* သဗၺဒါနံ ဓမၼဒါနံ ဇိနာတိ၊ * သဗၺရသံ ဓမၼရေသာ ဇိနာတိ။

* သဗၺဒါနံ ဓမၼဒါနံ ဇိနာတိ၊     * သဗၺရသံ ဓမၼရေသာ ဇိနာတိ။

နမတၳဳ ဗုဒၶါနံ နမတၳဳ ေဗာဓိယာ။ နေမာ ဝိမုတၱာနံ၊ နေမာ ဝိမုတၱိယာ။

ဘုရားရွင္တို ့အား ရွိခိုးပါ၏။
ဘုရားရွင္တို ့၏ မဂ္ဥာဏ္ ဖိုလ္ဥာဏ္အား ရွိခိုးပါ၏။
ကိေလသာတို ့မွ လြတ္ေျမာက္ေတာ္မူၾကေသာ ဘုရားရွင္တို ့အား ရွိခိုးပါ၏။
ထိုဘုရားရွင္တို ့၏ ဝိမုတၱိငါးပါးအား ရွိခိုးပါ၏။

ကရုဏာလက္မ်ား ကမ္းလင့္ေပးပါ...

ကရုဏာလက္မ်ား ကမ္းလင့္ေပးပါ...
စား၀တ္ေနေရးအဆင္ေျပေစရန္ ဆန္အိတ္လွဴျခင္း ႏွင့္ အျခားလိုအပ္သည္မ်ား လွဴဒါန္းျခင္းတို႔ျဖင့္ လစဥ္ ေထာက္ပံ့သြားမည္ျဖစ္ပါသည္။ သီလရွင္ႏွင့္ ေက်ာင္းသားမ်ား ေအာင္ျမင္စြာ ပညာသင္ၾကားႏိုင္ေရး အတြက္ အနီးကပ္စာျပေပးမည့္ ဆရာမ (၆) ဦးအား တစ္လလွ်င္ (၅) ေသာင္းက်ပ္ျဖင့္ ငွါးရမ္းေပးရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။ ပညာေရးအလွဴအား ေစတနာရွင္မ်ားမွလည္း ပါ၀င္ လွဴဒါန္းႏိုင္ပါသည္။ ေကာက္ခံရရွိေသာ အလွဴေငြမ်ားအား ဘဏ္စာအုပ္ထားရွိ၍ ေငြစာရင္းရွင္းတမ္းအား လစဥ္ေဖာ္ျပသြားမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ေက်ာင္းသား/ေက်ာင္းသူမ်ား၏ မွတ္တမ္းမ်ားအား အလွဴရွင္မ်ားထံသို႔လည္း ေပးပို႔သြားပါမည္။

ပညာေရးအလွဴေတာ္ ႏႈိးေဆာ္ခ်က္


ရန္ကုန္ျမိဳ႕ အေသာကာရာမ သီလရွင္စာသင္တုိက္မွ နဝမတန္း ေျဖဆုိမည့္ သီလရွင္ ဆရာေလးမ်ားအတြက္ ဆရာ၊ ဆရာမမ်ား လစဥ္ ထားေပးႏုိင္ရန္ ပညာေရးအလွဴရွင္မ်ား လုိအပ္ေနပါသည္။ ေရႊေစတီ ဘုန္းေတာ္ၾကီးသင္ပညာေရးေက်ာင္းတြင္လည္း ဆင္းရဲႏြမ္းပါးသည့္ ၉ တန္းႏွင့္ ၁၀ တန္း ေက်ာင္းသားမ်ား ေက်ာင္းအိပ္ေက်ာင္းစား ေနထုိင္ပညာဆည္းပူးႏုိင္ေရးအတြက္ ကူညီေထာက္ပံ့မည့္ ကုသုိလ္ရွင္မ်ား လုိအပ္လ်က္ ရွိပါသည္။ ေစတနာရွင္ အလွဴရွင္မ်ား အေနျဖင့္ ေထရဝါဒ ဗုဒၶဘာသာ လူငယ္မ်ားအသင္း http://www.mmtheravada.org ဖုန္း
09-73062811, 09-5505176 သုိ႔ ဆက္သြယ္လွဴဒါန္းၾကေစလုိပါသည္။

သီလရွင္ ဆရာေလးမ်ားႏွင့္ ကေလးမ်ား ဇြန္လအမီ ေက်ာင္းတက္ႏုိင္ေရးအတြက္ ကာလဒါန ကုသုိလ္အျဖစ္ သဒၶါတတ္အား နည္းမ်ားမဆုိ လွဴဒါန္းကူညီၾကပါရန္ ႏႈိးေဆာ္အပ္ပါသည္။

၀ိမုတၱိရသ အဖြဲ႔သားမ်ား

------------------------
ေနာက္ဆက္တြဲသတင္း.....

ပညာေရးအလွဴေတာ္လႉဒါန္းမည့္အစီအစဥ္

ေထရ၀ါဒဗုဒဘာသာ လူငယ္မ်ား အသင္းမွ ဦးစီး၍ (၂၀၁၁) ခုႏွစ္တြင္ န၀မတန္းသို႔ တက္ေရာက္မည့္ ေက်ာင္းသား (၂၅) ေယာက္ႏွင့္ ေက်ာင္းသူ (၂၅) ေယာက္အား ပညာေရးေထာက္ပံ့မႈျပဳလုပ္ေပးႏိုင္ရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။

ျပဳလုပ္မည့္အစီအစဥ္

ေက်ာင္းသားမ်ားအား ေရႊေစတီဘုန္းႀကီးေက်ာင္း (ဆရာေတာ္ ဦးေတဇႏၵိ၊ ခ/(၃) ရက္ကြက္၊ ေရႊေစတီေက်ာင္း၊ မဂၤလာဒုံၿမိဳ႕နယ္) တြင္ထားရွိမည္ျဖစ္ၿပီး ေက်ာင္းသားမ်ားသည္ မိမိတို႔ ဆႏၵအေလ်ာက္ ကိုရင္၀တ္လိုကလည္း ၀တ္ႏိုင္ပါသည္။ ေက်ာင္းသူမ်ားအား အေသာကာရာမ သီလရွင္စာသင္တိုက္ (ဆရာေလးေဒၚသုနႏၵာ (ဖုန္း-၀၉-၈၆၂၈၈၁၁)၊ ၀ါယာလက္ေစ်းမွတ္တိုင္၊ ေရႊႏွင္းဆီရပ္ကြက္၊ မဂၤလာဒံုၿမိဳ႕နယ္) တြင္ထားရွိပါမည္။ အေသာကာရာမေက်ာင္းမွ သီလရွင္မ်ားသာလက္ခံသည္ျဖစ္၍ ေက်ာင္းသူမ်ားမွာ သီလရွင္၀တ္ရပါမည္။ သီလရွင္မ်ားတက္ေရာက္ရမည့္ အ.ထ.က ေက်ာင္းမွာ အေသာကာရာမ ေက်ာင္းမွလက္ရွိ သီလရွင္မ်ား တက္ေရာက္ေနေသာ ေက်ာင္းျဖစ္၍ ပညာသင္ၾကားမႈတြက္ အခက္အခဲ မရွိႏိုင္ပါ။ စာသင္သူမ်ား စား၀တ္ေနေရးအဆင္ေျပေစရန္ ဆန္အိတ္လွဴျခင္း ႏွင့္ အျခားလိုအပ္သည္မ်ား လွဴဒါန္းျခင္းတို႔ျဖင့္ လစဥ္ ေထာက္ပံ့သြားမည္ျဖစ္ပါသည္။ သီလရွင္ႏွင့္ ေက်ာင္းသားမ်ား ေအာင္ျမင္စြာ ပညာသင္ၾကားႏိုင္ေရး အတြက္ အနီးကပ္စာျပေပးမည့္ ဆရာမ (၆) ဦးအား တစ္လလွ်င္ (၅) ေသာင္းက်ပ္ျဖင့္ ငွါးရမ္းေပးရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။ ပညာေရးအလွဴအား ေစတနာရွင္မ်ားမွလည္း ပါ၀င္ လွဴဒါန္းႏိုင္ပါသည္။ ေကာက္ခံရရွိေသာ အလွဴေငြမ်ားအား ဘဏ္စာအုပ္ထားရွိ၍ ေငြစာရင္းရွင္းတမ္းအား လစဥ္ေဖာ္ျပသြားမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ေက်ာင္းသား/ေက်ာင္းသူမ်ား၏ မွတ္တမ္းမ်ားအား အလွဴရွင္မ်ားထံသို႔လည္း ေပးပို႔သြားပါမည္။ အေသးစိတ္ေဆာင္ရြက္မည့္ အခ်က္အလက္မ်ားအားလည္း ဆက္လက္ေဖာ္ျပသြားပါမည္။

ေလ်ာက္ထားမည့္ သူမ်ား ျပည့္စုံရမည့္အခ်က္မ်ားမွာ

(က) ေက်ာင္းသူမ်ားမွာ သီလရွင္၀တ္ႏိုင္ရပါမည္။

(ခ ) မိဘမ်ားမွ ေနထိုင္ရန္ခြင့္ ျပဳသူျဖစ္ရပါမည္။

(ဂ ) စာသင္သားမ်ားေနထိုင္မည့္ ေက်ာင္းတြင္း စည္းကမ္းမ်ားကို တိက်စြာလိုက္နာရပါမည္။

(ဃ) ေက်ာင္းထားရန္ အမွန္တကယ္အခက္အခဲ ရွိေနသူျဖစ္ရပါမည္။

အထက္ပါအခ်က္အလက္မ်ားႏွင့္ ျပည့္စုံသူမ်ားသည္ ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာလွဴငယ္မ်ား အသင္းသို႔ ဆက္သြယ္ေမးျမန္းႏိုင္ပါသည္။ (http://mmtheravada.org)

ဆက္သြယ္ရန္လိပ္စာ

ကိုထြန္းထြန္းလိႈင္

ဖုန္း ၀၉-၇၃၀၆၂၈၁၁

htunhtunhlaing82@gmail.com

winthu.tbyo@gmail.com

thantzin83@gmail.com

Saturday, March 19, 2011

တရားမင္းသခင္ - ၈။ အၾကင္နာႏွလံုးသား

ထိုေန႔ကား လယ္ထြန္မဂၤလာ က်င္းပေသာေန႔ ျဖစ္ေလသည္။ သုေဒၶါဒန မင္းႀကီးသည္ တန္းစီလ်က္ရွိေသာ အေႁခြအရံမ်ားႏွင့္အတူ ဘုရင့္လယ္ကြင္းသို႔ ျမင္းစီး၍ ႂကြခ်ီေတာ္မူ၏။ သိဒၶတၳမင္းသားသည္ မင္းႀကီးေဘးမွ ကပ္လ်က္ လိုက္ပါလာ၏။ ႏြားထိန္းတို႔သည္ ေရွ႕ဆံုးမွေန၍ မ်ိဳးေကာင္းမ်ိဳးသန္႔ ႏြားသိုးမ်ားကို ေမွာင္းႏွင္လ်က္ ရွိေနၾက၏။ ထြန္မ်ား ထမ္းပိုးမ်ား ႏွင္တံမ်ား ႀကိဳးမ်ားကို ေျမာက္မ်ားစြာေသာ ျမင္းဆြဲယာဥ္တိုျဖင့္ သယ္ယူၾက၏။ ထိုစဥ္ မိခင္ ဆိတ္မႀကီးႏွင့္ သားငယ္ ဆိတ္ကေလးတစ္ေကာင္ကို လူႏွစ္ေယာက္က နန္းေတာ္တြင္းသို႔ ဆြဲသြင္းေနသည္ကို သိဒၶိတၳမင္းသား နန္းေတာ္အ၀င္ တံခါးအေရာက္တြင္ ေတြ႔ျမင္လိုက္ရ၏။ တစ္ေယာက္က ဆိတ္မကို လည္ပင္းမွာ ႀကိဳးႏွင့္ခ်ည္၍ ေရွ႕ကဆြဲေနစဥ္ အျခားတစ္ေယာက္က ေနာက္မွေန၍ ဆိတ္သားအမိကို တံဖ်ာႏွင့္ ႐ိုက္ႏွက္ တြန္းပို႔ေန၏။ ဆိတ္မသည္ ၾကားရသူတို႔ စိတ္ႏွလံုး ထိခိုက္ရေလာက္ေအာင္ တုန္လႈပ္စြာ ေအာ္ဟစ္ျမည္တမ္းလ်က္ ေရွ႕တိုးရန္ ျငင္းဆန္ေန၏။ သို႔ေသာ္ ေနာက္က႐ိုက္ႏွက္ေန၍ နာၾကင္လြန္းေသာေၾကာင့္ တြန္႔ဆုတ္တြန္႔ဆုတ္ႏွင့္ ဒရြတ္ဆြဲ လိုက္ပါေနရရွာသည္။ ဤျမင္ကြင္းကို ၀မ္းနည္းေၾကကြဲစိတ္ျဖင့္ ၾကည့္ေနသူ သိဒၶိတၳမင္းသားသည္ မင္းႀကီးကို ေမး၏။

“ဆိတ္မႀကီးနဲ႔ ဆိတ္ကေလးကို ၾကည့္စမ္းပါ ခမည္းေတာ္ ဘုရား။ သူတို႔ နန္းေတာ္ထဲ၀င္ဖို႔ အေၾကာက္အကန္ ျငင္းဆန္ေနၾကပါလား။ အဲဒါ ဘာလုပ္တာလဲ ခမည္းေတာ္ ဘုရား။”

“ႏို႔စားဆိတ္ပါ သားေတာ္။ ျမင္းေတြကိုျမင္ေတာ့ ေၾကာက္လို႔ တြန္႔ဆုတ္တြန္႔ဆုတ္ ျဖစ္ေနၾကတာပါ။”

လယ္ထြန္မဂၤလာ ပြဲေတာ္အတြက္ ဆိတ္သားအမိကို အသားေပၚဖို႔ နန္းေတာ္တြင္း ဆြဲသြင္းေနျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း မင္းႀကီးသိထားၿပီး ျဖစ္ေသာ္လည္း သားေတာ္ကို အျဖစ္မွန္ ေျပာျပရန္ တြန္႔ဆုတ္ေန၏။ မင္းသားသည္ ခမည္းေတာ္၏ အေျဖကို သေဘာမက်ေပ။ မင္းႀကီးကို ဆက္လက္၍ ေျပာခ်င္ေနေသး၏။

“ခမည္းေတာ္ဘုရား။ ၾကည့္ပါအံုး ဘုရား။ ေတာ္ေတာ္ဆိုးတဲ့လူေတြ။ သူတို႔ ႐ိုက္တာနဲ႔ ဆိတ္မ ဒဏ္ရာရေနၿပီ။ ႏို႔တံကေန ႏို႔ေတြေတာင္ ထြက္က်ေနၿပီ။ ရင္အံုေတြၾကားကလည္း ေသြးေတြ ထြက္က်ေနၿပီ။ အသံကုန္ တပဲပဲေအာ္ရင္း ေနာက္ျပန္႐ုန္းေနတာ ေသြး႐ူးေသြးတမ္း ေၾကာက္ေနသလိုပဲ။”

မင္းႀကီးက ျပန္လည္ ေျပာၾကား၏။

“သားေတာ္ရယ္။ အေရးမပါတာေတြေျပာၿပီး ဘာလို႔ အခ်ိန္ျဖဳန္းေနရတာလဲ။ ဒီေန႔ က်င္းပမယ့္ ခမည္းေတာ္တို႔ရဲ့ လယ္ထြန္မဂၤလာပြဲအေၾကာင္း ေျပာတာက ပိုမေကာင္းဘူးလား။ ခမည္းေတာ္ျဖင့္ ဆယ့္ကိုးရြာက ထြန္ေျခာက္ဆယ္နဲ႔ ထြန္ယက္မယ့္ လယ္ထြန္မဂၤလာပြဲက ထြက္ေပၚလာတဲ့ ေပ်ာ္ျမဴးဟစ္ေႂကြးသံကို သိပ္ သေဘာက်တာပဲ။ ခမည္းေတာ္ရဲ့ အေႁခြအရံေတြဟာ ၿငိမ္းခ်မ္းတဲ့ လုပ္ငန္းခြင္မွာ ပါ၀င္ဆင္ႏႊဲရတာ ေပ်ာ္ေနၾကတယ္။ ေကာင္းျမတ္တဲ့ ဒီေျမေပၚမွာ သူတို႔ေခၽြးေတြ ၿပိဳက္ၿပိဳက္က်လို႔။ အဆင့္အလႊာ အနိမ့္အျမင့္ မခြဲျခားဘဲ အတူလက္တြဲ လုပ္ကိုင္ေနၾကတယ္။ ဒီလို က်က္သေရရွိတဲ့ လယ္ထြန္မဂၤလာပြဲက အံ့ၾသစရာ တိတ္ဆိတ္ၿငိမ္သက္တဲ့ ရေသ့သခၤမ္းေက်ာင္းထက္ ပိုၿပီးေတာ့ ႏွစ္သက္စရာ ေကာင္းတာေပါ့ သားေတာ္ရယ္။ ပစၥပၸဳန္ သံသရာမွာ ၾကံဳေတြ႔ရမယ့္ ေလာကထဲက ေသာကေတြကို ေၾကာက္ရြံ႕တဲ့အတြက္ ေတာရပ္မွီၿပီး ဘ၀ရပ္တည္ဖို႔ သူတစ္ပါးကို အားကိုးရတဲ့ သူေတာ္စင္ ေယာဂီရဲ့ သခၤမ္းေက်ာင္းထက္ ပိုၿပီးေတာ့ ႏွစ္သက္စရာ ေကာင္းတာေပါ့။ ေလာကမွာ ဆာေလာင္မႈ ေျပေပ်ာက္ၿပီး သာယာ၀ေျပာဖို႔အတြက္ စိုက္ပ်ိဳးေရး လုပ္ငန္းမွာ အခုလို အားသြန္ႀကိဳးပမ္းတာဟာ ဒုကၡကို အဆံုးသတ္ဖို႔ အားထုတ္ေနတဲ့ ရေသ့ေယာဂီရဲ့ ႀကိဳးပမ္းမႈထက္္ ပိုၿပီးေတာ့ ျမင့္ျမတ္တာေပါ့။ သားေတာ္။ ခမည္းေတာ္တို႔ဟာ ရွင္သန္ဖို႔ ေမြးဖြားလာၾကတာပါ။ ေကာင္းႏိုင္သမွ်ေကာင္းေအာင္ ၾကာႏိုင္သမွ်ၾကာေအာင္ ရွင္သန္ၾကဖို႔ပဲ။ သက္ရွိသတၱ၀ါ တစ္ဦးတစ္ေယာက္ဟာ ဘ၀ရဲ့ သေဘာသဘာ၀ကို ေလ့လာစူးစမ္းေနစရာ မလိုပါဘူး။ ဘ၀မွာ ၾကံဳရတဲ့ အခက္အခဲေတြ ပူေဆြးေသာကေတြ မျပည့္မစံု လိုအပ္ေနတာေတြကို ထိပ္တိုက္ရင္ဆိုင္ၿပီး ဆန္႔က်င္ဘက္ အဆီးအတားေတြကို ျဖတ္ေက်ာ္ခ်ီတက္လိုက္တာကပဲ လူသားအတြက္ သင့္ေတာ္တယ္။ အဲဒါဟာ လူသားရဲ့ အျမင့္ဆံုး သဘာ၀စြမ္းရည္ပဲ။ သားေတာ္ အလြန္အကၽြံ အမႊန္းတင္တဲ့ ကာဠာမလို လူစားမ်ိဳးကို ခမည္းေတာ္တို႔ အယံုအၾကည္ မရွိဘူး။ သူက ထယ္ေရးေၾကာင္းထဲမွာ ႏွစ္ပိုင္းျပတ္သြားတဲ့ တီေကာင္ကို ျမင္လိုက္ရေတာ့ ေတာင္သူအလုပ္ကို မစင္ၾကယ္တဲ့ အသက္ေမြးမႈလို႔ ႐ႈျမင္ၿပီး ရေသ့ရဟန္း ျပဳသြားတဲ့သူ၊ ေလာကီဘ၀ကို စက္ဆုပ္ရြံရွာတဲ့သူ။ ခမည္းေတာ္တို႔ရဲ့ ေနာက္လိုက္ေနာက္ပါ အေႁခြအရံေတြကို ၾကည့္လိုက္စမ္းပါ။ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ ခိုင္မာျပတ္သားတဲ့ မ်က္ႏွာေတြနဲ႔။ သူတို႔ဟာ စိုက္ပ်ိဳးေရးနဲ႔ ဘ၀ရပ္တည္လာခဲ့ၾကတယ္။ ဘ၀ကို စိတ္ပ်က္ၿငီးေငြ႔တယ္လို႔ မရွိၾကဘူး။ အပိတ္အပင္ အတားအဆီး မွန္သမွ်ကို ေက်ာ္ျဖတ္ႏိုင္တဲ့ စြမ္းရည္သတၱိ သားေတာ္မွာ ရွိပါတယ္။ ဒီ အေႁခြအရံေတြရဲ့ ဦးစီးဦးေဆာင္ လုပ္လိုက္စမ္းပါ။ သူတို႔ လိုအပ္တဲ့ အစာေရစာေတြ ထုတ္လုပ္လိုက္စမ္းပါ။ ဘ၀ရဲ့ အခ်ိဳၿမိန္ဆံုး ရသေတြကို ခံစားလိုက္စမ္းပါ။”

“ခမည္းေတာ္ . . .။ ခု ေျပာေနတာေတြအာလံုး သားေတာ္ကို ေျပာေနတာ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္”ဟု သိဒၶတၳ မင္းသားက ဆို၏။

“ဟုတ္တာေပါ့။ သားေတာ္ကို ေျပာေနတာ။ သားေတာ္ကို တည့္တည့္ႀကီး ေျပာေနတာ။”

“ခမည္းေတာ္ . . .။ ဆာေလာင္မြတ္သိမ့္မႈ ေျပေပ်ာက္ဖို႔ ႐ုန္းကန္ တိုက္ပြဲ၀င္ၾကတာတဲ့လား။ ငတ္မြတ္မႈ ေျပေပ်ာက္ဖို႔၊ ရမၼက္ဆႏၵ ၿငိမ္းေအးဖို႔ သက္ရွိအားလံုး ႐ုန္းကန္တိုက္ပြဲ၀င္ေနၾကတယ္လို႔ သားေတာ္ ထင္ပါတယ္။ လိင္ဆက္ဆံဖို႔၊ အစာေရစာ စုေဆာင္းဖို႔ တိရစၧာန္ေတြေတာင္မွ အားသြန္လႈပ္ရွား ေနၾကတာပါ။ ဒါေတြဟာ သက္ရွိအားလံုးနဲ႔ သက္ဆိုင္တဲ့ သဘာ၀တရား ျဖစ္ပါတယ္ ဘုရား။ ဒါနဲ႔မ်ား ဒီကိစၥႏွစ္ခုကို လူေတြရဲ့ ျမင့္ျမတ္တဲ့ ဂုဏ္သေရလို႔ ဆိုႏိုင္ပါသလား ခမည္းေတာ္ဘုရား။”

“သားေတာ္ . . .။ တိရစၧာန္ေတြဟာ သူတို႔ရဲ့ အစာေရစာကို သူတို႔ကိုယ္တိုင္ မထုတ္လုပ္ႏိုင္ဘူး။ ရပ္တည္ရွင္သန္ဖို႔ သားေကာင္ခ်င္း အမဲလိုက္တယ္။ အပင္ အရြက္ အျမစ္အဥေတြကို စားေသာက္တယ္။”

“ခမည္းေတာ္ . . .။ တိရစၧာန္ေတြကို အမဲလိုက္တဲ့ လူေတြဟာ လူမပီသဘူးလို႔ ခမည္းေတာ္ ထင္ျမင္ယူဆပါသလား။”

“သားေတာ္ရယ္ . . .။ လူေတြဟာ အမဲသားငါး ေရွာင္ၾကဥ္ၿပီးေတာ့လည္း ရွင္သန္ႏိုင္ၾကတာေပါ့။ သာကီ၀င္ေတြရဲ့ အဓိက အစားအစာဟာ ဆန္ပါ။”

“ဒီေန႔က်င္းပတဲ့ လယ္ထြန္မဂၤလာ ပြဲေတာ္ရဲ့ ေန႔လည္စာဟာ ဘယ္လို အစားအစာ ျဖစ္မယ္ဆိုတာကို ေျပာႏိုင္ပါသလား ခမည္းေတာ္ဘုရား။”

“အသီးအရြက္ဟင္း နဲ႔ အမဲဟင္းပါတဲ့ ထမင္းပြဲ ျဖစ္လိမ့္မယ္ ထင္ပါတယ္ သားေတာ္။”

သိဒၶတၳမင္းသားသည္ ၀မ္းနည္းေၾကကြဲစြာ ေလွ်ာက္တင္ေလ၏။
“အမဲဟင္း ဘယ္ကရပါသလဲ ခမည္းေတာ္ ဘုရား . . .။ အမဲဟင္းလ်ာကို စိုက္ပ်ိဳးလို႔ရတယ္ မထင္ပါ ဘုရား။ လည္ပင္းကို ႀကိဳးနဲ႔ခ်ည္ၿပီး နန္းေတာ္မုခ္ဦးကေန ဆြဲသြင္းသြားၾကတဲ့ ဆိတ္မ နဲ႔ ဆိတ္သားငယ္၊ ေနာက္ကေန တုတ္နဲ႔႐ိုက္ေမာင္းလို႔ အဆက္မျပတ္ ေအာ္ရင္း လိုက္သြားၾကရွာတဲ့ ဆိတ္ေတြ။ အဲဒီ ဆိတ္သားအမိဟာ သားေတာ္တို႔ရဲ့ ဟင္းလ်ာ ျဖစ္လိမ့္မယ္လို႔ သားေတာ္ ယံုၾကည္ပါတယ္ ခမည္းေတာ္ ဘုရား။ သားေတာ္ အမွန္အတိုင္း သိပါတယ္။ အဲဒီ ဆိတ္ေတြဟာ သားေတာ္တို႔ရဲ့ ႏို႔စားတိရစၧာန္ေတြ မဟုတ္ပါဘူး။ ကူကယ္ရာမဲ့ တိရစၧာန္ေတြကို ဟင္းလ်ာလုပ္တာဟာ လူမဆန္တဲ့လုပ္ရပ္ ျဖစ္ပါတယ္ ခမည္းေတာ္ ဘုရား။ အစာအတြက္ သတ္ျဖတ္ျခင္းဟာ လူ႔ဂုဏ္သိကၡာကို ျမႇင့္တင္ျခင္း မဟုတ္ပါ ဘုရား။ အို . . . ခမည္းေတာ္ ဘုရား . . .။ မိခင္ ဆိတ္မႀကီးနဲ႔ အေမ့ေဘးက ကပ္ၿပီးလိုက္သြားတဲ့ ဆိတ္သားငယ္ေလးကို သားေတာ္တို႔ စားေသာက္ဖို႔ သတ္လိုက္ၾကမွာလား ခမည္းေတာ္ဘုရား။ အိုး . . . လူေတြ လူေတြ။”

“ဆိတ္မႀကီးနဲ႔ ဆိတ္ကေလးကို သတ္ၾကမလား မသတ္ၾကဘူးလားဆိုတာ ခမည္းေတာ္ အတိအက် မေျပာႏိုင္ဘူး သားေတာ္။ ခမည္းေတာ္ရဲ့ အမိန္႔နဲ႔ လုပ္ၾကမွာ မဟုတ္ဘူး။ နန္းေတာ္က စားဖိုမွဴးရဲ့ အမိန္႔အတိုင္း လုပ္ၾကမွာ။ ရေသ့ရဟန္းဟာ လွဴဒါန္းတဲ့ အစားအစာ မွန္သမွ်ကို မခြဲမျခား သံုးေဆာင္သလိုေပါ့။ ခမည္းေတာ္ကေတာ့ ပြဲေတာ္စာအျဖစ္ တည္ခင္းေပးတဲ့ ဟင္းလ်ာကို စားလိုက္တာပဲ။ ပြဲေတာ္မွာ အမဲဟင္းပါလည္း စားလိုက္တာပဲ။ ခမည္းေတာ္က အရသာ မ်ိဳးစံုေအာင္ ႀကိဳက္တာဆိုေတာ့ အမဲဟင္းရယ္ အသီးအရြက္ဟင္းရယ္လို႔ ခြဲျခားမေနေတာ့ဘူး။ ဟင္းလ်ာအတြက္ ဆိတ္မကို သတ္သလား ဆိတ္သိုးကို သတ္သလား ဆိတ္သားငယ္ကို သတ္သလားဆုိတာ ခမည္းေတာ္ ခြဲျခားစစ္ေၾကာေနစရာမွ မလိုတာ။ သားေကာင္ရဲ့ အေရာင္အေသြး ကိုယ္ထည္ပမာဏ အသက္အရြယ္ ဒါေတြကို ခြဲျခားနားလည္ဖို႔ ခမည္းေတာ္ အားမထုတ္ဘူး။ ဘာဟင္းကိုပဲ တည္ခင္းတည္ခင္း စားရမွာေပါ့ သားေတာ္ရယ္။ ပြဲေတာ္စာရဲ့ အရည္အေသြးကို အကဲျဖတ္ဖို႔ စားဖိုမွဴးေတြ ရွိေနတာပဲ။ ဒီကိစၥအတြက္ သားေတာ္ ေၾကာင့္ၾကစိုက္စရာ မလိုပါဘူး”ဟု မင္းႀကီးက မိန္႔ၾကားေလ၏။
(ဆက္ရန္ . . . . .)

0 comments:

လာလည္ၾကသူမ်ား

ဤဘေလာ့ဂ္၏ ရည္ရြယ္ခ်က္

ယခုအခါ ကမၻာတလႊားတြင္ရွိေနၾကေသာ ဓမၼဘေလာ့ဂ္ဂါမ်ားသည္ ေန ့စဥ္ႏွင့္ အမွ် အင္တာနက္ စာမ်က္ႏွာမ်ား ေပၚတြင္ ဓမၼႏွင့္သက္ဆိုင္ေသာ အေၾကာင္းအရာ အမ်ိဳးမ်ိဳးကို ပို ့စ္မ်ားေရးတင္လ်က္ ရွိေနၾကပါသည္။

ဘေလာ့ဂ္ဂါမ်ားမွ မိမိတို ့၏ကိုယ္ပိုင္ စာမ်က္ႏွာမ်ားမွတဆင့္ ေရးတင္ေနၾကသျဖင့္ ဖတ္ရႈေလ့လာသူမ်ားအတြက္ ေနရာမ်ားစြာသို ့ သြားေရာက္ ဖတ္ရႈေနၾကရပါသည္။

ထို ့ေၾကာင့္ စာဖတ္သူမ်ား အခ်ိန္ကုန္သက္သာေစရန္ႏွင့္ မိမိတို ့ ဖတ္ရႈလိုရာကို လြယ္လင့္တကူ ရွာေဖြနိဳင္ရန္ ေန ့စဥ္ေရးသား ေနၾကေသာ အေၾကာင္းအရာမ်ားကို တေနရာတည္းတြင္ စုစည္းေပးလိုေသာ ရည္ရြယ္ခ်က္ျဖင့္ ဤဘေလာ့ဂ္ကို စီစဥ္လိုက္ျခင္းျဖစ္ပါသည္။

ေျပာခ်င္တာမ်ားရွိရင္ ေရးေပးထားခဲ့ပါ

ျမန္မာျပကၡဒိန္

ျမန္မာျပကၡဒိန္
www.burmeseclassic.com မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။

  © Blogger templates The Professional Template by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP