* သဗၺဒါနံ ဓမၼဒါနံ ဇိနာတိ၊ * သဗၺရသံ ဓမၼရေသာ ဇိနာတိ။

* သဗၺဒါနံ ဓမၼဒါနံ ဇိနာတိ၊     * သဗၺရသံ ဓမၼရေသာ ဇိနာတိ။

နမတၳဳ ဗုဒၶါနံ နမတၳဳ ေဗာဓိယာ။ နေမာ ဝိမုတၱာနံ၊ နေမာ ဝိမုတၱိယာ။

ဘုရားရွင္တို ့အား ရွိခိုးပါ၏။
ဘုရားရွင္တို ့၏ မဂ္ဥာဏ္ ဖိုလ္ဥာဏ္အား ရွိခိုးပါ၏။
ကိေလသာတို ့မွ လြတ္ေျမာက္ေတာ္မူၾကေသာ ဘုရားရွင္တို ့အား ရွိခိုးပါ၏။
ထိုဘုရားရွင္တို ့၏ ဝိမုတၱိငါးပါးအား ရွိခိုးပါ၏။

ကရုဏာလက္မ်ား ကမ္းလင့္ေပးပါ...

ကရုဏာလက္မ်ား ကမ္းလင့္ေပးပါ...
စား၀တ္ေနေရးအဆင္ေျပေစရန္ ဆန္အိတ္လွဴျခင္း ႏွင့္ အျခားလိုအပ္သည္မ်ား လွဴဒါန္းျခင္းတို႔ျဖင့္ လစဥ္ ေထာက္ပံ့သြားမည္ျဖစ္ပါသည္။ သီလရွင္ႏွင့္ ေက်ာင္းသားမ်ား ေအာင္ျမင္စြာ ပညာသင္ၾကားႏိုင္ေရး အတြက္ အနီးကပ္စာျပေပးမည့္ ဆရာမ (၆) ဦးအား တစ္လလွ်င္ (၅) ေသာင္းက်ပ္ျဖင့္ ငွါးရမ္းေပးရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။ ပညာေရးအလွဴအား ေစတနာရွင္မ်ားမွလည္း ပါ၀င္ လွဴဒါန္းႏိုင္ပါသည္။ ေကာက္ခံရရွိေသာ အလွဴေငြမ်ားအား ဘဏ္စာအုပ္ထားရွိ၍ ေငြစာရင္းရွင္းတမ္းအား လစဥ္ေဖာ္ျပသြားမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ေက်ာင္းသား/ေက်ာင္းသူမ်ား၏ မွတ္တမ္းမ်ားအား အလွဴရွင္မ်ားထံသို႔လည္း ေပးပို႔သြားပါမည္။

ပညာေရးအလွဴေတာ္ ႏႈိးေဆာ္ခ်က္


ရန္ကုန္ျမိဳ႕ အေသာကာရာမ သီလရွင္စာသင္တုိက္မွ နဝမတန္း ေျဖဆုိမည့္ သီလရွင္ ဆရာေလးမ်ားအတြက္ ဆရာ၊ ဆရာမမ်ား လစဥ္ ထားေပးႏုိင္ရန္ ပညာေရးအလွဴရွင္မ်ား လုိအပ္ေနပါသည္။ ေရႊေစတီ ဘုန္းေတာ္ၾကီးသင္ပညာေရးေက်ာင္းတြင္လည္း ဆင္းရဲႏြမ္းပါးသည့္ ၉ တန္းႏွင့္ ၁၀ တန္း ေက်ာင္းသားမ်ား ေက်ာင္းအိပ္ေက်ာင္းစား ေနထုိင္ပညာဆည္းပူးႏုိင္ေရးအတြက္ ကူညီေထာက္ပံ့မည့္ ကုသုိလ္ရွင္မ်ား လုိအပ္လ်က္ ရွိပါသည္။ ေစတနာရွင္ အလွဴရွင္မ်ား အေနျဖင့္ ေထရဝါဒ ဗုဒၶဘာသာ လူငယ္မ်ားအသင္း http://www.mmtheravada.org ဖုန္း
09-73062811, 09-5505176 သုိ႔ ဆက္သြယ္လွဴဒါန္းၾကေစလုိပါသည္။

သီလရွင္ ဆရာေလးမ်ားႏွင့္ ကေလးမ်ား ဇြန္လအမီ ေက်ာင္းတက္ႏုိင္ေရးအတြက္ ကာလဒါန ကုသုိလ္အျဖစ္ သဒၶါတတ္အား နည္းမ်ားမဆုိ လွဴဒါန္းကူညီၾကပါရန္ ႏႈိးေဆာ္အပ္ပါသည္။

၀ိမုတၱိရသ အဖြဲ႔သားမ်ား

------------------------
ေနာက္ဆက္တြဲသတင္း.....

ပညာေရးအလွဴေတာ္လႉဒါန္းမည့္အစီအစဥ္

ေထရ၀ါဒဗုဒဘာသာ လူငယ္မ်ား အသင္းမွ ဦးစီး၍ (၂၀၁၁) ခုႏွစ္တြင္ န၀မတန္းသို႔ တက္ေရာက္မည့္ ေက်ာင္းသား (၂၅) ေယာက္ႏွင့္ ေက်ာင္းသူ (၂၅) ေယာက္အား ပညာေရးေထာက္ပံ့မႈျပဳလုပ္ေပးႏိုင္ရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။

ျပဳလုပ္မည့္အစီအစဥ္

ေက်ာင္းသားမ်ားအား ေရႊေစတီဘုန္းႀကီးေက်ာင္း (ဆရာေတာ္ ဦးေတဇႏၵိ၊ ခ/(၃) ရက္ကြက္၊ ေရႊေစတီေက်ာင္း၊ မဂၤလာဒုံၿမိဳ႕နယ္) တြင္ထားရွိမည္ျဖစ္ၿပီး ေက်ာင္းသားမ်ားသည္ မိမိတို႔ ဆႏၵအေလ်ာက္ ကိုရင္၀တ္လိုကလည္း ၀တ္ႏိုင္ပါသည္။ ေက်ာင္းသူမ်ားအား အေသာကာရာမ သီလရွင္စာသင္တိုက္ (ဆရာေလးေဒၚသုနႏၵာ (ဖုန္း-၀၉-၈၆၂၈၈၁၁)၊ ၀ါယာလက္ေစ်းမွတ္တိုင္၊ ေရႊႏွင္းဆီရပ္ကြက္၊ မဂၤလာဒံုၿမိဳ႕နယ္) တြင္ထားရွိပါမည္။ အေသာကာရာမေက်ာင္းမွ သီလရွင္မ်ားသာလက္ခံသည္ျဖစ္၍ ေက်ာင္းသူမ်ားမွာ သီလရွင္၀တ္ရပါမည္။ သီလရွင္မ်ားတက္ေရာက္ရမည့္ အ.ထ.က ေက်ာင္းမွာ အေသာကာရာမ ေက်ာင္းမွလက္ရွိ သီလရွင္မ်ား တက္ေရာက္ေနေသာ ေက်ာင္းျဖစ္၍ ပညာသင္ၾကားမႈတြက္ အခက္အခဲ မရွိႏိုင္ပါ။ စာသင္သူမ်ား စား၀တ္ေနေရးအဆင္ေျပေစရန္ ဆန္အိတ္လွဴျခင္း ႏွင့္ အျခားလိုအပ္သည္မ်ား လွဴဒါန္းျခင္းတို႔ျဖင့္ လစဥ္ ေထာက္ပံ့သြားမည္ျဖစ္ပါသည္။ သီလရွင္ႏွင့္ ေက်ာင္းသားမ်ား ေအာင္ျမင္စြာ ပညာသင္ၾကားႏိုင္ေရး အတြက္ အနီးကပ္စာျပေပးမည့္ ဆရာမ (၆) ဦးအား တစ္လလွ်င္ (၅) ေသာင္းက်ပ္ျဖင့္ ငွါးရမ္းေပးရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။ ပညာေရးအလွဴအား ေစတနာရွင္မ်ားမွလည္း ပါ၀င္ လွဴဒါန္းႏိုင္ပါသည္။ ေကာက္ခံရရွိေသာ အလွဴေငြမ်ားအား ဘဏ္စာအုပ္ထားရွိ၍ ေငြစာရင္းရွင္းတမ္းအား လစဥ္ေဖာ္ျပသြားမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ေက်ာင္းသား/ေက်ာင္းသူမ်ား၏ မွတ္တမ္းမ်ားအား အလွဴရွင္မ်ားထံသို႔လည္း ေပးပို႔သြားပါမည္။ အေသးစိတ္ေဆာင္ရြက္မည့္ အခ်က္အလက္မ်ားအားလည္း ဆက္လက္ေဖာ္ျပသြားပါမည္။

ေလ်ာက္ထားမည့္ သူမ်ား ျပည့္စုံရမည့္အခ်က္မ်ားမွာ

(က) ေက်ာင္းသူမ်ားမွာ သီလရွင္၀တ္ႏိုင္ရပါမည္။

(ခ ) မိဘမ်ားမွ ေနထိုင္ရန္ခြင့္ ျပဳသူျဖစ္ရပါမည္။

(ဂ ) စာသင္သားမ်ားေနထိုင္မည့္ ေက်ာင္းတြင္း စည္းကမ္းမ်ားကို တိက်စြာလိုက္နာရပါမည္။

(ဃ) ေက်ာင္းထားရန္ အမွန္တကယ္အခက္အခဲ ရွိေနသူျဖစ္ရပါမည္။

အထက္ပါအခ်က္အလက္မ်ားႏွင့္ ျပည့္စုံသူမ်ားသည္ ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာလွဴငယ္မ်ား အသင္းသို႔ ဆက္သြယ္ေမးျမန္းႏိုင္ပါသည္။ (http://mmtheravada.org)

ဆက္သြယ္ရန္လိပ္စာ

ကိုထြန္းထြန္းလိႈင္

ဖုန္း ၀၉-၇၃၀၆၂၈၁၁

htunhtunhlaing82@gmail.com

winthu.tbyo@gmail.com

thantzin83@gmail.com

Saturday, December 11, 2010

Virtuous Appearance of the Noble Ones - ျမင့္ျမတ္သူတို႔၏ အသြင္အျပင္ဂုဏ္ရည္

မွာဆိုတာပဲ မွတ္မိပါေတာ့တယ္။ အတြဲ အမွတ္ မမွတ္မိေတာ့ပါ။

စာေတြဖတ္ၿပီး စာေရးခ်င္စိတ္ ေပါက္လာတဲ့ ရဟန္းအစ္မ တစ္ေယာက္က စာတစ္ပုဒ္ေရးၿပီး သူ႔စာကို တည္းျဖတ္ခိုင္းတဲ့အတြက္ ျမန္မာစာေပနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ၾကံဳေတာင့္ၾကံဳခဲ ဆရာလုပ္ခြင့္ ရခဲ့ဖူးပါတယ္။
သူ႔စာကို သတ္ပံုနည္းနည္းျပင္ၿပီး အခ်ိတ္အဆက္ ပိုမိေအာင္ စာေတြကို ဟုိေရႊ႕ဒီေရႊ႕လုပ္ေပးခဲ့ပါတယ္။ “ျဖစ္ပါတယ္”လို႔ ေရးလိုက္၊ “ျဖစ္၏”လို႔ေရးလိုက္ စာေရးဟန္နဲ႔ စကားေျပာဟန္ ေရာေနတာမ်ိဳးကို ဟန္တစ္ခုတည္း ျဖစ္ေအာင္ ျပင္ေပးလိုက္ပါတယ္။
အားလံုးၿပီးေတာ့ သူစာေရးတာ သူမ်ားမသိေစခ်င္ဘူးဆိုလို႔ ကေလာင္နာမည္လည္း ေပးလိုက္ပါတယ္။

ျမင့္ျမတ္သူတို႔၏ အသြင္အျပင္ဂုဏ္ရည္

ဂုဏ္ဆိုတာ သီးျခား အရည္အေသြး၊ သီးသန္႔ အရည္အခ်င္းမ်ား ျဖစ္ပါတယ္။ ေကာင္းမြန္ခန္႔ျငား ျမင့္ျမတ္ စင္ၾကယ္ျခင္းေတြကိုသာ ဂုဏ္လို႔ေခၚတာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဆိုးသြမ္းယုတ္မာျခင္း၊ သိမ္ငယ္ျခင္း၊ ေအာက္တန္းက်ျခင္းေတြဟာလည္း ဂုဏ္ပါပဲ။ ဂုဏ္ဆိုတာ ေကာင္းဂုဏ္နဲ႔ မေကာင္းဂုဏ္ရယ္လို႔ ႏွစ္မ်ိဳးႏွစ္စား ရွိပါတယ္။ မေကာင္းတဲ့ ဂုဏ္ကိုေတာ့ အရည္အေသြး၊ အရည္အခ်င္း အေနနဲ႔ ေလးစားအားက် အမႊန္း မတင္ၾကပါဘူး။ ဒီေနရာမွာလည္း ဆိုးသြမ္းယုတ္မာတဲ့ မေကာင္းဂုဏ္ေတြကို အသာထားၿပီး ၾကည္ညိဳျမတ္ႏိုး ၾကည္ႏူးဖြယ္ရာ ေကာင္းျမတ္တဲ့ ဂုဏ္ေတြကိုပဲ ညႊန္းဆို ေဖာ္ၾကဴးပါရေစ။

သက္ရွိသက္မဲ့ ႏွစ္ေလာကလံုးမွာ ေကာင္းျမတ္တဲ့ ဂုဏ္အရည္အခ်င္းေတြ ျပည့္ႏွက္ေနပါတယ္။ ဂုဏ္ေက်းဇူးကို သိဖို႔ဆိုရင္ မွန္ကန္တဲ့ အရည္အေသြးကို ျမင္ေအာင္ၾကည့္ သိေအာင္ၾကံတတ္တဲ့ အရည္အခ်င္းေတာ့ လိုတာေပါ့။ အရည္အခ်င္း ရွိမွသာ အရည္အေသြးကို သိႏိုင္ ျမင္ႏိုင္ ၾကံဆႏိုင္ပါတယ္။ ပညမ်က္စိနဲ႔သာ ၾကည့္ျမင္လို႔ရတဲ့ ေလာကဂုဏ္ေတြထဲကေန အျမင့္ဆံုးဂုဏ္ရည္ အျမတ္ဆံုးဂုဏ္ရည္ ရတနာ့ဂုဏ္ရည္မွာ ပါ၀င္တဲ့ သံဃာ့ဂုဏ္ရည္ကို ဥာဏ္မီသေလာက္ ဖြင့္ဆိုေဖာ္ၾကဴး ၾကည္းႏူး ပူေဇာ္ခ်င္ပါတယ္။

ျမတ္စြာဘုရားရွင္ ကုိယ္ေတာ္ျမတ္ႀကီးဟာ အနႏၲ ဂုဏ္ေတာ္ရွင္ ျဖစ္ေတာ္မူၿပီး အတုမဲ့ အရည္အေသြးေတြ ပိုင္ဆိုင္ေတာ္မူထားသလိုပါပဲ ျမတ္စြာဘုရားရဲ့ တပည့္သား သံဃာေတာ္ေတြဟာလည္း အနႏၲဂုဏ္ရွင္ အႏႈိင္းမဲ့ စြမ္းအားရွင္ေတြ ျဖစ္ေတာ္မူၾကပါတယ္။ ေလာကီလူသားေတြထက္ သာလြန္တဲ့ သီးျခား သံဃာ့ဂုဏ္ေတာ္ေတြကို အကုန္အစင္ ထုတ္ေဖာ္ဖို႔ဆိုတာ မျဖစ္ႏိုင္တဲ့ ကိစၥပါ။ ဒီေနရာမွာေတာ့ ေလ့လာမွတ္သား ၾကည္ညိဳမိတဲ့ ဂုဏ္ရည္ တစ္ခ်ိဳ႕ကိုပဲ ျပန္ေျပာျပႏိုင္မွာပါ။ သံဃာ့ဂုဏ္ေတာ္ေတြထဲက အေပၚယံဂုဏ္ရည္ အသြင္အျပင္ ဂုဏ္ရည္ကို စဥ္းစားရင္ပဲ ေျပာမျပတတ္ေလာက္ေအာင္ ေလးစားရပါတယ္။ ၾကည္ညိဳ အားက်မိပါတယ္။

လူ႔သဘာ၀ဆိုတာ ကိုယ့္ထက္သာမွ အားက် ေလးစားပါတယ္။ ကုိယ့္မွာ မရွိတဲ့ ဂုဏ္ အရည္အခ်င္းေတြ ရွိေနမွ ကိုယ္မလုပ္ႏိုင္တာေတြ လုပ္ျပႏိုင္မွ ေလးစားေလာက္သူလို႔ ဂုဏ္ျပဳ ဦးခိုက္ၾကပါတယ္။ သာမန္ေလာကသား လူေတြနဲ႔ မဆက္ဆံတဲ့၊ ႐ိုး႐ိုးလူေတြမွာ မရွိႏိုင္တဲ့၊ သီးျခားမြန္ျမတ္တဲ့ သံဃာေတာ္ေတြရဲ့ အသြင္အျပင္ ဂုဏ္ရည္ကို အမႊန္းတင္လိုပါတယ္။

“ဖန္၀ါသကၤန္း ဆင္ျမန္းထားျခင္း” နဲ႔ “ဦးျပည္းေခါင္းတံုး ရိပ္ထားျခင္း” ဒီႏွစ္မ်ိဳးဟာ ရဟန္းေတာ္ေတြရဲ့ လူထက္သာတဲ့ အသြင္အျပင္ ဂုဏ္အဂၤါေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ ရဟန္းသံဃာေတြဟာ လူေတြနဲ႔ မတူတဲ့ ဘုရားအေမြေတာ္ သကၤန္း ၀တ္ဆင္ထားတာ ကိုကပဲ ၾကည္ညိဳစရာပါ။ ရဟန္းအသြင္ဟာ သူေတာ္ေကာင္းဓာတ္ခံ ရွိသူေတြရဲ့ စိတ္ဓာတ္ကို ဆြဲေဆာင္ဖမ္းစားႏိုင္ပါတယ္။ သဒၶါတရားကို ႏႈိးဆြေပးႏိုင္ပါတယ္။ ဖူးျမင္ရသူေတြကို ေက်နပ္ၾကည္ႏူးေစပါတယ္။ အရွင္ သာရိပုတၱရာ ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ သာသနာေတာ္တြင္း ၀င္ေရာက္လာတာဟာ အရွင္ အႆဇိရဲ့ အသြင္အျပင္ကို ေလးစား ၾကည္ညိဳခြင့္ ရခဲ့လို႔ ျဖစ္ပါတယ္။ ဘုရားအေလာင္း သူေတာ္ေကာင္းျဖစ္တဲ့ ဆဒၵန္ဆင္မင္းက သူ႔ကို ျမားနဲ႔ခြင္းတဲ့ ေသာႏုတၱိဳရ္ မုဆိုးကို အမ်က္ေဒါသ အာဃာတ မထားဘဲ ေက်နပ္ခြင့္လႊတ္ ႏိုင္တာဟာလည္း ပေစၥကဗုဒၶါ အရွင္ျမတ္ဆီက ေသာႏုတၱိဳရ္မုဆိုး ခိုးယူၿပီး ၀တ္ဆင္ထားတဲ့ သကၤန္းေၾကာင့္ ျဖစ္ပါတယ္။

ရဟန္းသံဃာေတြရဲ့ သကၤန္းဟာ အ၀တ္အစားတစ္မ်ိဳး ျဖစ္ေပမယ့္ လူ႔အ၀တ္လို အဆင္တန္ဆာ မဟုတ္ပါဘူး။ အလွအပ မရွိပါဘူး။ သာယာႏွစ္သက္စရာလည္း မဟုတ္ပါဘူး။ အတုမဲ့ သဗၺညဳတဥာဏ္ရွင္ ျဖစ္ေတာ္မူတဲ့ ဘုရားရွင္ ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ႀကီးက သကၤန္းကို မက္ေမာစရာ ကင္းေအာင္ တမင္ စီမံေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။ ေကာင္းမြန္တဲ့ အ၀တ္စကို အပိုင္းပိုင္းျဖတ္၊ ၿပီးမွ ျပန္ခ်ဳပ္စပ္၊ ဒီနည္းနဲ႔ သကၤန္းျဖစ္ေအာင္ စီမံရတာပါ။ အစိတ္စိတ္ ျဖတ္ေတာက္ၿပီးမွ ျပန္လည္ဆက္စပ္ ခ်ဳပ္ဆိုးရတာဆိုေတာ့ သကၤန္းေတြမွာ ခ်ဳပ္႐ိုးေၾကာင္း အကြက္အကြက္ အစင္းအစင္းေတြ ထင္ေနပါတယ္။ ျဖတ္ေတာက္ ခ်ဳပ္စပ္တာဟာ ႏွစ္သက္မႈကင္းေအာင္ မက္ေမာမႈ မျဖစ္ေအာင္ ရည္ရြယ္တယ္လို႔ ေလ့လာမွတ္သား ၾကည္ညိဳရပါတယ္။

ေနာက္တစ္မ်ိဳးကေတာ့ သံဃာေတာ္ အရွင္သူျမတ္ေတြရဲ့ အႏုတၱရပုညေခတၱဂုဏ္ကို ရည္ညႊန္းတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ သံဃာေတာ္ေတြဟာ ေလာကသား လူဒကာေတြအတြက္ ကုသိုလ္မ်ိဳးေစ့ စိုက္ပ်ိဳးၾကဲခ်ရာ လယ္ယာေျမေကာင္း ျဖစ္ၾကပါတယ္။ သံဃာ ့ဂုဏ္ေတာ္ေတြထဲမွာ “ေလာကႆ၊ လူအေပါင္း၏။ အႏုတၱရံ၊ အတုမရွိေသာ။ ပုညေခတၱံ၊ ေကာင္းမူတည္းဟူေသာ မ်ိဳးေစ့၏ စိုက္ပ်ိဳးရာ လယ္ေျမေကာင္းသဖြယ္လည္း ျဖစ္ေတာ္မူပါေပ၏”လို႔ လာရွိပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ သကၤန္းေတြကို လယ္ကြက္နဲ႔တူေအာင္ လယ္ထဲေရသြင္းတဲ့ေျမာင္း လယ္ထဲက ေရျပန္ထုတ္တဲ့ ေျမာင္းေတြနဲ႔တူေအာင္ အ၀တ္စကို အပိုင္းပိုင္းျဖတ္ၿပီး အကြက္အကြက္ ျဖစ္ေနေအာင္ ေျမာင္းကေလးေတြလို ျဖစ္ေနေအာင္ စီမံတာလို႔ မွတ္သားရပါတယ္။

ရဟန္းေတာ္ေတြ ၀တ္႐ံုဆင္ျမန္းတဲ့ သကၤန္ေတာ္ဟာ ခ်ဳပ္လုပ္မႈပိုင္းမွာ ပံုစံတစ္မ်ိဳးတည္း ျဖစ္ပါတယ္။ အေရာင္အေသြးကို ၾကည့္မယ္ဆိုရင္လည္း ေယဘုယ်အားျဖင့္ အတူတူပါပဲ။ အႏွစ္သာရအားျဖင့္ မထူးျခားပါဘူး။ စာတတ္ေပတတ္ ဆရာေတာ္ႀကီးေတြ စာေပက်မ္းဂန္ အမ်ိဳးမ်ိဳးညႇိၿပီး ဘုရားရွင္ လက္ထက္ေတာ္က သကၤန္းအေရာင္ ဘယ္လိုရွိမယ္ဆိုတာ မွန္းဆရည္ေရာ္ အတုယူၾကပါတယ္။ ဒီေတာ့ ဆရာေတာ္ႀကီးေတြရဲ့ အယူအဆအရ ဒီေန႔ေခတ္မွာ ရဟန္းသံဃာေတြ ၀တ္႐ံုသံုးေဆာင္ၾကတဲ့ သကၤန္းဟာ မသိမသာေလး အေရာင္ကြဲျပားမႈ ရွိလာပါတယ္။ ႀကီးက်ယ္တဲ့ ကြဲလြဲမႈ မဟုတ္ပါဘူး။ သကၤန္းမွာ အညိဳ အ၀ါ အနီ ဘယ္လိုပဲ အေရာင္အဆင္း ကြဲျပားေနေပမယ့္ သကၤန္းေရာင္တိုင္းဟာ သဒၶါတရားရွိတဲ့ ဖူးျမင္ရသူ လူဒကာဒကာမတို႔အတြက္ စိတ္ကို ေအးျမေစတဲ့ အေရာင္ေတြပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

အ၀တ္အထည္ အမ်ိဳးမ်ိဳးကို ပံုစံအမ်ိဳးမ်ိဳး အေရာင္အမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ စိတ္႐ူးေပါက္တိုင္း သူ႔ထက္ငါ့ အၿပိဳင္ တီထြင္၀တ္စား ၀ါႂကြားၾကတဲ့ လူေတြရဲ့ ၀တ္စားဆင္ယင္မႈနဲ႔ ႏိႈင္းစာၾကည့္မယ္ဆိုရင္ ရဟန္းသံဃာေတြရဲ့ အ၀တ္သကၤန္းဟာ ႐ိုးရွင္းပါတယ္။ ၿပိဳင္ဆိုင္မႈ မရွိပါဘူး။ အတၱ မာနေတြ ကင္းပါတယ္။ ဒီလို အ၀တ္ကို ေက်ေက်နပ္နပ္ ၀တ္ဆင္ႏိုင္တဲ့ ရဟန္းသံဃာေတာ္ေတြရဲ့ အသြင္အျပင္ ဂုဏ္ရည္ဟာ ၾကည္ညိဳေလးစားစရာ မဟုတ္ပါလား။

ရဟန္းေတာ္ေတြရဲ့ အသြင္အျပင္ဂုဏ္ရည္ ေနာက္တစ္မ်ိဳးျဖစ္တဲ့ ဦးျပည္းေခါင္းတံုး ရိပ္ထားျခင္း ဆိုတာကလည္း လူသားေတြအတြက္ တကယ့္ကို အလုပ္ခက္တဲ့ ကိစၥပါ။ သာမန္ၾကည့္မယ္ ဆိုရင္ေတာ့ ေခါင္းတံုးရိပ္ရတာ လြယ္ပါတယ္။ ႏွစ္မိနစ္ သံုးမိနစ္အတြင္း ၿပီးႏိုင္တဲ့ ကိစၥပါ။ လက္ေတြ႔က်ေတာ့ မလြယ္ပါဘူး။ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ ေယာက္်ားေလး ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက ရဟန္းခံဖို႔ဆိုရင္ ေခါင္းတံုး ရိပ္ရမယ့္ ကိစၥကို အေရးတႀကီး ထည့္သြင္း စဥ္းစားတတ္ၾကပါတယ္။ တူေလး ေမာင္ေလးေတြကို “နင္တို႔ဟယ္ . . . ေယာက်္ားေလးပဲ၊ ၾကံဳတုန္းႀကိဳက္တုန္း ခါႀကီးရက္ႀကီးမ်ား ပဥၥင္းေလးဘာေလး တက္ဖို႔ စိတ္မကူးၾကဘူးလား”ဆိုရင္ “ကတံုးမတံုးႏိုင္ဘူး”လို႔ ေျပာတတ္ၾကပါတယ္။

လူသားေတြ အတြက္ေတာ့ ေခါင္းေပၚက ဆံပင္ဟာ အလွအပ အဆင္တန္ဆာ တစ္မ်ိဳးပါပဲ။ ဆံပင္ကိုပဲ ပံုသြင္းၾက ေဆးဆိုးၾကနဲ႔ လွသည္ထက္လွဖို႔ ႐ႈပ္ယွက္ခတ္ေအာင္ ႀကိဳးစားေနၾကတာပါ။ မိန္းကေလးေတြဆို ပိုဆိုးတာေပါ့။ ပုဂံကေတာင္မွ အမ်ိဳးသမီးေတြရဲ့ ဆံပင္ ဆင္ယင္ထံုးဖြဲ႔ပံု အမ်ိဳးေပါင္း ငါးဆယ္ေက်ာ္တယ္လို႔ ၾကားဖူးပါတယ္။ ခုလို လြတ္လပ္ပြင့္လင္း တိုးတက္ပါတယ္ဆိုတဲ့ ေခတ္မွာေတာ့ အမ်ိဳးသမီးေတြရဲ့ ဆံပင္ပံုစံကို စာရင္းျပဳစု ၾကည့္မယ္ဆိုရင္ ရာခ်ီ ေထာင္ခ်ီ ရွိမွာေပါ့။ ကမၻာနဲ႔အ၀ွန္း ဆိုရင္ ေသာင္းေက်ာ္မ်ားေတာင္ ရွိေလမလား မသိပါဘူး။ လူဒကာဒကာမေတြ အထူးသျဖင့္ မိန္းကေလးေတြေပါ့ ကိုယ့္ေခါင္းေပၚက ဆံပင္ကို သည္းသည္းလႈပ္ ျဖစ္ေနၾကခ်ိန္မွာ ဆံပင္အေပၚ ေၾကာင့္ၾကစိုက္ၿပီး သာယာမႈ မရွာဘဲ ဦးျပည္းကတံုး ရိပ္ေတာ္မူၾကတဲ့ သံဃာေတာ္ေတြရဲ့ အသြင္အျပင္ ဂုဏ္ရည္ဟာလည္း ၾကည္ညိဳ ေလးစားစရာပဲ မဟုတ္ပါလား။

ရဟန္းေတာ္ေတြရဲ့ ဒီ အသြင္အျပင္ ဂုဏ္ရည္ႏွစ္မ်ိဳးဟာ ဘုရားရွင္ အဆူဆူတို႔ရဲ့ အစဥ္အလာ ဂုဏ္ရည္လည္း ျဖစ္ပါတယ္။ ပေစၥကဗုဒၶါ အရွင္ျမတ္မ်ားနဲ႔ အရွင္မဟာကႆပ အရွင္သာရိပုတၱရာ အရွင္မဟာေမာဂၢလာန္ စတဲ့ ရဟႏၲာ အရွင္ျမတ္မ်ားရဲ့ အေမြအႏွစ္လည္း ဟုတ္ပါတယ္။

ရဟန္းေတာ္ေတြ ဆင္ျမန္းတဲ့ သကၤန္းဟာ ဘုရားရွင္ အဆူဆူတို႔နဲ႔ ပေစၥကဗုဒၶါ ရဟႏၲာ အဆက္ဆက္တို႔ ၀တ္႐ံုေလ့ရွိတဲ့ သူေတာ္ေကာင္းအ၀တ္ ျဖစ္ပါတယ္။ ပြင့္ေတာ္မူခဲ့ၾကတဲ့ ဘယ္ဘုရားရွင္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ဘယ္ပေစၥကဗုဒၶါ ဘယ္ရဟႏၲာမဆို ဒီလို သကၤန္းခ်ည္းပဲ ၀တ္႐ံု သံုးေဆာင္ေတာ္မူခဲ့ၾက ပါတယ္။ ဂဂၤါ၀ါဠဳ သဲစုမက ပြင့္ေတာ္မူခဲ့ၾကတဲ့ ဘုရား ပေစၥကဗုဒၶါ ရဟႏၲာ အရွင္တိုင္းဟာလည္း ဆံေတာ္ကို ပယ္စြန္႔ၿပီး ဦးျပည္းကတံုး အျဖစ္နဲ႔ ေနသြားေတာ္ မူခဲ့ၾကပါတယ္။

ရဟန္းေတာ္ အရွင္ျမတ္ေတြရဲ့ အသြင္အျပင္ ဂုဏ္ရည္ဟာ သာသနာေတာ္မွာ အလြန္ အေရးႀကီးပါတယ္။ သစ္ပင္ တစ္ပင္မွာဆိုရင္ အေခါက္ အကာ အေပြးရွိမွ အႏွစ္ တည္ပါတယ္။ သာသနာေတာ္မွာလည္း ဒီသေဘာပါပဲ။ ရဟန္းေတာ္ေတြရဲ့ အသြင္အျပင္ ဂုဏ္ရည္ မရွိဘဲ မဂ္အဆင့္ ဖိုလ္အဆင့္ နိဗၺာန္အဆင့္ဆိုတဲ့ အႏွစ္သာရ ရွိမလာႏိုင္ပါဘူး။ ဒီေနရာမွာ ေခါင္းတံုးရိပ္ သကၤန္း၀တ္ၿပီး ရဟန္းျပဳမွ မဂ္ဖိုလ္နိဗၺာန္ ရမယ္လို႔ ဆိုလိုတာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ ဘုရားေလာင္း သိဒၶတၳမင္းသားကိုယ္တိုင္ ေတာထြက္ ဆံေတာ္ပယ္ သကၤန္း၀တ္ ရဟန္းျပဳၿပီးမွ သစၥာတရား ရွာေဖြေတြ႔ရွိခဲ့ပါတယ္။ အသြင္အကာ ရွိၿပီးမွာ အႏွစ္သာရ ရခဲ့တာကို သတိရဖို႔ပါ။

ဘုရားရွင္ရဲ့ ဖခမည္းေတာ္ သုေဒၶါဒန မင္းႀကီးဆိုရင္ လူ၀တ္ေၾကာင္နဲ႔ ရာဇာပလႅင္ထက္ ထီးျဖဴေအာက္မွာ ရဟႏၲာ ျဖစ္ခဲ့ေပမယ့္ ရဟန္းျဖစ္ႏိုင္တဲ့ အထံုပါရမီ မရွိခဲ့တဲ့ အတြက္ေၾကာင့္ မၾကာခင္မွာ ပရိနိဗၺာန္ စံ၀င္ေတာ္မူခဲ့ရပါတယ္။ ဘုရင္မင္းျမတ္ ျဖစ္ေနတာေတာင္မွ ေအာက္တန္းက်တဲ့ လူအသြင္ဟာ အဆင့္ျမင့္တဲ့ အရဟတၱမဂ္ အရဟတၱဖိုလ္ ဂုဏ္ကို မခံယူႏိုင္ပါဘူး။ ရဟႏၲာ မွန္သမွ်ဟာ ဖန္၀ါသကၤန္း ဆင္ျမန္းျခင္း နဲ႔ ဦးျပည္းေခါင္းတံုး ရိပ္ျခင္းဆိုတဲ့ အသြင္အျပင္ဂုဏ္ရည္ ရွိရပါတယ္။ ရဟန္းျဖစ္ရပါတယ္။ ရဟႏၲာ မွန္သမွ် ရဟန္းခ်ည္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ လူသားရဟႏၲာရယ္လို႔ ခုနစ္ရက္ထက္ပိုၿပီး မတည္ရွိႏိုင္ပါဘူး။

ဒီလို အဖိုးတန္ ျမင့္ျမတ္တဲ့ ဘုရားသားေတာ္ ရဟန္းသံဃာမ်ားရဲ့ အသြင္အျပင္ ဂုဏ္ရည္က တစ္ဆင့္ ေကာင္းျမတ္ေသာ အက်င့္ သုပၸဋိပၸႏၷ၊ ေျဖာင့္မတ္ေသာ အက်င့္ ဥဇုပၸဋိပၸႏၷ အစရွိတဲ့ အႏွစ္သာရဂုဏ္၊ သီလ သမာဓိ ပညာ အရည္အခ်င္းမ်ားကို ၾကံစည္ေအာက္ေမ့ ေလးစားအားက် ၾကည္ညိဳ ဦးခိုက္ႏိုင္ၾကပါေစ။

ဓမၼ၀ိဟာရီ

Read more...

၀ိဇၨာ၊ ေဇာ္ဂ်ီ၊ တပသီ

ေမးခြန္း ၁။ ။ အရွင္ဘုရား၊ ထြက္ရပ္ေပါက္ ပုဂၢိဳလ္ နွင္႔ ၀ိဇၹာဓိုရ္ ဟာ တူပါသလားဘုရား၊
ေမးခြန္း ၂ ။ ။ ထိုပုဂၢိဳလ္တို႔သည္ ကိုးကြယ္ ခံထုိက္သူမ်ား ၿဖစ္ႀကပါသလား၊
ေမးခြန္း ၃ ။ ။ ထိုသူတို႔သည္ အဘယ္အရပ္၌ ေနႀကပါသလဲ - ေၿဖႀကားေပးပါဘုရား၊

အေၿဖ။ ။ ဒီေနရာမွာ ထြက္ရပ္ေပါက္ အေႀကာင္းေတြကို မေၿပာခင္ လူေတြၿဖစ္ေပၚလာဖို႔ နိယာမ အေႀကာင္းကို နည္းနည္း ၿပန္ေၿပာရပါလိမ္႔မယ္၊ ယင္က ဥခ်ၿပီး၊ ဥကေန ေလာက္ေကာင္ၿဖစ္၊ ေလာက္ေကာင္ကေန တဆင္႔မွ ယင္ၿဖစ္လာတယ္ ဆုိတာ ဟာ ဗီဇ နိယာမ အတြင္းမွာ ပါ၀င္ပါတယ္၊
သတၱ၀ါ ေတြ ဟာ တိုက္ရိုက္ ေပါက္ဖြားတဲ႔ ဧကဇ အမ်ိဳးအစား၊ ႏွစ္ဆင္႔ ေပါက္ဖြားတဲ႔ ဒြိဇ အမ်ိဳးအစား၊ သုံးဆင္႔ သုံးခါ ေပါက္တဲ႔ တိဇ အမ်ိဳးအစား စေသာအားၿဖင္႔ အမ်ိဳးမ်ိဳး ရွိႀကပါတယ္၊

လူတို႔ ကြ်ဲ ႏြား စတဲ႔ သတၱ၀ါေတြကေတာ႔ အမိ၀မ္းဗိုက္က တႀကိမ္ထည္း ေမြးဖြားႀကလို႔ ဧကဇ မ်ိဳးလို႔ ေခၚပါတယ္၊ ႀကက္ ေတြ ငွက္ေတြ ေၿမြေတြ ဖြတ္ေတြ က်ေတာ႔ အမိက ဥကုိ တႀကိမ္ ဥတယ္၊ ဥကမွ အေကာင္ေပါက္တဲ႔ အတြက္ ဒြိဇ မ်ိဳး ႏွစ္ႀကိမ္ေပါက္ သတၱ၀ါေတြပါ၊

ယင္ ပ်ားေကာင္ လိပ္ၿပာ တို႔က်ေတာ႔ ပထမ ဥတယ္၊ ေလာက္ေကာင္လို ပိုးကို ေပါက္တယ္၊ အဲဒီ ပိုးက အစားအစာ ၀ၿပီး တေနရာမွာ အေၿမွးေတြ ဖုံးအုပ္ၿပီး ၿငိမ္သက္စြာ ဖို၀င္တယ္၊ အဲဒီ ဖိုက ထြက္မွ မူလ သတၱ၀ါမ်ိဳး ၿဖစ္ရတယ္၊ ဒါေႀကာင္႔ သူတို႔ကို တိဇ မ်ိဳး သုံးခါ ေပါက္ လို႔ ေခၚရတယ္၊
လူကေတာ႔ ဧကဇ မ်ိဳးမို႔ လူမိန္းမကေန လူသားကို တိုက္ရိုက္ ဖြားၿမင္တာပါ၊ ဒြိဇမ်ိဳး တိဇမ်ိဳးလို အဆင္ဆင္႔ ေၿပာင္းလဲမွဳ႕မရွိပါဘူး၊ သို႔ေသာ္လည္း လူသားဟာ ပိုးေလာက္လန္းမ်ားလို ဖိုလ္၀င္နိုင္လ်င္ ၿခင္ ယင္ လိပ္ၿပာမ်ားၿဖစ္နိုင္သလို သိဒၶိေပါက္တဲ႔ လူသားတစ္ေယာက္ၿဖစ္နိုင္တယ္လို႔ ယူဆၿပီး ဖိုလ္၀င္တဲ႔ အတတ္ကို လိုက္စားခဲ႔ႀကပါတယ္၊

ရာဇ၀င္မွာ ပါတဲ႔ ဗ်တ္၀ိ ဗ်တၱတို႔ မီးကင္စားတဲ႔ လူသားဟာ ေဇာ္ဂ်ီဖိုလ္၀င္သားလို႔ သိရပါတယ္၊ ဆင္ၿဖဴရွင္မင္းတရား လက္ထက္ သကၠရာဇ္ ၉၂၈ ခုႏွစ္၊ တေပါင္းလဆန္း ၅ ရက္ ေသာႀကာေန႔ ဟံသာ၀တီၿမိဳ႕ ၀န္းက်င္ကို က်ဳံးစတင္ တူးရာက ေၿမအတြင္း ေဇာ္ဂ်ီကို ရဖူးပါသတဲ႔။

အဲဒီလို ဖိုလ္၀င္လို႔ အႏၱရာယ္မရွိ ေအာင္ၿမင္လ်င္ေတာ႔ ထြက္ရပ္ေပါက္သြားပါတယ္။
၀ိဇၨာဓိုရ္ ၿဖစ္သြားတယ္လို႔ ေလာကီက်မ္းမ်ားက ဆိုပါတယ္။ ဖိုလ္၀င္တာက အမ်ိဳးမ်ိဳးရွိၿပီး အခ်ိဳ႕က ေၿမေအာင္းတယ္၊ အခ်ိဳ႕က ပိုးေလာက္လန္းမ်ား အေၿမွးဖုံးသလို အေၿမွးဖုံးတာလဲ ရွိပါတယ္။ ပြက္ပြက္ ဆူတဲ႔ ေရကို ခ်ိဳးရတာလဲ ရွိပါသတဲ႔။ မီးပုံအတြင္း ခုန္ဆင္းရတာလဲ ရွိပါတယ္။ ဖိုလ္ေအာင္းၿခင္း မရွိတဲ႔ ၀ိဇၨာဓိုရ္ မ်ားလဲ ရွိပါေသးတယ္။ အဲဒါေတြကေတာ႔ - -

၁။ ၿပဒါးကုိ သိဒၶိသြင္းၿပီး ေအာင္ၿမင္သြားတဲ႔ ၿပဒါး၀ိဇၨာမ်ိဳး၊
၂။ သံကို သိဒၶိသြင္းၿပီး ေအာင္ၿမင္သြားတဲ႔ သံ၀ိဇၨာ၊
၃။ ေဆးစီရင္ၿပီး ေအာင္ၿမင္သြားတဲ႔ ေဆး၀ိဇၹာ၊
၄။ အင္းခ် ေအာင္ၿမင္သြားတဲ႔ အင္း၀ိဇၹာ၊
၅။ မႏၱာန္ ရြတ္ဆို ေအာင္ၿမင္သြားတဲ႔ မႏၱာန္ ၀ိဇၹာ၊
၆။ သန္လ်က္ ကို အသက္သြင္းၿပီး ေအာင္ၿမင္သြားတဲ႔ သန္လ်က္၀ိဇၹာ၊
ဆိုၿပီး ၀ိဇၹာ အမ်ိဳးအစား ၆ မ်ိဳးရွိပါတယ္။

ၿမန္မာၿပည္မွာေတာ႔ ထြက္ရပ္ေပါက္ေအာင္ရယ္လို႔ ႀကိဳးစားသူေတြက ၿပဒါးကစားသူ၊ သံကစားသူ၊ ေဆးကစားသူ၊ အငး္ကစားသူေတြသာ မ်ားပါတယ္၊ မႏၱာန္၀ိဇၨာ၊ သန္လ်က္၀ိဇၹာ မ်ိဳးကေတာ႔ ေတာ္ေတာ္ရွားၿပီး မေတြ႔ရသေလာက္ပါပဲ။
ဒီေနရာမွာ မႏၱာန္၀ိဇၨာ၊ သန္လ်က္၀ိဇၹာ အေႀကာင္းနည္းနည္း ေၿပာၿပပါမယ္၊

ဆကၠနိပါတ္၊ ၀ိဇၹာဓရ ဇာတ္ေတာ္မွာလာတဲ႔ ၀ိဇၨာဓိုရ္ ဟာ မႏၱာန္ ၀ိဇၨာပါ၊ ေရွးေရွးတုံးက တကယ္႔အၿဖစ္အပ်က္အေနနဲ႔ ဗာရာဏသီၿပည္ ၿဗဟၼဒတ္မင္း လက္ထက္မွာ ဘုရားအေလာင္းေတာ္ဟာ သိႀကားမင္း ၿဖစ္ေနပါတယ္၊ အဲဒီတုံးက ၀ိဇၹာဓိုရ္တေယာက္ဟာ သန္းေခါင္ယံအခ်ိန္ေရာက္တိုင္း မႏၱာန္ကုိ မန္းမွဳတ္ၿပီး နန္းေတာ္ကို လာကာ မိဖုရားႀကီးနဲ႔ ေပ်ာ္ပါးေလ႔ရွိသတဲ႔။

မိဖုရားႀကီးမွာလဲ အိပ္မက္လိုလို တကယ္လိုလို ၿဖစ္ေနၿပီး ဘာမွ မတတ္နို္င္တဲ႔ အဆုံး ဘုရင္ႀကီးကို ဖြင္႔ေၿပာတိုင္ပင္ရပါတယ္။ ဘုရင္ႀကီးကလဲ ဥာဏ္ပညာႀကြယ္၀ေလေတာ႔ အဲဒီ လူရဲ႕ ခႏၶာကိုယ္ေပၚမွာ အမွတ္အသား တခုခုကို ထင္က်န္ေအာင္ လုပ္နိုင္ပါ႔မလား လို႔ ေမးေတာ႔ မိဖုရားႀကီးကလဲ စြမ္းနို္င္ပါေႀကာင္း ကတိေပးပါတယ္။

မိဖုရားႀကီးကလဲ အႀကံနဲ႔ ဆိုေတာ႔ ညအခါ အိပ္ယာအနီး ဟသၤာၿပဒါးစစ္ခြက္ကို ယူထားသတဲ႔။ ၀ိဇၨာဓို၇္ လာေရာက္ ေပ်ာ္ပါးတဲ႔ အခါမွာ မိဖုရားႀကီးက သူ႔ ခႏၶာကိုယ္ကို သိုင္းဖက္ၿပီး ေက်ာၿပင္မွာ လက္ငါးေခ်ာင္းရာ ေပးလိုက္တယ္၊ ၀ိဇၹာဓိုရ္ ထြက္သြားလ်င္ သြားခ်င္း ရွင္ဘုရင္ကို သံေတာ္ဦးတင္လို႔ ဘုရင္ႀကီးကလဲ ေက်ာမွာ လက္ငါးေခ်ာင္းရာ ပါသူကို ဖမ္းေစ လို႔ အမိန္႔ေတာ္ ထုတ္လိုက္ပါတယ္၊
၀ိဇၹာဓို၇္ ကေတာ႔ သူမဟုတ္သလိုပဲ၊ ညအခါ သူမ်ားမယား၊ သမီးမ်ားကို ပစ္မွားၿပီး ေန႔က်လ်င္ သုႆာန္မွာ ေနကို ရွိခိုးၿပီး ေၿခတဖက္ ထဲနဲ႔ ရပ္ေနေလ႔ရွိသတဲ႔။ မင္းခ်င္းတို႔ဟာ ၀ိဇၨာဓိုရ္ေက်ာၿပင္မွာ လက္ငါးေခ်ာင္းရာကို ၿမင္ေတာ႔ ၀ုိင္းဖမ္းႀကတဲ႔ အခါ ငါ႔အမွဳ႕ လူေတြ သိကုန္ၿပီ ထင္တယ္၊ မဟန္ေတာ႔ဘူး၊ ဆိုၿပီး မႏၱာန္ကို မန္းမွဳတ္ၿပီး ေကာင္းကင္ကို ပ်ံတက္သြားလို႔ မမွီလိုက္ႀကဘူးေပါ႔။ ။

ဆက္ပါအုံးမည္ - -


( ၂ )
အဲဒီ ၀ိဇၨာဓိုရ္ဟာ ရေသ႔ ရဟန္းမ်ားလို သစ္ေခါက္ဆိုး သကၤန္းအေရာင္ ၀တ္ထားလို႔ မင္းႀကီးက ရေသ႔ ရဟန္းထင္ၿပီး ငါ႔နိုင္ငံအတြင္းမွာ ရေသ႔ ရဟန္းမေနရဘူး လို႔ ႏွင္ထုတ္မိန္႔ ထုတ္ၿပန္လို႔ ကာသိတိုင္း တတိုင္းလုံး ရဟန္းသံဃာေတာ္ ၇ေသ႔ ၇ဟန္းေတြ အားလုံး ဆိတ္သုံးသြားတဲ႔ အထိေအာင္ ၿဖစ္သတဲ႔။

ဒါေႀကာင္႔ အခုေခတ္မွာလဲ ၇ေသ႔ေယာင္ေယာင္ ရဟန္းေယာင္ေယာင္ ကိုယ္႔ဘာသာ ဆံပင္ရိတ္၊ သကၤန္းပတ္ၿပီး မေလ်ာ္တဲ႔ အလုပ္ေတြ လုပ္ေနတာကို ၿမန္မာနိင္ငံမွာ ေနရာတိုင္း ေတာေရာ ၿမိဳ႕ေရာ ေတြ႔ေနရပါတယ္။ စိတ္မေကာင္းစရာပါပဲ။ ဒါေႀကာင္႔ ငါးခုံးမတစ္ေကာင္ေႀကာင္႔ တစ္ေလွလုံး ( တစ္သာသနာလုံး ) နာမည္ပ်က္ တဲ႔ အၿဖစ္မ်ိဳး ေရာက္တတ္ႀကတာကို အားလုံး သတိရွိရွိ ကာကြယ္ႀကေစ ခ်င္ပါတယ္။

ဒီအေႀကာင္းကို သာသနာႀကည္ညိဳတဲ႔ သိႀကားမင္းက သိလို႔ အရွင္ပေစၥကဗုဒၶါတပါးကုိ ပင္႔သြားၿပီး ရွင္ဘုရင္ကုိ တရားေဟာေစတယ္၊ ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ႔ အၿမင္မွန္ရသြားၿပီး ရေသ႔ရဟန္းမ်ား ပုံမွန္ ၀င္ထြက္သြားလာနုိင္ႀကသတဲ႔၊ ဒါေႀကာင္႔ မႏၱာန္၀ိဇၹာဆိုတာ က်မ္းဂန္မ်ားမွာ အထင္အရွားရွိေနပါတယ္။

ေနာက္တမ်ိဳးအေနနဲ႔ သန္လ်က္၀ိဇၨာ ဆိုတာကိုေတာ႔ ဇင္းမယ္ပဏၰာသ က လာတဲ႔ သမုဒၵေဃာသ ဇာတ္ေတာ္မွာ ေတြ႔နိုင္ပါတယ္။

သံ၀ိဇၹာကေတာ႔ သံလံုးအတြင္း သိဒၶိသြင္းတာမ်ိဳးပါ။ သန္လ်က္၀ိဇၨာ ဆိုတာကလဲ သံလုံးအတြင္း သိဒၶိသြင္းတာပဲမို႔ သေဘာခ်င္းတူညီပါတယ္၊ ဒါေႀကာင္႔ တူရာ တူရာ ေပါင္းလိုက္လ်င္ေတာ႔ ၀ိဇၨာ ၅ မ်ိဳး ရွိတယ္လို႔ မွတ္သားနို္င္ပါတယ္၊

ေနာက္တမ်ိဳးက ပုဂံေခတ္မွာ က်န္စစ္သားမင္းႀကီးလက္ထက္ သမီးေတာ္ ေရႊအိမ္စည္မင္းသမီးနဲ႔ ရည္ငံခဲ႔ဖူးတဲ႔ ၿပဒါးရွင္လုံးကို ငုံၿပီး ေကာင္းကင္ပ်ံနို္င္တဲ႔ ပဋိကၡရား ဆိုတာကလဲ ၿပဒါး၀ိဇၨာ အတြင္းပါ၀င္တာမို႔ ၅ မ်ိဳးပါပဲ။
ေလာကီ၀ိဇၹာ ဆိုတာ ရွိသလို ေလာကုတၱရာ၀ိဇၨာ ဆိုတာလဲ ရွိပါေသးတယ္၊ ေက်းဇူးရွင္ လယ္တီဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးရဲ႕ ၀ိဇၹာမဂၢဒီပနီက်မ္းမွာ ေလာကီ ေလာကုတၱရာ အားလုံးေပါင္း ၅ မ်ိဳးရွိေႀကာင္း ေတြ႔ရပါတယ္။

အဲဒါေတြကေတာ႔ --

၁။ ေ၀ဒ၀ိဇၨာ = ေဗဒင္ ေလးမ်ိဳးတတ္ကြ်မ္းသူ၊
၂ ။ မႏၱ၀ိဇၨာ = လကၡဏာက်မ္း နိမိတ္က်မ္း၊ ဂါထာ မႏၱရား ေဆးအမ်ိဳးမ်ိဳး တတ္ကြ်မ္းသူ၊
၃ ။ ဂႏၶာရီ ၀ိဇၨာ = သိဒၶိအမ်ိဳးမ်ိဳးေပါက္တဲ႔ ၿပဒါး၀ိဇၨာ၊ သံ၀ိဇၹာ၊ ေဆး၀ိဇၨာ၊ အင္း၀ိဇၨာ၊ မႏၱာန္၀ိဇၨာအမ်ိဳးမ်ိဳး၊
၄။ ေလာကိယ၀ိဇၹာ = ေလာကီစ်ာန္ရ ပုဂၢိဳလ္၊
၅။ အရိယ၀ိဇၨာ = အရိယာပုဂၢိဳလ္ ၈ ေယာက္၊ တို႔ၿဖစ္ပါတယ္။
၁၊ ၂ ၊ ၃၊ အမ်ိးစားေတြကေတာ႔ ေလာကီ၀ိဇၹာမ်ိဴးၿဖစ္ၿပီး စူဠဂႏၶာရီ ၀ိဇၹာ လို႔ ေခၚပါတယ္။ ၄ နွင္႔ ၅ ကေတာ႔ သမထ နဲ႔ ၿဖစ္လာတဲ႔ ၀ိဇၨာမ်ိဳးမို႔ မဟာဂႏၶာရီ ၀ိဇၨာလို႔ ေခၚပါသတဲ႔။

ဂႏၶာရီ ၀ိဇၹာ ဆိုတာကိုေတာ႔ စကားစပ္မိလို႔ ေၿပာ၇ပါအုံးမယ္၊ အိႏၵိယၿပည္ႀကီးရဲ႕ အေရွ႔ေၿမာက္အရပ္ ဟိမ၀ႏၱာေတာင္တန္း ရဲ႕ အေနာက္ဘက္မွာ ဂႏၶာရ တုိင္းဆိုတာ ရွိပါတယ္၊ မင္းသားအမ်ားအၿပား အ႒ာရသ အတတ္ ၁၈ ရပ္ကို သြားေ၇ာက္သင္ႀကားရာ တကၠသိုလ္ၿပည္ႀကီး ရွိပါသတဲ႔။ အဲဒီ ဂႏၶာရ တိုင္းသားမ်ား လိုက္စား ေပါက္ေၿမာက္ခဲ႔တဲ႔ အတတ္မို႔ အဲဒီအတတ္ကို ဂႏၶာရီအတတ္ လို႔ မွတ္သားရပါတယ္။

ဒါေႀကာင္႔ ပထမေမးခြန္းအေနနဲ႔ ထြက္ရပ္ေပါက္ပုဂၢိဳလ္ နဲ႔ ၀ိဇၨာဓိုရ္ ( ၀ိဇၨာ ) ဆိုတာ အတူတူပဲလို႔ မွတ္သားနို္င္ပါတယ္၊
အဲဒီသူေတြဟာ လူေတြရဲ႕ ပူေဇာ္မွဳ႕ကို ခံထုိက္ မခံထိုက္ဆိုတာကို စာေပနဲ႔ နည္းနည္း စိစစ္ႀကည္႔ႀကရေအာင္။ စာေပမွာ ပူေဇာ္ ခံယူထိုက္တဲ႔ ဂုဏ္ကို အနုဳတၱရံ ပုညေခတၱံ ေလာကႆ လို႔ လာရွိပါတယ္၊

အဓိပၸါယ္က ပူေဇာ္ခံယူထိုက္သူ ဟာ ေကာင္းမွဳ႕တည္းဟူေသာ မ်ိဳးေစ႔က်ဲခ်ရာ လယ္ယာေၿမေကာင္းသဖြယ္ ၿဖစ္၇မယ္ တဲ႔။ နားလည္ေအာင္ ရွင္းရရင္ ဒါန၀တၳဳက မ်ိဳးေစ႔ နဲ႔ တူတယ္၊ အလွဴခံက လယ္ေၿမနဲ႔ တူပါတယ္၊ မ်ိဳးေစ႔ ေကာင္းေသာ္လည္း လယ္ေၿမေကာင္းပါမွ ကိုယ္စိုက္လိုက္တဲ႔ အသီးအနံၿဖစ္ထြန္းပါမယ္၊

ေနာက္ဆုံး မ်ိဳးေစ႔ ဆိုတဲ႔ ဒါနက ေသးေသးမႊားမႊား ညံ႔ေနသည္႔တုိင္ေအာင္ သီလ သမာဓိ ပညာ နဲ႔ ၿပည္စုံတဲ႔ အလွဴခံဆိုတဲ႔ လယ္ေၿမက ေကာင္းေနလ်င္ ၿဖစ္ထြန္း အက်ိဳးေပးနိုင္ေသးတယ္၊ လယ္ေၿမ ေကာင္း မေကာင္း ေၿမႀသဇာ အေပၚမွာ မူတည္သလို အလွဴခံထိုက္ မထိုက္ ဆိုတာကလဲ သူ႔ရဲ႕ သီလ အေပၚမွာ အဓိက မူတည္ေနပါတယ္၊
ဒါေႀကာင္႔ သီလ အက်င္ ႔ မၿပည္႕စုံလ်င္ အတတ္ပညာ တတ္ေနေသာ္လညး္ အပူေဇာ္ခံ အကိုုးကြယ္ခံ မၿဖစ္ထိုက္ဘူး၊

ဆက္ပါအုံးမည္- -

( ၃ )
ေလာကမွာ ရုပ္ရည္လွပတယ္ အမ်ိဳးၿမတ္တယ္ ဆိုတာေတြဟာ ဘာမွ သုံးလို႔ မရဘူး၊ လူတိုင္း က်င္႔သုံးေနႀကတဲ႔ ေစာင္႔ထိန္းေနႀကတဲ႔ ကိုယ္က်င္႔သီလကသာ အၿမတ္ဆုံး တန္ဖိုးၿဖတ္လို႔ မရနိုင္ဘူး လို႔ ႔ ပဥၥကနိပါတ္၊ သီလ၀ီမံသန ဇာတ္ေတာ္မွာ ဆိုထားတာရွိပါတယ္၊

ေမာဃာ ဇာတိ စ ၀ေဏၰာ စ ၊ သီလေမ၀ ကိရုတၱမံ။
သီေလန အနဳေပတႆ၊ သုေတန ေတၳာ န ၀ိဇၨတိ။

ေလာကမွာ အတတ္ပညာေတြ ဘယ္ေလာက္တတ္ေနပါေစ အက်င္႔သီလ မေကာင္းရင္ ကိုယ္က်င္႔တရားပ်က္ယြင္းေနရင္ လူ႔အသိုင္းအ၀ိုင္းက ေရွာင္ႀကဥ္ႀကလိမ္႔မယ္၊ အက်ိဳးမရွိဘူး၊ လူ႔ဗာလ လို႔ ဆိုလိုပါတယ္၊
ဒါေႀကာင္႔ ၀ိဇၹာဓိုရ္ပဲ ၿဖစ္ေစ၊ လူသာမာန္ပဲ ၿဖစ္ေစ အက်င္႔သီလ ႀကီးၿမတ္ရင္ အပူေဇာ္ခံ အကုိးကြယ္ခံထိုက္တယ္ လို႔ မွတ္သားရပါမယ္၊

ေမးခြန္း ၃ အေနနဲ႔ ၀ိဇၹာဓိုရ္ ထြက္ရပ္ေပါက္ ေတြရဲ႕ ေနထိုင္ရာ ဘုံ႒ာနအေနနဲ႔ သီးၿခား မရွိပါဘူး၊ သူတို႔ဟာလဲ လူသားဘ၀က ၿဖစ္လာတာမို႕ လူ႔ဘုံမွာပဲ သူတို႔ စိတ္ခ်မ္းေၿမ႕ရာ ေနရာ ဘယ္ေနရာကိုမဆို ေနႀကတယ္လို႔ မွတ္သားနိုင္ပါတယ္။
ၿမန္မာေတြ ေၿပာေနက် စကားမွာေတာ႔ ၀ိဇၨာ ေဇာ္ဂ်ီ တပသီ ရယ္လို႔ တြဲလ်က္သုံးေနက်ေပမယ္႔ အားလုံး အတူူတူလို႔ ေၿပာဖို႔ခက္ပါတယ္၊ တူတဲ႔ အပိုင္းမွာ တူၿပီး မတူတဲ႔ အခ်က္အလက္ အက်င္႔စရုိက္ေတြလဲ အမ်ားႀကီးေတြ႔ရပါတယ္၊

၀ိဇၹာဓိုရ္ ဘယ္ကလာ-

၀ိဇၹာဓိုရ္ဆိုတာ ၀ိဇၨာ+ဓရ ဆိုတဲ႔ ပါဠိပုဒ္ကေန ဆင္းသက္လာတယ္လို႔ မွတ္ရပါမယ္၊ ၀ိဇၨာ ဆိုတဲ႔ ပုဒ္က

၁။ အသိပညာ
၂။ အတတ္ပညာ
၃။ ေဗဒင္သုံးပုံ
၄။ ပု- ဒိ -အာ ဆိုတဲ႔ ၀ိဇၨာသုံးပါးကုိ ေဟာပါတယ္၊

အသိပညာ ဆိုတာကေတာ႔ ၀ိဇၹာပညာ လို႔ ေၿပာလို႔ရတဲ႔ အတတ္ႀကီး ၁၈ ပါးကို ရည္ညႊန္းပါတယ္၊

အတတ္ပညာ ကေတာ႔ သိပၸံပညာ လို႔ ေၿပာရမဲ႔ အတတ္ငယ္ ၆၄ ပါးကို ရည္ညႊန္းပါတယ္၊
ဒီေနရာမွာ မ်က္စိၿမင္၊ နားႀကားနိုင္ၿပီး သန္မာသူတို႔ တတ္အပ္တဲ႔အတတ္၊ တနည္းေၿပာရရင္ ေၿခလက္အဂၤါစုံလင္သူတို႔ တတ္အပ္တဲ႔ အတတ္ကုိ အတတ္ႀကီး ၁၈ ရပ္လို႔ ေခၚၿပီး အတတ္ငယ္ကိုုေတာ႔ မ်က္စိမၿမင္သူ၊ နားမႀကားသူ၊ မသန္စြမ္းသူ တို႔ပါ သင္ယူနို္င္တဲ႔ (ေၿခလက္အဂၤါ တခုခု ခြ်တ္ယြင္းေနတဲ႔ )သူေတြပါ သင္ယူနို္င္ပါသတဲ႔။ အဲဒါကိုေတာ႔ ကလာ ၆၄ ပါး ( အတတ္ငယ္ ၆၄ ပါး) ရယ္လို႔ သိရပါတယ္။

အတတ္ႀကီး ၁၈ ရပ္ -

၁ ။ အႀကားအၿမင္အတတ္၊
၂၊ ဓမၼသတ္အတတ္၊
၃၊ သခ်ၤာ အတတ္၊
၄။ လက္သမားအတတ္၊
၅။ နီတိအတတ္၊
၆။ ဗ်ာကရုဏ္းအတတ္၊

၇။ ကဗ်ာလကၤာအတတ္၊
၈။ လက္ပစ္အတတ္၊
၉။ေလးအတတ္၊
၁၀။ စကားေတာင္းအတတ္၊
၁၁။ေဆးအတတ္၊
၁၂။ ရယ္ရႊင္ဖြယ္အတတ္၊

၁၃။ ေဗဒင္အတတ္၊
၁၄။ မာယာအတတ္၊
၁၅။ဆန္းက်မ္းအတတ္၊
၁၆။ သံတမန္အတတ္၊
၁၇။ မႏၱာန္အတတ္၊
၁၈။ သဒၵါက်မ္းအတတ္၊

ဒီအတတ္ႀကီး ၁၈ရပ္ကိုေတာ႔ ေလာကနီတိ ဂါထာနံပါတ္ ၁၀-၁၁ မွာ ေတြ႔ရွိနို္င္ပါတယ္။

ဆက္ပါအုံးမည္ - -


( ၄ )
အတတ္ငယ္ ၆၄ ပါးကုိ ဗဟုႆုတအေနနဲ႔ ကလာအၿပား ၆၄ ပါးလုိ႔လဲ ေခၚေလ႔ရွိႀကပါတယ္၊ ၀ိသုဒၶါရုံမူ အဘ္ိဓာန္နိႆယသစ္ ဂါထာနံပါတ္ ၅၂၈ မွာ ေဖာ္ၿပထားတာက - ဒီလိုပါ၊

၁။နစၥ= ကၿခင္းအတတ္၊
၂။ ၀ါဒန=တီးမွုတ္ၿခင္းအတတ္၊
၃။ ၀တၳာလကၤာရ = အ၀တ္ဆင္ယင္ ၀တ္တတ္ၿခင္း၊
၄။အေနကရူပ= ရုပ္ေၿပာင္းရုပ္လြဲတတ္ၿခင္း၊
၅။ေသယ်ာဒိ= အိပ္ယာေနရာ ခင္းက်င္းေသာအတတ္၊
၆။ဇုတာဒိ= ေႀကြအံ ေလာင္းကစားအတတ္၊
၇။ အေနကာဒိ ရတိဇာနန= နည္းမ်ိဳးစုံ ကာမဂုဏ္ေမြ႕ေလ်ာ္ေပ်ာ္နည္းအတတ္၊
၈။မဇၨာသ၀ါဒိ=ေသအရက္မ်ိဳးစုံ ခ်က္တတ္ၿခင္း၊
၉။သလႅ ဟရဏ= စူး၀င္ေသာ ၿမွားေၿငာင္႔ကို မနာက်င္ေအာင္ ကုေပးၿခင္း၊
၁၀။အႏၷာဒိ ပစန= စားဖိုမွဴး အတတ္၊
၁၁။ ဗီဇာေရာပ= လယ္ယာသီးနွံ စိုက္ပ်ိဳးၿခင္းအတတ္၊
၁၂။ ပါသာ ဏာဒိ ၀ိဒါရဏ= ေက်ာက္ဓာတ္ ေရႊဓာတ္ စသည္ကုိ ၿပာခ်ေသာအတတ္၊
၁၃။ဥစၦဳ ၀ိကာရ =ထန္းလ်က္၊ ႀကံသကာ၊ တင္းလဲ၊ သႀကားခ်က္ၿခင္းအတတ္၊
၁၄။ဓာေတာသဒိသံ ေယာဂါဒိႀကိယာ =ေရႊဓာတ္ စသည္ကုိ ေဆးႏွင္႔ ေဖာ္စပ္ၿခင္းအတတ္၊
၁၅။ဓာတု သံေယာဂ= ေရႊေငြ စသည္ ဓာတ္ခြဲေသာ ဓာတုေဗဒ အတတ္၊

၁၆။ဓာတြာဒိ သံေယာဂ =ဓာတ္ေ၇ာစပ္ၿခင္း အတတ္၊
၁၇။ခါရ နိကၠာသန= လက္နက္အတြက္ ယမ္းမွဳန္႔၊ ဆား ထုတ္လုပ္ၿခင္း၊ ဆပ္ၿပာထုတ္လုပ္ၿခင္းအတတ္၊
၁၈။ သတၳသႏၶာန ၀ိေကၡပ= လက္နက္ ခ်ိန္ရြယ္ပစ္လႊတ္ၿခင္းအတတ္၊
၁၉။မလႅ ယုဒၶ= နပမ္းလုံးၿခင္း အတတ္၊
၂၀။ဗာဟု ယုဒၶ= လက္ေ၀ွ႕ ထုိးသတ္ၿခင္းအတတ္၊
၂၁။ ရွာမေတြ႔ေသးပါ၊
၂၂။ဗ်ဴဟ ရစနာဒိ ကရဏ= စစ္တိုက္နည္းပရိယာယ္ႀကြယ္၀ၿခင္း၊
၂၃။ေဒ၀တာ ေတာသန= နတ္တို႔ နွစ္သက္ၿခင္းအတတ္၊
၂၄။သာရထ် ဟတၳိ အႆ ဂတိသိကၡာ=ဆင္စီး ၿမင္းစီးအတတ္၊
၂၅။ မတၱိကာ ဘ႑သံႀကိယာ= အိုးထိမ္းသည္အတတ္၊
၂၆။ က႒ဘ႑ သံႀကိယာ=လက္သမားအတတ္၊
၂၇။ ပါသာဏ ဘ႑သံႀကိယာ= ေက်ာက္ဆစ္အတတ္၊
၂၈။ ဓာတုဘ႑ သံႀကိယာ= ပန္းပဲ ပန္းတဥ္းအတတ္၊
၂၉။ စိတၱဒယ်ာေလခနံ = ပန္းခ်ီအတတ္၊
၃၀။ တဠာဂ၀ါ=ေၿမတူးၿခင္း၊ ေၿမညွိၿခင္းအတတ္၊

၃၁။ယႏၱကရဏ = ယႏၱ၇ား စက္နာရီ တူရိယာ ၿပဳလုပ္ေသာအတတ္၊
၃၂။၀ဏၰရဥၥန = ေဆးဆိုးအတတ္၊
၃၃။ ဇလ၀ါယဂၢိ =ေ၇စက္၊ ေလစက္ မီးစက္အတတ္၊
၃၄။ယာန ကရဏ =ယာဥ္အမ်ိဳးမ်ိဳး ၿပဳလုပ္တတ္ေသာအတတ္၊
၃၅။ သုတၱာဒိရဇၨဳ = ခ်ည္ငင္ၿခင္း၊ ႀကိဳးက်စ္ၿခင္းအတတ္၊
၃၆။ ၀တၳ ၀ါယန= ရက္ကန္းအတတ္၊
၃၇။ ရတန ေ၀ဓာဒိ= ရတနာတို႔၏ အေပါက္ေကာင္းမေကာင္း သိနိုင္ေသာ အတတ္၊
၃၈။ သု၀ဏၰာဒိ =ေရႊစသည္ကို အမ်ိဳးအစား ခြဲၿခားသိနိုင္ၿခင္းအတတ္၊
၃၉။ ကိတၱိမ သု၀ဏၰရတနာဒိ= ေရႊစေသာ ကိတိၱမ၇တနာၿပဳလုပ္ၿခင္းအတတ္၊
၄၀။သု၀ဏၰာဒ် လကၤာရ= ေရႊပန္းထိန္ အတတ္၊
၄၁။ေလပါဒိ သံႀကိယာ= ပန္းရန္အတတ္၊
၄၂။ စမၼမဒၵ၀ါဒိ =သားေရနယ္အတတ္၊
၄၃။ပသု ဓမၼဂၤ နီဟာရႀကိယာ= သားေကာင္မွ သားေရကို မဆုတ္မၿပဲ ခြါထုတ္ၿခင္းအတတ္၊
၄၄။ဒုဒၵေဒါဟာဒိ= ႏြားနို႔ညစ္ၿခင္း၊ေထာပတ္ ခ်က္ၿခင္းအတတ္၊
၄၅။ကဥၥဳကာဒိ= ခ်ပ္၀တ္သင္ဒိုင္း ခ်ဳပ္စပ္ၿခင္းအတတ္၊

၄၆။ ဇလ တရဏ= ေရကူးၿခင္းအတတ္၊
၄၇။ ေဂဟဘ႑ာဒိ မဇၹန= ေႀကးခြက္စေသာ အိမ္အသုံးအဆာင္ တိုက္ခြ်တ္သန္႔စင္ၿခင္း အတတ္၊
၄၈။၀တၳ သမၼဇၹန= ခ၀ါသည္ အတတ္၊
၄၉။ခုရကမၼ= ဆတၱာသည္ အတတ္၊
၅၀။ တိလ မံသာဒိသိေနဟ= နွမ္းဆီ ပဲဆီ ညွစ္ထုတ္နည္းအတတ္၊
၅၁။သိရာဒ်ာကႆဏ = လယ္ထြန္ၿခင္း အတတ္၊
၅၂။ရုကၡာေ၇ာဟန= သစ္ပင္တက္ၿခင္းအတတ္၊
၅၃။ မေနာနုကူလ ေသ၀ါကရဏ = အရွင္႔စိတ္တို္င္းက် ခစားလုပ္ေကြ်းၿခင္း အတတ္၊
၅၄။ ေ၀ဏုတိဏာဒိ= ႏွီးခြက္ ၿမက္ဖ်ာ ရက္လုပ္ေသာ ေဒါင္းေရႊ အတတ္၊
၅၅။ကာစ ပတၱာဒိကရဏ = စဥ္႔အိုး စဥ္႔ခြက္ ဖန္အိုး ဖန္ခြက္ ၿပဳလုပ္ၿခင္း အတတ္၊
၅၆။ဇလ သံေသဇန သံဟရဏ= ေရကို သြယ္ယူ ေလွာင္ၿခင္းအတတ္၊
၅၇။ ေလာဟာဒိ သာ၇= သံမဏိ လက္နက္ ၿပဳလုပ္ၿခင္းအတတ္၊
၅၈။ ဟတိၳအႆာဒိ ပိတၳတၳရဏ= ဆင္ကုန္းနွီး ၿမင္းကုန္းနွီး ၿပဳလုပ္ေသာ အတတ္၊
၅၉။ သိဘု သံရကၡဏ= ကေလးထိန္းအတတ္၊
၆၀။ အပရာဒိ တာဠ ညာဏ = အၿပစ္သင္႔သူကို ရိုက္နွက္ၿခင္း အတတ္၊
၆၁။ နာနာေဒသိယ ၀ဏၰေလခန =လူအမ်ိဳးမ်ိဳးတို႔၏ အကၡရာ ေရးသားၿခင္း အတတ္၊
၆၂။တမၺဴလ ရကၡာဒိႀကိယာ = ကြမ္းကို ေစာင္႔ေရွာက္ၿခင္း စသည္ၿပဳလုပ္ေသာအတတ္၊
၆၃။ အာဒါန ဂုဏ = လ်င္ၿမန္သင္႔လ်င္ လ်င္ၿမန္ေအာင္ လုပ္နိုင္ၿခင္းအတတ္၊
၆၄။ပတိဒါန ဂုဏ = ေႏွးသင္႔လ်င္ ေႏွးေႏွး ၿပဳလုပ္နိုင္ၿခင္း အတတ္၊

ဒီအတတ္ေတြကိုေတာ႔ ကိုယ္လက္ အဂၤါ မသန္စြမ္းသူ ခ်ိဳ႕တဲ႔သူ ေတြပါ သင္ယူနို္င္တဲ႔ အတတ္ငယ္ ၆၄ ပါး လို႔ ေခၚဆိုနိုင္ပါတယ္၊

ဆက္ပါအုံးမည္ - -


( နိဂံုး )
ဒါေႀကာင္႔ ၀ိဇၨာဓိ္ုရ္ ဆိုတာ ၀ိဇၹာ+ ဓရ = အသိပညာ အတတ္ပညာကို က်င္႔ေနသူ ေဆာင္ထားသူ လို႔ အဓိပၸါယ္ရပါတယ္၊ အတတ္ပညာ အသိပညာေတြအားလုံးကို တတ္တာမ်ိဳးမဟုတ္ပါဘူး၊ အတတ္ပညာ တခုခုကုိ တဖက္ကမ္းခတ္ တတ္ေၿမာက္သူူကို စာစကားနဲ႔ ၀ိဇၹာဓိုရ္ လို႔ ေခၚနိုင္ပါတယ္၊

ေဇာ္ဂ်ီ ဆိုတာ =

ေဇာ္ဂ်ီ လို႔ ဆိုလိုက္ရင္ လူအမ်ား ေတြးၿမင္တာက ဇာတ္ပြဲထဲက ေတာင္ေ၀ွးေလးနဲ႔ ကတတ္တဲ႔ ေဇာ္ဂ်ီကိုပဲ ေတြးတတ္ႀကပါတယ္၊ တကယ္တမ္း အရင္းစစ္လိုက္ေတာ႔ အဲဒီလို မဟုတ္ပါဘူး၊ ေဇာ္ဂ်ီ ဆိုတဲ႔ ပုဒ္ဟာ ေယာဂီ ပုဒ္ကေန ဆင္းသက္ လာပါတယ္။ ( သဒၵါမွာေတာ႔ ဂ၀ေယာ ပုဒ္ကေန ဂ၀ေဇာ ၿဖစ္လာသလိုပါပဲ။ ေဒါ ဓႆ စ သုတ္ အဖြင္႔အရ ယကို ဇၿပဳသလို ) ေယာဂီ မွ ေဇာဂီ ၿဖစ္လာပါတယ္။

ေနာက္ ဂီ မွာလည္းပဲ သကၠတသံ ( ေရဖ ) ေခၚတဲ႔ ရ ေရာက္ခဲ႔လို႔ ဂ်ီ ၿဖစ္သြားတယ္။ ေယာဂီ ဆိုတဲ႔ ပါဠိစကားလုံးကို သကၠတ အသံပ်က္နဲ႔ ၿမန္မာေတြက ေဇာ္ဂ်ီ လို႔ ဖတ္လိုက္ႀကတယ္။ အဓိပၸါယ္က ေယာဂတရား အားထုတ္ေနသူ လို႔ ဆိုလိုပါတယ္။

ေယာဂ တရား ဆိုတာကလဲ သမထတရား ၊ စ်ာန္တရား သမာဓိတရားပါပဲ၊ သာသနာပ ပုဂၢိဳလ္မ်ားကေတာ႔ ကိုယ္႔ သႏၱာန္မွာ ေလာဘ ေဒါသ ကိေလသာေတြ ေပၚလာရင္ အဲဒီ အကုသိုလ္စိတ္ေတြ ၿငိမ္သက္သြားေအာင္ ၿမစ္ထဲ ဆင္းၿပီး တေနကုန္ ေရစိမ္ေနတာမ်ိဳး၊ ေရငုတ္ေနတာမ်ိဳး ( ေရစိမ္ေနရင္ ေအးလာၿပီး ကိေလသာစိတ္ ေပ်ာက္သြားတတ္တယ္ )

ရာသီဥတု ပူေသာ္လည္း မီးလွဳံေနတာမ်ိဳး၊( မီးလွဳံေနေတာ႔ ခႏၵာကိုယ္က ပူလာၿပီး ကိေသသာစိတ္ ေပ်ာက္သြားတတ္တယ္) ကေလးေတြ ကစားသလို တုံးေက်ာ္နည္း ခုန္ေက်ာ္နညး္ ကစားၿခင္းမ်ိဳး၊ ဇယ္ခတ္ ကစားၿခင္းမ်ိဳး၊ ဆူးေတြေပၚ အိပ္တာမ်ိဳး ဒါေတြကလဲ နာက်င္ ခံစားရတဲ႔အတြက္ ကိေလသာစိတ္ ကို ေၿဖေဖ်ာက္နည္း တမ်ိဳးပါပဲ၊

ဒီအက်င္႔ေတြကို ၿမတ္စြာဘုရားက အတၱကိလမထ နုေယာဂ = ကိုယ္႔ခႏၶာကိုယ္ကုိ ပင္ပန္းဆင္းရဲေအာင္ က်င္႔တဲ႔ အက်င္႔ေတြ အက်ိဴးမရွိဘူး၊ ယုတ္ညံ႔တဲ႔ က်င္႔စဥ္ေတြ လို႔ ဓမၼစႀကာသုတ္ တရားေတာ္မွာ ေဟာႀကားထားေတာ္မူပါတယ္။
အက်ဥ္း ခ်ဳပ္လိုက္ေတာ႔ ေယာဂ အက်င္႔ က်င္႔ေနသူ မွန္သမ်ွကို ေယာဂီ ေခၚရသလို ေဇာ္ဂ်ီ လို႔လဲ ေခၚနုိ္င္ပါတယ္။ ကိုယ္က်င္႔တဲ႔ အက်င္႔ က မွန္ကန္ ေကာင္းၿမတ္ ဘုရားေဟာ နညး္လမ္းက်ေနရင္ ၿမင္႔ၿမတ္တဲ႔ ေယာဂီ ၿဖစ္ၿပီး နညး္လမ္းမက် လြဲမွားေနရင္ ယုတ္ညံ႕တဲ႔ ေယာဂီ ေဇာ္ဂ်ီ ၿဖစ္သြားမွာပါ။

တပႆီ =

( တေပါ ယႆ အတၳိ တသၼိ ံ ၀ါ ၀ိဇၹတီတိ တပႆီ ) လို႔ သဒၵါက်မ္းမ်ားက ဆိုပါတယ္။ ၿဖစ္ေပၚလာတဲ႔ ကိေလသာေတြ နညး္ပါး ပ်က္စီးသြားေအာင္ ၿခိဳးၿခံ ေခါင္းပါး စြာ က်င္႔ႀကံႀကိဳးကုတ္ အားထုတ္ေနသူ ေပါ႔။
ဒါေႀကာင္႔ အားလုံးကို အက်ဥ္း ခ်ဳပ္လိုက္ရင္ ၀ိဇၨာပညာမ်ိဳး သိပၸံပညာမ်ိဳးေတြ တဖက္ကမ္းခတ္ တတ္ေၿမာက္သူကို ၀ိဇၨာဓိုရ္ လို႔ ေခၚပါတယ္၊

သမထ ၀ိပႆနာ ပြားမ်ား အားထုတ္ေနသူ အားလုံး ကုိ ေဇာ္ဂ်ီ တပႆီ လို႔ ေခၚနိုင္ပါတယ္၊ ဒီေနရာမွာ စကားအရ မဆန္းၿပားေပမယ္႔ ထူးဆန္းေနတာက ၀ိဇၨာ ေဇာ္ဂ်ီ တပႆီ လို႔ ဆိုရင္ လူေတြက ဗ်တ္၀ိ ဗ်တၱ တို႔လို၊ ေဇာ္ဂ်ီ ေတာင္ေ၀ွးနဲ႔ ေကာင္းကင္ ပ်ံနို္င္ - ေၿမလ်ိဳး မိုးပ်ံ နို္င္တဲ႔ သူေတြကိုပဲ ထင္ေနႀကတာပါ။ အဲဒီ အယူအဆက လြန္ခဲ႔တဲ႔ နွစ္ေပါင္းမ်ားစြာကတည္းက လူေတြရဲ႕ စိတ္ထဲမွာ အၿမစ္တြယ္ ေနတဲ႔ အယူအဆ ပါပဲ။

ဒါေႀကာင္႔ စာေပအေထာက္အထားေတြအရ ေၿပာရရင္ အဲဒီလို သိဒၶိေပါက္ၿပီး ေကာင္းကင္ပ်ံနိုင္ေနတဲ႔ သူေတြဟာ လူေကာင္း သူေကာင္း ဆုိတာ ၿမတ္စြာဘုရားရွင္လက္ထက္ကတည္းက မရွိသေလာက္ပါပဲ။ ဇဋိလ သူေ႒းႀကီး ရဲ႕ ဖခင္အရင္းဟာ တကယ္ေတာ႔ ၀ိဇၹာဓိ္ုရ္ တေယာက္ပါ၊ ဘုံ ခုနွစ္ဆင္႔ ၿပႆဒ္ေပၚ ထားတဲ႔ တဦးတညး္ေသာ သူေ႒းသမီး ေလးကို ေကာင္းကင္ကေန လာေရာက္ေပ်ာ္ပါး ခဲ႔လို႔ ဇဋိလ သူေ႒းအေလာင္းအလ်ာကေလး ကို ဖခင္ မေပၚပဲ လွိ်ဳ႕၀ွက္ ခက္ခဲစြာ ေမြးခဲ႔ရဘူးတယ္။

နိဂုံး အေနနဲ႔ ေတာ႔ လူေတြရဲ႕ အထင္ႀကီး ေလးစားမွဳ႕ကို ခံေနရတဲ႔ သူတို႔ အားလုံးဟာ ယခုလို ဘုရားသာသနာေတာ္မွာေတာ႔ ဘယ္လို နည္းနဲ႔မွ ကုိးကြယ္ထိုက္သူ ပူေဇာ္ပသထိုက္သူ မဟုတ္ဘူး ဆိုတာ ေၿဖႀကားလိုက္ပါတယ္။ ။

က်မ္းကိုး၊ ထီးခ်ိဳင္႔ၿမိဳ႕ တည္ေတာ ဆရာေတာ္ႀကီး၏ ဗုဒၶ၀ါဒဆိုင္ရာအေၿဖမ်ား ကို သင္႔ေလ်ာ္သလို ၿပန္ဆို ေရးသားပါသည္။


စစ္မွန္ေသာ ဘုရား တရား သံဃာ ကိုသာ ကိုးကြယ္ပူေဇာ္တတ္ႀကပါေစ -
အရွင္သုနႏၵာလကၤာရ

မွတ္ခ်က္။
စိတ္၀င္စားလို႔
ပန္းမၻာ ဆိုက္မွ ကူးယူတင္ျပထားပါသည္။

Read more...

*ကုသိုလ္ပန္းခိုင္ သံုးပြင့္ဆုိင္..*

နေမာတႆ ကို သံုးႀကိမ္ ရြတ္သည္။ တစ္ေယာက္ေသာသူ တီးသည့္ နာေပ်ာ္ဖြယ္ ေၾကးစည္သံတစ္ခ်က္ ၾကားလိုက္ရသည္။ စိန္ေရာင္ျခည္ ဘုရားပင့္ျဖင့္ ျမတ္စြာဘုရားရွင္အား တစ္ေယာက္ေသာသူက ပင့္ဖိတ္လိုက္သည္။ စိတ္ကို ညြတ္လိုက္သည္။ အာရံုကို သက္ေတာ္ထင္ရွား ျမတ္စြာဘုရား ပံုေတာ္ေပၚ တင္ထားလိုက္သည္။

သာဓု.. သာဓု.. သာဓု.. ဟူေသာ အသံက ဘုရားပင့္အၿပီး ထြက္ေပၚလာ၏။ ဘုရားပင့္ၿပီးၿပီ။ သမႏၱာ.. အစရွိသည့္ နတ္ပင့္ဂါထာျဖင့္ သံုးေယာက္ၿပိဳင္တူ နတ္ပင့္ၾကသည္။ အနေႏၱာ အနႏၱ ငါးပါးကို ကန္ေတာ့သည္။ ငါးပါးသီလ ယူသည္။ ဥပုသ္ေန႔မ်ားတြင္ ရံဖန္ရံခါ ရွစ္ပါးသီလ ယူသည္။ ျမတ္စြာဘုရားရွင္အား ေသာက္ေတာ္ရည္၊ သံုးေတာ္ရည္ႏွင့္ ထိန္ထိန္ညီးေနသည့္ လွ်ပ္စစ္မီး ကပ္လွဴပူေဇာ္သည္။ ၿပီးၿပီ..။

အဲဒီေနာက္ ကရဏီယ.. အစျဖာသည့္ ေမတၱသုတ္ ပါဠိေတာ္ကို ရြတ္ဖတ္ပူေဇာ္သည္။ ဘုရားရွင္၏ ေျခေတာ္စံုကို နဖူးျဖင့္ ထိသကဲ့သို႔ အာရံုညြတ္၍ ျမတ္စြာဘုရားရွင္အား ဦးတိုက္မိသည္။ ပ႒ာန္း ပစၥယနိေဒၵသ ပါဠိေတာ္ရြတ္ဖတ္သည္။ အေတြးပံုရိပ္တြင္ ပါဠိေတာ္ စကားလံုးတစ္လံုးခ်င္း ေပၚေအာင္ႏွင့္ စကားလံုး တစ္လံုးခ်င္းတို႔၏ ၿပီးဆံုးပံုကို အတတ္ႏိုင္ဆံုး ေပၚေအာင္ ပံုေဖာ္ရြတ္ဖတ္မိသည္။ ပ႒ာန္းက ၾကည့္ရြတ္ဖန္မ်ား၍ သံုးေယာက္လံုး အလြတ္ရေနၿပီ။ ကဲ.. ၾကာခ်င္သေလာက္သာ ၾကာပေစေတာ့.. ခုေန ရြတ္ဖတ္ေနရင္း ေသသြားရင္ေတာင္ ျမတ္ၿပီဟု.. စိတ္ကို ဒံုးဒံုးခ်ကာ ျမတ္စြာဘုရားရွင္အား မိမိအသက္ပါ အပ္ႏွင္းႏိုင္ေအာင္ ႀကိဳးစားလိုက္သည္။ ရြတ္ဖတ္ၿပီးၿပီ..။ ျမန္မာလို ေမတၱာထပ္ပို႔သည္။ ၃၁-ဘံုသားတို႔အား အမွ်ေ၀သည္။ အမွ်ေ၀သံ တစ္ႀကိမ္ၿပီးတိုင္း ေၾကးစည္သံ တစ္ခ်က္ၾကားရသည္။ စုစုေပါင္း ေၾကးစည္သံ သံုးခါ..။ နတ္ျပန္ပို႔သည္။ နာရီၾကည့္မိေတာ့ ၄၅-မိနစ္၊ မိနစ္ ၅၀ ေလာက္ ၾကာသြားသည္။

ၿပီးေတာ့ တစ္ေယာက္ေသာသူက ပုတီးစိပ္သည္။ တစ္ခါတရံ တရားမွတ္သည္။ တစ္ေယာက္ေသာသူက ရံဖန္ရံခါ ေမတၱာပို႔ခ်င္ပို႔သည္။ တရားမွတ္ခ်င္မွတ္သည္။ တစ္ေယာက္ေသာသူက ေၾကးစည္ကို မူလေနရာ ျပန္ထားသည္။

ဤကား ကၽြန္ေတာ္တို႔သံုးေယာက္ ညစဥ္ညတိုင္း မပ်က္မကြက္ ျပဳလုပ္မိေသာ ကုသိုလ္အစုေပတည္း..။

ေလးစားစြာျဖင့္

ဖိုးသား

Read more...

ဘယ္ဟာကို ေရြးမလဲ


တန္ဖိုးရိွတဲ႔ လူတစ္ေယာက္ႏွင္႔ ၾကက္တစ္ေကာင္

ေသရင္

ဒီမသာႏွစ္ခုထဲက

ၾကိဳက္တာတစ္ခုယူျပီး အိမ္ေပၚတင္လို႔ေျပာရင္

ဘယ္ဟာကို ယူၾကမလဲ ?

ၾကက္ေသေကာင္ကိုပဲယူျပီး ခ်က္စားလိုက္ၾကမွာေနာ္၊

ၾကက္ေသေလာက္မွ တန္ဖိုးမရိွတဲ႔ ခႏၶာကိုယ္ၾကီးကို

သိပ္အလိုမလိုက္ၾကႏွင္႔။

ကုသိုလ္အႏွစ္ေတြ ရေအာင္ ထုတ္ယူၾကဗ်ာ။

ေမာင္းေထာင္ေျမဇင္းေတာရ ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး


အားလံုးေသာ ဓမၼမိတ္ေဆြမ်ား ကိုယ္စိတ္ႏွစ္ျဖာ က်န္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစ။

ေတာသားေလး

Read more...

ဓမၼာ႐ုံ ေယာဂီေဆာင္ ေဆာက္လုပ္ေရး (၁၀-ဒီဇင္ဘာ-၂၀၁၀)

နယူးဂ်ာစီ မဟာစည္သတိပ႒ာန္ရိပ္သာ၊ ဓမၼာ႐ုံ ေယာဂီေဆာင္ ေဆာက္လုပ္ေရးလုပ္ငန္းမ်ားကို ၂၀၁၀ ခုႏွစ္ ဒီဇင္ဘာလ ၁၀ ရက္ေန႔တြင္ ဆက္လက္ ေဆာင္႐ြက္ေနၾကစဥ္။









0 comments

Read more...

ကူးဇစ္ဆရာ၏ တရွိေဒေလ့

၁)

သူ အိပ္ရာမွ ေစာစီးစြာ ႏိုးထလာခဲ့သည္။ ဗာရာဏသီေဆာင္းသည္ ေငြ႕ေငြ႕ေလးသာ ေအးေနျပန္သည္။ သူ မ်က္ႏွာသစ္လိုက္ေတာ့လည္း ခ်မ္းစိမ့္စိမ့္..။ ဇန္န၀ါရီလတြင္ က်င္းပမည့္ ဂိုဏ္းေပါင္းစံု ဗုဒၶဘာသာ၀ိနည္းညီလာခံၾကီးအတြက္ စာတမ္းတစ္ေစာင္ကို ကူးလိုက္ျခစ္လိုက္ ေရးေနခဲ့သည္။ မိတ္ေဆြ တစ္ဦးေျပာသည့္ ကူးဇစ္ ကို အမွတ္ရကာ ျပံဳးလိုက္၏။

မိတ္ေဆြက ေရးလက္စပါရဂူက်မ္း သီးဇစ္( Thesis) ကို ကူးဇစ္ပါဗ်ာ ဟု ခပ္ေဖာ့ေဖာ့ ရယ္သြမ္းေသြးေျပာျခင္းျဖစ္သည္။ ကူးဇစ္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ သီးဇစ္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ က်မ္းၾကီးၾကပ္သူ ပါေမာကၡ စိတ္ၾကိဳက္ျဖစ္ေအာင္ ဖန္တီးရသည္က မလြယ္ကူေၾကာင္း သူနားလည္ထားပါသည္။ ကူးသာ ကူးငါ့ရွင္...။ ကူးရင္းနဲ႕ တးစ္ဘက္ကမ္းေရာက္သြားလိမ့္မယ္။ တစ္ဘက္ကမ္း (ပါရ) ေရာက္သြားျခင္း (ဂူ) သည္ပင္ ပါရဂူ ျဖစ္ေလသည္မဟုတ္လား..။ သူ႕ပါရဂူဘြဲ႕ယူက်မ္းက ၂၀၁၁ ခုႏွစ္ ေအာက္တိုဘာလတြင္မွ တင္ရမည္မို႕ ေအးေအးလူလူရွိေနေသးသည္။ အခ်ိန္တန္ေတာ့လည္း တစ္ဘက္ကမ္းေရာက္ဖို႕ ကူးရေခ်ဦးမည္တည့္...။

ယခုေတာ့ ညီလာခံတြင္ ဖတ္ၾကားဖို႕ စာတမ္းတစ္ေစာင္ ေရးေနရသည္။ အမွန္တကယ္ေတာ့ သူက စာသင္ၾကားေရးတစ္ဘက္ႏွင့္မို႕ ညီလာခံကို ေရွာင္ကြင္းသြားဖို႕ ၾကိဳးစားေသးသည္။ သို႕ေသာ္ ျမားဦးသည္ သူ႕ရင္ဘတ္ကို တည့္တည့္ျပန္စိုက္သည္။

(၂)

ယခု (၂၀၁၀-၂၀၁၁) ပညာသင္ႏွစ္ စဦးပိုင္းကပင္ တကၠသိုလ္ အဓိပတိၾကီးက ျမန္မာႏိုင္ငံ ကိုယ္စားျပဳပါဠိပညာရွင္ရဟန္းေတာ္ဆယ္ပါး ဖိတ္ေပးဖို အဆိုျပဳခဲ့သည္။ သူေပ်ာ္ရႊင္ ဂုဏ္ယူစြာပင္ ေရႊျပည္ၾကီးဆီက အထင္ကရတကၠသိုလ္ပါေမာကၡပညာရွင္မ်ားကို ဖိတ္ၾကားေပးခဲ့သည္။ သို႕ေသာ္ ထိုထိုပါေမာကၡ ဆရာေတာ္ၾကီးမ်ားက ႏိုင္ငံတကာအပင့္အဖိတ္မ်ားလွသည့္အတြက္ ၾကြမလာႏိုင္ေၾကာင္း ျပန္ၾကားၾကေလသည့္အခါ သူေၾကကြဲအားငယ္သြားရသည္။ သို႕ႏွင့္ သူႏွင့္နီးစပ္ရာ အဂၤလိပ္စာတတ္ ေပတတ္မိတ္ေဆြရဟန္းေတာ္မ်ားကို အပူကပ္ရေတာ့သည္။ သူ႕ဆရာအရွင္ ပါေမာကၡမဟာဌာနမွဴး ဆရာေတာ္ၾကီးတစ္ပါးေတာ့ သူ႕ကို ခ်ီးေျမွာက္ရန္ ၾကြလာမည္ ဟူေသာ အသံကေတာ့ သူ႕အတြက္ က်ယ္ေလာင္ေသာ ေအာင္စည္ေအာင္ေမာင္းျဖစ္ေပခ်ိမ့္မည္။

(အိႏၵိယႏိုင္ငံတကၠသိုလ္အသီးသီးတြင္ တက္ေရာက္ေနသည့္ အဂၤလိပ္စာတတ္ေပတတ္ ပိဋကတ္ အိုးၾကမ္းကြဲမိတ္ေဆြရဟန္းေတာ္မ်ား ရွိေၾကာင္း သူ တကယ္သိပါသည္။ သို႕ေသာ္ ျမန္မာႏိုင္ငံမွ ေလယာဥ္ပ်ံၾကီးစီးနင္းၾကြလာမည့္ ပညာရွင္ၾကီးမ်ားကို ၾကိဳဆိုလိုလွေသာ ညီလာခံက်င္းပေရးေကာ္မတီဥကၠ႒၏ တိုက္တြန္းခ်က္ကို သူလစ္လ်ဴရႈ၍ မရေခ်ၿပီ တကား။)

ျမန္မာကိုယ္စားျပဳပါဠိပညာရွင္မ်ားထဲမွ စာတမ္းဖတ္ၾကားရန္ ေလးပါးေရြးခ်ယ္ထားသည္။ ႏွစ္ပါးက ၾကြမလာႏိုင္ေလေသာအခါ သူ႕ကို စာတမ္းတစ္ေစာင္ ဖတ္ရန္ ေကာ္မတီက ထိုးအပ္လိုက္သည္။ အျခားစာတမ္းတစ္ေစာင္ကိုေတာ့ သူ႕မိတ္ေဆြရဟန္းေတာ္တစ္ပါးက တာ၀န္ယူထားေလသည္။ ေအာ္ ေက်းဇူးၾကီးေပစြ..။ သို႕ႏွင့္ သူ စာတမ္းတစ္ေစာင္ကို ေရးျခစ္ေနရျခင္းျဖစ္သည္။

နံနက္ ၅း၀၀ နာရီကတည္းက စတင္ထိုင္မိသည္မို႕ ေညာင္းညာကိုက္ခဲသြားသည္။ ၀ါး...။ နံနက္ေကာ္ဖီဆြမ္းေလးေတာ့ ဘုန္းေလဦးမွ..။ ေရေႏြးၾကိဳရန္ လွ်ပ္စစ္ေရေႏြးအိုးထဲ ေရျဖည့္လိုက္သည္။ ကံဆိုးလွစြာ ဖ်ပ္ကနဲ မီးပ်က္သြားသည္။ ငတ္ၿပီ...။ သူက အေကာင္းျမင္တတ္သူ မဟုတ္သလို အဆုိးျမင္တတ္သူလည္း မဟုတ္..။ အင္း ခက္တာက အမွန္လည္း မျမင္တတ္ေသး။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ မနက္စာေဟာင္းေလာင္းဗာရာဏသီနံနက္ခင္းႏွင့္ မိဂဒါ၀ုန္ဒြႏၷယာၾကီးကို တိဘက္လိုပဲ ႏႈတ္ဆက္လိုက္ပါသည္။ တရွိေဒေလ (မဂၤလာပါ)

(သို႕ေသာ္ ခပ္တိုးတိုး..မိတ္ေဆြတစ္ေယာက္က ေျပာသည္.. ပါေမာကၡဆိုတာ ခပ္တည္တည္ေပါ့ တဲ့ ..။)

ဓမၼဂဂၤါ

(၁၁-၁၂-၂၀၁၀)


Read more...

အိမ္ေထာင္က်ျခင္း ေနာက္ဆက္တြဲ


အိမ္ေထာင္က်ျခင္းဆုိတဲ့ပုိ႔စ္တစ္ခု တင္ျဖစ္တယ္။
အိမ္ေထာင္မျပဳဘဲ ရဟန္း (သုိ႔) သီလရွင္၀တ္ၿပီးက်င့္ႀကံမွ
ဗုဒၶဘာသာတုိ႔ပန္းတုိင္ျဖစ္တဲ့နိဗၺာန္ကို ရႏုိင္ပါသလား ဆုိတဲ့
ေမးခြန္းကုိ ေၿဖၾကားတဲ့ ပုိ႔စ္တစ္ခုျဖစ္ပါတယ္။

ေရးၿပီး ဖတ္ၾကည့္လုိက္ေတာ့ ငါေရးတဲ့ပုိ႔စ္ က်ဥ္းမ်ားက်ဥ္းလြန္းေနသလား၊
တုိမ်ားတုိလြန္းေနသလား၊ ဒီပို႔စ္ကုိ ဖတ္ၿပီး လူေတြဇေ၀ဇ၀ါမ်ားျဖစ္ေနမလားလုိ႔
စိတ္စႏုိးစိတ္ေႏွာင့္ျဖစ္ေနမိတယ္။

ထင္ထားတဲ့အတုိင္းပဲ။ ဒကာေလး ကုိျပည့္စုံေအာင္က
ဒီပုိ႔စ္နဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ဒီလုိနိဒါန္းခံၿပီး ေမးထားပါတယ္။
ဘုန္းဘုန္း၊ သိခ်င္တာေလးေတြနဲ႔ အျမင္ေလးေတြ ေရးလိုက္တယ္ ဘုရား၊
တစ္မ်ိဳးမထင္ပါနဲ႔.. သိခ်င္ရံုသက္သက္ပါပဲဘုရား။

ဒကာေလးကုိျပည့္စုံေအာင္ေရ။
ဒကာေလးေမးတာကုိ တစ္မ်ဳိးမထင္ပါဘူး။
ဒကာေလးေမးတာကုိ ေက်းဇူးေတာင္တင္မိတယ္။
ဒါ့ေၾကာင့္ ဒီလုိေမးတဲ့အတြက္ ေက်းဇူးအထူးတင္ပါတယ္လုိ႔ တင္ႀကဳိေျပာပါရေစ။

ဒါက ပုိ႔စ္ထဲမွာ ဘုန္းဘုန္းေရးထားတဲ့စကားေလး။

{ဒီအိမ္ေထာင္ျပဳျခင္းလုိ႔ေခၚတဲ့ သားမွတ္မွတ္ မယားမွတ္မွတ္ေပါင္းသင္းဆက္ဆံျခင္းဆုိတာ
လူသားမွာ မရွိမျဖစ္လုိအပ္ပါတယ္။}

ေအာက္ကဟာက ဒကာေလး ကုိျပည့္စုံေအာင္ေရးထားတာ။ ေမးထားတာ။

ဒီစာေၾကာင္းအရဆိုရင္
လူသားတိုင္း အိမ္ေထာင္ျပဳတာ မရွိမျဖစ္လိုတယ္ဆုိတဲ့ အဓိပၸါယ္ ျဖစ္ေနတယ္ ဘုန္းဘုန္း..။
ဘုန္းဘုန္း ဆုိလိုတာက တစ္လင္၊ တစ္မယား စနစ္ကို ဆိုလိုတာ ဆိုရင္
(လူသားတစ္ေယာက္ အိမ္ေထာင္ျပဳေတာ့မယ္ ဆုိရင္
သားမွတ္မွတ္ မယားမွတ္မွတ္ ေပါင္းသင္း ဆက္ဆံျခင္းဆိုတာ မရွိမျဖစ္လိုအပ္ပါတယ္)
အဲလို အဓိပၸါယ္မ်ိဳးပါတဲ့ စာေၾကာင္းပံုစံ ေရးသင့္တယ္ ထင္ပါတယ္ ဘုန္းဘုန္း။

ရွင္းလင္းခ်က္။
ဒီလုိပါဒကာေလးေရ။ ဒကာေလးေကာက္ႏႈတ္တင္ျပလုိက္တဲ့ ၀ါက်ေလးကုိသာ
ကြက္ၿပီး ေျပာဆုိေရးသားမယ္ဆုိရင္ ဒကာေလးေျပာတာ မွန္ပါတယ္။
ဒါေပမဲ့ ေနာက္တစ္ပုိဒ္မွာ ဘုန္းဘုန္း ဒီလုိေရးထားပါတယ္။
{လူနဲ႔ တိရိစၦာန္ မတူတဲ့ အခ်က္ေတြထဲမွာ
ဒီအခ်က္က အဓိကပါ၀င္တယ္လုိ႔ ဆုိခ်င္ပါတယ္။}

ဒါ့ေၾကာင့္ ဒကာေလးေကာက္ႏႈတ္တင္ျပတဲ့၀ါက်နဲ႔ ဒီ၀ါက်ေလးကုိ ေပါင္းစပ္ၾကည့္ရေအာင္။

ဒီအိမ္ေထာင္ျပဳျခင္းလုိ႔ေခၚတဲ့
သားမွတ္မွတ္ မယားမွတ္မွတ္ေပါင္းသင္းဆက္ဆံျခင္းဆုိတာ
လူသားမွာ မရွိမျဖစ္လုိအပ္ပါတယ္။
လူနဲ႔ တိရိစၦာန္ မတူတဲ့ အခ်က္ေတြထဲမွာ
ဒီအခ်က္က အဓိကပါ၀င္တယ္လုိ႔ ဆုိခ်င္ပါတယ္။
အခုေဖာ္ျပလုိက္တဲ့ စာႏွစ္ပုိဒ္ကုိ ဆက္တုိက္ဖတ္လုိက္တယ္ဆုိရင္
ဒကာေလး ဘုန္းဘုန္းဘာေျပာခ်င္တယ္ဆုိတာ သေဘာေပါက္မွာပါ။

ဒီလုိေလ။
လူဆုိတာ အသိဥာဏ္ရွိတဲ့ပုဂၢဳိလ္၊ ယဥ္ေက်းမႈအဆင့္အတန္းျမင့္တဲ့ပုဂၢဳိလ္ျဖစ္တယ္။
တိရိစၦာန္ဆုိတာကေတာ့ အသိဥာဏ္ရွိတာမဟုတ္ဘူး။ ယဥ္ေက်းမႈရွိတာမဟုတ္ဘူး။
လူျဖစ္ရင္ လက္ထပ္ၿပီးမွ ေပါင္းသင္းေနထုိင္ရမယ္။ လိင္ကိစၥျပဳက်င့္ရမယ္။
တိရိစၦာန္ေတြကေတာ့ ဒီလုိမဟုတ္ဘူး။ ေတြ႔ကရာနဲ႔ အတူေနေနၾကတာ။
ဒါ့ေၾကာင့္ လူသားမွာ အိမ္ေထာင္ျပဳျခင္းဟာ မရွိမျဖစ္လုိအပ္ပါတယ္။
အိမ္ေထာင္မျပဳဘဲ ေပါင္းသင္းေနလုိ႔ကေတာ့
တိရိစၦာန္နဲ႔မျခားနားေတာ့ဘူး။

ဆုိေတာ့ ဒီအိမ္ေထာင္ျပဳျခင္းဟာ လူသားနဲ႔ တိရိစၦာျခားနားခ်က္လုိ႔ ဘုန္းဘုန္းက ေျပာတာပါ။
လူသားတုိင္း မျဖစ္မေန အိမ္ေထာင္ျပဳကုိ ျပဳရမယ္လုိ႔ေျပာတာမဟုတ္ပါဘူး။
ဒါ့ေၾကာင့္ ဒကာေလးကုိျပည့္စုံေအာင္၊ အိမ္ေထာင္မျပဳဘဲေနလုိက ေနႏုိင္ပါတယ္ဗ်ာ။

ဘုန္းဘုန္း ပုိ႔စ္မွာ ဒီလုိေလးပါပါတယ္။

{လူတစ္ဦးတစ္ေယာက္အိမ္ေထာင္ျပဳတာဟာ ကုသုိလ္၊ အကုသုိလ္နဲ႔ မဆုိင္ပါဘူး}

ဒီ၀ါက်ကုိ အေျခခံၿပီး ေမးခြန္းတစ္ခုေမးထားပါေသးတယ္။

ကုသိုလ္ အကုသိုလ္နဲ႔ မဆိုင္ဘူး ဆိုရင္
အိမ္ေထာင္မျပဳဘဲ ရွစ္ပါးသီလ၊ ဆယ္ပါးသီလ
ဒါမွမဟုတ္ အိမ္ေထာင္ျပဳလိုက္ေသာ္လည္း အျဗဟၼစရိယ သိကၡာပုဒ္ကို ေစာင့္ထိန္းေနသူ၊ ေစာင့္ထိန္းလိုသူေတြအတြက္ ကုသိုလ္ အကုသိုလ္ကို ဘယ္လိုသေဘာမ်ိဳး သတ္မွတ္ႏိုင္သလဲ ဘုန္းဘုန္း။

အိမ္း။ ဒကာေလးထင္သလုိ ထင္ႏုိင္တာပ။
ဒါေပမဲ့ ဘုန္းဘုန္းက ဒီေနရာမွာ အိမ္ေထာင္ျပဳ မျပဳဆုိတာေျပာေနတာေနာ္။

ဘုရားရွင္က
အိမ္ေထာင္ျပဳလုိ႔ကေတာ့ မင္းတုိ႔ ငရဲျပည္ေရာက္မယ္။
အိမ္ေထာင္မျပဳလုိ႔ကေတာ့ နတ္ျပည္ေရာက္မယ္လုိ႔ မေဟာပါဘူး။
ဒါေပမဲ့ အိမ္ေထာင္ျပဳတဲ့သူေတြ ဆုိင္ရာဆုိင္ရာက်င့္၀တ္ကုိေတာ့
ေက်ျပြန္ေအာင္ထမ္းေဆာင္ရမယ္လုိ႔ေဟာပါတယ္။
လင့္က်င့္၀တ္၊ မယားက်င့္၀တ္လုိဟာမ်ဳိးေတြ က်င့္သုံးရမယ္ေပါ့။

လင္ျဖစ္တဲ့သူက လင့္က်င့္၀တ္နဲ႔အညီက်င့္သုံးရင္
မယားျဖစ္တဲ့သူက မယားက်င့္၀တ္နဲ႔အညီ က်င့္သုံးရင္
ေကာင္းတယ္။ ေကာင္းတဲ့ဘုံဘ၀ကုိ ေရာက္ႏုိင္တယ္၊ ေကာင္းက်ဳိးေပးမယ္ေပါ့။
မက်င့္သုံးရင္ မေကာင္းဘူး။ ေကာင္းတဲ့ဘုံဘ၀ကို မေရာက္ႏုိင္ဘူး။ ေကာင္းက်ဳိးမေပးဘူး။

ဒါ့ေၾကာင့္ ဘုန္းဘုန္းက အိမ္ေထာင္ျပဳတာဟာ
ကုသုိလ္ အကုသိုလ္နဲ႔မဆုိင္ဘူးလုိ႔ ေရးခဲ့တာပါ။

ဒီေနရာမွာ ဘုန္းဘုန္းေျပာခဲ့တာက သီလနဲ႔မဆုိင္ေသးပါဘူး။
အိမ္ေထာင္ျပဳ မျပဳသာေျပာတာပါ။

အိမ္ေထာင္ျပဳတာ ဘာသာေရးႏုိင္မဆုိင္ဘူးဆုိတာလဲ အတူတူပါဘဲ။
ဗုဒၶဘာသာကေတာ့ အိမ္ေထာင္ျပဳတာကုိ လက္မခံဘူးလုိ႔ မယူဆေစလုိပါဘူး။

သီလဆုိတာကေတာ့
အိမ္ေထာင္ျပဳျပဳ မျပဳျပဳ၊ ငါးပါးသီလကုိ ခါး၀တ္ပုဆုိးလုိ ၿမဲဘုိ႔ပါဘဲ။
မၿမဲရင္ အိမ္ေထာင္ျပဳသူေရာ မျပဳသူပါ မေကာင္းက်ဳိးေပးမွာ အမွန္ပါ။
ရွစ္းပါးသီလလဲ အတူတူပါဘဲ။

ဒါေပမဲ့ ရွစ္ပါးသီလကုိေတာ့ စြမ္းႏုိင္ရင္ ေဆာက္တည္။
မစြမ္းႏုိင္ရင္ မေဆာက္တည္နဲ႔။
ငါးပါးသီလကုိေတာ့ စြမ္းႏုိင္ႏုိင္၊ မႏုိင္ႏုိင္ ေဆာက္တည္ရမွာ။

ဒါနဲ႔စပ္လုိ႔ တစ္လက္စတည္း သတိရတာေလး ေျပာလုိက္အုံးမယ္။
ရွင္းေအာင္သာ ထပ္ေျပာရတာ၊ ဒကာေလးသိၿပီးသားပါ။

ဘုရားရွင္ သက္ေတာ္ထင္ရွားရွိစဥ္က
ဇနီးေမာင္ႏွံႏွစ္ဦးက ဘုရားရွင္ကုိ ေလွ်ာက္တယ္။

ဒီဘ၀မွာလဲ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ ခ်မ္းခ်မ္းေျမ့ေျမ့နဲ႔
သက္ဆုံးတုိင္ အုိေအာင္မင္းေအာင္ ေပါင္းလုိလွတယ္။
ေနာင္ဘ၀မွာလဲ ျပန္လည္ဆုံဆည္းလုိလွတယ္။
ဒီအတြက္က်င့္ေဆာင္ရမဲ့နည္းလမ္းေလးရွိရင္ ညႊန္ျပစမ္းပါတဲ့။

ဒီေတာ့ ဘုရားရွင္က
ဒီအတြက္ လုိက္နာရမဲ့အခ်က္က
နံပါတ္ (၁) သမသီလ ျဖစ္ဖုိ႔ လုိ႔ေျပာပါတယ္။

သမသီလဆုိတာ
သီလ က အေလ့အက်င့္၊ ၀ါသနာ၊ သမ - တူညီတာ။
ဆုိေတာ့ သမသီလ ဆုိတာ အေလ့အက်င့္ ၀ါသနာတူညီတာ။

လင္မယားျဖစ္ၿပီဆုိရင္ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ခ်မ္းခ်မ္းေျမ့ေျမ့နဲ႔သက္ဆုံးတုိင္
အုိေအာင္မင္းေအာင္ေပါင္းဆုံဘုိ႔ အေရးအႀကီးဆုံးအခ်က္က
သမသီလ - လင္မယား အေလ့အက်င့္၊ ၀ါသနာတူညီဘုိ႔ပါဘဲ။

သမသီလဆုိတာကုိဘဲ
သီလ ကုိ သီလလုိ႔ဘာသာျပန္ၿပီး သမကုိ တူညီတာလုိ႔ ဘာသာျပန္ရင္
သမသီလ ဆုိတာ တူညီေသာသီလ လုိ႔ အဓိပၸါယ္ရပါတယ္။

ဆုိေတာ လင္မယားျဖစ္ၿပီဆုိရင္
သမသီလ - တူညီတဲ့သီလကုိ ေဆာက္တည္က်င့္သုံးရပါတယ္။

လင္ေယာက္က်ားက ငါးပါးသီလေဆာက္တည္တယ္ဆုိရင္
ဇနီးမယားကလဲ ငါးပါးသီလပဲ ေဆာက္တည္ရပါတယ္။
ဒီလုိဘဲ၊ တစ္ေယာက္က ရွစ္ပါးသီလဆုိ ေနာက္တစ္ေယာက္က
ရွစ္ပါးသီလ ေဆာက္တည္ရပါတယ္။
ဒါကို သမသီလ - တူညီတဲ့သီလ လုိ႔ေျပာတာ။

ဒီလုိ တူညီတဲ့သီလကို ေဆာက္တည္မွသာ
ဒီဘ၀မွာ ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ့တဲ့အိမ္ေထာင္သည္ဘ၀ပုိင္ရွင္ေတြျဖစ္လာမွာ ျဖစ္ၿပီး
အုိေအာင္မင္းေအာင္ ေပါင္းဆုံရမွာပါ။

အဲ့လုိမဟုတ္ဘဲ တစ္ေယာက္က ငါးပါးသီလကုိေစာင့္သုံးၿပီး
တစ္ေယာက္က ရွစ္ပါးသီလကုိ ေစာင့္သုံးတယ္ဆုိရင္
သမသီလ - လင္မယားတူညီတဲ့သီလ မရွိေတာ့ပါဘူး။
ဒါ့ေၾကာင့္ ညေနစာစားဘုိ႔ကိစၥေတြလဲ မတူညီေတာ့ဘူးေပါ့။
မတူညီေတာ့ ေပ်ာ္ရႊင္မႈ အျပည့္အ၀ မရႏုိင္ေတာ့ဘူးေပါ့။

ဒီထက္ဆုိးတာက ဒကာေလးေျပာတဲ့
ျဗဟၼစရိယ၊ အျဗဟၼစရိယကိစၥေတြ။

ဆုိေတာ့ ဘုရားရွင္ေဟာၾကားခဲ့တဲ့ လင္မယားၾကား
သမသီလ - တူညီတဲ့သီလရွိရမယ္ဆုိတာ အေတာ္ခရီးေရာက္တယ္ေနာ့။

ဒါတင္မကေသးဘူး ဒကာေလးေရ၊
ေနာင္ဘ၀မွာလဲ ဒီဇနီးေမာင္ႏွံက ျပန္လည္ဆုံဆည္းခ်င္တာဆုိေတာ့
ဒီသမသီလ - တူညီတဲ့သီလေစာင့္ထိန္းမႈက အေရးပါေနျပန္ေရာ။

ကုိယ္တုိ႔ဗုဒၶဘာသာမွာ နတ္ျပည္က ေျခာက္ထပ္ရွိတာမုိ႔လား။
ဒီလင္ဒီမယား တူညီတဲ့သီလေစာင့္ထိန္းမႈ သမသီလရွိမွသာ
ေနာင္ဘ၀မွာ နတ္ျပည္မ်ားေရာက္ခဲ့ရင္ နတ္ျပည္တစ္ထပ္တည္းမွာ
နတ္သားနတ္သမီးျဖစ္မွာမုိ႔လား။

အဲ၊ တစ္ေယာက္က ငါးပါးသီလေစာင့္ထိန္းၿပီး
တစ္ေယာက္က ရွစ္ပါးသီလေစာင့္ထိန္းတယ္ဆုိရင္နတ္ျပည္ေျခာက္ထပ္မွာ
ငါးပါးသီလေစာင့္ထိန္းသူက အဆင္းနိမ့္တဲ့နတ္ျပည္မွာ နတ္ သြားျဖစ္ၿပီး
ရွစ္ပါးသီလေစာင့္ထိန္းသူက အဆင့္ျမင့္တဲ့ နတ္ျပည္မွာ နတ္ သြားျဖစ္မွာေပါ့။
ဒီေတာ့ ဘယ္လုိလုပ္ ေနာင္ဘ၀မွာ ျပန္လည္ဆုံဆည္းႏုိင္မလဲ။

ဒါ့ေၾကာင့္ ဒီဘ၀မွာတင္မက ေနာင္ဘ၀မွာျပန္လည္ဆုံဆည္းလုိရင္
သမသီလရွိရမယ္လုိ႔ ဘုရားရွင္ေဟာခဲ့တာေပါ့ ဒကာေလးေရ။

က်န္ေနတဲ့ေမးခြန္းအတြက္ မနက္ဖန္ (သုိ႔) သဘက္ခါ ပုိ႔စ္မွာ ေစာင့္ဖတ္ပါလုိ႔ ေျပာပါရေစ။
အလုပ္ေလးနည္းနည္းရွိေနလုိ႔ပါ။

Photo: Google search

Read more...

ထိေခ အခန္းအျပင္ဘက္မွာ

ဗာရာဏသီမွာ မီးေတြပ်က္တာနဲ႕ပဲ သူေရးခ်င္တာေတြ ေရခြင့္မရ။ ေစာင့္ဖတ္ေနတဲ့ ဘေလာ့ခ်စ္သူမ်ားကလည္း ခပ္ပါးပါးမို႕ ေရးလက္စေတြ ရပ္ထားလိုက္ပါတယ္။ ရပ္ထားတဲ့အခ်ိန္ေတြမွာ ၀င္ေရးၾကမွာမို႕ စီေဘာက္စ္ကိုလည္း ပိတ္ထားလိုက္ပါတယ္။ ဒီရက္ေတြမွာမွ ဗာရာဏသီမီုးကလည္း အၿငိဳးနဲ႕ရြာခဲ့ပါေသးတယ္။ ေနခဲ့တဲ့ သံုးနွစ္သက္တမ္းမွာ ေအးေလာက္ေအာင္ကို ရြာခဲ့တာပါ။ သတင္းစာေတြေတာ့ မဖတ္ရဲေအာင္ပဲ။ လြန္ခဲ့တဲ့ ေလးရက္ေလာက္က ရဟတ္ယာဥ္ပ်က္က်လို႕ ကြယ္လြန္သြားတဲ့ အႏၶရာပရာေဒ့ရွ္ျပည္နယ္၀န္ၾကီိးခ်ဳပ္ကို ခ်စ္ၾကသူေတြက လုိက္ေသၾကတာ ခုဆို တစ္ရာေက်ာ္သြားၿပီ။ အင္း သူတို႕လည္း အစြဲၾကီးသူေတြေပပဲပ။

သူလည္း တကၠသိုလ္ဗိုက္ဗာ ( ဆိုရရင္ေတာ့) အင္တာဗ်ဴးေပါ့ေလ ေအာင္ေအာင္ျမင္ျမင္ ၿပီးသြားပါၿပီ။ အမွန္တကယ္ေတာ့ ဗိုက္ဗာဆိုတာက သူထင္တာထက္နည္းနည္းေတာ့ ပိုပါတယ္။ တကၠသုိလ္ အဓိပတိရံုးခန္းမွာျပဳလုပ္တဲ့ အင္တာဗ်ဴးဟာ ေပါ့ေပါ့ပါးပါးမဟုတ္တာ ေသခ်ာခဲ့ပါတယ္။ ကံေကာင္းတာလားေတာ့ မသိဘူး။ ဒုတိယအဓိပတိက အခါတိုင္း ပါရဂူေက်ာင္းသားေတြရဲ႕ ဗိုက္ဗာကို ကိုယ္တုိင္တက္ေရာက္ေလ့ရွိေပမယ့္ ဒီေန႕ေတာ့ ခရီးလြန္ေနဆိုပဲ။ သူ႕ကို ဌာနဆိုင္ရာပါေမာကၡက ပါရဂူေက်ာင္းသားအျဖစ္ လက္ခံလိုက္ၿပီဆိုေပမယ့္ လက္ခံလိုက္တဲ့ ေက်ာင္းသားက ပါရဂူက်မ္းျပဳဖို႕ အရည္အခ်င္းျပည့္မီေၾကာင္း အျခားတကၠသိုလ္က ဆရာေတြေရွ႔မွာ သက္ေသျပရတဲ့သေဘာပါ။ အဲဒီေတာ့ သူ႕အတြက္ ေမးခြန္းေတြက ခ်ိန္ကုိက္ဗံုးေတြလို ေပါက္ကြဲဖို႕ အသင့္ရွိေနခဲ့ေလမလား။

ပါေမာကၡဂုရုၾကီးေတြ စုေ၀းရာ အခန္းထဲ သူ၀င္ေရာက္သြားတာနဲ႕ သူ႕ရဲ႕ ထူးျခားတဲ့ ရဟန္းအသြင္အျပင္က အားလံုးကို ဖမ္းစားလိုက္တယ္ထင္ပါတယ္။ ဟိႏၵဴေက်ာင္းသားေတြၾကားထဲမွာ သူ႕ဦးျပည္းစိမ္းစိမ္းက ဘာသာရပ္အသစ္ျဖစ္ေနခဲ့တာပါ။ သူ႔ပါေမာကၡက အနီးဆံုး ခံုမွာထိုင္ခိုင္းပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ သူ႕ကို ၾကြေရာက္လာၾကကုန္ေသာ ဂုဏ္သေရရွိပါေမာကၡဆရာၾကီးေတြနဲ႕ မိတ္ဆက္ေပးပါေလေရာ။ ဘယ္ဘာသာနဲ႕ ေျဖမွာတုန္းလို႕လည္း ေမးပါေသးတယ္။ “ပါဠိဘာသာယေစ၀ အဂၤလိသဘာသာယစ ” လို႕ လုပ္ထည့္လိုက္ေတာ့ ပါေမာကၡေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက ကုလားထိုင္ကို ခပ္တည္တည္နဲ႕ ေနာက္မွီလိုက္ၾကေတာ့တာပါ။ပါဠိဘာသာကို နည္းနည္းေတာ့ တြန္႕သြားတာပါ။

အသက္ရွစ္ဆယ္ေက်ာ္ရွိၿပီျဖစ္တဲ့ ဂုရုၾကီးကေတာ့ ေရွ႕တိုးလာပါတယ္။ သူ႕အတြက္ေပ်ာ္စရာေကာင္းတဲ့ ေမးခြန္းေတြ တစ္ခုၿပီး တစ္ခု ေမးေတာ့တာပါ။ အဲဒီဆရာၾကီးက သူ႕ကို သိေနပါတယ္။ လြန္ခဲ့တဲ့ တစ္ပတ္ေလာက္က သူနဲ႕ စကားေျပာခြင့္ရခဲ့ဖူးပါတယ္။ အဂၤလန္ႏိုင္ငံ ဘာမင္ဂန္ဆရာေတာ္ ေဒါက္တာအရွင္ေရ၀တဓမၼက သူ႕တပည့္ ဆိုပဲ။ အဲဒီေတာ့ သူကလည္း ေဒါက္တာေရ၀တဓမၼဆီမွာ ႏွစ္ရက္ခန္႕( ေထရ၀ါဒတကၠသိုလ္တက္စဥ္က) တပည့္ေတာ္ဖူးေလေတာ့ ဆရာ့ဆရာ (ဘိုးဘိုးၾကီး)ဆိုၿပီး တရုတ္သိုင္းကားေတြထဲကလို ေဆြမ်ိဳးစပ္ရေတာ့တာပါ။

ဆရာၾကီးကလည္း ခ်စ္စရာျဖစ္သလို သူ႕ပါေမာကၡကလည္း အားကိုးစရာေကာင္းပါတယ္။ ဆရာၾကီးရဲ႕ ေရပက္မ၀င္ ပါဠိဘာသာေမးခြန္းေတြက ၀ူတန္းေတာင္ေပၚက နဂါးနိုင္ဓားကြက္ေတြလို လွပသိပ္သည္းေနသလို သူငယ္ငယ္တုန္းက အျမင္ကပ္ကပ္နဲ႕ က်က္ခဲ့တဲ့ စာေတြကလည္း ေနလစၾကာအတြင္းအားေတြျဖစ္ေနခဲ့ပါေရာလား။ ဆရာဂုရုၾကီးကလည္း သူေမးတာေတြ ေျဖႏိုင္ေနတာမို႕ ေပ်ာ္ေနတာပါ။ သူ႕ပါေမာကၡကေတာ့ ႏႈတ္ခမ္းေမႊးေတြေထာင္ေနေအာင္ ျပံဳးေနေတာ့တာ။


က်န္တဲ့ ပါေမာကၡေတြကလည္း ေလးစားေလာက္တဲ့ ဆရာဂုရုၾကီးရဲ႕ ေမးခြန္းေတြနဲ႕ သူ႕ရဲ႕ ဗရာမင္ဟန္ပန္ ပါဠိဘာသာအသံထြက္နဲ႕( ၾကိဳတင္ေလ့က်င့္ထားျခင္းျဖစ္သည္)အေျဖေတြကို ေခါင္းတရမ္းရမ္းနဲ႕ ေကာင္းခ်ီး ေပးၾကတာပါ။ ေနာက္ေတာ့ ပါေမာကၡတစ္ေယာက္က ငါလည္း အဂၤလိပ္လို ေမးဦးမယ္ကြာလို႕လုပ္တာပါ။ သူ႕ပါေမာကၡကလည္း ေမးခ်င္ရာေမးေပါ့။ အဲဒီပါေမာကၡကလည္း ဘာရယ္မဟုတ္ေတာ့ပါဘူး။ ပါဠိဆရာဂုရုၾကီးနဲ႕ အေမး အေျဖလုပ္ေနတာကို ၾကည့္ၿပီး စိတ္ပါေပ်ာ္ေနရႊင္လာဟန္တူပါတယ္။ ဗာရမာ၀ါလားဘေႏၱ(ျမန္မာကိုယ္ေတာ္) ေလးေတာ့ မဆိုးဘူးေပါ့ေလ။ (ဆရာဂုရုၾကီးက ေျဖႏိုင္တာေတြ ေမးတာကိုး။ )

ူပါေမာကၡက “ ငါေမးခ်င္တာက ဒီေန႕ေခတ္ အိႏၵိယႏိုင္ငံသား ဗုဒၶဘာသာအဘိဓမၼာစာေပပညာရွင္ကို သိလား”တဲ့။ သူ႕စိတ္ထဲမွာ ေပၚလာတာေတြက ရာဟုလာသံကစၥည္း၊ အာနႏၵာေကာသလႅာယန၊ ဓမၼရကၡိတ တို႕ပါ။ သူတို႕သံုးေယာက္အမည္ေတြကို ေျပာျပလိုက္မိတယ္။ အဟတ္ တစ္ပါးက်န္သြားတယ္။ က်န္တဲ့ တစ္ပါးက အေျဖမွန္ပါ။ “ဇာဂဒိသ ကႆပကို မသိဘူးလား ” တဲ့။ “Oh Yes, he was the first director of Nava Nalanda Mahavira” အဲဒီအခါမွ ေပါက္သြားတာပါ။

နာလႏၵာတကၠသိုလ္ အေဟာင္းၾကီးေဘးမွာ ဒီေန႕ေခတ္ နာလႏၵာတကၠသိုလ္အသစ္ကို တည္ေထာင္သူ ကိုုယ္ေတာ္ၾကီးကို ေမ့ေနပါေရာလား။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ “ထိေက ထိေက“ အသံေတြနဲ႕ အတူ သူထြက္လာႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။ ထိေက ဆိုတာ အိုေကေပါ့။ အိႏၵိယေရာက္ရင္ ထိေကေလးေတာ့ သိထားဦးမွ။ ထိေကရဲ႕ အလြန္မွာ အၿပံဳးေတြ အျပံဳးေတြ။

ဓမၼဂဂၤါ

(၈-၉-၂၀၁၀)

(အေဟာင္းေလးပါပဲ...)

Read more...

ရွင္ေတာ္ေဟာၾကား ဓမၼစကားေတာ္မ်ား (စိတၱ၀ဂၢ)

Fotolia_4812280_XS

ဓမၼပဒအ႒ကထာ က႑ႏွစ္ခု စာမ်က္ႏွာ (၁၈၁) ကို ေဆာင္းပါး ႏွစ္ပုဒ္ျဖင္႔ သိစရာအခ်က္မ်ားကို ေရးၿပီး ခဲ႔ပါၿပီ။ ဤစိတၱက႑တြင္ စာမ်က္ႏွာ (၃၀)၊ ဂါထာေပါင္း (၁၁) ခု၊ ၀တၳဳေပါင္း (၉) ခုျဖင္႔ ရဟန္းေတာ္မ်ား အေၾကာင္း၊ လူသားတစ္ဦး အေၾကာင္းတို႔ကို ေဖၚျပထားပါသည္။ ရဟန္းေတာ္မ်ား အေၾကာင္းကို ေဖၚျပရာတြင္ အလုပ္အေကွြ်း ရဟန္းေတာ္ တစ္ပါး၊ အမည္မသိ ရဟန္းေတာ္ တစ္ပါး၊ သာသနာ႔ေဘာင္တြင္ ၿငီးေငြ႔သြားေသာ ရဟန္းေတာ္ တစ္ပါး၊ သံဃရကၡိတ မေထရ္ႀကီး၏ တူေတာ္ ရဟန္း တစ္ပါး၊ စိတ္အလိုသို႔ လိုက္ေသာ ရဟန္းေတာ္ တစ္ပါး၊ ရဟန္းေတာ္ငါးရာ၊ ခႏၶာကိုယ္ ပုပ္ေစာ္နံေသာ ဂိလာန ရဟန္းေတာ္ တစ္ပါး၊ ေသာေရယ် သူေ႒းသား ဘ၀မွ ရဟန္းျပဳ လာေသာ ရဟန္းေတာ္ တစ္ပါး အေၾကာင္းႏွင္႔ လူသားတစ္ဦးျဖစ္ေသာ ႏြားေက်ာင္းသား နႏၵလုလင္ အေၾကာင္းတို႔ ျဖစ္ပါသည္။

စိတၱက႑အေၾကာင္း မေရးမီ ငယ္ငယ္ကၾကားခဲ႔ဖူးေသာ ဆရာေတာ္ႀကီးတစ္ပါး၏ အေၾကာင္းကို သတိရမိပါသည္။ တစ္ခ်ိဳ႔ ဆရာေတာ္မ်ားသည္ စာေပပရိယတ္ တတ္ၾကြမ္းၾကပါေသာ္လည္း တရား ေဟာရမွာကို ၀န္ေလးတတ္ ၾကပါသည္။ မျဖစ္မေနေဟာၾကရၿပီ ဆိုေသာ္လည္း တိုတိုသာ ေဟာတတ္ ၾကပါသည္။ လူေတြကလည္း အရွင္ဘုရား တရားေကာင္းလိုက္တာဟု ခ်ီးမြမ္းတတ္ၾကပါသည္၊ ဘယ္လိုေကာင္းတာလဲဟု ေမးေသာအခါ တရားကတိုလို႔ပါဘုရား ဟုေလ်ာက္ထားတတ္ ၾကပါသည္။ ယေန႔ေခတ္ လူသားမ်ားသည္ အခ်ိန္ဆင္းရဲ ၾကပါသည္။ အထူးသျဖင္႔ ႏိုင္ငံျခားတြင္ ေရာက္ေနၾကေသာ သူမ်ားျဖစ္ပါသည္။ တရားကို တိုတိုေဟာမွ အဆင္ေျပပါသည္။ သီလေပး ေရစက္ခ် အပါ၀င္ တစ္နာရီခန္႔ တရားေဟာသည္ကို အခ်ိန္ၾကာသည္ဟု သတ္မွတ္သူမ်ား ရွိပါသည္။ အကုန္ခံ ထားသည္႔ ေငြႏွင္႔ လုပ္အားတို႔ကို ၾကည္႔ၿပီး သိေစခ်င္သည္မ်ားကို ေျပာျပေသာ္လည္း နာယူလိုစိတ္ နည္းပါးၾကပါသည္။ လူအမ်ားသည္ ရုပ္၏ အစာျဖစ္ေသာ လွဴရမွာကို မႏွေျမာၾကပါေသာ္လည္း စိတ္၏ အစာျဖစ္ေသာ တရားကို မသိခ်င္ၾကပါ။ သို႔အတြက္ ဗုဒၶဘာသာအေၾကာင္းက တစ္ဦးဦးက ေမးလာခဲ႔ေသာ္ ဘုန္းႀကီးမ်ားထံသို႔ တြန္းပို႔ တတ္ၾကပါသည္။

ဆရာေတာ္ႀကီး၏ အေၾကာင္းကို ဆက္ရပါလွ်င္ တရားေဟာမည္ လုပ္ေသာအခါ အရွင္ဘုရား တရားကို တိုတိုေဟာပါဘုရားဟု ဒကာတစ္ဦးက ေလ်ာက္ထားခဲ႔ပါသည္။ ပလႅင္ေပၚသို႔ ေရာက္ေသာအခါ ထိုတရားေဟာမည္႔ ဆရာေတာ္ႀကီးက အတိုႀကိဳက္ေသာ ဒကာမ်ားအတြက္ ယေန႔ ေဟာရမည္႔ တရားကေတာ႔ စိတ္ အေၾကာင္းပါပဲ၊ ကဲအားလံုးေသာ ဒကာမ်ားဘာတဲ႔လဲ စိတ္ပါဘုရား၊ ေအး အဲဒီ စိတ္ကို မွတ္ထားၾက ေပေတာ႔၊ ကဲ သာဓုေခၚၾက ဟုဆိုၿပီး ေရစက္ခ်ကာ ပလႅင္ေပၚမွ ဆင္းခဲ႔ ေပေတာ႔သည္။

တိုတိုင္းလည္း မေကာင္းေပ၊ တရားကို တစ္နာရီအတြင္း ၿပီးစီးေအာင္ နာယူသင္႔ေပသည္။ ရွည္လြန္းရင္လည္း မသင္႔ေတာ္ေပ။ အတိုင္းအရွည္ကို သိရေပမည္။ ယခုေရးမည္႔ စိတၱက႑သည္လည္း ဆရာ ေတာ္ၾကီးက ေဟာျပသည္႔ စိတ္အေၾကာင္းပင္ ျဖစ္ေပသည္။ ဘုရားရွင္က စိတ္အေၾကာင္းကို ဂါထာမ်ားျဖင္႔ ေဟာေတာ္မူခဲ႔သည္ကို အ႒ကထာဆရာက ဖြင္႔ဆိုျပပါသည္။

စိတ္အေၾကာင္းကို ေျပာျပရာတြင္ ဗုဒၶ၏ အဘိဓမၼာပိဋကတ္တြင္ က်ယ္ျပန္႔စြာ ေလ႔လာႏိုင္ပါသည္။ လက္သန္း အ႒ကထာဟု လည္းေကာင္း၊ သၿဂိဳဟ္ဟု လည္းေကာင္းေခၚေသာ စာအုပ္ငယ္ကေလးတြင္ပင္ စိတ္အေၾကာင္းကို ျပည္႔ျပည္႔ စံုစံု ေလ႔လာႏိုင္ပါသည္။ ထိုစာအုပ္တြင္ ပုဂၢိဳလ္အမ်ိဳးအစား တစ္ဆယ္႔ႏွစ္ဦး၊ တစ္ဦးစီတြင္ ျဖစ္ႏိုင္ေခ်ရွိေသာစိတ္မ်ား၊ အမိ၀မ္းတြင္းတြင္ ရွိေနခိုက္ ျဖစ္ႏိုင္ေသာစိတ္၊ ျပင္ပကမၻာသို႔ ေရာက္လာေသာအခါ ျဖစ္ေသာစိတ္၊ တစ္ဘ၀ဆံုးခါနီးအခါ ျဖစ္ေသာစိတ္မ်ား အေၾကာင္းတို႔ကို ေဖၚျပ ထားပါ သည္။ ဤဓမၼပဒအ႒ကထာ ပထမအုပ္ စိတၱ၀ဂ္တြင္မူ အထက္ပါ တင္ျပျခင္းမ်ိဳးမဟုတ္ပဲ စိတ္တစ္ခု တည္းကိုပင္ အေျခအေန အမ်ိဳးမ်ိဳးရွိေနေၾကာင္း ၀တၳဳမ်ားျဖင္႔ ထင္ရွားေစကာ စိတ္၀င္စားစရာျဖစ္ေအာင္ အ႒ကထာဆရာက ရွင္းလင္းျပသထားပါသည္။ ၀တၳဳကိုးခုတြင္ ပါရွိေသာ စိတ္မ်ားကို ေအာက္ပါအတိုင္း ေဖၚျပထားပါသည္။ စိတ္ကို တစ္ခါတစ္ရံ ၀ိဥာဏဟုလည္း ေခၚပါသည္။

၁။ တုန္လွဳပ္တတ္ေသာစိတ္ (ဖႏၵနစိတၱ) ၂။ လ်ပ္ေပၚေလာ္လီတတ္ေသာစိတ္ (စပလစိတၱ) ၃။ ေစာင္႔ေရွာက္ရခက္ေသာစိတ္ (ဒုရကၡစိတၱ)၊ ၄။ တားဆီးရခက္ေသာစိတ္ (ဒုႏၷိ၀ါရယ စိတၱ) ၊ ၅၊ လွ်င္ျမန္ ေသာစိတ္ (လဟုစိတၱ)၊ ၆၊ ဟိုဟိုဒီဒီေတြးေတာ တတ္ေသာစိတ္၊ သူ႔စိတ္တိုင္းက်၊ ထင္ရာလုပ္တတ္ ေသာစိတ္ (ယတၳကာမ နိပါတစိတၱ)၊ ၇၊ ၾကည္႔ခ်င္လည္း မျမင္ရႏိုင္ေသာစိတ္ (သုဒုဒၵသစိတၱ)၊ ၈၊ သိမ္ေမြ႔ လြန္းေသာစိတ္ (သုနိပုဏစိတၱ)၊ ၉၊ အေ၀းႀကီးသို႔ ေျပးတတ္ေသာစိတ္ (ဒူရဂၤမစိတၱ)၊ ၁၀၊ တစ္ကိုယ္ေတာ္ ေရြ႔ရွားတတ္ေသာစိတ္ (ဧကစာရစိတၱ)၊ ၁၁၊ အထည္ကိုယ္ မရွိေသာစိတ္ (အသရီရ စိတၱ)၊ ၁၂၊ လွိဳင္ဂူသဖြယ္ ျဖစ္ေသာစိတ္ (ဂုဟာသယစိတၱ)၊ ၁၃၊ မတည္တ႔ံေသာစိတ္ (အန၀႒ိတစိတၱ)၊ ၁၄၊ ၿမိဳ႔ႀကီးႏွင္႔တူေသာစိတ္ (နဂရူပမစိတၱ)၊ ၁၅၊ မွားယြင္းစြာ ေဆာက္တည္ထားအပ္ေသာစိတ္ (မိစၦာပဏိဟိတစိတၱ)၊ ၁၆၊ ေကာင္းစြာ ေဆာက္တည္ထားအပ္ေသာစိတ္ (သမၼာပဏိဟိတစိတၱ) ဟု အမ်ားသူငါ နားလည္ေစရန္ ေဖၚျပထားပါသည္။ ဤေဖၚျပခ်က္မ်ားမွာ စိတ္သရုပ္ မဟုတ္ဘဲ စိတ္ကို အထူးျပဳထားသည္႔ နာမ၀ိေသသန စကားလံုးမ်ား ျဖစ္ပါသည္။

တုန္လွဳပ္တတ္ေသာစိတ္ ဆိုသည္မွာ ထင္ရာျမင္ရာ အာရံုေတြအေပၚမွာ စဲြလမ္းတတ္သည္႔ စိတ္ကို ဆိုလိုပါသည္။ ေက်းလက္ေတာရြာတြင္ ရွိေသာ ကေလးသူငယ္ တစ္ေယာက္ကဲ႔သို႔ တည္တည္ၿငိမ္ၿငိမ္ မေနတတ္ျခင္းကို လ်ပ္ေပၚေလာ္လီတတ္ေသာစိတ္ဟု ဆိုထားပါသည္။ က်ဥ္းေျမာင္းေသာ ေနရာတြင္ ရပ္တည္ႏိုင္ရာ ခဲယဥ္းသကဲ႔သို႔ပင္ သင္႔တင္႔ေသာ အာရံုေကာင္းမ်ားအေပၚတြင္ ၾကာၾကာမရပ္တည္ ႏိုင္သည္ကို ေစာင္႔ေရွာက္ရ ခက္ေသာစိတ္ဟု ဆိုလိုၿပီး သူလိုခ်င္ၿပီဆိုမွျဖင္႔ ခ်င္ခ်င္တူးတူး မူၿပီးေရာဆိုသည္႔ သေဘာျဖင္႔ အသြင္မတူတာေတြကို ကိုယ္ထင္ရင္ ကုဋင္ေရႊနန္း လုပ္တတ္သည္႔ စိတ္ကို တားဆီးရ ခက္ေသာစိတ္ဟု နားလည္ရပါသည္။ ျဖစ္တာလည္းျမန္၊ ခ်ဳပ္ၿငိမ္းတာလည္း ျမန္လြန္းလွေသာ စိတ္ကို လွ်င္ျမန္ ေသာစိတ္ဟု ဖြင္႔ဆိုၿပီး ဟိုဟိုဒီဒီ ေတြးေတာ တတ္ေသာစိတ္၊ သူ႔စိတ္တိုင္းက်၊ ထင္ရာလုပ္တတ္ ေသာစိတ္ကိုမူ ရသင္႔သလား၊ ျဖစ္သင္႔သလား ၊ သင္႔ေတာ္သလား၊ အဆင္႔အတန္း တူသလား၊ အသက္အရြယ္ မွ်ရဲ႔လား စသည္ျဖင္႔ ဘာတစ္ခုကိုမွ အေလးမထားဘဲ ထင္တိုင္းႀကဲသည္႔ စိတ္ဟု ဆိုထားပါသည္။ မိမိတို႔ ရွဴေနေသာ ေလသည္ ထင္ရွားရွိပါေသာ္လည္း ၾကည္႔ခ်င္ပါက မျမင္ရႏိုင္ သလိုပင္ ၾကည္႔ခ်င္လည္း မျမင္ရႏိုင္ေသာစိတ္ သဘာ၀ကိုလည္း သိထားရပါမည္။ သိမ္ေမြ႔လြန္းေသာစိတ္ ဆိုသည္မွာ ႏူးည႔ံလြန္းသျဖင္႔ ကိုယ္တြယ္ရ ခက္ခဲသည္ကို ရည္ရြယ္ပါသည္။

အေ၀းႀကီးသို႔ ေျပးတတ္ေသာ စိတ္ဆိုသည္မွာ တထိုင္တည္းျဖင္႔ တစ္ကမၻာလံုးသို႔ ေငြမကုန္ပဲ ပတ္ႏိုင္သည္႔စိတ္ ျဖစ္ေပသည္။ တစ္ကိုယ္ေတာ္ ေရြ႔ရွားတတ္ေသာ စိတ္ဆိုသည္မွာ အေဖၚမလို တစ္ခ်ိန္တြင္ တစ္ႀကိမ္သာ ျဖစ္ပါသည္။ အထည္ကိုယ္မရွိေသာစိတ္ ဆိုသည္မွာ ကိုယ္တြယ္စမ္းသပ္၍ မရျခင္းကို ဆိုလိုပါသည္။ လွိဳင္ဂူသဖြယ္ျဖစ္ေသာစိတ္ ဟူသည္မွာ မဟာဘုတ္ေလးပါး၊ (အပူအေအး၊ အေပ်ာ႔၊ အမာ၊ တြန္းကံအား ဟူေသာ) သေဘာတရား ေလးပါးတို႔ကို စိတ္သည္ အမွီျပဳေပသည္။ ပူရင္လည္း ခံစားခ်က္က တစ္မ်ိဳး၊ ေအးျပန္ရင္လည္း အတူတူပင္၊ မာသည္ကို ထိေတြ႔ မိျပန္ရင္လည္း စိတ္က ေျပာင္းတတ္သလို အေပ်ာ႔ကို နင္းမိ၊ ထိေတြ႔မိ ျပန္ရင္လည္း ေျပာင္းျပန္သည္။ မတည္တ႔ံေသာစိတ္ ဆိုသည္မွာ ျမင္း၏ ေက်ာကုန္းေပၚတြင္ တင္ထားခံရေသာ ပစၥည္းတစ္ခုလိုပင္၊ ဖဲြပံုေပၚတြင္ ထိုးစိုက္ထားေသာ ငုတ္လိုပင္ စိတ္သည္ တစ္ခါတစ္ရံ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ျဖစ္လိုက္ တစ္ခါတစ္ရံ ဘာသာကူးေျပာင္းလိုက္ႏွင္႔ တည္တည္တ႔ံတ႔ံ မရိွလွေပ။ ၿမိဳ႔ႀကီးႏွင္႔တူေသာစိတ္ ဟူသည္မွာ ၿမိဳ႔တြင္းသို႔ သူခိုး၀င္ၿပီဆိုမွ ရွဳပ္ေထြးလွေသာ လမ္း၊ အေဆာက္အဦးေတြ မ်ားေနသျဖင္႔ ဖမ္းဆီးရ ခက္သကဲ႔သို႔ပင္ စိတ္တြင္းသို႔ မေကာင္းသည္႔ အေတြးမွာမ်ား ၀င္လာသည္ဆိုပါက ေမာင္းထုတ္ပစ္ရန္ ခက္ေပသည္။ မွားယြင္းစြာ ေဆာက္တည္ထားေသာစိတ္ဆိုသည္မွာ အကုသလကမၼပထ တရားဆယ္ပါးႏွင္႔ ျပည္႔ေနေသာစိတ္ကို ဆိုလိုၿပီး ေကာင္းစြာ ေဆာက္ တည္ထားေသာစိတ္မွာမူ အျပန္အားျဖင္႔ ကုသလကမၼပထ တရားဆယ္ပါးႏွင္႔ ျပည္႔စံုေသာစိတ္ကို ဆိုလိုပါသည္။ ဤသို႔လွ်င္ အမ်ားသူငါ နားလည္ေစရန္ အ႒ကထာဆရာက စိတ္အေၾကာင္းကို အေသးစိတ္ ရွင္းလင္း ေဖၚျပထားပါသည္။

ရွင္ေမဃိယဟုေခၚေသာ အလုပ္အေကွြ်း ရဟန္းတစ္ပါး၏ စိတ္သည္ တုန္လွဳပ္ခဲ႔သည္၊ လ်ပ္ေပၚေလာ္လီခဲ႔သည္၊ သူကိုယ္တိုင္ သူ႔စိတ္ကို မႏိုင္သျဖင္႔ ေစာင္႔ေရွာက္ရ ခက္ခဲခဲ႔သည္၊ တားဆီးရ ခက္ခဲခဲ႔သည္၊ သူသည္ ဘုရားရွင္၏ အမိန္႔ကို ဆန္႔က်င္ခဲ႔ၿပီး တရားက်င္႔ရန္ရည္ရြယ္ခ်က္ျဖင္႔ အခ်ိန္မေစာင္႔ဘဲ သူႏွစ္သက္ေသာ ျမစ္ေဘးက ဥယ်ာဥ္သို႔ သြားခဲ႔သည္၊ တရားထိုင္ေသာအခါတြင္ ေဘာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟစိတ္မ်ား ေပၚလာခဲ႔သည္၊ သူသည္ တားဆီးႏီုင္စြမ္း မရွိသျဖင္႔ ဗုဒၶထံေတာ္သို႔ ျပန္လာခဲ႔ေပသည္။ ထိုေမဃိယ ရဟန္းေတာ္ကို စိတ္ကိုထိန္းနိဳင္လွ်င္ ခ်မ္းသာရႏိုင္ေၾကာင္း ေဟာေျပာျပေသာအခါ ေသာတာပန္ ရဟန္းေတာ္ျဖစ္လာခဲ႔ၿပီး မၾကာမီရဟႏၱာ မေထရ္ႀကီးတစ္ပါးလည္း ျဖစ္လာခဲ႔ပါသည္။

အမည္မသိ ရဟန္းေတာ္တစ္ပါးသည္လည္း ေစတနာေကာင္းေသာ အမ်ိဳးသမီးႀကီး တစ္ဦး၏ ေကာင္းသတင္းကို ၾကားရသျဖင္႔ သူမေနေသာ ေနရာသို႔ လာခဲ႔ရာမွာ ရဟန္းေတာ္က သူျဖစ္ခ်င္သည္မ်ားကို စိတ္ကူးျဖင္႔ ေတြးေတာခဲ႔သည္၊ သူျဖစ္ခ်င္ခဲ႔၊ အေတြးေပၚခဲ႔သည္မ်ားကို ေစတနာေကာင္းသူ အမ်ိဳးသမီးႀကီးက သူတစ္ပါး၏ စိတ္အႀကံကို သိသျဖင္႔ ျဖည္႔ဆည္းေပးခဲ႔သည္၊ ရဟန္းသည္ ထိုကဲ႔သို႔ျဖစ္ေနခဲ႔သည္ကို ေၾကာင္စိတ္ ၀င္ခဲ႔ေလသည္။ ေၾကာက္စိတ္ ၀င္လာခဲ႔ရျခင္းမွာ သူ႔စိတ္ကို သူကိုယ္တိုင္ မယံုသျဖင္ ေတြးခ်င္ရာကို ေတြးမိေလရင္ ဟူေသာ စိတ္ကူးေၾကာင္႔ ၀င္လာခဲ႔ျခင္း ျဖစ္ေပသည္။ အမ်ိဳးသမီးႀကီးကို ေတြ႔ေသာအခါ အျဖစ္မွန္ကိုဆိုၿပီး မေနလိုေတာ႔ေၾကာင္း ေျပာျပခဲ႔လ်က္ ၿပန္ခြင္႔ေတာင္းခဲ႔သည္။ တား၍ မရဘဲ သူ႔သေဘာျဖင္႔ ဇြတ္အတင္း ဘုရားရွင္ထံသို႔ ျပန္လာခဲ႔သည္။ ဘုရားရွင္က ျပန္သြားရန္ တိုက္တြန္းခဲ႔ ပါေသာ္လည္း မသြားရဲပံု မသြားခ်င္ေတာ႔ပံု ဇာတ္လမ္း ျဖစ္ပါသည္။ အဆံုးတြင္ စိတ္ကိုထိန္း ေစသျဖင္႔ တရားထူးကို ရခဲ႔ေပသည္။

ဆင္းရဲမွလြတ္လိုသျဖင္႔ ရဟန္း၀တ္လာခဲ႔ေသာ သူေ႒းသားတစ္ဦးအေၾကာင္း ေဖၚျပထားေသာ ဇာတ္လမ္း ျဖစ္ပါသည္။ ဆရာအမ်ိဳးမ်ိဳးႏွင္႔ ေတြ႔သျဖင္႔ အဆံုးအမေတြက မ်ားလွသည္။ ဆရာမ်ား သားေသ ဆိုသလိုပင္ ရဟန္း၀တ္ခ်င္စိတ္ ကုန္သြားၿပီး ၿငီးေငြ႔ေသာ ရဟန္းတစ္ပါး ျဖစ္သြားခဲ႔ရသည္။ ဘုရားရွင္ႏွင္႔ ဆံုသျဖင္႔ မ်ားမ်ားသိစရာမလို စိတ္တစ္ခုကိုသာ သိစရာလိုသည္ဟု မိန္႔ေတာ္မူခဲ႔ ပါသည္။ ၾကည္႔ခ်င္လည္း မျမင္ရႏိုင္ေသာစိတ္၊ သိမ္ေမြ႔ လြန္းေသာစိတ္ကို နည္းစနစ္တက် ေစာင္႔ေရွာက္ႏိုင္သူမ်ား ခ်မ္းသာရပါသည္။

သံဃရကၡိတ မေထရ္ႀကီး၏ တူေတာ္ ရဟန္းတစ္ပါးသည္ အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦးႏွင္႔ စိတ္ကူးတြင္ အိမ္ေထာင္ျပဳခဲ႔ၿပီး ဆြမ္းစားေနရင္း သူ၏ ဦးႀကီးေတာ္သူ ရဟႏၱာမေထရ္ႀကီးအား ယပ္ခပ္ေပးေနခဲ႔ရာမွာ အေ၀းႀကီးသို႔ ေျပးတတ္ေသာစိတ္၊ တစ္ကိုယ္ေတာ္ ေရြ႔ရွားတတ္ေသာစိတ္၊ အထည္ကိုယ္ မရွိေသာစိတ္၊ လွိဳင္ဂူသဖြယ္ ျဖစ္ေသာစိတ္တို႔ေၾကာင္႔ သူ႔စိတ္ကူးမွ ဇနီးသည္အား ကေလးကို မထိန္းသိမ္းတတ္သျဖင္႔ ရိုက္လိုက္မိပါသည္။ တကယ္မဟုတ္သျဖင္႔ အရိုက္ခံလိုက္ရသူမွာ စိတ္ကူးမွ ဇနီးသည္မဟုတ္ဘဲ သူယပ္ခပ္ေပးေနခဲ႔ေသာ ဆြမ္းစားေနဆဲ ဦးရီးေတာ္မေထရ္ျမတ္၏ ဦးေခါင္းျဖစ္ခဲ႔ပါသည္။ ထိုအခါ ေဟ မိန္းမ ကိုေတာ႔ ႏိုင္ေအာင္ မရိုက္ႏိုင္ပဲ၊ အသက္ႀကီး ရဟန္းေတာ္မွာ ဘာအျပစ္မ်ားရွိလို႔ ရိုက္ရတာလဲ ဟု ဆိုေသာအခါ ငါ႔အေၾကာင္းေတာ႔ သိသြားခဲ႔ၿပီဟု သိလိုက္ၿပီး ယပ္ေတာင္ကိုခ် ေၾကာက္လန္႔ၿပီး ထြက္ေျပးေသာ ၀တၳဳတစ္ပုဒ္ ျဖစ္ပါသည္။ ရဟန္းငယ္သည္လည္း ဘုရားရွင္၏ တရားေတာ္ကို ၾကားနာရသျဖင္႔ အရိယာျဖစ္လာခဲ႔ပါသည္။

စိတ္အလိုသို႔ လိုက္ေသာ ရဟန္းေတာ္တစ္ပါး၏ မတည္တ႔ံေသာ စိတ္ရွိသျဖင္႔ ခုႏွစ္ႀကိမ္ လူ၀တ္လဲၿပီးမွ ရဟႏၱာျဖစ္သြားရေသာ အေၾကာင္းကို ငါးနံပါတ္ ၀တၳဳတြင္ ေဖၚျပထားပါသည္။ ရဟႏၱာျဖစ္ရမည္႔ ဘ၀မွာပင္ ဤကဲ႔သို႔ေသာ အျဖစ္မ်ိဳး ဘာေၾကာင္႔ ျဖစ္ရပါသလဲဟု ရဟန္းေတာ္မ်ားက သိခ်င္ၾကပါသည္။ အမွန္မွာမူ ကိေလသာေၾကာင္႔ဟု အေျဖထြက္ပါသည္။ ညစ္ႏြမ္းေသာ ထိုကိေလသာစိတ္သည္ သူေတာ္ေကာင္းတရားကို သိရန္ ၀န္ေလးတတ္ပါသည္။

ရဟန္းေတာ္ ငါးရာသည္ တရားကို ၾကိဳးစား အားထုတ္ၾကေသာ ရဟန္းေတာ္မ်ား ျဖစ္ခဲ႔ၾကပါသည္။ ျမတ္စြာဘုရားရွင္က အေ၀းမွ ေရာင္ျခည္ေတာ္ လႊတ္ၿပီး တရားေဟာေတာ္မူခဲ႔ပါသည္။ ဂုဏ္အထူးရွိေသာ ရဟႏၱာမေထရ္မ်ား ျဖစ္ခဲ႔ၾကပါသည္။ ခႏၶာကိုယ္ ပုပ္ေစာ္နံေသာ ဂိလာန ရဟန္းေတာ္ တစ္ပါးကိုမူ ဘုရားရွင္သည္ ကိုယ္ေတာ္တိုင္ ျပဳစုေတာ္မူၿပီး စိတ္တည္ ၿငိမ္လာေသာအခါမွ တရားကို ေဟာေတာ္ မူခဲ႔ပါသည္။ ဂုဏ္အထူးရွိေသာ ရဟႏၱာမေထရ္တစ္ပါးပင္ ျဖစ္ခဲ႔ပါသည္။ ၀န္ေဆာင္ႏြားလာပမာ ဘ၀ဆက္တိုင္း အက်ိဳးမေပးမခ်င္း ေနာက္က လိုက္လာခဲ႔ေသာ အကုသိုလ္ေစတနာ၏ သတိၱေၾကာင္႔ ဤဘ၀တြင္ ပုပ္ေစာ္နံေသာ သူျဖစ္ခဲ႔ရပါသည္။

ေကာင္းစြာ ေဆာက္တည္ထားအပ္ေသာ စိတ္ေၾကာင္႔ ေသာေရယ် သူေ႒းသား ဘ၀မွ ရဟန္းျပဳ လာေသာ ရဟန္းတစ္ပါးသည္ အလံုးစံုေသာခ်မ္းသာကုိ ရခဲ႔ပါသည္။ ၀ိသာခါ၏ ေက်ာင္းအမႀကီး၏ မိဘမ်ားသည္ ခ်မ္းသာၾကပါေသာ္လည္း ယခုဘ၀တစ္ခုသာ အဆင္ေျပေစရန္ ေလာကီခ်မ္းသာကို ေပးနိင္ခဲ႔ပါသည္။ နတ္ခ်မ္းသာ၊ စ်ာန္ခ်မ္းသာ၊ ေလာကလြန္ခ်မ္းသာမ်ားကို မေပးနိဳင္ခဲ႔ၾကပါ။ ေကာင္းစြာ ေဆာက္တည္ထားအပ္ေသာ စိတ္သည္သာလွ်င္ ခ်မ္းသာမ်ိဳးစံုကို ေပးပါသည္။ ယင္းမွာ အျခားမဟုတ္ ကုသလကမၼပထတရား ဆယ္ပါးသာလွ်င္ ျဖစ္ေပသည္။ ထို႔အတူပင္ မွားယြင္းစြာ ေဆာက္တည္ ထားအပ္ေသာစိတ္သည္ ပ်က္စီးေစတတ္သည္။ ေလာကတြင္ သူခိုးဟု အေခၚခံရသူက သူတစ္ပါးပစၥည္းကို ခိုးယူေနသည္ မဟုတ္သလို၊ (လာဘ္စားသူမ်ားသည္ လူႀကီးလူေကာင္းဟု သတ္မွတ္ခံၾကရေသာ လူအခ်ိ႔ ျဖစ္ပါသည္) ရန္သူတစ္ေယာက္က ရန္ဖက္တစ္ဦးကို သတ္ျဖတ္သည္လည္း မဟုတ္ေပ။(မိမိ၏ ခ်စ္လွစြာေသာ ဇနီးမ်ား၊ ဆရာသမားႏွင္႔ မိဘမ်ား၊ သားသမီးမ်ားကိုလည္း အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင္႔ သတ္တတ္ၾကသည္၊ သူတို႔သည္ ရန္ဖက္မ်ား မဟုတ္ၾကပါေခ်။) တကယ္ သတ္တတ္သူမွာ မွားယြင္းစြာ ေဆာက္တည္ထားအပ္ေသာ စိတ္သာလွ်င္ ျဖစ္ေပသည္။ ႏြားေက်ာင္းသား နႏၵလုလင္သည္ ဆင္းရဲသားမဟုတ္ သူေ႒းတစ္ဦး ျဖစ္သည္႔ျပင္ သဒၶါတရား အားေကာင္းေသာသူ တစ္ဦးလည္း ျဖစ္သည္။ အရိယာတစ္ဦးျဖစ္ေသာ သူသည္ ဘုရားရွင္ႏွင္႔ ရဟန္းမ်ားစြာ တို႔အား လွဴဒါန္းၿပီး ခ်က္ခ်င္းဆိုသလို မၾကာမီပင္ အသတ္ခံခဲ႔ရသည္။ သူ႔အတြက္ လြတ္ေျမာက္စရာ နည္းလမ္း မရွိခဲ႔ေပ။ ျမတ္စြာဘုရားက သူသည္ ဘယ္အရပ္ေနေန လြတ္ေျမာက္ႏိုင္မည္ မဟုတ္၊ သူ႔ကို ေသေစတတ္သူမွာ ပ်က္စီးေစတတ္ေသာ စိတ္ထား ဟုပင္ မိန္႔ေတာ္မူပါသည္။

ေဆာင္းပါးမွတ္စုမ်ား

၁။ ဓမၼပဒအ႒ကထာ အပၸမာဒ၀ဂ္

၂။ အဂၤုတၱရနိကာယပါဠိ

စာေရးသူ၏အာေဘာ္၊

ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ား သိသင္႔သည္႔ ဘုရားစကားေတာ္မ်ားကို သိေစရန္ျဖစ္ပါသည္။

ဆရာေတာ္ ေဒါက္တာအရွင္နႏၵက

ဓမၼဒူတေက်ာင္း၊ ဘူေဖ်ာင္းရပ္ကြက္

အင္ခ်ြန္းျမိုဳ၊ေတာင္ကိုရီးယား

Read more...

လူငယ္မ်ား ယဥ္ေက်းမႈသင္တန္း... (မာဂဓီသာစည္)

ဦးပညာသာမိ မာဂဓီသာစည္ လူငယ္မ်ား ယဥ္ေက်းမႈသင္တန္း အစအဆံုး









ဗုဒၶဘာသာ ယဥ္ေက်းမႈသင္တန္း

Read more...

ရွင္အရဟံ ဘာလူမ်ိဳးလဲ

အယ္ဒီတာခင္ဗ်ား

မၾကာမီက တရားပြဲတစ္ခုတြင္ ဆရာေတာ္တစ္ပါးက ျမန္မာ့သာသနာ၀င္တြင္ အေရးပါေသာ ရွင္အရဟံဟူသည္မွာ သီဟိုဠ္တိုင္းသားျဖစ္ေၾကာင္း ေဟာၾကားသည္ကို နာခဲ့ရပါသည္။

က်ြန္ေတာ္တို႔ ေတြ႔ဖူးသည္မွာ ရွင္အရဟံသည္ ရာမညတိုင္း မြန္လူမ်ိဳးသာျဖစ္ေၾကာင္းဆိုပါသည္။ ရွင္အရဟံ သီဟိုဠ္လူမ်ိဳးလား၊ မြန္လူမ်ိဳးလားဆိုတာ ဘာသာေရးျပႆနာ ေဆာင္းပါးရွင္ဆရာေတာ္အား ေမးေလွ်ာက္ေပးေစ လိုပါသည္ခင္ဗ်ား။

ျမန္မာဗုဒၶဘာသာ၀င္တစ္ဦး၊ ဖ်ာပံုျမိဳ႕။

အယ္ဒီတာထံမွ ရရွိေသာစာတစ္ေစာင္အရ ဘာသာေရးျပႆနာ ေဆာင္းပါးလႊာက႑တြင္ တင္ျပႏိုင္ရန္ စာေပကို ရွာေဖြၾကည့္ရႈရ ရွင္အရဟံ၏ အေၾကာင္းအရာအား သာသနာလကၤာရစာတမ္းတြင္ ၀ါဒအမ်ိဳးမ်ိဳးကို ေဖာ္ျပ၍ ေရးသားျပဆိုထားရာ ပရိတၱနိဒါန္းလာ အေၾကာင္းအရာတြင္

သီဟိုဠ္က်ြန္း၀ယ္ ၀ိပၸ၀ါသီျပည္၌ေနေသာ အမ်ိဳးသားလုလင္တစ္ဥိးသည္ ရဟန္းပဥၥင္းခံ၍ ဒြါရာ၀တီျပည္မွာ ပိဋကစာေပသင္လာ၏။ ေနာက္ သထံုျပည္သို႔သြား၍ ပိဋကစာေပ သင္ျပန္ေလ၏။ ထိုေရာအခါ သေရေခတၱရာျပည္၌ ဟုခ်ီ၍ ရွင္အရဟံအေၾကာင္း ဆက္လက္ေဖာ္ျပထားသျဖင့္ ရွင္အရဟံ သီဟိုဠ္သားျဖစ္ရေလဟန္ အဓိပၸါယ္ေပၚေနေလသည္။

ထိုတြင္ပင္ ၀ါဒအမ်ိဳးမ်ိဳး ေဖာ္ျပထားရာ ရာဇ၀င္လာေသာ ရွင္အရဟံအေၾကာင္းကို အခိုင္လံုဆံုး သေဘာထားၾကရသျဖင့္ ဤတြင္ ရာဇ၀င္လာ ရွင္အရဟံ ၀တၱဳအေၾကာင္းကို ေဖာ္ျပလိုက္ပါမည္။

ထိုကာလ သုနာပရန္ တမၸဒိတ္တိုင္းမွာ သာသနာေတာ္စြဲစြဲျမဲျမဲ မထြန္းလင္းေခ်ေသး။ ဘုရားဗ်ာဒိတ္ေတာ္မူခဲ့သည့္အတိုင္း ထြန္းလင္းေစအံ့ဟု ရဟႏၲာျမတ္တို႔ ၾကံျပီးလွ်င္ သိၾကားမင္းထံသြား၍ သာသနာျပဳႏိုင္မည့္သူကို ညီညာေတာင္းပန္ပါဟု ဆို၏။

သိၾကားမင္းလည္း တာ၀တိံသာတြင္ရွိေသာ နတ္သားတစ္ေယာက္အား ေတာင္းပန္၍ ုပုေဏၰးမ၀မ္း၌ သေႏၶေနလာေစ၍ ေန႔လေစ့၍ ဖြားသည္ရွိေသာ္ သီလဗုဒၶိမည္ေသာ မေထရ္ျမတ္သည္ ေစာင့္ၾကပ္မ၍ အရြယ္ေရာက္လွ်င္ ရဟန္းျပဳ၏။ ပိဋကက်မ္းဂန္ တတ္ေျမာက္စြာလ်က္ ရဟႏၲာအျဖစ္သို႕ ေရာက္ေလ၏။ အရဟံဟူေသာ အမည္ျဖင့္ ေက်ာ္ေစာ ထင္ရွား၏။ ထိုရွင္အရဟံသည္ ျမန္မာတိုင္းႏိုင္ငံ၌ သာသနာသန္႔ရွင္း ထြန္းလင္းစိမ့္ေသာငွာ ပုဂံျပည္သို႔ ၾကြေတာ္မူလာ၍ ျမိဳ႕ႏွင့္မနီးေ၀းေသာ ေတာရပ္တစ္ခု၌ ေနေတာ္မူ၏။

သိၾကားမင္းသည္ မုဆိုးတစ္ေယာက္အား ျဖားေယာင္းလွည့္ပတ္၍ ရွင္အရဟံကို ျမင္ေစေသာ္ ဤသူကား လူမဟုတ္ နတ္ဘီလူးျဖစ္ရာသည္။ လူျဖစ္လွ်င္လည္း လူရိုင္းျဖစ္ရာသည္။ မင္းမွာဆက္မည္ဟု ျမိဳ႕သို႔ေခၚေဆာင္ေလ၏။

ရွင္အရဟံလည္း ပရိကၡရာရွစ္ပါးလြယ္ယူလွ်က္ လိုက္ေတာ္မူေလ၏။ ေတာအုပ္တစ္ခုတြင္ လူရိုင္းကို ေတြ႔၍ ေဆာင္ခဲ့သည္ဟု မင္းအား မုဆိုးေလွ်ာက္ လွ်င္ ျမတ္ေသာ ဣေျႏၵႏွင့္ျပည့္စံုေသာ အျဖစ္ကို ေနာ္ရထာမင္းေစာျမင္၍ ဤကား လူရိုင္းမဟုတ္၊ ျမတ္ေသာသူတည္း၊ ဤသူကိုယ္၀ယ္ ျမတ္ေသာတရားရွိရာသည္ ဟူ၍ ေနေရာင္ႏွင့္ေတြ႔ေသာ ၾကာမံုကဲ့သို႔ ရႊင္လန္းသျဖင့္ ၾကံစည္ ဆင္ျခင္ေတာ္မူ၏။

မင္းၾကီးလည္း ဤသူေနရာ ၾကီးျမတ္လွသည္။ ျမတ္ေသာသူ မွန္ျပီဟု ဆင္ျခင္၍ ဤသို႔ ေမးေတာ္မူ၏။

” ငါ့ရွင္ကား အဘယ္သူ၏ အမ်ိဳးအႏြယ္ျဖစ္ေတာ္မူသနည္း။ အဘယ္အရပ္မွ ၾကြလာေတာ္မူသနည္း၊ အဘယ္သူ၏ အဆံုးအမကို ခံယူေတာ္မူသနည္း” ဟု ေမးေတာ္မူေသာ္ ရွင္အရဟံလည္း ဤသို႔ မိန္႔ေတာ္မူ၏။

ငါ၏ အမ်ိဳးအႏြယ္ကား ဂုဏ္ေတာ္ကိုးပါး၊ ဘုန္းေတာ္ေျခာက္ပါး၊ အစိေႏၱယ်ေလးပါးႏွင့္ ျပည့္စံုေတာ္မူေသာ သမၼာသမၺဳဒၶ ဘုရား အမ်ိဳးအႏြယ္တည္း”

ငါ၏ ဆရာဥပဇၥ်ာယ္ အေပါင္းအေဖာ္ သံဃာရွိေသာ ေနရာအရပ္က လာခဲ့သတည္း။ သမၼာသမၺဳဒၶဘုရား ေဟာၾကားေတာ္မူေသာ အာဏာေဒသနာ ေတာ္မွလာေသာ အဆံုးအမကို ခံသတည္း ဟု မိန္႔ေတာ္မူေသာ မင္းၾကီးလည္း အားရႏွစ္သက္ ၀မ္းေျမာက္၀မ္းသာျဖစ္၍ ” သမၼာသမၺဳဒၶ ေဟာ္ေတာ္မူေသာ တရားေတာ္ကို တစ္စိတ္တစ္ေဒသမွ် အကၽႊႏု္ပ္အား ေဟာ္ေတာ္မူပါ” ဟု ေတာင္းပန္သည္တြင္ သီရိဓမၼာေသာကမင္းၾကီးအား နိေျဂာဓသာမေဏ ေဟာေတာ္မူေသာ အပၸမာဒတရားကို ေဟာေတာ္မူသည္။

တရားေဟာေတာ္မူျပီးသည့္အဆံုး၌ မင္းၾကီး ဤသို႔ေလွ်ာက္ျပန္၏။

သမၼာသမၺဳဒၶဘုရားကား ယခု အတီအရပ္မွာ ရွိေတာ္မူသနည္း၊ တရားေတာ္ကား အဘယ္မွ် အေရအတြက္ ရွိေတာ္မူသနည္း၊ တပည့္သားေတာ္ကား ငါ့ရွင္မွတစ္ပါး အျခားရွိေသးသေလာ။ မရွိျပီေလာ ဟု ေလွ်ာက္ေသာ္ သမၼာသမၺဳဒၶဘုရား နိဗၺာန္လားေတာ္မူေၾကာင္း ဓာတ္ေတာ္ ေမြေတာ္သာ ယခုရွိေၾကာင္းကို လည္းေကာင္း၊ တရားေတာ္သည္ ဓမၼကၡႏၶာ (၈၄၀၀၀) အေရအတြက္ရွိေသာအေၾကာင္းကို လည္းေကာင္း၊ သထံုျပည္၀ယ္ ပဋက သံုးပံု အစံုသံုးဆယ္ရွိေၾကာင္းကို လည္းေကာင္း၊ ငါမွတစ္ပါး ပရမတၳသံဃာ၊ သမုတိသံဃာ မ်ားစြာရွိေၾကာင္းကိုလည္းေကာင္း မိန္႔ေတာ္မူ၏။

ထိုစကားကို မင္းၾကီးၾကားေတာ္မူေသာ္ အတိုင္းထက္အလြန္ သဒၶါျခင္းျပင္းစြာျဖစ္၍ ဤသို႔ ေလွ်ာက္ျပန္၏။ ”အကၽႊႏု္ပ္အား ယခုမ်က္ေမွာက္ အရွင္မွတစ္ပါး အျခားကိုးကြယ္ရာ မရွိျပီ။ ယေန႔မွစ၍ အကၽႊႏု္ပ္၏ အသက္ကို အရွင္အား ေဆာင္ႏွင္းေတာ့သည္။ အရွင့္အဆံုးအမကိုလည္း အက်ြႏု္ပ္ခံေတာ့မည္” ဟူ၍ ေလွ်ာက္ျပီးလွ်င္ အရညကင္ ရေသာအရပ္၌ သာယာလွစြာေသာ ေက်ာင္းေဆာက္လုပ္ လွဴဒါန္းေတာ္မူ၏။ ျပည္သူ ျပည္သားအေပါင္းတို႔ကိုလည္း အပ္ေတာ္မူေလ၏။

ဤသို႔လွ်င္ မင္းႏွင့္တကြ ျပည္သူျပည္သားတို႔သည္ မူလကိုးကြယ္ရင္း အရည္းတို႔ကို ပစ္ပယ္၍ ရွင္အရဟံႏွင့္ အရိယာသံဃာတို႔အား ကိုးကြယ္ကုန္ၾကေသာ္ အရည္းတို႔သည္ လာဘ္ပူေဇာ္သကၠာရမွ ေလွ်ာက်ကုန္သည္ျဖစ္၍ ရွင္အရဟံအား ရန္းျငိဳးၾကီးစြာထားၾက၏။

မင္းၾကီးလည္း ထုိအေၾကာင္းကို ဆင္ျခင္၍ စိုးရိမ္ေတာ္မူသျဖင့္ အရည္းတို႔ကို ႏိုင္ေလာက္ေအာင္ အေစာင့္အေနခန္႔ထား ေစာင့္ေနေစ၏။ အရည္ၾကီး သံုးက်ိပ္ႏွင့္တကြ တပည့္လက္သား ေျခာက္ေသာင္းတို႔ကိုလည္း လူ၀တ္လဲေစ၍ အဲေမာင္းလွံကိုင္၊ ဆင္ေခ်းက်ံဳး၊ ျမင္းေခ်းက်ံဳး ထည့္ေတာ္မူေလ၏။

ရွင္အရဟံလည္း သာသနာၾကည္ညိဳသူတုိ႔ကို ရဟန္းပဥၥင္း ျပဳေတာ္မူေစ၍ သာသနာေတာ္ျမတ္ သန္႔ရွင္းထြန္းလင္းေစ၏။ ေနာ္ရထာမင္းေစာသည္ ထိုအခါ သံေ၀ဂရေတာ္မူ၍ ဤျပည္ကို အစဥ္မင္းျပဳေတာ္မူကုန္ေသာ အဆက္ဆက္ေသာ ေဘးေလာင္းေတာ္၊ ဘိုးေလာငး္ေတာ္တို႔သည္ အရည္းရဟန္းတို႔အယူကို ယူမွားၾကကုန္သည္၊ ထိုသို႔ ယူမွားၾကေလသည္ကို ယူ၍ ရေကာင္းျပန္ဘိမူကား တစ္ဖန္ျပန္ေစခ်င္၏ ဟူ၍ သံေ၀ဂ ေနာင္တရရွိေတာ္မူေလသည္။

ရာဇ၀င္လာ ရွင္အရဟံ၏ အေၾကာင္းကား ဆိုခဲ့သည္အတိုင္းပင္ျဖစ္၏။

သီဟိုဠ္က်ြန္းသားဟု မဆို၊ ေရွးေရွးက်မ္းစာမ်ားမွ ဆိုေလ့ရွိသကဲ့သို႔ ပုေဏၰးမ၀မ္းမွာ ၀င္စား၍ဟုဆိုျခင္း၊ အမ်ိဳးျမတ္တြင္ျဖစ္၍ ဟုဆိုျခင္းသည္ ရွင္ေမာဂၢလိပုတၱတိႆ၊ ရွင္ဗုဒၶေဃာသတို႔ ၀တၱဳကို လိုက္၍ ဆိုျခင္းျဖစ္ရာ၏။

သာသနာဘက္စာတမ္း ရာဇ၀င္စာတမ္းမ်ားအတိုင္းပင္

”ေနာ့္ရထာ့ကံ၊ အရဟံ၊ ခုန္ပ်ံက်လွာ၀ဲ” ဟူေသာ က၀ိလကၡဏာ သတ္ပုံအေျဖမွာလည္း ဆိုထားသျဖင့္ ရွင္အရဟံသည္ သီဟိုဠ္သားမဟုတ္၊ ရာမညတိုင္း သထုံျပည္ အမ်ိဳးျမတ္မွ ဆင္းသက္သူဟုသာ မွတ္သားသင့္ပါသည္။

သာသနာဘက္စာမ်ားတြင္

သု၀ဏၰဘုမၼိ သထံုျမိဳ႕တြင္ စ်ာန္သမာပတ္ရေသာ အေနာမဒႆီမေထရ္သည္ အရွင္ေသာဏ၊ အရွင္ဥတၱရတို႔ ျပဳစုေသာ သာသနာအႏြယ္အဆက္ကို သံဃာငါးရာႏွင့္ ေကာင္းစြာ ေစာင့္ထိန္းလ်က္ ေန၏။ ထုိအရွင္၏ တပည့္ကား အရွင္အဓိသီလ၊ ထုိအရွင္၏တပည့္ကား ရွင္ျပာဏဒႆီ၊ ထုိအရွင္၏ တပည့္ကား အရွင္ကာလ၊ ထိုအရွင္၏ တပည့္ကား ရွင္အရဟံ ဟူ၍ ေဖာ္ျပထားေလသတည္း

ျမတ္သတိ၀ါဒီမဂၢဇင္း

ဒီဇင္ဘာလ၊ ၂၀၀၀ ျပည့္ႏွစ္

Read more...

" အလိုေတာ္ၿပည့္ အလင္းေရာင္" မဂၢဇင္းစာအုပ္ထုတ္၀ယ္နိုင္ရန္ စာမူေတာင္းခံအပ္ပါသည္။



ျပည္တြင္း၊ ျပည္ပႏွင့္ နယ္စပ္ေဒသ သာသနာျပဳ အလိုေတာ္ျပည့္ ေက်ာင္းတိုက္မ်ား၏ အဓိပတိ ဘဒၵႏၲေဒါက္တာ အရိယ၀ံသ ထံမွၾသ၀ါဒ ခံယူပြဲအခမ္းအနား ႏွင့္ အာစရိယပူေဇာ္ပြဲကို လာမည့္ ၂၀၁၁ ခု ဇႏၷ၀ါရီလ ဒုတိယအပတ္အတြင္းတြင္ စစ္ေတြၿမိဳ႕


အလိုေတာ္ျပည့္ေက်ာင္းတိုက္တြင္ က်င္းပျပဳလုပ္မည္ျဖစ္ပါသျဖင့္ ယင္းပြဲႏွင့္ဆက္စပ္၍ ရခိုင္ၿပည္နယ္ရွိ ဆရာေတာ္ႀကီး၏
ဘာသာေရး၊ လူမွဳေရး၊ ပရဟိတလုပ္ေဆာင္ခ်က္မ်ားပါ၀င္ေသာ “အလိုေတာ္ျပည့္ အလင္းေရာင္” အမည္ရွိ စာေစာင္တစ္ခုထုတ္ေ၀သြားမည္ျဖစ္ပါသည္။ သို႔ျဖစ္ပါ၍ ရခိုင္ၿပည္နယ္မွ အလိုေတာ္ၿပည့္ေက်ာင္းတိုက္ဆရာေတာ္မ်ား၊တပည့္ ရဟန္း ေက်ာင္းသား မ်ား၊ ေဂါပကအဖြဲ႔လူႀကီးမ်ားနွင့္ စာေပ ၀ါသနာရွင္မ်ားထံမွ ေအာက္ေဖာ္ျပပါအခ်က္အလက္မ်ားပါ၀င္ေသာ စာမူမ်ား ေတာင္းခံအပ္ပါသည္။

(၁)မိမိေရးသားလိုေသာ အလိုေတာ္ၿပည့္သာသနာၿပဳလုပ္ေဆာင္ခ်က္မ်ား၊
(၂)ယခင္ သာသနာၿပဳလုပ္ေဆာင္ခ်က္နွင့္ ယေန႔သာသနာၿပဳလုပ္ေဆာင္ခ်က္မ်ား၊
(၃)စာေရးသူၿဖစ္ခ်င္သည့္ သေဘာထားနွင့္ ထင္ၿမင္ယူဆခ်က္မ်ား၊
(၄)မိမိစုေဆာင္းထားသမွ် မွတ္တမ္း ဓါတ္ပုံမ်ားနွင့္ ဗီြဒီယိုဖိုင္မ်ား၊
(၅)မိမိတို႔ေက်ာင္းတိုက္အတြင္း ပရိယတၱိ နွင့္ ပဋိပတၱိ သာသနာၿပဳ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ မ်ား၊
(၆)လူမွဳေရးနွင့္ ပရဟိတလုပ္ငန္းမ်ားအား ေဖၚထုတ္ေပးၿခင္း၊
(၇)ေရွးေဟာင္း ေစတီပုထိုးမ်ား ၿပန္လည္တည္ေဆာက္ၿခင္းမ်ားအား မိမိတို႔သေဘာထားမ်ား၊
(၈)ေက်ာင္းထိုင္ဘုန္းၾကီး၏ ကိုယ့္ေရးအက်ဥ္းမွတ္တမ္းမ်ား၊
(၉)ေက်ာင္းတိုက္ရွိ စာသင္းသားမ်ား၏ သေဘာထားနွင့္ ထင္ၿမင္အယူဆမ်ား
(မိမိနွစ္အသက္ဆုံး စာသင္သားတစ္ပါးအား ေရးေပးေစခ်င္ပါသည္)၊
(၁၀)မိမိတို႔ေက်ာင္းတိုက္တြင္ သတိပ႒ာန္၀ိပႆနာ အလုပ္ေပးတရားစခန္းႏွင့္ ယင္းႏွင့္ ပတ္သတ္ၿပီးတိုးတက္မွဳမ်ား၊
(၁၁)ယခင္ေက်ာင္းတိုက္ တိုးတက္မွဳနွင့္ ယေန႔ေက်ာင္းတိုက္ တိုးတက္မွဳအေၿခၿပဇယား၊

အဆိုပါအေၾကာင္းအရာမ်ားပါ၀င္ေသာ စာမူမ်ားအား ၂၀၁၀ ခု ဒီဇင္ဘာလ ၂၅ ရက္ေန႔ ေနာက္ဆုံးထား၍ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕
အလိုေတာ္ၿပည့္ေက်ာင္းတိုက္သို႔ မၿဖစ္မေန အၿမန္ေပးပို႔ပါရန္ ေလွ်ာက္ထားအပ္ပါသည္။

ဆက္သြယ္ရန္
ဖုန္း 0949234889
Web: www.alodawpyei.org
Emails: alodawpyei@myanmar.com.mmThis e-mail address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it / alodawpyei@gmail.comThis e-mail address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it

ရခိုင္ျပည္နယ္အတြင္း အလိုေတာ္ျပည့္ ပ၀ါရဏအုပ္စု၀င္ ေက်ာင္းတိုက္ပဓါနနာယကဆ၇ာေတာ္မ်ားနွင့္ ေက်ာင္းတိုက္အမည့္မ်ား

(၁) ဘဒၵႏၲ၀ါရိတၱ အလိုေတာ္ျပည့္ပရဟိတဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္း၊ မင္းျပားၿမိဳ႕
(၂) ဘဒၵႏၲဣႏၵာစရိယ အလုိေတာ္ျပည့္ေက်ာင္းတိုက္ ဘူးသီးေတာင္ၿမိဳ႕
(၃) ဘဒၵႏၲမဏိသာရ အလိုေတာ္ျပည့္ေက်ာင္းတိုက္ ေမာင္ေတာၿမိဳ႕
(၄) ဘဒၵႏၲပညာေဇာတ အလိုေတာ္ျပည့္ေက်ာင္းတိုက္ စစ္ေတြၿမိဳ႕
(၅) ဘဒၵႏၲဥတၱမသာရ ေဗာဓိသုခဓမၼရိပ္သာ (ေညာင္ပင္လယ္ရြာ) ရေသ့ေတာင္ၿမိဳ႕နယ္
(၆) ဘဒၵႏၲအာစာရ ဗဟိုရ္ေက်ာင္းတိုက္ ေမာင္ေတာၿမိဳ႕
(၇) ဘဒၵႏၲဣႏၵာစာရ အလိုေတာ္ျပည့္ေက်ာင္းတိုက္ ရေသ့ေတာင္ၿမိဳ႕
(၈) ဘဒၵႏၲေတဇသာရ အလုိေတာ္ျပည့္ေက်ာင္းတိုက္ ေျမာက္ဦးၿမိဳ႕
(၉) ဘဒၵႏၲေခမာစာရ ေဗာဓိရတနာတပ္ဦးေက်ာင္း (စကခ ၁၅) ဘူးသီးေတာင္ၿမိဳ႕နယ္
(၁၀) ဘဒၵႏၲေဇာတိက မာရမာႀကီးေက်ာင္းေဟာင္း စစ္ေတြၿမိဳ႕
(၁၁) ဘဒၵႏၲရ၀ိႏၵ အလိုေတာ္ျပည့္ ပရဟိတဘုန္္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္း၊ ေမာင္ေတာၿမိဳ႕
(၁၂) ဘဒၵႏၲသုမဂၤလ ေဇယ်သုခ တပ္ဦးေက်ာင္း (နစက ဌာနခ်ဳပ္) ေမာင္ေတာၿမိဳ႕နယ္
(၁၃) ဘဒၵႏၲစကိၠႏၵ မေဒးေတာင္အလိုေတာ္ျပည့္ ဓမၼရိပ္သာ သံတြဲၿမိဳ႕
(၁၄) ဘဒၵႏၲေကသရိႏၵ ဗုဒၶပါဒေျခေတာ္ရာအလိုေတာ္ျပည့္ေက်ာင္း ရေသ့ေတာင္ၿမိဳ႕နယ္
(၁၅) ဘဒၵႏၲေရ၀တ ဆင္ပိုက္ေက်ာင္း ရေသ့ေတာင္ၿမိဳ႕နယ္
(၁၆) ဘဒၵႏၲေကာ၀ိဒ ထြန္းရေ၀ေက်ာင္း ရေသ့ေတာင္ၿမိဳ႕နယ္
(၁၇) ဘဒၵႏၲသီလာစာရ ပုဗၺာရံုအေရွ႕ဘက္ေက်ာင္း (ငက်ဥ္ေတာက္ရြာ) ဘူးသီးေတာင္ၿမိဳ႕နယ္
(၁၈) ဘဒၵႏၲ၀ရဗုဒၶိ ဦးကင္းေတာင္အလိုေတာ္ျပည့္ေတာရေက်ာင္း ရေသ့ေတာင္ၿမိဳ႕နယ္
(၁၉) ဘဒၵႏၲပညာေဇာတ ျခံျပင္ေက်ာင္း ေမာင္ေတာၿမိဳ႕နယ္
(၂၀) ဘဒၵႏၲေကာ၀ိဒ ေအာင္သာယာေက်ာင္း ေမာင္ေတာၿမိဳ႕နယ္
(၂၁) ဘဒၵႏၲေတေဇာဘာသ သက္ကိုင္းညွာေက်ာင္း ေမာင္ေတာၿမိဳ႕နယ္
(၂၂) ဘဒၵႏၲပညာ အထက္ျပဴးမေက်ာင္း ေမာင္ေတာၿမိဳ႕နယ္
(၂၃) ဘဒၵႏၲေထရိႏၵ အ၀ဒါအလိုေတာ္ျပည့္ေက်ာင္း ရေသ့ေတာင္ၿမိဳ႕နယ္

Read more...

ကြ်ႏု္ပ္ႏွင့္ ပတ္စပုိ႔

စာမိတ္ဆက္
ဟုိတေန႔က အိႏၵိယသံရုံးသြားျပီး ဗီဇာ သြားတင္တယ္။ ဗီဇာ သက္တမ္းႏွင့္ပတ္သက္ျပီး စိတ္ထဲ မေကာင္းျဖစ္မိတယ္။ စိတ္ထဲမွာ ခံစားေနရတာကို ပုိ႔စ္နဲ႕ပဲ ရင္ဖြင့္လုိက္တာပါ။ ေနာက္တခုက ျပည္ပ ပညာေတာ္သင္ သုိ႔မဟုတ္ အလည္သြားမည့္ ရဟန္းေတာ္မ်ားအတြက္ ပတ္စပုိ႔အသစ္ သို႔မဟုတ္ သက္တမ္းတုိးျခင္းႏွင့္ပတ္သက္ျပီး သိထားသင့္တယ္ထင္လုိ႔ စိတ္ကူးမိျပီး ဒီပုိ႔စ္ကေလးကို ေရးျဖစ္သြားျခင္းပဲ ျဖစ္ပါသည္။

ဗီဇာျဖင့္ ကုလားလုပ္ေၾကြး
ဗီဇာက သုေတသန ဗီဇာ (Research Visa) ျဖစ္ေတာ့ ၅ ႏွစ္ေပးရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ျမန္မာႏုိင္ငံ ပတ္စပုိ႔ ၃ ႏွစ္စာေၾကာင့္ ႏွစ္လခ်န္ ပတ္စပုိ႔က လြန္ခဲ့တဲ့ ၂ လေလာက္က လုပ္ထားတာဆုိေတာ့ ၄ လ စာ ႏႈတ္လုိက္ေတာ့ ၅ ႏွစ္ေပးရမည့္ သုေတသန ဗီဇာက ၂ ႏွစ္ ေက်ာပဲ ေပးလုိက္ေတာ့သည္။ သံရုံးက ၀န္ထမ္းကို သုေတသန ဗီဇာအတြက္ ၅ ႏွစ္ေပးဘုိ႔ ေမတၱာရပ္ခံေတာ့ မင္းတုိ႔ပတ္စပုိ႔ကမွ ၃ ႏွစ္စာပဲ ငါတုိ႔က ဘယ္လုိလုပ္ ေပးလုိ႔ရမွာလဲတဲ့။ ၅ ႏွစ္လဲ ေဒၚလာ ၂၀၀၊ ၃ ႏွစ္လဲ ေဒၚလာ ၂၀၀၊ ၂ ႏွစ္ခဲြလဲ ေဒၚလာ ၂၀၀ ေပးရမွာတဲ့။ ဗီဇာကုန္ေတာ့ ထပ္တုိးလုိ႔ရတာေပါ့တဲ့၊ အဲလုိဆုိ ပုိက္ဆံ ထပ္ေပးရဦးမွာလားလုိ႔ ေမးေတာ့ ေပးရမွာေပါ့တဲ့။ အဲဒါဆုိ တုိ႔ႏုိင္ငံက သုေတသနေက်ာင္းသားေတြ ရႈံးတာေပါ့၊ သူမ်ားနည္းတူ ၅ ႏွစ္မရဘဲ ၃ႏွစ္၊ ၂ ႏွစ္ေက်ာ္ပဲ ရတယ္လုိ႔ ေျပာလုိက္ေတာ့ အဲဒါ မင္းတို႔ ႏိုင္ငံ က႑ပဲတဲ့၊ တုိ႔ႏွင့္မဆုိင္ဘူး တုိ႔က မင္းတုိ႔ ပတ္စပုိ႔ႏွစ္ကို ၾကည့္ေပးရမွာပဲတဲ့။
စိတ္မေကာင္းတာက စီးပြားေရးဘက္ကၾကည့္ရင္ ကိုယ့္ႏုိင္ငံဘက္က အရႈံးပဲျဖစ္တယ္။ ကုလားတုိင္းျပည္ကို လုပ္ေၾကြးေနရသလုိပဲ။ ကိုယ့္ႏုိင္ငံက ပုိက္ဆံ သူမ်ားႏုိင္ငံ ၅ႏွစ္ကို အေမရိကန္ ေဒၚလာ ၂၀၀ ေပးရမည့္အစား ၃ ႏွစ္၊ ၂ႏွစ္ခဲြေလာက္ကိုပဲ ေဒၚလာ၂၀၀ ေပးေနရတယ္။ သက္တမ္းတုိးေတာ့ ပိုက္ဆံထပ္ကုန္ျပန္၊ ကုလားကို ထပ္ ပူေဇာ္ရမျပန္။ ပတ္စပုိ႔ ၅ ႏွစ္သာ ေပးမယ္ဆုိရင္ ျမန္မာႏုိင္ငံ ျပည္သူေတြ ေထာက္ပံ့လိုက္တဲ့ ေဒၚလာ ေနာက္ထက္ ကုလားကို ေပးစရာမလုိေတာ့ သျဖင့္ ကိုယ့္အတြက္ေရာ ႏုိင္ငံအတြက္ေရာ save money ျဖစ္တာေပါ့။

ႏုိင္ငံတကာ ဗီဇာ
အိႏၵိယႏုိင္ငံ ပူေနးတကၠသိုလ္မွာ ေက်ာင္းတက္စဥ္က ကိုရီးယားသူငယ္ခ်င္းႏွင့္ ထုိင္း သူငယ္ခ်င္းတုိ႔ႏွင့္ စကားစပ္မိျပီး ဗီဇာအေၾကာင္း ေဆြးေႏြးျဖစ္တယ္။ ျမန္မာႏုိင္ငံကေက်ာင္းသားေတြ ဗီဇာကုန္လုိ႔ ပတ္စပုိ႔သက္တမ္းကုန္လုိ႔ ျပန္ၾကရတာေတြႏွင့္ ပတ္သက္ျပီး စေဆြးေႏြးျဖစ္တာပါ။ သူတုိ႔က ေျပာတယ္ ျမန္မာႏုိင္ငံက ဘာလုိ႔ ပတ္စပုိ႔သက္တမ္းကို ၃ ႏွစ္ပဲ ေပးသလဲေပါ့။ ဘာရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႕ ၃ ႏွစ္ေပးတယ္ဆုိတာ မသိတာအမွန္ပဲ။ ဒါ့ေၾကာင့္ I don’t know ပဲ ေျပာလုိက္ရတယ္။ ထုိင္းသူငယ္ခ်င္းက ေျပာေသးတယ္ ‘‘ႏုိင္ငံတကာ ဗီဇာဆုိတာ အနဲဆုံး ၅ ႏွစ္ေပးတာတဲ့၊’’ ကိုယ္လဲပဲ ဗီဇာႏွင့္ပတ္သက္ျပီး ဃဃနန သိပ္ျပီးမသိဘူး။ ကုိရီးယားသူငယ္ခ်င္းကို ေမးၾကည့္ေတာ့ သူတုိ႔ႏိုင္ငံက ၁၀ ႏွစ္ေတာင္ ေပးသတဲ့။

ပတ္စပုိ႔အသစ္ (သုိ႔) သက္တမ္းတုိး
ပတ္စပုိ႕ အသစ္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ သက္တမ္းတုိးတာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ လုပ္ငန္းစဥ္က သိပ္မကြာလွပါဘူး။ နံပါတ္ (၁ ) အေရးၾကီးဆုံးက သာသနာေရး၀န္ၾကီးဌာန၏ ေထာက္ခံစာ ပါရွိပါမွ ပတ္စ္ပုိ႔ရုံးက သတ္တမ္းတုိးေပးျခင္း အသစ္လုပ္ေပးျခင္းမ်ား ျပဳလုပ္ေပးမွာျဖစ္ပါတယ္။ ၀န္ၾကီးေထာက္ခံစာ ဘယ္လုိ ရႏုိင္မလဲ? ပတ္စပုိ႔လုပ္သူတုိင္း ေတြ႔ၾကံဳရသည့္ ျပႆနာ တစ္ခုျဖစ္သည္။

၀န္ၾကီးေထာက္ခံစာ ရဘို႔ -----------
(၁) ၀န္ၾကီးထံသုိ႔ ေမတၱာရပ္ခံစာ
(၂) ကိုယ္သြားမည့္ႏုိင္ငံ၏ ဖိတ္စာ၊
(၃) သာသနာ၀င္မွတ္တမ္း မိတၱဴ
(၄) ပတ္စပို႔ မိတၱဴ
(၅) ဓာတ္ပုံ
(၆) ျမိဳ႕နယ္ ရပ္ကြက္သံဃာ့နာယက ေထာက္ခံစာ
(၇) ရဲစခန္း ေထာက္ခံစာ ဟူေသာ အခ်က္အလတ္ ၇ မ်ိဳးပါရွိရမည္။

(၁) ၀န္ၾကီးထံ ေမတၱာရပ္ခံစာ ဆုိသည္မွာ ပတ္စပုိ႔ အသစ္လုပ္မည္ သို႔မဟုတ္ သက္တမ္းတုိးမည္ မွန္ကန္ေၾကာင္းကို ကိုယ္ေနသည့္ ေက်ာင္းထုိင္ဆရာေတာ္၏ လက္မွတ္ ပါရွိရပါသည္။ ဒါက ျပႆနာမဟုတ္ေပမဲ့ နံပါတ္ (၂) က အနဲငယ္ ခက္ခဲပါလိမ့္မည္။

(၂) ကိုယ္သြားမည့္ႏုိင္ငံ၏ ဖိတ္စာ၊ ေက်ာင္းသားျဖစ္ပါက တကၠသိုလ္က ေခၚစာ၊ ဆုိင္ရာကေျပာပါလိမ့္မည္၊ ထုိေခၚစာ ပင့္စာမ်ားသည္ ႏုိင္ငံအသီးအသီးရွိ ျမန္မာသံရုံး၏ အသိမွတ္ျပဳ ေထာက္ခံစာ ပါရမည္တဲ့။ တကၠသိုလ္က ေက်ာင္းသားျဖစ္ေၾကာင္းစာမ်ားသည္ ဘယ္သံရုံးကိုမွ ပုိ႕ေလ့မရွိ၊ ဘာမွလဲ မပတ္သက္၊ အိႏၵိယျပည္ၾကီးသည္ အလြန္က်ယ္၀န္းရကား ျမန္မာသံရုံးသုိ႔ အသိအမွတ္ျပဳလက္မွတ္ရဘုိ႔ မလြယ္၊ အခ်ိန္ ေငြ မ်ားစြာေပးရလိမ့္မည္။ ထုိကုန္က်စရုိက္သည္ သူ႕ျပည္မွာ ျဖစ္ပ်က္တာဆုိေတာ့ သူ႔ႏုိင္ငံကို လုပ္ေၾကြးေနရျခင္းပင္ ျဖစ္သည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ပုိက္ဆံ ေခြ်ေခြ်တာတာ သုံးေနရေသာ ျမန္မာ ေက်ာင္းသားမ်ားအတြက္ ျမန္မာသံရုံး၏ အသိမွတ္ျပဳလက္မွတ္ ရႏုိင္ဘုိ႔ရာ အလြန္ခက္ခဲပါသည္။ ထုိအေၾကာင္းအရာေတြကို စာအုပ္ၾကီးအတုိင္း ျပည္ပအေျခအေန မသိတဲ့ တာ၀န္ရွိသူမ်ားကို နားလည္ေအာင္ ေျပာျပရေပလိမ့္မည္။

(၆) (၇) တုိ႔လဲ ခက္ခဲသည့္မဟုတ္ ရဲစခန္းကို ဘယ္ပုံ ဘယ္လုိ လက္မွတ္ရေအာင္ ယူမလဲဆုိတာ ျမန္မာျပည္သူျပည္သားတုိင္း ေကာင္းေကာင္းၾကီး သိထားသည္။ ဒါကေတာ့ ကိုယ့္ႏုိင္ငံတြင္သာမဟုတ္ ႏုိင္ငံေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ ျဖစ္တတ္သည့္ သေဘာတရားပင္။ သုိ႔ေသာ္လည္း အလုပ္သေဘာအရ အလုပ္နဲနဲ ရႈပ္သြားသည္။

အခ်ိန္ဘယ္ေလာက္ေစာင့္ရမလဲ?
ထုိ အခ်က္အလက္ (Documents) ေတြ အားလုံး စုျပီး ဌာနဆုိင္ရာသုိ႔တင္ရပါသည္။ အခ်ိန္ဘယ္ေလာက္ေပးရမလ? ဘယ္မွာ သြားတင္ရမလဲ? ဆုိတာ သိဘုိ႔ လုိလာသည္။ နည္းလမ္း ၂ သြယ္ရွိပါသည္။ တနည္းက မဟာပါသာဏလုိဏ္ဂူ ေနာက္ေက်ာ ဘဲဥပုံ စာၾကည့္တိုက္မွာ သာသနာေရးဌာန တစ္ခုရွိသည္။ ထုိေနရာသို႔ သြားတင္ရပါသည္။ တစ္နာရီးေလာက္ အခ်ိန္ေပးရပါလိမ့္မည္။ ထုိဌာနမွာ ျဖည့္စြက္စရာရွိျဖည့္စြက္ရပါသည္။ ဘယ္ေလာက္ ၾကာမွ ၀န္ၾကီးေထာက္ခံစာ ရမလဲ ေမးၾကည့္ေတာ့ အားရစရာပင္၊ ၂ ပတ္ သို႔မဟုတ္ တစ္လ ၾကာမည္တဲ့။ ဘာလုိ႔ အဲေလာက္ၾကာလဲလုိ႔ ဆက္ေမးၾကည့္ေတာ့ ‘‘ အရွင္ဘုရားတဲ့ အရွင္ဘုရားတုိ႔ ဖုိင္တြဲ (သူက ျပစ္မႈဖုိင္တြဲဟု ေခၚသည္) ေတြကို ေနျပည္ေတာ္ကို ပုိ႔ရပါတယ္ဘုရား၊ ေနျပည္ေတာ္မေရာက္ခင္ ဒီမွာရွိတဲ့ လူၾကီးေတြရဲ့ လက္မွတ္ေတြ ပါရပါေသးတယ္ဘုရားတဲ့။ လက္မွတ္ထိုးေပးမည့္ သူေတြ ရွိေနမွ အဆင္ေျပတာဘုရား။ လူၾကီးေတြက နယ္ဘက္ေရာက္ေနရင္ ေစာင့္ရပါတယ္ဘုရား၊ ဒီမွာလက္မွတ္ထုိးျပီးရင္ ေနျပည္ေတာ္သြားမည့္ လူၾကံဳရွာရပါေသးတယ္ဘုရား၊ ဖုိင္ေတြအားလုံး စုစည္းျပီး လူၾကံဳနဲ႔ ေနျပည္ေတာ္ကို ပုိ႔ေပးရပါတယ္ဘုရား။ ဟုိေနျပည္ေတာ္ေရာက္သြားေတာ့လည္း လူၾကီးေတြ စုံစုံညီညီ ရွိေနမွ အဆင္ေျပမယ္ဘုရား။ အကယ္၍ နယ္ေရာက္ေနၾကရင္ ထပ္ေစာင့္ရပါဦးမယ္ဘုရား။ အားလုံးျပီးကာမွ ဟုိကေန ဒီကို လူၾကံဳရွိတဲ့အခါ အရွင္ဘုရားတုိ႔ဖုိင္တြဲေတြ ျပန္ပို႔ပါတယ္ဘုရား’’ ဟု တာ၀န္ရွိသူက ေျပာျပသည္။ သူ႔ရဲ့လုပ္ငန္းစဥ္ the process ၾကီးကို ၾကည့္မယ္ဆုိရင္ အခ်ိန္သည္ မေသခ်ာ မေရရာ ဇေ၀ဇ၀ါျဖစ္သည္။

ဒုတိယ နည္းကေတာ့ ေနျပည္ေတာ္ကို တုိက္ရုိက္သြားျခင္းပဲ ျဖစ္သည္။ ေနျပည္ေတာ္ေရာက္ေတာ့လည္း ဌာနဆုိင္ရာ လူၾကီးေတြ စုံမွ သူတုိ႔လက္မွတ္ရမည္၊ အကယ္၍ လူၾကီးတေယာက္ေယာက္က နယ္ဘက္ ေရာက္ေနရင္ ေနျပည္ေတာ္မွာ ေစာင့္ေပဦးေတာ့၊ တည္းခိုစရာ ေနရာမရွိသူအတြက္ကေတာ့ ပုိက္ဆံအကုန္ခံျပီး တည္းခုိခန္းရွာရေပဦးမည္။ ပတ္စပုိ႔ရုံးကို မေရာက္ခင္ ၀န္ၾကီးေထာက္ခံစာ ရဖုိ႔အတြက္ ဤမွ် ကိစၥမ်ားပါသည္။

အေကာင္း ႏွင့္ အဆုိး
ႏုိင္ငံတကာက အနည္းဆုံးပတ္စပုိ႔သက္တမ္း ၅ ႏွစ္ေပးခ်ိန္မွာ ျပည္ျမန္မာက ၃ ႏွစ္ထဲပဲ ေပးေတာ့ ေကာင္းက်ိဳး ဆုိးက်ိဳးေတာ့ ရွိပါလိမ့္မည္။ သူမ်ားႏုိင္ငံေတြလုိ အနည္းဆုံး ၅ ႏွစ္ေပးရင္ သိပ္ေကာင္းမွာပဲဆုိျပီး ေတြးမိတယ္။ အကယ္၍သာ ၅ႏွစ္ သုိ႔မဟုတ္ ၁၀ ႏွစ္သာ ေပးလုိက္မယ္ဆုိရင္ ခဏခဏ ခက္ခဲတဲ့ ၀န္ၾကီးေထာက္ခံစာမယူရေတာ့ဘူး၊ ဟုိေထာက္ခံစာ ဒီေထာက္ခံစာေတြ မယူရေတာ့ဘူး၊ ဟုိရုံး ဒီရုံးေတြကို သြားရ လာရတဲ့ ဒုကၡလဲ သက္သာသြားမယ္၊ အခ်ိန္ကုန္ ေငြကုန္ လူပန္း သက္သာသာမွာေတာ့ အမွန္ပင္ျဖစ္သည္။ သူမ်ားနည္း Research Visa (RV) ကို ၅ ႏွစ္ရတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ကုလားကို ေပးရမည့္ ဗီဇာသက္တမ္းတုိး Visa Extention အတြက္ ပုိက္ဆံ အကုန္သက္သာသြားမယ္။ တကယ္ေတာ့ ထုိဗီဇာအတြက္ ေပးေနရတဲ့ ပုိက္ဆံေတြသည္ ျမန္မာျပည္တြင္းက ျပည္သူေတြရဲ့ ပုိက္ဆံပဲျဖစ္သည္အတြက္ တုိင္းျပည္အတြက္ အရႈံးတခုဟု ျမင္မိသည္။

၅ ႏွစ္ သက္တမ္း ထုတ္ေပးလုိက္ျခင္းေၾကာင့္ အဆုိးက်ိဳးႏွင့္ပတ္သက္ျပီး ဘာျဖစ္ႏုိင္သလဲ? စဥ္းစားမရ ျဖစ္ေနသည္။ တခ်ိဳ႕ကေတာ့ေျပာပါတယ္ ပတ္စပုိ႔၊ႏွင့္ လုပ္စားေနသူေတြအတြက္ ၀င္ေငြနဲသြားႏုိင္သည္။ ဒါလည္းျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ႏုိင္ပါသည္။ သုိ႔ေသာ္ တုိင္းျပည္ခ်င္း ယွဥ္တဲ့အခါ ကိုယ့္ျပည္တြင္းက ေငြ ကိုယ့္ျပည္တြင္းက အရယူျခင္းက တုိင္းျပည္အတြက္ တုိးတက္ေၾကာင္းမဟုတ္။ ျပည္ပေငြကို အရယူႏုိင္မွသာ တုိင္းျပည္အတြက္ တုိးတက္ႏုိင္သည္ဟု ေျပာသည္။ ဒါလည္းျဖစ္ႏုိင္တာပဲ။

အိႏၵိယႏွင့္ သနားတတ္ေသာ သူငယ္ခ်င္း

အိႏၵိယအစုိးရသည္ သူမ်ားႏုိင္ငံက ေငြ ပုိက္ဆံကို ကုိယ့္ႏုိင္ငံအတြင္း ၀င္ေအာင္ ေရာက္လာေအာင္သာ ခြင့္ျပဳသည္၊ သူ႕ျပည္တြင္းက ေငြ ျပည္ပသုိ႔ ထြက္ခြင့္မရွိ။
တကယ့္ျဖစ္ရပ္မွန္ တစ္ခု ေျပာျပပါဦးမယ္။ စာေရးသူ အိႏၵိယျပည္ မဟာရ႒ျပည္နယ္ရွိ ပူေနးတကၠသိုလ္မွာ အမ္ေအတန္းတက္စဥ္က ခံလုိက္ရတဲ့ သူငယ္ခ်င္းျမန္မာ ရဟန္းေတာ္တစ္ပါးအေၾကာင္းျဖစ္ပါတယ္။ အင္တာနက္ကေန လိမ္စား ညာစာေနသူေတြ အမ်ားၾကီးရွိပါတယ္။ ေမးလ္ေတြ လာပါလိမ့္မည္၊ ငါ့မွာ ဒုကၡေရာက္ေနပါတယ္။ အခု ဘယ္မွာေနေနရပါတယ္။ ပေထြးနဲ႕ ေနရပါတယ္။ ပေထြးက ႏွိပ္စက္တာ ခံေနရပါတယ္။ တခ်ိဳ႕လည္း တုိင္းျပည္ကေန ထြက္ေျပးေနရပါတယ္။ တုိင္းျပည္အစိုးရက ညွင္းပန္းႏွိပ္စက္လုိ႔ ေရွာင္ေျပးေနရပါတယ္၊ ငါ့ အေဖက ဘဏ္မွာ ပုိက္ဆံ မီလ်ံေပါင္းမ်ားစြာ အပ္ႏွံထားပါတယ္၊ သူက စာခ်ဳပ္ထားတာက အိမ္ေထာင္က်တဲ့အခါမွသာ ဒီပုိက္ဆံေတြကို ထုတ္ယူခြင့္ရွိမွာပါ ဆိုျပီး ေမးလ္ေတြ မၾကာမၾကာ ရရွိပါလိမ့္မည္။။ အမ်ားစုက အာဖရိကတုိက္က ျဖစ္ပါတယ္။ ကိုယ္က သနားျပီး စာျပန္လုိက္ရင္ ေနာက္ထက္ တဆင့္တက္လာပါလိမ့္မည္။ ဘယ္သူ႔ပုံမွန္းမသိတဲ့ ဓာတ္ပုံေတြ ပုိ႔ေပးလိမ့္မည္။ ေနာက္တဆင့္က ဘဏ္အေကာင့္ ေတာင္းပါလိမ့္မည္။ ေငြလႊဲခုိင္းပါလိမ့္မည္။ စာေရးသူ ခဏခဏ ၾကံဳဖူးပါသည္ သို႔ေသာ္ ဘဏ္အေကာင့္မရွိသျဖင့္ မခံလုိက္ရ။
ဘုန္းၾကီးဆုိတဲ့အမ်ိဳးက သူမ်ားဒုကၡေရာက္ရင္ သနားတတ္တဲ့ သေဘာကိုး။ စာေရးသူ သူငယ္ခ်င္းက သနားလြန္းလုိ႔ ထင္ပါရဲ့ သူ႕ဆီလာတဲ့ ေဖာ္ျပခဲ့ပါ ေမးလ္မ်ိဳးေရာက္လာေတာ့ ႏွလုံးလႈပ္ခါသြားတယ္၊ ျပီးေတာ့ မရမက ဆက္သြယ္တယ္၊ ဖုန္းေတြဆက္တဲ့ အဆင့္ေရာက္တယ္၊ ဖုန္းနဲ႕ ေတြ႕ေတာ့လဲ သူ႔ကို အုပ္ခ်ဳပ္တဲ့သူဆုိသည့္ အဘုိးအုိနွင့္ ေတြ႕ရတယ္၊ ပထမေတာ့ အိႏၵိယ စာတုိက္ကေန အေမရိကန္ ေဒၚလာ ၁၀၀ ပုိ႔လိုက္တယ္၊ ေရာက္သြားတယ္၊ ကုလားအစုိးရ မ်က္စိလည္သြားပုံပဲ၊ ေနာက္ ဒုတိယအၾကိမ္ အေမရိကန္ ေဒၚလာ ၆၀၀ ပုိ႔လုိက္တယ္။ ဒီတခါေတာ့ ကုလားအစုိးရ ေတြ႕သြားပါတယ္။ ပုိ႔သူ သူငယ္ခ်င္းကို ရဲက ေခၚစစ္ပါေလေရာ။ မင္းပုိ႔လိုက္တဲ့ ေငြေတြ ပုိ႔မရဘူးဟု ရဲက ေျပာသည္။ ပုိ႔လုိက္တဲ့ ေငြက ၆၀၀ သုိ႔ေသာ္ ကုလားက ၂၀၀ ပဲ ျပန္ေပးသည္။ အင္း---စဥ္းစားၾကည့္တယ္၊ ကိုယ့္သူငယ္ခ်င္းက တကယ္ပဲ ကရုဏာရွိတာလား၊ သူငယ္ခ်င္းတေယာက္ ခ်ီးမြမ္းတယ္၊ ဒီ အရွင္က ဘုရားအေလာင္းကြတဲ့။ ဘယ္ကလာ ဘုရားေလာင္းျဖစ္ရမွာလဲ အတာ၊ ထုံတာ၊ မအူမလည္လုပ္တာ၊ ခံလုိက္ေပါ့ ဟု ေနာက္သူငယ္ခ်င္းကေတာ့ ၾသဘာျပဳသြားတယ္။ ကုလားအစုိးရေကာင္းလုိ႔ ၂၀၀ ျပန္ရတယ္၊ ႏုိ႕မုိဆုိ ၉၀၀လုံး အလကား ဘုမသိဘဲ ေပးလုိက္ရသလိုျဖစ္သြားမယ္၊ အခုေတာ့ ၂၀၀ သက္သာသြားတယ္။

ဆိုလုိခ်င္တာ ဗီဇာ သက္တမ္းတုိးရင္ ကိုယ္သြားရမည့္ (သို႔မဟုတ္) ကိုယ္ေနရမည့္ႏုိင္ငံ၏သံရုံးကို ေဒၚလာေပးရသည္၊ အနည္းငယ္ေသာ ပတ္စပုိ႔သက္တမ္းေၾကာင့္ ဗီဇာ ၅ ႏွစ္ရမည့္အစား ၂ ႏွစ္ခြဲေလာက္ ရတဲ့ ဗီဇာအတြက္ ၂၀၀ ေဒၚလာေပးရမည္၊ ထုိအနည္းငယ္ေသာ ဗီဇာေၾကာင့္ သက္တမ္းတိုးက ပုိက္ဆံ မ်ားစြာကုန္သည့္အျပင္ အခ်ိန္ကုန္ လူပင္ပန္းဦးမည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ပတ္စပုိ႔သက္တမ္း ၅ ႏွစ္ အနဲဆုံး ရလွ်င္ ေကာင္းမွာပဲ ဟု စိတ္ကူးသာ ယဥ္ေနရပါေတာ့သည္။

ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ပါေစ
သီတဂူစတား
၉-၁၂-၂၀၁၀

0 comments

Read more...

လာလည္ၾကသူမ်ား

ဤဘေလာ့ဂ္၏ ရည္ရြယ္ခ်က္

ယခုအခါ ကမၻာတလႊားတြင္ရွိေနၾကေသာ ဓမၼဘေလာ့ဂ္ဂါမ်ားသည္ ေန ့စဥ္ႏွင့္ အမွ် အင္တာနက္ စာမ်က္ႏွာမ်ား ေပၚတြင္ ဓမၼႏွင့္သက္ဆိုင္ေသာ အေၾကာင္းအရာ အမ်ိဳးမ်ိဳးကို ပို ့စ္မ်ားေရးတင္လ်က္ ရွိေနၾကပါသည္။

ဘေလာ့ဂ္ဂါမ်ားမွ မိမိတို ့၏ကိုယ္ပိုင္ စာမ်က္ႏွာမ်ားမွတဆင့္ ေရးတင္ေနၾကသျဖင့္ ဖတ္ရႈေလ့လာသူမ်ားအတြက္ ေနရာမ်ားစြာသို ့ သြားေရာက္ ဖတ္ရႈေနၾကရပါသည္။

ထို ့ေၾကာင့္ စာဖတ္သူမ်ား အခ်ိန္ကုန္သက္သာေစရန္ႏွင့္ မိမိတို ့ ဖတ္ရႈလိုရာကို လြယ္လင့္တကူ ရွာေဖြနိဳင္ရန္ ေန ့စဥ္ေရးသား ေနၾကေသာ အေၾကာင္းအရာမ်ားကို တေနရာတည္းတြင္ စုစည္းေပးလိုေသာ ရည္ရြယ္ခ်က္ျဖင့္ ဤဘေလာ့ဂ္ကို စီစဥ္လိုက္ျခင္းျဖစ္ပါသည္။

ေျပာခ်င္တာမ်ားရွိရင္ ေရးေပးထားခဲ့ပါ

ျမန္မာျပကၡဒိန္

ျမန္မာျပကၡဒိန္
www.burmeseclassic.com မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။

  © Blogger templates The Professional Template by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP