* သဗၺဒါနံ ဓမၼဒါနံ ဇိနာတိ၊ * သဗၺရသံ ဓမၼရေသာ ဇိနာတိ။

* သဗၺဒါနံ ဓမၼဒါနံ ဇိနာတိ၊     * သဗၺရသံ ဓမၼရေသာ ဇိနာတိ။

နမတၳဳ ဗုဒၶါနံ နမတၳဳ ေဗာဓိယာ။ နေမာ ဝိမုတၱာနံ၊ နေမာ ဝိမုတၱိယာ။

ဘုရားရွင္တို ့အား ရွိခိုးပါ၏။
ဘုရားရွင္တို ့၏ မဂ္ဥာဏ္ ဖိုလ္ဥာဏ္အား ရွိခိုးပါ၏။
ကိေလသာတို ့မွ လြတ္ေျမာက္ေတာ္မူၾကေသာ ဘုရားရွင္တို ့အား ရွိခိုးပါ၏။
ထိုဘုရားရွင္တို ့၏ ဝိမုတၱိငါးပါးအား ရွိခိုးပါ၏။

ကရုဏာလက္မ်ား ကမ္းလင့္ေပးပါ...

ကရုဏာလက္မ်ား ကမ္းလင့္ေပးပါ...
စား၀တ္ေနေရးအဆင္ေျပေစရန္ ဆန္အိတ္လွဴျခင္း ႏွင့္ အျခားလိုအပ္သည္မ်ား လွဴဒါန္းျခင္းတို႔ျဖင့္ လစဥ္ ေထာက္ပံ့သြားမည္ျဖစ္ပါသည္။ သီလရွင္ႏွင့္ ေက်ာင္းသားမ်ား ေအာင္ျမင္စြာ ပညာသင္ၾကားႏိုင္ေရး အတြက္ အနီးကပ္စာျပေပးမည့္ ဆရာမ (၆) ဦးအား တစ္လလွ်င္ (၅) ေသာင္းက်ပ္ျဖင့္ ငွါးရမ္းေပးရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။ ပညာေရးအလွဴအား ေစတနာရွင္မ်ားမွလည္း ပါ၀င္ လွဴဒါန္းႏိုင္ပါသည္။ ေကာက္ခံရရွိေသာ အလွဴေငြမ်ားအား ဘဏ္စာအုပ္ထားရွိ၍ ေငြစာရင္းရွင္းတမ္းအား လစဥ္ေဖာ္ျပသြားမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ေက်ာင္းသား/ေက်ာင္းသူမ်ား၏ မွတ္တမ္းမ်ားအား အလွဴရွင္မ်ားထံသို႔လည္း ေပးပို႔သြားပါမည္။

ပညာေရးအလွဴေတာ္ ႏႈိးေဆာ္ခ်က္


ရန္ကုန္ျမိဳ႕ အေသာကာရာမ သီလရွင္စာသင္တုိက္မွ နဝမတန္း ေျဖဆုိမည့္ သီလရွင္ ဆရာေလးမ်ားအတြက္ ဆရာ၊ ဆရာမမ်ား လစဥ္ ထားေပးႏုိင္ရန္ ပညာေရးအလွဴရွင္မ်ား လုိအပ္ေနပါသည္။ ေရႊေစတီ ဘုန္းေတာ္ၾကီးသင္ပညာေရးေက်ာင္းတြင္လည္း ဆင္းရဲႏြမ္းပါးသည့္ ၉ တန္းႏွင့္ ၁၀ တန္း ေက်ာင္းသားမ်ား ေက်ာင္းအိပ္ေက်ာင္းစား ေနထုိင္ပညာဆည္းပူးႏုိင္ေရးအတြက္ ကူညီေထာက္ပံ့မည့္ ကုသုိလ္ရွင္မ်ား လုိအပ္လ်က္ ရွိပါသည္။ ေစတနာရွင္ အလွဴရွင္မ်ား အေနျဖင့္ ေထရဝါဒ ဗုဒၶဘာသာ လူငယ္မ်ားအသင္း http://www.mmtheravada.org ဖုန္း
09-73062811, 09-5505176 သုိ႔ ဆက္သြယ္လွဴဒါန္းၾကေစလုိပါသည္။

သီလရွင္ ဆရာေလးမ်ားႏွင့္ ကေလးမ်ား ဇြန္လအမီ ေက်ာင္းတက္ႏုိင္ေရးအတြက္ ကာလဒါန ကုသုိလ္အျဖစ္ သဒၶါတတ္အား နည္းမ်ားမဆုိ လွဴဒါန္းကူညီၾကပါရန္ ႏႈိးေဆာ္အပ္ပါသည္။

၀ိမုတၱိရသ အဖြဲ႔သားမ်ား

------------------------
ေနာက္ဆက္တြဲသတင္း.....

ပညာေရးအလွဴေတာ္လႉဒါန္းမည့္အစီအစဥ္

ေထရ၀ါဒဗုဒဘာသာ လူငယ္မ်ား အသင္းမွ ဦးစီး၍ (၂၀၁၁) ခုႏွစ္တြင္ န၀မတန္းသို႔ တက္ေရာက္မည့္ ေက်ာင္းသား (၂၅) ေယာက္ႏွင့္ ေက်ာင္းသူ (၂၅) ေယာက္အား ပညာေရးေထာက္ပံ့မႈျပဳလုပ္ေပးႏိုင္ရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။

ျပဳလုပ္မည့္အစီအစဥ္

ေက်ာင္းသားမ်ားအား ေရႊေစတီဘုန္းႀကီးေက်ာင္း (ဆရာေတာ္ ဦးေတဇႏၵိ၊ ခ/(၃) ရက္ကြက္၊ ေရႊေစတီေက်ာင္း၊ မဂၤလာဒုံၿမိဳ႕နယ္) တြင္ထားရွိမည္ျဖစ္ၿပီး ေက်ာင္းသားမ်ားသည္ မိမိတို႔ ဆႏၵအေလ်ာက္ ကိုရင္၀တ္လိုကလည္း ၀တ္ႏိုင္ပါသည္။ ေက်ာင္းသူမ်ားအား အေသာကာရာမ သီလရွင္စာသင္တိုက္ (ဆရာေလးေဒၚသုနႏၵာ (ဖုန္း-၀၉-၈၆၂၈၈၁၁)၊ ၀ါယာလက္ေစ်းမွတ္တိုင္၊ ေရႊႏွင္းဆီရပ္ကြက္၊ မဂၤလာဒံုၿမိဳ႕နယ္) တြင္ထားရွိပါမည္။ အေသာကာရာမေက်ာင္းမွ သီလရွင္မ်ားသာလက္ခံသည္ျဖစ္၍ ေက်ာင္းသူမ်ားမွာ သီလရွင္၀တ္ရပါမည္။ သီလရွင္မ်ားတက္ေရာက္ရမည့္ အ.ထ.က ေက်ာင္းမွာ အေသာကာရာမ ေက်ာင္းမွလက္ရွိ သီလရွင္မ်ား တက္ေရာက္ေနေသာ ေက်ာင္းျဖစ္၍ ပညာသင္ၾကားမႈတြက္ အခက္အခဲ မရွိႏိုင္ပါ။ စာသင္သူမ်ား စား၀တ္ေနေရးအဆင္ေျပေစရန္ ဆန္အိတ္လွဴျခင္း ႏွင့္ အျခားလိုအပ္သည္မ်ား လွဴဒါန္းျခင္းတို႔ျဖင့္ လစဥ္ ေထာက္ပံ့သြားမည္ျဖစ္ပါသည္။ သီလရွင္ႏွင့္ ေက်ာင္းသားမ်ား ေအာင္ျမင္စြာ ပညာသင္ၾကားႏိုင္ေရး အတြက္ အနီးကပ္စာျပေပးမည့္ ဆရာမ (၆) ဦးအား တစ္လလွ်င္ (၅) ေသာင္းက်ပ္ျဖင့္ ငွါးရမ္းေပးရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။ ပညာေရးအလွဴအား ေစတနာရွင္မ်ားမွလည္း ပါ၀င္ လွဴဒါန္းႏိုင္ပါသည္။ ေကာက္ခံရရွိေသာ အလွဴေငြမ်ားအား ဘဏ္စာအုပ္ထားရွိ၍ ေငြစာရင္းရွင္းတမ္းအား လစဥ္ေဖာ္ျပသြားမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ေက်ာင္းသား/ေက်ာင္းသူမ်ား၏ မွတ္တမ္းမ်ားအား အလွဴရွင္မ်ားထံသို႔လည္း ေပးပို႔သြားပါမည္။ အေသးစိတ္ေဆာင္ရြက္မည့္ အခ်က္အလက္မ်ားအားလည္း ဆက္လက္ေဖာ္ျပသြားပါမည္။

ေလ်ာက္ထားမည့္ သူမ်ား ျပည့္စုံရမည့္အခ်က္မ်ားမွာ

(က) ေက်ာင္းသူမ်ားမွာ သီလရွင္၀တ္ႏိုင္ရပါမည္။

(ခ ) မိဘမ်ားမွ ေနထိုင္ရန္ခြင့္ ျပဳသူျဖစ္ရပါမည္။

(ဂ ) စာသင္သားမ်ားေနထိုင္မည့္ ေက်ာင္းတြင္း စည္းကမ္းမ်ားကို တိက်စြာလိုက္နာရပါမည္။

(ဃ) ေက်ာင္းထားရန္ အမွန္တကယ္အခက္အခဲ ရွိေနသူျဖစ္ရပါမည္။

အထက္ပါအခ်က္အလက္မ်ားႏွင့္ ျပည့္စုံသူမ်ားသည္ ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာလွဴငယ္မ်ား အသင္းသို႔ ဆက္သြယ္ေမးျမန္းႏိုင္ပါသည္။ (http://mmtheravada.org)

ဆက္သြယ္ရန္လိပ္စာ

ကိုထြန္းထြန္းလိႈင္

ဖုန္း ၀၉-၇၃၀၆၂၈၁၁

htunhtunhlaing82@gmail.com

winthu.tbyo@gmail.com

thantzin83@gmail.com

Monday, August 30, 2010

ေသာင္းေျပာင္းေထြလာ သံေပါက္စာမ်ား အပိုင္း (၂)


ဥပုလ္ေစာင့္သြား၊ အိုလူသား ဘာမ်ား နင္က်င့္တယ္။

ၾကက္ ဝက္ ဆိတ္ ငါး ခ်က္ခါ သြား၊ ငါကား ေက်ာင္းထြက္တယ္။

ေက်ာင္းကန္ကိုေရာက္၊ ဟိုဒီေလွ်ာက္ တစ္ေယာက္တစ္ေပါက္ ေျပာၾကတယ္။

ရုပ္နာမ္ အစု ျဖစ္ပ်က္မႈ၊ မရွဳပဲသာ ေနၾကတယ္။

သူမ်ား ေကၽြးလွဴ ဗိုက္ေတြပူ၊ စူေနေအာင္သာ စားခဲ့တယ္။

ပုတီးကို ခ်ိတ္၊ ေနကုန္အိပ္၊ တိတ္ဆိတ္စြာသာ ေနၾကတယ္။

စားခ်ိန္ေရာက္ေသာ္ တစ္ေၾကာ္ေၾကာ္ ေအာ္ေခၚလို႔သာ ရွိၾကတယ္။

ေနကုန္ မိုးခ်ဳပ္ အိမ္ျပန္သုတ္၊ ဥပုပ္သည္လို႔ ေခၚၾကတယ္။

Read more...

ၿမိဳ႕စားၾကီးပါယာသိႏွင့္ တမလြန္ဘ၀ျပႆနာ



ေသတဗ်ၿမိဳ႕ေလးမွာ အုတ္အုတ္က်က္က်က္

ေကာသလတိုင္းက ေသတဗ်ၿမိဳ႕ငယ္ေလးတြင္ လူေတြ အုတ္အုတ္က်က္က်က္ ျဖစ္ေနၾကသည္။ ဟိုနား စုစု၊ ဒီနား စုစုျဖင့္ တစ္ေနရာရာသို႔ သြားဖို႔ ျပင္ေနၾကဟန္ရွိသည္။ အခ်ိဳ႕က ငါးေယာက္တစ္ဖြဲ႕၊ အခ်ိဳ႕က ဆယ္ေယာက္အဖဲြ႕၊ အခ်ိဳ႕က မိသားစုအလိုက္၊ အခ်ိဳ႕မွာေတာ့ တစ္ေယာက္တည္း၊ တစ္ေနရာသို႔ ဆူဆူညံညံ သြားေနၾကေလသည္။ အခ်ိဳက ပန္း၊ ဆီမီးထုတ္ေတြ ကိုင္ေဆာင္ထားသည္။ အခ်ိဳ႕က မိမိတို႔ အသံုးအေဆာင္မ်ားကို ကိုင္ေဆာင္လွ်က္ သြားေနၾကေလသည္။ ေသတဗ်ၿမိဳ႕ဆိုသည္မွာ ေကာသလတိုင္း၏အရွင္သခင္ ပေသနဒီေကာသလမင္းၾကီးက ပါယာသိအား အပိုင္စားေပးထားေသာ ၿမိဳ႕ငယ္တစ္ခု ျဖစ္သည္။

အိႏၵိယသည္ ထိုေခတ္အခါက အယူအဆအမ်ိဳးမ်ိဳး၊ အေတြးအေခၚအမ်ိဳးမ်ိဳးကို မိမိတို႔ ထင္ျမင္ယူဆသည့္အတိုင္း လွည့္လည္ေဟာေျပာေနၾကသူ ဆရာၾကီးမ်ား မ်ားစြာရွိၾကေလသည္။ မိမိတို႔၏ အေတြးအေခၚ၊ အယူအဆမ်ားကို လြတ္လပ္စြာ ေျပာေဟာစည္း႐ံုးႏိုင္ခြင့္ အျပည့္အ၀ရွိေသာ ေဒသၾကီး ျဖစ္သည္ဟု ဆိုရမည္ျဖစ္သည္။ ေကာင္းသည္ျဖစ္ေစ၊ ဆိုးသည္ျဖစ္ေစ နာမည္ၾကီးလာလွ်င္ ေစာင့္ၾကည့္ေလ့လာသူမ်ားလည္း ေပါမ်ားသည္။ ဆရာၾကီးတစ္ေယာက္ မိမိတို႔ေနထိုင္ရာ ၿမိဳ႕၊ ရြာအနီးေရာက္လာၿပီဆိုလွ်င္ သြားေရာက္ အကဲျဖတ္တတ္ၾကသည္။ သို႔ျဖစ္၍ အခုလည္း အရွင္ကုမာရကႆပ ေသတဗ်ၿမိဳ႕ကို ေရာက္ေနၿပီဟု ၾကားသိရေသာေၾကာင့္ ဆူဆူညံညံ အုတ္အုတ္က်က္က်က္ သြားေရာက္ေတြ႕ဖို႔ ျပင္ဆင္ေနၾကျခင္း ျဖစ္ေပသည္။
ထိုအခ်ိန္သည္ ပါယာသိၿမိဳ႕စားၾကီးအတြက္ စည္းစိမ္ခံစားေနခ်ိန္ ျဖစ္သည္။

“အမတ္ၾကီး… ဆူဆူညံညံနဲ႔ ဘာျဖစ္ေနတာလဲ”

“မွန္လွပါ… အရွင္ကုမာရကႆပ ဆိုတဲ့ ရဟန္းတစ္ပါးဟာ ေနာက္လိုက္ေနာက္ပါေတြနဲ႔ ၿမိဳ႕နားကို ေရာက္ေနပါတယ္။ သူ႕ဆီကို သြားေနၾကတာပါ”

“ေဟ… ဒီရဟန္းေတြက ေနာက္ဘ၀ရွိတယ္၊ ဘာညာနဲ႔ မဟုတ္မတရားေတြ ေလွ်ာက္ေဟာေနၾကတာ မဟုတ္လား၊ ဒီလို လက္ေတြ႕ျပလို႔လည္း မရ၊ အဓိပၸာယ္လည္းမရွိတဲ့တရားေတြ ေဟာေနသူေတြကို ဘာျဖစ္လို႔မ်ား အလုပ္႐ႈပ္ခံ သြားေတြ႕ေနၾကတာလဲ၊ ကဲ ကဲ… ဒီရဟန္းေတာ့ ငါနဲ႔ ေတြ႕ေတာ့မွာပဲ။ အမတ္ၾကီး… အဲဒီကိုယ္ေတာ္ဆီ သြားေနတဲ့သူေတြကို ေျပာလိုက္”

“မွန္ပါ့”

“သင္တို႔ မေတြ႕ခင္ အဲဒီရဟန္းကို ငါ အရင္ေတြ႕မယ္၊ ငါေတြ႕ၿပီးမွ ေတြ႕ၾကလို႔၊ ငါတို႔ ေဆြးေႏြးတာကို ေစာင့္ေနၾကပါလို႔ ေျပာလိုက္”

“မွန္ပါ”

အမတ္ၾကီးလည္း ျမင္းစီးၿပီး လူစုလူေ၀းမ်ားသို႔ သြားေရာက္ေျပာၾကားခဲ့ေလသည္။ ၿမိဳ႕သူၿမိဳ႕သားတို႔မွာ အံ့ၾသကုန္သည္။ အမွန္အားျဖင့္ သူတို႔ ၿမိဳ႕စားၾကီးမွာ ေရွ႕ဘ၀၊ ေနာက္ဘ၀မ်ားကို ယံုၾကည္သူမဟုတ္။ အယူအဆေရးရာမ်ားကို ေျပာဆိုေဆြးေႏြးၾကလွ်င္လည္း အေတာ္လက္ေပါက္ကပ္သူတစ္ေယာက္ဟု သိထားၾကသည္။ သူႏွင့္ေဆြးေႏြးသူမ်ားမွာ အမ်ားအားျဖင့္ လန္႔ေျပးရသည္က မ်ားေလသည္။ ပညာလည္း တတ္သည္။ အေတြးအေခၚကလည္း ေကာင္းသည္။ စကားေျပာကလည္း ထူးခၽြန္သည္။ သူ႕ကိုဘက္ၿပိဳင္ၿပီး ယွဥ္ၿပိဳင္ေဆြးေႏြးႏုိင္သူဟု မၾကားဖူးေခ်။ အခု ၿမိဳ႕စားၾကီး အရွင္ကုမာရကႆပဆီ သြားမည္ဟု ၾကားသိရေသာအခါ စိတ္၀င္တစား ျဖစ္ကုန္ၾကသည္။

သူႏွင့္ေတြ႕ရမည့္ အရွင္ကုမာရကႆပကလည္း ေခသူ မဟုတ္ပါ။ ဗဟုသုတ ၾကြယ္သည္။ အေျပာေကာင္းသည္။ စကားေျပာသည့္အခါတိုင္း ဥပမာဥပေမယ်မ်ားျဖင့္ တစ္ဖက္လူ က်ေအာင္ ေျပာႏိုင္စြမ္းရွိသည္။ တစ္ဖန္ နယ္တကာသို႔ လွည့္လည္သာသနာျပဳေနသူတစ္ဦး ျဖစ္သည္ႏွင့္အညီ က်မ္းဂန္ဗဟုသုတ၊ ေဒသႏၲရဗဟုသုတႏွင့္ အယူအဆေရးရာတိုက္ပဲြမ်ားကို အၾကိမ္ၾကိမ္ ႏႊဲခဲ့ဖူးေသာ အေတြ႕အၾကံဳရင္ ရဟန္းတစ္ပါး ျဖစ္ပါသည္။

ေသတဗ်ၿမိဳ႕သူၿမိဳ႕သားမ်ား ပဲြၾကီးပြဲေကာင္း ၾကည့္ရေတာ့မည္။ တမလြန္ဘ၀မရွိ၊ အေကာင္းအဆိုး သတ္မွတ္ထားခ်က္မ်ားသည္ အဓိပၸာယ္မရွိဟု ယံုၾကည္သူ ၿမိဳ႕စားၾကီးႏွင့္ ၃၁-ဘံုရွိေၾကာင္း ယံုၾကည္သူ အရွင္ကုမာရကႆပတို႔ စကားႏိုင္လုပဲြၾကီး၊ အယူအဆေရးရာၿပိဳင္ပဲြၾကီး ျဖစ္ေတာ့မည္ဆိုတာကို တြက္ဆမိေသာ ၿမိဳ႕သူၿမိဳ႕သားမ်ားမွာ အေတြးကိုယ္စီ၊ ခန္႔မွန္းခ်က္ကိုယ္စီျဖင့္ ေျပာဆိုျငင္းခုံေနၾကေလသည္။ အစက အရွင္ကုမာရကႆပကို ၾကည္ညိဳသူတို႔သာ အုတ္အုတ္က်က္က်က္ ျဖစ္ေနခဲ့ေသာ္လည္း အခုအခါမွာေတာ့ ၿမိဳ႕စားၾကီး၏ အယူအဆ၀ါဒကို ၾကိဳက္ႏွစ္သက္သူမ်ားလည္း အရွင္ကုမာရကႆပရွိရာသို႔ ဦးတည္ေနခဲ့ၾကေလသည္။ ေသတဗ်ၿမိဳ႕ေလးသည္ တစ္ခဏအတြင္းမွာ ဖုန္တစ္ေထာင္းေထာင္း ထေနခဲ့ေလသည္။ ထိုေန႔က ရာသီဥတု သာသာယာယာ ရွိလွသည္။

ပညာရွင္ႏွစ္ဦး ေတြ႕ဆံုျခင္း

ရဟန္းတစ္ပါးက သူ႕ဆရာကို ေျပာေနသည္။
“ဆရာအရွင္ ကုမာရကႆပ… ပါယာသိၿမိဳ႕စားၾကီးက အရွင္နဲ႔ တရားေဆြးေႏြးလိုပါသတဲ့”

“ေကာင္းၿပီေလ”

ၿမိဳ႕စားၾကီးႏွင့္ အရွင္ကုမာရကႆပတို႔က အနည္းငယ္ျမင့္ေသာ ေနရာမ်ားတြင္ အသီးသီး ေနရာယူထားၾကသည္။ အရွင္ကုမာရကႆပ၏ တပည့္ ၅၀၀ တို႔က ဆရာအရွင္၏ ေနာက္တြင္ ၿငိမ္ၿငိမ္ဆိတ္ဆိတ္ ေနေနၾကသည္။ အရွင္၏ေရွ႕တြင္ ပါယာသိၿမိဳ႕စားၾကီး ေနရာယူထားသည္။ သူ၏ ေဘးဘက္၀ဲယာတြင္ သူ၏ ေနာက္လိုက္တပည့္မ်ား၊ အေစာင့္အေရွာက္မ်ား၊ ထို႔ေနာက္တြင္ ေက်းကၽြန္မ်ား။ ထို႔ေနာက္တြင္ ၿမိဳ႕သူၿမိဳ႕သားမ်ား။ အသီးသီး ေနရာယူထားၾကသည္။

ၿမိဳ႕စားၾကီးႏွင့္အရွင္တို႔မွာ ၀မ္းေျမာက္ဖြယ္စကားမ်ား ေျပာၾကသည္။ ယေန႔ေခတ္ လူကို ေတြ႕သည္ႏွင့္ “ေနေကာင္းလား၊ မေတြ႕ရတာ ၾကာၿပီ၊ စားရေသာက္ရ အဆင္ေျပလား”စသည္ ေမးသကဲ့သို႔ပင္ ျဖစ္ပါသည္။ ထိုသို႔ ေျပာၿပီးေသာအခါ ၿမိဳ႕စားၾကီးႏွင့္အရွင္တို႔သည္ အယူ၀ါဒဆိုင္ရာမ်ားကို စတင္ ေျပာခဲ့ၾကသည္။

“ပါယာသိ… သင္က ဘယ္လို အယူ၀ါဒ ရွိသလဲ”

“ကၽြႏ္ုပ္ အယူ၀ါဒမွာ ေနာက္ဘ၀ဆိုတာ မရွိဘူး။ သတၱ၀ါေသရင္ ျပန္ျဖစ္တယ္ဆိုတာ မရွိဘူး။ အေကာင္း၊ အဆိုးကံေတြရဲ႕ အက်ိဳးဆိုတာလည္း မရွိဘူး”

“ေအာ္… ဒီလို အယူအဆမ်ိဳး သင့္မွာ ရွိသလား။ ဒီလို အယူအဆမ်ိဳး ရွိသူေတြကို တစ္ခါမွ မေတြ႕ဖူးဘူး။ ၾကားလည္း မၾကားဖူးဘူး။ ဘာျဖစ္လို႔ ဒီလို ယူဆရတာလဲ”

ဤေနရာတြင္ “ဒီလို အယူအဆမ်ိဳး ရွိသူေတြကို တစ္ခါမွ မေတြ႕ဖူးဘူး။ ၾကားလည္း မၾကားဖူးဘူး”ဟုဆိုေသာ စကားမွာ အနည္းငယ္ ထူးဆန္းေနသည္ဟု ထင္သည္။ အရွင္ကုမာရကႆပေခတ္က ထိုကဲ့သို႔ ယူဆသူမ်ား မ်ားစြာရွိေၾကာင္း ပိဋကတ္စာေပလာ အျဖစ္အပ်က္မ်ားအရ သိရပါသည္။ သို႔ျဖစ္၍ “မျမင္ဖူးဘူး၊ မၾကားဖူးဘူး”ဟု အဘယ့္ေၾကာင့္ ေျပာသနည္းဆိုသည္ကို နားမလည္ႏုိင္ခဲ့ပါ။

ပါယာသိၿမိဳ႕စားၾကီးက ဆက္ေျပာသည္။
“မရွိလို႔ မရွိဘူးလို႔ ယူဆတာေပါ့။ ဘယ္အရာပဲျဖစ္ျဖစ္ အာ႐ံုငါးပါး (အမွန္က ပသာဒငါးခု = စကၡဳ (မ်က္စိ)၊ ေသာတ (နား)၊ ဃာန (ႏွာေခါင္း)၊ ဇိ၀ွါ (လွ်ာ)၊ ကာယ (ခႏၶာကိုယ္))နဲ႔ ထိေတြ႕လို႔ ရတဲ့ အရာေတြကိုပဲ အရွိတရားအျဖစ္ ကၽြႏ္ုပ္ ယူဆပါတယ္။ အာ႐ံုငါးပါးနဲ႔ ထိေတြ႕လို႔ မရတဲ့ အတိတ္ဘ၀၊ အနာဂတ္ဘ၀နဲ႔ နတ္ျပည္ျဗဟၼာ့ျပည္ေတြဟာ စိတ္ကူးထဲမွာပဲ ရွိတာပါ။ ဒါေၾကာင့္ ဒီလို ယူရတာပါ”

ဆက္လက္ေဖာ္ျပသြားပါမည္.....
ဇာတ္လမ္းက အခုမွ စတာ..:) :)


ညခင္း
တရားအစစ္-အမွန္ခ်စ္-ႏွစ္ျခိဳက္က်င့္သံုးနိုင္ပါေစ။

Read more...

YOU DIE! ေသလိုက္ပါ့လား...


































0 comments

Read more...

ျမရတနာရြာအား အလင္းေရာင္ေပးလွဴၾကသူ ကုသိုလ္ရွင္မ်ားႏွင္ ့စာရင္းရွင္းတမ္း

ဟိုေန႔က “ သာသနာ အလွဴ ၊ အလင္းအလွဴ ” ရဲ႕ စာရင္းေလးကို တင္ေပးလိုက္ပါတယ္။ စာရင္းေတြကိုေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္႔ဆီကို ဆရာေတာ္ ဦးေကာဝိဒ ပို႔ေပးပါတယ္။


သာသနာအလွဴ ၊ အလင္းအလွဴ ပို႔စ္မွာ တင္ထားတဲ႔ လက္ခံ ရရွိစာရင္းမွာ တစ္ခုေတာ႔ ေျပာစရာ ရွိေနပါသည္။ ဘဏ္ကို ေငြမလႊဲဖူးတဲ႔ ကၽြန္ေတာ္က လႊဲသေလာက္ ေရာက္သြားမယ္ပဲ ထင္ေနခဲ႔တာပါ။ ဒါေၾကာင္႔ ကိုယ္လႊဲခ်င္တဲ႔ ေငြအခ်ိဳးမွာ ေငြလႊဲတဲ႔ဆီက ေျပာသေလာက္ကို ေပးလိုက္တာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ႔ အခု ကၽြန္ေတာ္ လႊဲလိုက္တဲ႔ဆီက ဘဏ္ေငြလႊဲခ မေကာက္လိုက္တာကို မသိလိုက္ပါဘူး။ ဒါေၾကာင္႔ ၇၀,၀၀၀ က်ပ္ လႊဲလိုက္တာမွာ ၅၅၀ က်ပ္ ေလ်ာ႔ျပီး ၆၉,၄၅၀ က်ပ္ ပဲ ေရာက္သြားပါတယ္။ ( တခ်ိဳ႕ဆိုင္ေတြက ေကာက္တယ္ ဆိုပဲ။ )

ဒါကို ကၽြန္ေတာ္ ေနာက္ထပ္ အလွဴရွင္ “ မိုးယံ ” ဆီက အလွဴေငြ သြားေရာက္လက္ခံယူျပီး ၊ လႊဲျပီးမွ သိရပါတယ္။ မိုးယံ ( လူသားအားလံုးအတြက္ ) ဆီမွ အလွဴေငြ ၆၃,၀၀၀ က်ပ္ လက္ခံရရွိျပီး တစ္ခါတည္း ဦးေကာဝိဒ ဆီကို လႊဲလိုက္ပါတယ္။ ဒီမွာလည္း ဘဏ္လႊဲခ ဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္ မသိေသးတဲ႔ အတြက္ ဒီအတိုင္းပဲ လႊဲလိုက္တာပါ။ အခန္းျပန္ေရာက္မွ ဦးေကာဝိဒန႔ဲ ေတြ႕ျပီး ဘဏ္လႊဲခ ၅၅၀ က်ပ္ ေလ်ာ႔တယ္ ဆိုတာ သိရတာပါ။

အခု အၾကိမ္ေတြမွာ ဘာမွ မလုပ္ႏိုင္ေတာ႔ေပမဲ႔ ေနာင္အၾကိမ္ေတြမွာ ျပင္ဆင္လို႔ ရေအာင္ အားလံုးကိုလည္း သတိေပးရင္း “ သာသနာအလွဴ ၊ အလင္းအလွဴ ” မွ စာရင္းမ်ားကို ဆရာေတာ္ ဦးေကာဝိဒ ေပးပို႔သည္႔ အတိုင္း ေအာက္မွာ ေဖာ္ျပလိုက္ပါသည္။



A B C D E F
1 စဥ္ ပစၥည္းအမ်ိဳးအမည္ အေရအတြက္ ႏႈန္း ကုန္က်ေငြ တစ္ပါးလွ်င္ကုန္က်မႈ
2 ပရိကၡရာအစံု ၅စံု 2500 12500 2500
3 သကၤန္း ၁ ပါးလွ်င္ (၃) စံုႏႈန္း ၁၅စံု 5500 82500 16500
4 သပိတ္(တန္႕ၾကည္ေတာင္သံသပိတ္) ၅ လံုး 4500 22500 4500
5 ႏိုင္လြန္ခါးပန္းၾကိဳး ၅ စံု 500 2500 500
6 ေခါင္းအံုး+ေခါင္းအုန္းစြပ္ ၅ လံုး 2500 12500 2500
7 ေစာင္ ၅ထည္ 4000 20000 4000
8 မ်က္နွာသစ္ေရခြက္ ၅ခြက္ 500 2500 500
9 ပန္းကန္ျပား 500 2500 500
10 ဇြန္း ၅ ေခ်ာင္း 200 1000 200
11 ၁၀ ဆပ္ျပာခြက္ ၅ခြက္ 300 1500 300
12 ၁၁ ဆပ္ျပာခဲ ၅ခဲ 220 1100 220
13 ၁၂ သြားတိုက္ေဆး ၅ ဗူး 600 3000 600
14 ၁၃ သြားတိုက္တံ ၅ေခ်ာင္း 250 1250 250
15 ၁၄ ဖိနပ္ ၅ရံ 1500 7500 1500
16 ၁၅ မ်က္ႏွာသုတ္ပါ၀ါ ၅ထည္ 1500 7500 1500
17 ၁၆ လြယ္အိတ္ ၅လံုး 2500 12500 2500
18 ၁၇ လက္သည္းညွပ္ ၅ခု 900 4500 900
19 ၁၈ လက္သုတ္ပ၀ါ ၅ထည္ 500 2500 500
20 ၁၇ သပိတ္လြယ္ ၅စံု 2000 10000 2000
21 ၁၈ အိပ္ယာခင္း ၅ထည္ 3000 15000 3000
22 ၁၉ ဖ်ာ အႀကီးတစ္ခု 12000 12000 44970
23 ၂၀ ျခင္ေထာင္ အၾကီးတစ္ထည္ 1800 18000
24 ၂၁ သကၤန္းတင္ရန္၊သပိတ္တင္ရန္ စင္
20000 20000
25 ၂၁ မုန္႕ဟင္းခါးေကၽြးကုန္က်မႈ
8500 85000
26 ၂၂ ကိုရင္မ်ားေန႕ဆြမ္းကပ္ 23-8-2010 10000 10000
27 ၂၃ သီလရွင္ တစ္ပါးအတြက္ ကုန္က်မႈ

50000
28
စုစုေပါင္းကုန္က်မႈ 419850
29







ဆရာေတာ္ ဦးေကာဝိဒ ေပးပို႔သည္႔ အတိုင္း ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။


ေလးစားစြာျဖင္႔
ကိုေဇာ္--

http://www.zaw357.net/

ကိုေဖာ္ ေပးပို႔ထားေသာ ေမးလ္အား တဆင့္ကူးယူေဖာ္ျပအပ္ပါသည္။ ကိုေဇာ္အား အထူးေက်းဇူးတင္ပါ၏။

ေရႊလမ္းေငြလမ္း၀င္းၾကည္
၂၀၁၀ ခု၊ ၾသဂုတ္လ(၂၉)ရက္၊ ေန႔လည္(၁၁နာရီခြဲ)

Read more...

ေလာကဇတ္ခံု


ျပာေသာေကာင္းကင္
ျဖဴေသာ တိမ္တိုက္
စိမ္းေသာ ေရျပင္
တိုးေသာ ေလညွင္း

ခ်စ္သူ
မခ်စ္သူ
ခ်စ္သလိုလို မခ်စ္သလိုလို

ခ်စ္သည္တခါ မခ်စ္သည္မလွည့္

အားလံုးအတြက္

Read more...

*ျပည္႔စံုျခင္း(၅)မ်ဳိး*

Written by ေတာသားေလး 0 အႀကံျပဳပါသည္။ Posted in:


ျမတ္စြာဘုရားရွင္က ပ်က္စီးျခင္းငါးမ်ဳိးကိုေဟာၾကားခဲ႔သလို ျပည္႔စံုျခင္းငါးမ်ဳိးရွိေၾကာင္းကိုလည္း အဂုၤတၱိရ္၊ ပၪၥက၊ဗ်သနသုတ္တြင္ ေအာက္ပါအတိုင္းေဟာၾကားေတာ္မူခဲ႔ပါသည္။
ျပည္႔စံုျခင္းငါးမ်ဳိးမွာ-
၁။ အေဆြအမ်ဳိးတို႕၏ ျပည္႕စံုျခင္း၊
၂။ စည္းစိမ္ဥစၥာတို႕၏ ျပည္႕စံုျခင္း၊
၃။ အနာေရာဂါႏွိပ္စက္မႈဟူေသာ ျပည္႕စံုျခင္း၊
၄။ အက်င္႕သီလ၏ ျပည္႕စံုျခင္း၊
၅။ အယူ၏ ျပည္႕စံုျခင္းတို႕ျဖစ္ပါသည္။
ျမတ္စြာဘုရားရွင္က သတၱ၀ါတို႔သည္ အေဆြအမ်ဳိးတို႔၏ ျပည္႕စံုျခင္းေၾကာင္႕ျဖစ္ေစ၊ စည္းစိမ္ဥစၥာတို႔၏ ျပည္႔စံုျခင္းေၾကာင္႔ျဖစ္ေစ၊ အနာကင္းမႈ၏ျပည္႔စံုျခင္းေၾကာင္႔ျဖစ္ေစ၊ ခႏၶာကုိယ္ပ်က္စီး၍ေသျပီးသည္မွ ေနာက္၌ေကာင္းေသာလားရာျဖစ္ေသာနတ္ျပည္၌ မျဖစ္ကုန္။
သတၱ၀ါတို႔သည္ အက်င္႔သီလ၏ ျပည္႔စံုျခင္းေၾကာင္႔ျဖစ္ေစ၊ အယူ၏ျပည္႔စံုျခင္းေၾကာင္႔ျဖစ္ေစ၊ ခႏၶာကိုယ္ ပ်က္စီး၍ေသျပီးသည္မွေကာင္းေသာလားရာျဖစ္ေသာ နတ္ျပည္၌ ျဖစ္ရကုန္၏ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ႔ပါသည္။
(အဂုၤတၱိရ္၊ ပၪၥက၊ ဗ်သနသုတ္)
ဓမၼမိတ္ေဆြမ်ားအားလံုး ကိုယ္စိတ္ႏွစ္ျဖာက်န္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစ။

Read more...

ဆင္ေျခရာလို တရားေတာ္

လူတိုင္းလူတိုင္းသည္ အမိ၀မ္းတြင္းကေန လူ႔ေလာကထဲကို စတင္၀င္ေရာက္လာခဲ႔ေသာ ေန႔ ၊ ရက္ ၊ အခ်ိန္ ကာလေလးေတြကေန တစ္ဆင္႔ အသက္တစ္ႏွစ္ၾကီးသြားတိုင္း ေၾသာ္ ဒီႏွစ္ဆိုရင္ေတာ႔ ငါ႔အသက္ဘယ္ႏွစ္ႏွစ္ ျပည္႔သြားျပန္ျပီဟု ဆင္ျခင္သံုးသပ္မိၾကေပလိမ္႔မည္။
ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ ေဗာဓိတစ္ေထာင္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးကေတာ႔ အသက္ဘယ္ေလာက္ရိွျပီလဲလို႔ ေမးေတာ္မူတတ္ျပီး တပည္႔ေတာ္ရဲ႕ အသက္ (၈၀) ရိွပါျပီဘုရားလို႔ ေလွ်ာက္ထားတဲ႔အခါ ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးက ၈၀ ဆိုတာ အသက္ကိုတြက္တာလား ၊ ဘာကိုတြက္လာတုန္းလို႔ ေမးျမန္းေတာ္မူတတ္သျဖင္႔ အခ်ိန္ကို တြက္တာပါဘုရားဟု ေလွ်ာက္ထားၾကရပါသည္ ။အဲဒီလိုေျဖတိုင္း ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး က အျမဲမျပတ္ဆံုးမေတာ္ မူတတ္သည္မွာ -
“အခ်ိန္ဆိုတာ ဒီလိုရိွပါတယ္ ... အမိ၀မ္းတြင္းမွာ ၀င္ေလတို႔ ထြက္ေလတို႔ မရိွေသးဘူး ။ ၀မ္းရဲ႔အျပင္ကို ေရာက္လာတဲ႔အခါမွာေတာ႔ အခ်ိန္ဆိုတာစတင္ပါျပီ ...။ သြားလာလႈပ္ရွားရုန္းကန္ေနၾကရတဲ႔ လူသားတိုင္းဟာ က်န္းမာေနရင္ တစ္နာ၇ီကို ၃၆၁ ရွိတာဟာ ထြက္ေလျဖစ္ျပီး ၀င္ေလကေတာ႔ ၃၆၀သာရိွပါတယ္...။ႏွစ္ခုေပါင္းလိုက္တဲ႔အခါ ၇၂၁ ရိွသြားပါတယ္။အဲဒါကို မိခင္၀မ္းထဲက ထြက္စဥ္ စခဲ႔တဲ႔ အခ်ိန္ျဖစ္ပါတယ္...။
ဒီအခ်ိန္ေတြကလည္း စကၠန္႔ကေန မိနစ္ ၊ မိနစ္ကေန နာရီ ၊ နာရီကေန ေန႔ရက္ ၊ ေန႔ရက္ကေန လ ၊ လျပီးေတာ႔ ႏွစ္ ၊ အဲဒါေတြအားလံုးကိ ုေပါင္းလိုက္ေတာ႔ အခု မိမိတို႔ေရာက္ရိွေနတဲ႔ အသက္အရြယ္ရဲ႕ ဘယ္ႏွစ္ႏွစ္ ရိွျပီဆိုတာမ်ဳိးကို ေရတြက္ သတ္မွတ္ၾကပါတယ္...။
ဥပမာ လူတစ္ေယာက္ဟာလူ႔ဘ၀မွာ အႏွစ္၈၀ေနထိုင္ခြင္႔ရတယ္ ပဲဆိုၾကပါစို႔ ။ ဒီအသက္ရွစ္ဆယ္ကို ဘုရားေလာင္းမ်ားေနတဲ႔ ေနရာဘုံနဲ႔ တြက္ၾကည္႔လိုက္ရင္ ... ဘုရားေလာင္းေနတဲ႔ဘံုမွာ လူ႔ျပည္ကႏွစ္ေပါင္း တစ္ရာ အသက္တစ္ရာဟာ ဟိုက ေျခာက္နာရီသာရိွပါတယ္။တစ္ရက္ေတာင္ မျပည္႔ပါဘူး ။ ကိုယ္က အသက္ ၈၀ေလာက္ပဲလူ႔ေလာကမွာ ေနထိုင္ခြင္႔ရတယ္ပဲထား ႏိႈင္းယွဥ္ၾကည္႔ရင္ နာရီပိုင္းမွ်သာရိွပါတယ္...။လူ႔ဘ၀ဆိုတာ တစ္ကယ္႔ကို ခဏေလးမွ ခဏေလးပါပဲ။
ျမတ္စြာဘုရားသခင္ ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ၾကီး မယ္ေတာ္မိနတ္သားကို အဘိဓမၼာတရားေဟာၾကားတဲ႔အခါမွာ လူ႔ျပည္႔နဲ႔တြက္ရင္ ၀ါတြင္းကာလ ၃လလို႔ ဆိုၾကေပမယ္႔ တစ္နည္းအားျဖင္႔ ရက္ေပါင္း ၉၀ လို႔တြက္ရေပမယ္႔ တာ၀တိသာစံေတာ္ခ်ိန္နဲ႔ တြက္တဲ႔အခါမွာ ၅ မိနစ္နဲ႔ ၆ စကၠန္႔သာသာေလးပဲ ရိွပါတယ္...။ အဲဒါကိုပဲ လူ႔ဘ၀လို႔ ေခၚဆိုၾကပါတယ္...။
လူ႔ဘ၀ရယ္လို႔ ေရာက္လာၾကရင္ ကုသုိလ္မ်ားမ်ား ရေအာင္လုပ္ၾက ၊ ရတနာျမတ္သံုးပါးနဲ႔ မိဘဆရာသမားေတြကို ရိွခိုးဦးခ်တဲ႔အခါ အမွတ္တမဲ႔နဲ႔ ၀တ္ေက်တန္းေက်ဦးမခ်ပဲ သမထနဲ႔ ျဖစ္ေစ၊၀ိပႆနာနဲ႔ျဖစ္ေစ ... ၀ဋ္ခ်စရာႏွစ္မ်ဳိးရိွပါတယ္...။
အဲဒီအထဲက သမထနဲ႔ ၀ဋ္ခ်နည္းကေတာ႔ -
ဗုဒၶံပူေဇမိ ဗုဒၶံျမတ္စြာဘုရားကို ပူေဇမိ ပူေဇာ္ပါ၏ ဘုရားဟု စိတ္အာရံုက သက္ေတာ္ထင္ရွား ျမတ္စြာဘုရားရွင္ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ၾကီးဆီကို ေရာက္ေအာင္ထားျပီးမွ တစ္ၾကိမ္ဦးခ်သင္႔ပါတယ္...။
ထို႔နည္းအတူပဲ - ဓမၼံပူေဇမိ ဆို၍ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ေဟာၾကားေတာ္မူအပ္ေသာ တရားေဒသနာေတာ္မ်ားကို အာရံုျပဳျပီးမွ တစ္ၾကိမ္ဦးခ်ပါ..။
ျပီးေနာက္ သံဃံပူေဇမိ - သမုတိႏွင္႔ အရိယာ ႏွစ္ျဖာေသာ သံဃာေတာ္အေပါင္းကို ပူေဇာ္ပါ၏ဟူ၍ အာရံုကိုစူးစိုက္ကာ ရိုေသစြာ ၀ဋ္ခ်ျခင္းတို႔ျဖစ္ပါတယ္...။တစ္ခါတည္းျခံဳမိေအာင္ ဘုရား တရား သံဃာအားလံုးကို ယခုလို အာရံုျပဳ၀ဋ္ျပဳျခင္းကို သမထျဖင္႔ ၀ဋ္ခ်ျခင္းလို႕ ေခၚပါတယ္...။
၀ိပႆနာနဲ႔ ၀ဋ္ခ်ျခင္းကေတာ႔ - ကမၼ၀ဋ္ ၊ ကိေလသာ၀ဋ္ ၊ ၀ိဘာဂ၀ဋ္ဟု ဆိုအပ္တဲ႔ ၀ဋ္ၾကီးသံုးပါးကေန ကင္းလြတ္ရာအမွန္ ျမတ္နိဗၺာန္ကို ေရာက္ရ ရရာပါလို၏ ဘုရား ၊ ၾကိဳးစားအားထုတ္လြယ္သူ ျဖစ္ရပါေစသား ဘုရားလို႔ ရိွခိုး၀ဋ္ခ်ျခင္းဟာ ၀ိပႆနာႏွင္႔ ၀ဋ္ခ်ျခင္းျဖစ္ပါတယ္....။
ေနာက္တစ္နည္းအားျဖင္႔လည္း - မျမဲေသာ ခႏၶာကိုယ္ၾကီးကို ကိေလသာခပ္သိမ္းမွ ကင္းျငိမ္းေတာ္မူျပီးေသာ ဘုရား ၊ တရား ၊ သံဃာ မ်ားအား လွဴဒါန္းပါ၏ဘုရားဟူ၍ ျဖစ္ျပီး ဤသို႔တစ္ၾကိမ္၀ဋ္ခ်လိုက္ျခင္းသည္ လူတစ္သိန္းအားတို႔ကို ထမင္းအစာ ေရအစာ ေကြ်းေပးေပးကမ္းလိုက္ရတာႏွင္႔ ထပ္တူညီေသာ ကုသိုလ္ကိုရသည္ ဟု ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးက ဆံုးမေဟာၾကားေတာ္ မူခဲ႔ပါသည္။
မျမဲတဲ႔ မိမိတို႔ရဲ႕ ခႏၶာကိုယ္ၾကီးကို မျမဲဘူးလို႔ ဆင္ျခင္လိုက္တာဟာ ၀ိပႆနာျဖစ္သလို
မျမဲတဲ႔ခႏၶာကိုယ္ ၊ ကိေလသာ မရိွတဲ႔တရားကိုလဲ ဂုဏ္ေတာ္လို႔ ဆိုလိုက္တာပါပဲ ။ ကိေလသာ ကင္းေၾကာင္းျဖစ္တဲ႔တရား ကိေလသာ ကင္းျပီးျဖစ္တဲ႔ သံဃာေတာ္ေတြ အာရံုျပဳတာ သမထေရာ ၊ ဂုဏ္ေတာ္ပါ ပါ၀င္သြားျပီး လွဴဒါန္းပါ၏လို႔ ဆိုလိုက္တဲ႔အတြက္ ဒါနေရာ သမထေရာ ၀ိပႆနာေရာပါ အားလံုး ပါသြားျပီး ျဖစ္ပါတယ္...။
ဘ၀မ်ားစြာ သံသရာက စျပီး အခုအခ်ိန္ထိ ဘုရား ၊ တရား ၊ သံဃာ မ်ားရဲ႕အေပၚမွာ ကာယကံ အျပစ္ ၊ ၀စီကံအျပစ္ ၊ မေနာကံအျပစ္ ဟူေသာ အျပစ္ေတြရိွခဲဲ႔ပါေသာ္ အဲဒီအျပစ္ေတြကို ေပ်ာက္ေအာင္ ကန္ေတာ႔ၾကရပါတယ္ ။အဲဒီလို ကန္ေတာ႔ၾကတဲ႔ေနရာမွာ ၀မ္းထဲ ကိန္းေအာင္းေနတဲ႔ မာန္ကို ေလွ်ာ႔ထားရပါမယ္ ။မ်ားေသာအားျဖင္႔ေတာ႔ ကန္ေတာ႔ေတာ႔ ကန္ေတာ႔ၾကပါတယ္ မာန္ကိုေတာ႔ မေလွ်ာ႔ၾကပါဘူး ။
ဒါ႔ေၾကာင္႔ က်မတို႔လို ဘာသာတရားကို ေလ႔လာလိုက္စားေနဆဲ လူငယ္မ်ားအဖို႔ အထူးသျဖင္႔ ဖူးေမွ်ာ္မာန္ေလွ်ာ႔ ဆိုတာေလးကို အဓိက မွတ္ထားသင္႔ပါတယ္။
ဖူး ဆိုတဲ႔ အတိုင္း သက္ေတာထင္ရွား ဘုရားထိေအာင္ ဥာဏ္ႏွင္႔ ဖူးလိုက္ ၊ အာရံုထဲေပၚလာလိုက္တဲ႔အခါ မာန္ကိုပါေလွ်ာ႔လိုက္ ၊ ဒီလိုကန္ေတာ႔လိုက္ျခင္းအားျဖင္႔ ဘ၀မ်ားစြာကတင္လာတဲ႔ အျပစ္ေတြ ၊ အေၾကြးေတြ ေပ်ာက္ကင္းေစႏိုင္ပါတယ္လို႔ ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးက ေဟာၾကားဆံုးမေတာ္ မူထားခဲ႔ပါတယ္။ ဒီလို ကန္ေတာ႔လုိက္ျခင္းအားျဖင္႔ အသက္ရွည္ျခင္း ၊ အဆင္းလွျခင္း ၊ ခ်မ္းသာၾကီးျခင္း ၊ ခြန္အားၾကီးျခင္း ၊ ဥာဏ္ပညာၾကီးျခင္း အစရိွတဲ႔ အက်ဳိးေက်းဇူးမ်ားစြာကို ရရိွေစႏိုင္ပါတယ္...။


(ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ မဟာေဗာဓိတစ္ေထာင္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး ဘဒၵႏၱနာရဒ အျမဲတမ္း ေဟာၾကားဆံုးမေတာ္ မူခဲ႔ေသာ ဆင္ေျခရာလိုတရားေတာ္မွ ေကာက္ႏႈတ္၍ က်မ၏ ဘေလာ႔စာမ်က္ႏွာေလးအား လာေရာက္လည္ပတ္ၾကသူမ်ား အားလံုးအတြက္ အက်ဳိးရိွေစရန္ ရည္ရြယ္၍ ျပန္လည္ေ၀မွ်ပါသည္...။)

ဆက္လက္ေရးသားေဖာ္ျပပါမည္။

ေမတၱာစိတ္ဓါတ္တရာျမတ္ျဖင္႔ လႊမ္းပတ္ကမၻာတည္ပါေစ...
ႏွင္းေဟမာ
29 August 2010 - 2:46 AM

Read more...

ၾသဂုတ္လ ၃၀ ရက္ေန႕တရားအစီအစဥ္မ်ား.။

ျမန္မာစံေတာ္ခ်ိန္ ၀၀း၀၀ နာရီမွ ၂၄း၀၀ နာရီအထိ...
ဖားေအာက္ေတာရဆရာေတာ္ ဘဒၵႏ ၱ အာစိဏၰ ေဟာၾကားေတာ္မူေသာ
၁) စိတ္ဓါတ္ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး

၂) အေယာဃရဇာတ္

၃) အဌကနဂရ-ေကာလိယာ - မာလုက် တရားေတာ္မ်ားကို

လႊင့္ၾကားေပးသြားပါမည္။
တရားကိုခ်စ္ခင္၊ တရားကိုျမတ္ႏိုး၊ တရားႏွင့္ေပ်ာ္ေမြ႔သူတိုင္း ဘ၀၏ ျငိမ္းေအးရာ တရားထူးတရားျမတ္မ်ားကို ရွာေတြ႕ႏိုင္ၾကပါေစ။



Posted by Htut Myat Minn at 1:17 PM Labels: ေန႔စဥ္ တရားအစီအစဥ္

Read more...

စကားေနာက္ တရားပါ…

လူတုိင္းလူတုိင္း စကားေျပာတတ္ၾကပါတယ္။ မွန္တဲ့စကားလည္း ေျပာတတ္ၾကသလုိ မမွန္တဲ့ စကားလည္း ေျပာတတ္ၾကပါတယ္။ ေကာင္းတဲ့စကားလည္း ေျပာတတ္ၾကသလုိ မေကာင္းတဲ့ စကားလည္း ေျပာတတ္ၾကပါတယ္။ အႏွစ္ရွိတဲ့စကားလည္း ေျပာတတ္ၾကသလုိ အႏွစ္မရွိတဲ့ စကားလည္း ေျပာတတ္ၾကပါတယ္။ ဘယ္လုိစကားမ်ိဳးပဲ ေျပာေျပာ စကားဟာ ေျပာပါမ်ားလာရင္ အဲဒီစကားေနာက္ကုိ တန္ျပန္သက္ေရာက္မႈေတြက ေရာက္လာတတ္ပါတယ္။ ေကာင္းတဲ့စကား အေျပာမ်ားရင္လည္း ေကာင္းတဲ့ တန္ျပန္သက္ေရာက္မႈေတြ ေရာက္လာတတ္သလုိ မေကာင္းတဲ့ စကား အေျပာမ်ားရင္လည္း မေကာင္းတဲ့ တန္ျပန္သက္ေရာက္မႈေတြ ေရာက္လာတတ္ပါတယ္။ ဒါဟာ စကားေနာက္ တရားပါတဲ့ သေဘာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ စကားေျပာတဲ့အခါ အစစ္အမွန္ တရားေတြပါရေအာင္ ေကာင္းတဲ့စကားေတြ ေျပာၾကဖုိ႔ ဆုိျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။
မွန္ပါတယ္။ “စကားေနာက္ တရားပါ”ဆုိတဲ့ ဒီဆုိ႐ုိးစကားရဲ႕ ဆုိလုိရင္းက စကားေကာင္းပဲျဖစ္ျဖစ္၊ စကားဆုိးပဲျဖစ္ျဖစ္ ေျပာပါမ်ားရင္ အဲဒီစကားရဲ႕ တန္ျပန္အက်ိဳး သက္ေရာက္မႈဟာ ေျပာတဲ့သူထံ ျပန္ေရာက္တတ္ေၾကာင္း ဆုိလုိတာျဖစ္ပါတယ္။ စကားအေျပာမ်ားရင္ တရားသေဘာအရ အမွားေရာ မမွားေရာအတြက္ မတရားတာေတြေရာ တရားတာပါ အမွန္ေရာက္လာမွာ ျဖစ္ေၾကာင္း သိေစလုိတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေတာ့ကား စကားေျပာတဲ့သူေတြ ေရြးခ်ယ္ရမွာက တရားတာေတြ ေရာက္လာေစခ်င္တာလား၊ မတရားတာေတြ ေရာက္လာေစခ်င္တာလား ဆုိတဲ့ အခ်က္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ တရားတာေတြ ေရာက္လာေစခ်င္ရင္ေတာ့ စကားေျပာတဲ့အခါ တရားတဲ့ စကားေတြ ေျပာဆုိၾကဖုိ႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

ဗုဒၶစာေပမွာေတာ့ စကားေျပာတဲ့အခါ တရားတဲ့ စကားေတြ ျဖစ္ေစဖုိ႔ ေျပာသင့္တဲ့ စကားေတြ၊ ေရွာင္ၾကဥ္ရမယ့္ စကားေတြကုိ ရွင္းလင္းေဖာ္ျပပါတယ္။ စကားေျပာတဲ့အခါ ေကာင္းတဲ့စကား သမၼာ၀ါစာ ျဖစ္ေစဖုိ႔
၁။ လိမ္ညာေျပာဆုိတဲ့ စကားမ်ိဳး
၂။ တစ္ဦးနဲ႔တစ္ဦး အဆင္မေျပေအာင္ ေခ်ာပစ္ကုန္းတုိက္တဲ့ စကားမ်ိဳး
၃။ ယုတ္မာ႐ုိင္းစုိင္းၿပီး ၾကမ္းတမ္းတဲ့ စကားမ်ိဳး
၄။ ကုိယ့္အတြက္လည္း အက်ိဳးမရွိ သူမ်ားအတြက္လည္း အက်ိဳးမရွိတဲ့ အခ်ဥ္းႏွီးၿပီး သိမ္ဖ်င္းတဲ့ စကားမ်ိဳး
ကုိ ေရွာင္ၾကဥ္ၾကရမယ္လုိ႔ စာေပက ဆုိပါတယ္။

ဗုဒၶျမတ္စြာဘုရားရွင္ကေတာ့ လူအမ်ား ေျပာဆုိသုံးႏႈန္းေလ့ရွိတဲ့ စကား (၆)ခြန္းျဖစ္တဲ့
၁။ ဟုတ္မွန္ၿပီး အက်ိဳးရွိ၊ သူတပါးလည္း ၾကားနာလုိတဲ့ စကား
၂။ ဟုတ္မွန္ၿပီး အက်ိဳးရွိ၊ သူတပါး မၾကားနာလုိတဲ့ စကား
၃။ ဟုတ္မွန္ၿပီး အက်ိဳးမရွိ၊ သူတပါး မၾကားနာလုိတဲ့ စကား
၄။ မဟုတ္မမွန္ အက်ိဳးရွိကာ သူတပါး ၾကားနာလုိတဲ့ စကား
၅။ မဟုတ္မမွန္ အက်ိဳးမရွိ၊ သူတပါး ၾကားနာလုိတဲ့ စကား
၆။ မဟုတ္မမွန္ အက်ိဳးလည္းမရွိ သူတပါးလည္း မၾကားနာလုိတဲ့ စကား
ဆုိတာေတြထဲက ဟုတ္မွန္ၿပီး အက်ိဳးရွိကာ သူတပါးလည္း ၾကားနာလုိတဲ့ စကားနဲ႔ သူတပါး မၾကားနာလုိေပမယ့္ ဟုတ္မွန္ၿပီး အက်ိဳးရွိတဲ့ စကားဆုိတဲ့ ဒီစကားႏွစ္မ်ိဳးကုိပဲ ေျပာဆုိေတာ္မူပါတယ္။ ဘုရားရွင္ဟာ စကားေနာက္မွာ ေကာင္းတဲ့ တရားေတြပါဖုိ႔ စကားေျခာက္ခြန္းထဲက ေလးခြန္းကုိပယ္ၿပီး ႏွစ္ခြန္းကုိပဲ မိန္႔ေတာ္မူပါတယ္။ ဒါဟာ သူေတာ္ေကာင္းေတြရဲ႕ စကားေနာက္ အမွန္တရားပါဖုိ႔ က်င့္သုံးေတာ္မူတဲ့ လမ္းစဥ္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

ဒါေပမယ့္ ပုထုဇင္ေတြကေတာ့ ဒီလုိမဟုတ္ပါဘူး။ စကားကုိ အထိမ္းအကြပ္မရွိ၊ ေစာင့္စည္းမႈမရွိဘဲ လုိရင္လုိသလုိ မလုိရင္ မလုိသလုိ ေျပာဆုိတတ္ၾကပါတယ္။ တရားတဲ့စကား၊ မတရားတဲ့ စကားေတြ နားမလည္ဘဲ ေျပာခ်င္သလုိ လက္လြတ္စပယ္ ေျပာေလ့ရွိတတ္ၾကပါတယ္။ လုိခ်င္တာရွိရင္ လိမ္ေျပာရမွာလည္း ၀န္မေလးသလုိ ေျမႇာက္ေျပာရမွာလည္း ၀န္မေလးတတ္ပါဘူး။ ကုိယ္နဲ႔အဆင္မေျပရင္ အျပစ္ေျပာရမွာလည္း ၀န္မေလးတတ္သလုိ ဆဲဆုိႀကိမ္းေမာင္းကာ အပုတ္ခ်ရမွာလည္း ၀န္မေလးတတ္ပါဘူး။ ဒီလုိ စကားကုိ ေပါ့ေပါ့တန္တန္ အလြယ္တကူ ေျပာဆုိတတ္တဲ့ အတြက္လည္း မဟုတ္မတရားတဲ့ စကား အေျပာမ်ားလာျခင္းရဲ႕ ရလာဘ္အျဖစ္ ေနာက္ပုိင္း ဒီလုိေျပာဆုိရတာကုိ အျပစ္တစ္ခုလုိ မျမင္ေတာ့ဘဲ မဟုတ္တာ၊ မေကာင္းတာမွန္သမွ် ပါးစပ္က အလြယ္တကူ ေျပာဆုိျဖစ္ကုန္ပါတယ္။ မေကာင္းမႈ အကုသုိလ္ရဲ႕ သေဘာကလည္း အဲဒီမေကာင္းတဲ့အလုပ္ကုိ လုပ္ပါမ်ားလာတဲ့အခါ မေကာင္းမႈကုိ မေကာင္းမႈလုိ႔ မျမင္ေတာ့ဘဲ သာမန္ေန႔စဥ္ ထမင္းစား ေရေသာက္အလုပ္တစ္ခု အျဖစ္ ထင္လာတတ္တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ မေကာင္းမႈ အကုသုိလ္ဟာ အေသးေလးဆုိၿပီး အထင္မေသးပါနဲ႔လုိ႔ ဗုဒၶဘုရားရွင္ မိန္႔ေတာ္မူတာ ျဖစ္ပါတယ္။

အခုလည္း ဒီလုိပါပဲ။ စကားကုိ အလြယ္တကူ အထိန္းအကြပ္မရွိ ေျပာတတ္တဲ့အတြက္ မတရားတဲ့ စကားေတြ ျဖစ္တတ္ကာ အဲဒီစကားေနာက္ မတရားတဲ့ အရာေတြ ပါကုန္တာ ျဖစ္ပါတယ္။ သာမန္ပုထုဇင္ေတြ အေနနဲ႔ ေန႔စဥ္ေစာင့္ထိန္းၾကတဲ့ ငါးပါးသီလထဲမွာ အထိန္းရအခက္ဆုံး သီလသိကၡာပုဒ္ဟာ မုသာ၀ါဒ သိကၡာပုဒ္လုိ႔ ေျပာႏုိင္ပါတယ္။ ပါးစပ္ကုိ ေစာင့္ထိန္းေစလုိတဲ့အတြက္ သီလသိကၡာပုဒ္ တစ္ခုအေနနဲ႔ ထိန္းေစလုိရင္း ျဖစ္ေပမယ့္ ဒီပါးစပ္တစ္ခုကုိ ထိန္းဖုိ႔ဟာ အေတာ္မလြယ္တဲ့ ကိစၥျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ျမန္မာစကားမွာ “အေပါက္တစ္ရာကုိ ပိတ္လုိ႔လြယ္တယ္၊ ပါးစပ္ေပါက္တစ္ေပါက္ကုိ ပိတ္ဖုိ႔မလြယ္ဘူး” လုိ႔ ဆုိျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ တစ္ခါတစ္ေလ ကုိယ့္ကုိကုိယ္ သတိထားၾကည့္မိရင္ ေန႔စဥ္ပါးစပ္က ေျပာတဲ့အရာေတြမွာ ေကာင္းတာထက္ မေကာင္းတာက မ်ားတတ္တာကုိ သတိျပဳမိၾကမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ပါးစပ္က ကုသုိလ္နဲ႔စပ္တဲ့ စကား၊ ေကာင္းတဲ့စကား၊ ရတနာသုံးပါးနဲ႔စပ္တဲ့ စကားေတြ ေျပာျဖစ္ၾကတာထက္ ဘယ္သူက ဘာျဖစ္တယ္၊ ဘယ္သူ႔ေၾကာင့္ဘာျဖစ္တယ္ စတဲ့ သူမ်ားမေကာင္းေျပာတဲ့ စကား၊ အတင္းေျပာတဲ့စကား၊ အျပစ္ေျပာတဲ့ စကားေတြပဲ မ်ားေနတတ္တာကုိ ေတြ႕ရတတ္ပါတယ္။ အဲဒီလုိ မေကာင္းတဲ့ စကားစတာေတြ ေျပာျဖစ္လာၿပီဆုိရင္ ဒီလူတစ္ေယာက္ဟာ မေကာင္းတဲ့အလုပ္ေတြမွာလည္း လုပ္ဖုိ႔ ၀န္မေလးေတာ့ပါဘူး။

မဟုတ္တာကုိ ေျပာတတ္တဲ့သူတစ္ေယာက္ဟာ မလုပ္ႏုိင္တဲ့ အကုသုိလ္ဆုိတာ မရွိဘူးလုိ႔ ဆုိသလုိ ပါးစပ္က မဟုတ္တာေတြ ေျပာလာတတ္ၿပီဆုိရင္ အဲဒီသူဟာ မေကာင္းတဲ့ အလုပ္ကုိလည္း အလြယ္တကူ လုပ္ျဖစ္တတ္တာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဘုရားရွင္က သားေတာ္ ရာဟုလာကုိ “ခ်စ္သား ရာဟုလာ မုသားဆုိလ်င္ ရယ္ဖြယ္မွ်ပင္ မေျပာနဲ႔” လုိ႔ မိန္႔ေတာ္မူတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလုိ ႏႈတ္ကုိမေစာင့္စည္းဘဲ အလြယ္တကူ က်ဴးလြန္တတ္တဲ့သူေတြဟာ သူ႔စကားနဲ႔သူ႔ကုိျပန္ၿပီး ထိခုိက္ေစကာ စကားေနာက္ တရားပါကုန္တတ္တဲ့အတြက္ စကားေျပာတဲ့အခါ ေကာင္းတဲ့တရားေတြပါေအာင္ ေျပာဆုိၾကဖုိ႔ တုိက္တြန္းၾကျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။

ေနာက္ ပါးစပ္က ေျပာတဲ့စကားဟာ မမွန္တဲ့ စကားေတြမ်ားေန၊ အက်ိဳးမရွိတဲ့ စကားေတြ မ်ားေနတဲ့အခါ အဲဒီသူေတြရဲ႕ ပါးစပ္ဟာ အနံ႔အသက္မေကာင္းဘဲ စကားမပီ သြားလည္းမညီ ျဖစ္တတ္ေၾကာင္း စသျဖင့္ စာေပအဖြင့္ေတြမွာ ဆုိပါတယ္။ အရွင္ဇနကာဘိ၀ံသရဲ႕ ရတနာ့ဂုဏ္ရည္ စာအုပ္မွာလည္း ဆရာေတာ္က “မုသားစကား၊ ေျပာဆုိျငားမူ၊ စားမပီ၊ သြားမညီတည္း၊ ပုတ္ညႇီပါးစပ္၊ ေျခာက္ကပ္ကုိယ္ေရ၊ ဣေျႏၵေနာက္၊ ပုံယြင္းေဖာက္၏၊ မေရာက္ၾသဇာ၊ ႏႈတ္လွ်ာၾကမ္းေထာ္၊ လွ်ပ္ေပၚေလာ္လီ၊ စိတ္မတည္သည္၊ ေရွာင္ၾကဥ္အျပန္ အက်ိဳးတည္း”လုိ႔ ေဆာင္ပုဒ္ကဗ်ာ ဖဲြ႕သီထားပါတယ္။ ဒါဟာ မဟုတ္မမွန္တဲ့ စကားကုိ ေျပာဆုိတတ္တဲ့ သူေတြထံ ေရာက္လာႏုိင္တဲ့ သက္ေရာက္မႈ အက်ိဳးတရားေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလုိပဲ မွန္ကန္တဲ့ စကားေျပာဆုိတဲ့ သူေတြက်ျပန္ေတာ့ စကားပီၿပီး သြားညီကာ ခံတြင္းအနံ႔ေကာင္းျခင္း စတဲ့ ေကာင္းတဲ့တန္ျပန္ သက္ေရာက္မႈ အက်ိဳးတရားေတြကုိ ျဖစ္ေစမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

အရွင္မဟာေမဂၢလာန္မေထရ္ျမတ္ နတ္ျပည္ကုိၾကြေတာ့ နတ္ျပည္မွာ နတ္သားတစ္ေယာက္နဲ႔ ေတြ႕ပါတယ္။ ဒီနတ္သားနဲ႔ေတြ႕ေတာ့ အရွင္ျမတ္က “နတ္သား… သင္နတ္ျပည္ေရာက္လာတာ ဘယ္လုိေကာင္းမႈေတြ လုပ္ခဲ့လုိ႔လဲ”လုိ႔ ေမးေတာ္မူတဲ့အခါ အေမးခံရတဲ့ နတ္သားက “အရွင္ဘုရား… တပည့္ေတာ္ ေျပာရမွေတာင္ ရွက္လွပါတယ္ဘုရား…၊ တပည့္ေတာ္ လူ႔ျပည္မွာတုန္းက တစ္ျခားကုသုိလ္ေကာင္းမႈေတြ ဘာမွ မလုပ္ခဲ့ပါဘူးဘုရား၊ ဒါေပမယ့္ မုသားမေျပာဘဲ အမွန္ကုိသာ ေျပာခဲ့တဲ့ သစၥာအလုပ္တစ္ခုေတာ့ လုပ္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္၊ အဲဒီ အမွန္ကုိေျပာခဲ့ျခင္း ဆုိတဲ့ ဒီကုသုိလ္ေလး တစ္ခုနဲ႔ပဲ တပည့္ေတာ္ နတ္ျပည္ကုိ ေရာက္လာတာ ျဖစ္ပါတယ္ဘုရား…”လုိ႔ ျပန္ေလွ်ာက္ပါတယ္။ ဒါဟာ ေကာင္းတဲ့စကားကုိ ေျပာဆုိရျခင္းရဲ႕ ေကာင္းတဲ့တန္ျပန္ သက္ေရာက္မႈရဲ႕ စကားေနာက္ တရားပါခဲ့ျခင္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ စကားဆုိတာ တရားပါမွ မတရားတာကုိ ပယ္ႏုိင္ၿပီး ေကာင္းတဲ့အရာေတြ ပါမွာလုိ႔ ဆုိျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။

ဆုိလုိတာက စကားေနာက္ တရားပါဆုိတဲ့ ဆုိ႐ုိးအတုိင္း ဘယ္သူပဲျဖစ္ျဖစ္ စကားေျပာတဲ့အခါ စကားေနာက္ကုိ တရားေတြက ပါေနၾကမွာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ ေကာင္းတဲ့အက်ိဳးေတြနဲ႔ ေကာင္းတဲ့တရားေတြ ပါလာေစဖုိ႔ စကားေျပာတဲ့အခါ ေကာင္းတဲ့စကားေတြ ေျပာႏုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားၾကဖုိ႔ ဆုိလုိတာ ျဖစ္ပါတယ္။ အေကာင္းလည္းေျပာတတ္ မေကာင္းလည္း ေဟာတတ္တဲ့ ဒီပါးစပ္ဟာ အေကာင္းေျပာရင္ အေကာင္းရမွာျဖစ္ၿပီး မေကာင္းေဟာရင္ မေကာင္းရမွာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ အေကာင္းလည္းေျပာ အေကာင္းလည္းေဟာရင္း ေကာင္းက်ိဳးေတြနဲ႔ စကားေနာက္ကုိ ေကာင္းတဲ့တရားေတြ ေရာက္ေအာင္ ေလ့က်င့္ၾကဖုိ႔ တုိက္တြန္းလုိရင္း ျဖစ္ပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္ ပါးစပ္ဆုိတာ ေျပာဖုိ႔နဲ႔ စားဖုိ႔အတြက္ သဘာ၀က ဖန္တီးေပးတာ ျဖစ္ေပမယ့္ ေျပာခ်င္ရာေျပာ စားခ်င္ရာစား မယ္ဆုိရင္ေတာ့ ကုိယ္ေျပာတဲ့စကား၊ ကုိယ္စားတဲ့ အစားေတြေၾကာင့္ပဲ တန္ျပန္သက္ေရာက္မႈ အက်ိဳးတရားေတြ ျဖစ္ေစတတ္တဲ့အတြက္ အေကာင္းေျပာၿပီး အေကာင္းစားႏုိင္ေအာင္ ေျပာသမွ်စကားေတြမွာ ေကာင္းတာေတြ ျဖစ္ေစဖုိ႔နဲ႔ စားသမွ်အစားေတြမွာလည္း ေလာဘတဏွာေတြ မျဖစ္ေစဖုိ႔ စကားေနာက္မွာ တကယ့္အစစ္အမွန္ တရားေတြ ပါေအာင္သာ ႀကိဳးစားၾကပါလုိ႔ ေစတာနာထား ေမတၱာအားျဖင့္ တုိက္တြန္းသမႈ ျပဳလုိက္ရပါတယ္။ အားလုံး စကားေနာက္ကုိ တကယ့္တရားေတြ ပါႏုိင္ၾကပါေစ…။

Read more...

The Nature of Mind

The mind is naturally pure and radiant.
But external objects pollute the mind
Through the influence of senses
And mental faculties or defilements.
A.1:10


Read more...

The Buddha And Trees II

Some of the most beautiful passages in Buddhist literature relate to trees. The Buddha said of a kindly hospitable person that he was `like a great banyan tree growing on the side of roads that welcomes weary travelers with its cool shade and soothes their tiredness' (Ja.VI,526). The Milindapanha says that the diligent disciple should try to be like a tree. `As a tree makes no distinction in the shade it gives, like this, the meditator should make no distinction between any beings, but develop love equally to thieves, murderers, enemies and to himself or herself.' (Mil.410). The general Buddhist attitude of respect for trees is expressed in these words from the Jataka. `Of the tree in whose shade one sits or lies, not a branch of it should he break, for if he did he would be a betrayer of a friend, an evil doer...of the tree in whose shade one sits or lies, not a leaf of it should he injure, for if he did he would be a betrayer of a friend, an evildoer.' (Ja.V,203). The Buddhacarita compares spiritual practice to a tree `whose fibers are patience, whose flowers are virtue, whose boughs are awareness and wisdom, which is rooted in resolution and which bears the fruit of Dhamma.' The Mahavastu says: `The meritorious person grows like a banyan tree, while the person of little merit becomes stunted like a tree planted in the roadway.' In his Bodhicariyavatara, the poet Santideva wrote of his pining for the peace of the forest life in these words: `The trees do not speak harsh words nor do they try to please by artifice. When shall I have the opportunity to dwell with those happy to live with the trees?'
0 comments

Read more...

“အရိပ္”တရားေတာ္ (ဆရာေတာ္ အရွင္ေခမိႏၵ- သာသနတကၠသီလဓမၼာစရိယ၊ BA, MA )

Sunday, 29 August 2010 09:21 | PostAuthorIconWritten by Administrator | PDF | | Print | | E-mail

Read more...

ကုမုျဒာပြင့္တဲ့ည အပုိင္း (၅)

အလယ္ေခါင္ မင္းလမ္းေၾကာင္းအတုိင္း ေလွ်ာက္ၿပီးေတာ့ ဝင္လာ လက္အုပ္ခ်ီလုိ႕ တေ႐ြ႕ေ႐ြ႕နဲ႕ဘုရားနားခ်ဥ္းကပ္ ခ်ဥ္းကပ္လုိ႕ ဘုရားေရွ႕ေမွာက္လည္းေရာက္ေရာ နဖူးက်ေအာင္ ဒူးက်ေအာင္ တေတာင္က်ေအာင္ ျမတ္စြာဘုရားကုိ ဦးသုံးႀကိမ္ခ်တယ္။

ဂ႐ုဂါရဝ ႐ုိေသမွ ထိျခင္း ငါးပါးရွိခုိးၾက

ထိျခင္းငါးပါး ဘုရားဦးသုံးႀကိမ္ခ်ၿပီးေတာ့ ဝဲယာ ေနာက္မ်က္ႏွာ ေပါ့ေလ၊ အဲဒီသံုးဌာန သံုးရပ္မွာ ႐ွိ္ေနတဲ့ သံဃာေတာ္ေတြကို လွည့္ၾကည့္ၿပီးေတာ့ လက္အုပ္ခ်ီၿပီးေတာ့ ထိုင္သြားတယ္၊ ဦးမခ်ဘူး။

ဘာေၾကာင့္ ဦးမခ်တာလဲဆိုေတာ့ ဘုရားလည္း ဦးသံုးႀကိမ္၊ သံဃာလည္း ဦးသံုးႀကိမ္၊ ေလာကဓာတ္တစ္ခုလံုး အျမတ္ဆံုးဘုရားလည္း သံုးႀကိမ္ သံဃာလည္း၊ တပည့္သံဃာလည္း သံုးႀကိမ္ပဲဆို၊ အဲဒါ ဘုရားကို မ႐ုိေသ

ရာက်တယ္။

အဲ့ေတာ့ ျဖစ္ဖို႕ေကာင္းတာက ဘုရားကို ဦးသံုးႀကိမ္ခ်တယ္။ သံဃာကို တစ္ႀကိမ္ခ်တယ္ဆိုေတာ့ သိပ္မဆိုးပါဘူး။ သို႕ေသာ္ အဇာတသတ္မင္းႀကီးက စုိးရိမ္ေနတယ္၊ ဘုရားကုိဦးခ်ၿပီးေတာ့ သံဃာဘက္လွည့္လည္ ဦးခ် လုိက္ေရာ စဥ္းစားၾကည့္တာ သူ႕ရဲ႕ ဒီ position ဟာဘယ္လုိျဖစ္သြား၊ ေစာေစာက ဘုရားဘက္မ်က္ႏွာမူလုိ႕ဦးခ်တယ္၊ သံဃာေတာ္ ေတြဘက္ လွည့္ၿပီးဦးခ်လုိက္ေရာ ဘုရားကို ေက်ာေပးမိရဲ႕သား ျဖစ္သြားတယ္။ အဲဒါကုိ သူေၾကာက္တာတဲ့၊ ဘုရားကုိ မ႐ုိေသရာက်တယ္၊ ဘုန္းႀကီးတုိ႕ပရိသတ္ သတိ မျပဳမိဘူး၊ အဲဒါေတြကုိ ေၾကာက္တယ္ စုိးရိမ္တယ္လုိ႕ သူတုိ႕မရွိၾကဘူး။

ဟာ ဘုရားတစ္ဆူ သြားဖူးတယ္၊ ျမတ္စြာဘုရားကို အားပါးတရဦးခ် ရွိခုိး ပန္း ေရခ်မ္း ဆီးမီတင္ၿပီးလည္ၿပီးေရာ ပန္း ေရခ်မ္း ဆီမီး ကတစ္ဝက္ခြဲထားတယ္၊ ဘုရားတစ္ဝက္ က်န္တဲ့တစ္ဝက္ကုိ ယူသြားၿပီးေတာ့ ဟုိး ဘက္ စေနေဒါင့္ ရာဟုေဒါင့္ တစ္ေနရာရွိတဲ့ ဘုိးေတာ္ႀကီးသြားလဲရွိခုိးလုိက္ေရာ ဘုရားေက်ာေပးမိရဲ႕သားျဖစ္သြားပါတယ္။

ဘုရားလည္းသုံးႀကိမ္ပဲ၊ ဘုိးေတာ္လည္းသုံးႀကိမ္ပဲဆုိ၊ ဘုရားနာတယ္၊ ဘုရားဘက္ကနာတယ္၊ ၿပီးေတာ့ ဘုရားကုိ ေက်ာေပးၿပီးမွဦးခ်တာ ဆုိေတာ့ပုိနာတယ္၊ ဒီပန္းကေလးက ဘုရားတစ္ဝက္ ဘုိးေတာ္တစ္ဝက္ဆုိေတာ့ ဒါလည္းနာတာပဲ၊ အုန္းသီးမ်ားတင္လုိက္လုိ႕ရွိရင္ ျမတ္စြာဘုရားက လက္ၫႇဳိးေလာက္ရွိတဲ့အုန္းသီးစိတ္ေလး ႏွစ္စိတ္ သုံးစိတ္ပဲရတယ္၊ ဟုိဘက္က ဘုိးေတာ္ မယ္ေတာ္က အလုံးလုိက္ရတယ္၊ ဒါလည္း ဘုရားဘက္ကနာတာပဲ၊ အဲဒီလုိ အဂါရဝေတြျဖစ္မွာစုိးလုိ႕၊ အဇာတသတ္က ငါသည္ ငါ့သာသနာက မ႐ိုေသဘူးဆုိတဲ့ဥစၥာကုိ သူကုိယ္တုိင္ အဲဒါေတြးၿပီးေတာ့ ေၾကာက္ၿပီးေတာ့ သာသနာကုိ မ႐ိုေသျခင္းဟာ သာသနာကြယ္ျခင္းရဲ႕ အေၾကာင္း ဘုရားထက္ပုိၿပီးေတာ့ ႐ိုေသစရာ တျခားမွာရွိေနတယ္ဆုိရင္ အဲဒီပုဂၢိဳလ္ရဲ႕ သႏၲာန္မွာ သာသနာတစ္စိတ္တစ္ေဒသကြယ္လာၿပီ။

အဲဒါကုိ ေၾကာက္႐ြ႕ံ စုိး႐ြံ႕ေတာ္မူေသာမင္းတရားက ဘုရားဦးခ် ၿပီးေတာ့ သံဃာေတာ္ကုိ လက္အုပ္ခ်ီတယ္၊ အဲဒါကုိ အ႒ကထာအက်ယ္တ ဝင့္ဆုံးျဖတ္ေျပာတယ္၊ ဒီကေန႕ဘုန္းႀကီးဟုတ္လား၊ ပရိသတ္ကုိ ဘုန္းႀကီးတုိ႕ ရဲ႕သာသနာေတာ္အတြက္ ဒါကုိထည့္ၿပီးေတာ့ အေလးအနက္ေျပာပါတယ္၊ သာသနာကုိေစာင့္ေရွာက္တဲ့ သူေတာ္ေကာင္းေတြ အဇာတသတ္မင္းႀကီးရဲ႕ ဒီက်င့္ထုံးဟာ လုိက္နာက်င့္သုံးစရာေကာင္းတယ္။

အဲဒီလုိ တ႐ိုတေသ ဘုရားကုိရွိခုိး၊ သံဃာေတာ္ကုိလက္အုပ္ခ်ီၿပီးေတာ့ သံဃာေတြကုိ ၾကည့္လုိက္ေတာ့ ၿငိမ္တိတ္ေနတာပဲ၊ တစ္ပါးမ ွေခ်ာင္း မဟန္႕ဘူး၊ ေထာင့္ႏွစ္ရာငါးဆယ္၊ တစ္ပါးတစ္ေလကမ်ား ဟပ္ခ်ိဳးလည္း မလုပ္ဘူး၊ ေခ်ာင္းလည္းမဟန္႕ဘူး၊ ဘယ္ကုိယ္ေတာ္ကမွ ဘုရင္ႀကီးကုိလွမ္းၿပီးေတာ့ ျပဴးတူးၿပဲတဲ ၾကည့္တယ္ဆုိတာလဲ တစ္ပါးမွ မရွိဘူး။ ေခါင္းကငုံ႕ထား မ်က္လုံးႀကီးလွန္ၾကည့္တဲ့ကုိယ္ေတာ္မ်ိဳးလည္း မရွိဘူးဆုိေတာ့ အဇာတသတ္က သံဃာေတာ္ေတြၾကည့္ၿပီးေတာ့ စိတ္ထဲမွာ တစ္မ်ိဳးခံစားရတယ္။ အဲသံဃာေတာ္ေတြၿငိမ္သက္လုိက္တာ၊ ဘယ္လုိေျပာသလဲ။

ၿငိမ္သက္လုိက္တာပါဘုရား။

''သေႏၲာ ဝတ အယံ ဘိကၡဳသံေဃာ''

ေဟာဒီသံဃာေတာ္ေတြၿငိမ္သက္ေပစြတကား၊ သႏၲဆုိတာ ၿငိမ္သက္တာ၊ အလြန္ၿငိမ္သက္တာပဲ၊ တစ္ေထာင္ေက်ာ္ ဟတ္ခ်ိဳးသံ မၾကားဘူး ေခ်ာင္းသံမၾကားဘူး၊ စကားေျပာသံမၾကားဘူး။ ''ခိပိတသေဒၵါပိ နအေဒၵါသိ'' ေခ်ာင္းဟန္႕တဲ့ဟတ္ခ်ိဳးသံေလးလည္းဘယ္မွမၾကားရ ပရိသတ္ႀကီး၊ အဲဒါကုိ ဘာေခၚသလဲဆုိရင္ ပါဠိလုိေျပာရင္ ''သုသိကၡိတ သုဝိနယ''ေခၚတယ္။ ဘာလုိေခၚမလဲ။

သုသိကၡိတ သုဝိနယပါဘုရား။

သုသိကၡိတ ဆုိတာက ေကာင္းစြာသင္ၾကား ေလ့က်င့္ထားရတာ၊ သုဝိနယ ဆုိတာ ေကာင္းစြာအဆုံးအမရထားတယ္၊ မဂၤလသုတ္မွာ မဂၤလာတစ္ပါး ''ဝိနေယာစ သုသိကၡိေတာ''ေနာ္၊ well train in discipline စနစ္တက် ေလ့က်င့္သင္ၾကားထားတာ၊ အဲဒီေတာ့ ဗုဒၶရွင္ေတာ္ ရဲ႕သာဝကေတြဟာ အဲဒီ သုသိကၡိတ သုဝိနယ ဂုဏ္ေၾကာင့္ တစ္ေထာင္ေက်ာ္ႀကီး ဘာျဖစ္လဲ ၿငိမ္ေနတယ္၊ မလႈပ္ဘူး၊ ဘုရင္ႀကီးပဲဆုိၿပီးေတာ့ အေရးတႀကီး ျပဴးတူးၿပဲတဲထၿပီး ၾကည့္တဲ့ကုိယ္ေတာ္လည္းတစ္ပါးမ ွမရွိဘူး။

မိမိျပဳေသာအမႈ တစ္ဖန္ျပန္၍ စုိးရိမ္ၿပီ

အဲဒါကုိ ဘုရင္ႀကီးက တစိမ့္စိမ့္ေတြးၿပီးေတာ့ စိတ္ထဲမွာ ဟဲ့ ငါ့ေ႐ႊနန္းေတာ္အတြင္းက ပရိသတ္အဲဒီလုိၿငိမ္ရင္ေကာင္းမွာပဲတဲ့ ေတြးလာတယ္။ သူက အေဖသတ္ၿပီးေတာ့ ထီးနန္းယူထားေတာ့ သူစိတ္မခ်ဘူးေလ အထူးသျဖင့္ သူစိတ္အပူဆုံးက သူ႕သား ဥဒယဘဒၵ အ႐ြယ္ေတာ္ေတာ္ေလးေရာက္လာၿပီ ငါ့သား ဥဒယဘဒၵ ဒီသံဃာေတာ္မ်ားလုိ ၿငိမ္းခ်မ္းရင္ ေကာင္းေလစြ တကား စုိးရိမ္စိတ္နဲ႕ အဲဒီလုိေတြးေနတာကုိ ျမတ္စြာဘုရားက သူ႕စိတ္ ၾကည့္ၿပီးေတာ့ သိသြားတယ္။ သိသြားေတာ့ ဘုရားကုိယ္ေတာ္ျမတ္က မင္းႀကီး သင့္သား ဥဒယဘဒၵအေပၚမွာ သင္စုိးရိမ္သလား၊ သံဃာေတာ္ အရွင္ျမတ္ေတြ ၿငိမ္းခ်မ္းတာကုိ သင္ၾကည္ႏူးသလား ႏႈတ္ဆက္စကားေလး ေျပာ ေတာ္မူတယ္။

ျမတ္စြာဘုရားကုိယ္ေတာ္ျမတ္ကုိ ေမာ့ၿပီးေတာ့ သူၾကည့္တယ္၊ ဘာ ေျဖရမွန္းမသိဘူး၊ ၿပီးေတာ့မွ မင္းတရားလာေတာ္မူတဲ့အေၾကာင္းရင္းကုိ ငါ့ဘုရားအားေလွ်ာက္ေတာ့ ဘုရားကလမ္းေၾကာင္းကုိဖြင့္ေပးရတာ၊ မေျပာရဲ ေျပာရဲျဖစ္ေနတာ။ မဟာပရာဓေတာ ေလ အေဖကုိသတ္ထားတဲ့အျပစ္က အလြန္ႀကီးေတာ့ ဘုရားကုိယ္ေတာ္ျမတ္ကုိ သူစကားမစရဲဘူး၊ အဲဒီလုိ စိတ္ေတြသိပ္ၿပီးေတာ့ ျပန္႕က်ဲေနတာ ပါဠိလုိေျပာမယ္ဆုိရင္ ဝိကၡိတၱစိတၱ ျပန္႕က်ဲေနတဲ့စိတ္ distression agitation irritation အဲဒီလုိ ပူပန္ၿပီးေတာ့ စိတ္ေတြျပန္႕ၿပီးေတာ့ေနတာ ဘုရားက ဒကာေတာ္ မင္းႀကီး လာလုိတဲ့အေၾကာင္းအရာကုိေလွ်ာက္စမ္း၊ ဘုရားက ဒီလုိလမ္းေၾကာင္းေပးလုိက္ေတာ့မွ တပည့္ေတာ္ေလွ်ာက္ပါ့မယ္ဆုိၿပီးေတာ့ သူေလွ်ာက္တယ္။

ရဟန္းျပဳျခင္း၏ အက်ိဳးေက်းဇူး အထူးသိဖုိ႕လုိ

အရွင္ဘုရားတုိ႕ ရဟန္းျပဳၾကတဲ့ အရွင္ဘုရားတုိ႕တေတြ ရဟန္းဘဝ မ်က္ေမွာကထင္ထင္ ရႏုိင္တဲ့ အက်ိဳးဟာဘာရွိသလဲတဲ့၊ လာေမးတယ္။ တပည့္ေတာ္ ေသာကၿငိမ္းေအာင္ ေဟာေပးပါလုိ႕မေျပာဘူးေနာ္၊ ဟန္လုပ္ ထားတယ္၊ တကယ္ေျပာခ်င္တာက အဲဒါ ရင္ထဲပူေလာင္ေနတာေတြ၊ အဲဒါ ၿငိမ္းခ်မ္းေအာင္လုပ္ေပးပါလုိ႕ ေျပာခ်င္တာ အဲဒါထြက္မလာဘဲနဲ႕ ရဟန္း ဝတ္တာ ဘာအက်ိဳးရွိသလဲတဲ့။

သႏၵိ႒ိကံ သာမညဖလံ မ်က္ေမွာက္ထင္ထင္ ကုိယ္တုိင္ရႏုိင္တဲ့ ရဟန္းျပဳျခင္းရဲ႕ အက်ိဳးေက်းဇူးကုိ တပည့္ေတာ္အား မိန္႕ၾကားပါဆုိေတာ့ ျမတ္စြာဘုရားက ဒကာေတာ္မင္းႀကီး အဲဒီေမးခြန္းမ်ိဳးကုိ ငါ့ဘုရားထံ လာ ေရာက္၍မေမးေသးမီ ဘယ္သူေတြ ဘယ္သူ႕ေတြထံမွာသြားၿပီးေတာ့ ေမးဖူးေသးသလဲဆုိေတာ့မွ ရင္ထဲမွ နည္းနည္း ေခတ္လုိေျပာရင္ ရင္ခုန္တာေလးေတြ ၿငိမ္းသြားေစဖုိ႕ ဘုရားရွင္အခ်ိန္ဆြဲတာ၊ အဲဒီေတာ့ သူ႕အေတြ႕အႀကဳံ အကုန္လုံး ဘုရားအား ေလွ်ာက္တယ္ေပါ့ဗ်ာ။ ဒါဘာေျပာဖုိ႕လုိေတာ့လဲ၊ ေျခာက္ေယာက္ထံကုိ ေျခာက္ေခါက္သြားခဲ့ၿပီးၿပီ၊ အမတ္ေျခာက္အုပ္စုက လမ္းၫႊန္လုိက္လုိ႕ ဒီလုိမဟုတ္လား။

မွန္ပါ့ဘုရား။

ေျခာက္ေယာက္ထံကုိ ဘယ္ႏွစ္ေခါက္ေရာက္သလဲ။

ေျခာက္ေခါက္ပါဘုရား။

ေျခာက္ေယာက္ထံေရာက္ေတာ့ တရားေျခာက္မ်ိဳးနာရတာ သူ႕စိတ္ ထဲ ရင္ထဲမွာ ၿငိမ္းသလား။

မၿငိမ္းပါဘုရား။

မၿငိမ္းဘဲနဲ႕ေဒါသေတြျဖစ္ၿပီးေတာ့ ပုိၿပီးပူလာေသးတယ္။ ေျခာက္ေယာက္ေသာ ဆရာႀကီးေတြ ေဟာလုိက္တဲ့တရားက ပရိသတ္ေရေပါင္းလုိက္ရင္ သုံးလုံးပဲရွိတယ္။

(၁) နတၴိကဒိ႒ိ

(၂) အေဟတုကဒိ႒ိ

(၃) အႀကိယဒိ႒ိ ဒီသုံးခု

နတၴိကဆုိတာ ဘာလုပ္လုပ္ ဘာအက်ိဳးမွမရွိဘူး။ အေဟတုကဒိ႒ိ ဆုိတာက ဘာျဖစ္ျဖစ္ ဘာအေၾကာင္းေၾကာင့္မွမဟုတ္။ အႀကိယဒိ႒ိဆုိတာက ဘာမွလုပ္ေနဖုိ႕မလုိဘူး။ အဲဒီဝါဒသုံးခု၊ ဒါကုိျပန္ၿပီးေတာ့ ေပါင္းခ်လုိက္ရင္ ဒါဟာ နိယတမိစၧာဒိ႒ိေခၚတယ္၊ ဘာေခၚမလဲ။

နိယတမိစၧာဒိ႒ိပါဘုရား။

ဒီအနႏၲရိယကံႀကီးငါးပါးႏွင့္ နိယတမိစၧာဒိ႒ိက

နိယတဆုိတာ ကိန္းေသၿမဲတယ္တဲ့၊ မိစၧာဒိ႒ိဘယ္မွာကိန္းေသၿမဲသလဲ အဝိစီမွာ၊ အဝိစီငရဲႀကီးထဲမွာ အဲဒီပုဂၢိဳလ္ေတြ ေရာက္သြားတယ္၊ ေဟာဒီ ကမၻာႀကီးက ေရေၾကာင့္လား၊ မီးေၾကာင့္လား၊ ေလေၾကာင့္လား၊ ကမၻာပ်က္တဲ့ ေန႕မွာ ငရဲရွစ္ထပ္လည္းပါတာကုိ။ အဝီစိငရဲႀကီးပ်က္သြားတယ္၊ အေမ သတ္လုိ႕၊ အေဖ သတ္လုိ႕၊ ရဟႏၲာသတ္လုိ႕၊ ဘိကၡဴနီမကုိျပစ္မွားလုိ႕ ေစာ္ကားလုိ႕၊ သံဃာကုိ သင္းကြဲေအာင္ျပဳလုိ႕ အဲဒီအနႏၲရိယကံႀကီးငါးပါးႏွင့္ အဝီ စိေရာက္တဲ့ပုဂၢိဳလ္သည္ ကမၻာပ်က္တဲ့ေန႕မွာ အဝီစိငရဲႀကီးပါ ပ်က္ေတာ့ အနႏၲရိယကံငါးပါးႏွင့္ ေရာက္တဲ့လူငါးေယာက္ဟာ လြတ္သြားတယ္။ နိယတမိစၧာဒိ႒ိသမားဟာမလြတ္ဘူး၊ ဒီကမၻာပ်က္လုိ႕ရွိရင္ မပ်က္တဲ့ဟုိကမၻာ သူတုိ႕ ေျပာင္းခံရတယ္တဲ့၊ ဒီေထာင္ကေန ဟုိေထာင္ေျပာင္းတဲ့ ေထာင္သက္ရွည္ တဲ့လူလုိျဖစ္လာတာ၊ နိယတမိစၧာဒိ႒ိက ဒီလုိဆုိးတာ။

အဲဒီေတာ့ ခုနက ေျပာခဲ့တဲ့ တိတၴိဆရာႀကီးေျခာက္ေယာက္ ၿပီးေတာ့ ျမတ္စြာဘုရားကုိ သုံးခါသတ္၊ သံဃာကုိ ခြဲထြက္သြားတဲ့ အရွင္ေဒဝဒတ္တုိ႕ အဲဒီအုပ္စုႀကီး တစ္စုလုံး၊ အခုလုိတရားပြဲမွာ ဘုရားကုိ ကာမဂုဏ္ကိစၥႏွင့္ ယုတ္ယုတ္မာမာစြပ္စြဲတဲ့ မိန္းမတစ္ေယာက္ ဘယ္သူလဲ။

စိဥၥမာနပါဘုရား။

တယ္သိတယ္ ကုိယ့္ေဆြကုိယ္မ်ိဳးလုိပဲ မေကာင္းတာၾကေတာ့ ေတာ္ေတာ္သိတဲ့လူေတြပဲ၊ ေကာင္းတာေျပာလုိက္ရင္ေတာ့ သူတုိ႕သိပ္မသိဘူး။ အဲဒီလုိ ယုတ္မာတဲ့အုပ္စုေတြ အကုန္လုံး ဒီကေန႕ အဝီစိမွာရွိေနေသးတယ္။ ဘုန္းႀကီးတုိ႕ေဟာဒီ လိႈင္ၿမိဳ႕နယ္ကလူေတြ အဲဒီပုဂၢိဳလ္ေတြ တိတၴိဆရာႀကီး ေျခာက္ေယာက္ စိဥၥမာနေရာ ေဒဝဒတ္ေရာ ဘုရားရဲ႕ေယာကၡမႀကီသုပၸဗုဒၶ ရွင္ဘုရင္ႀကီးေရာ အဝီစိမွာ ရွိေနတဲ့ဥစၥာကုိ ယုံရဲ႕လား။

ယုံပါတယ္ဘုရား။

ေလသံေတာ္ေတာ္ေပ်ာ့သြားတယ္ သိပ္ယုံပုံမရဘူး။ ယုံပါလုိ႕ ဘုန္းႀကီးတုိ႕ အတင္းမေျပာပါဘူး၊ ကုိယ္ေရာက္တဲ့ေန႕က်ရင္ လုိက္ရွာၾက၊ မယုံတဲ့လူက အဲဒီကုိေရာက္ကုိေရာက္သြားတာ။ ကုိယ္ေရာက္ခါမွ ရွာၾကည့္၊ စိဥၥ မာနေတြ႕ရင္ လက္ဆြဲႏႈတ္ဆက္လုိက္၊ ေနေကာင္းရဲ႕လား။ မင္းဒီမွာေနရတာ ေပ်ာ္ရဲ႕လား၊ ေမးၾကည့္လုိက္ေပါ့ဗ်ာ။ ကုိယ့္အေပါင္းအသင္းေတြပဲဥစၥာ မယုံတဲ့လူက မေျပာရဲပါဘူးေနာ္၊ ဟုတ္လား။ မယုံရင္ေန seeing is a believe ျမင္ရတဲ့အခါၾကေတာ့ ယုံမွာပဲ။

အဲဒီေတာ့ နိယတမိစၧာဒိ႒ိသည္ အနႏၲရိယကံႀကီးငါးပါးထက္ပုိ ၿပီးေတာ့ ဘာျဖစ္လဲ၊ ငရဲသက္ပုိရွည္တယ္တဲ့၊ အဲဒီေၾကာက္စရာအေကာင္းဆုံးက အဲဒါ မိစၧာဒိ႒ိပဲ၊ ဒီေတာ့ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ေတာ္ျမတ္ရဲ႕ ေရွ႕ေမွာက္မွာ အခုအဇာတသတ္က သူေရာက္ခဲ့တဲ့ တိတၴိဆရာႀကီးေျခာက္ေယာက္နဲ႕ နာခဲ့ရတဲ့ဝါဒေျခာက္ပုဒ္ ဘုရားကုိအကုန္ေလွ်ာက္တယ္။

ျမတ္စြာဘုရားကုိယ္ေတာ္ျမတ္ကုိလည္းပဲ အဲဒီ သႏၵိ႒ိက သာမညဖလဆုိတာ ဘာမ်ားလဲဆုိတာကုိ သူေမးတယ္၊ ဒီေတာ့ျမတ္စြာဘုရားက ေျဖျပတယ္၊ ဒကာေတာ္မင္းႀကီး သင့္နန္းေတာ္မွာသင့္ရဲ႕ အေစအပါးမင္းမႈထမ္း တစ္ေယာက္ရွိတယ္ဆုိပါစုိ႕၊ ရွိေပါ့ဘုရား တစ္ေယာက္ဘယ္ကမလဲ၊ မေရ မတြက္ႏုိင္ေျမာက္မ်ားစြာရွိပါတယ္၊ အနိမ့္ဆုံး မင္းမႈထမ္းသင့္ရဲ႕ဖိနပ္ကုိသန္႕ရွင္းေအာင္လုပ္ရတယ္၊ အိမ္သာသန္႕ရွင္းေအာင္လုပ္ရတယ္၊ တံျမက္လွည္းရတယ္၊ အဲဒီလုိေအာက္ဆုံးက သင့္ရဲ႕အေစအပါးဝန္ထမ္းအလုပ္သမား တစ္ေယာက္ကုိ သင္က ခြင့္ျပဳလုိက္လုိ႕ မင္းမႈထမ္းအျဖစ္ကေန ထြက္ၿပီးေတာ့ ငါ့ဘုရားသာသနာမွာ ရဟန္းဝတ္သြားတယ္ဆုိရင္ အဲဒီမင္းမႈထမ္းဘဝက ထြက္လာခဲ့တဲ့ ရဟန္းနဲ႕ အသင္းမင္းတရားတုိ႕ ေတြ႕ႀကဳံတဲ့အခါ သင္၏ေ႐ႊနန္းေတာ္က ထုိမင္းမႈထမ္းဘဝမွ ေျပာင္းလာေသာ ရဟန္းက သင့္ကုိရွိခုိး ရမလား၊ သင္ကထုိရဟန္းကုိရွိခုိးရမလား၊ မင္းႀကီးအဲဒါေျပာပါ။

ပရိသတ္ေရအေျဖကသိပ္ရွင္းသြားၿပီ၊ ရွင္ဘုရင္လက္ေအာက္မွာ အမႈထမ္းတုန္းကေတာ့ ေန႕ရိွသေ႐ြ႕ ဘုရင္မ်က္ႏွာေမာ့ၾကည့္ၿပီးေတာ့ရွိခုိးရတယ္ေနာ္။

မွန္ပါ့ဘုရား။

ရဟန္းဝတ္သြားၿပီလည္းဆုိေရာ အဲဒီရဟန္းက ဒီဘုရင္ကုိျပန္ရွိခုိး ဖုိ႕ လုိေသးသလား။

မလုိေတာ့ပါဘုရား။

ဒါဟာ သႏၵိ႒ိက သာမညဖလဆုိတာ အဲဒီကစတယ္၊ မ်က္ေမွာက္ ရဟန္းဘဝရတဲ့အက်ိဳးေက်းဇူးက အဲဒါပဲ၊ အဲဒီကစတာ ရဟန္းဘဝေရာက္ၿပီဆုိကတည္း ကုိက မင္းမႈထမ္းအျဖစ္ကလည္း လြတ္ေျမာက္တယ္၊ ေက်းကြၽန္ အျဖစ္ကလည္း လြတ္ေျမာက္တယ္။ အဲဒီလုိလြတ္ေျမာက္လာၿပီးေတာ့ သူတစ္ပါးရဲ႕အခစား အေစအပါးအျဖစ္မ်ိဳးက သန္႕ရွင္းစင္၍ လြတ္ေျမာက္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္သည္ ေၾသာ္ သူ႕ထက္သိကၡာႀကီးေသာ ရဟန္းမ်ားကလြဲရင္ ဘယ္လုိ လူမ်ိဳးကုိ မဆုိ သူသည္အ႐ုိအေသေပးဖုိ႕ ရွိခုိးဖုိ႕မလုိေတာ့ဘူး။ အသင္မင္းႀကီးကပဲ ထုိရဟန္းကုိ ရွိခုိးရမယ္၊ ခရီးဦးႀကိဳရမယ္၊ ေနရာထုိင္ခင္းေပးရမယ္၊ ဆြမ္း သကၤန္း ေက်ာင္း ေဆး ေလးပါးေသာပစၥည္းကုိေထာက္ အသင္ မင္းႀကီးကပဲ ေစာင့္ေရွာက္ရမယ္၊ ဒကာေတာ္မင္းႀကီး မွန္ရဲ႕လား။

မွန္ပါတယ္ဘုရား။

ဒကာေတာ္မင္းႀကီး ဧတေဒဝ - အဲဒါသည္ပင္လွ်င္။ သႏၵိ႒ိကံ သာမညဖလံ၊ ဧတေဒဝ - ထုိကဲ့သုိ မင္းမႈထမ္းဘဝကျဖစ္လာတဲ့ ရဟန္းက မင္းကုိျပန္၍ရွိမခုိးပါပဲနဲ႕ မင္းကသာလွ်င္ ထုိရဟန္းကုိ ရွိခုိးရျခင္း၊ လက္ အုပ္ခ်ီရျခင္း အ႐ိုအေသျပဳရျခင္း ပစၥည္းေလးပါးေထာက္ ေစာင့္ေရွာက္ တရားနဲ႕ေလ်ာ္ညီတဲ့ အေစာင့္အေရွာက္ လုံၿခဳံမႈေပးရျခင္းဆုိတဲ့ဒီအခြင့္အေရးဟာ။ သႏၵိ႒ိကံ - မ်က္ေမွာက္ထင္ထင္တုိင္ရႏုိင္တဲ့။ သာမညဖလံ - ရဟန္းျပဳျခင္းရဲ႕အက်ိဳးေက်းဇူးပါပဲရယ္လုိ႕။ ပဌမံ - ေရွးဦးစြာ။ ဘဂဝါ - ဘုရားရွင္ကုိယ္ေတာ္ျမတ္က။ ဗ်ာကေရာသိ - ေကာင္းစြာမေသြ ေျဖၾကားေတာ္မူခဲ့ပါေပသတည္း။


သာဓု သာဓု သာဓု....ပါဘုရား။

အပုိင္း (၆) ဆက္ပါဦးမည္။

အားလုံး ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ၾကပါေစ။
သီတဂူစတား
၂၈-၈-၂၀၁၀


0 comments

Read more...

ယၾတာေခ်..ခဲ႕..ရက္


ေလ, လံုး မကြဲတဲ့ ေလာကအလယ္

ေနာင္တ..အေနနဲ႕ …..ခ်ည္

က်ံဳးသြင္းလာမယ့္ ဘ၀ဆီ ဇြတ္တိုး မ၀င္ဘူး။



လိုအင္..“ စိတ္အိုင္” ေနာက္က်ိ ရံုေလာက္နဲ႕

ငါ့….ေျခေထာက္ ဗြက္မေပါက္….ရဘူး။

ငါ့….ကိုယ္က်င့္တရား မေျခာက္ခမ္း….ရဘူး။



အိပ္မက္…ေတြ ေမွ်ာ္လင္..့ မရေတာ့ရင္၊

ေန႕စြဲ...ေတြ ထပ္တူမက် ခဲ့ရင္၊

ေျခလွမ္း…ေတြ ပန္း၀င္မေရာက္ ေသးရင္၊

ေန..လနဲ႕.ကမၻာၾကား….ညွပ္ ..မိသလို

ေနၾကတ္ ..မိုက္ေမွာင္ မသြား ေစရဘူး။

လမ္းလႊဲ…ေနတာ မဟုတ္ရင္ေတာ့

ငါ….ကံဆိုး..ေနျပီး။

ဥကၠာပ်ံ (ဘီးလူးကၽြန္း)

Read more...

ေနထြက္ေနဝင္

ပတ္စာမပါတဲ့
ဗုံတီးသံေတြ ၾကားလာရၿပီ။

ဆြံ႕အ လက္စ နားေတြ
ဒီလိုပဲ ၾကက္ေျခခတ္ၾက။

ပါးစပ္နဲ႕နား
ပိတ္လက္စအတိုင္း
ေအးေဆး။

Read more...

ေရႊဘုိဓါး

ေရႊဘုိကျမင္း၊ ခြာသံျပင္းသည္
ေဖာက္ထြင္း တိမ္ယံ တခဲနက္။

ခြာသံ ေျဖာက္ေျဖာက္၊ ဓားကုိ ေျမွာက္လ်က္
မေၾကာက္မေလး၊ ျခေသၤ့ေသြးျဖင့္
ခုန္ေျပး ထစ္ႀကံဳး၊ တုိက္ ေခ်မႈန္းသည္
စည္းလံုုးျခင္း၏ ရလာဒ္တစ္ခု။

နယ္ခ်ဲ႕ ေျခကုပ္၊ အျမစ္ျဖဳတ္။
သုတ္သင္ ဖယ္ရွား ေရႊဘုိဓါး။

လူ႔အခြင့္အေရး၊ လူကုိေပးဖို႔
ေသြးႏွင့္ရင္းစက္၊ ပုစၦာတြက္
နက္နဲ စံထား၊ ေရႊဘုိဓါး။

ထန္းေတာ လယ္ေတာ၊ ထေနာင္းေတာမွ
ရေသာအသိ၊ ဘ၀ညွိ၍
ျပည္၏တံခြန္၊ ေယာကၤ်ားမြန္တို႔
ခြန္ႏွင့္အားႏွင့္၊ တံခါးဖြင့္သည္
၀င့္သားလက္သား ေရႊဘုိဓါး။

ရဲေသာ္ စာမရီ
ၾကည္ေသာ္ မွန္သား
သြားေသာ္ ေပါက္က်ိဳင္း
စုိင္းေသာ္ သိႏၶ၀

အာဂသေဘာ၊ စင္းလံုးေခ်ာျဖင့္
ထက္ေသာ သည္ဓါး၊ ၾကြားထက္ ၾကြားေစ
မ၀ါးမေထြး၊ အရုဏ္ေသြးတုိင္း
အေခြးမပ်က္၊ ေခ်းမတတ္ေအာင္
ဆက္၍ဆက္၍ ျမေစေလာ့။

ဗန္းေမာ္ညိဳႏြဲ႕
0 အၾကံဳျပဳေဆြးေႏြးႏိုင္ပါသည္။

Read more...

သီတဂူဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးႏွင့္ဆရာေတာ္ဘုရားမ်ား အိႏၵိယႏုိင္ငံ၊ မြမ္ဘုိင္းျမဳိ့-သုိ့ သာသနာျပဳခရီးၾကြေရာက္ေတာ္မူျခင္း






အိႏၵိယႏုိင္ငံ၊ မဟာရ႒(Maharashtra)ျပည္နယ္၊ မြမ္ဘုိင္း(ဘုံေဘ)ျမဳိ့၊ ေက.ေဂ်.ေစာမယေကာလိပ္ (K.J.Somaiya College)၊ ဗုဒၶဘာသာဌာန(Buddhist Studies)မွ ၾကီးမႈးက်င္းပေသာ (၆)ၾကိမ္ေျမာက္ ကမၼဌာန္းနည္းမ်ားဆုိင္ရာ ဗုဒၶဘာသာညီလာခံကုိ စက္တင္ဘာ ၃-ရက္ေန့မွ ၅-ရက္(၃-၉-၂၀၁၀/ ၅-၉-၂၀၁၀)ေန့ထိ က်င္းပမည္ျဖစ္ရာ ေဖာ္ျပပါ ဆရာေတာ္ၾကီးမ်ား ၾကြေရာက္ေတာ္မူၾကမည္ဟု သတင္းရရွိပါသည္။

(၁) သီတဂူဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး ေဒါက္တာ ဘဒၵႏၱညဏိႆရ (မဟာဓမၼကထိကဗဟုဇနဟိတဓရ၊ အဂၢမဟာသဒၶမၼ ေဇာတိကဓဇ၊ အဂၢမဟာပ႑ိတ၊ Ph.D (India), D.Litt, D.Litt (Thailand), D.Litt (Myanmar)၊ သီတဂူကမၻာ့ဗုဒၶ တကၠသုိလ္အဓိပတိ၊ စစ္ကုိင္း)
(၂) ဓမၼဒူတဆရာေတာ္ ေဒါက္တာ ဘဒၵႏၱေဆကိႏၵ (မဟာဓမၼကထိကဗဟုဇနဟိတဓရ၊ Ph.D (Myanmar)၊ အျပည္ ျပည္ဆုိင္ရာ ေထရ၀ါဒဗုဒၶသာသနာျပဳတကၠသုိလ္၊ ရန္ကုန္)
(၃) ငါးက်မ္းျပန္ေက်ာင္း(ရန္ကုန္)ႏွင့္ ေမတၱာနႏၵ၀ိဟာရဓမၼရိပ္သာ(အေမရိကန္ႏုိင္)ဆရာေတာ္ ေဒါက္တာ ဘဒၵႏၱဓမၼပိယ (Ph.D(U.S.A)၊ အျပည္ျပည္ဆုိင္ရာေထရ၀ါဒဗုဒၶသာသနာျပဳတကၠသုိလ္-ဧည့္ပါေမာကၡ၊ ရန္ကုန္)

မွတ္ခ်က္။ ။ ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးမ်ားသည္ ၂-၉-၂၀၁၀-ေန့တြင္ ၾကြေရာက္ၾကမည္ျဖစ္သည္။ ညီလာခံတြင္ စာတမ္းမ်ား ဖတ္ၾကားျခင္း၊ မိန့္ခြန္းေျပာၾကားျခင္း၊ တရုတ္, ဂ်ပန္, ကုိးရီးယား, ထုိင္း, ဗီယက္နမ္, တိဘက္ (ေထရ၀ါဒ၊ မဟာယာန) စသည့္ ဘာသာေရးေခါင္းေဆာင္မ်ားႏွင့္ေတြ့ဆုံျခင္း၊ ကမၻာေက်ာ္၀ိပႆနာဆရာၾကီး ဂုိအင္ကာႏွင့္ေတြ့ဆုံျခင္း၊ ဆရာၾကီး ဦးစီးတည္ထားေသာ ေရႊတိဂုံဘုရားၾကီး ပုံစံတူ ဂလုိဘယ္ဘုရားၾကီးအား သြားေရာက္ဖူးေမ်ာ္ၾကည္ညဳိျခင္း၊ မြမ္ဘုိင္းျမဳိ့, ပုေနးျမဳိ့တုိ့တြင္ ပညာသင္ၾကားလ်ွက္ရွိေသာ စာသင္သားသံဃာေတာ္မ်ားအား ၾသ၀ါဒေပးျခင္း၊ မြမ္ဘုိင္းျမဳိ့ရွိ ထင္ရွားေက်ာ္ၾကားေသာေနရာမ်ားသုိ့ သြားေရာက္ၾကည့္ရႈ့ၾကျပီးေနာက္ ၅-၉-၂၀၁၀-ေန့တြင္ ျမန္မာျပည္သုိ့ ျပန္လည္ၾကြေရာက္ၾကမည္ဟု သတင္းရရွိပါသည္။

Read more...

ပညတ္ႏွင့္ ပရမတ္…

ပညတ္ႏွင့္ ပရမတ္ဟူေသာ စကားမ်ားကုိ အေတာ္မ်ားမ်ား ၾကားသိေနၾကမည္ ျဖစ္၏။ စာေပမ်ားတြင္လည္း အေရးမ်ားသကဲ့သုိ႔ ဆရာေတာ္ အေတာ္မ်ားမ်ားကလည္း ေဟာေျပာေပးေနသျဖင့္ ရင္ႏွီးေနေသာ စကားမ်ား ျဖစ္၏။ သုိ႔ေသာ္ တိက်သည့္ အဓိပၸါယ္ႏွင့္ ဆုိလုိရင္းကုိကား မသိသူမ်ားလွ၏။ အမ်ားပညတ္ဟူ၍ ပညတ္ေနၾက၊ အမ်ားပရမတ္ဟူ၍ ပရမတ္ေနၾကေသာ္လည္း ထုိစကားမ်ား၏ အနက္အဓိပၸါယ္ကုိ ေျပာပါဟုဆုိေသာ္ မေျပာႏုိင္သူက မ်ားေနၾကမည္သာ ျဖစ္၏။ အခ်ိဳ႕မွာ ပညတ္ဟူေသာ စကား၊ ပရမတ္ဟူေသာ စကားမ်ားကုိ တြင္တြင္သုံးေနၾကေသာ္လည္း လက္ေတြ႕ပုိင္းတြင္ ပညတ္မ်ားျဖင့္ ႐ႈတ္ေထြးေနၿပီး စစ္မွန္သည့္ ပရမတ္သေဘာကုိ မသိသျဖင့္ ပညတ္ကုိ ပရမတ္ဟု ထင္ေနသူမ်ားအျဖစ္ ရွိေနတတ္၏။ အခ်ိဳ႕လည္း ပညတ္ႏွင့္ ပရမတ္မကဲြသျဖင့္ ပရမတ္ေယာင္ေယာင္ ပညတ္ေယာင္ေယာင္ျဖစ္ကာ လုိအပ္လွ်င္ အရာရာကုိ ပညတ္ဟုဆုိသူမ်ားလည္း ရွိေနတတ္၏။ စင္စစ္ ပညတ္ႏွင့္ ပရမတ္ကုိ ၀ိပႆနာဉာဏ္ျဖင့္ မခဲြျခားႏုိင္ေသးသမွ် လဲြမွားေနၾကမည္ ျဖစ္ေသာ္လည္း သညာသိအားျဖင့္ကား ထုိအသုံးမ်ားသည့္ ပညတ္ႏွင့္ ပရမတ္တုိ႔၏ အနက္အဓိပၸါယ္ကုိ သိထားရန္ လုိအပ္လွ၏။ ထုိ႔ေၾကာင့္ စာေပအဖြင့္မ်ားႏွင့္အညီ ပညတ္ႏွင့္ပရမတ္အေၾကာင္း အနည္းငယ္ တင္ျပရျခင္း ျဖစ္ပါ၏။

ပညတိၱအတၳ၊ ပရမတၳဟူေသာ စကားမ်ားကုိ ျမန္မာမႈျပဳကာ ပညတ္၊ ပရမတ္ဟု အလြယ္ေျပာဆုိ ေနၾကသည့္ ထုိစကားမ်ား၏ မူရင္းအနက္အဓိပၸါယ္ကုိ ဗုဒၶအဘိဓမၼာ စာေပမ်ားတြင္ ဥပမာအမ်ိဳးမ်ိဳးျဖင့္ ရွင္းလင္းဖြင့္ဆုိထား၏။ ဘာသာဋီကာ က်မ္းျပဳဆရာေတာ္ အရွင္ျမတ္ကလည္း ပညတၱိအတၳ၊ ပရမတၳတုိ႔၏ အဓိပၸါယ္မ်ားကုိ သၿဂဳႋဟ္ဘာသာဋီကာ က်မ္းစာတြင္ ဖြင့္ဆုိရွင္းျပထား၏။ ဘာသာဋီကာက်မ္းျပဳ ဆရာေတာ္ အရွင္ဇနကာဘိ၀ံသက “လူနတ္ျဗဟၼာ စေသာ သက္ရွိသတၱ၀ါ အေကာင္အထည္ ျဒဗ္ႏွင့္ ေရေျမေတာေတာင္ အိမ္ေက်ာင္းစေသာ သက္မဲ့အရာ၀တၳဳ ဟူသည္ကုိ ပညတၱိအတၳဟု ဆုိေၾကာင္း၊ ေရွးလူႀကီးသူမတုိ႔ သမုတ္ထားအပ္ေသာ အနက္ျဒဗ္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ထုိပညတၱိအတၳကုိ သမၼဳတိအတၳဟုလည္း ဆုိေၾကာင္း” စသည္ျဖင့္ ပညတ္၏ အဓိပၸါယ္ကုိ ဖြင့္ဆုိရွင္းျပ၏။ ပရမတၳ၏ အဓိပၸါယ္ႏွင့္ ပတ္သက္၍လည္း “ပရမတၳဟူသည္ မုခ်ဆတ္ဆတ္ျဖစ္ေသာ အနက္သေဘာ၊ ဗေလာင္းဗလဲ ေျပာင္းလဲျခင္းသေဘာ မရွိေသာ အနက္သေဘာကုိ ဆုိေၾကာင္း” စသည္ျဖင့္ ရွင္းျပ၏။

ထုိပညတ္ ပရမတ္တုိ႔တြင္ ပညတ္သည္ အကယ္စင္စစ္ ထင္ရွားမရွိလွေပ။ ပုထုဇင္တုိ႔က အဟုတ္အမွန္ ရွိသည္ဟု ထင္ၾကေသာ္လည္း အေသအခ်ာ ခဲြျခမ္းစစ္သည့္အခါ အမွန္တကယ္မရွိ ျဖစ္ေနတတ္ေပ၏။ လူေကာင္ႀကီးကုိ စစ္ေဆးလွ်င္ ဆံပင္အေမြးစသည့္ ေကာ႒ာသ အစုအေ၀းကုိသာ ေတြ႕ရမည္ျဖစ္ၿပီး လူကုိေတြ႕ရမည္ မဟုတ္ေပ။ ထုိ႔အတူ ဆံပင္အေမြး စသည္ကုိ စစ္ေဆးျပန္လွ်င္လည္း ဆံပင္ အေမြးစသည္ကုိ မေတြ႕ရဘဲ ႐ုပ္အစုအေ၀းကုိသာ ေတြ႕ရမည္ျဖစ္၏။ ဤသည္မွာ ပညတ္ဟူသမွ်တုိ႔၏ သေဘာပင္ျဖစ္၏။ ေလာက အမွတ္အသားမ်ားအရ ရွိသည္ဟု ဆုိရေသာ္လည္း ဉာဏ္ျဖင့္ စစ္ေဆးၾကည့္သည့္အခါ အထင္အရွား မရွိတတ္ၾကေပ။ ႐ုပ္နာမ္ဟူေသာ ပရမတ္သည္သာ အမွန္ရွိေနၿပီး ဉာစ္ျဖင့္စစ္ေဆးႏုိင္ေလ အမွန္ရွိေၾကာင္း ထင္ရွားေလ ျဖစ္ေပ၏။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ပညတ္သည္ ရွိေသာ္လည္း မရွိသည့္တရား၊ ပရမတ္သည္ကား ၾကည့္ႏုိင္ေလ ရွိေလတရားျဖစ္ေၾကာင္း ဆုိျခင္းျဖစ္၏။

ထုိ႔အတူ ပညတ္သည္ ေဖာက္ျပန္တတ္သည့္ တရားျဖစ္ၿပီး ပရမတ္သည္ကား မေဖာက္ျပန္တတ္သည့္ တရားျဖစ္သည္မွာလည္း ထင္ရွားလွ၏။ ဥပမာအားျဖင့္ လူဟူေသာ ခႏၶာကုိယ္ျဒပ္ အထည္ပညတ္ႀကီးကုိ ဖ်က္စီး၍ ဆံပင္တစ္ပုံ၊ အေမြးတစ္ပုံ၊ ေျခသည္းလက္သည္း တစ္ပုံ၊ အ႐ုိးတစ္ပုံ၊ သြားတစ္ပုံ၊ အေရတစ္ပုံ စသည္ျဖင့္ စုပုံထားလွ်င္ လူမဟုတ္ေတာ့ေပ။ လူဟူေသာ ပညတ္ႀကီး ေဖာက္ျပန္သြားၿပီ ျဖစ္၏။ ဆံပင္အေမြးစသည့္ ပညတ္မ်ားသာ ရွိေလေတာ့၏။ ထုိ ဆံပင္အေမြးစသည့္ အစုပုံမ်ားထဲမွ အ႐ုိးဟူေသာ ပညတ္အစုကုိလည္း မီး႐ိႈ႕ဖ်က္စီးလုိက္ပါက အ႐ုိးဟူသည္ မရွိေတာ့ဘဲ အ႐ုိးဟူေသာ ပညတ္မွ မီးေသြးျပာဟူေသာ ပညတ္သုိ႔ ေျပာင္းလဲသြားေလေတာ့၏။ ထုိမီးေသြးကုိလည္း မႈန္႔မႈန္႔ညက္ညက္ ေထာင္းထုျပန္လွ်င္ မီးေသြးမဟုတ္ေတာ့ဘဲ ေျမမႈန္႔အျဖစ္ ေျပာင္းသြားျပန္၏။ ဤသည္မွာ ပညတ္ဟူသမွ်တုိ႔၏ ထာ၀ရမတည္ ေဖာက္ျပန္ေျပာင္းလဲတတ္သည့္ သေဘာပင္ ျဖစ္၏။

ပရမတ္သေဘာသည္ကား မည္သည့္အခ်ိန္၊ မည္သုိ႔ေသာ အရာမ်ားတြင္မွ ေျပာင္းလဲေဖာက္ျပန္ျခင္း သေဘာမရွိလွေပ။ ဥပမာအားျဖင့္ ႐ုပ္နာမ္တရားတုိ႔တြင္ ပထ၀ီ၊ အာေပါ၊ ေတေဇာ၊ ၀ါေယာဟူေသာ ဓာတ္ႀကီးေလးပါး သေဘာတရားမ်ား ပါရွိ၏။ ပထ၀ီဓာတ္သည္ ခုိင္မာျခင္း (ကကၡဠ) သေဘာရွိ၏။ ထုိ႔ေၾကာင့္ မည္သည့္ ႐ုပ္နာမ္တြင္မဆုိ ထုိသေဘာကုိ ေတြ႕ရမည္ ျဖစ္၏။ အထက္တြင္ ဆုိခဲ့သည့္ ေျမမႈန္႔တြင္လည္း ဤပထ၀ီဓာတ္မႈန္႔မ်ား မ်ားစြာပါရွိ၏။ ထုိပထ၀ီဓာတ္၏ ခုိင္မာျခင္း (ကကၡဠ) သေဘာကုိ ဖဲြ႕စည္းျခင္း (အာဗႏၶ) သေဘာသုိ႔ ေျပာင္းလြဲသြားေအာင္ ေျပာင္း၍ မရေပ။ ထုိ႔အတူ စိတ္၏အာ႐ုံကုိ သိျခင္း (၀ိဇာနန) သေဘာကုိ ေတြ႕ထိျခင္း (ဖုသန)စေသာ သေဘာသုိ႔ လည္းေကာင္း၊ ဖႆ၏ ေတြ႕ထိျခင္း (ဖုသန) သေဘာကုိ ခံစားျခင္း (အႏုဘာ၀)စေသာ သေဘာသုိ႔လည္းေကာင္း စသည္ျဖင့္ ေျပာင္းလဲသြားေအာင္ မည္သူမွ် မျပဳလုပ္ႏုိင္ေပ။ နိဗၺာန္၏ ၿငိမ္းေအးျခင္း (သႏၲိ) သေဘာ၏ မေဖာက္္ျပန္မႈကား ဆုိဖြယ္မရွိလွေပ။ အလားတူပင္။ ေလာဘစသည္ တုိ႔သည္လည္း လုိခ်င္မႈစေသာ သေဘာမွ မေျပာင္းလဲ၊ အေလာဘစသည္ တုိ႔သည္လည္း မလုိခ်င္မႈ သေဘာမွ မေျပာင္းလဲၾကဘဲ မိမိ၏ မေဖာက္ျပန္ျခင္း ပရမတ္သေဘာအတုိင္း တစ္သမတ္တည္းပင္ တည္ရွိေနေလ၏။ ေကာင္းလွ်င္လည္း ေကာင္းသည့္အတုိင္း၊ မေကာင္းလွ်င္လည္း မေကာင္းသည့္အတုိင္းသာ တည္ရွိေနေပ၏။ ဤသည္မွာ ပရမတ္ဟူသမွ်တုိ႔၏ မေဖာက္ျပန္ျခင္း၊ မေျပာင္းလဲျခင္း သေဘာပင္ ျဖစ္ပါ၏။

စင္စစ္ ပညတ္ႏွင့္ ပရမတ္တုိ႔သည္ ဆက္စပ္ေနသည့္ တရားမ်ားျဖစ္ၿပီး အသီးသီး အမွီျပဳကာ အက်ိဳးျပဳေနသည့္ တရားမ်ားျဖစ္၏။ ပညာရွင္တုိ႔အဆုိအရ ႏွမ္းမွ ဆီကုိ ထုတ္ယူရသကဲ့သုိ႔ ပရမတ္အႏွစ္ကုိလည္း ပညတ္မွပင္ ဉာဏ္ျဖင့္ ထုတ္ယူၾကရမည္သာ ျဖစ္၏။ ဥပမာအားျဖင့္ လူဟူေသာ ပညတ္ကုိ ဉာဏ္ျဖင့္ ခဲြဖ်က္၍ ဆံပင္တျခား၊ အေမြးတျခား၊ ေျခသည္းလက္သည္း တျခား၊ သြား၊ အေရ၊ အ႐ုိး၊ အေၾကာ စသည္ တျခားအျဖစ္ ခဲြၾကည့္လွ်င္ လူဟူသည့္ ပုံသဏၭာန္ မရွိဘဲ ဆံပင္၊ အေမြး စသည္သာ ရွိမည္ျဖစ္၏။ ထုိဆံပင္စသည္ မ်ားသည္လည္း ပညတ္မ်ားသာ ျဖစ္၏။ ဆံပင္စသည္ကုိ ထပ္၍ စစ္ေဆးၾကည့္လွ်င္ ေသးငယ္သည့္ အ႒ကလာပ္ ႐ုပ္ေလးမ်ားသာ ပူးတဲြေပါင္းစပ္ေနသည္ကုိ ေတြ႕ရမည္ျဖစ္၏။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ဆံပင္စသည့္ အေခၚအေ၀ၚမ်ားသည္ အမွန္တကယ္ မရွိသည့္ ပညတ္မ်ားျဖစ္ၿပီး ထုိဆံပင္စသည္တုိ႔တြင္ အမွန္ရွိသည္မွာ ေသးငယ္သည့္ အ႒ကလာပ္ ႐ုပ္ေလးမ်ားေခၚ ပရမတ္မ်ားသာ အမွန္ရွိေနသည္မ်ား ျဖစ္ေၾကာင္းေတြ႕ရမည္ ျဖစ္၏။ ဤသုိ႔ေသာ ႐ုပ္ကလာပ္မ်ားျဖစ္သည့္ ပရမတ္သေဘာမ်ားအထိ ျမင္ေအာင္ ထုတ္ယူၾကရမည္သာ ျဖစ္ပါ၏။

ထုိ႔အျပင္ လူဟူေသာျဒဗ္တြင္လည္း အာ႐ုံကုိ သိတတ္ထိတတ္ ခံစားတတ္သည့္ စိတ္ ေ၀ဒနာ ဖႆစသည့္ နာမ္ပရမတ္မ်ားလည္း ရွိေနသည္ကုိ ေတြ႕ရမည္ျဖစ္၏။ အစစ္အမွန္ ထုတ္ယူရမည္ဆုိလွ်င္ လူဟူေသာ သက္ရွိပညတ္မွ ႐ုပ္နာမ္ဟူေသာ ပရမတ္ကုိ ထုတ္ယူၾကရမည္ ျဖစ္၏။ ထုိ႔အတူ သတ္မဲ့ပညတ္ တုိ႔တြင္လည္း ေတာဟူသည္ သစ္ပင္အမ်ား စုေပါင္းေနေသာ အရာ၀တၳဳမ်ားသာ ျဖစ္ၿပီး ထုိသစ္ပင္မ်ားကုိ တစ္ခုခ်င္း ခဲြျခားၾကည့္ွလွ်င္ ေတာဟူသည္ ျပစရာ မရွိလွေပ။ ထုိသုိ႔ေသာ သက္မဲ့ပညတ္မ်ားမွလည္း အ႒ကလာပ္႐ုပ္ဟူေသာ ပရမတ္သေဘာကုိ ထုတ္ယူၾကရမည္သာ ျဖစ္ပါ၏။ ဤသုိ႔လွ်င္ သက္ရွိသက္မဲ့ ပညတ္မ်ားမွ ႐ုပ္နာမ္ဓမၼဟူေသာ ပရမတ္သေဘာကုိ ထုတ္ယူၾကရန္ တုိက္တြန္းၾကျခင္း ျဖစ္၏။

စင္စစ္ ထုိသုိ႔တုိက္တြန္း သမႈျပဳၾကေသာ္လည္း ထုိပညတ္ႏွင့္ ပရမတ္သေဘာကုိ အမွန္အစစ္သိရန္ မလြယ္လွေပ။ အထူးသျဖင့္ ပုထုဇင္တုိ႔သည္ကား ပရမတ္၏ သေဘာအမွန္ကုိ မသိႏုိင္ၾကေပ။ အေကာင္အထည္ ပုံဟန္မ်ားက ဖုံးအုပ္ထားသျဖင့္ ပညတ္မ်ားအေပၚတြင္သာ စိတ္အစဥ္ က်က္စားေနေလ့ရွိၾကေပ၏။ အရိယာသူေတာ္ေကာင္း မ်ားသည္သာ လူေကာင္နတ္ေကာင္ အရာ၀တၳဳစသည့္ အထည္ျဒဗ္မ်ားကုိခြာ၍ ႐ုပ္နာမ္ဓမၼဟူေသာ ပရမတ္သေဘာကုိ သိႏုိင္က်က္စားႏုိင္ေပ၏။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ပုထုဇင္မ်ားအေနျဖင့္ မည္မွ်ပင္ ပညတ္ပရမတ္ ကဲြသည္ဟုဆုိေသာ္လည္း ထုိကဲြျပားသိမႈသည္ ပညတ္သိမွ်သာ ျဖစ္ေနၿပီး အရိယာ အျဖစ္ေရာက္မွသာ ပညတ္ကုိခြါ၍ ပရမတ္အသိျဖင့္ သိႏုိင္ၾကေၾကာင္း ဆုိျခင္းျဖစ္၏။

ထင္ရွားသည့္ သာဓကတစ္ခုအားျဖင့္ ျပရလွ်င္ “လူသြားသည္”ဟူသည့္ သေဘာကုိ ပုထုဇင္တုိ႔က လူအထည္ကုိယ္ႀကီး သြားသည္ဟု ထင္ျမင္ၾကမည္ ျဖစ္၏။ အရိယာတုိ႔ကား ထုိသုိ႔မျမင္။ “လူသြားသည္”ဟု ဆုိရာတြင္ အမွန္စင္စစ္ လူေကာင္းႀကီးသြားသည္ မဟုတ္၊ သြားႏုိင္သည့္ လူေကာင္ႀကီးဟူသည္ မရွိ၊ သြားလုိေသာ စိတ္ဆႏၵ ျဖစ္ေပၚလာမႈေၾကာင့္ ၀ါေယာဓာတ္ လြန္ကဲၿပီး လုိရာသုိ႔ ပုိ႔ေပးႏုိင္သည့္ သတၱိထူး ၀ိညတ္ရွိသည့္ စိတၱဇ႐ုပ္မ်ား ျဖစ္ေပၚလာကာ ထုိ၀ိညတ္ႏွင့္တကြ ၀ါေယာဓာတ္တုိ႔၏ တြန္းထုိးလႈပ္ရွားမႈေၾကာင့္သာ ႐ုပ္ကလာပ္ အစုအေ၀းတုိ႔၏ ေနရာမွ ေရြ႕လ်ားမႈ ျဖစ္ျခင္းသာ ျဖစ္သည္ဟု ျမင္ၾက၏။ ဤကား ပညတ္အသိရွိသည့္ ပုထုဇင္မ်ား၏ ပညတ္အျမင္ႏွင့္ ပရမတ္အသိရွိသည့္ အရိယာတုိ႔၏ ပရမတ္အျမင္ ကဲြျပားမႈပင္ ျဖစ္ပါ၏။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ထုိသုိ႔ေသာ အျမင္အသိ မတူမႈမ်ားေၾကာင့္ ပညတ္ႏွင့္ ပရမတ္တုိ႔သည္ သိရွိကဲြျပားရန္ ခက္ခဲလွေၾကာင္း ဆုိျခင္း ျဖစ္ပါ၏။

ဆုိလုိသည္မွာ ပညတ္ႏွင့္ ပရမတ္တုိ႔သည္ သေဘာသြားခ်င္း မတူသကဲ့သုိ႔ အက်ိဳးျပဳပုံခ်င္းလည္း မတူညီေၾကာင္း ဆုိလုိပါ၏။ ပညတ္သည္ ေဖာက္ျပန္ေျပာင္းလဲတတ္သည့္ သေဘာရွိၿပီး ပရမတ္သည္ မေဖာက္မျပန္ တစ္သမွတ္တည္း တည္ေနသည့္ သေဘာရွိေၾကာင္း သိေစလုိရင္း ျဖစ္ပါ၏။ ထုိသုိ႔ သေဘာသြားခ်င္း မတူေသာ္လည္း ဆက္စပ္မႈ ရွိေနသျဖင့္ ပညတ္သေဘာမွ ပရမတ္ သေဘာတရားမ်ားကုိ ထုတ္ယူၾကရန္ႏွင့္ ပညတ္သိမွ ပရမတ္အသိ အထိေရာက္ရန္ အားထုတ္ၾကရမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း တုိက္တြန္းလုိရင္း ျဖစ္ပါ၏။ ပညတ္အစဲြမွသည္ ပရမတ္ကဲြသည္အထိ ႀကိဳးစားၾကရန္ ျဖစ္ပါ၏။ ပညတ္မွသည္ ပရမတ္ကုိ ထုတ္ယူရမည္ ျဖစ္သျဖင့္ ပညတ္ကုိ ပယ္ရမည္မဟုတ္ဘဲ ပညတ္ကုိ ပညတ္အတုိင္းထားကာ ပရမတ္အျမင္ျဖင့္ ျမင္ႏုိင္ရန္ အားထုတ္ရမည္သာ ျဖစ္ပါ၏။ ထုိသုိ႔ မဟုတ္လွ်င္ ပရမတ္အမွန္လည္းမျမင္ ပညတ္သေဘာလည္း မသိဘဲ ေနရာတကာ လုိလွ်င္ပရမတ္၊ မလုိလွ်င္ ပညတ္ဟု ဆုိတတ္သည္အထိ အမွတ္မွားတတ္ေပ၏။

ထုိ႔ေၾကာင့္ ပညတ္ႏွင့္ပရမတ္တုိ႔၏ သေဘာသဘာ၀ကုိ ဉာဏ္ျဖင့္မသိႏုိင္ ေသးေသာ္လည္း သညာသိျဖင့္ အေကာင္းဆုံးသိကာ အမွားအမွန္ ခြာျခားႏုိင္ေစဖုိ႔ ႀကိဳးစားအားထုတ္ၾကရန္ႏွင့္ ထုိမွတစ္ဆင့္တက္ကာ ပညတ္အသိမွ ပရမတ္အသိအထိ သိရွိႏုိင္ေစဖုိ႔ ၀ိပႆနာအလုပ္ကုိ ႀကိဳးစားအားထုတ္ၾကပါဟု တုိက္တြန္းရင္း ဗုဒၶစာေပလာ ပညတ္ႏွင့္ ပရမတ္အေၾကာင္း တစ္ေစ့တစ္ေစာင္းကုိ ေစတနာအားျဖင့္ မိတ္ဆက္စကား ပါးလုိက္ရပါသည္။

က်မ္းကုိး = သၿဂႋဟ္ဘာသာဋီကာ (အရွင္ဇနကာဘိ၀ံသ)

Read more...

ေမတၱာပန္းတို ့လက္ေဆာင္မြန္ (၂)


တစ္ေန့တစ္ေန့ကို လာလည္ၾကတဲ့ ေဆြေဟာင္းမ်ိဳးေဟာင္းေတြကလည္းရာနဲ့ခ်ီျပီးရွိေနေတာ့ မိမိ တို့အေနနဲ့ အေကာင္းဆုံးလက္ေဆာင္ေလးေတြ မျဖစ္မေန ေပးရမွာ ျဖစ္ပါတယ္၊၊တို့တေထြဟာ အလုပ္အရွုပ္ ဆုံး လူ သားေတြထဲမွာ ပါဝင္ပါလိမ့္မယ္၊ ဒီၾကားထဲမွာ Blog-ေလးေတြ တည္ေထာင္ျပီး မိမိတို့ တတ္ သေလာက္၊မွတ္သေလာက္ ျပန္လည္ေဝငွေနၾကတာကို အျပစ္မယူပဲ အျပဳသေဘာနဲ့ဖတ္ရွဳ့အာ:ေပး ေနၾကတာကိုလည္း တဖက္ကေက်းဇူးတင္မိတာအမွန္ပါ။

ေယာနိေသာမနသိကာရ-အေကာင္းျမင္တတ္မွ၊ သင့္တင့္ေလွ်ာက္ပတ္စြာ နွလုံးသြင္တတ္မွ ၊ကုသိုလ္ဆိုတာရၾကပါတယ္၊ မိမိတို့အဖြဲ့ ရဲ့အတိုင္ပင္ခံ၊ေဒါက္တာရာဟုလာ ဟာလည္း မိမိတိုနွင့္ ထပ္ၾကပ္မကြာ အားရင္ အားသလို ၾကည့္ရွု့စစ္ေဆးေပးေနပါေသးတယ္၊၊အခ်ိဳ့ Links ေလးေတြဟာ ပညာရွိလူႀကီး သူမမ်ား အတြက္ ဘာမွ မလိုအပ္ပါသျဖင့္ Click လုပ္စရာအေၾကာင္မရွိပါ၊ တရားသံေဝဂမ်ား ပါရွိရာဆိုက္ေလးေတြကို ဝင္ေရာက္အားေပးမိဖို ့အထူးတိုက္တြန္းပါတယ္၊

သူသူငါငါ ဘယ္သူမဆို အထက္တန္းကို တက္လွမ္းခ်င္ၾကမွာပါပဲ၊သီအိုရီပိုင္းကိုေတာ့ ေမတၱာပန္းတို့ လမ္းရာေျမမွာတင္ျပေပးသြားပါမယ္၊၊လက္ေတြ့က်င့္လိုက္တာနဲ့ အကာလိကအခါမလင့္ အက်ိဳးရပါလိမ့္ မယ္၊၊ စိတၱနိယာမ၊စိတ္ေတြရဲ့သဘာဝကို ေလ့လာၾကည့္တဲ့အခါ စိတ္ဆိုတာပရမတၳ-ထာဝရ အမွန္ တရား ျဖစ္ေလေသာေၾကာင့္ ကိုယ္ေမြးျမဴထားတဲ့၊ေကာင္းတဲ့စိတ္ဟာ ကိုယ့္ရဲ့အမွီသဟဲ အားကိုးတရားျဖစ္ပါတယ္၊ မေကာင္းတဲ့စိတ္ကို ေမြးထားရင္ ကိုယ္ေမြးတဲ့ေမ်ာက္ ကိုယ့္ကိုျပန္ကိုက္သလို ကိုယ့္ကိုျပန္ ႏိွပ္စက္ပါလိမ့္မယ္၊ ယခင္ေဆာင္ပါးတခုမွာ ေျပာခဲ့သလို စိတ္ဆိုတာ မိမိႏွလုံးအိမ္ထဲမွာ ကပ္ျပီးေတာ့ေပၚလာျပီး၊အဲဒီမွာပဲ ကပ္ျပီးပ်က္သြားတယ္၊၊

အဲဒီေတာ ့ေရွ ့က ကပ္ျပီးပ်က္သြားတဲ ့စိတ္နဲ ့တူမွ်တဲ ့စိတ္တမ်ိဳးဟာ ေနာက္ကပ္ျပီးေပၚလာျပန္တယ္၊
အဲဒီစိတ္ခ်ဳပ္တာနဲ့ တူတဲ့စိတ္ကျပန္ေပၚလာျပန္တယ္၊ အဲလိုနဲ့အသက္ရွင္ အေသခင္မွာ စိတ္ေကာင္း ေလးေတြ၊ qualified ျဖစ္တဲ့စိတ္ေတြ ေရွ့ကခ်ဳပ္ေပးေနပါမွ ေနာက္ကေကာင္းတဲ့စိတ္ quailfied ျဖစ္တဲ့စိတ္ေလးေတြကပ္ျပီးေတာ့ေပၚလာလိမ့္မယ္၊ အဲဒီခါ စာဖတ္သူဟာ သိပ္ျပီးခ်မ္းသာတဲ့စိတ္ေလးေတြ လွပတဲ့ ေမတၱာပန္းေလးေတြ သင့္ဘဝပန္းခင္းထဲ့မွာေဝေဝဆာဆာ ပြင့္လန္းလာၾကလိမ့္မယ္၊ ဒီလိုျဖစ္ဖို့အတြက္ အေၾကာင္းတရားေလးေတြအျမဲဖန္တီးေနဖို့လိုပါတယ္၊ ဒါနျပဳေနရမယ္၊သီလေဆာက္ တည္ေနရမယ္၊ တရားစခန္းေတြ တရားပြဲေတြ သြားေနရမယ္၊ အမ်ားအက်ိဳးသယ္ပိုးေနရပါလိမ့္မယ္၊ ဒါမွအဲဒီေကာင္းတဲ့စိတ္ qualifedbျဖစ္တဲ့စိတ္ေတြေရွ့က ခ်ဳပ္ေစျပီး ေနာက္ကအရည္အေသြးေကာင္း
တဲ့စိတ္ေတြ ရရွိပိုင္ဆိုင္ၾကမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

အဲဒါေၾကာင့္မဟာဂႏၶာရုံဆရာေတာ္ႀကီးက သူ့ေက်ာင္းတိုက္မွာ စိတ္ထားေကာင္းဖို့က ပထမ က်န္တာအားလုံးေနာက္မွထားျပီးဆုံးမသြားခဲ့ပါတယ္၊စိတ္ေကာင္းျဖစ္ေပၚလာရင္ အပြင့္ဓါတ္၊အလင္းဓါတ္၊ ကံေကာင္းတဲ့ဓါတ္ေတြ အလိုအေလွ်ာကျ္ဖစ္ေပးလာနိဳင္တယ္၊ ဒါေၾကာင့္ ကံပြင့္။ လာဘ္ပြင့္၊ စန္းပြင့္ ၊ဇာတာပြင့္ဖို ့ဆိုတာ စိတ္ေကာင္းရွိတဲ ့အခါ အကုန္ပြင့္သြားပါတယ္၊ဥပမာေလးတစ္ခု စဥ္းစားၾကပါစို ့ ၊ဟို--တစ္ခိ်န္က တရုပ္ျပည္ႀကီးကိုပိတ္ထားလိုက္တာ ဘယ္သူမွအလြယ္တကူသြားလို့မရခဲ့ပါဘူး၊ ရယ္စရာပါ တခါတည္းေျပာလိုက္ပါရေစ-တရုပ္မတစ္ေယာက္ဟာနိဳင္ငံျခားသားတစ္ေယာက္နဲ့တြဲသြားေနရင္ ရဲက ေရာက္လာျ႔ပီး စာရြက္စာတမ္းေတြ အေထာက္အထားေတြေမးျပီး ခြဲသင့္ရင္ခြဲေပးလိုက္တယ္၊ဒီလိုနဲ တရုပ္ျပည္ႀကီးက ဆင္းရဲလြန္းလို့ မ်ားစြာေသာ တရုပ္ေတြဟာ ေရၾကည္ရာ ျမက္နဳရာ Flee လုပ္ၾက ေတာ့တာပဲ၊၊ မၾကာခင္ဆယ္စုႏွစ္က တရုပ္ေတြသေဘာေပါက္ျပီး အပြင့္ဝါဒ၊ တံခါးဖြင့္ဝါဒေတြ က်င့္သုံးလိုက္တဲ့အခါ တရုပ္ျပည္ရဲ့စီးပြားေရးဟာ ကမၻာစီးပြားေရး၊ ကမၻာ့စီးပြား ေရးဟာလည္း တရုပ္ျပည္စီးပြားေရး ျဖစ္လာခဲ့ရျပီး ၊အပြင္ဓါတ္ေတြ ေဝဆာလာခဲ့ ရပါတယ္။ အပြင့္ဓာတ္ အေရးပါပံု ကိုေျပာခ်င္တာသက္သက္ပါ။

ေရွ ့ကပြင့္လန္းတဲ ့စိတ္၊အက်ိဳးစီးပြားေရးကိုေဆာင္တဲ ့စိတ္ေတြ အျဖစ္မ်ားေအာင္ ႀကိဳးစားေနရင္း ၄င္းနဲ တူမွ်တဲ ့စိတ္ေတြ ဆက္တိုက္ျဖစ္ေပၚေနျပီး ခ်မ္းသာတဲ ့ဘဝေတြမွာ က်င္လည္ခြင့္ရပါလိမ့္မယ္၊ မိမိရင္ထဲ ႏွလုံးသားထဲမွာ ေရွ ့ကခ်ဳပ္ေပ်ာက္ေနၾကတဲ့ ေလာဘစိတ္၊ေဒါသစိတ္ႏွင့္ေမာဟစိတ္မ်ားသည္ ေနာက္မွာ ၄င္းစိတ္မ်ားကိုသာ ျပန္လည္ေမြးဖြားေစမည္ျဖစ္တာမို ့ဆင္းရင္း ဒုကၡေဝေနေပဦးမည္။

ဒါေၾကာင့္တရားဓမၼေတြ လာယူက်င့္ႀကံဖို့လည္း လိုအပ္ပါတယ္၊တရားထိုင္မယ္ဆိုရင္ ပူပင္ ေသာက ေတြ၊ေၾကကြဲဝမ္းနည္းမွဳေတြနဲ့တရားမမွတ္သင့္ပါ၊ ဘုရားအာရုံ၊တရားအာရုံ၊သံဃာအာရုံ၊မိဘ၊ဆရာ သမား အာရုံ-တို ့ကိုစိတ္အစဥ္ဝယ္ ထင္ေအာင္ယူျပီး ႏွာသီးဖ်ားမွာစိတ္ကို ကပ္ထားပါ၊

ျပင္မရွဳန၊ဲ့လုပ္မရွုနဲ့၊ဝင္ေလသည္တိုးျပီးဝင္လာလိမ့္မယ္၊ေအးတဲ့သေဘာရွိတဲ့ဝင္ေလသည္ တိုက္ျပီးဝင္သြား ပါလိမ့္မယ္၊၊မၾကာခင္မွာေႏြးတဲ့သေဘာရွိတဲ့ထြက္ေလသည္ ႏွာသီးဖ်ားကိုတိုက္ျပီးထြက္ သြားပါ လိမ့္မယ္၊ဒီလိုထင္ရွားတဲ့သေဘာတရားေတြကို စူးစိုက္တဲ့သတိျဖင့္ဝိရီယစိုက္ကာ မလြတ္တန္းမွတ္ ေနရပါလိမ့္မယ္၊ အဲဒီအခါ ခႏၶာကတရားေတြ အလိုအေလွ်ာက္ ျပလာပါလိမ့္မယ္၊ခႏၶာနဲ့ဆက္စပ္သမ်ွ ေပၚရာထင္ရွားရာသေဘာကို ရုပ္လို့ေခၚပါတယ္၊ စိတ္နဲ့ဆက္စပ္သမွ်ကို နာမ္လို့ေခၚပါတယ္၊ ရုပ္သည္အစိုးမရ အနတၱ သေဘာ-နာမ္သည္လည္းအစိုးမရအနတၱ သေဘာျဖစ္ေၾကာင္း သေဘာေပါက္ သိလာပါလိမ့္မယ္၊။

ပထမေျပာခဲ့သလို ေရွ့ကခ်ဳပ္သြားတဲ့ တူမွ်တဲ့စိတ္ေတြ ေနာက္ကကပ္ျပီးေပၚတယ္၊ေလာဘနဲ့ခ်ဳပ္ ရင္ေလာဘနဲ့ေပၚမယ္၊ေဒါသနဲ့ခ်ဳပ္ရင္ေဒါသနဲ့ေပၚမယ္၊ေမာဟနဲ့ခ်ဳပ္ရင္ေမာဟနဲ့ေပၚမယ္ဆိုတာ ေလးေတြ ကို သိျမင္လာတဲ့အခါမွာေယာဂီတစ္ဦးအေနနဲ ့အမွန္တရားေတြျမင္လာပါလိမ့္မယ္။

ဒီဘဝေနာက္ဆုံးခ်ဳပ္တဲ့စိတ္ဟာ ေလာဘနဲ့သာ အဆုံးသတ္ခ်ဳပ္သြားရင္ ဘာျဖစ္သြားမလဲ၊? ေလာဘရဲ ေပးနိဳင္တဲ့အက်ိဳးကျပိတၱာဘဝေရာက္သြားနိဳင္ပါတယ္၊ဒီဘဝေနာက္ဆုံးခ်ဳပ္တဲ့စိတ္ဟာေဒါသနဲ့အဆုံးသတ္ရင္ အျခားမရွိေသာဘဝမွာ ေဒါသအက်ိဳးေပးတဲ ့ဘဝက ငရဲပဲျဖစ္ပါ လိမ့္မယ္၊ ဒီဘဝေနာက္ဆုံးခ်ဳပ္တဲ ့စိတ္က ေမာဟနဲ ့ ခ်ဳပ္ရင္ ေမာဟပဋိသေႏၶျဖစ္တဲ ့တိရိစၦာန္ဘဝကိုပဲ ေရာက္ပါလိမ့္မယ္။။
အဲဒီေတာ့ ဒို ့ေဆြေတာ္ မ်ုိးေတာ္အားလံုး Clementi ေက်ာင္းမွာ သစၥာ လမ္းျပ ၀ိပႆနာ တရားေတာ္မ်ားကို ထိထိေရာက္ေရာက္ သင္ၾကားလွ်က္ ရွိပါတယ္။ မနက္ဖန္ လာေရာက္ စမ္းၾကည့္နိုင္ပါေၾကာင္း နိုးေဆာ္အပ္ပါသည္။

(ဆက္ရန္)

Read more...

လာလည္ၾကသူမ်ား

ဤဘေလာ့ဂ္၏ ရည္ရြယ္ခ်က္

ယခုအခါ ကမၻာတလႊားတြင္ရွိေနၾကေသာ ဓမၼဘေလာ့ဂ္ဂါမ်ားသည္ ေန ့စဥ္ႏွင့္ အမွ် အင္တာနက္ စာမ်က္ႏွာမ်ား ေပၚတြင္ ဓမၼႏွင့္သက္ဆိုင္ေသာ အေၾကာင္းအရာ အမ်ိဳးမ်ိဳးကို ပို ့စ္မ်ားေရးတင္လ်က္ ရွိေနၾကပါသည္။

ဘေလာ့ဂ္ဂါမ်ားမွ မိမိတို ့၏ကိုယ္ပိုင္ စာမ်က္ႏွာမ်ားမွတဆင့္ ေရးတင္ေနၾကသျဖင့္ ဖတ္ရႈေလ့လာသူမ်ားအတြက္ ေနရာမ်ားစြာသို ့ သြားေရာက္ ဖတ္ရႈေနၾကရပါသည္။

ထို ့ေၾကာင့္ စာဖတ္သူမ်ား အခ်ိန္ကုန္သက္သာေစရန္ႏွင့္ မိမိတို ့ ဖတ္ရႈလိုရာကို လြယ္လင့္တကူ ရွာေဖြနိဳင္ရန္ ေန ့စဥ္ေရးသား ေနၾကေသာ အေၾကာင္းအရာမ်ားကို တေနရာတည္းတြင္ စုစည္းေပးလိုေသာ ရည္ရြယ္ခ်က္ျဖင့္ ဤဘေလာ့ဂ္ကို စီစဥ္လိုက္ျခင္းျဖစ္ပါသည္။

ေျပာခ်င္တာမ်ားရွိရင္ ေရးေပးထားခဲ့ပါ

ျမန္မာျပကၡဒိန္

ျမန္မာျပကၡဒိန္
www.burmeseclassic.com မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။

  © Blogger templates The Professional Template by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP