* သဗၺဒါနံ ဓမၼဒါနံ ဇိနာတိ၊ * သဗၺရသံ ဓမၼရေသာ ဇိနာတိ။

* သဗၺဒါနံ ဓမၼဒါနံ ဇိနာတိ၊     * သဗၺရသံ ဓမၼရေသာ ဇိနာတိ။

နမတၳဳ ဗုဒၶါနံ နမတၳဳ ေဗာဓိယာ။ နေမာ ဝိမုတၱာနံ၊ နေမာ ဝိမုတၱိယာ။

ဘုရားရွင္တို ့အား ရွိခိုးပါ၏။
ဘုရားရွင္တို ့၏ မဂ္ဥာဏ္ ဖိုလ္ဥာဏ္အား ရွိခိုးပါ၏။
ကိေလသာတို ့မွ လြတ္ေျမာက္ေတာ္မူၾကေသာ ဘုရားရွင္တို ့အား ရွိခိုးပါ၏။
ထိုဘုရားရွင္တို ့၏ ဝိမုတၱိငါးပါးအား ရွိခိုးပါ၏။

ကရုဏာလက္မ်ား ကမ္းလင့္ေပးပါ...

ကရုဏာလက္မ်ား ကမ္းလင့္ေပးပါ...
စား၀တ္ေနေရးအဆင္ေျပေစရန္ ဆန္အိတ္လွဴျခင္း ႏွင့္ အျခားလိုအပ္သည္မ်ား လွဴဒါန္းျခင္းတို႔ျဖင့္ လစဥ္ ေထာက္ပံ့သြားမည္ျဖစ္ပါသည္။ သီလရွင္ႏွင့္ ေက်ာင္းသားမ်ား ေအာင္ျမင္စြာ ပညာသင္ၾကားႏိုင္ေရး အတြက္ အနီးကပ္စာျပေပးမည့္ ဆရာမ (၆) ဦးအား တစ္လလွ်င္ (၅) ေသာင္းက်ပ္ျဖင့္ ငွါးရမ္းေပးရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။ ပညာေရးအလွဴအား ေစတနာရွင္မ်ားမွလည္း ပါ၀င္ လွဴဒါန္းႏိုင္ပါသည္။ ေကာက္ခံရရွိေသာ အလွဴေငြမ်ားအား ဘဏ္စာအုပ္ထားရွိ၍ ေငြစာရင္းရွင္းတမ္းအား လစဥ္ေဖာ္ျပသြားမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ေက်ာင္းသား/ေက်ာင္းသူမ်ား၏ မွတ္တမ္းမ်ားအား အလွဴရွင္မ်ားထံသို႔လည္း ေပးပို႔သြားပါမည္။

ပညာေရးအလွဴေတာ္ ႏႈိးေဆာ္ခ်က္


ရန္ကုန္ျမိဳ႕ အေသာကာရာမ သီလရွင္စာသင္တုိက္မွ နဝမတန္း ေျဖဆုိမည့္ သီလရွင္ ဆရာေလးမ်ားအတြက္ ဆရာ၊ ဆရာမမ်ား လစဥ္ ထားေပးႏုိင္ရန္ ပညာေရးအလွဴရွင္မ်ား လုိအပ္ေနပါသည္။ ေရႊေစတီ ဘုန္းေတာ္ၾကီးသင္ပညာေရးေက်ာင္းတြင္လည္း ဆင္းရဲႏြမ္းပါးသည့္ ၉ တန္းႏွင့္ ၁၀ တန္း ေက်ာင္းသားမ်ား ေက်ာင္းအိပ္ေက်ာင္းစား ေနထုိင္ပညာဆည္းပူးႏုိင္ေရးအတြက္ ကူညီေထာက္ပံ့မည့္ ကုသုိလ္ရွင္မ်ား လုိအပ္လ်က္ ရွိပါသည္။ ေစတနာရွင္ အလွဴရွင္မ်ား အေနျဖင့္ ေထရဝါဒ ဗုဒၶဘာသာ လူငယ္မ်ားအသင္း http://www.mmtheravada.org ဖုန္း
09-73062811, 09-5505176 သုိ႔ ဆက္သြယ္လွဴဒါန္းၾကေစလုိပါသည္။

သီလရွင္ ဆရာေလးမ်ားႏွင့္ ကေလးမ်ား ဇြန္လအမီ ေက်ာင္းတက္ႏုိင္ေရးအတြက္ ကာလဒါန ကုသုိလ္အျဖစ္ သဒၶါတတ္အား နည္းမ်ားမဆုိ လွဴဒါန္းကူညီၾကပါရန္ ႏႈိးေဆာ္အပ္ပါသည္။

၀ိမုတၱိရသ အဖြဲ႔သားမ်ား

------------------------
ေနာက္ဆက္တြဲသတင္း.....

ပညာေရးအလွဴေတာ္လႉဒါန္းမည့္အစီအစဥ္

ေထရ၀ါဒဗုဒဘာသာ လူငယ္မ်ား အသင္းမွ ဦးစီး၍ (၂၀၁၁) ခုႏွစ္တြင္ န၀မတန္းသို႔ တက္ေရာက္မည့္ ေက်ာင္းသား (၂၅) ေယာက္ႏွင့္ ေက်ာင္းသူ (၂၅) ေယာက္အား ပညာေရးေထာက္ပံ့မႈျပဳလုပ္ေပးႏိုင္ရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။

ျပဳလုပ္မည့္အစီအစဥ္

ေက်ာင္းသားမ်ားအား ေရႊေစတီဘုန္းႀကီးေက်ာင္း (ဆရာေတာ္ ဦးေတဇႏၵိ၊ ခ/(၃) ရက္ကြက္၊ ေရႊေစတီေက်ာင္း၊ မဂၤလာဒုံၿမိဳ႕နယ္) တြင္ထားရွိမည္ျဖစ္ၿပီး ေက်ာင္းသားမ်ားသည္ မိမိတို႔ ဆႏၵအေလ်ာက္ ကိုရင္၀တ္လိုကလည္း ၀တ္ႏိုင္ပါသည္။ ေက်ာင္းသူမ်ားအား အေသာကာရာမ သီလရွင္စာသင္တိုက္ (ဆရာေလးေဒၚသုနႏၵာ (ဖုန္း-၀၉-၈၆၂၈၈၁၁)၊ ၀ါယာလက္ေစ်းမွတ္တိုင္၊ ေရႊႏွင္းဆီရပ္ကြက္၊ မဂၤလာဒံုၿမိဳ႕နယ္) တြင္ထားရွိပါမည္။ အေသာကာရာမေက်ာင္းမွ သီလရွင္မ်ားသာလက္ခံသည္ျဖစ္၍ ေက်ာင္းသူမ်ားမွာ သီလရွင္၀တ္ရပါမည္။ သီလရွင္မ်ားတက္ေရာက္ရမည့္ အ.ထ.က ေက်ာင္းမွာ အေသာကာရာမ ေက်ာင္းမွလက္ရွိ သီလရွင္မ်ား တက္ေရာက္ေနေသာ ေက်ာင္းျဖစ္၍ ပညာသင္ၾကားမႈတြက္ အခက္အခဲ မရွိႏိုင္ပါ။ စာသင္သူမ်ား စား၀တ္ေနေရးအဆင္ေျပေစရန္ ဆန္အိတ္လွဴျခင္း ႏွင့္ အျခားလိုအပ္သည္မ်ား လွဴဒါန္းျခင္းတို႔ျဖင့္ လစဥ္ ေထာက္ပံ့သြားမည္ျဖစ္ပါသည္။ သီလရွင္ႏွင့္ ေက်ာင္းသားမ်ား ေအာင္ျမင္စြာ ပညာသင္ၾကားႏိုင္ေရး အတြက္ အနီးကပ္စာျပေပးမည့္ ဆရာမ (၆) ဦးအား တစ္လလွ်င္ (၅) ေသာင္းက်ပ္ျဖင့္ ငွါးရမ္းေပးရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။ ပညာေရးအလွဴအား ေစတနာရွင္မ်ားမွလည္း ပါ၀င္ လွဴဒါန္းႏိုင္ပါသည္။ ေကာက္ခံရရွိေသာ အလွဴေငြမ်ားအား ဘဏ္စာအုပ္ထားရွိ၍ ေငြစာရင္းရွင္းတမ္းအား လစဥ္ေဖာ္ျပသြားမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ေက်ာင္းသား/ေက်ာင္းသူမ်ား၏ မွတ္တမ္းမ်ားအား အလွဴရွင္မ်ားထံသို႔လည္း ေပးပို႔သြားပါမည္။ အေသးစိတ္ေဆာင္ရြက္မည့္ အခ်က္အလက္မ်ားအားလည္း ဆက္လက္ေဖာ္ျပသြားပါမည္။

ေလ်ာက္ထားမည့္ သူမ်ား ျပည့္စုံရမည့္အခ်က္မ်ားမွာ

(က) ေက်ာင္းသူမ်ားမွာ သီလရွင္၀တ္ႏိုင္ရပါမည္။

(ခ ) မိဘမ်ားမွ ေနထိုင္ရန္ခြင့္ ျပဳသူျဖစ္ရပါမည္။

(ဂ ) စာသင္သားမ်ားေနထိုင္မည့္ ေက်ာင္းတြင္း စည္းကမ္းမ်ားကို တိက်စြာလိုက္နာရပါမည္။

(ဃ) ေက်ာင္းထားရန္ အမွန္တကယ္အခက္အခဲ ရွိေနသူျဖစ္ရပါမည္။

အထက္ပါအခ်က္အလက္မ်ားႏွင့္ ျပည့္စုံသူမ်ားသည္ ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာလွဴငယ္မ်ား အသင္းသို႔ ဆက္သြယ္ေမးျမန္းႏိုင္ပါသည္။ (http://mmtheravada.org)

ဆက္သြယ္ရန္လိပ္စာ

ကိုထြန္းထြန္းလိႈင္

ဖုန္း ၀၉-၇၃၀၆၂၈၁၁

htunhtunhlaing82@gmail.com

winthu.tbyo@gmail.com

thantzin83@gmail.com

Thursday, March 24, 2011

Good Friend (Part 3) - မိတ္ေဆြေကာင္း (အပိုင္း ၃)


ဤ ေဖာ္ျပပါ မိတ္ေကာင္းေဆြေကာင္း၏ လကၡဏာမ်ားကို ရွင္းျပသည့္ အေနျဖင့္ ၎လကၡဏာမ်ား ထင္ရွားေတြ႔ရသည့္ ဇာတ္၀တၳဳ အသီးသီးကို ေဖာ္ျပပါမည္။ အခ်ိဳ႕က ဇာတ္ေတာ္မ်ားကို ဘုရားေလာင္း ႏုစဥ္က ၾကံဳခဲ့ရေသာ ဘ၀ဇာတ္ေၾကာင္းမ်ား ျဖစ္ၾကသည္ဟု မယံုၾကည္ႏိုင္ၾကေပ။ အထူးသျဖင့္ တိရစၧာန္က စကားေျပာျခင္းမ်ိဳးကို လက္မခံႏိုင္ၾကျခင္း ျဖစ္ေပသည္။ ပံုျပင္ဟု သတ္မွတ္ၾက၏။ ဇာတ္ေတာ္မ်ားကို အီစြတ္ပံုျပင္မ်ားႏွင့္ ႏိႈင္းယွဥ္ၾကသည္ကို မၾကာခဏ ေတြ႔ဖူး၏။ ပံုျပင္ပင္ ျဖစ္ေစကာမူ ရယူႏိုင္သည့္ သခၤန္းစာကား ေလးနက္သည္သာ ျဖစ္၏။ ေအာက္ေဖာ္ျပပါ ဇာတ္ေတာ္မ်ား၌ မိတ္ေကာင္းေဆြေကာင္း၏ လကၡဏာမ်ားကို အာ႐ံုစိုက္ၾကပါေလကုန္။

ေပးစြန္႔ႏိုင္ျခင္း

မိတ္ေဆြေကာင္းမည္သည္ သူ႔အတြက္ သူ႔အႀကိဳက္ အေကာင္းအမြန္ဟူ၍ သိုဝွက္ မထားဘဲ သူ ႏွစ္သက္ျမတ္ႏိုးေသာ ပစၥည္းမ်ိဳးကိုပင္ မွ်ေဝေပးကမ္းႏိုင္၏။ စံျပ မိတ္ေကာင္းမ်ား ျဖစ္ေတာ္မူၾကသည့္ ဘုရားေလာင္းတို႔သည္ နီးစပ္ပတ္သက္သူအား အေသြးအသား ကိုပင္ ေပးစြန္႔ေတာ္မူၾက၏။ ေပးစြန္႔ႏိုင္ျခင္း ဂုဏ္ရည္သည္ သီလဝနာဂရာဇ ဇာတ္၌ ထင္ရွား၏။

မဟာသီလဝနာဂနာရာဇဇာတ္

ေရွးအခါက ဘုရားေလာင္း မဟာသီလဝ ဆင္မင္းသည္ အျခံအရံ ရွစ္ေသာင္းႏွင့္အတူ ဟိမဝႏၲာ၌ ေန၏။ တစ္ခါေသာ္ ဆင္မင္းသည္ ေတာ၌မ်က္စိလည္ေနေသာ မုဆိုးတစ္ေယာက္ကို ႏွစ္ရက္သံုးရက္ ေကြ်းေမြးျပဳစု၍ လမ္းၫႊန္ေပးလိုက္၏။

ကာလ အတန္ၾကာေသာ္ ထိုမုဆိုးသည္ ဆင္မင္း၏ အစြယ္ကို လာေတာင္းၿပီး ဆင္စြယ္ပြတ္ သမားတို႔ထံ ေရာင္းစား၏။ ထိုဆင္စြယ္ဖိုး ကုန္သြားေသာ္ ေနာက္တစ္ေခါက္ လာျပန္၏။

ဆင္မင္း၏အစြယ္ကို ခဏခဏ လာေတာင္းေသာ မုဆိုးသည္ ေနာက္ဆံုးအႀကိမ္၌ ဘုရားေလာင္း၏ ဦးကင္းေပၚသို႔တက္၍ ဘုရားေလာင္း၏ ႏႈတ္သီးစြန္းတို႔ကို ဖေနာင့္ႏွင့္ တြန္းဖြင့္၍ အသားကိုထုတ္၍ အစြယ္ရင္းကို ျဖတ္ယူ၏။ ယုတ္မာေသာ၊ မိတ္ေဆြ၏ ေက်းဇူးကို ေခ်ဖ်က္ေသာ ေလာဘသား မုဆိုးသည္ ဆင္မင္း၏ မ်က္ကြယ္သို႔ ေရာက္လွ်င္ ေျမမ်ိဳခံရ၍ အဝိစိငရဲသို႔က်၏။

စြန္႔စားေဆာင္ရြက္ျခင္း

မိတ္ေဆြေကာင္းမည္သည္ အကူအညီ ေတာင္းသည္ကို ေန႔ေရႊ႕ရက္ေရႊ႕ မေရွာင္လႊဲ၊ ဟိုဟိုဒီဒီ အေၾကာင္းျပ မျငင္းဆန္ဘဲ အသက္ႏွင့္ စည္းစိမ္ကိုပင္ ရင္း၍ စြန္႔စြန္႔စားစား ကူညီေဆာင္ရြက္ ေပးႏိုင္၏။ ဆက္စပ္ ပတ္သက္သူအတြက္ စြန္႔စားႏိုင္မႈသည္ သုပတၱဇာတ္၊ အဗၻႏၲရဇာတ္တို႔၌ ထင္ရွား၏။

သုပတၱဇာတ္

ေရွးအခါက ဘုရားေလာင္း သုပတၱက်ီးမင္းသည္ က်ီးရွစ္ေသာင္း အျခံအရံ ရွိ၏။ က်ီးမိဖုရားကား သုဖႆာျဖစ္၏။ က်ီး စစ္သူႀကီးကား သုမုခမည္၏။

တစ္ခါေသာ္ သုဖႆာသည္ ဗာရာဏသီမင္း၏ ပြဲေတာ္စာကို စားလိုေသာေၾကာင့္ သုမုခ စစ္သူႀကီးက ေဆာင္ယူေပး၏။

က်ီးစစ္သူႀကီးသည္ က်ီးမ်ားႏွင့္အတူ ဗာရာဏသီျပည္သို႔ သြားကာ မင္းနန္းေတာ္ စားဖိုေဆာင္ အနီး၌ နားေန၏။ စားဖိုသည္သည္ မင္း၏ စားေတာ္ပြဲကို ေဆာင္ယူလာေသာအခါ က်ီးစစ္သူႀကီးက စားဖိုသည္ကို ဝင္ေရာက္ တိုက္ခိုက္၏။ စားဖိုသည္၏ မ်က္ႏွာကို ပိတ္၍ ပုတ္ခတ္၏။ စားဖိုသည္၏ ႏွာေခါင္းကို ဆိတ္ထားရင္း ေတာင္ပံျဖင့္ ပုတ္ခတ္၏။ အျဖစ္အပ်က္ကို ၾကည့္ေနေသာမင္းႀကီးသည္ က်ီးကို အမိဖမ္းရန္ အမိန္႔ေပး၏။ စားဖိုသည္သည္ စားေတာ္ပြဲကို စြန္႔၍ က်ီးကိုသာ ျမဲျမဲဖမ္းထား၏။ ထိုစဥ္ အျခားက်ီးတို႔သည္ စားေတာ္ပြဲကို ထိုးသုတ္ စားေသာက္၍ က်ီးမင္းႏွင့္ က်ီးမိဖုရား အတြက္ပါ ခ်ီေဆာင္သြားၾက၏။

ဗာရာဏသီမင္းႀကီးသည္ က်ီးစစ္သူႀကီးကို စစ္ေမး၍ တာဝန္ေက်မႈကို ခ်ီးမြမ္း၏။ က်ီး စစ္သူႀကီးကို ထီးျဖဴျဖင့္ ပူေဇာ္၏။ က်ီးစစ္သူႀကီးသည္ ထီးျဖဴကို မင္းႀကီးအားသာ ျပန္လည္ အပ္ႏွင္းခဲ့၏။

အဗၻႏၲရဇာတ္

ေရွးအခါက ဟိမဝႏၲာ၌ ဈာန္ႏွင့္ ေမြ႕ေလ်ာ္ေနေသာ ဘုရားေလာင္း ရေသ့သည္ ခ်ဥ္ဆား အလိုရွိေသာေၾကာင့္ အျခံအရံတို႔ႏွင့္ အတူ ဗာရာဏသီသို႔ ႂကြလာ၍ မင္းဥယ်ာဥ္၌ ေန၏။ ထိုအခါ ရေသ့ျမတ္၏ အက်င့္ေၾကာင့္ သိၾကားမင္း၏ ဗိမာန္သည္ တုန္လႈပ္၏။ သိၾကားမင္းသည္ စည္းစိမ္ အလုခံရမည္ စိုးေသာေၾကာင့္ ရေသ့ျမတ္ကို ဖ်က္ဆီး၏။

သိၾကားမင္းသည္ မင္းဥယ်ဥ္ရွိ သရက္ပင္တို႔မွ အသီးမ်ားကို ရေသ့တို႔ စားထားဟန္ ဖန္ဆင္း၍ အဗၻႏၲရ သရက္သီးကို စားလွ်င္ စၾကာမင္းေလာင္းကို ကိုယ္ဝန္ေဆာင္ရမည္ဟု မိဖုရားကိုေျပာ၏။ ထို သရက္သီးကို စားလိုေၾကာင္း မိဖုရားက မင္းႀကီးထံ ေတာင္းပန္၏။

ထိုအခါ သရက္ပင္ ႏွစ္ခုၾကား၌ရွိေသာ သရက္သည္ အဗၻႏၲရ သရက္မည္၏။ ထိုသရက္သီးကို ဥယ်ာဥ္မွ ေဆာင္ယူ၍ မိဖုရားကို ေကြ်းသင့္၏ဟု အမတ္တို႔က ေလွ်ာက္တင္၏။

ထိုအခါ မင္းနန္းေတာ္၌ ေမြးျမဴအပ္ေသာ ေက်းလိမၼာက အဗၻႏၲရ သရက္ကို ရွာေဖြ ဆက္သ၏။ ထိုေက်းသည္ ဟိမဝႏၲာမွ ေက်းတို႔ထံသို႔ သြား၍ အဗၻႏၲရ သရက္သီး အေၾကာင္း စံုစမ္း၏။

အဗၻႏၲရ သရက္သီးကား ေဝႆဝဏ္နတ္မင္း၏ အသံုးအေဆာင္တည္း။ သံကြန္ယက္ ခုနစ္ထပ္ျဖင့္ ဖံုးထားအပ္၏။ ကုမၻန္ရကၡိဳသ္ တစ္ေထာင္တို႔ ေစာင့္ေရွာက္အပ္၏။

သို႔ေသာ္ ေက်းလိမၼာသည္ အေစာင့္ကုမၻန္တို႔ အိပ္ေပ်ာ္ေနစဥ္ သရက္ပင္ကို အျမစ္ၾကားမွ ညင္သာစြာတက္၏။ သို႔ေသာ္ သံကြန္ယက္ အသံထြက္ သြားေသာေၾကာင့္ အဖမ္းခံလိုက္ရ၏။

သို႔ေသာ္ အရွင္သခင္ အက်ိဳးအတြက္ အသက္စြန္႔သူသည္ နတ္ျပည္ လားရ၏ ဟူေသာ ေက်းမင္း၏ စကားကို သေဘာက်ေသာေၾကာင့္ ရကၡိဳသ္တို႔က ေက်းမင္းကို လႊတ္ေပးလိုက္၏။

သို႔ေသာ္ ေဝႆဝဏ္နတ္မင္းက သရက္သီးကို ေရတြက္ ထားေသာေၾကာင့္ သရက္သီးကိုကား မေပးလိုက္ႏိုင္ေပ။ ေရႊေတာင္ၾကား၌ ေနေသာ ရေသ့အား ေဝႆဝဏ္ နတ္မင္းက သရက္သီးေလးလံုး ေန႔စဥ္ ေပးလွဴေၾကာင္းကိုသာ သတင္းေပးလိုက္ႏိုင္၏။

ထို႔ေၾကာင့္ ေက်းလိမၼာသည္ ေဇာတိႆရရေသ့ထံသြား၍ သရက္သီး ေပးစြန္႔ရန္ ေလွ်ာက္ထား၏။ ရေသ့သည္ သရက္သီးႏွစ္လံုးကို ဘုဥ္းေပးၿပီး တစ္လံုးကို ေက်းသားအား ေကြ်းကာ တစ္လံုးကို မိဖုရားအတြက္ ေပးလိုက္၏။

သည္းခံခြင့္လႊတ္ႏိုင္ျခင္း

မိတ္ေဆြေကာင္းမည္သည္ အျပစ္ကို သည္းခံႏိုင္၏။ အမွားကို ခြင့္လႊတ္ႏိုင္၏။ အားနည္းခ်က္ကို ျဖည့္စြက္ ၾကည့္တတ္၏။ က်ဴးလြန္ျပစ္မွားျခင္း ခံရေသာ္လည္း လက္တံု႔မျပန္ဘဲ သင္ပုန္းေခ်ႏိုင္၏။ မိတ္ေဆြေကာင္း၌ ရန္းၿငိဳးမရွိေပ။

သည္းခံမႈ အရာ၌ ရန္သူကိုပင္ နားလည္ ခြင့္လႊတ္ႏိုင္ေသာ ဘုရားေလာင္းတို႔ကို အတုယူ သင့္၏။ ဆဒၵႏၲဇာတ္၌ မွီဝဲဆည္းကပ္ရမည့္ မိတ္ေကာင္းေဆြေကာင္း သူေတာ္ေကာင္းတို႔၏ လက္ကိုင္တရား သည္းခံ ခြင့္လႊတ္ျခင္း ခႏၲီႏွင့္ မေပါင္းသင့္သူ သူယုတ္တို႔ လကၡဏာ ရန္ၿငိဳးထားမႈကို ႏိႈင္းယွဥ္ ေလ့လာႏိုင္၏။

ဆဒၵႏၲဇာတ္

ေရွးအခါက ဘုရားေလာင္းသည္ ဆဒၵန္ဆင္မ်ိဳး၌ ျဖစ္၍ ဆင္အေပါင္း ျခံရံလ်က္ ဟိမဝႏၱာ၌ ေန၏။ အေလာင္းေတာ္အား မဟာသုဘဒၵါႏွင့္ စူဠသုဘဒၵါဟူေသာ မယားႏွစ္ေယာက္ ရွိ၏။ ဘုရားေလာင္းတို႔သည္ မိုးအခါ၌ ေ႐ြဂူမွာေန၍ ေဆာင္းအခါ၌ ပေညာင္ပင္ႀကီး၏ ပါးပ်ဥ္းၾကားမွာေန၏။

အင္ၾကင္းပန္းမ်ား ပြင့္ေလေသာ္ ဆင္အေပါင္းသည္ အင္ၾကင္းေတာသို႔ သြားၾက၏။ ထိုအခါ ဆင္မင္းသည္ အပြင့္တို႔ျဖင့္ စည္ကားေနေသာ အင္ၾကင္းပင္ တစ္ပင္ကို ဦးကင္းျဖင့္ တိုက္၍ အင္ၾကင္းပြင့္တို႔ကို ေခြ်ခ်၏။ ေလညာအရပ္မွာ ရွိေနေသာ စူဠသုဘဒၵါ အေပၚသို႔ သစ္ခက္ေျခာက္၊ သစ္႐ြက္ေရာ္၊ ခါခ်ဥ္တို႔က်၍ ေလေအာက္မွာ ရွိေနေသာ မဟာသုဘဒၵါ အေပၚသို႔ ပန္းဝတ္မံႈ၊ ပန္းပြင့္ခ်ပ္တို႔ က်ေလ၏။ ထို အျဖစ္အပ်က္ကို မေက်နပ္ေသာ စူဠသုဘဒၵါက ဆင္မင္းကို ရန္ၿငိဳးဖြဲ႔၏။

ထို႔ျပင္ တစ္ေန႔ေသာ္ ဆင္တို႔ ေရခ်ိဳးဆင္းၾကစဥ္ ဆင္တစ္စီးက ဆဒၵန္အိုင္မွ ပြင့္ခ်ပ္ ခုနစ္ထပ္ရွိေသာ သတၲဳဒၵယပဒုမၼာၾကာကို ဆင္မင္းအား ဆက္သ၏။ ဘုရားေလာင္းက ထိုၾကာကို ႏွာေမာင္းျဖင့္ယူ၍ မဟာသုဘဒၵါအား ေပး၏။ ထိုျဖစ္စဥ္ကို ၾကည့္ေနေသာ စူဠသုဘဒၵါက ဘုရားေလာင္းကို ရန္ၿငိဳးဖြဲ႔ျပန္၏။

တစ္ေန႔ေသာ္ ဆင္မင္းသည္ သစ္သီး၊ ၾကာစြယ္၊ ပ်ားရည္တို႔ျဖင့္ ပေစၥကဗုဒၶါ ငါးရာတို႔ကို ဆြမ္းလုပ္ေကြ်း၏။ ထိုအခါ စူဠသုဘဒၵါသည္လည္း ပေစၥကဗုဒၶါတို႔အား သစ္သီးလွဴ၍ ေနာက္ဘဝ၀ယ္ မဒၵရာဇ္မင္းမ်ိဳး၌ သုဘဒၵါမည္ေသာ မိဖုရား ျဖစ္လိုေၾကာင္း၊ မင္းအာဏာျဖင့္ ဘုရားေလာင္း ဆင္မင္းကို သတ္၍ အစြယ္ကို ေဆာင္ယူႏိုင္လိုေၾကာင္း ဆုေတာင္း၏။

စူဠသုဘဒၵါသည္ ဆုေတာင္းျပည့္ေလ၏။ မဒၵရာဇ္မင္းႀကီးသည္ မိဖုရား၏ ေတာင္းဆိုမႈေၾကာင့္ ဆဒၵန္ဆင္မင္းကို သတ္၍ အစြယ္ကို ယူရန္ ေသာဏုတၱရ မုဆိုးကို ေစလႊတ္၏။
ဟိမဝႏၲာသို႔ ခက္ခက္ခဲခဲ ေရာက္လာေသာ မုဆိုးသည္ အေလာင္းေတာ္ သြားေနက် လမ္းတစ္ေနရာ၌ တြင္းတူး၍ ပုန္းေန၏။ တြင္းေပၚသို႔ ဆင္မင္း ေရာက္လာလွ်င္ တြင္းထဲမွေန၍ ဆင္မင္းကို ဆိပ္လူးျမားျဖင့္ ပစ္ခြင္း၏။

ဆင္မင္းသည္ ဒဏ္ရာျပင္းထန္ေသာ္လည္း ေဝဒနာကို သည္းခံ၍ မုဆိုးကို အမ်က္မထြက္ေပ။ ထို႔ျပင္ မုဆိုးကို အစြယ္ျဖတ္ယူခြင့္ ေပး၏။ မုဆိုးက အစြယ္ကို မျဖတ္ႏိုင္ေသာေၾကာင့္ ကိုယ္ေတာ္တိုင္ အစြယ္ကို ျဖတ္၍လွဴ၏။ ဆင္မင္းသည္ အစြယ္ကို လွဴၿပီးေနာက္ ေသေလ၏။

ေသာဏုတၱရ မုဆိုးသည္ ဆင္မင္း၏ အစြယ္ကို စူဠသုဘဒၵါ မိဖုရားအား ဆက္သ၏။ မိဖုရားသည္ အၿငိဳးအေတးျဖင့္ ဘုရားေလာင္းကို သတ္ႏိုင္ေသာ္လည္း ျပဳမိေသာ အမွားအတြက္ ေနာင္တတစ္ဖန္ ပူပန္ကာ ႏွလံုးကြဲ၍ ေသရ၏။

(ဆက္ရန္ . . . . .)

0 comments:

လာလည္ၾကသူမ်ား

ဤဘေလာ့ဂ္၏ ရည္ရြယ္ခ်က္

ယခုအခါ ကမၻာတလႊားတြင္ရွိေနၾကေသာ ဓမၼဘေလာ့ဂ္ဂါမ်ားသည္ ေန ့စဥ္ႏွင့္ အမွ် အင္တာနက္ စာမ်က္ႏွာမ်ား ေပၚတြင္ ဓမၼႏွင့္သက္ဆိုင္ေသာ အေၾကာင္းအရာ အမ်ိဳးမ်ိဳးကို ပို ့စ္မ်ားေရးတင္လ်က္ ရွိေနၾကပါသည္။

ဘေလာ့ဂ္ဂါမ်ားမွ မိမိတို ့၏ကိုယ္ပိုင္ စာမ်က္ႏွာမ်ားမွတဆင့္ ေရးတင္ေနၾကသျဖင့္ ဖတ္ရႈေလ့လာသူမ်ားအတြက္ ေနရာမ်ားစြာသို ့ သြားေရာက္ ဖတ္ရႈေနၾကရပါသည္။

ထို ့ေၾကာင့္ စာဖတ္သူမ်ား အခ်ိန္ကုန္သက္သာေစရန္ႏွင့္ မိမိတို ့ ဖတ္ရႈလိုရာကို လြယ္လင့္တကူ ရွာေဖြနိဳင္ရန္ ေန ့စဥ္ေရးသား ေနၾကေသာ အေၾကာင္းအရာမ်ားကို တေနရာတည္းတြင္ စုစည္းေပးလိုေသာ ရည္ရြယ္ခ်က္ျဖင့္ ဤဘေလာ့ဂ္ကို စီစဥ္လိုက္ျခင္းျဖစ္ပါသည္။

ေျပာခ်င္တာမ်ားရွိရင္ ေရးေပးထားခဲ့ပါ

ျမန္မာျပကၡဒိန္

ျမန္မာျပကၡဒိန္
www.burmeseclassic.com မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။

  © Blogger templates The Professional Template by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP