* သဗၺဒါနံ ဓမၼဒါနံ ဇိနာတိ၊ * သဗၺရသံ ဓမၼရေသာ ဇိနာတိ။

* သဗၺဒါနံ ဓမၼဒါနံ ဇိနာတိ၊     * သဗၺရသံ ဓမၼရေသာ ဇိနာတိ။

နမတၳဳ ဗုဒၶါနံ နမတၳဳ ေဗာဓိယာ။ နေမာ ဝိမုတၱာနံ၊ နေမာ ဝိမုတၱိယာ။

ဘုရားရွင္တို ့အား ရွိခိုးပါ၏။
ဘုရားရွင္တို ့၏ မဂ္ဥာဏ္ ဖိုလ္ဥာဏ္အား ရွိခိုးပါ၏။
ကိေလသာတို ့မွ လြတ္ေျမာက္ေတာ္မူၾကေသာ ဘုရားရွင္တို ့အား ရွိခိုးပါ၏။
ထိုဘုရားရွင္တို ့၏ ဝိမုတၱိငါးပါးအား ရွိခိုးပါ၏။

ကရုဏာလက္မ်ား ကမ္းလင့္ေပးပါ...

ကရုဏာလက္မ်ား ကမ္းလင့္ေပးပါ...
စား၀တ္ေနေရးအဆင္ေျပေစရန္ ဆန္အိတ္လွဴျခင္း ႏွင့္ အျခားလိုအပ္သည္မ်ား လွဴဒါန္းျခင္းတို႔ျဖင့္ လစဥ္ ေထာက္ပံ့သြားမည္ျဖစ္ပါသည္။ သီလရွင္ႏွင့္ ေက်ာင္းသားမ်ား ေအာင္ျမင္စြာ ပညာသင္ၾကားႏိုင္ေရး အတြက္ အနီးကပ္စာျပေပးမည့္ ဆရာမ (၆) ဦးအား တစ္လလွ်င္ (၅) ေသာင္းက်ပ္ျဖင့္ ငွါးရမ္းေပးရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။ ပညာေရးအလွဴအား ေစတနာရွင္မ်ားမွလည္း ပါ၀င္ လွဴဒါန္းႏိုင္ပါသည္။ ေကာက္ခံရရွိေသာ အလွဴေငြမ်ားအား ဘဏ္စာအုပ္ထားရွိ၍ ေငြစာရင္းရွင္းတမ္းအား လစဥ္ေဖာ္ျပသြားမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ေက်ာင္းသား/ေက်ာင္းသူမ်ား၏ မွတ္တမ္းမ်ားအား အလွဴရွင္မ်ားထံသို႔လည္း ေပးပို႔သြားပါမည္။

ပညာေရးအလွဴေတာ္ ႏႈိးေဆာ္ခ်က္


ရန္ကုန္ျမိဳ႕ အေသာကာရာမ သီလရွင္စာသင္တုိက္မွ နဝမတန္း ေျဖဆုိမည့္ သီလရွင္ ဆရာေလးမ်ားအတြက္ ဆရာ၊ ဆရာမမ်ား လစဥ္ ထားေပးႏုိင္ရန္ ပညာေရးအလွဴရွင္မ်ား လုိအပ္ေနပါသည္။ ေရႊေစတီ ဘုန္းေတာ္ၾကီးသင္ပညာေရးေက်ာင္းတြင္လည္း ဆင္းရဲႏြမ္းပါးသည့္ ၉ တန္းႏွင့္ ၁၀ တန္း ေက်ာင္းသားမ်ား ေက်ာင္းအိပ္ေက်ာင္းစား ေနထုိင္ပညာဆည္းပူးႏုိင္ေရးအတြက္ ကူညီေထာက္ပံ့မည့္ ကုသုိလ္ရွင္မ်ား လုိအပ္လ်က္ ရွိပါသည္။ ေစတနာရွင္ အလွဴရွင္မ်ား အေနျဖင့္ ေထရဝါဒ ဗုဒၶဘာသာ လူငယ္မ်ားအသင္း http://www.mmtheravada.org ဖုန္း
09-73062811, 09-5505176 သုိ႔ ဆက္သြယ္လွဴဒါန္းၾကေစလုိပါသည္။

သီလရွင္ ဆရာေလးမ်ားႏွင့္ ကေလးမ်ား ဇြန္လအမီ ေက်ာင္းတက္ႏုိင္ေရးအတြက္ ကာလဒါန ကုသုိလ္အျဖစ္ သဒၶါတတ္အား နည္းမ်ားမဆုိ လွဴဒါန္းကူညီၾကပါရန္ ႏႈိးေဆာ္အပ္ပါသည္။

၀ိမုတၱိရသ အဖြဲ႔သားမ်ား

------------------------
ေနာက္ဆက္တြဲသတင္း.....

ပညာေရးအလွဴေတာ္လႉဒါန္းမည့္အစီအစဥ္

ေထရ၀ါဒဗုဒဘာသာ လူငယ္မ်ား အသင္းမွ ဦးစီး၍ (၂၀၁၁) ခုႏွစ္တြင္ န၀မတန္းသို႔ တက္ေရာက္မည့္ ေက်ာင္းသား (၂၅) ေယာက္ႏွင့္ ေက်ာင္းသူ (၂၅) ေယာက္အား ပညာေရးေထာက္ပံ့မႈျပဳလုပ္ေပးႏိုင္ရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။

ျပဳလုပ္မည့္အစီအစဥ္

ေက်ာင္းသားမ်ားအား ေရႊေစတီဘုန္းႀကီးေက်ာင္း (ဆရာေတာ္ ဦးေတဇႏၵိ၊ ခ/(၃) ရက္ကြက္၊ ေရႊေစတီေက်ာင္း၊ မဂၤလာဒုံၿမိဳ႕နယ္) တြင္ထားရွိမည္ျဖစ္ၿပီး ေက်ာင္းသားမ်ားသည္ မိမိတို႔ ဆႏၵအေလ်ာက္ ကိုရင္၀တ္လိုကလည္း ၀တ္ႏိုင္ပါသည္။ ေက်ာင္းသူမ်ားအား အေသာကာရာမ သီလရွင္စာသင္တိုက္ (ဆရာေလးေဒၚသုနႏၵာ (ဖုန္း-၀၉-၈၆၂၈၈၁၁)၊ ၀ါယာလက္ေစ်းမွတ္တိုင္၊ ေရႊႏွင္းဆီရပ္ကြက္၊ မဂၤလာဒံုၿမိဳ႕နယ္) တြင္ထားရွိပါမည္။ အေသာကာရာမေက်ာင္းမွ သီလရွင္မ်ားသာလက္ခံသည္ျဖစ္၍ ေက်ာင္းသူမ်ားမွာ သီလရွင္၀တ္ရပါမည္။ သီလရွင္မ်ားတက္ေရာက္ရမည့္ အ.ထ.က ေက်ာင္းမွာ အေသာကာရာမ ေက်ာင္းမွလက္ရွိ သီလရွင္မ်ား တက္ေရာက္ေနေသာ ေက်ာင္းျဖစ္၍ ပညာသင္ၾကားမႈတြက္ အခက္အခဲ မရွိႏိုင္ပါ။ စာသင္သူမ်ား စား၀တ္ေနေရးအဆင္ေျပေစရန္ ဆန္အိတ္လွဴျခင္း ႏွင့္ အျခားလိုအပ္သည္မ်ား လွဴဒါန္းျခင္းတို႔ျဖင့္ လစဥ္ ေထာက္ပံ့သြားမည္ျဖစ္ပါသည္။ သီလရွင္ႏွင့္ ေက်ာင္းသားမ်ား ေအာင္ျမင္စြာ ပညာသင္ၾကားႏိုင္ေရး အတြက္ အနီးကပ္စာျပေပးမည့္ ဆရာမ (၆) ဦးအား တစ္လလွ်င္ (၅) ေသာင္းက်ပ္ျဖင့္ ငွါးရမ္းေပးရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။ ပညာေရးအလွဴအား ေစတနာရွင္မ်ားမွလည္း ပါ၀င္ လွဴဒါန္းႏိုင္ပါသည္။ ေကာက္ခံရရွိေသာ အလွဴေငြမ်ားအား ဘဏ္စာအုပ္ထားရွိ၍ ေငြစာရင္းရွင္းတမ္းအား လစဥ္ေဖာ္ျပသြားမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ေက်ာင္းသား/ေက်ာင္းသူမ်ား၏ မွတ္တမ္းမ်ားအား အလွဴရွင္မ်ားထံသို႔လည္း ေပးပို႔သြားပါမည္။ အေသးစိတ္ေဆာင္ရြက္မည့္ အခ်က္အလက္မ်ားအားလည္း ဆက္လက္ေဖာ္ျပသြားပါမည္။

ေလ်ာက္ထားမည့္ သူမ်ား ျပည့္စုံရမည့္အခ်က္မ်ားမွာ

(က) ေက်ာင္းသူမ်ားမွာ သီလရွင္၀တ္ႏိုင္ရပါမည္။

(ခ ) မိဘမ်ားမွ ေနထိုင္ရန္ခြင့္ ျပဳသူျဖစ္ရပါမည္။

(ဂ ) စာသင္သားမ်ားေနထိုင္မည့္ ေက်ာင္းတြင္း စည္းကမ္းမ်ားကို တိက်စြာလိုက္နာရပါမည္။

(ဃ) ေက်ာင္းထားရန္ အမွန္တကယ္အခက္အခဲ ရွိေနသူျဖစ္ရပါမည္။

အထက္ပါအခ်က္အလက္မ်ားႏွင့္ ျပည့္စုံသူမ်ားသည္ ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာလွဴငယ္မ်ား အသင္းသို႔ ဆက္သြယ္ေမးျမန္းႏိုင္ပါသည္။ (http://mmtheravada.org)

ဆက္သြယ္ရန္လိပ္စာ

ကိုထြန္းထြန္းလိႈင္

ဖုန္း ၀၉-၇၃၀၆၂၈၁၁

htunhtunhlaing82@gmail.com

winthu.tbyo@gmail.com

thantzin83@gmail.com

Thursday, July 29, 2010

နကုလပိတာ နကုလမာတာ

ၾကာပန္းသည္
ေရကို မွီ၍ ျဖစ္သကဲ့သို႔
အခ်စ္သည္ …
ေရွးက အတူေနခဲ့ဖူးျခင္း,
ပစၥဳပၸန္၌ အက်ိဳးေဆာင္ေပးျခင္း
ဟူေသာ အေၾကာင္းႏွစ္ပါးေၾကာင့္ ျဖစ္ေပၚလာ၏။
ပုေဗၺ၀ သႏၷိ၀ါေသန၊ ပစၥဳပၸႏၷ ဟိေတန ၀ါ။
ဧ၀ံ တံ ဇာယေတ ေပမံ၊ ဥပၸလံ၀ ယေထာဒေက။ (ဒုကနိပါတ္၊ သာေကတဇာတ္)
ဘုရားရွင္ လက္ထက္က နကုလပိတာႏွင့္ နကုလမာတာဟူသည့္ အလြန္ ရင္းႏွီး ခ်စ္ခင္ၾကေသာ ဇနီးေမာင္ႏွံ ရွိခဲ့ဖူးသည္။ နကုလပိတာႏွင့္ နကုလမာတာ ဟူေသာ အမည္မ်ားသည္ အမည္ရင္းမ်ား မဟုတ္ၾက။ နကုလ၏ အေဖႏွင့္ အေမဟု အဓိပၸါယ္ရသည္။ သူတို႔ ဇနီးေမာင္ႏွံအား ဘုရားရွင္က ၀ိႆာသကအရာ၌ ဧတဒဂ္ ထားေတာ္မူ၏။ တစ္ဦးႏွင့္ တစ္ဦး ယံုၾကည္ ရင္းႏွီး အကၽြမ္း၀င္မႈ (mutual trust and harmony) ရွိရာတြင္ အသာဆံုး, အျမတ္ဆံုး ဇနီးေမာင္ႏွံဟု အဂၤလိပ္ဘာသာျပန္မ်ားတြင္ ေဖာ္ျပေလ့ရွိၾကသည္။ ျမန္မာဘာသာျပန္ႏွင့္ နိႆယမ်ားတြင္ (သတၳဳ၀ိႆာသိကဘာ၀ံ စေသာ အ႒ကထာအဖြင့္တို့ကို မွီး၍) ဘုရားရွင္ႏွင့္ ရင္းႏွီး ကၽြမ္း၀င္ေသာ စကားကို ဆိုေလ့ရွိသူတို႔တြင္ အသာဆံုး, အျမတ္ဆံုး ဇနီးေမာင္ႏွံဟု ေဖာ္ျပၾကပါသည္။

နကုလပိတာတို႔ ဇနီးေမာင္ႏွံသည္ ဘဂၢတိုင္း သုသုမာရဂိရိၿမိဳ႕မွ ျဖစ္သည္။ ျမတ္စြာဘုရားရွင္သည္ သုသုမာရဂိရိၿမိဳ႕ေတာင္ဖက္ရွိ ေဘသလကေတာအုပ္တြင္ အ႒မေျမာက္ ၀ါဆိုရန္အတြက္ ႂကြေရာက္လာေသာအခါ ၿမိဳ႕သူၿမိဳ႕သားတို႔က ႀကိဳဆို ဖူးေျမႇာ္ၾက၏။ ထိုဇနီးေမာင္ႏွံတို႔သည္ ဘုရားရွင္အား ဖူးျမင္ရေသာအခါ သားအရင္းသဖြယ္ ခ်စ္ခင္ရင္းႏွီးသည့္စိတ္ ျဖစ္ေပၚလာ၍ ဘုရားရွင္၏ ေျခေတာ္ရင္း၌ ဦးခိုက္ကာ “သား… ဘာေၾကာင့္မ်ား မိဘႏွစ္ပါးအား ဤမွ်ေလာက္ၾကာေအာင္ ပစ္ထားရပါသနည္း” ဟု တရင္းတႏွီး ေျပာဆို၏။ ထိုဇနီးေမာင္ႏွံတို႔သည္ ဘ၀ေပါင္း ငါးရာ မိဘေတာ္စပ္ခဲ့ဖူး၍၊ ဘေထြး, ဘႀကီး, ဦးရီး, မိေထြး, မိႀကီး, အရီးစျဖင့္ ဘ၀ေပါင္း ငါးရာစီ ေဆြမ်ိဳးရင္းအျခာ ေတာ္စပ္ခဲ့ၾကဖူးေသာေၾကာင့္ သားဟူေသာ အမွတ္ျဖင့္ ေလးျမတ္ခ်စ္ခင္ေသာ စိတ္ျဖစ္ေၾကာင္း ေဟာၾကားေတာ္မူ၏။ တရားအဆံုးတြင္ နကုလပိတာႏွင့္ နကုလမာတာတို႔သည္ ေသာတာပန္ ျဖစ္ၾကသည္ဟု အဂၤုတၱရနိကာယ္ အ႒ကထာတြင္ ေဖာ္ျပထား၏။

*****
အခါတစ္ပါးက နံနက္ဆြမ္းခံခ်ိန္တြင္ ဘုရားရွင္သည္ နကုလပိတာ သူႂကြယ္အိမ္သို႔ ႂကြေရာက္ေတာ္မူ၏။ ထိုအခါ ဇနီးေမာင္ႏွံတို႔က “မိမိတို႔သည္ ငယ္႐ြယ္စဥ္ကပင္ ထိမ္းျမႇား လက္ထက္ခဲ့ၾကၿပီး၊ တစ္ပါးသူတို႔အား ကိုယ္ျဖင့္ မဆိုထားဘိ, စိတ္ျဖင့္ပင္ မလြန္ၾကဴးခဲ့ၾကဖူးပဲ တစ္ဦးအေပၚ တစ္ဦး သစၥာရွိေၾကာင္း၊ ယခုဘ၀တြင္သာမက ေနာင္ဘ၀မ်ားတြင္ပါ ျပန္လည္ ဆံုဆည္းၾကလိုေၾကာင္း” ေလွ်ာက္ထားၾကသည္။ နကုလပိတာတို႔ ဇနီးေမာင္ႏွံ၏ အာသီသကို ဗုဒၶက ကဲ့ရဲ့ ေ၀ဖန္ျခင္းမျပဳဘဲ၊ သမဇီ၀ီေခၚ အတူတကြ မွ်တစြာ ေနထိုင္ရႏိုင္မည့္ အက်င့္ေလးမ်ိဳးကို ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့သည္။

(၁) သမသဒၶါ - တူမွ်ေသာ ယံုၾကည္ျခင္း
(၂) သမသီလာ - တူမွ်ေသာ အက်င့္သီလ
(၃) သမစာဂါ - တူမွ်ေသာ စြန္႔ႀကဲ ေပးကမ္းမႈ
(၄) သမပညာ - တူမွ်ေသာ အသိပညာ
ဤသို႔ေသာ အခ်က္ေလးခ်က္ တူမွ်ေအာင္အားထုတ္ပါက ယခု မ်က္ေမွာက္ဘ၀တြင္ သာမက တမလြန္ဘ၀၌ပင္ အတူတကြ ဆံုဆည္းၾကရမည္ဟု ေဟာၾကားေတာ္မူ၏။

ဗုဒၶ၀ါဒ၏ အဓိကပန္းတိုင္သည္ သတၱ၀ါတို႔အား သံသရာ၀ဋ္ဆင္းရဲမွ ကယ္ထုတ္ရန္ ျဖစ္သည့္အားေလွ်ာ္စြာ ဘ၀ကို ေတာင့္တျခင္းအား ဗုဒၶျမတ္စြာက ခ်ီးမြန္းေျပာဆိုေလ့ မရွိသည့္တိုင္၊ နကုလပိတာတို႔ ဇနီးေမာင္ႏွံ၏ ရာသက္ပန္ ႐ုိးေျမက် ေပါင္းသင္းလိုယံုမက ေနာင္ဘ၀မ်ားတြင္ ျပန္လည္ ဆံုဆည္းလိုသည့္ ဆႏၵအား ျပစ္ပယ္ ျငင္းဆန္ျခင္း မျပဳခဲ့ပါ။ လူ႔ေဘာင္ဘ၀ထဲတြင္ ေအးခ်မ္း သာယာစြာေနထိုင္ႏိုင္မည့္ အက်င့္မ်ား, တမလြန္ဘ၀ ေကာင္းစားမည့္ အက်င့္မ်ားကိုလည္း နာၾကားသူတို႔၏ စ႐ိုက္ႏွင့္ အာသယအလိုက္ ေဟာၾကားေတာ္မူေလ့ ရွိပါသည္။ ဒီဃနိကာယ္ သိဂၤေလာ၀ါဒသုတ္၌လည္း လင္က်င့္၀တ္, မယားက်င့္၀တ္တုိ႔ကို ေဟာၾကားဖူးပါသည္။

မထီမဲ့ကင္း၊ အပ္ႏွင္းဥစၥာ
မိစၦာမမွား၊ ၀တ္စားဆင္ယင္
ျမတ္ႏိုးၾကင္
ငါးအင္လင္က်င့္ရာ။

အိမ္တြင္းမႈလုပ္၊ သိမ္းထုပ္ေသခ်ာ
မိစၦာၾကဥ္ေရွာင္၊ ေလွ်ာ္ေအာင္ျဖန္႔ခ်ိ
ပ်င္းရိမမူ၊ ၀တ္ငါးဆူ
အိမ္သူက်င့္အပ္စြာ။
*****
ထို႔အတူပင္ နကုလမာတာအားလည္း မယားေကာင္းတို႔၏ အက်င့္ (၈) မ်ိဳးကို ေဟာၾကားထားဖူး ပါသည္။

(၁) ခင္ပြန္းသည္၏ ေရွးဦးစြာ ႏိုးထ၍ ေနာက္က်မွ အိပ္ျခင္း, အလိုက္သိစြာ နာခံျခင္း, ႏွစ္သက္ဖြယ္ အမူအက်င့္ရွိ၍ ခ်ိဳသာစြာ ေျပာဆိုျခင္း
(၂) မိမိ၏ ခင္ပြန္း ေလးစားေသာ “မိဘ, ရဟန္း, ပုဏၰား” တိုအား အ႐ိုအေသ အေလးအျမတ္ျပဳျခင္း
(၃) အိမ္တြင္းမႈ ကိစၥမ်ားတြင္ ကၽြမ္းက်င္လိမၼာျခင္း
(၄) အလုပ္သမား, အေစခံတို႔ “အလုပ္ လုပ္သည္, မလုပ္သည္, က်န္မာေရး ေကာင္းသည္, မေကာင္းသည္”ကို သိနားလည္ျခင္း၊ စားေသာက္ဖြယ္ရာတို႔ကို ခြဲေ၀ေပးျခင္း
(၅) ခင္ပြန္းသည္၏ ေငြေၾကး, ပစၥည္းဥစၥာတို႔အား မခိုးမ၀ွက္, မပ်က္မစီးေစဘဲ လံုၿခံဳေအာင္ ထိန္းသိမ္းျခင္း
(၆) ဘုရား, တရား, သံဃာတို႔ကို ကိုးကြယ္ ဆည္းကပ္ျခင္း
(၇) ငါးပါးသီလကို လံုၿခံဳေအာင္ ေစာင့္စည္းျခင္း
(၈) ၀န္တိုမႈကင္း၍ စြန္႔ႀကဲေပးကမ္းတတ္ျခင္း
ဤသို႔ေသာ မယားေကာင္းတို႔၏ အက်င့္ (၈) ပါးတို႔ႏွင့္ ျပည့္စံုပါက ေသလြန္လွ်င္ “မေနာမယိကာ” ေခၚ မိမိစိတ္အလိုက် ျဖစ္ေစႏိုင္ေသာ နိမၼာနရတိနတ္သမီးအျဖစ္ ေရာက္ေစႏိုင္သည္ဟု ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့သည္။

*****
နကုလပိတာတို႔ ဇနီးေမာင္ႏွံသည္ မိမိတို႔ အခ်င္းခ်င္း ေသာ္လည္းေကာင္း, ဘုရားရွင္ အေပၚ၌ ေသာ္လည္းေကာင္း “ေဂဟႆိတ ေပမ” ေခၚ မိသားစုအခ်စ္ သံေယာဇဥ္ ႀကီးမားလွေသာ္လည္း၊ သံသရာ ၀ဋ္ဆင္းရဲမွ လြတ္ေျမာက္ေရးကို လစ္လွ်ဴ႐ႈ ထားသူမ်ား မဟုတ္ၾကပါ။ တစ္ခါက နကုလပိတာသည္ “ကိေလသာမွ မၿငိမ္းေအးႏိုင္ၾကရသည့္ အေၾကာင္းရင္း” အား ဘုရားရွင္ထံ ေမးေလွ်ာက္ခဲ့ဖူးသည္။

ႏွစ္သက္ ျမတ္ႏိုးဖြယ္ေကာင္းေသာ အဆင္း, အသံ, အနံ႔, အရသာ, အေတြ႔အထိ, အေတြးအႀကံဟူေသာ အာ႐ံု ၆-ပါးအား ႏွစ္သက္, စြဲလမ္း, ကပ္ၿငိသည္ရွိေသာ္ (အဘိနႏၵတိ, အဘိ၀ဒတိ, အေဇၥၽာသာယ တိ႒တိ) ထိုအာ႐ံုအား မွီကာ စြဲလမ္းၿငိတြယ္ေသာ စိတ္ (တႏၷႆိတံ ၀ိညာဏံ ေဟာတိ တဒုပါဒါနံ) ျဖစ္သည္။ စြဲလမ္းမႈ ဥပါဒါန္ရွိေသာ ရဟန္းအား ကိေလသာမွ ၿငိမ္းေအးမႈသည္ မျဖစ္ (သဥပါဒါနံ … ဘိကၡဳ ေနာ ပရိနိဗၺာယတိ)။
အာ႐ံု ေျခာက္ပါးတို႔ အေပၚတြင္ စြဲလမ္းမႈ ဥပါဒါန္ရွိက ၿငိမ္းေအးမႈ မရွိႏိုင္ဟု ဗုဒၶက ျပန္လည္ ေျဖၾကားခဲ့သည္။ ဤတြင္ ဥပါဒါန္ဟူေသာ အဓိပၸါယ္သည္ စြဲလမ္းၿငိတြယ္မႈဟု ရသည့္နည္းအတူ တိုက္႐ိုက္အားျဖင့္ “ေလာင္စာ” ဟုလည္း အဓိပၸါယ္ရသည္။ ေလာင္စာ ရွိေနသ၍ မီး မၿငိမ္းဟုလည္း တင္စား ေဟာၾကားခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။ ဤတရားေတာ္မ်ိဳးသည္ ကိေလသာထူေသာ ပုဂၢိဳလ္မ်ား နားလည္သက္၀င္ႏိုင္သည့္ တရားေဒသနာမ်ိဳး မဟုတ္ပါ။

*****
တခါကလည္း နကုလပိတာသည္ ဘုရားရွင္ထံသို႔ ခ်ဥ္းကပ္၍ ဤသို႔ ေလွ်ာက္ထား၏။

“အရွင္ဘုရား တပည့္ေတာ္သည္ အိုမင္း၍ ဘ၀၏ ေနာက္ဆံုးအ႐ြယ္သို႔ ေရာက္ေနပါၿပီ၊ နာက်င္ ႏွိပ္စက္ေသာ ကိုယ္ရွိသည္ျဖစ္၍ မက်န္းမမာ ရွိပါ၏။ ဘုရားရွင္ႏွင့္တကြ ၾကည္ညိဳဖြယ္ေကာင္းသည့္ ရဟန္းေတာ္တုိ႔အား အၿမဲတေစ မဖူးျမင္ႏိုင္ေတာ့ပါ။ တပည့္ေတာ္အား အဓြန္႔ ရွည္ၾကာစြာ အက်ိဳးရွိေစႏိုင္မည့္ တရားေတာ္မ်ားအား ေဟာၾကား ဆံုးမေတာ္မူပါ။”

“သူႂကြယ္ … မွန္ေပ၏။ ဤကိုယ္သည္ နာက်င္ ႏွိပ္စက္သည္သာတည္း။ ဤကိုယ္သည္ (ကြဲလြယ္ေသာ) ဥခြံကဲ့သို႔ ၀န္ေလးလွ၏။ ဤကိုယ္ကို ေဆာင္ထားပါလွ်က္ တခဏမွ်ပင္ျဖစ္ေစ က်န္းမာသည္ဟု ၀န္ခံသူသည္ မိုက္မဲသူသာ ျဖစ္၏။ သူႂကြယ္… ထို႔ေၾကာင့္ နာက်င္ေသာ ကိုယ္ရွိေသာ ငါ့အား နာက်င္ျခင္းကင္းေသာ စိတ္ရွိသည္ ျဖစ္လတၱံ႔ (အာတုရာကာယႆ ေမ သေတာ စိတၱံ အနာတုရံ ဘ၀ိႆတိ) ဟု က်င့္အပ္၏”
ကိုယ္သာနာ၍ စိတ္မနာေစႏွင့္” ဟူေသာ အဆံုးအမ၏ အနက္အဓိပၸါယ္အား အရွင္သာရိပုတၱမေထရ္ျမတ္က အက်ယ္ ဆက္လက္ ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့ပါသည္။ ခႏၶာငါးပါးအား “ငါ့ဟာ, ငါ” ဟူ၍ တဏွာ, မာနတို႔ျဖင့္ တပ္ၿငိစြဲလမ္းေနပါက ထိုခႏၶာငါးပါးတို႔ ေဖာက္ျပန္ ေျပာင္းလဲေသာအခါတြင္ စိုးရိမ္ပူပန္ျခင္း, စိတ္ဆင္းရဲျခင္းတို႔ ျဖစ္ၾကရသည္။ ကိုယ္ ဆင္းရဲသာမက စိတ္ဆင္းရဲပါ ျဖစ္ရသျဖင့္ ျမႇားတစ္စင္း စူး၀င္ၿပီးသူအား ေနာက္ထပ္ ျမႇားတစ္စင္း ထပ္မံ စူး၀င္သည္ႏွင့္ တူသည္။ ခႏၶာငါးပါးအား “ငါ့ဟာ, ငါ” ဟူ၍ တပ္ၿငိစြဲလမ္းျခင္း မရွိပါက၊ ထိုခႏၶာငါးတို႔ ေဖာက္ျပန္ ပ်က္စီးေသာအခါ စိုးရိမ္ပူပန္ျခင္း, စိတ္ဆင္းရဲျခင္း မျဖစ္ေတာ့။ နာက်င္ေသာ ကိုယ္ရွိေသာ္လည္း စိတ္နာက်င္ျခင္း မရွိေတာ့။ ကိုယ္ဆင္းရဲျခင္းဟူေသာ ျမႇားတစ္စင္း စူး၀င္ေသာ္လည္း ေနာက္ထပ္ ျမႇားတစ္စင္း အစူး၀င္ မခံရေတာ့။ “ကိုယ္သာနာ၍ စိတ္မနာေစႏွင့္” ဟူေသာ အဆံုးအမသည္ ခႏၶာငါးပါးအား “ငါ့ဟာ, ငါ” ဟူ၍ စြဲလမ္းတပ္မက္ျခင္း မျဖစ္ေစရန္ အဆံုးအမ ျဖစ္ေလသည္။ (ဤေဒသနာ၏ အဓိပၸါယ္ အက်ယ္ကို ေနာက္ဆက္တြဲအျဖစ္ ေဖာ္ျပပါမည္။)

*****
အထက္ပါ သုတၱန္ေဒသနာအရ နကုလပိတာသည္ ဘ၀၏ ေနာက္ဆံုး အခ်ိန္တြင္ ေသျခင္းတရားအား ရဲ၀ံ့စြာ ရင္ဆိုင္ရန္ ျပင္ဆင္ေနေၾကာင္း သိႏိုင္ပါသည္။ ဇနီးသည္ နကုလမာတာသည္ လင္သားအေပၚ အလြန္ခ်စ္ႀကီးသည္ မွန္ေသာ္လည္း၊ မိမိကိုယ္တိုင္ ဘာသာတရား အသိတို႔ျဖင့္ ေျဖဆည္ႏိုင္ယံုသာမက မိမိ၏ ခင္ပြန္းအားလည္း အေသေျဖာင့္ေစႏိုင္ရန္ အားေပးစကား ေျပာၾကားတတ္သည္။ တစ္ခါက နကုလပိတာသည္ အသည္းအသန္ မနာမက်န္း ျဖစ္ေနေသာအခါ “သူႂကြယ္… သင္သည္ ငဲ့ကြက္ျခင္း ရွိသည္ျဖစ္၍ မေသပါလင့္၊ ငဲ့ကြက္ျခင္း ရွိသည္ျဖစ္၍ ေသျခင္းသည္ ဆင္းရဲ၏။ ဘုရားရွင္ကလည္း ငဲ့ကြက္ျခင္း ရွိသည္ျဖစ္၍ ေသျခင္းကို ကဲ့ရဲ့ေတာ္မူ၏” ဟူ၍ လင္သား စိတ္ေအးေစမည့္ အခ်က္ (၆) ခ်က္ ကို ေျပာၾကား၏။

(၁) “ငါေသလွ်င္ အိမ္ရွင္မ နကုလမာတာသည္ သားသမီးမ်ားကို ေကၽြးေမြး ေစာင့္ေရွာက္ႏိုင္မည္ မဟုတ္, အိမ္ေထာင္မႈကို ထိမ္းသိမ္းႏိုင္မည္ မဟုတ္” ဟူ၍ မမွတ္ပါလင့္။ က်မသည္ ဗိုင္းငင္ျခင္း, သိုးေမြးခ်ည္ခင္တို႔ကို ျဖီးသင္ျခင္းတို႔၌ ကၽြမ္းက်င္လိမၼာ၏။ က်မသည္ သားသမီးမ်ားကို ေကၽြးေမြး ေစာင့္ေရွာက္ႏိုင္ပါသည္။ အိမ္ေထာင္မႈကို ထိမ္းသိမ္းႏိုင္၏။

(၂) “ငါေသလွ်င္ အိမ္ရွင္မ နကုလမာတာသည္ အျခား အိမ္ေထာင္ ျပဳလိမ့္မည္” ဟု မမွတ္ပါလင့္။ က်မတို႔သည္ လြန္ခဲ့သည့္ ၁၆-ႏွစ္ကစ၍ လူတို႔၏ ျဗဟၼစရိယအက်င့္ကို က်င့္သံုးခဲ့ၾကသည္ကို သင္လည္း သိသည္, က်မလည္း သိသည္ျဖစ္၏။

(၃) “ငါေသလွ်င္ အိမ္ရွင္မ နကုလမာတာသည္ ျမတ္စြာဘုရားႏွင့္ ရဟန္းသံဃာတို႔အား ဖူးေျမာ္ လိုစိတ္ ျဖစ္လိမ့္မည္ မဟုတ္” ဟု မမွတ္ပါလင့္။ ျမတ္စြာဘုရားႏွင့္ ရဟန္းသံဃာတို႔အား ပို၍ပင္ ဖူးေျမႇာ္ လိုပါလိမ့္မည္။

(၄) “ငါေသလွ်င္ အိမ္ရွင္မ နကုလမာတာသည္ အက်င့္သီလတို႔ကို ျဖည့္က်င့္ ဆည္းပူးလိမ့္မည္ မဟုတ္” ဟု မမွတ္ပါလင့္။ က်မသည္ အက်င့္သီလတို႔ကို ျဖည့္က်င့္ ဆည္းပူးေလ့ရွိေသာ ဥပါသိကာမတို႔တြင္ တစ္ဦးအပါအ၀င္ ျဖစ္ပါသည္။ ဤအခ်က္အား သံသယရွိပါက ျမတ္စြာဘုရားရွင္အား ေမးေလွ်ာက္ႏိုင္ပါသည္။

(၅) “အိမ္ရွင္မ နကုလမာတာသည္ မိမိ၏ အတြင္းစိတ္ ၿငိမ္းေအးမႈ (အဇၩတၱံ ေစေတာ သမထႆသာ) ရရွိသူ မဟုတ္ေသး” ဟု မမွတ္ပါလင့္။ က်မသည္ မိမိ၏ အတြင္းစိတ္ ၿငိမ္းေအးမႈ ရရွိၾကေသာ ဥပါသိကာမတို႔တြင္ တစ္ဦးအပါအ၀င္ ျဖစ္ပါသည္။ ဤအခ်က္အား သံသယရွိပါက ျမတ္စြာဘုရားရွင္အား ေမးေလွ်ာက္ႏိုင္ပါသည္။

(၆) “အိမ္ရွင္မ နကုလမာတာသည္ ဤသာသနာ၌ သက္၀င္ရာ ေထာက္တည္ရာ သက္သာရာ ရရွိသည္ (ၾသဂါဓပၸတၱာ ပတိဂါဓပၸတၱာ အႆာသပၸတၱာ) မဟုတ္ေသး” ဟု မမွတ္ပါလင့္။ က်မသည္ ဤသာသနာ၌ သက္၀င္ရာ ေထာက္တည္ရာ သက္သာရာ ရရွိၾကေသာ ဥပါသိကာမတို႔တြင္ တစ္ဦးအပါအ၀င္ ျဖစ္ပါသည္။ ဤအခ်က္အား သံသယရွိပါက ျမတ္စြာဘုရားရွင္အား ေမးေလွ်ာက္ႏိုင္ပါသည္။
ဤသို႔ နကုလမာတာ၏ အားေပး ဆံုးမစကားကို ၾကားရေသာအခါ နကုလပိတာ၏ ေရာဂါေ၀ဒနာသည္ ခဏခ်င္း သက္သာလာ၏။ ေရာဂါေပ်ာက္ကင္းၿပီး မၾကာမီတြင္ နကုလပိတာသည္ ေတာင္ေ၀ွးျဖင့္ ေထာက္ကာ ဘုရားရွင္ထံသို႔ သြားေရာက္၏။ ဘုရားရွင္က နကုလမာတာ၏ သီလ, သမာဓိ, ပညာ အဆင့္အတန္းတို႔ကို ေထာက္ခံေျပာဆိုကာ ခ်ီးမြမ္းစကား မိန္႔ၾကားေတာ္မူ၏။

“သူႂကြယ္ … သင့္အား ခ်စ္ခင္ၾကင္နာ၍ သင္၏ အက်ိဳးစီးပြားကို လိုလားကာ အားေပး ဆံုးမတတ္ေသာ ဇနီးသည္ နကုလမာတာကို ရရွိထားျခင္းသည္ အရ ေတာ္လွေပ၏”
သံေယာဇဥ္တို႔ကို ပယ္သတ္၍ ကိေလသာတို႔ကို ၿငိမ္းေအးေစမည့္ ဗုဒၶ၏ အဆံုးအမလမ္းစဥ္သည္ အိမ္ယာထူေထာင္ လူတို႔ေဘာင္ႏွင့္ ေျဖာင့္ေျဖာင့္ ဆန္က်င္ေနေသာ္လည္း အိမ္ေထာင္သည္ ဘ၀ျဖင့္ နိဗၺာန္ေရာက္ေၾကာင္း အက်င့္တို႔ကို (အတိုင္းအတာတစ္ခု အထိ) က်င့္ႀကံပြားမ်ားႏိုင္ေၾကာင္း နကုလပိတာႏွင့္ နကုလမာတာတို႔၏ စံျပ အိမ္ေထာင္ေရးက သာဓကျပဳေနပါသည္။
နကုလပိတာသည္ “ကိုယ္သာနာ၍ စိတ္မနာေစႏွင့္” ဟူေသာ အဆံုးအမအား ဘုရားရွင္ထံမွ နာယူ၍ ထြက္ခြာလာၿပီးေနာက္ ရွင္သာရိပုတၱမေထရ္ထံ ခ်ဥ္းကပ္ ဖူးျမင္၏။ ထိုအခါ အရွင္သာရိပုတၱက “သူႂကြယ္… သင္၏ ဣေႁႏၵတို႔သည္ အလြန္ၾကည္လင္ကုန္၏။ မ်က္ႏွာအဆင္းသည္လည္း ျဖဴစင္ ေတာက္ပေန၏။ ယေန႔ ဘုရားရွင္ထံမွ အဘယ္သို႔ေသာ တရားမ်ိဳးကို နာၾကားခဲ့ရပါသနည္း” ဟု ေမး၏။ နကုလပိတာက ျပန္၍ ေျဖၾကားေသာအခါ “အဘယ္မွ်ျဖင့္ ကိုယ္ေရာ စိတ္ပါ နာက်င္သူျဖစ္၍ အဘယ္မွ်ျဖင့္ ကိုယ္သာနာ၍ စိတ္မနာသူ ျဖစ္သည္” ကို ဘုရားရွင္အား ျပန္လည္ ေမးေလွ်ာက္ခဲ့ပါသေလာဟု အရွင္သာရိပုတၱက ေမး၏။ ဤတရား၏ အနက္အဓိပၸါယ္ကို သိရန္အတြက္ အရွင္သာရိပုတၱထံ လာရပါသည္, ဤတရား၏ အနက္ကို ေဟာေတာ္မူပါဟု နကုလပိတာက တရားေတာင္း၏။ အရွင္သာရိပုတၱမေထရ္က ခႏၶာငါးပါးအား သံုးသပ္ပံု (သမႏုပႆနာ) အျခင္းအရာ (၂၀) အား မူတည္၍ ေျဖၾကားေတာ္မူ၏။

အၾကားအျမင္ မရွိေသာ ပုထုဇဥ္တို႔သည္ (အႆုတ၀ါ ပုထုဇေနာ) -
(၁) ႐ုပ္ကို အတၱဟု အဖန္ဖန္ ႐ႈျမင္သံုးသပ္၏။ (႐ူပံ အတၱေတာ သမႏုပႆတိ)
(၂) ႐ုပ္ရွိေသာ အတၱဟူ၍ လည္းေကာင္း (႐ူပ၀ႏၲာနံ အတၱာနံ ၀ါ)
(၃) အတၱ၌ ႐ုပ္ဟူ၍ လည္းေကာင္း (အတၱနိ ၀ါ ႐ူပံ)
(၄) ႐ုပ္၌ အတၱဟူ၍ လည္းေကာင္း (႐ူပသၼႎ ၀ါ အတၱာနံ) အဖန္ဖန္ ႐ႈျမင္သံုးသပ္၏။

“ငါသည္ ႐ုပ္ျဖစ္သည္၊ ႐ုပ္သည္ ငါ၏ ဥစၥာ ျဖစ္သည္ (အဟံ ႐ူပံ, မမ ႐ူပႏၲိ)” ဟု ဖိစီးလႊမ္းမိုးလွ်က္ တည္၏။ ထိုသို႔ ဖိစီးလႊမ္းမိုးေနသူအား ထို႐ုပ္သည္ တစ္မ်ိဳးတစ္မည္အျဖစ္ ေဖာက္ျပန္ေသာအခါ စိုးရိမ္ျခင္း, ပူေဆြးျခင္း, ကိုယ္စိတ္ ဆင္းရဲျခင္း, စိတ္ႏွလံုး ပူေလာင္ပင္ပန္းျခင္းတို႔ ျဖစ္ကုန္၏။ … သူႂကြယ္ ဤသို႔ျဖင့္ ကိုယ္ေရာ စိတ္ပါ နာက်င္ေသာသူ ျဖစ္၏။

အၾကားအျမင္ ရွိေသာ အရိယာသာ၀ကတို႔သည္ (သုတ၀ါ အရိယာသာ၀ေကာ) -
(၁) ႐ုပ္ကို အတၱဟု အဖန္ဖန္ မ႐ႈျမင္ မသံုးသပ္။
(၂) ႐ုပ္ရွိေသာ အတၱဟူ၍ လည္းေကာင္း
(၃) အတၱ၌ ႐ုပ္ဟူ၍ လည္းေကာင္း
(၄) ႐ုပ္၌ အတၱဟူ၍ လည္းေကာင္း အဖန္ဖန္ မ႐ႈျမင္ မသံုးသပ္။

“ငါသည္ ႐ုပ္ျဖစ္သည္၊ ႐ုပ္သည္ ငါ၏ ဥစၥာ ျဖစ္သည္” ဟု ဖိစီး လႊမ္းမိုးလွ်က္ မတည္။ ထိုသို႔ ဖိစီး လႊမ္းမိုးမႈ မရွိသူအား ထို႐ုပ္သည္ တစ္မ်ိဳးတစ္မည္အျဖစ္ ေဖာက္ျပန္ေသာအခါ စိုးရိမ္ျခင္း, ပူေဆြးျခင္း, ကိုယ္စိတ္ ဆင္းရဲျခင္း, စိတ္ႏွလံုး ပူေလာင္ပင္ပန္းျခင္းတို႔ မျဖစ္ကုန္။ … သူႂကြယ္ ဤသို႔ျဖင့္ နာက်င္ေသာ ကိုယ္ရွိေသာ္လည္း နာက်င္ေသာ စိတ္မရွိသူ ျဖစ္သည္။

ဤသို႔အားျဖင့္ ခႏၶာတစ္ခုလွ်င္ ေလးမ်ိဳးေသာ အျခင္းအရာအားျဖင့္ သံုးသပ္ပံု ၂၀-အား သကၠာယဒိ႒ိ ၂၀-အျဖစ္ ပဋိသမၻိဒါမဂၢ ပါဠိေတာ္ ဒိ႒ိကထာတြင္ အက်ယ္ ေဟာၾကားထားပါသည္။

“႐ုပ္အား အတၱဟု ႐ႈျမင္သံုးသပ္ျခင္း” (႐ူပံ အတၱေတာ သမႏုပႆတိ) ဆိုသည္မွာ ဆီမီးလွ်ံႏွင့္ အဆင္းသည္ ႏွစ္ခုမကြဲ တစ္သားတည္း ျဖစ္သကဲ့သို႔ ႐ုပ္ႏွင့္ အတၱကို ထပ္တူျပဳ၍ ႐ႈျမင္ျခင္း ျဖစ္သည္။

“႐ုပ္ရွိေသာ အတၱဟု ႐ႈျမင္သံုးသပ္ျခင္း” (႐ူပ၀ႏၲံ အတၱာနံ သမႏုပႆတိ) အား အရိပ္ရွိေသာ သစ္ပင္ျဖင့္ ဥပမာ ေပးထား၏။ သစ္ပင္ႏွင့္ အရိပ္သည္ တစ္ခုတည္း မဟုတ္ေသာ္လည္း သစ္ပင္တြင္ အရိပ္ ရွိသကဲ့သို႔ ႐ုပ္ႏွင့္ အတၱသည္ သီးျခားစီ ျဖစ္ေသာ္လည္း အတၱတြင္ ႐ုပ္ရွိသည္ဟု ႐ႈျမင္ျခင္း ျဖစ္သည္။

“အတၱ၌ ႐ုပ္ဟု ႐ႈျမင္သံုးသပ္ျခင္း” (အတၱနိ ႐ူပံ သမႏုပႆတိ) အား အနံ႔ရွိေသာ ပန္းဟု ႐ႈျမင္ျခင္းျဖင့္ ဥပမာ ေပးသည္။ အနံ႔သည္ ပန္း၌ ပ်ံ႕ႏွံ႔တည္သကဲ့သို႔၊ ႐ုပ္ႏွင့္ အတၱသည္ သီးျခားစီျဖစ္ေသာ္လည္း ႐ုပ္သည္ အတၱ၌ ပ်ံ႕ႏွံ႔တည္သည္ဟု ႐ႈျမင္ျခင္း ျဖစ္သည္။

“႐ုပ္၌ အတၱဟု ႐ႈျမင္သံုးသပ္ျခင္း” (႐ူပသၼႎ အတၱာနံ သမႏုပႆတိ) အား ၾကဳတ္တြင္ ထည့္ထားေသာ ပတၱျမားႏွင့္ ဥပမာျပဳ၏။ ႐ုပ္အတြင္း၌ အတၱသည္ တည္ရွိသည္ဟု ႐ႈျမင္ျခင္း ျဖစ္သည္။

ဤသို႔ ခႏၶာငါးပါးအား အတၱအားျဖင့္ မွားယြင္းစြာ သုံးသပ္ ႐ႈျမင္ျခင္းအား “ငါ့ဟာ ျဖစ္သည္, ငါ ျဖစ္သည္, ငါ၏ အတၱ ျဖစ္သည္” (ဧတံ မမ, ဧေသာ အဟမသၼိ, ဧေသာ ေမ အတၱာ) ဟု အဆင့္ သံုးဆင့္ ရွိသည္။ ခႏၶာငါးပါးအား ငါ့၏ ဥစၥာ (မမ - mine) အျဖစ္ တပ္မက္ တြယ္တာျခင္းအား တဏွာ ဟုေခၚသည္။ ခႏၶာငါး
ပါးအား အမွီျပဳ၍ ငါျဖစ္သည္, ငါရွိသည္ (အဟံ အသၼိ - I am) ဟူေသာ အသိတြင္ မာနအား တရားကိုယ္ေကာက္ရသည္။ ငါ၏ အတၱ (ေမ အတၱာ - my Self, Self for me) ဟုသံုးသပ္ျခင္းသည္ “ငါ” အား အမာခံ အေကာင္အထည္ အတၱ, ၀ိညာဥ္, လိပ္ျပာအျဖစ္ မွတ္ယူလိုက္ေသာ အျမင္မွား ဒိ႒ိ ျဖစ္သည္။ ဤ “တဏွာ, မာန, ဒိ႒ိ” တို႔အား ပပၪၥတရားသံုးပါးဟုလည္း ေခၚ၏္။

ေသာတာပတၱိမဂ္ ရေသာအခါတြင္ အၾကမ္းစား အဆင့္ျဖစ္ေသာ “ဧေသာ ေမ အတၱာ” ဟူသည့္ ဒိ႒ိကို အႂကြင္းမဲ့ ပယ္သတ္ပါသည္။ သို႔ေသာ္လည္း ေသာတာပန္, သကဒါဂါမ္, အနာဂါမ္ဟူေသာ ေအာက္အဆင့္ အရိယာပုဂၢိဳလ္တို႔သည္ (က်င့္ဆဲ ေသကၡပုဂၢိဳလ္ဟုလည္း ေခၚသည္) တဏွာႏွင့္ မာနဟူေသာ သိမ္ေမြ႔သည့္ ကိေလသာတို႔ကို အႂကြင္းမဲ့ ပယ္သတ္ႏိုင္စြမ္း မရွိေသးပါ။ “ငါ” ဟူေသာ အတၱအား ၀ိညာဥ္လိပ္ျပာကဲ့သို႔ အေကာင္အထည္အျဖစ္ ဒိ႒ိအျမင္ မရွိေတာ့ေသာ္လည္း “ငါ့ဟာ, ငါ” ဟူေသာ တဏွာ, မာနအားျဖင့္ တပ္မက္ျခင္း, ေထာင္လႊားျခင္း မကင္းေသးပါ။ ရဟႏၲာ အရွင္ျမတ္မ်ားမွာမူ တဏွာ, မာန, ဒိ႒ိ ကိေလသာသံုးပါးလံုးမွ စင္ၾကယ္ပါသည္။

ဤေဒသနာေတာ္အရ စိတ္အား “ငါသည္ ႐ုပ္ျဖစ္သည္၊ ႐ုပ္သည္ ငါ၏ ဥစၥာ ျဖစ္သည္ (အဟံ ႐ူပံ, မမ ႐ူပႏၲိ)” စသျဖင့္ တဏွာ, မာနျဖင့္ ဖိစီး လႊမ္းမိုးေနျခင္းအား နာက်င္ေသာ စိတ္ရွိျခင္းဟု ေဟာၾကားထားပါသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ပုထုဇဥ္ အမ်ားစုတို႔သည္ စိတ္နာက်င္မႈ မကင္းေသးသူမ်ား ျဖစ္ၾကၿပီး၊ အာသေ၀ါ ကုန္ခမ္းၿပီးေသာ ရဟႏၲာမ်ားသည္သာလွ်င္ မုခ်အားျဖင့္ စိတ္နာက်င္မႈ ကင္းၾကပါသည္။ က်င့္ဆဲ ေသကၡပုဂၢိဳလ္မ်ားသည္ စိတ္နာက်င္မႈ မကင္းသည္ မဟုတ္သလို, စိတ္နာက်င္မႈ လံုး၀ကင္းသူမ်ားလည္း မဟုတ္ၾက (ေန၀ အာတုရစိတၱာ န အနာတုရစိတၱာ)။ စိတ္နာက်င္မႈ ကင္းေစရန္ က်င့္ႀကံပြားမ်ား ေနၾကသူမ်ား ျဖစ္ေၾကာင္း ဤသုတ္အ႒ကထာက ေထာက္ျပထားပါသည္။

စာၫႊန္း
၁။ သံ-၃-၁၊ ခႏၶ၀ဂၢသံယုတၱပါဠိေတာ္၊ ခႏၶသံယုတ္၊ နကုလပိတု၀ဂ္၊ နကုလပိတုသုတ္
၂။ ပဋိသံ-၁၃၁၊ ပဋိသမၻိဒါမဂၢ ပါဠိေတာ္၊ မဟာ၀ဂ္၊ ဒိ႒ိကထာ၊ အတၱာႏုဒိ႒ိနိေဒၵသ


Read more...

ခႏၶသုတ္ (video)

Wednesday, July 28th, 2010 | Author: admin

ခႏၶသုတ္ - မင္းကြန္းဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး

Read more...

နိဗၺာန္အေၾကာင္း

“ ... နိဗၺာန္၏ တည္ရာအရပ္ မရွိ။ ဒီစကားက သိပ္ေကာင္းတယ္။ အခု ေျပာၾကတာက နိဗၺာန္လို႔ ေျပာလိုက္ရင္ နိဗၺာန္ေရာက္တယ္လို႔လည္း ေျပာေလ့ရွိၾကတယ္။ နိဗၺာန္ရတယ္လို႔လည္း ေျပာေလ့ရွိၾကတယ္။

ေရာက္တယ္ဆိုတဲ့ စကားထဲမွာ ဘာပါေနသလဲဆိုေတာ့ နိဗၺာန္ဟာ ေရာက္စရာေနရာတစ္ခု, ဘံုတစ္ခု, ဌာနတစ္ခုလုိ႔ စိတ္က ထင္,ထင္ေနတတ္တယ္။ ဘယ္သူပဲျဖစ္ျဖစ္ မ်ားေသာအားျဖင့္ အဲသလိုခ်ည္း ထင္တတ္ၾကတယ္။

ဒီေနရာမွာ မိလိႏၵမင္းႀကီးက ေမးတယ္။ နိဗၺာန္ရဲ႕တည္ရာ အရပ္ ရွိပါသလားတဲ့။ မရွိဘူးလို႔ ရွင္နာဂသိန္က ေျဖတယ္။

ဒါေၾကာင့္မို႔ နိဗၺာန္ဟာ အေရွ႕မွာ ရွိတယ္၊ အေနာက္မွာ ရွိတယ္၊ ေတာင္မွာ ရွိတယ္၊ ေျမာက္မွာ ရွိတယ္၊ အထက္မွာ ရွိတယ္၊ ေအာက္မွာ ရွိတယ္ ... ဘယ္လိုမွ ေျပာလို႔ မရဘူး။ ဘယ္ေနရာ နိဗၺာန္ရွိတယ္ဆိုတာ ေျပာလို႔ မရဘူး။

ကိေလသာခ်ဳပ္ၿငိမ္းျခင္းသေဘာကို ဘယ္ေနရာမွာ ရွိတယ္လို႔ ေျပာလို႔ မရဘူး။ ၫႊန္ၾကားလို႔ မရဘူး။ ဒါေၾကာင့္မို႔ တည္ရာအရပ္ရယ္လို႔ မရွိဘူး။

ဒါေၾကာင့္မို႔ နိဗၺာန္လို႔ ေျပာလိုက္ရင္ ဘံုတစ္ခုအေနမ်ိဳး မျမင္မိေစနဲ႔။ ေရာက္စရာဌာနတစ္ခုအေနနဲ႔ မျမင္မိေစနဲ႔။ အဲဒါ အေရးႀကီးတယ္။ နိဗၺာန္ဟာ သေဘာတရားတစ္ခုပဲ။”

(အရွင္သီလာနႏၵာဘိဝံသ)

+++++

၂၀၁၀ ခုႏွစ္ ဇူလိုင္လ ၂၄ ရက္ စေနေန႔တြင္ ေလာကခ်မ္းသာဘုရားေက်ာင္း၌ အရွင္သီလာနႏၵာဘိဝံသ၏ အဘိဓမၼာပို႔ခ်ခ်က္သင္တန္း၊ အပတ္စဥ္ (၄၂) နိဗၺာန္အေၾကာင္းပို႔ခ်ခ်က္ကို နာယူ သင္ယူၾကရ၏။

သင္တန္းတြင္ ေလာကခ်မ္းသာဘုရားေက်ာင္းသို႔ ေခတၱေရာက္ရွိေနေသာ ဓမၼေဘရီဆရာေတာ္ အရွင္ဝိရိယ (ေတာင္စြန္း)က နိဗၺာန္အေၾကာင္း နာရီဝက္ခန္႔ ေဟာၾကား ပို႔ခ်ေပး၏။




ေဒးဒရဲေက်ာင္းဆရာေတာ္ႀကီး၏ ေပါင္းျမက္မ်ား ရွင္းလင္းၿပီး၍ ေပၚလာေသာ ေျမကြက္ဥပမာ၊ ဝါးခ်က္မင္းေက်ာင္းဆရာေတာ္ႀကီး၏ ကိုယ္တိုင္ က်င့္ၾကံ အားထုတ္ နိဗၺာန္ကို မ်က္ေမွာက္ျပဳၿပီးမွ ႏွစ္ဦး ျပန္ဆံု၍ ရွင္းရမည့္တရား ဥပမာမ်ားျဖင့္ ကိေလသာရွင္းမွ ေပၚလာေသာ တရား၊ ရွင္းႏိုင္သူ၏ သႏၲာန္တြင္ ေပၚသည့္ လြတ္ေျမာက္မႈ သေဘာ၊ ပစၥတၱံ ေဝဒိတေဗၺာ ဝိညဴဟိ - သစၥာေလးပါး သိျမင္၍ အရိယာအျဖစ္သို႔ ေရာက္ၿပီးေသာ သူေတာ္ေကာင္းႀကီးတို႔သာ ကိုယ္စီကုိယ္င သိႏိုင္ ခံစားႏိုင္သည္ဟူေသာ တရားေတာ္ျမတ္၏ ဂုဏ္ေတာ္ျမတ္ႏွင့္အညီ သိႏိုင္သည့္ သေဘာျဖစ္ေၾကာင္း ရွင္းျပ ေဟာေျပာသြား၏။

+++++

နိဗၺာန္

နိဗၺာန = နိ + ဝါန
နိ = ထြက္ေျမာက္
ဝါန = တဏွာ

ဝါနဟု ဆိုအပ္ေသာ တဏွာမွ ထြက္ေျမာက္တတ္ေသာေၾကာင့္ နိဗၺာန္ဟု ေခၚသည္။
ထြက္ေျမာက္ဟူသည္ အာ႐ုံျပဳ မခံရျခင္းကို ဆိုလိုသည္။

နိဗၺာန္သည္ မဂ္ဉာဏ္ ၄-ပါးျဖင့္ မ်က္ေမွာက္ျပဳထိုက္ေသာ တရားျဖစ္သည္။
မဂ္ဖိုလ္တို႔၏ အာ႐ုံျဖစ္သည္။

နိဗၺာန္ကို အမ်ိဳးမ်ိဳးေဟာၾကားထားခ်က္မ်ားမွ ထင္ရွား အေတြ႕ရမ်ားသည့္ အခ်က္မ်ားမွာ -

နိဗၺာန္ဟူသည္

(၁) တဏွာ၏ အႂကြင္းမဲ့ ကုန္ရာကုန္ေၾကာင္း/ကုန္ျခင္း (တဏွာယ အေသသ ဝိရာဂနိေရာဓ) ျဖစ္၏။
မဟာစည္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးက တဏွာ၏ အႂကြင္းမဲ့ ကုန္ျခင္း ခ်ဳပ္ျခင္းဆိုသည္ကို ပိုၿပီး ႏွစ္သက္၏။

ဓမၼစၾကာတြင္ ... ေယ တႆာေယဝ တဏွာယ အေသသဝိရာဂနိေရာေဓာ စာေဂါ ပဋိနိႆေဂၢါ မုတၱိ
အနာလေယာ ... ဆိုၿပီး အထပ္ထပ္ ေဟာ၏။
‘အနာလေယာ’၊ ‘စာေဂါ’၊ ‘ပဋိနိႆေဂၢါ’ စသည့္ပုဒ္မ်ား၏ အနက္အဓိပၸာယ္မွာ တစ္ခုႏွင့္တစ္ခု
သိပ္မကြာလွေပ။

(၂) တဏွာကုန္ရာကုန္ေၾကာင္း/ကုန္ျခင္း (တဏွကၡယ) ျဖစ္၏။
တဏွကၡယဟု ပါဠိပုဒ္ျဖင့္ ေဟာျခင္းလည္း ရွိ၏။ အဓိပၸာယ္အတူတူပင္ ျဖစ္၏။

(၃) ရာဂ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟတို႔ ကုန္ရာကုန္ေၾကာင္း/ကုန္ျခင္း (ရာဂကၡယ၊ ေဒါသကၡယ၊ ေမာဟကၡယ) ျဖစ္၏။
ကိေလသာတို႔ ကုန္ရာကုန္ေၾကာင္းကို ဆို၏။ ပါဠိေတာ္တို႔တြင္ ရာဂကၡယသည္ နိဗၺာန္၊
ေဒါသကၡယသည္ နိဗၺာန္၊ ေမာဟကၡယသည္ နိဗၺာန္ဟု ေဟာထားခ်က္မ်ား ရွိ၏။

(၄) ဘဝခ်ဳပ္ရာခ်ဳပ္ေၾကာင္း/ခ်ဳပ္ျခင္း (ဘဝနိေရာဓ) ျဖစ္၏။
ဘဝမရွိေတာ့ျခင္း၊ ေနာက္ထပ္မျဖစ္ေတာ့ျခင္း ခ်ဳပ္ျခင္းကိုလည္း နိဗၺာန္ဟု ေခၚ၏။

(၅) ဆင္းရဲခ်ဳပ္ရာခ်ဳပ္ေၾကာင္း/ခ်ဳပ္ျခင္း (ဒုကၡနိေရာဓ) ျဖစ္၏။
အမွန္ ၄-ပါးတြင္ တတိယသစၥာကို ဒုကၡနိေရာဓဟု ေခၚ၏။
ဒုကၡကုန္ရာ ေနရာတစ္မ်ိဳးသေဘာ ... စသည္ ဥပမာအမ်ိဳးမ်ိဳး တင္စား ေျပာေနျခင္းသာ ျဖစ္ၿပီး
နိဗၺာန္သည္ ေနရာ ဘံု ဌာနတစ္ခု မဟုတ္ေပ။
ရာဂ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟ သို႔မဟုတ္ ကိေလသာတို႔ ကုန္ၿငိမ္းသည့္ သေဘာသာ ျဖစ္၏။

(၆) မည္သည့္အေၾကာင္းကမွ် မျပဳလုပ္အပ္ေသာ တရား (အသခၤတ) ျဖစ္၏။
ကံ, စိတ္, ဥတု, အာဟာရ ဟူေသာ အေၾကာင္းတရား ၄-ပါးက ႐ုပ္ကို ျပဳျပင္သကဲ့သို႔ နိဗၺာန္မွာ
ျပဳလုပ္အပ္ေသာ အေၾကာင္းတရား မရွိ။
နိဗၺာန္သည္ တရားအားထုတ္ျခင္း၏ အက်ိဳး မဟုတ္။ မဂ္ဉာဏ္၏ အက်ိဳး မဟုတ္။
အာ႐ုံကို အေၾကာင္းဆိုေသာ အေနျဖင့္ (ပါဠိလို ပစၥယသဒၵါအေနျဖင့္ သံုး၏။) ေျပာလွ်င္မူ နိဗၺာန္သည္
အေၾကာင္းထဲ ပါႏိုင္၏။
အထူးသျဖင့္ နိဗၺာန္သည္ အက်ိဳး မဟုတ္။
သူ႔အလိုလို သူ႔ဟာသူ ထင္ရွားရွိေနေသာ တရားသာ ျဖစ္သည္။

(၇) ကိေလသာမွ လြတ္ေျမာက္ရာ လြတ္ေျမာက္ေၾကာင္း/လြတ္ေျမာက္ျခင္း (မုတၱိ၊ ဝိမုတၱိ) ျဖစ္၏။
ကိေလသာမွ လြတ္ျခင္း၊ ကိေလသာအာ႐ုံနယ္ပယ္ အျပင္ဘက္ေရာက္ျခင္း ျဖစ္၏။
မုတၱိဟုလည္း သံုး၏။ ဝိမုတၱိဟုလည္း သံုး၏။

(၈) ကၽြန္းသဖြယ္ျဖစ္ေသာ တရား (ဒီပ) ျဖစ္၏။
သမုဒၵရာ ပင္လယ္ထဲ ေမ်ာေန ဒုကၡေရာက္ေနသူအတြက္ ကၽြန္းကို မွီခိုၿပီး အသက္ရွင္ရသကဲ့သို႔
သံသရာထဲ ေမ်ာေနသူတို႔အတြက္ နိဗၺာန္ကို ကၽြန္းသဖြယ္ တင္စားျခင္း ျဖစ္၏။

(၉) လဲေလ်ာင္းရာျဖစ္ေသာ တရား (တာဏ) ျဖစ္၏။
အားကိုးရာအျဖစ္ကို ဆိုလို၏။

(၁၀) ပုန္းေအာင္းရာျဖစ္ေသာ တရား (ေလဏ) ျဖစ္၏။
နိဗၺာန္ဟူေသာ ပုန္းေအာင္းရာကို ရလွ်င္ သံသရာေဘးဒုကၡမွ လြတ္ျခင္းကို ဆို၏။

(၁၁) မွီခိုရာျဖစ္ေသာ တရား (ပရာယဏ) ျဖစ္၏။
နိဗၺာန္ကို တကယ္ေတြ႕မွ၊ နိဗၺာန္ကို အာ႐ုံျပဳႏိုင္ေသာ စိတ္မ်ား မိမိသႏၲာန္မွာ ျဖစ္မွ အပါယ္ေဘး
သံသရာေဘးဒုကၡတို႔မွ လြတ္ေျမာက္ေသာ အားထားမွီခိုရာအစစ္ ျဖစ္ေၾကာင္းကို ဆို၏။

(၁၂) အမွန္တရား (သစၥ) ျဖစ္၏။
နိဗၺာန္ကို သစၥာတရားဟုလည္း ေခၚ၏။
အမွန္တရား ၄-မ်ိဳးျဖစ္ေသာ ဆင္းရဲအမွန္တရား၊ ဆင္းရဲေၾကာင္းအမွန္တရား၊ ဆင္းရဲခ်ဳပ္ရာ
နိဗၺာန္အမွန္တရား၊ ဆင္းရဲခ်ဳပ္ရာေရာက္ေၾကာင္းျဖစ္ေသာ အက်င့္အမွန္တရားမွ အမွန္တရား တစ္ခု
ျဖစ္၏။

(၁၃) ခ်မ္းသာျခင္းတရား (သုခ) ျဖစ္၏။
နိဗၺာနံ ပရမံ သုခံ - နိဗၺာန္သည္ အျမတ္ဆံုး ခ်မ္းသာဟု ဓမၼပဒတြင္ ေဟာထား၏။

(၁၄) ၿငိမ္းခ်မ္းျခင္းတရား (သႏၲိ) ျဖစ္၏။
ခံစားမႈမပါေသာ ၿငိမ္းေအးျခင္း ျဖစ္၏။

(၁၅) မြန္ျမတ္ေသာတရား (ပဏီတ) ျဖစ္၏။

(၁၆) ၿမဲေသာတရား (ဓုဝ) ျဖစ္၏။
တရားေတြထဲမွာ ၿမဲသည္ဟူ၍ နိဗၺာန္သာ ရွိ၏။

(၁၇) မေသရာတရား (အမတ) ျဖစ္၏။
ဥပါဒ္-အျဖစ္မရွိ၍ ဘင္မရွိ။ ေသျခင္းကင္းေသာ တရား ျဖစ္၏။

(၁၈) မိမိထက္သာေသာတရား မရွိေသာ တရား (အႏုတၱရ) ျဖစ္၏။
အျမတ္ဆံုးတရားဟု ဆို၏။

(၁၉) နက္နဲေသာ တရား (ဂမၻီရ) ျဖစ္၏။
နိဗၺာန္ကို အမွန္းအဆျဖင့္ မျမင္ႏိုင္ဘဲ မဂ္ဉာဏ္ ဖိုလ္ဉာဏ္ တကယ္ရမွ ျမင္ႏိုင္သျဖင့္ နက္နဲေသာ
တရားဟု ဆုိ၏။

(၂၀) ျမင္ႏိုင္ခဲေသာ တရား (ဒုဒၵသ) ျဖစ္၏။
နက္နဲလွ်င္ ျမင္ႏိုင္ခဲေတာ့၏။

(၂၁) သိမ္ေမြ႕ေသာတရား (အဏု၊ သုခုမ) ျဖစ္၏။
ပါဠိလို အဏုဟုလည္း ေခၚ၏။ သုခုမဟုလည္း ေခၚ၏။
သိမ္ေမြ႕သျဖင့္ ျမင္ႏိုင္ခဲ၏။ နက္နဲသျဖင့္ ျမင္ႏိုင္ခဲ၏။

နိဗၺာန္ကို ေဟာထားေသာ တျခား အခ်က္အလက္တို႔ မ်ားစြာ ရွိေသး၏။

နိဗၺာန္ႏွင့္ ပတ္သက္၍ မိလိႏၵပဥႇာမွာ ရွင္နာဂသိန္ႏွင့္ မိလိႏၵမင္းႀကီး အေမးအေျဖကို ေလ့လာ ဖတ္႐ႈ မွတ္သားဖြယ္ ေကာင္း၏။

ခ်ဳပ္ျခင္းသည္ နိဗၺာန္ မည္၏။

အလံုးစံုေသာ သူတို႔သည္ နိဗၺာန္ကို မရကုန္။ ေကာင္းစြာ က်င့္၍ သစၥာေလးပါးကို သိသူသာ နိဗၺာန္ကို ရႏိုင္သည္။

နိဗၺာန္ကို မရသူသည္လည္း နိဗၺာန္သည္ ခ်မ္းသာသည္ဟု သိႏိုင္သည္။

နိဗၺာန္ကို အဆင္းသ႑ာန္၊ ဝင္းဝင္းလက္လက္ႀကီး၊ ၿမိဳ႕ႀကီးျပႀကီးသဖြယ္ ေျပာျခင္းမွာ တင္စားေျပာဆိုမႈမ်ားသာ ျဖစ္သည္။
နိဗၺာန္သည္ အဆင္းသ႑ာန္ အ႐ြယ္ အတိုင္းအရွည္ ဘာမွ မရွိ။
ပစၥဳပၸန္၊ အတိတ္၊ အနာဂတ္လည္း မဟုတ္။ ကာလသံုးပါးမွ အလြတ္ ျဖစ္၏။

႐ုပ္နာမ္က အျဖစ္တရား ျဖစ္ၿပီး၊ နိဗၺာန္က အရွိတရားသက္သက္ ျဖစ္၏။

ပညတ္စကားလံုးမ်ားျဖင့္ နိဗၺာန္ကို တိတိက်က် ေဖာ္ျပရန္ ခဲယဥ္း၏။

+++++

နိဗၺာန္ ၂-မ်ိဳး

(၁) သဥပါဒိေသသနိဗၺာန္

ေသသ = ကိေလသာတို႔မွ ႂကြင္းက်န္ရစ္ေသာ
ဥပါဒိ = ဝိပါက္နာမ္ခႏၶာ၊ ကမၼဇ႐ုပ္ခႏၶာ
သ = ရွိသည္

ဝိပါက္ နာမကၡႏၶာ ကမၼဇ႐ုပ္တို႔ မခ်ဳပ္ေသးခင္ (ပရိနိဗၺာန္ မစံခင္) အာ႐ုံျပဳအပ္ေသာ နိဗၺာန္။

(၂) အႏုပါဒိေသသနိဗၺာန္

န + ဥပါဒိေသသ

ဝိပါက္ နာမကၡႏၶာ ကမၼဇ႐ုပ္တို႔ ခ်ဳပ္ၿပီးေနာက္ (ပရိနိဗၺာန္စံသည့္အခါ) ရအပ္ေသာ နိဗၺာန္။

+++++

နိဗၺာန္ ၃-မ်ိဳး

(၁) သုညတနိဗၺာန္

ရာဂ ေဒါသ ေမာဟႏွင့္တကြ ႐ုပ္နာမ္အားလံုး ကင္းဆိတ္ေသာ နိဗၺာန္။

(၂) အနိမိတၱနိဗၺာန္

ပံုသ႑ာန္ မရွိေသာ နိဗၺာန္၊ ရာဂ ေဒါသ ေမာဟႏွင့္တကြ ႐ုပ္နာမ္အားလံုးဟူေသာ နိမိတ္အမွတ္အသား မရွိေသာ နိဗၺာန္။

(၃) အပၸဏိဟိတနိဗၺာန္

ရာဂ ေဒါသ ေမာဟဟူေသာ ေတာင့္တျခင္း မရွိေသာ နိဗၺာန္။

+++++

အမွန္အားျဖင့္ နိဗၺာန္သည္ တစ္မ်ိဳးတည္းသာ ျဖစ္၏။
မေသခင္ ေတြ႕ၾကံဳရေသာ နိဗၺာန္၊ ေသၿပီး နိဗၺာန္ စသည္ ၂-မ်ိဳး၊ ၃-မ်ိဳးဆိုျခင္းမွာ ဥပစာႏွင့္ တင္စား ေျပာဆိုျခင္း ျဖစ္၏။

စိတ္, ေစတသိက္, ႐ုပ္, နိဗၺာန္ = ပရမတၳတရား ၄-ပါးတြင္ နိဗၺာန္သည္ နာမ္ဟု အမည္ရေသာ တရားတြင္ ပါေသာ္လည္း သီးျခား ပရမတၳတရား ျဖစ္၏။ စိတ္, ေစတသိက္ ကဲ့သို႔ နာမ္ မဟုတ္။
နိဗၺာန္ကို အာ႐ုံျပဳႏိုင္ေသာေၾကာင့္သာ နာမ္ဟု ဆို၏။

+++++

အဘိဓမၼာသင္တန္းၿပီးေသာ္ ေလာကခ်မ္းသာ စေနေန႔တရားပြဲအျဖစ္ ဓမၼေဘရီဆရာေတာ္ အရွင္ဝိရိယ (ေတာင္စြန္း)က “အရိပ္သံုးပါးတရားေတာ္” ကို ဓမၼဒါနျပဳ ေဟာၾကား ခ်ီးျမႇင့္၏။


Read more...

*မျပတ္ေသးဘူး*

၀ါသနာလို႔ပဲ ေျပာမလား၊ ဘ၀အဆက္ဆက္က အထံုေတြပဲ ပါလာသလား၊ ျမင္ျမင္ခ်င္း ခ်စ္သည္။ ျမင္လိုက္တုိင္း ခ်စ္သည္။ ျမင္သမွ် ခ်စ္သည္။ တစ္ခါတစ္ခါ တစ္ပါးသူေတြ အျမင္ကတ္မွာ စိုး၍ ခိုးခ်စ္ရသည္။ လူလစ္ရင္ေတာ့ ေပၚတင္ခ်စ္သည္။ ရံဖန္ရံခါ တျခားသူေတြ ေျပာခ်င္တာေျပာ ဂရုမစိုက္ဘူး ဆိုၿပီး လူေရွ႕မွာပင္ ခ်စ္ခ်င္သလို ခ်စ္လိုက္ေသးသည္။ ေျပာရတာေတာ့ မေကာင္းပါ။ သို႔ေသာ္ သူကိုယ္တိုင္က ေနမွမေနႏိုင္ဘဲေလ။

သူခ်စ္သည္ကား ေၾကာင္ဟု အမည္သမုတ္ေသာ ခ်စ္စရာ့ သတၱ၀ါကေလး ေတြပါ။ ငယ္စဥ္ကတည္းက ထို သတၱ၀ါေလးေတြနဲ႔ သူ ရင္းႏွီးခဲ့သည္။ ကၽြမ္း၀င္ခဲ့သည္။ ထို သတၱ၀ါ ေၾကာင္ေလးေတြနဲ႔ အတူေပြ႔ဖက္ ေမြးဖြားလာသည္ မဟုတ္ေသာ္လည္း သူသိတတ္သည့္ အခ်ိန္မွစ၍ သူ႔ေဘးနားမွာ ထိုသတၱ၀ါက ရွိႏွင့္ေနၿပီ။ အတူေဆာ့ဖူးသည္။ ကစားသည္။ သူအႏွစ္သက္ဆံုးကား ထုိသတၱ၀ါေလးေတြနဲ႔ အတူ အိပ္ရျခင္းပင္။ သူ႔အေမက ေၾကာင္မခ်စ္တတ္ေသာ္လည္း သူ႔သား အခ်စ္ေတာ္မို႔ ေရာဂါရမယ္ေနာ္ သား ဆိုတာမွလြဲ၍ ဘာမွမေျပာ။ သို႔ေသာ္ စိတ္ထဲက သိပ္မၾကည္တာကိုေတာ့ သူသိသည္။ ဒါကိုလည္း သူဂရုမစိုက္စြာ အတူတူ သိပ္ခ့ဲသည္။ အိပ္ခဲ့သည္။

မိုးတြင္း ေဆာင္းတြင္း ကာလမ်ားဆိုလွ်င္ ထို သတၱ၀ါေလးေတြနဲ႔ အတူတူ အိပ္ရသည့္အရသာ သူ႔လို ေၾကာင္ခ်စ္ဖူးသူမ်ားမွသာ သိေပမည္။ ထို ေၾကာင္သတၱ၀ါကို ရင္ခြင္ထဲမွာ ထည့္၍ ေပြ႔ဖက္ အိပ္ရသည့္အရာသာကို သူ အလြန္သေဘာက်သည္။ တစ္ခါတစ္ရံ သူခ်စ္သည့္ ေၾကာင္ကေလး မရွိ၍ တစ္ကိုယ္ေတာ္ အိပ္ရသည့္ အခ်ိန္ဆိုလွ်င္ သူ႔မွာ မေနတတ္ မထိုင္တတ္။ သို႔ေသာ္ သူသိလိုက္သည့္ အခ်ိန္မွာေတာ့ သူ႔အခ်စ္ေတာ္ ေၾကာင္ကေလးက သူ႔ ေျခသလံုးႏွစ္ခုၾကား ေစာင္ေပၚမွာ ေရာက္ႏွင့္ေနၿပီ။

မွတ္မိပါေသးသည္။ သူငယ္စဥ္က လက္ခုပ္ကုန္းဘက္ ရြာတစ္ရြာကို သြားလည္ဖူးသည္။ အဲဒီေန႔က မွတ္မွတ္ရရ လယ္ကြင္းထဲက လယ္တဲမွာ တည္းရသည္။ သူ ေပ်ာ္လိုက္သည့္ ျဖစ္ခ်င္း။ မေပ်ာ္ဘဲလည္း ေနႏိုင္ရိုးလား။ အဲဒီလယ္တဲမွာ သူခ်စ္ေသာ ေၾကာင္ေလးေတြက ဆယ္ေကာင္ထက္ မနည္း။ ေတြ႔သမွ် သူလိုက္ေပြ႔ဖက္သည္။ တစ္ခ်ိဳ႕ကလည္း အေပြ႔ခံသည္။ တစ္ခ်ိဳ႕က်ေတာ့လည္း သူက လူစိမ္းဆိုေတာ့ ထြက္ေျပးၾကသည္။ ဘာပဲေျပာေျပာ ညေနေလာက္က်ေတာ့ ေၾကာင္ကေလးေတြ အကုန္လံုးနီးပါးႏွင့္ သူရင္းႏွီးသြားေပၿပီ။ ညေရာက္ေတာ့ သူခ်စ္ေသာ ေၾကာင္ေလးေတြနဲ႔ အတူတူ အိပ္ျဖစ္ခဲ့သည္။ မိုးတေျဖာက္ေျဖာက္ အသံေလးကို နားေထာင္ရင္း ရင္ခြင္ထဲမွာက ႏွစ္ေကာင္၊ ေျခေထာက္ေပၚမွာက သံုးေလးေကာင္ေလာက္ႏွင့္ အိပ္စက္ခဲ့ရေသာ ထို မိုးတစ္ညကို အေၾကာင္းဆံုတိုင္း သတိရဆဲ။

သူ႔အေဖကလည္း သူ ေၾကာင္ခ်စ္တတ္မွန္းသိ၍ တစ္ေကာင္ မရွိေတာ့လွ်င္ ေနာက္တစ္ေကာင္ ရွာေပးျမဲ။ သူကလည္း အိမ္ေပၚ ေရာက္လာသမွ် ေၾကာင္ထီး ေၾကာင္မေရြး၊ အေရာင္ အေသြးမေရြး အကုန္လံုးကို ခ်စ္ျမဲ။ ေၾကာင္တစ္ေကာင္ကို ေတြ႔ၿပီ ဆိုတာနဲ႔ လူေရွ႕ သူေရွ႕မေရွာင္ သူ႔ အရွက္ သိကၡာတို႔ အရည္ေပ်ာ္ကာ ထုိေၾကာင္ကေလးကို ေထြးေပြ႔ဖို႔ ႀကိဳးစားမိျမဲပါ။


သူ႔ေၾကာင္ေလးေတြကလည္း သူမွသူ။ မိသားစု သံုးေယာက္ အတူထိုင္ေနလွ်င္ သူ႔ေပါင္ေပၚသာ လာတက္အိပ္သည္။ သူမရွိမွသာ မအီမလည္ႏွင့္ သူ႔အေဖ ေပါင္ေပၚျဖစ္ျဖစ္ တက္သည္။ အေမကေတာ့ ေကၽြးစရာရွိတာ ေကၽြးေသာ္လည္း ေပါင္ေပၚ အတက္မခံ၍ အေမ့ေပါင္ေပၚေတာ့ မတက္။

သူ ဆယ္တန္းႏွစ္က ဆိုလွ်င္ ထိုေၾကာင္ေလးေတြက သူ႔အတြက္ အားေဆး။ ေၾကာင္ေလးေတြဟု ဆိုေသာ္လည္း တစ္ေကာင္တည္း ရယ္သာ။ သူ ညဘက္ စာက်က္ခ်ိန္ ညဥ့္နက္သည့္ အခါ ေၾကာက္စိတ္တို႔ ၀င္လာလွ်င္ သူ႔ေဘးနားမွာ ေၾကာင္ကေလး ထားကာ သူ႔ေၾကာက္စိတ္ကို ေျဖေဖ်ာက္ခဲ့သည္။ ရံဖန္ရံခါ ထိုေၾကာင္ေလးကို ေပါင္ေပၚတင္ သိပ္ရင္း စာက်က္သည္။ သူ႔အေမက ညဘက္ စာက်က္တာ ေစာင့္ေပးေသာ္လည္း ေန႔စဥ္ ရက္ဆက္က်ေတာ့ မခံႏိုင္။ ဒီအခါ သူ႔ေၾကာင္ေလးကိုပဲ သူ အားကိုးခဲ့သည္။ သူ႔ေၾကာင္ေလးႏွင့္ အတူတူ အားေမြးကာ စာက်က္ခဲ့သည္။

သူ ဆယ္တန္းေအာင္ၿပီး တကၠသိုလ္ ဆက္တက္ေတာ့ ခ်စ္ေသာ ေၾကာင္ေလးေတြနဲ႔ သူ အလွမ္းေ၀းသြားသည္။ သို႔ေသာ္ ခ်စ္စိတ္ကေတာ့ ေ၀းမသြား။ စာေမးပြဲ ရက္မ်ားဆို သူ႔ေဘးနားမွာ ေစာင့္ေပးတတ္ေသာ သူ႔အေမႏွင့္အတူ သူခ်စ္ေသာ ေၾကာင္ေလးေတြကို ပူးတြဲ သတိရသည္။ မိုးတြင္း ေဆာင္းတြင္းကာလ ညအိပ္ခ်ိန္မ်ား ဆိုလည္း ခ်စ္ေသာ ေၾကာင္ေလးေတြနဲ႔ အတူတူ ဖက္အိပ္ခဲ့ေသာ ဟိုးအရင္က အတိတ္ေတြကိုလည္း သတိရသည္။

သူငယ္ငယ္ကအေၾကာင္း မွတ္မိေသးသည္။ ေၾကာင္အိမ္ရွင္းရင္ ႂကြက္ေပါက္ နီတာရဲ သံုးေကာင္ကို ေတြ႔၍ အိမ္ေအာက္သို႔ သူေနရာ ေရႊ႕ေပးလိုက္သည္။ သတိရလို႔ သူသြားၾကည့္တဲ့ အခ်ိန္မွာေတာ့ ထိုႂကြက္ နီတာရဲေလးမ်ား မရွိေတာ့။ အဲဒီေတာ့မွ သူ ေၾကာင္အိမ္ရွင္းစဥ္က တေညာင္ေညာင္ႏွင့္ အနားမွာ ေအာ္ေနေသာ သူ႔ေၾကာင္ေလးကို သြားသတိရသည္။ ႂကြက္ နီတာရဲေလးေတြကို သူခ်စ္ေသာ ေၾကာင္သတၱ၀ါက စားပစ္လိုက္ေခ်ၿပီ။ ထိုစဥ္က သူ စိတ္မေကာင္းလည္းျဖစ္၊ စိတ္လည္း စိတ္တိုစြာနဲ႔ သူခ်စ္ေသာ ေၾကာင္ေလးကို ေျခႏွစ္ဘက္ လက္ႏွစ္ဘက္ ကိုင္ကာ ေရစပ္စပ္ရွိေသာ ဗြက္ေတာထဲမွာ သူ႔ေၾကာင္ရဲ႕ ကိုယ္လံုးေလးကို ဗြက္ေတြနဲ႔ လူးပစ္လိုက္သည္။ ေရေၾကာက္ေသာ ေၾကာင္ေလးက ရုန္းရင္းကန္ရင္း သူ႔ဘယ္ဘက္ လက္ဖ်ံကို ကိုက္ထည့္လိုက္သည္။ သူလည္း လန္႔ဖ်န္႔ကာ လႊတ္ေပးလိုက္ရသည္။ ကိုက္လိုက္တာက သိပ္မနက္ေသာ္လည္း သြားရာက အကြင္းလိုက္ ထင္သြားသည္။ ေၾကာင္ကေလးကို စိတ္တုိတာထက္ သူ႔အေမ ဆူမွာစိုး၍ လက္ကို ပလာစတာကပ္ကာ တစ္ပတ္ ဆယ္ရက္ေလာက္ လက္ရွည္ အက်ႌကို မခၽြတ္တမ္း ၀တ္ခဲ့ရေသးသည္။ ျဖစ္ေနတုန္းေတာ့ သူ႔ေၾကာင္ေလးကို စိတ္တိုမိေသာ္လည္း ေနာက္ေတာ့ ဒံုးရင္းက ဒံုးရင္း၊ ခ်စ္တဲ့စိတ္ကေတာ့ မေပ်ာက္ကြယ္ခဲ့။ ဒီဇာတ္လမ္းက သူခ်စ္ေသာ ေၾကာင္ေလးနဲ႔ မွတ္မွတ္ထင္ထင္ ရွိေနခဲ့ေသာ ရက္စြဲမ်ားထဲက ရက္စြဲတစ္ခု။

သူအခုဆိုလွ်င္ ပညာေရးႏွင့္ ျပည္ပသို႔ ေရာက္ေန၏။ သူ႔အသက္သည္လည္း သက္တမ္း၏ သံုးပံုတစ္ပံုပင္ က်ိဳးခဲ့ၿပီ။ သို႔ေသာ္လည္း ေၾကာင္ကေလးေတြ အေပၚ သူခ်စ္ေသာ စိတ္ကေတာ့ မက်ိဳးျပတ္ေသး။ ပို၍ပင္ တိုးလာသည္ဟု ဆုိရမလိုပင္ ျဖစ္ေနသည္။ ၾကည့္ေလ။ ဒီ ျပည္ပက ေၾကာင္ေတြက သူအရင္က ခ်စ္ခဲ့တဲ့ ေၾကာင္ေတြထက္ ပိုလွသည္။ အေကာင္ထြားထြားေတြ၊ ၀၀ဖိုင့္ဖိုင့္ေတြ၊ ေနာက္ စုတ္ဖြားေၾကာင္ေတြ။ အားပါး လွလိုက္သည့္ျဖစ္ခ်င္း။ အားလံုးက ခ်စ္စရာေတြခ်ည္း။

သူေၾကာင္ခ်စ္တတ္တာကို သိေသာ သူ႔မိတ္ေဆြ အစ္ကိုတစ္ေယာက္က ေၾကာင္ပံုေလးေပၚမွာ စာတမ္းတစ္ခု ေရးထိုး၍ သူ႔ထံသို႔ ေပးပို႔ခဲ့ေသးသည္။


သံေယာဇဥ္ဆိုတာ ဘယ္ဟာလဲလို႔ သဘာ၀ သိေအာင္ ရွာလိုက္စမ္းပါ။ ျဖစ္ျပန္ပ်က္ျပန္ ေလာကဓံအရွိကို သေဘာဉာဏ္ မမိတဲ့ ေႏွာင္အိမ္ႀကီးပါ။ တဲ့ေလ..

ဤစာတမ္းကို သူသိပါသည္။ သေဘာလည္း ထိုက္သေလာက္ ေပါက္ပါသည္။ သို႔ေသာ္ သူမညာခ်င္ပါ။ ညာလို႔လည္း မရပါ။ ပုထုဇဥ္ပဲ သံေယာဇဥ္ေတြေတာ့ ရွိမွာေပါ့လို႔လည္း ပုထုဇဥ္ သဘာ၀ကို ရိုးမယ္ မဖြဲ႔ခ်င္ပါ။ ဒါေပမယ့္လည္း သူသည္ ပုထုဇဥ္ ဆိုတာကိုေတာ့ ေခါင္းစဥ္ေျပာင္းႏိုင္သည့္ အရည္အေသြး မမွီေသး။

ခုလည္း သူေနသည့္ အထပ္မွာ သူခ်စ္ေသာ ေၾကာင္ေလးေတြ ရွိသည္။ အ၀ါတစ္ကြက္၊ အျဖဴတစ္ကြက္ႏွင့္ မ်က္ႏွာ၀ိုင္း၀ိုင္း အေကာင္ႀကီးႀကီး ေၾကာင္တစ္ေကာင္၊ တစ္ကိုယ္လံုး မဟူရာေရာင္ အေသြးနဲ႔ ေၾကာင္မဲေလး တစ္ေကာင္၊ ေနာက္ အျဖဴခပ္မ်ားမ်ားကို မီးခိုးေရာင္စပ္ထားေသာ ေၾကာင္ေပါက္စက တစ္ေကာင္၊ အားလံုးေပါင္း သံုးေကာင္ေတာင္။ တစ္ခါတစ္ရံ ဘယ္အထပ္ကမွန္း မသိေသာ အေမႊးဖြားဖြား ေၾကာင္ေလးတစ္ေကာင္ကလည္း ေရာက္လာတတ္သည္။ သို႔ေသာ္ သူ အကုန္ခ်စ္ပါသည္။ ခုေနာက္ပိုင္း ေၾကာင္ေတြကိုမွ မဟုတ္။ မီးဖိုေခ်ာင္ ျပတင္းေပါက္မွာ လာလာနားတတ္ေသာ ခိုေတြကိုလည္း ခ်စ္ပါသည္။ အခန္းထဲက ပိုးဟပ္လို အေကာင္ေတြကိုလည္း ခ်စ္ပါသည္။ အမည္မသိသည့္ အေကာင္ဗေလာင္ ေလးမ်ားကို ျမင္လွ်င္လည္း သူ ခ်စ္တတ္ေနပါၿပီ။ ထိုအခ်စ္ကို ေမတၱာလို႔ သူ အမည္မေပးရဲေသးေသာ္လည္း ေမတၱာမ်ားသည့္ဘက္ ေရာက္ေအာင္ေတာ့ သူ ႀကိဳးစားေနပါသည္။ ေအာ္ မျပတ္ေသးေသာ ႀကိဳးတစ္ေခ်ာင္းပါကလား။

***********************************

အဲလို ပန္းကန္ထဲ လက္ထည့္စားရမွာ ေက်နပ္သတဲ့.. ကေလး ေပါက္စေပါ့ဗ်ာ။ ေဆာ့ကလည္း တအားေဆာ့။


သူကေတာ့ ရံဖန္ရံခါ ေရာက္လာတတ္တယ္.. ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ကိုယ္ခ်င္းစာစိတ္၊ ေမတၱာစိတ္ ရေအာင္ေမြးၿပီး ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ေကၽြးတာပါပဲ။

စားစား မီမီေရ..

ေၾကာင္၀ါႀကီးကို ကၽြန္ေတာ္ သေဘာက်တာ သည္းခံစိတ္ မ်ားတာကိုပါ။ သူ႔ပန္းကန္ လာလုစားလည္း မာန္ဖီတယ္ ကိုယ္တယ္ဆိုတာ လံုး၀ မရွိဘူး.. ေအးေဆးပဲ.. တိရိစၧာန္ေတြမွာလည္း အတုယူရမည့္ အခ်က္ေတြ ရွိတယ္ေနာ..။

ေၾကာင္ အနက္နဲ႔ ေၾကာင္၀ါႀကီးက ဇနီးေမာင္ႏွံေလ.. တစ္ေကာင္နဲ႔ တစ္ေကာင္ သိပ္ခ်စ္ၾကတာ.. ေၾကာင္၀ါႀကီးက တအားေအး၊ လူတိုင္းနဲ႔ တည့္ေပမယ့္ ေၾကာင္အနက္ကေတာ့ လူနည္းနည္း လန္႔တယ္။

ေၾကာင္၀ါႀကီးကေတာ့ နည္းနည္းအိုၿပီခင္ဗ်.. တစ္ခါတစ္ခါ အဲဒါေတြၾကည့္ၿပီး ကိုယ့္ကိုယ္ကို သံေ၀ဂ ပြားရေသးတယ္။

အင္း.. စားေနရင္းနဲ႔ သြားၾကားညပ္ေနလို႔ေလ.. သူ႔အမူအယာေတြနဲ႔ အေရာင္စပ္ပံုက အေဆာင္က လူေတြကို အခ်စ္တိုးေစတယ္ခင္ဗ်.. ကေလးသာသာ အပူအပင္ကင္းတဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ငယ္ငယ္တုန္းက လိုေပါ့..

သတၱ၀ါေတြကလည္း ေမတၱာငတ္ေနၾကတာဗ်.. သူတို႔အေပၚ ေမတၱာေပးတ့ဲသူဆို တအား သေဘာက်တာ.. ဒီအထာကို ကၽြန္ေတာ္က သေဘာေပါက္ေတာ့ သူတို႔အေပၚ ယုယုယယ ေနတယ္ေလ.. အဲဒီေတာ့လည္း ကၽြန္ေတာ့္ကို ခင္တယ္ေပါ့ဗ်ာ..

ေၾကာင္အနက္ျမင္ေတာ့ ငယ္ငယ္က ၾကားဖူးတဲ့ ေၾကာင္အနက္ မေမြးေကာင္းဘူး၊ ဘာျဖစ္တယ္ ညာျဖစ္တယ္.. ဆိုတာကို သြားသတိရမိတယ္. ေအာ္ လူေတြလည္း ရူးပါ့..

ဖိုးသား

Read more...

*မွတ္သားဖြယ္ရာအေမးအေျဖမ်ား(၇)*

Written by ေတာသားေလး 0 အႀကံျပဳပါသည္။ Posted in:

တရားနဲ႔ပူေဇာ္တာအျမတ္ဆံုးလို႔ ဘာေၾကာင့္ေျပာရတာလဲ
အေမး။ ။
အရွင္ဘုရား…ဘုရားရွင္ပရိနိဗၺာန္စံခါနီးမွာ နတ္ျဗဟၼာေတြကပန္းနံ႔သာတို႔နဲ႔ပူေဇာ္လာၾကတာကိုအေၾကာင္း ျပဳၿပီးဘုရားရွင္က “ငါဘုရားကို ပန္းနံ႔သာတို႔နဲ႔ ပူေဇာ္ေပမဲ့ ပူေဇာ္တယ္လို႔ မေခၚေသးပါဘူး။ သီလ၊သမာဓိ၊ ပညာတရားအားေလ်ာ္တဲ့အက်င့္ပဋိပတၱိကို က်င့္ေနတဲ့ ပုဂၢိဳလ္မွသာ ငါဘုရားကို အမြန္ျမတ္ဆံုး ပူေဇာ္ျခင္းန႔ဲ ပူေဇာ္ရာေရာက္ပါတယ္” လို႔ မိန္႔ေတာ္မူထားပါတယ္။ တပည့္ေတာ္ သိခ်င္တာက ဘုရားရွင္ဟာ ယခင္က ပစၥည္း၀တၳဳနဲ႔ ဘုရားရွင္ရဲ႕ဂုဏ္ေက်းဇူးကိုဆင္ျခင္ၿပီး လွဴရင္ အက်ဳိးႀကီးျမတ္ေၾကာင္းကို ေဟာၾကားေတာ္မူ ပါလွ်က္ယခုပရိနိဗၺာန္ျပဳခါနီးက်မွ ပစၥည္းနဲ႔ပူေဇာ္တာထက္ တရားနဲ႔ပူေဇာ္တာကပိုၿပီး အက်ဳိးႀကီးျမတ္တယ္ လို႔ဘာေၾကာင့္ပစၥည္းနဲ႔ပူေဇာ္တာကို ပယ္ရတာလဲဘုရား။
မႏြယ္ႏြယ္ေအး
ရန္ကုန္
အေျဖ။ ။
ပန္းနံ႔သာတို႔ျဖင့္ပူေဇာ္တာထက္ သီလ၊သမာဓိ၊ပညာတို႔ျဖင့္ ပူေဇာ္တာက အျမတ္ဆံုးရယ္လို႔ ေဟာေတာ္မူ တဲ့အေၾကာင္းအရင္းက ဘုရားရွင္ဟာပရိသတ္ကို ခ်ီးေျမာက္လိုေတာ္မူတာကတစ္ေၾကာင္း၊သာသနာေတာ္ ၾကီးအရွည္တည္တံ့ျခင္းကို လုိလားေတာ္မူတာကတစ္ေၾကာင္း ျဖစ္ပါတယ္။
ဒီလိုသာေဟာေတာ္မမူခဲ့ဘူးဆိုရင္ ေနာင္အခါမွာ သီလ၊သမာဓိ၊ပညာနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ေဟာေျပာတုိက္တြန္းမႈ နည္းပါးလာကာ ဘာ၀နာတရားအားထုတ္မႈမရွိေတာ့။ ပန္းနံ႔သာစတာေတြနဲ႔ ပူေဇာ္ရတဲ့အက်ဳိးကိုသာ ေဟာေျပာညြန္ၾကားကာ ဒကာ-ဒကာမမ်ား အလွွဴဒါန(အာမိသပူဇာ) ကိုသာ ျပဳေနရစ္ၾကပါလိမ့္မယ္။
သာသနိကအေဆာက္အအံုျဖစ္တဲ့ ေက်ာင္းကန္ဘုရားမ်ားဟာ သာသနာကို အရွည္တည္တံ့ေအာင္မစြမ္း ေဆာင္နိုင္ပါဘူး။ လွဴဒါန္းပူေဇာ္သူရဲ႕ လူနတ္နိဗၺာန္ သံုးတန္ခ်မ္းသာအတြက္သာ ျဖစ္တယ္။
အမွန္က ေကာင္းမြန္တဲ့အက်င့္ဆိုတဲ့ သီလ၊သမာဓိ၊ပညာအက်င့္တရားေတြကသာ သာသနာေတာ္ႀကီး အရွည္တည္တံ့ေအာင္ စြမ္းေဆာင္နိုင္ပါတယ္။ အာမိသာပူဇာကို အက်ဳိးမရွိဘူးလို႔ ေဟာေတာ္မမူသလို ပယ္တာလဲမဟုတ္ဘူးဆိုတာ ေျဖၾကားေပးလိုက္ပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ အခုေခတ္တရားပြဲေတြမွာ အခ်ဳိ႕တရားေဟာဆရာမ်ားက ဘုရားမွာ အာမိသပူဇာျဖစ္တဲ့ ပန္းနံ႔သာ စတာေတြကို လွဴရင္အပိုအလုပ္ေတြပါလို႔ ေဟာေနေျပာေနၾကတာေတြကို စာခ်စ္သူမ်ားအား သတိထားဖို႔ ေျပာပါရေစ၊ ဒီ၀ါဒဟာဟိုယခင္တုန္းက ေပၚေပါက္ခဲ့တဲ့ အဓမၼအယူ၀ါဒျဖစ္ပါတယ္။ (မဟာဗုဒၶ၀င္၊ပဥၥမတြဲ၊ႏွာ-၄၂၆-၄၂၇)
ဆရာေတာ္ဦးေကာ၀ိဒ(ျမိတ္)
ဆရာေတာ္ ဦးေကာ၀ိဒ(ျမိတ္) ေရးသားေသာ ဆိုဒ္မွာ တစ္ဆင္႕ျပန္လည္ကူးယူျပီး စာဖတ္သူ ဓမၼမိတ္ေဆြ မ်ားကို မွ်ေ၀လိုက္ျခင္း ျဖစ္ပါသည္။
စာဖတ္သူဓမၼမိတ္ေဆြမ်ားအားလံုး ကိုယ္စိတ္ႏွစ္ျဖာက်န္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစ။

Read more...

လက္ငင္းအက်ိဳးေပး ဘာေၾကာင့္ရ

ေငြကုန္ေၾကးက် အမ်ားၾကီးနဲ႕ ေမာ္ေမာ္ၾကြားၾကြား၊ ခမ္းခမ္းနားနား အလွဴၾကီးေပးေပမဲ့ အက်ိဳးေပးညံ့ခ်င္ ညံ့ေနတတ္တယ္။ အဲဒါ အလွဴေပးစဥ္ စိတ္ထားမမွန္ ေစတနာ မထက္သန္ခဲ့လို႕ပါပဲ။ တကယ္ေတာ့ ေငြေၾကး ၀တၳဳပစၥည္းက အဓိက မဟုတ္ပါဘူး။ ေစတနာကသာ ေကာင္းက်ိဳးေပးစြမ္းနိုင္ေၾကာင္း ဒီပံု၀တၳဳေလးက သက္ေသျပေနပါတယ္။

ဘုရားရွင္ လက္ထက္ ရာဇျဂိဳလ္ျပည္မွာ ဗိမၼိသာရမင္းၾကီးထံ ပန္းေတာ္ဆက္သရတဲ့ သုမန ပန္းသည္ဆိုတာ ရွိတယ္။ သုမနဟာ တစ္ေန႕လွ်င္ ျမတ္ေလးပန္း ရွစ္စလြယ္ ဘုရင္ကို ဆက္သရတယ္။ ဘုရင့္ဆီက တစ္ေန႕လုပ္အားခ အသျပာ ရွစ္က်ပ္ရတယ္။
တစ္ေန႕ေတာ့ ဘုရားရွင္ဟာ ေရာင္ျခည္ေတာ္ေျခာက္သြယ္ တစ္ခဲနက္ ကြန္႕ျမဴးျပီး ျမိဳေတာ္အတြင္းသို႕ ဆြမ္းခံၾကြအလာ သုမနကလည္း ဘုရင့္ထံ ပန္းေတာ္ဆက္ဖို႕အလာ တစ္ေနရာမွာ ဆံုမိၾကပါေရာ။ သုမနပန္းသည္ဟာ ဘုရားရွင္ကို ဖူးလိုက္ရတယ္ ဆိုရင္ပဲ ဘုရားေက်းဇူးေတြ တလႈိက္လႈိက္ ၾကည့္ညိဳလာျပီး ဘုရင့္က ငါ့ကိုသတ္ခ်င္သတ္၊ ေထာင္ခ်ခ်င္ခ် လိုက္ဦး ဘုရင့္ကို ဆက္မယ့္ ဒီပန္းေတြကို ဘုရားကို လွဴလိုက္ေတာ့မယ္။ ဘုရင္ေပးတဲ့ တစ္ေန႕ ရွစ္က်ပ္ဆိုတဲ့ အသျပာဟာ တစ္ဘ၀သာ စားသံုးနိုင္တယ္။ ဘုရားရွင္ရဲ႕ ဓမၼေက်းဇူး၊ စြန္႕လြတ္မႈရဲ႕ တန္ျပန္အားကေတာ့ ကမၻာကုန္ေပမဲ့ ကုန္အံ့မထင္...။

အဲဒီလိုခံယူျပီး ဆံုးျဖတ္ျပီး ပန္းႏွစ္ဆုပ္ျဖင့္ ဘုရားရွင္ရဲ႕ အထက္ဆီ ပစ္ၾကဲ ပူေဇာ္လိုက္တယ္။ ပန္းေတြက ပန္းဆိုင္းၾကီးေတြျဖစ္ျပီး ဘုရွားရွင္ အထက္မွာ မ်က္ႏွာက်က္လို တည္ေနေတာ့သတဲ့။ က်န္တဲ့ပန္းေတြနဲ႕ ၀ဲယာ လွည့္ပတ္ ပူေဇာ္ၾကျပန္ေတာ့ ပုဆိုးတင္းထိမ္ေတြနဲ႕ ကာရံထားသလို (ဘုရားရွင္ မ်က္ႏွာေတာ္ဖူးနိုင္ရံုမွ် အေပါက္ကေလးသာက်န္ျပီး) တည္ေနတယ္တဲ့။ ပန္းေတြဟာ ေျမမသက္၊ ဘုရားရွင္ၾကြေတာ္မူရင္ အတူလိုက္ပါသြားျပီး ဘုရားရွင္ ရပ္ေတာ္မူေသာ္ အတူ ရပ္တန္႕ၾကတယ္။

သုမနဟာ သူလွဴတဲ့သူ ပန္းေတြရဲ႕ ထူးျခားတဲ့ အျခင္းအရာကိုၾကည့္ျပီး ပီတိ ျဖစ္လာလိုက္တာ ရိုးတြင္းျခင္ဆီထဲကေတာင္ တသိမ့္သိမ့္တက္လာသတဲ့။

ျမိဳ႕သူျမိဳ႕သားတို႕လည္း အလွဴခံ ပုဂၢိဳလ္ ဘုရားရွင္ရဲ႕ ထူးကဲလြန္ျမတ္ျခင္း၊ အလွဴေပးသူ သုမနရဲ႕ ထူးကဲျခင္း၊ ႏွစ္ဖက္ဆံုရာက ေပၚထြန္းလာတဲ့ ပန္းတို႕ရဲ႕ တည္ေနဟန္ အ့ံဖြယ္သရဲ ျဖစ္ပံုကို ျမင္ေတြ႕ၾကျပီး ပီတိအဟုန္ ျဖစ္ေပၚလာတယ္။ ဘုရားရွင္ကို လွဴဖြယ္အစံု၊ ပူေဇာ္ထူးနဲ႕ သဒၶါကို အေၾကာင္းျပဳျပီး သဒၶါေပါင္းမ်ားစြာ ပြင့္ေပၚလာတယ္။

သုမန အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ ဒီအေၾကာင္း ဇနီးျဖစ္သူ ၀မ္းသာပါေစေတာ့လို႕ ျပန္ေျပာျပတယ္။ မိန္းမက ၀မ္းမသာတဲ့အျပင္ ဆဲေရးတိုင္းထြာပါေလေရာ။ ဘုရင္စီးပြား၊ သူ႕စီးပြား ထိမယ့္ အလွဴမ်ိဳးလုပ္ခဲ့လို႕တဲ့။ သခင္အားရ ေအာင္ သူက ပဲ ဦးစြာ သံေတာ္ဦးတင္ ကုန္းေခ်ာပါေလေရာ။

ဒါေပမဲ့ ဘုရင္ ဗိမၼိသာရဟာ မၾကံဳစဖူး ထူးကဲတဲ့ သုမနပန္းသည္ရဲ႕ အလွဴေပၚမွာ အံၾသလို႕ မကုန္၊ ပီတိ အဟုန္လည္း ျဖစ္လ်က္က ခ်က္ခ်င္း ေျမွာက္စားလိုက္ပါတယ္။ ဆင္ရွစ္စီး၊ ျမင္းရွစ္ေကာင္၊ ေက်းကြၽန္ေယာက်္ား ရွစ္ဦး၊ ကြၽန္မိန္းမ ရွစ္ေယာက္၊ အေကာင္းဆံုး၀တ္စံု ရွစ္စံု၊ အသျပာရွစ္ေထာင္၊ တန္ဆာအျပည့္အစံု ဆင္ယင္ျပီးတဲ့ အပ်ိဳေတာ္ရွစ္ေယာက္၊ ရြာၾကီးရွစ္ရြာ...စုစုေပါင္း ဆု အမ်ိဳးအစားရွစ္မ်ိဳး ေပးသနား ခ်ီးျမွင့္ လိုက္ေတာ့တယ္။

အဲဒါ ခ်က္ခ်င္းလက္ငင္း အက်ိဳးခံစားရတာ။ လက္ငင္းအက်ိဳးေပး ဘာေၾကာင့္ ရသလဲဆိုေတာ့ သုမန ပန္းသည္မွာ ငါစြဲ၊ ၀တၳဳစြဲ၊ ပုဂၢိဳလ္စြဲ မရွိဘူး။ ဘုရားဆိုတဲ့ အစြဲထက္ ဘုရားရွင္ရဲ႕ ဂုဏ္ေတာ္ ေက်းဇူးေတာ္ေတြကို ေအာက္ေမ့ၾကည္ညိဳခဲ့တာ အဓိက ပဓာနက် ပါတယ္။ ဘယ္သူမွ မတိုက္တြန္းရဘူး ၊ ဘုရားရွင္ကို ဆက္ရမယ့္ပန္းအတြက္ ဘုရင္သတ္ခ်င္သတ္၊ ေထာင္ခ်ခ်င္ခ် ဆိုတဲ့ ရဲ႕ရင္တဲ့ ထက္သန္တဲ့ ေစတနာလည္းရွိတယ္။ အဲဒီ လက္ဦးေစတနာက အက်ိဳးေပးတာပါ။လွဴစဥ္တုန္းက လည္း ရေကာင္းေစဆုိတဲ့ ေလာဘစိတ္၊ ေမွ်ာ္စိတ္ မရွိဘဲ စင္ၾကယ္စိတ္နဲက လွဴခဲ့တာ ျဖစ္လို႕ လက္ငင္းအက်ိဳးေပးတာပါ။

သုမနပန္းသည္ သံသရာမွာ ရရွိမယ့္ ဆုကေတာ့ ၉၁ ကမၻာလံုးလံုးအပါယ္မလားေတာ့ဘူး။ပေစၥက ဗုဒၶါ အျဖစ္နဲ႕လည္း နိဗၺာန္စံ၀င္ရမယ္ ဆိုတဲ့ ဆုထူး ဆုျမတ္ၾကီးကိုလည္း ရရွိသြားပါတယ္။
ညခင္း
တရားအစစ္-အမွန္ခ်စ္-ႏွစ္ျခိဳက္က်င့္သံုးနိုင္ပါေစ။

Read more...

မတူညီတဲ့ စိတ္မ်ား

တစ္ခါတစ္ခါလည္း ကိုယ္က ေတြးၾကည့္မိတယ္။ လူတိုင္း စိတ္တူညီဖို ့ေတာ့ မလြယ္ဘူး ဆိုတာ ကိုေပါ့။ ျပီးေတာ့ ဘယ္လို တူညီၾကမလဲ ဆိုတာလည္း ဆက္ေတြးၾကည့္ရဲ ့။

မတူညီတဲ့စိတ္ ဘာေၾကာင့္လဲ ဆိုတာထက္ တူညီဖို ့ကို အဓိကထားျပီး ေတြးမိျပန္တယ္။ တူညီဖို ့ဆိုတာ ေမတၱာရွိမွသာ ျဖစ္နိုင္တယ္။ တကယ့္ကို ေမတၱာရွိတဲ့ ေဆြမ်ိဳး ရင္းခ်ာ၊ သူငယ္ခ်င္း ရင္းခ်ာလိုကို ခ်စ္တတ္မွ သာ စိတ္က တူညီနိုင္တာ။ အဲလိုမဟုတ္ကေတာ့ ဘယ္လိုမွကို တူညီဖို ့ မလြယ္ဘူး။

တကယ္တမ္း တစ္ဦးနဲ ့ တစ္ဦး တူညီဖို ့ဆိုတာကလည္း မလြယ္တဲ့ကိစၥ။ တစ္ခါတစ္ခါ ညီအကိုခ်င္း။ ညီမခ်င္း။ ေမာင္ႏွမခ်င္း။ ဆရာနဲ ့တပည့္။ မိဘနဲ ့ သားသမီးေတြေတာင္မွ စိတ္ေတြက ညီခ်င္မွ ညီ က်တာကိုး။ စိတ္ကလည္း အမ်ိဳးမ်ိဳးဆိုေတာ့ ဒီလိုပဲေပါ့။

အဓိကတူညီတဲ့ စိတ္ထားရွိဖို ့ ဆိုရင္ေတာ့ အေကာင္းဘက္က ၾကည့္တတ္ဖို ့ပါဘဲ။ ဆိုလိုတာက စိတ္ေကာင္းေလး၊ စိတ္ထား မွန္ေလးေတြေပါ့။

စိတ္ေကာင္းေလး၊ စိတ္ထားမွန္ ထားနိုင္ဖို ့ ဆိုတာကလည္း စိတ္ထားေကာင္းသူ နားလည္ ေပးတတ္ သူမွာ ရွိတတ္ၾကတာပါပဲ။ အဲလိုမွ မထားတတ္ရင္ ေတြ ့ၾကံဳသမွ်ဟာ မူလ စိတ္ေကာင္းေလး ေတြ ကေနျပီး အလြဲလြဲ အေခ်ာ္ေခ်ာ္နဲ ့ နားလည္မႈေတြ လြဲတတ္ၾကပါတယ္။

အဲဒါနဲ ့ ပါတ္သက္ျပီး ေတာင္ျမိဳ ့ ၊ မဟာဂႏၶာရံု ဆရာေတာ္ရဲ ့ ဂါထာေလး တစ္ပုဒ္ကို ကိုယ္နားလည္ သလို ခံစားျပီး ျမန္မာ ကဗ်ာမပီ စာမပီေလး ေရးခ်မိတယ္။

ေရွ ့ဆက္ျပီး ဖတ္ၾကည့္ပါဦးလား-

စိတ္စည္းျခားျခင္း


+ ေနပူက်ဲက်ဲ

လမ္းေခ်ာ္လဲ
သူေတာ္စဥ္တို ့
ကူေဖးျမဲ။

+ တြဲ...တြဲ...တြဲ...။
စြဲ...စြဲ...စြြဲ....။

+ ေနပူက်ဲက်ဲ
လမ္းေခ်ာ္လဲ
သူေခ်ာ္ပင္မို ့
တဟဲဟဲ။

+ ခြဲ...ခြဲ...ခြဲ...။
စဲ...စဲ...စဲ...။

ဒါပါပဲ။ သူေတာ္စဥ္နဲ ့ သူေခ်ာ္ပင္ တို ့ စိတ္ထားကေတာ့ မတူညီတဲ့ စိတ္ထားမ်ားျဖစ္ပါေတာ့တယ္။


စိတ္ထားေကာင္းသူ နားလည္တတ္သူမ်ားျဖစ္ၾကျပီး

အခ်င္းခ်င္း တူညီတဲ့စိတ္ထားမ်ား ရွိၾကပါေစေသာ၀္။

ျမတ္ေရာင္နီ
( ၂၉ ၊ ၀၇ ၊ ၂၀၁၀ )

Read more...

သိရီမဂၤလာေက်ာင္း ၀ါဆုိသကၤန္းဆက္ကပ္လွဴဒါန္းပြဲႏွင့္ စုေပါင္းရွင္ျပဳပြဲ အမွတ္တရဓာတ္ပုံမ်ား

Thursday, 29 July 2010 03:49 | PostAuthorIconWritten by Administrator | PDF | | Print | | E-mail

Read more...

“သုစရုိက္တရား ၁၀ပါး”

“သုခ-ခ်မ္းသာျခင္း နဲ႔ ဒုကၡ-ဆင္းရဲျခင္း” ဆုိတဲ့ ဆန္႔က်င္ဘက္ ေလာကဓံတရားထဲမွာ အက်ဴံး၀င္တဲ့ ဒီ မတူညီတဲ့ ႏွစ္မ်ဴိးေသာ ခံစားမႈ႔မ်ားကုိ လူသားတုိင္းဟာ ဘ၀သံသရာ စက္၀ုိင္းထဲက မလြတ္ေျမာက္ေသးသမ်ွ ကာလတုိင္ေအာင္ အျမဲေတြ႔ၾကံဳကာ တစ္ခါတစ္ရံ ခ်မ္းသာျခင္း-သုခကုိ ခံစားလိုက္၊ တစ္ခါတစ္ရံမွာေတာ့ ဆင္းရဲျခင္း-ဒုကၡတရားကုိ ခံစားလုိက္နဲ႔ မတည္ျမဲတဲ့ ခံစားမႈ႔မ်ဴိးနဲ႔ မတည္ျမဲတဲ့ ဘ၀တစ္ခုကုိ ျဖတ္သန္း ေနၾကရပါတယ္။
သုခ-ခ်မ္းသာတဲ့ ေပ်ာ္ရႊင္ ခံစားမႈ႔မ်ဴိးကုိ လူသားတုိင္း ေတာင့္တကာ ခံစားေနခ်င္ၾကေပမယ့္၊ ဒုကၡ-ဆင္းရဲ ပင္ပန္းတဲ့ ခံစားးမႈ႔မ်ဴိးကုိေတာ့ျဖင့္ လူသားအားလံုးဟာ ေမွ်ာ္လင့္ေတာင့္တကာ ခံစားေနခ်င္ၾကမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါဟာလည္း လႈ႕သဘာ၀ တစ္ခုပါပဲ။ သဘာ၀တရားအရ မိမိရဲ့ ခ်မ္းသာျခင္းကို ခံစားခ်င္တဲ့ ဆႏၵေတြေၾကာင့္ စိတ္ကုိ ခ်မ္းသာေစမယ့္၊ စိတ္ကုိ သက္သာေပ်ာ္ရႊင္ေစမယ့္ အရာမ်ားကုိ၊ အလုပ္မ်ားကုိ ရွာေဖြကာ ျဖည့္ဆည္းေနၾကတာပါ။ ဒီလုိရွာေဖြကာ ခ်မ္းသာျခင္းတရားကုိ ခံစားေနၾကေပမယ့္ တကယ္ စစ္မွန္တဲ့ ေပ်ာ္ရႊင္ခံစားမႈ႔မ်ဴိးကုိ မေတြ႔ႏိုင္ၾကပါဘူး။ ထာ၀ရေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းသာေစဖုိ႔အတြက္ ဆုိလုိတာပါ၊ တဒဂၤ ေပ်ာ္ရႊင္ခံစားမႈ႔မ်ဴိးကုိေတာ့ မိမတုိရွာေဖြေနတဲ့ အျပင္ေလာကထဲမွာရွိတဲ့ ခ်မ္းသာမႈ႔မ်ားက ေပးစြမ္းႏိုင္ပါတယ္။ တကယ္ စစ္မွန္တဲ့ ေပ်ာ္ရႊင္ခံစားမႈ႔ သုခတရားကုိေတာ့ မိမိသႏၱာန္မွာရွိတဲ့ အတြင္းစိတ္ထဲမွာပဲ ရွိပါတယ္။ တကယ္ စစ္မွန္တဲ့ ေပ်ာ္ရႊင္ခံစားမႈ႔ သုခကို ခံစားခ်င္တယ္ဆုိရင္ေတာ့ မိမိရဲ့ အတြင္းစိတ္ထဲမွာပဲ ရွာလုိ႔ရပါတယ္။ ရွာေစခ်င္ပါတယ္။
အဲဒီလုိသာ မိမိရဲ့အတြင္းစိတ္သႏၱာန္မွာ ရွာေဖြလိုက္မယ္ဆုိရင္ မိမိလိုခ်င္တဲ့ ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းသာျခင္း-သုခကုိ ရရွိဖုိ႔အတြက္ သုုုခ-ခ်မ္းသာျခင္းကုိ ေပးစြမ္းေစႏိုင္မယ့္ ျပဳလုပ္ရမယ့္အရာေတြကုိ ေတြ႔ရွိမွာပါ။ ျပီးေတာ့ မိမိကုိယ္တုိင္ မိမိရဲ့ စိတ္သႏၱာန္မွာ ခ်မ္းသာျခင္းကုိ ေပးစြမ္းႏိုင္မယ့္ ျပဳလုပ္ရမယ့္ တစ္ခ်ဴိ႔အလုပ္ေတြကုိ အျပင္ေလာကမွာ တကယ္ လက္ေတြ႔ျပဳလုပ္ရမယ္ဆုိတာ သိရွိလာပါတယ္။ တစ္ခ်ဴိ႔ေသာ အလုပ္မ်ားကုိေတာ့ အတြင္းစိတ္သႏၱာန္မွာပဲ ျပဳလုပ္လို႔ရပါတယ္။
ဒါဆုိရင္ ခ်မ္းသာျခင္း-သုခမ်ားကုိ ေပးစြမ္းႏိုင္မယ့္ ျပဳလုပ္ရမယ့္ အလုပ္ေတြက ဘာေတြလဲ၊ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ ျပဳလုပ္စရာရွိပါသလဲ၊ လုိအပ္ပါသလဲဆုိတာ စာခ်စ္သူ စဥ္းစားကာ သိခ်င္တယ္ဆုိရင္ေတာ့ အေတြးေလးကုိ ခဏရပ္ကာ ေအာက္မွာ ေျပာျပမယ့္ အာဠာ၀ကဘီလူး အေၾကာင္းေလးကုိ အက်ဥ္းေလး ဖတ္ၾကည့္လိုက္ပါ။
ဗုဒၶျမတ္စြာရဲ့ ေအာင္ျမင္ခဲ့တဲ့ ေအာင္ျခင္းရွစ္ပါးဆုိတာ ရွိပါတယ္။ ဒီရွစ္ပါးထဲမွာ အာဠာ၀ကဘီလူးကုိ ဒုတိယ ေအာင္ျမင္ခဲ့တာပါ။ အာဠာ၀ကဘီလူးဟာ ရတနာသံုးပါးကုိ မၾကည္ညိဳတဲ့ သိပ္ကုိၾကမ္းတမ္းျပီး အစြမ္းထက္တဲ့ နတ္ဘီလူး တစ္ပါးပါ၊ ဗုဒၶျမတ္စြာဟာ ကြ်တ္ထုိ္က္တဲ့သတၱ၀ါမ်ားကုိ နံနက္မုိးေသာက္အခ်ိန္တိုင္းမွာ ၾကီးမားတဲ့ကရုဏာေတာ္နဲ႔အတူ သဗၺညဴတဥာဏ္ေတာ္နဲ႔ ၾကည့္ျမင္ေတာ္မႈေလ့ရွိျပီး ကြ်တ္ထုိက္သူ တစ္ဦးတစ္ေယာက္ေတြ႔ရင္လည္း ဘယ္ေနရာမွာ ျဖစ္ျဖစ္ ကုိယ္ေတာ္တုိင္ တစ္ပါးတည္း၊ သုိ႔မဟုတ္ ေနာက္ပါ တပည့္သံဃာမ်ားနဲအတူ သြားေရာက္ကာ တရားေဟာ ခြ်တ္ေတာ္မႈေလ့ရွိပါတယ္။
ဒီလုိၾကည့္ေတာ္မႈစဥ္မွာ အာဠာ၀ကဘီလူးရဲ့ ကြ်တ္တမ္း၀င္ခ်ိန္ကုိ သိရွိတာေၾကာင့္ သာ၀တၳိျပည္ကေန အာဠ၀ီျပည္ကုိ တစ္ပါးတည္းၾကြျပီး အာဠာ၀ကဘီလူးရဲ့ ဗိဗၼာန္ေတာ္မွာ ၀င္ေရာက္သီတင္းသံုးေနေတာ္မႈပါတယ္။ အဲဒီအခိ်န္မွာ အာဠာ၀ကဘီလူးဟာ နတ္သဘင္အစည္းအေ၀းမွာ သြားေရာက္ေနတဲ့အခ်ိန္ပါ။ အာဠာ၀ကဘီလူးဟာ မိမိရဲ့ ဗိဗၼာန္ကုိအေရာက္ မိမိရဲ့ ေနရာကုိ ထုိင္ေနတဲ့ ဗုဒၶျမတ္စြာကုိ ေတြ႔ျမင္လုိက္ရေတာ့ အလြန္ကုိ ေဒါသအမ်က္ထြက္ျပီး ျပင္းထန္တဲ့ ေလမုန္တုိင္းေတြတုိက္ခတ္ေစျပီး ဘုရွားရွင္ကုိ တုိက္ခိုက္ပါတယ္၊ ျပင္းထန္တဲ့ ေက်ာက္ခဲမုိးေတြ၊ လက္နက္မိုးေတြ၊ ကမၻာပ်က္မုိးေတြကုိ သူ႔အစြမ္းနဲ႔ ဖန္တီးျပီး ဗုဒၶျမတ္စြာကုိ တုိက္ခိုက္ပါေသာ္လည္း ဗုဒၶျမတ္စြာရဲ့ သကၤန္းေတာ္စကုိေတာင္ လႈဴပ္ခတ္မႈ႔၊ စုိစိတ္မႈ႔၊ ထိပါးမႈ႔ကုိ မေတြ႔ရေတာ့ သူရဲ့ ေနာက္ဆံုးလက္နက္ ဘဲြ႔ျဖဴလက္နက္နဲ႔ တိုက္ခိုက္ပါတယ္။ ဘဲြ႔ျဖဴလက္နက္ဟာ အလြန္ကုိ အစြမ္းရွိတာပါ၊ ဒါေပမယ့္ သူရဲ့ အစြမ္းထက္တဲ့ ေနာက္ဆံုးလက္နက္ျဖစ္တဲ့ ဘဲြ႔ျဖဴလက္နက္ဟာလည္း ဗုဒၶျမတ္စြာေျခေတာ္ရင္းမွာ ေျခသုတ္တစ္ခုအျဖစ္ ေရာက္ရိွသြားရပါတယ္။
အာဠာ၀ကဟာ ဘယ္လုိမွ လက္ရံုးရည္နဲ႔ တုိက္ခိုက္လို႔မရေတာ့ စိတ္ဓာတ္က်ျပီး ႏွလံုးရည္နဲ႔ တုိက္ခတ္ျပန္ပါတယ္။ ႏွလံုးရည္ကေတာ့ ဗုဒၶျမတ္စြာရဲ့ ေမတၱာအစြမ္း၊ ခႏၱီအစြမ္းကုိ တုိက္ခိုက္ေသာအားျဖင့္ “ရဟန္းေဂါတမ၊ င့ါနန္းေတာ္ကထြက္၊ ရဟန္းေဂါတမ၊ င့ါနန္းေတာ္ထဲ ခ်က္ခ်င္းျပန္၀င္” လို႔ေျပာဆုိျပီး တိုက္ခိုက္တာပါ။ ဗုဒၶျမတ္စြာကလည္း “ေကာင္းျပီ၊ သင္မေနေစခ်င္ရင္ထြက္မယ္” လုိေျဖၾကားျပီး ကြ်တ္ခ်ိန္တန္ျပီျဖစ္တဲ့ အာဠာ၀ကကုိ စိတ္ႏွလံုးသား ႏႈးညံ့လာေအာင္၊ စိတ္ႏွလံုး နႈးည့ံလာမွာ ေဟာၾကားမယ့္ တရားစကားကုိ နားလည္မွာဆုိတာကုိ သိတာေၾကာင့္ သူ႔အလိုအရ ထြက္ခြာေပးတာပါ။ အာဠာ၀ကရဲ့အၾကံအစည္ကေတာ့ သူခိုင္းတာကုိ လုိက္လုပ္ေနတဲ့ ရဟန္းေဂါတမကုိ ေမာပန္းေအာင္ အၾကိမ္ၾကိမ္္ ထြက္ခိုင္းမယ္၊ ၀င္ခိုင္းမယ္၊ သူေမာပန္းမွာ ေျခေထာက္ကကိုင္ျပီး ဟုိဘက္ျမစ္ကမ္းကုိ အေရာက္ ကုိင္ေပါက္ပစ္မယ္လုိ႔ ၾကံျပီး လုပ္ေနတာပါ။
ေလးၾကိမ္ေျမာက္ “ရဟန္းေဂါတမ၊ ငါ့နန္းေတာ္ကေနထြက္”လုိ႔ ေျပာေပမယ့္ ဗုဒၶျမတ္စြာဟာ “အာဠာ၀က၊ ငါသာ ဒီတစ္ၾကိမ္ထြက္မယ္ဆုိရင္ သင္က င့ါကုိ ေျခေထာက္ကေနကုိင္ျပီး ဟုိဘက္ျမစ္ကမ္းကုိ ကိုင္ေပါက္မွာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ ငါမထြက္ေတာ့ဘူး” လို႔ေျဖၾကားေတာ့ သူ႔ရဲ့စိတ္အၾကံအစည္ကုိ သိသြားတဲ့အတြက္ သိပ္ကုိအံ့ၾသသြားျပီး၊ ရဟန္းေဂါတမဟာ ပညာရွိရဟန္းတစ္ပါး ျဖစ္ရမယ္၊ ဒီေတာ့ ငါသိခ်င္တဲ့ ေမးခြန္းကုိေမးမယ္၊ ေမးလုိ႔ မေျဖႏိုင္ရင္ေတာ့ သတ္ပစ္မယ္လုိ႔၊ ေတြးျပီး ဗုဒၶျမတ္စြာကုိ ေမးခြန္းေလးခု ေမးပါတယ္။
အာဠာ၀က ေမးတဲ့ေလးခုေသာေမးခြန္းထဲက စာေရးသူ ဒီစာစုနဲ႔ သက္ဆုိင္တဲ့ ဒုတိယတစ္ခုကုိပဲ ေျပာျပမွာ ျဖစ္ပါတယ္။
အာဠာ၀ကရဲ့ ဒုတိယ ေမးခြန္းကေတာ့………
“ရဟန္းေဂါတမ၊ ဘယ္လုိအလုပ္ကုိ ျပဳလုပ္ရင္ ခ်မ္းသာျခင္းကုိ ရရွိမလဲ၊ ဘယ္လုိ အေလ့အက်င့္ဟာ အခ်မ္းသာဆံုးျဖစ္ပါသလဲ” လို႔ေမးေလွ်ာက္ေတာ့..
ဗုဒၶျမတ္စြာက “အာဠာ၀က၊ ကုသိုလ္ကမၼပထ တရား၁၀ပါးကုိ ျပဳလုပ္မယ္ဆုိရင္ ခ်မ္းသာျခင္းကုိ ရရွိႏိုင္ပါတယ္၊ ကုသိုလ္ကမၼပထတရား ၁၀ပါးကုိ ျပဳလုပ္တဲ့ အေလ့အက်င့္ဟာ အခ်မ္းသာဆံုးျဖစ္ပါတယ္။” လုိ႔ ဗုဒၶျမတ္စြာက ေျဖၾကားေတာ္မႈလုိက္တာပါ။
ေလာကလူသားတုိ႔ ေတာင့္တကာ ခံစားေပ်ာ္ရႊင္ခ်င္တာေၾကာင့္ ရွာေဖြေနၾကတဲ့ အခ်မ္းသာဆံုး သုခတရားကေတာ့ ကုသုိလ္ကမၼပထ တရား ၁၀ ပါးပဲ ျဖစ္ပါတယ္၊ ဒိီတရား ၁၀ ပါးကုိ ျပဳလုပ္ျခင္းျဖင့္ အခ်မ္းသာဆံုး အရားမ်ားကုိ ခံစားရရွိမယ္ျဖစ္ျပီး သံသရာတစ္ေလွ်ာက္မွာ ေပ်ာ္ရႊင္စြာ ေနသြားၾကရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။
ဒီခ်မ္းသာျခင္းကုိ ေပးစြမ္းႏိုင္မယ့္ ျပဳလုပ္ရမယ့္ အလုပ္မ်ားကေတာ့ ကုသုိလ္ကမၼပထ တရား ၁၀ပါးကေတာ့..
(ကာယသုစရုိက္တရား ၃ ပါး)
၁။ ပါဏာတိပါတ၀ိရတိ-သူ႔အသက္ကုိ သတ္ျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္မႈ႔၊
၂။ အဒိႏၷာဒါန၀ိရတိ-သူတစ္ပါးပစၥည္း ဥစၥာကုိ မတရားခိုးယူျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္မႈ႔၊
၃။ ကာေမသုမိစၧာစာရ၀ိရတိ- ကာမဂုဏ္တုိ႔၌ မွားယြင္းစြာ က်င့္ျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္မႈ႔၊
(၀စီသုစရုိက္တရား ၄ ပါး)
၁။ မုသာ၀ါဒ၀ိရတိ- မမွန္ေသာစကားကုိ ေျပာဆုိျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္မႈ႔၊
၂။ ပိသုဏ၀ါစာ၀ိရတိ- ကုန္းေခ်ာ၊ ရန္တုိက္စကားကုိ ေျပာဆုိျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္မႈ႔၊
၃။ ဖရုသ၀ါစာ၀ိရတိ- ၾကမ္းတမ္း၊ ခက္ထန္၊ ရုိင္းပ်ေသာစကားကုိ ေျပာဆုိျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္မႈ႔၊
၄။ သမၹပၸလာပ၀ိရတိ- မိမိ၊ သူတစ္ပါး၊ ႏွစ္ဦးသားအတြက္ အက်ဴိးမရိွ၊ ပိန္ပ်င္းေသာစကားကုိ ေျပာဆုိျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္မႈ႔၊
(မေနာကသုစရုိက္ တရား ၃ပါး)
၁။ အနဘိဇၥ်ာ- သူတစ္ပါး၏ ပစၥည္းမ်ားကို မတရား ရယူရန္မၾကံစည္မႈ႔၊
၂။ အဗ်ာပါဒ- သူတစ္ပါး၏ အသက္ႏွင့္ စည္းစိမ္ကုုိ ပ်က္စီးရန္ မၾကံစည္မႈ႔၊
၃။ သမၼာဒိ႒ိ- ကံ၊ ကံ၏အက်ဴိးကုိ ယံုၾကည္ျပီး မွန္ကန္ေသာ အယူကုိ ယံုၾကည္မႈ႔………….တုိ႔ပဲျဖစ္ပါတယ္။
ဒီတရား ၁၀ ပါးကုိ ကုသုိလ္ကမၼပထ တရား၁၀ပါးလုိ႔လည္း ေခၚသလုိ၊ သုစရုိက္တရား ၁၀ပါးလုိ႔လည္း ေခၚပါတယ္။ ကုသလကမၼပထဆုိတာကေတာ့ ေကာင္းေသာအက်င့္၊ ေကာင္းေသာ အမႈ႔အလုပ္မ်ားကုိ ျပဳလုပ္ျခင္း၊ မေကာင္းေသာအက်င့္၊ မေကာင္းေသာ အမႈ႔အလုပ္မ်ားကုိ ေရွာင္ၾကဥ္ျခင္းလုိ႔ ဆုိတာပါ။
သူတစ္ပါးအသက္ကုိ သတ္ျခင္းအမႈ႔အလုပ္ကုိ မျပဳလုပ္ဘဲ ေရွာင္ၾကဥ္ျခင္း၊ သူတစ္ပါး အသက္ခ်မ္းသာေစဖုိ႔ ခ်မ္းသာစြာ ျပဳစုေစာက္ေရွာက္ျခင္း၊ ေကြ်းေမြးျခင္း အမႈ႔အလုပ္ ျပဳလုပ္ျခင္းတုိ႔ကုိ ေရွာင္ၾကဥ္ျခင္း၊ ျပဳလုပ္ျခင္းတုိ႔ပါပဲ။
တကယ္ေတာ့ ဒီတရား ၁၀ပါးကုိ ေရွာင္ၾကဥ္လုိက္ျခင္းျဖင့္ ကုသိုလ္တရားမ်ားရရွိမွာပါ။ ဒီလို ကုသိုလ္တရားမ်ားကုိ ရရွိလာမယ္ဆုိရင္ ခ်မ္းသာျခင္းတရားေတြ ရရွိလာမွာပါ။ ကုသုိလ္တရားဆုိတာဟာ ခ်မ္းသာျခင္းကုိပဲ ေပးတတ္တာပါ။
ဒါေၾကာင့္ ခ်မ္းသာျခင္းကို အလုိရွိတဲ့သူမ်ား ကုသုိလ္ကမၼပထတရား ၁၀ပါးကုိ ျပဳလုပ္ျခင္းျဖင့္ ကုသိုလ္တရားမ်ားရရွိျပီး ခ်မ္းသာျခင္းတရားေတြကုိ ရရွိေအာင္ ၾကိဳးစားအားထုတ္ႏိုင္ေသာ သူမ်ားျဖစ္ပါေစလုိ႔ ဆႏၵျပဳလုိက္ပါတယ္။
(ဥယ်ာဥ္မႈဴးေလး)

Read more...

လူတုိ႔ေနရာ ဤကမာၻ တဏွာ အုပ္စုိးသည္…….



ငါတုိ႔ေနရာ ဤကမၻာသည္ကား ရာသီဥတု အပူအေအး ေျပာင္းလဲမွဳဒဏ္ အႀကီးအက်ယ္ကုိ ရင္ဆုိင္ေနရၿပီး ကမၻာ့ေလထုထဲတြင္လည္း ကာဗြန္ဒုိင္ေအာက္ဆုိက္ေတြက အလ်င္အျမန္ကုိ ျဖစ္ထြန္းတုိးတက္လ်က္ရွိသည္ဟု သိပၸံပညာရွင္မ်ားစုက တစ္သံတည္း ထြက္လာေနၾကၿပီ ျဖစ္သည္။

ကမၻာ့ႀကီး ေျပာင္းလဲပုံစနစ္ေတြကုိ ဂ်ဳိတုစေလာင္းကျဖစ္ေစ၊သုေသသနအခ်က္ အလက္ေတြဆီကေနျဖစ္ေစ က်ႏုပ္တုိ႔ ေတြ႔ႏုိင္ၾကပါတယ္။(ျမန္မာက နာဂစ္လုိမ်ဳိး) ဆုိင္ကလုန္း၊တုိင္ဖုန္း၊(အေမရီကန္က ကတ္ထရီနာလုိမ်ဳိး)ဟာရီကိန္းမုန္တုိင္းမ်ား သဘာ၀ေဘးအႏၱရာယ္ႏွင့္အတူ ကမၻာ့ေျမေအာက္ၾကမ္းျပင္ အလႊာရွိ ေရအရင္းအျမစ္ ယုတ္ေလ်ာ့မွဳေတြက လွဳိင္းတံဘုိးလုိ အရွိန္အဟုန္ျပင္းစြာ က်ႏုပ္တုိ႔ ေတြ႔ႀကဳံခံစားေနၾကရပါၿပီ။

ကမၻာ့ေျမေပၚရွိ ေျခာက္ေသြ႔သဲကႏၱာရလြင္ျပင္ေတြကုိလည္း တစ္စထက္တစ္စ ႀကီးထြားေစကာ ကမၻာႀကီးအတြက္ အစာအာဟာရ ဆာေလာင္မြတ္သိပ္မွဳက တုိးပြားလ်က္ရွိလာၾကေခ်ၿပီ။ ဒါေၾကာင့္ က်ဳပ္တုိ႔ရဲ႕ လူမွဳေနမွဳစနစ္ေတြကုိ ျပန္လည္ျပဳျပင္သုံးသပ္ဖုိ႔ဆုိတာ သံသယေတာင္ မရွိသင့္ေတာ့ပါဘူး။

ပူေႏြးလာတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ၾကဳိတင္လုပ္နာေဆာင္ရြက္ရမည့္ဥပေဒေတြကုိ ေစာဒကတက္မယ့္ ကမၻာ့သိပၸံပညာရွင္ေတြ အနည္းအက်ဥ္းသာရွိလာေနၾကပါတယ္။ ကမၻာႀကီး ပုိမုိ၍ ပူေႏြးလာတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ၾကဳိတင္လုပ္နာေဆာင္ရြက္ရမည့္ စဥ္းကမ္းမ်ားကုိ အေျချပဳထားတဲ့ ခ်ဥ္းကပ္မွဳမ်ဳိးေတြကုိ ယုတ္စြအဆုံး က်ေနာ္တုိ႔ ပူေပါင္း ခ်မွတ္သင့္ေနပါၿပီ။ “ေဆာင္ရြက္ခ်က္ရဲ႕ထိေရာက္တဲ့ရလာဒ္ေကာင္းေတြဟာ ခက္ခဲေကာင္းခက္ခဲမယ္၊ မျဖစ္ႏိုင္ေလာက္ဘူးဆုိရင္ေတာ့ လုံ၀က်ိန္းေသပ်က္ကြက္ခဲ့လုိ႔ ႀကဳိးပမ္းေဆာင္ရြက္သူေတြအေပၚမွာ အျပစ္ပုံက်လာပါလိမ့္မည္”ဟု ႀကဳိတင္သတိေပးခ်က္ေတြက ေထာက္ျပေနပါတယ္။

ႏုိင္ငံရာေပါင္းမ်ားစြာတုိ႔မွ သိပၸံပညာရွင္ေထာင္ေပါင္းမ်ားစြာတုိ႔က ကမၻာ့ရာသီဥတု ေျပာင္းလဲလာျခင္းရဲ႕ တိက်တဲ့အခန္းက႑ကဆုိင္ရာမ်ားတြင္ အလုပ္လုပ္ေနၾကၿပီး အမွန္ျပဳျပင္ဖုိ႔ သေဘာထားထုတ္ျပန္ေနရုံသက္သက္မွ်မဟုတ္ေတာ့ဘဲ တကယ္လုိက္နာေဆာင္ရြက္စရာေတြကုိလဲ အႀကံျပဳ လုပ္ေဆာင္ေနၾကပါၿပီ။

ငါတုိ႔ေနရာ ဤကမၻာေျမဟာ အစကတည္းက ကမၻာ့သမုိင္းကာလတစ္ေလွ်ာက္ သူ႔သသာ၀အတုိင္း ရာသီဥတုေျပာင္းလဲျခင္းနဲ႔အတူ ပုံမွန္အတုိင္း လည္ပတ္ေနခဲ့တာပါ။ စုိးရိမ္စရာေကာင္းတာကေတာ့ မယုံၾကည္ႏုိင္ေလာက္ေအာင္ သာမာန္ထက္ အမ်ားႀကီး လည္ပတ္ေျပာင္းလဲေစေလာက္ေအာင္ထိ က်ဳပ္တုိ႔တုိ႔က ျပဳမူ လုပ္ေဆာင္ေနၾကျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ ရုပ္ၾကြင္းေလာင္စာမ်ားကုိ မီးရွဳိ႕ျခင္း၊ ဖန္လုံအိမ္ဓာတ္ေငြမ်ားကုိ ထိန္႔လန္႔စရာေကာင္းေလာက္ေအာင္ အလြန္အကြ်န္ ထုတ္လႊတ္ျခင္းတုိ႔လည္းပဲ ကမၻာေျမပူေႏြးေစတာေတြ ျဖစ္ေပၚလာေစပါတယ္။ ဖန္လုံးအိမ္ဓာတ္ေငြ႔ေၾကာင့္ ဥတုရာသီေျပာင္းလဲျခင္းအက်ဳိးဆက္ေတြလဲ ခံစားေနၾကရပါၿပီ။



ယခုအခါတြင္ လ်င္လ်င္ျမန္ျမန္ႀကီး ရာသီဥတုေျပာင္းလဲ လည္ပတ္မွဳေတြနဲ႔အတူ က်ဳပ္တုိ႔ရဲ႕ လူေနမွဳစနစ္ေတြ၊ စီပြားေရးစနစ္ေတြနဲ႔ အေတြးအျမင္ေတြက လုိက္ေလ်ာညီေထြျဖစ္ဖုိ႔ အလြန္႔အလြန္ အခက္ေတြ႔ေစပါတယ္။

ဒီ၀က္ဆုိက္မွာေတာ့ ကမၻာရာသီးဥတုေျပာင္းလဲျခင္း သဘာ၀အေၾကာင္းေတြ အမ်ားႀကီး ေဖာ္ျပထားၿပီး ဖတ္ရသူမ်ားအတြက္ နားလည္သေဘာေပါက္ေစလိမ့္မည္ဟု ယုံၾကည္ေနပါသည္။ စာဖတ္သူမ်ား ေရွ႕ဆက္လုပ္ေဆာင္စရာေတြနဲ႔အတူ ေနာက္ထပ္ ရာသီဥတုေျပာင္းလဲျခင္းဆုိင္ရာေတြကုိ တစ္ကမၻာလုံးနဲ႔ႏွဳိင္းရယင္ အေသးအမႊားမွ်သာရွိေသးသည္ဟုအထင္ျဖင့္လည္း စိတ္ဓာတ္ခြန္အားမေလ်ာ့သင့္ေပ၊ က်ဳပ္တုိ႔ႏွင့္လက္တဲြကာ ကမၻာႀကီးေျပာင္းလဲလာမွဳႏွင့္ ပူေႏြးလာျခင္း သေဘာသဘာ၀ေတြကုိ အတူေလ့လာၾကၿပီးေတာ့ “အုတ္တစ္ခ်ပ္ သဲတစ္ပြင့္”အေနနဲ႔ ထူးျခားတာ တစ္ခုခုေတာ့ သင္လုပ္ေဆာင္လာႏုိင္လမ့္မည္ဟု ယုံၾကည္ေနမိပါတယ္။
http://www.global-greenhouse-warming.com/index.html မွဆီေလ်ာ္ေအာင္ ဘာသာျပန္ဆုိသည္။

( က်ဳပ္တုိ႔ ကမၻာ့လူသားေတြကုိယ္စီမွာ ေတာက္ေလာင္ေနတဲ့ အတြင္း ေလာဘမီး၊ ေဒါသမီး၊ေမာဟမီး ေတြကုိ အရွိန္ေလွ်ာ့ပစ္လုိက္ယင္ ကမၻာႀကီးအပူသက္သာလာမွာျဖစ္ႏုိင္ေၾကာင္း ဘာသာျပန္သူက ေတြးမိေနေၾကာင္းပါဗ်ာ)

Read more...

ဇူလိုင္လ ၂၉ ရက္ေန႔တရားအစီအစဥ္မ်ား...

ျမန္မာစံေတာ္ခ်ိန္ ၀၂း၀၀ နာရီမွ ၂၄း၀၀နာရီအထိ...
ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး အ႐ွင္၀ိမလ ေဟာၾကားေတာ္မူေသာ

၁) ၀ိတက္္ ၀ိစာရ ရႈနည္း ဆီခြက္မဖိတ္တရားေတာ္
၂) ၀ိပႆနာရႈေသာပုဂၢဳိလ္တို႔၏မွတ္တိုင္တရား
၃) ၀ိပႆနာေယာဂီေလးမ်ဳိး တရားေတာ္
၄) ဆင္ေသႏွင့္ က်ီးမုိက္ တရားေတာ္ (အရိႏၲမႏွင့္ ေသာနက၀ထၴဳ)
၅) ဒုကၡြကုိပုိင္းျခားသိရွိၾကရန္
၆) ဓမၼႏွင့္ အႏုဓမၼရွင္း တရားေတာ္
၇) နိဗၺာန္ေရာက္ခ်င္လွ်င္ ကုိယ္စိတ္ကုိ ရႈမွတ္ၾကပါ(၁)
၈) နိဗၺာန္ေရာက္ခ်င္လွ်င္ ကုိယ္စိတ္ကုိ ရႈမွတ္ၾကပါ(၂)
၉) ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြလုပ္ရမည္. တရားေတာ္
၁၀) မီးရထား ဘူတာစဥ္ ဥပမာျပ အဘိဏွသုတ္
၁၁) သီလ သမာဓိ ပညာ အေရးႀကီးပုံ မဟာမိတၲရဟန္း
၁၂) ၀ိရိယအကူအညီျဖင့္ သမာဓိ။ ပညာ မဂၢင္ဆိုက္ေအာင္လုပ္ၾကပါ (မဟာမိတၲရဟန္း၀တၲဳ)
၁၃) ၀ႆကာရပုဏၰားႏွင့့္ ရွင္အာနႏၵာ အေမး၊အေျဖ
၁၄) တရားအားထုတ္ေသာပုဂၢဳိလ္တို႕ သည္လိပ္ကဲ့သို႕က်င့္ရမည္
၁၅) ဒုကၡခ်ဳပ္ရာနိဗၺာန္အေၾကာင္း႐ွင္းၿပပုံ တရား
၁၆) သစၥာတရားနာမႈ ႏွလုံးသြင္းမွန္မႈ တရားေတာ္ (၁)
၁၇) သစၥာတရားနာမႈ ႏွလုံးသြင္းမွန္မႈ တရားေတာ္ (၂)

Read more...

ဘန္ေကာက္ ျမန္မာအလုပ္သမားမ်ား ၀ါဆိုသကၤန္းကပ္ႏွင့္ တရားပြဲက်င္းပ

E-mail Print
Share/Save/Bookmark ထိုင္းႏိုင္ငံ ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႕ ဘန္းေခး အရပ္ရွိ ၀ပ္တလုံး ဘုန္းေတာ္ႀကီး ေက်ာင္းတြင္ ၿပီးခဲ့သည့္ တနဂၤေႏြေန႔က ျမန္မာ အလုပ္သမားမ်ား စုေပါင္း၍ ၀ါဆိုသကၤန္း ကပ္ပြဲႏွင့္ တရားပြဲ က်င္းပသည္။

ျမန္မာႏိုင္ငံသား စာသင္သား ရဟန္း ၉၀ ေက်ာ္ႏွင့္ ပင့္ဖိတ္သံဃာ အပါအ၀င္ သံဃာေတာ္ ၁၀၀ ခန္႔ကို ဘန္ေကာက္ ၿမိဳ႕၀န္းက်င္ရွိ စက္ရံု အလုပ္ရံု အသီးသီးမွ ျမန္မာအလုပ္သမားမ်ားက ၀ါဆို သကၤန္း ဆက္ကပ္လွဴဒါန္းေၾကာင္း သိရ သည္။

warso-01

၀ါဆုိ သကၤန္းကပ္ပြဲသို႔ ႂကြလာသည့္ သံဃာေတာ္မ်ား (ဓာတ္ပုံ - ဧရာ၀တီ)

ယင္း ၀ါဆိုသကၤန္း ကပ္လွဴပြဲမွ ရရွိသည့္ အလွဴေငြ ဘတ္ တသိန္းေက်ာ္ ကိုလည္း ျမန္မာစာသင္သား ရဟန္းေတာ္မ်ား သီတင္းသံုးရန္အတြက္ ေဆာက္လုပ္ေနေသာ ေက်ာင္းေဆာင္တြင္ အသံုးျပဳသြားမည္ဟု ၀ပ္တလံုးေက်ာင္းတိုက္ မွ ျမန္မာစာသင္သား သံဃာေတာ္ ဦးကု႑လ က မိန္႔ၾကားသည္။

ေန႔လယ္ပိုင္းတြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံမွ နာမည္ႀကီး ဓမၼကထိက ဒယ္အိုးဆရာေတာ္ အမည္ရ ဆရာေတာ္ ဦးသုမဂၤလ က တရားေဟာၾကားရာ ေထာင္ႏွင့္ခ်ီေသာ ျမန္မာတရားနာ ပရိသတ္မ်ား သေဘာက် ႏွစ္ၿခိဳက္ခဲ့ေၾကာင္းလည္း သိရွိရ သည္။

ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႕ ဘန္ေဘာ္ ဧကခ်ိဳင္ ၆၆ လမ္းရွိ အထည္ခ်ဳပ္ စက္ရံုတခုမွ မ မဥၹဴက“ဒီဆရာေတာ္ရဲ႕ တရားေခြေတြကို နာၿပီးကတည္းက ၾကည္ညိမႈ အျပည့္ရွိတာဆိုေတာ့၊ အခုလို ကိုယ္တိုင္ တရားနာခြင့္ရေတာ့ အရမ္းပီတိျဖစ္မိတာေပါ့၊ သူ႔ရဲ႕တရားက တပုဒ္နာရင္ ကိုယ္ေတြလိုမ်ိဳး လူေတြအတြက္က လိမၼာေရးျခားတခု တိုးတယ္ေလ”ဟု ေျပာသည္။

တရားပြဲသို႔ စက္႐ုံအလုပ္႐ုံမ်ားမွ ျမန္မာပရိသတ္ ၁၅၀၀ ေက်ာ္ လာေရာက္ခဲ့ေၾကာင္း၊ ထိုေန႔က ဦးသုမဂၤလ ေဟာၾကား ခဲ့သည္မွာ“ေက်းဇူးမဲ့ မျဖစ္ေစနဲ႔”အမည္ရွိ တရားေတာ္ျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။

warso-02

၀ါဆုိသကၤန္း ကပ္ပြဲတြင္ တရားေဟာမည့္ ဆရာေတာ္ ဦးသုမဂၤလ (ဓာတ္ပုံ - ဧရာ၀တီ)

ဘန္ေဘာ္ SK ၇၆ လမ္းရွိ အထည္ခ်ဳပ္စက္ရံုတခုမွ မြန္ျပည္နယ္ က်ိဳက္ထိုၿမိဳ႕သူ မေႏြးေႏြးကလည္း“ႏိုင္ငံေက်ာ္ ဓမၼ ကထိကလည္းျဖစ္၊ ကိုယ္အရမ္းဖူးခ်င္တဲ့ ဆရာေတာ္လည္းျဖစ္ေတာ့၊ သူေဟာတဲ့ တရားေတြ ကို သေဘာက်တယ္၊ သေဘာေပါက္လြယ္တယ္၊ သူက ပါဠိလို မေဟာဘူး၊ ျမန္မာလို ရွင္းရွင္းလင္းလင္းေဟာတယ္၊ ႀကိဳက္တယ္၊ လူေတြ လုပ္ရမယ့္ အရာကိုပဲ ေဟာတယ္၊ နားမလည္တဲ့လူကို နားလည္ေအာင္ ဘုရားတရားမသိတဲ့ လူကို သိလာေအာင္ ရွင္းရွင္းလင္းလင္း ေဟာတတ္တယ္”ဟု ဆိုသည္။

ယခုတရားပြဲကို ထိုင္းႏိုင္ငံအတြင္းရွိ တကၠသိုလ္ အသီးသီး၌ ၀ိဇၨာတန္း၊ မဟာ၀ိဇၨာတန္းမ်ားတြင္ ပညာသင္ၾကားေနၾက ေသာ ျမန္မာႏိုင္ငံသား စာသင္သား ရဟန္းေတာ္မ်ားမွ ဦးေဆာင္ကာ ျမန္မာအလုပ္သမားမ်ားက ပထမ အႀကိမ္ ၀ါဆို သကၤန္းကပ္ပြဲက်င္းပရာတြင္ ဆရာေတာ္ကို ပင့္ဖိတ္၍ က်င္းပၾကျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။

ဆရာေတာ္ ဦးသုမဂၤလသည္ ၿပီးခဲ့သည့္ ေမလ အတြင္းကလည္း မဲေဆာက္ၿမိဳ႕ရွိ ျမန္မာျပည္သား အလုပ္သမားမ်ား ကို တရားေဟာခဲ့ေသးသည္။

warso-03

ဆရာေတာ္ ဦးသုမဂၤလ တရားပြဲလာသည့္ ျမန္မာ အလုပ္သမား တရားနာ ပရိသတ္မ်ားကို ဤကဲ့သို႔ ေတြ႕ရ (ဓာတ္ပုံ - ဧရာ၀တီ)

အကုသိုလ္မ်ားသူမ်ားမွာ ငရဲသို႔ေရာက္၍ ဒယ္အိုး အတြင္းတြင္ ခံရမည့္အေၾကာင္းကို ေျပာေလ့ရွိသျဖင့္ ဦးသုမဂၤလ ကို ဒယ္အိုး ဆရာေတာ္ ဟု ေခၚဆိုၾကေၾကာင္းလည္း သိရသည္။

ဦးသုမဂၤလသည္ သက္ေတာ္ ၄၃ ႏွစ္ ၊ ၀ါေတာ္ (၁၅) ၀ါရွိ၍ မႏၱေလး တကၠသိုလ္မွ ဓာတုေဗဒ အထူးျပဳ ဘာသာရပ္ ျဖင့္ သိပၸံဘြဲ ့ကို ရရွိခဲ့သည္။ မႏၱေလးတိုင္း မိုးကုတ္ၿမိဳ႕ဇာတိျဖစ္ၿပီး မိုးကုတ္ ၀ိပႆနာတိုက္တြင္ တရားအားထုတ္ျခင္း၊ တရားေဟာျခင္းမ်ား ျပဳလုပ္ခဲ့သည္။

လြန္ခဲ့ေသာ ေလးႏွစ္ခန္႔က စတင္ကာ ျမန္မာႏိုင္ငံ အႏွံ႔လွည့္လည္၍ တရားေဟာၾကားခဲ့သည္။ လက္ရွိ ရန္ကုန္တိုင္း ေမွာ္ဘီၿမိဳ႕ မဂၤလာေက်ာင္းတိုက္တြင္ သီတင္းသံုးသည္။
ဧရာဝတီ

Read more...

ေဘာင္…

တရားပဲြတစ္ခုကို ၾကြတုန္းက ျဖစ္ပါတယ္။ အရင္တုန္းက မ်က္မွန္မတပ္ဘဲ ျမင္ေနက်ျဖစ္ေနေတာ့ မ်က္မွန္တပ္ၿပီး တရားေဟာဖုိ႔ ၾကြလာတဲ့ ဘုန္းဘုန္းကုိၾကည့္ၿပီး ဒကာေလး တစ္ေယာက္က မ်က္မွန္မတပ္ဖုိ႔နဲ႔ ဒီမ်က္မွန္ႀကီးနဲ႔ ၾကည့္မေကာင္းတဲ့အတြက္ တပ္ခ်င္ရင္လည္း တစ္ျခားပုိၿပီး ႏုပ်ိဳေစတဲ့ မ်က္မွန္တပ္ဖုိ႔ ေလွ်ာက္ဖူးပါတယ္။ ၿပီးေတာ့သူက နဂိုကတည္းက ရင္းႏွီးေနေတာ့ အေပ်ာ္သေဘာနဲ႔ “အရွင္ဘုရားက မ်က္မွန္တပ္ၿပီး ေလာကႀကီးကုိ ၾကည့္ေနေတာ့ အျမင္က်ဥ္းတာေပါ့၊ ေလာကႀကီးကုိ ေဘာင္ခတ္ၿပီးၾကည့္ေတာ့ က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ မျမင္ႏုိင္ဘူးေပါ့ ဘုရား…”လုိ႔ ဘုန္းဘုန္းကုိ ေျပာလာျပန္ပါေသးတယ္။ “ဟုတ္လား… ဒကာေလးရယ္… အဲဒီလုိ ေျပာေၾကးဆုိရင္ ဒုိ႔က ေလာကႀကီးကုိ ေဘာင္ခတ္ၿပီး ၾကည့္တာမဟုတ္ပါဘူး၊ ေဘာင္ထဲကေန ၾကည့္တာပါကြာ၊ သူ႔ဘက္ကုိယ့္ဘက္ အစြန္းမေရာက္ေအာင္၊ သူ႔အတြက္လည္း မနစ္နာ၊ ကုိယ့္အတြက္လည္း အမွားမျဖစ္ေအာင္ ေဘာင္ထဲကေန ေျပာဆုိေနထုိင္တာပါ၊ ေလာကမွာရွိတဲ့ ေဘာင္ေက်ာ္ေနတဲ့သူေတြ၊ ေဘာင္အျပင္ ေရာက္ေနတဲ့သူေတြလုိ မျဖစ္ရေအာင္ ေဘာင္ထဲကေန အျပစ္မျဖစ္ေအာင္ ေနတဲ့သေဘာပါကြာ…”လုိ႔ ကုိယ္လုိရာ အဓိပၸါယ္ဖြင့္ၿပီး သူ႔ကုိ ျပန္ေျပာျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ တရားပြဲကအျပန္ ရထားစီးလာရင္း အဲဒီဒကာေလးနဲ႔ ေျပာခဲ့တဲ့ “ေဘာင္ခတ္ၾကည့္ျခင္း၊ ေဘာင္မေက်ာ္လုိျခင္း၊ ေဘာင္အျပင္ ေရာက္ေနျခင္း…” စတဲ့အေၾကာင္းမ်ားကုိ စဥ္းစားရင္း ေဘာင္ေက်ာ္ ေနသူမ်ား အေၾကာင္း အေတြးနယ္ခ်ဲ႕ေနမိျပန္ပါတယ္။

တကယ္ေတာ့ ဒီေနရာမွာ ေဘာင္ဆုိတာ အနားသတ္ အကန္႔တစ္ခုကုိ ေျပာတာျဖစ္ပါတယ္။ သတ္မွတ္ခ်က္ စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္းမ်ားကုိ ရည္ညြန္းတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေလာကဥပေဒမ်ား၊ ဓမၼဥပေဒမ်ားကုိ ဆုိလုိတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီအတြက္ေၾကာင့္ ေဘာင္တစ္ခုခုထဲ ေရာက္သြားသူမွန္သမွ် အဲဒီေဘာင္ထဲက အတုိင္းလုိက္နာ ေနထုိင္ေျပာဆုိၾကဖုိ႔ သတ္မွတ္လာျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ လူေဘာင္၊ ရဟန္းေဘာင္ စသျဖင့္ အကန္႔အသတ္ အသီးသီးမွာ ဆုိင္ရာအနားသတ္မ်ားနဲ႔ ကန္႔သတ္ကာ မျဖစ္သင့္တဲ့ အရာေတြ မျဖစ္ရေအာင္ ေဘာင္ထဲကေန ထိန္းသိမ္းေပးၾကျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ေဘာင္ထဲမွာေနၿပီး မေကာင္းတာေတြ မျဖစ္ေအာင္ သတ္မွတ္ေပးၾကသလုိ ေဘာင္ေက်ာ္လာရင္၊ ေဘာင္ကုိခ်ိဳးေဖာက္ လာရင္လည္း အဲဒီအတြက္ အျပစ္ဒဏ္ကုိ ခံၾကဖုိ႔ အကန္႔မ်ားအျဖစ္ ထုတ္ျပန္ေပးၾကျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ လူေတြအေနနဲ႔ လူ႔စည္းကမ္း၊ လူ႔ကနား၊ လူ႕ေဘာင္ေတြ မေက်ာ္မိၾကေစဖုိ႔နဲ႔ ရဟန္းမ်ားအေနနဲ႔လည္း ရဟန္းေတြရဲ႕ စည္းကမ္းကနား ေဘာင္မ်ားကုိ မေက်ာ္မိၾကေစဖုိ႔ သတိေပး ေျပာဆုိၾကျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။

ဟုတ္ပါတယ္။ လူဟာအဖဲြ႕အစည္းနဲ႔ ေဘာင္နဲ႔ေနတဲ့သူေတြ ျဖစ္တဲ့အတြက္ ေဘာင္ကုိေက်ာ္လုိ႔ မရပါဘူး။ ေဘာင္အျပင္ကုိ ေရာက္သြားလုိ႔ မရပါဘူး။ ေဘာင္ေက်ာ္သြားရင္၊ ေဘာင္အျပင္ေရာက္သြားရင္ အဲဒီအတြက္ တန္ျပန္သက္ေရာက္မႈကုိ ျပန္ရလာမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ လူေတြရဲ႕ေဘာင္ကုိေျပာရင္ ေလာကသတ္မွတ္ခ်က္ ေဘာင္ေတြရယ္၊ ေလာကမွ ထြက္ေျမာက္ေရးအတြက္ သတ္မွတ္ခ်က္ ေဘာင္ေတြရယ္လုိ႔ ႏွစ္မ်ိဳးနားလည္ႏုိင္ပါတယ္။ ေလာကသတ္မွတ္ခ်က္ ေဘာင္ေတြဆုိတာ လူအခ်င္းခ်င္း လုိက္နာေဆာင္ရြတ္ရမယ့္ ေဆာင္ရန္ေရွာင္ရန္ ၀တၱရားမ်ားကုိ ဆုိလုိၿပီး ေလာကမွ ထြက္ေျမာက္ေရး အတြက္ သတ္မွတ္ခ်က္ေဘာင္ဆုိတာ လက္ေတြ႕လုိက္နာ က်င့္သုံးရမယ့္ ကုိယ္က်င့္သီလမ်ားနဲ႔ က်င့္ႀကံအားထုတ္မႈမ်ားပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

ဒီသတ္မွတ္ခ်က္ ေဘာင္ေတြဟာ အမွားမကင္းတတ္တဲ့၊ မသိမႈအားၾကီးတဲ့ သူေတြအတြက္ ပစၥဳပၸန္ သံသရာ ႏွစ္ျဖာခ်မ္းသာေအာင္ သတ္မွတ္ျပ႒ာန္းၿပီး ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ ေပးတာေတြျဖစ္တဲ့ အတြက္ လုိက္နာသင့္ၿပီး ေဘာင္ထဲကေန ကုိယ့္ဘ၀ ေကာင္းစားေရးအတြက္ ႀကိဳးစား ေနထုိင္သင့္တာေတြပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲလုိမွ မဟုတ္ဘဲ ဒီေဘာင္ေတြကိုေက်ာ္ၿပီး ကုိယ္လုပ္ခ်င္သလုိ ကိုယ့္သေဘာအတုိင္း လုပ္ေနမိမယ္ဆုိရင္ေတာ့ ေဘာင္ေက်ာ္မိတဲ့အတြက္ ဆင္းရဲဒုကၡ တစ္ခုခုေတာ့ ႀကဳံေတြ႕ၾကရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ က်န္တာေတြ မေျပာနဲ႔ ဆုိင္ရာႏုိင္ငံ အသီးသီးမွာ ထုတ္ျပန္ထားတဲ့ ႏုိင္ငံရဲ႕ဥပေဒနဲ႔ သတ္မွတ္ခ်က္ ေဘာင္ေတြကုိ ေဖာက္ဖ်က္ရင္ကုိပဲ လက္ေတြ႕ဘ၀မွာ တန္ျပန္ဒဏ္ခံရတာေတြ ရွိပါတယ္။ ဒီလုိပါပဲ။ ေလာကလူသားမ်ားအတြက္ သတ္မွတ္ထားတဲ့ ေဘာင္ေတြျဖစ္တဲ့ မိဘနဲ႔ သားသမီးမ်ားၾကား၊ ဆရာနဲ႔ တပည့္မ်ားၾကား၊ မိတ္ေဆြအေပါင္း အသင္းမ်ားၾကား စတာေတြမွာ ရွိေနတဲ့ ၀တၱရားမ်ား၊ အကန္႔ေဘာင္မ်ားဟာလည္း လုိက္နာျဖည့္က်င့္ၿပီး ေဘာင္အတြင္းကေန ေနထုိင္သင့္တဲ့ အရာမ်ား ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒါကုိ မလုိက္နာဘဲ ဒီေဘာင္ေတြကုိ လ်စ္လ်ဴ႐ႈၿပီး မ်က္ကြယ္ျပဳလုိက္ရင္ေတာ့ ကုိယ့္အလွည့္က်ရင္လည္း ဒီလုိ ေဘာင္အျပင္က သူေတြနဲ႔ ျပန္ႀကဳံရတတ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေလာကေၾကာင္းအရ သတ္မွတ္ခ်က္ ေဘာင္ေတြကလည္း ေက်ာ္လုိ႔မရတဲ့ အကန္႔ေတြပဲ ျဖစ္တယ္လုိ႔ ဆုိျခင္းျဖစ္ပါတယ္။

တစ္ေလာကေတာင္ အသိတစ္ေယာက္ ေရာက္လာၿပီး သူနဲ႔အတူ ေပါင္းသင္းေနထုိင္တဲ့ မိတ္ေဆြအေပါင္း အသင္းတစ္ေယာက္က သူ႔ကုိေဘာင္ေက်ာ္ၿပီး လုပ္သြားတဲ့အတြက္ ရင္ထဲမွာ မခံခ်ိမခံသာ ျဖစ္ရတဲ့အေၾကာင္း၊ သူငယ္ခ်င္းအခ်င္းခ်င္း ဒီလုိမလုပ္သင့္တဲ့အေၾကာင္း၊ သူ႔အေပၚ ေက်းဇူးျပဳခဲ့တာေတြကုိ ဒီလုိ မေကာင္းတဲ့ တုန္႔ျပန္မႈေတြနဲ႔ တုန္႔ျပန္မႈ မျပဳသင့္ေၾကာင္း ေျပာျပရင္း ဒီလုိမိတ္ေကာင္းေဆြေကာင္း မပီသတဲ့သူေတြ၊ ေဘာင္ေက်ာ္တဲ့သူေတြဟာ တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္ေတာ့ သူတုိ႔လည္း ျပန္ခံရမွာပါပဲေလလုိ႔ သူ႔ကုိယ္သူေျပာသလုိလုိ၊ ဘုန္းဘုန္းကုိပဲ ေလွ်ာက္ေနသလုိလုိ ေရရြတ္ရင္း ေျဖဆည္ခဲ့တဲ့ အျဖစ္ကေလးကုိ သတိရမိပါေသးတယ္။ ဒါဟာ ေလာကေၾကာင္းအရ သတ္မွတ္ထားတဲ့ ေဘာင္ေတြကုိ ေက်ာ္ၿပီးလုပ္တတ္ၾကတဲ့ သူေတြေၾကာင့္ လက္ေတြ႕ဘ၀မွာပဲ သူသူကုိယ္ကုိယ္ စိတ္ဒုကၡျဖစ္ရတတ္တဲ့ သေဘာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

ေနာက္တစ္ခုျဖစ္တဲ့ ေလာကမွလြတ္ေျမာက္ေၾကာင္း သတ္မွတ္ခ်က္ ေဘာင္ေတြမွာလည္း ဒီအတုိင္းပါပဲ။ ေလာက လြတ္ေျမာက္ေၾကာင္း သတ္မွတ္ခ်က္ေတြျဖစ္တဲ့ ကုိယ့္က်င့္တရားပုိင္းဆုိင္ရာ ထိန္းသိမ္းမႈေဘာင္ေတြ၊ က်င့္ႀကံအားထုတ္မႈပုိင္းဆုိင္ရာ လမ္းညြန္မႈ ေဘာင္ေတြကုိ လက္ေတြ႕လုိက္နာ က်င့္သုံးႏုိင္မွ ေကာင္းတဲ့ဘုံဘ၀ေတြမွာ ျပန္လည္ျဖစ္ေစမွာျဖစ္ၿပီး အဲဒီဘ၀ေတြကမွ တစ္ဆင့္ ကိေလသာကုန္ခမ္း နိဗၺာန္နန္းအထိ ၀င္ႏုိင္မွာျဖစ္ကာ သံသရာမွာ က်င္လည္ရတဲ့ အျဖစ္က လြတ္ေျမာက္ႏုိင္၊ ေလာကမွ ထြတ္ေျမာက္ႏုိင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီလုိမွ မဟုတ္ဘဲ ဒီေဘာင္ေတြကုိ လုိက္နာမႈ မျပဳတဲ့အျပင္ အဲဒီေဘာင္ေတြကုိ ဥေပကၡာျပဳၿပီး ေဘာင္ေက်ာ္ကာ လုပ္ခ်င္ရာ လုပ္လုိက္မိမယ္ ဆုိရင္ေတာ့ ဒီေဘာင္ေတြ ေက်ာ္တဲ့အတြက္ ေပးဆပ္ရမယ့္ တန္ျပန္သက္ေရာက္မႈ အျပစ္က ႀကီးေလးလွပါတယ္။

ကုိယ္အမူအရာ၊ ႏႈတ္အမူအရာေတြကုိ မေကာင္းတဲ့ဘက္ေတြမွာ မက်ဴးလြန္မိေအာင္ ကန္႔သတ္ထိန္းသိမ္းေပးထားတဲ့ ကိုယ္က်င့္သီလဆုိတဲ့ ေဘာင္ကုိေက်ာ္ၿပီး ေဘာင္အျပင္ကေန ကိုယ္က်င့္သီလေတြ ေဖာက္ဖ်က္ေနမယ္ ဆုိရင္ေတာ့ ေဖာက္ဖ်က္တဲ့ သူေတြအတြက္ ဒီဘ၀မွာေရာ ေနာင္သံသရာမွာပါ မေကာင္းတဲ့ ရလာဘ္ေတြနဲ႔ ျပန္လည္ေပးဆပ္ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ မေကာင္းတဲ့ ဒုစ႐ုိက္အမႈေတြကုိ မလုပ္ဖုိ႔ သတ္မွတ္ထားတဲ့ ေဘာင္ေတြကုိ ဂ႐ုမစုိက္ဘဲ ဒီဒုစ႐ုိက္အမႈေတြမွာ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါး လႈပ္ရွားေနမိမယ္ဆုိရင္ ေဘာင္ေတြကုိေက်ာ္ကာ ေဘာင္အျပင္ ေရာက္သြားတာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ ေဘာင္အျပင္ ေရာက္သူမ်ား ခံရတတ္တဲ့ မေကာင္းတဲ့ ဘုံဘ၀မွာ ျပန္လည္ေပးဆပ္ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ နိဗၺာန္မရေသးသမွ် သူသူငါငါ သတၱ၀ါမွန္သမွ်ဟာ ေဘာင္အတြင္းက မလြတ္ေျမာက္ ႏုိင္ေသးတဲ့အတြက္ ေလာကလြတ္ေျမာက္ေၾကာင္း အေထာက္အကူ ျဖစ္ေစမယ့္ ေဘာင္အတြင္းမွာပဲ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ ထိန္းသိမ္းေနထုိင္ရင္း ေဘာင္မေက်ာ္ေအာင္ အထူးသတိျပဳၾကဖုိ႔ ဆုိျခင္းျဖစ္ပါတယ္။

ဆုိလုိတာက လူဟာအဖဲြ႕အစည္း သတ္မွတ္ခ်က္မ်ား၊ အကန္႔အသတ္ ေဘာင္အနားမ်ားနဲ႔ ေနႏုိင္မွ အျပစ္ကင္းၿပီး အက်ိဳးရွိေစမွာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ ေဘာင္ေတြကေနေက်ာ္ၿပီး ေဘာင္လြတ္ေနတဲ့ သူေတြအျဖစ္ မေနထုိင္သင့္ဘူးလုိ႔ ဆုိလုိတာျဖစ္ပါတယ္။ ေဘာင္ခတ္ၿပီး ၾကည့္တဲ့အတြက္ အျမင္က်ဥ္းတဲ့အျဖစ္၊ အေနက်ဳံ႕တဲ့ အျဖစ္ေတြနဲ႔ က်ဥ္းက်ဥ္းၾကပ္ၾကပ္ ရွိေနတယ္လုိ႔ ထင္ရတာထက္ လြတ္လပ္ၿပီး က်ယ္ျပန္႔တယ္လုိ႔ ထင္ရတတ္တဲ့ ေဘာင္ေက်ာ္ၿပီး ေဘာင္အျပင္ေရာက္ေနတဲ့ အျဖစ္က ပုိၿပီးအျပစ္ႀကီးကာ ဆင္းရဲဒုကၡ ပုိမ်ားတတ္တယ္လုိ႔ ေျပာခ်င္တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေဘာင္တြင္းမွာ ရွိေနတာထက္ ေဘာင္ေက်ာ္ေနတာက ပုိၿပီး အႏၲရာယ္မ်ားကာ ဒုကၡပြားတတ္တဲ့အတြက္ ေဘာင္အျပင္ မေရာက္ၾကေစဖုိ႔၊ ေဘာင္မေက်ာ္ၾကေစဖုိ႔ သတိျပဳသင့္ေၾကာင္း သိေစလုိတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ကုိယ့္စိတ္ကုိ မႏုိင္ေသးတဲ့ သူေတြအေနနဲ႔ ေဘာင္အနားသတ္မ်ားနဲ႔ ထိန္းေပးမွသာ မေကာင္းတဲ့ အလုပ္ေတြကုိ မလုပ္ျဖစ္မွာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ ေဘာင္အတြင္းမွာ ရွိေနတဲ့အေပၚမွာ ေဘာင္မေက်ာ္ေအာင္ အေကာင္းဆုံး လုိက္နာျခင္းျဖင့္ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ ထိန္းသိမ္းၾကဖုိ႔ သတိေပးလုိရင္း ျဖစ္ပါတယ္။

ဒီေနရာမွာ အထူးသတိျပဳရမွာက ေဘာင္ေတြ ကနားေတြဟာ ပညတ္သတ္မွတ္ခ်က္ေတြ ျဖစ္တဲ့အတြက္ ဒီေဘာင္ေတြကုိ အာ႐ုံထားေနရင္ အျမင္က်ဥ္းၿပီး အက်ိဳးမႀကီး ျဖစ္တတ္တာေၾကာင့္ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ ေဘာင္ခတ္မထားနဲ႔လုိ႔ ဆုိလာသူေတြ အေနနဲ႔ ေဘာင္ဆုိတာ လြတ္ေျမာက္မႈကုိ မရေသးသူေတြ အတြက္ အထိန္းအကြပ္ တစ္ခုအျဖစ္ လုိအပ္တဲ့အရာမ်ား ျဖစ္ၿပီး ဒီလုိအပ္ခ်က္ေတြကုိ လ်စ္လ်ဴ႐ႈကာ ေဘာင္ေတြေက်ာ္ လုပ္မိရင္ေတာ့ ပစၥဳပၸန္ သံသရာ ႏွစ္ျဖာဆုိက်ိဳးေတြပဲ ျဖစ္ေစတတ္တယ္ဆုိတာ သတိျပဳၾကဖုိ႔ လုိပါတယ္။ ေဘာင္ေက်ာ္လာၿပီဆုိရင္ အစြန္းေရာက္လာတာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ အစြန္းေရာက္တဲ့ အလုပ္မွန္သမွ် ဘယ္အလုပ္မွ မေကာင္းဘူးဆုိတာ မေမ့ၾကဖုိ႔ လုိပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္ ေဘာင္ေတြနဲ႔ ေနတာဟာ လြတ္လပ္မႈမရွိ က်ဥ္းၾကပ္လွတယ္လုိ႔ ထင္ရေပမယ့္ ေဘာင္မရွိ၊ ကနားမရွိ စည္းမဲ့ကမ္းမဲ့ ေဘာင္အျပင္ေရာက္ၿပီး ေဘာင္ေက်ာ္ေနတာထက္စာရင္ ပစၥဳပၸန္ သံသရာ ေကာင္းစားေရးမွာ အမ်ားႀကီး အေထာက္အကူ ျပဳေစတဲ့အတြက္ ေဘာင္က်ဥ္းတယ္ပဲေျပာေျပာ ေဘာင္ခတ္ၿပီး ၾကည့္တတ္တဲ့အတြက္ အမ်ဥ္းက်ဥ္းၿပီး အမ်ားနဲ႔ အံ၀င္ခြင္က် မျဖစ္ဘူးလုိ႔ ဘယ္သူကပဲဲ ဆုိဆုိ ေသခ်ာတာကေတာ့ ေဘာင္ေက်ာ္သြားရင္ အက်ိဳးယုတ္တတ္တယ္ဆုိတာ အေသအခ်ာပဲ ျဖစ္တယ္ဆုိတာ သတိျပဳ ဆင္ျခင္ၾကရင္း ဘာပဲလုပ္လုပ္ ကုိယ့္ကိုယ္ကုိ ေဘာင္မေက်ာ္မိေအာင္ ႀကိဳးစားၾကဖုိ႔ ေစတနာစကား ေမတၱာအားျဖင့္ တုိက္တြန္းသမႈ ျပဳလုိက္ရပါေၾကာင္း…။

Read more...

လာလည္ၾကသူမ်ား

ဤဘေလာ့ဂ္၏ ရည္ရြယ္ခ်က္

ယခုအခါ ကမၻာတလႊားတြင္ရွိေနၾကေသာ ဓမၼဘေလာ့ဂ္ဂါမ်ားသည္ ေန ့စဥ္ႏွင့္ အမွ် အင္တာနက္ စာမ်က္ႏွာမ်ား ေပၚတြင္ ဓမၼႏွင့္သက္ဆိုင္ေသာ အေၾကာင္းအရာ အမ်ိဳးမ်ိဳးကို ပို ့စ္မ်ားေရးတင္လ်က္ ရွိေနၾကပါသည္။

ဘေလာ့ဂ္ဂါမ်ားမွ မိမိတို ့၏ကိုယ္ပိုင္ စာမ်က္ႏွာမ်ားမွတဆင့္ ေရးတင္ေနၾကသျဖင့္ ဖတ္ရႈေလ့လာသူမ်ားအတြက္ ေနရာမ်ားစြာသို ့ သြားေရာက္ ဖတ္ရႈေနၾကရပါသည္။

ထို ့ေၾကာင့္ စာဖတ္သူမ်ား အခ်ိန္ကုန္သက္သာေစရန္ႏွင့္ မိမိတို ့ ဖတ္ရႈလိုရာကို လြယ္လင့္တကူ ရွာေဖြနိဳင္ရန္ ေန ့စဥ္ေရးသား ေနၾကေသာ အေၾကာင္းအရာမ်ားကို တေနရာတည္းတြင္ စုစည္းေပးလိုေသာ ရည္ရြယ္ခ်က္ျဖင့္ ဤဘေလာ့ဂ္ကို စီစဥ္လိုက္ျခင္းျဖစ္ပါသည္။

ေျပာခ်င္တာမ်ားရွိရင္ ေရးေပးထားခဲ့ပါ

ျမန္မာျပကၡဒိန္

ျမန္မာျပကၡဒိန္
www.burmeseclassic.com မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။

  © Blogger templates The Professional Template by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP