* သဗၺဒါနံ ဓမၼဒါနံ ဇိနာတိ၊ * သဗၺရသံ ဓမၼရေသာ ဇိနာတိ။

* သဗၺဒါနံ ဓမၼဒါနံ ဇိနာတိ၊     * သဗၺရသံ ဓမၼရေသာ ဇိနာတိ။

နမတၳဳ ဗုဒၶါနံ နမတၳဳ ေဗာဓိယာ။ နေမာ ဝိမုတၱာနံ၊ နေမာ ဝိမုတၱိယာ။

ဘုရားရွင္တို ့အား ရွိခိုးပါ၏။
ဘုရားရွင္တို ့၏ မဂ္ဥာဏ္ ဖိုလ္ဥာဏ္အား ရွိခိုးပါ၏။
ကိေလသာတို ့မွ လြတ္ေျမာက္ေတာ္မူၾကေသာ ဘုရားရွင္တို ့အား ရွိခိုးပါ၏။
ထိုဘုရားရွင္တို ့၏ ဝိမုတၱိငါးပါးအား ရွိခိုးပါ၏။

ကရုဏာလက္မ်ား ကမ္းလင့္ေပးပါ...

ကရုဏာလက္မ်ား ကမ္းလင့္ေပးပါ...
စား၀တ္ေနေရးအဆင္ေျပေစရန္ ဆန္အိတ္လွဴျခင္း ႏွင့္ အျခားလိုအပ္သည္မ်ား လွဴဒါန္းျခင္းတို႔ျဖင့္ လစဥ္ ေထာက္ပံ့သြားမည္ျဖစ္ပါသည္။ သီလရွင္ႏွင့္ ေက်ာင္းသားမ်ား ေအာင္ျမင္စြာ ပညာသင္ၾကားႏိုင္ေရး အတြက္ အနီးကပ္စာျပေပးမည့္ ဆရာမ (၆) ဦးအား တစ္လလွ်င္ (၅) ေသာင္းက်ပ္ျဖင့္ ငွါးရမ္းေပးရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။ ပညာေရးအလွဴအား ေစတနာရွင္မ်ားမွလည္း ပါ၀င္ လွဴဒါန္းႏိုင္ပါသည္။ ေကာက္ခံရရွိေသာ အလွဴေငြမ်ားအား ဘဏ္စာအုပ္ထားရွိ၍ ေငြစာရင္းရွင္းတမ္းအား လစဥ္ေဖာ္ျပသြားမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ေက်ာင္းသား/ေက်ာင္းသူမ်ား၏ မွတ္တမ္းမ်ားအား အလွဴရွင္မ်ားထံသို႔လည္း ေပးပို႔သြားပါမည္။

ပညာေရးအလွဴေတာ္ ႏႈိးေဆာ္ခ်က္


ရန္ကုန္ျမိဳ႕ အေသာကာရာမ သီလရွင္စာသင္တုိက္မွ နဝမတန္း ေျဖဆုိမည့္ သီလရွင္ ဆရာေလးမ်ားအတြက္ ဆရာ၊ ဆရာမမ်ား လစဥ္ ထားေပးႏုိင္ရန္ ပညာေရးအလွဴရွင္မ်ား လုိအပ္ေနပါသည္။ ေရႊေစတီ ဘုန္းေတာ္ၾကီးသင္ပညာေရးေက်ာင္းတြင္လည္း ဆင္းရဲႏြမ္းပါးသည့္ ၉ တန္းႏွင့္ ၁၀ တန္း ေက်ာင္းသားမ်ား ေက်ာင္းအိပ္ေက်ာင္းစား ေနထုိင္ပညာဆည္းပူးႏုိင္ေရးအတြက္ ကူညီေထာက္ပံ့မည့္ ကုသုိလ္ရွင္မ်ား လုိအပ္လ်က္ ရွိပါသည္။ ေစတနာရွင္ အလွဴရွင္မ်ား အေနျဖင့္ ေထရဝါဒ ဗုဒၶဘာသာ လူငယ္မ်ားအသင္း http://www.mmtheravada.org ဖုန္း
09-73062811, 09-5505176 သုိ႔ ဆက္သြယ္လွဴဒါန္းၾကေစလုိပါသည္။

သီလရွင္ ဆရာေလးမ်ားႏွင့္ ကေလးမ်ား ဇြန္လအမီ ေက်ာင္းတက္ႏုိင္ေရးအတြက္ ကာလဒါန ကုသုိလ္အျဖစ္ သဒၶါတတ္အား နည္းမ်ားမဆုိ လွဴဒါန္းကူညီၾကပါရန္ ႏႈိးေဆာ္အပ္ပါသည္။

၀ိမုတၱိရသ အဖြဲ႔သားမ်ား

------------------------
ေနာက္ဆက္တြဲသတင္း.....

ပညာေရးအလွဴေတာ္လႉဒါန္းမည့္အစီအစဥ္

ေထရ၀ါဒဗုဒဘာသာ လူငယ္မ်ား အသင္းမွ ဦးစီး၍ (၂၀၁၁) ခုႏွစ္တြင္ န၀မတန္းသို႔ တက္ေရာက္မည့္ ေက်ာင္းသား (၂၅) ေယာက္ႏွင့္ ေက်ာင္းသူ (၂၅) ေယာက္အား ပညာေရးေထာက္ပံ့မႈျပဳလုပ္ေပးႏိုင္ရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။

ျပဳလုပ္မည့္အစီအစဥ္

ေက်ာင္းသားမ်ားအား ေရႊေစတီဘုန္းႀကီးေက်ာင္း (ဆရာေတာ္ ဦးေတဇႏၵိ၊ ခ/(၃) ရက္ကြက္၊ ေရႊေစတီေက်ာင္း၊ မဂၤလာဒုံၿမိဳ႕နယ္) တြင္ထားရွိမည္ျဖစ္ၿပီး ေက်ာင္းသားမ်ားသည္ မိမိတို႔ ဆႏၵအေလ်ာက္ ကိုရင္၀တ္လိုကလည္း ၀တ္ႏိုင္ပါသည္။ ေက်ာင္းသူမ်ားအား အေသာကာရာမ သီလရွင္စာသင္တိုက္ (ဆရာေလးေဒၚသုနႏၵာ (ဖုန္း-၀၉-၈၆၂၈၈၁၁)၊ ၀ါယာလက္ေစ်းမွတ္တိုင္၊ ေရႊႏွင္းဆီရပ္ကြက္၊ မဂၤလာဒံုၿမိဳ႕နယ္) တြင္ထားရွိပါမည္။ အေသာကာရာမေက်ာင္းမွ သီလရွင္မ်ားသာလက္ခံသည္ျဖစ္၍ ေက်ာင္းသူမ်ားမွာ သီလရွင္၀တ္ရပါမည္။ သီလရွင္မ်ားတက္ေရာက္ရမည့္ အ.ထ.က ေက်ာင္းမွာ အေသာကာရာမ ေက်ာင္းမွလက္ရွိ သီလရွင္မ်ား တက္ေရာက္ေနေသာ ေက်ာင္းျဖစ္၍ ပညာသင္ၾကားမႈတြက္ အခက္အခဲ မရွိႏိုင္ပါ။ စာသင္သူမ်ား စား၀တ္ေနေရးအဆင္ေျပေစရန္ ဆန္အိတ္လွဴျခင္း ႏွင့္ အျခားလိုအပ္သည္မ်ား လွဴဒါန္းျခင္းတို႔ျဖင့္ လစဥ္ ေထာက္ပံ့သြားမည္ျဖစ္ပါသည္။ သီလရွင္ႏွင့္ ေက်ာင္းသားမ်ား ေအာင္ျမင္စြာ ပညာသင္ၾကားႏိုင္ေရး အတြက္ အနီးကပ္စာျပေပးမည့္ ဆရာမ (၆) ဦးအား တစ္လလွ်င္ (၅) ေသာင္းက်ပ္ျဖင့္ ငွါးရမ္းေပးရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။ ပညာေရးအလွဴအား ေစတနာရွင္မ်ားမွလည္း ပါ၀င္ လွဴဒါန္းႏိုင္ပါသည္။ ေကာက္ခံရရွိေသာ အလွဴေငြမ်ားအား ဘဏ္စာအုပ္ထားရွိ၍ ေငြစာရင္းရွင္းတမ္းအား လစဥ္ေဖာ္ျပသြားမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ေက်ာင္းသား/ေက်ာင္းသူမ်ား၏ မွတ္တမ္းမ်ားအား အလွဴရွင္မ်ားထံသို႔လည္း ေပးပို႔သြားပါမည္။ အေသးစိတ္ေဆာင္ရြက္မည့္ အခ်က္အလက္မ်ားအားလည္း ဆက္လက္ေဖာ္ျပသြားပါမည္။

ေလ်ာက္ထားမည့္ သူမ်ား ျပည့္စုံရမည့္အခ်က္မ်ားမွာ

(က) ေက်ာင္းသူမ်ားမွာ သီလရွင္၀တ္ႏိုင္ရပါမည္။

(ခ ) မိဘမ်ားမွ ေနထိုင္ရန္ခြင့္ ျပဳသူျဖစ္ရပါမည္။

(ဂ ) စာသင္သားမ်ားေနထိုင္မည့္ ေက်ာင္းတြင္း စည္းကမ္းမ်ားကို တိက်စြာလိုက္နာရပါမည္။

(ဃ) ေက်ာင္းထားရန္ အမွန္တကယ္အခက္အခဲ ရွိေနသူျဖစ္ရပါမည္။

အထက္ပါအခ်က္အလက္မ်ားႏွင့္ ျပည့္စုံသူမ်ားသည္ ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာလွဴငယ္မ်ား အသင္းသို႔ ဆက္သြယ္ေမးျမန္းႏိုင္ပါသည္။ (http://mmtheravada.org)

ဆက္သြယ္ရန္လိပ္စာ

ကိုထြန္းထြန္းလိႈင္

ဖုန္း ၀၉-၇၃၀၆၂၈၁၁

htunhtunhlaing82@gmail.com

winthu.tbyo@gmail.com

thantzin83@gmail.com

Sunday, February 6, 2011

သတိရေနဆဲပါ ဆရာေတာ္.....


နံက္ ၅ နာရီ မိုးမလင္းတလင္း အခ်ိန္ ျပာသုိလ္လ ျဖစ္သည္႕အေလ်ာက္ ေကာင္းကင္ယံထက္တြင္ ျမဴနွင္း ျမဴခိုးမ်ားက သိပ္သည္းစြာ တြယ္ကပ္ ရစ္တြယ္ေနသလို ေျမျပင္သို႔လည္း အေနွာင္အဖြဲ႕ ကင္းစြာ က်ဆင္းေနပါသည္။

ျပာသိုလ္၏ ဘုရင္မျဖစ္ေသာ ေဆာင္းေဟမာန္သည္ ေလာကကို အတၱ ျဖင့္ အလင္းေရာင္ကိုမေပး သူမ၏ ဆံပင္ကိုပါ ဖားလ်ားခ်လ်က္ အေမွာင္ကိုခ်ထားေသာအခ်ိန္။

ေလတိုက္ေသာအသံ နွင့္အတူ အေကာင္ငယ္ ေလး မ်ား၏ တစ္ခါ တစ္ခါ ေအာ္ဟစ္ေနေသာ အသံမ်ား။ ပုံမွန္မဟုတ္ေသာ တိတ္ဆိတ္ျငိမ္သတ္ ျခင္းမ်ိဳးျဖင့္ ျငိမ္သတ္ေနေသာ ဘုန္းေတာ္ၾကီးေက်ာင္းနွင့္ ရြာကေလး တစ္ရြာ။

တစ္ခါတစ္ေလ မွ သာလ်င္ၾကားရေသာ သက္ၾကီးရြယ္အို မ်ား၏ေခ်ာင္းဆိုးေသာ အသံနွင့္ ကေလးငယ္ေလး မ်ား၏ ငိုယိုသံအခ်ိဳ႔။ ဘုန္းေတာ္ၾကီး ေက်ာင္းအတြင္း၀ယ္ မီးဒုတ္ ကိုယ္စီ ကိုင္၍ ျပာျပာျပာျပာျဖင့္ သြားေလေနၾကကုန္ ေသာ ရြာသူ ရြာသားမ်ား။

ပံုမွန္မဟုတ္ေသာ ေလ်ာက္လွမ္းပံုမ်ိဳး ျဖင့္ ေလ်ာက္လွမ္းေတာ္ မူေနၾကကုန္ေသာ ရဟန္း သာမေဏ အရွင္သူျမတ္မ်ား၊ စိုးရိမ္သံ၊ ေသာကသံေတြနွင္႔အတူ တစ္ခုခုျဖစ္မည္ကို စိုးရိမ္းသည့္အလား ေျပာဆိုေနၾကကုန္ ေသာ ဟိုတစ္စု ဒီတစ္စု အမ်ိဳးသား အမ်ိဳးသမီးမ်ား။

ေခြးအေကာင္ေရမ်ား၍ အျမဲတန္းဆူညံ ေနေသာ ေက်ာင္းဝင္းထဲရွိ ေခြးအုပ္သည္ ယေန႔မနက္ တစ္စံုတစ္ခု ျဖစ္လာမည့္ ကို ၾကိဳတင္ သိထားသည့္အလား တိတ္ဆိတ္ျငိမ္သတ္ ေနၾကပံုမ်ား။ ေက်ာင္းၾကီးေပၚတြင္ လူမ်ာစြာ ရွိေနပမယ္႔ တစ္ဦးတစ္ေလမွ် စကားေျပာျခင္း မရွိဘဲ ျငိမ္ျငိမ္ေလး ထိုင္ေနၾကပံုေတြ။

ဘာေတြလည္း ဘာေတြ ျဖစ္ကုန္တာလည္း ဆိုျပီး သံသယ မ်ားနွင့္ သံုးထစ္ေျမာက္ ေလွကားေပၚကိုအတက္ ၾကားလိုက္ရသည့္ အသံမ်ားေၾကာင့္...
................................................................................................................................

စာေရးသူ စီးနင္းလိုက္ပါလာေသာ ကားသည္ တခါမွ မျဖစ္စဘူး ယေန႔ညက်မွ ဘာေၾကာင့္ယခု လိုမ်ိဳးျဖစ္ ေနရပါလိမ့္။ ရန္ကုန္က ည ၈ နာရီစတင္ ထြက္ခြာလာေသာ အေ၀းေျပး ကားၾကီးသည္ ျပည္မေရာက္ခင္အထိ ကားဘီး နွစ္ခါဆက္တိုက္ ေပါက္ပါသည္။

စိတ္က ရြာကိုသာ ျမန္ျမန္ေရာက္ခ်င္ ေနသည္ဆိုမွ ကားကလည္း ခဏခဏကို ပ်တ္ျပေနပါသည္။ ေကာင္းသြား၍ ကားပံုမွန္သြားေနေသာ အခါတြင္လည္း အျမန္ေရာက္ခ်င္သည့္ စိတ္ေၾကာင့္ ေနွးသည္ဟု ထင္ေနပါသည္။

ေနာက္ကို လွည့္ၾကည့္မိလိုက္ေတာ့ ခရီးသည္ေတြ အားလံုး ပင္ပန္း၍ေသာ လည္းေကာင္း၊ ရာသီဥတုက ေအးလြန္းေသာေၾကာင့္ ေသာလည္ေကာင္း အိပ္ေပ်ာေနၾကပါတယ္။ ပံုမွန္ဆို စာေရးသူလည္း ကားေပၚမွာ က်ိန္းေနၾကပါ။ ယခုက က်ိန္းနိုင္ျခင္းမရွိပါ စိုးရိမ္းစိတ္ေတြ၊ ေသာကစိတ္ေတြေၾကာင့္ တစ္ကိုယ္လံုး ေခြ်းေတြထြက္ခဲ့သည့္အထိ ပူေလာင္ေနပါသည္။

နုတ္မွာလည္း "မျဖစ္နိုင္ဘူး" "မျဖစ္နိုင္ဘူး" စသည္ျဖင့္ အရႈးတစ္ေယာက္လို ေရရြတ္ေနမိရင္း အိပ္ထဲမွ စာရြက္ကေလးကို တစ္ခါထပ္ျပီး ဖတ္လိုက္မိေတာ့ စာရလာပံုေလးကို သြားျပီး ျမင္ေယာင္မိလိုက္တယ္။
............................................................................................................................

ေမာ္လျမိဳင္ျမိဳ႔ ရဲေက်ာင္းစာသင္တိုက္တြင္ မနက္ ၈ နာရီစာ၀ါအခ်ိန္ စာသင္သားေတြနွင့္ အတူ စာခ်ဆရာေတာ္ ၏ စာခ်မႈအေပၚမွာ ရိုေသစြာနာယူ ေနတုန္း မ်က္လံုးေထာင့္မွ စာပို႔သမားလုင္တဦး ဆရာေတာ္ကို စာေပးခဲျပီး ထြက္သြားတာကို ျမင္လိုက္ မိတယ္။

မိမိထံလာေသာ စာမဟုတ္ေလာက္ဟု ထင္ျပီး စာကို ျပန္ျပီး အာရံုစိုက္ေနတုန္း ပုခံုးကို လာေရာက္ကိုင္လိုက္ေသာ လက္တစ္စံုေၾကာင့္ ေနာက္ကို လွည့္ၾကည့္လိုက္မိေတာ့ ေတြ႔လိုက္သည္က ေက်ာင္းထိုင္ဆရာေတာ္။

ဆရာေတာ္ကိုယ္တိုင္ လာျပီးေခၚတာဆိုေတာ့ အေၾကာင္းထူးျပီးေပါ့။ ဆရာေတာ္က တျခားစာသင္သားေတြ စာဝါပ်က္မည္ဆိုး၍ လက္ကိုဆြဲျပီး တစ္ေနရာကို ေခၚသြားပါတယ္။ လူရွင္းေသာေနရာ ေရာက္ေတာ့ မင္းရြာကို အျမန္ျပန္ရမယ္ ဆိုျပီးေျပာတယ္။

တပည့္ေတာ္မွာမ်ား ဆရာေတာ္တို႔ေက်ာင္းနွင့္ ပတ္သတ္၍ အမွားလုပ္မိတာရိွလို႔လား ဘုရား ဆိုေတာ့ မဟုတ္ဘူးပါဘူး။ ဒီညေန ရေသာကား နဲ႕ ရြာကို အျမန္ ျပန္လိုက္ပါဆုိျပီး လက္ထဲက သံၾကိဳးစာေလးကို ေပးပါတယ္။

ေျပာေနရင္း ဆရာေတာ္ကို ၾကည့္လိုက္ေတာ့လည္း.. အို.. ဆရာေတာ္၏ မ်က္လံုးမွာလည္း စိတ္မေကာင္း ဟန္ေတြနွင့္ပါလား။ စာကိုေတာင္ မဖတ္ရဲေေအာင္ ျဖစ္သြားခဲ့မိပါသည္။

"သဘာ၀တရားကို မည္သူမွ လြန္ဆန္လို႔မရဘူးတဲ့"

ဘုရားေရ ဘာေၾကာင့္ ဆရာေတာ္က ဒီလိုေျပာလာ ပါလိမ့္ဆိုျပီး သံၾကိဳးစာကေလးကို ဖတ္ၾကည့္ လိုက္မိေတာ့ အရုပ္ ၾကိဳး ျပတ္မတဲ့ ခံစားျပီး မိုက္ခနဲျဖစ္ သြားခဲ့ပါတယ္။ ဆရာေတာ္ကထိန္းျပီး စိတ္ကို ေအးေအးထားပါ ။ လုပ္စရာရွိတာသြားလုပ္ဟု ေျပာျပီး အနားမွ ထြက္သြားပါတယ္။

ဆရာေတာ္ ေက်ာျပင္ကို ၾကည့္ေနမိရင္း ငါမ်ားစာဖတ္ မွားတာလားမသိဘူးဆို ျပီး စာထဲက အေၾကာင္းအရာေလးကို နုတ္ကထြက္ျပီး ေနာက္တစ္ၾကိမ္ ဖတ္ဖို႔အားယူလိုက္ေတာ့ ကားစပါတ္ယာက

"ဦးဇင္းရြာနားကို ေရာက္ျပီးလို႔ ေအာ္လိုက္ေတာ့ ေတြးလက္စ အေတြးေတြ ျဖတ္ အထုပ္ကိုင္ျပီး ကားေပၚကေန အျမန္ဆင္းလိုက္မိတယ္"

.............................................................................................................................


နာရီကို ၾကည့္လိုက္ေတာ့ နံနက္ ၃း၃၀ နာရီ နွင္းေတြက ေကာင္းကင္မွာပါ တြဲလြဲခိုေနသလို ေျမျပင္ေပၚကိုလည္း က်လ်က္။ ေလပါတိုက္လာေတာ့ ေအးလိုက္သည္မွာလည္း ေျပာမျပနိုင္ေအာင္ပါပဲ။

ထုိအေအးဓါတ္သည္ ရင္ထဲမွာ အပူမီးကိုေတာ႔ ေအးေအာင္ မစြမ္းေဆာင္ နိုင္ခဲ႔ပါ။ ပံုမွန္ဆို အရွင္စာသင္တိုက္က ေနျပန္လာရင္ ေမာင္နွစ္မေတြ၊ ရြာသူရြာသားေတြက ဘယ္ေလာက္ပင္ ေမွာင္ေနပါေသာလည္း မီးတုတ္ေတြကိုင္ျပီး လာၾကိဳၾကတယ္။

ရြာထဲမွာရွိ ေသာ ေခြးေတြကလည္း စာေရးသူကို ကိုမွတ္မိသည့္အလား အူလိုက္ၾကသည္မွာ တရြာလံုး ဆူညံသြားတဲဲ့ အထိပါပဲ။ ခုၾကည့္စမ္းပါဦး ဘယ္သူမွာလည္း ၾကိဳမည့္သူမရွိဘူး၊ ရြာကလည္း ရြာသူ ရြာသား ေတြမ ရွိသည့္အလား တိိတ္ဆိတ္ျငိမ္သတ္၍ေနျပီး ေခြေဟာင္သံေတာင္ မၾကားရပါလား။

ဘုရားေရ.. ဘာေတြ.. ဘယ္လိုေတြ ျဖစ္ကုန္ျပီး လည္းဆိုျပီး စိုးရိမ္စိတ္ေတြ ေသာကစိတ္ေတြ ငယ္ထိပ္အထိ ေရာက္လာျပီး၊ ေမွာင္ေမွာင္ မည္းမည္းထဲကေန ရြာဦးေက်ာင္းကို မေျပးရံု သာသာ ေလ်ာက္ခဲ့တယ္။

ရြာထဲရွိအားလံုးေသာ အရိပ္အေရာင္ေတြကလည္း ၀မ္းနည္းမႈေတြကို ေဖာ္ေဆာင္ေန သေယာင္ေယာင္၊ ေက်ာင္း၀န္းထဲေရာက္ေတာ႔ ခပ္ျမင့္ျမင့္ ေတာင္ကုန္းေပၚမွာ ေဆာက္လုပ္ထားေသာ ေက်ာင္းကို လွမ္းၾကည့္လိုက္မိလိုက္တယ္ ဆိုရင္ပဲ ျမင္လိုက္ရတာေတြက

မီးဒုတ္ေတြ တေက်ာင္းလံုး မွာ စိုက္ထားတာ။ ေကာင္းကင္ကို ေမာ့ၾကည့္လိုက္ တဲ႔ အခါမွာလည္း ျပာသိုလ္၏ ဘုရင္မျဖစ္ေသာ ေဆာင္းေဟမာန္က ေလာကကို အတၱ ျဖင့္ အလင္းေရာင္ကိုမေပး သူမ၏ ဆံပင္ကိုပါ ဖားလ်ားခ်လ်က္ အေမွာင္ကိုခ်ထား၊

မိမိ၏ ပါတ္ဝန္းက်င္ကို အာရံုစိုက္ျပီး ၾကည့္လိုက္မိတဲ႔ အခါမွာလည္း ၊ ေလတိုက္ေသာအသံ နွင့္အတူ အေကာင္ငယ္ ေလး မ်ား၏ တစ္ခါ တစ္ခါ ေအာ္ဟစ္ေနေသာ အသံမ်ား။ ပုံမွန္မဟုတ္ေသာ တိတ္ဆိတ္ျငိမ္ သတ္ျခင္းမ်ိဳးျဖင့္ ျငိမ္သတ္ေနေသာ ဘုန္းေတာ္ၾကီးေက်ာင္းနွင့္ ရြာ။

တစ္ခါတစ္ေလ မွ သာလ်င္ၾကားရေသာ သက္ၾကီးရြယ္အို မ်ား၏ေခ်ာင္းဆိုးေသာ အသံနွင့္ ကေလးငယ္ေလး မ်ား၏ ငိုယိုသံအခ်ိဳ႔။ ဘုန္းေတာ္ၾကီး ေက်ာင္းအတြင္း၀ယ္ မီးတုတ္ကိုယ္စီ ကိုင္၍ ျပာျပာျပာျပာျဖင့္ သြားေလေနၾကကုန္ေသာ ရြာသူ ရြာသားမ်ား။

ပံုမွန္မဟုတ္ေသာ ေလ်ာက္လွမ္းပံုမ်ိဳး ျဖင့္ ေလ်ာက္လွမ္းေတာ္ မူေနၾကကုန္ေသာ ရဟန္း သာမေဏ အရွင္သူျမတ္မ်ား၊ စိုးရိမ္သံ၊ ေသာကသံေတြနွင္႔အတူ တစ္ခုခုျဖစ္မည္ကို စိုးရိမ္းသည့္အလား ေျပာဆိုေနၾကကုန္ ေသာ ဟိုတစ္စု ဒီတစ္စု အမ်ိဳးသား အမ်ိဳးသမီးမ်ား။

ေခြးအေကာင္ေရမ်ား၍ အျမဲတန္းဆူညံ ေနေသာ ေက်ာင္းဝန္းအတြင္းရွိ ေခြးအုပ္သည္ ယေန႔မနက္ တစ္စံုတစ္ခု ျဖစ္လာမည့္ ကို ၾကိဳတင္ သိထားသည့္အလား တိတ္ဆိတ္ျငိမ္သတ္ ေနတာေတြကို ျမင္လိုက္ရပါတယ္။

ေက်ာင္းအတြင္းကို ဝင္လိုက္တယ္ ဆိုရင္ပဲ လူအမ်ားက အနားလာ ျပီး စာေရးသူကို ဦးခ် ဘာမွမေျပာၾကပဲ ၾကည့္ေနၾကပါတယ္။ သူတို႔ မ်က္နွာကို ၾကည့္လိုက္ေတာ့လည္း မ်က္ရည္စေတြ နဲ႔ပါလား။

ေက်ာင္းေပၚမွာလည္း စကားေျပာေနေပမယ္႔ မပီမျပင္ ကြဲကြဲ ျပားျပား မရွိေသာ ဆရာေတာ္ရဲ့ အသံတစ္ခ်ိဳ႕။ ဆရာေတာ္အသံ ၾကားရတယ္ဆိုပဲ ဝမ္းသာအားရနဲ႔ ေလွကားေပၚသို႔ တစ္ထစ္ခ်င္း အတက္ ေက်ာင္းေပၚကို ေရာက္ခါနီးေလးမွာ အိပ္ထဲမွာ စာရြက္ကေလးက ဘယ္ကေနဘယ္လို ထြက္က် လာမွန္းမသိ ေအာက္ကို က်လာပါတယ္။ က်လာတဲ႔ စာရြက္ကို မီးေရာင္ေအာက္ကေလးမွာ " ၃ "ၾကိမ္ေျမာက္ ဖတ္လိုက္မိတယ္။

"အျမန္ျပန္လာပါ ဆရာေတာ္၏ အသက္ကို မွီခ်င္လွ်င္"

စာကို အိပ္ထဲျပန္ထည္႔ရင္း ဆရာေတာ္ ဘာမွမျဖစ္ဘူး ဆိုျပီး ေနာက္ဆံုးေလွကားထစ္ကို အေရာက္ ၾကားလိုက္ရသည့္ အသံမ်ားေၾကာင့္ လက္ထဲမွာ ကိုင္ထားေသာ ခရီးေဆာင္အိပ္္ဟာ ေလွကားေပၚမွ ေတာင္ေအာက္သို႔ အတားအဆီးမဲ့စြာ က်သြားခဲ့တယ္။

ဒူးေခါင္းေတြကလည္း ဒယိမ္းဒယိုင္ျဖစ္သြားခါ အနီးမွာရွိေသာ ေလွကားလက္တန္းေလးကို အျမန္ ကိုင္လိုက္ရပါတယ္။ အကယ္၍ မကိုင္လိုက္မိပါက အိပ္နွင့္အတူ ေတာင္ေအာက္သို႔ ေရာက္၍သြားပါလိမ္႔မည္။

ခုနေလးတင္း ဆရာေတာ္ အသံကို ၾကားလိုက္ပါတယ္။ "မျဖစ္နုိင္ဘူး မျဖစ္နိုင္ဘူး" ဆိုျပီး

အားတင္းျပီး ေက်ာင္းေပၚကို အတက္ ေနာက္တစ္ခါထပ္ျပီး ၾကားလိုက္ျပန္ပါတယ္။ ဒီတခါေတာ့ တရြာလံုးအသံပါလား။

ဘုရားေရ.. ဒါေတြက တကယ္ျဖစ္ခဲ့ျပီးလား ဆိုကာ ေျပးျပီး ေက်ာင္းေပၚကိုအတက္ ေတြ႔လိုက္ပါျပီး။

ရြာသူ ရြာသား နယ္သူ နယ္သားေတြရဲ့ အလယ္ ဘုရားဆင္းထုေတာ္ ၏ေရွ့ ကုတင္ေလးေပၚမွာ မ်က္လြာေလးကိုခ် တရားရႈ႕မွတ္ ေနသည့္အလား စကၠန္႔ပိုင္းေလး အတြင္းမွာပဲ ပတ္လက္ကေလး ပ်ံလြန္ေတာ္မူသြားတဲ႔ ေက်းဇူးရွင္ဆရာေတာ္။ စာေရးသူကို ျမင္လိုက္တယ္ ဆိုရင္ပဲ

"အမေလး ဆရာေတာ္ဘုရား ေမွ်ာ္ေနတဲ႔ ဆရာေတာ္ တပည့္ျပန္လာျပီးေလ ဘုရား၊ ငါတပည့္ကို ငါမေသခင္ မွာသြားခ်င္တယ္ဆို ခုေရာက္လာပါျပီးဘုရား ထျပီးၾကည့္ရႈ ဆံုးမပါအံုး ဘုရား"

ဆိုျပီး ေအာ္ငိုလိုက္ၾကတဲ႔ ရြာသူရြာသားေတြ ရဲ့ အ သံေအာက္မွာ အသက္ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္ ပုထုဇဥ္ ရဟန္းတစ္ပါး ခံနိုင္ပါေရာ့လား။

မ်က္ရည္ေတြဟာ မ်က္လံုးမွာ တြဲခိုေနတာကို အားမရပဲ အလံုးအရင္းနွင့္ ပါးျပင္ေပၚကို အလုအယက္ ဆင္းလားခဲ့ပါတယ္။ ဆရာေတာ္၏ အနားကိုသြားေတာ့ မင္းလာတာေနာက္က် လိုက္တာကြာ လို႔ ေျပာသလို႔ခံစားလိုက္ရပါတယ္။

ဒကာ ဒကာမတို႔ ဘာေၾကာင့္ စာေရးသူကို ၾကိဳျပီးအေၾကာင္း မၾကားတာလည္းလို႔ ေမးလိုက္တယ္။ အဲဒီအခါမွာ ရြာသူရြာသားေတြက

"ဆရာေတာ္က သူေနမေကာင္းဘူး ဆိုတာကို အရွင္ဘုရားကို ေျပာလိုက္ရင္ သူေၾကာင့္ စာဝါေတြ ပ်က္လိမ္႔မယ္။ အရွင္ဘုရားက ေမးရင္ က်န္းမာေရးေကာင္းတယ္ လို႔သာေျပာလိုက္လို႔ မွားထားလို႔ပါဘုရား" တဲ႔ စာေရးသူ စိတ္ပူျပီး စာမလုပ္နိုင္မွာဆိုလို႔ တဲ႔လား. ဘုရား။

ျဖစ္မွ ျဖစ္ရေလ ဆရာေတာ္ဘုရား။ တပည့္ကို ၾကိဳေျပာသင့္ပါတယ္။ ရွိတာမွ ဆရာနွင့္တပည့္ နွစ္ပါးထဲ ဘာေၾကာင့္ခုလို႔ လုပ္ရတာလည္း ဆိုျပီး ယူၾကံဳးမရခံစားခဲ့ရပါတယ္။

ဆရာေတာ္ က်န္းမာေရး မေကာင္းတာကိုေတာင္ ျပဳစုခြင့္မရလိုက္တဲ႔ တပည့္။ က်န္းမာေရး မေကာင္းေပမယ့္ ေကာင္းသလို တပည့္ေရွ႔မွာ ဟန္ေဆာင္ျပီး၊ ကြယ္ရာမွာ တပည့္ မသိေအာင္ ၾကိတ္ျပီး ခံစားေနခဲ႔ေသာ ဆရာေတာ္။

မွတ္မိေနပါ ေသးတယ္ဘုရား၊ ဆရာေတာ္ေက်ာင္းကို စေရာက္ေတာ့ တပည့္ ေနမေကာင္းျဖစ္တာကို ဆရာေတာ္ တစ္ညလံုးမအိပ္ပဲ ေစာင့္ေရွာက္ခဲ့တာ။

မ်က္လံုးနာလို႕ ေတာဆရာ၀န္က ျမန္ျမန္ေပ်ာက္ခ်င္ရင္ အိပ္ရာမထခင္ မ်က္နွာမသစ္ခင္ နွာေနေသာမ်က္လံုးကို မ်က္၀တ္ေတြ နွင့္တကြ လ်ာနွင့္လွ်က္ေပး လိုက္လ်င္ ေပ်ာက္တာျမန္တယ္ဆိုလို႔ ဆရာေတာ္ကိုယ္တိုင္ တပည့္ အိပ္ယာကေန မနိုးခင္ မရြံမရွာ လုပ္ေပးခဲ႔တဲ႔ ဆရာေတာ္။

ဆရာေတာ္က်ေတာ့ တပည့္စာဝါေတြပ်က္မွာ ဆိုးလို႔ဆိုျပီး ဘာမွ မလုပ္ခိုင္းခဲ့ဘူး။ က်န္းမာေရး မေကာင္းတာကိုေတာင္ အသိမေပးခဲ႔ပါလားဘုရား။ တပည့္ေတာ္ ဘယ္လိုလုပ္ျပီး ေျဖရမွာလဲ။

ပါးျပင္ေပၚမွ မ်က္ရည္ေတြကို မထိမ္းနိုင္လို႔ ရြာသူ ရြာသားေတြကို စာေရးသူက အားလံုး ခဏေအာက္ကို ဆင္းသြားဖို႔ေျပာေတာ့ အားလံုးဟာ ငိုသူငို တက္သူကတက္ နွင့္ ေအာက္ကို ဆင္းသြားၾကပါတယ္။

ေက်ာင္ေတာ္ၾကီးေပၚမွာ ဆရာေတာ္ နွင့္ ခ်စ္တပည့္ နွစ္ဦးတည္းေလ။ ပံုမွန္ဆို စာသင္တိုက္ကေန ျပန္လာတိုင္း ဒီေနရာေလး မွာ ထိုင္၊ ဆရာေတာ္ကို ကန္ေတာ၊့ ဆရာေတာ္က ဆံုးမွစကားေတြေျပာ၊ ဆရာေတာ္ အတြက္ ပစၥည္းေလးမ်ားပါလာလို႔ ကန္ေတာ့လိုက္ရင္ မင္းက ခ်မ္းသာေနလား။ ဒါေတြ ဝယ္ျပီး ငါကို ကန္ေတာ႔ေနရေအာင္ ဆိုတာ တမ်ိဳး။

တခါတေလ မင္းကေတာ္ေတာ္ မိုက္တယ္ ဆိုျပီး သူလက္နွင့္ စာေရးသူ ေက်ာကုန္းကို မနာေအာင္ရိုက္ကာ ဆံုးမတက္တာ တဖံု။ မင္းငါစကားကို နားမေထာင္ဘူး ငါမၾကိဳက္တဲ့ လူအလုပ္ေတြကို မင္းလုပ္တယ္ဆိုျပီး ဒုတ္နွင့္ နာနာရိုက္ဆံုးမခဲ့တဲ႔ဆရာေတာ္။

ဆရာေတာ္၏ နုူးညံ့ေသာ ေျခဖ၀ါးေတာ္ေလးကို လက္နွစ္ဘက္နွင့္ တရိုတေသကိုင္ မ်က္နွာေလးနွင့္ကပ္ျပီး

"တပည့္ျပန္လာျပီးေလဘုရား။ ဆံုးမစကားေျပာပါအံုး။ တပည့္ကို ရိုက္ပါအံုး၊ မင္းမိုက္တယ္ကြာလ႔ို ဆူပါဦးဘုရား" ဆိုျပီး အရႈးတစ္ေယာက္လို႔ ငိုေနမိခဲ႔တယ္။

တပည့္ နိုင္ငံအတြင္းမွာ ေက်ာ္ၾကားတာကို ၾကည့္ခ်င္တယ္ဆို တဲ႔ ဆရာေတာ္။ တပည့္ ကိုအျမဲတန္းအားေပးမူေတြ လုပ္ေပးခဲ့၊ လူထြက္မွာဆိုးလို႔ အမ်ိဳးမိ်ဳး ေခ်ာ့ကာတလည့္ ေျခာက္ကာတလည့္နွင့္ သာသာနာေတာ္မွာ အျမဲေနဘို႔ရန္ေျပာဆို ဆံုးမခဲ့ေသာဆရာေတာ္။

ခုတပည့္ေတာ္ ဆရာေတာ္အနားမွာ ေရာက္ေနပါျပီး ဘုရား။ တပည့္ေတာ္ေလ ဆရာေတာ္ အသက္ေတာင္မမွီ လိုက္ခဲ့ဘူး။ ရြာသူ ရြာသားေတြထံက စာရရ ျခင္း ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ ဆရာေတာ္ထံကို အျမန္ျပန္လာခဲ့ပါတယ္။

ဆရာေတာ္၏ ေက်ာင္းေလွကားသံုးထစ္ အေရာက္မွာ ဆရာေတာ္ ပ်ံလြန္ေတာ္မူခဲ့တာပါ။ ကံဆိုးခဲ့ပါတယ္ဘုရား။

အကယ္၍ လမ္းမွာ ကားသာ ေကာင္းခဲ့ရင္ ဆရာေတာ္ အသက္ကို တပည့္ေတာ္ မွီေလာက္ ပါတယ္ဘုရား။ ခု ေတာ႔ တပည့္ေတာ္ ဘယ္လိုမွ အစားထိုး မေျဖနိုင္ခဲ႔ဘူးဘုရား။
တပည့္ပါးျပင္မွာ မ်က္ရည္မိုးေတြ ရြာသြန္းေနပါျပီး။ မ်က္ရည္ေတြနွင္ အတူဆရာေတာ္ကို တပည့္ေနာက္ ဆံုးအၾကိမ္ကန္ေတာ့လိုက္ ပါရေစ ဘုရား။

ဆရာေတာ္ အေပၚကို ဟိုတုန္းကေန ယခုအခ်ိန္ထိ ကာယကံ၊ ဝစီကံ၊ မေနာကံ ေတြနွင္႔ ျပစ္မွားမိခဲ႔ တာမ်ားရွိရင္ေလ တပည့္ေတာ္ကို ခြင္႔လြတ္ေတာ္မူပါ ဘုရား။ မပ်ံလြန္ေတာ္မူခင္ ဆရာေတာ္ေရွ႔မွာ ကန္ေတာ႔ခြင္႔မရခဲ႔တဲ႔ ရင္နာစရာေကာင္းတဲ႔ တပည့္ေတာ္ ဘဝပါဘုရား။

ဆရာေတာ္ကို ဖတ္ဖတ္ျပီးငိုလိုက္တာ ဘယ္ေလာက္ၾကလိုက္မွန္းမသိ လူေတြက တက္ခြင့္ေတာင္းေတာ့ မ်က္ရည္ေတြကို ကဗ်ာကရာထိမ္း။ လာၾကလို႔ ေျပာလိုက္ေတာ့ လူေတြ ငိုသံေတြအစံုနွင့္ ေက်ာင္းေပၚကို တက္လာၾကျပီး ဆရာေတာ္ေရွ႕မွာ ငိုလိုက္ၾကတာဘုရား။

အဲဒီဲအခါ ခံနိုင္ရည္စြမ္း တပည့္ေတာ္ထံ မရွိခဲ့ပါဘူး ဘုရာ။ တျခားကိုယ္ေတာ္ေတြက ခံနိုင္ရည္ရွိေပမယ့္ ဆရာေတာ္ တပည့္က မ်က္ရည္ေတြကို လူေတြ ၾကားထဲမွာေတာင္ ထိမ္းလို႔မရခဲ့ပါဘူး။

အဲဒီ အခ်ိန္မွာပဲ ဒကာတစ္ေယာက္က စာေရးသူ အနားလာျပီး ဆရာေတာ္လက္ထဲမွာ စာေလးတစ္ေစာင္ရွိတယ္။ ဆရာေတာ္က စာေရးသူ မေရာက္ေသးပဲ ပ်ံလြန္ေတာ္မူသြားခဲ႔ရင္ စာေရးသူ လာရင္ေပးလိုက္ပါ လို႔ေျပာခဲ့တယ္ လို႔ လာေျပာတယ္။

ဖတ္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ဘယ္လိုမွ မ်က္ရည္ေတြကို လူေတြၾကား မထိမ္းနိုင္ခဲ့ေတာ့ပါဘူး။ ဆရာေတာ္၏ ကိုယ္ေပၚကို ေခါင္းစိုက္ျပီး အားရပါးရ ငိုခဲ့ရပါျပန္ပါတယ္ ဘုရား။

"တပည့္ မမိုက္ပါနဲ႔။ မေထာင္လြားပါနဲ႔။ မပါးလြားပါနဲ႔။ ရိုးရိုးက်င့္ျပီး ျမင့္ျမင့္ၾကံပါ။ ရည္ရြယ္ခ်က္ေတြကို ခ်မျပစ္ပါနဲ႔။ ရဟန္း ဘဝနဲ႔ တစ္သတ္လံုးေနပါ။ ဒကာ ဒကာမေတြကို မွန္ကန္ေသာ အသိတရားေတြ ပညာေတြ ရရွိေအာင္ ဆံုးမေပးပါ။ မင္း ကို ငါေစာင္႔ေရွာက္ခဲ႔သလို႔ မင္းအရြယ္ေရာက္လို႔ ပညာေတြ ျပီးဆံုးတဲ႔ အခါ ကေလးေတြကို သာသနေဘာင္မွာ ေမြ႔ေလွ်ာေအာင္ ၾကိဳးစားျပီး ေမတၱာ တရားေတြနဲ႔ ေစာင္႔ေရွာက္ေပးပါ။ ေငြေနာက္ကို မလိုက္ပဲ ေမတၱာနဲ႔ သစၥာတရားကို အရင္းတည္းတားပါ။ အထူးသျဖင္႔ ငါမလုပ္နိုင္ခဲ႔တဲ႔ မိဘမဲ႔ကေလးေတြကို ေက်ာင္းမွာ ေခၚျပီး စာသင္ေပးျခင္း၊ လိုအပ္တာေတြကို ျဖည္႔ေပးျပီး ကေလးေတြ ရဲ့ အနာဂါတ္ကို လွပလာေအာင္ ေဆာင္ရြက္ေပးပါ"

ငါကို ၾကာၾကာမထားနဲ႔ စည္းစည္းကားကားမလုပ္နဲ႔ ။ ငါကိုအေၾကာင္းျပဳျပီးေတာ့ စီးပြားေရး လုပ္မည့္သူေတြကို တားေပးပါ။ ဒါဆိုရျပီး တပည့္ တဲ့ ....

ပ်ံလြန္ေတာ္မူသြား တာေတာင္ အရွင္႔ကို ဆံုးမသြားခဲ့တဲ႔ ဆရာေတာ္။ ဘယ္လိုေျဖရပါမလည္း။ ဆရာေတာ္ ရုပ္ကလပ္နားက မခြာပဲ အျမဲတန္း လူေတြနဲ အျပိဳင္ငိုေနတာကိုလည္း ဆရာေတာ္ သေဘာၾကမွာ မဟုတ္ဘူး ဆိုတာသိပါတယ္။

အသက္ကို ေတာင္မမီလိုက္တဲ့ တပည့္ကို ဒီအခြင့္အေရးေလး တစ္ခုေတာ့ေပးပါဘုရား။ ဆရာေတာ္ကို ၾကည္ညိဳလြန္းအား ေလးစားလြန္းအားၾကီးလို႔ သံဃာေတြက တားေနသည့္ၾကားမွ ငိုခဲ့ရပါတယ္။

တပည့္္ အေပၚမွာ မပ်ံလြန္ေတာ္မူစဥ္ကလည္း ေကာင္းခဲ့ ပ်ံလြန္ေတာ္မူသြားေသာအခါ၌လည္း ေကာင္းခဲ့ေသာ ဆရာေတာ္၏ အသက္္ကုိ ဘာေၾကာင့္မ်ား မမီလိုက္ပါသလဲ ဘုရား တပည့္ တစ္သက္လံုး ဘယ္လိုေျဖျပီး ဘယ္လိုအစားထိုးရပါမလဲ၊

ဆရာေတာ္ကို မီးသျဂၤိဳလ္ၾကေတာ့ တပည့္ေနာက္တခါ ခံနိုင္ရည္မရွိခဲ့ပါဘူး။ လူအမ်ားၾကားမွာ ေတာင္ ဟန္ေဆာင္အျပံဳးေတြ မျပံဳးနိုင္ခဲ့ပါဘူး ဘုရား။

ဆရာေတာ္ရဲ့ မီးခိုးေတြကို ၾကည့္ျပီး တပည့္ေနာက္ဆံုးအၾကိမ္ မ်က္ရည္မိုးနွင့္တကြ လက္ဆယ္ျဖာ ထိပ္မွာမိုးလို႔ ရွိခိုး ကန္ေတာ့လိုက္ပါတယ္။

ဆရာေတာ္မရွိေသာ ေက်ာင္းမွာ တပည့္ ေနရခက္ခဲ့ ပါသည္ဘုရား။ တပည့္ တေနရာက ေနျပန္လာတိုင္း ေမးခြန္းေတြ ေမးျပီး မွားတာကို မွန္ေအာင္ ဆံုးမခဲ့ေသာဆရာ၊ ခုဆို တပည္႔ ျပန္တိုင္း ဆရာေတာ္ကို မေတြ႔ရ တာ " ၄ "နွစ္ေက်ာ္ခဲ့ပါျပီး။

ဆရာေတာ္ ကိုယ္တိုင္ ေနပူမေရွာင္ မိုးရြာမေရွာင္ ျပဳစုျပိဳးေထာင္ခဲ့တဲ႔ ပန္းကေလး ခုဆို ေလာကရဲ့ အလယ္မွာ တင့္တင့္ တယ္တယ္ ျဖစ္ေေနစျပဳ ေနပါျပီးဘုရား။ နိုင္ငံျခားကို သြားခါနီး ေလယာဥ္တက္ တုန္းကလည္း တပည့္ တစ္ညလံုးငိုခဲ့ရပါတယ္ ။

နိုင္ငံျခားက ျပန္္လာေတာ့လည္း ဆရာေတာ္ထံကိုေျပး တပည့္၏ ေအာင္ျမင္မႈ႕ေတြကို အားရပါးရ ေျပာျပခ်င္ေပမယ့္ တပည့္ေတာ္မွာေလ အဲဒီ အခြင့္အေရးေတြ မရွိေတာ့ဘူးဘုရား။

ေက်ာင္းထဲကို တစ္ပါးတည္း ၀င္သြား ဆရာေတာ္ သီးတင္းသံုးခဲ့တဲ႔ ေနရာေလးကို ၾကည့္ျပီး အၾကိမ္ၾကိမ္ ငိုခဲ့ရပါတယ္။ ဒီလိုမ်ိဳး ငိုေနတာကိုလည္း ဆရာေတာ္ၾကိဳက္မွာ မဟုတ္ပါဘူး ဆိုတာ သိပါတယ္။

ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ ဆရာေတာ္ရဲ့ အသက္ကိုေတာင္ မမွီလိုက္ရတဲ႔ ပုထုဇဥ္ရဟန္းငယ္၏ ခံစားခ်က္ကို နားလည္းေပးပါဘုရား။ တပည့္ မွတ္မိတာ ေနာက္တစ္ခုရွိ ေသးတယ္။ ေက်ာင္းကို လာသမွ်ေသာ ဒကာေတြ ေရွ႔မွာ ငါ႔တပည့္က တစ္ေန႔ ျပည္တြင္း ျပင္ပမွာ တကယ့္ရဟန္း အေက်ာ္အေမာ္ တစ္ပါး ျဖစ္လာမွာ။

ေနာက္ပိုင္း ငါ႕တပည့္ကို မွီျပီး နိုင္ငံျခားေတြ ကို ဘုရားဖူးသြား ရေတာ့မယ္ ဆိုျပီး လူအမ်ားေရွ႔မွာ တပည့္ကို ခ်ီးက်ဳးမႈ႔ေတြ အၾကိမ္ၾကိမ္လုပ္ခဲ့ ေျပာခဲ႔တာေတြ ။ ခု ဆရာစကားေတြက မွန္ေနပါျပီး။ ဒါေပမယ့္ ဒီလိုျဖစ္လာခ်ိန္မွာေတာ့ ေက်းဇဴးရွင္ ဆရာေတာ္က ရွိမေနခဲ့ေတာ့ဘူး။

ဆရာေတာ္ ဖူးခ်င္ေသာ နိုင္ငံျခားမွာ ရွိေသာ ဘုရားမ်ားကိုလည္း တပည့္ တစ္ပါးလုံး နိိုင္ငံျခား မွာ ရွိေနပါလ်က္ ဖူးခြင့္ မရလိုက္နိုင္တဲ႔ ဆရာေတာ္။

နားလည္းပါတယ္ ဘုရား လူတိုင္းတေန႔ ေသၾကမယ္။ ကိုယ္ခ်စ္တဲ႔ သူ ၊ မုန္းတဲ႔သူေတြနဲ႔ ေကြကြင္းရမယ္ ဆိုတာကို သိပါတယ္ဆရာေတာ္။

ဒါေပမယ့္ ဒီေသမင္းတမာန္ က ရက္စက္နိုင္ လြန္းအားၾကီးပါတယ္။ ဆရာေတာ္နွင့္ တပည့္ၾကားကို ရုတ္တရက္ၾကီး ဘာေၾကာင့္မ်ား ဓါးထက္ထက္နွင့္ တစ္ခ်က္တည္း ခုတ္ျဖတ္ လိုက္တာလည္း ဘုရား။

ခုလည္း တပည့္ ရြာျပန္တိုင္း ရြာသူရြာသားေတြက တပည္႔ကို ဆရာေတာ္ရွိစဥ္ကအတိုင္း ၾကိဳၾကပါတယ္။ ေစာင့္ေရွာက္ၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ တပည့္ ေက်ာင္းကိုေရာက္တဲ႔ အခါ ေက်ာင္းရဲ့ သံုးထစ္ေျမာက္ေလွကားကို ျမင္လိုက္တိုင္း တပည့္ေတာ္ကိုယ္ တပည့္ ရင္နာလို မဆံုးပါဘူးဘုရား။

တပည့္ ရဟန္းတစ္ပါး ျဖစ္ေနပါလ်က္ သတိကို ခုခ်ိန္ထိ မထိမ္းနိုင္ခဲ့ပါဘူးဘုရား။ ဆရာေတာ္ နွင္႔ ပါတ္သတ္လို႔ ယခုအခ်ိန္ အထိပါဘုရား

ရြာသူ ရြာသားေတြ က တပည့္ျပန္လာတိုင္း ေက်ာင္းကိုျပန္လာျပီး ဆရာေတာ္ကို ေအာင္းေမ့လို ငိုၾကတယ္။ တပည့္ ပရိတ္သက္ကို ျဖစ္ပ်က္အေၾကာင္းကို တရားေတြျပျပီး ျပန္ျပန္လြတ္ပါတယ္။

နားခ်ိန္ေရာက္လို႔ အခန္းထဲ ေရာက္ေတာ့ တပည့္ ကိုယ္တိုင္ေလ ဘယ္လိုမွမထိမ္းနိုင္ခဲ့ဘူးဘုရား။ ဟန္မေဆာင္နိုင္ေတာ့ဘူးဘုရား အသံမထြက္ေအာင္ အားရပါးရ ငိုေၾကြးေနခဲ႔ရတာ ယခုအထိပါ။

ျမင္ေစခ်င္ပါသည္။ ၾကားေစခ်င္ပါသည္။ သိေစခ်င္ပါသည္။ ဆရာေတာ္ စိုက္ခဲ့တဲ႔ ပန္းပင္ကေလး မသန္ခင္မွာ ပန္းသခင္က အရင္ဦးေပမယ့္ ပန္းပင္ငယ္ေလး ကိုယ္တိုင္ မႏြမ္းေအာင္ မေၾကြေအာင္ ေလဒဏ္ မိုးဒဏ္ေတြ ၾကားထည္းမွာ ကိုယ္ဘာသာကို ၾကိဳးစားျပီး ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ ဆရာေတာ္ မိန္႔ၾကားခ်က္အတိုင္း ရပ္တည္ေနခဲ့တာကို တဘဝေရာက္ ဆရာေတာ္သာ သိခဲ့ပါလ်င္ တပည့္ခ်စ္ေသာ ဆရာသည္လည္း ................

မိမိ ဘဝ ျဖစ္ရပ္မွန္ ကိုယ္ပိုင္ ခံစားခ်က္ကို စာအျဖစ္ ေျပာင္းလဲကာ တင္ဆက္လိုက္ပါတယ္။

အားလံုးက်န္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစ။

ေမာင္ျငိမ္းခ်မ္းေလ

0 comments:

လာလည္ၾကသူမ်ား

ဤဘေလာ့ဂ္၏ ရည္ရြယ္ခ်က္

ယခုအခါ ကမၻာတလႊားတြင္ရွိေနၾကေသာ ဓမၼဘေလာ့ဂ္ဂါမ်ားသည္ ေန ့စဥ္ႏွင့္ အမွ် အင္တာနက္ စာမ်က္ႏွာမ်ား ေပၚတြင္ ဓမၼႏွင့္သက္ဆိုင္ေသာ အေၾကာင္းအရာ အမ်ိဳးမ်ိဳးကို ပို ့စ္မ်ားေရးတင္လ်က္ ရွိေနၾကပါသည္။

ဘေလာ့ဂ္ဂါမ်ားမွ မိမိတို ့၏ကိုယ္ပိုင္ စာမ်က္ႏွာမ်ားမွတဆင့္ ေရးတင္ေနၾကသျဖင့္ ဖတ္ရႈေလ့လာသူမ်ားအတြက္ ေနရာမ်ားစြာသို ့ သြားေရာက္ ဖတ္ရႈေနၾကရပါသည္။

ထို ့ေၾကာင့္ စာဖတ္သူမ်ား အခ်ိန္ကုန္သက္သာေစရန္ႏွင့္ မိမိတို ့ ဖတ္ရႈလိုရာကို လြယ္လင့္တကူ ရွာေဖြနိဳင္ရန္ ေန ့စဥ္ေရးသား ေနၾကေသာ အေၾကာင္းအရာမ်ားကို တေနရာတည္းတြင္ စုစည္းေပးလိုေသာ ရည္ရြယ္ခ်က္ျဖင့္ ဤဘေလာ့ဂ္ကို စီစဥ္လိုက္ျခင္းျဖစ္ပါသည္။

ေျပာခ်င္တာမ်ားရွိရင္ ေရးေပးထားခဲ့ပါ

ျမန္မာျပကၡဒိန္

ျမန္မာျပကၡဒိန္
www.burmeseclassic.com မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။

  © Blogger templates The Professional Template by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP