္းလမ္းျဖစ္ပါသည္။ ပုဏၰားႀကီးဇနီးေမာင္ႏွံသည္ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ကို ဖူးခဲ႔ရၿပီး တရား က်င္႔သံုးခဲ႔ကာ ဤဘ၀တြင္ပင္ ရဟႏၱာအျဖစ္ျဖင္႔ ပရိနိဗၺာန္ ျပဳသြားခဲ႔ၾကပါသသည္။ သူတို႔သည္ အတိတ္ဘ၀ က ဘုရားအေလာင္းေတာ္၏ မိဘမ်ား ျဖစ္ခဲ႔ၾကပါသည္။ မသိၾကေသာ လူမ်ားက ဘုရားရွင္ကို ေသာက မျဖစ္ေစရန္ အားေပးခဲ႔ၾကပါသည္။ ဘုရားရွင္အား ေသာက၊ ေဒါသ အဘယ္မွာလွ်င္ ရွိခ်ိမ္႔မည္နည္း။ သို႔ေသာ္ ဘုရားရွင္က ပရိတ္သတ္၏ အဆင္႔အတန္းႏွင္႔ ညီမွ်ေသာ တရားကို ေျပာျပခဲ႔ပါသည္။ လူေတြဟာ အသက္တစ္ရာ အတြင္းမွာသာ အသက္ရွင္ၾကရသည္။ အသက္တစ္ရာထက္ ပိုၿပီး အသက္ရွည္သူ ရွိပါကလည္း ထပ္အိုၿပီး ေသရတာပါပဲဟု ေဟာျပေတာ္မူပါသည္။ မာန္မာနယစ္မူးကာ အေပ်ာ္ၾကဴးၿပီး လမ္းမွားမေရာက္ေစရန္ ေဟာေတာ္မူျခင္း ျဖစ္ပါ သည္။ ရွစ္ေသာင္းေလးေထာင္ေသာ ပရိတ္သတ္ႀကီး တရားသိခဲ႔ၾကပါသည္။

ေလာကတြင္ မအိပ္ျခင္းသည္ အေၾကာင္းအမ်ိဳးအမ်ိဳးေၾကာင္႔ ျဖစ္ႏိုင္ပါသည္။ ျမတ္စြာဘုရား ရွင္က အလုပ္သမေလးကို ႏွစ္မ်ိုးေဟာျပၿပီး တစ္မ်ိဳးက ဆင္းရဲဒုကၡေရာက္ၾကသျဖင္႔ မအိပ္မေန အလုပ္ကို လုပ္ၾကရၿပီး ခႏၶတာ၀န္ကို ထမ္းေဆာင္ေနၾကျခင္းႏွင္႔ က်န္တစ္မ်ိဳးမွာ ၀ီရိယအားစိုက္ၿပီး ကိေလသာ အာသေ၀ါတရားမ်ားကို ကုန္ခမ္းေစရန္ ေန႔ေန႔ညည ႀကိဳးစားၾကျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ တစ္ေန႔ကတရားေခြ ဖြင္႔ၿပီး နားေထာင္ၾကည္႔ရာ ဓမၼေဘရီဆရာေတာ္က သူ၏ အရိပ္ႏွင္႔ခရီးသြားျခင္း တရားေခြတြင္ ဤအမ်ိဳး သမီးေလး အေၾကာင္းကို ေဟာျပေတာ္မူပါသည္။ ဤအမ်ိုးသမီး၏ နာမည္မွာ ျပည္႔စံုဟု ေခၚပါသည္၊ အေခၚသာ ရွိပါသည္ သူတစ္ပါး၏အိမ္တြင္ က်ြန္မဘ၀ျဖင္႔ေနရၿပီး မုန္႔လုပ္ရန္အတြက္ ေမာင္းေထာင္း ေနရသည္မွာလည္း တစ္ညလံုး ပင္ျဖစ္ပါသည္။ ျပည္႔စုံသူသာ ျဖစ္ပါက ဤသို႔ေဆာင္ရြက္ရန္ အေၾကာင္း မရွိပါ။ မျပည္႔စံုဟု ေခၚရေပမည္။ သို႔ေသာ္ သူမသည္ လုပ္အားခရေသာ စင္ၾကယ္ေသာ မုန္႔မ်ားကို မစားရက္ဘဲ သံဃာေတာ္မ်ားကို လွဴဒါန္းလိုက္ပါသည္။ မျပည္႔ေသာဘ၀ကို ျပည္႔၀ေစဖို႔ အသိဥာဏ္ျဖင္႔ ပဏီတဒါန ျဖစ္ေစရန္ ေဆာင္ရြက္ခဲ႔ပါသည္။ ပဏီိတဒါန ဆိုသည္မွာ သံသရာခ်မ္းသာကို မေတာင္႔တဘဲ နိဗၺာန္ခ်မ္းသာကို ေတာင္းယူၿပီး ျဖည္႔ဆည္းျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ သံသရာခ်မ္းသာကို ေတာင္႔တလွ်င္ အလယ္အလတ္၊ နာမည္ႀကီးေအာင္ လွဴဒါန္းလွ်င္ျဖစ္ေစ၊ ေၾကာက္ရသျဖင္႔ အလွဴေပးရလွ်င္ျဖစ္ေစ ေအာက္တန္းက်သည္႔ ဒါနျဖစ္ေပသည္။ ဟီနဒါနဟုလည္းေခးပါသည္။ ဘုရားရွင္က အလွဴရွင္မေလး၏ ေရွ႔ေမွာက္တြင္ဘုဥ္းေပးေတာ္မူခဲ႔ပါသည္။

လူမိုက္ခ်ီးမြမ္း ဂုဏ္နာႏြမ္း၏ဟု အဆိုရွိေပရာ လူမိုက္ခ်ီးမြန္းေသာ္လည္း ဂုဏ္မတက္။ လူမိုက္ ကဲ႔ရဲ့ေသာ္လည္း ဂုဏ္ပ်က္မည္ မဟုတ္ေပ။ ပညာရွိမ်ား၏ ေပတံႏွင္႔ လူမိုက္ကို စံထားေနမည္ မဟုတ္ေပ။ လူမိုက္သည္ ကဲ႔ရဲ့လြယ္သလို ခ်ီးမြမ္းလည္း ျမန္တတ္ပါသည္။ ေလာကတြင္ ဆရာဒကာ အဆင္မေျပ ျဖစ္တတ္ၾကရာ လူမိုက္ဒကာ မ်ားဖြယ္ရွိေပသည္။ ေရွးေခတ္ကလည္း ဒကာတစ္ဦး ေနာက္ပါမ်ားစြာျဖင္႔ ရဟန္းေတာ္ သံုးပါးထံသို႔ ခ်ဥ္းကပ္ခဲ႔ၿပီးေနာက္ တစ္ပါးကိုမွ သေဘာမက်ခဲ႔။ အရွင္ေရ၀တ၊ အရွင္သာရိ ပုတၱရာႏွင္႔ အရွင္အာနႏၵာမေထရ္တို႔ ျဖစ္ေပရာ အထက္တန္းစား ရဟန္းေတာ္မ်ားသာတည္း။ စကား မေျပာသူ အရွင္ျမတ္ကို စကာနည္းသျဖင္႔ မႀကိဳက္၊ အဘိဓမၼာေဟာျပသူ အရွင္ျမတ္ကို ခက္ခဲေသာ တရားေတာ္ကို ေဟာသူဟု ဆိုျပန္ကာ မႏွစ္သက္ႏိုင္၊ သင္႔သင္႔တင္႔တင္႔ ေဟာျပသူ အရွင္ျမတ္ကိုမူ လြယ္လြယ္ေဟာျပသူဟု ကဲ႔ရဲ႔စကားဆိုၾကၿပီး စိတ္ဆိုးၾကပါသည္။ ျမတ္စြာဘုရားရွင္က သီလႏွင္႔ ျပည္႔စံုသူမ်ား အေပၚတြင္ အေလးေပး တတ္ရန္ႏွင္႔ ဆံုးမစကားမ်ားကို တန္ဖိုးထား လိုက္နာ တတ္ရန္ ဆံုးေတာ္မူလိုက္ရာ သေဘာေပါက္ၿပီး ေသာတာပန္ ျဖစ္ခဲ႔ၾကပါသည္။

ေနာက္ဆံုး၀တၳဳသည္ ဆဗၺီရဟန္းေတာ္မ်ား၏ ၀တၳဳျဖစ္ပါသည္။ ထိုေျခာက္ပါးအုပ္စုသည္ မေကာင္း သည္႔ေနရာတြင္ မွတ္တမ္းအတင္ခံရ ဆံုးေသာသူမ်ား ျဖစ္ပါသည္။ ယခုလည္း ဘိနပ္စီးၿပီး အသံျမည္ ေအာင္ လုပ္ၾကေလသည္။ ျမတ္ဗုဒၶကမူ ေစာင္႔စည္းမွဳသည္ စိတ္ဓာတ္ အဆင္႔ျမင္႔သူမ်ား၏ အလုပ္ဟု ဆံုးမ ေတာ္မူပါသည္။ ယေန႔ေခတ္တြင္လည္း ႏိုင္ငံအလိုက္၊ ပုဂၢိဳလ္အလိုက္၊ အသင္းအဖဲြ႔အလိုက္၊ အသက္အ၇ြယ္ အလိုက္၊ ေဒသအလိုက္၊ က႑အလိုက္ မွတ္တမ္းတင္ သည္႔ အေလ႔ကို လုပ္ေလ႔ရွိေပရာ ဆဗၺီရဟန္းေတာ္ မ်ားကဲ႔သို႔ မျဖစ္ေစရန္ လိုပါသည္။

စာမ်က္ႏွာေပါင္း (၂၁) မ်က္ႏွာ ၊ ရွစ္၀တၳဳ ၊ (၂၀) ဂါထာ ၊ ကိုးလံုး၊ ဆယ္လံုးဖြဲ႔ တစ္ဂါထာ၊ တစ္ဆယ္႔တစ္လံုးဖြဲ႔ သန္႔သန္႔ တစ္ဂါထာ၊ က်န္ဂါထာမ်ား အားလံုးသည္ ပထ်ာ၀တၱ ရွစ္လံုးဖဲြ႔မ်ား ျဖစ္ၾကသည္။ ထိုတြင္ (၁၄) ဂါထာသည္ အဖြင္႔ခံဂါထာမ်ား ျဖစ္ၾကၿပီး က်န္ေျခာက္ဂါထာသည္ အျဖည္႔ ဂါထာမ်ား ျဖစ္ၾကပါသည္။ ၀တၳဳရွစ္၀တၳဳ၏ ေဒသနာအဆံုးတြင္ တရားနာသူမ်ား ေသာတာပန္ျဖစ္ ၾကပါသည္။

ေဆာင္းပါးမွတ္စုမ်ား

၁။ ဓမၼပဒအ႒ကထာ ေကာဓ၀ဂ္၊

၂။ ခုဒၵကနိကာယ၊

စာေရးသူ၏အာေဘာ္၊

ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ား သိထိုက္သည္မ်ားကို သိေစရန္ျဖစ္ပါသည္။

ဆရာေတာ္ ေဒါက္တာအရွင္နႏၵက

ဓမၼဒူတေက်ာင္း၊ ဘူေဖ်ာင္းရပ္ကြက္၊

အင္ခ်ြန္းၿမိဳ႔၊ ေတာင္ကိုရီးယား

0 comments:

လာလည္ၾကသူမ်ား

ဤဘေလာ့ဂ္၏ ရည္ရြယ္ခ်က္

ယခုအခါ ကမၻာတလႊားတြင္ရွိေနၾကေသာ ဓမၼဘေလာ့ဂ္ဂါမ်ားသည္ ေန ့စဥ္ႏွင့္ အမွ် အင္တာနက္ စာမ်က္ႏွာမ်ား ေပၚတြင္ ဓမၼႏွင့္သက္ဆိုင္ေသာ အေၾကာင္းအရာ အမ်ိဳးမ်ိဳးကို ပို ့စ္မ်ားေရးတင္လ်က္ ရွိေနၾကပါသည္။

ဘေလာ့ဂ္ဂါမ်ားမွ မိမိတို ့၏ကိုယ္ပိုင္ စာမ်က္ႏွာမ်ားမွတဆင့္ ေရးတင္ေနၾကသျဖင့္ ဖတ္ရႈေလ့လာသူမ်ားအတြက္ ေနရာမ်ားစြာသို ့ သြားေရာက္ ဖတ္ရႈေနၾကရပါသည္။

ထို ့ေၾကာင့္ စာဖတ္သူမ်ား အခ်ိန္ကုန္သက္သာေစရန္ႏွင့္ မိမိတို ့ ဖတ္ရႈလိုရာကို လြယ္လင့္တကူ ရွာေဖြနိဳင္ရန္ ေန ့စဥ္ေရးသား ေနၾကေသာ အေၾကာင္းအရာမ်ားကို တေနရာတည္းတြင္ စုစည္းေပးလိုေသာ ရည္ရြယ္ခ်က္ျဖင့္ ဤဘေလာ့ဂ္ကို စီစဥ္လိုက္ျခင္းျဖစ္ပါသည္။

ေျပာခ်င္တာမ်ားရွိရင္ ေရးေပးထားခဲ့ပါ

ျမန္မာျပကၡဒိန္

ျမန္မာျပကၡဒိန္
www.burmeseclassic.com မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။

  © Blogger templates The Professional Template by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP