* သဗၺဒါနံ ဓမၼဒါနံ ဇိနာတိ၊ * သဗၺရသံ ဓမၼရေသာ ဇိနာတိ။

* သဗၺဒါနံ ဓမၼဒါနံ ဇိနာတိ၊     * သဗၺရသံ ဓမၼရေသာ ဇိနာတိ။

နမတၳဳ ဗုဒၶါနံ နမတၳဳ ေဗာဓိယာ။ နေမာ ဝိမုတၱာနံ၊ နေမာ ဝိမုတၱိယာ။

ဘုရားရွင္တို ့အား ရွိခိုးပါ၏။
ဘုရားရွင္တို ့၏ မဂ္ဥာဏ္ ဖိုလ္ဥာဏ္အား ရွိခိုးပါ၏။
ကိေလသာတို ့မွ လြတ္ေျမာက္ေတာ္မူၾကေသာ ဘုရားရွင္တို ့အား ရွိခိုးပါ၏။
ထိုဘုရားရွင္တို ့၏ ဝိမုတၱိငါးပါးအား ရွိခိုးပါ၏။

ကရုဏာလက္မ်ား ကမ္းလင့္ေပးပါ...

ကရုဏာလက္မ်ား ကမ္းလင့္ေပးပါ...
စား၀တ္ေနေရးအဆင္ေျပေစရန္ ဆန္အိတ္လွဴျခင္း ႏွင့္ အျခားလိုအပ္သည္မ်ား လွဴဒါန္းျခင္းတို႔ျဖင့္ လစဥ္ ေထာက္ပံ့သြားမည္ျဖစ္ပါသည္။ သီလရွင္ႏွင့္ ေက်ာင္းသားမ်ား ေအာင္ျမင္စြာ ပညာသင္ၾကားႏိုင္ေရး အတြက္ အနီးကပ္စာျပေပးမည့္ ဆရာမ (၆) ဦးအား တစ္လလွ်င္ (၅) ေသာင္းက်ပ္ျဖင့္ ငွါးရမ္းေပးရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။ ပညာေရးအလွဴအား ေစတနာရွင္မ်ားမွလည္း ပါ၀င္ လွဴဒါန္းႏိုင္ပါသည္။ ေကာက္ခံရရွိေသာ အလွဴေငြမ်ားအား ဘဏ္စာအုပ္ထားရွိ၍ ေငြစာရင္းရွင္းတမ္းအား လစဥ္ေဖာ္ျပသြားမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ေက်ာင္းသား/ေက်ာင္းသူမ်ား၏ မွတ္တမ္းမ်ားအား အလွဴရွင္မ်ားထံသို႔လည္း ေပးပို႔သြားပါမည္။

ပညာေရးအလွဴေတာ္ ႏႈိးေဆာ္ခ်က္


ရန္ကုန္ျမိဳ႕ အေသာကာရာမ သီလရွင္စာသင္တုိက္မွ နဝမတန္း ေျဖဆုိမည့္ သီလရွင္ ဆရာေလးမ်ားအတြက္ ဆရာ၊ ဆရာမမ်ား လစဥ္ ထားေပးႏုိင္ရန္ ပညာေရးအလွဴရွင္မ်ား လုိအပ္ေနပါသည္။ ေရႊေစတီ ဘုန္းေတာ္ၾကီးသင္ပညာေရးေက်ာင္းတြင္လည္း ဆင္းရဲႏြမ္းပါးသည့္ ၉ တန္းႏွင့္ ၁၀ တန္း ေက်ာင္းသားမ်ား ေက်ာင္းအိပ္ေက်ာင္းစား ေနထုိင္ပညာဆည္းပူးႏုိင္ေရးအတြက္ ကူညီေထာက္ပံ့မည့္ ကုသုိလ္ရွင္မ်ား လုိအပ္လ်က္ ရွိပါသည္။ ေစတနာရွင္ အလွဴရွင္မ်ား အေနျဖင့္ ေထရဝါဒ ဗုဒၶဘာသာ လူငယ္မ်ားအသင္း http://www.mmtheravada.org ဖုန္း
09-73062811, 09-5505176 သုိ႔ ဆက္သြယ္လွဴဒါန္းၾကေစလုိပါသည္။

သီလရွင္ ဆရာေလးမ်ားႏွင့္ ကေလးမ်ား ဇြန္လအမီ ေက်ာင္းတက္ႏုိင္ေရးအတြက္ ကာလဒါန ကုသုိလ္အျဖစ္ သဒၶါတတ္အား နည္းမ်ားမဆုိ လွဴဒါန္းကူညီၾကပါရန္ ႏႈိးေဆာ္အပ္ပါသည္။

၀ိမုတၱိရသ အဖြဲ႔သားမ်ား

------------------------
ေနာက္ဆက္တြဲသတင္း.....

ပညာေရးအလွဴေတာ္လႉဒါန္းမည့္အစီအစဥ္

ေထရ၀ါဒဗုဒဘာသာ လူငယ္မ်ား အသင္းမွ ဦးစီး၍ (၂၀၁၁) ခုႏွစ္တြင္ န၀မတန္းသို႔ တက္ေရာက္မည့္ ေက်ာင္းသား (၂၅) ေယာက္ႏွင့္ ေက်ာင္းသူ (၂၅) ေယာက္အား ပညာေရးေထာက္ပံ့မႈျပဳလုပ္ေပးႏိုင္ရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။

ျပဳလုပ္မည့္အစီအစဥ္

ေက်ာင္းသားမ်ားအား ေရႊေစတီဘုန္းႀကီးေက်ာင္း (ဆရာေတာ္ ဦးေတဇႏၵိ၊ ခ/(၃) ရက္ကြက္၊ ေရႊေစတီေက်ာင္း၊ မဂၤလာဒုံၿမိဳ႕နယ္) တြင္ထားရွိမည္ျဖစ္ၿပီး ေက်ာင္းသားမ်ားသည္ မိမိတို႔ ဆႏၵအေလ်ာက္ ကိုရင္၀တ္လိုကလည္း ၀တ္ႏိုင္ပါသည္။ ေက်ာင္းသူမ်ားအား အေသာကာရာမ သီလရွင္စာသင္တိုက္ (ဆရာေလးေဒၚသုနႏၵာ (ဖုန္း-၀၉-၈၆၂၈၈၁၁)၊ ၀ါယာလက္ေစ်းမွတ္တိုင္၊ ေရႊႏွင္းဆီရပ္ကြက္၊ မဂၤလာဒံုၿမိဳ႕နယ္) တြင္ထားရွိပါမည္။ အေသာကာရာမေက်ာင္းမွ သီလရွင္မ်ားသာလက္ခံသည္ျဖစ္၍ ေက်ာင္းသူမ်ားမွာ သီလရွင္၀တ္ရပါမည္။ သီလရွင္မ်ားတက္ေရာက္ရမည့္ အ.ထ.က ေက်ာင္းမွာ အေသာကာရာမ ေက်ာင္းမွလက္ရွိ သီလရွင္မ်ား တက္ေရာက္ေနေသာ ေက်ာင္းျဖစ္၍ ပညာသင္ၾကားမႈတြက္ အခက္အခဲ မရွိႏိုင္ပါ။ စာသင္သူမ်ား စား၀တ္ေနေရးအဆင္ေျပေစရန္ ဆန္အိတ္လွဴျခင္း ႏွင့္ အျခားလိုအပ္သည္မ်ား လွဴဒါန္းျခင္းတို႔ျဖင့္ လစဥ္ ေထာက္ပံ့သြားမည္ျဖစ္ပါသည္။ သီလရွင္ႏွင့္ ေက်ာင္းသားမ်ား ေအာင္ျမင္စြာ ပညာသင္ၾကားႏိုင္ေရး အတြက္ အနီးကပ္စာျပေပးမည့္ ဆရာမ (၆) ဦးအား တစ္လလွ်င္ (၅) ေသာင္းက်ပ္ျဖင့္ ငွါးရမ္းေပးရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။ ပညာေရးအလွဴအား ေစတနာရွင္မ်ားမွလည္း ပါ၀င္ လွဴဒါန္းႏိုင္ပါသည္။ ေကာက္ခံရရွိေသာ အလွဴေငြမ်ားအား ဘဏ္စာအုပ္ထားရွိ၍ ေငြစာရင္းရွင္းတမ္းအား လစဥ္ေဖာ္ျပသြားမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ေက်ာင္းသား/ေက်ာင္းသူမ်ား၏ မွတ္တမ္းမ်ားအား အလွဴရွင္မ်ားထံသို႔လည္း ေပးပို႔သြားပါမည္။ အေသးစိတ္ေဆာင္ရြက္မည့္ အခ်က္အလက္မ်ားအားလည္း ဆက္လက္ေဖာ္ျပသြားပါမည္။

ေလ်ာက္ထားမည့္ သူမ်ား ျပည့္စုံရမည့္အခ်က္မ်ားမွာ

(က) ေက်ာင္းသူမ်ားမွာ သီလရွင္၀တ္ႏိုင္ရပါမည္။

(ခ ) မိဘမ်ားမွ ေနထိုင္ရန္ခြင့္ ျပဳသူျဖစ္ရပါမည္။

(ဂ ) စာသင္သားမ်ားေနထိုင္မည့္ ေက်ာင္းတြင္း စည္းကမ္းမ်ားကို တိက်စြာလိုက္နာရပါမည္။

(ဃ) ေက်ာင္းထားရန္ အမွန္တကယ္အခက္အခဲ ရွိေနသူျဖစ္ရပါမည္။

အထက္ပါအခ်က္အလက္မ်ားႏွင့္ ျပည့္စုံသူမ်ားသည္ ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာလွဴငယ္မ်ား အသင္းသို႔ ဆက္သြယ္ေမးျမန္းႏိုင္ပါသည္။ (http://mmtheravada.org)

ဆက္သြယ္ရန္လိပ္စာ

ကိုထြန္းထြန္းလိႈင္

ဖုန္း ၀၉-၇၃၀၆၂၈၁၁

htunhtunhlaing82@gmail.com

winthu.tbyo@gmail.com

thantzin83@gmail.com

Thursday, December 23, 2010

ဒီဇင္ဘာလ ၂၄ရက္ေန႔ တရားအစီအစဥ္မ်ား။

ျမန္မာစံေတာ္ခ်ိန္၀၀း၀၀ နာရီမွ ၁၃း၃၀ နာရီ အထိ...

ဆရာေတာ္ ဥဳးသုမဂၤလ ေဟာၾကားေတာ္မူေသာ....

၁)အထိန္းတရား...
၂)ဘယ္လမ္းေရြး..
၃)မလွည့္စားနဲ ့..
၄)မေမ့နဲ ့..
၅)ျငိမ္းေအးရာ..
၆)သရဏဂံု......

တရားေတာ္မ်ားကိုလႊင့္ၾကားေပးသြားပါမည္...


သခၤါရသေဘာတုိ႔သည္ပ်က္စီးျခင္းသေဘာရွိၾကသည္၊
သင္ခ်စ္သားတုိ႔မေမ့မေလွ်ာ့ေသာ သတိတရားတုိ႔ျဖင့္
အားထုတ္ၾကကုန္ေလာ့….


ျမတ္ဗုဒၶ၏ ေနာက္ဆုံးစကား



Read more...

သီတဂူ အာစရိယ ပူေဇာ္ပြဲ (ရန္ကုန္)



စာမိတ္ဆက္
ပူဇာ စ ပူဇေနယ်ာနံ ဧတံ မဂၤလမုတၱမံ- ပူေဇာ္သင့္သူကို ပူေဇာ္ျခင္းက မြန္ျမတ္ေသာ မဂၤလာဟူသတည္း။ ဆရာနဲ႕ တပည့္ဆုိရာ၀ယ္ ဆရာသည္ ပူဇေနယ်- အပူေဇာ္ခံျဖစ္သည္၊ မိဘႏွင့္ သားသမီးတြင္ မိဘက အပူေဇာ္ခံျဖစ္သည္။ လူၾကီးႏွင့္ လူငယ္တြင္ လူၾကီးသည္ အပူေဇာ္ခံ ပူဇေနယ် ျဖစ္သည္။ ထုိနည္းတူစြာ အကိုၾကီး အမၾကီးမ်ားသည္ ညီငယ္ ႏွမငယ္မ်ား၏ အပူေဇာ္ကို ခံယူထုိက္သူမ်ား ျဖစ္ၾကသည့္အတြက္ ပူဇေနယ်ပုဂၢိဳလ္မ်ား ျဖစ္ၾကသည္။

ျမန္မာလူမ်ိဳးမ်ားကို ျမတ္ဗုဒၶ၏အဆုံးမေအာက္တြင္ ၾကီးျပင္းလာရာကား ၾကီးသူကို ရုိေသ ငယ္သူကို ေလးစားသည့္ ယဥ္ေက်းမႈကို ပုိင္ဆုိင္ထားသူမ်ားျဖစ္ၾကသည့္အတြက္ ကမၻာက ေလးစားၾကည္ညိဳ အားက်ၾကသည္။ အသက္ဂုဏ္ (ဂုဏ၀ုဎၬိ, ၀ယ၀ုဎၬိ) ပညာဂုဏ္ အစရွိေသာ ၾကီးရင့္သူတုိ႔ကို ပူေဇာ္သူတုိ႔အား အခြင့္အေရး ၄ မ်ိဳးရရွိမွာျဖစ္တယ္၊ အသက္ရွည္ျခင္း၊ အဆင္းလွျခင္း၊ ခ်မ္းသာျခင္းႏွင့္ ခြန္အားေကာင္းျခင္း တုိ႔ျဖစ္သည္။ (အဘိ၀ါဒနသီလိႆ နိစၥံ ၀ုဎၬပဇာယိေနာ၊ စတၱာေရာ ဓမၼာ ၀ုဎုႏၱိ အာယု ၀ေဏၰ သုခံ ဗလံ)။ ထို႔ျပင္ ပညာရွိ သူေတာ္ေကာင္းတုိ႔၏ ခ်ီးမြမ္းျခင္းကိုလည္း ရရွိမွာျဖစ္ပါသည္။

ယခုအခါ ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ ေနရာအႏွံ႔အျပား အာစရိယပူေဇာ္ပြဲမ်ား က်င္းပလ်က္ ဆရာမ်ား၏ အဆုံးအမမ်ားႏွင့္ လမ္းညႊန္မႈမ်ားကို နာယူမွတ္သားေနၾကသည္မွာ ၀မ္းေျမာက္ဖြယ္ရာျဖစ္ပါသည္။ ၂၀၀၅ႏွစ္ ေႏြရာသီက သီတဂူဆရာေတာ္ၾကီး၏ အမိန္႔အရ စာေရးသူသည္ သူငယ္ခ်င္း ေနာင္ေတာ္ ေဒါက္တာ အရွင္ပေညာႏွင့္အတူ မုိးကုတ္ျမိဳ႕သို႔ ေႏြရာသီအဂၤလိပ္စာသင္တန္းႏွင့္ ဗုဒၶဘာသာယဥ္ေက်းမႈ သင္တန္းအတြက္ သြားခဲ့ၾကသည္။ ထုိသင္တန္းတြင္ အရြယ္စုံ အတန္းစုံႏွင့္ဆရာမမ်ားပင္ တက္ေရာက္ၾက သည္။ သင္တန္းေတြျပီးေသာအခါ ထုိသင္တန္းတြင္ပါေသာ ဆရာမၾကီးတစ္ေယာက္က တပည့္ေတာ္တုိ႔ ဆရာပူေဇာ္ပြဲ ျပဳလုပ္ခ်င္ပါတယ္ဘုရားဟု ေလွ်ာက္သည္။ စာေရးသူတုိ႔က ေက်ာင္းသား ေက်ာင္းသူကေလးေတြရဲ့ အလွဴေတြကို ျငင္းလုိက္မိသည္၊ သူတို႔ေလးေတြသည္ အလြန္ႏြမ္းပါးၾကသည္အတြက္ မိမိကပဲ ေပးခ်င္သည္၊ ေထာက္ပံ့ခ်င္သည္။ သုိ႔ေသာ္ ဆရာမၾကီးက ‘‘အရွင္ဘုရား တပည့္ေတာ္တုိ႔ ကေလးေတြက ဆင္းရဲၾကတယ္ဆုိတာ မွန္ပါတယ္ဘုရား၊ သုိ႔ေသာ္လည္း ဆရာကို ေလးစားရတယ္၊ ပူေဇာ္ရတယ္ဆုိတာေလးကို သူတုိ႔ေလးေတြကို သိေစခ်င္တာပါဘုရား၊ လက္ဆင့္ကမ္းခ်င္ပါတယ္ဘုရား၊ အဲဒါေၾကာင့္ ခြင့္ျပဳပါဘုရား’’ ဟု ေလွ်ာက္ေသာအခါမွ သေဘာေပါက္၍ ခြင့္ျပဳလုိက္သည္။ ယေန႔ ျမန္မာႏုိင္ငံရွိ စာသင္ေက်ာင္းမ်ား တကၠသိုလ္မ်ားတြင္ ထုိကဲ့သုိ႔ အာစရိယ ပူေဇာ္ပြဲမ်ားကို က်င္းပျခင္းသည္ ေနာင္လာေနာက္သား မ်ိဳးဆက္သစ္ေလးေတြအတြက္ လမ္းညႊန္ေကာင္း ျဖစ္ႏုိင္ပါသည္။ ယခုအခါ ၀မ္းသာစရာေကာင္းသည္မွာ တကမၻာလုံးက ဆရာကို အသိအမွတ္ျပဳလာၾကသည္၊ ေအာက္တုိဘာလ ၅ ရက္ေန႔ကို ကမၻာ့ဆရာမ်ားေန႔ (The world Teacher’s Day) ဟု အသိမွတ္ျပဳကာ ဂုဏ္ျပဳ ခ်ီးၾကဴးပူေဇာ္ပြဲမ်ား က်င္းပလ်က္ရွိျခင္းပင္ ျဖစ္သည္။

ေက်ာင္းသား ရဟန္းေတာ္မ်ား ကန္ေတာ့စဥ္

သီတဂူ အာစရိယပူေဇာ္ပြဲ
ထိုနည္းတူစြာ ၂၃-၁၂-၂၀၁၀ ေန႔ ေန႔လည္ပုိင္းက ရန္ကုန္ျမိဳ႕ သီတဂူကမၻာ့ဗုဒၶတကၠသုိလ္ ဘုရားခန္းမေဆာင္တြင္ အဓိပတိဆရာေတာ္ၾကီး အမွဴးျပဳေသာ ပါေမာကၡ၊ ကထိက ဆရာမ်ားအား ၂၀၁၀-၂၀၁၁ ပညာသင္ႏွစ္ ေက်ာင္းသားမ်ားက ပူေဇာ္တဲ့ပြဲကိုက်င္းပရန္ အစီးအစဥ္ဆြဲခဲ့သည္။ သုိ႔ေသာ္လည္း ဆရာေတာ္ၾကီးသည္ နဂုိက ၂၃ ရက္ေန႔ နံက္ပုိင္း အေမရိကမွ ျပန္ေရာက္လာမည္ ျဖစ္ေသာ္လည္း အေနာက္ႏုိင္ငံေတြမွာ အထူးသျဖင့္ အဂၤလန္မွာ ႏွင္းထူထပ္ေနေသာေၾကာင့္ ေလယာဥ္ခရီးစဥ္မ်ားကို ယာယီ ေစာင့္ဆုိင္းထားရျခင္းျဖစ္ရကာ မူလ အစီအစဥ္ေျပာင္းရမလိုျဖစ္ေနသည္၊ ပင့္ျပိး ဖိတ္ျပီးျဖစ္ေနေသာေၾကာင့္ ရွိေနေသာ ဆရာမ်ားႏွင့္ ပူေဇာ္ပြဲ သက္မွတ္ျပီး ၂၃ ရက္ေန႔မွာပဲ ဆက္လက္က်င္းပမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း ဆုံးျဖတ္ၾကသည္။ ဆရာေတာ္ၾကီးသည္ ၂၅ ရက္ေန႔မွ ျပန္ေရာက္မည္ျဖစ္သျဖင့္ ထုိေန႔က်မွ ဆရာေတာ္ၾကီးအား သီးသန္႔ ကန္ေတာ့ရန္သာ ျဖစ္ပါေတာ့သည္။

အစီအစဥ္
၁။ နေမာ တႆ ျဖင့္ အခန္းအနား ဖြင့္
၂။ ေက်ာင္းသားမ်ားက ကန္ေတာ့ျပီး ေဒါက္တာအဂၢဓမၼက ဆုေပး ၾသ၀ါဒေပး
၃။ ေဒါက္တာ ဣႏၵက က ၾသ၀ါဒ ေပး
၄။ ေဒါက္တာကိတၱိဗလ က ၾသ၀ါဒေပး
၅။ အရွင္ေကာ၀ိဒ B.A, M.A (Philosophy),Ph.D(Thesis) သီတဂူစတားက ၾသ၀ါဒေပး
၆။ အရွင္ဥကၠံသ M.A (Philosophy,က ၾသ၀ါဒေပး
၇။ ေက်ာင္းသားမ်ားက ကန္ေတာ့ပန္းလႊာ ေလွ်ာက္ထားျခင္း
၈။ ဆရာမ်ားအား လွဴဖြယ္မ်ား ကပ္ျခင္း
၉။ သီတဂူအဓိ႒ာန္ျဖင့္ အခန္းအနားကို ရုပ္သိမ္းျခင္း
အခမ္းအနား ျပီးဆုံးေသာအခါ ေန႔ဆြမ္းအလွဴရွင္ သီတဂူဦးတင္ေအး မိသားစုမွ ၾကြေရာက္လာၾကေသာ ဆရာေတာ္ သံဃာေတာ္မ်ားႏွင့္ ဧည့္ပရိသတ္အေပါင္းတုိ႔အား ဒံေပါက္ဆြမ္းျဖင့္ ဧည့္ခံေကြ်းေမြးသည္။

တပည့္ေကာင္းတစ္ေယာက္ျဖစ္ဖုိ႔ဆုိတာ

ပထမေရႊက်င္ဆရာေတာ္ၾကီး၏ အဆုံးအမမ်ားစြထဲက တစ္ခုေသာ အဆုံးအမတြင္----------------
‘‘ပန္းဘဲဆရာ အထုမခံရေသာ သံတုံးသည္ ဓားေကာင္းတစ္လက္ မျဖစ္ႏုိင္။
ေက်ာက္ဆစ္ဆရာ၏ အျဖတ္မခံရေသာ ေက်ာက္တုံးသည္ ဘုရားမျဖစ္။
ဆရာေကာင္း အဆုံးအမကို မခံရေသာ တပည့္သည္လည္း သူေကာင္းမျဖစ္’’ ဟု ပါရွိသည္။ ဓားေကာင္းတစ္လက္ျဖစ္ဖုိ႔ရန္ သံတုံးသံရုိင္းသည္ ပန္းပဲဆရာ၏ မီးျပင္းျပင္းအတုိက္ခံရျပီး အထုအရုိက္ကို နာနာ ခံရသည္။ ထိုသုိ႔ ပန္းပဲဆရာ၏ ၾကိမ္ဖန္မ်ားစြာ အထုခံရမွသာ ဓားေကာင္းတစ္လက္ထြက္လာရသည္။
ေက်ာက္ရုိင္း ေက်ာက္တုံးသည္ ေက်ာက္ဆစ္ဆရာ၏ လက္နက္ အၾကီးအေသး အမ်ိဳးမ်ိဳးတုိ႔ျဖင့္ ထုရုိက္ လွီးျဖတ္ ခံရျပီးမွသာ လူတုိ႔ကုိးကြယ္အပ္ေသာ အလြန္သပၸါယ္ေသာ ဘုရားရုပ္ဆင္းတုျဖစ္လာရသည္။
ဆရာသည္ ပန္းပဲဆရာ ပန္းပုဆရာ ေက်ာက္ဆစ္ဆရာတို႔ႏွင့္တူသည္။ မိမိ၏ တပည့္ကို လူတလုံးသူတလုံး ေလာကအလည္မွာ တင့္တယ္ျပီး သာသနာအက်ိဳး ေလာကအက်ိဳးအစီးပြားကို ေဆာင္ရြက္ႏုိင္ေသာ တပည့္ေကာင္း သူေတာ္ေကာင္းေလျဖစ္လာႏုိင္ဖုိ႔ရန္ ေျခာက္တန္လွ်င္ေျခာက္ ေျမွာက္တန္ေျမွာက္၍ နာနာေမာင္းႏွင္ေပးရသည္၊ နာနာ ထုေပးရသည္။ ထိုအဆုံးမကို သီတဂူဆရာေတာ္ ၾကီးသည္ မၾကာမၾကာ မိန္႔ဖူးသည့္အတြက္ စာေရးသူတုိ႔ နားရည္ ၀ေနပါျပီ။

ငယ္စဥ္ဘ၀
စာေရးသူသည္ အသက္ ၁၄ ႏွစ္ကထဲက အမရပူရျမိဳ႕ မဟာဂႏၶာရုံေက်ာင္းတုိက္သုိ႔ ေရာက္ခဲ့သည္။ ဖုိးသူေတာ္အရြယ္ ျဖစ္သျဖင့္ သူငယ္ခ်င္း အမ်ားစုေတြကလည္း ကုိရင္ငယ္ ဖုိးသူေတာ္ အငယ္ကေလးမ်ားသာ ျဖစ္သည္။ ထုိေခတ္က ထိုေက်ာင္းတုိက္ၾကီးသည္ စည္းကမ္းၾကီးသည္၊ စည္းစနစ္က်သည္၊ စာသင္နည္းစနစ္ ေကာင္းသည္ဟု နာမည္ေက်ာ္သည္။ ထိုစာသင္တုိက္သုိ႔ ေရာက္ဖုိ႔ရန္မွာ မလြယ္ကူလွေပ၊ ဆရာေတာ္ၾကီး ရွိစဥ္ကဆုိ ပုိလုိ႔ေတာင္ ခက္ခဲသည္၊ ရုပ္ရည္ကိုပါၾကည့္၍ လက္ခံသျဖင့္ ရုပ္ရည္ၾကမ္းေသာ စာေရးသူတုိ႔အဖုိ႔ ထုိေခတ္က ထုိေက်ာင္းသုိ႔ ေရာက္ႏုိင္လိမ့္မည္မဟုတ္။ ငယ္ငယ္ကထဲက အေဆာ့မက္သည္၊ အေဆာ့ သန္သည္၊ သကၤန္းစုတ္၊ အ၀တ္စုတ္ကေလးေတြကို လုံးေအာင္ခ်ဳပ္ျပီး ေဘာ့ကန္ေသာေၾကာင့္ ကြဲခဲ့တဲ့ မီးေခ်ာင္းေတြ၊ ေရေႏြးဓာတ္ဗူးေတြလဲ မနဲဘူး၊ သူမ်ားေတြက ေက်ာင္းပိတ္ရက္ ဥပုသ္ေန႔ကို ေမွ်ာ္ေနၾကေပမဲ့ စာေရးသူက ဥပုဒ္ေန႔ ေရာက္မွာကို ေၾကာက္ေနမိသည္၊ ေက်ာင္းပိတ္၍ စာသင္ပ်က္မွာကို ေၾကာက္လုိ႔မဟုတ္၊ ဥပုသ္ေန႔ေရာက္တုိင္း ဆရာျဖစ္သူ (အာမခံ)က တပည့္ေတြ ေခၚျပီး ၾသ၀ါဒေပးေလ့ရွိသည္၊ တစ္ပတ္စာအတြင္း က်ဴးလြန္ခဲ့ေသာ အျပစ္မ်ား ေဖာ္ထုတ္ကာ ၾကိမ္နဲ႔ ေဆာ္ေလ့ရွိသည္။ စာေရးသူလည္း တစ္ပတ္ တစ္ခါေတာ့ အနဲဆုံးေတာ့ ေဆာ္ခံရသည္။ ငယ္စဥ္က ဆရာက ထုိကဲ့သုိ႔ ရုိက္ဆုံးမသည္ကို မုန္းမိသည္၊ အသက္အရြယ္ ရလာတဲ့ အခါ ဆရာသမားေတြနဲ႕ ေ၀းေသာအခါမွ ထိုၾကိမ္လုံးေလးကို တမ္းတ အမွတ္ရေနမိကာ လြမ္းေန ေတာ့သည္။

‘‘ နာနာက်င္က်င္၊ အျပစ္ျမင္တုိင္း၊
၀မ္းတြင္း မသုိ၊ ဟုတ္တုိင္းဆုိ၍
က်ိဳးလုိစိတ္က၊ ဆုံးမတတ္သူ ဆရာဟူေလာ့’’ ဆရာ၏ ေစတနာကို ေဖာ္က်ဴးသည္ ကဗ်ာေလးျဖစ္သည္။ ဆရာသည္ အုိးလုပ္သမားႏွင့္လည္း တူသည္ဟူ၍ နီတိဆရာတုိ႔ ဆုိၾကေသးသည္။ အုိးလုပ္သမားသည္ အုိးကို နာနာ ၾကိမ္ဖန္မ်ားစြာ ရုိက္ပုတ္ရာ၀ယ္ အုိးကို ကြဲေစလုိ၍ မဟုတ္ဘဲ အလြန္ခုိင္ခံ့ေသာ အုိးေကာင္းတစ္လုံး ျဖစ္ဖုိ႔ပဲ ျဖစ္သည္။ ဆရာသည္လည္း တပည့္ကို ေျခာက္လန္႔ျခင္းတစ္ဖုံ ေျမွာက္ျခင္းတမ်ိဳး အမ်ိဳးမ်ိဳး ဆုံးမျခင္းသည္ ပ်က္စီးသြားေစဖုိ႔မဟုတ္၊ တပည့္ေကာင္းတစ္ေယာက္ ျဖစ္ဖုိ႔ပဲ ျဖစ္သည္။ ‘‘သိႆာနံ ဟိတံ အစရတီတိ အာစရိေယာ’’ ဟု စာက ဆုိသည္၊ တပည့္တုိ႔၏ အက်ိဳးစီးပြားကို ျပဳက်င့္အားထုတ္တတ္ေသာေၾကာင့္ အာစရိယ (ဆရာ) ဟု ေခၚသည္။

ေရႊအုိးျပေသာ ဆရာ
ဆရာသည္ ေျမ၀ယ္ျမဳတ္ထား ေရႊအုိးကို ေဖာ္ထုတ္ျပေသာ သူႏွင့္လည္း တူသည္ဟု ဘုရားအဆုံးအမတြင္ ေတြ႕ရသည္။ တခါက ေက်ာင္းမွာ ေ၀ယ်ာေ၀စၥျပဳလုပ္ေနေသာ အဖုိးအုိ ရာဓပုဏၰားၾကီးသည္ ရဟန္း၀တ္လုိေသာ ဆႏၵရွိေနေပမဲ့ ဘယ္ရဟန္းေတာ္ကမွ သူ႔ကို ဂရုမစုိက္၊ အေလးမထား၊ ဘုရားရွင္၏ ဥာဏ္ေတာ္ထဲတြင္ ပုဏၰားၾကီး တရားထူးရမည္ကို ထင္လာသည္၊ ဘုရားရွင္က ရဟန္းမ်ား စုေ၀းရာတြင္ ‘‘ရာဓပုဏၰားၾကီးကို မည္သူ တာ၀န္ခံ ရဟန္းျပဳေပးႏိုင္မလဲ?’’ဟု ေမးရာ ရဟန္းေတာ္အမ်ားစု တိတ္ဆိတ္ေနရာမွ အရွင္သာရိပုတၱရာမေထရ္က ‘‘ ဘုရားတပည့္ေတာ္ တာ၀န္ယူ ေပးပါမည္၊ တစ္ခ်ိန္ေသာ အခါက ဘုရားတပည့္ေတာ္အား ဆြမ္းတစ္ဇြန္းမွ် ေလာင္းလွဴဖူးပါတယ္ဘုရား’’ ဟု ေလွ်ာက္လုိက္ေသာအခါ ရဟန္းမ်ားအားလုံး အံ့အားသင့္သြားၾကသည္။ ထုိ႔ေနာက္ မ်ားမၾကာမီမွာပဲ ရာဓရဟန္းၾကီး ရဟႏၱာျဖစ္သြားျပီးေသာအခါ ဘုရားရွင္က ရာဓပုဏၰားၾကီးသည္ ေျပာစကား နားေထာင္သည္၊ ေျပာရဆုိရလြယ္ကူသည္ျဖစ္ရကား ထုိကဲ့သုိ႔ေသာ တပည့္မ်ိဳး ဘယ္ေလာက္ လုိခ်င္ပါသလဲဟု အရွင္ သာရိပုတၱရာအား ေမးရာ မ်ားစြာ အလုိရွိပါေၾကာင္း ေလွ်ာက္ထားဖူးသည္။ ရာဓရဟန္းၾကီးသည္ ေျပာစကား ဆုိစကား နားေထာင္ျခင္းကို အေၾကာင္းျပဳ၍ ‘‘နိဓီနံ၀ ပ၀ေတၱယ်၊ ယံ ပေႆ ၀ဇၨဒႆိနံ။ နိဂၢယွ၀ါဒႎ ေမဓာ၀ႎ၊ တာဒိသံ ပ႑ိတံ ဘေဇ။ တာဒိသံ ဘဇမာနႆ ေသေယ်ာ ေဟာတိ န ပါပိေယ်ာ= အျပစ္ကို ျပ၍ ဆိုဆုံးမေသာ ဆရာကို စိတ္မဆုိးသင့္၊ အျပစ္မျမင္သင့္ဘဲ ေျမ၀ယ္ျမဳတ္ထား ေရႊအုိးကို ေဖာ္ထုတ္ျပသကဲ့သို႔ မွတ္ယူက လုိက္နာသင့္ေၾကာင္း၊ ထုိသို႔လုိက္နာျခင္းေၾကာင့္ ထုိတပည့္ ၾကီးပြားရုံသာပဲ ရွိေတာ့၏၊ ဘယ္ေတာ့မွ မပ်က္ဆီး၊ မဆုတ္ယုတ္ ’’ဟု မိန္႔ေတာ္မူသည္။ (ဓမၼပဒအ႒ကထာ)။

ဆရာ ၅ မ်ိဳး

စာေပမွာေတာ့ ဆရာ ၅ မ်ိဳးျပထားသည္ကို ေတြ႔ရသည္။ ဘာသာေရးဆုိင္ရာ ဆရာမ်ားဆုိေပမဲ့ ေလာကလူသား (ေလာကီ) သားတုိ႔အတြက္လည္း ျဖစ္ပါသည္။ ထုိ ဆရာအမ်ိဳးမ်ိဳးတုိ႔မွာ-------------
၁။ ပဗၺဇၨာစရိယ- ရွင္ျပဳေပးေသာ ဆရာ၊ ဥပမာ- ျမတ္ဗုဒၶ၏သားေတာ္ ရွင္ရာဟုလာကို ရွင္ျပဳေပးေသာ ဆရာသည္ အရွင္သာရိပုတၱရာျဖစ္သည္။
၂။ ဥပသမၸဒါစရိယ- ရဟန္းျပဳေပးေသာ ဆရာ၊ စာေရးသူအား ရဟန္းျပဳေသာ ဥပဇၥ်ာယ္သည္ အမရပူရျမိဳ႔ မဟာဂႏၶာရုံေက်ာင္းတုိက္ၾကီး၏ ယခုလက္ရွိ နာယကခ်ဳပ္ဆရာေတာ္ အရွင္ကု႑လာဘိ၀ံသ အဂၢမဟာပ႑ိတ မေထရ္ျဖစ္သည္။
၃။ နိႆယာစရိယ- နိသ်ည္းေပးေသာ ဆရာ။
၄။ ဥေဒၵသာစရိယ- စာေပသင္ၾကားေပးေသာ စာခ်ဆရာမ်ား။
၅။ ၾသ၀ါဒါစရိယ- ဆုံးမစကား ေျပာၾကားေပးျခင္း၊ လမ္းညႊန္ျခင္း၊ မေကာင္းျမစ္တာ ေကာင္းရာ ညႊန္ေသာ ဆရာဟူ၍ စာေပမွာ ေတြ႔ရွိရသည္။
ရွင္ျပဳျခင္း ရဟန္းခံစသည္ျဖင့္ သာသနာႏွင့္ဆုိင္ေသာ ဆရာျဖစ္ေပမဲ့ နံပါတ္ ၄ ႏွင့္ ၅ တုိ႔သည္ ေလာကီ ေလာကုတ္ ၂ မ်ိဳးလုံးဆုိင္ေသာ ဆရာမ်ားျဖစ္သည္။

ဆရာ့တာ၀န္
စာေရးသူတုိ႔ ငယ္စဥ္က ေက်ာင္းသုံးဗလာစာအုပ္ေတြ၏ ေနာက္ေက်ာတြင္ ဆရာ့က်င့္၀တ္၊ တပည့္က်င့္၀တ္၊ မိဘႏွင့္ သားသမီးတုိ႔ က်င့္၀တ္ဟူ၍ အလြယ္တကူ ၾကည့္ႏုိင္ေအာင္ ေဖာ္ျပထားသည္ကို ေတြ႔ရသည္။ သုိ႔ေသာ္ ထုိ လူသားတုိင္း ဘာသာတုိင္း က်င့္သုံးရမည့္ က်င့္၀တ္ (Universal Duties) ေတြအစား ရုပ္ရွင္မင္းသား မင္းသမီးမ်ားႏွင့္ ေၾကာ္ျငာေတြက ေနရာယူလာသည္ကို ေတြ႕ရသျဖင့္ ႏွေျမာတသ ျဖစ္မိသည္။ ထုိ က်င့္၀တ္မ်ားစြာမွ ဆရာ့ဂုဏ္မ်ားကိုသာ သိဂၤါေလာ၀ါဒသုတ္မွာ ဆုိထားသည့္အတုိင္း ျပန္လည္ ေဖာ္ျပလုိက္ပါသည္။
ထုိဆရာ့ဂုဏ္အဂၤါ ၅ပါးကား---
၁။ အေႏၱ၀ါသိ ံအႏုကမၸႏၱိ- ဘယ္အရပ္ေရာက္ေရာက္ အစဥ္သနား ေစာင့္ေရွာက္၏။
၂။ သု၀ီနိတံ ၀ိေနႏၱိ- ဆုံးမသင့္ ဆုံးမထုိက္ေသာ အရာမွန္သမွ်တုိ႔ကို ဆုိ ဆုံးမေပး၏။
၃။ သုဂၢဟိတံ ဂါဟာေပႏၱိ- သင္သင့္ သင္ထုိက္ေသာ အတတ္ပညာမ်ားကို သင္ေစ၏။
၄။ သဗၺသိပၸႆုတံ သမကၡာယိေနာ ဘ၀ႏၱိ- ဆရာစားမခ်န္ မိမိတတ္ေသာ ပညာရပ္ အားလုံးကုိ သင္ေပး၏။
၅။ မိတၱာမေစၥသု ပဋိယာေဒႏၱိ- မိတ္ေဆြေကာင္းတုိ႔ အထံမွာ စိတ္ခ်စြာ အပ္ႏွင္းေပး၏။
အရွင္သာရိပုတၱရာသည္ ဆရာရွိႏုိင္သည့္ အရပ္ဘက္သို႔ မွန္းျပီး ရွိခုိးေလ့ရွိသတဲ့။ တခါက ဆရာဆုိတာကို ကုိယ့္ရဲ့ ေတာင္ဘက္အရပ္မွာ ထားျပီး ပူေဇာ္ၾကရမယ္လုိ႔ သိဂၤါလအမည္ရွိ သူၾကြယ္တေယာက္အား ေဟာၾကားခဲ့။ အေၾကာင္းကား ဆရာသည္ ထုိဂုဏ္အဂၤါ ၅ ပါးႏွင့္ ျပည့္စုံေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။
ထုိငါးပါးေသာ ဂုဏ္တုိ႔ေၾကာင့္ ေတာင္အရပ္ႏွင့္ တူေသာ ဆရာသည္ တပည့္တုိ႔၏ အရုိေသ ပူေဇာ္အထူးကို ခံထုိက္၏။ တပည့္တုိ႔အတြက္ ပညာရွိကို ဆည္းကပ္ျခင္း မဂၤလာ၊ ပူေဇာ္သင့္သူကို ပူေဇာ္ေသာ မဂၤလာ၊ ဂါရ၀ႏွင့္ နိ၀ါတမဂၤလာ၊ ဓမၼသာကစၦမဂၤလာ အစရွိေသာ မဂၤလာတရားတုိ႔ကို ရေစႏုိင္၏။

ဆရာ့အေပၚမာနၾကီးသူ

ဆရာႏွင့္ဆက္စပ္ျပီး ျဗာဟၼဏသံယုတ္ မာနတၳဒၶသုတ္မွာ ဆုိထားေသးသည္။ တခါက ပုဏၰားတစ္ေယာက္သည္ အလြန္ခက္ထန္ေသာ မာနရွိ၏၊ အေမကို ရွိမခုိး၊ အေဖကို ရွိမခုိး၊ အစ္ကို အမတုိ႔ကိုလည္း မေလးစား။ ထုိသို႔မာနၾကီးေသာ ပုဏၰားသည္ သူ၏စိတ္ကို သိေနေသာ ျမတ္စြာဘုရားအား ရုိေသေလးစားသည္။ မိဘ အစ္ကိုအမကို ရွိခိုးေလ့မရွိေသာ ပုဏၰားတစ္ေယာက္ကား ဘုရားရွင္အား ရွိခုိးေနသည္ကို ျမင္ၾကရေသာ ပရိသတ္ကို အံၾသေစ၏။ ျမတ္စြာဘုရားအေပၚၾကည္ညိဳလာေသာ ထုိမာနၾကီးေသာ ပုဏၰားသည္ ‘‘အရွင္ဘုရား- ဘယ္လုိပုဂၢိဳလ္မ်ိဳးကို မာနမထားသင့္လဲ၊ ဘယ္လုိပုဂၢိဳလ္မ်ားကို ရွိခုိးသင့္ပါသလဲဘုရား’’ ဟု ဘုရားအား ေလွ်ာက္ထားရာ-- ဘုရားရွင္က‘‘ ပုဏၰား- အမိ၊ အဖ၊ အစ္ကို၊ အမ ႏွင့္ ဆရာသမားမ်ားအေပၚတုိ႔၌ မာနမထားသင့္၊ ရွိခုိးသင့္၏၊ ရုိေသသမႈကို ျပဳကုန္ရာ၏’’ဟု မိန္႔၏။ တဖန္ ရဟန္းေတာ္မ်ားကိုလည္း မာန္မာန ခ်ိဳးနိမ္၍ ရွိခုိးရာ၏ဟု မိန္႕ေတာ္မူေသာ ျမတ္ဗုဒၶ၏စကားကို ပုဏၰားၾကီး ေက်နပ္ႏွစ္သက္ကာ တစ္သက္ပတ္လုံး မိဘ ဆရာ အစ္ကိုအစ္မမ်ားကို ရုိေသ ရွိခုိးေလေတာ့သတည္း။

(မာတရိ ပိတရိ စာပိ၊ အေထာ ေဇ႒မွိ ဘာတရိ။
အာစရိေယ စတုတၳမွိ၊ ေတသု မာနံ န ကရိယာထ။
ေတသု အႆ သဂါရေ၀ါ၊
တ်ႆ အပစိတာ အႆု၊
တ်ႆု သာဓု သုပူဇိတာ။)

ဆရာကို အေကာင္းဆုံး ပူေဇာ္ျခင္း

တပည့္ေတြက ဆရာမ်ားအား ပစၥည္းပစၥယျဖင့္ ကန္ေတာ့ျခင္းထက္ ေအာင္ျမင္ေသာ တပည့္ေကာင္းတစ္ေယာက္၊ သာသနာအက်ိဳး ေလာကအက်ိဳး ေဆာင္ရြက္ႏုိင္ေသာ တပည့္ေကာင္းတစ္ေယာက္ ျဖစ္ဖုိ႔ကို လိုလားၾကသည္။
တခါက နတ္ေတြ ျဗဟၼာေတြ လူေတြက ျမတ္ဗုဒၶအား ပန္းေတြ နံ႔သာေတြ လူဖြယ္ ပစၥည္းမ်ားျဖင့္ ပူေဇာ္ေနၾကျခင္းႏွင့္စပ္လ်င္းျပီး အရွင္အာနႏၵာအား ျမတ္ဗုဒၶ မိန္႔ၾကားသည္မွာ ‘‘ အာနႏၵာ- ဤကဲ့သုိ႔ေသာ လူဖြယ္ေတြ ပန္းနံ႔သာေတြျဖင့္ ပူေဇာ္ျခင္းသည္ ငါ့ဘုရားအား အေကာင္းဆုံး ပူေဇာ္ျခင္းမ်ိဳးမဟုတ္။ ငါ့ဘုရားရွင္၏ အလုိေတာ္က် တရားေတာ္အတုိင္း အားထုတ္ျခင္း လုိက္နာျခင္းျဖင့္သာ ငါ့ဘုရားအား အေကာင္းဆုံး ပူေဇာ္ျခင္းမည္၏။
ထုိ႔ေၾကာင့္ ဆရာကို ပူေဇာ္လုိေသာ တပည့္အေပါင္းတုိ႔သည္ ဘုရားရွင္၏အဆုံးအမျဖစ္ေသာ ၀ိနည္းကို လုိက္နာ၊ ၀ိနည္းသည္ ငါတုိ႔၏ စည္းကမ္း၊ ဓမၼသည္ ငါ့တုိ႔၏ အခြင့္အေရး ဟူ၍ ခံယူကာ အားထုတ္ၾကျခင္းျဖင့္ ပူေဇာ္ႏုိင္ၾကပါေစကုန္သတည္း။

က်မ္းကိုးမ်ား
၁။ ဓမၼပဒအ႒ကထာ
၂။ ပါထိက၀ဂၢပါဠိေတာ္ (ထုိအ႒ကထာ)
၃။ ခုဒၵပါဌ (သုတၱနိပါတ)
၄။ အဂၤုတၱရနိကာယပါဠိေတာ္
၅။ ၀ိနည္းမဟာ၀ါ
၆။ ပါထိက၀ဂ္ပါဠိေတာ္
၇။ ျဗဟၼာဏသံယုတ္
၇။ သီတဂူ ဓမၼအသံ (The Voice of Dhamma) ၂၀၀၆ ခုႏွစ္ထုတ္၊

အာစရိယပူေဇာ္ပြဲကို ဂုဏ္ျပဳေသာအားျဖင့္ ဤပုိ႔စ္ကို ေရးသား ပူေဇာ္ပါသည္။

သီတဂူစတား
၂၃-၁၂-၂၀၁၀

Read more...

စင္ကာပူႏိုင္ငံဇယမဂၤလာဗုဒၵ၀ိဟာရ(မိုးကုတ္ရိပ္သာ) တရားစခန္းပြဲမ်ား

ဇယမဂၤလာေအာင္ေၾကာင္းျဖာလွ်က္ ထူးၾကီးဆရာေတာ္ၾကြေရာက္လာပါျ႔ျပီ၊ ျပည္ေထာင္စုျမန္မာ

ႏိုင္င၊ံ ေအာက္ျမန္မာျပည္ မိုးကုတ္ရိပ္သာဌာနခ်ဳပ္နာယကအဖြဲ႔၀င္၊ထူးၾကီးျမိဳ႔၌သီတင္းသံုးေတာ္

မူေသာမိုးကုတ္၀ိပႆနာဓမၼရိပ္သာဆရာေတာ္ဘဒၵႏၱဣႏၵာ၀ုဓာဘိ၀ံသသည္၂၀၁၀၊ဒီဇင္ဘာလ(၂၅)ရက္

၊(၂၆)ရက္ေန႔မ်ားတြင္ စတင္တရားေဟာမည္ျဖစ္ျပီး။ တစ္လတိတိသီတင္း

သံုးလွ်က္စေန၊တနဂၤေႏြေန႔တိုင္းတရားစခန္းမ်ားဖြင့္လွစ္ျပီး၀ိပႆနာတရားေတာ္မ်ားေဟာၾကားမည္

ျဖစ္ပါသည္။ Informate Centar `၌ (January 2ရက္ေန႔) ညေန 5pm မွ 7pm)ထိ

သီးသန္႔တရားေဟာၾကားရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။


ေန႔တရားစခန္းမ်ား၊၊ ၊အပတ္စဥ္ စေန။ တနဂၤေႏြေန႔တိုင္း

အခ်ိန္၊၊ ၊ေနလည္(၁)နာရီမွ ညေန(၆.၃၀)အထိ

ေနရာ၊၊ ဇယမဂၤလာဗုဒၶ၀ိဟာရ(မိုးကုတ္ရိပ္သာ)

Along the west coast Road, near ESSO station.
23 A Jalan Mas Puteh Singapore 128628
ph. 6778 1678

Read more...

ႏွလံုးသားအျဖဴနဲ႕ ရင္ဘတ္ေတြကို ဖြင့္ထားတယ္

E-mail Print PDF


ႏွလုံးသားအျဖဴနဲ႔ ရင္ဘတ္ေတြကုိဖြင့္ထားတယ္….

ျမဴမင္းလြင္ (ေကာလင္း)

ေႏြအခါမွ မသိခ်င္သလုိ

ေသခါမွ မသိခ်င္လုိ႔

အခုကတည္းက ဥ ထားတယ္။


ငါတုိ႔လူငယ္ေတြ ဒီေလာက္မညံဘူး….

ေငြေပးၿပီး ၀ယ္လုိ႔မရတဲ့အရာ

ဒါန သီလ ဘာ၀နာ

မင္း..ဘာကိုရွာေဖြေနတာလဲ…

ႏွလုံးသားအျဖဴနဲ႔

ရင္ဘတ္ေတြကုိ ဖြင့္ထားတယ္…။

အာဃာတ..အမုန္းတရားေတြခ်န္ထား

မနာလုိ၀န္တုိမႈေတြ ေမ့ပစ္…

ႏွလုံးသားခ်င္း ဂ်ပ္ပင္ထုိးလုိ႔

အျဖဴသက္သက္ ခ်စ္ဖုိ႔လုိမယ္….။

ကံ…ကံရဲ႕ အက်ိဳးကို ယုံၾကည္ၿပီးေတာ့မွ

ပန္းေလးတစ္ခက္ ႏွစ္ခက္ေလာက္

ဘုရားကပ္ၿပီး…

အလုိရွိတုိင္းျပည့္စုံပါေစလုိ႔….

ဆုမေတာင္းခ်င္ဘူ….။

ကုိယ္..ဘယ္အတုိင္းအတာထိ

လုပ္ေနသလဲ…..

ဘယ္အတုိင္းအတာထိ လုပ္ခဲ့သလဲ…..

ဘယ္အတုိင္းအတာထိ လုပ္မလဲ…..

ေသခ်ာတာတစ္ခုက

ရတနာသုံးပါးဆုိတဲ့ အမွန္တရားက

ႏွလုံးသားရဲ႕ ဓားတစ္စင္း……

အကုသုိလ္ေတြ ရွင္းဘုိ႔…..

ႏွလုံးသားအျဖဴနဲ႔

ရင္ဘတ္ေတြကုိ ဖြင့္ထားတယ္…….။

မေမွ်ာ္လင့္ေပမယ့္

ေမွ်ာ္လင့္မိတာက

စုိက္ထားတဲ့ မ်ိဳးေစ့ကေလး

ရွင္သန္ႀကီးထြားလာဖုိ႔….

ႏွလုံးသားအျဖဴနဲ႔…….

ရင္ဘတ္ေတြကုိ ဖြင့္ထားတယ္…….။

ရင္ဘတ္ေတြကုိ ဖြင့္ထားသင့္တယ္…….။

ျမဴမင္းလြင္ (ေကာလင္း)

Read more...

ဗုဒၶဘာသာ၀င္တို ့သိသင့္ေသာ ဘာသာေရး အေမး+အေျဖ (2) ဘဒၵႏၱတိေလာကသာရ.ေျဖသည္

၁၀။( ေမး )။ အသုဘယာဥ္ကို နိဗၺာန္ယာဥ္ဟု အဘယ့္ေႀကာင့္ ေခၚပါသနည္း၊ ယင္းသို႔ ေခၚျခင္းေႀကာင့္ ဘာသာမတူသူမ်ားက နိဗၺာန္ဆုေတာင္းသည္ကို တမ်ိဳးထင္ေနႀကပါသည္၊ နိဗၺာန္ယာဥ္ဟူေသာ အမည္အစား အသုဘယာဥ္ဟု ျပင္ဆင္သင့္၊ မသင့္ ေျဖႀကားေပးေတာ္မူပါရန္။
( ေမာင္စိုးျနင့္-လမ္းမေတာ္ျမိဳ႔နယ္ )

( ေျဖ )။ ေရွးဆရာျမတ္မ်ားက
ေသျခင္းတပါး၊ ဤတရားကား၊ မ်ားျပားလူ႔ေဘာင္၊ အက်ိဳးေဆာင္သည္၊ အိုေအာင္ေအာင္းေမ့၊ စီးျဖန္းႀက-ဟု မိန္႔ေတာ္မူသည္။
ေသျခင္းတရား မရဏာႏုႆတိကို အခါခပ္သိမ္း ဆင္ျခင္းပြားမ်ားေနလွ်င္ နိဗၺာန္မဂ္ဖိုလ္ကို အျမန္ဆံုး မ်က္ေမွာက္ျပဳႏိုင္ေႀကာင္း ေဟာႀကပါသည္၊ အလြန္မာန္မာနႀကီးေသာ ေခမာမိဖုရားႀကီး စသည္တို႔ကို ေသျခင္းတရားျပ၍ တရားထူးကို ရေစပါသည္၊
သားေသ၍ ေသာကမ်ားေနေသာ ကိသာေဂါတမီအားလည္း ေသျခင္းတရားကို ျမင္ေအာင္ျပ၍ ျမတ္စြာဘုရား တရားေဟာပါသည္၊
ယသသူေဌးသားႏွင့္ အေဖာ္ ၅၅-ဦးတို႔သည္ ဇရပ္တြင္ အလိုလိုေသ၍ ပုပ္ေနေသာ အသုဘအေလာင္းေကာင္ကို ေဆာင္ယူသျဂႋဳဟ္ခဲ့ပါသည္၊ ထို႔ေႀကာင့္ ယသသူေဌးသားဘ၀တြင္ သူငယ္ခ်င္းတစု မဂ္ဖိုလ္နိဗၺာန္တရားကို လြယ္လြယ္ႏွင့္ ရႏိုင္ခဲ့ပါသည္၊
ထိုပေႀကာင့္ မိမိတို႔အနီးတြင္ တဦးဦးေသလြန္၍ အသုဘႀကံဳလွ်င္ ေသျခင္းတရာကို ပြားမ်ားျခင္း၊ ရႈဆင္ျခင္ျခင္းႏွင့္ အသုဘကို ၀ိုင္း၀န္းပို႔ေဆာင္ သျဂႋဳဟ္ေပးျခင္းျဖင့္ နိဗၺာန္တရားကို ဤမ်က္ေမွာက္ဘ၀တြင္ ျမင္သိေစႏိုင္ေအာင္၊ သို႔မဟုတ္ ေနာက္ေနာက္ဘ၀တို႔တြင္ လြယ္လြယ္ကူကူ ျမင္သိႏိုင္ေအာင္၊ ပါရမီျဖစ္ေအာင္ အားထုတ္ႏိုင္ရန္အတြက္ လူေသ အသုဘတင္ ယာဥ္ကို နိဗၺာန္ယာဥ္၊ က်န္ရစ္သူမ်ား နိဗၺာန္ရေရး အားေပးျဖစ္ေပၚေစေသာ ယာဥ္-ဟု ေရွးက ေ၀ါဟာရျပဳခဲ့ဟန္ တူပါသည္။ ေရွးက အခမဲ့ကုသိုလ္ျဖစ္ အသုဘပို႔ေသာယာဥ္ကို နိဗၺာန္ယာဥ္ဟု ေခၚျခင္းျဖစ္ေသာလည္း ယင္းေ၀ါဟာရအတိုင္း ေခၚေ၀ၚေနျခင္းပင္ ျဖစ္ေပသည္၊ သို႔ေသာ္ ယခုေခတ္တြင္ အသုဘယာဥ္ဟုလည္း ေခၚေ၀ၚေနႀကပါသည္၊ နိဗၺာန္ယာဥ္ဟူေသာ ေ၀ါဟာရမွာ ေဖာ္ျပပါအတိုင္း နက္နဲေသာသေဘာကို ေဆာင္ေသာ္လည္း ဗုဒၶဘာသာတို႔အဖို႔ ေတြးေတာစဥ္းစား သံေ၀ဂပြားႏိုင္သျဖင့္ အက်ိဳၚရွိေသာ ေ၀ါဟာရျဖစ္ပါသည္
........................................................................................................
၁၁။( ေက်ာင္းပရိ၀ုဏ္အတြင္း ဖိနပ္ စီးေကာင္း မစီးေကာင္း )
( ေမး )။ ၁။ ေက်ာင္းပရိ၀ုဏ္အတြင္း လူမ်ား ဖိနပ္ စီးေကာင္း မစီးေကာင္း သိလိုပါသည္ဘုရား။
၂။ ေက်ာင္းတိုက္ပိုင္ ဆရာေတာ္က ဖိနပ္စီးခြင့္ ျပဳႏိုင္ မျပဳႏိုင္ သိလိုပါသည္ဘုရား။
( ရွင္ပုည-အရိယ၀ံသေက်ာင္းတိုက္ ဘာအံျမိဳ႔ )

( ေျဖ )။ ေက်ာင္းပရိ၀ုဏ္အတြင္း လူမ်ား ဖိနပ္စီေကာင္း မစီးေကာင္းႏွင့္ပတ္သက္၍ ကိုးကာေဖာ္ျပႀကရေသာ အေထာက္အထားမွာ ရာဇာ ကိရ ပုေဗၺ ေစတိယဂၤေဏ သဥပါဟေနာ အဂမာသိ၊ နိသဇၨနတၳာယ ပညတၱကဋသာရကဥၥ အေဓာေတဟိ ပါေဒဟိ အကၠမိ။ ( ဒီ-႒ ၁-၁၂၆ ) ပါဠိျဖစ္သည္။
ဗိမၺိသာရမင္းႀကီး ေျခဖ၀ါး ဓားခြဲခံရျပီး နတ္ရြာစြရသည္မွၾ ေရွးေရွးဘ၀က ေစတီ ယင္ျပင္ေတာ္၌ ဖိနပ္စီး၍ သြားခဲ့ဖူးျခင္းႏွင့္ ရဟန္းသံဃာတို ထိုင္ရန္ခင္းထားေသာ အခင္း (ဖ်ာ) ေပၚကို ေျခမေဆးဘဲ (ေပက်ံေသာ ေျချဖင့္) နင္းသြားဖူးေသာေႀကာင့္ ျဖစ္ရသည္ဟု အဓိပၸါယ္ရသည္၊ ေစၽႊယင္ျပင္ဟုသာဆို၍ ေက်ာင္းပရိ၀ုဏ္ဟုကား မဆိုပါ၊ ေက်ာင္းႏွင့္စပ္၍ကား သံဃာမ်ား ေနထိုင္ရန္ ခင္းထားေသာဖ်ာ စသည့္ အခင္းေပၚ၌ ေျခမေဆးဘဲ ေပေပက်ံက်ံ ေျချဖင့္ နင္းသြးျခင္းကို ဆိုေပသည္။
ဤဖိနပ္ကိစၥမွာ အမ်ိဳးသာယဥ္ေက်းမႈႏွင့္ ဆက္စပ္ေနဟန္ တူပါသည္။ ျမန္မာ့ယဥ္ေက်းမႈအရ ေလးစားအပ္ေသာ ပုဂၢိဳလ္တို႔ေရွ႔သို႔ ဖိနပ္ခၽြတ္၍ သြားရသည့္ထံုးစံ ရွီေပသည္၊ ယင္းျမန္မာယဥ္ေက်းမႈမွာလည္း ဗုဒၶဘာသာ မူရင္းမွ သက္ဆင္းရာ အိႏၵိယယဥ္ေက်းမႈႏွင့္လည္း ဆက္စပ္လာပံုရပါသည္၊ ဘာသာေရး အေဆာက္အအံုမ်ားသို႔ ၀င္တိုင္းပင္ အိႏၵိယႏိုင္ငံတြင္လည္း ဖိနပ္ခၽြတ္ အေလ့ရွိေနေပသည္၊ အိႏၵိယနည္းတူပင္ သီရိလကၤာ၊ နီေပါလ္ စသည့္ႏိုင္ငံမ်ားမွာလည္း ဤအတူ ဖိနပ္ခၽြတ္ေလ့ရွီသည္၊ အေရွ႔ဘက္ ႏိုင္ငံမ်ား၌ကား ဤဓေလ့မရွိႀကပါ၊ အထူးတလည္ ရိုေသေလးစားမႈ ဂါရ၀နိ၀ါတ တရားအရ ျမန္မာ့ေရွးထံုးစဥ္လာ ျဖစ္ေနသျဖင့္ ဘုရားေက်ာင္းကန္တို႔မွာသာမက မိမိတို႔အိမ္ေပၚ တိုက္ခန္းတို႔မွာပင္ ဖိနပ္ခၽြတ္ျခင္းမွာ ယဥ္ေက်းေသာအမူအရာမ်ားျဖစ္၍ လက္ခံထိုကေသာကိစၥပင္ ျဖစ္ပါ၏၊ အထူးမွာ သံဃာေတာ္မ်ားထိုင္ရန္ ခင္းထားေသာ ဖ်ာအခင္းတို႔တြင္ ေပက်ံေသာေျခတို႔ျဖင့္ မနင္းမိရန္ႏွင့္ ေက်ာင္းေပၚတက္ရာ၌ ေျခကိုစင္ႀကယ္ေအာင္ သုတ္သင္ရန္ အေရးႀကီးေႀကာင္းကိုပါ သတိျပဳႀကရန္ပင္၊ ယဥ္ေက်းမႈႏွင့္စပ္လ်င္း၍ ဖိနပ္ခၽြတ္ျခင္းျဖစ္၍ ေက်ာင္းဆရာေတာ္တို႔၏ ခြင့္ျပဳမႈ မျပဳမႈတို႔ကို ဤတြင္ ထည့္သြင္းစဥ္းစားရန္ လိုေတာ့မည္ မထင္ပါ။
( အမရပူရ မဟာဂႏၶာရံုေက်ာင္းတိုက္ႏွင့္ မဟာစည္ သာသနာ့ရိပ္သာေက်ာင္းတိုက္ စသည့္ အခ်ိဳ႔ေက်ာင္းတိုက္ႀကီးတို႔တြင္မူ ေက်ာင္းေပၚမွာသာ ဖိနပ္စီးခြင့္ မေပးပဲ၊ ေက်ာင္းပရိ၀ုဏ္အတြင္း ဖိနပ္စီးခြင့္ ေပးထားပါသည္။)
...........................................................................................
၁၂။( ကာေမသုမိစၧာစာရႏွင့္ ဒု သ န ေသာ )
( ေမး ) အမ်ိဳးသားမ်ားသည္ လင္ရွိမယားကို က်ဴးလြန္၍ ကာေမသုမိစၧာစာရထိုက္သကဲ့သို႔
အမ်ိဳးသမီးမ်ားသည္ မယားရွိလင္ႏွင့္ က်ဴးလြန္က ကာေမသုမိစၧာစာရ ထိုက္ပါသလားဘုရား။
ကာေမသုမိစၧာစာရႏွင့္ ဒု သ န ေသာ မည္သို႔ထူးပါသလဲဘုရား။
ဒု သ န ေသာ အဓိပၸါယ္ကိုလည္း သိလိုပါသည္ဘုရား။
( ေမာင္ေလးျမင့္-ဥကၠံျမိဳ႔ )။ ဦး၀င္းေဆြ-ေညာင္ေရႊျမိဳ႔ )။ ဦးေစာထြန္း-ေတာင္သာျမိဳ႔ )။

( ေျဖ ) အမ်ိဳးသားမ်ားဆိုင္ရာ ကာေမသုမိစၧာစာရႏွင့္ အမ်ိဳးသမီးမ်ားဆိုင္ရာ ကာေမသုမိစၧာစာရကို ရွင္းလင္းသိသာရန္ ေဖာ္ျပလတံ့ပါ မိန္းမႏွစ္က်ိပ္ကို ေလ့လာမွတ္သားထားပါ။

၁။ မာတုရကၡိတာ-အမိေစာင့္ေရွာက္ေသာ မိန္းမ။
၂။ ပိတုရကၡိတာ-အဖေစာင့္ေရွာက္ေသာ မိန္းမ။
၃။ မာတာပိတုရကၡိတာ-မိဘႏွစ္ပါး ေစာင့္ေရွာက္ေသာ မိန္းမ။
၄။ ဘာတုရကၡိတာ-ေမာင္ႀကီး ေမာင္ငယ္ ေစာင့္ေရွာက္ေသာ မိန္းမ။
၅။ ဘဂိနိရကၡိတာ-အမ ညီမ ေစာင့္ေရွာက္ေသာ မိန္းမ။
၆။ ဉာတိရကၡိတာ-ေဆြမ်ိဳး ေစာင့္ေရွာက္ေသာ မိန္းမ။
၇။ ေဂါတၱရကၡိတာ-အႏြယ္တူ ေစာင့္ေရွာက္ေသာ မိန္းမ။
၈။ ဓမၼရကၡိတာ-တရားက်င့္သံုးဖက္ ေစာင့္ေရွာက္ေသာ မိန္းမ။
( ဤမိန္းမ ရွစ္ေယာက္မွာ ကာမပိုင္သူ မရွိ၊ မိမိကာမ မိမိပိုင္သူတို႔သာျဖစ္၍ အထူးမွတ္သားထားပါ )

၉။ သာရကၡာ-ထိမ္းျမားထိုက္သူ အေစာင့္ရွိေသာ ( ေၾကာင္းလမ္းျပီး ) မိန္းမ။
၁၀။ သပရိဒ႑ာ-မင္းတို႔ ဒဏ္ထားအပ္ေသာ မိန္းမ။ ( အျခားသူႏွင့္ လက္မထပ္ရန္ မင္းမိန္႔အာဏာျဖင့္ တားျမစ္ထားေသာ မိန္းမ။)
၁၁။ ဓနကၠိတာ-ေယာက်္ားတဦးဦးက ဥစၥာျဖင့္၀ယ္ထားေသာ မိန္းမ။
၁၂။ ဆႏၵ၀ါသိနီ-ေယာက်္ားတဦးဦးႏွင့္ အလိုတူ၍ အတူေနေသာ မိန္းမ။
၁၃။ ေဘာဂ၀ါသိနီ-ေယာက်္ားတဦးဦးက စည္းစိမ္ေပး၍ မယားျပဳထားေသာ မိန္းမ။
၁၄။ ပဋ၀ါသိနီ-ေယာက်္ားတဦးဦးက အ၀တ္ပုဆိုးေပး၍ မယားျပဳထားေသာ မိန္းမ။
၁၅။ ၾသဒပတၱကိနီ-ေရခြက္၌ ခက္စံုေခ်၍ ေယာက်္ားတဦးဦးႏွင့္ ထိမ္းျမားထာေးသာ မိန္းမ။
၁၆။ ၾသဘဋစုမၺဋာ-ေယာက်္ားတဦးဦးက ေခါင္းခုကိုခ်ေစ၍ သိမ္းယူထားေသာ မိန္းမ။
( အလြန္ဆင္းရဲ၍ ေခါင္းရြက္ လုပ္ကိုင္စားရေသာ မိန္းမကို မရြက္ေစရဘဲ သိမ္းယူထားသည္ဟု ဆိုလိုသည္။)
၁၇။ ဒါသီ စ ဘရိယာ-ကၽြန္လည္းျဖစ္, မယားလည္းျဖစ္ေနေသာ မိန္းမ။
၁၈။ ကမၼာကာရီ စ ဘရိယာ-အမႈလုပ္လည္း ျဖစ္, မယားလည္းျဖစ္ေနသာ မိန္းမ။
၁၉။ ဓဇာဟဋာ-စစ္ေျမမွ ေဆာင္ခဲ့ေသာ ( သုံ႔ပန္း ) မိန္းမ။
၂၀။ မုဟုတၱိကာ-တဦးဦး၏ ေခတၱမယားျဖစ္ေနသာ မိန္းမ။
ထိုမိန္းမ ႏွစ္က်ိပ္လံုးပင္ အမ်ိဳးသားတို႔အဖို႔ ကာေမသုမိစၧာစာရထိုက္သျဖင့္ လံုး၀က်ဴးလြန္ျခင္း မျပဳရေပ။
၁-မွ ၈-အထိမွာ ကာမပိုင္ မရွိ၊ အပ်ိဳစင္မ်ားျဖစ္၍ အမ်ိဳးသမီးတို႔အဖို႔ အျခားေယာက်္ားတပါးႏွင့္ က်ဴးလြန္မိသည့္တိုင္ ကာေမသုမိစၧာစာရ မျဖစ္။
၉-မွ ၂၀-အထိ မိန္းမတိဳပမွာ ကာမပိုင္ရွိသူမ်ားျဖစ္၍ မိမိ ကာပိုင္ေယာက်္ားမွတပါး မည္သည့္ ေယာက်္ားႏွင့္မွ် ကာမက်ဴးလြန္မႈ မျပဳရေတာ့ေပ။

ဒု သ န ေသာ-ဟူသည္မွာ ကႆပဘုရား လက္ထက္က သူေဌးသား ေလးဦး ကာေမသုမိစၧာစာရၾကာင့္ ေလာဟကုမီ ၻေခၚေသာ ငရဲသို႔ က်သြားရာ ငရဲသက္ အႏွစ္သံုးေသာင္း နစ္၍ ငရဲအိုးမွ တႀကိမ္ေပၚလာစဥ္ ဟစ္ေအာ္ေျပာဆိုေသာ စကားမ်ား၏ အစ စကားလံုးမ်ားျဖစ္သည္။
စကားလံုး တလံုးစီသာ ေအာ္ဟစ္ႏိုင္ခဲ့ျပီး ျပန္နစ္သြားသည္၊ ထိုအသံကို လင္ရွိမယားတဦးအား မတရားသိမ္းပိုက္ရန္ ၾကံစည္ေနေသာ ပေသနဒီေကာသလမင္းႀကီး ကံအားေလွ်ာ္စြာ ၾကားရသည္၊ ဘုရားရွင္အား ေမးေလွ်ာက္သျဖင့္ ဘုရားရွင္က ေဟာျပ၍ ထင္ရွားလာရျခင္းျဖစ္သည္။ယင္း ဒု သ န ေသာ-မွာ သူေဌးသားေလးေယာက္ ( ငရဲသား ေလးဦး ) ရြတ္ဆိုေျပာၾကားေသာ ပါဠိဂါထာတို႔၏ အစ,စကားလံုးမ်ား ျဖစ္သည္၊ ေနာင္တရ၍ ေနာင္ ဤအျဖစ္မ်ိဳး မျဖစ္ေစရဘဲ ကုသိုလ္တရားမ်ားကို ပြားမ်ားပါေတာ့မည္ စေသာ အဓိပၸါယ္မ်ားပင္တည္း။

(ျမတ္မဂၤလာစာေစာင္..၂၀၀၂)

ဦးေလာကတိႆေျဖသည္

၁။( ေမး ) ( သိကၡုာပုဒ္မညီေသာ ရဟန္းမ်ား )
အရွင္ဘုရား၊ ၀ိနည္းသိကၡာပုဒ္ႏွင့္မညီေသာ ရဟန္းသံဃာမ်ားကို ေ၀ဖန္ေျပာဆို ျပစ္တင္ရႈတ္ခ်လွ်င္ အျပစ္ျဖစ္ပါသလား၊
( ဥပမာ ) ဓားျပတိုက္ရာတြင္ လက္ေထာက္ခ်ျခင္း၊ ဆင္းရဲ ခ်မ္းသာမၾကည့္၊ မတရား ဘက္လိုက္သျဖင့္ မွန္ကန္ေသာ ဆင္းရဲသား ပိုမို နစ္နာဆံုးရႈံးျခင္း )
( ဥိးခင္ေမာင္သိန္း-ေညာင္ေရႊျမိဳ႔ )

( ေျဖ )
ဘုန္းေတာ္ႀကီး ဦသီလ ေထရုပၸတၱိ-၌
ဟဲ့-ငတိုး၊ ရွင္ဘုရင္ႀကီးတဦးမွာ သားေတာ္ ၂-ပါးရွိတယ္။
အႀကီးက တရားရွိတယ္၊ ခင္မင္ၾကည္ညိဳသူ မ်ားတယ္၊
အငယ္က တရားမရွိဘူး၊ မုန္းတီးသူေတြ မ်ားတယ္၊

ထိုလူယုတ္မာေလးကို လက္ျဖင့္သြားလုပ္လွ်င္ ဘယ္လိုျဖစ္မလဲ။
( သူ႔အေဖ ရွင္ဘုရင္ႀကီးက လက္ျဖတ္ပါလိမ့္မယ္ ဘုရား။)

ဆဲေရးတိုင္းထြာလွ်င္ေကာ၊
( အာဟက္ခံရပါလိမ့္မယ္ဘုရား )

ေအးေအး၊ မင္းတို႔ ဒီလိုသိရင္ေတာ္ျပီ။
ဘုရားရွင္ သားေတာ္ေတြအေပၚလဲ နင္တို႔ သတိထားတတ္ေရာ့ေပါ့-ဟု မိန္႔တယ္။

ဆူးေပၚဖက္က်မို႔ ငါျဖင့္ လန္႔လိုက္ေလကြယ္၊ ေမာင္ဘိုးအင္ရယ္-ဟု
ေညာင္ေလးပင္ျမိဳ႔၌ ဦးဘိုးအင္ ဆိုသည့္ သူ၏မိတ္ေဆြအား ေရွ႔ေန ဦးတိုးႀကီးက ျပန္၍ ေျပာျပဖူးသည္ဆို၏။-ဟု ပါရွိသည္။
ထိုဘုန္းေတာ္ႀကီး ဦးသီလ စကားေတာ္အတိုင္း မွတ္သားအပ္ပါသည္။
................................................................................................

၂။ ( ေမး ) ( ရဟန္း ႏွင့္ သံဃာ )
အရွင္ဘုရား၊ ရဟန္းႏွင့္ သံဃာ ကြာျခားမႈ ရွိပါသလားဘုရား၊
အခ်ိဳ႔က ရဟန္းသံဃာ-ဟု တြဲေခၚပါသည္၊
ရဟန္းခံပြဲဟုသာ ေခၚၾကျပီး သံဃာခံပြဲ-ဟု မေခၚၾကပါ၊
သံဃာေတာ္မ်ားအား ဆြမ္းခဲဘြယ္ေဘာဇဥ္ ပစၥည္း၀တၳဳ လွဴသည္ဟုသာ သံုးၾကပါသည္၊ ရွင္းျပေတာ္မူပါဘုရား။
( တင္တင္ယု-ေရႊျပည္သာျမိဳ႔နယ္ )

( ေျဖ )
ပုဂၢိဳလ္တပါးခ်င္းကို ရဟန္း-ဟုေခၚ၍ ေလးပါးႏွင့္ ေလးပါးမွအထက္ကို သံဃာ-ဟု ေခၚပါသည္။
သံဃာဟူ႐ာ၌ မွတ္သားရန္မွာ သံဃာဟုဆိုလွ်င္ ရဟန္းေတာ္တို႔၏ အစုအဖြဲ႔ အေပါင္းအစည္းဟု မွတ္သား၍ ျမတ္စြာဘုရားလက္ထက္က
အရွင္သာရိပုတၱရာ၊ အရွင္မဟာေမာဂၢလာန္၊ အရွင္မဟာကႆပမွစ၍
သာသနာ တေလွ်ာက္လံုးႏွင့္ ယခုမ်က္ျမင္ထင္ရွားရွိေသာ ရဟန္းသာမေဏမ်ားအထိ ျမင္ရန္လိုအပ္ပါသည္။

ထိုသို႔ျမင္ထားမွသာလွ်င္ သံဃာေတာ္ဟုဆို၍ လွဴဒါန္းရာ၌ ရဟန္းသာမေဏတပါးကို ဆြမ္းေလာင္းရာ၌ျဖစ္ေစ၊ သံဃႆ ေဒမ-ဟု
ဆို၍ လွဴလွ်င္ သံဃာေတာ္အားလံုးကို လွဴရာေရာက္ပါသည္။ ယင္းသို႔ သံဃာေတာ္ အားလံုးကို အာရံုျပဳ၍ လွဴရာ၌ ဒုႆီလ၊ အလဇၨီ-ဟူ၍ မရွိေတာ့ပါ၊
ထို႔ေၾကာင့္ ဗုဒၶဘာသာတိုင္း သံဃာေတာ္အား လွဴဒါန္းပူေဇာ္တတ္ရန္ႏွင့္ ရဟန္းႏွင့္သံဃာကို ကြဲျပားရန္ အထူးပင္ အေရးႀကီးေပသည္။
*********************************************
...................................................................................................................................

၃။ (ေမး )
လူႏွစ္ဦးတို႔သည္ ဤလူ႔ျပည္က တျပိဳင္နက္ေသ၍ တဦးက ျဗဟၼာ့ျပည့္၌ ျဖစ္၍
တဦးက ဤလူ႔ျပည္၌ ျဖစ္ၾကရာ အဘယ္သူက အလ်င္ျဖစ္ႏိုင္ပသနည္း။

( ေျဖ )
မည္သည့္ဘ၀၌ပင္ျဖစ္ေစ အဘိဓမၼာအရ စုတိစိတ္ ေနာင္-ပဋိသေႏၶစိတ္ ျဖစ္ရ၍ ျဗဟၼာျပည္ႏွင့္ ဤလူ႔ျပည္ ႏွစ္ရပ္၌ တျပိဳင္နက္ပင္ ပဋိသေႏၶယူႏိုင္ ျဖစ္ႏိုင္ၾကပါသည္။

ရွင္းလင္းခ်က္။ ။ ဤအေၾကာင္းကို ထင္ရွားရန္ မိလိႏၵပဥႇာမွ ေလာကႏွစ္ခု ျဖစ္ရမႈ၌ တူမွ်ပံု ျပႆနာကို ေဖာ္ျပပါမည္။

မိလိႏၵမင္းသည္ -အရွင္ဘုရား နာဂေသန ဤလူ႔ျပည္၌ ေသလြန္၍ ျဗဟၼာ့ျပည္၌ ျဖစ္ေသာသူ၊
ဤလူ႔ျပည္၌ ေသလြန္၍ ကသၼီရတိုင္း၌ ျဖစ္ေသာသူ
ဤသူႏွစ္ဦးတို႔တြင္ အဘယ္သူက ၾကာျမင့္၍ အဘယ္သူက လ်င္ျမန္ပါသနည္း-ဟု ေမးေလွ်ာက္ေသာ္

မင္းျမတ္-ထိုသူႏွစ္ေယာက္တို႔သည္ အညီအမၽွ်ပင္ အတူတူပင္ ျဖစ္ပါ၏-ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

အရွင္ဘုရား၊ ဥပမာျပဳေတာ္မူပါဦးေလာ့
မင္းျမတ္၊ သင္သည္ အဘယ္ျမိဳ႔၌ ေမြးဖြားပါသနည္း၊
အရွင္ဘုရား၊ ကလသိမည္ေသာ ရြာ၌ ေမြးဖြားပါသည္။

မင္းျမတ္၊ ၄င္းကလသိရြာသည္ ဤသာဂလျမိဳ႔မွ အဘယ္မွ်ေလာက္ ေ၀းကြာပါသနည္း။
အရွင္ဘုရား၊ ယူဇနာအားျဖင့္ ႏွစ္ရာတိုင္တိုင္ ေ၀းကြာပါသည္။

မင္းျမတ္၊ ကသၼီရတိုင္းသည္ ဤသာဂလျပည္မွ အဘယ္မွ်ေလာက္ ေ၀းကြာပါသနည္း၊
အရွင္ဘုရား၊ တဆယ့္ႏွစ္ယူဇနာ ေ၀းကြာပါသည္။

မင္းျမတ္၊ တိုက္တြန္းပါ၏၊ သင္ မင္းျမတ္သည္ ကလသိရြာကို ၾကြစည္ေအာက္ေမ့ပါေလာ့။
အရွင္ဘုရား၊ ၾကံစည္ေအာက္ေမ့၍ ျပီးပါျပီဘုရား။

မင္းျမတ္၊ တိုက္တြန္းပါ၏၊ သင္မင္းျမတ္သည္ ကသၼီရတိုင္းကို ၾကံစည္ေအာက္ေမ့ပါေလာ။
အရွင္ဘုရား၊ ၾကံစည္ေအာက္ေမ့၍ ျပီးပါျပီဘုရား။

မင္းျမတ္၊ အဘယ္အရပ္ကို ၾကာျမင့္စြာ ၾကံစည္ေအာက္ေမ့ရသနည္း။
အဘယ္အရပ္ကို လ်င္ျမန္စြာ ၾကံစည္ေအာက္ေမ့ရသနည္း။
အရွင္ဘုရား၊ အညီအမွ်ပင္ ၾကံစည္ေအာက္ေမ့ရပါသည္ဘုရား။

မင္းျမတ္၊ ဤအတူသာလွ်င္ ဤလူ႔ျပည္၌ ေသလြန္၍ ျဗဟၼာ့ျပည္၌ ျဖစ္ေသာသူ၊ ဤလူ႔ျပည္၌ ေသလြန္၍ ကသၼီရတိုင္း၌ ျဖစ္ေသာသူ၊
ဤသူႏွစ္ဦးတို႔သည္ အညီအမွ်ပင္ (အတူတူပင္) ျဖစ္ၾကရပါကုန္၏-ဟု ေျဖေတာ္မူေလ၏။

ဤအေမးအေျဖ၌ မိလိႏၵမင္းက အခ်ိဳ႔လူမ်ား ယူဆသကဲ့သို႔ ေသသူ၏အသက္၀ိညာဥ္သည္ ဤဘ၀က ေသဆံုးျပီးလွ်င္
မိမိပဋိသေႏၶတြယ္ေနရမည့္ ဘ၀သို႔ ရွာေဖြ၍ သြားေနရသည္၊ ဘ၀တခုႏွင့္တခု အၾကား၌ ၀ိညာဥ္သည္ တြယ္စရာမရွိ၊ လြင့္ပါးသြားလာေနရေသးသည္
-ဟု ယူဆ၍ ေမးျခင္းျဖစ္သည္။

အရွင္နာဂေသန-က အဘဓမၼာအရ စုတိစိတ္ အဆံုးသတ္ခ်ဳပ္လွ်င္ (ေသဆံုးလွ်င္) ထိုစုတိစိတ္၏ အျခားမဲ့၌သာလွ်င္
ပဋိသေႏၶစိတ္ ဆက္ျဖစ္သည္။ မည္သည့္ဘ၀ မည္မွ်ေလာက္ ေ၀းသည့္ ဘံုသို႔ပင္ ျဖစ္ရမည္ ျဖစ္ေစ၊ သာဂလေနျပည္ေတာ္မွ ကလသိရြာကို စိတ္ကူး၍ ခ်က္ခ်င္းထင္ျမင္ရသလိုပင္
စိတ္ျမန္သေလာက္ အျမန္ပင္ ျဖစ္ရေၾကာင္း ဥပမာျပ၍ ေျဖဆိုေတာ္မူေလသည္။

ဤအေမးအေျဖကို ေထာက္ဆ၍ ေသလြန္သူသည္ ဘ၀တခုသို႔ မေရာက္မီ ၾကားဘ၀တခုရွိေနေသးသည္၊ ခုႏွစ္ရက္ခန္႔ လြင့္ပါးေနရေသးသည္၊
အိမ္အနီးမွာပင္ ေစာင့္ဆိုင္းေနရေသးသည္၊ ထိုအခိုက္တြင္ တန္ခိုးရွင္တို႔ကဲ့သို႔ အရာခပ္သိမ္းကို ျမင္ႏိုင္သည္။
မိမိအေလာင္းအနီး၌ ေဆြမ်ိဳးတို႔ ငိုေနသည္ကုိပင္ ေတြ႔ေနရသည္၊ လိုရာအရပ္သို႔ ခဏခ်င္း သြားေရာက္ႏိုင္သည္ဟူေသာ
၀ိညာဥ္၀ါဒ ရွိသူတို႔၏ အယူကို ပယ္ေဖ်ာက္ႏိုင္ေပေတာ့သည္။
********************************************************************************

၄။ ( ေမး ) ၀ိဓူရဇာတ္လာ ပုဏၰက-၏ သိေႏၶာျမင္းသည္ လူ႔စိတ္ထက္ ျမန္သည္-ဟု ဆိုပါသည္၊ နတ္ျမင္းျဖစ္ေသာ္လည္း လူ႔စိတ္ ျမန္သည္ထက္ ပို၍ ျမန္ႏိုင္ပါမည္ေလာ။

( ေျဖ )
နတ္က ဖန္ဆင္းထာေးသာ ျမင္းျဖစ္၍ လူ႔စိတ္ထက္ျမန္ေအာင္ သြားႏိုင္သည္ဆိုသည္မွာ မွန္ပါသည္။

ရွင္းလင္းခ်က္။ ။ နတ္ျပည္၌ တိရစၧာန္မရွိ၊
သိၾကားမင္း၏ ဧရာ၀ဏ္ဆင္၊
မာရ္နတ္၏ မဏိေမခလာဆင္၊
ေ၀ဇယႏၲာရထား၌ ကထားၾကေသာ သိေႏၶာျမင္း၊
ပုဏၰက-၏ မေနာမယ သိေႏၶာျမင္းတို႔မွာ နတ္သားမ်ားျဖစ္ၾကသည္။
ဆိုင္ရာနတ္မင္းမ်ား ဆင္ျမင္းတို႔ႏွင့္ သြားလာရန္ကိစၥေပၚမွ ဆင္၊ ျမင္း သ႑ာန္ ဖန္ဆင္းၾကျခင္း ျဖစ္ေလသည္။
၄င္းနတ္ဆင္ နတ္ျမင္းတို႔ သြားၾကသည္ ဆိုရာမွာလည္း ပကတိေျချဖင့္ သြားၾကသည္မဟုတ္၊ စိတ္ျဖင့္သြား၍ စိတ္ျမန္သေလာက္ ျမန္စြာေရာက္ၾကသည္။

ဤ၌ စိတ္သြားသည္ ဆိုရာမွာလည္း တင္စား၍ဆိုျခင္းပင္ ျဖစ္သည္၊ စိတ္က သြားသည္မဟုတ္၊ အေ၀း၌ရွိေသာ အာရံုကို ယူျခင္း၊
ေတြးဆျခင္း၊ ေတြးဆတိုင္း စိတ္ကေရာက္ျခင္းကိုပင္ စိတ္သြားသည္-ဟု ဆိုရပါသည္။

ပုဏၰက-နတ္ျမင္းမွာ မေနာမယ သိႏၶ၀ျမင္းဟု ဆိုေပရာ စိတ္ျဖင့္ျပီးေသာ သိေႏၶာျမင္းဟု ဆိုသျဖင့္ လူ႔စိတ္ထက္
အဆမ်ားစြာျမန္ေသာ နတ္တို႔စိတ္ျဖင့္သြား၍ သိေႏၶာျမင္း ျဖစ္လ်က္ လူ႔စိတ္ထက္ ျမန္သည္-ဟု ဆိုရျခင္း ျဖစ္ပါသည္။
*********************************************************************************

၅။ ( ေမး ) ၾကယ္ လ နကၡတ္မ်ား စံုခ်ိန္တြင္ ေကာင္းကင္ကို ၾကည့္ရာ ၾကယ္ လ နကၡတ္ အမ်ားအျပားကို ျမင္ရာ၌ တျပိဳင္နက္ပင္ ျမင္ေလသေလာ၊ တခုျပီးတခု ျမင္ေလသေလာ။

( ေျဖ )
တခုျပီးမွ တခုကို ျမင္ျခင္းျဖစ္သည္။
စိတ္ အျဖစ္-အခ်ဳပ္ ျမန္သျဖင့္ တျပိဳင္နက္ ျမင္သည္-ဟု ထင္ရပါသည္။

ရွင္းလင္းခ်က္။ ။ အဘိဓမၼာသေဘာအရ စကၡဳပသာဒ (မ်က္စိ) က အဆင္းအာရံု တခုခုကို ၾကည့္ရႈလွ်င္
ဦးစြာ စကၡဳဒါြရ၀ီထိက်၍ ဘ၀င္စိတ္မ်ား ထိုက္သင့္သေရြ႔ ျဖစ္ျပီး မေနာဒြါရ၀ီထိမ်ား ေလး၀ီထိမွ် ဘ၀င္ျခား၍ ျဖစ္ျပီးမွ
မိမိၾကည့္ရႈေသာ ရုပါရံုတခု (ၾကယ္တလံုး) ကို သိျမင္ႏိုင္သည္။

ထို၀ီထိမ်ား ခ်ဳပ္ျပီးေနာက္မွ ေနာက္ထပ္ ၾကယ္တလံုးအတြက္ ေရွးနည္းတူ ၀ီထိမ်ားျဖစ္ရသည္။
စိတ္၏ ျဖစ္မႈ ခ်ဳပ္မႈမွာ လ်င္ျမန္လြန္းလွသည္၊ ၾကယ္-တလံုးျပီးမွ တလံုး ျမင္ရသည္ကို တျပိဳင္နက္ တခ်က္တည္း ျမင္သကဲ့သို႔ ထင္ရေလသည္။

မ်က္စိတမွိတ္ လွ်ပ္တျပက္ အခ်ိန္အတြင္း၌ စိတ္ ေစတသိက္ နာမ္တရားမ်ား ကုေဋတသိန္းမက ျဖစ္ပ်က္ေနၾကသည္ကို
သတိျပဳ၍ အထက္ေဖာ္ျပပါ သေဘာတရားမ်ားကို သေဘာက်ႏိုင္စရာ ရွိေပသည္။

...............................................................................................................................................
၆။( ေမး ) ( ၀ိပါက္အမွန္ ေဇာအျပန္ )
ဆရာေတာ္ဘုရား ၀ိပါက္မွာ အမွန္-ေဇာမွာအျပန္-ဟူေသာ စကားကို ရွင္းလင္းေျဖၾကားေပးေတာ္မူပါဘုရား။
( လင္းထိုက္-လမ္းမေတာ္ ရန္ကုန္ )

( ေျဖ )
အဘိဓမၼာသေဘာအရ အလြန္လိုအပ္ေသာ ဘုရားအစရွိေသာ အာရံုတို႔ကို ျမင္ရျခင္းသည္ ကုသလ၀ိပါက္
( ကုသုိလ္၏ အက်ိဳးတရား ) ပင္ ျဖစ္သည္။
သူေတာ္ေကာင္းတို႔အဖို႔ ထိုဘုရား အစရွိေသာ အာရံုတို႔ကို ျမင္ရလွ်င္ မဟာကုသိုလ္ ေသာမနႆေဇာမ်ား ျဖစ္ပြားၾကသည
္။ ၄င္းမွာ ၀ိပါက္အမွန္ ေဇာအမွန္ပင္ ျဖစ္ေလသည္။

သို႔ေသာ္ မိစၧာဒိ႒ိအယူရွိသူတို႔အဖို႔ကား ကုသိုလ္အက်ိဳးေၾကာင့္ ေတြ႔ၾကံဳဖူးေတြ႔ရေသာ ျမတ္စြာဘုရား၏ အဆင္းသ႑ာန္၌

ကုသိုလ္ေဇာ မေစာႏိုင္ဘဲ အကုသိုလ္ ေဒါသေဇာမ်ား ေစာရေလသည္။ ၄င္းမွာ ၀ိပါက္အမွန္ ေဇာအျပန္-ျဖစ္ျခင္းပင္တည္း။

မစင္ပုပ္ စေသာ မေကာင္းေသာအာရံုကို ေတြ႔ၾကံဳရျခင္းမွာ အကုသလ၀ိပါက္ျဖစ္၍ အကုသိုလ္ ေဒါသေဇာ ေစာရမည္ျဖစ္ေသာ္လည္း
ေခြးတို႔အဖို႔ကား ႏွစ္သက္၀မ္းသာ သာယာမက္ေမာ ေသာမနႆေဇာ ျဖစ္ေလရာ ယင္းမွာလည္း ၀ိပါက္အမွန္ ေဇာအျပန္-ျဖစ္ျခင္းတမ်ိဳးပင္။
...................................................................................

၇။ ( ေမး ) ( သိမ္၀င္ စိပ္ပုတီး )
အရွင္ဘုရား၊ ရိုးရိုး ပုတီတကံုးထက္ သိမ္၀င္ထားတဲ့ ပုတီးက ဘာအက်ိဳးေက်းဇူးေတြ ပိုပါသလဲဘုရား။
ဘာအတြက္ ေကာင္းပါသလဲ ဘုရား။
( မသႏၲာဦး-ပုဏၰားကုန္းေတာင္ပိုင္း၊ တာေမြ-ရန္ကုန္ )

( ေျဖ )
သိမ္၀င္ ပုတီး၊ သိမ္၀င္ အပ္၊ သိမ္၀င္ သပိတ္ကြဲ စသည္တို႔မွာ အထက္ဂိုဏ္းဆရာတို႔၏ အသံုးအႏႈန္းမ်ားသာ ျဖစ္ပါသည္။
သိမ္၀င္ပုတီးျဖင့္ ပေယာဂပူး၀င္ေနေသာ လူနာအား စြပ္ေပးျခင္း၊ သိမ္၀င္အပ္ျဖင့္ နတ္ရဲ သစ္ပင္အား စိုက္ျခင္း၊ သိမ္၀င္
သပိတ္ကြဲ၌ အင္းခ်၍ ျမႇဳပ္ျခင္းတို႔မွာ ယင္းဂိုဏ္းဆရာတို႔၏ အလုပ္အေဆာင္မ်ားျဖစ္ေၾကာင္း ၾကားသိရဖူးပါသည္။

သာသနာဆိုင္ရာကိစၥမ်ား၌ သိမ္၀င္ပုတီးစသည္ မလိုအပ္ပါ၊ သိကၡာကာမ သီလ၀ႏၲ လဇၨီေပသလ ဆရာေတာ္ႀကီးမ်ားကလည္း
ဥပသမၸဒ ကံေဆာင္ရာ၌ ပုတီးမ်ားထည့္ျခင္းတို႔ကို အားေပးေလ့မရွိပါ၊ ဒါယကာတို႔အလိုအားေလ်ာ္စြာ မဆန္႔က်င္ လိုက္ေလ်ာသည့္သေဘာျဖင့္
တားျမစ္ျခင္းမျပဳဘဲသာ ေနၾကပါသည္၊ ဂုဏ္ေတာ္ပုတီးစိပ္ရာ၌ သိမ္၀င္ပုတီးျဖစ္၍လည္း မည္သို႔မွ အက်ိဳးေက်းဇူး ပိုမိုလာမည္မဟုတ္၊
ရိုးရိုးပုတီးပင္ ျဖစ္လင့္ကစား ဘုရား တရား သံဃာ ရတနာသံုးပါး ဂုဏ္ေတာ္၌ သမာဓိရေအာင္ ပြားမ်ားႏိုင္လွ်င္ အက်ိဳးထူးလွပါသည္။
......................................................................

၈။ ( ေမး ) ( ရဟန္းဒါယိကာမႏွင့္ အသက္အရြယ္ )
ဆရာေတာ္ဘုရား လာမည့္ႏွစ္တြင္ ကိုရင္တပါးႏွင့္ ေမာင္ေလးမ်ားကို ရဟန္းခံေပးခင္ပါသည္၊
ယခု တပည့္ေတာ္မ အသက္မွာ ၂၈-ႏွစ္ပါ။ ၄၅-ႏွစ္မျပည့္လွ်င္ ရဟန္းအမ မလုပ္ရဘူး-ဟု ေျပာၾကပါသည္၊
အဲဒါ- ဟုတ္ပါသလား၊ တပည့္ေတာ္မ ရဟန္းဒါယိကာမ သိပ္ျဖစ္ခ်င္ပါတယ္၊ ေက်းဇူးျပဳ၍ အျမန္ေျဖၾကားေပးပါဘုရား။
( မနီနီေအး-ေရႊငါးကိတ္မုန္႔တိုက္၊ ကန္ဦးရပ္-ေက်ာက္ဆည္ )

( ေျဖ )
မည္သည့္အသက္အရြယ္ ေရာက္မွ ရဟန္းဒါယိကာမ၊ ေက်ာင္း-ဘုရား ဒါယိကာမ ျဖစ္ရမည္ဟု စာေပအေထာက္အထားမရွိပါ။
ေရွးဘုရင္မ်ားသည္ ပထမေက်ာ္ သာမေဏမ်ား၊ စာေပတတ္ကၽြမ္းေသာ ရဟန္းေတာ္မ်ားကို သမီးေတာ္ေလး မ်ားအား
ဒါယိကာမျပဳ၍ ရဟန္းခံေစ သိမ္ထပ္ေစပါသည္။ ေက်ာင္းေဆာက္ လွဴဒါန္းေစပါသည္၊
သာယာ၀တီမင္း၏ သမီးေတာ္ႀကီး ( ေနာင္-မင္းတုန္းမင္း၏ မိဖုရားႀကီး ) စၾကာေဒ၀ီ၊ မင္းတုန္းမင္း၏ ပင္တိုင္စံ သမီးေတာ္ စလင္း မင္းသမီးတို႔သည္
မင္းသမီးငယ္ကေလး ဘ၀ကပင္ ခမည္းေတာ္မ်ားက ခ်ီးေျမႇာက္၍ ရဟန္းဒါယိကာမမ်ား ျဖစ္ခဲ့ၾကသည္။

သီေပါမင္း၏ မိဖုရား စုဖုရားလတ္သည္လည္း မင္းသမီးငယ္ဘ၀ကပင္ ရဟန္းအမ ေက်ာင္းအမ ျဖစ္ခဲ့ပါသည္။
ဤကဲ့သို႔ ငယ္စဥ္ကပင္ သာသနာေတာ္ကို ခ်ီးေျမႇာက္လိုစိတ္ ေပၚေပါက္သည္မွာ ေရွးေရွးဘ၀မ်ားစြာက အထံုပါရမီ ပါခဲ့ျခင္းေၾကာင့္ ျဖစ္ပါသည္။
အေကာင္းအထည္ေပၚေအာင္ ႀကိဳးစားင သာသနာ့မိခင္တဦး ျဖစ္လာပါေစဟု တိုက္တြန္းအပ္ပါသည္။
..................................................................................(
၉။ ( ေမး ) ( အလွဴခံႏွင့္ အဖိုးအခ )
အရွင္ဘုရား၊ တပည့္ေတာ္တို႔ ဗုဒၶဘာသာေတြမွာ ဘုရားအတြက္၊ ေက်ာင္းအတြက္၊ ကထိန္အတြက္ ဆိုျပီး အလွဴခံဌာနေတြ ျပဳလုပ္ကာ
အေျပာအေဟာေကာင္းစြာျဖင့္ အလွဴခံေနၾကတာကို ေတြ႔ရပါသည္။
အခ်ိဳ႔အလွဴခံဌာနမ်ားမွာ ေဟာေျပာ၍ အလွဴခံေပးသူအား အလွဴခံ၍ ရရွိသည့္ ေငြထဲမွ ရာခိုင္ႏႈန္းျဖင့္ ေပးရသည္-ဟုသိရပါသည္၊
ဘုရား ေက်ာင္း ကထိန္အတြက္ ရည္ရြယ္ျပီး လွဴဒါန္းထားေသာ ေငြထဲမွ ထိုသို႔ျဖတ္ယူ သံုးစြဲျခင္းသည္ အျပစ္ရွိပါသလား။
အျပစ္ရွိလွ်င္ အတိမ္အနက္ ေဖာ္ျပေပးပါရန္ ရိုေသစြာ ေလွ်ာက္ထားအပ္ပါသည္။
( ဦးတင္အုန္း-မင္းဒင္လမ္း၊ သု၀ဏၰ )

( ေျဖ )
ေစတနာ့၀န္ထမ္း နိဗၺာန္ေဆာ္မ်ား ရွိသကဲ့သို႔ အခစားနိဗၺာန္ေဆာ္မ်ားလည္း ေရွးေရွးကပင္ ရွိခဲ့ပါသည္။
မူလကပင္ ဤေရြ႔ဤမွ်ယူရန္ အခေၾကးေငြ ေန႔တြက္ျဖင့္ျဖစ္ေစ ရာခိုင္ႏႈန္းအေနျဖင့္ ျဖစ္ေစ ျဖတ္ထားျပီး
ထိုအတိုင္း မွန္ကန္စြာ ယူသူတို႔အဖို႔ အျပစ္ရွိဖြယ္ မျမင္ပါ။
ေစတီတဆူ တည္ေဆာက္ရာ၊ ေက်ာင္းတေဆာင္ ေဆာက္လုပ္ရာတို႔၌ ကုန္က်စရိတ္တြင္ ပန္းရန္ခ၊ လက္သမားခ မ်ားလည္း
အပါအ၀င္ျဖစ္သကဲ့သို႔ အလွဴခံ၍ ရေသာေငြေၾကးတြင္လည္း အခစား နိဗၺာန္ေဆာ္တို႔အတြက္ အဖိုးအခလည္း ပါရမည္သာ ျဖစ္ပါသည္။
၄င္းတို႔၏ အေျပာအေဟာ လုပ္အားခမွာလည္း ဘုရား ေက်ာင္းကန္ တည္ေဆာက္ရာ၌ ပန္းရန္ခ၊ လက္သမားခတို႔ႏွင့္ အလားတူပင္ ယူဆႏိုင္ပါသည္။
********************************************************************************

၁၀။ ( ေမး ) ( စုေဆာင္းျခင္း )
အရွင္ဘုရား၊ တပည့္ေတာ္မသည္၊ အိမ္ေထာင္ရွင္တဦးျဖစ္၍ မိမိခင္ပြန္းျဖစ္သူ၏ ၀င္ေငြထဲမွ ခင္ပြန္းျဖစ္သူအား အသိမေပးဘဲ
ေနာင္ေရးအတြက္ ေျမာ္ျမင္၍ သီးသန္႔ ဖယ္ရွားစုေဆာင္းထားကာ လက္၀တ္ရတနာအခ်ိဳ႔ ျပဳလုပ္ထားပါသည္။ အေရးၾကံဳလွ်င္
ထုခြဲသံုးစြဲရန္ ရည္ရြယ္ပါသည္။
သို႔ေသာ္ ခင္ပြန္းျဖစ္သူကို အသိမေပးဘဲ ထားသျဖင့္ အဒိႏၷာဒါနကံ က်ဴးလြန္ရာ ေရာက္ေနမည္လား-ဟု သံသယျဖစ္မိပါသည္။
ထို႔ျပင္ စုေဆာင္းထားေသာ ေငြပိုေငြလွ်ံမ်ားမွ လွဴဒါန္းျခင္း၊ မိဘ ေဆြမ်ိဳးမ်ားအား ေထာက္ပံ့ျခင္း၊ မရွိႏြမ္းပါးသူအား ေပးကမ္းျခင္းလည္း ျပဳလုပ္ပါသည
မိမိလုိအပ္ေသာ အ၀တ္အစား အသံုးအေဆာင္မ်ားလည္း ၀ယ္ပါသည္။ ထိုကိစၥမ်ားကို ခင္ပြန္းသည္အား အသိမေပး၍
တပည့္ေတာ္မမွာ အဒိႏၷာဒါနကံ ထိုက္မထိုက္ သိလုိပါသည္ဘုရား။
( ခင္ခင္ခ်ိဳ-မႏၲေလး )

( ေျဖ )
အိမ္ေထာင္ရွင္ ေယာက်္ားတဦး၏ ရွာေဖြရရွိေသာ ၀င္ေငြမွာ ဇနီးေမာင္ႏွံႏွစ္ဦး ပိုင္ဆိုင္ေသာ ပစၥည္းပင္ျဖစ္သည္၊ ၄င္းပစၥည္းကို ဇနီးျဖစ္သူက
ျဖဳန္းတီးမႈမ်ိဳး မဟုတ္ဘဲ တရားသျဖင့္ သံုးစြဲလွ်င္ အျပစ္မရွိပါ။

ထို႔ျပင္ ဇနီးမယား၏ ၀တၱရား ငါးပါးမွာ
( အိမ္တြင္းမႈလုပ္၊ သိမ္းထုတ္ေသခ်ာ၊ မိစၧာၾကဥ္ေရွာင္၊ ေလ်ာ္ေအာင္ျဖန္႔ခ်ိ၊ ပ်င္းရိမမူ၊ ၀တ္ငါးဆူ အိမ္သူက်င္အပ္စြာ )ဟု လာရွိပါသည္။
ရွိေတာ့ တန္ဆာ, မရွိေတာ့ ၀မ္းစာ-ရည္ရြယ္ကာ လက္၀တ္လက္စား လုပ္ထားျခင္းမွာ သုသံ၀ိဟိတကမၼႏၲ-ဟူေသာ သိဂၤါလသုတ္ပါဠိေတာ္လာ
ေဖာ္ျပပါလကၤာ သိမ္းထုတ္ေသခ်ာအရ ဇနီးမယား၀တၱရားႏွင့္ အညီပင္ ျဖစ္ေပသည္။

ထို႔ျပင္ မိဘေဆြမ်ိဳးမ်ားအား ေထာက္ပံ့ျခင္းစသည္မွာလည္း ( သဂၤဟိတ ပရိဇနာ )ပါဠိေတာ္လာ ေလ်ာ္ေအာင္ျဖန္႔ခ်ိျခင္းပင္ျဖစ္၍
၀တၱရားအရပင္ ညီညြတ္လ်က္ ရွိျပန္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ျပႆနာရွင္၏ ျပဳမူေဆာင္ရြက္မႈမွာ အဒိႏၷာဒါနကံ မထိုက္သည့္ျပင္
စိတ္ထားတတ္က ျမတ္, ဟူေသာ စကားအတိုင္း ကုသိုလ္ပင္ျဖစ္ေၾကာင္း ေျဖၾကားအပ္ပါသည္။
............................................................................................................

၁၁။ ( ေမး ) ( ၀ိညာဥ္ )
ဆရာေတာ္ဘုရား ဗုဒၶဘာသာအရ ဘ၀ကူး၀ိညာဥ္ မရွိေၾကာင္း မွတ္ယူရပါသည္ဘုရား။
ခႏၶာငါးပါး၌ ၀ိညာဏကၡႏၶာ-သိမႈ၀ိညာဥ္အစု-ဟု၄င္း။
နာမ္တရားကို ၀ိညာဥ္ဟု၄င္း မွတ္သိရပါသည္ဘုရား။
သို႔ေသာ္လည္း ပဋိစၥသမုပၸါဒ္အရ သခၤါရပစၥယာ ၀ိညာဏံ၊ ၀ိညာဏပစၥယာ နာမရူပံ-ဟု ပါရွိပါသည္။
ပဋိစၥသမုပၸါဒ္အရ ၀ိညာဥ္ေၾကာင့္ နာမ္ရုပ္ျဖစ္ရသည္ကို မရွင္းပါသျဖင့္ ဆရာေတာ္ဘုရားမွ ရွင္းျပေပးပါရန္ ရိုေသေလးစားစြာျဖင့္ ေလွ်ာက္ထားအပ္ပါသည္ဘုရား။
( ေမာင္ေအာင္မင္း-သန္လ်င္ျမိဳ႔ )

( ေျဖ )
ခႏၶာငါးပါး၌ ပါရွိေသာ ၀ိညာဥ္မွာ သူ႔ခ်ည္းသက္သက္ တည္ရွိေနသည္ မဟုတ္။ ရုပ္ ေ၀ဒနာ သညာ သခၤါရတို႔ႏွင့္ အတူ တည္ရွိေနသည္-ဟု ဆိုရပါမည္။

၀ိညာဥ္-ဟုေခၚဆိုရေသာ အသိစိတ္သည္ ဆိုင္ရာ၀တၳဳရုပ္၌သာ တည္ေနရသည္။
စကၡဳ၀ိညာဥ္ေခၚ ျမင္သိစိတ္သည္ စကၡဳ၀တၳဳေခၚ မိမိမွီရာ ၀တၳဳရုပ္၌ မွီရေပသည္။
ထို႔အတူ ေသာတ၀ိညာဥ္စသည္ ၾကားသိစိတ္ စသည္တို႔သည္လည္း ေသာတ၀တၳဳ စသည္တို႔၌သာ မွီၾကရကုန္ျမဲတည္း။

ပဋိစၥသမုပၸါဒ္အရ ၀ိညာဏပစၥယာ နာမရူပံ-ဟူသည္မွာလည္း ၀ိညာဥ္က ဘ၀ကူးသြားျပီး နာမ္ရုပ္ ျဖစ္ေစသည္မဟုတ္၊
၀ိညာဥ္ဟုဆိုရေသာ စိတ္တခုယုတ္ ၉၀-( ၈၉) က နာမ္ရုပ္ဟုဆိုေသာ ေစတသိက္ ၅၂-ပါး၊ ရုပ္ ၂၈-ပါးတို႔ကို
အေၾကာင္းအားေလ်ာ္စြာ ျဖစ္ေစျခင္းကိုသာ ဆိုပါသည္။
( မီးတြင္ရွိန္၀ါ ထက္ၾကပ္ပါသို႔ )ဟူေသာ စကားအတိုင္း မီးဟုျဖစ္ေပၚလာလွ်င္ ထိုမီး၏ အရွိန္အ၀ါသည္လည္း အတူတကြပါလာသည္။
အလားတူ ၀ိညာဥ္ ၆-ပါး ျဖစ္ပြားလာလွ်င္ ထို၀ိညာဥ္တို႔၏ အစြမ္းသတၱိေၾကာင့္ ေစတသိက္ေခၚေသာ နာမ္တရားမ်ား၊
မဟာဘုတ္ႀကီးေလးပါးႏွင့္ ဥပါဒါရုပ္ ၂၄-ပါးတည္းဟူေသာ ရုပ္တရားမ်ား ထင္ရွားျဖစ္ေပၚလာျမဲပင္ ျဖစ္ေလသည္။
..............................................................................................................................................

.၁၂။ ( ေမး ) ( ဘုရားကိုးဆူ )
ဘုရားကိုးဆူ သမိုင္းေၾကာင္းႏွင့္ ဘုရားကိုးဆူ ေနရာခ်ထားပံု၊
ရြတ္ဖတ္မႈကို ရဟန္းေတာ္မ်ား မလုပ္ဘဲ လူမ်ားလုပ္ျခင္းႏွင့္ ေန႔မလုပ္ဘဲ ညလုပ္ရပံုမ်ား သိလိုပါသည္ဘုရား။
( ေထြးလင္းထြဋ္-အင္းစိန္ ) ( ထိုက္ထိုက္-တံတားဦး ) ( ၀င္းႏိုင္ဦး-သံကုန္း )

( ေျဖ )
သကၠရာဇ္ ၉၂၀-ေက်ာ္ ဘုရင့္ေနာင္မင္းႀကီး လက္ထက္ ဇင္းမယ္ျပည္မွ နတ္ႀကီး ၉-ပါး ပူေဇာ္ပြဲကို ဘုရင့္ေနာင္မင္းတရားႀကီး သားေတာ္ ဇင္းမယ္စား ေနာ္ရထာေစာက သာသနာျပဳဆရာေတာ္မ်ားႏွင့္ တိုင္ပင္၍ ဓမၼပဒ၊ အာယု၀ၯန သတို႔သား ၀တၳဳအရ ဘုရားကိုးဆူ ပူေဇာ္မႈကို စီရင္ခဲ့သည္-ဟု သမိုင္းမ်ားက ဆိုပါသည္။

အလယ္ဗဟိုမွာ ျမတ္စြာဘုရား သီတင္းသံုး၍
လက္ယာဘက္ ေတာင္အရပ္မွ လက္ယာေတာ္ရံ အရွင္သာရိပုတၱရာ၊
လက္၀ဲဘက္ ေျမာက္အရပ္မွ လက္၀ဲေတာ္ရံ အရွင္မဟာေမာဂၢလႅာန္၊
အေရွ႔ေတာ္ အေရွ႔အရပ္မွ သက္ေတာ္အႀကီးဆံုး အရွင္ေကာ႑ည၊
ေနာက္ေတာ္ အေနာက္အရပ္မွ ေနာက္ေတာ္ပါ အလုပ္အေကၽြး အရွင္အာနႏၵာ၊
( ဤေလးပါးကို ေလာကုတၱရာနည္းအရ ေနရာခ်ထား၏ )

တနဂၤေႏြေထာင့္မွာ ျဂိဳဟ္သက္အငယ္ဆံုးျဖစ္၍ သက္ေတာ္အငယ္ဆံုး အရွင္ရာဟုလာ၊
အဂၤါေထာင့္ အရွင္သာရိပုတၱရာ အနီး၌ ၄င္း၏ညီအငယ္ အရွင္ေရ၀တ၊
စေနေထာင့္၌ စေနနံသည္ တရားသူႀကီးျဂိဳဟ္ျဖစ္၍ ၀ိနယဓရ အရွင္ဥပါလိ၊
ရာဟုေထာင့္၌ ပသု-ဟူေသာ ရာဟုျဂိဳဟ္၏ ပရိယာယ္အရ ( ပသု-ႏြားလားတို႔၏၊ ပတိ-အရွင္ျဖစ္ေသာ ) အရွင္ဂ၀ံပတိ၊
( ဤေလးပါးကို ေလာကီနည္းအရ ေနရာခ်ထား၏ )
ဤသို႔ ရဟႏၲာ ၈-ပါးကို ေနရာခ်ထားေပးသည္။

ဘုရားကိုးဆူ ပူေဇာ္ရာ၌ နံနက္ အရုဏ္တက္ခ်ိန္တြင္ ဆြမ္းကပ္လွဴရမည္ျဖစ္၍ ညပိုင္းတြင္ ျပင္ဆင္ပင့္ေဆာင္ထားရသည္၊
ဘုရားကိုးဆူ ဒါယကာက ဧည့္သည္မ်ားကို ညတြင္ဖိတ္ၾကားကာ ဘုရားဖူးေစသျဖင့္ ညမွာ က်င္းပသကဲ့သို႔ ျဖစ္ေနသည္။
ထို႔ျပင္ ညပိုင္းတြင္ ဘုရားပင့္ျခင္း၊ ရြတ္ဆိုျခင္းတို႔မွာ လူတို႔အလုပ္ျဖစ္၍ ရဟန္းေတာ္မ်ားႏွင့္ မသက္ဆိုင္ဘဲလည္း ျဖစ္ေနေပသည္။

ဘုရားကိုးဆူ ပူေဇာ္မႈကို အိမ္ရွင္မ်ားက က်န္းမာ ခ်မ္းသာ အသက္ရွည္စြာႏွင့္ ေဘးအႏၲရာယ္ ကင္းကြာ၍
က်က္သေရမဂၤလာ တိုးတက္ရန္ ျပဳလုပ္ေလ့ရွိၾကပါသည္၊ ထိုကိစၥအားေလ်ာ္စြာ အိမ္ရွင္တို႔ကိုယ္တိုင္
အိမ္၌ ဘုရားကိုးဆူ ပူေဇာ္ထားစဥ္ ဘုရားရွိခိုးျခင္း၊ ရြတ္ဆိုဆုေတာင္းျခင္း၊ ဆြမ္းေဘာဇဥ္ဆက္ကပ္ျခင္းတို႔ကို
ဘိသိက္ဆရာကို လႊဲမထားဘဲ ကိုယ္တိုင္ျပဳလုပ္မွသာ အဓိပၸါယ္ျပည့္၀စရာ ရွိေပသည္။
.......................................

၁၃။ ေမး ....( ၀ဋ္ေၾကြးေက်ေအာင္ )
ယခင္ဘ၀မ်ားက ၀ဋ္ေၾကြးမ်ား ပါရွိေနလွ်င္ ယင္း၀ဋ္ေၾကြးမ်ား ေက်ေအာင္ ျမတ္စြာဘုရားထံ၌ မည္ကဲ့သို႔ ေပးဆပ္ရမည္ကို
အက်ယ္တ၀င့္ ရွင္းလင္းေျဖၾကားေပးေတာ္မူပါဘုရား။
( မခိုင္-မရမ္းကုန္းျမိဳ႔နယ္၊ ရန္ကုန္ )

( ေျဖ )
၀ဋ္ေၾကြးဟူသည္မွာ မိမိျပဳခဲ့ေသာ မေကာင္းမႈမ်ားမွ ငရဲစေသာ ပဋိသေႏၶက်ိဳးေပးျပီးေနာက္ အက်ိဳးဆက္အေနျဖင့္ က်န္ရွိေနေသာ ကံၾကြင္းျဖစ္သည္။
ထိုကံၾကြင္းေၾကာင့္ ဤဘ၀ ပ၀တၱိအခါတြင္ ခံစားရေသာ ေဘးဒုကၡမ်ားပင္ ျဖစ္သည္၊
ဥပမာ-သူတဦးတေယာက္ကို ဓားျဖင့္ခုတ္သတ္ခဲ့၍ ငရဲ၌ က်ေရာက္ ခံစားရသည္၊
ငရဲမွလြတ္ကာ တိရစၧာန္ စသည္ျဖစ္ရာ ဓားခုတ္ခံရ၍ ေသျခင္း၊ လူ႔ဘ၀ေရာက္သည့္တိုင္ေအာင္ ဓားလက္နက္ျဖင့္ ထိပါး၍ ေသရျခင္း
စသည္ျဖင့္ ၀ဋ္ေၾကြးမ်ားကို ခံစားရတတ္ပါသည္။

သူ႔အသက္ကိုသတ္ရာ၌ အသတ္ခံရသူ မေသ၍ ကမၼပထ မေျမာက္သျဖင့္ ငရဲ၌ မခံရသည့္တိုင္ေအာင္
ေသေလာက္သည့္လက္နက္ တမ်ိဳးမ်ိဳး ထိခိုက္ရွနာျခင္း-စေသာ ၀ဋ္ေၾကြးမ်ားလည္း ရွိတတ္ပါသည္၊ ယင္း၀ဋ္ေၾကြးအႏၲရာယ္မွ ကင္းလြတ္ရန္၊
သို႔မဟုတ္ သက္သာရန္ ျမတ္စြာဘုရားထံ၌ ေပးဆပ္ရန္မလို၊ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈမ်ားကို အဆက္မျပတ္ ျပဳလုပ္ရန္သာ လိုပါသည္၊

အကုသိုလ္အႏၲရာယ္မ်ား ၾကားျဖတ္ မ၀င္ႏိုင္ရန္ သရဏဂံုသီလကို မပ်က္ေအာင္ က်ိဳးေပါက္ေျပာက္က်ား မရွိေအာင္ ေစာင့္ေရွာက္ ထိန္းသိမ္းျခင္း၊
အျမဲတမ္း ဘုရားရွိခိုး၍ ပရိတ္ေမတၱာ ဘာ၀နာတို႔ကို ပြားမ်ား၍ေနျခင္း၊ သမထ ၀ိပႆနာတို႔ကို သင့္ေလ်ာ္သလို အားထုတ္ျခင္း၊
ဒါနကုသိုလ္ကို သင့္ေလ်ာ္သလို ျပဳလုပ္ျခင္း၊ စသည္ျဖင့္ ကုသိုလ္တရားျဖင့္ ထံုမြမ္းႏိုင္ရန္၊ ကုသိုလ္ကံ ေစတနာ အားေသးမသြားရန္ အေရးႀကီးပါသည္၊

အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ ၀ဋ္ေၾကြးအႏၲရာယ္တို႔မွာ ကုသိုလ္ကံ အားနည္းခ်ိန္တြင္ ၀င္ေရာက္တတ္ေသာ ေၾကာင့္ပင္ ျဖစ္ပါသည္။
********************************************************************************

Read more...

Superstition Works!

23/12/2010
by Cittasamvaro

The Bad Science section of the Guardian Newspaper reports on a report (the second of which requires subscription to view) that Superstition actually works. Why is this in the ‘Bad Science’ section? Surely any properly conducted trial is good science?

But that aside, it seems that the people who believe in good/back luck, when given a positive reinforcer, actually perform better.

In one test they gave 28 students, most of whom ‘believed in good luck’ a golf ball – some of the students were told it was a ‘lucky’ ball, and the rest told it was a normal ball. The students receiving the lucky ball scored higher – with a mean score of 6.42 as opposed to the normal-ball students who scored 4.75. (does this just prove that the quality of students is declining?)

If this sounds silly – tell it to Mike Tyson whose later fights were all in his ‘lucky’ black shorts. One time they went missing and he fell into a desperate funk until they were found. Or to boxer George Foreman, who sought to cleanse himself of the bad fortune of being beaten by Ali – at the historical record breaking age of 45 he recaptured the World Heavyweight Belt … wearing the same short he wore in the Ali fight 20 years earlier.

A further test had similar results. Asked to complete a dexterity puzzle, some of the students were encouraged with a ‘good luck’ phrase. The rest were just told to go ahead. The former group finished the task faster.

Finally good luck charms helped a lot too. With their lucky charm nearby, students worked faster, for longer, with higher expectation that the control group.

What has all this got to do with us?

Do you ever take a taxi? See the lucky charms on the dashboard and rv mirror? The drivers believe the amulets will save them from accidents. According to the above research then, it just may be true!

taxi amulet

Read more...

သင့္အတြက္...






ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။




သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

Read more...

လူတုိင္းသိထားသင့္တဲ့“ကံံ”အေၾကာင္း အပုိင္း(၃)

Wednesday, 22 December 2010 19:57 | [IMG]/templates/ashinsirinda/images/PostAuthorIcon.png[/IMG]Written by ေမတၱာဥယ်ာဥ္ | [LINK=/2009-07-18-17-32-10/dhamma-sarpay/696-2010-12-23-04-14-23.pdf]PDF [/LINK] | [LINK=/2009-07-18-17-32-10/dhamma-sarpay/696-2010-12-23-04-14-23.html?tmpl=component&print=1&page=]| Print |[/LINK] | [LINK=/component/mailto/?tmpl=component&link=aHR0cDovL2FzaGluc2lyaW5kYS5jb20vMjAwOS0wNy0xOC0xNy0zMi0xMC9kaGFtbWEtc2FycGF5LzY5Ni0yMDEwLTEyLTIzLTA0LTE0LTIzLmh0bWw%3D] အီးေမးလ္[/LINK]
ကမၼပစၥည္း အပုိင္း(၃)[IMG]/images/stories/U%20V%20R%20Y/T%20Z%20sayadaw%20%288%29.jpg[/IMG]

ဓမၼေဘရီအရွင္ဝီရိယ(ေတာင္စြန္း)

ဒိ႒ဓမၼေဝဒနိယကံ ေခၚတဲ့ ယခုဘဝ လက္ငင္း က်ိဳးရ ျဖစ္ေစတဲ့ ကံေတြထဲမွာ ကုသိုလ္ကံ ဆိုလို႔ရွိရင္၊ ကံျပဳသူ (ေပးလွဴသူ) ကိုယ္တိုင္လည္း (၁) အဓိပတိတပ္ၿပီး အထက္သန္ဆံုး ေစတနာေတြ သဒၶါတရားေတြနဲ႔ ျပည့္စံုျခင္း၊



(၂) လွဴဖြယ္ဝတၳဳကလည္း ဓမိၼယလဒၶဆိုတဲ့ တရားသျဖင့္ ရွာေဖြရရွိထားတဲ့ ပစၥည္းျဖစ္ျခင္း၊ (၃) မိမိအမွန္တကယ္ ပိုင္ဆိုင္တဲ့ ပစၥည္းျဖစ္ျခင္း စတဲ့ အဂၤါရပ္ေတြနဲ႔ ညီညြတ္ရမယ္။ အလွဴခံပုဂၢိဳလ္ေတြကလည္း (၁) အနာဂါမ္ရဟႏၱာပုဂၢိဳလ္တို႔ျဖစ္ျခင္း၊(၂) နိေရာဓသမာပတ္ဝင္စားၿပီး ထေျမာက္ခါစ

ျဖစ္ျခင္း စတဲ့ အဂၤါရပ္ေတြနဲ႔ ညီညြတ္ရမယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ အမ်ားၾကားသိ ဖူးတဲ့ မဟာဒုဂ္ရဲ႕ အလွဴမ်ိဳးျဖစ္ရမယ္လို႔ ဆိုလိုတာပါ။ အကုသိုလ္ကံ ေတြထဲမွာလည္း ၾကဴးလြန္ျပစ္မွားသူကလည္း သူ႔ေက်းဇူးကိုေခ်ဖ်က္ျခင္းလို အလြန္႐ိုင္းစိုင္းတဲ့ ေဒါသနဲ႔ယွဥ္တဲ့ စိတ္ေစတနာမ်ိဳးျဖစ္ျခင္း၊ အက်ဴးလြန္ခံရတဲ့ ပုဂၢိဳလ္မ်ားကလည္း ဘုရားရွင္တို႔၊ သံဃာတို႔၊ မိဖတို႔၊ ဆရာတို႔၊ အသက္သခင္တို႔လို ေက်းဇူးရွင္ ႀကီးမ်ားျဖစ္ျခင္းစတဲ့ အဂၤါရပ္ေတြနဲ႔ ျပည့္စံုရင္ မထမေဇာကံက ဒိ႒ဓမၼေဝဒနိယကံျဖစ္ၿပီး မ်က္ေမွာက္ဒိ႒ဆိုးက်ိဳးကို ရပါတယ္။



ဇာတ္ေတာ္ေတြထဲမွာပါတဲ့ ေခ်ာက္ထဲက်ေနတဲ့ မုဆိုးပုဏၰားႀကီးဟာ သူ႔ကို ေခ်ာက္ထဲက ကယ္တင္ေပးတဲ့ ေမ်ာက္ကို ခဲနဲ႔ထုၿပီး သတ္ျဖတ္ဖို႔ ႀကိဳးစားခဲ့တယ္၊ ေမ်ာက္က မေသပါဘူး၊ ပုဏၰားႀကီးအေပၚေဗြလည္း မယူဘူး၊ ရြာလမ္းျပန္တတ္ဖို႔ အတြက္ သစ္တစ္ပင္နဲ႔ တစ္ပင္ ကူးၿပီးေတာ့ေတာင္ လမ္းျပေပးလိုက္ေသးတယ္၊ ဒါေပမယ့္ အဲဒီေက်းဇူးကန္းတဲ့ ပုဏၰားႀကီးဟာ ေမ်ာက္ႀကီး ၾကည့္ေနတဲ့ ျမင္ကြင္း မဆံုးခင္အထိပဲ ခရီးဆက္သြားႏိုင္တယ္၊ ျမင္ကြင္းကလည္း ကြယ္ေရာ ေျမမ်ိဳေသဆံုးၿပီး အဝီစိအထိ ေရာက္သြားပါတယ္။ အဲဒါ ခ်က္ခ်င္းေျမမ်ိဳသြားေစတဲ့ ပထမေဇာကံရဲ႕ အက်ိဳးနဲ႔ အဝီစိငရဲမွာ ပဋိသေႏၶျဖစ္ေစတဲ့ သတၲမေဇာကံတို႔ရဲ႕ အက်ိဳးပဲရွိေသးတယ္။ အလယ္ေဇာ (၅)ႀကိမ္တို႔ ကလည္း အဝီစိကလြတ္ေျမာက္လာၿပီးတဲ့ တတိယဘဝက စၿပီးအက်ိဳးေတြေပးေနဦးမွာပါပဲ။



ဟုတ္ပါတယ္။ အလယ္ေဇာ ကံေတြရဲ႕ အက်ိဳးက ကံႀကီးရင္ ႀကီးသေလာက္ အက်ိဳးေပး ကာလေတြလည္း မ်ားျပားတတ္ ပါတယ္။ ရဟႏၱာအရွင္ျမတ္ ႀကီးအေပၚမွာ လာဘမေစၦရျဖစ္ၿပီး ဒကာ ဒကာမေတြ လွဴခဲ့တဲ့ ဆြမ္းခဲဖြယ္ ေတြကို မီး႐ိႈ႕ဖ်က္ဆီးခဲ့တဲ့ ေလာသက တိႆရဟန္းႀကီးရဲ႕ ျဖစ္စဥ္ေတြကို ၾကည့္မယ္ဆိုရင္ သူက်ဴးလြန္ခဲ့တဲ့ ကံႀကီးက ႀကီးလြန္းတဲ့အတြက္ ပထမေဇာကံက ခ်က္ခ်င္း ေနာင္တပူပန္မႈေတြနဲ႔ လက္ငင္း ပူေလာင္ေစသလို သတၲမေဇာကလည္း ဒုတိယဘဝမွာ အပါယ္ငရဲကိုပို႔ၿပီးေပမယ့္ အလယ္ေဇာကံ(၅)ခ်က္တို႔က ဘဝအဆက္ဆက္အထိ အစာငတ္ျပတ္ မြဲေတ ဆင္းရဲေစခဲ့တာ ေနာက္ဆံုးျဖစ္တဲ့ ေဂါတမဘုရားရွင္လက္ ထက္မွာ ရဟႏၱာျဖစ္တဲ့အထိ အစာေရစာဝလင္ေအာင္ မစားရတဲ့ ဆိုးက်ိဳးေတြကို ဘဝေပါင္းမ်ားစြာ ခံစားခဲ့ရပါတယ္။



ဒါေၾကာင့္ ကံေတြဆိုတာ မသိသူေတြက မေၾကာက္တတ္ဘဲ လက္ရဲဇက္ရဲရွိေနၾကေပမယ့္၊ သိသူေတြကေတာ့ အလြန္အေလး ထားၾကပါတယ္။ ကုသိုလ္ကံခ်င္းအတူတူမွာ ႐ိုး႐ိုးကုသိုလ္ကံနဲ႔ ပါရမီကုသိုလ္ကံတို႔ ဘယ္လိုထူးျခားမႈရွိသလဲ ဆိုရင္ေတာ့ ႐ိုး႐ိုးကုသိုလ္ကံက သုဂတိဘံုဘဝကို ပို႔ေဆာင္ ေပးႏိုင္တဲ့ အစြမ္းသတၲိရွိပါတယ္၊ ပါရမီ ကုသိုလ္ကံကေတာ့ နိဗၺာန္မေရာက္မီ ၾကားကာလမွာလည္း ဘံုဘဝကိုသာမက ဘဝရဲ႕အဆင့္အတန္းကိုပါ ပို႔ေဆာင္ေပးႏိုင္စြမ္းရွိပါတယ္။

ဘုရားေလာင္းေတာ္တို႔ရဲ႕ ပါရမီျဖည့္စဥ္ ကာလတစ္ေလွ်ာက္ ဘဝဇာတ္ျဖစ္ရပ္ေတြကို ၾကည့္မယ္ဆိုရင္ ကုသိုလ္ကံေတြေၾကာင့္ သုဂတိဘံုမွာျဖစ္ခြင့္ရၿပီး ပါရမီကုသိုလ္ရဲ႕ အစြမ္းသတၲိေၾကာင့္ လူဘံုမွာ ျဖစ္ရတဲ့အခါမ်ိဳးေတြမွာ ရွင္ဘုရင္တို႔၊ မင္းဆရာ ပညာရွိတို႔၊ ဒိသာပါေမာကၡ ဆရာတို႔ စတဲ့ ျမင့္ျမတ္တဲ့ အမ်ိဳးဇာတ္တို႔မွာ ျဖစ္ရပါတယ္။



ႏုစဥ္ကာလေတြမွာ ပုထုဇဥ္အေလွ်ာက္ အကုသိုလ္ကံ ေတြျပဳမိလို႔ အပါယ္ဘံုမွာ အက်ံဳးဝင္တဲ့ တိရစၦာန္ ဘဝေတြမွာ ျဖစ္ရတယ္ ဆိုရင္ေတာင္ “ခို” ထက္ေသးငယ္တဲ့ ဘဝမ်ိဳးမွာ မျဖစ္ရဘူး၊ ျဖစ္ေလရာ ဘဝေတြမွာလဲ၊ ခိုျဖစ္တဲ့ဘဝမွာခိုမင္း၊ ေမ်ာက္ျဖစ္ရင္လည္း ေမ်ာက္မင္း၊ ဆင္ျဖစ္ရင္လည္း ဆင္မင္း စသည္ျဖစ္ရပါတယ္။ အကုသိုလ္ကံက တိရစၦာန္ဘဝကို အဆံုးအျဖတ္ေပးၿပီး ပါရမီဓာတ္ခံက(၈) ပဝတၲိဘဝရဲ႕အဆင့္အတန္းကို အဆံုးအျဖတ္ေပးတယ္လို႔ အက်ဥ္းခ်ဳပ္သေဘာေပါက္ႏိုင္ပါတယ္။

သာမန္ကုသိုလ္ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ပါရမီကုသိုလ္ကံေတြပဲ ျဖစ္ျဖစ္ “ ကံ” ဆိုတာ “သစ္ပင္တို႔အား၊ မ်ိဳးေစ့လားသို႔”ဆိုတဲ့အတိုင္း မ်ိဳးေစ့မွ်သာ ျဖစ္တယ္ ဆိုတာကို အေလးအနက္သေဘာေပါက္ ခံယူယံုၾကည္တတ္ဖို႔အလြန္အေရးႀကီးပါတယ္။ “အရာရာကို ကံကသာ လံုးလံုးလ်ားလ်ား ပိုင္ဆိုင္ခ်ယ္လွယ္ ဆံုးျဖတ္စီမံေပးတယ္” လို႔ ကံကို ပံုၿပီးယံုၾကည္ရမွာ မဟုတ္ဘူးလို႔ သတိေပးလို တာပါ။

“မ်ိဳးေစ့” ဆိုတာကို စနစ္တက်ေလ့လာဆန္းစစ္ၿပီး ေဝဖန္သံုးသပ္တတ္ဖို႔ ကိစၥဟာ ကမၼဝါဒီပုဂၢိဳလ္တို႔အတြက္ အယူအဆမွန္၊ ယံုၾကည္ခ်က္မွန္ ျဖစ္ေရးမွာ သိပ္ကိုမွ အေရးႀကီးလို႔ ဒီစကားကို အထပ္ထပ္ေျပာေနရတာပါ။



မ်ိဳးေစ့တစ္ခုရဲ႕ အဓိကစြမ္းေဆာင္ရည္က အပင္ေပါက္ႏိုင္စြမ္းပါပဲ။ ဒီစြမ္းေဆာင္ရည္ မေလွ်ာ့ပါး မခြ်တ္ယြင္းေစဖို႔အတြက္ မ်ိဳးေကာင္း မ်ိဳးသန္႔ျဖစ္တဲ့ မ်ိဳးေစ့မ်ားကို ပိုးထိုးပုပ္ေဆြးစတဲ့ ေဘးေတြက ကင္းလြတ္ေအာင္ ကာကြယ္သိမ္းဆည္းၾကရပါတယ္။

ဘယ္ေလာက္ပဲ စြမ္းေဆာင္ရည္ ျပည့္ဝေအာင္ျမင္တဲ့ မ်ိဳးေစ့ျဖစ္ေစ၊ မ်ိဳးေစ့ကို ဒီအတိုင္း သိမ္းဆည္း သိုမွီးထား႐ံုနဲ႔ေတာ့ အပင္မေပါက္ပါဘူး၊ သူ႔ရာသီနဲ႔သူ သင့္ေလ်ာ္တဲ့ အခ်ိန္မွာ ေျမခ်စိုက္ပ်ိဳး ေပးရပါတယ္။ ေျမခ်ေပးရတယ္ ဆိုတာလည္း ေျမေပၚကို ဒီအတိုင္း ခ်ထားလို႔ျဖစ္တာ မဟုတ္ေသးဘူး၊ မ်ိဳးေစ့ အမ်ိဳးစား အလိုက္ ေျမကို သင့္ေလ်ာ္သလို ထယ္နဲ႔ထိုးဆြေပးျခင္း၊ ေျမတံုးေျမခဲေတြကို ညက္ေအာင္ထြန္နဲ႔ ဆြေခ်ေပးျခင္းစတဲ့ လံုေလာက္တဲ့ ျပဳျပင္ေပးမႈေတြလည္း လုပ္ေပးရပါတယ္၊ အပင္ေပါက္ၿပီးတဲ့ အခါမွာလည္း မလိုလားအပ္တဲ့ ေပါင္းျမက္ေတြ ကင္းေအာင္လည္း သုတ္သင ္ဖယ္ရွားေပးရတယ္။ လိုအပ္သလိုေရသြင္း ေရေလာင္းျခင္း၊ ေျမဆီဩဇာ ျဖည့္စြက္ျခင္း စသည္ကိုလည္း လုပ္ေပးရပါတယ္။ အဲဒီလို အဘက္ဘက္က လိုေလေသးမရွိ အေၾကာင္း အေပါင္းစံုေအာင္ ကူညီပံ့ပိုး ေပးႏိုင္မွသာ ေအာင္ျမင္ ျဖစ္ထြန္းတဲ့ အသီးအႏွံေတြနဲ႔ စံုညီစည္ပင္တဲ့ အပင္ဆိုတာ ျဖစ္လာႏိုင္ပါတာပါ။



ကံနဲ႔ကံရဲ႕အက်ိဳးဆိုတာဟာလည္း မ်ိဳးေစ့နဲ႔ အပင္၊ အရြက္၊ အပြင့္၊ အသီးတို႔ရဲ႕ ျဖစ္စဥ္နဲ႔ အလားတူပါတယ္၊ ဒါေၾကာင့္လည္း ကံကို မ်ိဳးေစ့နဲ႔ ႏိႈင္းရတာပါ။ ကံရဲ႕အဓိက စြမ္းေဆာင္ရည္က ထိုက္တန္တဲ့ ဘံုဘဝတစ္ခုကို ပို႔ေပးႏိုင္စြမ္းပါပဲ။ ဒါဟာ မ်ိဳးေစ့ကို အခ်ိန္မွီရာသီကိုက္ ထြန္ယက္ၿပီးတဲ့ ေျမေပၚမွာ ခ်ေပးလိုက္တဲ့ သေဘာပဲ ရွိပါတယ္။ မ်ိဳးေစ့ေတြမွာ အပင္ေပါက္ၿပီးတဲ့အခါ သူ႔ဗီဇသတၲိအားေလွ်ာ္စြာ အရြက္၊အပြင့္၊ အဆံတို႔ကို ျဖစ္ေစတဲ့ စြမ္းရည္လည္ ရွိသလို ကံေတြမွာလည္း ကံနဲ႔ ထိုက္တန္တဲ့ ကံေမြေတြကို ေပးႏိုင္စြမ္းတဲ့သတၲိေတြရွိပါတယ္။



ကုသိုလ္ကံတစ္ခုခုက သူ႔စြမ္းရည္သတၲိအားေလွ်ာ္စြာ သတၲဝါတစ္ဦးဦးကို သုဂတိဘံုသားအျဖစ္ပို႔ၿပီးတဲ့အခါ အဲဒီသတၲဝါရဲ႕ ႐ုပ္ပိုင္း နာမ္ပိုင္း ႏွစ္ပိုင္းလံုးမွာ ကံရဲ႕အေမြေတြပါရွိပါတယ္။ ႐ုပ္ပိုင္းဆိုင္ရာ ကံရဲ႕အေမြမ်ားကေတာ့ အဆင္း၊ အသံ၊ အနံ႔၊ အရသာ၊ အေတြ႕အထိ ဆိုတဲ့ အျပင္အာ႐ံုေတြထင္လာႏိုင္စြမ္း လက္ခံႏိုင္စြမ္းျဖစ္တဲ့ မ်က္ေစ့၊ နား၊ ႏွာ၊ လွ်ာ၊ ကိုယ္လို႔ ေခၚတဲ့ ႐ုပ္အၾကည္ဓာတ္ငါးမ်ိဳးနဲ႔ အေတြးအာ႐ံုေတြ ထင္ျမင္လက္ခံႏိုင္စြမ္းျဖစ္တဲ့ ဟဒယဝတၳဳေခၚတဲ့ ႏွလံုးသားမ်ားဟာ အဓိကျဖစ္ပါတယ္။

ဒီ႐ုပ္ေတြ စနစ္တက် ရွင္သန္ႀကီးထြား ျဖစ္တည္ ႏိုင္ေရးအတြက္ ေစာင့္ေရွာက္ ေပးတတ္တဲ့ “႐ုပ္သက္”ေခၚ ဇီဝိတိေႁႏၵ႐ုပ္လည္း ပါပါတယ္။ ဒီ႐ုပ္ေတြဟာ ကံရဲ႕ အေမြေတြျဖစ္လို႔ ကမၼဇ႐ုပ္မ်ားလို႔ ေခၚပါတယ္။ နာမ္ပိုင္းဆိုင္ရာကံရဲ႕ အေမြေတြထဲမွာ အဓိက ထင္ရွားပါရွိတာကေတာ့ “သဒၶါ၊ ဝီရိယ၊ သတိ၊ သမာဓိ၊ ပညာ“ ဆိုတဲ့ နာမ္စြမ္းအားဓာတ္ခံ ေကာင္းေတြျဖစ္ပါတယ္။

သာမန္ အားျဖင့္ေတာ့ ဘယ္သူမဆို ကံျပဳလုပ္စဥ္ ကာလမွာ ပုဂၢလဗ်ာပါရ အေနနဲ႔ ဒီနာမ္စြမ္းအား ငါးခုကိုပဲ အေျခခံအားျပဳၿပီ ႀကိဳးစာ းအားထုတ္ၾကရတာပါ။ ဒီငါးပါးထဲမွာ ဉာဏ္ပညာ စြမ္းအားအေနနဲ႔ ကံနဲ႔ကံရဲ႕အက်ိဳးကို သိျမင္တဲ့ အဆင့္ထက္ ပိုလြန္ၿပီး “႐ုပ္၊နာမ္၊ ခႏၶာ၊ အာယတန၊ ဓာတ္၊ သစၥာ”ဆိုတဲ့ တကယ့္အရွိ ပရမတၳသစၥာတရားေတြအထိ အနည္းဆံုး နာယူမွတ္သားသိအေနနဲ႔ သိျမင္ခဲ့မယ္၊ ၿပီးေတာ့ ဒီပရမတၳသစၥာမွာ ပါဝင္တဲ့ ႐ုပ္ဓာတ္ နာမ္ဓာတ္ေတြထဲက ႐ုပ္တို႔ရဲ႕ အေျခခံျဖစ္တဲ့ ဓာတ္ႀကီးေလးပါးတို႔၊ နာမ္တရားေတြထဲကလဲ သိမႈအစု(ဝိညာဏကၡႏၶာ)၊ ခံစားမႈအစု(ေဝဒနကၡႏၶာ)၊ မွတ္သားမႈအစု(သညာကၡႏၶာ)၊ စဥ္းစားၾကံစည္ျပဳျပင္မႈ အစု(သခၤါရကၡႏၶာ)တို႔ရဲ႕ ခဏမစဲ တသဲသဲျဖစ္ပ်က္ေျပာင္းလဲတတ္တဲ့ အနိစၥသေဘာလကၡဏာတို႔အထိ တစ္ေအာင့္တစ္တခဏျဖစ္ေစ ကိုယ္ပိုင္သိ အျဖစ္ႏွလံုးသြင္း ဆင္ျခင္ခဲ့ဖူးတဲ့ ဝိပႆနာ ဉာဏ္ပညာအဆင့္အထိပါ ရွိခဲ့ဖူးမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ဒီနာမ္စြမ္းအားငါးခုတို႔ဟာ ကံရဲ႕ အေမြသာမကဘဲ ပါရမီရဲ႕အေမြအျဖစ္နဲ႔ အေလ့အထံု ပါရမီဓာတ္ခံ ေကာင္းေတြအဆင့္အထိ ျမင့္မားလာပါတယ္။

နာမ္စြမ္းအားေတြမွာ ကမၼသတၲိေတြသာမက ပါရမီ ဓာတ္ခံသတၲိေတြပါ ေမြးရာပါ အရည္အခ်င္း တစ္ရပ္အေနနဲ႔ ပါရွိသူ ပါရမီရွင္ေတြဟာ ဉာဏ္မ်ိဳးေစ့ဓာတ္ခံ ပါတဲ့ တိဟိတ္ပုဂၢိဳလ္ စစ္စစ္ေတြျဖစ္ၾကလို႔ ေလာကီေကာင္းက်ိဳး ခ်မ္းသာေတြသာမက သာသနာေတာ္နဲ႔ ႀကံဳခြင့္ရ ၾကမယ္ဆိုရင္ ေလာကုတၲရာ ေကာင္းက်ိဳး ခ်မ္းသားျဖစ္တဲ့ မဂ္၊ ဖိုလ္၊ နိဗၺာန္အထိ ေပါက္ေရာက္ေအာင္ စြမ္းေဆာင္ႏိုင္ တတ္ၾကပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ မ်က္ေစ့၊ နား၊ ႏွာ စတဲ့ ႐ုပ္စြမ္းအားေတြနဲ႔ သာမန္နာမ္စြမ္းအားေတြ(ေလာကီက်ိဳးေလာက္သာ ေဆာင္ရြက္ ႏိုင္တဲ့ စြမ္းအားေတြ)က ကံရဲ႕အေမြအႏွစ္ေတြ၊ ထက္ျမက္ထူးခြ်န္တဲ့ နာမ္စြမ္းအားေတြက ပါရမီရဲ႕ အေမြအႏွစ္ေတြလို႔လဲ ခြဲျခား သတ္မွတ္ ႏိုင္ေလာက္ပါတယ္။ မူလဋီကာ ဆရာေတာ္ကေတာ့ “ေလာကမွာ ေျပာဆိုေနၾကတဲ့ “က်က္သေရ“ သိရီ” ဆိုတာ ဒီပညာေတြ ေကာင္းမႈေတြနဲ႔ ေကာင္းမႈရဲ႕အက်ိဳး အျဖစ္နဲ႔ ခႏၡာကိုယ္မွာ ျပည့္စံုရရွိထားတဲ့ ႐ုပ္စြမ္းအား နာမ္စြမ္းအား ျပည့္စံုတင့္တယ္မႈေတြ၊ ပိုင္ဆိုင္ရရွိထားတဲ့ ေကာင္းက်ိဳး ခ်မ္းသာေတြကို ေခၚတာပဲ” လို႔ မိန္႔ၾကားပါတယ္။(မူလဋီ-၁၊ ၉)



ကံနဲ႔ ပါရမီမ်ိဳးေစ့တို႔ရဲ႕ တာဝန္ဟာ ဆိုင္ရာ သုဂတိဘံုဘဝကို ပို႔ေဆာင္ေပးၿပီး လိုအပ္တဲ့ အေျခခံ ႐ုပ္စြမ္းအား နာမ္စြမ္းအားေတြနဲ႔ ျပည့္စံုသူျဖစ္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ၿပီးၿပီဆိုရင္ သူတို႔ရဲ႕ တာဝန္ဟာ ေက်ပြန္ၿပီလို႔ပဲ သိမွတ္ေက်နပ္ေလာက္ပါတယ္။

တကယ္တန္းလိုအပ္တဲ့ အက်ိဳးစီးပြားေတြ အဆင့္ေရာက္ဖို႔ ဆိုတာကေတာ့ လယ္ယာသီးႏွံ ဥယ်ာဥ္ပန္းမလ္ စိုက္ပ်ိဳးတဲ့ ဥယ်ာဥ္မွဴးနဲ႔တူတဲ့ သုဂတိဘံုသားတို႔ရဲ႕ ပစၥဳပၸန္မွာ ျဖည့္ဆည္း ေဆာင္ရြက္ရမယ့္ ေပါင္းသင္၊ ေရေလာင္း၊ ေျမဆီေကြ်းသည့္ပမာ ဆက္ဆက္ႀကိဳးစားရမယ့္ ပစၥဳပၸန္ပုဂၢလဗ်ာပါရပိုင္းတာဝန္ပဲျဖစ္ပါတယ္။ ပုဂၢလဗ်ာပါရတာဝန္က အတိတ္မွာ ကံျပဳစဥ္ကလည္း တာဝန္ရွိခဲ့သလို ကံပင္ေတြအျဖစ္ ေရာက္ရွိတဲ့ ပစၥဳပၸန္မွာလဲ တာဝန္သစ္ တစ္ခုရွိေနေသးတယ္ ဆိုတာကို သေဘာေပါက္ၾကဖို႔ပါ။ ထပ္ၿပီး ေျပာလိုက္ပါရေစ ပုဂၢလဗ်ာပါရ တာဝန္ေတြ ေရွ႕ေနာက္ ႏွစ္ဘက္ညႇပ္ၿပီး ေက်ပြန္မွ ကံေတြလဲ ေကာင္းၿပီး ေကာင္းက်ိဳးခ်မ္းသာေတြနဲ႔လဲ ျပည့္စံုတယ္ ဆိုတာကို သေဘာေပါက္ ယံုၾကည္သူမွသာ ကံနဲ႔ကံရဲ႕ အက်ိဳးကို တကယ္တမ္း သိျမင္ယံုၾကည္သူ ျဖစ္မယ္ဆိုတာ အေလးအနက္ သေဘာေပါက္ၾကေစလိုပါတယ္။

အေမရိကန္ႏိုင္ငံ၊ ကာလီဖိုးနီးယားျပည္နယ္၊ ဆန္ဖရန္ေဘးဧရိယာအနီးက ဖရီးေမာင့္ၿမိဳ႕၊ ေမတၲာနႏၵေက်ာင္းမွာ ပ႒ာန္းအဘိ ဓမၼာသင္တန္း ေပးခဲ့စဥ္က တစ္နာရီသင္တန္း ေပးၿပီးတဲ့အခါ တစ္နာရီေမးလိုရာေမးဆိုတဲ့ ေဟာသူနာသူ တရင္းတႏွီးေမးျမန္းေဆြးေႏြးပြဲ ကေလးကို ပူးတြဲအခ်ိန္ေပးထားပါတယ္။ အဲဒီမွာ သင္တန္းသူမိန္းကေလးတစ္ေယာက္က “ ဗုဒၶဘာသာဝင္တို႔ အေျခခံယံုၾကည္ လက္ခံထားတဲ့အတိုင္း “ကံ၊ ကံ၏အက်ိဳး” ဆိုတဲ့အထဲမွာ၊ လူတိုင္းလူတိုင္းဟာ အတိတ္ကျပဳခဲ့တဲ့ကုသိုလ္ကံေတြ ကိုယ္စီကိုယ္ငွပါၾက တယ္လို႔ သိရပါတယ္။ အဲဒီကံေတြဟာ အေၾကာင္းအေပါင္းစံုညီတဲ့အခါ ေကာင္းက်ိဳးေတြကို ေပးမယ္လို႔လဲ သိရွိယံုၾကည္ၾကပါတယ္။

ေကာင္းတဲ့ကံေတြ ေကာင္းက်ိဳးေပးမည့္ “အေၾကာင္း အေပါင္းစံုညီမႈ”ဆိုတာ ဘယ္လိုအေၾကာင္းေတြနဲ႔ ေပါင္းမိစံုညီရမွာလဲ၊ လူတို႔ရဲ႕ ကံေကာင္း ေထာက္မခ်ိန္ေတြဟာ ဘယ္အခ်ိန္မ်ိဳးလဲဆိုတာ သိႏိုင္ဖို႔အတြက္ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ ေဟာေတာ္မူခဲ့တာ ပိဋကတ္ေတြမွာရွိပါသလား၊ ရွိလ်င္သိလိုက္ပါတယ္”လို႔ ေမးေလွ်ာက္ဖူးပါတယ္။ အဲဒီတုန္းက ျပန္လည္ ေျဖၾကားခဲ့တာ ေလးေတြဟာလဲ ဗုဒၶဘာသာဝင္ တိုင္း၊ (ကမၼဝါဒီအယူရွိသူတိုင္း) သိသင့္တယ္လို႔ ယူဆတဲ့အတြက္ အျပည့္အစံုပဲ ျပန္ေျပာျပခ်င္ပါတယ္။ “ ကမၼပစၥည္းနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ဒီေလာက္ထိ က်ယ္က်ယ္ ဝန္းဝန္း ေျပာေနရတာကေတာ့ ဗုဒၶဘာသာဝင္တို႔ရဲ႕ အေျခခံ ယံုၾကည္ခ်က္ျဖစ္တဲ့အတြက္ ျပည့္ျပည့္စံုစံု ပီပီျပင္ျပင္ ၾကည္ၾကည္ လင္လင္ ျဖစ္ေစခ်င္လို႔ပါ။

ဆက္လက္ေဖၚျပေပးသြားပါမည္။

ေမတၱာမ်ားျဖင့္္

ေမတၱာဥယ်ာဥ္

[LINK=http://www.ashinsirinda.com/]http://www.ashinsirinda.com/[/LINK]

၂၀၁ဝ-ခု၊ ဒီဇင္ဘာလ ၂၂-ရက္၊ ဗုဒၶဟူးေန႔။

Read more...

လူအမ်ိဳးသမီးထဲက ေရွးဦးစြာ အရိယာျဖစ္သူ

လူအမ်ိဳးသမီးထဲက ေရွးဦးစြာ အရိယာျဖစ္သ

ဒကာ။ ။ ဘုရားသာသနာေတာ္မွာ လူအမ်ိဳးသားထဲကေတာ့ ရွင္ေကာ႑ညမေထရ္ ဟာ ေရွးဦးစြာ အရိယာ ျဖစ္တယ္လို႔ သိမွတ္ရဖူးပါတယ္၊ လူအမ်ိဳးသမီးထဲက ဘယ္သူဟာ ေရွးဦးစြာ အရိယာအျဖစ္ကို ရယူသြားပါသလဲဆရာေတာ္။
ဆရာ။ ။ ရာဇျဂိဳဟ္ျမိဳ႕သူ မင္းမ်ိဳးမင္းႏြယ္ျဖစ္ေသာ ကာဠီအမည္ရွိတဲ့ အမ်ိဳးသမီးဟာ လူသားအမ်ိဳးသမီး မိန္းမအေပါင္းတို႔တြင္ ေရွးဦးစြာ ေသာတာပတၱိမဂ္ဖိုလ္ရ၍ ေသာတာပန္ အရိယာျဖစ္ေသာေၾကာင့္ အမ်ိဳးသမီးအေပါင္းတို႔၏ အၾကီးဆံုးအစ္မၾကီးျဖစ္တယ္တဲ့။
ဒကာ။ ။ သူက ဘုရားျမတ္ထံမွာ ဘာတရားေတာ္ကို နာရလို႔ ေသာတာပန္ ျဖစ္သြားတာလဲ ဆရာေတာ္၊ ရွင္းျပပါဦး ဘုရား။
ဆရာ။ ။ ဟာ…သူ႔ပါရမီက အေတာ္ထူးတာ၊ ျမတ္ဘုရားကိုလည္း ဖူးေတြ႔ရတာ မဟုတ္ဘူး၊ ဘုရားေဟာေတာ္မူတဲ့ တရားကိုလည္း နာယူရတာ မဟုတ္ဘူး။ ေသာဏ ကုဋိက႑ မေထရ္ျမတ္ အေလာင္းျဖစ္တဲ့ သတို႔သား ကိုယ္၀န္ အရင့္အမာ ဖြားအံ့ဆဲဆဲ ပင္ပန္းဆင္းရဲကို ပယ္ေဖ်ာက္ သက္သာယူရန္ ညအခါ လ, သာသာ ျပာႆဒ္ထက္၌ ေလညႇင္းခံ ရႈရႈိက္ေနတုန္းမွာ မိုးထက္ေကာင္းကင္က သာတာဂိရ နတ္မင္းၾကီးနဲ႔ ေဟမ၀တနတ္မင္းၾကီးႏွစ္ပါးတို႔ ျမတ္စြာဘုရားရွင္၏ ဘုရားအစစ္လကၡဏာေတာ္မ်ားနဲ႔ ဘုရားရွင္တို႔ ရွိထိုက္တဲ့ ေက်းဇူးေတာ္ ဂုဏ္ေတြကို ေဟမ၀တနတ္မင္းၾကီးက ေမးလိုက္ သာတာဂိရ နတ္မင္းက ေျဖလိုက္နဲ႔ နတ္မင္းၾကီးႏွစ္ပါး ဘုရားအေၾကာင္းကို ေဆြးေႏြးေနၾကတယ္။
အဲဒီ အေမးအေျဖ ဂုဏ္ေတာ္ ေက်းဇူးေတာ္မ်ားစြာတို႔ကို ၾကားနာရင္းနဲ႔ ဘုရားကို ၾကည္ညိဳတဲ့ သဒၶါစိတ္ေတြ ယိုဖိတ္ကာ ႏွစ္သက္မႈပီတိေတြ ျဖစ္လ်က္ နီ၀ရဏတရားေတြ ပယ္ခြာျပီး ၀ိပႆနာတရား ပြားမ်ားျခင္းျပဳရင္းပင္ ေသာတာပတၱိမဂ္ဖိုလ္ကို မတ္တတ္ရပ္လ်က္နဲ႔ ရရွိသြားေလ၏တဲ့၊ အက်ယ္သိခ်င္ရင္ သာတာဂိရနဲ႔ ေဟမ၀တနတ္ စစ္သူၾကီးတို႔ ၀တၳဳ၌ ၾကည့္ေပေတာ့၊ ဒါပဲ၊ ကာဠီအမ်ိဳးသမီးၾကီးတဲ့။
ဒကာ။ ။ ဒါေလာက္သိရတာ ေက်းဇူးတင္လွပါတယ္ ဆရာေတာ္၊ သူဟာ အမ်ိဳးသမီးထဲမွာ အစဦး အရိယာမၾကီးပဲေပါ့။

Read more...

သုျဗဟၼသုတ္... (ကဗ်ာ)

သုျဗဟၼာနတ္သား ျမတ္ဘုရား ေလွ်ာက္ထားလိုက္ျခင္းမွာ။
မျဖစ္ကုန္ေသး ေတြး၍ေဆြး မွတ္ေသးဆင္းရဲပါ။

ျဖစ္ကုန္ၿပီးသား ေတြးခဲ့ျငား မွတ္ထားဆင္းရဲပါ။
ဆင္းရဲႏွစ္ခု အေၾကာင္းျပဳ ကူမႈစိတ္ဟာ ထိပ္လန္႔ပါ။

မထိပ္လန္႔ေၾကာင္း နည္းလမ္းေကာင္း စုေပါင္းေဟာၾကားပါ။
ေဗာဇၥ်င္တရား စဥ္ပြားမ်ား ဘုရားလမ္းညႊန္ပါ။

ျခံဳးျခံအက်င့္ ဂုဏ္ထူးျဖင့္ ညႊန္လင့္ဘုရားပါ။
ဣေျႏၵတို႔အား ေစာင့္စည္းထား ဘုရားလမ္းညႊန္ပါ။

ၿငိတြယ္ကင္းရာ နိဗၺာန္ဟာ ခ်မ္းသာအျပည့္ပါ။

အရွင္နႏၵဝံသ (ေရစႀကိဳ)
သံယုတၱ နိကာယ္ ကဗ်ာက်မ္း
Print this post

Read more...

အဂၤုတၱရနိကာေယာ ဧကကနိပါတပါဠိ

နေမာ တႆ ဘဂဝေတာ အရဟေတာ သမၼာသမၺဳဒၶႆ။
အဂၤုတၱရနိကာေယာ
ဧကကနိပါတပါဠိ
၁။ ႐ူပါဒိဝေဂၢါ
၁။ ဧဝံ (အံ၊၁၊၁) ေမ သုတံ -- ဧကံ သမယံ ဘဂဝါ သာဝတၳိယံ ဝိဟရတိ ေဇတဝေန အနာထပိ႑ိကႆ အာရာေမ။ တၾတ ေခါ ဘဂဝါ ဘိကၡဴ အာမေႏၲသိ -- ''ဘိကၡေဝါ''တိ။ ''ဘဒေႏၲ''တိ ေတ ဘိကၡဴ ဘဂဝေတာ ပစၥေႆာသုံ။ ဘဂဝါ ဧတဒေဝါစ --
''နာဟံ၊ ဘိကၡေဝ၊ အညံ ဧက႐ူပမၸိ သမႏုပႆာမိ ယံ ဧဝံ ပုရိသႆ စိတၱံ ပရိယာဒါယ တိ႒တိ ယထယိဒံ၊ ဘိကၡေဝ၊ ဣတၳိ႐ူပံ။ ဣတၳိ႐ူပံ၊ ဘိကၡေဝ၊ ပုရိသႆ စိတၱံ ပရိယာဒါယ တိ႒တီ''တိ။ ပဌမံ။
၂။ ''နာဟံ၊ ဘိကၡေဝ၊ အညံ ဧကသဒၵမၸိ သမႏုပႆာမိ ယံ ဧဝံ ပုရိသႆ စိတၱံ ပရိယာဒါယ တိ႒တိ ယထယိဒံ၊ ဘိကၡေဝ၊ ဣတၳိသေဒၵါ။ ဣတၳိသေဒၵါ၊ ဘိကၡေဝ၊ ပုရိသႆ စိတၱံ ပရိယာဒါယ တိ႒တီ''တိ။ ဒုတိယံ။
၃။ ''နာဟံ၊ ဘိကၡေဝ၊ အညံ ဧကဂႏၶမၸိ သမႏုပႆာမိ ယံ ဧဝံ ပုရိသႆ စိတၱံ ပရိယာဒါယ တိ႒တိ ယထယိဒံ၊ ဘိကၡေဝ၊ ဣတၳိဂေႏၶာ။ ဣတၳိဂေႏၶာ၊ ဘိကၡေဝ၊ ပုရိသႆ စိတၱံ ပရိယာဒါယ တိ႒တီ''တိ။ တတိယံ။
၄။ ''နာဟံ၊ ဘိကၡေဝ၊ အညံ ဧကရသမၸိ သမႏုပႆာမိ ယံ ဧဝံ ပုရိသႆ စိတၱံ ပရိယာဒါယ တိ႒တိ ယထယိဒံ၊ ဘိကၡေဝ၊ ဣတၳိရေသာ။ ဣတၳိရေသာ၊ ဘိကၡေဝ၊ ပုရိသႆ စိတၱံ ပရိယာဒါယ တိ႒တီ''တိ။ စတုတၳံ။
၅။ ''နာဟံ (အံ၊၁၊၂၊ ဘိကၡေဝ၊ အညံ ဧကေဖာ႒ဗၺမၸိ သမႏုပႆာမိ ယံ ဧဝံ ပုရိသႆ စိတၱံ ပရိယာဒါယ တိ႒တိ ယထယိဒံ၊ ဘိကၡေဝ၊ ဣတၳိေဖာ႒ေဗၺာ။ ဣတၳိေဖာ႒ေဗၺာ၊ ဘိကၡေဝ၊ ပုရိသႆ စိတၱံ ပရိယာဒါယ တိ႒တီ''တိ။ ပၪၥမံ။
၆။ ''နာဟံ၊ ဘိကၡေဝ၊ အညံ ဧက႐ူပမၸိ သမႏုပႆာမိ ယံ ဧဝံ ဣတၳိယာ စိတၱံ ပရိယာဒါယ တိ႒တိ ယထယိဒံ၊ ဘိကၡေဝ၊ ပုရိသ႐ူပံ။ ပုရိသ႐ူပံ၊ ဘိကၡေဝ၊ ဣတၳိယာ စိတၱံ ပရိယာဒါယ တိ႒တီ''တိ။ ဆ႒ံ။
၇။ ''နာဟံ၊ ဘိကၡေဝ၊ အညံ ဧကသဒၵမၸိ သမႏုပႆာမိ ယံ ဧဝံ ဣတၳိယာ စိတၱံ ပရိယာဒါယ တိ႒တိ ယထယိဒံ၊ ဘိကၡေဝ၊ ပုရိသသေဒၵါ။ ပုရိသသေဒၵါ၊ ဘိကၡေဝ၊ ဣတၳိယာ စိတၱံ ပရိယာဒါယ တိ႒တီ''တိ။ သတၱမံ။
၈။ ''နာဟံ၊ ဘိကၡေဝ၊ အညံ ဧကဂႏၶမၸိ သမႏုပႆာမိ ယံ ဧဝံ ဣတၳိယာ စိတၱံ ပရိယာဒါယ တိ႒တိ ယထယိဒံ၊ ဘိကၡေဝ၊ ပုရိသဂေႏၶာ။ ပုရိသဂေႏၶာ၊ ဘိကၡေဝ၊ ဣတၳိယာ စိတၱံ ပရိယာဒါယ တိ႒တီ''တိ။ အ႒မံ။
၉။ ''နာဟံ၊ ဘိကၡေဝ၊ အညံ ဧကရသမၸိ သမႏုပႆာမိ ယံ ဧဝံ ဣတၳိယာ စိတၱံ ပရိယာဒါယ တိ႒တိ ယထယိဒံ၊ ဘိကၡေဝ၊ ပုရိသရေသာ။ ပုရိသရေသာ၊ ဘိကၡေဝ၊ ဣတၳိယာ စိတၱံ ပရိယာဒါယ တိ႒တီ''တိ။ နဝမံ။
၁ဝ။ ''နာဟံ၊ ဘိကၡေဝ၊ အညံ ဧကေဖာ႒ဗၺမၸိ သမႏုပႆာမိ ယံ ဧဝံ ဣတၳိယာ စိတၱံ ပရိယာဒါယ တိ႒တိ ယထယိဒံ၊ ဘိကၡေဝ၊ ပုရိသေဖာ႒ေဗၺာ။ ပုရိသေဖာ႒ေဗၺာ၊ ဘိကၡေဝ၊ ဣတၳိယာ စိတၱံ ပရိယာဒါယ တိ႒တီ''တိ။ ဒသမံ။
႐ူပါဒိဝေဂၢါ ပဌေမာ။
၂။ နီဝရဏပၸဟာနဝေဂၢါ
၁၁။ ''နာဟံ၊ ဘိကၡေဝ၊ အညံ ဧကဓမၼမၸိ သမႏုပႆာမိ ေယန အႏုပၸေႏၷာ ဝါ ကာမစၧေႏၵာ ဥပၸဇၨတိ ဥပၸေႏၷာ ဝါ ကာမစၧေႏၵာ ဘိေယ်ာဘာဝါယ ေဝပုလႅာယ သံဝတၱတိ ယထယိဒံ၊ ဘိကၡေဝ၊ သုဘနိမိတၱံ။ သုဘနိမိတၱံ၊ ဘိကၡေဝ၊ အေယာနိေသာ မနသိ ကေရာေတာ အႏုပၸေႏၷာ ေစဝ ကာမစၧေႏၵာ ဥပၸဇၨတိ ဥပၸေႏၷာ စ ကာမစၧေႏၵာ ဘိေယ်ာဘာဝါယ ေဝပုလႅာယ သံဝတၱတီ''တိ။ ပဌမံ။
၁၂။ ''နာဟံ (အံ၊၁၊၃၊ ဘိကၡေဝ၊ အညံ ဧကဓမၼမၸိ သမႏုပႆာမိ ေယန အႏုပၸေႏၷာ ဝါ ဗ်ာပါေဒါ ဥပၸဇၨတိ ဥပၸေႏၷာ ဝါ ဗ်ာပါေဒါ ဘိေယ်ာဘာဝါယ ေဝပုလႅာယ သံဝတၱတိ ယထယိဒံ၊ ဘိကၡေဝ၊ ပဋိဃနိမိတၱံ။ ပဋိဃနိမိတၱံ၊ ဘိကၡေဝ၊ အေယာနိေသာ မနသိ ကေရာေတာ အႏုပၸေႏၷာ ေစဝ ဗ်ာပါေဒါ ဥပၸဇၨတိ ဥပၸေႏၷာ စ ဗ်ာပါေဒါ ဘိေယ်ာဘာဝါယ ေဝပုလႅာယ သံဝတၱတီ''တိ။ ဒုတိယံ။
၁၃။ ''နာဟံ၊ ဘိကၡေဝ၊ အညံ ဧကဓမၼမၸိ သမႏုပႆာမိ ေယန အႏုပၸႏၷံ ဝါ ထိနမိဒၶံ [မူကြဲ-ထီနမိဒၶံ (သီ၊ သ်ာ၊ ကံ၊ ပီ၊)] ဥပၸဇၨတိ ဥပၸႏၷံ ဝါ ထိနမိဒၶံ ဘိေယ်ာဘာဝါယ ေဝပုလႅာယ သံဝတၱတိ ယထယိဒံ၊ ဘိကၡေဝ၊ အရတိ တႏၵီ [မူကြဲ-တႏၵိ (က၊)] ဝိဇမိတာ [မူကြဲ-ဝိဇမိကာ (သီ၊ သ်ာ၊ ကံ၊ ပီ၊)] ဘတၱသမၼေဒါ ေစတေသာ စ လီနတၱံ။ လီနစိတၱႆ၊ ဘိကၡေဝ၊ အႏုပၸႏၷေၪၥဝ ထိနမိဒၶံ ဥပၸဇၨတိ ဥပၸႏၷၪၥ ထိနမိဒၶံ ဘိေယ်ာဘာဝါယ ေဝပုလႅာယ သံဝတၱတီ''တိ။ တတိယံ။
၁၄။ ''နာဟံ၊ ဘိကၡေဝ၊ အညံ ဧကဓမၼမၸိ သမႏုပႆာမိ ေယန အႏုပၸႏၷံ ဝါ ဥဒၶစၥကုကၠဳစၥံ ဥပၸဇၨတိ ဥပၸႏၷံ ဝါ ဥဒၶစၥကုကၠဳစၥံ ဘိေယ်ာဘာဝါယ ေဝပုလႅာယ သံဝတၱတိ ယထယိဒံ၊ ဘိကၡေဝ၊ ေစတေသာ အဝူပသေမာ။ အဝူပသႏၲစိတၱႆ၊ ဘိကၡေဝ၊ အႏုပၸႏၷေၪၥဝ ဥဒၶစၥကုကၠဳစၥံ ဥပၸဇၨတိ ဥပၸႏၷၪၥ ဥဒၶစၥကုကၠဳစၥံ ဘိေယ်ာဘာဝါယ ေဝပုလႅာယ သံဝတၱတီ''တိ။ စတုတၳံ။
၁၅။ ''နာဟံ၊ ဘိကၡေဝ၊ အညံ ဧကဓမၼမၸိ သမႏုပႆာမိ ေယန အႏုပၸႏၷာ ဝါ ဝိစိကိစၧာ ဥပၸဇၨတိ ဥပၸႏၷာ ဝါ ဝိစိကိစၧာ ဘိေယ်ာဘာဝါယ ေဝပုလႅာယ သံဝတၱတိ ယထယိဒံ၊ ဘိကၡေဝ၊ အေယာနိေသာမနသိကာေရာ။ အေယာနိေသာ၊ ဘိကၡေဝ၊ မနသိ ကေရာေတာ အႏုပၸႏၷာ ေစဝ ဝိစိကိစၧာ ဥပၸဇၨတိ ဥပၸႏၷာ စ ဝိစိကိစၧာ ဘိေယ်ာဘာဝါယ ေဝပုလႅာယ သံဝတၱတီ''တိ။ ပၪၥမံ။
၁၆။ ''နာဟံ၊ ဘိကၡေဝ၊ အညံ ဧကဓမၼမၸိ သမႏုပႆာမိ ေယန အႏုပၸေႏၷာ ဝါ ကာမစၧေႏၵာ ႏုပၸဇၨတိ ဥပၸေႏၷာ ဝါ ကာမစၧေႏၵာ ပဟီယတိ ယထယိဒံ၊ ဘိကၡေဝ၊ အသုဘနိမိတၱံ။ အသုဘနိမိတၱံ၊ ဘိကၡေဝ၊ ေယာနိေသာ မနသိ ကေရာေတာ အႏုပၸေႏၷာ ေစဝ ကာမစၧေႏၵာ ႏုပၸဇၨတိ ဥပၸေႏၷာ စ ကာမစၧေႏၵာ ပဟီယတီ''တိ။ ဆ႒ံ။
၁၇။ ''နာဟံ၊ ဘိကၡေဝ၊ အညံ ဧကဓမၼမၸိ သမႏုပႆာမိ ေယန အႏုပၸေႏၷာ ဝါ ဗ်ာပါေဒါ ႏုပၸဇၨတိ ဥပၸေႏၷာ ဝါ ဗ်ာပါေဒါ ပဟီယတိ ယထယိဒံ၊ ဘိကၡေဝ၊ ေမတၱာ (အံ၊၁၊၄) ေစေတာဝိမုတၱိ။ ေမတၱံ၊ ဘိကၡေဝ၊ ေစေတာဝိမုတၱႎ ေယာနိေသာ မနသိ ကေရာေတာ အႏုပၸေႏၷာ ေစဝ ဗ်ာပါေဒါ ႏုပၸဇၨတိ ဥပၸေႏၷာ စ ဗ်ာပါေဒါ ပဟီယတီ''တိ။ သတၱမံ။
၁၈။ ''နာဟံ၊ ဘိကၡေဝ၊ အညံ ဧကဓမၼမၸိ သမႏုပႆာမိ ေယန အႏုပၸႏၷံ ဝါ ထိနမိဒၶံ ႏုပၸဇၨတိ ဥပၸႏၷံ ဝါ ထိနမိဒၶံ ပဟီယတိ ယထယိဒံ၊ ဘိကၡေဝ၊ အာရမဓာတု နိကၠမဓာတု ပရကၠမဓာတု။ အာရဒၶဝီရိယႆ၊ ဘိကၡေဝ၊ အႏုပၸႏၷေၪၥဝ ထိနမိဒၶံ ႏုပၸဇၨတိ ဥပၸႏၷၪၥ ထိနမိဒၶံ ပဟီယတီ''တိ။ အ႒မံ။
၁၉။ ''နာဟံ၊ ဘိကၡေဝ၊ အညံ ဧကဓမၼမၸိ သမႏုပႆာမိ ေယန အႏုပၸႏၷံ ဝါ ဥဒၶစၥကုကၠဳစၥံ ႏုပၸဇၨတိ ဥပၸႏၷံ ဝါ ဥဒၶစၥကုကၠဳစၥံ ပဟီယတိ ယထယိဒံ၊ ဘိကၡေဝ၊ ေစတေသာ ဝူပသေမာ။ ဝူပသႏၲစိတၱႆ၊ ဘိကၡေဝ၊ အႏုပၸႏၷေၪၥဝ ဥဒၶစၥကုကၠဳစၥံ ႏုပၸဇၨတိ ဥပၸႏၷၪၥ ဥဒၶစၥကုကၠဳစၥံ ပဟီယတီ''တိ။ နဝမံ။
၂ဝ။ ''နာဟံ၊ ဘိကၡေဝ၊ အညံ ဧကဓမၼမၸိ သမႏုပႆာမိ ေယန အႏုပၸႏၷာ ဝါ ဝိစိကိစၧာ ႏုပၸဇၨတိ ဥပၸႏၷာ ဝါ ဝိစိကိစၧာ ပဟီယတိ ယထယိဒံ၊ ဘိကၡေဝ၊ ေယာနိေသာမနသိကာေရာ။ ေယာနိေသာ၊ ဘိကၡေဝ၊ မနသိ ကေရာေတာ အႏုပၸႏၷာ ေစဝ ဝိစိကိစၧာ ႏုပၸဇၨတိ ဥပၸႏၷာ စ ဝိစိကိစၧာ ပဟီယတီ''တိ။ ဒသမံ။
နီဝရဏပၸဟာနဝေဂၢါ ဒုတိေယာ။
၃။ အကမၼနိယဝေဂၢါ
၂၁။ ''နာဟံ၊ ဘိကၡေဝ၊ အညံ ဧကဓမၼမၸိ သမႏုပႆာမိ ယံ ဧဝံ အဘာဝိတံ အကမၼနိယံ ေဟာတိ ယထယိဒံ၊ ဘိကၡေဝ၊ စိတၱံ [မူကြဲ-ယထယိဒံ စိတၱံ (သီ၊ ပီ၊) ဧဝမုပရိပိ]။ စိတၱံ၊ ဘိကၡေဝ၊ အဘာဝိတံ အကမၼနိယံ ေဟာတီ''တိ။ ပဌမံ။
၂၂။ ''နာဟံ၊ ဘိကၡေဝ၊ အညံ ဧကဓမၼမၸိ သမႏုပႆာမိ ယံ ဧဝံ ဘာဝိတံ ကမၼနိယံ ေဟာတိ ယထယိဒံ၊ ဘိကၡေဝ၊ စိတၱံ။ စိတၱံ၊ ဘိကၡေဝ၊ ဘာဝိတံ ကမၼနိယံ ေဟာတီ''တိ။ ဒုတိယံ။
၂၃။ ''နာဟံ (အံ၊၁၊၅၊ ဘိကၡေဝ၊ အညံ ဧကဓမၼမၸိ သမႏုပႆာမိ ယံ ဧဝံ အဘာဝိတံ မဟေတာ အနတၳာယ သံဝတၱတိ ယထယိဒံ၊ ဘိကၡေဝ၊ စိတၱံ။ စိတၱံ၊ ဘိကၡေဝ၊ အဘာဝိတံ မဟေတာ အနတၳာယ သံဝတၱတီ''တိ။ တတိယံ။
၂၄။ ''နာဟံ၊ ဘိကၡေဝ၊ အညံ ဧကဓမၼမၸိ သမႏုပႆာမိ ယံ ဧဝံ ဘာဝိတံ မဟေတာ အတၳာယ သံဝတၱတိ ယထယိဒံ၊ ဘိကၡေဝ၊ စိတၱံ။ စိတၱံ၊ ဘိကၡေဝ၊ ဘာဝိတံ မဟေတာ အတၳာယ သံဝတၱတီ''တိ။ စတုတၳံ။
၂၅။ ''နာဟံ၊ ဘိကၡေဝ၊ အညံ ဧကဓမၼမၸိ သမႏုပႆာမိ ယံ ဧဝံ အဘာဝိတံ အပါတုဘူတံ မဟေတာ အနတၳာယ သံဝတၱတိ ယထယိဒံ၊ ဘိကၡေဝ၊ စိတၱံ။ စိတၱံ၊ ဘိကၡေဝ၊ အဘာဝိတံ အပါတုဘူတံ မဟေတာ အနတၳာယ သံဝတၱတီ''တိ။ ပၪၥမံ။
၂၆။ ''နာဟံ၊ ဘိကၡေဝ၊ အညံ ဧကဓမၼမၸိ သမႏုပႆာမိ ယံ ဧဝံ ဘာဝိတံ ပါတုဘူတံ မဟေတာ အတၳာယ သံဝတၱတိ ယထယိဒံ၊ ဘိကၡေဝ၊ စိတၱံ။ စိတၱံ၊ ဘိကၡေဝ၊ ဘာဝိတံ ပါတုဘူတံ မဟေတာ အတၳာယ သံဝတၱတီ''တိ။ ဆ႒ံ။
၂၇။ ''နာဟံ၊ ဘိကၡေဝ၊ အညံ ဧကဓမၼမၸိ သမႏုပႆာမိ ယံ ဧဝံ အဘာဝိတံ အဗဟုလီကတံ မဟေတာ အနတၳာယ သံဝတၱတိ ယထယိဒံ၊ ဘိကၡေဝ၊ စိတၱံ။ စိတၱံ၊ ဘိကၡေဝ၊ အဘာဝိတံ အဗဟုလီကတံ မဟေတာ အနတၳာယ သံဝတၱတီ''တိ။ သတၱမံ။
၂၈။ ''နာဟံ၊ ဘိကၡေဝ၊ အညံ ဧကဓမၼမၸိ သမႏုပႆာမိ ယံ ဧဝံ ဘာဝိတံ ဗဟုလီကတံ မဟေတာ အတၳာယ သံဝတၱတိ ယထယိဒံ၊ ဘိကၡေဝ၊ စိတၱံ။ စိတၱံ၊ ဘိကၡေဝ၊ ဘာဝိတံ ဗဟုလီကတံ မဟေတာ အတၳာယ သံဝတၱတီ''တိ။ အ႒မံ။
၂၉။ ''နာဟံ၊ ဘိကၡေဝ၊ အညံ ဧကဓမၼမၸိ သမႏုပႆာမိ ယံ ဧဝံ အဘာဝိတံ အဗဟုလီကတံ ဒုကၡာဓိဝဟံ ေဟာတိ ယထယိဒံ၊ ဘိကၡေဝ၊ စိတၱံ။ စိတၱံ၊ ဘိကၡေဝ၊ အဘာဝိတံ အဗဟုလီကတံ ဒုကၡာဓိဝဟံ ေဟာတီ''တိ။ နဝမံ။
၃ဝ။ ''နာဟံ၊ ဘိကၡေဝ၊ အညံ ဧကဓမၼမၸိ သမႏုပႆာမိ ယံ ဧဝံ ဘာဝိတံ ဗဟုလီကတံ သုခါဓိဝဟံ ေဟာတိ ယထယိဒံ၊ ဘိကၡေဝ၊ စိတၱံ။ စိတၱံ၊ ဘိကၡေဝ၊ ဘာဝိတံ ဗဟုလီကတံ သုခါဓိဝဟံ ေဟာတီ''တိ။ ဒသမံ။
အကမၼနိယဝေဂၢါ တတိေယာ။
၄။ အဒႏၲဝေဂၢါ
၃၁။ ''နာဟံ (အံ၊၁၊၆၊ ဘိကၡေဝ၊ အညံ ဧကဓမၼမၸိ သမႏုပႆာမိ ယံ ဧဝံ အဒႏၲံ မဟေတာ အနတၳာယ သံဝတၱတိ ယထယိဒံ၊ ဘိကၡေဝ၊ စိတၱံ။ စိတၱံ၊ ဘိကၡေဝ၊ အဒႏၲံ မဟေတာ အနတၳာယ သံဝတၱတီ''တိ။ ပဌမံ။
၃၂။ ''နာဟံ၊ ဘိကၡေဝ၊ အညံ ဧကဓမၼမၸိ သမႏုပႆာမိ ယံ ဧဝံ ဒႏၲံ မဟေတာ အတၳာယ သံဝတၱတိ ယထယိဒံ၊ ဘိကၡေဝ၊ စိတၱံ။ စိတၱံ၊ ဘိကၡေဝ၊ ဒႏၲံ မဟေတာ အတၳာယ သံဝတၱတီ''တိ။ ဒုတိယံ။
၃၃။ ''နာဟံ၊ ဘိကၡေဝ၊ အညံ ဧကဓမၼမၸိ သမႏုပႆာမိ ယံ ဧဝံ အဂုတၱံ မဟေတာ အနတၳာယ သံဝတၱတိ ယထယိဒံ၊ ဘိကၡေဝ၊ စိတၱံ။ စိတၱံ၊ ဘိကၡေဝ၊ အဂုတၱံ မဟေတာ အနတၳာယ သံဝတၱတီ''တိ။ တတိယံ။
၃၄။ ''နာဟံ၊ ဘိကၡေဝ၊ အညံ ဧကဓမၼမၸိ သမႏုပႆာမိ ယံ ဧဝံ ဂုတၱံ မဟေတာ အတၳာယ သံဝတၱတိ ယထယိဒံ၊ ဘိကၡေဝ၊ စိတၱံ။ စိတၱံ၊ ဘိကၡေဝ၊ ဂုတၱံ မဟေတာ အတၳာယ သံဝတၱတီ''တိ။ စတုတၳံ။
၃၅။ ''နာဟံ၊ ဘိကၡေဝ၊ အညံ ဧကဓမၼမၸိ သမႏုပႆာမိ ယံ ဧဝံ အရကၡိတံ မဟေတာ အနတၳာယ သံဝတၱတိ ယထယိဒံ၊ ဘိကၡေဝ၊ စိတၱံ။ စိတၱံ၊ ဘိကၡေဝ၊ အရကၡိတံ မဟေတာ အနတၳာယ သံဝတၱတီ''တိ။ ပၪၥမံ။
၃၆။ ''နာဟံ၊ ဘိကၡေဝ၊ အညံ ဧကဓမၼမၸိ သမႏုပႆာမိ ယံ ဧဝံ ရကၡိတံ မဟေတာ အတၳာယ သံဝတၱတိ ယထယိဒံ၊ ဘိကၡေဝ၊ စိတၱံ။ စိတၱံ၊ ဘိကၡေဝ၊ ရကၡိတံ မဟေတာ အတၳာယ သံဝတၱတီ''တိ။ ဆ႒ံ။
၃၇။ ''နာဟံ၊ ဘိကၡေဝ၊ အညံ ဧကဓမၼမၸိ သမႏုပႆာမိ ယံ ဧဝံ အသံဝုတံ မဟေတာ အနတၳာယ သံဝတၱတိ ယထယိဒံ၊ ဘိကၡေဝ၊ စိတၱံ။ စိတၱံ၊ ဘိကၡေဝ၊ အသံဝုတံ မဟေတာ အနတၳာယ သံဝတၱတီ''တိ။ သတၱမံ။
၃၈။ ''နာဟံ၊ ဘိကၡေဝ၊ အညံ ဧကဓမၼမၸိ သမႏုပႆာမိ ယံ ဧဝံ သံဝုတံ မဟေတာ အတၳာယ သံဝတၱတိ ယထယိဒံ၊ ဘိကၡေဝ၊ စိတၱံ။ စိတၱံ၊ ဘိကၡေဝ၊ သံဝုတံ မဟေတာ အတၳာယ သံဝတၱတီ''တိ။ အ႒မံ။
၃၉။ ''နာဟံ (အံ၊၁၊၇၊ ဘိကၡေဝ၊ အညံ ဧကဓမၼမၸိ သမႏုပႆာမိ ယံ ဧဝံ အဒႏၲံ အဂုတၱံ အရကၡိတံ အသံဝုတံ မဟေတာ အနတၳာယ သံဝတၱတိ ယထယိဒံ၊ ဘိကၡေဝ၊ စိတၱံ။ စိတၱံ၊ ဘိကၡေဝ၊ အဒႏၲံ အဂုတၱံ အရကၡိတံ အသံဝုတံ မဟေတာ အနတၳာယ သံဝတၱတီ''တိ။ နဝမံ။
၄ဝ။ ''နာဟံ၊ ဘိကၡေဝ၊ အညံ ဧကဓမၼမၸိ သမႏုပႆာမိ ယံ ဧဝံ ဒႏၲံ ဂုတၱံ ရကၡိတံ သံဝုတံ မဟေတာ အတၳာယ သံဝတၱတိ ယထယိဒံ၊ ဘိကၡေဝ၊ စိတၱံ။ စိတၱံ၊ ဘိကၡေဝ၊ ဒႏၲံ ဂုတၱံ ရကၡိတံ သံဝုတံ မဟေတာ အတၳာယ သံဝတၱတီ''တိ။ ဒသမံ။
အဒႏၲဝေဂၢါ စတုေတၳာ။
၅။ ပဏိဟိတအစၧဝေဂၢါ
၄၁။ ''ေသယ်ထာပိ၊ ဘိကၡေဝ၊ သာလိသူကံ ဝါ ယဝသူကံ ဝါ မိစၧာပဏိဟိတံ ဟေတၳန ဝါ ပါေဒန ဝါ အကၠႏၲံ ဟတၳံ ဝါ ပါဒံ ဝါ ေဘစၧတိ [မူကြဲ-ဘိဇၨိႆတိ (သ်ာ၊ ကံ၊ က)] ေဘဇၨတိ (သီ၊) ေမာဂၢလႅာနဗ်ာကရဏံ ပႆိတဗၺံ] ေလာဟိတံ ဝါ ဥပၸါေဒႆတီတိ ေနတံ ဌာနံ ဝိဇၨတိ။ တံ ကိႆ ေဟတု? မိစၧာပဏိဟိတတၱာ၊ ဘိကၡေဝ၊ သူကႆ။ ဧဝေမဝံ ေခါ၊ ဘိကၡေဝ၊ ေသာ ဝတ ဘိကၡဳ မိစၧာပဏိဟိေတန စိေတၱန အဝိဇၨံ ေဘစၧတိ၊ ဝိဇၨံ ဥပၸါေဒႆတိ၊ နိဗၺာနံ သစၧိကရိႆတီတိ ေနတံ ဌာနံ ဝိဇၨတိ။ တံ ကိႆ ေဟတု? မိစၧာပဏိဟိတတၱာ၊ ဘိကၡေဝ၊ စိတၱႆာ''တိ။ ပဌမံ။
၄၂။ ''ေသယ်ထာပိ၊ ဘိကၡေဝ၊ သာလိသူကံ ဝါ ယဝသူကံ ဝါ သမၼာပဏိဟိတံ ဟေတၳန ဝါ ပါေဒန ဝါ အကၠႏၲံ ဟတၳံ ဝါ ပါဒံ ဝါ ေဘစၧတိ ေလာဟိတံ ဝါ ဥပၸါေဒႆတီတိ ဌာနေမတံ ဝိဇၨတိ။ တံ ကိႆ ေဟတု? သမၼာပဏိဟိတတၱာ၊ ဘိကၡေဝ၊ သူကႆ။ ဧဝေမဝံ ေခါ၊ ဘိကၡေဝ၊ ေသာ ဝတ ဘိကၡဳ သမၼာပဏိဟိေတန စိေတၱန အဝိဇၨံ ေဘစၧတိ၊ ဝိဇၨံ ဥပၸါေဒႆတိ၊ နိဗၺာနံ သစၧိကရိႆတီတိ ဌာနေမတံ ဝိဇၨတိ။ တံ ကိႆ ေဟတု? သမၼာပဏိဟိတတၱာ၊ ဘိကၡေဝ၊ စိတၱႆာ''တိ။ ဒုတိယံ။
၄၃။ ''ဣဓာဟံ (အံ၊၁၊၈) [မူကြဲ-ဣဒါဟံ (သီ)] ဘိကၡေဝ၊ ဧကစၥံ ပုဂၢလံ ပဒု႒စိတၱံ ဧဝံ ေစတသာ ေစေတာ ပရိစၥ ပဇာနာမိ -- 'ဣမမွိ ေစ အယံ သမေယ ပုဂၢေလာ ကာလံ ကေရယ်၊ ယထာဘတံ နိကၡိေတၱာ ဧဝံ နိရေယ'။ တံ ကိႆ ေဟတု? စိတၱံ ဟိႆ၊ ဘိကၡေဝ၊ ပဒု႒ံ။ ''ေစေတာပေဒါသေဟတု ပန၊ ဘိကၡေဝ၊ ဧဝမိေဓကေစၥ သတၱာ ကာယႆ ေဘဒါ ပရံ မရဏာ အပါယံ ဒုဂၢတႎ ဝိနိပါတံ နိရယံ ဥပပဇၨႏၲီ''တိ။ တတိယံ။
၄၄။ ''ဣဓာဟံ၊ ဘိကၡေဝ၊ ဧကစၥံ ပုဂၢလံ ပသႏၷစိတၱံ ဧဝံ ေစတသာ ေစေတာ ပရိစၥ ပဇာနာမိ -- 'ဣမမွိ ေစ အယံ သမေယ ပုဂၢေလာ ကာလံ ကေရယ်၊ ယထာဘတံ နိကၡိေတၱာ ဧဝံ သေဂၢ'။ တံ ကိႆ ေဟတု? စိတၱံ ဟိႆ၊ ဘိကၡေဝ၊ ပသႏၷံ။ ''ေစေတာပသာဒေဟတု ပန၊ ဘိကၡေဝ၊ ဧဝမိေဓကေစၥ သတၱာ ကာယႆ ေဘဒါ ပရံ မရဏာ သုဂတႎ သဂၢံ ေလာကံ ဥပပဇၨႏၲီ''တိ။ စတုတၳံ။
၄၅။ ''ေသယ်ထာပိ၊ ဘိကၡေဝ၊ ဥဒကရဟေဒါ အာဝိေလာ လုဠိေတာ ကလလီဘူေတာ တတၳ စကၡဳမာ ပုရိေသာ တီေရ ဌိေတာ န ပေႆယ် သိပၸိသမၺဳကမၸိ [မူကြဲ-သိပၸိကသမၺဳကမၸိ (က၊)] သကၡရကဌလမၸိ မစၧဂုမၺမၸိ စရႏၲမၸိ တိ႒ႏၲမၸိ။ တံ ကိႆ ေဟတု? အာဝိလတၱာ၊ ဘိကၡေဝ၊ ဥဒကႆ။ ဧဝေမဝံ ေခါ၊ ဘိကၡေဝ၊ ေသာ ဝတ ဘိကၡဳ အာဝိေလန စိေတၱန အတၱတၳံ ဝါ ဉႆတိ ပရတၳံ ဝါ ဉႆတိ ဥဘယတၳံ ဝါ ဉႆတိ ဥတၱရႎ ဝါ မႏုႆဓမၼာ အလမရိယဉာဏဒႆနဝိေသသံ သစၧိကရိႆတီတိ ေနတံ ဌာနံ ဝိဇၨတိ။ တံ ကိႆ ေဟတု? အာဝိလတၱာ၊ ဘိကၡေဝ၊ စိတၱႆာ''တိ။ ပၪၥမံ။
၄၆။ ''ေသယ်ထာပိ၊ ဘိကၡေဝ၊ ဥဒကရဟေဒါ အေစၧာ ဝိပၸသေႏၷာ အနာဝိေလာ တတၳ စကၡဳမာ ပုရိေသာ တီေရ ဌိေတာ ပေႆယ် သိပၸိသမၺဳကမၸိ သကၡရကဌလမၸိ မစၧဂုမၺမၸိ စရႏၲမၸိ တိ႒ႏၲမၸိ။ တံ ကိႆ ေဟတု? အနာဝိလတၱာ၊ ဘိကၡေဝ၊ ဥဒကႆ။ ဧဝေမဝံ ေခါ၊ ဘိကၡေဝ၊ ေသာ ဝတ ဘိကၡဳ အနာဝိေလန စိေတၱန အတၱတၳံ ဝါ ဉႆတိ ပရတၳံ ဝါ ဉႆတိ ဥဘယတၳံ ဝါ ဉႆတိ ဥတၱရႎ ဝါ မႏုႆဓမၼာ အလမရိယဉာဏဒႆနဝိေသသံ သစၧိကရိႆတီတိ ဌာနေမတံ ဝိဇၨတိ။ တံ ကိႆ ေဟတု? အနာဝိလတၱာ၊ ဘိကၡေဝ၊ စိတၱႆာ''တိ။ ဆ႒ံ။
၄၇။ ''ေသယ်ထာပိ၊ ဘိကၡေဝ၊ ယာနိ ကာနိစိ ႐ုကၡဇာတာနံ ဖႏၵေနာ ေတသံ အဂၢမကၡာယတိ ယဒိဒံ မုဒုတာယ ေစဝ ကမၼညတာယ စ။ ဧဝေမဝံ ေခါ အဟံ၊ ဘိကၡေဝ (အံ၊၁၊၉၊ နာညံ ဧကဓမၼမၸိ သမႏုပႆာမိ ယံ ဧဝံ ဘာဝိတံ ဗဟုလီကတံ မုဒု စ ေဟာတိ ကမၼညၪၥ ယထယိဒံ စိတၱံ။ စိတၱံ၊ ဘိကၡေဝ၊ ဘာဝိတံ ဗဟုလီကတံ မုဒု စ ေဟာတိ ကမၼညၪၥ ေဟာတီ''တိ။ သတၱမံ။
၄၈။ ''နာဟံ၊ ဘိကၡေဝ၊ အညံ ဧကဓမၼမၸိ သမႏုပႆာမိ ယံ ဧဝံ လဟုပရိဝတၱံ ယထယိဒံ စိတၱံ။ ယာဝၪၥိဒံ၊ ဘိကၡေဝ၊ ဥပမာပိ န သုကရာ ယာဝ လဟုပရိဝတၱံ စိတၱ''ႏၲိ။ အ႒မံ။
၄၉။ ''ပဘႆရမိဒံ၊ ဘိကၡေဝ၊ စိတၱံ။ တၪၥ ေခါ အာဂႏၲဳေကဟိ ဥပကၠိေလေသဟိ ဥပကၠိလိ႒''ႏၲိ။ နဝမံ။
၅ဝ။ ''ပဘႆရမိဒံ၊ ဘိကၡေဝ၊ စိတၱံ။ တၪၥ ေခါ အာဂႏၲဳေကဟိ ဥပကၠိေလေသဟိ ဝိပၸမုတၱ''ႏၲိ။ ဒသမံ။
ပဏိဟိတအစၧဝေဂၢါ ပၪၥေမာ။
၆။ အစၧရာသံဃာတဝေဂၢါ
၅၁။ ''ပဘႆရမိဒံ၊ ဘိကၡေဝ၊ စိတၱံ။ တၪၥ ေခါ အာဂႏၲဳေကဟိ ဥပကၠိေလေသဟိ ဥပကၠိလိ႒ံ။ တံ အႆုတဝါ ပုထုဇၨေနာ ယထာဘူတံ နပၸဇာနာတိ။ တသၼာ 'အႆုတဝေတာ ပုထုဇၨနႆ စိတၱဘာဝနာ နတၳီ'တိ ဝဒါမီ''တိ။ ပဌမံ။
၅၂။ ''ပဘႆရမိဒံ၊ ဘိကၡေဝ၊ စိတၱံ။ တၪၥ ေခါ အာဂႏၲဳေကဟိ ဥပကၠိေလေသဟိ ဝိပၸမုတၱံ။ တံ သုတဝါ အရိယသာဝေကာ ယထာဘူတံ ပဇာနာတိ။ တသၼာ 'သုတဝေတာ အရိယသာဝကႆ စိတၱဘာဝနာ အတၳီ'တိ ဝဒါမီ''တိ။ ဒုတိယံ။
၅၃။ ''အစၧရာသံဃာတမတၱမၸိ ေစ၊ ဘိကၡေဝ၊ ဘိကၡဳ ေမတၱာစိတၱံ [မူကြဲ-ေမတၱံ စိတၱံ (သီ)] ေမတၱစိတၱံ (သ်ာ၊ ကံ၊ ပီ၊ က၊)] အာေသဝတိ၊ အယံ ဝုစၥတိ၊ ဘိကၡေဝ -- 'ဘိကၡဳ အရိတၱဇၩာေနာ ဝိဟရတိ သတၳဳသာသနကေရာ ၾသဝါဒပတိကေရာ၊ အေမာဃံ ရ႒ပိ႑ံ ဘုၪၨတိ'။ ေကာ ပန ဝါေဒါ ေယ နံ ဗဟုလီကေရာႏၲီ''တိ! တတိယံ။
၅၄။ ''အစၧရာသံဃာတမတၱမၸိ (အံ၊၁၊၁ဝ) ေစ၊ ဘိကၡေဝ၊ ဘိကၡဳ ေမတၱာစိတၱံ ဘာေဝတိ၊ အယံ ဝုစၥတိ၊ ဘိကၡေဝ -- 'ဘိကၡဳ အရိတၱဇၩာေနာ ဝိဟရတိ သတၳဳသာသနကေရာ ၾသဝါဒပတိကေရာ၊ အေမာဃံ ရ႒ပိ႑ံ ဘုၪၨတိ'။ ေကာ ပန ဝါေဒါ ေယ နံ ဗဟုလီကေရာႏၲီ''တိ! စတုတၳံ။
၅၅။ ''အစၧရာသံဃာတမတၱမၸိ ေစ၊ ဘိကၡေဝ၊ ဘိကၡဳ ေမတၱာစိတၱံ မနသိ ကေရာတိ၊ အယံ ဝုစၥတိ၊ ဘိကၡေဝ -- 'ဘိကၡဳ အရိတၱဇၩာေနာ ဝိဟရတိ သတၳဳသာသနကေရာ ၾသဝါဒပတိကေရာ အေမာဃံ ရ႒ပိ႑ံ ဘုၪၨတိ'။ ေကာ ပန ဝါေဒါ ေယ နံ ဗဟုလီကေရာႏၲီ''တိ! ပၪၥမံ။
၅၆။ ''ေယ ေကစိ၊ ဘိကၡေဝ၊ ဓမၼာ အကုသလာ အကုသလဘာဂိယာ အကုသလပကၡိကာ၊ သေဗၺ ေတ မေနာပုဗၺဂၤမာ။ မေနာ ေတသံ ဓမၼာနံ ပဌမံ ဥပၸဇၨတိ၊ အႏြေဒဝ အကုသလာ ဓမၼာ''တိ။ ဆ႒ံ။
၅၇။ ''ေယ ေကစိ၊ ဘိကၡေဝ၊ ဓမၼာ ကုသလာ ကုသလဘာဂိယာ ကုသလပကၡိကာ၊ သေဗၺ ေတ မေနာပုဗၺဂၤမာ။ မေနာ ေတသံ ဓမၼာနံ ပဌမံ ဥပၸဇၨတိ၊ အႏြေဒဝ ကုသလာ ဓမၼာ''တိ။ သတၱမံ။
၅၈။ ''နာဟံ၊ ဘိကၡေဝ၊ အညံ ဧကဓမၼမၸိ သမႏုပႆာမိ ေယန အႏုပၸႏၷာ ဝါ အကုသလာ ဓမၼာ ဥပၸဇၨႏၲိ ဥပၸႏၷာ ဝါ ကုသလာ ဓမၼာ ပရိဟာယႏၲိ ယထယိဒံ၊ ဘိကၡေဝ၊ ပမာေဒါ။ ပမတၱႆ၊ ဘိကၡေဝ၊ အႏုပၸႏၷာ ေစဝ အကုသလာ ဓမၼာ ဥပၸဇၨႏၲိ ဥပၸႏၷာ စ ကုသလာ ဓမၼာ ပရိဟာယႏၲီ''တိ။ အ႒မံ။
၅၉။ ''နာဟံ၊ ဘိကၡေဝ၊ အညံ ဧကဓမၼမၸိ သမႏုပႆာမိ ေယန အႏုပၸႏၷာ ဝါ ကုသလာ ဓမၼာ ဥပၸဇၨႏၲိ ဥပၸႏၷာ ဝါ အကုသလာ ဓမၼာ ပရိဟာယႏၲိ ယထယိဒံ၊ ဘိကၡေဝ၊ အပၸမာေဒါ။ အပၸမတၱႆ၊ ဘိကၡေဝ၊ အႏုပၸႏၷာ ေစဝ ကုသလာ ဓမၼာ ဥပၸဇၨႏၲိ ဥပၸႏၷာ စ အကုသလာ ဓမၼာ ပရိဟာယႏၲီ''တိ။ နဝမံ။
၆ဝ။ ''နာဟံ၊ ဘိကၡေဝ၊ အညံ ဧကဓမၼမၸိ သမႏုပႆာမိ ေယန အႏုပၸႏၷာ ဝါ အကုသလာ ဓမၼာ ဥပၸဇၨႏၲိ ဥပၸႏၷာ ဝါ ကုသလာ ဓမၼာ ပရိဟာယႏၲိ ယထယိဒံ၊ ဘိကၡေဝ၊ ေကာသဇၨံ။ ကုသီတႆ၊ ဘိကၡေဝ၊ အႏုပၸႏၷာ ေစဝ အကုသလာ ဓမၼာ ဥပၸဇၨႏၲိ ဥပၸႏၷာ စ ကုသလာ ဓမၼာ ပရိဟာယႏၲီ''တိ။ ဒသမံ။
အစၧရာသံဃာတဝေဂၢါ ဆေ႒ာ။
၇။ ဝီရိယာရမာဒိဝေဂၢါ
၆၁။ ''နာဟံ (အံ၊၁၊၁၁၊ ဘိကၡေဝ၊ အညံ ဧကဓမၼမၸိ သမႏုပႆာမိ ေယန အႏုပၸႏၷာ ဝါ ကုသလာ ဓမၼာ ဥပၸဇၨႏၲိ ဥပၸႏၷာ ဝါ အကုသလာ ဓမၼာ ပရိဟာယႏၲိ ယထယိဒံ၊ ဘိကၡေဝ၊ ဝီရိယာရေမာ [မူကြဲ-ဝိရိယာရေမာ (သီ၊ သ်ာ၊ ကံ၊ ပီ)] အာရဒၶဝီရိယႆ၊ ဘိကၡေဝ၊ အႏုပၸႏၷာ ေစဝ ကုသလာ ဓမၼာ ဥပၸဇၨႏၲိ ဥပၸႏၷာ စ အကုသလာ ဓမၼာ ပရိဟာယႏၲီ''တိ။ ပဌမံ။
၆၂။ ''နာဟံ၊ ဘိကၡေဝ၊ အညံ ဧကဓမၼမၸိ သမႏုပႆာမိ ေယန အႏုပၸႏၷာ ဝါ အကုသလာ ဓမၼာ ဥပၸဇၨႏၲိ ဥပၸႏၷာ ဝါ ကုသလာ ဓမၼာ ပရိဟာယႏၲိ ယထယိဒံ၊ ဘိကၡေဝ၊ မဟိစၧတာ။ မဟိစၧႆ၊ ဘိကၡေဝ၊ အႏုပၸႏၷာ ေစဝ အကုသလာ ဓမၼာ ဥပၸဇၨႏၲိ ဥပၸႏၷာ စ ကုသလာ ဓမၼာ ပရိဟာယႏၲီ''တိ။ ဒုတိယံ။
၆၃။ ''နာဟံ၊ ဘိကၡေဝ၊ အညံ ဧကဓမၼမၸိ သမႏုပႆာမိ ေယန အႏုပၸႏၷာ ဝါ ကုသလာ ဓမၼာ ဥပၸဇၨႏၲိ ဥပၸႏၷာ ဝါ အကုသလာ ဓမၼာ ပရိဟာယႏၲိ ယထယိဒံ၊ ဘိကၡေဝ၊ အပၸိစၧတာ။ အပၸိစၧႆ၊ ဘိကၡေဝ၊ အႏုပၸႏၷာ ေစဝ ကုသလာ ဓမၼာ ဥပၸဇၨႏၲိ ဥပၸႏၷာ စ အကုသလာ ဓမၼာ ပရိဟာယႏၲီ''တိ။ တတိယံ။
၆၄။ ''နာဟံ၊ ဘိကၡေဝ၊ အညံ ဧကဓမၼမၸိ သမႏုပႆာမိ ေယန အႏုပၸႏၷာ ဝါ အကုသလာ ဓမၼာ ဥပၸဇၨႏၲိ ဥပၸႏၷာ ဝါ ကုသလာ ဓမၼာ ပရိဟာယႏၲိ ယထယိဒံ၊ ဘိကၡေဝ၊ အသႏၲဳ႒ိတာ။ အသႏၲဳ႒ႆ၊ ဘိကၡေဝ၊ အႏုပၸႏၷာ ေစဝ အကုသလာ ဓမၼာ ဥပၸဇၨႏၲိ ဥပၸႏၷာ စ ကုသလာ ဓမၼာ ပရိဟာယႏၲီ''တိ။ စတုတၳံ။
၆၅။ ''နာဟံ၊ ဘိကၡေဝ၊ အညံ ဧကဓမၼမၸိ သမႏုပႆာမိ ေယန အႏုပၸႏၷာ ဝါ ကုသလာ ဓမၼာ ဥပၸဇၨႏၲိ ဥပၸႏၷာ ဝါ အကုသလာ ဓမၼာ ပရိဟာယႏၲိ ယထယိဒံ၊ ဘိကၡေဝ၊ သႏၲဳ႒ိတာ။ သႏၲဳ႒ႆ၊ ဘိကၡေဝ၊ အႏုပၸႏၷာ ေစဝ ကုသလာ ဓမၼာ ဥပၸဇၨႏၲိ ဥပၸႏၷာ စ အကုသလာ ဓမၼာ ပရိဟာယႏၲီ''တိ။ ပၪၥမံ။
၆၆။ ''နာဟံ၊ ဘိကၡေဝ၊ အညံ ဧကဓမၼမၸိ သမႏုပႆာမိ ေယန အႏုပၸႏၷာ ဝါ အကုသလာ ဓမၼာ ဥပၸဇၨႏၲိ ဥပၸႏၷာ ဝါ ကုသလာ ဓမၼာ ပရိဟာယႏၲိ ယထယိဒံ၊ ဘိကၡေဝ၊ အေယာနိေသာမနသိကာေရာ။ အေယာနိေသာ၊ ဘိကၡေဝ၊ မနသိ ကေရာေတာ အႏုပၸႏၷာ ေစဝ အကုသလာ ဓမၼာ ဥပၸဇၨႏၲိ ဥပၸႏၷာ စ ကုသလာ ဓမၼာ ပရိဟာယႏၲီ''တိ။ ဆ႒ံ။
၆၇။ ''နာဟံ (အံ၊၁၊၁၂၊ ဘိကၡေဝ၊ အညံ ဧကဓမၼမၸိ သမႏုပႆာမိ ေယန အႏုပၸႏၷာ ဝါ ကုသလာ ဓမၼာ ဥပၸဇၨႏၲိ ဥပၸႏၷာ ဝါ အကုသလာ ဓမၼာ ပရိဟာယႏၲိ ယထယိဒံ၊ ဘိကၡေဝ၊ ေယာနိေသာမနသိကာေရာ။ ေယာနိေသာ၊ ဘိကၡေဝ၊ မနသိ ကေရာေတာ အႏုပၸႏၷာ ေစဝ ကုသလာ ဓမၼာ ဥပၸဇၨႏၲိ ဥပၸႏၷာ စ အကုသလာ ဓမၼာ ပရိဟာယႏၲီ''တိ။ သတၱမံ။
၆၈။ ''နာဟံ၊ ဘိကၡေဝ၊ အညံ ဧကဓမၼမၸိ သမႏုပႆာမိ ေယန အႏုပၸႏၷာ ဝါ အကုသလာ ဓမၼာ ဥပၸဇၨႏၲိ ဥပၸႏၷာ ဝါ ကုသလာ ဓမၼာ ပရိဟာယႏၲိ ယထယိဒံ၊ ဘိကၡေဝ၊ အသမၸဇညံ။ အသမၸဇာနႆ၊ ဘိကၡေဝ၊ အႏုပၸႏၷာ ေစဝ အကုသလာ ဓမၼာ ဥပၸဇၨႏၲိ ဥပၸႏၷာ စ ကုသလာ ဓမၼာ ပရိဟာယႏၲီ''တိ။ အ႒မံ။
၆၉။ ''နာဟံ၊ ဘိကၡေဝ၊ အညံ ဧကဓမၼမၸိ သမႏုပႆာမိ ေယန အႏုပၸႏၷာ ဝါ ကုသလာ ဓမၼာ ဥပၸဇၨႏၲိ ဥပၸႏၷာ ဝါ အကုသလာ ဓမၼာ ပရိဟာယႏၲိ ယထယိဒံ၊ ဘိကၡေဝ၊ သမၸဇညံ။ သမၸဇာနႆ၊ ဘိကၡေဝ၊ အႏုပၸႏၷာ ေစဝ ကုသလာ ဓမၼာ ဥပၸဇၨႏၲိ ဥပၸႏၷာ စ အကုသလာ ဓမၼာ ပရိဟာယႏၲီ''တိ။ နဝမံ။
၇ဝ။ ''နာဟံ၊ ဘိကၡေဝ၊ အညံ ဧကဓမၼမၸိ သမႏုပႆာမိ ေယန အႏုပၸႏၷာ ဝါ အကုသလာ ဓမၼာ ဥပၸဇၨႏၲိ ဥပၸႏၷာ ဝါ ကုသလာ ဓမၼာ ပရိဟာယႏၲိ ယထယိဒံ၊ ဘိကၡေဝ၊ ပါပမိတၱတာ။ ပါပမိတၱႆ၊ ဘိကၡေဝ၊ အႏုပၸႏၷာ ေစဝ အကုသလာ ဓမၼာ ဥပၸဇၨႏၲိ ဥပၸႏၷာ စ ကုသလာ ဓမၼာ ပရိဟာယႏၲီ''တိ။ ဒသမံ။
ဝီရိယာရမာဒိဝေဂၢါ သတၱေမာ။
၈။ ကလ်ာဏမိတၱာဒိဝေဂၢါ
၇၁။ ''နာဟံ၊ ဘိကၡေဝ၊ အညံ ဧကဓမၼမၸိ သမႏုပႆာမိ ေယန အႏုပၸႏၷာ ဝါ ကုသလာ ဓမၼာ ဥပၸဇၨႏၲိ ဥပၸႏၷာ ဝါ အကုသလာ ဓမၼာ ပရိဟာယႏၲိ ယထယိဒံ၊ ဘိကၡေဝ၊ ကလ်ာဏမိတၱတာ။ ကလ်ာဏမိတၱႆ၊ ဘိကၡေဝ၊ အႏုပၸႏၷာ ေစဝ ကုသလာ ဓမၼာ ဥပၸဇၨႏၲိ ဥပၸႏၷာ စ အကုသလာ ဓမၼာ ပရိဟာယႏၲီ''တိ။ ပဌမံ။
၇၂။ ''နာဟံ၊ ဘိကၡေဝ၊ အညံ ဧကဓမၼမၸိ သမႏုပႆာမိ ေယန အႏုပၸႏၷာ ဝါ အကုသလာ ဓမၼာ ဥပၸဇၨႏၲိ ဥပၸႏၷာ ဝါ ကုသလာ ဓမၼာ ပရိဟာယႏၲိ ယထယိဒံ၊ ဘိကၡေဝ၊ အႏုေယာေဂါ အကုသလာနံ ဓမၼာနံ၊ အနႏုေယာေဂါ ကုသလာနံ (အံ၊၁၊၁၃) ဓမၼာနံ။ အႏုေယာဂါ၊ ဘိကၡေဝ၊ အကုသလာနံ ဓမၼာနံ၊ အနႏုေယာဂါ ကုသလာနံ ဓမၼာနံ အႏုပၸႏၷာ ေစဝ အကုသလာ ဓမၼာ ဥပၸဇၨႏၲိ ဥပၸႏၷာ စ ကုသလာ ဓမၼာ ပရိဟာယႏၲီ''တိ။ ဒုတိယံ။
၇၃။ ''နာဟံ၊ ဘိကၡေဝ၊ အညံ ဧကဓမၼမၸိ သမႏုပႆာမိ ေယန အႏုပၸႏၷာ ဝါ ကုသလာ ဓမၼာ ဥပၸဇၨႏၲိ ဥပၸႏၷာ ဝါ အကုသလာ ဓမၼာ ပရိဟာယႏၲိ ယထယိဒံ၊ ဘိကၡေဝ၊ အႏုေယာေဂါ ကုသလာနံ ဓမၼာနံ၊ အနႏုေယာေဂါ အကုသလာနံ ဓမၼာနံ။ အႏုေယာဂါ၊ ဘိကၡေဝ၊ ကုသလာနံ ဓမၼာနံ၊ အနႏုေယာဂါ အကုသလာနံ ဓမၼာနံ အႏုပၸႏၷာ ေစဝ ကုသလာ ဓမၼာ ဥပၸဇၨႏၲိ ဥပၸႏၷာ စ အကုသလာ ဓမၼာ ပရိဟာယႏၲီ''တိ။ တတိယံ။
၇၄။ ''နာဟံ၊ ဘိကၡေဝ၊ အညံ ဧကဓမၼမၸိ သမႏုပႆာမိ ေယန အႏုပၸႏၷာ ဝါ ေဗာဇၩဂၤါ ႏုပၸဇၨႏၲိ ဥပၸႏၷာ ဝါ ေဗာဇၩဂၤါ န ဘာဝနာပါရိပူရႎ ဂစၧႏၲိ ယထယိဒံ၊ ဘိကၡေဝ၊ အေယာနိေသာမနသိကာေရာ။ အေယာနိေသာ၊ ဘိကၡေဝ၊ မနသိ ကေရာေတာ အႏုပၸႏၷာ ေစဝ ေဗာဇၩဂၤါ ႏုပၸဇၨႏၲိ ဥပၸႏၷာ စ ေဗာဇၩဂၤါ န ဘာဝနာပါရိပူရႎ ဂစၧႏၲီ''တိ။ စတုတၳံ။
၇၅။ ''နာဟံ၊ ဘိကၡေဝ၊ အညံ ဧကဓမၼမၸိ သမႏုပႆာမိ ေယန အႏုပၸႏၷာ ဝါ ေဗာဇၩဂၤါ ဥပၸဇၨႏၲိ ဥပၸႏၷာ ဝါ ေဗာဇၩဂၤါ ဘာဝနာပါရိပူရႎ ဂစၧႏၲိ ယထယိဒံ၊ ဘိကၡေဝ၊ ေယာနိေသာမနသိကာေရာ။ ေယာနိေသာ၊ ဘိကၡေဝ၊ မနသိ ကေရာေတာ အႏုပၸႏၷာ ေစဝ ေဗာဇၩဂၤါ ဥပၸဇၨႏၲိ ဥပၸႏၷာ စ ေဗာဇၩဂၤါ ဘာဝနာပါရိပူရႎ ဂစၧႏၲီ''တိ။ ပၪၥမံ။
၇၆။ ''အပၸမတၱိကာ ဧသာ၊ ဘိကၡေဝ၊ ပရိဟာနိ ယဒိဒံ ဉာတိပရိဟာနိ။ ဧတံ ပတိကိ႒ံ၊ ဘိကၡေဝ၊ ပရိဟာနီနံ ယဒိဒံ ပညာပရိဟာနီ''တိ။ ဆ႒ံ။
၇၇။ ''အပၸမတၱိကာ ဧသာ၊ ဘိကၡေဝ၊ ဝုဒၶိ ယဒိဒံ ဉာတိဝုဒၶိ။ ဧတဒဂၢံ၊ ဘိကၡေဝ၊ ဝုဒၶီနံ ယဒိဒံ ပညာဝုဒၶိ။ တသၼာတိဟ၊ ဘိကၡေဝ၊ ဧဝံ သိကၡိတဗၺံ -- 'ပညာဝုဒၶိယာ ဝဒၶိႆာမာ'တိ။ ဧဝဥႇိ ေဝါ၊ ဘိကၡေဝ၊ သိကၡိတဗၺ''ႏၲိ။ သတၱမံ။
၇၈။ ''အပၸမတၱိကာ ဧသာ၊ ဘိကၡေဝ၊ ပရိဟာနိ ယဒိဒံ ေဘာဂပရိဟာနိ။ ဧတံ ပတိကိ႒ံ၊ ဘိကၡေဝ၊ ပရိဟာနီနံ ယဒိဒံ ပညာပရိဟာနီ''တိ။ အ႒မံ။
၇၉။ ''အပၸမတၱိကာ (အံ၊၁၊၁၄) ဧသာ၊ ဘိကၡေဝ၊ ဝုဒၶိ ယဒိဒံ ေဘာဂဝုဒၶိ။ ဧတဒဂၢံ၊ ဘိကၡေဝ၊ ဝုဒၶီနံ ယဒိဒံ ပညာဝုဒၶိ။ တသၼာတိဟ၊ ဘိကၡေဝ၊ ဧဝံ သိကၡိတဗၺံ -- 'ပညာဝုဒၶိယာ ဝဒၶိႆာမာ'တိ။ ဧဝဥႇိ ေဝါ၊ ဘိကၡေဝ၊ သိကၡိတဗၺ''ႏၲိ။ နဝမံ။
၈ဝ။ ''အပၸမတၱိကာ ဧသာ၊ ဘိကၡေဝ၊ ပရိဟာနိ ယဒိဒံ ယေသာပရိဟာနိ။ ဧတံ ပတိကိ႒ံ၊ ဘိကၡေဝ၊ ပရိဟာနီနံ ယဒိဒံ ပညာပရိဟာနီ''တိ။ ဒသမံ။
ကလ်ာဏမိတၱာဒိဝေဂၢါ အ႒ေမာ။
၉။ ပမာဒါဒိဝေဂၢါ
၈၁။ ''အပၸမတၱိကာ ဧသာ၊ ဘိကၡေဝ၊ ဝုဒၶိ ယဒိဒံ ယေသာဝုဒၶိ။ ဧတဒဂၢံ၊ ဘိကၡေဝ၊ ဝုဒၶီနံ ယဒိဒံ ပညာဝုဒၶိ။ တသၼာတိဟ၊ ဘိကၡေဝ၊ ဧဝံ သိကၡိတဗၺံ -- 'ပညာဝုဒၶိယာ ဝဒၶိႆာမာ'တိ။ ဧဝဥႇိ ေဝါ၊ ဘိကၡေဝ၊ သိကၡိတဗၺ''ႏၲိ။ ပဌမံ။
၈၂။ ''နာဟံ၊ ဘိကၡေဝ၊ အညံ ဧကဓမၼမၸိ သမႏုပႆာမိ ေယာ ဧဝံ မဟေတာ အနတၳာယ သံဝတၱတိ ယထယိဒံ၊ ဘိကၡေဝ၊ ပမာေဒါ။ ပမာေဒါ၊ ဘိကၡေဝ၊ မဟေတာ အနတၳာယ သံဝတၱတီ''တိ။ ဒုတိယံ။
၈၃။ ''နာဟံ၊ ဘိကၡေဝ၊ အညံ ဧကဓမၼမၸိ သမႏုပႆာမိ ေယာ ဧဝံ မဟေတာ အတၳာယ သံဝတၱတိ ယထယိဒံ၊ ဘိကၡေဝ၊ အပၸမာေဒါ။ အပၸမာေဒါ၊ ဘိကၡေဝ၊ မဟေတာ အတၳာယ သံဝတၱတီ''တိ။ တတိယံ။
၈၄။ ''နာဟံ၊ ဘိကၡေဝ၊ အညံ ဧကဓမၼမၸိ သမႏုပႆာမိ ေယာ ဧဝံ မဟေတာ အနတၳာယ သံဝတၱတိ ယထယိဒံ၊ ဘိကၡေဝ၊ ေကာသဇၨံ။ ေကာသဇၨံ၊ ဘိကၡေဝ၊ မဟေတာ အနတၳာယ သံဝတၱတီ''တိ။ စတုတၳံ။
၈၅။ ''နာဟံ၊ ဘိကၡေဝ၊ အညံ ဧကဓမၼမၸိ သမႏုပႆာမိ ေယာ ဧဝံ မဟေတာ အတၳာယ သံဝတၱတိ ယထယိဒံ၊ ဘိကၡေဝ၊ ဝီရိယာရေမာ။ ဝီရိယာရေမာ၊ ဘိကၡေဝ၊ မဟေတာ အတၳာယ သံဝတၱတီ''တိ။ ပၪၥမံ။
၈၆။ ''နာဟံ၊ ဘိကၡေဝ၊ အညံ ဧကဓမၼမၸိ သမႏုပႆာမိ ေယာ ဧဝံ မဟေတာ အနတၳာယ သံဝတၱတိ ယထယိဒံ၊ ဘိကၡေဝ၊ မဟိစၧတာ။ မဟိစၧတာ၊ ဘိကၡေဝ၊ မဟေတာ အနတၳာယ သံဝတၱတီ''တိ။ ဆ႒ံ။
၈၇။ ''နာဟံ (အံ၊၁၊၁၅၊ ဘိကၡေဝ၊ အညံ ဧကဓမၼမၸိ သမႏုပႆာမိ ေယာ ဧဝံ မဟေတာ အတၳာယ သံဝတၱတိ ယထယိဒံ၊ ဘိကၡေဝ၊ အပၸိစၧတာ။ အပၸိစၧတာ၊ ဘိကၡေဝ၊ မဟေတာ အတၳာယ သံဝတၱတီ''တိ။ သတၱမံ။
၈၈။ ''နာဟံ၊ ဘိကၡေဝ၊ အညံ ဧကဓမၼမၸိ သမႏုပႆာမိ ေယာ ဧဝံ မဟေတာ အနတၳာယ သံဝတၱတိ ယထယိဒံ၊ ဘိကၡေဝ၊ အသႏၲဳ႒ိတာ။ အသႏၲဳ႒ိတာ၊ ဘိကၡေဝ၊ မဟေတာ အနတၳာယ သံဝတၱတီ''တိ။ အ႒မံ။
၈၉။ ''နာဟံ၊ ဘိကၡေဝ၊ အညံ ဧကဓမၼမၸိ သမႏုပႆာမိ ေယာ ဧဝံ မဟေတာ အတၳာယ သံဝတၱတိ ယထယိဒံ၊ ဘိကၡေဝ၊ သႏၲဳ႒ိတာ။ သႏၲဳ႒ိတာ၊ ဘိကၡေဝ၊ မဟေတာ အတၳာယ သံဝတၱတီ''တိ။ နဝမံ။
၉ဝ။ ''နာဟံ၊ ဘိကၡေဝ၊ အညံ ဧကဓမၼမၸိ သမႏုပႆာမိ ေယာ ဧဝံ မဟေတာ အနတၳာယ သံဝတၱတိ ယထယိဒံ၊ ဘိကၡေဝ၊ အေယာနိေသာ မနသိကာေရာ။ အေယာနိေသာမနသိကာေရာ၊ ဘိကၡေဝ၊ မဟေတာ အနတၳာယ သံဝတၱတီ''တိ။ ဒသမံ။
၉၁။ ''နာဟံ၊ ဘိကၡေဝ၊ အညံ ဧကဓမၼမၸိ သမႏုပႆာမိ ေယာ ဧဝံ မဟေတာ အတၳာယ သံဝတၱတိ ယထယိဒံ၊ ဘိကၡေဝ၊ ေယာနိေသာ မနသိကာေရာ။ ေယာနိေသာမနသိကာေရာ၊ ဘိကၡေဝ၊ မဟေတာ အတၳာယ သံဝတၱတီ''တိ။ ဧကာဒသမံ။
၉၂။ ''နာဟံ၊ ဘိကၡေဝ၊ အညံ ဧကဓမၼမၸိ သမႏုပႆာမိ ေယာ ဧဝံ မဟေတာ အနတၳာယ သံဝတၱတိ ယထယိဒံ၊ ဘိကၡေဝ၊ အသမၸဇညံ။ အသမၸဇညံ၊ ဘိကၡေဝ၊ မဟေတာ အနတၳာယ သံဝတၱတီ''တိ။ ဒြါဒသမံ။
၉၃။ ''နာဟံ၊ ဘိကၡေဝ၊ အညံ ဧကဓမၼမၸိ သမႏုပႆာမိ ေယာ ဧဝံ မဟေတာ အတၳာယ သံဝတၱတိ ယထယိဒံ၊ ဘိကၡေဝ၊ သမၸဇညံ။ သမၸဇညံ၊ ဘိကၡေဝ၊ မဟေတာ အတၳာယ သံဝတၱတီ''တိ။ ေတရသမံ။
၉၄။ ''နာဟံ၊ ဘိကၡေဝ၊ အညံ ဧကဓမၼမၸိ သမႏုပႆာမိ ေယာ ဧဝံ မဟေတာ အနတၳာယ သံဝတၱတိ ယထယိဒံ၊ ဘိကၡေဝ၊ ပါပမိတၱတာ။ ပါပမိတၱတာ၊ ဘိကၡေဝ၊ မဟေတာ အနတၳာယ သံဝတၱတီ''တိ။ စုဒၵသမံ။
၉၅။ ''နာဟံ (အံ၊၁၊၁၆၊ ဘိကၡေဝ၊ အညံ ဧကဓမၼမၸိ သမႏုပႆာမိ ေယာ ဧဝံ မဟေတာ အတၳာယ သံဝတၱတိ ယထယိဒံ၊ ဘိကၡေဝ၊ ကလ်ာဏမိတၱတာ။ ကလ်ာဏမိတၱတာ၊ ဘိကၡေဝ၊ မဟေတာ အတၳာယ သံဝတၱတီ''တိ။ ပႏၷရသမံ။
၉၆။ ''နာဟံ၊ ဘိကၡေဝ၊ အညံ ဧကဓမၼမၸိ သမႏုပႆာမိ ေယာ ဧဝံ မဟေတာ အနတၳာယ သံဝတၱတိ ယထယိဒံ၊ ဘိကၡေဝ၊ အႏုေယာေဂါ အကုသလာနံ ဓမၼာနံ၊ အနႏုေယာေဂါ ကုသလာနံ ဓမၼာနံ။ အႏုေယာေဂါ၊ ဘိကၡေဝ၊ အကုသလာနံ ဓမၼာနံ၊ အနႏုေယာေဂါ ကုသလာနံ ဓမၼာနံ မဟေတာ အနတၳာယ သံဝတၱတီ''တိ။ ေသာဠသမံ။
၉၇။ ''နာဟံ၊ ဘိကၡေဝ၊ အညံ ဧကဓမၼမၸိ သမႏုပႆာမိ ေယာ ဧဝံ မဟေတာ အတၳာယ သံဝတၱတိ ယထယိဒံ၊ ဘိကၡေဝ၊ အႏုေယာေဂါ ကုသလာနံ ဓမၼာနံ၊ အနႏုေယာေဂါ အကုသလာနံ ဓမၼာနံ။ အႏုေယာေဂါ၊ ဘိကၡေဝ၊ ကုသလာနံ ဓမၼာနံ၊ အနႏုေယာေဂါ အကုသလာနံ ဓမၼာနံ မဟေတာ အတၳာယ သံဝတၱတီ''တိ။ သတၱရသမံ။
ပမာဒါဒိဝေဂၢါ နဝေမာ။
၁ဝ။ ဒုတိယပမာဒါဒိဝေဂၢါ
၉၈။ ''အဇၩတၱိကံ၊ ဘိကၡေဝ၊ အဂၤႏၲိ ကရိတြာ နာညံ ဧကဂၤမၸိ သမႏုပႆာမိ ယံ ဧဝံ မဟေတာ အနတၳာယ သံဝတၱတိ ယထယိဒံ၊ ဘိကၡေဝ၊ ပမာေဒါ။ ပမာေဒါ၊ ဘိကၡေဝ၊ မဟေတာ အနတၳာယ သံဝတၱတီ''တိ။ ပဌမံ။
၉၉။ ''အဇၩတၱိကံ၊ ဘိကၡေဝ၊ အဂၤႏၲိ ကရိတြာ နာညံ ဧကဂၤမၸိ သမႏုပႆာမိ ယံ ဧဝံ မဟေတာ အတၳာယ သံဝတၱတိ ယထယိဒံ၊ ဘိကၡေဝ၊ အပၸမာေဒါ။ အပၸမာေဒါ၊ ဘိကၡေဝ၊ မဟေတာ အတၳာယ သံဝတၱတီ''တိ။ ဒုတိယံ။
၁ဝဝ။ ''အဇၩတၱိကံ၊ ဘိကၡေဝ၊ အဂၤႏၲိ ကရိတြာ နာညံ ဧကဂၤမၸိ သမႏုပႆာမိ ယံ ဧဝံ မဟေတာ အနတၳာယ သံဝတၱတိ ယထယိဒံ၊ ဘိကၡေဝ၊ ေကာသဇၨံ။ ေကာသဇၨံ၊ ဘိကၡေဝ၊ မဟေတာ အနတၳာယ သံဝတၱတီ''တိ။ တတိယံ။
၁ဝ၁။ ''အဇၩတၱိကံ၊ ဘိကၡေဝ၊ အဂၤႏၲိ ကရိတြာ နာညံ ဧကဂၤမၸိ သမႏုပႆာမိ ယံ ဧဝံ မဟေတာ အတၳာယ သံဝတၱတိ ယထယိဒံ၊ ဘိကၡေဝ၊ ဝီရိယာရေမာ။ ဝီရိယာရေမာ၊ ဘိကၡေဝ၊ မဟေတာ အတၳာယ သံဝတၱတီ''တိ။ စတုတၳံ။
၁ဝ၂-၁ဝ၉။ ''အဇၩတၱိကံ (အံ၊၁၊၁၇၊ ဘိကၡေဝ၊ အဂၤႏၲိ ကရိတြာ နာညံ ဧကဂၤမၸိ သမႏုပႆာမိ ယံ ဧဝံ မဟေတာ အနတၳာယ သံဝတၱတိ ယထယိဒံ၊ ဘိကၡေဝ၊ မဟိစၧတာ။ ပ ။ အပၸိစၧတာ။ အသႏၲဳ႒ိတာ။ သႏၲဳ႒ိတာ။ အေယာနိေသာမနသိကာေရာ။ ေယာနိေသာမနသိကာေရာ။ အသမၸဇညံ။ သမၸဇညံ။ ဒြါဒသမံ။
၁၁ဝ။ ''ဗာဟိရံ၊ ဘိကၡေဝ၊ အဂၤႏၲိ ကရိတြာ နာညံ ဧကဂၤမၸိ သမႏုပႆာမိ ယံ ဧဝံ မဟေတာ အနတၳာယ သံဝတၱတိ ယထယိဒံ၊ ဘိကၡေဝ၊ ပါပမိတၱတာ။ ပါပမိတၱတာ၊ ဘိကၡေဝ၊ မဟေတာ အနတၳာယ သံဝတၱတီ''တိ။ ေတရသမံ။
၁၁၁။ ''ဗာဟိရံ၊ ဘိကၡေဝ၊ အဂၤႏၲိ ကရိတြာ နာညံ ဧကဂၤမၸိ သမႏုပႆာမိ ယံ ဧဝံ မဟေတာ အတၳာယ သံဝတၱတိ ယထယိဒံ၊ ဘိကၡေဝ၊ ကလ်ာဏမိတၱတာ။ ကလ်ာဏမိတၱတာ၊ ဘိကၡေဝ၊ မဟေတာ အတၳာယ သံဝတၱတီ''တိ။ စုဒၵသမံ။
၁၁၂။ ''အဇၩတၱိကံ၊ ဘိကၡေဝ၊ အဂၤႏၲိ ကရိတြာ နာညံ ဧကဂၤမၸိ သမႏုပႆာမိ ယံ ဧဝံ မဟေတာ အနတၳာယ သံဝတၱတိ ယထယိဒံ၊ ဘိကၡေဝ၊ အႏုေယာေဂါ အကုသလာနံ ဓမၼာနံ၊ အနႏုေယာေဂါ ကုသလာနံ ဓမၼာနံ။ အႏုေယာေဂါ၊ ဘိကၡေဝ၊ အကုသလာနံ ဓမၼာနံ၊ အနႏုေယာေဂါ ကုသလာနံ ဓမၼာနံ မဟေတာ အနတၳာယ သံဝတၱတီ''တိ။ ပႏၷရသမံ။
၁၁၃။ ''အဇၩတၱိကံ၊ ဘိကၡေဝ၊ အဂၤႏၲိ ကရိတြာ နာညံ ဧကဂၤမၸိ သမႏုပႆာမိ ယံ ဧဝံ မဟေတာ အတၳာယ သံဝတၱတိ ယထယိဒံ၊ ဘိကၡေဝ၊ အႏုေယာေဂါ ကုသလာနံ ဓမၼာနံ၊ အနႏုေယာေဂါ အကုသလာနံ ဓမၼာနံ။ အႏုေယာေဂါ၊ ဘိကၡေဝ၊ ကုသလာနံ ဓမၼာနံ၊ အနႏုေယာေဂါ အကုသလာနံ ဓမၼာနံ မဟေတာ အတၳာယ သံဝတၱတီ''တိ။ ေသာဠသမံ။
၁၁၄။ ''နာဟံ၊ ဘိကၡေဝ၊ အညံ ဧကဓမၼမၸိ သမႏုပႆာမိ ေယာ ဧဝံ သဒၶမၼႆ သေမၼာသာယ အႏၲရဓာနာယ သံဝတၱတိ ယထယိဒံ၊ ဘိကၡေဝ၊ ပမာေဒါ။ ပမာေဒါ၊ ဘိကၡေဝ၊ သဒၶမၼႆ သေမၼာသာယ အႏၲရဓာနာယ သံဝတၱတီ''တိ။ သတၱရသမံ။
၁၁၅။ ''နာဟံ၊ ဘိကၡေဝ၊ အညံ ဧကဓမၼမၸိ သမႏုပႆာမိ ေယာ ဧဝံ သဒၶမၼႆ ဌိတိယာ အသေမၼာသာယ အနႏၲရဓာနာယ သံဝတၱတိ ယထယိဒံ၊ ဘိကၡေဝ၊ အပၸမာေဒါ။ အပၸမာေဒါ၊ ဘိကၡေဝ၊ သဒၶမၼႆ ဌိတိယာ အသေမၼာသာယ အနႏၲရဓာနာယ သံဝတၱတီ''တိ။ အ႒ာရသမံ။
၁၁၆။ ''နာဟံ (အံ၊၁၊၁၈၊ ဘိကၡေဝ၊ အညံ ဧကဓမၼမၸိ သမႏုပႆာမိ ေယာ ဧဝံ သဒၶမၼႆ သေမၼာသာယ အႏၲရဓာနာယ သံဝတၱတိ ယထယိဒံ၊ ဘိကၡေဝ၊ ေကာသဇၨံ။ ေကာသဇၨံ၊ ဘိကၡေဝ၊ သဒၶမၼႆ သေမၼာသာယ အႏၲရဓာနာယ သံဝတၱတီ''တိ။ ဧကူနဝီသတိမံ။
၁၁၇။ ''နာဟံ၊ ဘိကၡေဝ၊ အညံ ဧကဓမၼမၸိ သမႏုပႆာမိ ေယာ ဧဝံ သဒၶမၼႆ ဌိတိယာ အသေမၼာသာယ အနႏၲရဓာနာယ သံဝတၱတိ ယထယိဒံ၊ ဘိကၡေဝ၊ ဝီရိယာရေမာ။ ဝီရိယာရေမာ၊ ဘိကၡေဝ၊ သဒၶမၼႆ ဌိတိယာ အသေမၼာသာယ အနႏၲရဓာနာယ သံဝတၱတီ''တိ။ ဝီသတိမံ။
၁၁၈-၁၂၈။ ''နာဟံ၊ ဘိကၡေဝ၊ အညံ ဧကဓမၼမၸိ သမႏုပႆာမိ ေယာ ဧဝံ သဒၶမၼႆ သေမၼာသာယ အႏၲရဓာနာယ သံဝတၱတိ ယထယိဒံ၊ ဘိကၡေဝ၊ မဟိစၧတာ။ ပ ။ အပၸိစၧတာ။ အသႏၲဳ႒ိတာ။ သႏၲဳ႒ိတာ။ အေယာနိေသာမနသိကာေရာ။ ေယာနိေသာမနသိကာေရာ။ အသမၸဇညံ။ သမၸဇညံ။ ပါပမိတၱတာ။ ကလ်ာဏမိတၱတာ။ အႏုေယာေဂါ အကုသလာနံ ဓမၼာနံ၊ အနႏုေယာေဂါ ကုသလာနံ ဓမၼာနံ။ အႏုေယာေဂါ၊ ဘိကၡေဝ၊ အကုသလာနံ ဓမၼာနံ၊ အနႏုေယာေဂါ ကုသလာနံ ဓမၼာနံ သဒၶမၼႆ သေမၼာသာယ အႏၲရဓာနာယ သံဝတၱတီ''တိ။ ဧကတၱႎသတိမံ။
၁၂၉။ ''နာဟံ၊ ဘိကၡေဝ၊ အညံ ဧကဓမၼမၸိ သမႏုပႆာမိ ေယာ ဧဝံ သဒၶမၼႆ ဌိတိယာ အသေမၼာသာယ အနႏၲရဓာနာယ သံဝတၱတိ ယထယိဒံ၊ ဘိကၡေဝ၊ အႏုေယာေဂါ ကုသလာနံ ဓမၼာနံ၊ အနႏုေယာေဂါ အကုသလာနံ ဓမၼာနံ။ အႏုေယာေဂါ၊ ဘိကၡေဝ၊ ကုသလာနံ ဓမၼာနံ၊ အနႏုေယာေဂါ အကုသလာနံ ဓမၼာနံ သဒၶမၼႆ ဌိတိယာ အသေမၼာသာယ အနႏၲရဓာနာယ သံဝတၱတီ''တိ။ စတုေကၠာဋိကံ နိ႒ိတံ။ ဗာတၱႎသတိမံ။
၁၃ဝ။ ''ေယ ေတ၊ ဘိကၡေဝ၊ ဘိကၡဴ အဓမၼံ ဓေမၼာတိ ဒီေပႏၲိ ေတ၊ ဘိကၡေဝ၊ ဘိကၡဴ ဗဟုဇနအဟိတာယ ပဋိပႏၷာ ဗဟုဇနအသုခါယ၊ ဗဟုေနာ ဇနႆ အနတၳာယ အဟိတာယ ဒုကၡာယ ေဒဝမႏုႆာနံ။ ဗဟုၪၥ ေတ၊ ဘိကၡေဝ၊ ဘိကၡဴ အပုညံ ပသဝႏၲိ၊ ေတ စိမံ [မူကြဲ-ေတပိမံ (သီ၊)] သဒၶမၼံ အႏၲရဓာေပႏၲီ''တိ။ ေတတၱႎသတိမံ။
၁၃၁။ ''ေယ ေတ၊ ဘိကၡေဝ၊ ဘိကၡဴ ဓမၼံ အဓေမၼာတိ ဒီေပႏၲိ ေတ၊ ဘိကၡေဝ၊ ဘိကၡဴ ဗဟုဇနအဟိတာယ ပဋိပႏၷာ ဗဟုဇနအသုခါယ၊ ဗဟုေနာ ဇနႆ အနတၳာယ (အံ၊၁၊၁၉) အဟိတာယ ဒုကၡာယ ေဒဝမႏုႆာနံ။ ဗဟုၪၥ ေတ၊ ဘိကၡေဝ၊ ဘိကၡဴ အပုညံ ပသဝႏၲိ၊ ေတ စိမံ သဒၶမၼံ အႏၲရဓာေပႏၲီ''တိ။ စတုတၱႎသတိမံ။
၁၃၂-၁၃၉။ ''ေယ ေတ၊ ဘိကၡေဝ၊ ဘိကၡဴ အဝိနယံ ဝိနေယာတိ ဒီေပႏၲိ။ ပ ။ ဝိနယံ အဝိနေယာတိ ဒီေပႏၲိ။ ပ ။ အဘာသိတံ အလပိတံ တထာဂေတန ဘာသိတံ လပိတံ တထာဂေတနာတိ ဒီေပႏၲိ။ ပ ။ ဘာသိတံ လပိတံ တထာဂေတန အဘာသိတံ အလပိတံ တထာဂေတနာတိ ဒီေပႏၲိ။ ပ ။ အနာစိဏၰံ တထာဂေတန အာစိဏၰံ တထာဂေတနာတိ ဒီေပႏၲိ။ ပ ။ အာစိဏၰံ တထာဂေတန အနာစိဏၰံ တထာဂေတနာတိ ဒီေပႏၲိ။ ပ ။ အပညတၱံ တထာဂေတန ပညတၱံ တထာဂေတနာတိ ဒီေပႏၲိ။ ပ ။ ပညတၱံ တထာဂေတန အပညတၱံ တထာဂေတနာတိ ဒီေပႏၲိ ေတ၊ ဘိကၡေဝ၊ ဘိကၡဴ ဗဟုဇနအဟိတာယ ပဋိပႏၷာ ဗဟုဇနအသုခါယ၊ ဗဟုေနာ ဇနႆ အနတၳာယ အဟိတာယ ဒုကၡာယ ေဒဝမႏုႆာနံ။ ဗဟုၪၥ ေတ၊ ဘိကၡေဝ၊ ဘိကၡဴ အပုညံ ပသဝႏၲိ၊ ေတ စိမံ သဒၶမၼံ အႏၲရဓာေပႏၲီ''တိ။ ဒြါစတၱာလီသတိမံ။
ဒုတိယပမာဒါဒိဝေဂၢါ ဒသေမာ။

Read more...

လာလည္ၾကသူမ်ား

ဤဘေလာ့ဂ္၏ ရည္ရြယ္ခ်က္

ယခုအခါ ကမၻာတလႊားတြင္ရွိေနၾကေသာ ဓမၼဘေလာ့ဂ္ဂါမ်ားသည္ ေန ့စဥ္ႏွင့္ အမွ် အင္တာနက္ စာမ်က္ႏွာမ်ား ေပၚတြင္ ဓမၼႏွင့္သက္ဆိုင္ေသာ အေၾကာင္းအရာ အမ်ိဳးမ်ိဳးကို ပို ့စ္မ်ားေရးတင္လ်က္ ရွိေနၾကပါသည္။

ဘေလာ့ဂ္ဂါမ်ားမွ မိမိတို ့၏ကိုယ္ပိုင္ စာမ်က္ႏွာမ်ားမွတဆင့္ ေရးတင္ေနၾကသျဖင့္ ဖတ္ရႈေလ့လာသူမ်ားအတြက္ ေနရာမ်ားစြာသို ့ သြားေရာက္ ဖတ္ရႈေနၾကရပါသည္။

ထို ့ေၾကာင့္ စာဖတ္သူမ်ား အခ်ိန္ကုန္သက္သာေစရန္ႏွင့္ မိမိတို ့ ဖတ္ရႈလိုရာကို လြယ္လင့္တကူ ရွာေဖြနိဳင္ရန္ ေန ့စဥ္ေရးသား ေနၾကေသာ အေၾကာင္းအရာမ်ားကို တေနရာတည္းတြင္ စုစည္းေပးလိုေသာ ရည္ရြယ္ခ်က္ျဖင့္ ဤဘေလာ့ဂ္ကို စီစဥ္လိုက္ျခင္းျဖစ္ပါသည္။

ေျပာခ်င္တာမ်ားရွိရင္ ေရးေပးထားခဲ့ပါ

ျမန္မာျပကၡဒိန္

ျမန္မာျပကၡဒိန္
www.burmeseclassic.com မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။

  © Blogger templates The Professional Template by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP