* သဗၺဒါနံ ဓမၼဒါနံ ဇိနာတိ၊ * သဗၺရသံ ဓမၼရေသာ ဇိနာတိ။

* သဗၺဒါနံ ဓမၼဒါနံ ဇိနာတိ၊     * သဗၺရသံ ဓမၼရေသာ ဇိနာတိ။

နမတၳဳ ဗုဒၶါနံ နမတၳဳ ေဗာဓိယာ။ နေမာ ဝိမုတၱာနံ၊ နေမာ ဝိမုတၱိယာ။

ဘုရားရွင္တို ့အား ရွိခိုးပါ၏။
ဘုရားရွင္တို ့၏ မဂ္ဥာဏ္ ဖိုလ္ဥာဏ္အား ရွိခိုးပါ၏။
ကိေလသာတို ့မွ လြတ္ေျမာက္ေတာ္မူၾကေသာ ဘုရားရွင္တို ့အား ရွိခိုးပါ၏။
ထိုဘုရားရွင္တို ့၏ ဝိမုတၱိငါးပါးအား ရွိခိုးပါ၏။

ကရုဏာလက္မ်ား ကမ္းလင့္ေပးပါ...

ကရုဏာလက္မ်ား ကမ္းလင့္ေပးပါ...
စား၀တ္ေနေရးအဆင္ေျပေစရန္ ဆန္အိတ္လွဴျခင္း ႏွင့္ အျခားလိုအပ္သည္မ်ား လွဴဒါန္းျခင္းတို႔ျဖင့္ လစဥ္ ေထာက္ပံ့သြားမည္ျဖစ္ပါသည္။ သီလရွင္ႏွင့္ ေက်ာင္းသားမ်ား ေအာင္ျမင္စြာ ပညာသင္ၾကားႏိုင္ေရး အတြက္ အနီးကပ္စာျပေပးမည့္ ဆရာမ (၆) ဦးအား တစ္လလွ်င္ (၅) ေသာင္းက်ပ္ျဖင့္ ငွါးရမ္းေပးရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။ ပညာေရးအလွဴအား ေစတနာရွင္မ်ားမွလည္း ပါ၀င္ လွဴဒါန္းႏိုင္ပါသည္။ ေကာက္ခံရရွိေသာ အလွဴေငြမ်ားအား ဘဏ္စာအုပ္ထားရွိ၍ ေငြစာရင္းရွင္းတမ္းအား လစဥ္ေဖာ္ျပသြားမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ေက်ာင္းသား/ေက်ာင္းသူမ်ား၏ မွတ္တမ္းမ်ားအား အလွဴရွင္မ်ားထံသို႔လည္း ေပးပို႔သြားပါမည္။

ပညာေရးအလွဴေတာ္ ႏႈိးေဆာ္ခ်က္


ရန္ကုန္ျမိဳ႕ အေသာကာရာမ သီလရွင္စာသင္တုိက္မွ နဝမတန္း ေျဖဆုိမည့္ သီလရွင္ ဆရာေလးမ်ားအတြက္ ဆရာ၊ ဆရာမမ်ား လစဥ္ ထားေပးႏုိင္ရန္ ပညာေရးအလွဴရွင္မ်ား လုိအပ္ေနပါသည္။ ေရႊေစတီ ဘုန္းေတာ္ၾကီးသင္ပညာေရးေက်ာင္းတြင္လည္း ဆင္းရဲႏြမ္းပါးသည့္ ၉ တန္းႏွင့္ ၁၀ တန္း ေက်ာင္းသားမ်ား ေက်ာင္းအိပ္ေက်ာင္းစား ေနထုိင္ပညာဆည္းပူးႏုိင္ေရးအတြက္ ကူညီေထာက္ပံ့မည့္ ကုသုိလ္ရွင္မ်ား လုိအပ္လ်က္ ရွိပါသည္။ ေစတနာရွင္ အလွဴရွင္မ်ား အေနျဖင့္ ေထရဝါဒ ဗုဒၶဘာသာ လူငယ္မ်ားအသင္း http://www.mmtheravada.org ဖုန္း
09-73062811, 09-5505176 သုိ႔ ဆက္သြယ္လွဴဒါန္းၾကေစလုိပါသည္။

သီလရွင္ ဆရာေလးမ်ားႏွင့္ ကေလးမ်ား ဇြန္လအမီ ေက်ာင္းတက္ႏုိင္ေရးအတြက္ ကာလဒါန ကုသုိလ္အျဖစ္ သဒၶါတတ္အား နည္းမ်ားမဆုိ လွဴဒါန္းကူညီၾကပါရန္ ႏႈိးေဆာ္အပ္ပါသည္။

၀ိမုတၱိရသ အဖြဲ႔သားမ်ား

------------------------
ေနာက္ဆက္တြဲသတင္း.....

ပညာေရးအလွဴေတာ္လႉဒါန္းမည့္အစီအစဥ္

ေထရ၀ါဒဗုဒဘာသာ လူငယ္မ်ား အသင္းမွ ဦးစီး၍ (၂၀၁၁) ခုႏွစ္တြင္ န၀မတန္းသို႔ တက္ေရာက္မည့္ ေက်ာင္းသား (၂၅) ေယာက္ႏွင့္ ေက်ာင္းသူ (၂၅) ေယာက္အား ပညာေရးေထာက္ပံ့မႈျပဳလုပ္ေပးႏိုင္ရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။

ျပဳလုပ္မည့္အစီအစဥ္

ေက်ာင္းသားမ်ားအား ေရႊေစတီဘုန္းႀကီးေက်ာင္း (ဆရာေတာ္ ဦးေတဇႏၵိ၊ ခ/(၃) ရက္ကြက္၊ ေရႊေစတီေက်ာင္း၊ မဂၤလာဒုံၿမိဳ႕နယ္) တြင္ထားရွိမည္ျဖစ္ၿပီး ေက်ာင္းသားမ်ားသည္ မိမိတို႔ ဆႏၵအေလ်ာက္ ကိုရင္၀တ္လိုကလည္း ၀တ္ႏိုင္ပါသည္။ ေက်ာင္းသူမ်ားအား အေသာကာရာမ သီလရွင္စာသင္တိုက္ (ဆရာေလးေဒၚသုနႏၵာ (ဖုန္း-၀၉-၈၆၂၈၈၁၁)၊ ၀ါယာလက္ေစ်းမွတ္တိုင္၊ ေရႊႏွင္းဆီရပ္ကြက္၊ မဂၤလာဒံုၿမိဳ႕နယ္) တြင္ထားရွိပါမည္။ အေသာကာရာမေက်ာင္းမွ သီလရွင္မ်ားသာလက္ခံသည္ျဖစ္၍ ေက်ာင္းသူမ်ားမွာ သီလရွင္၀တ္ရပါမည္။ သီလရွင္မ်ားတက္ေရာက္ရမည့္ အ.ထ.က ေက်ာင္းမွာ အေသာကာရာမ ေက်ာင္းမွလက္ရွိ သီလရွင္မ်ား တက္ေရာက္ေနေသာ ေက်ာင္းျဖစ္၍ ပညာသင္ၾကားမႈတြက္ အခက္အခဲ မရွိႏိုင္ပါ။ စာသင္သူမ်ား စား၀တ္ေနေရးအဆင္ေျပေစရန္ ဆန္အိတ္လွဴျခင္း ႏွင့္ အျခားလိုအပ္သည္မ်ား လွဴဒါန္းျခင္းတို႔ျဖင့္ လစဥ္ ေထာက္ပံ့သြားမည္ျဖစ္ပါသည္။ သီလရွင္ႏွင့္ ေက်ာင္းသားမ်ား ေအာင္ျမင္စြာ ပညာသင္ၾကားႏိုင္ေရး အတြက္ အနီးကပ္စာျပေပးမည့္ ဆရာမ (၆) ဦးအား တစ္လလွ်င္ (၅) ေသာင္းက်ပ္ျဖင့္ ငွါးရမ္းေပးရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။ ပညာေရးအလွဴအား ေစတနာရွင္မ်ားမွလည္း ပါ၀င္ လွဴဒါန္းႏိုင္ပါသည္။ ေကာက္ခံရရွိေသာ အလွဴေငြမ်ားအား ဘဏ္စာအုပ္ထားရွိ၍ ေငြစာရင္းရွင္းတမ္းအား လစဥ္ေဖာ္ျပသြားမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ေက်ာင္းသား/ေက်ာင္းသူမ်ား၏ မွတ္တမ္းမ်ားအား အလွဴရွင္မ်ားထံသို႔လည္း ေပးပို႔သြားပါမည္။ အေသးစိတ္ေဆာင္ရြက္မည့္ အခ်က္အလက္မ်ားအားလည္း ဆက္လက္ေဖာ္ျပသြားပါမည္။

ေလ်ာက္ထားမည့္ သူမ်ား ျပည့္စုံရမည့္အခ်က္မ်ားမွာ

(က) ေက်ာင္းသူမ်ားမွာ သီလရွင္၀တ္ႏိုင္ရပါမည္။

(ခ ) မိဘမ်ားမွ ေနထိုင္ရန္ခြင့္ ျပဳသူျဖစ္ရပါမည္။

(ဂ ) စာသင္သားမ်ားေနထိုင္မည့္ ေက်ာင္းတြင္း စည္းကမ္းမ်ားကို တိက်စြာလိုက္နာရပါမည္။

(ဃ) ေက်ာင္းထားရန္ အမွန္တကယ္အခက္အခဲ ရွိေနသူျဖစ္ရပါမည္။

အထက္ပါအခ်က္အလက္မ်ားႏွင့္ ျပည့္စုံသူမ်ားသည္ ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာလွဴငယ္မ်ား အသင္းသို႔ ဆက္သြယ္ေမးျမန္းႏိုင္ပါသည္။ (http://mmtheravada.org)

ဆက္သြယ္ရန္လိပ္စာ

ကိုထြန္းထြန္းလိႈင္

ဖုန္း ၀၉-၇၃၀၆၂၈၁၁

htunhtunhlaing82@gmail.com

winthu.tbyo@gmail.com

thantzin83@gmail.com

Wednesday, April 7, 2010

စိတ္အစဥ္အတန္း (၅) - အႏၲရာယ္ငါးပါး၊ ဘံုစိတ္ရ

လူေတြအေနနဲ႔က တစ္ခု သတိထားဖို႔ ရွိတယ္။
အဲဒါလည္း ေျပာခ်င္တယ္။
လူဆိုတာ ဝိနည္းကို တကယ္ နားလည္တာ မဟုတ္ဘူး။ ၾကားဖူးနားဝသာ ရွိတယ္။

ဆိုပါေတာ့ .... ဘုန္းႀကီးတစ္ပါး ညစာစားေနတာကို ကိုယ္က ျမင္တယ္၊ ပြဲၾကည့္ေနတာ ျမင္တယ္၊ ဒီေတာ့ ပါးစပ္က လႊတ္ကနဲ ေျပာမိတတ္တယ္။
‘ညစာ စားေနတာပါကြာ၊ ဘယ္ .. ဘုန္းႀကီးဟုတ္ေတာ့မလဲ’
‘ပြဲၾကည့္ေနတယ္ကြာ၊ ဘယ္ .. ဘုန္းႀကီးဟုတ္ေတာ့မလဲ’

အဲဒီလို မေျပာမိၾကေစနဲ႔။

ပြဲၾကည့္ေပမယ္လို႔ သူကေတာ့၊ ဘုန္းႀကီးကေတာ့ ဘုန္းႀကီးပဲ။ ဘုန္းႀကီးေကာင္း မဟုတ္ဘူးေပါ့ေလ .. ဟုတ္လား။
ညစာစားေနရင္လည္း ဘုန္းႀကီးကေတာ့ ဘုန္းႀကီးပဲ။ အရက္ေသာက္ဦးေတာ့ ဘုန္းႀကီးက ဘုန္းႀကီးေတာ့ ဘုန္းႀကီးပဲ။
‘ဘုန္းႀကီး မဟုတ္ဘူး’လို႔ သြားၿပီး မေျပာမိေစနဲ႔။ မေကာင္းတဲ့ ဘုန္းႀကီးေတာ့ ဟုတ္တယ္ေပါ့ေလ။

သို႔ေသာ္ ဘုန္းႀကီး မဟုတ္ဘူးဆိုတာက ဘာက်မွလည္းဆိုေတာ့ ပါရာဇိကက်မွ ဘုန္းႀကီး မဟုတ္တာ။
ေမထုန္မွီဝဲတယ္၊ သူမ်ားဥစၥာခိုးတယ္၊ လူသတ္တယ္၊ ကိုယ့္မွာ စ်ာန္, မဂ္, ဖိုလ္ မရွိဘဲနဲ႔ စ်ာန္, မဂ္, ဖိုလ္ရွိတယ္လို႔ လိမ္ေျပာတယ္။ အဲဒီလိုျဖစ္မွ ပါရာဇိက က်တယ္။
အဲဒီလို ပါရာဇိကက်မွသာ သူဟာ ရဟန္းမဟုတ္ေတာ့တာ။
တျခားသိကၡာပုဒ္ က်ဴးလြန္ထားရင္ သူက ရဟန္းေတာ့ ရဟန္းပဲ။
အဲဒီအျပစ္ေတြကို ကုစားရင္ ရေသးတယ္။ ေဒသနာၾကားတယ္ သို႔မဟုတ္ ဒဏ္ထမ္းတယ္ပဲ ေျပာၾကပါစို႔၊ အဲဒီလို ေနသြားရင္ ကုစားရင္ ရေသးတယ္။
အဲဒါေၾကာင့္မို႔ ရဟန္းမဟုတ္ဘူး၊ ဒီလုိလုပ္ေနရင္ေတာ့ ရဟန္းမဟုတ္ေတာ့ဘူး ဆိုၿပီး လႊတ္ခနဲ လႊတ္ခနဲ ေျပာမိတတ္တယ္။
အဲဒါ သိပ္အျပစ္ႀကီးတာ။

ရဟန္းဟုတ္ေနတဲ့ ပုဂၢိဳလ္တစ္ေယာက္ကို ရဟန္းမဟုတ္ဘူးလို႔ ေျပာမိတာဟာ ဒီဟာနီးပါး အျပစ္ႀကီးတယ္ေနာ္။
ဟိုပုဂၢိဳလ္က အရိယာျဖစ္ေနရင္ေတာ့ ပိုဆိုးတာေပ့ါေလ။
အရိယာမဟုတ္လည္း အဲဒီအျပစ္ဟာ ႀကီးတယ္။
ဒါေၾကာင့္မို႔ ဒါေတာ့ သတိထားၾက။
“ဘုန္းႀကီးက မေကာင္းတဲ့ ဘုန္းႀကီးပဲ”၊ ဒါကေတာ့ နည္းနည္းပါးပါး ေျပာရင္ ျဖစ္ေသးတယ္။
ဒါကလည္း မေျပာရင္ အေကာင္းဆံုးပဲ။ အေအးဆံုးပဲ။

တစ္ေနရာမွာ ၾကားဖူးတာ ... ဘုန္းႀကီးက လိမ္ေျပာတယ္တဲ့။
တကယ္လိမ္သလား ဘာလားေတာ့ မသိဘူး။
သူကေတာ့ ဘုန္းႀကီးလိမ္ေျပာတာ ထင္ၿပီးေတာ့ လိမ္ေျပာရင္ ဘုန္းႀကီးမဟုတ္ေတာ့ဘူးဆိုၿပီးေတာ့ အဲဒီဘုန္းႀကီးကို သူက တိုက္႐ိုက္ မင္းနဲ႔ ငါနဲ႔ ျပန္ေျပာတာတဲ့။
အဲဒါမ်ိဳးေတာ့ မလုပ္ထိုက္ဘူး။
လိမ္ေျပာရင္လည္းပဲ သူလိမ္ေျပာလို႔ ဘုန္းႀကီးက ဘုန္းႀကီးဆိုးေပါ့ေလ။ လိမ္ေျပာတဲ့အတြက္လည္း ပါစိတ္အာပတ္သင့္တယ္ေပါ့။
ပါစိတ္အာပတ္သင့္ရင္လည္း အာပတ္ေျဖလိုက္ရင္ ရတာပဲ။
အဲဒီေတာ့ လိမ္ေျပာတာကို ကိုယ္က မႀကိဳက္ရင္ ဒီဘုန္းႀကီးဟာ လိမ္ေျပာတတ္တဲ့ ဘုန္းႀကီးပဲ၊ ဘုန္းႀကီးဆိုးပဲ ဆိုတာေလာက္ကေတာ့ ေျပာခ်င္ေျပာေပါ့ေလ။

အဲဒါဟာ လိမ္ေျပာတာနဲ႔ ဘုန္းႀကီးမဟုတ္ေတာ့ဘူး၊ ဘုန္းႀကီးမဟုတ္တာနဲ႔ သူ႔ကို မင္းနဲ႔ ငါနဲ႔ ... ဒါမ်ိဳးကေတာ့ မလုပ္ထိုက္ဘူး။
အဲဒါကလည္း လူေတြအေနနဲ႔ သတိထားသင့္တယ္။
ဘာျပဳလို႔လဲဆိုေတာ့ အဆိုတစ္ခု ရွိတယ္။
ဆူးေပၚဖက္က်လည္း ဖက္ေပါက္၊ ဖက္ေပၚဆူးက်လည္း ဖက္ေပါက္ဆိုတဲ့ စကား ရွိတယ္။
ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ လူအေနနဲ႔ ၾကည့္မယ္ဆိုရင္ အလြန္ဆံုး ေဆာက္တည္ႏိုင္ရင္ ၁၀-ပါးသီလေနာ္။ ဒီထက္ေအာက္လိုက္ရင္ ၈-ပါးသီလ၊ ဒီထက္ေအာက္လိုက္ရင္ ၅-ပါးသီလ၊ ငါးပါးသီလေတာင္ အခုအခါမွာ အႏိုင္ႏိုင္ ထိန္းၾကရတယ္။
ရဟန္းဆိုတာ သိကၡာပုဒ္ေတြ က်ဴးလြန္ေနဦး၊ သူ႔မွာ အမ်ားႀကီးက်န္ေသးတယ္ဆိုေတာ့ ကိုယ့္ထက္ေတာ့ မ်ားမ်ားရွိေသးတယ္ေပါ့ေလ။
အဲဒါကို သတိထားရမယ္။
ဒါေၾကာင့္မို႔ မေျပာမိေအာင္သာ ဂ႐ုစိုက္ၾက။
လူကေန ဘုန္းႀကီးကို ေျပာတာပဲ ဂ႐ုစိုက္ရမွာလားဆိုေတာ့ ဘုန္းႀကီးအခ်င္းခ်င္းလည္း မေျပာမိေအာင္ ဂ႐ုစိုက္ရမွာပဲ။

ဘာျပဳလို႔လည္းဆိုေတာ့ ဒါမ်ိဳးက ဘုန္းႀကီးကေျပာေတာ့ အျပစ္မရွိဘူးလို႔။ ဒီဘုန္းႀကီးက ဟိုဘုန္းႀကီးကို ေျပာမိမယ္၊ သို႔မဟုတ္ ခုနကလို စ်ာန္မဂ္ဖိုလ္ မရတာတို႔ ေျပာမိမယ္။
အကယ္၍ အထူးသျဖင့္ ဟိုဘုန္းႀကီးက စ်ာန္မဂ္ဖိုလ္ရၿပီးသား ဘုန္းႀကီးျဖစ္ေနရင္ ဘယ့္ႏွယ္လုပ္မလဲေနာ္။
အဲဒါေၾကာင့္ အရိယူပဝါဒႏၲရာယ္ဆိုတာကို အလြန္သတိထားထိုက္တယ္။

(အရွင္သီလာနႏၵာဘိဝံသ)

+++++

၂၀၁၀ ခုႏွစ္ ဧၿပီလ ၃ ရက္ စေနေန႔ ညေန ၄း၀၀ နာရီတြင္ နယူးေယာက္ၿမိဳ႕၊ ေလာကခ်မ္းသာဘုရားေက်ာင္း၌ ဆရာေတာ္ အရွင္သီလာနႏၵာဘိဝံသ၏ အဘိဓမၼာသင္တန္း၊ ပို႔ခ်ခ်က္အပတ္စဥ္ (၂၆) သင္ခန္းစာကို သင္ၾကား ပို႔ခ်၏။

ေရွးဦး ပထမ နာရီတြင္ ေလာကခ်မ္းသာဆရာေတာ္က အဘိဓမၼာသင္ခန္းစာမ်ား ေက်ညက္ေစရန္ သင္ၾကားၿပီး သင္ခန္းစာမ်ားကို ဆို႐ိုးမ်ား က်က္မွတ္ေစ၍ ျပန္လည္ ရွင္းျပ သင္ၾကားေပး၏။

ညေန ၅း၀၀ နာရီမွ ၆း၀၀ နာရီထိ ဆရာေတာ္ အရွင္သီလာနႏၵာဘိဝံသ၏ အသံသြင္းသင္ခန္းစာကို သင္ယူ ေလ့လာၾကရသည္။

ယခုအပတ္သင္ခန္းစာတြင္ နတ္ဘံု နတ္႐ြာ ေကာင္းရာ ဘံုဘဝသို႔ ေရာက္ရွိေစေၾကာင္း၊ မဂ္ဖိုလ္ နိဗၺာန္ ရရွိ ေရာက္ရွိေစေၾကာင္းတို႔အတြက္ အတားအဆီးသဖြယ္ျဖစ္ေသာ အႏၲရာယ္ငါးပါးအေၾကာင္းကို အက်ယ္တဝင့္ ရွင္းလင္းသြားၿပီး၊ စိတ္ႏွင့္ ဝီထိစိတ္ ခြဲျခားပံုႏွင့္ ကာမာဝစရဘံု, ႐ူပဘံု, အ႐ူပဘံုတို႔တြင္ ရႏိုင္ေသာ စိတ္မ်ား အေၾကာင္းကို ရွင္းျပ သင္ၾကားသြား၏။

+++++

အႏၲရာယ္ငါးပါး

နတ္ျပည္သို႔ မေရာက္ႏိုင္ေအာင္၊ စ်ာန္မရေအာင္, မဂ္မရေအာင္, ဖိုလ္မရေအာင္ တားျမစ္ေသာ အႏၲရာယ္ ငါးမ်ိဳး ရွိ၏။

လကၤာ

‘ကံ’ ‘ကိေလသ’၊ ‘ဝိပါက’၊ ‘ဝါဒ’ ‘တိကၠမာ’
နတ္႐ြာနိဗၺာန္၊ မဂ္ဖိုလ္စ်ာန္၊ ငါးတန္ အႏၲရာ။

‘ကံ’ = ကမၼႏၲရာယ္
‘ကိေလသ’ = ကိေလသႏၲရာယ္
‘ဝိပါက’ = ဝိပါကႏၲရာယ္
‘ဝါဒ’ = အရိယူပဝါဒႏၲရာယ္
‘တိကၠမာ’ = အာဏာဝီတိကၠမႏၲရာယ္

ကမၼႏၲရာယ္

ပၪၥာနႏၲရိယကံငါးပါးႏွင့္ ဘိကၡဴနီမ၌ က်ဴးလြန္မႈျဖစ္ေသာ အကုသိုလ္ကံတည္းဟူေသာ အႏၲရာယ္ကို က်ဴးလြန္ထားေသာ ပုဂၢိဳလ္မွာ ယခုဘဝ၌ စ်ာန္, မဂ္, ဖိုလ္တို႔ မရႏိုင္။ ေသၿပီးေနာက္ဘဝမွာလည္း သုဂတိမေရာက္ႏိုင္ေတာ့ဘဲ အပါယ္ေလးပါးသို႔ ဧကန္ က်ေရာက္၏။

ပၪၥာနႏၲရိယကံငါးပါး

(၁) အေမကို သတ္ျခင္း၊
(၂) အေဖကို သတ္ျခင္း၊
(၃) ရဟႏၲာကို သတ္ျခင္း၊
(၄) ျမတ္စြာဘုရားကို ေသြးစိမ္းတည္ေအာင္ ျပဳျခင္း၊
(၅) သံဃာသင္းခြဲျခင္း။

အေမ, အေဖကို သတ္ရာ၌ အေမမွန္း, အေဖမွန္း သိသည္ျဖစ္ေစ၊ မသိသည္ျဖစ္ေစ သတ္မိ၍ ေသလွ်င္ ဤကံထိုက္ေတာ့၏။ တျခားသူတစ္ဦးအမွတ္ျဖင့္ သတ္လိုက္ၿပီး အေမ သို႔မဟုတ္ အေဖျဖစ္ေနက ဤကံႀကီးထိုက္၏။ အလြန္ ေၾကာက္စရာ ေကာင္း၏။

ရဟႏၲာကို သတ္ကလည္း ဤကံႀကီးထိုက္၏။

ဘုရားရွင္ ပရိနိဗၺာန္စံၿပီးျဖစ္ရာ ဘုရားရွင္ကို ေသြးစိမ္းတည္ေအာင္ မျပဳႏိုင္ေတာ့ေသာ္လည္း ဘုရား႐ုပ္ပြား ေစတီေတာ္မ်ားကို ဖ်က္လို ဖ်က္ဆီး ျပဳလုပ္က ဤကံနီးပါး အလြန္ပင္ အျပစ္ႀကီးေၾကာင္း မွတ္သားရ၏။

သံဃာသင္းခြဲသည္ ဆိုရာ၌ သိမ္တစ္ခုအတြင္း တစ္ၿပိဳင္နက္ေသာ ခဏမွာ သံဃာ ၂-စုခြဲၿပီး ကံျပဳေအာင္ ျပဳလုပ္မွ သံဃာသင္းခြဲေသာကံ ထိုက္၏။ ထို႔ေၾကာင့္ ရဟန္းမ်ားမွာသာ ဤကံ ထိုက္ႏိုင္၏။ လူမ်ား၊ သာမေဏမ်ားမွာ ဤကံ မထိုက္ႏိုင္။
သာမန္ သံဃာအခ်င္းခ်င္း ကြဲသြားေအာင္ ျပဳလုပ္႐ုံျဖင့္ သံဃေဘဒကံ မထိုက္ေသာ္လည္း အျပစ္ႀကီးမား၏။

အဇာတသတ္သည္ သူ႔အေဖကို သတ္သူျဖစ္ရာ ပိတုဃာတကကံထိုက္ၿပီး အပါယ္ငရဲသို႔ က်ေရာက္ရ၏။
ေဒဝဒတ္သည္လည္း ျမတ္စြာဘုရားကို ေသြးစိမ္းတည္ေအာင္ျပဳေသာ ကံႀကီး၊ သံဃာသင္းခြဲေသာ ကံႀကီးမ်ား ထုိက္သျဖင့္ အပါယ္ငရဲသို႔ က်ေရာက္ရ၏။

ဘိကၡဴနီမ၌ က်ဴးလြန္ျပဳက်င့္မိကလည္း ဤကမၼႏၲရာယ္ႀကီး ထိုက္၏။ ထူးျခားခ်က္တစ္ခုမွာ ဤဘဝ၌ စ်ာန္, မဂ္, ဖိုလ္ မရႏိုင္ေတာ့ေသာ္လည္း ေနာင္တတရားရၿပီး ေကာင္းစြာ က်င့္ၾကံေနထိုင္သြားက သုဂတိဘဝ ရႏိုင္ေသးေၾကာင္း သိရ၏။
ဘုရားရွင္လက္ထက္တြင္ တန္ခိုးအရာ၌ ဧတဒဂ္ရေသာ ရွင္ဥပၸလဝဏ္ကို မုဒိန္းျပဳက်င့္သူ နႏၵလုလင္မွာ ေျမမ်ိဳခံရကာ အပါယ္ငရဲသို႔ က်ေရာက္ရ၏။

ကိေလသႏၲရာယ္

အယူအဆ ခိုင္ခိုင္ၿမဲၿမဲ စြဲစြဲလန္းလန္း ယူထားေသာ နိယတမိစၧာဒိ႒ိကို ကိေလသႏၲရာယ္ဟု ေခၚ၏။
အက်ိဳးမရွိဘူးဟု ခိုင္ခိုင္ၿမဲၿမဲ ယူဆေသာ နတၳိကဒိ႒ိ၊ ကံမရွိဘူးဟု ခိုင္ခုိင္ၿမဲၿမဲ ယူဆေသာ အကိရိယဒိ႒ိ၊ အေၾကာင္းမရွိဘူးဟု ခိုင္ခိုင္ၿမဲၿမဲ ယူဆေသာ အေဟတုကဒိ႒ိ ဟူသည့္ မိစၧာဒိ႒ိ ၃-ခုကို နိယတမိစၧာဒိ႒ိဟု ေခၚ၏။

ဤနိယတမိစၧာဒိ႒ိအယူရွိသူမ်ားမွာလည္း ဤဘဝ၌ စ်ာန္, မဂ္, ဖိုလ္ မရႏိုင္၊ ေနာင္တမလြန္ သုဂတိဘဝ မရႏိုင္။


ဝိပါကႏၲရာယ္

ဝိပါက = ဝိပါက္ေၾကာင့္ ျဖစ္ေသာ အႏၲရာယ္
အဟိတ္ပဋိသေႏၶေနပုဂၢိဳလ္၊ ဒြိဟိတ္ပဋိသေႏၶေနပုဂၢိဳလ္မ်ားမွာ ေနာက္ဘဝက ျပဳလုပ္ခဲ့ေသာ မေကာင္းမႈမ်ား၏ အက်ိဳးေပးျဖစ္ေသာ ဝိပါကႏၲရာယ္ေၾကာင့္ စ်ာန္, မဂ္, ဖိုလ္ မရႏိုင္။

သို႔ေသာ္ ယခုဘဝ၌ ေကာင္းမြန္စြာ ေနထိုင္ က်င့္ၾကံသြားပါက သုဂတိဘံုသို႔ ေရာက္ႏိုင္၏။ တိရစၧာန္ပင္ လူ႔ဘဝ ျပန္ရႏိုင္၏။

အရိယူပဝါဒႏၲရာယ္

အရိယာပုဂၢိဳလ္မွန္း သိသည္ျဖစ္ေစ၊ မသိသည္ျဖစ္ေစ ယုတ္မာေသာ စိတ္ထားျဖင့္ အရိယာပုဂၢိဳလ္ကို စြပ္စြဲ ကဲ့ရဲ႕ျခင္း ျပဳမိပါက အရိယူပဝါဒႏၲရာယ္ထိုက္၏။ စိတ္ျဖင့္ ျပစ္မွားမိလွ်င္ပင္ အႏၲရာယ္ျဖစ္ႏိုင္သျဖင့္ အလြန္ ဂ႐ုစိုက္ သတိထားသင့္၏။

ေရွးက ရဟန္း ၂-ပါး ႐ြာထဲသို႔ ဆြမ္းခံဝင္ၾကရာ အသက္ႀကီးေသာ ရဟႏၲာမေထရ္ႀကီးမွာ ေလနာေရာဂါရွိသျဖင့္ ဆြမ္းခံရရွိေသာ ယာဂုပူပူကုိ မေအးခင္ ခ်က္ခ်င္း ဘုဥ္းေပးသံုးေဆာင္ရာ၊ အသက္ငယ္သူ ေသာတာပန္ရဟန္းက ကဲ့ရဲ႕ အျပစ္စကား ဆိုမိ၏။

ညေန၌ မေထရ္ႀကီးသည္ ရဟန္းငယ္ထံသို႔ ႂကြေရာက္၍ “ငါ့ရွင္ ... ရဟန္းကိစၥၿပီးေအာင္ ႀကိဳးစား ပြားမ်ားအားထုတ္ၿပီးပါၿပီလား” ဟု ေမးရာ၊ “တပည့္ေတာ္ ... ေသာတာပန္မွ်သာ ရွိပါေသးသည္ ဘုရား” ဆိုလွ်င္ “သို႔ဆိုလွ်င္ ... တရားဆက္ၿပီး အားထုတ္မည္ဆိုက ငါ့ရွင္အတြက္ အခ်ည္းႏွီးျဖစ္ေခ်ၿပီ” ဟု ရဟန္းငယ္၏ အက်ိဳးကိုလိုလား သတိေပးစကား ဆိုေလသည္။

ရဟန္းငယ္လည္း ရဟႏၲာမေထရ္ႀကီးကို ျပစ္မွားမိမွန္းသိသျဖင့္ ဝန္ခ် ေတာင္းပန္ေလသည္။

အရိယူပဝါဒႏၲရာယ္မွာ ျပစ္မွားမိေသာ ပုဂၢိဳလ္ထံ ကိုယ္တိုင္ ဝန္ခ်ေတာင္းပန္ျခင္း၊ ကိုယ္တိုင္သြားေရာက္ရန္ မျဖစ္ႏိုင္က လူလႊတ္ေတာင္းပန္ျခင္း၊ ထိုပုဂၢိဳလ္ကို ရွာမရေတာ့က တျခားပုဂၢိဳလ္မ်ားေရွ႕, ဆရာသမားမ်ားေရွ႕တြင္ “ .... ဤကဲ့သို႔ ... ဤကဲ့သို႔ ... တပည့္ေတာ္သည္ အဘယ္ပုဂၢိဳလ္ကို ျပစ္မွားမိထားပါသည္။ ဤအျပစ္အတြက္ မည္ကဲ့သို႔ ျပဳလုပ္ရမည္ကို ၫႊန္ၾကား ဆံုးမေတာ္မူပါ” ဟု ဆိုရ၏။ ထိုတျခားပုဂၢိဳလ္မ်ား, ဆရာသမားမ်ားက “သို႔ဆိုလွ်င္ ထိုပုဂၢိဳလ္အား ဒီကေန ေတာင္းပန္ပါ။ ဟိုက ပုဂၢိဳလ္ကလည္း ခြင့္လႊတ္ပါလိမ့္မယ္” စသည္ ... ဆိုဆံုးမ ၫႊန္ၾကားသည့္အတိုင္း လိုက္နာ ေဆာင္႐ြက္ျခင္း၊ ထိုပုဂၢိဳလ္ ပရိနိဗၺာန္စံသြားၿပီဆိုလွ်င္ စံရာ ေနရာေဒသသို႔ သြားေရာက္၍ ေတာင္းပန္ျခင္းမ်ားျဖင့္ ေက်ေအးႏိုင္ပါသည္။

အရိယာမဟုတ္သည္တိုင္ေအာင္ ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ က်င့္ၾကံေနထိုင္သူ ပုဂၢိဳလ္မွ်ကိုပင္ ကဲ့ရဲ႕ အျပစ္စကားဆိုျခင္းသည္ အရိယူပဝါဒကံနီးပါး အျပစ္ႀကီးသည္ဟု ဆို၏။

အာဏာဝီတိကၠမႏၲရာယ္

လြန္က်ဴးလိုေသာ စိတ္ေစတနာျဖင့္ သင့္ေရာက္အပ္ေသာ အာပတ္၊ ဘုရားရွင္၏ အာဏာကို လြန္ဆန္ေသာ, ဘုရားရွင္အား မ႐ိုေသရာေရာက္ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ေသာ အႏၲရာယ္ျဖစ္၏။
လူပုဂၢိဳလ္မ်ားႏွင့္ မဆိုင္ဘဲ ဘုန္းႀကီးမ်ားႏွင့္သာ သက္ဆိုင္၏။
သင့္ေရာက္ေသာ အာပတ္ကို မေျဖဘဲ မကုစားဘဲ တရားအားထုတ္က တရားထူး မရႏိုင္။ နတ္႐ြာနိဗၺာန္ စ်ာန္ မဂ္ ဖိုလ္ မရႏိုင္။
ထို႔ေၾကာင့္ ဘုန္းႀကီးမ်ားမွာ မၾကာခဏ အာပတ္ေျဖၾကရ၏။
အျပစ္အလိုက္ ေျဖနည္းအမ်ိဳးမ်ိဳးျဖင့္ အာပတ္ေျဖၾကရ၏။

+++++

ဘံုစိတ္ရ

၃၁ ဘံုကို အေသးစိတ္ မသင္ရေသးေသာေၾကာင့္ ကာမဘံု၊ ႐ူပဘံု၊ အ႐ူပဘံုမ်ားတြင္ ရႏိုင္ေသာ စိတ္မ်ားကိုသာ အၾကမ္းဖ်င္း ေလ့လာၾကရ၏။

စိတ္ႏွင့္ ဝီထိစိတ္

သၿဂႋဳဟ္က်မ္းတြင္ ‘ဝီထိစိတ္’ဟူ၍ သံုးႏႈန္းေလ့ရွိရာ ‘စိတ္’ႏွင့္ ‘ဝီထိစိတ္’ကို ခြဲျခား နားလည္ထားသင့္၏။

‘စိတ္’ဟုဆိုလွ်င္ သာမန္အားျဖင့္ စိတ္အက်ဥ္း ၈၉ ပါး၊ အက်ယ္ ၁၂၁ ပါးကို ဆို၏။

‘ဝီထိစိတ္’ဟုဆိုက “ဝီထိမွ လြတ္ေသာ ဝီထိမုတ္စိတ္မ်ား = ပဋိသေႏၶ, ဘဝင္, စုတိကိစၥတပ္စိတ္မ်ား” မပါသည့္ အျခားစိတ္မ်ားကို ဆိုလို၏။

ပဋိသေႏၶ, ဘဝင္, စုတိကိစၥတပ္သည့္ စိတ္ ၁၉ ပါး (ဥေပကၡာသႏၲီရဏ ၂ + မဟာဝိပါက္ ဂ + ႐ူပါဝစရဝိပါက္ ၅ + အ႐ူပါဝစရဝိပါက္ ၄) အနက္ ဥေပကၡာသႏၲီရဏ ၂ ပါးႏွင့္ မဟာဝိပါက္စိတ္ ၈ ပါးတို႔မွာ ‘တဒါ႐ုံကိစၥ’တပ္ခိုက္ ဝီထိစိတ္တြင္ ပါဝင္သျဖင့္ ႐ူပါဝစရဝိပါက္ ၅ ပါးႏွင့္ အ႐ူပါဝစရဝိပါက္ ၄ ပါး = ေပါင္း ၉ ပါးကို ၾကဥ္ေသာ္ ဝီထိစိတ္ ၈၀ ျဖစ္၏။

ကာမာဝစရဘံု (အပါယ္ ၄ ဘံု၊ လူ႔ဘံု၊ နတ္ဘံု ၆) တြင္ ဝီထိစိတ္ ၈၀ စလံုး ျဖစ္ႏိုင္၏။

အသညသတ္ဘံုမွတပါး ႐ူပါဝစရ ၁၅-ဘံု၌ မရႏိုင္ေသာ ဝီထိစိတ္မ်ား (စုစုေပါင္း ၁၆ ပါး)

ေဒါသမူေဒြး (ေဒါသျဖစ္လွ်င္ စ်ာန္မရႏိုင္သျဖင့္ ဘံုအားျဖင့္ ပယ္၏။ မဂ္ျဖင့္ ပယ္ျခင္း မဟုတ္။)
ဃာနဝိညာဏ္ေဒြး (ဃာနပသာဒမရွိသျဖင့္ မျဖစ္ႏိုင္။)
ဇိဝွါဝိညာဏ္ေဒြး (ဇိဝွါပသာဒမရွိသျဖင့္ မျဖစ္ႏိုင္။)
ကာယဝိညာဏ္ေဒြး (ကာယပသာဒမရွိသျဖင့္ မျဖစ္ႏိုင္။)
မဟာဝိပါက္စိတ္ ၈ (ကာမာဝစရဝိပါက္စိတ္ ၈) (႐ူပါဝစရ, အ႐ူပါဝစရဘံုမ်ား၌ မျဖစ္ႏိုင္။)


အသညသတ္ဘံုမွတပါး ႐ူပါဝစရ ၁၅-ဘံု၌ ျဖစ္ႏိုင္ေသာ ဝီထိစိတ္မ်ား (စုစုေပါင္း ၆၄ ပါး)

ေဒါသမူေဒြးၾကဥ္ အကုသိုလ္စိတ္ ၁၀ ပါး
အဟိတ္စိတ္ထဲမွ စကၡဳဝိညာဏ္ ၂ ပါး၊ ေသာတဝိညာဏ္ ၂ ပါး၊ သမၸဋိစၧိဳင္း ၂ ပါး၊ သႏၲီရဏ ၃ ပါး၊ ပၪၥဒြါရာဝဇၨန္း၊ မေနာဒြါရာဝဇၨန္း၊ ဟသိတုပၸါဒ္ = ေပါင္း ၁၂ ပါး
မဟာကုသိုလ္ ဂ ပါး၊ မဟာႀကိယာ ၈ ပါး = ေပါင္း ၁၆ ပါး
႐ူပါဝစရ ကုသိုလ္ ၅ + ႀကိယာ ၅ = ေပါင္း ၁၀ ပါး
အ႐ူပါဝစရ ကုသိုလ္ ၄ + ႀကိယာ ၄ = ေပါင္း ၈ ပါး
ေလာကုတၱရာ ၈ ပါး

အသညသတ္ဘံု၌ ႐ုပ္ခ်ည္းသာ ရွိ၍ စိတ္လံုးဝ မရ။


အ႐ူပါဝစရ ၄ ဘံု၌ မရႏိုင္ေသာ ဝီထိစိတ္မ်ား (စုစုေပါင္း ၃၈ ပါး)

ေဒါသမူေဒြး မျဖစ္ႏိုင္။
နာမ္ခ်ည္းရွိ၍ ေဒြးပၪၥဝိညာဏ္ မျဖစ္ႏိုင္။ ပၪၥဒြါရမွာသာ ျဖစ္ႏိုင္ေသာ သမၸဋိစၧိဳင္း ၂၊ သႏၲီရဏ ၃၊ ပၪၥဒြါရာဝဇၨန္း ၁ တို႔ မျဖစ္ႏိုင္။ ကာယခႏၶာကိုယ္ မရွိ၍ မျပံဳးႏိုင္ေသာေၾကာင့္ ဟသိတုပၸါဒ္ မျဖစ္ႏိုင္။
မဟာဝိပါက္ ၈ ပါးမွာလည္း ကာမာဝစရဘံုမွာသာ ျဖစ္၍ မျဖစ္ႏိုင္။
႐ူပါဝစရကုသိုလ္ ၅၊ ႐ူပါဝစရႀကိယာ ၅ မျဖစ္ႏိုင္။
ေသာတာပတၱိမဂ္စိတ္ ၁ မျဖစ္ႏိုင္။

အ႐ူပါဝစရဘံု၌ ျဖစ္ႏိုင္ေသာ ဝီထိစိတ္မ်ား (စုစုေပါင္း ၄၂ ပါး)

အကုသိုလ္စိတ္မွ ေလာဘမူ ဂ + ေမာဟမူ ၂ = ၁၀
အဟိတ္စိတ္ထဲမွ မေနာဒြါရာဝဇၨန္း ၁
မဟာကုသိုလ္ ဂ + မဟာႀကိယာ ၈ = ၁၆
အ႐ူပါဝစရကုသိုလ္ ၄ + အ႐ူပါဝစရႀကိယာ ၄ = ၈
ေသာတာပတၱိမဂ္ၾကဥ္ ေလာကုတၱရာစိတ္ ၇

အထူးမွတ္ဖြယ္ကား အထက္အထက္ အ႐ူပါဝစရဘံု၌ ေအာက္ ေအာက္ အ႐ူပါဝစရစိတ္မ်ား မရ။

+++++

အဘိဓမၼာသင္တန္းၿပီးေသာ္ နာရီဝက္ခန္႔ နားၾကၿပီး ေလာကခ်မ္းသာ စေနေန႔တရားပြဲကို ဦးဝိမလက “ကုသိုလ္အမႈ ရေအာင္ျပဳ” တရားေခါင္းစဥ္ျဖင့္ ဓမၼဒါနျပဳ ေဟာၾကား၏။



တရားပြဲၿပီးေသာ္ ၁၅ မိနစ္ခန္႔ တရား႐ႈမွတ္ၾကၿပီး၊ ေကာင္းမႈကုသိုလ္တို႔ကို အမွ်ေပးေဝၾက၏။

သာဓု ... သာဓု ... သာဓု။


Read more...

2010 CALENDAR

2010 Calendar
ကိုဖိုးသား ေပးပို႔ထားေသာ လက္ေဆာင္ေမးလ္ PDF ဖိုင္အား အစမ္းတင္လိုက္ပါတယ္.။နည္းပညာအား မသိ၍ ဆရာလင္းဦးထံ ပညာသင္ၾကားရပါသည္။ နည္းပညာသင္ေပးၾကေသာ ဆရာလင္းဦးႏွင့္ သင္ဆရာ၊ျမင္ဆရာ၊ ၾကားဆရာမ်ားအား အထူးေက်းဇူးတင္ပါတယ္ကြယ္..။


ေရႊလမ္းေငြလမ္း၀င္းၾကည္
၂၀၁၀ ခု၊ ဧၿပီလ(၆)ရက္၊ည(၉)နာရီ။

Read more...

Buddhism is not Religion

Buddhism is Not Religion F

ဆက္ဖတ္ပါရန္



Read more...

မဟာသတိပ႒ာနသုတ္ ဓမၼသင္တန္း

မဟာသတိပ႒ာနသုတ္ ဓမၼသင္တန္း
ဆရာေတာ္ ဦးၾသသဓ

အပိုင္း (၁)



အပိုင္း (၂)



အပိုင္း (၃)



အပိုင္း (၄)



အပိုင္း (၅)



အပိုင္း (၆)



အပိုင္း (၇)



အပိုင္း (၈)



အပိုင္း (၉)




အပိုင္း (၁၀)



အပိုင္း (၁၁)



အပိုင္း (၁၂)



အပိုင္း (၁၃)



အပိုင္း (၁၄)



အပိုင္း (၁၅)



အပိုင္း (၁၆)




(U SannAung ၏ Youtube စာမ်က္ႏွာမွ ျပန္လည္ကူးယူ ဓမၼဒါနျပဳပါသည္ ခင္ဗ်ား။)


Read more...

သာဓုေခၚၾကပါေတာ့ မတ္လ ေန ့ဆြမ္းမွတ္တမ္း



မတ္လ ေန ့ဆြမ္း


ေစတနာရွင္ အလွဴရွင္မ်ား


၁။ ေဖဖ၀ါရီလ ၂၈ ရက္ ေန ့မွ လက္က်န္ ဆြမ္း ဆြမ္းဟင္းမ်ား

၂။ ေဒၚစံုၾကိဳင္း ( ထိုင္း )ေမြးေန ့ အိမ္မွာ ဆြမ္းပင့္ကပ္
၃။ လက္က်န္ေလး မ်ား
၄။ ျမန္မာ ဒကာ ေလး ဂမိက ဒါန ခရီးသြား အလွဴ
၅။ေဒၚစံုၾကိဳင္း ( ထို္င္း )မိသားစု ႏွႈင့္ကိုေဆးရွား ( ပီရူး)
၆။လုယာေမာ ( ထိုင္း ) စားေသာက္ဆိုင္ မိသားစု
၇။ သီရိလကၤာ မိသားစု
၈။သီရိလကၤာ မိသားစုရဲ ့လက္က်န္ေလးမ်ား
၉။ ေဒၚနာတကံ ႏွင့္ ေဒၚပန္ ( ထိုင္း ) မိသားစု
၁၀။ လက္က်န္ေလးမ်ား
၁၁။ျမန္မာ ဆမ္ မိသားစု
၁၂။ ေဒၚစံုၾကိဳင္း ( ထို္င္း )မိသားစု ႏွႈင့္ကိုေဆးရွား ( ပီရူး)
၁၃။လုယာေမာ ( ထိုင္း ) စားေသာက္ဆိုင္ မိသားစု
၁၄။ ေဒၚမယ္လိ၀ံ ( ထိုင္း ) မိသားစု
၁၅။ မစ္ကရိုင္း ( ကူခ်ိဳင္း ေခၚ ကူပြန္ ) ျဖင့္ ဆိုင္သြားအလွဴခံ
၁၆။မစ္ကရိုင္း ( ကူခ်ိဳင္း ေခၚ ကူပြန္ ) ျဖင့္ ဆိုင္သြားအလွဴခံ
၁၇။ ေဒၚပန္ ( ထိုင္း ) မိသားစု
၁၈။ျမန္မာ ဆမ္ မိသားစု
၁၉။ေဒၚစံုၾကိဳင္း ( ထို္င္း )မိသားစု ႏွႈင့္ကိုေဆးရွား ( ပီရူး)၊ ေဒၚနာတကံ (ထိုင္း)
၂၀။လုယာေမာ ( ထိုင္း ) စားေသာက္ဆိုင္ မိသားစု
၂၁။ ေဒၚနိလာမိ ( သီရိလကၤာ ) မိသားစု
၂၂။လက္က်န္ေလးမ်ား
၂၃။လက္က်န္ေလးမ်ား
၂၄။ေဒၚပန္ ( ထိုင္း ) ဦးသရဏ ( ထိုင္း)
၂၅။ျမန္မာ ဆမ္ မိသားစု
၂၆။ ေဒၚစံုၾကိဳင္း ( ထို္င္း )၊ သူ ့သူငယ္ခ်င္းမ်ား ။ ကိုေဆးရွား ( ပီရူး)
၂၇။လုယာေမာ ( ထိုင္း ) စားေသာက္ဆိုင္ မိသားစု
၂၈။ေဒၚနိလာမိ ( သီရိလကၤာ ) မိသားစု
၂၉။ လက္က်န္ေလးမ်ား
၃၀။ ကို ေဆးရွား ( ပီရူး)၊ ႏြမ္းဘက္ ( ထိုင္း) မိသားစု
၃၁။ေဒၚစံုၾကိဳင္း ( ထို္င္း )မိသားစု


ယခု လ တစ္လလံုး ယမဒစံ ( ဂ်ပန္ ) ဒါယကာ က အရုဏ္ အတြက္ ၊
ေန့ဆြမ္း အတြက္ ကပၸိယ ကာရက ျပဳလုပ္ေပးပါတယ္။


ဥေရာပ မွာ သမုဒၵရာ ၀မ္းတစ္ထြာ

သမုဒၵရာ ၀မ္းတစ္ထြာမို ့ေတာ္ရဲ ့။ ႏွစ္ထြာ တစ္ေတာင္ သာရွိရင္ အက်န္ေလးမ်ားေတာင္ က်န္ပါ့မလား။ မေခ်ာင္ဘူးဗ်။ ကိုယ္ေနတဲ့ ျမိဳ ့နဲ ့ ျမိဳ ့၀န္းက်င္မွာ ေရႊက ရွားပါဘိ။ ရွားပါတယ္ ဆိုမွ မအားၾကတဲ့ သူက မ်ားသား။ ေရႊရွားတဲ့ ၾကားက အျခားဘာသာ ေရႊေတြ ပါေသးေၾကာင္း ဒကာ ေလးက ေျပာရဲ ့။

သာသနာက ပစ္မထားလိုု ့။ ကံၾကမၼာက လစ္မသြားလို ့ ေတာ္ေသးရဲ ့။

ညီမ (နာ့စ္) ျဖစ္သူက ေျပာရဲ ့။ ဥဴးဇင္း သတိထားဦး ၊ ဗိုက္နာမယ္၊ ၀မ္းေလွ်ာလိမ့္မယ္ တဲ့။ အက်န္ေတြ ဘုဥ္းတာ မ်ားရင္။ ခုေတာ့ က်င့္သားရပါပီကြယ္။ ဥေရာပ ဆိုေတာ့လည္း ကိုယ့္ ဌာေန က ဒကာ ဒကာမေတြ လို ဒါ မစားခ်င္ဘူး ၊ ဟို ဟာ မစားခ်င္ဘူး ။ ခ်ိဳသေလး ခါးသေလး ။ အေအး အပူ ညည္းလို ့မွ မရဘဲ၊ ဆြမ္း၊ ေပါင္မုန္ ့ဘာကိုမွ ေရြးလို ့ မရဘဲ ကြယ္။

ခုေတာ့ မထူးေတာ့ပါဘူး။ သေဗၺ သတၱာ အာဟာရ႒ိတိကာ - ဥေရာပ ကိုယ္ေတာ္ေလးတို ့သည္ ၊ အရင္ေန့ မွ အက်န္ႏွင့္ လည္း တည္နို္င္ကုန္၏။ အသက္ရွင္ နိုင္ၾကပါတယ္ တဲ့ ဗ်ား။


မွတ္ခ်က္။ ။ လက္ယားတာနဲ ့ပဲ ဆြမ္း အလွဴရွင္မ်ားနဲ ့အတူ သမုဒၵရာ ၀မ္းတစ္ထြာ ကို ဖတ္စရာ အျဖစ္ ေရးလိုက္ပါတယ္။ အခ်ိန္ရသလို ၾကိဳးစားျပီး ကိုယ္သိတာေလးမ်ား ေတြ ့ၾကံဳတာေလးမ်ား ေရးသားသြားပါမယ္။
ျမတ္ေရာင္နီ
(၀၆၊၀၄၊၂၀၁၀)


Read more...

ကြန္ျဖဴးရွပ္ အဆိုအမိန္႔

သေဘာထားမျပည့္ဝသူသည္

အျခားသူကို အျပစ္ျမင္၏။

သေဘာထားျပည့္ဝသူသည္

မိမိကိုသာ အျပစ္ျမင္၏။

ထို့ထက္သေဘာထားျပည့္ဝသူသည္

မည္သူ့ကိုမွ အျပစ္မျမင္ေတာ့ေပ။

(ကြန္ျဖဴးရွပ္)



Read more...

အဘိဓမၼာ အပုိင္း ၃၊ အခန္း ၃၀ (႐ုပ္တရား ေနာက္ဆုံးပုိင္း)

႐ုပ္တရားအပုိင္းမွာ ေျပာျပဖုိ႔ ႐ုပ္အုပ္စု -၂-စုပဲ က်န္ပါေတာ႔တယ္။ ယေန႔ ယင္း က်န္ရွိေနေသးတဲ႔ အုပ္စု -၂-ခုမွ ၀ိကာရ႐ုပ္ (ပကတိ အေနအထားထက္ ထူးျခားတဲ႔ သေဘာ႐ုပ္)တရားကုိ ေျပာျပပါမယ္။ ဤ-႐ုပ္တရား -၃-ပါးက အပုိင္း -၂-ျဖစ္တဲ႔ ေစတသိက္ပုိင္း (ေသာဘနေစတသိက္) ေျပာျပစဥ္က နာမည္မ်ားႏွင္႔ အတူတူပါပဲ။ ဒါေပမယ္႔ ယခုေျပာျပမည့္ တရားမ်ားကေတာ႔ ႐ုပ္ရဲ႕ အမူအရာ သေဘာမ်ားျဖစ္ပါတယ္။

နံပါတ္ -၁-က လဟုတာ႐ုပ္= ႐ုပ္ရဲ႕ေပါ႔ပါးမႈ အမူအရာ႐ုပ္။ မိမိတုိ႔တေတြရဲ႕ ခႏၶာကုိယ္ႀကီးဟာ ႐ုပ္တရား+ နာမ္တရားေတြနဲ႔ စုေပါင္း ဖြဲ႔စည္းထားတာဆုိေတာ႔.... စိတ္ညစ္ရင္ ႐ုပ္ ႏြမ္းတယ္၊ စိတ္ေပ်ာ္ရင္ ႐ုပ္ လန္းတယ္။ ယင္းကဲ႔သုိ႔ဆက္စပ္ေနပါတယ္။ အခု ဒီ႐ုပ္တရားရဲ႕ သေဘာကလည္း မိမိစိတ္ေလး ရႊင္လန္းတက္ႂကြေနတဲ႔အခါ ႐ုပ္ခႏၶာကလည္း ေပါ႔ပါးလန္းဆန္း ေနပါတယ္။ ထုိကဲ႔သုိ႔ ျဖစ္ေနတဲ႔ အခ်ိန္သည္ ဤ႐ုပ္တရားေလး ျဖစ္ေနတဲ႔အခ်ိန္ပါပဲ။
ေလာကမွာ ေျပာေလ႔ရွိတဲ႔ စကားေလး တစ္ခြန္းေတာင္ ရွိပါတယ္ “စိတ္ေထာင္းေတာ႔ ကုိယ္ေက်၊ စိတ္ပ်ိဳေတာ႔ ကုိယ္ႏု”ဆုိတာ။ ဤကဲ႔သုိ႔ စိတ္ႏွင္႔႐ုပ္ (သုိ႔မဟုတ္) နာမ္ႏွင္႔ ႐ုပ္ ဆက္စပ္ေနတာပါ။ (နာမ္ဆုိတာ သိမႈသေဘာ၊ ႐ုပ္ဆုိတာ မသိမႈ သေဘာ။)

ေနာက္တစ္ပါးက မုဒုတာ႐ုပ္= ႐ုပ္တရားရဲ႕ ႏူးညံ့မႈသေဘာ အမူအရာ႐ုပ္။ စိတ္ေပ်ာ္ရႊင္ ေအးခ်မ္းေတာ႔ ႐ုပ္ခႏၶာကလည္း ႏူးည့ံ သိမ္ေမြ႕ေနတဲ႔ သေဘာပါ။
အရိယာ သူေတာ္စင္ (သုိ႔မဟုတ္) တခ်ိဳ႕ သီလသမာဓိႏွင္႔ ျပည့္၀တဲ႔ ဆရာေတာ္ႀကီးေတြကုိ ဖူးျမင္လုိက္ရလုိ႔ ထုိပုဂၢိဳလ္ေတြရဲ႕ ခႏၶာကုိယ္ လန္းဆန္းေနတဲ႔ သေဘာ၊ သိမ္ေမြ႕တဲ႔သေဘာ မ်က္ႏွာၾကည္လင္ ေနတဲ႔ သေဘာေတြဟာ အပူတရားေတြ ၿငိမ္းေအးေနတာ႔... မ်က္ႏွာေတာ္ကုိ ဖူးျမင္လုိက္ရတာနဲ႔ ဖူးျမင္သူမွာ အေအးဓာတ္ ကူးစက္ေလာက္ေအာင္ ႏူးည့ံသိမ္ေမြ႕မႈ သေဘာဓာတ္ေတြ ရွိပါတယ္။ နာမ္တရား (စိတ္တရား)ေတြက ေအးခ်မ္းေတာ႔ ႐ုပ္တရား ႏူးည့ံသိမ္ေမြ႕ေနတဲ႔ သေဘာဆုိတာ ယင္းကဲ႔သုိ႔ ျဖစ္တာကုိ ဆုိလုိပါတယ္။

ေနာက္တစ္ပါးက ကမၼညတာ႐ုပ္= ကုိယ္ျဖင္႔ျပဳရေသာ အမူအရာသေဘာ၏ ေကာင္မြန္တဲ႔ သေဘာ, လုပ္သမွ် အစဥ္ေခ်ာေနတဲ႔ သေဘာမ်ိဳးပါ။ အေပၚ ႐ုပ္တရား -၂-ပါးလုိပဲ... စိတ္တရားနဲ႔ ဆက္စပ္ေနပါတယ္။ စိတ္အျမင္ရွင္းေတာ႔ လုပ္သမွ် အလုပ္မ်ား အဆင္ေျပေနတဲ႔ သေဘာအမူအရာမ်ား ျဖစ္ပါတယ္။
၀ိကာ႐ုပ္တရား (ထူးျခားမႈ အမူအရား႐ုပ္တရား) အုပ္စုသည္ (၅)ပါး ရွိပါတယ္။ ဒါေပမယ္႔ ေနာက္ဆုံး -၂-ပါးျဖစ္တဲ႔ ကာယ၀ိညတ္ =ကုိယ္အမူအရာ, ၀စီ၀ိညတ္= ႏႈတ္အမူအရာ ထူးျခားမႈ သေဘာမ်ားသည္ အေပၚမွာ ေျပာခဲ႔တဲ႔ ၀ိညတ္႐ုပ္ -၂-ပါး ေျပာစဥ္က အဓိပၸါယ္ႏွင္႔ အတူတူပင္ ျဖစ္ပါတယ္။
ဒါဆုိ ဘာလုိ႔ ဒီမွာ ထပ္ျပရသလဲဆုိရင္.... ထူးျခားမႈအမူအရာ ႐ုပ္တရားအားလုံးကုိ ထုတ္ျပလုိလုိ႔ ထပ္ျပရျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါဆုိ ၀ိကာ႐ုပ္အုပ္စု ဒီမွာတင္ ၿပီးပါၿပီ။

ေနာက္ဆုံး အုပ္စုက လကၡဏ႐ုပ္ အုပ္စု ျဖစ္ပါတယ္။ လကၡဏ႐ုပ္သည္ -၄-ပါး ရွိပါတယ္။ လကၡဏာေရးတရား -၃-ပါး ဆုိတာကေတာ႔ အမ်ားၾကားဘူးမယ္ထင္ပါတယ္။ အနိစၥ (အၿမဲမရွိ/ ခဏတုိင္း ေျပာင္းလဲေန)၊ ဒုကၡ (ခ်မ္းသာမရွိ အျမဲဆင္းရဲ)၊ အနတၱ (ကုိယ္ျဖစ္ခ်င္တုိင္ မျဖစ္၊ အစုိးမရ)ဆုိတဲ႔ တရား -၃-ပါးပါ။ လကၡဏာဆုိတာလည္း ၾကားဘူးမယ္ ထင္ပါတယ္၊

ေဗဒင္လကၡဏာ၊ အဲဒီမွာ ပါတဲ႔ လကၡဏာနဲ႔ အဓိပၸါယ္ အတူတူပင္ ျဖစပ္ပါတယ္။ အမွတ္အသားလုိ႔ အဓိပၸါယ္ရပါတယ္။ ေဗဒင္ဆရာထံမွာ လကၡဏာၾကည့္ခုိင္းတယ္ဆုိတာ မိမိလက္ဖ၀ါးျပင္၊ မ်က္ႏွာျပင္ စသည္မ်ားရဲ႕ ျပင္ပန္း ႐ုပ္လကၡဏာ “အမွတ္အသား”မ်ားကုိ ၾကည့္ၿပီး ေယဘုယ်ျဖစ္တတ္တဲ႔ သေဘာမ်ားကုိ ၾကည့္ခုိင္းတာ ျဖစ္ပါတယ္။ အမွန္းခ်ည္းပဲ မျဖစ္ႏုိင္ပါဘူး။

အခုျပမည့္ လကၥဏ႐ုပ္ -၄-ပါးကေတာ႔ မိမိတုိ႔ခႏၶာကုိယ္က ျပတဲ႔႔ အမွန္ေတြကုိ ျပတဲ႔ အမွတ္အသားမ်ား ျဖစ္ပါတယ္။ ၄-ပါးလုိ႔ ဆုိထားေပမယ္႔ ခ်ဳံ႕လုိက္ရင္ -၃-ပါးပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ လြယ္ေအာင္ မွတ္လုိက္ေတာ႔ (႐ုပ္+နာမ္)တရားေတြရဲ႕ ျဖစ္မႈ၊ တည္မႈ၊ ပ်က္မႈ (ျဖစ္၊ တည္၊ ပ်က္) သေဘာပါပဲ။

စာအရွိအတုိင္း သြားၾကစုိ႔....၊
နံပါတ္ -၁-က ဥပစယ႐ုပ္= အစျဖစ္တဲ႔႐ုပ္။ ျဖစ္စဥ္တုိင္းမွာ အစျဖစ္တဲ႔ အစဥ္ခဏကုိ ပါဠိလုိ “ဥပစယ”လုိ႔ ေခၚပါတယ္။ ျဖစ္စသေဘာပါ။
နံပါတ္ ၂-က သႏၱတိ႐ုပ္= ျဖစ္စဥ္ကုိ အစျပဳ၍ အစဥ္အတန္း ျဖစ္ေနတဲ႔ သေဘာ႐ုပ္လုိ႔ အဓိပၸါယ္ရပါတယ္။
နံပါတ္ ၃-က ဇရတာ႐ုပ္= ရင္႔ေရာ္မႈ သေဘာ႐ုပ္။ လူအမ်ားထင္ေနၾကတာကေတာ႔ ထင္ရွားတဲ႔ ခႏၶာကုိယ္ မသယ္ႏုိင္၊ မသြားႏုိင္တဲ႔ အရြယ္ကုိသာ “ဇရတာ=အုိးမင္း ရင္႔ေရာ္ေနၿပီ”လုိ႔ သမုတ္ေခၚၾကပါတယ္။
႐ုပ္တရား+ နာမ္တရားတုိ႔ရဲ႕ ျဖစ္စဥ္ကလည္း ျဖစ္တယ္၊ ခဏအခုိက္အတန္႔ တည္တန္႔ေနတယ္၊ ေနာက္ ပ်က္ခ်ိန္တန္လုိ႔ ရင္႔လာတယ္၊ ေနာက္ ပ်က္သြားတယ္။ ယင္းကဲ႔သုိ႔ လွ်င္ျမန္စြာ ခဏမစဲပဲ ျဖစ္၊ တည္၊ ပ်က္ ေနပါတယ္။ ေနာက္ဆုံး လကၡဏ႐ုပ္တရားက အနိစၥတာ= မၿမဲမႈသေဘာ။ (ဒီတရားကေတာ႔ အမ်ားၾကားဘူးေနတဲ႔ (အနိစၥ၊ ဒုကၡ၊ အနတၱ) လကၡဏာေရး သုံးပါးတရားထဲက အနိစၥတရားႏွင္႔ အတူတူပါပဲ)။
ဒီလကၡဏ႐ုပ္ တရား -၄-ပါးကုိ အမ်ားၾကားဘူးေနတဲ႔ ျဖစ္၊ တည္၊ ပ်က္-၃-ပါးႏွင္႔ စပ္ယူပုံက...
ဥပစယ႐ုပ္သည္= ျဖစ္မႈ သေဘာ႐ုပ္၊ သႏၱတိ႐ုပ္သည္= ျဖစ္စဥ္ၿပီး တည္တန္႔ျခင္း သေဘာ (အစဥ္အတန္း ျဖစ္ေနျခင္း သေဘာ)၊ ဇရတာ+ အနိစၥတာ= ပ်က္သြားျခင္း သေဘာ။ ဤကဲ႔သုိ႔ ျဖစ္၊ တည္၊ ပ်က္အစဥ္အေနအားျဖင္႔ စပ္ဟပ္ယူရပါတယ္။

(တရားရိပ္သာမ်ားမွာ ႐ႈမွတ္တာကေတာ႔ ျဖစ္+ပ်က္ ၂-မ်ိဳးတည္းပါ။) ျပည့္ျပည့္စုံစုံ ေျပာရရင္ေတာ႔ ႐ုပ္+နာမ္တရားတုိ႔ရဲ႕ ျဖစ္စဥ္သည္ (ျဖစ္၊ တည္၊ ပ်က္ပါ။) ျဖစ္လုိက္၊ ခဏမွ်တည္လုိက္၊ ေနာက္ ပ်က္သြားလုိက္။ တခါ အသစ္႐ုပ္+ နာမ္တရား တစ္ပါး ျဖစ္လုိက္၊ ခဏတာမွ် တည္ေနလုိက္၊ ေနာက္ ပ်က္သြားလုိက္, ယင္းကဲ႔သုိ႔ ႐ုပ္+ နာမ္တရားမ်ားဟာ ျဖစ္ေနၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ျဖစ္တာက ျမန္ေတာ႔ မိမိတုိ႔ တေတြက ယင္းကဲ႔သုိ႔ ျဖစ္စဥ္ကုိ ခက္ပါလိမ္႔မယ္။ ၀ိပႆနာတရား ႐ႈမွတ္ဘူးရင္ေတာ႔ ေရးေရးသိမယ္ထင္ပါတယ္။ လကၡဏ႐ုပ္ -၄-ပါးကုိ ႐ုပ္+နာမ္ တရားအားလုံးႏွင္႔ ခ်ဳံငုံ ျပလုိက္ပါတယ္။
ဒါဆုိ ႐ုပ္တရား (၂၈)ပါးတုိ႔ရဲ႕ သိသင္႔တဲ႔ အဓိပၸါယ္ သေဘာ ဤတြင္ ၿပီးပါၿပီ။
အဘိဓမၼာတရားမွာ အက်ဥ္းအားျဖင္႔ (႐ုပ္ႏွင္႔ နာမ္)၊ နဲနဲခ်ဲ႕ေျပာေတာ႔ (စိတ္၊ ေစတသိက္၊ ႐ုပ္၊ နိဗၺာန္) ဤကဲ႔သုိ႔ ရွိရာ အခု စိတ္အေၾကာင္း၊ ေစတသိက္အေၾကာင္း၊ ႐ုပ္အေၾကာင္း ေျပာၿပီးသြားပါၿပီ။ ေနာက္ေန႔မွာ က်န္ေနေသးတဲ႔ နိဗၺာန္အေၾကာင္း ေျပာျပပါမယ္။ ဒီေန႔ ဒီမွ်သာ။


Read more...

အထင္မလဲြလုိက္ပါနဲ ့


ဆုံးျဖတ္ရဲသူကုိ ဇြတ္တရြတ္ဆန္တယ္။

ခ်င့္ခ်ိန္တတ္သူကုိ သူရဲေဘာေၾကာင္တယ္။

ရက္ေရာသူကို လက္ဖြာတယ္။

စည္းကမ္းနဲ ့ေပးသူကုိ ကပ္ေစးနည္းတယ္။

ဦးေဆာင္နုိင္သူကုိ ေနရာယူတယ္။

ကြ်မ္းက်င္သူကုိ လည္လြန္းတယ္လုိ ့

အထင္မလဲြလုိက္ပါနဲ ့။


ပုထုဇဥ္ မျပဳရဲတဲ့ အျပစ္မရွိ


ပုထုွဇဥ္ အျဖစ္နဲ ့ေတာ့ နစ္ၾကမည္ အပါယ္။
သကၠာယဒိ႒ိ စဲြကာျငိလုိ ့
အမိကုိလည္း သတ္ရဲတယ္။
အဖကုိလည္း သတ္ရဲတယ္။
ဘုန္းၾကီးကုိလည္း ဆဲရဲတယ္။
သူမ်ားဖိနပ္လည္း ခုိးရဲတယ္။
ထမင္းစားလက္မွတ္လည္း လုရဲတယ္။



Read more...

ေကာ္ဖီတစ္ခြက္၊ ေမးခြန္းတခုနဲ႕ ဘေလာ့ဘ္ဂါသုံးဦး ေတြ႕ဆုံျခင္း

ပုံေသမဟုတ္ေသာ္လည္း လာေနက်အတိုင္း အတက္အက်မူမမွန္မႈေတြနဲ႔ ပူတဲ့ရာသီကေတာ့ ခႏၶာကိုယ္ကို ႏွိပ္ စက္ဖို႔ ေရာက္လာခဲ့ၿပီ။ အပူဒဏ္ကို အန္တုရင္း မီးလာတဲ့အခ်ိန္ေလးမွာ အေလာတၾကီးတင္လို႔ရတဲ့ ပို႔စ္ေတြ မ်ားရာကေန တျဖည္းျဖည္း နည္းနည္းလို႔ ျဖစ္လာရၿပီ။ အိမ္နီးခ်င္ႏိုင္ငံျဖစ္ေနလို႔လား မသိဘူး။ မီးကလဲ ထုံးစံအတိုင္း လာခ်င္လာမယ္ မလာခ်င္ မလာဘူး မွန္ခ်င္မွ မွန္မယ္ဆိုတဲ့ အစားထဲကပဲ။

စိတ္ကူးတဲ့လို႔ ဂုရုၾကီး ကိုေနာတို႔ ဂုရုဂ်ီး ဓမၼဂဂၤါတို႔ (ကိုယ့္ကိုယ္ကို ျပန္ခ်ီးျမွင့္ထားတဲ့ဘြဲ႔ထူးေတြနဲ႔ ခံ့ခ့ံညားညား ျဖစ္ေနသူတို႔) ပို႔စ္ အသစ္မတင္တဲ့အခ်ိန္ေလးမွာ လာဖတ္သူမ်ားအဆင္ေျပေအာင္ တရက္ကို ၂ ပုဒ္ ၃ပုဒ္ ပို႔စ္ တင္ႏိုင္ေအာင္ အေတြးေတြကို ျဖစ္ညွစ္လို႔ တင္ျဖစ္ပါတယ္။

တစ္ရက္ေတာ့ ဂငယ္သုံးလုံးက စကားေျပာရေအာင္ လာခဲ့ပါဆိုတာနဲ႔ သူ႔ေတာရသုိ႔ ေရာက္ျဖစ္ပါတယ္။ ဟိုေရာက္ေတာ့ (ဂရဂ)ဂိုဏ္း၀င္ ကိုေနာကလည္း အဆင္သင့္ေတြ႕ရလို႔ အင္း ဒီေန႔ေတာ့ ေကာ္ဖီတခြက္ တိုက္ၿပီး (သူတို႔ကိုယ္တိုင္ေဖ်ာ္တဲ့ ေကာ္ဖီေတာ့မဟုတ္) ေလေမ်ာရမယ့္သူ ငါကိုယ္တိုင္ျဖစ္ေတာ့မယ္ လို႔ ေတြးမိေလရဲ႕။ တပည့္ေမြးရတာၾကာလို႔ထင္ပ ဆရာေမြး ေတာ္တဲ့ ကိုရီေ၀တို႔ ကိုရွမ္းေလးတို႔က အဆင္သင့္ ေတြ႔လိုက္ရတယ္။

နမတ္စေတး နမတ္စကား အျပန္အလွန္ႏႈတ္ဆက္ၾကရင္း ဧည့္သည္လာရင္ ဧည့္၀တ္ ေက်ပြန္လြန္းတဲ့ ေတာရဆိုေတာ့ ကိုယ္ထိုင္မယ့္ ထိုင္ခုံ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ဆြဲယူထိုင္လိုက္ရတယ္။ ေတာရဆိုေတာ့ ေတာရအဂၤါနဲ႔ ညီညြတ္ေလေတာ့ ေနခ်င္စရာ သေဘာက်စရာေလးပါ။

အိႏၵိယထုံးစံကေတာ့ က်ေရဆိုင္သြားရင္ အသင့္ေဖ်ာ္ထားတဲ့ လဘက္ရည္ကို ေျမခြက္နဲ႔လာေပးသလို ေတာရေရာက္ေတာ့ ေကာ္ဖီေဖ်ာ္လိုက္မယ္တဲ့။ ျမန္မာျပည္မွာကေတာ့ ေကာ္ဖီလား တီးလား စသည္ျဖင့္ ေနာက္ဆက္တြဲ အေခၚအေ၀ၚ အၾကိဳက္အလိုက္ေတြေလာက္ ဒီမွာက မရွိဘူး။

ေကာ္ဖီေသာက္လို႔ တ၀က္က်ဳိးေတာ့ ေမးမယ္ေနာ္တဲ့ ကိုေနာက။ ဘာေမးမွာတုန္းဆိုေတာ့ တေန႔ကို ႏွစ္ပုဒ္ သုံးပုဒ္ေရးေနတာ ဘယ္ကအေတြးက ဘယ္လိုေပၚလာလို႔ တေန႔ တေန႔ အမ်ားၾကီးထြက္ေနတာတုန္းတဲ့။ ဘေလာ့ဘ္ေရးေနတာ ရွဲဒိုးေရးေနတာလားေပါ့။ ဂုရုဂ်ီးတို႔ စာေတြေစာင့္ဖတ္ရတာကလည္း တေန၀င္ေအာင္ ေစာင့္ေနရေတာ့ စိတ္က မရွည္ခ်င္ဘူး။ ဒါေတာင္ ရက္ေက်ာ္တာေတြလည္း ရွိေသးတယ္။ ဒါေတြအားမရတာ ရယ္ လာဖတ္သူေတြလည္း ေကာင္းမေကာင္း ၾကိဳက္ မၾကိဳက္ ဆိုတာထက္ လာရင္ ဖတ္စရာအသစ္တစ္ခု ေလာက္ ရွိေစခ်င္တာနဲ႔ အေတြးသစ္ကေလးေတြ ေတြးျဖစ္ရင္ ေရးမွတ္ထားတာေတြကို ျပန္ဆက္စပ္ၿပီး ပို႔စ္အသစ္တင္ျဖစ္တာပါလို႔ ျပန္ေျဖျဖစ္တယ္။

အဲ့ဒီလို အေမးခံၿပီး ေနာက္ပိုင္း အေတြးေတြ အ သြားသလားမသိဘူး။ ေရးစရာကို ထြက္မလာေတာ့ဘူး။ ခုေတာ့လည္း ကိုေနာရဲ႕စာေတြလည္း ဖတ္ေနရၿပီ။ ဂဂၤါၾကီးရဲ႕စာေတြလည္း ဖတ္ေနရၿပီ။ ၀မ္းသာစရာေပါ့။



Read more...

ေရာင္ျခည္ေတာ္

Posted 2:40 AM by ကိုေနာ in

ဦးေခါင္းေတာ္မွထြက္၍အထက္ဦးထိပ္၌အစုၿဖစ္၍ထင္းရွားေသာအေရာင္ေတာ္အစုသည္ေကတုမာလာမည္
၏ဟုဆိုၾက၏။ထိုကိုပံုသဏၭာန္ေပၚေအာင္ယခုေခတ္ဆင္းတုေတာ္မ်ား၏ဦးထိပ္ေတာ္၌စုေနေသာအေရာင္ပံု
ကိုထုလုပ္ၾက၏။သို႔ေသာ္ထိုအေရာင္ပံုသည္မ်ားေသာအားၿဖင့္ဆံပင္ေတာ္အေရာင္ကဲ႔သို႔ညိဳေမွာင္ေနရကား
တခ်ုဳိ႕က`ေယာင္ပံု=ေယာင္ထံုးပံု´ဟုထင္မွားၾကေလသည္။ထိုသို႔မထင္မွားရေလေအာင္ဦးထိပ္ေတာ္၌
အေရာင္အ၀ါစုေနပံုကိုၿပလွ်င္သာ၍သဘာ၀က်ေပလိမ့္မည္။(ပါရာဇိကဏ္ဘာသာဋီကာ-၁-၂၂၁)

ကိုေနာ
၇.၄.၂၀၁၀



Read more...

မတူး နဲ႔ မထူး

Wednesday, 07 April 2010 03:45 | PostAuthorIconWritten by Administrator | PDF | | Print | | E-mail

လူ႔ဘ၀၊ လူ႔ခႏၶာ၊ လူ႔ခ်မ္းသာဆုိတာ အိပ္မက္ပမာ၊ တံလွ်ပ္ တစ္ခုမွ်သာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီဘ၀၊ ဒီခႏၶာကုိ တဏွာ-မာန-ဒိ႒ိေတြနဲ႔ သုံးသပ္ေနသမွ်ေတာ့ စစ္မွန္တဲ့ အက်ိဳးအျမတ္ဆုိတာ ထြက္ေပၚလာစရာ အၾကာင္း မရွိပါဘူ။ လူ႔ဘ၀၊ လူ႔ခႏၶာဟာ သဒၶါ၊ ေမတၱာ၊ ပညာေတြနဲ႔ သုံးသပ္ ႏုိင္မွ အက်ိဳး အျမတ္ဆုိတာ ရလာႏိုင္တာပါ။

ဘ၀မွာ" ေလာကလူသား"နဲ႔ "ဓမၼလူသား" ရယ္လုိ႔ လူ႔အျဖစ္က ႏွစ္မ်ိဳးရွိပါတယ္။ ေလာက ေနာက္ကုိ လုိက္ျပီး "အရွိ"ကုိ အားကုိးၾကသူေတြဟာ ေလာကလူသားေတြပါ။ ဓမၼေနာက္ကုိ လုိက္ျပီး "အသိ"ကုိ အားကုိးမွ ဓမၼလူသားလုိ႔ ေခၚဆုိႏုိင္တာပါ။ အသိမပါဘဲ အရွိတစ္ခု တည္းနဲ႔ လူ႔ဘ၀ရဲ့ ေပ်ာ္ရႊင္မႈကုိ မရႏုိငိပါဘူ။ အသိကင္းရင္ ကင္းသေလာက္ အရွိတရားေတြဟာ လူကုိ ျခိမ္းေျခာက္ အပူမီးေတာက္ေစ ၾကပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ အရွိဆိုတာေတြဟာ အသိနဲ႔ထိန္းညွိ ေပးႏုိင္မွ အပူျငိမ္း၊ အေၾကာက္ေျပ၊ အငုိတိ္တ္ကာ လုိရာကိစၥျပီးႏုိင္ၾကတာပါ။

လူ႔ဘ၀ လူ႔ခႏၶာကုိ ေလာက လူသားေတြက တဏွာ- မာန- ဒိ႒ိေတြနဲ႔ မွားယြင္းစြာ သိမ္းပုိက္ ထားတတ္ၾကျပိး၊ ဓမၼလူသားေတြကေတာ့ သဒၶါ၊ ေမတၱာ၊ ပညာေတြနဲ႔ မွန္ကန္စြာ အသုံးခ် တတ္ၾကပါတယ္။ "မနုႆတၱဒုလႅဘ" အျဖစ္ ကံတရားက ေပးအပ္ထားတဲ့ လူ႔ဘ၀လက္ေဆာင္ ေကာင္းဟာ အသိအလိမၼာ၊ဉာဏ္ပညာနဲ႔ မြမ္းမံႏုိင္မွ တန္ဖုိးရွိ ျမတ္ႏုိးဖြယ္ျဖစ္ကာ အက်ိဳး အျမတ္လည္း ထြက္ေပၚလာႏုိင္တာပါ။ ဒါေၾကာင့္ ေလာကလူသားေတြက မိမိကုိယ္မိမိ ဒုကၡသစၥာ အက်ဥ္းေထာင္ႀကီးထဲမွာ သမုဒယသစၥာႀကီးေတြနဲ႔ တင္းက်ပ္စြာ တုပ္ေနွာင္ျပီး အက်ဥ္းခ်ထားခ်ိန္မွာ ဓမၼလူသားေတြကေတာ့ နိေရာဓ သစၥာရိပ္ျမဳံမွာ မဂၢသစၥာ ရိကၡာေတြနဲ႔ ေအးခ်မ္းေပ်ာ္ရႊင္စြာ ၀င္ေရာက္ ခုိလႈံေနတတ္ၾကပါတယ္။

ေလာကလူသားနဲ႔ ဓမၼလူသားဟာ အေပၚယံအသြင္သ႑ာန္အေနနဲ႔ ၾကည့္ရင္ သိပ္ျပိးမကြဲျပားေပမယ့္ အတြင္းအနွစ္သာရကေတာ့ အင္မတန္ ျခားနားလွပါတယ္။ ေလာက လူသားေတြဟာ က်ီးကန္းနဲ႔ တူပါတယ္။ သူတုိ႔ရဲ့ အသံဟာ ဘယ္ေနရာ၊ ဘယ္ကိစၥမွာပဲျဖစ္ျဖစ္ အျမဲတမ္း ဆူညံ ပူေလာင္ေနပါတယ္။ ဓမၼလူသားေတြကေတာ့ ဥၾသနဲ႔တူပါတယ္။ သူတုိ႔ရဲ့ အသံက ဘယ္ေနရာ၊ ဘယ္ကိစၥ မွာပဲျဖစ္ျဖစ္ အျမဲတမ္း ေအးခ်မ္းသာယာလွပါတယ္။

ေနာက္တစ္နည္းေျပာရရင္ ေလာကလူသားေတြဟာ ယင္ေကာင္နဲ႔တူျပီး ဓမၼလူသားေတြက ပ်ားေကာင္နဲ႔ တူပါတယ္။ ယင္ေကာင္ဟာ "ေဘး"ကုိ ေပးတတ္သလုိ ေလာကလူသား ေတြဟာလည္း မိမိနဲ႔ ပတ္၀န္းက်င္ကုိ အပူ-ဆင္းရဲ-ျပႆနာ ေဘးဒုကၡေပါင္းစုံကုိ ေပးတတ္ပါ တယ္။ ပ်ားေကာင္ေတြက "ေဆး"(ပ်ားရည္)ကုိ ေပးတတ္သလုိ ဓမၼလူသားေတြကလည္း မိမိနဲ႔ ပတ္၀န္းက်င္ကုိ ေအးခ်မ္း-ေပ်ာ္ရႊင္-ျပႆနာေရာဂါေပါင္းစုံကုိ ကင္းစင္ေစပါတယ္။

ဗုဒၶသာသနာေတာ္ျမတ္ႀကီးဟာ သံသရာတစ္ေၾကာမွာ ေလာကလူသားအျဖစ္နဲ႔ ေမ်ာခ်င္ တုိင္းေမ်ာခဲ့ၾကရတဲ့ မိမိတုိ႔ကုိ ဓမၼလူသားအျဖစ္နဲ႔ ဆယ္ယူကယ္တင္ဖုိ႔ ပြင့္ထြန္းေပၚေပါက္ လာခဲ့တာပါ။ ဗုဒၶျမတ္စြာ သာသနာေတာ္နဲ႔ ႀကဳံတုန္းဆုံခုိက္မွာေတာင္ မိမိတုိ႔ရဲ့ တဏွာ-မာန-ဒိ႒ိေတြကုိ မစြန္႔ပစ္၊ မေလွ်ာ့ခ်ႏုိင္ရင္၊ သဒါၶ၊ ေမတၱာ-ပညာေတြကုိ တုိးပြားေအာင္ မႀကိဳးစား ႏုိင္ၾကရင္ ဓမၼလူသားအျဖစ္ကုိ ဘယ္ေသာအခါမွ ေမွ်ာ္မွန္းႏုိင္ၾကမွာ မဟုတ္ပါဘူး။

ဘ၀သံသရာမွာ ဘ၀၊အသက္၊ခႏၶာကုိ ျပန္ရဖုိ႔ဆုိတာ ခံယဥ္းတဲ့ကိစၥမဟုတ္ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ဘုရားပြင့္ေတာ္မူရာအခ်ိန္အခါ သူေတာ္ေကာင္းတရားနဲ႔ အရိယသစၥာကုိ သိျမင္ႏုိင္ခြင့္ ဆုိတာေတြဟာ ဘ၀သံသရာမွာ အင္မတန္ ေတြ႔ႀကဳံရဖုိ႔ ခဲယဥ္းတဲ့အရာေတြပါ။ အျမဲတမ္း ျဖစ္ေပၚ ေတြ႔ႀကုံေနက် သာမန္ကိစၥနဲ႔ တစ္ခါတစ္ရံမွသာ ႀကုံရတတ္တဲ့ အခြင့္ေကာင္း၊ အခြင့္ထူး ဒီႏွစ္ခုကုိ အသိဉာဏ္ခ်ိန္ခြင္ပၚမွာတင္ျပီး ယွဥ္ၾကည့္မိတဲ့ သူေတာ္ေကာင္းေတြဟာ ရခဲတဲ့အရာ ေတြအတြက္၊ ရလြယ္တဲ့ အရာေတြကုိ မငဲ့မကြက္ ရက္ရက္စက္စက္ စြန္႔ပစ္တတ္ ၾကပါတယ္။

ဓမၼလူသားေတြဆုိတာ ဘုရား၊ တရား၊ သံဃာ ရတနာေတာ္ျမတ္သုံးပါးကုိ ကံမ်က္စိနဲ႔ သာမက ဉာဏ္မ်က္စိနဲ႔ပါ ဖူးေတြ႔ၾကရသူေတြပါ။ သူတုိ႔ဟာ ဒီရတနာသုံးပါးကုိသာ ေလာကမွာ အျမင့္ျမတ္ဆုံးေသာမဂၤလာ၊ အဖုိးအတန္ဆုံးေသာ ရတနာ၊ အစစ္မွန္ဆုံးေသာ ကုိးကြယ္ရာ အျဖစ္ ျမတ္ႏုိးတန္ဖုိး ထားၾကသူေတြပါ။ ဒီရတနာသုံးပါ။ရဲ့ ေက်းဇူးနဲ႔ပဲ အပူအလြန္ေပါလွတဲ့ လူေလာကႀကီးထဲမွာ တစ္ဘ၀လုံး တည္ျငိမ္ရင့္က်က္ ေအးခ်မ္းေပ်ာ္ရႊင္စြာ ေနထုိင္သြား ႏုိင္ၾကတာပါ။

အပူ-အရႈပ္၊ အယုတ္ဆုိတာေတြဟာ ေလာကလူသားေတြရဲ့ ျပယုဂ္ပါ။ ေလာကလူသား ေတြရဲ့ ႏွလုံးသားဟာ မီးခုိခန္းက်ဥ္းက်ဥ္းကေလးထဲမွာ ေနရတာလုိပဲ အျမဲတမ္း က်ဥ္းက်ပ္ပူေလာင္ မည္းေမွာင္ညစ္ေထး၊ ရႈပ္ေထြး နံေစာ္ေနတာပါ။ အေပ်ာ္-အေအး-အျမတ္ ဆုိတာေတြကေတာ့ ဓမၼလူသား ေတြရဲ႔ အမွတ္လကၡဏာေတြပါ။ ဓမၼလူသားေတြရဲ့ ႏွလုံးသား ဟာ တုိက္ခန္းက်ယ္ႀကီးထဲမွာ ေနရတာလုိပဲ အျမဲတမ္း လြတ္လပ္ သန္႔စင္ ေအးခ်မး္ ေပ်ာ္ရႊင္ေနတာပါ။

သူေတာ္ေကာင္းတရား ထြန္းလင္းရာေခတ္ကုိ လူအျဖစ္နဲ႔ ႀကုံႀကိဳက္ခြင့္ရသူတုိင္းဟာ ေလာကီ စိးပြားႀကီးပြားေရးေတြထက္ ဓမၼလူသား ျဖစ္ခြင့္ရေရးကုိ ပုိမုိအေလးထား ႀကိဳးစားအားထုတ္ သင့္ၾကပါတယ္။ ဘ၀သံသရာမွာ တစ္ႀကိမ္ တစ္ခါေလာက္သာ ေတြ႔ႀကဳံ ရတတ္တဲ့ ဓမၼစီးပြားေရးကုိ ႀကိမ္ဖန္မ်ားစြာ ေတြ႔ႀကဳံေနရတဲ့ ေလာကစီးပြားေရးေလာက္ အေလးဂရုမျပဳတတ္သူေတြဟာ အဖုိးတန္ေက်ာက္မ်က္ရတနာေတြ ေပါမ်ားရာ ေ၀ဘူေတာင္ ေပၚကုိ ေရာက္ရွိပါလ်က္ ဓားေသြး ေက်ာက္မွ်ကုိသာ ေကာက္ယူလာ သူနဲ႔ ဥပမာတူပါတယ္။

ဘ၀မွာ "အရွိ"တရားေတြထက္ "အသိ"တရားကသာပုိမုိျပီး တည္ျငိမ္ရင့္က်က္ ေအးခ်မ္း ေပ်ာ္ရႊင္မႈကုိ ေပးစြမ္းႏုိ္င္တာပါ။ အသိတရားကင္းတဲ့အခါ လူ႔ဓန၊ လူ႔ခ်မ္းသာဆုိတာ မရွိေတာ့ စိတ္ပူ၊ ရွိလာေတာ့ စိတ္မေအး ျဖစ္ရသလုိ လူ႔ဆႏၵ၊ လူ႔လုိအင္ေတြကလည္း မရေတာ့ စိတ္ဆင္းရဲ၊ ရလာေတာ့ စိတ္မခ်မ္းသာ ျဖစ္တတ္ပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ "အရွိ"တရားဆုိတာ ေတြဟာ မာရ္နတ္ရဲ့ တပ္မႀကီးတစ္ခုျဖစ္ျပီး "အသိ" တရားဆုိတာကေတာ့ ဘုရားရွင္ရဲ့ ျမင့္ျမတ္တဲ့ အေမြအနွစ္တစ္ခု ျဖစ္ပါတယ္။

ဒီအေၾကာင္းအရာေတြနဲ႔ ဆက္စပ္ျပီး ဓမၼပုံျပင္ကေလးတစ္ခု ေျပာျပခ်င္ပါတယ္ ။ ဒီပုံျပင္ကုိ တိပိဋကဓရ၊ ဓမၼဘ႑ာဂါရိက၊ အဂၢမဟာပ႑ိတ၊ (ေယာ)ဆရာေတာ္ႀကိး ေျပာျပခဲ့ တာပါ။

တစ္ခါတုန္းက ရြာတစ္ရြာမွာ မတူးနဲ႔ မထူးဆုိတဲ့ အပ်ိဳႀကီး ညီအင္မနွစ္ေယာက္ရွိတယ္။ သူတုိ႔ မိဘေတြက ပစၥည္းဥစၥာ အလြန္ေပါတဲ့ လူခ်မ္းသာေတြပါ။ တစ္ရြာလုံးရဲ့ မ်က္ႏွာဖုံး ဘုရားဒကာ၊ ဘုရားအမ၊ ေက်ာင္းဒကာ၊ ေက်ာင္းအမေတြေပါ့။

ညီအစ္မ နွစ္ေယာက္ဟာ မိဘနွစ္ပါးရွိစဥ္က အလြန္ခ်စ္ခင္ ညီညြတ္ၾကေပမယ့္ မိဘႏွစ္ပါး ကြယ္လြန္သြားတဲ့အခါ အေမြကိစၥနဲ႔ စကား မေျပာႏုိင္ၾကေတာ့ဘူး၊ ျပဳံးရာကေန မဲ့ကုန္ၾကသတဲ့။ ေအးရာကေန ပူေလာင္ကုန္ၾကျပီး၊ ေပ်ာ္စရာကေန ရန္ျဖစ္စရာေတြ ဖန္တီးကုန္ၾကသတဲ့။

ဘ၀ဆုိတာ ရွိတုိင္းခ်မ္းသာတာမွ မဟုတ္ဘဲ၊ လူ႔ခ်မ္းသာရဲ့ အႏွစ္သာရဆုိတာ "အသိ" ပဲ၊ တရားအသိမရွိရင္ ခ်မ္းသာဖုိ႔ ရည္ရြယ္ျပီး ရွာေဖြစုေဆာင္းထားတဲ့ ပစၥည္းေတြဟာ စိတ္နဲ႔ ခလုတ္ တုိက္ျပိး အျမဲ တမ္းလုိလုိ မ်က္ရည္က်ရ၊ ပူရတတ္တယ္။

အခုလည္းအလြန္ခ်စ္တဲ့ ညီအစ္မႏွစ္ေယာက္ကုိ ေသြးကြဲေအာင္ ခြဲပစ္တာက ပစၥည္းပဲ။ ေျဖာင့္ေအာင္ေျပာရင္ေတာ့ ပစၥည္းအရင္းခံတဲ့ ေဒါသပါ။ ေဒါသဆုိတာ ေလာကရဲ့ အႀကီးမားဆုံး `ခြဲအား´ပဲ။ ႏွစ္ေယာက္တည္းရွိတဲ့ အပ်ိဳၾကီး ညီအစ္မကုိ အခ်င္းခ်င္း မ်က္နွာခ်င္းဆုိင္ စကား မေျပာႏုိင္ေအာင္ ခြဲပစ္တာဟာ ဒီေဒါသပါပဲ။ ပစၥည္းက ရန္တုိက္ေပးေတာ့ ေဒါသက ကြဲေအာင္ ခြဲပစ္ လုိက္တာေပါ့။

ပုထဇဥ္ေတြရဲ့ စိတ္ဆိုိတာ တရားလြတ္ရင္ ေမာဟအေမွာင္ထဲမွာ အက်ဥ္းခ်ခံရျပီး ေလာဘနဲ႔ ေဒါသက နွစ္ဖက္ညွပ္ျပီး ေဖာင္တတ္တယ္။ အတူးနဲ႔မထူး ညီအစ္မႏွစ္ေယာက္လည္း ပစၥည္း ေလာဘ အလုိမက်ေတာ့ ေဒါသမီးေတြေတာက္ေနၾကတယ္။ တစ္အိမ္တည္းမွာ ႏွစ္ေယာက္ မ်က္နွာ ခ်င္းဆုိင္လုိ႔မရေတာ့ဘူး၊ တစ္ေယာက္မ်က္နွာ တစ္ေယာက္လုံး၀ ၾကည့္လုိ႔ မရေတာ့ဘူးတဲ့။

ႏွစ္ထပ္အိမ္မွာ ေလွကားက တစ္ခုတည္း၊ အေပၚထပ္တက္ခ်င္ရင္ အတြင္းေလွကးက တက္ရတယ္။ ႏွစ္ေယာက္မတည့္ေတာ့ တစ္ေယာက္ တစ္ထပ္စီေနၾကတယ္။ အတြင္း ေလွကား ကုိလညး္ ျဖဳတ္ျပီး အျပင္ဘက္မွာ ေျပာင္းတပ္ၾကတယ္။ အေပၚထပ္က အစ္မမတူး၊ ေအာက္ထပ္က ညီမျဖစ္သူမထူး တစ္အိမ္တည္း အထပ္ခြဲျပီး ေနၾကတယ္။

ျခံ၀င္းကုိလည္း အလယ္ကေန ခြဲျပီး ႏွစ္၀င္းျဖစ္ေအာင္ အုတ္တံတုိင္းခတ္ျပီး ျခားထားၾက တယ္။ မတူးက အိမ္ေရွ႔ျခံ၀င္းကေန အေပၚထပ္ကုိတက္ျပီးေနတယ္။ မထူးက အိမ္ေနာက္ျခံ၀င္း ကေန ေအာက္ထပ္ကုိ ၀င္ျပီးေနရတယ္။ ႏွစ္ေယက္တည္း ေနၾကေပမယ့္ တိတ္ဆိတ္ေအးခ်မ္းမႈ မရွိၾကဘူး။

အေပၚထပ္က အတူးက လမ္းသြားရင္ ၾကမ္းခင္းကုိ တဒုန္းဒုတ္းျမည္ေအာင္နင္းတယ္။ မေတာ္တဆလုိလုိနဲ႔ တမင္တကာ ေရေတြ သြန္ခ်အမႈိ္က္ေတြ သြန္ခ် လုပ္တတ္တယ္။ ေအာက္ထပ္က မထူးကလည္း ခဲနဲ႔ပစ္ တုတ္ေခ်ာင္းနဲ႔ထုိးျပီး အေပၚထပ္က အစ္မကုိ လွမ္းဆဲလုိက္၊ ေအာက္ထပ္က ညီမကုိ ျပန္ျပီး ေအာ္ဆဲလုိက္နဲ႔ ညီအစ္မ နွစ္ေယက္ရဲ့ ေဒါသေငြ႔ေတြေၾကာင့္ တုိက္အိမ္ႀကီးဟာ အခုိးအလွ်ံ တေျပာင္ေျပာင္ထြက္ျပီး ပူေလာင္ေနတယ္။ အိမ္ရဲ့ က်က္သေရမဂၤလာ ဆုိတာ လုံး၀ကင္းမဲ့ျပီး ေျခာက္ကပ္ကပ္ႀကိး ျဖစ္ေနတာေပါ့။

အဲဒီအေၾကာင္းေတြကုိ သူတုိ႔မိဘရွိစဥ္က ကုိးကြယ္ခဲ့တဲ့ ဘုန္းေတာ္ႀကီးက ၾကားေတာ့ အႀကီးမ မတူးက ကြ်တ္ဆတ္ဆတ္နဲ႔ ေျပာလုိ႔မရမွန္း သိတာမုိ႔ အငယ္မ မထူးကုိ ေခၚေျပာ တယ္။ "

"ဟဲ့ ..မထူး၊ နင္နဲ႔မတူးက ဘာေတာ္လဲ"။ ညီအစ္မေတာ္ပါတယ္ဘုရား၊ ဟာ.. ညီအစ္မ မွန္ရင္ ရန္ျဖစ္စရာ မလုိပါဘူးကြာမထူး၊ ရန္ဆုိတာ ဘယ္ေနရာမွာပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ ဘယ္သူနဲ႔ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ျဖစ္လုိ႔ရတာပဲ။ ညီအစ္မဆုိတာ ေဆြမ်ိဳးပဲ၊ ေဆြစိတ္မ်ိဳးစိတ္ထားရမွာေပါ့။ ရန္သူ စိတ္မထားရဘူး၊ ေဆြမ်ိုးဆုိတာ ရင္းနွီးရမယ္၊ ခင္မင္ရမယ္၊ ခ်စ္ကြ်မ္း၀င္ရမယ္၊ အက်ိဳးလုိလားျပီး သစၥာရွိရမယ္။ မိဘနွစ္ပါေးၾကာင့္ ေသြးသားစပ္ေပမယ့္ ေဆြမ်ိဳးမေတာ္ႏုိင္ဘူးဆုိတာ ေလာဘ၊ေဒါသ၊ ေမာဟေတြ ေၾကာင့္ပါ။ အဲဒီ ေလာဘ။ေဒါသ၊ေမာဟတံတုိင္းေတြ ျခားေနရင္ ေဆြစိတ္ မ်ိဳးစိတ္ေပ်ာက္ျပီး သိပ္ေၾကာက္စရာေကာင္းတဲ့ ရန္သူျဖစ္သြားတတ္တယ္'။

"ကဲ… မထူး၊ မင္းက အငယ္ဆုိေတာ့ အႀကီးကုိ သည္းခံခြင့္လႊတ္လုိက္၊ ျပီးေတာ့ အစ္မ မတူး ကုိ ေမတၱာပုိ႔၊ ျဖစ္တဲ့နည္းနဲ႔ ေမတၱာပုိ႔ ေမတၱာလြယ္လြယ္နဲ႔ ပုိ႔လုိ႔မရရင္ ဘုရားေရွ႔သြား၊ ဘုရား အာရုံျပဳျပီး စိတ္ကုိ ေဆးေၾကာသန္႔စင္လုိက္၊ စိတ္ေကာင္းေတြ ထုတ္လုပ္လုိက္၊ ျပီးရင္ နင့္အေပၚမွာ နင့္အစ္မ ေက်းဇူးျပဳခဲ့တာေတြ အမ်ားႀကီးပဲ၊ အဲဒီေကာင္းကြက္ ကေလးေတြကုိ ေသေသခ်ာခ်ာ ေဖာ္ျပီး ေမတၱာစူးစူးစုိက္စုိက္ပုိ႔ပါ။ ဒါဆုိရင္ နင့္တုိ႔ ညီအစ္မရဲပ အိမ္တြင္းေရး ျပႆနာ ဟာ ေျပလည္ သြားမွာပဲ။

အဲဒီလုိ ဘုန္းေတာ္ႀကီးက ဆုံးမသြန္သင္လုိက္တဲ့အခါ မထူးဟာ အိမ္ျပန္၊ ဘုရားေရွ႔သြား၊ ဘုရားအာရုံျပဳျပီး ေမတၱာဘာ၀နာ ပြားမ်ား လုိက္တဲ့အခါ ေဒါသအပူအခုိးေတြ ကြယ္ေပ်ာက္ျပီး၊ သူရဲ့ ပင္ကုိယ္စိတ္ ေကာင္းေလးေတြ ေပၚလာသတဲ့။ သူ႔အစ္မ မတူးရဲ့ ေကာင္းကြက္ ေက်းဇူးေတြ ျမင္လာတဲ့အခါ"ေက်းဇူးရွင္ အစ္မမတူး ေဘးရန္ကင္းကြာ၊ က်န္းမာ ခ်မ္းသာပါေစ"လုိ႔ မထူးဟာ လႈိက္လႈိက္ လွဲလွဲ ေမတၱာပုိ႔ပါတယ္။

တစ္ရက္လည္း၊ မဟုတ္ ႏွစ္ရက္လည္း မဟုတ္္ ေန႔စဥ္ ဘုရားရွင္ရဲ့ စြမ္းအားအကူအညီနဲ႔ ေမတၱာပုိ႔ေနတဲ့အခါ နည္းလမ္းမွန္ေတာ့ အစ္မဆီ ေမတၱာဓာတ္ေတြ ေရာက္ေတာေပါ့။ အိမ္အေပၚ ထပ္က မတူး မေနႏုိင္ဘူး။ ေအာက္ထပ္ဆင္းျပီးေတာ့ ေျပာလာတယ္။

"ညီမရယ္၊ အစ္မ မွားတာပါ၊ အစ္မကုိလည္း သည္းခံပါ၊ခြင့္လႊတ္ပါ"။ "မဟုတ္ပါဘူး အစ္မရယ္၊ ညီမက မိုက္တာပါ။တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ ေျဖာင့္ခ်က္ေပးလာၾကတယ္။

ေစာေစာကေတာ့ နင္မွားတာ၊ နင္မွားတာနဲ့ တစ္ေယာက္ကုိ တစ္ေယာက္ လက္ညႈိုးထုိး ၾကတယ္။ ေဒါသရဲ့ ဆြဲအားေၾကာင့္ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ တရားခံမလုပ္ႏုိင္ၾကဘူး။ အခုေတာ့ ေဆြစိတ္မ်ိဳးစိတ္ေတြ ေပၚလာတာေၾကာင့္ ခႏၱီရဲ့ ေမတၱာျပန္၀င္လာတယ္။ ကုိယ္ကုိယ္ကုိ တရားခံလုပ္ႏုိင္ၾကတယ္။ အဲဒါနဲ႔ တစ္ေယက္နဲ႔တစ္ေယာက္ တည့္သြားၾကတယ္။ မလုပ္ခ်င္လုိ႔၊ မလုပ္ႏုိင္လုိ႔သာ မျဖစ္ၾကတာပါ။ တကယ္လုပ္ရင္ေတာ့ အဟုတ္ ျဖစ္ၾကတာခ်ည္းပါပဲ။

အိမ္ေဘးက ေထာင္ထားတဲ့ ေလွကားႀကီးျဖဳတ္ခ်၊ အရင္အတုိင္း အထဲက ျပန္တပ္၊ ႏွစ္၀င္း ျခားျပီး ကာထားတဲ့ အုတ္တံတုိင္းကုိလည္း ျဖိဳခ်၊ တစ္အိမ္တည္း တစ္ထပ္တည္းမွာပဲ အတူျပန္ျပီး ခ်စ္ခ်စ္ခင္ခင္ ေနထုိင္ၾကသတဲ့၊ ေလာကမွာ ေမတၱာတရားဟာ အႀကီးမားဆုံး ဆြဲအားပဲ

အဲဒါနဲ႔ မတူးနဲ႔ မထူးတုိ႔ဟာ အသိတရားေတြ ၀င္လာၾကျပီးေတာ့ မိဘႏွစ္ပါးရဲ့ ပစၥည္း အေမြ"အရွိ" တရားေတြကုိ မွန္မွန္ကန္ကန္ ခြဲေ၀အသုံးခ်တတ္တာေၾကာင့္၊ ေလာက သာသနာနဲ႔ နွစ္ျဖာစလုံးမွာ အက်ိဳးမွားလွတဲ့ ဘုရားအမ၊ ေက်ာင္းအမေတြ ျဖစ္ကုန္ၾကတယ္။ အခ်င္းခ်င္းလည္း ခ်င္ခင္ျမတ္ႏုိ္းၾကျပီး ပတ္၀န္းက်င္ရဲ့ ခ်စ္ခင္ေလးစား တန္ဖုိးထားမႈကုိလည္း ခံယူ ၾကရတယ္။ ေလာကနဲ႔ သာသနာကုိ တရားနဲ႔ အလွဆင္ႏုိင္ၾကတဲ့ အဖုိးတန္ အမ်ိဳး ေကာင္းသမီးေတြ ျဖစ္သြားၾကပါတယ္။

ဆရာဘုန္းႀကိးထံလည္း မၾကာ မၾကာသြားျပီး အဆုံးအမကုိ နာယူၾကတယ္။ တရားနဲ႔ နားေတြ႔ ဖန္မ်ားေတာ့ အထူးသိမ္ေမြ႔လာၾကပါတယ္။ တရားနဲ႔ စား၀တ္ေနေရး အတူတြဲျပီး တရားနဲ႔ေမြ႔ေလ်ာ္တတ္လာတယ္။ သတိနဲ႔ ေမတၱာကုိ စြဲစြဲျမဲျမဲ ထုံထားေတာ့ ဘ၀အေနရွင္းျပီး စီးပြားေရးလည္း ပုိေကာင္းလာတယ္။ သဒၶါ၊ ေမတၱာအားေကာင္းေတာ့ ေနရာတကာ လူရာ၀င္ျပီး ပြဲလယ္ တင့္ၾကတယ္။ ေန႔စဥ္ ေန႔စဥ္(၁)ဒါန(၂)သရဏဂုံ(၃)ငါးပါးသီလ(၄)ေမတၱာ(၀ိပႆနာ ဒီကုသိုလ္္(၅)ခုကုိ အထူးရေအာင္ ႀကိဳးစားအားထုတ္ၾကတယ္။

တစ္ေန႔ေတာ့ အိမ္၀င္းတံခါး မပိတ္မိလုိ႔ ညဥ္႔နက္ခ်ိန္မွာ မတူး မထူးတုိ႔အိမ္ကုိ ဓားျပသုံး ေယာက္ ေရာက္လာျပီး အိမ္တံခါးကုိ အတင္းအဖြင့္ခုိင္းတယ္။ မတူးနဲ႔ မထူးတုိ႔ဟာ ရတနာ သုံးပါး ဂုဏ္ကုိ အာရုံျပဳရင္း ေမတၱာကုိလည္း စူးစူးစုိက္စုိက္ပြားကာ တည္တည္ျငိမ္ျငိမ္ ဣေျႏၵရရ တံခါးသြား ဖြင့္ေပးၾကပါတယ္။

"ေၾသာ္…ဦးေလးတုိ႔၊ အစ္ကုိတုိ႔၊ တယ္လည္း မုိးခ်ဳပ္ၾကပါလား၊ လာၾကပါ၊ လာၾကပါ၊ တံခါး ဖြင့္ေပးရမွာေပါ့"

"ေဟ့.. နင္တုိ႔ ဦးေလး၊ အစ္ကုိေတြ မဟုတ္ဘူး၊ ငါတုိ႔က ဓားျပေတြ သိရဲ့လား၊ ေငြ(၁၀)သိန္း ေပးရင္ေပး၊ မေပးရင္ အေသပဲ"

" မဟုတ္ပါဘူးရွင္၊ ကြ်န္မ တုိ႔ရဲ့ ဦးေလးတုိ႔၊ အစ္ကုိတုိ႔ဆုိတာ ကြ်န္မတုိ႔ ေန႔စဥ္ လုပ္ေနက် ဒါန၊ သီလ၊ သရဏဂုံ၊ ေမတၱာ၊ ၀ိပႆနာ ေကာင္းမႈေဆြမ်ိဳးေတြကို ဖိတ္ေခၚတာပါရွင္။ သဒၶါတရားတံခါး၊ ဖြင့္ေပးပါမယ္။ ေကာင္းမႈ ေဆြမ်ိဳးေတြ စိတ္ထဲ၀င္လာၾကပါလုိ႔ ေျပာတာပါရွင္"

အဲဒီလုိဆုိေတာ့ ဓားျပသုံးေယာက္လည္း ေၾကာက္လန္႔ျပီး ဆင္းေျပးကုန္ၾကသတဲ့။ တကယ္ေတာ့ ေမတၱာလႊမ္းျခဳံလုိ႔ ေဘးရန္မ်ိဳးစုံ လုံၾကတာပါ။ မတူးနဲ႔ မထူးဟာ သတိနဲ႔ေမတၱာ အစြမ္း ထက္မွန္း လက္ေတြ႕သိၾကရေတာ့ ပုိမုိႀကိဳးစားၾကပါတယ္။ တစ္ဘ၀လုံး တရားစြမ္းအားနဲ႔ တည္ျငိမ္ ေအးခ်မ္းေပ်ာ္ရႊင္စြာ ေနထုိင္သြားၾကပါသတဲ့။

ဒီဓမၼပုံျပင္ကေလးဟာ မိမိတုိ႔ ၀န္းက်င္မွာ ေန႔စဥ္နဲ႔အမွ် ေတြ႔ျမင္ႏုိင္ၾကတဲ့ ပုထုဇဥ္ဘ၀ရဲ့ ေကာက္ေၾကာင္းပုံ ရုိးရုိးကေလးပါ။ ဒီပုံျပင္ကေလးထဲမွာ ေလာကလူသားနဲ႔ ဓမၼလူသားတုိ႔ရဲ့ အျဖစ္ သနစ္ခ်င္း ကြာျခားပုံကုိ၊ မတူးနဲ႔ မထူးတုိ႔ရဲ့ ဘ၀အလင္းအေမွာင္အျဖစ္ ျခယ္မႈန္းထားပုံကုိ ေတြ႔ျမင္ရမွာျဖစ္သလုိ အရွိ တရားနဲ႔ အသိတရားတုိ႔ရဲ့ တန္ဖုိးခ်င္း မတူညီပုံကုိလည္း ေတြ့ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

လူ႔ဘ၀၊ လူ႔ခ်မ္းသာဆုိတာ "အရွိ" တရား တစ္ခုတည္းနဲ႔ မျပည့္စုံႏုိင္ပါဘူး။ လူ႔ဘ၀ရဲ့ အဖုိး အတန္ဆုံး ရတနာဟာ "အသိ"တရားပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ အရွိတရားေတြမဟုတ္ပါ။ ပုံျပင္ကေလးရဲ့ ျဖစ္စဥ္ကုိ သုံးသပ္ၾကည့္ရင္ လူကုိ ကိေလသာက နုိင္ပုံ၊ ကိေလသာကုိ တရားက ႏုိင္ပုံ၊ တရားကုိ အသိ သတိက ႏုိင္ပုံကုိ ေတြ႔ရမွာပါ။ လူသားဟာ အသိ သတိေလး တစ္ခ်က္ ၀င္လုိက္တာနဲ႔ ေလာကလူသားအျဖစ္ကေန ဓမၼလူသားအျဖစ္ကုိ တက္လွမ္းႏုိင္ပါတယ္။

ဒါေပမယ့္"အရွိ" တရားေတြေနာက္လုိက္ရင္း "အသိ"တရားေတြ မေပ်ာက္ပ်က္ဖုိ႔၊ ေလာက ေနာက္ကုိ လုိက္ရင္း ဓမၼေတြ မဆုံးရႈံးဖုိ႔ကုိေတာ့ သတိႀကီးစြာ ထားရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

ေတာ္၀င္ႏြယ္



Read more...

ပိေတာက္ရင္ဖြင့္လႊာအမွတ္ ၁/၁၃၇၁

တစ္ႏွစ္မွာမွ ၊ တစ္ႀကိမ္က် ၊ ပြင့္ခြင့္ငါတို႔ရၾကတယ္ ။
ပိေတာက္သစၥံ ၊ အခ်ိန္မွန္ ၊ ၾသဘာသံလည္းရခဲ့တယ္ ။
ငါတို႔ကလည္း ၊ ခ်ိန္မွန္ၿမဲ ၊ မလြဲရေအာင္ပြင့္ခဲ့တယ္ ။
ခုေတာ့ေဖာက္ျပန္ ၊ ရက္မမွန္ ၊ ေဝဖန္သံတို႔ရခဲ့တယ္ ။

ပြင့္ရက္မွန္ေရး ၊ ဒို႔အေရး ၊ မေတြးဘယ္မွာရွိပါမယ္ ။
ေတြးသာေတြးလ်က္ ၊ အပြင့္ခက္ ၊ ပြင့္ရက္မမွန္ျဖစ္ရတယ္ ။
ဒီလိုျဖစ္ရ ၊ တို႔ဘဝ ၊ သင္တို႔သိေအာင္ေျပာျပမယ္ ။

သင္တို႔လူသား ၊ ေလာဘပြါး ၊ ကမၻာ့ဓာတ္မ်ားကုန္ေတာ့မယ္ ။
ေရနံဓာတ္ေငြ႔ ၊ ရသေရြ႕ ၊ ေန႔ေန႔ညညတူးၾကတယ္ ။
သစ္ေတာသစ္ပင္ ၊ မလန္းရႊင္ ၊ ေန႔စဥ္အမွ်ခုတ္ၾကတယ္ ။

ျမစ္ကိုပိတ္ဆို႔ ၊ ေခ်ာင္းကိုဆို႔ ၊ သင္တို႔ထင္တိုင္းႀကဲၾကတယ္ ။
စက္ရံုမ်ိဳးစံု ၊ မီးခိုးပံု ၊ အာရံုေနာက္ဖို႔ေကာင္းလွတယ္ ။
ႀကီးငယ္လက္နက္ ၊ ေဖာက္ခြဲခ်က္ ၊ ေသြးပ်က္စရာေကာင္းေတာ့တယ္ ။

ဒီလိုနဲ႔ပဲ ၊ ဓာတ္ေဖာက္လႊဲ ၊ ေရခဲအရည္ေပ်ာ္ေတာ့တယ္ ။
အိုဇုန္းလႊာလဲ ၊ ခံနိုင္ပဲ ၊ ေပါက္ၿပဲလာခဲ့ရေတာ့တယ္ ။
မိုးေလမမွန္ ၊ ဥတုဒဏ္ ၊ အံႀကိတ္ခံၾကေတာ့တယ္ ။

ဆူနာမီေဘး ၊ နာဂစ္ေဘး ၊ ေဘးဆိုးႀကီးေတြႀကံဳေတာ့တယ္ ။
ျမစ္ေရႀကီးျခင္း ၊ ေျမၿပိဳျခင္း ၊ သတင္းဆိုးေတြပံုေတာ့တယ္ ။
ေလာဘေဒါသ ၊ အာဃာတ ၊ မုခ်အက်ိဳးျဖစ္ေတာ့တယ္ ။
ငါတို႔အတြက္ ၊ အပြင့္ခက္ ၊ ခ်ိန္းရက္မမွန္ျဖစ္ေတာ့တယ္ ။

အိုအိုလူမ်ား ၊ သတိထား ၊ ေတာင္းပန္စကားဆိုပါ့မယ္ ။
ေလာဘေဒါသ ၊ ေလွ်ာ့ပါမွ ၊ သဘာဝႀကီးညီညြတ္မယ္ ။
သင္တို႔လူသား ၊ ေမတၱာမ်ား ၊ အားလံုးပံုမွန္ျဖစ္လိမ့္မယ္ ။

တစ္ႏွစ္မွာမွ ၊ တစ္ႀကိမ္က် ၊ ပြင့္ခြင့္ငါတို႔ရၾကတယ္ ။
ပိေတာက္သစၥံ ၊ အခ်ိန္မွန္ ၊ ပန္ဆင္နိုင္ခြင့္ေပးခ်င္တယ္ ။
အိုအိုလူမ်ား ၊ သတိထား ၊ ေတာင္းပန္စကားဆိုရတယ္။

လူ႔ေလာဘေဒါသမွ အရင္းတည္လာေသာ သဘာဝေဘးဆိုးမ်ားကို
ပိေတာက္တို႔တစ္ေတြလည္း ခံစားေနၾကရပါ၏ဟူလို။
ပိေတာက္မွန္မွန္ပြင့္ပါေစခလို ။

Read more...

ပိေတာက္ရင္ဖြင့္လႊာအမွတ္ ၁/၁၃၇၁

တစ္ႏွစ္မွာမွ ၊ တစ္ႀကိမ္က် ၊ ပြင့္ခြင့္ငါတို႔ရၾကတယ္ ။
ပိေတာက္သစၥံ ၊ အခ်ိန္မွန္ ၊ ၾသဘာသံလည္းရခဲ့တယ္ ။
ငါတို႔ကလည္း ၊ ခ်ိန္မွန္ၿမဲ ၊ မလြဲရေအာင္ပြင့္ခဲ့တယ္ ။
ခုေတာ့ေဖာက္ျပန္ ၊ ရက္မမွန္ ၊ ေဝဖန္သံတို႔ရခဲ့တယ္ ။

ပြင့္ရက္မွန္ေရး ၊ ဒို႔အေရး ၊ မေတြးဘယ္မွာရွိပါမယ္ ။
ေတြးသာေတြးလ်က္ ၊ အပြင့္ခက္ ၊ ပြင့္ရက္မမွန္ျဖစ္ရတယ္ ။
ဒီလိုျဖစ္ရ ၊ တို႔ဘဝ ၊ သင္တို႔သိေအာင္ေျပာျပမယ္ ။

သင္တို႔လူသား ၊ ေလာဘပြါး ၊ ကမၻာ့ဓာတ္မ်ားကုန္ေတာ့မယ္ ။
ေရနံဓာတ္ေငြ႔ ၊ ရသေရြ႕ ၊ ေန႔ေန႔ညညတူးၾကတယ္ ။
သစ္ေတာသစ္ပင္ ၊ မလန္းရႊင္ ၊ ေန႔စဥ္အမွ်ခုတ္ၾကတယ္ ။

ျမစ္ကိုပိတ္ဆို႔ ၊ ေခ်ာင္းကိုဆို႔ ၊ သင္တို႔ထင္တိုင္းႀကဲၾကတယ္ ။
စက္ရံုမ်ိဳးစံု ၊ မီးခိုးပံု ၊ အာရံုေနာက္ဖို႔ေကာင္းလွတယ္ ။
ႀကီးငယ္လက္နက္ ၊ ေဖာက္ခြဲခ်က္ ၊ ေသြးပ်က္စရာေကာင္းေတာ့တယ္ ။

ဒီလိုနဲ႔ပဲ ၊ ဓာတ္ေဖာက္လႊဲ ၊ ေရခဲအရည္ေပ်ာ္ေတာ့တယ္ ။
အိုဇုန္းလႊာလဲ ၊ ခံနိုင္ပဲ ၊ ေပါက္ၿပဲလာခဲ့ရေတာ့တယ္ ။
မိုးေလမမွန္ ၊ ဥတုဒဏ္ ၊ အံႀကိတ္ခံၾကေတာ့တယ္ ။

ဆူနာမီေဘး ၊ နာဂစ္ေဘး ၊ ေဘးဆိုးႀကီးေတြႀကံဳေတာ့တယ္ ။
ျမစ္ေရႀကီးျခင္း ၊ ေျမၿပိဳျခင္း ၊ သတင္းဆိုးေတြပံုေတာ့တယ္ ။
ေလာဘေဒါသ ၊ အာဃာတ ၊ မုခ်အက်ိဳးျဖစ္ေတာ့တယ္ ။
ငါတို႔အတြက္ ၊ အပြင့္ခက္ ၊ ခ်ိန္းရက္မမွန္ျဖစ္ေတာ့တယ္ ။

အိုအိုလူမ်ား ၊ သတိထား ၊ ေတာင္းပန္စကားဆိုပါ့မယ္ ။
ေလာဘေဒါသ ၊ ေလွ်ာ့ပါမွ ၊ သဘာဝႀကီးညီညြတ္မယ္ ။
သင္တို႔လူသား ၊ ေမတၱာမ်ား ၊ အားလံုးပံုမွန္ျဖစ္လိမ့္မယ္ ။

တစ္ႏွစ္မွာမွ ၊ တစ္ႀကိမ္က် ၊ ပြင့္ခြင့္ငါတို႔ရၾကတယ္ ။
ပိေတာက္သစၥံ ၊ အခ်ိန္မွန္ ၊ ပန္ဆင္နိုင္ခြင့္ေပးခ်င္တယ္ ။
အိုအိုလူမ်ား ၊ သတိထား ၊ ေတာင္းပန္စကားဆိုရတယ္။

လူ႔ေလာဘေဒါသမွ အရင္းတည္လာေသာ သဘာဝေဘးဆိုးမ်ားကို
ပိေတာက္တို႔တစ္ေတြလည္း ခံစားေနၾကရပါ၏ဟူလို။
ပိေတာက္မွန္မွန္ပြင့္ပါေစခလို ။


Read more...

ယဥ္ယဥ္ေက်းေက်း ၀တ္ဆင္ေပး...


“အက်ႌပါးႏွင့္ သၾကၤန္ေရ၊ သတၱ၀ါေတြ မ်က္စိျပဴးလို႔"

သိၾကားမင္း သက္ဆင္းတဲ့ တာသၾကၤန္။
ကုမၼာရီ ရွံ-၀ို္င္ အဆန္းရယ္နဲ႔ ဖ်န္းေရပက္ခံ။
မ်က္ေၾကာေတြသန္ သာမာန္လူဖယ္ထား။
၀ါသ၀(သိၾကားမင္း)ေသာ္မွ ဌာနကို မျပန္ၾကာ၍၊
သုဇိတာ ထမီ မ ခါပ။
ကိုကိုဟာ ေတာ္ေတာ္ထသည္၊ ေဒါပြမွသြား။

ကာတြန္းဆရာႀကီး ဦးဘကေလး (ေခၚ) ေရႊတေလး။








Read more...

လာလည္ၾကသူမ်ား

ဤဘေလာ့ဂ္၏ ရည္ရြယ္ခ်က္

ယခုအခါ ကမၻာတလႊားတြင္ရွိေနၾကေသာ ဓမၼဘေလာ့ဂ္ဂါမ်ားသည္ ေန ့စဥ္ႏွင့္ အမွ် အင္တာနက္ စာမ်က္ႏွာမ်ား ေပၚတြင္ ဓမၼႏွင့္သက္ဆိုင္ေသာ အေၾကာင္းအရာ အမ်ိဳးမ်ိဳးကို ပို ့စ္မ်ားေရးတင္လ်က္ ရွိေနၾကပါသည္။

ဘေလာ့ဂ္ဂါမ်ားမွ မိမိတို ့၏ကိုယ္ပိုင္ စာမ်က္ႏွာမ်ားမွတဆင့္ ေရးတင္ေနၾကသျဖင့္ ဖတ္ရႈေလ့လာသူမ်ားအတြက္ ေနရာမ်ားစြာသို ့ သြားေရာက္ ဖတ္ရႈေနၾကရပါသည္။

ထို ့ေၾကာင့္ စာဖတ္သူမ်ား အခ်ိန္ကုန္သက္သာေစရန္ႏွင့္ မိမိတို ့ ဖတ္ရႈလိုရာကို လြယ္လင့္တကူ ရွာေဖြနိဳင္ရန္ ေန ့စဥ္ေရးသား ေနၾကေသာ အေၾကာင္းအရာမ်ားကို တေနရာတည္းတြင္ စုစည္းေပးလိုေသာ ရည္ရြယ္ခ်က္ျဖင့္ ဤဘေလာ့ဂ္ကို စီစဥ္လိုက္ျခင္းျဖစ္ပါသည္။

ေျပာခ်င္တာမ်ားရွိရင္ ေရးေပးထားခဲ့ပါ

ျမန္မာျပကၡဒိန္

ျမန္မာျပကၡဒိန္
www.burmeseclassic.com မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။

  © Blogger templates The Professional Template by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP