* သဗၺဒါနံ ဓမၼဒါနံ ဇိနာတိ၊ * သဗၺရသံ ဓမၼရေသာ ဇိနာတိ။

* သဗၺဒါနံ ဓမၼဒါနံ ဇိနာတိ၊     * သဗၺရသံ ဓမၼရေသာ ဇိနာတိ။

နမတၳဳ ဗုဒၶါနံ နမတၳဳ ေဗာဓိယာ။ နေမာ ဝိမုတၱာနံ၊ နေမာ ဝိမုတၱိယာ။

ဘုရားရွင္တို ့အား ရွိခိုးပါ၏။
ဘုရားရွင္တို ့၏ မဂ္ဥာဏ္ ဖိုလ္ဥာဏ္အား ရွိခိုးပါ၏။
ကိေလသာတို ့မွ လြတ္ေျမာက္ေတာ္မူၾကေသာ ဘုရားရွင္တို ့အား ရွိခိုးပါ၏။
ထိုဘုရားရွင္တို ့၏ ဝိမုတၱိငါးပါးအား ရွိခိုးပါ၏။

ကရုဏာလက္မ်ား ကမ္းလင့္ေပးပါ...

ကရုဏာလက္မ်ား ကမ္းလင့္ေပးပါ...
စား၀တ္ေနေရးအဆင္ေျပေစရန္ ဆန္အိတ္လွဴျခင္း ႏွင့္ အျခားလိုအပ္သည္မ်ား လွဴဒါန္းျခင္းတို႔ျဖင့္ လစဥ္ ေထာက္ပံ့သြားမည္ျဖစ္ပါသည္။ သီလရွင္ႏွင့္ ေက်ာင္းသားမ်ား ေအာင္ျမင္စြာ ပညာသင္ၾကားႏိုင္ေရး အတြက္ အနီးကပ္စာျပေပးမည့္ ဆရာမ (၆) ဦးအား တစ္လလွ်င္ (၅) ေသာင္းက်ပ္ျဖင့္ ငွါးရမ္းေပးရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။ ပညာေရးအလွဴအား ေစတနာရွင္မ်ားမွလည္း ပါ၀င္ လွဴဒါန္းႏိုင္ပါသည္။ ေကာက္ခံရရွိေသာ အလွဴေငြမ်ားအား ဘဏ္စာအုပ္ထားရွိ၍ ေငြစာရင္းရွင္းတမ္းအား လစဥ္ေဖာ္ျပသြားမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ေက်ာင္းသား/ေက်ာင္းသူမ်ား၏ မွတ္တမ္းမ်ားအား အလွဴရွင္မ်ားထံသို႔လည္း ေပးပို႔သြားပါမည္။

ပညာေရးအလွဴေတာ္ ႏႈိးေဆာ္ခ်က္


ရန္ကုန္ျမိဳ႕ အေသာကာရာမ သီလရွင္စာသင္တုိက္မွ နဝမတန္း ေျဖဆုိမည့္ သီလရွင္ ဆရာေလးမ်ားအတြက္ ဆရာ၊ ဆရာမမ်ား လစဥ္ ထားေပးႏုိင္ရန္ ပညာေရးအလွဴရွင္မ်ား လုိအပ္ေနပါသည္။ ေရႊေစတီ ဘုန္းေတာ္ၾကီးသင္ပညာေရးေက်ာင္းတြင္လည္း ဆင္းရဲႏြမ္းပါးသည့္ ၉ တန္းႏွင့္ ၁၀ တန္း ေက်ာင္းသားမ်ား ေက်ာင္းအိပ္ေက်ာင္းစား ေနထုိင္ပညာဆည္းပူးႏုိင္ေရးအတြက္ ကူညီေထာက္ပံ့မည့္ ကုသုိလ္ရွင္မ်ား လုိအပ္လ်က္ ရွိပါသည္။ ေစတနာရွင္ အလွဴရွင္မ်ား အေနျဖင့္ ေထရဝါဒ ဗုဒၶဘာသာ လူငယ္မ်ားအသင္း http://www.mmtheravada.org ဖုန္း
09-73062811, 09-5505176 သုိ႔ ဆက္သြယ္လွဴဒါန္းၾကေစလုိပါသည္။

သီလရွင္ ဆရာေလးမ်ားႏွင့္ ကေလးမ်ား ဇြန္လအမီ ေက်ာင္းတက္ႏုိင္ေရးအတြက္ ကာလဒါန ကုသုိလ္အျဖစ္ သဒၶါတတ္အား နည္းမ်ားမဆုိ လွဴဒါန္းကူညီၾကပါရန္ ႏႈိးေဆာ္အပ္ပါသည္။

၀ိမုတၱိရသ အဖြဲ႔သားမ်ား

------------------------
ေနာက္ဆက္တြဲသတင္း.....

ပညာေရးအလွဴေတာ္လႉဒါန္းမည့္အစီအစဥ္

ေထရ၀ါဒဗုဒဘာသာ လူငယ္မ်ား အသင္းမွ ဦးစီး၍ (၂၀၁၁) ခုႏွစ္တြင္ န၀မတန္းသို႔ တက္ေရာက္မည့္ ေက်ာင္းသား (၂၅) ေယာက္ႏွင့္ ေက်ာင္းသူ (၂၅) ေယာက္အား ပညာေရးေထာက္ပံ့မႈျပဳလုပ္ေပးႏိုင္ရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။

ျပဳလုပ္မည့္အစီအစဥ္

ေက်ာင္းသားမ်ားအား ေရႊေစတီဘုန္းႀကီးေက်ာင္း (ဆရာေတာ္ ဦးေတဇႏၵိ၊ ခ/(၃) ရက္ကြက္၊ ေရႊေစတီေက်ာင္း၊ မဂၤလာဒုံၿမိဳ႕နယ္) တြင္ထားရွိမည္ျဖစ္ၿပီး ေက်ာင္းသားမ်ားသည္ မိမိတို႔ ဆႏၵအေလ်ာက္ ကိုရင္၀တ္လိုကလည္း ၀တ္ႏိုင္ပါသည္။ ေက်ာင္းသူမ်ားအား အေသာကာရာမ သီလရွင္စာသင္တိုက္ (ဆရာေလးေဒၚသုနႏၵာ (ဖုန္း-၀၉-၈၆၂၈၈၁၁)၊ ၀ါယာလက္ေစ်းမွတ္တိုင္၊ ေရႊႏွင္းဆီရပ္ကြက္၊ မဂၤလာဒံုၿမိဳ႕နယ္) တြင္ထားရွိပါမည္။ အေသာကာရာမေက်ာင္းမွ သီလရွင္မ်ားသာလက္ခံသည္ျဖစ္၍ ေက်ာင္းသူမ်ားမွာ သီလရွင္၀တ္ရပါမည္။ သီလရွင္မ်ားတက္ေရာက္ရမည့္ အ.ထ.က ေက်ာင္းမွာ အေသာကာရာမ ေက်ာင္းမွလက္ရွိ သီလရွင္မ်ား တက္ေရာက္ေနေသာ ေက်ာင္းျဖစ္၍ ပညာသင္ၾကားမႈတြက္ အခက္အခဲ မရွိႏိုင္ပါ။ စာသင္သူမ်ား စား၀တ္ေနေရးအဆင္ေျပေစရန္ ဆန္အိတ္လွဴျခင္း ႏွင့္ အျခားလိုအပ္သည္မ်ား လွဴဒါန္းျခင္းတို႔ျဖင့္ လစဥ္ ေထာက္ပံ့သြားမည္ျဖစ္ပါသည္။ သီလရွင္ႏွင့္ ေက်ာင္းသားမ်ား ေအာင္ျမင္စြာ ပညာသင္ၾကားႏိုင္ေရး အတြက္ အနီးကပ္စာျပေပးမည့္ ဆရာမ (၆) ဦးအား တစ္လလွ်င္ (၅) ေသာင္းက်ပ္ျဖင့္ ငွါးရမ္းေပးရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။ ပညာေရးအလွဴအား ေစတနာရွင္မ်ားမွလည္း ပါ၀င္ လွဴဒါန္းႏိုင္ပါသည္။ ေကာက္ခံရရွိေသာ အလွဴေငြမ်ားအား ဘဏ္စာအုပ္ထားရွိ၍ ေငြစာရင္းရွင္းတမ္းအား လစဥ္ေဖာ္ျပသြားမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ေက်ာင္းသား/ေက်ာင္းသူမ်ား၏ မွတ္တမ္းမ်ားအား အလွဴရွင္မ်ားထံသို႔လည္း ေပးပို႔သြားပါမည္။ အေသးစိတ္ေဆာင္ရြက္မည့္ အခ်က္အလက္မ်ားအားလည္း ဆက္လက္ေဖာ္ျပသြားပါမည္။

ေလ်ာက္ထားမည့္ သူမ်ား ျပည့္စုံရမည့္အခ်က္မ်ားမွာ

(က) ေက်ာင္းသူမ်ားမွာ သီလရွင္၀တ္ႏိုင္ရပါမည္။

(ခ ) မိဘမ်ားမွ ေနထိုင္ရန္ခြင့္ ျပဳသူျဖစ္ရပါမည္။

(ဂ ) စာသင္သားမ်ားေနထိုင္မည့္ ေက်ာင္းတြင္း စည္းကမ္းမ်ားကို တိက်စြာလိုက္နာရပါမည္။

(ဃ) ေက်ာင္းထားရန္ အမွန္တကယ္အခက္အခဲ ရွိေနသူျဖစ္ရပါမည္။

အထက္ပါအခ်က္အလက္မ်ားႏွင့္ ျပည့္စုံသူမ်ားသည္ ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာလွဴငယ္မ်ား အသင္းသို႔ ဆက္သြယ္ေမးျမန္းႏိုင္ပါသည္။ (http://mmtheravada.org)

ဆက္သြယ္ရန္လိပ္စာ

ကိုထြန္းထြန္းလိႈင္

ဖုန္း ၀၉-၇၃၀၆၂၈၁၁

htunhtunhlaing82@gmail.com

winthu.tbyo@gmail.com

thantzin83@gmail.com

Tuesday, February 15, 2011

ေႏြလယ္ျမက္ခင္းထဲက ပူေအးျခင္း စကားပြဲ

Sunday, 13 February 2011 04:27 | [IMG]/templates/ashinsirinda/images/Written by ေမတၱာဥယ်ာဥ္ |
ေႏြလယ္ ျမက္ခင္းထဲက ပူေအးျခင္း စကားပြဲ

အရွင္ဉာဏိကာဘိ၀ံသ
(ကာာလီဖုိးနီးယားတကၠသိုလ္)

စာေရးမယ္ဆုိၿပီး စထားတဲ့ အစေလးေတြက ကြန္ျပဴတာထဲမွာ အမ်ားႀကီး။ တခါခါမွာေတာ့ အဲဒီအစေလးေတြကုိ ျပန္ၾကည့္ၿပီး ဆက္ေရးျဖစ္ခဲ့တာေတြရွိတယ္။ အခ်ိဳ႕ကုိေတာ့ ဘာကုိအေၾကာင္းျပဳၿပီး ဘယ္လုိစထားခဲ့မွန္း မသိလို႔ ဘယ္လုိ ဆက္ရေတာ့မယ္မွန္း မသိတာေၾကာင့္ ျပန္ဖ်က္ပစ္္ခဲ့ရတယ္။

ခုဒီစာေလးကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ား စထားလုိ႔ အေၾကာင္းအရာက မေမ့ႏုိင္ေသးဘူး။ ဒါေပမယ့္ အခ်က္အလက္အခ်ိဳ႕ကုိေတာ့ ျပန္ၿပီး စဥ္း စား မရႏုိင္ေတာ့ဘူး။ ဒါေၾကာင့္ သတိရသေလာက္ကုိပဲ ျပန္ေရးလုိက္ပါတယ္။

ၾသဂုတ္ရဲ့ ေႏြေႏွာင္းရက္က်န္မ်ားက ပူႏုိင္လြန္းလွစြာလုိ႔ ေျပာရမွာပါ။ ဖာရင္ဟုိက္ ၁ဝ၁- ဒီဂရီ တဲ့။ အေအးကဲ တဲ့ ရာသီမ်ားနဲ႔သာ အထိအေတြ႔မ်ားတဲ့ အရပ္မွာေနသူေတြအဖုိ႔ ၁ဝ၁ ဒီဂရီဆုိတာက ပူလုိက္တာရယ္လုိ႔ ညည္း ညဴဖြယ္ရာပါပဲ။ သုိ႔ေပမယ့္ သြားစရာရွိတာ သြား၊ လုပ္စရာရွိတာ လုပ္ၾကရတဲ့ လူသားတစ္ဦးရဲ့ဘဝမွာ ပူရန္ ေကာဆုိၿပီး ၿငိမ္ၿငိမ္ေလး ထုိင္ေနလုိ႔က လူတုိင္းအဖုိ႔ ရႏုိင္တဲ့အခြင့္အေရးမ်ိဳးးမွ မဟုတ္တာ။ ဒီေတာ့လည္း သြား စရာရွိသြား၊ လုပ္စရာရွိလုပ္၊ စားစရာရွိစား။ ဘယ္မွာ ၿငိမ္ၿငိမ္ေလး အခန္းထဲမွာကုပ္ကာ အပူေရွာင္ေနလုိ႔ ျဖစ္ပါ့ မလဲေလ။

ကုိယ္က ၿငိမ္းၿငိမ္းခ်မ္းခ်မ္းေလးကုိ သေဘာက်ေပမယ့္ ၿငိမ္ၿငိမ္ေလးေတာ့လည္း ေနတတ္သူ မဟုတ္ျပန္ဘူး ေလ။ ဒီေတာ့လည္း ငယ္ဘဝက မရခဲ့လုိ႔ တခဲ့ရတဲ့ ေက်ာင္းတက္ျခင္းကုိ ခုခ်ိန္ထိ အခ်ိန္မွန္မွန္ လုပ္ျဖစ္ေနခဲ့ တယ္။ ဒါေၾကာင့္ အခ်ိန္ေရာက္လာလ်င္ျဖင့္ ေက်ာင္းလြယ္အိတ္ျပင္ကာ ေက်ာင္းတက္ဖုိ႔ အသင့္ျဖစ္ေနတတ္ တယ္။ ဒီေန႔မွာလည္း ေႏြအရွိန္ရဲ့ ေနထိန္ထိန္ေအာက္မွာ ေက်ာင္းလြယ္အိတ္ကိုလြယ္လုိ႔ ေက်ာင္းတလင္း ျမက္ ခင္းျပင္ နံေဘးကေန ေျပးလုမတတ္ လမ္းေလွ်ာက္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ဒီေန႔က ဒီစာသင္ရာသီရဲ့ ေက်ာင္းစဖြင့္တဲ့ ေန႔ ေလ။

အမ်ားစုေသာ ေက်ာင္းသားေတြက ေႏြဒဏ္ကုိ အာခံႏုိင္ေစဖုိ႔ အပါးဆုံးနဲ႔ အတုိဆုံး အဝတ္အစားေတြကုိ ဝတ္ ဆင္ၾကပါတယ္။ အနည္းစုေလာက္သာ အက်ီၤလက္ရွည္၊ ေဘာင္းဘီရွည္ဝတ္သူ ရွိပါတယ္။ ဒီေတာ့ ခုေလာက္ ပူျပင္းတဲ့ ေႏြေန႔လယ္ထီးထီးေအာက္မွာ လုံုံလုံၿခဳံၿခဳံ ထူထူထဲထဲနဲ႔ အစဥ္အလာဝတ္ရုံကုိ စနစ္တက် ဆင္ျမန္း ထားတဲ့ ကုိယ့္အသြင္က အမ်ားအျမင္မွာ ဘယ္လုိမွ မလန္းႏုိင္ပဲ ဆန္းေနေလမွာ အေသအခ်ာေပါ့။ ကုိယ့္ကုိယ္ ကုိ ပင္ပန္းေအာင္ ဒီလုိဝတ္စုံကုိမွ ဆင္ျမန္းရန္ေကာရယ္လုိ႔ ေတြးထင္သူလည္း ရွိေကာင္းရွိမွာေပါ့။

ကားရပ္ရာေနရာကေန စာၾကည့္တုိက္ကုိ ေရာက္ဖုိ႔က ငါးမိေလာက္ လမ္းေလွ်ာက္ရတယ္။ အေဆာင္အခ်ိဳ႔နဲ႔ သစ္္ပင္ရိပ္အခ်ိဳ႔ေအာက္ကုိ ျဖတ္ေလ်ွာက္ရေပမယ့္ ေနပူျပင္းျပင္းေအာက္ကုိ ျဖတ္ရတဲ့အခါလည္း ရွိတယ္။ ဒီ အရိပ္လြတ္ခုိက္အခ်ိန္ေလးမွာ အေပၚကပူတဲ့ ေနရဲ့အရွိန္ပါမက ေအာက္က ကြန္ကရိအခင္းကေန ျပန္ဟပ္တဲ့ အရွိန္ကလည္း ေတာ္ေတာ္ေလးပူျပင္းတာကုိ သတိထားမိတယ္။ ဒီလုိအခ်ိန္ေလးအတြင္း အပူဒဏ္အတန္ငယ္ သက္သာေစဖုိ႔ ခပ္ျမန္ျမန္ေလး ေလွ်ာက္ျဖစ္တယ္။ အပူေၾကာက္သူထဲမွာ ကိုယ္လည္းတစ္ေယာက္အပါအဝင္ ေပါ့။ ကုိယ္ေလွ်ာက္ရာ ကြန္ကရိလမ္းရဲ့ ေဘးတစ္ဖက္မွာေတာ့ ျမက္ခင္းျပင္က်ယ္က်ယ္က တစ္ကြင္းလုံး စိမ္း လန္းလုိ႔။ အခ်ိဳ႔ေနရာမ်ားမွာေတာ့ သစ္ပင္အခ်ိဳ႔။ အခ်ိဳ႔ ေနရာမ်ားမွာေတာ့ ႏွင္းဆီပန္းခင္းရဲ့ ေရာင္စုံ အလွက ရွဳမဝ၊ ၾကည့္မဆုံးခ်င္ဖြယ္ရာ၊ ျဖာျဖာေဝလုိ႔။

ေက်ာင္းတလင္းျမက္ခင္းျပင္ရဲ့ သစ္ပင္ရိပ္ေအာက္မွာ အလ်ားေမွာက္ကာ စာဖတ္ေနတဲ့ အတန္းေဖာ္ေဟာင္း တစ္ေယာက္က ခပ္သုတ္သုတ္ေလွ်ာက္ေနတဲ့ ကုိယ့္ကုိ "ေဟး အရွင္ မပူဖူးလားရယ္"လုိ႔ ႏႈတ္ဆက္ပါတယ္။ ရုတ္တရက္ေတာ့ ဘယ္ကေနေအာ္လုိက္မွန္း မသိလုိက္ဖူး။ ေနာက္မွ အတန္းေဖာ္ေဟာင္း မိတ္ေဆြမွန္းသိလုိ႔ "ေအး အျပင္က အပူထက္ အတြင္းအပူက ပုိၿပီးပူတယ္ေလ။ ဒါေၾကာင့္ အျပင္အပူသက္သာေအာင္ လုပ္ဖုိ႔ထက္ အတြင္းအပူသက္သာေအာင္လုပ္ဖုိ႔က ပုိအေရးၾကီးတယ္"လုိ႔ သူ႔ကုိ ျပန္ေျဖလုိက္တယ္။ သူက အရင္ကလည္း သူတုိ႔မိတ္ေဆြေလးငါးဦး စုေပါင္းထုိင္တဲ့ မက္ဒီေတးရွင္းအဖြဲ႔မွာ ပါဝင္ဖုိ႔ ဖိတ္ေခၚဖူးတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူတုိ႔ေတြ ထုိင္မွာက ခုလုိပဲ ေက်ာင္းတလင္း ျမက္ခင္းျပင္ထဲမွာ။ ဒါေၾကာင့္ အဲဒီအခ်ိန္က သူ႔ဖိတ္ေခၚတာကုိ ျငင္းခဲ့ဖူး တယ္။

သူက ကုိယ္နဲ႔ စာသင္ခန္းႏွစ္ခန္းေလာက္ အတူတက္ထားဖူးသူမုိ႔ ကုိယ့္အေၾကာင္းကုိ အနည္းအက်ဥ္းသိထား သူေလ။ ဒါေၾကာင့္ ကုိယ္နဲ႔မက္ဒီေတးရွင္းနဲ႔ ရင္းႏွီးတယ္ဆုိတာကုိလည္း သိထားသူ။ စာသင္အတန္းတတန္းရဲ့ အဖြဲ႔နဲ႔လုပ္ရတဲ့ သခၤန္းစာတစ္ခုမွာလည္း တစ္ဖြဲ႔တည္း ေပါင္းလုပ္ဖူးတဲ့သူ။ ဒါေၾကာင့္ ကုိယ္ေျပာလုိက္တဲ့ အျပင္ပူေတြ၊ အတြင္းပူဆုိတာနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး သူ႔အတြက္ အထူးအဆန္း စကားကုိ ၾကားရေတာ့မယ္ဆုိတာ သူ သေဘာေပါက္ပုံရပါတယ္။ အား၊ ဟုတ္ၿပီ။ ဒီမွာလာ ခဏအခ်ိန္ေပးပါဦး။ အတြင္းပူ အျပင္ပူေလးအေၾကာင္း ေက်းဇူးျပဳၿပီး ရွင္းျပပါဦးလုိ႔ ေတာင္းဆုိပါတယ္။ သူနဲ႔အတူရွိေနတဲ့ သူ႔မိတ္ေဆြ သုံးေလးဦးကလည္း ေအးဟုတ္ တယ္။ တုိ႔လည္း စိတ္ဝင္စားတယ္။ အဲဒါ ေျပာျပပါဦးလုိ႔ သူတုိ႔ကလည္း ေတာင္းဆုိပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အျပင္ပူ၊ အတြင္းပူဆုိတဲ့အေၾကာင္းကုိ သူတုိ႔လဲေလ်ာင္းေနတဲ့ သစ္ပင္ေအာက္မွာပဲ ခဏဝင္ထုိင္ၿပီး ရွင္းျပခဲ့တယ္။ အမွတ္မထင္ က်င္းပျဖစ္တဲ့ ျမက္ခင္းျပင္ တရားပြဲလုိ႔လည္း ေျပာမယ္ဆုိက ေျပာႏုိင္ပါလိမ့္မယ္။

ေနပါဦး။ မင္းတုိ႔က ဘာျဖစ္လုိ႔ ခုဒီေနရာမွာထုိင္ေနတာလဲ-လုိ႔ သူတုိ႔ကုိ ေမးခြန္းထုတ္လုိက္ပါတယ္။ ပူလုိ႔ေလ၊ ေအးေအာင္ ဒီမွာထုိင္ေနတာ။ ဟုိမွာ၊ စာၾကည့္တုိက္ႀကီး။ အဲဒီထဲမွာဆုိ ေလေအးစက္ေတြတပ္ထားလုိ႔၊ ေအး ေနတာပဲ။ ေအးခ်င္တယ္ဆုိရင္ အဲဒီထဲသြားထုိင္ရင္ ပုိအဆင္မေျပဖူးလားလုိ႔ ျပန္ေမးလုိက္ေတာ့ သူတုိ႔ထဲက တစ္ေယာက္က ဟာ အဆင္မေျပဖူး။ အဲဒီစာၾကည့္တုိက္ထဲက ေလေအးစက္အေအးမ်ိဳးကုိ သူမႀကိဳက္ဖူး။ ခု ေနပူက်ဲက်ဲထဲက ခုလုိသစ္ပင္ရိပ္ေအာက္က ျမက္ခင္းျပင္မွာထုိင္လုိ႔ ရတဲ့ခံစားမႈ အေအးက ပုိေကာင္းတယ္လုိ႔ ဆုိပါတယ္။

ဒါဆုိ မင္းက ေအးတာကုိေတာ့ သေဘာက်တာေသခ်ာတယ္ေနာ္။ ဒါေပမယ့္ အဲယားကြန္းနဲ႔ ေအးတဲ့အေအးကုိ သေဘာမက်ဘူး။ ဒါဆုိ အေအးျခင္းတူေပမယ့္ ေအးပုံမတူဘူးဆုိတာ အလြယ္နဲ႔ နားလည္ႏုိင္တယ္။ ေနာက္ၿပီး ျမက္ခင္းျပင္မွာ ထုိင္ၿပီးခံစားရတဲ့ ခံစားမႈကုိ ပုိသေဘာက်တယ္လုိ႔လည္း ဆုိတယ္။ ဒါဆုိ ေအးတာကုိ သေဘာ က်တာလား။ ျမက္ခင္းစိမ္းစိမ္း ျမင္ရတာကုိ သေဘာက်တာလား။ ဒါမွမဟုတ္လဲ ေနေရာင္ျပင္းျပင္းရဲ့ အပူနဲ႔ အလင္းကုိ သေဘာက်တာလားလုိ႔ ထပ္ဆင့္ေမးလုိက္ေတာ့ အင္း၊ ရွဳပ္ကုန္ၿပီ။ ဟုတ္တယ္၊ ေအးရုံသက္သက္ ကုိ သေဘာက်တာ မဟုတ္တာေတာ့ ေသခ်ာတယ္လုိ႔ ျပန္ေျပာပါတယ္။ ေအး၊ ဒုိ႔ဘာေၾကာင့္ ဒီေနရာထုိင္ျဖစ္ ေနတာလဲ လုိ႔ တစ္ေယာက္ကုိတစ္ေယာက္ ေမးၾကတယ္။

ကဲထားပါေတာ့။ အေအးသက္သက္ကုိသာ သေဘာက်တယ္ဆုိလ်င္ စာၾကည့္တုိက္ထဲက အေအးက ဒီထက္ ပုိၿပီး မင္းတုိ႔အတြက္ ပုိႏွစ္သက္စရာေကာင္းမယ္ မဟုတ္လား။ ဒီေတာ့ တစ္ေယာက္က ေအး၊ ဟုတ္တယ္။ ငါ ဒီေနရာကုိ ထုိင္ေနတာ အေအးသက္သက္ကုိ ႀကိဳက္လုိ႔မဟုတ္ဘူး။ ေနာက္တစ္ေယာက္ကလည္း ငါလဲ မင္း လုိပဲ၊ အေအးသက္သက္ေၾကာင့္ ဒီမွာထုိင္ေနျဖစ္တာ မဟုတ္ဘူးလုိ႔ ေျပာပါတယ္။

ဒါပဲေလ။ ဒုိ႔ေတြအားလုံးဟာ ကုိယ္ဘာအတြက္ေၾကာင့္ လႈပ္ရွားေနၾကတယ္ဆုိတာ တိတိက်က် မသိပဲ လုပ္ျဖစ္ ေနတာေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားပါတယ္။ ဒုိ႔ေတြဟာ ဒုိ႔လုပ္ေနတဲ့အရာကုိ ဒုိ႔တကယ္ သိတယ္ထင္ၿပီး လုပ္ေနေပ မယ့္ တကယ္ေတာ့ ဒုိ႔ေတြ တကယ္မသိၾကပါဘူး။ တကယ္ မသိရုံတင္မက တခါခါမွာ ေျပာင္းျပန္အသိ၊ အမွား သိေတြနဲ႔ေတာင္မွပဲ လုပ္တတ္ေလ့ရွိၾကပါတယ္။ အဲဒီလုိ ဘာမွမသိပဲ လုပ္ေနၾကမႈရဲ့ ေနာက္မွာ ကုိယ့္လုပ္ကုိင္မႈ ေၾကာင့္ တစ္စုံတစ္ခု ရရွိလာတယ္ဆုိလ်င္လည္း အဲဒီရရွိလာမႈကုိ အျပည့္အဝ မေက်နပ္တတ္ၾကပါဘူး။ ဘာ ေၾကာင့္လဲဆုိရင္ ကုိယ္တကယ္လုိခ်င္တဲ့အရာကုိက ဘာရယ္လုိ႔ တိတိက်က် မသိၾကပဲ လုပ္ခဲ့ၾကတဲ့အတြက္ ရ လာတဲ့အရာဟာ ကုိယ္အမွန္တကယ္လုိခ်င္ခဲ့တဲ့အရာ မဟုတ္ပဲျဖစ္ေနတတ္တာေၾကာင့္ပါ။ ခု မင္းတုိ႔ ပူလုိ႔ ဒီမွာ အေအးခံေနၾကတယ္။ ဒါေပမယ့္ မင္းတုိ႔အျပည့္အဝ ေက်နပ္မႈကုိ ရေနၾကမယ္ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ မေက်နပ္မႈ ဆုိတာ စိတ္ကုိ အလုိမက်ျဖစ္ေစျခင္း၊ ပူေလာင္ေစျခင္းတစ္ခုပါ။

ဒါဆုိလုိခ်င္တဲ့အရာကုိ တိတိက်က်သိၿပီး ရွာေဖြခဲ့ၾကသူေတြေရာ ကုိယ္လုိခ်င္တဲ့အရာ ရလာတဲ့အခါမွ တကယ္ ေက်နပ္က်ရဲ့လားလုိ႔ ေမးစရာရွိပါတယ္။ ေလာကမွာ ဘယ္သူတစ္ဦးတစ္ေယာက္မွ ကုိယ့္ရွိတဲ့အရာ၊ ရထားတဲ့ အရာနဲ႔ အျပည့္အဝ ေက်နပ္ႏုိင္သူဆုိတာကေတာ့ မရွိႏုိင္ပါဘူး။ သုိ႔ေပမယ့္ ကုိယ္လုိခ်င္တဲ့အရာနဲ႔ ကုိယ္ရတဲ့ အရာ တစ္ထပ္တည္းက်တဲ့သူအခ်ိဳ႔ကေတာ့ ကုိယ္ဘာလုိခ်င္မွန္းမသိခဲ့ပဲ ရွာေဖြခဲ့လုိ႔ ရလာတဲ့အရာကုိ မေက် နပ္ႏိႈင္ ျဖစ္တတ္သူေတြနဲ႔စာလ်င္ေတာ့ ပုိမုိ ေက်နပ္တတ္ၾကပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ကုိယ္ဘာလုိခ်င္သလဲဆုိတာ သိဖုိ႔ အေရးၾကီးပါတယ္။

ဒါဟာ ဒီေနရာမွာ ကုိယ္က ကုိယ္လုိခ်င္တဲ့အရာကုိ ဘာလုိခ်င္မွန္း မသိမႈဆုိတဲ့အရာတစ္ခုထဲကုိ အေျခခံၿပီး မင္းတုိ႔ကုိ ေျပာျပတာပါ။ မသိျခင္းကုိ အေျခခံၿပီး ျဖစ္တဲ့ျဖစ္စဥ္ေလးတစ္ခုကုိ ေျပာေနတာပါ။ တျခားမေက်နပ္မႈ၊ စိတ္ဆုိးမႈ၊ မနာလုိဝန္တုိျဖစ္မႈစတာေတြေၾကာင့္ ျဖစ္ရတဲ့ အတြင္းပူေတြလည္း အမ်ားႀကီး ရွိပါေသးတယ္။ ဒါ ေတြကုိ မင္းတုိ႔ကုိယ္တုိင္ၾကဳံဖူးၾကမွာပါ။ တကယ္ေတာ့ ဒုိ႔အားလုံး ရဲ့ရင္ထဲမွာ ရွိေနတဲ့ ဒီအတြင္းပူေတြဟာ ခု အျပင္မွာ ပူေနတယ္ဆုိတဲ့ ဖာရင္ဟုိက္ ၁ဝ၁ ဒီဂရီထက္ ပုိပူပါတယ္။ ေျပာရရင္ အဲဒီအပူနဲ႔ ႏႈိင္းစာရင္ အခုမင္း တုိ႔ ပူတယ္လုိ႔ထင္ေနတဲ့ အျပင္အပူသည္ပင္လ်င္ ေအးျမတဲ့အရာျဖစ္သြားေစႏိုိင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒုိ႔ေတြက ဒါကုိ သတိမထားမိတတ္ၾကပါဘူး။

ဒီဖာရင္ဟိုက္ ၁ဝ၁ ကုိ ကာကြယ္ဖုိ႔ ခုမင္းတုိ႔လုိ သစ္ပင္ရိပ္ေအာက္မွာ ဝင္ေရာက္ခုိလႈံရင္ အတန္အသင့္ သက္ သာရာ ရႏုိင္တယ္။ ဒီထက္ပုိၿပီး သက္သာေစခ်င္ရင္လည္း ဟုိျမင္ရတဲ့ စာၾကည့္တုိက္ထဲကုိ ဝင္ေနလုိ႔ရတယ္။ အျပင္အပူဒဏ္ေတြကုိ ကာကြယ္ဖုိ႔က ကာကြယ္စရာေတြ အမ်ားၾကီးပါ။ ေအးဒုိ႔ရင္ထဲမွာ ရွိေနတဲ့ အပူေတြကုိ ကာကြယ္ဖုိ႔ကေတာ့ တစ္နည္းထဲပဲရွိတယ္။ အဲဒါက ဘာလဲလုိ႔ မင္းတုိ႔ မေမးလည္း ငါကေတာ့ ဒီေနရာမွာ ေျပာ ရလိမ့္မယ္။ အဲဒါကေတာ့ ေဟာဒီက ကိုယ့္မိတ္ေဆြႀကီး လုပ္ေနတဲ့မက္ဒီေတးရွင္းပဲဆုိၿပီး ကုိယ့္ကုိဖိတ္ေခၚ တဲ့မိတ္ေဆြဆီကုိ ညႊန္ျပလုိက္တယ္။

မက္ဒီေတးရွင္းဟာ နည္းအမ်ိဳးမ်ိဳးရွိပါတယ္။ ဒီအေနာက္တုိင္းက လက္ခံထားတဲ့ အခ်ိဳ႔မက္ဒီေတးရွင္းဆုိတာ ေတြဟာ အေရွ႕တုိင္းက လက္ခံထားတဲ့ မက္ဒီေတးရွင္းဆုိတာနဲ႔ ကြာျခားႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ မင္းတုိ႔ေတြ ဖတ္ဖူးၾကားဖူးတဲ့ မက္ဒီေတးရွင္းနဲ႔ ခုဒုိ႔ေျပာမယ့္ မက္ဒီေတးရွင္းဆုိတာ ကြာျခားေကာင္း ကြာျခားပါလိမ့္မယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီေနရာမွာ အထူးျပဳေျပာခ်င္တာကေတာ့ ခု ဒုိ႔ေျပာမယ့္ မက္ဒီေတးရွင္းကေတာ့ ဒုိ႔ရဲ့ ဗုဒၶညႊန္ၾကားမႈကုိ အေျခခံၿပီး လက္ေတြ႔လုပ္ခဲ့တဲ့ ကုိယ္ေတြ႔လုပ္ရပ္ေပၚမွာ အေျခခံၿပီး ေျပာမွာျဖစ္တယ္။ ႀကံဆၿပီးေျပာထားတာ မဟုတ္သလုိ လူေျပာသူေျပာ၊ ဖတ္မွတ္ထားတာကုိ အေျခခံၿပီး ေျပာတာ သက္သက္လည္း မဟုတ္ပါဘူး။

အက်ဥ္းခ်ဳံးေျပာရရင္ မက္ဒီေတးရွင္းဆုိတာ ကုိယ့္မွာရွိေနတဲ့ အရွိတရားကုိ အမွန္အတုိင္း သိေအာင္လုပ္ျခင္းပဲ။ ကုိယ္လုပ္ေနတဲ့အလုပ္ကုိ ကုိယ္ဘာလုပ္ေနတယ္ဆုိတာ သိေနျခင္းပဲ။ ကုိယ္လုပ္ေနတဲ့အလုပ္ကုိ ကုိယ္တုိင္ သိၿပီး လုပ္ေနတာပဲ မဟုတ္လားလုိ႔ ေမးစရာရွိတယ္။ ကုိယ္ဘာလုပ္မယ္ဆုိတာ သိေပမယ့္ ကုိယ္ဘာလုပ္ေန တယ္ဆုိတာကုိ သိသူေတာ့ အေတာ္နည္းပါတယ္။ ဥပမာ ခု မင္းတုိ႔ဘာေၾကာင့္ ဒီေနရာမွာ ထုိင္ၾကမယ္ဆုိ တာကုိ သိေကာင္းသိမယ္။ ဒါေပမယ့္ မင္းတုိ႔ဒီေနရာမွာ ထုိင္ေနခ်ိန္ကစၿပီး မင္းတုိ႔ဘာေၾကာင့္ ဒီေနရာမွာထုိင္ ေနတယ္ဆုိတာကုိေတာ့ သတိျပဳမိေတာ့မယ္ မဟုတ္ဘူး။ အဲဒီထုိင္ေနခ်ိန္ကစၿပီး ဒီထုိင္ျခင္းနဲ႔စပ္ၿပီး မင္းတုိ႔ရဲ့ ကုိယ္နဲ႔စိတ္မွာ ျဖစ္ေနတဲ့ဘယ္အရာကုိမွလည္း အမွတ္ျပဳမိေတာ့မယ္ မဟုတ္ေတာ့ဘူး။ အေစာက ကုိယ္ေျပာ ခဲ့တယ္။ ဒုိ႔ေတြဟာ ကုိယ္အမွန္တကယ္ ဘာလုိခ်င္ေနတယ္။ ဘာျဖစ္ခ်င္ေနတယ္ဆုိတာကုိ တိတိက်က် မသိပဲ လုပ္ငန္းေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကုိ လုပ္ေနၾကတယ္လုိ႔ ေျပာခဲ့တယ္။ ဒီထက္ပုိၿပီး တိတိက်က် ေျပာရရင္ ကုိယ့္မွာ ဘာျဖစ္ေနတယ္ဆုိတာကုိ မသိပဲလုပ္ေနၾကတယ္။

မင္းမက္ဒီေတးရွင္း တစ္ခုခုလုပ္ေနရင္ မင္းအခုေလာေလာဆည္ လုိေနတဲ့အရာဟာဘာလဲ၊ မင္းမလုိခ်င္ျဖစ္ေန တာဘာလဲလုိ႔ ကြဲကြဲျပားျပား သိလာလိမ့္မယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆုိရင္ မင္းက ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ ေစာင့္ၾကည့္ေနတာ ေၾကာင့္ျဖစ္တယ္။ အဲဒီလုိ ေစာင့္ၾကည့္ေနရင္ မင္းအမွန္အတုိင္း ေတြ႔ကုိေတြ႔လာလိမ့္မယ္။ အမ်ားအားျဖင့္ ဒုိ႔ ေတြဟာ အျပင္ေလာကမွာ ဘာေတြျဖစ္ေနတယ္ဆုိတာကုိသာ ၾကည့္တတ္ေလ့ရွိတယ္။ ဒုိ႔ရဲ့လုိအပ္ခ်က္ အား လုံးကုိလည္း ျပင္ပက အရာဝတၳဳတစ္ခုခု၊ ပုဂၢိဳလ္တစ္ေယာက္ေယာက္ဆီကေနသာလ်င္ ရႏုိင္လိမ့္မယ္လုိ႔ ထင္ တတ္ၾကတယ္။ ကုိယ့္လုိအပ္ခ်က္ တစ္ခုခုကုိလည္း ျပင္ပဝတၳဳတစ္ခုခု၊ အျခားသူတစ္ဦးဦးနဲ႔သာပဲ ျဖည့္စြက္ေလ့ ရွိၾကတယ္။

ကုိယ္မလုိခ်င္တဲ့အရာေတြနဲ႔ ေတြရတဲ့အခါမွာလည္း နည္းတူပါပဲ။ ကုိယ့္မလုိခ်င္မႈဟာ အျခားအရာဝတၳဳ၊ အျခား သူတစ္ဦးဦးနဲ႔ ဆက္စပ္ပစ္ေလ့ရွိပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ လုိခ်င္မႈပဲျဖစ္ျဖစ္၊ မလုိခ်င္မႈပဲျဖစ္ျဖစ္၊ အဲဒီလုိျဖစ္မႈေတြ ဟာ ကုိယ့္ဆီမွာသာလွ်င္ အေျခခံပါတယ္။ ဒီေတာ့ ဒီလုိအေျခခံ အေၾကာင္းရင္းရွိရာျဖစ္တဲ့ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိယ္ထဲ မွာ ျပန္မရွာပဲ အျခားျပင္ပတစ္ခုခု၊ တစ္ဦးဦးဆီမွာ ရွာေနသမွ်ေတာ့ ဘယ္ေသာအခါမွ မွန္ကန္တဲ့အေျဖကုိ ရႏုိင္ လိမ့္မယ္ မဟုတ္ပါဘူး။

ေနာက္ၿပီးလည္း ဒုိ႔ေတြဟာ တစ္ခုခုအေပၚမွာ စူးစုိက္ထားတဲ့အခ်ိန္လည္း သိပ္တုိေတာင္းလြန္းတယ္။ တစ္ခုခုရဲ့ အေျခမွန္ကုိ အရွိအတုိင္းသိေအာင္ အခ်ိန္မေပးတတ္ၾကဘူး။ ဘယ္အရာကုိပဲျဖစ္ျဖစ္၊ မွန္မွန္ကန္ကန္ ျပည့္ျပည့္ ဝဝ မသိႏုိင္ဘူးဆုိလ်င္ ဘယ္ေတာ့မွလည္း ျပည့္ဝတဲ့ တိက်တဲ့ အေျဖမွန္ကုိ ရႏုိင္မယ္ မဟုတ္ဘူး။ မျပည့္ဝ၊ မတိက်တဲ့အေျဖနဲ႔ဆုိလ်င္လည္း ဘယ္ေတာ့မွ အဆုံးသတ္အမွန္တရားကုိ ေတြ႔ႏုိင္မယ္ မဟုတ္ဘူး။ ဒါေၾကာင့္ မင္းအမွန္လုိခ်င္တဲ့အရာကုိ ရဖုိ႔ မင္းဘာလုိခ်င္သလဲဆုိတာ တိတိက်က် သိဖုိ႔လုိတယ္။ ဒါကုိ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ ဂရုတစုိက္ ျပန္လည္ဆန္းစစ္ျခင္းကေန ရႏုိင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အခ်ိန္ေတာ့ မင္းေပးရလိမ့္မယ္။ ဒါဟာ ခ်က္ ျခင္းခ်ည္းပဲ ရုတ္တရက္ ရလဒ္ေကာင္းတစ္ခုကုိ ေပၚထြက္ေစႏုိင္တာမ်ိဳးထဲမွာ ပါဝင္တဲ့ အရာတစ္ခုေတာ့လည္း မဟုတ္ဘူးေပါ့။

ခုေတာ့ ဒီေလာက္ပဲ ထားလုိက္စုိ႔။ ေနာင္အလ်င္းသင့္တဲ့အခါမွ ေျပာေသးတာေပါ့။ ကုိယ္ကေတာ့ ခုခ်ိန္မွာ စာ ၾကည့္တုိက္ထဲက အေအးက ကုိယ့္အတြက္ ပုိအဆင္ေျပမယ္လုိ႔ ယူဆတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆုိရင္ အဲဒီထဲမွာ အေအးအျပင္ ကုိယ္ဖတ္ခ်င္တဲ့ စာအုပ္ေတြလည္း ရွိေနတယ္။ ကုိယ္သုံးခ်င္တဲ့ ကြန္ျပဴတာနဲ႔ အင္တာနက္ လည္း ရွိေနတာေၾကာင့္လုိ႔ ကုိယ့္မိတ္ေဆြေတြကုိေျပာၿပီး သူတုိ႔နားက ထြက္ခဲ့တယ္။ ကုိယ္ေျပာတာ နားလည္ မလည္ဆုိတာကုိေတာ့ သူတုိ႔ကုိ မေမးျဖစ္ခဲ့ေတာ့ပါဘူး။ ။

ေမတၱာမ်ားျဖင့္
ေမတၱာဥယ်ာဥ္

2011-ခု၊ ေဖေဖာ္၀ါရီလ ၁၃-ရက္၊ တနဂၤေႏြေန႔ည။

0 comments:

လာလည္ၾကသူမ်ား

ဤဘေလာ့ဂ္၏ ရည္ရြယ္ခ်က္

ယခုအခါ ကမၻာတလႊားတြင္ရွိေနၾကေသာ ဓမၼဘေလာ့ဂ္ဂါမ်ားသည္ ေန ့စဥ္ႏွင့္ အမွ် အင္တာနက္ စာမ်က္ႏွာမ်ား ေပၚတြင္ ဓမၼႏွင့္သက္ဆိုင္ေသာ အေၾကာင္းအရာ အမ်ိဳးမ်ိဳးကို ပို ့စ္မ်ားေရးတင္လ်က္ ရွိေနၾကပါသည္။

ဘေလာ့ဂ္ဂါမ်ားမွ မိမိတို ့၏ကိုယ္ပိုင္ စာမ်က္ႏွာမ်ားမွတဆင့္ ေရးတင္ေနၾကသျဖင့္ ဖတ္ရႈေလ့လာသူမ်ားအတြက္ ေနရာမ်ားစြာသို ့ သြားေရာက္ ဖတ္ရႈေနၾကရပါသည္။

ထို ့ေၾကာင့္ စာဖတ္သူမ်ား အခ်ိန္ကုန္သက္သာေစရန္ႏွင့္ မိမိတို ့ ဖတ္ရႈလိုရာကို လြယ္လင့္တကူ ရွာေဖြနိဳင္ရန္ ေန ့စဥ္ေရးသား ေနၾကေသာ အေၾကာင္းအရာမ်ားကို တေနရာတည္းတြင္ စုစည္းေပးလိုေသာ ရည္ရြယ္ခ်က္ျဖင့္ ဤဘေလာ့ဂ္ကို စီစဥ္လိုက္ျခင္းျဖစ္ပါသည္။

ေျပာခ်င္တာမ်ားရွိရင္ ေရးေပးထားခဲ့ပါ

ျမန္မာျပကၡဒိန္

ျမန္မာျပကၡဒိန္
www.burmeseclassic.com မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။

  © Blogger templates The Professional Template by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP