* သဗၺဒါနံ ဓမၼဒါနံ ဇိနာတိ၊ * သဗၺရသံ ဓမၼရေသာ ဇိနာတိ။

* သဗၺဒါနံ ဓမၼဒါနံ ဇိနာတိ၊     * သဗၺရသံ ဓမၼရေသာ ဇိနာတိ။

နမတၳဳ ဗုဒၶါနံ နမတၳဳ ေဗာဓိယာ။ နေမာ ဝိမုတၱာနံ၊ နေမာ ဝိမုတၱိယာ။

ဘုရားရွင္တို ့အား ရွိခိုးပါ၏။
ဘုရားရွင္တို ့၏ မဂ္ဥာဏ္ ဖိုလ္ဥာဏ္အား ရွိခိုးပါ၏။
ကိေလသာတို ့မွ လြတ္ေျမာက္ေတာ္မူၾကေသာ ဘုရားရွင္တို ့အား ရွိခိုးပါ၏။
ထိုဘုရားရွင္တို ့၏ ဝိမုတၱိငါးပါးအား ရွိခိုးပါ၏။

ကရုဏာလက္မ်ား ကမ္းလင့္ေပးပါ...

ကရုဏာလက္မ်ား ကမ္းလင့္ေပးပါ...
စား၀တ္ေနေရးအဆင္ေျပေစရန္ ဆန္အိတ္လွဴျခင္း ႏွင့္ အျခားလိုအပ္သည္မ်ား လွဴဒါန္းျခင္းတို႔ျဖင့္ လစဥ္ ေထာက္ပံ့သြားမည္ျဖစ္ပါသည္။ သီလရွင္ႏွင့္ ေက်ာင္းသားမ်ား ေအာင္ျမင္စြာ ပညာသင္ၾကားႏိုင္ေရး အတြက္ အနီးကပ္စာျပေပးမည့္ ဆရာမ (၆) ဦးအား တစ္လလွ်င္ (၅) ေသာင္းက်ပ္ျဖင့္ ငွါးရမ္းေပးရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။ ပညာေရးအလွဴအား ေစတနာရွင္မ်ားမွလည္း ပါ၀င္ လွဴဒါန္းႏိုင္ပါသည္။ ေကာက္ခံရရွိေသာ အလွဴေငြမ်ားအား ဘဏ္စာအုပ္ထားရွိ၍ ေငြစာရင္းရွင္းတမ္းအား လစဥ္ေဖာ္ျပသြားမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ေက်ာင္းသား/ေက်ာင္းသူမ်ား၏ မွတ္တမ္းမ်ားအား အလွဴရွင္မ်ားထံသို႔လည္း ေပးပို႔သြားပါမည္။

ပညာေရးအလွဴေတာ္ ႏႈိးေဆာ္ခ်က္


ရန္ကုန္ျမိဳ႕ အေသာကာရာမ သီလရွင္စာသင္တုိက္မွ နဝမတန္း ေျဖဆုိမည့္ သီလရွင္ ဆရာေလးမ်ားအတြက္ ဆရာ၊ ဆရာမမ်ား လစဥ္ ထားေပးႏုိင္ရန္ ပညာေရးအလွဴရွင္မ်ား လုိအပ္ေနပါသည္။ ေရႊေစတီ ဘုန္းေတာ္ၾကီးသင္ပညာေရးေက်ာင္းတြင္လည္း ဆင္းရဲႏြမ္းပါးသည့္ ၉ တန္းႏွင့္ ၁၀ တန္း ေက်ာင္းသားမ်ား ေက်ာင္းအိပ္ေက်ာင္းစား ေနထုိင္ပညာဆည္းပူးႏုိင္ေရးအတြက္ ကူညီေထာက္ပံ့မည့္ ကုသုိလ္ရွင္မ်ား လုိအပ္လ်က္ ရွိပါသည္။ ေစတနာရွင္ အလွဴရွင္မ်ား အေနျဖင့္ ေထရဝါဒ ဗုဒၶဘာသာ လူငယ္မ်ားအသင္း http://www.mmtheravada.org ဖုန္း
09-73062811, 09-5505176 သုိ႔ ဆက္သြယ္လွဴဒါန္းၾကေစလုိပါသည္။

သီလရွင္ ဆရာေလးမ်ားႏွင့္ ကေလးမ်ား ဇြန္လအမီ ေက်ာင္းတက္ႏုိင္ေရးအတြက္ ကာလဒါန ကုသုိလ္အျဖစ္ သဒၶါတတ္အား နည္းမ်ားမဆုိ လွဴဒါန္းကူညီၾကပါရန္ ႏႈိးေဆာ္အပ္ပါသည္။

၀ိမုတၱိရသ အဖြဲ႔သားမ်ား

------------------------
ေနာက္ဆက္တြဲသတင္း.....

ပညာေရးအလွဴေတာ္လႉဒါန္းမည့္အစီအစဥ္

ေထရ၀ါဒဗုဒဘာသာ လူငယ္မ်ား အသင္းမွ ဦးစီး၍ (၂၀၁၁) ခုႏွစ္တြင္ န၀မတန္းသို႔ တက္ေရာက္မည့္ ေက်ာင္းသား (၂၅) ေယာက္ႏွင့္ ေက်ာင္းသူ (၂၅) ေယာက္အား ပညာေရးေထာက္ပံ့မႈျပဳလုပ္ေပးႏိုင္ရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။

ျပဳလုပ္မည့္အစီအစဥ္

ေက်ာင္းသားမ်ားအား ေရႊေစတီဘုန္းႀကီးေက်ာင္း (ဆရာေတာ္ ဦးေတဇႏၵိ၊ ခ/(၃) ရက္ကြက္၊ ေရႊေစတီေက်ာင္း၊ မဂၤလာဒုံၿမိဳ႕နယ္) တြင္ထားရွိမည္ျဖစ္ၿပီး ေက်ာင္းသားမ်ားသည္ မိမိတို႔ ဆႏၵအေလ်ာက္ ကိုရင္၀တ္လိုကလည္း ၀တ္ႏိုင္ပါသည္။ ေက်ာင္းသူမ်ားအား အေသာကာရာမ သီလရွင္စာသင္တိုက္ (ဆရာေလးေဒၚသုနႏၵာ (ဖုန္း-၀၉-၈၆၂၈၈၁၁)၊ ၀ါယာလက္ေစ်းမွတ္တိုင္၊ ေရႊႏွင္းဆီရပ္ကြက္၊ မဂၤလာဒံုၿမိဳ႕နယ္) တြင္ထားရွိပါမည္။ အေသာကာရာမေက်ာင္းမွ သီလရွင္မ်ားသာလက္ခံသည္ျဖစ္၍ ေက်ာင္းသူမ်ားမွာ သီလရွင္၀တ္ရပါမည္။ သီလရွင္မ်ားတက္ေရာက္ရမည့္ အ.ထ.က ေက်ာင္းမွာ အေသာကာရာမ ေက်ာင္းမွလက္ရွိ သီလရွင္မ်ား တက္ေရာက္ေနေသာ ေက်ာင္းျဖစ္၍ ပညာသင္ၾကားမႈတြက္ အခက္အခဲ မရွိႏိုင္ပါ။ စာသင္သူမ်ား စား၀တ္ေနေရးအဆင္ေျပေစရန္ ဆန္အိတ္လွဴျခင္း ႏွင့္ အျခားလိုအပ္သည္မ်ား လွဴဒါန္းျခင္းတို႔ျဖင့္ လစဥ္ ေထာက္ပံ့သြားမည္ျဖစ္ပါသည္။ သီလရွင္ႏွင့္ ေက်ာင္းသားမ်ား ေအာင္ျမင္စြာ ပညာသင္ၾကားႏိုင္ေရး အတြက္ အနီးကပ္စာျပေပးမည့္ ဆရာမ (၆) ဦးအား တစ္လလွ်င္ (၅) ေသာင္းက်ပ္ျဖင့္ ငွါးရမ္းေပးရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။ ပညာေရးအလွဴအား ေစတနာရွင္မ်ားမွလည္း ပါ၀င္ လွဴဒါန္းႏိုင္ပါသည္။ ေကာက္ခံရရွိေသာ အလွဴေငြမ်ားအား ဘဏ္စာအုပ္ထားရွိ၍ ေငြစာရင္းရွင္းတမ္းအား လစဥ္ေဖာ္ျပသြားမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ေက်ာင္းသား/ေက်ာင္းသူမ်ား၏ မွတ္တမ္းမ်ားအား အလွဴရွင္မ်ားထံသို႔လည္း ေပးပို႔သြားပါမည္။ အေသးစိတ္ေဆာင္ရြက္မည့္ အခ်က္အလက္မ်ားအားလည္း ဆက္လက္ေဖာ္ျပသြားပါမည္။

ေလ်ာက္ထားမည့္ သူမ်ား ျပည့္စုံရမည့္အခ်က္မ်ားမွာ

(က) ေက်ာင္းသူမ်ားမွာ သီလရွင္၀တ္ႏိုင္ရပါမည္။

(ခ ) မိဘမ်ားမွ ေနထိုင္ရန္ခြင့္ ျပဳသူျဖစ္ရပါမည္။

(ဂ ) စာသင္သားမ်ားေနထိုင္မည့္ ေက်ာင္းတြင္း စည္းကမ္းမ်ားကို တိက်စြာလိုက္နာရပါမည္။

(ဃ) ေက်ာင္းထားရန္ အမွန္တကယ္အခက္အခဲ ရွိေနသူျဖစ္ရပါမည္။

အထက္ပါအခ်က္အလက္မ်ားႏွင့္ ျပည့္စုံသူမ်ားသည္ ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာလွဴငယ္မ်ား အသင္းသို႔ ဆက္သြယ္ေမးျမန္းႏိုင္ပါသည္။ (http://mmtheravada.org)

ဆက္သြယ္ရန္လိပ္စာ

ကိုထြန္းထြန္းလိႈင္

ဖုန္း ၀၉-၇၃၀၆၂၈၁၁

htunhtunhlaing82@gmail.com

winthu.tbyo@gmail.com

thantzin83@gmail.com

Saturday, February 27, 2010

မဟိယဂၤဏ ေစတီေတာ္။

နာဂဒီပကၽြန္းမွ ဂ်ဖနာ၊ ဂ်ဖနာမွ မဟိယဂၤဏေစတီေတာ္ဆီ ဦးတည္ထြက္လာခဲ့တယ္၊ဂ်ဖနာကေန ကားေမာင္ခ်ိန္ (၇)နာရီေက်ာ္ေက်ာ္ ေမာင္းမွ မဟိယဂၤဏေစတီ ေျခရင္းကုိ ေရာက္တယ္၊ ေရာက္ဖူးသူတခ်ိဳ႔ကေတာ့ ေတာင္ေျခမွာ ေနခဲ့တယ္၊ အခ်ိဳ႔ကေတာ့ ေတာင္ေပၚေရာက္ေအာင္ ဘုရားတက္ဖူးၾကတယ္၊

မဟိယဂၤဏေစတီေတာ္ကုိ တက္တဲ့လမ္းမွာ အေသာကမင္းတရားၾကီးရဲ့ သားေတာ္ အရွင္မဟိႏၵသီတင္းသုံးေတာ္မူခဲ့တဲ့ ေက်ာင္းေနရာေဟာင္းကုိ ေလ့လာၾကတယ္။
ျပီးမွ ေတာင္တက္လမ္းခရီးအတုိင္း ေနပူဒဏ္ကုိ အံတုျပီး တက္လာၾကတယ္။ ေတာင္ေပၚေရာက္ေတာ့ ေမာသမွ်အပန္းေျပၾကရတယ္၊

အေသာကမင္းတရားၾကီးရဲ့ သားေတာ္ ရဟႏၱာမေထရ္ အရွင္မဟိႏၵသီတင္းသုံးခဲ့သည့္ ေက်ာင္းေဟာင္းေနရာ
မဟိယဂၤဏေစတီ အတက္လမ္း

မဟိယဂၤဏေတာင္ဆုိတာ ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ားအတြက္ တကယ့္ကုိ စိတ္၀င္စားစရာ ေကာင္းတဲ့ေနရာ တစ္ခုျဖစ္ေနလုိ႔ပါ။ သမုိင္းမ်ားရဲ့အဆုိအရ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ ဗာရဏသီ မိဂဒါ၀ုန္ေတာမွာ ပထမ၀ါ အျဖစ္ဆုိေတာ္မူျပီး၊ ၀ါကၽြတ္ခ်ိန္မွာ ဥရုေ၀လရေသ့ညီေနာင္တုိ႔ကုိ ေျခခၽြတ္ေတာ္မူပါတယ္၊

တခ်ိန္တည္းမွာပဲ ျပာသုိလ္လျပည့္ေန႔မွာ သီရိလကၤာကုိ ၾကြေရာက္ေတာ္မူလာျပီး ဘီလူးတုိ႔ကုိ ဆုံးမေတာ္မူတယ္၊ ဘီလူးရန္ကေန ကာကြယ္ဖုိ႔ သီရိလကၤာကၽြန္းကုိ သုံးၾကိမ္လွည့္ပတ္ျပီး အရံအတားျပဳေတာ္မူပါတယ္၊
ဘီလူးေတြကုိ တရားေဟာအျပီးမွာ သုမနကူဋနတ္မင္း ေသာတာပန္တည္တယ္၊ သုမနကူဋနတ္မင္းရဲ့ ေတာင္းပန္ေလွ်ာက္ထားခ်က္အရ ဆံေတာ္တစ္ဆုပ္ ခ်ီးျမွင့္ေတာ္မူပါတယ္၊

အဲဒီဆံေတာ္တစ္ဆုပ္ကုိ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ ပထမဆုံးၾကြေရာက္ သီတင္းသုံးတဲ့ မဟိယဂၤဏေတာင္ေပၚမွာ ဌပနာထားျပီး ေစတီတည္ေတာ္မူတယ္၊ ဒါေၾကာင့္ မဟိယဂၤဏေစတီဟာ သီရိလကၤာေစတီသမုိင္းမွာ ပထမဆုံး တည္ခဲ့တဲ့ ေစတီေတာ္လုိ႔ သတ္မွတ္ရမွာျဖစ္ပါတယ္၊
မဟိယဂၤဏေစတီေတာ္

သမုိင္းမ်ားရဲ့ အဆုိအရ ဆံေတာ္တဆုပ္ကုိ ဣႏၵနီလာေက်ာက္နဲ႔ ဌာပနာခဲ့တယ္လုိ႔ဆိုပါတယ္၊ မ်က္ေမွာက္ေခတ္မွာေတာ့ မဟိယဂၤဏေစတီေတာ္ဟာ ထုံးျဖဴျဖဴနဲ႔ ဥာဏ္ေတာ္ ၁၆ ေပေလာက္သာ ရွိတဲ့ ေစတီတစ္ဆူျဖစ္ပါတယ္၊

ဘုရားရွင္ ပရိနိဗၺာန္စံေတာ္မူလုိ႔ နံ႔သာထင္းပုံေပၚက လည္ရုိးေတာ္ ဓာတ္ေတာ္ကုိ အရွင္သာရိပုတၱရာရဲ့ တပည့္ အရွင္သရဘူးမေထရ္ တန္ခိုးနဲ႔ပင့္ေဆာင္ျပီး မဟိယဂၤဏေစတီေတာ္မွာ ဌာပနာထားခဲ့တယ္၊ ဒါေၾကာင့္ မဟိယဂၤဏ ေစတီေတာ္မွာ ဘုရားရွင္ရဲ့ ဆံေတာ္တစ္ဆုပ္ရယ္ လည္ရုိးေတာ္ရယ္ ဌာပနာထားတဲ့ ၾကီးက်ယ္ျမင့္ျမတ္တဲ့ ေစတီေတာ္တစ္ဆူျဖစ္ပါတယ္၊

ဒီေစတီေတာ္ကုိ ဖူးေျမာ္ျပီး ေတာင္ေအာက္ကုိ ျပန္ဆင္းလာေတာ့ ညေန ေလးနာရီေက်ာ္ေနပါျပီ၊ ခရီးဆက္ရအုံးမွာမုိ႔ ဆိတ္ျငိမ္ေအးခ်မ္းတဲ့ ေတာရိပ္ ေတာင္ရိပ္ေတြကုိ ျဖတ္သန္းျပီး ဆိဂီရိယေတာင္ဆီ ဦးတည္ထြက္ခဲ့ၾကတယ္၊ ေဒသႏၱရဗဟုသုတလည္းရ ကုသုိလ္လည္းရတဲ့ ခရီးစဥ္မုိ႔ ျပန္ေတြးလုိက္တုိင္း ၾကည္နဴးစရာ ေကာင္းေနတာေတာ့ အမွန္ပါ။ ။
(အရွင္နာရဒရဲ့ သီရိလကၤာဘုရားဖူးလမ္းညႊန္စာအုပ္ကုိ ကုိးကားပါသည္)



Read more...

ပတ္ဝန္းက်င္က ျမတ္ဓမၼ။

၀င္လုလုအားေဖ်ာ့့တဲ့ေနေရာင္ျခည္နဲ႔အတူ မုိးေကာင္းကင္ျပာႀကီးကို ၾကည့္လိုက္တဲ့အခါ ငွက္မ်ား အုပ္စုဖြဲ႔ၿပီး အစာရွာရာမွ အိပ္တန္းရွိရာ ေနရာသုိက္ၿမဳံကို ပ်ံသန္းေနၾကတယ္။ ဒါကိုၾကည့္ၿပီး အေတြးနယ္ခ်ဲ႕မိပါတယ္။ သတၱ၀ါမ်ားဟာ ဘဝကံဇာတ္ ဆရာ အလိုက် ဘ၀ေတြအမ်ဳိးမ်ဳိးအဖံုဖံုျဖစ္ေနၾကရသလို ရရွိလာတဲ့ဘ၀ေတြမွာလဲ အျဖဴအမဲ ေကာင္း-မေကာင္းဆိုတဲ့ အလုပ္ေတြကို ကိုယ္တိုင္ပဲ စီမံဖန္တီးေနၾကတာပါပဲလား။
ဒါေၾကာင့္လဲ ဘုရားရွင္က အဘိဏွသုတ္မွာ ကံသာ ကိုယ္ပုိင္ဥစၥာရွိတယ္၊ ကံကေပးတဲ့အေမြကိုပဲ ခံယူၾကရတယ္။ ကံဆိုတဲ့ အေၾကာင္းပဲရွိတယ္။ ကံဆိုတဲ့ ေဆြမ်ဳိးပဲရွိတယ္။ ဘ၀မွာအမွတ္မထင္ျပဳလုပ္လုိက္တဲ့ အလုပ္ေတြက ေကာင္းတာ လဲရွိမယ္ ္၊မေကာင္းတာလဲရွိ မယ္။ ထိုေကာင္းတဲ့အလုပ္၊ မေကာင္းတဲ့အလုပ္ေတြရဲ႕ အေမြခံဟာ တစ္ျခားမဟုတ္ မိမိကိုယ္သာ ျဖစ္ရေတာ့တယ္၊ ဒါကို ေန႔စဥ္မျပတ္ ဆင္ျခင္ ပြားမ်ားသင့္တယ္ လို႔ ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့တယ္။

အေတြးနယ္ခ်ဲ႕ေနစဥ္ စာေရးသူထံသုိ႔ ဒကာတစ္ဦးေရာက္ရွိလာပါတယ္။ သူက “အရွင္ဘုရား….ဗုဒၶယဥ္ေက်းမႈသင္တန္းအတြက္ ကိုရင္သကၤန္း၊သီလရွင္၀တ္စံုနဲ႔ ေဖ်ာ္ရည္အတြက္ အလွဴေငြထည့္ခ်င္လို႔ပါဘုရား” လို႔ ေျပာရင္း သင္တန္းအတြက္လိုအပ္တဲ့ အေထာက္ အပံ့ကို လာေရာက္လွဴဒါန္းပါတယ္။ သူ႔နာမယ္က ေမာင္မ်ဳိးလြင္ လို႔ေခၚပါတယ္။ အရင္တုန္းက သူဟာ ေက်ာင္းကို မၾကာမၾကာ ေရာက္လာတတ္ပါ တယ္။ ၿပီးခဲ့တဲ့ႏွစ္ကဆို လံုးလံုးမေရာက္လာခဲ့ပါ။ ဒါနဲ႔စာေရးသူက “ေမာင္မ်ဳိးလြင္…..မေရာက္တာၾကာေပါ့ေနာ္၊ အခုမွပဲေရာက္လာေတာ့တယ္၊ အဆင္ေျပၾကရဲ႕လား” ေမးရာ သူက “ တပည့္ေတာ္မေရာက္ျဖစ္တာ တစ္ျခားေၾကာင့္မဟုတ္ဘူးဘုရား၊ တပည့္ေတာ္မွာ ၿပီးခဲ့တဲ့ႏွစ္ပိုင္းတုန္းက အလုပ္ထဲမွာ မ်က္စိခိုက္မိၿပီး မ်က္စိဒါဏ္ရာရခဲ့ရာက မ်က္စိတစ္ဖက္ကြယ္ခဲ့ရပါတယ္ဘုရား” ။ မွန္ပါတယ္၊ ေမာင္မ်ဳိးလြင္မ်က္စိတစ္ဖက္ပ်က္ ေနတာကိုအခုမွပဲ သတိထားၾကည့္မိပါတယ္။ ျဖစ္မွျဖစ္ရေလဒကာရယ္… ကံတရားရဲ႕ အလွည့္အေျပာင္းေလးေတြဟာ တစ္ခါတစ္ရံ အံ့ၾသစရာ ထိတ္လန္႔စရာေကာင္းလွပါတယ္။ “လွံထမ္းလာတာျမင္တယ္၊ ကံထမ္းလာတာမျမင္ဘူး” ဆိုတဲ့ စကားအတုိင္း ဒီလိုျဖစ္မယ္လို႔ အစကသိခဲ့ မယ္ဆိုရင္ ဒီလိုဘယ္လုပ္ျဖစ္ေတာ့မလဲ။
သုိ႔ႏွင့္ေမာင္မ်ဳိးလြင္ဟာ မ်က္စိကြယ္ခဲ့ရတာနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး “ဒီအေၾကာင္းကို အရွင္ဘုရားအားေလွ်ာက္ခ်င္ပါေသးတယ္” ဆိုၿပီး သူ႔ဘ၀ဇာတ္ေၾကာင္း တစ္စိတ္တစ္ေဒသကို ေလွ်ာက္ထားလာပါတယ္။
တပည့္ေတာ္ ငယ္ငယ္တုန္းက ရြာမွာ သူငယ္ခ်င္းမ်ားနဲ႔အတူ ငါးမွ်ားကုိင္းေထာင္ေလ့ရွိပါတယ္။ ငါးေတြလဲမရမဟုတ္ရခဲ့တယ္။ ရလာတဲ့ ငါးကေလးေတြကို အိမ္အျပန္ေဆာင္ယူဖို႔ လြယ္ကူေအာင္ဆိုၿပီး ပါလာတဲ့ႏွီးျပားေလးေတြနဲ႔အတူ မေသမရွင္ျဖစ္ေနတဲ့ငါးေလး ေတြရဲ႕ပသိကိုထုုိးသီၿပီး ယူေဆာင္ေလ့ရွိပါတယ္။
တစ္ေန႔ ငါးေလးတစ္ေကာင္ကို လုပ္ေနၾကထံုးစံအတုိင္း ၀ါးႏွီးျပားေလးနဲ႔ ပသိကေနထိုးလိုက္ရာ ပါးစပ္သုိ႔မေရာက္ဘဲ မ်က္လံုးမွ ေဖါက္ထြက္သြားပါတယ္။ ဒါနဲ႔တပည့္ေတာ္လဲ ေၾကာက္လန္႔ၿပီး ထြက္လာတဲ့မ်က္စိကို ျပန္သိပ္ေပးခဲ့တယ္။ ဒီတုန္းက ကေလးအရြယ္ဆိုေတာ့ ဘာမွနားမလည္ခဲ့ပါ။
သတိရပါေသးတယ္။ ဒီတုန္းက ငါးမွ်ားဖို႔ရာ ငါးစာအတြက္ ကင္းေျခေလးေတြကို လက္ေျခတုတ္ၿပီး ငါးမွ်ားခ်ိတ္မွာထိုးသီခဲ့ရတဲ့အႀကိမ္ ေပါင္းလဲ မနည္းေတာ့ပါဘူး။ ငယ္ငယ္ကဆိုေတာ့ ေၾကာက္ရမွန္းလဲမသိ၊ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါးပဲ လုပ္ခဲ့ပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ ေမ့ေမ့ေပ်ာက္ေပ်ာက္ျဖစ္ခဲ့ပါ တယ္။ အရြယ္ေရာက္လို႔ အသက္(၁၈)ႏွစ္၀န္းက်င္ေလာက္ေရာက္တဲ့အခါ ငယ္ငယ္ကလုပ္ခဲ့တဲ့ အလုပ္ေတြကို မၾကာမၾကာ ျပန္သတိရပါတယ္။ ႀကိဳးစားေဖ်ာက္ေပမဲ့ မရခဲ့ဘူး။ မေသမရွင္ျဖစ္ေနတဲ့ငါးေလးကို ၀ါးႏွီးျပားေလးနဲ႔ ငါးေလးရဲ႕ ‘ပသိ’ ကေနထိုးလိုက္လို႔ မ်က္စိကိုေဖါက္ ထြက္သြားတဲ့ ျမင္ကြင္းအာရံုက အဆိုးဆံုးပဲ၊ မၾကာမၾကာလဲ ျပန္သတိရေနမိတယ္။
ေနျမင့္ေလ အရူးရင့္ေလ ဆိုတာလိုပဲ ငယ္စဥ္က မသိလို႔ျပဳခဲ့မိတဲ့ မေကာင္းမႈဟာ အသက္အရြယ္ရလာေလေလ ပိုၿပီး သတိရေလေလ ပိုၿပီးျမင္ေယာင္ေလေလ ျဖစ္လာပါတယ္။ ဒီလို မၾကာမၾကာသတိရၿပီး ျမင္ေယာင္ေနလို႔လားမသိပါ။ မၾကာခင္ ထိုမေကာင္းမႈရဲ႕ အက်ဳိးေပး အလွည့္အႀကိမ္က တပည့္ေတာ္ထံကို ဆိုက္ဆုိက္ၿမိဳက္ၿမိဳက္ႀကီးကို ေရာက္လာခဲ့ပါေတာ့တယ္။
တပည့္ေတာ္တို႔အလုပ္က အင္ဂ်င္စက္ပိုင္းမွာ ေနာ္လ္ဇယ္ဆီေပးမႈ (ပရက္ရွာ) လုပ္ေပးရတဲ့လုပ္ငန္းဆိုေတာ့ အင္ဂ်င္စက္နဲ႔ အမ်ားႀကီး ဆက္စပ္ေနပါတယ္။ တစ္ေန႔ေတာ့ စက္အင္ဂ်င္တစ္လံုးကို ၾကည့္ေပးရာကေန အင္ဂ်င္ရဲ႕အျမန္ႏံႈးကို တိုးလိုက္ရာ အျမန္ႏႈံး မ်ားသြားလို႔ထင္ပါတယ္။ အင္ဂ်င္စက္ေခါင္းမွာ တတ္ဆင္ထားတဲ့ ေလပန္ကာ အစတစ္ခုျပဳတ္ထြက္လာၿပီး ေရတုိင္ကီသြားမွန္ပါတယ္။ ေရတိုင္ကီကေန တပည့္ေတာ္ဆီေရာက္လာကာ မ်က္စိကို ထိခိုက္သြားပါတယ္။ တပည့္ေတာ္လဲ ပူတာခံစားလိုက္ရတဲ့ခဏ လက္နဲ႔ မ်က္စိကိုပိတ္ထားမိပါတယ္။ အစကေတာ့ မ်က္ခံုးကအေရျပားလန္ထြက္လို႔ပဲ ေသြးထြက္တာလားလို႔ ထင္မိတယ္။ ဒါနဲ႔ အုပ္ထားတဲ့လက္ကို မရဲတရဲဖြင့္ကာ အနီးရွိ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္တစ္ေယာက္ကို ၾကည့္ခုိင္းရာ မ်က္စိထိခိုက္သြားေၾကာင္း ေျပာလာပါတယ္။
နာလိုက္တဲ့ေ၀ဒနာကလဲ ေျပာမျပတတ္ေအာင္ပါပဲ။ မ်က္စိထိခိုက္စဥ္က ကိုယ့္လက္နဲ႔ျပန္ပီး မ်က္စိကို ကုတ္မိမွာစိုးလို႔ လက္ကို အေနာက္ထားပီး ႀကိဳးနဲ႔စည္းထားလိုက္ရတယ္ အဲဒါလဲ တစ္လေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္ ခံလိုက္ရပါတယ္။
ဒီမွာတပည့္ေတာ္သြားသတိရမိတာကေတာ့ အခုလို ငါမ်က္စိကြယ္ရတာဟာ ငယ္ငယ္တုန္းက ငါးရဲ႕မ်က္စိကို ငါးႏွီးျပားနဲ႔ထိုးခဲ့မိလို႔ အခုလုိ ငါရဲ႕မ်က္စိတစ္ဘက္ ကြယ္ရတာပဲလို႔ ခ်က္ျခင္း သိလာပါေတာ့တယ္။ ေနာက္ပီး လက္ကို မ်က္စိမကုတ္မိေအာင္ လက္ေနာက္ျပန္ၿပီး ႀကိဳးတုတ္ခံထားရတာကလဲ ငါးမွ်ားစာအျဖင့္ ကင္းေျခေလးေတြကို ႀကိဳးနဲ႔တုတ္ခဲ့တဲ့ မေကာင္းမႈျဖစ္မွာပဲဆိုတာကို တပည့္ေတာ္စိတ္ထဲ အလိုလိုသိလာပါတယ္ဘုရား။ တပည့္ေတာ္ရဲ႕မေကာင္းမႈက တပည့္ေတာ္ျပန္ခံရတာပါဘုရား” လို႔ ေမာင္မ်ဳိးလြင္က စာေရးသူအား သူ႔ရဲ႕ျဖစ္ရပ္မွန္ကို ေျပာျပခဲ့ပါတယ္။
ဒီလိုပါပဲ ၀ိပါက္ၾကမၼာ မလြတ္သာ ဆိုတဲ့အတုိင္း သတၱ၀ါတုိင္း မိမိျပဳလုပ္တဲ့ကံတရားေတြကို ဒီဘ၀မခံရေသးလဲ ေနာင္ဘ၀တစ္ခုခုမွာ ခံစားၾကရအံုးမွာပါ။ အရိယာမျဖစ္ေသးသမွ် ဘ၀သံသရာမွာ ေကာင္းတစ္ခါ ဆိုးတလွည့္ နဲ႔ လည္ပတ္သြားလာေနၾကရတာပါ။
မေကာင္းမႈမွန္သမွ်ကို မသိလို႔ျပဳလုပ္ခဲ့မိတယ္ဆိုေပမဲ့ သူက မ်က္ႏွာသာေပးမွာမဟုတ္ဘူး။ မေကာင္းမႈဆိုတာ သိလို႔ပဲျဖစ္ျဖစ္ မသိလို႔ပဲျဖစ္ျဖစ္ ျပဳလုပ္တဲ့သူအတြက္ အက်ဳိးေပးခ်ိန္ေရာက္လာရင္ တစ္ေန႔မွာေတာ့ ခံလာရစၿမဲပါပဲ။ မေကာင္းမႈ အက်ဳိးေပးခ်ိန္အလွည့္က် ေရာက္လာရင္ သူေဌးသား၊ဆင္းရဲသား၊ ေယာကၤ်ား၊မိန္းမ၊ကေလး ဘယ္သူဘယ္၀ါရယ္လို႔ မ်က္ႏွာလိုက္မွာမဟုတ္ဘူး။ ဒါေၾကာင့္လဲ ကံေပးတဲ့အေမြကို သတၱ၀ါတိုင္း ခံယူၾကရတယ္လို႔ ဘုရားရွင္ ေဟာေတာ္မူခဲ့တာေပါ့။
ေမာင္မ်ဳိးလြင္ေျပာတဲ့စကားၾကားရေတာ့ စာေရးသူတို႔လဲ ငယ္ငယ္က အမွတ္တရျပဳမိခဲ့တဲ့ မေကာင္းမႈတစ္ခုကို သတိရမိပါတယ္။ သတိရမိတယ္ဆိုတာထက္ မၾကာမၾကာ သတိရေနမိတယ္ဆိုရင္ ပိုမွန္ကန္မယ္ထင္တယ္။
စာေရးသူငယ္စဥ္ဘ၀ အသက္၂၂ႏွစ္အရြယ္ခန္႔က ပ်င္းပ်င္းရွိတာနဲ႔ ပလစတိအိပ္ေလးအတြင္း ယင္ေကာင္ကေလးေတြကို ဖမ္းထည့္ပါတယ္။ အိတ္အေပါက္၀ကို လက္နဲ႔ပိတ္ထားၿပီး ေဆးလိပ္အခိုးေတြကို ပလစတိအိပ္ထဲ မႈတ္ထည့္လိုက္တယ္၊ ယင္ေကာင္ေလးေတြ ဟာ ေလကလဲမရွိတဲ့အျပင္ အခိုးေတြနဲ႔ ျပည့္ေနတဲ့ ပလစတိအိပ္ေလးအတြင္း ၾကာရွည္စြာ အသက္မရွင္နိုင္ဘဲ မြန္းၾကပ္ၿပီး ေသေက်ၾကရပါ တယ္။ ေမ့ေနတဲ့ယင္ေကာင္ဆိုရင္ေတာ့ ခဏေန ပ်ံသြားပါတယ္။
လုပ္ခဲ့တုန္းကေတာ့ ဘာရယ္လို႔မဟုတ္ ပ်င္းလို႔ေဆာ့ကစားတဲ့သေဘာပါ။ ဒါေပမဲ့ ျပဳခဲ့မိတဲ့ မေကာင္းမႈအေပၚ ယခုထက္တိုင္ ေမ့ေပ်ာက္လို႔မရတဲ့အျပင္ ၾကာေလေလ ျမင္ကြင္းအာရံုကပိုထင္ရွားလာေလေလ အမွတ္ရမိလာေလေလျဖစ္လာပါတယ္။ “ေမာင္မ်ဳိးလြင္ေျပာ သလိုပဲ ငါလဲ ေလမရွိတဲ့အခမ္းထဲ ဒါမွမဟုတ္ ေရထဲမွာ အသက္ရႈၾကပ္ၿပီး တစ္ခုခုျဖစ္မလားဆိုတာ ေတြးမိေနရံုမွတစ္ပါး ဘာမွ မတတ္နို္င္တာ့ ပါ။
စာေရးသူဟာ လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္အနည္းငယ္အတြင္းကေန ရင္ၾကပ္ပန္းနာ ေရာဂါရခဲ့ပါတယ္။ ယခုလဲ မၾကာမၾကာ ရင္ၾကပ္ပန္းနာ (အသက္ရႈၾကပ္တဲ့)ေရာဂါ ခံစားရပါတယ္။ ဒီလိုခံစားရတဲ့အခါမ်ဳိးမွာ ငယ္ငယ္က ယင္ေကာင္ေလးေတြကို အသက္ရွဴၾကပ္ ေအာင္လုပ္ခဲ့မိတဲ့ မေကာင္းမႈကို ျပန္လည္အမွတ္ရမိတာဟာ အႀကိမ္ႀကိမ္ပါပဲ၊ အမွတ္ရတိုင္းလဲ စိတ္မခ်မ္းမသာ ျဖစ္ခဲ့ရပါတယ္။
ဒီလိုပါပဲ လူအမ်ားဟာ ဘ၀တစ္ေလွ်ာက္ ျပဳလုပ္ခဲ့တဲ့ ကိုယ္အလုပ္ ႏႈတ္အေျပာ စိတ္အႀကံေတြမွာ ေကာင္းတာလည္းရွိ၊ မေကာင္းတာ လဲရွိခဲ့ၾကတာပါ။ ေကာင္းတာျပဳလုပ္ခဲ့တာက ဘာမွေျပာစရာမလိုေပမဲ့ မေကာင္းတာျပဳလုပ္ခဲ့တာေတြကေတာ့ တစ္ေန႔ေန႔တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္မွာ ျပန္လည္ခံၾကရမွာပါ၊ ပုထုဇဥ္ကိုမဆိုနဲ႔ဦး၊လက္်ာေတာ္ရံ အဂၢသာ၀ကျဖစ္တဲ့ အရွင္မဟာေမာဂၢလာန္ေတာင္မွ ေနာက္ဆံုး ပရိိနိဗၺာန္ျပဳခါနီး အခ်ိန္အထိ အတိတ္က သူျပဳခဲ့တဲ့မေကာင္းမႈကို ေနာက္ဆံုး ခံလိုက္ရပါေသးတယ္။
ကိုယ္ျပဳခဲ့တဲ့မေကာင္းမႈအတြက္ အက်ဳိးျပန္ခံစားရမွာကို ေတြးၿပီး ပူပန္ေနရံုနဲ႔ ကိစၥမၿပီးေသးဘူး၊ ဒါျဖင့္ရင္ ကိုယ္ျပဳလုပ္ခဲ့တဲ့ မေကာင္းမႈေတြကို မခံရေအာင္ ဘယ္လိုလုပ္ၾကမလဲဆိုတာကို ေတြးၾကည့္မယ္။ ယခင္ကလဲဒါနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ေရးထားပါေသးတယ္။
ကိုယ္ျပဳခဲ့တဲ့မေကာင္းမႈေၾကာင့္ ေသရင္အပါယ္က်ေတာ့မွာဘဲ ဆိုၿပီး ေတြးပူကာ ပူပန္မႈ ကုကၠဳစၥေတြျဖစ္ေနမယ္ဆိုရင္ ဒီပူပန္မႈေၾကာင့္ အပါယ္ကို က်ေရာက္သြားနိုင္ပါတယ္။ ျပဳမိခဲ့တဲ့မေကာင္းမႈကံကို ေနာင္မျပဳမိေအာင္ေရွာင္မယ္၊ ျပဳခဲ့တဲ့မေကာင္းမႈကိုလဲ ေမ့ထားလိုက္မယ္။ ကုသုိလ္ေကာင္းမႈကိုပဲ ႀကိဳးစားအားထုတ္မယ္ဆိုရင္ ၾကာလာတဲ့အခါ ျပဳမိခဲ့တဲ့မေကာင္းမႈကံေတာင္မွ ပေပ်ာက္သြားနိုင္တယ္ ရယ္လို႔ ဂါမဏိသံယုတ္မွာ ေဟာေတာ္မူထားတာကို ၀မ္းေျမာက္ဖြယ္ရာေတြ႕ရွိရပါတယ္။ မေကာင္းမႈဆိုလို႔ ပဥၥနႏၱရိယကံကလြဲၿပီး အျခားမေကာင္းမႈေတြကို ေျပာလိုတာပါ။
ဒါေၾကာင့္စာဖတ္သူမ်ား ျပဳလုပ္္သင့္တာက ကိုယ္ျပဳခဲ့တဲ့မေကာင္းမႈေတြကို ဆက္လက္မျပဳလုပ္ေတာ့ဘဲ ေမ့ထားရပါမယ္။ ေကာင္းမႈကို မၾကာခဏျပဳလုပ္သြားမယ္ဆိုရင္ ၾကာလာတဲ့အခါ အကုသိုလ္ေတြပေပ်ာက္သြားနိုင္ပါတယ္ ဒါက မေကာင္းမႈျပဳခဲ့မိသူမ်ားအတြက္ အားေဆးတစ္ခြက္ပါလို႔ ေျပာရင္း……….မေကာင္းမႈဟူသမွ်မွ ေရွာင္ၾကဥ္နိုင္ၾကပါေစ……………….

Read more...

ယခင္နဲ႔ ယခု။

အရင္တုန္းက ဒီေနရာကုိ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ ၾကြေရာက္ဖူးတယ္၊ ယခင္က ဒီေနရာကုိ ရဟႏၱာအရွင္ျမတ္(၇)ပါး ၾကြေရာက္ျပီး တရားေရေအး တုိက္ေကၽြးခဲ့ဖူးတယ္၊ အရင္က အေသာကမင္းၾကီးရဲ့ သမီးေတာ္ သဃၤမိတၱာ ရဟႏၱာေထရီမ ဘုရားပြင့္တဲ့ေဗာဓိပင္ ေတာင္ဖက္ကုိင္းကုိ သယ္ေဆာင္လာခဲ့ဖူးတယ္။ တခ်ိန္က ဒီေနရာဟာ ေျမျမတ္မဟာ အျဖစ္ရွိခဲ့တယ္၊ ယခုအဲဒီေနရာမွာ သမုိင္း၀င္ အေထာက္အထား အေဆာက္အဦးေတြကုိ ေတြ႔ျမင္နိဳင္တယ္၊
လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေပါင္း သုံးဆယ္ေက်ာ္တုန္းက ဒီေနရာကုိ လူတုိင္းသြားလုိ႔ မရခဲ့ဘူး၊ သူတုိ႔တေတြ နယ္ေျမခဲြထြက္ေရးအတြက္ လက္နက္ကုိင္ တုိက္ခုိက္ေနခဲ့တယ္။ အခု ဒီေနရာေလးဟာ အစုိးရရဲ့ လက္ေအာက္ကုိ ျပန္လည္ေရာက္ရွိလာျပီး နယ္ေျမထူေထာင္ေရးေတြ စတင္လုပ္ေဆာင္ေနတာ ေတြ႔ခဲ့ရတယ္၊

ဒီေနရာဟာ သမုိင္း၀င္ ေျမျမတ္မဟာျဖစ္သလုိ စစ္ေသြးညွီနဲ႔ေတြနဲ႔ ႏွစ္မ်ားစြာ လိမ္းက်ံေနခဲ့တယ္၊ျပည္သူေတြ သိန္းနဲ႔ခ်ီျပီး ဒုကၡေပါင္းစုံ ခါးစည္းခံခဲ့ရတယ္၊ယုံၾကည္မႈ လုိခ်င္မႈရဲ့ ေစစားရာေနာက္မွာ ေသြးရနံ႔ေတြ ေသြးအုိင္ေတြ အလိမ္းလိမ္းကပ္ျငိေနခဲ့တာ ျပန္ေတြးၾကည့္ရင္ စိတ္မေကာင္းစရာ၊

မိမိတုိ႔အဖဲြ႔ အဲဒီေနရာေလးကုိ သြားေရာက္ ေလ့လာျဖစ္တယ္၊ မိမိတုိ႔ေနတဲ့ ေနရာကေန ကီလုိမီတာ ေလးရား ရွစ္ဆယ္ေ၀းတာမုိ႔ ေတာ္ေတာ္ၾကာေအာင္ ကားေမာင္းသြားခဲ့ရတယ္၊
ျမိဳ႔ျပ အေဆာက္အဦးေတြ အားလုံးနီးပါး ေသနတ္ဒဏ္ရာေတြ ျပည့္ႏွက္ေနတယ္။ အခ်ိဳ႔အေဆာက္အဦးေတြက ျပိဳက်လုိ႔၊ အခ်ိဳ႔အေဆာက္အဦးေတြက ေျမခလုိ႔၊

နယ္ေျမခဲြထြက္ခြင့္ရေရး ၾကိဳးစားခဲ့သူေတြက ယခုေတာ့ ရန္သူအၾကီးစားၾကီးျဖစ္လုိ႔၊ နိဳင္ငံေတာ္ကုိ ေႏွာင့္ယွက္သူအျဖစ္ သမုိင္းမွတ္တမ္းမွာ က်န္ရစ္လုိ႔။
ျပည္သူအမ်ားစုလဲ အခုမွ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္း သြားလာခြင့္ရၾကတယ္၊ ေအာင္နိဳင္သူတုိ႔ သမုိင္းမွာ သူတုိ႔အတြက္ အသက္စေတးခဲ့သူအခ်ိဳ ႔ သမုိင္း၀င္ သူရဲေကာင္းေတြ ျဖစ္လုိ႔ေပါ့။

ေန႔ခင္း သုံးနာရီေလာက္မွ အဲဒီေနရာကုိ ဆုိက္ေရာက္ခဲ့တယ္၊ တည္းခုိစရာေနရာေတြ ျပည့္ေနလုိ႔ သမုိင္း၀င္ေနရာတစ္ခုဆီ လာခဲ့ၾကတယ္၊ ဘုရားရွင္ပြင့္ေတာ္မူတဲ့ ေဗာဓိပင္မူရင္း ေတာင္ဖက္ကိုင္းကုိ အေသာကမင္းၾကီးရဲ့ သမီးေတာ္ သဃၤမိတၱာ ရဟႏၱာေထရီမ.က အိႏၵိယား သမုဒၵရာကုိျဖတ္ျပီး ဒီေနရာေလးကုိ ပင့္ေဆာင္လာတယ္၊ ရဟႏၱာေထရီမ စတင္ေျခခ်တဲ့ေနရာ ပင္လယ္ကမ္းေျခကုိ ေလ့လာခဲ့တယ္၊ ဒီေနရာေလးမွာ ေထရီမအထိမ္းအမွတ္ရုပ္တု၊ေဗာဓိပင္တုိ႔ကုိ ေတြ႔ရတယ္၊

ေဗာဓိပင္ေတာင္ဖက္ကုိင္းကုိ သယ္ေဆာင္လာသည့္ သဃၤမိတၱာ ရဟႏၱာေထရီမ စတင္ၾကြေရာက္သည့္ေနရာ။အထိမ္းအမွတ္ စုိက္ပ်ိဳးထားသည့္ ေဗာဓိပင္

သဃၤမိတၱာရဟႏၱာ ေထရီမွ အထိမ္းအမွတ္ရုပ္တု


အဲဒီကမွတဆင့္ ရဟႏၱာမေထရ္ျမတ္(၇)ပါး ၾကြေရာက္ခဲ့တဲ့ သမုိင္း၀င္ေနရာကုိ သြားခဲ့ၾကတယ္၊ ဘာေၾကာင့္ ဘယ္လုိၾကြေရာက္ခဲ့တယ္ဆုိတဲ့ တိက်တဲ့သမုိင္းကုိေတာ့ မသိပါဘူး၊ေသခ်ာတာကေတာ့ အထိမ္းအမွတ္ ေစတီေလးေတြ တည္ထားတယ္၊ျမန္မာျပည္ ေျမာက္ဦးက ဘုရားေတြနဲ႔ တူသလုိလုိ ခံစားရတယ္၊

ရဟႏၱာမေထရ္ျမတ္(၇)ပါး ၾကြေရာက္သည့္ေနရာမွာ တည္ထားသည့္ေစတီမ်ား

ေလ့လာစရာေလ့လာ ဓာတ္ပုံေတြရုိက္ျပီးေတာ့ နာဂဒီပကၽြန္းဆီ ဦးတည္ျပီး ျပန္ထြက္ခဲ့ရတယ္၊ နာဂဒီပဆုိတာ ျမတ္စြာဘုရား ဒုတိယအၾကိမ္ ဒီနိဳင္ငံကုိ ၾကြေရာက္ခဲ့တဲ့ေနရာ၊ နဂါးေတြကုိ ကုိးကြယ္တဲ့လူမ်ိဳးေတြ ေနတဲ့ေနရာလုိ႔ သမုိင္းမ်ားက ဆုိတယ္၊ နာဂဒီပကၽြန္းကုိ ကူးခတ္မယ့္ ေမာ္ေတာ္ေပၚေရာက္ေတာ့ ေနလုံးၾကီးေတာင္ နာဂဒီပကၽြန္းေပၚ ေမးတင္ေနခဲ့ျပီ၊ ေန၀င္တဲ့ ရႈခင္းကုိ ဓာတ္ပုံရုိက္ရတာလဲ မေမာနိဳင္ မပန္းနိဳင္ပါ။
ဘုရားရွင္ၾကြေရာက္သည့္ နာဂဒီပကၽြန္းေပၚမွာ တည္ထားသည့္ေစတီေတာ္မိမိတုိ႔ေရာက္ခ်ိန္..နာဂဒီပကၽြန္းေပၚေမးတင္ေနသည့္ ေနလုံးၾကီး

ဘုရားရွင္ၾကြေရာက္တဲ့ ေနရာမွာ တည္ထားတဲ့ ေစတီရင္ျပင္ေရာက္ေတာ့ ေမာသမွ် အပန္းေျပသြားခဲ့တယ္၊ တခရီးထဲသြားတဲ့ သူငယ္အခ်ိဳ႔ တည္းခုိစရာအေဆာင္ေပၚမွာ အနားယူေနခ်ိန္ မိမိကေတာ့ အေတြးကြန္ယက္ထဲမွာ ေယာင္ခ်ာခ်ာ လည္ပတ္ေနခဲ့တယ္၊

မိမိတုိ႔ လက္ခံယုံၾကည္တဲ့ ဘုရားရွင္ၾကြေရာက္ခဲ့တဲ့ ေျမျမတ္ေနရာဟာ အခုထိ အျငိမ္းဓာတ္ေတြေပးေနဆဲ၊ ျငိမ္းခ်မ္းေရးျမတ္နိဳးတဲ့ ဆရာဘုရားရဲ့ ျငိမ္းခ်မ္းေရး တရားသံေတြ ပ်ံ့လြင့္ေနဆဲပါ၊ ေျမျမတ္မဟာကုိ ဦးတုိက္ခြင့္ရရွိျခင္းက မိမိတုိ႔ကုိ ၾကည္နဴးေက်နပ္မႈေတြ ျဖစ္ေစခဲ့တယ္၊
ဒီေနရာေလးကေန လွမ္းေမွ်ာ္ၾကည့္လုိက္ရင္ တဖက္နိဳင္ငံရဲ့ နယ္စပ္ျမိဳ႔ေလးကုိ ခပ္ေရးေရးျမင္ေနရတယ္၊လြမ္းေမာစရာ ေကာင္းလွပါဘိေတာ့၊ ဘာကုိ ဘယ္လို လြမ္းေမာရမည္ကုိေတာ့ ………………….. ။

မနက္ခင္းေစာေစာ ေနေရာင္ကုိ မျမင္ရခင္ မိမိတုိ႔အဖဲြ႔ အိပ္စက္ရာမွ နိဳးထခဲ့ၾကတယ္၊ ေစတီေတာ္ကုိ ဦးတုိက္ျပီး နာဂဒီပကၽြန္းကုိ ႏႈတ္ဆက္ထြက္ခြါၾကတယ္၊ ဘုရားဖူးလာတဲ့ ပရိသတ္ေတြ မ်ားလြန္းလုိ႔ ကၽြန္းတဖက္ကုိ ကူးမယ့္ေမာ္ေတာ္စီးရဖုိ႔ တန္းစီေစာင့္ေနၾကတယ္၊ လူေပါင္းေထာင္ေက်ာ္ရွိလိမ့္မယ္လုိ႔ ခန္႔မွန္းမိတယ္၊

နာဂဒီပကၽြန္းကေန ျပန္ထြက္လာျပီး မိမိတုိ႔ စီးနင္းတဲ့ ကားဟာ အတိတ္ ပစၥဳပၸန္ ဟန္ခ်က္ညီညီ မေပါင္းစပ္နိဳင္တဲ့ ေနရာေလးဆီ ဦးတည္ခဲ့ၾကတယ္၊ အဲဒီေနရာေလးကုိ မေရာက္ခင္ ခံတပ္ကုိ ေလ့လာခဲ့ၾကတယ္၊ နိဳင္ငံတုိင္းလုိလုိ ကုိလုိနီလက္ေအာက္ခံျဖစ္ခဲ့ၾကေတာ့ နိဳင္ငံတုိင္းမွာ ခံတပ္ဆုိတာကုိ ေတြ႔ျမင္ၾကရတယ္၊ ကမၻာၾကီးကပဲ မတရားတာလား၊ လူေတြကပဲ ေလာဘရမၼက္ မသတ္နိဳင္တာလား. ဆိုတာကေတာ့ စဥ္းစားစရာပါ၊

ယခင္က ဒီေနရာကုိ ျငိမ္းခ်မ္းေရး ျမတ္နိဳးေတာ္မူတဲ့ ျမတ္စြာဘုရား ၾကြေရာက္ခဲ့တယ္၊ ယခုေတာ့ ေသြးညွီနံ႔ေတြ မျပယ္ေသး၊ ေသနတ္ဒဏ္ရာေတြ ျပည့္ႏွက္ေနတဲ့ အေဆာက္အဦးေတြျမင္ေတြ႔ေနရတယ္၊ အခုေတာ့ အဲဒီေနရာကုိ နိဳင္ငံျခားသားေတြ သြားလာဖုိ႔ ျပန္လည္ပိတ္ပင္ေနျပန္တယ္၊

ယခင္ ယခု ဟန္ခ်က္မညီတဲ့ ေနရာေလးကေတာ့ သီရိလကၤာေျမာက္ဖက္စြန္းမွာ ရွိေနတဲ့ ဂ်ဖနာ ဆုိတဲ့ ျမိဳ႔ေလးပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ႏွစ္ေပါင္းသုံးဆယ္ေက်ာ္ စစ္ပဲြတြင္းေနခဲ့ရျပီး အခုမွ စစ္ပဲြေတြျပီးဆုံးတဲ့ ျမိဳ႔ေလးပါ၊ ယခင္ ယခု အခ်ိဳးညီညီ မေပါင္းစပ္နိဳင္ေသးတဲ့ ျမိဳ ႔ေလး၊ ျငိမ္းေရးေတးသြားေတြ လုိအပ္ေနဆဲျမိဳ႔ေလးပါ။



Read more...

ျမန္မာျပည္တြင္ဖြင့္လွစ္မည့္ ဆန္းေဒးစကူးလ္ေက်ာင္း။

ျမန္မာ သီရိလကၤာ ဆက္ဆံေရး သမုိင္းေၾကာင္းက ႏွစ္ေတြၾကာျမင့္ခဲ့ပါျပီ၊သီရိလကၤာနိဳင္ငံက အ႒ကထာေတြ ျမန္မာျပည္ကုိ သယ္ယူခဲ့တဲ့ အစဥ္အလာ ရွိသလုိ သီရိလကၤာ သာသနာ ညိႈးမွိန္ခ်ိန္မွာလဲ ျမန္မာျပည္ကုိလာျပီး စာေပသင္ယူခဲ့၊ ရဟန္းခံပဲြက်င္းပခဲ့တာ အထင္အရွားပါ၊ ဒါေၾကာင့္ ယေန႔မ်က္ေမွာက္ေခတ္ သီရိလကၤာနိဳင္ငံရဲ့ သံဃာဂုိဏ္းေတြကုိ ျပန္ၾကည့္ရင္… ရာမညနိကာယ(ျမန္မာျပည္ မြန္ျပည္နယ္ကလာပါတယ္)

အမရပူရ နိကာယ(ျမန္မာျပည္ အမရပူရက လာတယ္) ေရႊက်င္နိကာယ(ျမန္မာျပည္ မႏၱေလးကလာတယ္) ဒီလုိ မ်က္ေမွာက္ေခတ္မွာ ထင္ရွားတဲ့ ဂုိဏ္းၾကီးေတြကုိ ေထာက္္ဆရင္ သီရိလကၤာ ျမန္မာ ဆံဆက္ေရးကုိ သတိမူမိပါလိမ့္မယ္၊

အခုလဲ ဘာသာေရးအေမြေပးပုံ စနစ္တက်ရွိတဲ့ သီရိလကၤာ ဆန္းေဒးစကူးလ္ေက်ာင္းကုိ ျမန္မာျပည္ကုိ သယ္သြားပါမယ္၊ ဆန္းေဒးစကူးလ္ေက်ာင္း မဖြင့္ခင္ သီရိလကၤာျပန္ သံဃာေတာ္မ်ား စုေပါင္းျပီး အစည္းအေ၀းတစ္ခု စလုပ္ပါမယ္၊အစည္းအေ၀းမွာ….

ဘုန္းေတာ္ၾကီးေက်ာင္းတုိင္း ရပ္ကြက္တုိင္းမွာ ဆန္းေဒးစကူးလ္ေက်ာင္းထားရွိဖုိ႔၊
အရြယ္ေရာက္ ကေလးတုိင္း ဆန္းေဒးစကူးလ္ေက်ာင္း တက္ေရာက္ဖုိ႔၊
ဆန္းေဒးစကူးလ္ေက်ာင္း ေရရွည္တည္တံ့ေရးအတြက္ နိဳင္ငံေတာ္က ဦးေဆာင္ဖြင့္လွစ္ေပးဖုိ႔၊

ျပ႒ာန္းက်မ္းစာအုပ္မ်ား သာသနာေရး ၀န္ၾကီး႒ာနက ရုိက္ႏွိပ္ျပီး အခမဲ့ျဖန္႔ေ၀ဖုိ႔၊
ဆန္းေဒးစကူးလ္ေက်ာင္းသား ေက်ာင္းသူမ်ားအတြက္ တူညီ၀တ္စုံသတ္မွတ္ဖုိ႔၊
ဆန္းေဒးစကူးလ္ေက်ာင္း ေထာက္ပံ့ေရးအတြက္ အလွဴရွင္ေတြအသင္းဖဲြ႔စည္းဖုိ႔၊
ဆန္းေဒးစကူးလ္ နာမည္နဲ႔ တီဗီ ခ်န္နယ္လ္တစ္ခု တည္ေထာင္ဖုိ႔၊
ျပ႒ာန္းက်မ္းစာမ်ား သတ္မွတ္ဖုိ႔…အဆုိတင္သြင္းမွာပါ၊ ဒီအစည္းအေ၀း သေဘာတူညီခ်က္ကုိမွ နိဳင္ငံေတာ္သံဃမဟာနာယက ဆရာေတာ္ၾကီးမ်ားနဲ႔ သာသနာေရး၀န္းၾကီး႒ာနကုိ ေလွ်ာက္ထားတင္ျပပါမယ္၊

ဆန္းေဒးစကူးလ္ေက်ာင္းရဲ့ လုပ္ထုံး လုပ္နည္းေတြ အတည္ျဖစ္ျပီဆုိမွ ဆန္းေဒးစကူးလ္ေက်ာင္းကုိ စတင္ဖြင့္လွစ္ပါမယ္၊ ဆန္းေဒးစကူးလ္ေက်ာင္း စတင္ဖြင့္လွစ္တဲ့ပဲြမွာ ရပ္မိ ရပ္ဖမ်ားနဲ႔ ေဒသခံ ဆရာေတာ္မ်ား၊ လူၾကီးလူေကာင္းမ်ားကုိ ဖိတ္ၾကားတက္ေရာက္ေစပါမယ္၊အဲဒီဖြင့္ပဲြမွာ သတင္းစာဆရာမ်ား ၊ ဂ်ာနယ္လစ္မ်ား၊ ဘေလာ့ဂါမ်ားကုိလဲ ဖိတ္ၾကားတက္ေရာက္ေစမွာပါ၊

ေတာင္ေပၚ ေျမျပန္႔မက်န္ ဆန္းေဒးစကူးလ္ေက်ာင္းမ်ားဖြင့္လွစ္နိဳင္ဖုိ႔ ေျမျပန္႔သံဃာအဖဲြ႔အစည္းနဲ႔ အာဏာပုိင္တုိ႔ရဲ့ အကူအညီကုိ ရယူပါမယ္၊ ေတာင္ေပၚ နယ္စပ္ေတြမွာ ဖြင့္လွစ္နိဳင္ဖုိ႔ ေတာင္တန္းေဒသ သာသနာျပဳစင္တာၾကီးကုိ တင္ျပေလွ်ာက္ထားရပါမယ္၊
လုံေလာက္တဲ့ သေဘာတူညီမွ်တဲ့ သင္တန္းဆရာမ်ားရရွိဖုိ႔ ဆရာျဖစ္သင္တန္းကုိ ဖြင့္လွစ္ပါမယ္၊ ဆရာျဖစ္သင္တန္းဆင္းလက္မွတ္ရရွိတဲ့ သံဃာေတာ္မ်ား လူဆရာမ်ားကုိသာ သင္တန္းဆရာအျဖစ္ ခန္႔အပ္မွာပါ၊

လုံေလာက္တဲ့ ဘ႑ာေငြ ရရွိဖုိ႔ ေစတနာထက္သန္ျပီး မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ရွိတဲ့ ကုမၸဏီေတြကုိ အကူအညီေတာင္းၾကရမယ္၊ျပီးေတာ့ ဆန္းေဒးစကူးလ္ စုဗူးေငြအျဖစ္ တအိမ္ကုိ ငါးက်ပ္ တစ္ဆယ္ႏႈံး ေကာက္ခံထားရွိပါမယ္၊လစဥ္ စုဗူးေငြ အလွဴရွင္မ်ားစာရင္းကုိ ဆန္းေဒးစကူးလ္ေက်ာင္း သတင္းႏွင့္ျပန္ၾကားေရးေကာ္မတီက ထုတ္ျပန္ေၾကျငာေပးမွာျဖစ္ပါတယ္၊

အရြယ္ေရာက္ကေလးတုိင္း ဆန္းေဒးစကူးလ္ပုံမွန္တက္လုိ႔ စာေမးပဲြေတြပုံမွန္က်င္းပနိဳင္ျပီဆုိရင္ ဆန္းေဒးစကူးလ္ေက်ာင္းသား ေက်ာင္းသူမ်ား ေဒသႏၱရ ဗဟုသုတရရွိဖုိ႔ ပုဂံလုိ ေဒသမ်ိဳးကုိ ခရီးထြက္ေစပါမယ္၊ျပီးေတာ့ ဆန္းေဒးစကူးလ္ေက်ာင္းမ်ားရဲ့ လုိအပ္ခ်က္ အားသာခ်က္ေတြကုိ ညွိႏႈိင္းေဆြးေႏြးဖုိ႔ တႏွစ္တၾကိမ္ ဆန္းေဒးစကူးလ္အစည္းအေ၀းက်င္းပေပးရပါမယ္၊
ေလာေလာဆယ္ မိမိမဖြင့္လွစ္ခင္ ဆန္းေဒးစကူးလ္ေက်ာင္းပုံစံ သင္ၾကားေပးေနၾကတဲ့ ေက်ာင္းအားလုံးကုိလဲ ပူးေပါင္းပါ၀င္ဖုိ႔ ညွိႏႈိင္းရပါအုံးမယ္၊

ဒီထက္ပုိျပီး ဘ႑ာေငြေတာင့္တင္းရင္ ဆန္းေဒးစကူးလ္ေက်ာင္းဖြင့္လွစ္ေနတဲ့ ဗုဒၶဘာသာနိဳင္ငံေတြကုိ ထူးခၽြန္ဆန္းေဒးစကူးလ္ေက်ာင္းသား ေက်ာင္းသူမ်ားကုိ လုိက္လံပုိ႔ေဆာင္ေပးပါမယ္၊
နိဳင္ငံတကာနဲ႔ ရင္ေဘာင္တန္းနိဳင္ဖုိ႔ အဂၤလိပ္စာ ဒီပလုိမာသင္တန္းေတြ ၊သာသနာျပန္႔ပြားပုံသမုိင္းေတြ၊ ၎နိဳင္ငံေတြရဲ့ သမုိင္းေၾကာင္းေတြကုိ ျပ႒ာန္းက်မ္းစာေရးဆဲြ ကတည္းက စတင္ထည့္သြင္းထားရပါမယ္၊

ျပည္တြင္းမွာလဲ ဆန္းေဒးစကူးလ္ေက်ာင္းသား ေက်ာင္းသူမ်ား ကုိယ့္ဘ၀ကုိယ္ ရပ္တည္နိဳင္ဖုိ႔ အသက္ေမြး၀မး္ေၾကာင္း ပညာရပ္ေတြဖြင့္လွစ္ျပီး ဆန္းေဒးစကူးလ္ေက်ာင္းက ကမကထ တည္ေထာင္ေပးထားမယ္၊ ရလာတဲ့ေငြကုိ သူတုိ႔ဘ၀ ရွင္သန္ရပ္တည္ေရးနဲ႔ ဆန္းေဒးစကူးလ္ေက်ာင္းမ်ား ေရရွည္တည္တံ့ေရး အတြက္ အသုံးျပဳရပါမယ္၊

ဒါေတြကေတာ့ ျမန္မာျပည္မွာ တည္ေထာင္ခ်င္တဲ့ ဆန္းေဒးစကူးလ္ေက်ာင္းပုံစံေတြပါ၊ စိတ္ကူးထဲက ဆန္းေဒးစကူးလ္ေက်ာင္းေတြကေတာ့ တကယ့္ကုိ သာယာလွပလုိ႔၊ အသိဥာဏ္ေတြ ျဖန္႔ေ၀တဲ့ Knowledge Centre ျဖစ္လုိ႔ေပါ့။ ဘယ္ေတာ့ေလာက္ စျဖစ္မလဲ တကယ္ျဖစ္လာနိဳင္ပါ့မလားဆုိတာကေတာ့ စိတ္ကူးထဲက အေတြးပဲရွိေသးတာမုိ႔ ေသခ်ာမေျပာနိဳင္ပါဘူး၊

ဒီထက္ေကာင္းမြန္တဲ့ အၾကံ အဥာဏ္ေတြကုိလဲ ဆက္ျပီးေတာင္းဆုိရပါအုံးမယ္၊ တခါတရံ စိတ္ကူးထဲကျဖစ္ခ်င္တာေတြဟာ ျဖစ္နိဳင္ေခ်ဆုိတာနဲ႔လဲ ခ်ိ္န္ထုိးရေသးတာကုိး၊ဘယ္လုိပဲျဖစ္ျဖစ္ သီရိလကၤာယဥ္ေက်းမႈနဲ႔ ဘာသာေရးအေမြေပးပုံအေၾကာင္း ေရးသားရင္ ေတြးမိတဲ့အေတြးေလးေတြကုိ ျဖန္႔ေ၀ျခင္းမွ်သာပါ။ သုိ႔ေသာ္… ဒါေပမယ့္..မျဖစ္နိဳင္ဘူးဆုိတာ ေသခ်ာျပီလားလုိ႔ပဲ ေမးရမလား၊ လုပ္နိဳင္ပါတယ္ မေျပာနဲ႔ လက္ေတြ႔လုပ္ပါ လုိ႔ပဲ ဆုိရမလားဆုိတာကေတာ့………….။ ။
(သီရိလကၤာယဥ္ေက်းမႈ အေၾကာင္းေတြ အလ်ဥ္းသင့္သလုိ ေဖာ္ျပပါအုံးမယ္)

Read more...

လိုက္ေလ ေဝးေလ... (ေအာင္ထြန္းလင္း)



Read more...

ခိုနားမိတဲ့အရိပ္။

ဟုိနွစ္ေပါင္း မ်ားစြာက အရိပ္တစ္ခုကုိ ၾကဳံၾကိဳက္လုိ ့ နားခုိမိရင္း အရိပ္စစ္ေတြ ့သြားတဲ ရွင္ပုဏၰတစ္ေယာက္ အေၾကာင္းေလးၾကားဖူးလား။ ေၿပာၿပခ်င္လုိ ့။ အကုန္ေတာ့ မေၿပာေတာ့ဘူး။ ရွည္သြားရင္ မဖတ္ၿဖစ္ဘဲ ေနမွာစိုးလုိ ့။

အစကေတာ့ သူလည္းပဲ ေလာကရဲ့ အပူမီးေတြကုိ ရင္မွာပုိက္လ်က္ပါပဲ။ ေပ်ာ္စရာနဲ့ ေတြ ့ရင္လည္း ဘာရမလဲ ေပ်ာ္လုိက္တာပါပဲ။ ငုိစရာရွိရင္လည္း ငိုတတ္တဲ့ အက်င့္သူ ့မွာ ရွိတုန္္းပဲ။ သူ ့ကုိ အလိုမက်လုိ ့သြားဆဲရင္လည္း သူနာေနတုန္းပါပဲ။ ခ်ီးမႊမ္းတာမ်ဳိး၊ ေၿမွာက္ေၿပာတာမ်ဳိးလည္း မယုံရင္ သြားလုပ္ၾကည့္။ သူ အေၿမာက္ၾကီး ေၿမာက္ေနဦးမွာပါပဲ။ ဆုိလုိတာက သူ ့အသည္းမွာ ေပ်ာ္ရႊင္မွဳေတြ၊ လြမ္းဆြတ္မွဳေတြ၊ ၾကင္နာမွဳေတြ၊ နာၾကည္းမဳွေတြနဲ ့ၿပည့္ႏွက္ေနတုန္း။ ဒီလုိ အခြင့္အေရးမ်ဳိးၾကဳံလာၿပီဆုိရင္လည္း ေလာကဇာတ္ခုံေပၚမွာ က်ရာေနရာက သရုပ္ ေဆာင္တုန္းပဲ။

တစ္ေန ့မွာေတာ့ သူဟာ အေရာင္းအ၀ယ္ကိစၥနဲ ့ သာ၀တၳိၿမဳိ ့ကုိ ေရာက္ရွိလာခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ သာ၀တၳ္ိၿမဳိ ့သူ၊ ၿမဳိ ့သားအာလုံး ေဇတ၀န္ေက်ာင္းကုိ သြားေနၾကတာပါ။ ရည္ရြယ္ခ်က္ကေတာ့ ဘုရားရွင္ကို ဖူးဖုိ ့တဲ့။ တခ်ဳိ ့လည္း ဘုရားရွင္ကုိ ကပ္လွဴဖုိ႔ လက္ထဲမွာ ဆြမ္းအုပ္ကေလးေတြ ကုိင္လုိ ့။ တခ်ဳိ ့ကလည္း အေဖ်ာ္ရည္၊ ဆီမီး၊ အေမႊးတုိင္ စသည္ၿဖင့္ ကုိယ္စီကုိယ္စီ ေဇတ၀န္ ဥယ်ာဥ္ဆီကုိ ခ်ီတက္ေနၾကေတာ့တာပါ။

သာ၀တၳိၿမဳိ ့မွာ လူေတြ ဒီေလာက္ရွဳပ္တာ မၿမင္ဖူးတဲ့ သူ ့အတြက္ ၊ အထူးအဆန္းေတြ ၿဖစ္တာေပါ့ေလ၊ သူတုိ ့ဘာလုပ္ေနၾကတာလဲ ဆုိတာကုိလည္း သိခ်င္စိတ္ေတြ တဖြားဖြား ၿဖစ္ေနေတာ့တာပါ။ တခါတခါ သူ ေတြးမိေသးတာက ပဲြလမ္းသဘင္မ်ား ရွိေနလုိ ့ ဒီလုိ သြားလာေနၾကတာလား ေပါ့ေလ။ ရွိခဲ့ရင္လည္း သူလည္း လုိက္ေပ်ာ္ဖို႔ထင္ပါရဲ့။ ေပ်ာ္တတ္တဲ့ စိတ္ ရွိေသးတာဆုိေတာ့ ေပ်ာ္စရာရွိလာရင္ သူလည္း ၀င္ေရာလုိက္ဘုိ ့ပဲေနမွာပါ။

ဒါေပမယ့္ ေဇတ၀န္ကုိ သြားတဲ့ လူတစ္ေယာက္ကုိ သူစပ္စု ၾကည့္လုိက္ေတာ့မွ သူ ့အထင္ေတြ လဲြသြားခဲ့မွန္း ေနာက္မွသိပါေတာ့တယ္။ သူထင္ထားတာမ်ဳိး မဟုတ္ဘဲ ေလာကမွာ အတုမရွိ အနုိင္းမဲ့ ဘုရားရွင္တစ္ဆူ ပြင့္မွန္း သူ သိသြားေတာ့တာပါ။ွ ဘုရားရွင္ပြင့္တယ္ဆုိေတာ့ သူ စိတ္ထဲမွာ ဘယ္လုိေပ်ာ္သြားမွန္း မသိ။ သူမ်ားေတြဖူးသလုိ သူလည္းပဲ ေနာက္ကလုိက္ဖူးခ်င္စိတ္ေတြ တဖြားဖြား ၿဖစ္သြားေတာ့တာပါ။ ဘုရားပြင့္ၿပီဆုိၿပီး ဘုရားအစစ္ မဟုတ္တဲ့ ေကာလဟလဘုရား အတုေတြနဲ ့လည္း သူကေတြ ့ခဲ့ ဖူူးေသးတာကုိး။ ဘုရား ဟုတ္မဟုတ္ သုံးသပ္ခ်င္တဲ့ သံသယ စိတ္ေတြလည္း ပါတယ္ထင္ပါရဲ့။

သူလည္း အမ်ားနည္းတူ ေဇတ၀န္ေက်ာင္းေတာ္ တရားနာ ပရိတ္သတ္ေတြ အတြင္း လြတ္တဲ့ေနရာေလးမွာပဲ ေနရာ၀င္ယူလုိက္မိပါေတာ့တယ္ ။ သူ ့စိတ္ထဲမွာေတာ့ ဘုရား ဘယ္မွာလဲဆိုတာ မ်က္စိကစားၿပီး သူရွာလုိက္ပါတယ္။ ဓမၼာရုံအတြင္း တရားနာ ပရိတ္သတ္ေတြမ်ားေသာ္လည္း အသံေတြတိတ္လုိ ့၊ ဆိတ္လုိ ့။ေခ်ာင္းဆုိးသံ၊ လက္ခ်ဳိးသံပင္ မၾကားေတာ့ ပရိတ္္သတ္ ကင္းမဲ့ေနတဲ့ ေနရာတစ္ခုလုိပါပဲလား။

သူ ေတြ ့သြားပါၿပီ။ ဗုဒါၶသန ဓမၼပလႅင္ေပၚမွာ ပင္လုံးကြ်တ္ပြင့္တဲ့ ပန္းပင္ၾကီးလုိ ့ရုပ္အဆင္းက တင့္တင့္တယ္တယ္။ ၿမင္လုိက္တာနဲ ့ၾကက္သီးေတြေမႊးညင္းထစရာ။ ေယာက်္ားၿမတ္တုိ ့ရဲ့ လကၡဏာ ဘယ္လုိ ဘယ္ပုံဆုိတာလည္း သူအခုမွ သရုပ္ခဲြ လက္ေတြ ့က်က် လင္းသြားဟန္တူပါရဲ့။ ဘုရားရွင္ကုိ ၿမင္လုိက္တာနဲ ့ ၾကည္ညဳိစရာ ေကာင္းတဲ့ အၿဖစ္သနစ္က သူ ့ႏွလုံးသားမွာ ကိန္းေအာင္းေခ်ၿပီ။ လႊတ္ခနဲေရရြတ္ လုိက္မိတာကလည္း ေလာကမွာ ဘုရားရွင္မွတပါး ကုိးကြယ္ရာမရွိတဲ့။

ေ၀ေနယ်သတၱ၀ါေတြကုိ သားေတာ္ရာဟုလာနဲ ့မၿခား ကယ္တင္ေတာ္မူတတ္တဲ့ ဘုရားရွင္ရဲ့ ႏွလုံး အစုံကုိလည္း ၿမင္လုိက္တာနဲ့ သံသယမရွိ သူ ထိထိမိမိ သိသြားေတာ့တာပါ။ ဘုရားရွင္ရဲ႕ ကရ၀ိတ္္သံ၊ ၾကဳိးၾကားသံနွယ္ နာေပ်ာ္ဖြယ္ေကာင္းတဲ့ ဓမၼအသံေတာ္ကလည္း သူ ့အတြက္ ပုိလင္းလက္သြားေစခဲ့ပါတယ္။ ဘုရားရွင္ ထိထိမိမိေဟာေတာ္မူလုိက္တဲ့ တရားေတာ္ကလည္း ဒီလုိ….ဒီလုိ…ထိသြားရေပမေပါ့။

“သတၱ၀ါအားလုံးဟာ သံသရာခရီးသြားေတြပဲ။ ခရီးသည္ထုံးစံအတုိင္း ဟုိဘ၀ေရာက္လုိက္၊ ဒီဘ၀ေရာက္လုိက္၊ ေကာင္းတဲ့ ဘုံေရာက္လုိက္၊ မေကာင္းတဲ့ ဘုံေရာက္လုိက္နဲ ့ မရပ္မနား တရစပ္ ခရီးသြားေနရတာပါ။ မသိမုိက္မဲမွဳေတြ၊ လုိခ်င္မွဳတပ္မက္မွဳေတြ ရွိေနေသးသမွ် လူၿဖစ္လုိက္၊ နတ္ၿဖစ္လုိက္၊ ၿဗဟၼာၿဖစ္လုိက္၊ တိရိစၦာန္ၿဖစ္လုိက္နဲ ့ သံသရာစက္ၾကီးထဲ လည္ေနၾကတာပါပဲ။ ဒီသံသရာစက္ၾကီး အလည္ရပ္ခ်င္ရင္ေတာ့ ၿမင့္ၿမတ္တဲ့ ပါရမီေတြ ၾကဳိးစားအားထုတ္ၿခင္းနဲ ့ အဆင့္ၿမင့္ အရဟတၱမဂ္၊ အရဟတၱဖိုလ္ေတြရေအာင္လုပ္ၿပီး ရပ္ၾကေပေရာ…။

ေရႊေတြ၊ ေငြေတြ၊ တုိက္တာ ၿခံေၿမေတြ ဟာလည္း ကုိယ္ပုိင္ ပစၥည္းမဟုတ္ဘူး။ ေသရင္ ဘယ္သူမွ ယူသြားလုိ ့မရဘူး။ ယူသြားလုိ ့ရနုိင္တာက ကုိယ္ပုိင္ ဒါနေကာင္းမွဳ ၊ သီလေကာင္းမွဳေတြပဲ။ အဲေတာ့ ကိုယ္ပုိင္မဟုတ္္တဲ့ ဟာေတြကုိ ကုိယ္ပုိင္ ပစၥည္းၿဖစ္ေအာင္ ေၿပာင္းလဲပစ္နုိင္ဖုိ ့ပဲ။

လူ ့စည္စိမ္၊ နတ္စည္းစိမ္ဆုိတာလည္း ဥပမာေၿပာရရင္ အသားမကပ္တဲ့ အရုိးေၿခာက္ကို ကုိက္ေနတဲ့ ေခြးနဲ ့တူတယ္။ ေခြးေတြဟာ အသားမရွိတဲ ့အရုိးမွန္း သိေသာ္လည္း အဲဒီ အရုိးကုိ တကြ်တ္ကြ်တ္ၿမည္ေအာင္ ကုိက္ေနတယ္။ ကုိက္ရင္း၊ ကုိက္ရင္းနဲ ့ၾကာလာေတာ့ သြားရည္ေၾကာင့္ အရုိးေတြ နူးလာတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ အသားနံ ့ေလး နဲနဲ ထြက္လာတယ္။ အသားစုိင္ ၿဖစ္လာနုိး ကုိက္ရင္းနဲ ့ပဲ ၾကာလာေတာ့ ေအာက္သြားေတြ ေၾကြကုန္တယ္။ သြားေတြနာလာေတာ့ စိတ္္ေမာ၊ ကုိယ္ေမာ ပင္ပန္းစြာနဲ ့ပဲ ေကာက္ရုိးပုံေပၚ ခဏနားလုိက္တယ္။ အေမာေၿပေတာ့ အရုိး ကုိ တစ္ခါထပ္ကုိက္ၿပန္တယ္။ တကယ့္အနွစ္ အရသာထူးမရိွတဲ့ အရုိးကုိ ထပ္တလဲလဲ ကုိက္ေနတဲ ့ေခြးလုိပဲ သတၱ၀ါေတြဟာ ကာမဂုဏ္ကုိ ခင္မင္ တြယ္ဖက္ေနၾကတယ္။ အခ်ည္းနည္းၿဖစ္တဲ့ အကာေတြရဲ့ ေနာက္ကုိပဲ လုိက္ၿပီးရင္း လုိက္ေနၾကတယ္”တဲ့။

ဘုရားရွင္ေဟာေတာ္မူလုိက္တဲ ့တရားက သူ ့ရဲ့ စိတ္္ေတြကုိ ေၿပာင္းလဲ ေစေတာ့တာပါ။ သူ ့ရဲ့ စိတ္ထဲမွာလည္း ဘုရားရွင္ရဲ့ သဘာ၀က်က် တရားေတာ္ေတြကုိ ဥာဏ္နဲ ့ထပ္တလဲလဲ သုံးသပ္မိေနပါေတာ့တယ္။ သူ ့လုပ္ေနတဲ့ အလုပ္ေတြဟာ ဘုရားရွင္ ဥပမာေပးတဲ့ ေခြးနဲ ့တူတယ္လုိ ့ယူဆလုိက္တာ ရယ္ေၾကာင့္ ဘုရားရွင္ကုိ သာသနာေတာ္ထဲ ၀င္ၿပီး ရဟန္း၀တ္ဖုိ ့ခြင့္ေတာင္း လုိက္ပါေတာ့တယ္။ သူ့ရဲ့ဆႏၵကုိ ဘုရားရွင္ ခြင့္ၿပဳတာရယ္မုိ ့ သံသရာစက္ အလည္ရပ္တဲ့နည္းလမ္း ေကာင္းေတြကို သင့္ေလ်ာ္ရာ အရိပ္မွာ နားခုိရင္း ၾကဳိးစားအားထုတ္လုိက္ေတာ့တာပါ။

ေလာကမွာ အရိပ္ေတြ အမ်ဳိးမ်ဳိးရွိပါတယ္။ အဲဒီအရိပ္ေတြထဲမွာ ကုိယ့္ကုိ ေအးခ်မ္းမွဳအေပးနုိင္ဆုံး အရိပ္ကုိ ေရြးခ်ယ္ၿပီး နားခုိတက္ဖုိ ့လုိပါတယ္။ ရွင္ပုဏၰလုိ မိမိအတြက္ တကယ့္နားခုိးစရာ ၿဖစ္တဲ့ ဓမၼအရိပ္စစ္ကုိသာ ကုိယ္တုိင္ကုိယ္က် ကုိယ္လဳွံတက္ဖုိ ့ပဲ ၾကဳိးစားအားထုတ္ၾကေပေရာ…………။
0 comments Links to this post

Read more...

စ႐ုိက္ႏွင့္ ကမၼ႒ာန္း…။

အမ်ားျဖစ္ေနက် ပုံစံမ်ား၊ အရာမ်ားထက္ ပုိမုိလြန္ကဲၿပီး အျဖစ္မ်ားတတ္တဲ့ သေဘာကုိ စ႐ုိက္လုိ႔ ေခၚပါတယ္။ ပါဠိစရိတဆုိတဲ့ စကားလုံးကုိ စ႐ုိက္လုိ႔ ျမန္မာမႈ ျပဳထားျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီစ႐ုိက္ကုိပဲ အထုံ၀ါသနာလုိ႔ ဆုိပါတယ္။ လူေတြမွာ စိတ္ေကာင္းစိတ္ဆုိး အမ်ိဳးမ်ိဳး ျဖစ္ေနတာဟာ ဒီဘ၀နဲ႔ပဲ သက္ဆုိင္ေနတာ မဟုတ္ဘဲ ေရွးေရွးဘ၀က အထုံ၀ါသနာနဲ႔လည္း သက္ဆုိင္ပါတယ္။ ေရွးေရွးအတိတ္ဘ၀မ်ားက အထုံ၀ါသနာေကာင္း ပါလာတဲ့သူေတြဟာ စိတ္ေကာင္းေစတနာေကာင္း ရွိတတ္ၿပီး အထုံ၀ါသနာဆုိး ပါလာတဲ့ သူေတြကေတာ့ စိတ္ေစတနာ ဆုိးတတ္ပါတယ္။ ဒီလုိမေကာင္းတဲ့ ၀ါသနာအထုံ စ႐ုိက္ေတြအားေကာင္းတဲ့ သူေတြအတြက္ စိတ္ေကာင္းရွိေအာင္ ျပဳျပင္ဖုိ႔ ခက္ခဲတတ္ပါတယ္။ ဘာျဖစ္လုိ႔လည္း ဆုိေတာ့ အထုံ၀ါသနာက အားႀကီးေနလုိ႔ပါ။

ေလာကမွာ လူအမ်ိဳးမ်ိဳး စ႐ုိက္အမ်ိဳးမ်ိဳး ရွိၾကတယ္လုိ႔ ဆုိၾကေပမယ့္ ဗုဒၶစာေပနဲ႔ ခဲြျခားၾကည့္လုိက္ရင္ စ႐ုိက္ (၆)မ်ိဳးပဲ ရွိပါတယ္။ လူတုိင္းလူတုိင္း မတူညီတဲ့ စ႐ုိက္တစ္မ်ိဳးစီ ဒါမွမဟုတ္ ႏွစ္မ်ိဳး၊ သုံးမ်ိဳးစသည္ ရွိတတ္ပါတယ္။ ကုိယ္ဘာစ႐ုိက္အားႀကီးတယ္ ဆုိတာကုိေတာ့ ဒီစ႐ုိက္ေျခာက္ပါးနဲ႔ ညွိၾကည့္ႏုိင္ပါတယ္။ စ႐ုိက္ေျခာက္ပါးမွာ ရာဂစ႐ုိက္ရွိသူနဲ႔ သဒၶါစ႐ုိက္ရွိသူဟာ သြားလာေနထုိင္၊ လုပ္ကုိင္စားေသာက္ပုံခ်င္း တူညီတတ္ၿပီး ေဒါသစ႐ုိက္ရွိသူနဲ႔ ဗုဒၶိ(ပညာ) စ႐ုိက္ရွိသူဟာလည္း အေနအထုိင္ အေျပာအဆုိ အစားအေသာက္ တူညီတတ္ကာ ေမာဟစ႐ုိက္ရွိသူနဲ႔ ၀ိတက္စ႐ုိက္ ရွိသူမွာလည္း အလုပ္အကုိင္ အေျပာအဆုိ အစားအေသာက္မွအစ တူညီေနတတ္တာကုိ ေတြ႕ရတတ္ပါတယ္။

ရာဂစ႐ုိက္ရွိသူနဲ႔ သဒၶါစရုိက္ရွိသူ ႏွစ္ဦးလုံးဟာ အသြားအလာ အေနအထုိင္ အေျပာအဆုိ ယဥ္ေက်းတတ္၊ သန္႔သန္႔ရွင္းရွင္း သပ္သပ္ရပ္ရပ္ ေနတတ္ထုိင္တတ္ လုပ္ကုိင္တတ္၊ အနံ႔အသက္ေကာင္းေကာင္း အစားအေသာက္ ေကာင္းေကာင္းနဲ႔ ႏူးည့ံသိမ္ေမြ႕မႈမ်ားကုိ ႏွစ္သက္တတ္ပါတယ္။ ထူးျခားမႈက ရာဂစ႐ုိက္ရွိသူဟာ ကာမဂုဏ္အာ႐ုံမ်ားကုိ မခဲြႏုိင္မခြါရက္ေအာင္ စဲြမက္တတ္၊ ပရိယာယ္မာယာမ်ားတတ္၊ စဥ္းလဲေကာက္က်စ္တတ္၊ ေလာဘမာန အားႀကီးတတ္ၿပီး သဒၶါစ႐ုိက္ အားႀကီးသူကေတာ့ ပရိယာယ္မာယာႏွင့္ ေလာဘမာနမ်ား အလြန္မႀကီးမားဘဲ စြန္႔ႀကဲေပးကမ္း လွဴဒါန္းမႈမွာ ေပ်ာ္ေမြ႕တတ္၊ ဘုရားေက်ာင္းကန္မ်ားတြင္ ၀တ္တြားဆည္းကပ္တတ္၊ ရတနာသုံးပါးအေပၚမွာ ယုံၾကည္မႈ အားေကာင္းတတ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ တစ္ခါတစ္ေလ သဒၶါစ႐ုိက္အားႀကီးၿပီး ပညာအားနည္းတဲ့အတြက္ အလဲြကုိးကြယ္မိတာေတြလည္း ရွိတတ္ပါတယ္။

ေဒါသစ႐ိုက္ရွိသူနဲ႔ ဗုဒၶိေခၚ ပညာစ႐ုိက္ရွိသူ ႏွစ္ဦးလုံးဟာ အသြားအလာ အေနအထုိင္ အေျပာအဆုိ ႐ုန္႔ရင္းၾကမ္းတမ္းတတ္၊ သပ္သပ္ရပ္ရပ္ ေနထုိင္လုပ္ကုိင္မႈ မရွိဘဲ ျဖစ္သလုိ ဖ႐ုိဖရဲ လုပ္တတ္ကုိင္တတ္၊ အခ်ဥ္အငန္ အစပ္အခါး စတဲ့ စူးစူးရွရွ အရသာေတြမွာ ႏွစ္သက္တတ္၊ မေကာင္းတဲ့အဆင္းအသံ စတာေတြနဲ႔ ေတြ႕ႀကဳံတဲ့အခါ သည္းခံေအာင္အည္း ခ်ဳပ္တည္းျခင္းမရွိဘဲ ခ်က္ခ်င္းဆဲဆုိ ေငါက္ငမ္းကာ စိတ္ၾကမ္းစိတ္တုိ လြယ္တတ္ပါတယ္။ ကဲြျပားတာက ေဒါသစ႐ုိက္ရွိသူဟာ ရန္ၿငိဳးဖဲြ႕ျခင္း အာဃာတ၊ မနာလုိျခင္း ဣႆာ၊ ၀န္တုိျခင္း မစၧရိယ၊ သူတစ္ပါးဂုဏ္ကုိ ဖ်က္ဆီးလုိျခင္း မကၡ၊ ဂုဏ္တူဂုဏ္ၿပိဳင္ျပဳျခင္း ပဠာသ၊ အဆုံးအမခက္ျခင္း ဒုဗၺစတရားမ်ား ျဖစ္ပြားေလ့ရွိတတ္ၿပီး ဗုဒၶိစ႐ုိက္ရွိသူကေတာ့ ရန္ၿငိဳးဖဲြ႕ျခင္း၊ မနာလုိျခင္း၊ ၀န္တုိျခင္း စတဲ့တရားမ်ားမရွိဘဲ ဆုိဆုံးမလြယ္တတ္၊ စားေသာက္ဖြယ္မွန္သမွ်မွာ ႏႈိင္းႏိႈင္းခ်ိန္ခ်ိန္ ျပဳတတ္၊ ေနာင္သံသရာအတြက္ သတိပညာျဖင့္ ေကာင္းစြာေျမာ္ျမင္ကာ ပါရမီကုသုိလ္မ်ားကုိ ႀကိဳးစားျပဳလုပ္တတ္ပါတယ္။

ေမာဟစ႐ုိက္ရွိသူနဲ႔ ၀ိတက္စ႐ုိက္ရွိသူ ႏွစ္ဦးလုံးရဲ႕ သေဘာလကၡဏာဟာလည္း တူညီေနတတ္ပါတယ္။ အသြားအလာ၊ အေျပာအဆုိ အေနအထုိင္က အစေပါ့။ ဒါေပမယ့္ ထူးျခားခ်က္က ေမာဟစ႐ုိက္ရွိသူဟာ ေမ့ေမ့ေလ်ာ့ေလ်ာ့ ေပါ့ေပါ့ဆဆ ရွိတတ္၊ ကိစၥအေထြေထြ ေပြလိမ္႐ႈတ္ေထြးတတ္၊ အစားအေသာက္မွာလည္း တစ္သမွတ္တည္းမရွိ ဟုိလုိလုိ ဒီလုိလုိ ႏွစ္သက္တတ္၊ အေၾကာင္းအက်ိဳး အေကာင္းအဆုိးကုိ ခဲြျခားသိျမင္မႈ မရွိတတ္ဘဲ သူမ်ားခ်ီးမြန္းရင္ လုိက္ခ်ီးမြန္းတတ္ကာ သူမ်ားကဲ့ရဲ႕ရင္လည္း လုိက္ကဲ့ရဲ႕တတ္၊ သတိပညာကင္းၿပီး ထုိင္းမႈိင္းျခင္း ထိနမိဒၶ၊ ပ်ံ႕လြင့္ျခင္း ဥဒၶစၥတုိ႔ႏွင့္ အခ်ိန္ကုန္တတ္ၿပီး ၀ိတက္စ႐ုိက္ ရွိသူကေတာ့ ဟုိဟုိဒီဒီ ကိစၥမ်ားမ်ားမွာ အက်ိဳးမၿပီး အခ်ည္းႏွီးျဖစ္ေနတတ္၊ စကားေပါကာ ကိစၥမေခ်ာဘဲ ေမ်ာေနတတ္၊ ေကာင္းတဲ့လုပ္ငန္းမ်ားမွာ အစြမ္းအစမရွိဘဲ ပ်င္းရိေနတတ္၊ ကုိယ္လုိေပါ့ေပါ့တန္တန္ လူမ်ားနဲ႔ေပ်ာ္ေမြ႕ကာ ေထြရာေလးပါး အႀကံမ်ားၿပီး လူအားလူပုိသာ ျဖစ္ေနတတ္ပါတယ္။

ဒါေတြကေတာ့ သတၱ၀ါမ်ား ရွိတတ္တဲ့ အက်င့္စ႐ုိက္ရဲ႕ သေဘာတရားအခ်ိဳ႕ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ လူတုိင္းလူတုိင္း စ႐ုိက္တစ္ခုခုကေတာ့ အားေကာင္းေနတတ္ပါတယ္။ ေကာင္းတဲ့စ႐ုိက္အားေကာင္းေနတာ ရွိတတ္သလုိ မေကာင္းတဲ့စ႐ုိက္ အားေကာင္းေနတာလည္း ရွိတတ္ပါတယ္။ ေကာင္းတဲ့စ႐ုိက္ အားေကာင္းေနရင္လည္း ဒီစ႐ုိက္ကုိ ဆက္လက္တုိးပြားေအာင္ ႀကိဳးစားဖုိ႔ လုိအပ္သလုိ မေကာင္းတဲ့စ႐ုိက္ အားေကာင္းေနရင္လည္း တတ္ႏုိင္သမွ် ျပဳျပင္ႏုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားရပါမယ္။ မေကာင္းတဲ့အရာေတြမွာ ေပ်ာ္ေမြ႕တတ္တဲ့ ၀ါသနာစ႐ုိက္ဟာ ကိေလသာမ်ားရဲ႕ အားအစြမ္းျဖစ္ေနတတ္ၿပီး ေကာင္းတဲ့အရာေတြမွာ ေပ်ာ္ေမြ႕တတ္တဲ့ ၀ါသနာစ႐ုိက္ကေတာ့ ေကာင္းတဲ့အလုိ သမၼာဆႏၵျဖစ္ေနတတ္ပါတယ္။ ေကာင္းတဲ့စ႐ုိက္ကုိ မွန္ကန္တ့ဲ နည္းနဲ႔အသုံးခ်ႏုိင္ရင္ နိဗၺာန္အထိ ေရာက္ႏုိင္သလုိ မေကာင္းတဲ့ စ႐ုိက္ကုိလည္း တတ္ႏုိင္သမွ် ျပဳျပင္ႏုိင္လွ်င္ ေနာင္သံသရာအတြက္ ဒီစ႐ုိက္မ်ား လုိက္မလာႏုိင္ေတာ့ပါဘူး။ မျပဳျပင္ရင္ေတာ့ ေကာင္းတဲ့စ႐ုိက္လည္း မေကာင္းတဲ့ဘက္ ပါသြားတတ္ၿပီး မေကာင္းတဲ့စ႐ုိက္ကေတာ့ အပါယ္အထိလားကာ ဘ၀အဆက္ဆက္ နိမ့္က်မႈ သက္သက္ကုိပဲ ျဖစ္ေစပါလိမ့္မယ္။ ဒါေၾကာင့္ ကုိယ့္မွာ ဘယ္လုိစ႐ုိက္မ်ိဳး ရွိတယ္၊ ဘယ္လုိစ႐ုိက္ အားေကာင္းတယ္ဆုိတာကုိ ဆင္ျခင္ၿပီး ျပဳျပင္ထိန္းသိမ္း ၾကည့္ၾကဖုိ႔ လုိပါတယ္။ ဗုဒၶအဘိဓမၼာမွာေတာ့ စ႐ုိက္ေတြကုိ ကမၼ႒ာန္းနဲ႔ ျပဳျပင္ထိန္းသိမ္းတာဟာ အေကာင္းဆုံးလုိ႔ ဆုိပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ ဒီစ႐ုိက္ေျခာက္ပါးနဲ႔ တဲြစပ္ပြားမ်ားရမယ့္ ကမၼ႒ာန္းေတြကုိလည္း ေဖာ္ျပေပးထားပါတယ္။ အဲဒီေဖာ္ျပခ်က္က..

၁။ ရာဂစ႐ုိက္အားႀကီးသူဟာ စက္ဆုတ္ဖြယ္ အေကာင္ပုတ္လုိ႔ ႐ႈရတဲ့ အသုဘ ကမၼ႒ာန္း ၁၀ပါးနဲ႔ ဆံပင္အေမြး ေျခသည္းလက္သည္း စတဲ့ ၃၂ေကာ႒ာသကုိ ႐ႈဆင္ျခင္ရတဲ့ ကာယဂတာသတိ ကမၼ႒ာန္းကုိ ပြားမ်ားျခင္းျဖင့္ ရာဂစ႐ုိက္ကုိ ျပဳျပင္ႏုိင္ပါတယ္။ ဒီကမၼ႒ာန္းဆယ့္တစ္ပါးထဲက သင့္ေလ်ာ္ရာ တစ္ပါးပါးကုိ ပြားမ်ားပါးမ်ားလာရင္ ရာဂမီးကုိ ၿငိမ္းေအးေစႏုိင္ပါတယ္။

၂။ ေဒါသစ႐ုိက္ အားႀကီးသူဟာ ေမတၱာ၊ က႐ုဏာ၊ မုဒိတာ၊ ဥေပကၡာ ကမၼ႒ာန္းမ်ားနဲ႔ နီလကသုိဏ္း (အညိဳေရာင္အဆင္း)၊ ပီတကသုိဏ္း (ေရႊေရာင္အဆင္း)၊ ေလာဟိတကသုိဏ္း (အနီေရာင္အဆင္း)၊ ၾသဒါတကသုိဏ္း (အျဖဴေရာင္အဆင္း) ဆုိတဲ့ ကမၼ႒ာန္း ၈ပါးကုိ ပြားမ်ားျခင္းျဖင့္ ေဒါသစ႐ုိက္ကုိ ျပဳျပင္ႏုိင္ပါတယ္။ ဒီကမၼ႒ာန္းမ်ားဟာ သန္႔ရွင္းၾကည္လင္တဲ့အတြက္ အာ႐ုံျပဳပြားမ်ားသူမ်ားကုိ စိတ္ရႊန္လန္းၿပီး ႏူးညံ့မႈကုိ ျဖစ္ေစပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေဒါသစ႐ုိက္အားႀကီးတဲ့သူဟာ ဒီကမၼ႒ာန္း ဂပါးထဲက တစ္ပါးပါးကုိ ပြားမ်ားသင့္ပါတယ္။

၃/၄။ ေမာဟစ႐ုိက္နဲ႔ ၀ိတက္စ႐ုိက္ရွိသူမ်ားဟာ အာနာပါနႆတိ ကမၼ႒ာန္းကုိ ပြားမ်ားၿပီး ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ ျပဳျပင္ေပးႏုိင္ပါတယ္။ ေမာဟစ႐ုိက္ရွိသူဟာ သံသယနဲ႔ ပ်ံ႕လြင့္ျခင္းတုိ႔ အျဖစ္မ်ားတဲ့အတြက္ အလြယ္တကူ စိတ္ပ်ံ႕လြင့္ တုန္လႈပ္တတ္ၿပီး ၀ိတက္စ႐ုိက္ရွိသူဟာလည္း စိတ္ကူးအႀကံအစည္ မ်ားတဲ့အတြက္ စိတ္ပ်ံ႕လြင့္လြယ္တတ္ပါတယ္။ အာနာပါနႆတိ ကမၼ႒ာန္းဟာ ထြက္သက္၀င္သက္တုိ႔ကုိ အခ်က္က်က် လုိက္၍ ႐ႈမွတ္ေပးရတဲ့အတြက္ တုန္လႈပ္ပ်ံ႕လြင့္တဲ့စိတ္ကုိ ခ်ဳပ္ထိန္းေပးထားႏုိင္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဒီေမာဟစ႐ုိက္နဲ႔ ၀ိတက္စ႐ုိက္ ရွိသူဟာ အာနာပါနကမၼ႒ာန္းကုိ အထူးျပဳ ပြားမ်ားသင့္ပါတယ္။

၅။ သဒၶါစ႐ုိက္ရွိသူဟာ ဗုဒၶါႏုႆတိ၊ ဓမၼာႏုႆတိ၊ သံဃာႏုႆတိ၊ သီလာႏုႆတိ၊ စာဂါႏုႆတိ၊ ေဒ၀တာႏုႆတိ ဆုိတဲ့ ကမၼ႒ာန္း ေျခာက္ပါးကုိ ပြားမ်ားေပးရပါတယ္။ ပင္ကုိက ေကာင္းေနတဲ့ သဒၶါတရားဟာ ဘုရားတရားသံဃာ စတဲ့အာ႐ုံမ်ားနဲ႔ ႀကဳံေတြ႕ရပါက ပုိ၍ဖြင့္ၿဖိဳး တုိးတက္လာၿပီး အက်ိဳးတရား တုိးပြားေစပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေကာင္းၿပီးသားစ႐ုိက္ကုိ ပုိေကာင္းလာေအာင္ ဒီသဒၶါစ႐ုိက္ ရွိတဲ့သူဟာ ဗုဒၶါႏုႆတိစတဲ့ ကမၼ႒ာန္း ေျခာက္ပါးထဲက တစ္ပါးပါးကုိ ပြားမ်ားသင့္ပါတယ္။

၆။ ပညာစ႐ုိက္ရွိသူဟာ သိမ္ေမြ႕နက္နဲတဲ့ ေသျခင္းတရားကုိ ဆင္ျခင္တဲ့ မရဏာႏုႆတိကမၼ႒ာန္း၊ နိဗၺာန္ကုိ ဆင္ျခင္တဲ့ ဥပသမာႏုႆတိ ကမၼ႒ာန္း၊ အစာအဟာရမွာ စက္ဆုတ္ဖြယ္လုိ႔ ထင္ျမင္ေအာင္ ပြားမ်ားတဲ့ အာဟာေရ ပဋိကူလသညာ ကမၼ႒ာန္းနဲ႔ ပထ၀ီ၊ အာေပါ၊ ေတေဇာ၊ ၀ါေယာလုိ႔ေခၚတဲ့ ဓာတ္ႀကီးေလးပါးကုိ ပုိင္းျခားဆင္ျခင္တဲ့ စတုဓာတု၀၀တၳာန ကမၼ႒ာန္းကုိ ပြားမ်ားေပးရပါတယ္။ ပင္ကုိက စဥ္းစားခ်င့္ခ်ိန္တတ္တဲ့ ပညာဟာ သိမ္ေမြ႕နက္နဲတဲ့ အာ႐ုံနဲ႔ ႀကဳံေတြ႕တဲ့အခါ ပုိၿပီးနက္နက္နဲနဲ စဥ္းစားဆင္ျခင္တဲ့အတြက္ ဉာဏ္ပညာတုိးပြား ထက္ျမက္လာတတ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ပညာစ႐ုိက္အားႀကီးတဲ့သူဟာ မရဏာႏုႆတိ စတဲ့ ကမၼ႒ာန္းမ်ားကုိ ပြားမ်ားၿပီး ဉာဏ္အဆင့္တုိးပြားေအာင္ ႀကိဳးစားသင့္ပါတယ္။

ဒီေဖာ္ျပခ်က္ကေတာ့ ဗုဒၶအဘိဓမၼာမွာ ပါရွိတဲ့ စ႐ုိက္နဲ႔ကမၼ႒ာန္း တဲြစပ္ပြားမ်ားသင့္တာေတြပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ စာဖတ္သူမ်ားအေနနဲ႔ ဒီစ႐ုိက္ေျခာက္ပါးနဲ႔ ကုိယ့္သႏၲာန္မွာ ရွိေနတဲ့ စ႐ုိက္ေတြကုိ ခ်ိန္ထုိးၿပီး ကုိယ္နဲ႔သင့္ေလ်ာ္မယ့္ ကမၼ႒ာန္းကုိ ပြားမ်ားသင့္ပါတယ္။ ကုိယ့္သႏၲာန္မွာ ေကာင္းတဲ့စ႐ုိက္ရွိရင္လည္း ဒီစ႐ုိက္ကုိ ပုိၿပီးတုိးတက္ ဖြံ႕ၿဖိဳးလာေအာင္၊ မေကာင္းတဲ့စ႐ုိက္ရွိရင္ ဒီမေကာင္းတဲ့စ႐ုိက္ကုိ ေနာက္သံသရာအထိ မပါေစရန္္ အခ်ိန္မီ ျပဳျပဳႏုိင္ေအာင္ လုိအပ္သင့္ေလ်ာ္မယ့္ ကမၼ႒ာန္းတစ္ခုခုကုိ ပြားမ်ားသင့္ပါတယ္။ ၀ိပႆနာအလုပ္ဟာ ကိေလသာကုန္ခမ္း နိဗၺာန္ရေရးအတြက္ အဓိကက်တဲ့ အလုပ္ျဖစ္ေပမယ့္ ဒီဘ၀မွာလုိအပ္တဲ့ ခ်မ္းသာနဲ႔ နိဗၺာန္မရခင္ က်င္လည္ရမယ့္ ဘ၀ခ်မ္းသာအတြက္ တစ္ဘက္ကလည္း ကုိယ့္စ႐ုိက္နဲ႔ သင့္မယ့္ကမၼ႒ာန္း တစ္ခုခုကုိ ပြားမ်ားေပးဖုိ႔ လုိပါတယ္။ အရိယာမဂ္နဲ႔ ကိေလသာမ်ားနဲ႔ စ႐ုိက္မ်ားကုိ အၾကြင္းမဲ့မပယ္သတ္ႏုိင္ ေသးေပမယ့္ အခုိက္အတန္႔ အခ်ိန္အေတာ္ၾကာၾကာ ခြာထားႏုိင္ေအာင္ ကမၼ႒ာန္းကုိ ပြားမ်ားေပးဖုိ႔လည္း လုိအပ္ပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ မေကာင္းတဲ့ စ႐ုိက္မ်ားကုိ ေကာင္းေအာင္ ကမၼ႒ာန္းနဲ႔ ျပဳျပင္ၿပီး ကုိယ့္ရဲ႕ကုိယ္အမူအရာ၊ ႏႈတ္အမူအရာ၊ စိတ္အႀကံအစီမ်ားကုိ ႏူးည့ံသိမ္ေမြ႕လာေအာင္ ႀကိဳးစားသင့္ပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္ ဒီေနရာမွာ သိေစခ်င္တာက လူအမ်ိဳးမ်ိဳး စ႐ုိက္အမ်ိဳးမ်ိဳး ရွိတတ္တဲ့ ေလာကႀကီးမွာ ကုိယ္လည္း စ႐ုိက္တစ္မ်ိဳးမ်ိဳးကုိ ပုိင္ဆုိင္ထားသူထဲမွာ ပါေနတာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ ေကာင္းတဲ့စ႐ုိက္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ မေကာင္းတဲ့ စ႐ုိက္ပဲျဖစ္ျဖစ္ ဘယ္လုိစ႐ုိက္မ်ိဳးကုိ မဆုိ ကုိယ္နဲ႔သင့္ေလ်ာ္မယ့္ ကမၼ႒ာန္းတစ္ခုခုကုိ ပြားမ်ားရင္း ေကာင္းတဲ့စ႐ုိက္ကုိလည္း ပုိၿပီးတုိးပြားေအာင္၊ မေကာင္းတဲ့စ႐ုိက္ဆုိရင္လည္း ပုိၿပီးဆုိးမလာေအာင္ ျပဳျပင္ၾကည့္ၾကဖုိ႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ျပဳျပင္လုိက္မယ္ဆုိရင္ အထုံပါေနတဲ့ စ႐ုိက္လည္း အထုိက္အေလ်ာက္ ေျပာင္းလဲလာႏုိင္တဲ့အတြက္ လက္ေတြ႕ပြားမ်ားကာ ေလ့က်င့္ၾကည့္ၾကဖုိ႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ေသခ်ာတာကေတာ့ ကုိယ့္စ႐ုိက္နဲ႔ သင့္ေလ်ာ္မယ့္ ကမၼ႒ာန္းတစ္ခုခုကုိ အခ်ိန္ယူၿပီး ပြားမ်ားျပဳျပင္ ၾကည့္မယ္ဆုိရင္ ကုိယ့္ရဲ႕ကုိယ္အမူအရာ စတာေတြဟာ ေျပာင္းလဲႏူးည့ံလာမယ္ဆုိတာ ေသခ်ာပါေၾကာင္း…။

မွတ္ခ်က္။ အရွင္ဇနကာဘိ၀ံသ၏ ကုိယ္က်င့္အဘိဓမၼာ၊ အေျချပဳသၿဂႌဳဟ္ႏွင့္ ေဒါက္တာမင္းတင္မြန္၏ ဗုဒၶအဘိဓမၼာ အႏွစ္ခ်ဳပ္တုိ႔ကုိ ကုိးကားၿပီး ေရးသားတင္ျပပါသည္။

Read more...

ကူတယ္ဆိုတာ ယူတာပါ… ၿပီးေတာ့ ကူတတ္-ယူတတ္ပါေစ။

က်ြန္ေတာ္တို႕႔ ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာလူငယ္မ်ားအသင္းအေနျဖင္႔ ဒီဇင္ဘာလေကာက္ခံရရွိေငြမ်ားမွ (၂၁)ၾကိမ္ေျမာက္အျဖစ္ လွႉဒါန္းခဲ့ေသာေနရာမ်ားမွာ ေအာက္ပါအတိုင္းျဖစ္ပါသည္။

၁။ အေနာက္မင္းသန္းေက်းရြာ မင္းသန္းအုပ္စု၊ ျမိတ္အေရွ႕ၿမိဳ႕၊ တနသာၤရီတိုင္း။ ထုိေနရာရွိ မူလတန္းေက်ာင္းတြင္ အမုိး၊ အခင္းမ်ားရွိေသာ္လည္း အကာမ်ား ပ်က္ဆီးေနေသာေၾကာင့္ ျပင္ဆင္ႏုိင္ရန္အတြက္ အလွဴေငြ ၈၀၀၀၀၀ (၈-သိန္း)က်ပ္ကို မတူးတူးေ၀၊ မွတ္ပံုတင္အမွတ္- ၆/(မအရ)ႏိုင္ ၁၀၁၅၄၆၊ အဂၤေမာ္ရြာ၊ ၿမိတ္ၿမိဳ႕၊ ဖုန္း ၉၈၇၆၃၀၁၇ ထံသို႔ ေပးပို႔လွဴဒါန္းခဲ့ပါသည္။ ယခုအခ်ိန္တြင္ ထိုမူလတန္းေက်ာင္းမွာ ျပင္ဆင္ေဆာက္လုပ္ၿပီးဆီးသြားၿပီ ျဖစ္ပါသည္။ မွတ္တမ္းဓါတ္ပံုမ်ားကို ဤေနရာတြင္ သြားေရာက္ၾကည့္ရႈ၍ သာဓုေခၚဆိုႏုိင္ပါသည္။

၂။ ေက်ာက္ပန္းေတာင္းျမိဳ႕နယ္၊ ေပြးက်စ္ အ.ထ.က(ခြဲ)ႏွင့္ ေက်ာက္ပန္းေတာင္းျမိဳ႕နယ္၊ ေပြးက်စ္တုိက္နယ္ေဆးရုံ အတြက္လိုအပ္လ်က္ရွိတဲ့ ဘီရိုႏွင့္ စားပြဲ လွဴဒါန္းရန္အတြက္ အလွဴေငြ ၄၀၀၀၀၀ (၄-သိန္း)က်ပ္ကို ဦးခၽြန္၊ ၉/ကပတ(ႏိုင္) ၀၁၅၇၈၁၊ ေက်ာက္ပန္ေတာင္း၊ ရုိးမဘဏ္၊ ဖုန္း- ၀၉၆- ၅၀၀၇၉၅ ထံသို႔ ေပးပို႔လွဴဒါန္းခဲ့ပါသည္။ ယခုအခ်ိန္တြင္ မွတ္တမ္းဓါတ္ပံုမ်ား မရရွိေသးေသာေၾကာင့္ ရရွိေသာအခ်ိန္တြင္ ဆက္လက္ေဖာျ္ပေပးသြားပါမည္။

၃။ ရခိုင္ျပည္နယ္။ ရမ္းၿဗဲၿမိဳ႕၊ လက္ပန္အညာရြာ၊ လင္းေရာင္ျခည္သာသနာ့ရိပ္သာေက်ာင္းတုိက္ ေက်ာင္းမုဒ္ဦး လွဴဒါန္းရန္အတြက္ အလွဴေငြ ၈၀၀၀၀၀(၈-သိန္း)က်ပ္ကို မခင္စႏၵာခိုင္၊ ၁၁/ရဗန(ႏိုင္) ၀၆၁၂၅၅၊ ရခိုင္ျပည္နယ္ ရမ္းၿဗဲၿမိဳ႕သို႔ ေပးပို႔လွဴဒါန္းခဲ့ပါသည္။ ယခုအခ်ိန္တြင္ ထုိေက်ာင္းမုဒ္ဦးမွာ ျပဳျပင္ေဆာက္လုပ္ဆဲ ျဖစ္ပါသည္။ မွတ္တမ္းဓါတ္ပံုမ်ားမွာ လမ္းပမ္းဆက္သြယ္ေရး အခက္ခဲေၾကာင့္ ၾကန္႔ၾကာမႈရွိေနပါသည္။ မွတ္တမ္းဓါတ္ပံုမ်ားရရွိမွသာ ဆက္လက္ေဖာ္ျပေပးသြားပါမည္ျဖစ္ေၾကာင္း အသိေပးအပ္ပါသည္။

အလွႉဒါနအစုစုအတြက္ ကူညီေဆာင္ရြက္ေပးၾကေသာ ဓမၼမိတ္ေဆြအေပါင္းအား ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာ လူငယ္မ်ားမွ အထူးေက်းဇူးတင္ရွိပါေၾကာင္း ဤေနရာမွ ေျပာၾကားအပ္ပါသည္။ ထိုကဲ႔သို႔ (၂၁) ႀကိမ္ေျမာက္ အလွဴေတာ္အတြက္ ၀မ္းေျမာက္၀မ္းသာစြာ သာဓုအႏုေမာဒနာ ေခၚဆိုႏိုင္ရန္ အတြက္ ေအာက္ပါေဆာင္းပါး ျဖင့္ ဓမၼဒါနျပဳအပ္ပါသည္။

“ကူတယ္” ဆိုတဲ့ စကားလံုးကို ျမတ္စြာဘုရားရွင္ေဟာၾကားေတာ္မူေသာ တရားေတာ္အဆံုးအမကို နာယူ၍ သိရေသာ အသိဉာဏ္ျဖင့္ ယွဥ္ထိုးၾကည့္ေတာ့ “ကူတယ္” ဆိုတဲ့ စကားလံုးက “ယူတယ္” ဆိုတဲ့ စကားလံုးနဲ႔ ဆက္စပ္ေနတာကို ေတြ႕ရပါတယ္။ ဆက္စပ္မႈသေဘာေလးကို ေဖာက္သည္ခ် ေရးသားေဖာ္ျပလိုပါတယ္။

ျမတ္စြာဘုရားရွင္ကို နတ္သားတစ္ပါးက ေမးေလွ်ာက္လို႔ ျမတ္စြာဘုရားရွင္က ဥပမာေပး၍ ေျဖဆိုသည္ကို မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးေဟာၾကားေတာ္မူေသာ တရားေတာ္ကို နာယူခြင့္ရၿပီး သိခဲ့ရပါတယ္။

လွဴၾကၿပီ၊ ကူၾကၿပီ ဆိုရင္ ကိုယ္ရွိတာကို သူ႔ကိုေပးလိုက္ရတဲ့အတြက္ ကုန္ဆံုး၊ ဆံုးရံႈး သြားတာပဲလို႔ ထင္ျမင္ ယူဆၾကပါတယ္။ ထင္ျမင္ယူဆသည့္အတိုင္း ေျပာေဟာေနၾကတာေတြက လူ႔ျပည္ေလာက၊ နတ္ျပည္ေလာကတို႔မွာ ၾကားေနေတာ့ ဒီထင္ျမင္ယူဆခ်က္သည္ မွန္ကန္သင့္ျမတ္ပါ၏ေလာလို႔ နတ္သားတစ္ပါးက ေမးေလွ်ာက္ခန္းပါ။ ျမတ္စြာဘုရားရွင္က ဥပမာေပးေတာ္မူသည္ကို နားလည္သည့္အတိုင္း ေရးသားျပရလ်င္ -

ဥပမာ… အိမ္တစ္အိမ္ မီးေလာင္ၿပီဆိုရင္တဲ့ အိမ္ထဲက ပစၥည္းအခ်ိဳ႕ကို ႏိုင္သေလာက္ သိမ္းႀကံဳးၿပီးယူကာ ဆင္းေျပးၾကတယ္။ မယူႏိုင္ဘဲ ထားခဲ့သမွ်ဟာျဖင့္ မီးေလာင္စာပဲ ျဖစ္သြားမယ္။ ယူႏိုင္သမွ်ေလးေတာ့ မီးေဘးကလြတ္ၿပီး အသံုးျပဳ၊ အသံုးခ်ခြင့္ရပါတယ္…

ဒီေနရာမွာ မီးေလာင္တယ္ဆိုတာ ဘာကိုေျပာတံုးဆိုေတာ့ မီးမွာလည္း ၂ မ်ိဳးအားျဖင့္ အတြင္းမီးႏွင့္ အျပင္မီး။ အျပင္မီးဆိုတာက ရန္သူမ်ိဳးငါးပါးမီး။ အတြင္းမီးဆိုတာကေတာ့ ကိေလသာမီးေတြနဲ႔ အိုနာေသမီး။

မိမိတို႔မွာ စုေဆာင္းထားတဲ့၊ ေန႔စဥ္ ရွာေဖြရရွိေနတဲ့ ပစၥည္းဥစၥာဆိုတာသည္ အျပင္က ရန္သူမ်ိဳးငါးပါးမီး ေလာင္၍လည္း ျပာျဖစ္ ဆံုးရံႈးႏိုင္ပါတယ္။ အတြင္းက ကိေလသာမီးႏွင့္ အိုနာေသမီးတို႔ ေလာင္လို႔လည္း ျပာျဖစ္ဆံုးႏိုင္ပါတယ္။ အျပင္မီးအေနနဲ႔ အနည္းငယ္ ဥပမာေပးေျပာရလ်င္ သားျဖဳန္းလို႔လည္း ဥစၥာျပဳန္းႏိုင္တာတို႔၊ သူခိုး ခိုးျခင္းခံရလို႔လည္း တက္တက္ေျပာင္းသြားတာတို႔ စသည္ျဖင့္ပါ။ အတြင္းမီးအေနနဲ႔ ျမင္သာတာေလးကို ထုတ္ျပရမယ္ ဆိုရင္ ေဒါသထြက္လို႔ ကြန္ပ်ဴတာကို ကိုင္ေပါက္လိုက္တာမ်ိဳးရွိပါတယ္။ ဒါဆိုရင္ ေဒါသေၾကာင့္ ပ်က္စီးဆံုးရံႈးမႈ။ အျမတ္ ေလာဘေၾကာင့္ အရင္းဥစၥာ ပံုအပ္ၿပီး ယံုတာရွိပါတယ္။ အလိမ္ခံရေတာ့ တက္တက္စင္ေအာင္ ေျပာင္လီခါသြားပါေရာ။ ေနာက္တစ္မ်ိဳးက ဆံုးျဖတ္ခ်က္ေတြမွားလို႔၊ သတိေပါ့လို႔ ဆံုးရံႈးနစ္နာတာေတြရွိေနေတာ့ ဒါသည္လည္း ေမာဟ တရားရဲ႕ ပေယာဂ လက္ခ်က္ပါပဲ။၊ အိုတာကဖိ နာတာကႏိုပ္စက္ေတာ့ ေဆးကုရတာက ရွာထားတာ ထက္ေတာင္ မေလာက္မငေသး၊ ရွာသမွ် ေရာဂါဖိုးနဲ႔ မကာမိဘူး ဆိုတာက နာမီး ေလာင္တာခံရတာပါပဲ။ ေသမီး ေလာင္လို႔လည္း ခံစားခြင့္ေတာင္ မရလိုက္ပါလားဆိုတာ ေျပာသံၾကားေနရပါတယ္။ ဒီလို ဒီလိုေလာင္ကၽြမ္းေနတဲ့ မီးေတြဟာေလ... ရွာေဖြထားတဲ့ ပစၥည္းဥစၥာေတြကို အခ်ိန္ျပည့္ ေလာင္စာအျဖစ္အသံုးခ်ၿပီး ေတာင္ေလာင္ ေနၾကပါတယ္။

ဒီအထဲက ျမတ္ေသာပုဂၢိဳလ္ကို လွဴဒါန္းခြင့္ရလို႔ လွဴဒါန္းျခင္းသည္ မီးစာျဖစ္မယ့္အထဲက ဆြဲထုတ္ ယူႏိုင္လိုက္တာပါပဲ။ တန္းတူပုဂၢိဳလ္ကို မွ်ေဝေပးကမ္းခြင့္ရလို႔ မွ်ေဝေပးကမ္းျခင္းသည္ မီးစာျဖစ္မယ့္အထဲက ဆြဲထုတ္ ယူႏိုင္လိုက္တာပါပဲ။ နိမ့္ေသာပုဂၢိဳလ္ကို ေပးကမ္းစြန္႔ႀကဲခြင့္ရလို႔ ေပးကမ္းစြန္႔ႀကဲျခင္းသည္ မီးစာျဖစ္မယ့္အထဲက ဆြဲထုတ္ ယူႏိုင္လိုက္တာပါပဲ… ဆိုတာသည္…

အေပၚက ဥပမာနဲ႔ ရွင္းမွ “ကူတယ္” ဆိုတာသည္ “ယူတာ” ပဲ လို႔ ကြင္းကြင္းနဲ႔ ကြက္ကြက္ကို ေပၚထြက္လာပါတယ္။ ရွင္းရွင္းေလး သေဘာေပါက္ႏိုင္ပါတယ္။

သဘာဝ ေၾကာင္းက်ိဳးဆက္သေဘာနဲ႔ ေဝဖန္မယ္ဆိုရင္လည္း… အခုကၽြန္ေတာ္တို႔ျမင္ေတြ႕ေနၾကရတဲ့အတိုင္း တစ္ခ်ိဳ႕က ခ်မ္းသာတဲ့ဝမ္းမွာ ပဋိသေႏၶမ်ိဳးက်တယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕က ဆင္းရဲတဲ့ဝမ္းမွာ ပဋိသေႏၶမ်ိဳးက်တယ္ စသည့္ျဖင့္ ျခားနားမႈေလးေတြရွိေနၾကပါတယ္။

ဘာေၾကာင့္ဒီအက်ိဳးတရားေတြ ျခားနားေနရသလဲလို႔ ဉာဏ္ေမးခြန္းထုတ္ စစ္ေဆးေတာ့မွ ေထာက္ပံ့တဲ့ အေၾကာင္းတရားေတြကိုးက ျခားနားေနၾကလို႔ဆိုတာ အေျဖထြက္ပါတယ္။ ထိုေထာက္ပံ့တဲ့ အေၾကာင္းတရားေတြက ဘာေတြလဲလို႔ ထပ္ၿပီးစီစစ္ေတာ့ ေလာဘအေၾကာင္းခံ၊ ေဒါသအေၾကာင္းခံ၊ ေမာဟအေၾကာင္းခံ၊ အေလာဘ(သဒၶါ)အေၾကာင္းခံ၊ အေဒါသ(ေမတၱာ)အေၾကာင္းခံ၊ အေမာဟ(ပညာ)အေၾကာင္းခံ စသည့္ အေၾကာင္းတရား (၆) ပါးအားျဖင့္ ကြဲျပားျခားနားေနၾကလို႔ပါ။ သူ႔အေၾကာင္းတရားအလိုက္ သူ႔အက်ိဳးတရားေတြကို ျဖစ္ေပၚေစတယ္။

ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ တရားကိုၾကည့္ၿပီး ျဖစ္ေပၚေစတဲ့တရားကို သိႏိုင္ပါတယ္။ ဥပမာ - မနက္ထေတာ့ ကိုယ္ေတြကိုက္ေနၿပီဆိုရင္ ဒီကိုယ္ေတြကိုက္တာကိုျဖစ္ေစတာသည္ ညက အက်ၤ ီခၽြတ္ၿပီး စြတ္က်ယ္နဲ႔အိပ္သြားလို႔ပဲ ဆိုၿပီး အေၾကာင္းအရင္းခံကို လက္သည္ရွာႏိုင္ပါတယ္။

အခုလည္း “သဒၶါနည္းေတာ့ ေျခာက္ကပ္ကပ္” လို႔ ေယာဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး မိန္႔ဆိုသည့္အတိုင္း ေလာဘအားႀကီးၿပီး သဒၶါဓာတ္အားနည္းသြားသည့္ မ်ိဳးေစ့ရဲ႕ အပင္မွာ သဒၶါေရေသာက္ျမစ္ အရင္ခံ အားနည္းေတာ့ အကိုင္းအခက္ေတြလည္း ေျခာက္ကပ္ကပ္နဲ႔ မြဲတဲတဲ ျပာတာတာေပါ့။ သဒၶါအေစးဓာတ္ ခမ္းေျခာက္ေျခာက္ ပုဂၢိဳလ္ရဲ႕ရွင္သန္ခြင့္ရတဲ့ဘဝက ဘာဥစၥာ ေရႊေငြမွ မကပ္ၿငိဘဲ ဆင္းရဲ မြဲေတမႈနဲ႔ ေရြ႕လ်ားရွင္သန္ရတာပါပဲ။ သဒၶါအေစးဓာတ္ ခမ္းေျခာက္ေျခာက္ ဆိုတာ ဘာကိုဆိုတာလဲဆိုေတာ့ မီးအေလာင္ခံရတာမ်ားလို႔ အေစးေတြ ခမ္းေျခာက္ သြားတာကို ဆိုပါတယ္။ မီးထဲက မ်ားမ်ားယူထားသူဆိုရင္ အေလာင္ခံရတာ သက္သာလို႔ အေစးက ခမ္းမွာမဟုတ္။ သဒၶါအေစးဓာတ္ရႊင္မယ္။ အရည္ရႊမ္းတဲ့ ကၽြဲေကာသီးလိုပ။ ဒါေၾကာင့္ အလွဴလုပ္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္၊ မွ်ေဝေပးကမ္းမႈ၌ ေမြ႕ေလ်ာ္တဲ့ပုဂၢိဳလ္၊ ေပးကမ္းစြန္႔ႀကဲမႈကို ေရွ႕ရႈေဆာင္ရြက္တဲ့ပုဂၢိဳလ္တို႔ရဲ႕ မ်က္ႏွာကိုၾကည့္ရင္ သဒၶါအေစးဓာတ္ေတြရႊင္လို႔ လန္းေနတတ္ပါတယ္။ လေရာင္ဆန္း၍ ပြင့္လန္းခြင့္ရသည့္ ကုမုျဒာပန္းၾကာငံုလိုပါပဲ။

မေပးဘဲ ကုတ္ထားလိုက္တဲ့အခ်ိန္မွာ ျဖစ္သြားတဲ့ မိမိမ်က္ႏွာႏွင့္ အုန္းႏို႕ေခါက္ဆြဲခ်က္ၿပီး သူငယ္ခ်င္းေတြကို ေကၽြးရတဲ့အခါ ျဖစ္ေနတဲ့ မိမိမ်က္ႏွာကို တစ္ခ်က္ေလာက္ လွမ္းဖမ္း ရႈၾကည့္ရင္ အေျဖေပၚပါတယ္။ မေပးဘဲ ကုတ္ထားတဲ့အခ်ိန္မွာ လငပုတ္ဖမ္းေနသလိုပါပဲ။ မ်က္ႏွာဟာ ခ်ံဳ႕တြၿပီး ေနေလာင္ခံရတဲ့ ခရမ္းသီးမ်က္ႏွာျပင္နဲ႔ တူပါတယ္။ ေအး… ေပးကမ္းၿပီး ေကၽြးေမြးေနရတဲ့ အခ်ိန္မွာေတာ့ စားေနတဲ့သူေတြရဲ႕ တစ္ဇြန္းၿပီး တစ္ဇြန္း စားေနတဲ့အမူအရာေတြက မိမိကို ေျဖေဖ်ာ္ေနသလိုပါပဲ။ မိမိမွာျဖင့္ ဝမ္းသာၿပီး ေပ်ာ္ေနတယ္ေနာ္။ မိမိရဲ႕သဒၶါအေစးဓာတ္ေတြကို ရႊင္သထက္ရႊင္၊ ရႊမ္းသထက္ ရႊမ္းေစၿပီးေတာ့ကာ မ်က္ႏွာေလးဆို စိုျပည္ေနတာပဲ။ လန္းဆန္းေနတာပဲ။ ဒါသည္ သဒၶါအေစးဓာတ္ရဲ႕ စြမ္းရည္သတၱိပါ။ အေစးဓာတ္က လာသမွ် ပစၥည္းဥစၥာေရႊေငြဟူသမွ်ကို ဆြဲငင္အားရွိပါတယ္… ေဆာင္ထားသိမ္းထားႏိုင္ပါတယ္။ အေစးဓာတ္မရွိသူမွာ ေငြမကပ္ဘူး။ ေငြမကပ္ဘူး ဆိုတဲ့စကားကို ၾကားဖူးၾကမွာပါ။ ဒါသည္ သဒၶါအေစးဓာတ္ ခမ္းေနလို႔ပါပဲ။

မိသားစုေတြကို ၾကည့္ရင္ သဒၶါအေစးဓာတ္ ခမ္းေျခာက္ေျခာက္မိသားစုလည္း ရွိပါတယ္။ သဒၶါအေစးဓာတ္ ခပ္ရႊင္ရႊင္မိသားစုလည္းရွိပါတယ္။ သဒၶါအေစးဓာတ္ခမ္းတဲ့ မိသားစုဆိုရင္ သူတို႔အိမ္ကို သြားရင္ေလ ႀကိဳးၾကာသံမဲ့ေႏြဦးရဲ႕ပူေလာင္တဲ့အေငြ႕အသက္ေတြ ရိုက္ခတ္ခံရသလို ခံစားရပါတယ္။ သဒၶါအေစးဓာတ္ရႊင္တဲ့ မိသားစုဆိုရင္ျဖင့္ သူတို႔အိမ္ကို လာလည္ေရာက္တဲ့သူအဖို႔ ေလတျဖဴးျဖဴးနဲ႔ ပင္လယ္နက္ကမ္းေျခကို ေရာက္သြားသလိုပါပဲ၊ အေမာကိုေျပလို႔၊ ရင္ကိုေအးလို႔။ အဲဒီလို ျခားနားမႈ အထူးေလးေတြရွိပါတယ္။

မိသားစု ေနရာမွာ ရပ္ကြက္ကို အစားထိုးၾကည့္ရင္ အဲဒီ သဒၶါအေစးဓာတ္ခမ္းတဲ့ ရပ္ကြက္မွာ ေနတဲ့ လူကို အသာထားၿပီး ေခြးကိုသာၾကည့္လိုက္ပါ။ ပိန္လွီေျခာက္ကပ္ေနတာကို ေတြ႕ရပါလိမ့္မယ္။ ဒါဆိုရင္ သေဘာေပါက္ပါေတာ့။ သဒၶါအေစးဓာတ္ရႊင္တဲ့ရပ္ကြက္က ေခြးေတြဆို ဝဖီးၿပီး တုတ္တုတ္ႀကီးေတြေနာ။ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းက ေခြးေတြလိုပါပဲ။ အဲဒီေခြးေတြက အဲဒီရပ္ကြက္မွာ သူခိုးမဝင္ေအာင္ ေစာင့္ေရွာက္ေပးတယ္ဗ်။ ဟို ေခြးပိန္၊ ေခြးပိန္းမေတြကေတာ့ ေဟာင္ႏိုင္တဲ့ အားေတာင္မရွိၾကဘူး။ အဲလိုကြာျခားပါတယ္။

ရပ္ကြက္ေနရာမွာ ျပည္နယ္၊ တိုင္း၊ ႏိုင္ငံ ကို အစားထိုးၾကည့္တတ္ပါေစ။ တို႔ေနထိုင္တဲ့ ကမၻာႀကီးကိုပါ အစားထိုးၾကည့္ပါ။ သဒၶါအေစးဓာတ္သာ ခမ္းေျခာက္သြားမယ္ဆိုရင္ ကမၻာႀကီးဟာ ကႏၲာရလံုးလံုးျဖစ္ၿပီး ေျခာက္ကပ္ကပ္ႀကီး ျဖစ္သြားပါလိမ့္မယ္။

ဒါေၾကာင့္မို႔ သဒၶါအေစးဓာတ္ေတြ မခမ္းေျခာက္ရေအာင္ မီးစာျဖစ္မယ့္အထဲက ကူျခင္းျဖင့္ ယူႏိုင္ၾကပါေစျခင္း အလို႔ငွာ၊ လွဴျခင္းျဖင့္ ယူႏိုင္ၾကပါေစျခင္း အလို႔ငွာ၊ သဒၶါအေစးဓာတ္ ရႊင္ရႊင္ျဖင့္ စိုျပည္လန္းဆန္းေသာ ဘဝလမ္းကို ေလွ်ာက္လွမ္းေစႏိုင္ေရးအလို႔ငါ ဤေဆာင္ပါးကို အသိေလး တစ္ေစ့တစ္ေစာင္းေပး ေရးသားျခင္းပါခင္ဗ်ား။

ဒါနဲ႔ အေပၚက ဥပမာရဲ႕ မီးထဲက ယူသြားတဲ့ပစၥည္ကို ေနာက္တစ္ခန္းဆက္ အကဲခတ္ သံုးသပ္ၾကည့္ၾကပါစို႔ရယ္။ မီးထဲက ယူလာတဲ့ ပစၥည္းကို မီးကူးႏိုင္တဲ့ ေနရာမွာခ်ထားမိမယ္၊ ခ်ထားလိုက္မယ္ဆိုရင္ျဖင့္ ဘယ္လိုျဖစ္သြားျပန္မလဲ။ မီးလြတ္ရာသို႔ ခ်ထားႏိုင္မယ္ဆိုရင္ ဒီပစၥည္းသည္ မီးကူးစက္ေလာင္ၿမိဳက္ျခင္းကို မခံရဘဲ မီးေဘးက အရွင္းလြတ္ လြတ္သြားပါမယ္။ ဒါက ဘာကို ပမာေပးတာတံုးဆိုေတာ့ -

သမၼာဒိ႒ိ= မွန္ကန္ေသာ အျမင္(အျမင္မွန္) ငါးခုကို ၾကားညွပ္ကေလး ဦးစြာ ေျပာျပလိုပါတယ္။

(၁) ကမၼာသမၼာဒိ႒ိ = ကံကံ၏ အက်ိဳးေပး သေဘာသဘာဝ ကို လက္ခံယံုၾကည္ သိျမင္နားလည္တဲ့ အသိဉာဏ္ အျမင္။

(၂) စ်ာနသမၼာဒိ႒ိ = စ်ာန္အဂၤါေတြနဲ႔ ယွဥ္တြဲၿပီးျဖစ္ေပၚတဲ့ စ်ာန္တရားေတြရဲ႕ သေဘာသဘာဝ ကို လက္ခံယံုၾကည္ သိျမင္နားလည္တဲ့ အသိဉာဏ္ အျမင္။

(၃) ဝိပႆနာသမၼာဒိ႒ိ = ရုပ္နာမ္ဓမၼ၏ အမွန္သဘာဝ အနိစၥလကၡဏာ၊ ဒုကၡလကၡဏာ၊ အနတၱလကၡဏာ (ဒုကၡသစၥာ) ကို လက္ခံယံုၾကည္ သိျမင္နားလည္တဲ့ အသိဉာဏ္ အျမင္။

(၄) မဂၢသမၼာဒိ႒ိ = ဝိပႆနာဉာဏ္ရင့္သည္ထက္ရင့္သန္လာ၍ ဝိပႆနာဉာဏ္အဆံုး၌ အသခၤတဓာတ္ အၿငိမ္းဓာတ္ နိဗၺာန္ဓာတ္ကို ထိုးထြင္းသိျမင္ မ်က္ေမွာက္ျပဳေသာ အသိဉာဏ္ အျမင္။

(၅) ဖလသမၼာဒိ႒ိ = အသခၤတဓာတ္ အၿငိမ္းဓာတ္ကိုပင္လ်က္ အာရံုယူကာ ဆက္လက္ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ အသိဉာဏ္အျမင္။

ဟူ၍ အဆင့္ဆင့္အားျဖင့္ တိုျမွင့္ျဖစ္ေပၚသြားေသာ မွန္ေသာ အျမင္မွန္ ငါးပါးရွိပါသည္။ ဗုဒၶျမတ္စြာ ပြင့္ထြန္းေပၚ၍သာ ဤအသိဉာဏ္ ငါးမ်ိဳးထင္ရွားျဖစ္ေပၚရန္ အက်င့္ျမတ္ေပၚထြက္လာတာပါ။ ဗုဒၶျမတ္စြာ မပြင့္ေပၚလ်င္ ရုပ္နာမ္ဓမၼ သဘာဝ၏ ေၾကာင္းက်ိဳးဆက္မႈ သေဘာစုႏွင့္ သူ႔သဘာဝ မသိရဘဲ အျမင္လြဲႏွင့္ အေမွာင္ထဲမွာ က်င္လည္ရကာ ဒုကၡပယ္လယ္ ခရီးသည္တို႔သာ ျဖစ္ေနရရွာမည္။

လွဴဒါနကို သာသနာပ ကာလ၌လည္း ျပဳၾကတာပဲ။ သာသနာတြင္းမွာလည္း ျပဳၾကတာပဲ။ ျပဳၾကခ်င္း အတူတူ အက်ိဳးေပးက ကြာတယ္။ အထူးျခားဆံုးကြာဟခ်က္ကေတာ့ -

မီးထဲကယူလိုက္တဲ့ ပစၥည္းကို မီးကူးစက္ႏိုင္တဲ့ ေနရာမွာ သြားထားတာက သာသနာပ ကာလမွာျပဳတဲ့ အလွဴဒါန၏ အက်ိဳး၊

မီးထဲကယူလိုက္တဲ့ ပစၥည္းကို မီးမေလွာင္ႏိုင္တဲ့ ေနရာမွာ သြားထားႏိုင္တာက သာသနာတြင္း ကာလမွာ ျပဳတဲ့ အလွဴဒါန၏ အက်ိဳး၊

ဟူ၍ ဤသို႔ မီကူးခံ ႏွင့္ မီးေဘးလြတ္ ႏွစ္မ်ိဳးကြဲပါတယ္။

မီးကးူခံရတာက ဘာေၾကာင့္လဲ ဆိုေတာ့ သူ႔အက်ိဳးေပးက (၃၁) ဘံုက လြတ္ရာကၽြတ္ရာသို႔ ေက်းဇူးျပဳႏိုင္စြမ္းမရွိလို႔။ သာသနာပ ဆိုေတာ့ အမွန္တရား- သစၥာတရားကို နာၾကားခြင့္မရ၍ ဝိပႆနာဉာဏ္ကင္းမဲ့ကာ မရွိပညတ္ အထည္တတ္၍ ခ်မ္းသာႏိုးႏိုး အထင္ပ်ိဳးကာ ဘံုဘဝကိုေတာင္းတၿပီးျပဳတဲ့ ဒါနကုသိုလ္သည္ ဘံုဘဝခ်မ္းသာကိုေတာ့ ေက်းဇူးျပဳပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ (၃၁) ဘံု လံုးက အိုနာေသ မီးလွ်ံေတြေလာင္ကၽြမ္းခံေနရတယ္၊ အိုေဘး၊ နာေဘး၊ ေသေဘးေတြ ႏိုပ္စက္ခံေနရတဲ့ ေထာင္ႀကီး ျဖစ္ေနေတာ့ နတ္ခ်မ္းသာလို႔ ဆိုျငားေသာ္လည္း မီးေလာင္ခံၿပီး ေသရတာပဲ။ အမ်ိဳးမ်ိဳးေဘးေတြ ႏိုပ္စက္ခံရျပန္တာပဲဆိုေတာ့ ေနရာေျပာင္း၍ အေလာင္ခံ၊ ေထာင္ေျပာင္းၿပီး အႏိုပ္စက္ခံရံုသာမွ်ပဲ ျဖစ္၍ ဒါကို မီးကူးခံ အက်ိဳးေပးလို႔ ညႊန္ျပေထာက္ျပတာပါ။ ေရႊရည္စိမ္ ခ်မ္းသာေတြနဲ႔ပဲ မလွိမ့္တစ္ပတ္ခံရၿပီး ဒုကၡဆင္းရဲႏွင့္ စခန္းသြားေနရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

မီးေဘးလြတ္က ဘာေၾကာင့္လဲ ဆိုေတာ့ သူ႔အက်ိဳးေပးက (၃၁) ဘံုမွ လြတ္ရာ ကၽြတ္ရာ၊ အိုေဘး၊ နာေဘး၊ ေသေဘးမွလြတ္ရာ၊ အိုမီး၊ နာမီး၊ ေသမီးကင္းရာ သို႔ ေက်းဇူးျပဳႏိုင္စြမ္းရွိလို႔။ ဗုဒၶျမတ္စြာ ပြင့္ထြန္းေပၚ၍ ရုပ္နာမ္ဓမၼ သဘာဝ၏ ေၾကာင္းက်ိဳးဆက္မႈ သေဘာစုႏွင့္ သူ႔သဘာဝ အမွန္တရားကို သိၾကရတယ္။

ဤအသိဉာဏ္ကို အရင္းခံၿပီး ဒါနျပဳရာမွာလည္း ဝိပႆနာဘာဝနာဉာဏ္ယွဥ္တြဲၿပီး ျပဳတတ္တယ္။ ကူတဲ့ေနရာမွာလည္း ဝိပႆနာဘာဝနာဉာဏ္ယွဥ္တြဲၿပီး ကူတတ္တယ္။

ဒါကိုပဲ ကူတတ္-ယူတတ္တယ္လို႔ ေခၚတာပါ။ ဝိပႆနာဘာဝနာဉာဏ္ ယွဥ္တြဲၿပီး ကူတတ္-ယူတတ္ေတာ့ မီးေဘးလြတ္တယ္ဆိုတာ ေပါ့ေသးေသး ေက်းဇူးမ်ားတာမဟုတ္ပါဘူး။

ေရွ႕က ဂဂၤါဝါလု သဲစုမက ပြင့္ထြန္းေပၚၾက ဗုဒၶရွင္ေတာ္ျမတ္တို႔၏ မ်ားလွေဝေန သာဝကေတြ မီးေဘးလြတ္သြားၾကတယ္ေလ။ တို႔ေတြ အခုထိ မီးေလာင္ခံေနရတာျဖင့္ ဒီအသိဉာဏ္ေလးတစ္ခ်က္ ကင္းမဲ့ ေနခဲ့လို႔သာပ။

ဒါေၾကာင့္မို႔ ဗုဒၶသာသနာ့အလင္းေရာင္ေအာက္မွာ သဘာဝတရားေတြရဲ႕ ေၾကာင္းက်ိဳးျပဳေနမႈသေဘာေတြကို ေကာင္းစြာ သိျမင္ခြင့္ရခိုက္မွာ မိမိတို႔အတြက္ မနစ္နာေအာင္ ကူတတ္-ယူတတ္ေစေၾကာင္း အသိဉာဏ္ေလာင္း၍ ဤေဆာင္းပါးကို မွ်ေဝေရးသားပါသည္။

ဝင္းျမင့္

Read more...

လာလည္ၾကသူမ်ား

ဤဘေလာ့ဂ္၏ ရည္ရြယ္ခ်က္

ယခုအခါ ကမၻာတလႊားတြင္ရွိေနၾကေသာ ဓမၼဘေလာ့ဂ္ဂါမ်ားသည္ ေန ့စဥ္ႏွင့္ အမွ် အင္တာနက္ စာမ်က္ႏွာမ်ား ေပၚတြင္ ဓမၼႏွင့္သက္ဆိုင္ေသာ အေၾကာင္းအရာ အမ်ိဳးမ်ိဳးကို ပို ့စ္မ်ားေရးတင္လ်က္ ရွိေနၾကပါသည္။

ဘေလာ့ဂ္ဂါမ်ားမွ မိမိတို ့၏ကိုယ္ပိုင္ စာမ်က္ႏွာမ်ားမွတဆင့္ ေရးတင္ေနၾကသျဖင့္ ဖတ္ရႈေလ့လာသူမ်ားအတြက္ ေနရာမ်ားစြာသို ့ သြားေရာက္ ဖတ္ရႈေနၾကရပါသည္။

ထို ့ေၾကာင့္ စာဖတ္သူမ်ား အခ်ိန္ကုန္သက္သာေစရန္ႏွင့္ မိမိတို ့ ဖတ္ရႈလိုရာကို လြယ္လင့္တကူ ရွာေဖြနိဳင္ရန္ ေန ့စဥ္ေရးသား ေနၾကေသာ အေၾကာင္းအရာမ်ားကို တေနရာတည္းတြင္ စုစည္းေပးလိုေသာ ရည္ရြယ္ခ်က္ျဖင့္ ဤဘေလာ့ဂ္ကို စီစဥ္လိုက္ျခင္းျဖစ္ပါသည္။

ေျပာခ်င္တာမ်ားရွိရင္ ေရးေပးထားခဲ့ပါ

ျမန္မာျပကၡဒိန္

ျမန္မာျပကၡဒိန္
www.burmeseclassic.com မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။

  © Blogger templates The Professional Template by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP