* သဗၺဒါနံ ဓမၼဒါနံ ဇိနာတိ၊ * သဗၺရသံ ဓမၼရေသာ ဇိနာတိ။

* သဗၺဒါနံ ဓမၼဒါနံ ဇိနာတိ၊     * သဗၺရသံ ဓမၼရေသာ ဇိနာတိ။

နမတၳဳ ဗုဒၶါနံ နမတၳဳ ေဗာဓိယာ။ နေမာ ဝိမုတၱာနံ၊ နေမာ ဝိမုတၱိယာ။

ဘုရားရွင္တို ့အား ရွိခိုးပါ၏။
ဘုရားရွင္တို ့၏ မဂ္ဥာဏ္ ဖိုလ္ဥာဏ္အား ရွိခိုးပါ၏။
ကိေလသာတို ့မွ လြတ္ေျမာက္ေတာ္မူၾကေသာ ဘုရားရွင္တို ့အား ရွိခိုးပါ၏။
ထိုဘုရားရွင္တို ့၏ ဝိမုတၱိငါးပါးအား ရွိခိုးပါ၏။

ကရုဏာလက္မ်ား ကမ္းလင့္ေပးပါ...

ကရုဏာလက္မ်ား ကမ္းလင့္ေပးပါ...
စား၀တ္ေနေရးအဆင္ေျပေစရန္ ဆန္အိတ္လွဴျခင္း ႏွင့္ အျခားလိုအပ္သည္မ်ား လွဴဒါန္းျခင္းတို႔ျဖင့္ လစဥ္ ေထာက္ပံ့သြားမည္ျဖစ္ပါသည္။ သီလရွင္ႏွင့္ ေက်ာင္းသားမ်ား ေအာင္ျမင္စြာ ပညာသင္ၾကားႏိုင္ေရး အတြက္ အနီးကပ္စာျပေပးမည့္ ဆရာမ (၆) ဦးအား တစ္လလွ်င္ (၅) ေသာင္းက်ပ္ျဖင့္ ငွါးရမ္းေပးရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။ ပညာေရးအလွဴအား ေစတနာရွင္မ်ားမွလည္း ပါ၀င္ လွဴဒါန္းႏိုင္ပါသည္။ ေကာက္ခံရရွိေသာ အလွဴေငြမ်ားအား ဘဏ္စာအုပ္ထားရွိ၍ ေငြစာရင္းရွင္းတမ္းအား လစဥ္ေဖာ္ျပသြားမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ေက်ာင္းသား/ေက်ာင္းသူမ်ား၏ မွတ္တမ္းမ်ားအား အလွဴရွင္မ်ားထံသို႔လည္း ေပးပို႔သြားပါမည္။

ပညာေရးအလွဴေတာ္ ႏႈိးေဆာ္ခ်က္


ရန္ကုန္ျမိဳ႕ အေသာကာရာမ သီလရွင္စာသင္တုိက္မွ နဝမတန္း ေျဖဆုိမည့္ သီလရွင္ ဆရာေလးမ်ားအတြက္ ဆရာ၊ ဆရာမမ်ား လစဥ္ ထားေပးႏုိင္ရန္ ပညာေရးအလွဴရွင္မ်ား လုိအပ္ေနပါသည္။ ေရႊေစတီ ဘုန္းေတာ္ၾကီးသင္ပညာေရးေက်ာင္းတြင္လည္း ဆင္းရဲႏြမ္းပါးသည့္ ၉ တန္းႏွင့္ ၁၀ တန္း ေက်ာင္းသားမ်ား ေက်ာင္းအိပ္ေက်ာင္းစား ေနထုိင္ပညာဆည္းပူးႏုိင္ေရးအတြက္ ကူညီေထာက္ပံ့မည့္ ကုသုိလ္ရွင္မ်ား လုိအပ္လ်က္ ရွိပါသည္။ ေစတနာရွင္ အလွဴရွင္မ်ား အေနျဖင့္ ေထရဝါဒ ဗုဒၶဘာသာ လူငယ္မ်ားအသင္း http://www.mmtheravada.org ဖုန္း
09-73062811, 09-5505176 သုိ႔ ဆက္သြယ္လွဴဒါန္းၾကေစလုိပါသည္။

သီလရွင္ ဆရာေလးမ်ားႏွင့္ ကေလးမ်ား ဇြန္လအမီ ေက်ာင္းတက္ႏုိင္ေရးအတြက္ ကာလဒါန ကုသုိလ္အျဖစ္ သဒၶါတတ္အား နည္းမ်ားမဆုိ လွဴဒါန္းကူညီၾကပါရန္ ႏႈိးေဆာ္အပ္ပါသည္။

၀ိမုတၱိရသ အဖြဲ႔သားမ်ား

------------------------
ေနာက္ဆက္တြဲသတင္း.....

ပညာေရးအလွဴေတာ္လႉဒါန္းမည့္အစီအစဥ္

ေထရ၀ါဒဗုဒဘာသာ လူငယ္မ်ား အသင္းမွ ဦးစီး၍ (၂၀၁၁) ခုႏွစ္တြင္ န၀မတန္းသို႔ တက္ေရာက္မည့္ ေက်ာင္းသား (၂၅) ေယာက္ႏွင့္ ေက်ာင္းသူ (၂၅) ေယာက္အား ပညာေရးေထာက္ပံ့မႈျပဳလုပ္ေပးႏိုင္ရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။

ျပဳလုပ္မည့္အစီအစဥ္

ေက်ာင္းသားမ်ားအား ေရႊေစတီဘုန္းႀကီးေက်ာင္း (ဆရာေတာ္ ဦးေတဇႏၵိ၊ ခ/(၃) ရက္ကြက္၊ ေရႊေစတီေက်ာင္း၊ မဂၤလာဒုံၿမိဳ႕နယ္) တြင္ထားရွိမည္ျဖစ္ၿပီး ေက်ာင္းသားမ်ားသည္ မိမိတို႔ ဆႏၵအေလ်ာက္ ကိုရင္၀တ္လိုကလည္း ၀တ္ႏိုင္ပါသည္။ ေက်ာင္းသူမ်ားအား အေသာကာရာမ သီလရွင္စာသင္တိုက္ (ဆရာေလးေဒၚသုနႏၵာ (ဖုန္း-၀၉-၈၆၂၈၈၁၁)၊ ၀ါယာလက္ေစ်းမွတ္တိုင္၊ ေရႊႏွင္းဆီရပ္ကြက္၊ မဂၤလာဒံုၿမိဳ႕နယ္) တြင္ထားရွိပါမည္။ အေသာကာရာမေက်ာင္းမွ သီလရွင္မ်ားသာလက္ခံသည္ျဖစ္၍ ေက်ာင္းသူမ်ားမွာ သီလရွင္၀တ္ရပါမည္။ သီလရွင္မ်ားတက္ေရာက္ရမည့္ အ.ထ.က ေက်ာင္းမွာ အေသာကာရာမ ေက်ာင္းမွလက္ရွိ သီလရွင္မ်ား တက္ေရာက္ေနေသာ ေက်ာင္းျဖစ္၍ ပညာသင္ၾကားမႈတြက္ အခက္အခဲ မရွိႏိုင္ပါ။ စာသင္သူမ်ား စား၀တ္ေနေရးအဆင္ေျပေစရန္ ဆန္အိတ္လွဴျခင္း ႏွင့္ အျခားလိုအပ္သည္မ်ား လွဴဒါန္းျခင္းတို႔ျဖင့္ လစဥ္ ေထာက္ပံ့သြားမည္ျဖစ္ပါသည္။ သီလရွင္ႏွင့္ ေက်ာင္းသားမ်ား ေအာင္ျမင္စြာ ပညာသင္ၾကားႏိုင္ေရး အတြက္ အနီးကပ္စာျပေပးမည့္ ဆရာမ (၆) ဦးအား တစ္လလွ်င္ (၅) ေသာင္းက်ပ္ျဖင့္ ငွါးရမ္းေပးရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။ ပညာေရးအလွဴအား ေစတနာရွင္မ်ားမွလည္း ပါ၀င္ လွဴဒါန္းႏိုင္ပါသည္။ ေကာက္ခံရရွိေသာ အလွဴေငြမ်ားအား ဘဏ္စာအုပ္ထားရွိ၍ ေငြစာရင္းရွင္းတမ္းအား လစဥ္ေဖာ္ျပသြားမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ေက်ာင္းသား/ေက်ာင္းသူမ်ား၏ မွတ္တမ္းမ်ားအား အလွဴရွင္မ်ားထံသို႔လည္း ေပးပို႔သြားပါမည္။ အေသးစိတ္ေဆာင္ရြက္မည့္ အခ်က္အလက္မ်ားအားလည္း ဆက္လက္ေဖာ္ျပသြားပါမည္။

ေလ်ာက္ထားမည့္ သူမ်ား ျပည့္စုံရမည့္အခ်က္မ်ားမွာ

(က) ေက်ာင္းသူမ်ားမွာ သီလရွင္၀တ္ႏိုင္ရပါမည္။

(ခ ) မိဘမ်ားမွ ေနထိုင္ရန္ခြင့္ ျပဳသူျဖစ္ရပါမည္။

(ဂ ) စာသင္သားမ်ားေနထိုင္မည့္ ေက်ာင္းတြင္း စည္းကမ္းမ်ားကို တိက်စြာလိုက္နာရပါမည္။

(ဃ) ေက်ာင္းထားရန္ အမွန္တကယ္အခက္အခဲ ရွိေနသူျဖစ္ရပါမည္။

အထက္ပါအခ်က္အလက္မ်ားႏွင့္ ျပည့္စုံသူမ်ားသည္ ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာလွဴငယ္မ်ား အသင္းသို႔ ဆက္သြယ္ေမးျမန္းႏိုင္ပါသည္။ (http://mmtheravada.org)

ဆက္သြယ္ရန္လိပ္စာ

ကိုထြန္းထြန္းလိႈင္

ဖုန္း ၀၉-၇၃၀၆၂၈၁၁

htunhtunhlaing82@gmail.com

winthu.tbyo@gmail.com

thantzin83@gmail.com

Wednesday, June 23, 2010

Direct experience is best

Ashok Vohra
Known variously as ‘the awakened one,’ Tathagata or ‘the one who has attained the highest truth’, and Sakyamuni or ‘the sage of the Sakyas,’ the Buddha has had great impact on those exposed to his teachings।

Written down some 400 years after his death, Buddha’s philosophy came to be classified into three pitakas or baskets। Vinayapitaka prescribes rules for conduct of monks; Suttapitakas contain the conversations of the Buddha about practical methods of spiritual attainment; and the Abhidhammapitakas deal with Buddha’s teachings on psychology and ethics.

The Tathagata has no “theories”. His teachings are not about theory but praxis. Secondly, Buddha regards all metaphysical discussion concerning the ultimate nature of reality, atman and Brahmn as “vain talk”. The aim of such talk, according to him, is to satisfy curiosity while ignoring ground realities. He considered some metaphysical questions to be unnecessary and useless, while what he upheld could not be answered in logical terms.

The first type can be illustrated by the kind of questions asked by an injured person who has been brought to a physician for treatment. Before describing the nature of his injuries he wants to know the colour, caste and creed of the person who has injured him. These questions ignore his immediate needs and are a waste of time.

The second kind of questions relate to the nature of Self, soul, Brahmn or ultimate reality. The Buddha maintained silence when faced with opposing questions like: Is there Self, or no Self?’ He was silent because these questions relate to direct experience, they are beyond logic, and can be known only by intuition. They are not the subject matter of discursive knowledge.

However, Buddha’s silence does not mean that he denied the existence of anything abiding, permanent and unchangeable. In a sermon he asserts: “There is an unborn, unoriginated, unmade, an uncompounded; were there not, there would be no escape from the world of the born, the originated, the made, and the compounded.”

Buddha held that the nature of enduring, simple reality couldn’t be defined, for the nature of reality is beyond sense experience. Like a colour, say red, it can only be experienced, not described. Likewise you know the nature of reality by venturing into your inner self. When we try to define reality we reach the limits of language. The only thing we can say (as Wittgenstein said) is: “What we cannot speak about we must pass over in silence.”

Buddha, therefore, advises: “Be ye lamps unto yourselves. Be ye a refuge to yourselves. Betake yourselves to no external refuge.” Only those bhikhus shall know the nature of ultimate reality and attain nirvana, who “shall look not for refuge to anyone besides themselves” and who are “anxious to learn”.

Those who are anxious to learn must experiment and accept their own findings. They should be guided neither by external dogmas nor creeds, nor by alien doctrines and theories, no matter how profound they may be. They do not have to believe the experiences of others, howsoever authentic they may be. They should trust their own experience. Nothing is to be accepted on authority even if it is of the Buddha, what to talk of Vedas or realised ones.

To the Buddha, self-verification through self-experience is the way to “peace of mind, to higher wisdom, enlightenment, to nirvana”. Nirvana is not an afterlife experience. It is here and now.

(The writer teaches philosophy at Delhi University)

Read more...

Buddha, sangha and dharma

On the spiritual path there are three factors: Buddha, the master or the presence of the enlightened, sangha, the commune or group, and dharma, your true nature. Life blossoms naturally when there is a balance between the three.

The Buddha is a doorway, and the doorway needs to be more charming than what lies beyond so that people come to the doorway. If you are out in the street and there is rain and thunder, or scorching weather, you feel the need for a shelter. You look and find a doorway. Have you noticed that then, the doorway is more inviting and joyful than anything else in the world?

Similarly, the closer you get to the master, the more charm, newness and love you feel. Nothing in the world could give that much peace, joy and pleasure. It’s like depth without a bottom. This is a sign that you have come to the master.

Once you enter the door, you see the world from there, from the eyes of the master. Then in any situation you will think: How would the master handle this? See the world from the eyes of the master and the world looks so much more beautiful as a place filled with love, joy, cooperation and compassion.

Looking through the doorway there is no fear. From inside your home, you can look at the storm and the bright sun too; yet you can be relaxed as you are in the shelter. Such a sense of security, fullness and joy comes. That is the purpose of having a master.

Sangha is charming from a distance, but the closer you get, it pushes all your buttons and brings out all the unwanted things from within you. If you think a group is good it means you are not yet completely with the group. When you are totally part of that group, you will find that some bickering will come up. But you are the one who makes the group so if you are good, your group will also be good.

Sangha has a reverse nature to Buddha. Buddha makes your mind one-pointed; sangha, because it is of so many people, can scatter your mind, fragment it. Once you are used to a sangha, it loses its charm. This is the nature of sangha. Still, it is very supportive. If it were repulsive all the time, then nobody would be part of sangha.

Buddha uplifts with Grace, love and knowledge, Buddha pulls you up from above, and sangha pushes you up from below.

Dharma is to be in the middle. Avoiding extremes is your nature to be in balance, to smile from the depth of your heart, to accept entire existence totally as it is. Often you crave for Buddha and are averse to sangha, and you try to change; but by changing sangha or Buddha, you are not going to change.
The main purpose is to come to the centre deep within you, which means to find your dharma. A sense of deep acceptance for this moment, for every moment, is dharma. All problems and negativity are generated from our mind.

The world is not bad; we make our world ugly or beautiful. So when you are in your dharma, your nature, you will blame neither the world nor the Divine.

Dharma is that which puts you in the middle and makes you comfortable with the world। It allows you to contribute to the world, be at ease with the Divine, to feel part of the Divine.

Read more...

Can A Buddhist Be A Racist Or A Nationalist?

An observer of Sri Lankan politics would notice that many if not all nationalist and racist elements of the Sinhalese community are Buddhists. This was mainly due to the centuries old Buddhist tradition in the country. Some politicians used to claim that they were fighting for the Sinhalese community because the majority Sinhalese were sidelined by pro-Western governments. These claims sometimes reached the proportions of outright racism.

The presence of Buddhist monks in nationalist and even racist organisations and political parties raises a question about the contradiction of theory and practice of Buddhism in Sri Lanka. Does Buddhism condone such practices for the sake of the protection of religion or are these people just misusing Buddhism as a tool to achieve their own ends?

A close study of Buddhism reveals that it is a teaching geared towards liberating oneself of thanha (craving, desire, greed). All creatures including you who are reading this and I who is writing are in a continuous cycle of life and death called sansara. Our desire for worldly things create a cause for the sansara to perpetuate until we are unable to find a way to dispense with this desire. Buddhism shows the path to overcome desire and attain Nirvana.

A racist is a person who loves his race and thinks of it as superior to other races. A nationalist will promote his nation over all others. All these are forms of desire, a craving to see the betterment of one’s own race or nation against those of others. So, they are trying to protect worldly things rather than trying to attain Nirvana.

Sadly, this applies to all the monks and laymen who declare themselves to be nationalist and patriotic while being Buddhist. What is more alarming is that openly racist elements (by deeds if not by words) are claiming to be hard-line Buddhists. But this contradicts the very basic teaching of Buddhism about overcoming desire. Therefore it is obvious that the so called ‘hard-line’ Buddhists are actually misguided Buddhists who are distorting a great teaching to attain their own worldly goals.

A Buddhist can never be a racist, a nationalist or a promoter of any petty political doctrine।

By Chamara Sumanapala

Read more...

မိဘဟူသည္(လြမ္းေငြ႕ေ၀ေ၀)-အပိုင္း(5)

"ကိုလူေအး ..ရွင္က်ဳပ္ကိုပဲ ျပဳစုမေနပါန႔ဲလား....ရွင္႕အလုပ္ေတြက ရွိေသးတယ္ေလး...က်ဳပ္အတြက္န႔ဲ ရွင္အလုပ္ေတြပ်က္ေနပါဦးမယ္ကြ်န္မလည္းေနလို႔ရျပီပဲ..."ဟုသားေလးအားတယုတယခ်ီထားေသာ ကိုလူေအးအားမစန္းတင္႔မွေျပာေလသည္။ကိုလူေအးမွာ"ေအးပါမိ္န္းမရာ...ငါလည္းဒီတရက္နွစ္ရက္ အတြင္းအင္းထဲျပန္ဆင္းမွာပါ....ဒါေပမယ္႔မင္းကိုေတာ႔စိတ္မခ်ေသးဘူး"ဟုနုနုနယ္နယ္လူမမယ္သားေလးအားတယုတယေထြးေပြ႔၍ေျပာလိုက္ေလသည္။ကိုလူေအးသည္သားေလးအားအေတာ္ခ်စ္ရွာေလသည္။"က်ဳပ္အတြက္ကေတာ႔ရွင္...ဒီတေယာက္ကေတာ႔ေနာက္ဆုံးသားေလးပါပဲ...ေနာက္ထပ္လည္းမေမြးခ်င္ေတာ႔ပါဘူး...က်ဳပ္ကမိန္းကေလးပဲလိုခ်င္တာ"ဟုေျပာျပီးကေလးအနွီးေတြကိုေခါက္ေနေလသည္။မစန္းတင္႕မိီးထြက္ျပီးသည္နွင္႕ တရက္နွစ္ရက္အၾကာတြင္ ကိုလူေအးသည္ သူ၏မိန္းမနွင္႔ကေလးကိုေယာကၡမနွင္႕အတူတူထားခ႔ဲျပီးအင္းထဲသို႔ဆင္းေလေတာ႔၏။ကိုလူေအးတုိ႔မိသားစုမွာစီးပြားေရးအဆင္ေျပလာသည္နွင္႕အမ်ွေဆြမ်ဳိးညာတကာအေပါင္းအသင္းနွင္႕အိမ္တြက္မျပတ္စည္းကားေနေပသည္။မစန္းတင္႕သည္ အေဖနွင္႕ေမာင္ေလးအား အိမ္တြင္ေခၚထား၍ အေဖအားျပဳစုေစာင္႕ေလွ်ာက္၍ ေမာင္ေလးမွာ သူနွင္႔အတူ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ရေလသည္။


ကိုလူေအးသည္ တပတ္တခါ မိသားစုနွင္႕အတူအိမ္သို႔ျပန္ေနေလသည္။" မိန္းမ..အငယ္ဆုံးသားေလး ရ႔ဲနာမည္ကေကာင္းတယ္ေနာ္...ေမာင္ျမတ္ဆုိတ႔ဲအတုိင္းပဲ....ဒီသားေလးကအရင္သားေတြလိုမဟုတ္ဘူးေနာ္ အခုအိပ္ေနတာေတာင္ ဘာသံမွ မထြက္ဘုူး....ေအးေအးေဆးေဆးန႔ဲ ငိုလည္းမငိုဘူးေနာ္" ဟုကိုလူေအးမွညအိပ္ယာ၀င္ခါနီးမိန္းမအားေျပာေလသည္။"ေၾသာ္ဒါန႔ဲရွင္ေျပာမွပဲက်ဳပ္သတိရေတာ႔တယ္....ေမာင္စိုး(၃ေယာက္ေျမာက္သား)ငယ္ငယ္တုန္းကဆုိရင္အရမ္းငိုတာေနာ္...ရွင္မသိလို႔ အ႔ဲတုန္းကဆုိရင္ကေလးကလည္းအခ်ိ္န္မေတာ္အခါမေတာ္ထငိုတာမ်ားေခ်ာ႔လို႔ကလည္းမရမုိးေတြကလည္းရြာလို႔ေပါ႔ အိမ္ကလည္းအခုလိုမွမဟုတ္ပဲေလးအမုိးကမလုံတ႔ဲအျပင္မုိးကပက္ေသး....က်ဳပ္မွာကေလး(၃)ေယာက္ကိုမုိးလုံတ႔ဲေနရာမွာထားစုိမယ္႔အ၀တ္ေတြကိုမုိးကာထဲထည္႔ရတာကတဖက္ကေလးကငိုလို႔ျပန္ျပန္ျပီးေခ်ာ႔ေနရေသး...ကေလးကလည္းလသားအရြယ္ဆုိေတာ႔ဘယ္လိုမွကိုအငိုမတိတ္နုိင္ဘူးအ႔ဲတုန္းကဆုိရင္ညလုံးေပါက္ကိုမအိပ္ရပါဘူးရွင္မုိးေတြတအားၾကီးလို႔ေလေတြထန္လာျပီဆုိရင္ရွင္႕ကိုပါစိတ္ပူရေသးတယ္ရွင္ကေတာ႔ဘယ္သိမလဲေလးက်ဳပ္တုိ႔စား၀တ္ေနေရးအတြက္ငါးရွာေနရတာကိုး"ဟုမစန္းတင္႕မွနွေခါင္းတရွဳံရွဳံနွင္႔စိတ္မေကာင္းစြာေျပာျပေနေလသည္။ကိုလူေအးသည္မိန္းမစိတ္မေကာင္းျဖစ္ေနမွန္းသိ၍မိန္းမအားေခ်ာ႔ေမာ႔၍ေနေလသည္။ကိုလူေအးေခ်ာ႔ေသာလည္းမစန္းတင္႕ကာသူ႕ရင္ထဲတြင္ရွိေနေသာခံစားခ်က္မ်ားကိုထုတ္ေဖာ္ေျပာေနေလသည္။"က်ဳပ္တုိ႔ဒုကၡေရာက္စဥ္တုန္းကဘယ္သူမွကူညီမယ္႔သူမရွိဘူးေနာ္အခုက်ေတာ႔လည္းေခြ်မွရံတယ္ဆုိတာဒါမ်ဳိးလားမသိဘူးရွင္..."ဟုဆက္ေျပာေလးသည္။ကိုလူေအးသည္မိန္းမအားမနဲေခ်ာ႔ေမာ႔ကာအိပ္ခိုင္းရေလေတာ႔သည္။


"အမြန္႔...အမြန္႔"ဟုဖုိးေက်ာ္တေယာက္ေခါင္းမွပတ္တီးနွင္႕ေက်ာင္းမွေျပး၍ျပန္လာေလသည္။"သားဖုိးခြါးဘာျဖစ္လာတာလဲေခါင္းမွာလဲပတ္တီးေတြန႔ဲေျပာစမ္းအမြန္႔ကို"ဖုိးေက်ာ္မွာရွဳိက္ၾကီးတငင္ငင္နွင္"သား...သားကိုဆရာမရုိက္လုိက္တာ"မစန္းတင္႕မွာသားဆီကစကားကိုၾကားၾကားခ်င္းမိခင္စိတ္နွင္႕ဘာကိုမွမျမင္ေတာ႔ မ်က္လုံးမ်ားျပာ၍ မ်က္ရည္မ်ား က်လာေလသည္။ ထမင္းစားေက်ာင္းဆင္းခ်ိ္န္ျဖစ္၍ ကိုလူေအးမွာထမင္းစားျပီးအိပ္ေနေပသည္။သား၏ငိုသံကိုၾကားေသာအခါကိုလူေအးမွာလန္႔နုိးျပီးျဖစ္ေၾကာင္းစုံလင္ကိုသိေသာအခါကိုလူေအးမွာဘာမေျပာဘာမဆုိနွင္႕အိမ္ခန္းထဲတြင္ရွိေသာငွက္ၾကီးေတာင္ဓါးအားယူ၍ေက်ာင္းသို႔လုိက္သြားေလေတာ႔သည္။မစန္းတင္႔ခမ်ာ တားပါေသာ္လည္းမရေပ။


ကိုလူေအးေက်ာင္းသုိ႔ေရာက္သည္နွင္ ေဒါသူပုန္ထပါေလေတာ႔သည္။ဆရာဦးကိုကို(ေက်ာင္းအုပ္ၾကီး) အား "က်ဳပ္သားကို ေခါင္းကြဲေအာင္ ရုိက္တ႔ဲဆရာမ ဘယ္သူလဲ" ဟုလွမ္းေမးလုိက္ေလသည္။ ဆရာဦးကိုကိုမွာကိုလူေအးနွင္႔တရြာတည္းေနညီအကိုလိုျဖစ္ေနသည္ကတေၾကာင္း၊ကိုလူေအးမွာရြာတြင္သာေရနာေရးကအစ၊ရပ္အက်ဳိးရြာအက်ဳိးတြင္ပါ၀င္ကူညီတတ္ေသာရြာမွအားထားရေသာသူျဖစ္ေသာေၾကာင္႕ ဆရာဦးကိုကိုမွာ ကိုလူေအးအားေတာင္းပန္တုိးရွဳိးေလ၏။ ေက်ာင္းတြင္ ရွိေသာဆရာ/မ မ်ားမွာ ကိုလူေအးနွင္ရင္းနွီးသူမ်ား ျဖစ္သည္။ကိုလူေအးသားအားရုိက္လုိက္ေသာဆရာမမွာေရာက္ခါစ ဆရာမအသစ္ေလးျဖစ္ေနေလသည္။ ဆရာမမွလည္းကိုလူေအးအား တမင္မရည္ရြယ္ေၾကာင္း၊ ေမာင္ဖုိးေက်ာ္အားမေတာ္တဆထိမိသြားျခင္းျဖစ္ေၾကာင္းေတာင္းပန္ေလ၏။တဖက္လူေတာင္းပန္လာေသာ္အခါ ကိုလူေအးမွာလည္း ေက်နပ္ေသာ္လည္း သားသမီးစိတ္နွင္႔ “ကြ်န္ေတာ္႔သားကို ေအာက္ပိုင္းရုိက္ရင္ဘာမွမေျပာဘူးၾကိဳက္သေလာက္ရုိက္ခင္ဗ်ားတုိ႔အခုဟာကတရားလြန္လြန္းတယ္ေခါင္းကိုမရုိက္ရဘူးဆုိတာဆရာမျဖစ္ျပီးမသိၾကဘူးလား”ဟုကိုလူေအးေျပာေနခ်ိ္န္တြင္မစန္းတင္႕နွင္႕ ရြာလူၾကီးမ်ားေရာက္လာျပီး ကိုလူေအးအားေျဖာင္းဖ် ၍ အိမ္သုိ႔ေခၚသြားေလသည္။


ညေနပိုင္းကိုလူေအးစိတ္ေျပလက္ေပ်ာက္ရွိသည္႔အခ်ိ္န္တြင္ဆရာဦးကိုကိုနွင္႕ကိုလူေအးသားအားရုိက္လုိက္ေသာဆရာမမွလာေရာက္ေတာင္းပန္ေလသည္။ကိုလူေအးမွာလူတဖက္သားအားအရမ္းအားနာတတ္သူျဖစ္ေလသည္။စိတ္ေျပေနသည္ျဖစ္၍လာေရာက္ေတာင္းပန္ေသာဆရာဦးကိုကိုအားျပန္၍ေတာင္းပန္ေလသည္။ မိမိတြင္ လည္းမွားသြားေၾကာင္း၊ သားသမီးစိ္တ္နွင္႕ ဘာကိုမွ မျမင္ပဲဆရာမားမ်ားကုိအေျပာအဆုိမွားခ႔ဲမိသည္ကိုခြင္႕လႊတ္ပါရန္ေတာင္းပန္ေလသည္။ကိုလူေအးသည္လာေရာက္ေတာင္းပန္ေသာေက်ာင္းအုပ္ဆရာနွင္႔ဆရာမအားအင္းထဲတြင္ယူလာေသာငါးေျခာက္မ်ားကိုပင္လက္ေဆာင္ေပးလုိက္ေလသည္။


“သစ္ငုတ္ျမင္႔တုံ၊ျမက္ျမင္႔တုံ”ဘယ္အရာမွတရားေသမရွိ၊ ေျပာင္းလဲတတ္ေသာ ေလာကဓံတရားကိုလူေအးတုိ႔မိသားစုမသိခ႔ဲေရာ႔ေလသလား။ လွံထမ္းလာသည္ကိုသာျမင္ရ ကံထမ္းလာသည္ ကုိမျမင္ရ ဆုိသည္႔အတုိင္း ကိုလူေအးတုိ႔ မိသားစုအတြက္ ဘ၀မုန္တုိင္းတဖန္ျပန္လည္လာေလသည္။ လုပ္သမ်ွအလုပ္ အကုန္လူလိမ္ခံရ၊ လုပ္သမ်ွ အင္းတုိင္းလိုလိုမွာလည္း အရွဳံးေပၚ၊ ခ်ဲထီ(3 လုံး) မွာလည္းေပၚကာစ။ ကိုလူေအးတုိ႔ ဘ၀ပ်က္ေလျပီ။အင္းမွထြက္ေသာ္ကုန္မ်ားကိုရန္ကုန္သမုိင္းပြဲရုံသုိ႔ကိုလူေအးကိုယ္တုိင္သြားတင္ေလသည္။အိမ္သို႔ျပန္လာသည္႔အခါစားရင္းစာရြက္သာပါ၍ေငြမပါ။မိန္းမမွာလည္းတက်ီက်ီ။“ကိုလူေအးရွင္ ဒီေငြေတြကိုဘာေတြလုပ္လိုက္လဲ”“ေအးဟုတ္တယ္မိန္းမငါခ်ဲထုိးပစ္လိုက္တယ္ငါလည္းရမယ္ထင္လို႔လုပ္လုိက္တာပဲကြာ မရတာေတာ႔ မတတ္နုိင္ဘူး ပူည႔ံပူည႔ံ မလုပ္စမ္းပါန႔ဲကြာ ငါနားညီးတယ္” ကိုလူေအးတုိ႔ မိသားစုမွာ အဆင္မေျပေတာ႔။ ေၾကြးေတြက ပတ္ပတ္လည္၀ုိင္း၊ ေနာက္ဆုံးကိုလူေအးတေယာက္အိမ္တြက္ကပ္၍မရေလာက္ေအာင္အေျခအေနသုိ႔ေရာက္သြားေလသည္။ ေၾကြးသမားမ်ားမွာလည္း ကိုလူေအးတုိ႔အိမ္ကိုေခ်ာင္းေပါက္မတတ္။ ကိုလူေအး သည္ျမိဳ႔တြင္ ရွိေသာေဆြမ်ဳိးမ်ားထံသြားေရာက္ ေရွာင္ပုန္းေနရေလသည္။ ေယာက်္ားေတြလုပ္သမွ် အိမ္တြင္ က်န္ခ႔ဲေသာမိ္န္းမမ်ားမွာရင္စည္းခံရသည္မွာေသြးထြက္ေအာင္မွန္ေပသည္။“ကိုလူေအး…ကိုလူေအးရွိလား ” ဟုေလသံမာမာနွင္႔ေခၚသံၾကားရေလသည္။ “ကိုလူေအးမရွိဘူး ရွင္႕ အိမ္ေပၚကိုၾကြပါ”။ ဒီတေခါက္လာေတာင္းေသာေၾကြးရွင္မွာရုိးရုိးတန္းတန္းလာေတာင္းသည္မဟုတ္သက္ဆုိင္ရာရဲမ်ားကိုေခၚ၍ လာေတာင္းျခင္းျဖစ္သည္။ မစန္းတင္႕မွာ နုိ႔စုိ႔ကေလးနွင္႔ အရာရာကိုေျဖရွင္းေနရသည္။ ေၾကြးရွင္မွာလည္း ျခိမ္းလာ ေျခာက္လားလုပ္ေသးသည္။ “ခင္ဗ်ားေယာက်္ားေပးရမယ္ အေၾကြးက ခင္းဗ်ားန႔ဲလည္း ဆုိင္တာပဲ မေပးဘူးဆုိရင္ေတာ႔ ခင္ဗ်ားကို ရဲစခန္းကို ေခၚသြားမွာေနာ္” ဟုေၾကြးရွင္မွေျပာေလသည္။ မစန္းတင္႔မွာ “ဖမ္းလည္းဖမ္းေပါ႔ ရွင္တုိ႔ဖမ္းေတာ႔လည္းလိုက္ရမွာေပါ႔ ကြ်န္မတေယာက္တည္းေတာ႔ မလိုက္နုိင္ဘူး ကြ်န္မခေလး ၄ ေယာက္ပါ ပါမွ လိုက္မယ္ ”ဟုေျပာေလသည္။ေၾကြးရွင္မွာ မည္သို႔ပင္ေျခာက္ေျခာက္မရေသာေၾကာင္႕ ေနာက္ဆုံးတြင္ လက္ေလွ်ာ႔လိုက္ရေတာ႔သည္။


မစန္းတင္႕မွာကေလး(၄)ေယာက္နွင္႕လုံးလည္လိုက္ေနေလသည္။အိမ္တြင္လည္းအခြံသာက်န္ေတာ႔သည္။ရွိသမ်ွပစၥည္းေၾကြးရွင္မ်ားကသိမ္းသြားၾကေလသည္။အိမ္ေရွ႔တြင္ရွိေသာအိမ္ေဆာက္ရန္အတြက္၀ယ္ထားေသာအုတ္ခ်ပ္မ်ားသာက်န္ေနေတာ႔သည္။ထုိအုတ္ခ်ပ္မ်ားကိုလည္းမည္သည္႔ေၾကြးရွင္က လာေရာက္သယ္ေဆာင္ဦးမည္မသိ။မစန္းတင္၏ေမာင္ေလး(ေမာင္ေကာက္)မွာအားကိုးအားထားရေလသည္။ေမာင္ေကာက္မွာအလုိက္သိသိပင္ေရထဲတြင္ငါးရွာထြက္၊ရသမ်ွပိုက္ဆံနွင္႕အမအားတဖက္တလမ္းမွ စား၀တ္ေနေရးအတြက္ အေထာက္အကူျပဳေလသည္။ အိမ္ရ႔ဲစား၀တ္ေနေရး အၾကီးေကာင္ န႔ဲ အလတ္ေကာင္တုိ႔ ရ႔ဲေက်ာင္းစာရိတ္ကို မစန္းတင္႕တေယာက္ ၾက႔ံၾက႔ံခံကာ ေလာကဓံကို အံတုေနေပသည္။ ကိုလူေအးမွာ အိမ္သုိ႔ ျပန္မလာသည္မွာနွစ္န႔ဲခ်ီေနေလျပီ။


“ေဒါက္ေဒါက္…မိန္းမ...မိန္းမ..႕”မစန္းတင္႕ခမ်ာကေလးသုံးေယာက္ေမာင္ေကာက္နွင္႕အတူအေဖျဖစ္သူနွင္႕ ညစာထမင္းစားေနေလသည္။မစန္းတင္႔မွာ တံခါးေခါက္သံနွင္႕အတူ ေခၚသံၾကား၍ ၾကည္႔လုိက္ေသာအခါ ကိုလူေအးျဖစ္ေနေလသည္။ ကိုလူေအးမွာ တကိုယ္လုံးစုိရြဲေနေလသည္။ တဖက္ကမ္းမွ ေခ်ာင္းကိုေရကူး၍ ျပန္လာရေသာေၾကာင္႔ျဖစ္သည္။ အၾကီးေကာင္မွာ မိခင္ေနာက္က လိုက္၍ အေဖကိုျမင္ျမင္ခ်င္း အေဖ ဟုတ္ေခၚျပီးေျပးဖက္ပါေလေတာ႔သည္။ “အေဖ သားတုိ႔အတြက္ မုန္႔၀ယ္လာခ႔ဲေသးလား”ဟုေမးေလ၏။ကိုလူေအးမွာျမိဳ႔သုိ႔တက္တုိင္းသားေတြစားဖို႔အတြက္မုန္႔အျမဲတမ္း၀ယ္လာေလသည္။ ကိုလူေအးသည္ ဒုကၡေရာက္ေနေသာ္လည္း သားသမီးေတြ အတြက္မေမ႔။ ကိုလူေအးသည္ ျမိဳံ႔မွ ရြာသို႔ သေဘာၤမစီးပဲ ျဖတ္လမ္းတြင္ လမ္းေလွ်က္ျပန္၍ သေဘၤာစီးမည္႔ ပိုက္ဆံကို သားသမီးေတြအတြက္ မုန္႔၀ယ္လာခ႔ဲေလသည္။ “ေအး …သားၾကီး အေဖ႔အက်ီန႔ဲထုတ္ထားတ႔ဲ ကြ်တ္ကြ်တ္အိပ္ထဲမွာ ပါတယ္ သြားယူလုိက္ ညီအကိုေတြမွ်စားေနာ္” ဟုေျပာျပီးမစန္းတင္႕လွမ္းေပးေသာ ပုဆုိးကိုလဲ ၍ အိမ္ထဲသုိ႔၀င္လာေလသည္။ မင္းမင္းနွင္႕ ေမာင္စုိးတုိ႔မွာအေဖကိုျမင္ျမင္ခ်င္းလြမ္းေသာေၾကာင္႕ေျပးဖက္ၾကေလသည္။အငယ္ဆုံးသားေမာင္ျမတ္မွာ လည္းမပီကလာပီကလာနွင္႕အေဖအားေခၚေနေလသည္။“သားေလးေတာင္အေတာ္ၾကီးလာျပီပဲ ” ဟုေျပာျပီး သားေလးအားေပြ႔ဖက္ကာ နမ္းရွဳိက္ေနေလသည္။ “ရွင္သြားတာ ပဲ ၁ နွစ္ေက်ာ္ေနပီ ” ဟုမစန္္းတင္႔မွာ ေယာက်္ားအတြက္ ထမင္းခူးေပးေနရင္ လွမ္းေျပာေနေလသည္။


ထမင္းစားျပီးသည္နွင္႕ မစန္းတင္႔တုိ႔ မိသားစု ေရေႏြးၾကမ္းအုိးခ်၍ စကားေျပာေနေလေတာ႔သည္။ “အေဖကလည္းတခါမွျပန္မလာဘူးအိမ္ကိုရဲေတြလည္းလာတယ္…လူေတြလည္းခဏခဏလာတယ္….အမြန္႔မွာလည္းခဏခဏငိုရတယ္”ဟုဖုိးေက်ာ္မွာအေဖအားေျပာျပေလသည္။ကိုလူေအးတေယာက္စိတ္မေကာင္းျဖစ္မိေလသည္။ သူစဥ္ခ်င္တုံတရား မရွိ၍ ျဖစ္ခ႔ဲသည္ကို ယူၾကဳံးမရ ျဖစ္ေနေလသည္။ “ကိုလူေအးရွင္အမ်ဳိးေတြဆီမွာေနရတာေရာအဆင္ေျပရ႔ဲလား”ဟုတ္ေယာက်္ားျဖစ္သူအားေမးေလသည္။ကိုလူေအးမွ “ အဆင္ေျပပါတယ္မိန္းမရာ” အရင္တုန္းက သူတုိ႔ကိုလည္းကူညီခ႔ဲဖူးေတာ႔ ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ပါပဲ။“ရွင္႔အတြက္ေကာင္းတယ္ဆုိေတာ႔လည္းကြ်န္မ၀မ္းသာပါတယ္…က်ဳပ္ကေတာ႔ေတာ္ေတာ္ရုန္းကန္ေနရတယ္….က်ဳပ္တုိ႔ကိုဘယ္သူမွလည္းကူညီမယ္႔သူမရွိဘူး…အရင္တုန္းကလိုမဟုတ္ေတာ႔လို႔ေပါ႔….ေမာင္ေကာက္ေလးကတဖက္တလမ္းက ကူညီေပလို႔ေပါ႔… ရွင္႕သားအၾကီးေကာင္ေတာင္ ၂ တန္းကို အဆင္႕(1) န႔ဲေအာင္တယ္ရွင္႕ မင္းမင္း ေတာင္ ၁ တန္းေရာက္ေနပီ”ေမာင္စိုးကေတာ႔လာမယ္႔နွစ္မွပဲေက်ာင္းထားရေတာ႔မယ္၊က်ဳပ္တုိ႔ကပညာမတတ္လို႔ဒီလိုပင္ပင္ပန္းပန္းဆင္းဆင္းရဲရဲန႔ဲေနရတာေလး…သူတုိ႔ကိုေတာ႔ပညာတတ္ျဖစ္ေစခ်င္တယ္…”မဆန္းတင္႕မွာကိုလူေအးအားမ်က္ရည္မ်ားကုိသုတ္၍ေျပာျပေနေလသည္။ “ေၾသာ္…ဒါန႔ဲကိုလူေအး ရွင္ဒီမွာၾကာၾကာေနလို႔မရဘူးေနာ္ ေၾကြးရွင္ေတြ က ရဲကိုတုိင္ထားတာ ရွင္အဖမ္းခံရလိမ္႔မယ္…အိမ္မွာ တရက္ နွစ္ရက္ေနျပီးတာ န႔ဲ ရွင္ခဏေရွာင္ေနလိုက္ဦး က်ဳပ္တုိ႔မိသားစုအတြက္န႔ဲ ရွင္ဘာမွစိတ္မပူပါန႔ဲ အေဖန႔ဲေမာင္ေကာက္လည္းရွိေနသားပဲ” ဟု မ်က္နွာသုတ္အ၀တ္ကို ကိုင္၍ကိုလူေအးအားသတိေပးေလသည္။(ဆက္ရန္…)

Read more...

*မွတ္သားဖြယ္ရာအေမးအေျဖမ်ား(၅)*

ဥပုသ္နဲ႔ (Chatting)ခ်က္တင္၀င္လို႔ရပါသလား
အေမး။ ။
အရွင္ဘုရား မနက္ျဖန္ လျပည့္ေန႕မွာ တပည့္ေတာ္ သတင္းသီလ ေစာင့္တည္လိုပါတယ္ဘုရား။ သတင္း သီလ ေစာင့္တည္ျပီး လုပ္ငန္းခြင္ကို ေရာက္တဲ့အခါ အင္တာနက္သုံးတာ ခ်က္တင္၀င္တာ (Chatting) အျပစ္ရွိႏိုင္ပါသလားအရွင္ဘုရား။ကရုဏေရွ႕ထားျပီး ေျဖၾကားေပးေတာ္မူပါအရွင္ျမတ္ဘုရား ။
မႏွင္းလြင္လြင္ေက်ာ္
မေကြး
အေျဖ။ ။
ဥပုသ္သီလနဲ႔ အင္တာနက္သံုးတာ ခ်က္တင္၀င္တာ အျပစ္ရွိတယ္လို႔ တစ္ထစ္ခ်ႀကီး ေျပာလို႔မရပါဘူး။ ယခုအခါ အင္တာနက္စာမ်က္ႏွာမ်ားဟာ ဘာသာေရးသီးသန္႔လဲ အမ်ားႀကီးရွိသလို ဘာသာေရးမဟုတ္တဲ့ တစ္ျခားလူမႈေရးဆုိက္ေတြ၊ စီးပြားေရးဆိုက္ေတြလဲ အမ်ားႀကီးပါ။ ထိုစာမ်က္ႏွာမ်ားအနက္ လူမႈေရးနဲ႔စီး ပြားေရး အိမ္ေထာင္ေရးစတဲ့ဆိုက္မ်ားကို ၀င္မယ္ဆိုရင္ေတာ့ သီလက်ဳိးေပါက္ဖို႔မ်ားပါတယ္။ ဘာသာေရး သက္သက္ေရးထားတဲ့ ၀က္ဘ္ဆိုက္ေတြကို ၀င္ဖတ္တယ္ဆိုရင္ကုသုိလ္ေတာင္ရပါေသးတယ္။
ေနာက္တစ္ခုက (Chatting )ခ်က္တင္၀င္တာနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ခ်က္တင္၀င္တယ္ဆိုတာ အင္တာနက္ကေန တစ္ဦးနဲ႔တစ္ဦး စကားစျမည္ ေျပာၾကတာပါ။ စကားေျပာတဲ့ေနရာမွာ တရားေဆြးေႏြးရင္ေတာ့ ကုသုိလ္ရ တာေပါ့။ဒါေပမဲ့ ဟိုအေၾကာင္းဒီအေၾကာင္းေတြ ေျပာ ေနရင္ေတာ့ အဆင္မေျပဘူး။ တကယ္ေတာ့ ဥပုသ္ သီလေစာင့္ၿပီး ခ်က္တင္မ၀င္တာ အေကာင္းဆံုးပါလို႔ အႀကံေပးပါရေစ….။
ဆရာေတာ္ဦးေကာ၀ိဒ(ျမိတ္)
ဆရာေတာ္ ဦးေကာ၀ိဒ(ျမိတ္) ေရးသားေသာ ဆိုဒ္မွာ တစ္ဆင္႕ျပန္လည္ကူးယူျပီး စာဖတ္သူ ဓမၼမိတ္ေဆြ မ်ားကို မွ်ေ၀လိုက္ျခင္း ျဖစ္ပါသည္။
စာဖတ္သူဓမၼမိတ္ေဆြမ်ားအားလံုး ကိုယ္စိတ္ႏွစ္ျဖာက်န္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစ။

Read more...

ႏွစ္သက္မိေသာ ဇင္ ပံုျပင္မ်ား (၁၈)

Learning to Be Silent

The pupils of the Tendai school used to study meditation before Zen entered Japan. Four of them who were intimate friends promised one another to observe seven days of silence.

On the first day all were silent. Their meditation had begun auspiciously, but when night came and the oil lamps were growing dim one of the pupils could not help exclaiming to a servant: "Fix those lamps."

The second pupils was surprised to hear the first one talk. "We are not supposed to say a word," he remarked.

"You two are stupid. Why did you talk?" asked the third.

"I am the only one who has not talked," concluded the fourth pupil.


ဒီပံုျပင္နဲ ့ဆင္တူတဲ့ ျမန္မာဆန္ဆန္ ပံုျပင္ဖတ္ခ်င္ရင္ေတာ့ ဒီလင့္ခ္မွာ သြားဖတ္ၾကည့္ပါခင္ဗ်ာ။



Read more...

*E-Books ေဒါက္တာ အရွင္ နႏၵမာလာဘိ၀ံသ*

ပါေမာကၡခ်ဳပ္ ေဒါက္တာအရွင္နႏၵမာလာဘိ၀ံသ

Click on the each book to read

--
Note: If you can't read Myanmar Font, please download Zawgyi Font at http://www.mandalayalpha.com


With Metta,

Webmaster
Dhammaransi.net

ေလးစားစြာျဖင့္
ဖိုးသား

Read more...

ရုရွားသမၼတမက္ဒီဗက္ရဲ႕ဓမၼသ၀ဏ္လႊာ


ရုရွားႏိုင္ငံသမၼတၾကီးကိုယ္တိုင္ေပးပို႕ထားတဲ့ ဓမၼသ၀ဏ္လႊာေကာက္ႏႈတ္ခ်က္ပါ။ ရုရွားႏိုင္ငံ၊ ဗုဒၶဘာသာ သံဃရာဇာရဲ႕ ၁၅ ႏွစ္ေျမာက္သံဃရာဇာနန္းတက္ပြဲအခမ္းအနားမွာ ရုရွားႏိုင္ငံသံဃရာဇာ ဒမၺ အယုေရွ ယက္ဗ္ထံ သမၼတၾကီး ဒီမီထရီမက္ဒီဗက္ကိုယ္တိုင္ ေၾကးနန္းနဲ႕ ဓမၼသ၀ဏ္ပါးခဲ့ပါတယ္။

သမၼတၾကီးရဲ႕ ဓမၼသ၀ဏ္လႊာမွာ “ ဒီႏွစ္မ်ားစြာအတြင္း အရွင့္အေနျဖင့္ ကြ်ႏ္ုပ္တို႕၏ တာ၀န္ျဖစ္ေသာ သာသနာျပဳလုပ္ငန္းမ်ားကို ျဖည့္ဆည္းလ်က္ ဗုဒၶဓမၼ၏ ထာ၀ရတန္ဖိုးမ်ားကို အရွင္ေဟာၾကားခဲ့ေပသည္။ ေရွးေဟာင္းဘာသာတရားကို ယံုၾကည္ကိုးကြယ္ၾကသည့္ လူထု၏ ဘာသာေရးႏွင့္ စာရိတၱအေတြး အေခၚမ်ားခိုင္မာသန္စြမ္းေစရန္ အရွင္အားထုတ္ေနျခင္းျဖစ္ပါသည္။” လို႕ ေဖာ္ျပခဲ့ပါတယ္။

ရုရွားႏိုင္ငံအတြင္းမွာ ဘာသာေရးနဲ႕ ပညာေရးဆိုင္ရာစင္တာေတြကို ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ေနတဲ့ သံဃရာဇာရဲ႕ အားထုတ္မႈကိုလည္း

“အရွင့္အေနျဖင့္ ရုရွားႏိုင္ငံတြင္ ဗုဒၶဓမၼဆိုင္ရာ ဘာသာေရးႏွင့္ ပညာေရးစင္တာမ်ား ထိန္းသိမ္းေစာင့္ ေရွာက္ႏိုင္ရန္ ေက်ာင္းေတာ္သစ္မ်ားကို တည္ေဆာက္ ေနျခင္းျဖစ္ပါသည္။ ဗုဒၶဘာသာရိုးရာ သံဃာ့အဖြဲ႕သည္ ကြ်ႏ္ုပ္တို႕ႏိုင္ငံအတြင္း၀ယ္ အသိၪာဏ္ပညာႏွင့္ ဘာသာတရားမ်ား အခ်င္းခ်င္း အျပန္အလွန္ ဆက္ဆံမႈ ဆိုင္ရာ ဒိုင္ယာေလာ့ခ္မ်ား ထြန္းကားေအာင္ တက္ၾကြစြာ ေဆာင္ရြက္ေနျခင္းျဖစ္သကဲ့သို႕ ျပည္တြင္း ျငိမ္းခ်မ္းေရးႏွင့္ ညီညြတ္ေရးကို ထိန္းသိမ္းေနျခင္းလည္း ျဖစ္ပါသည္” လို႕ ဆက္လက္ ေဖာ္ျပခဲ့ပါတယ္။

လြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္ ၾသဂုတ္လကလည္း သမၼတၾကီးမစၥတာမက္ဒီဗက္ဟာ သံဃရာဇာေက်ာင္းတိုက္ကို သြားေရာက္ လည္ပတ္ခဲ့ပါေသးတယ္။ ဒါဟာ ရုရွားေခါင္းေဆာင္တစ္ေယာက္အေနနဲ႕ ၁၆ ႏွစ္တာကာလအတြင္း ပထမဆံုး သြားေရာက္လည္ပတ္ခဲ့ျခင္းလည္း ျဖစ္ပါတယ္။ ၁၉၉၃ ခုႏွစ္က သမၼတၾကီးေဘာရစ္ယဲ့ဆင္ သြားေရာက္ ခဲ့ဖူးေပမယ့္ သမၼတမစၥတာ ပူတင္ကေတာ့ ဗုဒၶဘာသာဘုန္းေတာ္ၾကီးေက်ာင္းမ်ားကို တစ္ေခါက္မွ သြားေရာက္ ျခင္းမရွိခဲ့ပါဘူး။

ရုရွားႏိုင္ငံမွာ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ဦးေရ သန္းနဲ႕ခ်ီၿပီးရွိပါတယ္။ ဆိုဗီယက္ယူနီယံေခတ္မွာ ဗုဒၶဘာသာ ေက်ာင္းေတာ္မ်ားစြာဟာ အပိတ္ခံခဲ့ရပါတယ္။ ဆိုဗီယက္ယူနီယံၾကီးၿပိဳကြဲၿပီးတဲ့ေနာက္ပိုင္းမွာမွ ၁၉၉၁ ခုႏွစ္က စၿပီး အစိုးရရဲ႕ အေထာက္အပံ့ကို ျပန္လည္ရရွိခဲ့တာပါ။ ရုရွားအာဏာပိုင္ေတြဟာ ဗုဒၶဘာသာလားမား ရဟန္းေတာ္ေတြကို ရုရွားတပ္မေတာ္မွာ ဘာသာေရးအရာရွိ(Chaplain)ေတြအျဖစ္ ခန္႕အပ္တာ၀န္ ေပးဖို႕အထိ စီစဥ္ခဲ့ၾကပါတယ္။

ဆိုဗက္ယက္လြန္ရုရွားမွာ တိဘက္လားမားရဟန္းေတာ္ေတြက ရုရွားဗုဒၶဘာသာ ျပန္လည္ ထြန္းကားေရး အတြက္ အဓိကေနရာက ပါ၀င္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ရုရွားမွာ ရွိတဲ့ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြက မြန္ဂိုႏြယ္ေတြျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီခရီးစဥ္မွာ သမၼတၾကီးမက္ဒီဗက္က ဗုဒၶဘာသာေက်ာင္းေတာ္ေတြေဆာက္ဖို႕ ႏိုင္ငံေတာ္က ေထာက္ပံေပးမယ့္ အေၾကာင္းနဲ႕ ျပည္ပက အကူအညီေတြကို ေမွ်ာ္လင့္စရာမလိုေၾကာင္း၊ သူလာေရာက္ လည္ပတ္ျခင္းဟာ ႏိုင္ငံေတာ္နဲ႕ ရုရွားရိုးရာကိုးကြယ္မႈဘာသာတရားမ်ားၾကား ဆက္ႏႊယ္မႈရွိတာကို သက္ ေသျပျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာၾကားခဲ့ပါတယ္။

ဓမၼဂဂၤါ

(၂၃-၀၆-၂၀၁၀)

မူရင္းစာမ်က္ႏွာ(၁)

မူရင္းစာမ်က္ႏွာ(၂)

Read more...

ဘာသာေရး ျပႆနာ ( ၁၈ )

(ဘဒၵႏၲ ၀ါယာမသာရ ေျဖသည္ )

(ေမး) (အိပ္မက္မက္ေသာအခါ ျဖစ္ေသာစိတ္)
အရွင္ဘုရား၊ အိပ္ေပ်ာ္ေနစဥ္ ဘ၀င္စိတ္ျဖစ္ျပီး အိပ္မက္မက္ေသာအခါ မည္သည့္စိတ္ျဖစ္ပါသနည္း။ လူတေယာက္သည္ အိပ္ေပ်ာ္ေနစဥ္ လမိုက္ည၌ အိပ္ရာမွထကာ အိမ္အျပင္ရွိ ထင္းတံုးမ်ားကို ပုဆိန္ျဖင့္ ခြဲစိတ္ျပီး ျပန္အိပ္ပါသည္။ မိုးလင္းေသာအခါ ခြဲထားေသာထင္းမ်ားကို သူခြဲမွန္းမသိေတာ့ပါ။
ထိုသူ ထင္းခြဲစဥ္ ျဖစ္ေပၚေသာစိတ္သည္ မည္သည့္စိတ္ ျဖစ္ပါသနည္း။ ေျဖၾကားေပးပါရန္ ေလွ်ာက္ထားအပ္ပါသည္ဘုရား။
(အဘိဓမၼာသင္တန္းသူ တဦး-ကမၻာေအး)

(ေျဖ)
အိပ္မက္မက္ခ်ိန္ျဖစ္ေသာစိတ္သည္ မေနာဒြါရ၀ီထိစိတ္ ျဖစ္သည္။ ထင္ရွားေသာ အိပ္မက္ျဖစ္လွ်င္ ၀ိဘူတာရံု မေနာဒြါရ၀ီထိစိတ္ျဖစ္ျပီး မထင္ရွားေသာ အိပ္မက္ျဖစ္လွ်င္ အ၀ိဘူတာရံု မေနာဒြါရ၀ီဌိစိတ္ ျဖစ္သည္။

အိပ္မက္မက္ျခင္း အေၾကာင္းမ်ားကို ပါရာဇိကဏ္ အ႒ကထာတြင္ ေဖာ္ျပရာ၌
(က) ေရွ႔ျဖစ္မည့္ကိစၥမ်ားကို ၾကိဳတင္သိျမင္ေသာ ပုဗၺနိမိတ္ အေနျဖင့္၄င္း။
(ခ) နတ္မ်ားက ေဆာင္ျပျခင္းေၾကာင့္၄င္း။
(ဂ) ဓာတ္ေခ်ာက္ခ်ားျခင္းေၾကာင့္၄င္း။
(ဃ) စိတ္စြဲလမ္း အားႀကီးေသာေၾကာင့္၄င္း မက္တတ္ပါသည္။

ထင္းခြဲစဥ္ျဖစ္ေသာစိတ္မွာ ပဥၥဒြါ၊ မေနာဒြါရ ၀ီထိစိတ္မ်ား ျဖစ္ပါသည္။ တခုခု ေဆာင္ရြက္လုပ္ကိုင္စဥ္ ၀ီထိစိတ္သာ ထင္ရွားသည္။ ဘ၀င္စိတ္ မထင္ရွားပါ။ မနက္မိုးလင္း၍ မသိျခင္းမွာ သတၱ၀ါတို႔၏ ေမ့တတ္ေသာ ပမာဒတရားေၾကာင့္ ျဖစ္ပါသည္။
********************************************************************************

(ေမး) (ေသဆံုးသူနဲ႔ သစ္ခက္)
အရွင္ဘုရား၊ အခ်ိဳ႔ရြာမ်ားတြင္ ေသသူကိုရည္စူး၍ ရက္လည္ဆြမ္းသြတ္ ျပဳလုပ္ရာ၌ ေသဆံုးသူျမႇဳပ္ႏွံရာသို႔ သြားျပီး သစ္ရြက္စိမ္း တခက္၊ ႏွစ္ခက္ ခ်ိဳးကာ ေသဆံုးသူကို တရားနာရန္ ဖိတ္ေခၚပါသည္။ ဤသို႔ျပဳလုပ္သျဖင့္ ေသဆံုးသူ တရားနာ လာ-မလာ၊ လိုက္-မလိုက္ သိလိုပါသည္ဘုရား။
(ေနာင္ပိန္သား ေမာင္ေမာင္-ေက်ာက္မဲျမိဳ႔)

(ေျဖ)
ေသဆံုးသူသည္ လူ႔ဘံု နတ္ဘံု တိရစၧာန္ဘံုသို႔မေရာက္ဘဲ လူတို႔ႏွင့္နီးစပ္ေသာ မိသားစုေဆြမ်ိဳးတို႔ျပဳေသာ ကုသိုလ္ကို ငံ႔လင့္ေနေသာ ေ၀မာနိကျပိတၱာမ်ိဳး ျဖစ္လွ်င္ က်န္ရစ္သူတို႔ျပဳေသာ ကုသိုလ္ကို အမွ်ယူ သာဓုေခၚႏိုင္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ထိုပုဂၢိဳလ္မ်ားကို ေခၚယူကာ လိုက္ပါႏိုင္ပါသည္။

သစ္ခက္ျဖင့္ တသီးတသန္႔ ဖိတ္ေခၚ၍ ေလးေလးစားစား ျပဳျခင္းသည္ ပို၍ပင္ ေလးနက္ေကာင္းမြန္ပါသည္။ သစ္ခက္ျဖင့္ မေခၚေသာ္လည္း တရားနာခါနီးတြင္ နာမည္ေခၚ၍ ဖိတ္ၾကားျခင္းထံုးစံလည္း ရွိပါသည္။ ေကာင္းသည့္အေလ့အထ ျဖစ္ပါသည္။
********************************************************************************

(ေမး) ( သရဏဂံုတင္ျခင္းႏွင့္ ပရိတ္ရြတ္ျခင္း)
အရွင္ဘုရား၊ ကြယ္လြန္သူကို ရည္စူး၍ သရဏဂံုတင္ျခင္းႏွင့္ ပရိတ္ရြတ္ျခင္းကိစၥ သိလိုပါသျဖင့္ ေျဖၾကားေပးေတာ္မူပါဘုရား။
(ေမာင္ေရႊေနာင္-ေက်ာက္မဲျမိဳ႔)

(ေျဖ)
ကြယ္လြန္သူကို ရည္စူး၍ သရဏဂံုတင္ျခင္း၊ ပရိတ္ရြတ္ျခင္း၊ တရားေပစာမ်ား ေဟာၾကားျခင္း စသည္တို႔မွာ အမွန္တကယ္ေတာ့ က်န္ရစ္သူမ်ားအတြက္ အဓိကလုပ္ရျခင္း ျဖစ္သည္။
က်န္ရစ္သူမ်ားက ဦးစြာ ကုသိုလ္ရေအာင္ သရဏဂံုလည္း တည္ေအာင္ ျပန္လည္ေဆာက္တည္ရ၏။
ပရိတ္နာ၊ တရားနာသျဖင့္ ဓမၼသ၀န ကုသိုလ္ရ၏။
လွဴသည့္အတြက္ ဒါနကုသိုလ္ ရ၏။
သီလခံယူသည့္အတြက္ သီလကုသိုလ္ ရ၏။
ထိုရေသာ ကုသိုလ္မ်ားကို ကြယ္လြန္သူအား အမွ်ေပးေ၀ျခင္းျဖစ္၏။ ကြယ္လြန္သူကို သရဏဂံုတင္၍ မရ။ အမွ်ေပး၍သာ ရ၏။
*********************************************************************************

(ေမး) (သရဏဂံု အက်ိဳး )
အရွင္ဘုရား၊ တပည့္ေတာ္တို႔အရပ္တြင္ ဆယ္ႏွစ္မျပည့္ေသးေသာ ကေလးငယ္မ်ား ကြယ္လြန္ပါက သရဏဂံုမတင္ေကာင္းဟု၄င္း၊ ရွင္မျပဳေသးေသာ ေယာက်္ာေးလးမ်ား ကြယ္လြန္လွ်င္ သရဏဂံု မတင္ေကာင္းဟု၄င္း ေျပာဆိုေနၾကပါသည္။
တပည့္ေတာ္ သိခ်င္သည္မွာ-
(က) သရဏဂံု တင္သင့္ေသာအရြယ္။
(ခ) သရဏဂံု တင္ရျခင္းအေၾကာင္း။
(ဂ) သရဏဂံု တင္ရျခင္းအက်ိဳး။
(ဃ) သရဏဂံု တင္အပ္-မတင္အပ္ေသာ ပုဂၢိဳလ္မ်ားကိုလည္း ေျဖၾကားေပးေတာ္မူပါဘုရား။
(ေမာင္၀စီ-မႏၲေလး)

(ေျဖ)
(က) ေဗာဓိမင္းသားဇာတ္၌ ေဗာဓိမင္သား၏မယ္ေတာ္သည္ ပဋိသေႏၶရစဥ္ကပင္ ေဗာဓိမင္းသားအတြက္ ရည္ရြယ္၍ သရဏဂံု ယူထား၏။
ေဗာဓိမင္းသားေလး ေမြးဖြားျပီး သိတတ္ေသာအရြယ္သို႔ ေရာက္ေသာအခါ မိခင္က သားအတြက္ ပဋိသေႏၶရစဥ္ကပင္ သရဏဂံု ယူထား၏။-ဟု ေျပာျပ၏။ ေဗာဓိမင္းသား နားလည္သြား၏။

ထိုအခါ မင္းသားသည္ ပဋိသေႏၶေနစဥ္ကပင္ သရဏဂံုတည္သူဟု ေျပာရေတာ့၏။ ဤကဲ့သို႔ မိဘမ်ားက သေႏၶသားဘ၀ကပင္ အႏၲရာယ္ကင္းေစရန္ ရည္ရြယ္၍ သရဏဂံု ယူေကာင္းေသးလွ်င္ ေမြးဖြားျပီးသူမ်ား အရြယ္မေရြး ယူေကာင္းသည္ဟု မွတ္ရမည္။

(ခ) သရဏဂံုတင္ရျခင္းမွာ ဘုရား တရား သံဃာ ရတနာသံုးပါးကို ၾကည္ညိဳဆည္းကပ္ ရိုေသတတ္ျပီး ရတနာသံုးပါး၏ လမ္းညႊန္ခ်က္၊ ဆံုးမခ်က္အတိုင္း ေနထိုင္သူျဖစ္ေအာင္ ျပဳလုပ္ျခင္းျဖစ္သည္။ ထိုကဲ့သို႔ ျပဳလုပ္သျဖင့္ အကုသိုလ္ျဖစ္စရာမရွိ၊ ကုသိုလ္သာ တိုးပြားစရာရွိသည္။ သရဏဂံုတင္ထားျခင္း၊ ယူထားျခင္းသည္ အကုသိုလ္ကိုပယ္၍ ကုသိုလ္သာ သယ္ယူႏိုင္ေသာဘ၀ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ သရဏဂံုကို ယူထား၊ တင္ထားဖို႔ လိုအပ္ပါသည္။ ဘုရား တရား သံဃာတို႔၏ ဆံုးမသည့္အတိုင္း ေနပါေတာ့မည္ဟု အဓိ႒ာန္ျပဳျခင္းကို သရဏဂံုတင္သည္ဟု ဆိုပါသည္။

(ဂ) သရဏဂံဳတင္ထား၊ ယူထား၊ စြဲျမဲထားသူမ်ားမွာ အကုသိုလ္ဟူသမွ် မျဖစ္ေတာ့ဘဲ ကုသိုလ္ဟူသမွ် တိုးပြားရေတာ့၏။ သရဏဂံု၏ အက်ိဳးကို ဇာတ္၀တၳဳတခုျဖင့္ သာဓကျပဳပါမည္။

ဘု၇ားေလာင္း ေ၀လာမပုဏၰားသည္ ေငြအျပည့္ထည့္ထားေသာ ေရႊခြက္၊ ေရႊအျပည့္ထည့္ထားေသာ ေငြခြက္၊ ရတနာ ၇-မ်ိဳး အျပည့္ထည့္ထားေသာ ေၾကးခြက္ စုစုေပါင္း ၈-ေသာင္း ၄-ေထာင္စီ၊ ဆင္၊ ျမင္း၊ ႏို႔စားႏြားမ၊ ရထား၊ အမ်ိဳးသမီးေပါင္း ၈-ေသာင္း ၄-ေထာင္စီ၊ ထမင္းအိုး၊ ဟင္းအိုးမီးဖိုမ်ားကို မိုင္တရာ၀န္းက်င္အျပည့္ ၇-ႏွစ္ ၇-လ၊ ၇-ရက္ လွဴ၏။

ထိုအလွဴထက္ ေသာတာပန္တပါးကို လွဴသည္က ပိုျမတ္၏။
ေသာတာပန္ ၁၀၀-ထက္ သကဒါဂါမ္တပါးကုိ လွဴသည္က ပိုျမတ္၏။
သကဒါဂါမ္ ၁၀၀-ထက္ အနာဂါမ္တပါးကို လွဴသည္က ပိုျမတ္၏။
အနာဂါမ္ ၁၀၀-ထက္ ရဟႏၲာတပါးကို လွဴသည္က ပိုျမတ္၏။
ရဟႏၲာ ၁၀၀-ထက္ ပေစၥကဗုဒၶါတပါးကို လွဴသည္က ပိုျမတ္၏။
ပေစၥကဗုဒၶါ ၁၀၀-ထက္ သမၼာသမၺဳဒၶ ဘုရားတဆူကို လွဴသည္က ပိုျမတ္၏။
သမၼာသမၺဳဒၶဘုရား ၁၀၀-ထက္ သံဃိကေက်ာင္းအလွဴကို လွဴသည္က ပိုျမတ္၏။
သံဃိကေက်ာင္းအလွဴထက္ သရဏဂံု ၃-ပါးတည္သူက ပိုျမတ္၏-ဟု ဆိုပါသည္။

(ဃ) မိစၧာဒိ႒ိ အယူရွိသူမ်ား၊ ေသသူမ်ား သရဏဂံုတင္ရန္ -ယူရန္ မျဖစ္ႏိုင္ပါ။
*******************************************************************************

(ေမး) ( ဘုရားအေနကဇာတင္ျခင္း)
အရွင္ဘုရား၊ ဘုရားအေနကဇာတင္ျခင္းႏွင့္ စပ္လ်ဥ္း၍ ျပည့္ျပည့္စံုစံု ေျဖၾကားေပးပါရန္ ရိုေသစြာ ေလွ်ာက္ထားအပ္ပါသည္ဘုရား။
(မလွလွျမင့္-သာေကတ)

(ေျဖ)
အေနကဇာတင္ျခင္းကိစၥသည္ ျမန္မာျပည္တြင္ ပုဂံေခတ္က စခဲ့သည္ဟု ဆိုၾက၏။ ေရွးအခါက ပုဂံျပည္မွာ ဘုရားေစတီပုထိုးအမ်ားႀကီး တည္ၾကသည္။ တည္ျပီးေသာအခါ ပူေဇာ္ပြဲအမ်ိဳးမ်ိဳး ျပဳလုပ္ၾကရာ၌လည္း ရြတ္ဖတ္ပူေဇာ္မႈပါ ထည့္သြင္း၍ ပူေဇာ္သမႈျပဳၾကသည္။

ထိုတြင္ ဘုရားအသစ္ ပူေဇာ္ျခင္းျဖစ္ေသာ ေၾကာင့္ ဘုရားျဖစ္စကိုမွန္း၍ စိတ္ျဖင့္၄င္း၊ ႏႈတ္ျဖင့္၄င္း၊ ပြားမ်ားဆင္ျခင္ေသာတရားေတာ္မ်ားကို ရြတ္ဆိုၾကရန္ စီမံၾကျခင္းျဖစ္သည္။

ဘုရားရွင္သည္ ဘုရားျဖစ္စ ပထမသတၱာဟ ေဗာဓိပင္ရင္းတြင္ တဏွာကၽြန္အျဖစ္မွ လြတ္ခဲ့ပံုကို အေနကဇာတိ သံသာရံ -စေသာ ဂါထာျဖင့္ စိတ္ေတာ္၌ ဆင္ျခင္ေတာ္မူပါသည္။ ထို႔ေနာက္ ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ အႏုလံု၊ ပဋိလံုတို႔ကို စိတ္ေတာ္ျဖင့္ပင္ ဆက္လက္ ဆင္ျခင္ေတာ္မူပါသည္။

ထို႔ေနာက္ စိတ္ေတာ္ျဖင့္ ဆင္ျခင္ရသည္ကို အားရေတာ္မမူေသာေၾကာင့္ ႏႈတ္၀စီျဖင့္ ယဒါ ဟေ၀ -စေသာ ဂါထာေတာ္မ်ားကို ၀မ္းေျမာက္၀မ္းသာ ဥဒါန္းက်ဴးရင့္ေတာ္မူပါသည္။

တဖန္ စတုတၳသတၱာဟ၌ အဘိဓမၼာ ၇-က်မ္းကို ဆင္ျခင္ေတာ္မူရာ ပ႒ာန္းက်မ္းေတာ္ႀကီးအေရာက္တြင္ ေရာင္ျခည္ေတာ္မ်ား ထြက္ပါသည္။ ၄င္းကိုရည္ရြယ္၍ ပ႒ာန္း ၂၄-ပစၥည္း ရြတ္ပါသည္။

ဆက္လက္၍ ေအာင္ဂါထာမ်ားပါ၀င္ေသာ ပဗၺဏွသုတ္ကို ရြတ္ပြားဆုေတာင္းပါသည္။ အလြန္ေကာင္းမြန္ေသာ အစီအစဥ္ျဖစ္ပါသည္။ ၾကည္ညိဳဖြယ္ရာ၊ စိတ္ၾကည္ႏူးဖြယ္ရာ၊ ၀မ္းေျမာက္ပီတိျဖစ္စရာ ေကာင္းလွပါသည္။ ထိုရြတ္ဖတ္ပူေဇာ္ေသာ တရားေတာ္တို႔တြင္ အေနကဇာတိ သံသာရံ-သည္ အစဦးဆံုးရြတ္ဆိုေသာ တရားျဖစ္၍ အေနကဇာတင္သည္ဟု သတ္မွတ္ေျပာဆိုၾကျခင္း ျဖစ္သည္။

ဘုရားအျဖစ္သို႔ ေရာက္ခ်ိန္မွာ မိုးေသာက္ယံျဖစ္ေသာေၾကာင့္ အရုဏ္တက္ခ်ိန္မွာ ေဆာင္ရြက္ျခင္းသည္ သဘာ၀က်ေသာ အစီအစဥ္ျဖစ္ပါသည္။
ရွင္လူအမ်ား ဘုရားပူေဇာ္ၾကသည္မွာ ဗုဒၶံ-သက္ေတာ္ထင္ရွား သဗၺညဳျမတ္စြာဘုရားကို၊ ဥဒၵိႆ-ရည္မွန္း၍ -ဟုဆိုသျဖင့္ အေနကဇာ မတင္ေသာ္လည္း သက္ရွိထင္ရွား ဘုရားအျဖစ္ကို ရည္မွန္း၍ ပူေဇာ္လွ်င္ ဘုရားပူေဇာ္ရက်ိဳး ရရွိျပီးျဖစ္ပါသည္။

( ျမတ္မဂၤလာ ၂၀၀၉-ခု ေဖေဖာ္၀ါရီလ)

Read more...

ကလိဂၤစစ္ေျမျပင္က စာတစ္ရြက္



မိတ္ဆက္
ဤကလိဂ္စစ္ေျမျပင္က စာတစ္ရြက္ ပုိ႔စ္အျဖစ္တင္ဖုိ႔ရန္ သီတဂူစတား၏ ဆရာလည္းျဖစ္ ေနာင္ေတာ္လည္းျဖစ္ေသာ သီတဂူ ေဒါက္တာ အရွင္ကုမာရ (ေဒလီတကၠသုိလ္) ကို ေမတၱာရပ္ခံခဲ့ပါသည္။ ေနာင္ေတာ္ကလည္း ၀မ္းေျမာက္၀မ္းသာ ၾကည္ၾကည္ျဖဴျဖဴ ခြင့္ျပဳသျဖင့္ ပုိ႔စ္တစ္ခုအျဖစ္ တင္ကာ ကလိဂၤ ဗဟုသုတ တစ္ခု မွ်ေ၀လုိက္ပါသည္။

ကလိဂၤစစ္ေျမျပင္က စာတစ္ရြက္
'ကလိဂၤ' ဆုိတဲ့ ဤနာမည္ကုိ ငယ္ငယ္ကတည္းက ၾကားဘူးသည္၊ သုိ႔ေသာ္ မည့္သည့္အရပ္ေဒသမွန္း မသိ၊ ပုံ ေျပာေကာင္းေသာလူႀကီး မ်ား၏ ဒ႑ာရီ ပုံျပင္တစ္ခုသဘြယ္ မွတ္ထင္ခဲ့သည္။ အခုေတာ့ ဤ 'ကလိဂၤ' စစ္ေျမျပင္ေဟာင္းေနရာကုိ မိမိ အမွန္တကယ္ ေရာက္ေနၿပီ။ မိမိေျခခ်မိေသာ ေနရာကား- စစ္ႏုိင္ေသာဘုရင္ၾကီးတစ္ပါး လက္နက္စြန္႔လႊတ္ေသာ 'ေဒါလီ' (Dauli) ေတာင္ကုန္းေလးတစ္ခု ျဖစ္သည္။ သီတဂူအဖြဲ႔ကုိ လုိက္လံပုိ႔ေဆာင္ေပးစဥ္ ေရာက္ရွိျခင္းျဖစ္သည္။ ေန႔ရက္ကား ၂ဝ၁ဝ-ခုႏွစ္ ဧျပီလ ၁၂ ရက္ေန႔ျဖစ္သည္။

ေတာင္ကုန္းေပၚရွိ ျငိမ္းခ်မ္းေရး ေစတီယင္ျပင္ေပၚမွ ဒယာ ျမစ္ကုိ ေမွ်ာ္ၾကည့္ေနစဥ္ ဤစစ္ဘုရင္ႀကီး၏ အေၾကာင္းကား တေရးေရးျဖင့္ မိမိ၏ အေတြးထဲ၌ ေပၚလာသည္။ အင္မတန္ ရက္စက္ေသာ ဘုရင္ႀကီး ျဖစ္ခဲ့ပါတကား။ တုိင္းျပည္အာဏာကုိ လုံးဝ ဆုပ္ကုိင္ႏုိင္ဘုိ႔အတြက္ ဆန္႔က်င္သူ အားလုံး ကုိ ရွင္းပစ္ဖုိ႔ ဝန္ေလးခဲ့သူ မဟုတ္။ အာဏာအတြက္ ညီအစ္ကုိရင္းေတြကုိေတာင္ သုတ္သင္ခဲ့၏၊ သူအား သစၥာ မခံေသာ တုိင္းျပည္ေတြက ခုခံသူေတြကုိ သတ္ျဖတ္ သုတ္သင္ၿပီး တုိင္းတစ္ပါး နယ္ေျမေတြကုိ သိမ္းပုိက္ခဲ့သည္။ သုိ႔ေသာ္ အႏုိင္မခံ အ႐ွဳံးမေပး၊ လက္နက္မခ်ေသာ တုိင္းျပည္ တစ္ခုကား 'ကလိဂၤ' တုိင္းျပည္ျဖစ္သည္။ စစ္ဘုရင္အေနနဲ႔ ဖခင္ႀကီးလက္ထက္က တုိက္ခုိက္သိမ္းပုိက္၍ အႏုိင္မရခဲ့ေသာ ဤ 'ကလိဂၤ' တုိင္းျပည္ကုိ တုိက္ခုိက္သိမ္းပုိက္ယူရန္ လုံးဝ ဆုံးျဖတ္ထားခဲ့သည္။ လြယ္လြယ္ႏွင့္ မရႏုိင္မွန္းလဲ သိထားခဲ့ သည္။ သုိ႔ျဖစ္၍ ဘုရင္အျဖစ္ အဘိသိက္သြန္းၿပီး (၈) ႏွစ္ၾကာေသာအခါက်မွ ကလိဂၤ တုိက္ပြဲကုိ ဆင္ႏြဲခဲ့ သည္။ စစ္ဘုရင္ျဖစ္သည့္အေလွ်ာက္ 'အႏုိင္ရဘုိ႔သာ အဓိက' ျဖစ္သည္။ တရားမွ်တမႈ ရွိ မရွိ၊ လူေတြ ေသေၾက ပ်က္ဆီး ဆုံး႐ွဳံး ငုိေၾကြးၾကရတာ သူႏွင့္မဆုိင္သလုိမ်ိဳး ယူဆထားခဲ့ဟန္ရွိသည္။ ထုိေၾကာင့္ ေျခလ်င္ တပ္သားေပါင္း (၆ဝဝဝဝဝ) ေျခာက္သိန္း၊ ျမင္းစီးတပ္သားေပါင္း (၁၃ဝဝဝဝ) တစ္သိန္းသုံးေသာင္း၊ ဆင္ ေကာင္ေရ (၉ဝဝဝ) ကုိးေထာင္ႏွင့္ ဆင္စီးတပ္သားေပါင္း (၃၆ဝဝဝ)၊ ထုိ႔အျပင္ တိုက္ပြဲသုံး ျမင္းရထားမ်ား ႏွင့္တကြ ကုိယ္တုိင္ ခ်ီတက္ၿပီး ခုခံသူ ကလိဂၤတုိင္းသူျပည္သားေတြကုိ သတ္ျဖတ္ခဲ့သည္။ အၾကမ္းတမ္းဆုံး အရက္စက္ဆုံးႏွင့္ အႏုိင္အရွဳံးအဆုံးအျဖတ္ေပးသည့္ တုိက္ပြဲျဖစ္သည္။ အခ်ိန္ကား ဘီစီ ၂၆၂-ခုႏွစ္ ျဖစ္သည္။ ဤတုိက္ ပြဲေနရာကား ယခုေခတ္ ၾသရိႆျပည္နယ္ (ယခင္အေခၚ ကလိဂၤတုိင္းျပည္) ၏ ျမိဳ႔ေတာ္ ဘူဘန္ေနရႊာႏွင့္ (၅) မုိင္ အကြာ ေဒါလီေတာင္ကုန္းႏွင့္ ဒယာ ျမစ္ကမ္းအနီး (Bhubaneswar, Orissa State, India) ျဖစ္သည္။


ယင္းတုိက္ပြဲတြင္ 'ကလိဂၤ' တုိင္းသူျပည္သား တစ္သိန္းေက်ာ္ႏွင့္ စစ္ဘုရင္ႀကီး၏ စစ္သား တစ္ေသာင္းေက်ာ္ ေသဆုံးၾကရသည္။ ထိခုိက္ဒဏ္ရာရသူတုိ႔ကား ထုိ႔ထက္အဆေပါင္း မ်ားစြာရွိခဲ့သည္။ စစ္သုံ႔ပန္း တစ္သိန္းခြဲေက်ာ္ကုိ ဖမ္းဆီးထားခဲ့ရသည္။ ဤစစ္ပြဲကုိ ဦးေဆာင္တုိက္ခဲ့ေသာ စစ္ဘုရင္ႀကီးကား ဤအျဖစ္အပ်က္ေတြကုိ 'ေဒါလီ'ေတာင္ကုန္းခံတပ္ေပၚကေန ကုိယ္တုိင္ေတြ႔ျမင္ေနရသည္။ ေသဆုံးသြားသူေတြရဲ႔ အေလာင္းေတြကုိ 'ဒယာ' ျမစ္ထဲမွာ လႊင့္ပစ္ေနၾကသည္။ ဒဏ္ရာရသူေတြ ေအာ္ဟစ္ ငုိေၾကြးေနၾကသည္။ မိဘမဲ့ျဖစ္သြားၾကတဲ့ ကေလးေတြက မိဘေတြကုိ တမ္းတ ငုိယုိေနၾကသည္။ မုဆုိးမ ျဖစ္သြားၾကရတဲ့ အမ်ိဳးသမီးေတြရဲ႔ ဟစ္ေၾကြးေရရြတ္သံေတြကုိလည္း ၾကားေနရသည္။ တုိက္ဆင္၊ တုိက္ျမင္းေတြရဲ႔ အေလာင္းေတြႏွင့္အတူ လူေသအေလာင္းေတြကုိ ျမင္ေတြ႔ေနရသည္။ လင္းတ ငွက္ေတြႏွင့္အတူ တျခားေသာ အသားစားငွက္ေတြ၊ ေခြးေတြလည္း အလုအယက္ေျပးလႊာ စားေသာက္ေနၾကသည္ကုိ အိမ္မက္အလား ျမင္ေနရသည္။ 'ဒယာ' ျမစ္ေရေတြ၊ မဟီ (ယခုအေခၚ မဟာနဒီ) ျမစ္ေရေတြလည္း ယခင္ကလုိ ၾကည္လင္မေနေတာ့ဘဲ ေသြးေတြႏွင့္ နီရဲေနသည္။ ေရေပၚ ေျမေပၚက ထြက္လာေသာ ေသြးညွီနဲ႔၊ အပုပ္နံ႔ေတြကုိလည္း စစ္ဘုရင္ၾကီးကုိယ္တုိင္ ႐ႈ႐ွိဳက္ေနရသည္။
'ေဒါလီ' ေတာင္ကုန္းေပၚမွ ျမင္ေနရေသာ အျဖစ္အပ်က္ အားလုံးသည္ စစ္ဘုရင္ၾကီးကုိ 'စစ္ေအာင္ႏုိင္သူ' အျဖစ္ ဂုဏ္ယူဝင့္ၾကြားလုိမႈကုိ မျဖစ္ေပၚေစခဲ့။ ဤအနိ႒ာ႐ုံ အားလုံးကုိ အဓိက ဖန္တီးသူမွာ တျခားသူ မဟုတ္ဘဲ မိမိကုိယ္တုိင္ ျဖစ္ေနသည္၊ ထုိ႔ေၾကာင့္ အမ်ားသူငါတုိ႔သည္ မိမိကုိ 'အၾကမ္းဖက္သမားၾကီး အေသာက (စ႑ာေသာက)' ဟု ေခၚၾကသည္ကုိ အမွတ္ရမိေနခဲ့သည္။ ဤရက္စက္ၾကမ္းၾကဳတ္မႈသည္ မိမိ သူတစ္ပါး ႏွစ္ဦးစလုံးအတြက္ ခ်စ္ခင္ယုံၾကည္မႈေတြ၊ ၿငိမ္းခ်မ္းမႈ၊ ဖြံ႔ၿဖိဳးတုိးတက္မႈ စသည္ေတြကုိ မျဖစ္ေပၚေစသည့္အျပင္ ဖ်က္ဆီးပစ္ရာ ေရာက္သည္ဟု စစ္ဘုရင္ႀကီး နားလည္ သေဘာေပါက္လာသည္။ 'သတ္ျဖတ္မႈ၊ ရက္စက္မႈ၊ ညွင္းပန္းႏွိပ္စက္မႈ စသည့္ အၾကမ္းဖက္လုပ္ရပ္' တုိ႔ျဖင့္ လူသားတုိ႔၏ ႏွလုံးသားကုိ လႊမ္းမုိးအႏုိင္ယူဖုိ မျဖစ္ႏုိင္သည္ကုိ ေကာင္းေကာင္း သေဘာေပါက္လာခဲ့သည္။ ထုိေၾကာင့္ ေနာင္ ဘယ္ေသာအခါမွ် ဤကဲ့သုိ႔ေသာ 'စစ္ပြဲ' မ်ိဳး မျဖစ္ေပၚေအာင္ ဖန္တီးမည္ဟု ဆုံးျဖတ္ခ်က္ခ်သည္၊ မဂဓတုိင္း ပါဋလိပုတ္ေနျပည္ေတာ္မွာ နန္းစံစဥ္က ၾကားဘူးသလုိလုိ ရွိေသာ ဗုဒၶ၏ အၾကမ္းမဖက္တဲ့ လမ္းစဥ္ကုိ သတိရတမ္းတမိသည္။ ဤ လမ္းစဥ္ေတြကုိ ကမၻာ့လူသားတုိ႔၏ ႏွလုံးသား၌ ထည့္ထားႏုိင္လွ်င္ ဤကဲ့သုိ႔ေသာ စစ္ပြဲေတြ ျဖစ္လာႏုိင္စရာ အေၾကာင္းမရွိ ဟု ယုံၾကည္မွတ္ယူသည္။

''ဆုပ္ကုိင္ထားေသာ လက္နက္ကုိ ခ်လုိက္၏၊ အၾကမ္းဖက္မႈကုိ လုံးဝစြန္႔လႊတ္လုိက္၏''၊ ''လက္နက္ႏွင့္ အၾကမ္းဖက္မႈကုိ စြန္႔လႊတ္ေၾကာင္း ဤ 'ေဒါလီ'ေတာင္ကုန္းကုိ အသိသက္ေသျပဳ၍ သစၥာဆုိသည္၊ တရားမွ်တ ေသာ၊ သနားၾကင္နာမႈ အျပည့္ရွိေသာ၊ ၿငိမ္းခ်မ္းမႈကုိ သယ္ေဆာင္ေပးႏုိင္ေသာ၊ အၾကမ္းဖက္မႈကုိ အားမေပး ေသာ၊ ျပည္သူျပည္သားတုိ႔၏ ေကာင္းက်ိဳးကုိ ေဆာင္ရြက္ေပးႏုိင္ေသာ လမ္းစဥ္ျဖင့္သာ တုိင္းသူ ျပည္သား တုိ႔ကုိ အုပ္ခ်ဳပ္ခ်င္သည္။ မိဘက သားသမီးမ်ားအေပၚ ေမတၱာေစတနာထားသကဲ့သုိ႔ တုိင္းသူျပည္သားတုိ႔ အေပၚ စိတ္ေကာင္းစိတ္ထားျမတ္ျဖင့္ ျပဳမူဆက္ဆံခ်င္သည္။ 'အၾကမ္းဖက္သမား စစ္ဘုရင္ႀကီးအျဖစ္မွ တရားမွ်တစြာ က်င့္ႀကံအားထုတ္ အုပ္ခ်ဳပ္ေသာ သူေတာ္ေကာင္းဘုရင္ႀကီး' အျဖစ္ကုိ အေသာကဘုရင္ႀကီး ေျပာင္းပစ္ႏုိင္ခဲ့သည္။
ဘုရင္အေသာကသည္ ႏွလုံးသားမွ အမွန္တကယ္ေပါက္ဖြားလာေသာ၊ တုိင္းသူျပည္သားတုိ႔အေပၚ ထားေသာ မိမိ၏ စစ္မွန္ေသာ စိတ္တြင္းသေဘာကုိ အမ်ားျပည္သူ သိေစရန္ ေက်ာက္သားျပင္ေပၚတြင္ ေရးသားထြင္းထုခဲ့သည္။ အေသာက ေက်ာက္စာေပါင္းမ်ားစြာတုိ႔တြင္ ဤေဒါလီေတာင္ေျခ ေက်ာက္ျပားေပၚ၌ ေရးသားထားေသာ ၿဗဟၼီအကၡရာတုိ႔သည္ မူရင္းအတုိင္း ယေန႔တုိင္ ျမင္ေတြ႔ႏုိင္ပါသည္။

ဤအေသာကေက်ာက္စာကုိ ေက်ာက္စာအမွတ္ ၁၃-ဟု သတ္မွတ္ထားသည္၊ ဘီစီ ၂၅၆ ရာစုမွာ ေရးထုိးထားသည္ဟု ပညာရွင္မ်ားယူဆၾကသည္။ ဤ ကလိဂၤစစ္ေျမျပင္၌ ရွိေသာ အေသာကေက်ာက္စာမ်ား၏ ၿပီးျပည့္စုံေသာ အဓိပၸါယ္ကုိ သိခ်င္လုိတဲ့ စိတ္က မိမိ၏ ရင္ထဲမွာ ဝင္ေရာက္ လွံဳ႔ေဆာ္ေနသည္။ လက္ထဲ၌ အသင့္ပါလာေသာ 'အေသာက ေက်ာက္စာေပါင္းခ်ဳပ္ စာအုပ္' ကေလးကုိ ကမန္းကတန္းဖြင့္၍ အဂၤလိပ္ ဘာသာျပန္ထားေသာ စာပုိဒ္ေတြကုိ တစ္ခုခ်င္းစီ လုိက္ဖတ္ၾကည့္မိသည္-
Beloved-of-the-Gods says that the Mahamattas of Tosali who are judicial officers in the city are to be told this: I wish to see that everything I consider to be proper is carried out in the right way. And I consider instructing you to be the best way of accomplishing this. I have placed you over many thousands of people that you may win the people's affection.

နတ္တုိ႔၏ ခ်စ္ခင္ျမတ္ႏုိးမႈကုိ ခံရေသာ (ေဒဝါနံပိယ၊ ပိယဒႆီ) မင္းတရားႀကီးသည္ ၿမိဳ႔၌ တရားေရးရာ အရာရွိ တုိဆလီ (ေဒါလီ) အမတ္ႀကီးမ်ားကုိ မိန္႔မွာေတာ္မူသည္ကား- မွန္မွန္ကန္ကန္ ေဆာင္ရြက္ၾကသည္ကုိ ငါဘုရင္မင္းျမတ္ ျမင္လုိေတာ္မူသည္။ ထုိအမႈကိစၥတုိ႔ ၿပီးေျမာက္ေအာင္ျမင္ေအာင္ အေကာင္းဆုံး နည္းလမ္းတုိ႔ကုိ သင္တုိ႔အား ညႊန္ၾကားထားသည္ဟု ငါဘုရင္မင္းျမတ္ သိထားေတာ္မူသည္။ တုိင္းျပည္ ျပည္သားတုိ႔၏ ခ်စ္ခင္ျမတ္ႏုိးေထာက္ခံမႈကုိ ေအာင္ျမင္ရယူႏုိင္ေအာင္ သင္တုိ႔ကုိ ေထာင္ေပါင္း မ်ားစြာေသာ လူတုိ႔အထက္၌ ငါဘုရင္မင္းျမတ္ ေနရာေပးခန္႔ထားေတာ္မူသည္။

ပို႔စ္တင္ရန္ ခြင္ျပဳေပးေသာ ဘုန္းဘုန္း ေဒါက္တာ အရွင္ကုမာရ (ေဒလီတကၠသိုလ္) အား အထူးေက်းဇူးတင္ပါသည္။

ကလိဂၤစစ္ေျမျပင္က စာတစ္ရြက္ အပုိင္း(၂) ကို ဆက္လက္တင္ျပပါဦးမယ္။

သီတဂူစတား
၂၃-၆-၂၀၁၀

Read more...

လူငယ္မ်ားနဲ႔ ဘာသာတရား…

ဗုဒၶစာေပေတြမွာလာတဲ့ (၇)ႏွစ္အရြယ္မွာပဲ အရိယာျဖစ္သြား၊ ရဟႏၲာ ျဖစ္သြားၾကတဲ့ လူငယ္မ်ား အေၾကာင္း ဖတ္ေနရင္း ဒီေန႔ေခတ္ လူငယ္မ်ားအေၾကာင္း အေတြးေပါင္းစုံ ေရာက္လာပါတယ္။ လူငယ္မ်ားနဲ႔ ဘာသာတရား ဆက္စပ္မႈရဲ႕ မတူညီတဲ့ အေၾကာင္းေလးေတြကုိ ေတြးေနမိျပန္ပါတယ္။ ဘုရားလက္ထက္က အသက္ (၇)ႏွစ္အရြယ္ ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္နဲ႔ ေသာတာပန္တည္သြား၊ အရိယာျဖစ္သြား၊ အဲဒီ ေသာတာပန္စတဲ့ အရိယာ ဘ၀နဲ႔ပဲ အိမ္ေထာင္သားေမြး အလုပ္မ်ားလုပ္ရင္း ေလာကီေလာကုတၱရာ ေကာင္းက်ိဳးေတြကုိ ရွာကာ ဘာသာတရားရဲ႕ အဆုံးအမေအာက္မွ နိဗၺာန္အထိ ေလွ်ာက္သြားခဲ့ၾကတဲ့ လူငယ္မ်ားရဲ႕ အေျခအေနနဲ႔ ဒီေန႔ေခတ္ လူငယ္မ်ားရဲ႕ ဘာသာတရား အေပၚအျမင္မ်ား၊ လူငယ္မ်ားနဲ႔ ဘာသာေရးၾကား ေပါင္းစပ္မႈနဲ႔ ကြာဟမႈမ်ားရဲ႕ အေျခအေနမ်ားကုိ ဘာရယ္မဟုတ္ ခ်ိန္ထုိးၾကည့္မိျပန္ပါတယ္။ လူငယ္မ်ားနဲ႔ ဘာသာတရား အေၾကာင္းကုိ လူငယ္မ်ားၾကားမွာေနရင္း မတူတဲ့စကားေတြနဲ႔ ဟုိဟုိဒီဒီ ၾကားေနမိပါတယ္။

မွန္ပါတယ္။ ဒီေန႔ေခတ္ဟာ သိပၸံပညာမ်ား တုိးတက္ထုိးကား လာေနသလုိ ႐ုပ္ပုိင္းဆုိင္ရာ အေပ်ာ္အပါးမ်ားကလည္း အမ်ိဳးမ်ိဳး ရွိလာေနတဲ့ ေခတ္ျဖစ္တဲ့အတြက္ တစ္ဘက္က တုိးတက္ရင္ တစ္ဘက္မွာ ဆုတ္ယုတ္တတ္တဲ့ သဘာ၀အတုိင္း သိပၸံပညာမ်ားနဲ႔ ႐ုပ္ပုိင္းဆုိင္ရာ တုိးတက္မႈမ်ားက သတၱ၀ါေတြရဲ႕ သႏၲာန္မွာ သဒၶါပညာတရားမ်ား ယုတ္ေလ်ာ့လာမႈ ေလာဘေဒါသေမာဟ စတဲ့ ကိေလသာတရားမ်ား တျဖည္းျဖည္း မ်ားျပားလာမႈကုိ ျဖစ္ေစပါတယ္။ ဒီလုိ သဒၶါပညာယုတ္ေလ်ာ့လာမႈနဲ႔ ကိေလသာျဖစ္စရာ အာ႐ုံမ်ားျပားလာမႈက လူငယ္မ်ားအတြက္ ဘာသာတရားအေပၚ အေလးမထားမႈ၊ ဘာသာတရား အဆုံးအမမ်ားနဲ႔ ေ၀းသြားေစမႈကုိ ျဖစ္ေစပါတယ္။

ဒီေန႔ေခတ္လူငယ္မ်ား အေနနဲ႔ ဘာသာတရားအေပၚ အေလးမထားမႈ၊ ဘာသာတရားနဲ႔ ေ၀းသြားမႈေလာက္ပဲ ဆုိရင္ေတာ့ ေတာ္ေသးတယ္လုိ႔ ဆုိႏုိင္ေပမယ့္ ဘာသာတရားအေပၚ အဆုိးျမင္လာမႈကေတာ့ ဒါဟာ သူတုိ႔ေလးေတြအတြက္ ပစၥဳပၸန္ သံသရာ ႏွစ္ျဖာအက်ိဳး ဆုတ္ယုတ္ေစမႈကုိ ျဖစ္ေစႏုိင္ပါတယ္။ လူငယ္ေတြရဲ႕ ဒီလုိ ဘာသာတရားအေပၚ အဆုိးျမင္လာမႈမွာ အျခားဘာသာတရားမ်ားနဲ႔ ပတ္သက္လုိ႔ ဘာမွေျပာစရာ မရွိေပမယ့္ ဗုဒၶဘာသာနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ အျမင္မ်ားကေတာ့ ေျပာစရာ ျဖစ္လာပါတယ္။ သူတုိ႔ျမင္တဲ့ အျမင္နဲ႔ ဗုဒၶဘာသာရဲ႕ အႏွစ္သာရ အသြင္က တစ္ျခားစီ ျဖစ္ေနပါတယ္။ အက်င့္တရားကုိ ဦးစားေပးထားတဲ့ ဗုဒၶဘာသာနဲ႔ က်င့္ႀကံမႈ ၀ီရိယ၊ ယုံၾကည္မႈ သဒၶါတရား ယုတ္ေလ်ာ့လာတဲ့ လူငယ္မ်ားၾကားမွာ မက်င့္ႀကံႏုိင္တဲ့ သူေတြက က်င့္ႀကံေနတဲ့သူေတြကုိ အဆုိးျမင္လာတာေတြ ျဖစ္လာတာကုိ ေတြ႕ရျပန္ပါတယ္။ ေသခ်ာတာကေတာ့ ဒီလုိ အဆုိးျမင္လာမႈေတြဟာ ဘာသာတရား၊ အထူးသျဖင့္ ဗုဒၶဘာသာ တရားေၾကာင့္ ျဖစ္တာမဟုတ္ဘူးဆုိတာ အေသအခ်ာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

လူငယ္မ်ားနဲ႔ အေနမ်ားေတာ့ လူငယ္ေတြအေၾကာင္း သိလာတာေတြလည္း တစ္ေန႔တစ္ျခား မ်ားျပားလာပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ ျမန္မာလူငယ္မ်ားနဲ႔ ဘာသာတရား အဆုံးအမမ်ားၾကားမွာ ျဖစ္ေနတဲ့ သေဘာေလးေတြကုိ သိလာရတာ ပုိမ်ားလာပါတယ္။ အမ်ားအားျဖင့္ အမည္ခံ ဗုဒၶဘာသာမ်ား ျဖစ္ေနၾကတဲ့ ျမန္မာဗုဒၶဘာသာ လူငယ္မ်ားဟာ အႏွစ္သာရမ်ားထက္ အေပ်ာ္အပါးမ်ားမွာ ပုိမုိအားသန္လာတာကုိ ေတြ႕ေနရပါတယ္။ အေသာက္အစား အေပ်ာ္အပါးမ်ားနဲ႔ ယုံၾကည္မႈ သဒၶါ၊ စဥ္စားဆင္ျခင္မႈ ပညာ ယုတ္ေလ်ာ့လာမႈမ်ားက ဘာသာတရား အဆုံးအမမ်ားအေပၚ အေလးမထားမႈ၊ မလုိက္နာ မက်င့္သုံးမႈကုိ ပုိၿပီးျဖစ္လာေစပါတယ္။ ပုိဆုိးတာက ကုိယ့္ကုိယ္တုိင္ မက်င့္ႏုိင္တာကုိ သတိမျပဳၾကဘဲ က်င့္ႀကံသူေတြကုိ အဆုိးျမင္တတ္ၾကတဲ့ အျပင္ ထားလုိက္ပါကြာ၊ ရပါတယ္ကြာဆုိတဲ့ စကားေတြနဲ႔ မက်င့္ႀကံျဖစ္ေအာင္ ေျပာဆုိေလ့ရွိတာေတြက ပုိဆုိးပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္လည္း တစ္ခ်ိဳ႕ ဘာသာေရးအေပၚ စိတ္၀င္စားတဲ့ လူငယ္တစ္ခ်ိဳ႕ဟာ ဘာသာေရး လုပ္တာကုိပဲ တုိးတုိးတိတ္တိတ္ ခုိးေၾကာင္ခုိး၀ွက္ လုပ္ေနၾကရသလုိ ျဖစ္ေနတာ ျဖစ္ပါတယ္။

တစ္ခ်ိဳ႕ လူငယ္ေတြကလည္း ဆိုးေတာ့ဆုိးပါတယ္။ ကုိယ့္ကုိယ္တုိင္ မလုပ္ႏုိင္တာကုိ မသိက်ိဳးကၽြံျပဳၿပီး လုပ္တဲ့သူေတြကုိပဲ ဘာသာေရး မႈိင္းမိေနသလုိလုိ၊ ေပါက္ေနသလုိလုိ၊ ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္နဲ႔ ဘာသာေရး လုိက္စားတာကုိပဲ မလုပ္ေကာင္းတဲ့ အလုပ္ကုိ လုပ္ေနသလုိလုိ၊ သူတုိ႔ေပ်ာ္ပါးသလုိ မေပ်ာ္ပါး မေသာက္စားတဲ့အခါဆုိရင္ ဘာသာတရားေၾကာင့္ ေဂါက္သြားသလုိလုိ စသျဖင့္ တုိက္႐ုိက္တစ္မ်ိဳး၊ သြယ္၀ုိက္လုိ႔ တစ္ဖုံ၊ ေရွ႕တစ္မ်ိဳး ကြယ္ရာတစ္မ်ိဳး အမ်ိဳးမ်ိဳး မထိတထိ ရိတိတိလုပ္တတ္တာေတြလည္း ၾကားသိေနရျပန္ပါတယ္။

ေနာက္ ဘာသာတရားလုပ္လာတဲ့ သူတစ္ခ်ိဳ႕ရဲ႕ လဲြမွားမႈေတြေၾကာင့္ တစ္ခ်ိဳ႕လူငယ္ေတြက ဒီလုိျဖစ္တာ ဘာသာတရား လုိက္စားလုိ႔ ျဖစ္တာဆုိတဲ့ အျမင္ေတြ ျဖစ္လာတာလည္း ရွိတတ္ပါတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕က ဘာသာတရား လုိက္စားေပမယ့္ ဆရာေကာင္း သမားေကာင္းနဲ႔ နည္းစနစ္က်က် မလုိက္စားမိဘဲ ပုဂၢိဳလ္ေရး ယုံၾကည္ကုိးကြယ္မႈမ်ားနဲ႔ အဲဒီပုဂၢိဳလ္ရဲ႕ ၀ါဒအတုိင္း လုိက္လုပ္မိရာက ၀ါဒမႈိင္းမိၿပီး တရားလည္းမရ ကုိယ္ကုိယ္တုိင္လည္း ကုိယ္အမူအရာ၊ ႏႈတ္အမူအရာ စတာေတြမွာ ေျပာင္းလဲမႈ မရွိတဲ့အျပင္ ဘာသာေရးလုပ္ရင္း အေျပာၾကမ္းအလုပ္ၾကမ္း အျငင္းအခုံၾကမ္းေတြ ျဖစ္လာတဲ့အခါက်ေတာ့ ဒါဟာ ဘာသာေရးကုိ လုိက္စားလြန္းအားႀကီးလုိ႔ ျဖစ္သြားတာလုိ႔ အမ်ားရဲ႕ ေ၀ဖန္စရာေတြ ျဖစ္လာတာ ျဖစ္ပါတယ္။ အမွန္ေတာ့ ဒါဟာ လဲြမွားစြာ ကုိးကြယ္ရင္း နည္းစနစ္မမွန္တဲ့ အသင္အျပေတြေၾကာင့္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဘာသာတရား လုပ္ေတာ့မယ္၊ အထူးသျဖင့္ ၀ိပႆနာတရား အားထုတ္ေတာ့မယ္ဆုိရင္ ဆရာေကာင္း သမားေကာင္းကုိ အရင္ဆုံး ရွာေဖြဆည္းကပ္ၾကဖုိ႔ တုိက္တြန္းၾကျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။

ဒါ့အျပင္ အမ်ားက မဟုတ္တာလုပ္ေနတာ၊ ေသာက္တာစားတာေတြနဲ႔ ေပ်ာ္ပါးေနတာ မ်ားေနေတာ့ ဒီအေပ်ာ္အပါးေတြကုိ ေရွာင္ၿပီး ကံငါးပါးကုိ လုံေအာင္ ႀကိဳးစားၾကတဲ့ လူငယ္အခ်ိဳ႕အတြက္ ေပါင္းသင္းဆက္ဆံေရးမွာ အဆင္မေျပတာေတြ ရွိလာတာကုိလည္း ေတြ႕ရျပန္ပါတယ္။ အေသာက္အစား အေပ်ာ္အပါး ၀ါသနာမ်ားတဲ့ သူေတြနဲ႔ အတူသြားအတူလာ မလုပ္ႏုိင္ဘဲ တစ္ေယာက္တည္း အေနမ်ားလာတဲ့ အခါက်ေတာ့ တစ္ခ်ိဳ႕က ဘာသာတရား လုိက္စားတဲ့သူေတြဟာ လူမႈေရးေတြမွာ အဆင္မေျပဘူးလုိ႔ ဆုိလာတဲ့သူေတြ ရွိသလုိ ဘာသာတရား အဆုံးအမအတုိင္း ေနတတ္ၾကတဲ့ သူေတြက်ျပန္ေတာ့လည္း ဘာသာတရားလုပ္ရင္း တျဖည္းျဖည္း တစ္ေယာက္တည္း အထီးက်န္လာတာေတြ ျဖစ္လာေတာ့ အေပါင္းအသင္းက႑၊ လူမႈေရးက႑ေတြမွာ ေဘးေရာက္လာတယ္လုိ႔ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ ခံစားလာေတြလည္း ရွိလာျပန္ပါတယ္။

တကယ္ေတာ့ ဒီလုိဘာသာတရား လုိက္စားတဲ့ သူေတြအေနနဲ႔ လူမႈေရးပုိင္းမွာ အံ၀င္ဂြင္က် ျဖစ္မလာတာေတြဟာ ဘာသာတရားေၾကာင့္ မဟုတ္ပါဘူး။ ဘာသာတရား အဆုံးအမေၾကာင့္ မဟုတ္ပါဘူး။ ေသာက္မွစားမွ ေပ်ာ္မွပါးမွ အေပါင္းအသင္းမ်ားတယ္၊ လုပ္ငန္းခြင္ အဆင္ေျပတယ္၊ လူမႈေရး သိတတ္တယ္ဆုိတဲ့ ဒီေန႔ေခတ္ရဲ႕ လူမႈေရးလုိ႔ သတ္မွတ္ၾကတဲ့ အခ်က္ေတြေၾကာင့္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ လူမႈေရးဆုိတာေတြကုိ အေပ်ာ္းအပါး အေသာက္အစားေတြ၊ ကိေလသာအာ႐ုံေတြနဲ႔ ဖန္တီးလုိက္တဲ့အတြက္ ကိေလသာနည္းေအာင္၊ အက်င့္တရားေကာင္းေအာင္ တားျမစ္ဆုံးမေပးတတ္တဲ့ ဘာသာတရားေတြနဲ႔ ဆန္႔က်င္ဘက္လုိ ျဖစ္လာကာ ဘာသာတရားအတုိင္း ေနထုိင္က်င့္ႀကံသူေတြနဲ႔ပါ ဆန္႔က်င္လာသလုိ ျဖစ္လာရျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလုိ ေသာက္မွစားမွ ေပ်ာ္မွပါးမွ လူမႈေရးအဆင္ေျပတယ္၊ လူမႈဆက္ဆံေရး ေကာင္းတယ္ဆုိရင္ေတာ့ လူမႈေရး အဆင္မေျပခ်င္ ေနပါေစ သံသရာေရး အဆင္ေျပဖုိ႔ အေရးႀကီးပါတယ္။

ကိေလသာအာ႐ုံမ်ားမွာ လုိက္စားမႈ အားေကာင္းလာတဲ့ လူေတြမ်ားလာတဲ့ အခါဆုိေတာ့လည္း ဒါေတြေရွာင္ၾကတဲ့ သူအနည္းစုအတြက္ အမ်ားလုပ္တဲ့အလုပ္ မလုပ္တဲ့အခါ မလုပ္တဲ့သူကပဲ မွားသလုိ ျဖစ္လာတဲ့ သေဘာပါပဲ။ ဘာသာတရားေၾကာင့္ လူမႈေရးမွာ ထိခုိက္လာတာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ အဲလုိေျပာမယ္ဆုိရင္ ဘုရားလက္ထက္က ေသာတာပန္စတဲ့ အရိယာဘ၀နဲ႔ လူမႈေရးေရာ သာေရးနာေရးေတြမွာေရာ အားလုံးအဆင္ေျပၿပီး ေလာကီေလာကုတၱရာ ေကာင္းက်ိဳးေတြ ျဖစ္သြားၾကတဲ့ သူေတြဆုိရင္ ဘာေၾကာင့္လဲလုိ႔ ေထာက္ျပစရာ ျဖစ္လာပါတယ္။ အဓိကကေတာ့ သတ္မွတ္ခ်က္ လဲြလာတာေတြ၊ အမ်ားစုက မဟုတ္တာ လုပ္လာတာေတြ မ်ားလာလုိ႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

အမွန္ေတာ့ ဗုဒၶဘာသာ သေဘာအရ ဘာသာေရးဟာ လူတုိင္းအတြက္ လုိအပ္ပါတယ္။ အရြယ္မေရး လုိအပ္ပါတယ္။ လူႀကီးမ်ားမွမဟုတ္ လူငယ္မ်ားမွာလည္း လုိအပ္ပါတယ္။ စစ္မွန္တဲ့ နည္းစနစ္မ်ားနဲ႔ အက်င့္မွန္အတုိင္း လုိက္နာသြားမယ္ဆုိရင္ လူငယ္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ လူႀကီးပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ဘာသာတရား လုိက္စားတဲ့အတြက္ အျပစ္ေျပာစရာ ေ၀ဖန္စရာ မရွိႏုိင္ပါဘူး။ ဗုဒၶရဲ႕ အဆုံးအမ တရားေတာ္ေတြကုိသာ ေဟာေတာ္မူတဲ့အတုိင္း က်င့္ႀကံလုိက္နာႏုိင္မယ္ဆုိရင္ က်င့္ႀကံလုိက္နာသူေရာ၊ သူ႔ကုိ အမွီျပဳတဲ့သူေတြပါ ေကာင္းက်ိဳးေတြကုိ ျဖစ္ေစမွာျဖစ္ပါတယ္။ ဘာျဖစ္လုိ႔လည္းဆုိေတာ့ တရားေတာ္ရဲ႕ ဂုဏ္ေတာ္ထဲမွာကုိက ဗုဒၶရဲ႕ ဒီအဆုံးအမတရားေတြဟာ ေကာင္းမြန္မွန္ကန္စြာ ေဟာထားျခင္း၊ ကုိယ္တုိင္ဒိ႒သိျမင္ႏုိင္ျခင္း၊ ေ၀ဖန္ခံႏုိင္ျခင္း၊ လုပ္ႏုိင္ရင္လုပ္ႏုိင္တဲ့အေလ်ာက္ အက်ိဳးတရား ျဖစ္ေပၚေစျခင္း စတဲ့ ၀ိေသသဂုဏ္မ်ား ပါ၀င္ေနၿပီး ျဖစ္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

တကယ္လုပ္ရင္ တကယ္ရတယ္ဆုိတဲ့ အခ်က္ကုိ ဗုဒၶဘာသာက လက္ေတြ႕အေကာင္အထည္ ေဖာ္ေပးႏုိင္ပါတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕လူငယ္ေတြဆုိရင္ ဗုဒၶညြန္ၾကားတဲ့အတုိင္း သီလလုံေအာင္ထိန္းၿပီး ၀ိပႆနာ အလုပ္မွာ နည္းစနစ္မွန္မွန္နဲ႔ လုပ္လုိက္တဲ့အတြက္ သူတုိ႔ကုိယ္တုိင္ ကုိယ္အမူအရာ၊ ႏႈတ္အမူအရာ၊ စိတ္အမူအရာေလးေတြ ႏူးညံ့ေပ်ာ့ေျပာင္းလာၿပီး သူတုိ႔ရဲ႕ ႐ုပ္ရည္အဆင္းဟာ အျပစ္ကင္းၿပီး ၾကည္လင္ေအးျမလာတာကုိ ေတြ႕ရတတ္ပါတယ္။ ပူေလာင္မႈမရွိ ေလာဘေဒါသမရွိတဲ့ အသြင္အျပင္ေတြက ၾကည့္တဲ့သူေတြအထိ ေအးၿငိမ္းမႈကုိ ျဖစ္ေစတာ ေတြ႕ရတတ္ပါတယ္။ ဒါဟာ ငယ္ေပမယ့္ ဘာသာတရား အဆုံးအမတုိင္း လက္ေတြ႕လုိက္နာ က်င့္သုံးေနထုိင္တဲ့ အတြက္ေၾကာင့္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

ဆုိလုိတာက ဘာသာတရားဟာ မႈိင္းတစ္ခု မဟုတ္ဘဲ ပုဂၢိဳလ္မေရြး၊ အရြယ္မေရြး လုိအပ္တဲ့ တရားျဖစ္တယ္ဆုိတာ သိေစခ်င္တာပါ။ အထူးသျဖင့္ လူငယ္မ်ားၾကားမွာ ျဖစ္တတ္တဲ့ ဘာသာတရားနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ အျမင္ေတြဟာ လဲြမွားေနၿပီး ဘာသာတရားေၾကာင့္ ဘာျဖစ္တယ္၊ ညာျဖစ္တယ္၊ ဘာအားနည္းတယ္၊ ညာအားနည္းတယ္ဆုိတဲ့ ယူဆခ်က္ေတြဟာ ဗုဒၶဘာသာရဲ႕ အဆုံးအမေတြကုိ လက္ေတြ႕လုိက္နာက်င့္သုံးရင္း ပစၥဳပၸန္ၿငိမ္းခ်မ္းမႈနဲ႔ အတူ သံသရာအတြက္ပါ ေနတတ္ေသတတ္သြားတဲ့ ဘုရားတပည့္သား အစစ္အမွန္ တပည့္ငယ္မ်ား အတြက္ေတာ့ ဒါဟာ လုံး၀ကုိ လဲြေနတဲ့ အျမင္ပဲ ျဖစ္တယ္ဆုိတာ သေဘာေပါက္ေစခ်င္တာပါ။ ဆရာေကာင္း သမားေကာင္းထံမွာ နည္းခံၿပီး စစ္မွန္တဲ့ နည္းစနစ္နဲ႔ လက္ေတြ႕လုိက္နာ က်င့္သုံးႏုိင္မယ္ဆုိရင္ လူႀကီးေရာ လူငယ္ပါ အခ်ိန္မေရြး၊ အရြယ္မေရြး တရားစစ္တရားမွန္နဲ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းရာအမွန္ကုိ ဗုဒၶဘာသာက ေဖာ္ေဆာင္ေပးႏုိင္တယ္ဆုိတာ နားလည္ေစခ်င္တာပါ။

ဒါေၾကာင့္ လူငယ္မ်ားနဲ႔ ဘာသာတရားၾကား အထင္မွား အျမင္မွားေနတာေတြဟာ ဆုတ္ယုတ္လာတဲ့ သဒၶါပညာတရားမ်ား၊ တုိးပြားလာတဲ့ ကိေလသာတရားမ်ား၊ လဲြမွားေနတဲ့ ေလာကပညတ္ သတ္မွတ္ခ်က္မ်ားနဲ႔ နည္းစနစ္မမွန္တဲ့ က်င့္သုံးလုိက္နာမႈမ်ား စတာစတာေတြေၾကာင့္ ျဖစ္တယ္ဆုိတာ သေဘာေပါက္ သိျမင္ၿပီး စစ္မွန္တဲ့ ညႊန္ၾကားမႈနဲ႔ လက္ေတြ႕လုိက္နာ က်င့္သုံးမႈကုိ တုိက္႐ုိက္ အေကာင္အထည္ေဖာ္ကာ စြမ္းႏုိင္သမွ် က်င့္ႀကံေနထုိင္ရင္း လူငယ္ျဖစ္ေစ၊ လူႀကီးျဖစ္ေစ ဘာသာတရား အဆုံးအမမ်ားနဲ႔ ပစၥဳပၸန္ သံသရာ ႏွစ္ျဖာ ႀကီးပြားေအာင္ အသိနဲ႔အက်င့္ ထပ္တူျဖစ္ေစဖုိ႔ လုိေၾကာင္း ေစတနာစကား ေမတၱာအားျဖင့္ တုိက္တြန္းသမႈ ျပဳလုိက္ရပါတယ္။

Read more...

ကုိဟန္လင္းေအာင္+မၾကည္စင္သန္႕ (စင္ကာပူ)တုိ႔၏ မၾကည္စင္သန္႕ ေမြးေန႕အလွဴပြဲ

သာသနာသကၠရာဇ္ ၂၅၄ ခု ပထမ၀ါဆိုလဆန္း (၁၂ )ရက္ ဗုဒၶဟူးေန႔။ ၂၃.၆.၂၀၁၀။
ကုိဟန္လင္းေအာင္+မၾကည္စင္သန္႕ (စင္ကာပူ)တုိ႔၏ မၾကည္စင္သန္႕ ေမြးေန႕အလွဴပြဲ
















အရုဏ္ ၾကက္သားၾကာဇံခ်က္ ကပ္လွဴခဲ့ၿပီး

ေန႕ဆြမ္းအတြက္

ဆြမ္း၊ ၀က္သား+အာလူးဟင္း၊ ပဲ၊ သရက္ခ်ဥ္သုတ္၊ ငါးပိ+ငရုတ္သီး ဘာလေခ်ာင္ေၾကာ္တို႔ ခ်က္ျပဳတ္ၿပီး ဆြမ္းဟင္းခြက္အလွဴရွင္မ်ားမွ လွဴဒါန္းေသာ ဆြမ္းဟင္းခြက္မ်ားျဖင့္ထည့္၍ ေလာင္းလွဴခဲ့ပါသည္။

သံဃာေတာ္မ်ားအား ေက်ာင္းအတြင္းသို႕အပါး ၉၀ စီပင့္၍ အရုဏ္ ၾကက္သားၾကာဆံဆြမ္းကပ္လွဴၿပီး အမွတ္စဥ္အလိုက္ ဆြမ္းေလာင္းၿပီး စာေရးတံမဲမ်ား ေဖာက္ေပးခဲ့ပါသည္။

ေနာ္ေ၀ႏိုင္ငံမွ ဒါယိကာမႀကီးတစ္ဦးမွ သံဃာေတာ္မ်ားအား ကိုယ္တိုက္ဆပ္ျပာတစ္ခဲစီႏွင့္ သကၤန္းေလွ်ာ္ဖြတ္ရန္ႏွင့္ သပိတ္မ်ား ေဆးေၾကာရာတြင္အဆင္ေျပေစရန္ ဆပ္ျပာမႈန္႕တစ္ထုပ္စီ လွဴဒါန္းခဲ့ပါတယ္။

ေ၀ယ်ာ၀စၥကုသုိလ္အျဖစ္ ေအာင္ေျမဦးေက်ာင္းဆရာေတာ္ ႏွင့္ ဦးဥာဏဒီပ (ဓမၼရတနာ) တို႕မွ သံဃာေတာ္မ်ားၾကီးၾကပ္ေရးအတြက္ေဆာင္ရြက္ေပးခဲ့ၾကၿပီး သီလရွင္ဆရာႀကိီးေဒၚစႏၵာသိဂႌႏွင့္ ေအာင္ေျမမဂၤလာေက်ာင္းမွ ဆရာေလး ၅ ပါးတို႕မွ ေ၀ယ်ာ၀စၥကုသိုလ္ယူၾကပါတယ္။

ေမာင္ေဇာ္မ်ိဳး+မအိုမီ ၊ ေဒၚၾကည္ေဌး၊ ျငိမ္းအိေထြး၊ မေပြး၊ ေဒၚေအးခိုင္မိုး၊ ေမာင္စိုးလင္းေအာင္ႏွင့္ ဒါယကာတစ္ဦးတို႕မွ ခ်က္ျပဳတ္ေရးတာ၀န္ယူေဆာင္ရြက္ေပးၾကပါတယ္။

ဦးဥာဏဒီပ မွ စာေရးတံမဲအတြက္ (သရီးရုိင္ဖယ္) သကၤန္းတစ္စံုထည့္၀င္လွဴဒါန္းခဲ့ပါတယ္။

ဆြမ္းဟင္းခြက္အလွဴရွင္မ်ား

၁။ Dr.Nyan +ေဒၚ၀ါ၀ါခိုင္မင္း (ဂ်ပန္)မွ သံဃာေတာ္ (၃၈)ပါး အတြက္ ေကာ္ဆြမ္းခြက္ (၄လံုးစီ)+စတီးဆြမ္းခြက္(၁လံုးစီ) ၃၄၂၀၀ က်ပ္

၂။ ဦးလွေအာင္+မထားထားျမင္႔ (ေငြသဇင္မိသားစု-မေကြး)(ဂ်ပန္)မွ သံဃာေတာ္(၁၀)ပါး အတြက္ စတီးဆြမ္းခြက္ (၅၀)(၂၅၀၀၀ က်ပ္)

၃။ Zephyr (စကၤာပူ)မွ သံဃာေတာ္(၈၀)ပါး အတြက္ ေကာ္ဆြမ္းခြက္(၄လံုးစီ)+စတီးဆြမ္းခြက္ (၁လံုးစီ) အလွဴေငြစကၤာပူေဒၚလာ၁၀၀

၄။ မဥမၼာေဌး(ျမန္မာျပည္)မွ သံဃာေတာ္(၁၀)ပါး အတြက္ စတီးဆြမ္းခြက္ (၅၀)(၂၅၀၀၀ က်ပ္)

၅။ ရီနိုမာန္(စကၤာပူ)မွ သံဃာေတာ္(၁၀)ပါး အတြက္ ေကာ္ဆြမ္းခြက္ (၅၀)(၅၀၀၀ က်ပ္)

၆။ မေကသီလြင္ (စကၤာပူ)မွ သံဃာေတာ္(၂၀)ပါး အတြက္ စတီးဆြမ္းခြက္ (၁၀၀) (၅၀၀၀၀ က်ပ္)

၇။ မငုဇာခိုင္ (စကၤာပူ) မွ သံဃာေတာ္(၁၀)ပါး အတြက္ စတီးဆြမ္းခြက္ (၅၀) (၂၅၀၀၀ က်ပ္)

၈။ အလွဴရွင္ေမာင္နွမမ်ား(ဂ်ပန္)မွ သံဃာေတာ္(၄၀)ပါး အတြက္ ေကာ္ဆြမ္းခြက္ (၂၀၀) ၂၀၀၀၀ က်ပ္

၉။ မခင္ျငိမ္းခ်မ္းဦး (မေလးရွား) သံဃာေတာ္(၂၀)ပါး အတြက္ စတီးဆြမ္းခြက္ (၁၀၀) (၅၀၀၀၀ က်ပ္)

၁၀။ ကိုေက်ာ္နိုင္ဦး+မေဆြေဆြတင္႔ ( သထံုျမိဳ႕၊မြန္ျပည္နယ္)မွ သံဃာေတာ္(၃၄)ပါး အတြက္ ေကာ္ဆြမ္းခြက္ (၅)လံုးစီ + စတီးဆြမ္းခြက္ (၁ )လံုးစီ(စုစုေပါင္း ဆြမ္းခြက္-၂၀၄ လံုး) (၃၄၀၀၀ က်ပ္)

၁၁။ Mr. Koyanagi+ မသင္းသင္းနိုင္ မိသားစု (ဂ်ပန္) မွ သံဃာေတာ္(၁၀)ပါး အတြက္ စတီးဆြမ္းခြက္ (၅၀)(၂၅၀၀၀ က်ပ္)

၁၂။ မ၀င္း၀င္းေဌး မွ သံဃာေတာ္ (၂)ပါး အတြက္ စတီးဆြမ္းခြက္(၁၀)လံုး (၅၀၀၀ က်ပ္)

၁၃။ ဦးဆန္းလင္းဦး+ေဒၚေစာယုလိွဳင္ ၊သမီးလင္း၀တီဦး နဲ႔ ခိုင္ယမင္းဦး မိသားစု(ဂ်ပန္)မွ သံဃာေတာ္ (၅)ပါး အတြက္ စတီးဆြမ္းခြက္(၂၅)လံုး (၁၂၅၀၀က်ပ္)

၁၄။ ကိုခင္ေမာင္ေအး+မတင္ညိဳလင္း(စကၤာပူ)မွ သံဃာေတာ္(၁၂)ပါး အတြက္ စတီးဆြမ္းခြက္(၂၀)လံုး+ေကာ္ဆြမ္းခြက္( ၄၀)လံုး ( ၁၄၀၀၀ က်ပ္)

၁၅။ ကိုျပည္စိုးေသာ္+ပူေတး(စကၤာာပူ)မွ သံဃာေတာ္ ( ၅)ပါး အတြက္ စတီးဆြမ္းခြက္ ( ၂၅ )လံုး (၁၂၅၀၀ က်ပ္)

၁၆။ မိဘမ်ားျဖစ္သူ ဦးစိန္ထိုက္+ေဒၚေအးေအးသန္းတို႔ကို ဦးထိပ္ပန္ဆင္၍ သမီး သန္းသန္းျမင္႔ (စကၤာပူ)မွ သံဃာေတာ္(၂၀)ပါး အတြက္ စတီးဆြမ္းခြက္(၁၀၀)လံုး ( ၅၀၀၀၀ က်ပ္) (Ohmar)

၁၇။ ရီနိုမာန္ ၊ေရတမာ ၊ shan shan ၊ေႏြးေႏြးသဲမြန္၊ေတာင္ေပၚသား၊ဏီကင္း၊ေ၀ေလး၊ၾကည္ျဖဴပိုင္အလွဴရွင္တစ္ဦး ၊ ေထာပတ္သီး(ဘေလာ႔ဂါေမာင္နွမမ်ား ၊စကၤာပူ)မွ သံဃာေတာ္(၇၀)ပါး အတြက္ ပလပ္စတစ္ဆြမ္းခြက္ ( ၃၅၀)လံုး (၃၅၀၀၀ က်ပ္)

၁၈။ ဦးအုန္းခင္+ ေဒၚစန္းျမင္. နွင္. သမီး ျဖဳိးျဖိဳးႏြယ္(စကၤာပူ)မွ သံဃာေတာ္(၄)ပါး အတြက္ စတီးဆြမ္းခြက္(၂၀)လံုး (၁၀၀၀၀ က်ပ္)

၁၉။ မီးငယ္ မွ သံဃာေတာ္(၄)ပါး အတြက္ စတီးဆြမ္းခြက္(၂၀)လံုး (၁၀၀၀၀ က်ပ္)

၂၀။ ကိုစိုင္းေအာင္ထြန္း +မျမသႏၱာေအာင္(မေလးရွား)မွ သံဃာေတာ္(၁၀)ပါး အတြက္ စတီးဆြမ္းခြက္ (၅၀)(၂၅၀၀၀ က်ပ္)

ျဖစ္ၾကပါတယ္။

အားလုံးပဲ အလႉရွင္တုိ႔ႏွင္႔အတူ ၾကည္ညိဳသဒၶါပြားမ်ား ကုသုိလ္ယူႏုိင္ၾကပါေစ...


Read more...

မဂၤလာျမင္ကြင္းတရာေတာ္

အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု၊ ေအာ္ရီဂြန္ျပည္နယ္၊ Portland ျမိဳ႔၊ သိရီမဂၤလာဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္း။

2010၊ ဇြန္လ ၁၄-ရက္ေန႔မွ ၂၃ရက္ေန႔ထိ (10)ရက္တုိင္တုိင္ က်င္းပအပ္ေသာဓမၼသဘင္၀ယ္။

ဆရာေတာ္ ဦးဇာဂရ(စာေရးဆရာ ကံထြန္းသစ္) အရွင္သူျမတ္ေဟာၾကားအပ္ေသာ မဂၤလာာျမင္ကြင္း (၈)ရက္ေျမာက္တရားေတာ္

မဂၤလာျမင္ကြင္းတရားေတာ္ (1)

Read more ကုိ ကလစ္၍ တရားေတာ္မ်ားကုိ ဆက္လက္နာယူႏုိင္ပါသည္။

မဂၤလာျမင္ကြင္းတရားေတာ္ (2)

မဂၤလာျမင္ကြင္းတရားေတာ္ (3)

မဂၤလာျမင္ကြင္းတရားေတာ္ (4)

Read more...

နားထား

ဘ၀ဆိုတဲ့ တံခါးတစ္ခ်ပ္
ဖြင့္တက္ခဲ့တယ္ဆိုရံုနဲ႕
လူလို႕သတ္မွတ္ရမွာလား
လူ႕ လူ လူးတဲ့
ဒီသံုးဦးစားရင္းထဲမွာ
ဘယ္အရာဟာ သင့္အတြက္အထိုက္တန္ဆံုးလဲ
ကဲ ေမးၾကည့္လိုက္
(၀န္းက်င္ကို)

အမွားေတြ က်ဴးလြန္ေလတိုင္း
ေအာ္ သူက ဒီလိုပါလားဆိုတဲ့
နားလည္မႈ ငဲ့ျငာမႈေတြၾကားမွာ
ရိုးေျဖာင့္မႈနဲ႕ အမွန္တရားဟာလဲ
ယစ္ပူေဇာ္ခံရေပါ့
သူ႕ထိုက္နဲ႕သူ႕ကံဆိုတဲ့
စာနာသံေတြနဲ႕တင္
သူ႕လုပ္ရပ္ေတြကို အမွန္လို႕ ထင္ျပန္ေရာ

နားလည္တက္တဲ့လူေတြရွိသမွ်ေတာ့
သူ႕ဘ၀လဲ ရွင္သန္ေနမွာပဲ
သိၾကားမင္းလဲ မတက္ႏိုင္ေလာက္ဘူး
အရူးတစ္ပိုင္းနဲ႕ မိုက္ဇာတ္ခင္းမႈေတြ
စာနာေပးေလ ပိုကဲေလျဖစ္မွာပဲ
ကဲ
သူတို႕အတြက္ တရားစီရင္ခ်က္အသစ္ ထုတ္ၾကစို႕

အလိုရမက္ေၾကာင့္
ဘ၀ကိုေရစံုေမ်ာတာလား
ဘယ္သူေသေသ ငေတမာရင္ၿပီးေရာဆိုတဲ့ အေတြးနဲ႕
သမိုင္းကိုေရးထိုးရဲ႕တဲ့ သတၱိရူးကိုေတာ့
ၾသခ်ေလာက္ပါရဲ႕
သူလုပ္သေလာက္ တစ္ဖက္က ခြင့္မျပဳေလာက္ဘူးဆိုတာ
ထည့္မတြက္ခဲ့တာေတာ့ ညံ့ေသးတယ္

ဒီလိုနဲ႕ေလ
သူ႕နယ္ပယ္လဲ က်ဥ္းက်ဥ္းလာလိုက္တာ
မ်က္ႏွာေျပာင္တိုက္ပီး
ဟိုလူကိုလိုက္ ဒီလူကိုဖားနဲ႕
အင္း
သနားဖို႕ေတာင္မွ မသင့္တဲ့လူစားမ်ိဳး
ေနာင္မ်ားေတာ့
ဟိုးထား စားရင္းထဲမွာပဲ
သူ႕ကိုထားပစ္ခဲ့ၿပီး
ဒီလိုလူမ်ိဳးမ်ား
ေနာင္မ်ား ေရွာင္ရွားမယ္
ကဲ ေအးေရာ


Read more...

ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ (န၀မ) ဗန္းေမာ္ဆရာေတာ္ၾကီး၏ ဓမၼလက္ေဆာင္

ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ (န၀မ) ဗန္းေမာ္ဆရာေတာ္ၾကီး၏ ဓမၼလက္ေဆာင္



အရဟံ ဗဟိအႏၱဇယံ သုဂတံ၊
အမိတံ ၀ိရဇံ လလိတံ အတုလံ။
စရဏံ တိဘ၀ူပသမံ ယမကံ၊
သုခဒံ သရဏံ ပဏမာမိ ဇိနံ။

အရဟံ - ပူေဇာ္အထူးကို ခံယူေတာ္မူထိုက္ေသာ ျမတ္စြာဘုရားကို၊ ပဏမာမိ - ရွိခိုးပါ၏ ဘုရား။
ဗဟိအႏၱဇယံ - အတြင္းအပရန္ကို ေအာင္ေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရားကို၊ ပဏမာမိ - ရွိခိုးပါ၏ ဘုရား။
သုဂတံ - ေကာင္းေသာစကားကို ေဟာေျပာတတ္ေသာ ျမတ္စြာဘုရားကို၊ ပဏမာမိ - ရွိခိုးပါ၏ ဘုရား။
အမိတံ - မႏိႈင္းယွဥ္ႏိုင္သည့္ တန္ခိုးျပာဋိဟာရွိေသာ ျမတ္စြာဘုရားကို၊ ပဏမာမိ - ရွိခိုးပါ၏ ဘုရား။
၀ိရဇံ - ကိေလသာျမဴ ကင္းေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရာားကို၊ ပဏမာမိ - ရွိခိုးပါ၏ ဘုရား။
လလိတံ - တင့္တယ္ သပၸါယ္ေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရားကို၊ ပဏမာမိ - ရွိခိုးပါ၏ ဘုရား။
အတုလံ - အတုမရွိေသာ ျမတ္စြာဘုရားကို၊ ပဏမာမိ - ရွိခိုးပါ၏ ဘုရား။
စရဏံ - အက်င့္စရဏႏွင့္ ျပည့္စံုေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရားကို၊ ပဏမာမိ - ရွိခိုးပါ၏ ဘုရား။
တိဘ၀ူပသမံ - ဘ၀သံုးပါး၌ ကိေလသာျငိမ္းေအးေသာ ျမတ္စြာဘုရားကို၊ ပဏမာမိ - ရွိခိုးပါ၏ ဘုရား။
ယမကံ - ေရမီးအစံုစံုေသာ တန္ခိုးျပာဋိဟာႏွင့္ ျပည့္စံုေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရားကို၊ ပဏမာမိ - ရွိခိုးပါ၏ ဘုရား။
သုခဒံ - ခ်မ္းသာကို ေပးစြမ္းနိဳင္ေသာ ျမတ္စြာဘုရားကို၊ ပဏမာမိ - ရွိခိုးပါ၏ ဘုရား။
သရဏံ - ကိုးကြယ္အားထားရာျဖစ္ေသာ ျမတ္စြာဘုရားကို၊ ပဏမာမိ - ရွိခိုးပါ၏ ဘုရား။
ဇိနံ - မာရ္ငါးပါးကို ေအာင္ျမင္ေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရားကို၊ ပဏမာမိ - ရွိခိုးပါ၏ ဘုရား။


ဆရာေတာ္ၾကီးက ဒီဘုရားရွိခိုးဂါထာကို ခရီးသြားရင္း တစ္ပါးတည္းရွိေနတဲ့အခ်ိန္ေတြမွာ ရြတ္ဖတ္ပူေဇာ္ေနတတ္ေၾကာင္း မိန္ ့ေတာ္မူပါတယ္။ ဆရာေတာ္ၾကီးကိုင္တဲ့ ယပ္ေတာင္ရဲ ့ ဇစ္အိတ္ထဲမွာ စကၠဴေခါက္ေလးတစ္ခု အျမဲရွိေနတတ္ပါတယ္။ အဲဒီစကၠဴေခါက္ေလးကို တစ္ထစ္ခ်င္း ယပ္ေတာင္ဇစ္အိတ္ထဲကေန အျပင္ကို ဆြဲထုတ္လိုက္၊ အတြင္းျပန္သြင္းလိုက္ လုပ္ရင္း တာလီမွတ္ကာ ပုတီးစိတ္သလိုမ်ိဳးနဲ ့ ဒီဂါထာေတာ္ကို ရြတ္ဖတ္ပူေဇာ္ေၾကာင္း မိန္ ့ၾကားေတာ္မူပါတယ္။



ဒီဂါထာဟာ ရေသ့ၾကီး ဦးခႏၱီရြတ္ဖတ္ပြားမ်ားတဲ့ “အရဟံ ဇယံ” ဂါထာေတာ္လို ့သိရပါတယ္။ အဲဒီအေၾကာင္း အေသးစိတ္ကေတာ့ ဒီလင့္ခ္မွာ ဖတ္ၾကည့္ၾကပါခင္ဗ်ာ။

ေလးစားစြာျဖင့္
၀ိမုတၱိသုခ

Read more...

သူငယ္ခ်င္းသုိ႔

သူငယ္ခ်င္း ေလာကၾကီးမွာေနလို႔ရွိရင္
ေပပင္လိုလည္းမေျဖာင္႕န႔ဲ
ျမစ္ေခ်ာင္းလိုလည္းမေကာက္န႔ဲ
ေတာင္ဘုိ႔လုိလည္းမေမာက္န႔ဲ
ေရတြင္းလိုလည္းမေစာက္န႔ဲ
ျခေသၤလိုလည္းမေဟာက္န႔ဲ
ယုန္သူငယ္လိုလည္းမေၾကာက္န႔ဲ
အလိုက္သင္႕သာ စီးပြါးရွာ
အလိုက္သင္႕သာၾကီးပြားရာတ႔ဲ သူငယ္ခ်င္း။

အရာရာကို မေ၀ခြဲနုိင္ရင္ေတာင္
ဇြတ္တရြတ္မလုပ္မိပါေစန႔ဲ
မင္းလုပ္သမ်ွေကာင္းေမြဆုိးေမြကို
မင္းပဲခံစားရမွာပါ
ေကာင္းေမြကို ျမိန္ရည္ရွက္ရည္စားသုံးျပီး
ဆုိးေမြက်မွ ေလာကၾကီးန႔ဲ လူတကာကို
အျပစ္တင္မယ္ဆုိရင္ မင္းတရားလား။
ကိုယ္႔ဘက္ကအရွဳံးေတြန႔ဲရင္ဆုိင္လာရရင္
ငိုတာလည္းသေကၤတတခု၊ ရယ္တာလည္းသေကၤတတခု
မရယ္နုိင္ရင္ေတာင္ မငိုမိပါေစန႔ဲသူငယ္ခ်င္း
အံၾကိတ္ျပီးျပဳံးလိုက္စမ္းပါ။
အရွဳံးဆုိတာ မင္းတုိ႔ငါတုိ႔အတြက္
အေဖာ္မြန္ပဲသူငယ္ခ်င္း။

မင္း, ျဖစ္ခ်င္တာကိုလုပ္တ႔ဲအခါ
ျဖစ္သင္႕တာေလးေတြကိုေတာ႔ ခ်န္မထားခ႔ဲပါန႔ဲ။
ျဖစ္ခ်င္တာမျဖစ္လာရင္ ျဖစ္သင္႕တာေလးေတြက
မင္းအတြက္အားေဆးေလးေတြပါ။
ငါဆုိတ႔ဲအတၱစိတ္ေလးကို ထားရင္ေတာ႔
ေနာက္ဆုံးအရာအားလုံးဟာ အနတၱဆုိတာကို
မင္းသိလာလိမ္႔မယ္သူငယ္ခ်င္း။
ဘုရားရွင္က ငါတုိ႔လူ႔ေလာကဆုိတာ
ဧည္႔ေဆာင္ေလးလိုေပးတ႔ဲ အပါယ္ေလးပုံက
အျမဲလိုလိုေနတ႔ဲ အိမ္န႔ဲတူတယ္တ႔ဲ။
လူ႔ေလာကကိုေရာက္တုန္းေရာက္ခိုက္
အမ်ားသူငွာအက်ဳိးအတြက္ အစြမ္းကုန္ရြက္လႊင္႕လိုက္စမ္းပါ။
မေကာင္းမွဳဆုိတာ မသင္ပဲန႔ဲတတ္တ႔ဲအရာေတြပါ
မင္းလည္းလုပ္တတ္ငါလည္းလုပ္တတ္တယ္။
ေကာင္းမွဳန႔ဲမေကာင္းမွဳကို ခြဲျခားသိရ႔ဲသားန႔ဲ
ေကာင္းတာေတြမလုပ္ရင္ေတာ႔
မင္းဟာလူမုိက္ပဲသူငယ္ခ်င္း။


လူတကာမင္းကိုေ၀ဖန္ရင္ မင္းသူတုိ႔ကို
ေက်းဇူးတင္လုိက္ပါ။
ေကာင္းတာလုပ္ဖုိ႔ဆုိတာ ေျပာသေလာက္မလြယ္ေပမယ္႔
လက္ေတြ႔လုပ္ၾကည္႔လုိက္ပါသူငယ္ခ်င္း။
မင္းရ႔ဲဘ၀ခရီးလမ္းေျဖာင္႕ျဖဴးပါေစလို႔
ေတာင္းဆုေခြ်ရင္း ငါ႕ရ႔ဲစကားေလး မင္းအတြက္
လက္ေဆာင္ေပးလုိက္ပါရေစ....

Read more...

၅။ ဘူရိဒတ္ဇာတ္ နိဂံုး

0005052Kph0.jpg

အလမၸာယ္ပုဏၰားျမင္လွ်င္ ရွင္ရေသ့ကို နဂါးက ေပါက္လိုက္သည္ဟု ထင္မွတ္သည္။ နဂါးဆိပ္က်ေအာင္ ေဆးကုသေပးမည္ဟု ဆိုသည္။ သုဒႆနက “သင့္ေႁမြသည္ ငါ့ကို မကိုက္ဝ့ံ။ ငါ့ေလာက္ စြမ္းေသာေႁမြ မရွိ” ဟုဆိုသည္။

အလမၸာယ္ပုဏၰားသည္ အမ်က္ထြက္ကာ သုဒႆနႏွင့္ အခ်င္းမ်ားသည္။ ေနာက္ဆံုးတြင္ ပညာခ်င္း ၿပိဳင္ၾကသည္။ အဇမုခီ ဖားမကေလးသည္ သုဒႆန ရေသ့၏ ဆံက်စ္ၾကားမွ ခုန္္ဆင္းၿပီးလွ်င္ အဆိပ္သံုးစက္ကို အန္ခ်သည္။ ထိုအဆိပ္ေငြ႕ ဟပ္မိသျဖင့္ အလမၸာယ္ ပုဏၰားသည္ တစ္ကိုယ္လံုး ႏူသြားသည္။ သူသည္ ထိတ္လန္႔ ေၾကာက္ရြ႕ံလွသျဖင့္ ဘူရိဒတ္နဂါးမင္းကို လႊတ္ၿပီးလွ်င္ ထြက္ေျပးသြားေလသည္။

ထိုအခါမွ ဘူရိဒတ္၊ သုဒႆနႏွင့္ အဇမုခီတို႔သည္ မိမိတို႔၏ အျဖစ္မွန္ကို ေဖာ္ျပၾကသည္။ ဗာရာဏသီမင္းႀကီးလည္း မိမိ၏ တူေတာ္မ်ား ျဖစ္ေၾကာင္း သိရွိရေသာအခါ ဝမ္းသာဝမ္းနည္း ျဖစ္လ်က္ မ်က္ရည္က်ရွာသည္။

ဘူရိဒတ္တို႔၏ အဘိုးျဖစ္၍၊ ဗာရာဏသီမင္းႏွင့္ သမုဒၵဇာတို႔၏ ခမည္းေတာ္ျဖစ္ေသာ ဗာရာဏသီမင္းႀကီးေဟာင္းသည္ ေတာထြက္၍ ရေသ့ျပဳေနသည္။ ထို ဗာရာဏသီမင္းႀကီးေဟာင္းထံ သြားေရာက္၍ ကန္ေတာ့ၾကရန္ အခ်ိန္းအခ်က္ ျပဳၾကၿပီးေသာ္ ဘူရိဒတ္တို႔သည္ နဂါးျပည္သို႔ ျပန္ခဲ့ၾကေလသည္။

ဘူရိဒတ္ နဂါးမင္း ေရာက္လာေသာအခါ နဂါးျပည္ တစ္ျပည္လံုး ငိုေႂကြးၾကေလသည္။ ၏ ဘူရိဒတ္သည္ အလမၸာယ္ ပုဏၰား၏ ညွင္းပန္းႏွိပ္စက္မႈဒဏ္ေၾကာင့္ လြန္စြာပင္ပန္း ႏြမ္းနယ္ေနသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ အိပ္ယာထဲတြင္ အနားယူလ်က္ အပန္းေျဖေနသည္။ ညီေတာ္ ကာဏာရိဌ္ကို အေစာင့္ထားသည္။

ထိုအခ်ိန္၌ ဟိမဝႏၲာတြင္ ဘူရိဒတ္ကုိ ရွာေဖြေသာ သုေဘာဂနဂါးမင္းသည္ ေက်းဇူး သစၥာမဲ့ေသာ ေနသာဒပုဏၰားကို ေတြ႔သျဖင့္ ဖမ္းဆီး၍ နဂါးျပည္သို႔ ေခၚလာခဲ့သည္။ ဘူရိဒတ္၏ အိပ္ေဆာင္တံခါးဝတြင္ ေစာင့္ေရွာက္လ်က္ရွိေသာ ကာဏာရိဌသည္ ယခင္ဘဝက ပုဏၰားျဖစ္ခဲ့ဖူးသည္။ ေနသာဒကို ျမင္လွ်င္ သုေဘာဂအား “ပုဏၰားတို႔သည္ ျဗဟၼာမင္း၏ သားျဖစ္သည္။ မညွင္းဆဲအပ္။ ညွင္းဆဲေသာ္ ျဗဟၼာမင္း အမ်က္ထြက္၍ နဂါးျပည္အလံုး ပ်က္စီးလတၱံ႔။ ပုဏၰားတို႔သည္ ျမင့္ျမတ္၏။ ယဇ္ပူေဇာ္ျခင္းကို ျပဳ၏။ ယဇ္ပူေဇာ္ျခင္းသည္ အက်ိဳးေက်းဇူး ႀကီးမားလွသည္” ဟူ၍ ဆိုသည္။ ထိုအခါ ဘူရိဒတ္ကို လာေရာက္ဖူးေျမာ္ ကန္ေတာ့ၾကေသာ နဂါး ပရိသတ္သည္ ဟုတ္မွန္သည္ဟု ထင္မွတ္ၾကသည္။ ယဇ္ပူေဇာ္မႈဘက္သို႔ စိတ္ညြတ္ၾကသည္။

ဤတြင္ ဘူရိဒတ္နဂါးမင္းသည္ အနားယူရာမွ ထြက္လာၿပီးလွ်င္ ကာဏာရိဌ္ႏွင့္ တကြ နဂါးပရိသတ္အား ယဇ္ပူေဇာ္ျခင္း၏ မွားယြင္းမႈကို ရွင္းလင္းေဟာၾကားသည္။ အယူူမွန္ကို ရေစသည္။ ေနသာဒပုဏၰားအားလည္း နဂါးျပည္မွ ႏွင္ထုတ္ေစသည္။

အခ်ိန္းအခ်က္ျပဳေသာေန႔တြင္ ဘိုးေတာ္ ရေသ့ႀကီးကို ပူေဇာ္ကန္ေတာ့ရန္အတြက္ ဘူရိဒတ္နဂါးမင္းက နဂါးအၿခံအရံေပါင္းမ်ားစြာျဖင့္ ဦးေဆာင္သြားသည္။ ခမည္းေတာ္၊ မယ္ေတာ္ႏွင့္ ညီေတာ္၊ ေနာင္ေတာ္မ်ားလည္း ေနာက္မွ အတူလိုက္ပါၾကသည္။ ဗာရာဏသီျပည့္ရွင္ သာဂရ ျဗဟၼဒတ္မင္းလည္း စစ္အဂၤါ ၄-ပါး ၿခံရံလ်က္ ထြက္လာသည္။ ေနာက္္ဆံုးတြင္ ေဆြေတာ္မ်ိဳးေတာ္တစ္စု ဝမ္းသာၾကည္ရႊင္စြာ ျပန္လည္ ေတြ႔ဆံုၾကသည္။

ထို႔ေနာက္ အားလံုးပင္ ရေသ့ႀကီးကို ရွိခိုးကာ မိမိတို႔ ေနရင္းေဒသသို႔ ျပန္သြားၾကသည္။ သမုဒၵဇာမိဖုရားသည္ နဂါးျပည္၌ပင္ အနိစၥေရာက္သည္။ ဘူရိဒတ္ နဂါးမင္းသည္ အသက္ထက္ဆံုး သီတင္းသီလ ေဆာက္တည္သည္။ သက္တမ္းေစ့၍ ေသလြန္ေသာအခါ နတ္ျပည္သို႔ ေရာက္ေလ၏။

(ဇာတ္ေပါင္းေသာ္ ဘူရိဒတ္နဂါးမင္းသည္ ေဂါတမျမတ္စြာဘုရား၊ ဓတရဌနဂါးမင္းသည္ သုေဒၶါဒနမင္းႀကီး၊ သမုဒၵဇာမိဖုရားသည္ မယ္ေတာ္မာယာ၊ ေသာမဒတၱသည္ အရွင္ အာနႏၵာ၊ အဇမုခီနဂါးမသည္ ဥပၸလဝဏ္၊ သုဒႆနသည္ အရွင္သာရိပုတၱရာ၊ သုေဘာဂသည္ အရွင္ေမာဂၢလာန္၊ ကာဏာရိဌ္သည္ သုနကၡတ္၊ ေနသာဒမုဆိုးသည္ ေဒဝဒတ္ အသီးသီး ျဖစ္လာၾကသည္)
***ဤဘူရိဒတ္ဇာတ္ေတာ္တြင္ ေဂါတမဘုရားရွင္ သီလပါရမီ၊ ခႏၲီပါရမီ၊ အဓိဌာန္ပါရမီတို႔ ျဖည့္ဆည္းခဲ့ပံုကို သိျမင္ႏိုင္ပါသည္***

Read more...

ကုသိုလ္ ... အမွ်

လြန္ခဲ့ေသာ အပတ္ စေနႏွင့္ တနဂၤေႏြေန႔ (၂၀၁၀ ခုႏွစ္ ဇြန္လ ၁၂-၁၃) ႏွစ္ရက္တာ နယူးေယာက္ၿမိဳ႕၊ ဘ႐ုတ္ကလင္ရွိ ေလာကခ်မ္းသာဘုန္းႀကီးေက်ာင္း၌ ျပဳလုပ္ေသာ ေျမာက္ဦးဆရာေတာ္ ဝနဝါသီ အရွင္ဝါယာမိႏၵ၏ တရားစခန္းသို႔ ကၽြန္မ သြားေရာက္ကာ တရားနာျခင္း၊ တရားထိုင္ျခင္းမ်ား ျပဳလုပ္ျဖစ္ပါသည္။

တရားစခန္း အစီအစဥ္မွာ မနက္ ၈-နာရီမွ စ၍ ည ၈-နာရီအထိ ျဖစ္ေသာ္လည္း ကၽြန္မမွာ သမီးငယ္အတြက္ အခ်ိန္ေပးရသည့္အျပင္ ရထားစီးရခ်ိန္မွာလည္း တစ္နာရီခန္႔ၾကာသျဖင့္ မနက္ ၁၁ နာရီခြဲေက်ာ္ ေန႔လယ္ ၁၂ နာရီေလာက္ခန္႔မွ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းသို႔ ေရာက္ပါသည္။

ဆရာေတာ္ ေဟာေသာ တရားတို႔မွာ ခႏၶာအရွိကို ဉာဏ္အသိျဖင့္ ၾကည့္ရေသာ တရားမ်ား ျဖစ္၍လည္းေကာင္း၊ တစ္နည္းအားျဖင့္ ခႏၶာကို ၾကည့္ၿပီး ေဟာေသာ တရားမ်ားျဖစ္၍လည္းေကာင္း တရားနာေနစဥ္မွာပင္ ခႏၶာ၏ ေဖာက္ျပန္မႈ သေဘာတရားတို႔ကို ျပတ္ျပတ္သားသား သိျမင္ ခံစားရပါသည္။

တရားထိုင္စဥ္မွာလည္း စိတ္ပ်ံ႕လြင့္ျခင္း၊ ေလးလံထိုင္းမိႈင္းျခင္းတို႔ ျဖစ္ေနလွ်င္ သတိမလြတ္ေစရန္၊ ခႏၶာေပၚ ဉာဏ္ကပ္ထားရန္၊ ေဝဒနာေပၚေနပါက ေဝဒနာ၏ သေဘာကို ျမင္ေအာင္ ၾကည့္ရန္၊ ထိုေဝဒနာသေဘာ၏ ေျပာင္းလဲေနမႈ မၿမဲမႈကို သတိမလြတ္ဘဲ ဇြဲမေလ်ာ့ဘဲ ႐ႈမွတ္ရန္၊ အသက္မွန္မွန္႐ႉရန္တို႔ကို ဆရာေတာ္က ေယာဂီမ်ားအတြက္ ေရွ႕မွ သတိေပးေနပါသည္။

ဆရာေတာ္သည္ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ေတာထဲ ေတာင္ထဲတြင္ တစ္ပါးတည္း ေတာရေဆာက္တည္ၿပီး ဓူတင္ (၁၃)ပါးကိုလည္း အခါအားေလ်ာ္စြာ ေဆာက္တည္ ႀကိဳးစားက်င့္ၾကံခဲ့သူ ျဖစ္သည့္အျပင္ မူလကလည္း မိုးကုတ္ရိပ္သာ၊ မဟာစည္ရိပ္သာ၊ စြန္းလြန္းရိပ္သာ၊ လယ္တီရိပ္သာ၊ သဲအင္းဂူရိပ္သာ၊ ကသစ္ဝိုင္ရိပ္သာ၊ ဉာဏစာဂီရိပ္သာ၊ မိုးညႇင္းရိပ္သာ၊ ဖားေအာက္ရိပ္သာ၊ မူလမင္းကြန္းရိပ္သာ၊ မင္းရပ္ေခ်ာင္ဝိပႆနာရိပ္သာ စသည့္ ရိပ္သာတို႔တြင္လည္း အားထုတ္ခဲ့သူ တစ္ဦး ျဖစ္ပါသည္။

ဤသို႔ အက်င့္ထူး အက်င့္ျမတ္တို႔ ရွိေသာ ရဟန္းပုဂၢိဳလ္ ျဖစ္၍လည္း ဆရာေတာ္၏ တရားအေတြ႕အၾကံဳ၊ ေတာေတာင္အေတြ႕အၾကံဳမ်ားမွာ သာမန္ပုဂိၢဳလ္တို႔ မျမင္ႏိုင္၊ မသိႏိုင္ေအာင္ ထူးျခားမ်ားျပား စိတ္ဝင္စားဖြယ္ ေကာင္းလွပါသည္။
တစ္နည္းအားျဖင့္ ဘုရားေဟာတရားတို႔ အလြန္မွန္ကန္ေၾကာင္း သက္ေသျပဳသကဲ့သို႔ ရွိပါသည္။

သာမန္ လူမ်က္စိျဖင့္ မျမင္ႏိုင္ေသာ ၃၁-ဘံုသားတို႔၏ ျဖစ္တည္ေနမႈမ်ား၊ ဆင္းရဲပင္ပန္းေနမႈမ်ားတို႔ကို ျမင္ႏိုင္စြမ္းေသာ ဆရာေတာ္၏ သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာတို႔သည္ အလြန္ႀကီးမားပါသည္။
ဆရာေတာ္သည္ ထိုအပါယ္ဘံုသားတို႔၏ ထိတ္လန္႔ဖြယ္ရာ ဒုကၡမ်ားကို သိရ ျမင္ရ၍လည္း ဒကာ ဒကာမအေပါင္းအား ထိုဘံုဘဝသို႔ မေရာက္ေစျခင္းငွာ တစ္ခုတည္းေသာ ကယ္တင္ႏိုင္သည့္ ဝိပႆနာတရားကို စိတ္ေရာကိုယ္ပါ ေဟာေျပာ ျပသ၊ ၫႊန္ၾကားဆံုးမ၍ က်င့္ၾကံအားထုတ္ေစျခင္း ျဖစ္ပါသည္။

ရခဲလွစြာေသာ လူ႔ဘဝရခိုက္ မိမိကိုယ္မိမိ ကယ္တယ္ႏိုင္ရန္ တစ္ခုတည္းေသာ လမ္းျဖစ္သည့္ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ ေဟာေျပာ ျပသသြားေသာ မဂၢင္က်င့္စဥ္ကို အေကာင္အထည္ေဖာ္ေပးေနသူတစ္ဦး ျဖစ္ပါသည္။

မ်ားျပားလွစြာေသာ ပုထုဇဥ္တို႔သည္ ေသလြန္သည့္အခါ အထက္သို႔ မေရာက္ဘဲ ေအာက္သို႔ စုန္သြားသည္က မ်ားေလသည္။
အထူးသျဖင့္ သားစြဲ သမီးစြဲ ပစၥည္းဥစၥာစြဲ စသည္ျဖင့္ တစ္ခုခု စြဲလမ္းကာ ေသလြန္၍ မကၽြတ္မလြတ္ဘဲ ၿပိတၱာဘံု ေရာက္ရသူမ်ား မ်ားစြာရွိပါသည္။

တစ္ခ်ိဳ႕ေသာ ၿပိတၱာမ်ားမွာ လူပုဂၢိဳလ္တို႔ ေကာင္းမႈကုသိုလ္ျပဳလုပ္ အမွ်ေပးေဝသည္ကို ၾကားသိပါက သာဓုေခၚကာ ၿပိတၱာဘဝမွ ကၽြတ္လြတ္ႏိုင္ပါသည္။

ထို႔ေၾကာင့္ ဆရာေတာ္က ထိုအပါယ္ဘံုသားတို႔အေပၚ က႐ုဏာထား၍ ကၽြတ္လြတ္ေစျခင္းငွာ မွန္ကန္ေသာ နည္းျဖင့္ အမွ်ေဝတတ္ရန္၊ သာဓုေခၚတတ္ရန္ ဒကာ ဒကာမတို႔အား သင္ၾကားေပးခဲ့ပါသည္။

ဆရာေတာ္၏ ရွင္းျပခ်က္အရ အခ်ိဳ႕ေသာ ၿပိတၱာမ်ားမွာ အမွ်ေပးသံၾကားလွ်င္ သာဓုေခၚၿပီး ကၽြတ္ႏိုင္ေသာ္လည္း အျခားၿပိတၱာတို႔က အမွ်ေပးသံ မၾကားရေအာင္ နားကို အတင္းပိတ္ထား ခံရျခင္း၊ သာဓု မေခၚႏိုင္ရန္ ပါးစပ္အပိတ္ခံထားရျခင္းမ်ား ရွိေၾကာင္း သိရ၏။

ထို႔အတြက္ေၾကာင့္ ဆရာေတာ္က “ၾကားၾကားသမွ်”အျပင္ “ရွိရွိသမွ်”ဟူေသာ စာသားကိုပါ ထည့္ဆိုေစပါသည္။

ထို႔ျပင္ မိမိျပဳလုပ္ထားေသာ ဒါန ေကာင္းမႈ၊ ပြားမ်ားအားထုတ္ထားေသာ သီလ ဘာဝနာ ေကာင္းမႈတို႔ကိုလည္း အာ႐ုံ စူးစိုက္ထားရပါမည္။

အရွင္သာရိပုတၱရာကိုယ္ေတာ္ျမတ္သည္ လြန္ခဲ့ေသာ ဘဝငါးရာက မိခင္ေတာ္စပ္သူ ၿပိတၱာမ၏ အမွ်ေဝရန္ ေတာင္းပန္ေလွ်ာက္ထားသံကို ၾကားေသာ္ သပိတ္ဆြဲ၍ ဆြမ္းခံႂကြေတာ္မူပါသည္။ ထိုမွ ရလာေသာ ဆြမ္းမ်ားကို ေတာထဲမွာ တရားအားထုတ္ေနေသာ သံဃာေတာ္ ၅-ပါးတို႔အား ခြဲ၍ လႉဒါန္းပါသည္။ ထိုဆြမ္းတို႔အျပင္ ဒကာတစ္ဦး လႉဒါန္းလိုက္ေသာ ပိတ္စတစ္စကိုလည္း သံဃာေတာ္ ၅-ပါးထဲမွ သက္ေတာ္အႀကီးဆံုး သံဃာအား လႉဒါန္းပါသည္။ ထိုသို႔ လႉဒါန္းၿပီးမွ ၿပိတၱာမ ရွိေသာ ေနရာသို႔ ျပန္လာၿပီး ျပဳလုပ္ခဲ့ေသာ ဒါနကုသိုလ္တို႔ကို ၿပိတၱာမအား ေျပာျပ၍ အမွ်ေပးပါသည္။

ၿပိတၱာမလည္း ဝမ္းေျမာက္စြာ သာဓုေခၚအၿပီး ၿပိတၱာဘဝမွ ကၽြတ္လြတ္ကာ အထက္ဘံုသို႔ တက္လွမ္းသြားပါသည္။

ထိုသာဓကကို ၾကည့္ျခင္းအားျဖင့္ ရဟႏၲာအရွင္ျမတ္ႀကီးသည္ပင္လွ်င္ အမွ်မေဝမီ အာ႐ုံယူစရာ ေကာင္းမႈကုသိုလ္အလုပ္ကို လုပ္ေသာေၾကာင့္ ကၽြန္မတို႔အေနျဖင့္လည္း အမွ်မေဝမီ ဒါန၊ သီလ၊ ဘာဝနာ ေကာင္းမႈတို႔ ျပဳလုပ္ရန္ လိုအပ္ပါသည္။

ထိုသို႔ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈမ်ား ျပဳလုပ္ၿပီး အမွ်ေဝသည့္အခါမွာလည္းေကာင္း၊ သာဓုေခၚရာ၌လည္းေကာင္း၊ စိတ္က ဟိုေရာက္ဒီေရာက္ႏွင့္ တစ္ခ်ိဳ႕ဆိုလွ်င္ စကားေျပာေနရင္း တန္းလန္းႏွင့္ အမွ်ေဝျခင္း၊ သာဓုေခၚျခင္းမ်ား မျပဳလုပ္သင့္ေၾကာင္း ဆရာေတာ္က ရွင္းျပပါသည္။

ထိုသို႔ ျပဳလုပ္ျခင္းသည္ မိ႐ိုးဖလာ အမွ်ေဝျခင္း၊ သာဓုေခၚျခင္းသာ ျဖစ္၍ စြမ္းအား မရွိႏိုင္ပါ။

အမွန္တကယ္ ျပဳလုပ္သင့္သည္မွာ ပထမအႀကိမ္ အမွ်ေဝပါက အထက္(ဘံုမ်ား)သို႔ စိတ္အာ႐ုံၫႊတ္ထားရပါမည္။
ဒုတိယအႀကိမ္ အမွ်ေဝပါက ေအာက္သို႔ (အပါယ္ေလးဘံု) အာ႐ုံၫႊတ္ထားရပါမည္။
တတိယအႀကိမ္ အမွ်ေဝပါက မိမိ၏ ေရွ႕, ေနာက္, ဝဲယာရွိ အနႏၲ စၾကာဝဠာသို႔ အာ႐ုံျပဳထားရပါမည္။
အသံကိုလည္း ျဖည္းျဖည္းသာသာ ႐ြတ္ဆိုရပါမည္။
သာဓုေခၚရာ၌လည္း အလားတူ အာ႐ုံျပဳမႈ၊ ႐ြတ္ဆိုမႈမ်ား ျပဳလုပ္ရပါမည္။

ဝိပႆနာ က်င့္ၾကံအားထုတ္ထားေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ သူ၏ သႏၲာန္၌သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာအားျဖင့္ ျပည့္စံုေနရကား အထက္သို႔ စိတ္ကို ၫႊတ္က ဘဝဂ္တိုင္ ေပါက္ထြက္ႏိုင္ပါသည္။ ေအာက္သို႔ စိတ္ကို ၫႊတ္က အဝီစိတိုင္ ေရာက္ပါသည္။

ထို႔ျပင္ ေတာထဲ ေတာင္ထဲတြင္ တရားအားထုတ္ေနၾကေသာ ရဟႏၲာပုဂၢိဳလ္မ်ား၊ အရိယာသူေတာ္ေကာင္းမ်ားတို႔သည္ ၃၁-ဘံုသားတို႔အား ေမတၱာစြမ္းအား ေပးလ်က္ရွိၾကေၾကာင္း ဆရာေတာ္က ရွင္းျပပါသည္။

ထိုအရိယာသူေတာ္ေကာင္းတို႔ ပို႔သေသာ ေမတၱာကိုလည္း အမွ်ေပးေဝရပါမည္။

ဆရာေတာ္ထံမွ နာယူမွတ္သားခဲ့ရေသာ အမွ်ေပးျခင္း၊ သာဓုေခၚျခင္း (စာသား)ကို ဓမၼမိတ္ေဆြမ်ား သိရွိႏိုင္ရန္ ေအာက္တြင္ ေဖာ္ျပ ေရးသားလိုက္ပါသည္။

အားလံုး ၾကားၾကားသမွ် ရွိရွိသမွ် ... ကုသိုလ္ အမွ် .. အမွ် .. အမွ် ယူေတာ္မူၾကပါကုန္ေလာ့ ...
အရိယာသူေတာ္ေကာင္းတိုပ ပို႔သေသာ ေမတၱာႏွင့္ အကၽြႏု္ပ္တို႔ (ျပဳလုပ္) အားထုတ္ရေသာ ကုသိုလ္မွန္သမွ်တို႔ကို ဝမ္းေျမာက္ဝမ္းသာစြာ (ေပးေဝပါကုန္၏)၊ သာဓု ... သာဓု ... သာဓု

အထက္တြင္ ေဖာ္ျပၿပီးေသာ စိတ္အာ႐ုံၫႊတ္မႈတို႔ျဖင့္ သံုးႀကိမ္ သံုးခါ ႐ြတ္ဆိုရပါမည္။

ဓမၼမိတ္ေဆြမ်ားအားလံုး ေကာင္းမႈကုသိုလ္မ်ာ ႀကိဳးစား ျပဳလုပ္ႏိုင္၍ ထိုကုသိုလ္တို႔အား မွန္ကန္ေသာ နည္းျဖင့္ အမွ်ေပးေဝျခင္းျဖင့္ မကၽြတ္မလြတ္ရွိၾကကုန္ေသာ သံသရာတစ္ေလွ်ာက္ ေတာ္စပ္ခဲ့ၾကရေသာ မိေဟာင္းဖေဟာင္း ေဆြမ်ိဳးေဟာင္းမ်ားအားလည္း ကယ္တင္ႏိုင္ၾကပါေစရန္ ဆရာေတာ္ဘုရား၏ အဆံုးအမ နည္းေပးလမ္းၫႊန္မႈအား ဓမၼဒါန ျပဳလိုက္ပါသည္။

ဆရာေတာ္ဘုရားအားလည္း ဤဓမၼဒါနျဖင့္ ရွိခိုးပူေဇာ္ ကန္ေတာ့လိုက္ပါသည္ ... အရွင္ဘုရား။

စီစီခ်ိဳသန္း
၂၀၁၀ ခုႏွစ္ ဇြန္လ ၁၈-ရက္

Read more...

လာလည္ၾကသူမ်ား

ဤဘေလာ့ဂ္၏ ရည္ရြယ္ခ်က္

ယခုအခါ ကမၻာတလႊားတြင္ရွိေနၾကေသာ ဓမၼဘေလာ့ဂ္ဂါမ်ားသည္ ေန ့စဥ္ႏွင့္ အမွ် အင္တာနက္ စာမ်က္ႏွာမ်ား ေပၚတြင္ ဓမၼႏွင့္သက္ဆိုင္ေသာ အေၾကာင္းအရာ အမ်ိဳးမ်ိဳးကို ပို ့စ္မ်ားေရးတင္လ်က္ ရွိေနၾကပါသည္။

ဘေလာ့ဂ္ဂါမ်ားမွ မိမိတို ့၏ကိုယ္ပိုင္ စာမ်က္ႏွာမ်ားမွတဆင့္ ေရးတင္ေနၾကသျဖင့္ ဖတ္ရႈေလ့လာသူမ်ားအတြက္ ေနရာမ်ားစြာသို ့ သြားေရာက္ ဖတ္ရႈေနၾကရပါသည္။

ထို ့ေၾကာင့္ စာဖတ္သူမ်ား အခ်ိန္ကုန္သက္သာေစရန္ႏွင့္ မိမိတို ့ ဖတ္ရႈလိုရာကို လြယ္လင့္တကူ ရွာေဖြနိဳင္ရန္ ေန ့စဥ္ေရးသား ေနၾကေသာ အေၾကာင္းအရာမ်ားကို တေနရာတည္းတြင္ စုစည္းေပးလိုေသာ ရည္ရြယ္ခ်က္ျဖင့္ ဤဘေလာ့ဂ္ကို စီစဥ္လိုက္ျခင္းျဖစ္ပါသည္။

ေျပာခ်င္တာမ်ားရွိရင္ ေရးေပးထားခဲ့ပါ

ျမန္မာျပကၡဒိန္

ျမန္မာျပကၡဒိန္
www.burmeseclassic.com မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။

  © Blogger templates The Professional Template by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP