* သဗၺဒါနံ ဓမၼဒါနံ ဇိနာတိ၊ * သဗၺရသံ ဓမၼရေသာ ဇိနာတိ။

* သဗၺဒါနံ ဓမၼဒါနံ ဇိနာတိ၊     * သဗၺရသံ ဓမၼရေသာ ဇိနာတိ။

နမတၳဳ ဗုဒၶါနံ နမတၳဳ ေဗာဓိယာ။ နေမာ ဝိမုတၱာနံ၊ နေမာ ဝိမုတၱိယာ။

ဘုရားရွင္တို ့အား ရွိခိုးပါ၏။
ဘုရားရွင္တို ့၏ မဂ္ဥာဏ္ ဖိုလ္ဥာဏ္အား ရွိခိုးပါ၏။
ကိေလသာတို ့မွ လြတ္ေျမာက္ေတာ္မူၾကေသာ ဘုရားရွင္တို ့အား ရွိခိုးပါ၏။
ထိုဘုရားရွင္တို ့၏ ဝိမုတၱိငါးပါးအား ရွိခိုးပါ၏။

ကရုဏာလက္မ်ား ကမ္းလင့္ေပးပါ...

ကရုဏာလက္မ်ား ကမ္းလင့္ေပးပါ...
စား၀တ္ေနေရးအဆင္ေျပေစရန္ ဆန္အိတ္လွဴျခင္း ႏွင့္ အျခားလိုအပ္သည္မ်ား လွဴဒါန္းျခင္းတို႔ျဖင့္ လစဥ္ ေထာက္ပံ့သြားမည္ျဖစ္ပါသည္။ သီလရွင္ႏွင့္ ေက်ာင္းသားမ်ား ေအာင္ျမင္စြာ ပညာသင္ၾကားႏိုင္ေရး အတြက္ အနီးကပ္စာျပေပးမည့္ ဆရာမ (၆) ဦးအား တစ္လလွ်င္ (၅) ေသာင္းက်ပ္ျဖင့္ ငွါးရမ္းေပးရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။ ပညာေရးအလွဴအား ေစတနာရွင္မ်ားမွလည္း ပါ၀င္ လွဴဒါန္းႏိုင္ပါသည္။ ေကာက္ခံရရွိေသာ အလွဴေငြမ်ားအား ဘဏ္စာအုပ္ထားရွိ၍ ေငြစာရင္းရွင္းတမ္းအား လစဥ္ေဖာ္ျပသြားမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ေက်ာင္းသား/ေက်ာင္းသူမ်ား၏ မွတ္တမ္းမ်ားအား အလွဴရွင္မ်ားထံသို႔လည္း ေပးပို႔သြားပါမည္။

ပညာေရးအလွဴေတာ္ ႏႈိးေဆာ္ခ်က္


ရန္ကုန္ျမိဳ႕ အေသာကာရာမ သီလရွင္စာသင္တုိက္မွ နဝမတန္း ေျဖဆုိမည့္ သီလရွင္ ဆရာေလးမ်ားအတြက္ ဆရာ၊ ဆရာမမ်ား လစဥ္ ထားေပးႏုိင္ရန္ ပညာေရးအလွဴရွင္မ်ား လုိအပ္ေနပါသည္။ ေရႊေစတီ ဘုန္းေတာ္ၾကီးသင္ပညာေရးေက်ာင္းတြင္လည္း ဆင္းရဲႏြမ္းပါးသည့္ ၉ တန္းႏွင့္ ၁၀ တန္း ေက်ာင္းသားမ်ား ေက်ာင္းအိပ္ေက်ာင္းစား ေနထုိင္ပညာဆည္းပူးႏုိင္ေရးအတြက္ ကူညီေထာက္ပံ့မည့္ ကုသုိလ္ရွင္မ်ား လုိအပ္လ်က္ ရွိပါသည္။ ေစတနာရွင္ အလွဴရွင္မ်ား အေနျဖင့္ ေထရဝါဒ ဗုဒၶဘာသာ လူငယ္မ်ားအသင္း http://www.mmtheravada.org ဖုန္း
09-73062811, 09-5505176 သုိ႔ ဆက္သြယ္လွဴဒါန္းၾကေစလုိပါသည္။

သီလရွင္ ဆရာေလးမ်ားႏွင့္ ကေလးမ်ား ဇြန္လအမီ ေက်ာင္းတက္ႏုိင္ေရးအတြက္ ကာလဒါန ကုသုိလ္အျဖစ္ သဒၶါတတ္အား နည္းမ်ားမဆုိ လွဴဒါန္းကူညီၾကပါရန္ ႏႈိးေဆာ္အပ္ပါသည္။

၀ိမုတၱိရသ အဖြဲ႔သားမ်ား

------------------------
ေနာက္ဆက္တြဲသတင္း.....

ပညာေရးအလွဴေတာ္လႉဒါန္းမည့္အစီအစဥ္

ေထရ၀ါဒဗုဒဘာသာ လူငယ္မ်ား အသင္းမွ ဦးစီး၍ (၂၀၁၁) ခုႏွစ္တြင္ န၀မတန္းသို႔ တက္ေရာက္မည့္ ေက်ာင္းသား (၂၅) ေယာက္ႏွင့္ ေက်ာင္းသူ (၂၅) ေယာက္အား ပညာေရးေထာက္ပံ့မႈျပဳလုပ္ေပးႏိုင္ရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။

ျပဳလုပ္မည့္အစီအစဥ္

ေက်ာင္းသားမ်ားအား ေရႊေစတီဘုန္းႀကီးေက်ာင္း (ဆရာေတာ္ ဦးေတဇႏၵိ၊ ခ/(၃) ရက္ကြက္၊ ေရႊေစတီေက်ာင္း၊ မဂၤလာဒုံၿမိဳ႕နယ္) တြင္ထားရွိမည္ျဖစ္ၿပီး ေက်ာင္းသားမ်ားသည္ မိမိတို႔ ဆႏၵအေလ်ာက္ ကိုရင္၀တ္လိုကလည္း ၀တ္ႏိုင္ပါသည္။ ေက်ာင္းသူမ်ားအား အေသာကာရာမ သီလရွင္စာသင္တိုက္ (ဆရာေလးေဒၚသုနႏၵာ (ဖုန္း-၀၉-၈၆၂၈၈၁၁)၊ ၀ါယာလက္ေစ်းမွတ္တိုင္၊ ေရႊႏွင္းဆီရပ္ကြက္၊ မဂၤလာဒံုၿမိဳ႕နယ္) တြင္ထားရွိပါမည္။ အေသာကာရာမေက်ာင္းမွ သီလရွင္မ်ားသာလက္ခံသည္ျဖစ္၍ ေက်ာင္းသူမ်ားမွာ သီလရွင္၀တ္ရပါမည္။ သီလရွင္မ်ားတက္ေရာက္ရမည့္ အ.ထ.က ေက်ာင္းမွာ အေသာကာရာမ ေက်ာင္းမွလက္ရွိ သီလရွင္မ်ား တက္ေရာက္ေနေသာ ေက်ာင္းျဖစ္၍ ပညာသင္ၾကားမႈတြက္ အခက္အခဲ မရွိႏိုင္ပါ။ စာသင္သူမ်ား စား၀တ္ေနေရးအဆင္ေျပေစရန္ ဆန္အိတ္လွဴျခင္း ႏွင့္ အျခားလိုအပ္သည္မ်ား လွဴဒါန္းျခင္းတို႔ျဖင့္ လစဥ္ ေထာက္ပံ့သြားမည္ျဖစ္ပါသည္။ သီလရွင္ႏွင့္ ေက်ာင္းသားမ်ား ေအာင္ျမင္စြာ ပညာသင္ၾကားႏိုင္ေရး အတြက္ အနီးကပ္စာျပေပးမည့္ ဆရာမ (၆) ဦးအား တစ္လလွ်င္ (၅) ေသာင္းက်ပ္ျဖင့္ ငွါးရမ္းေပးရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။ ပညာေရးအလွဴအား ေစတနာရွင္မ်ားမွလည္း ပါ၀င္ လွဴဒါန္းႏိုင္ပါသည္။ ေကာက္ခံရရွိေသာ အလွဴေငြမ်ားအား ဘဏ္စာအုပ္ထားရွိ၍ ေငြစာရင္းရွင္းတမ္းအား လစဥ္ေဖာ္ျပသြားမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ေက်ာင္းသား/ေက်ာင္းသူမ်ား၏ မွတ္တမ္းမ်ားအား အလွဴရွင္မ်ားထံသို႔လည္း ေပးပို႔သြားပါမည္။ အေသးစိတ္ေဆာင္ရြက္မည့္ အခ်က္အလက္မ်ားအားလည္း ဆက္လက္ေဖာ္ျပသြားပါမည္။

ေလ်ာက္ထားမည့္ သူမ်ား ျပည့္စုံရမည့္အခ်က္မ်ားမွာ

(က) ေက်ာင္းသူမ်ားမွာ သီလရွင္၀တ္ႏိုင္ရပါမည္။

(ခ ) မိဘမ်ားမွ ေနထိုင္ရန္ခြင့္ ျပဳသူျဖစ္ရပါမည္။

(ဂ ) စာသင္သားမ်ားေနထိုင္မည့္ ေက်ာင္းတြင္း စည္းကမ္းမ်ားကို တိက်စြာလိုက္နာရပါမည္။

(ဃ) ေက်ာင္းထားရန္ အမွန္တကယ္အခက္အခဲ ရွိေနသူျဖစ္ရပါမည္။

အထက္ပါအခ်က္အလက္မ်ားႏွင့္ ျပည့္စုံသူမ်ားသည္ ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာလွဴငယ္မ်ား အသင္းသို႔ ဆက္သြယ္ေမးျမန္းႏိုင္ပါသည္။ (http://mmtheravada.org)

ဆက္သြယ္ရန္လိပ္စာ

ကိုထြန္းထြန္းလိႈင္

ဖုန္း ၀၉-၇၃၀၆၂၈၁၁

htunhtunhlaing82@gmail.com

winthu.tbyo@gmail.com

thantzin83@gmail.com

Friday, January 1, 2010

ေမြးေန႔မွာ ေပးျဖစ္တဲ့ ကံလက္ေဆာင္

Friday, 01 January 2010 03:49 | PostAuthorIconWritten by Administrator | PDF | | Print | | E-mail

Resized_Nanika-အရွင္ဉာဏိကာဘိဝံသ
(ကာလီဖုိးနီးယားတကၠသိုလ္)

ခုခ်ိန္က ခရစ္စမတ္နဲ႔ ႏွစ္သစ္ကူးခ်ိန္ဆုိေတာ့ ေက်ာင္းေတြပိတ္ထားခ်ိန္။ ဒါေၾကာင့္ အေဝးကုိသြားေရာက္ကာ ေက်ာင္းတက္ေနတဲ့ ေက်ာင္းသားေတြလည္း မိဘရပ္ထံျပန္ၿပီး မိဘေမာင္ဘြား ညီအကုိေမာင္ႏွမမ်ားနဲ႔ ဆုံေတြ႕ ခ်ိန္ေပါ့။ ဒီေန႔ UC San Diego ၊ UC Berkeley နဲ႔ Cal Poly ဆုိတဲ့ နာမည္ႀကီး တကၠသိုလ္အသီးသီးမွာ တက္ေနၾကတဲ့ အၾကီးသုံးေယာက္နဲ႔ ဟုိက္စကူးအရြယ္ ညီမငယ္ တစ္ေယာက္ရွိတဲ့ မိသားစုအိမ္ကုိ ယူစီ ဆန္ ဒီေယဂုိမွာ ေက်ာင္းတက္ေနတဲ့ အမႀကီးရဲ့ ေမြးေန႔အျဖစ္ ကပ္လွဴတဲ့ ေန႔ဆြမ္းစား ႂကြျဖစ္တယ္။ ေက်ာင္းကုိႂကြ ေရာက္ကာ သီတင္းသုံးေနတဲ့ အျခားဆရာေတာ္ေလးႏွစ္ပါးနဲ႔အတူ ႂကြၾကပါတယ္။ သုံးပါးထဲမွာ ကုိယ္က အႀကီးဆုံးဆုိေတာ့ ဆြမ္းအႏုေမာဒနာတရား ေဟာဖုိ တာဝန္ ္ၾကတယ္။အစဥ္သျဖင့္ ကုိယ္ေနထုိင္ရာေက်ာင္းမွာ အၿမဲသီတင္းသုံးတဲ့သံဃာ သုံးပါးရွိရာမွာ ကုိယ္က အငယ္ဆုံး။ ခုလုိ ဆြမ္းစားကြမ္းစားမ်ားမွာ ကုိယ့္ထက္ႀကီးတ့ဲ ေနာင္ေတာ္ဆရာေတာ္မ်ားကပဲ တာဝန္ယူေဟာေျပာေနၾကမုိ႔ ကုိယ္ က ေအးေအးေဆးေဆးပဲ ေနေနၾက။ ဒီေတာ့ သူတုိ႔ေတြ မရွိလုိ႔ ကုိယ္ခ်ည္း ႂကြရ တဲ့အခါမ်ိဳးမွသာ တခါခါ တရား ေဟာျဖစ္တယ္။ တခါတခါဆုိရာမွာလည္း တစ္ႏွစ္လုံးမွာမွ တစ္ႀကိမ္ႏွစ္ႀကိမ္ေလာက္ပါပဲ။ တရားေဟာျဖစ္တယ္ ဆုိတာထက္ တရားစကားေျပာျဖစ္တယ္ဆုိက ပုိမွန္မလားပါ။

ခုလုိတခါခါမွသာ ေျပာျဖစ္ေတာ့ အေရးႀကဳံလုိ႔ ေျပာရဆုိရၿပီဆုိလ်င္ ကုိယ့္မွာ အခက္ျဖစ္တတ္ပါတယ္။ ဘာေျပာရလ်င္ ေကာင္းမလဲလုိ႔ ဦးေႏွာက္ပူေအာင္ စဥ္းစားကာမွ ၁၅ မိနစ္ မိနစ္ ၂ဝ စာေလာက္ ထြက္လာပါတယ္။ မႏၲေလးက မိတ္ေဆြတစ္ဦးကေတာ့ ကုိယ္ေရး တဲ့စာအခ်ိဳ႔ကုိ သူတရားအျဖစ္ ေဟာေနတယ္တဲ့။ ေတာ္ေတာ္စြမ္းတဲ့ပုဂၢိဳလ္။ ကုိယ္ေရးတဲ့စာ ကုိယ္ကုိယ္တုိင္ တရားျပန္ေဟာဖုိ႔ ကုိယ့္မွာေတာ့ အခက္။ ေရးထားတဲ့စာ ၾကည့္ဖတ္လ်င္ျဖင့္ ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ႏုိင္မလားပါပဲ။

တရားေဟာတာက ေဟာေျပာေနၾကသူအတြက္ အခက္မဟုတ္ႏုိင္ေပမယ့္ ခုလုိတခါခါမွသာ ေျပာတဲ့ကုိယ့္အဖုိ႔ ေတာ့ သိပ္ၿပီးလြယ္ကူတဲ့အလုပ္ မဟုတ္ပါဘူး။ အံဝင္ခြင္က် အဆီအေငၚတည့္တည့္ျဖစ္ဖုိ႔က မလြယ္လွပါဘူး။ စကားလုံးႂကြယ္ႂကြယ္ အေတြးအသြယ္သြယ္ စာေတြကုိေရးေလ့ရွိတဲ့ကုိယ့္ကုိယ္ အမ်ားကေတာ့ တရားေဟာဖုိ႔ လည္း အခက္အခဲရွိႏုိင္မယ္ မဟုတ္ဘူးလုိ႔ ထင္ၾကဟန္တူပါရဲ့။အရွင္ဘုရား တရားမေဟာဘူးလား၊ တရားေဟာ ပါဦးရယ္လုိ႔ မၾကာခဏဆုိသလုိပဲ အဘိယာစက ျပဳတတ္ၾကပါတယ္။ အေရးသန္တဲ့သူတုိင္း အေျပာသန္သူ မျဖစ္ႏုိင္ဘူးဆုိတာကုိ ထည့္တြက္ဖုိ႔ ေမ့ေနၾကဟန္ပါပဲ။တကယ္ေတာ့ ဒီအခ်က္ကုိ ေမ့လုိ႔မုိ႔သာ ေမ့ေနၾကတာပါ။ ဒီရဲ့အျပန္ အေျပာသန္တဲ့သူေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား(မ်ားမ်ားလည္းေျပာ၊မနားတမ္းပဲလည္းေျပာတတ္တဲ့ အခ်ိဳ႕ သူေတြ) လုံးဝ ဘာစာကိုမွ မေရးၾကတာကုိ သူသူကုိယ္ကုိယ္ အလြယ္တကူ ေတြ႕ျမင္ေနၾကတာပဲ မဟုတ္လား။

ဆြမ္းစာႂကြေရာက္ဖုိ႔ ကားလာႀကိဳတဲ့ ဖခင္ႀကီးက သူ႔သားတစ္ေယာက္က ဘာသာေရးမွာ နည္းနည္းေပါ့တယ္ ဘုရား။ အဲဒါ သူ႔အတြက္လည္း အထူးျပဳေျပာေပးပါဦးလုိ႔ လမ္းမွာေလွ်ာက္ထားပါတယ္။ ေဟာေျပာမႈအေတြ႕ အႀကဳံမ်ားတဲ့ ဆရာေတာ္ေတြအတြက္ဆုိလ်င္ေတာ့ ဒီအခါမ်ိဳးမွာ ဘာကုိဘယ္လုိေျပာရမယ္ဆုိတာ လြယ္လြယ္ ပဲ စဥ္းစားမိႏုိင္မွာပါ။ အခက္အခဲရွိႏုိင္မယ္ မဟုတ္ဘူးေပါ့။ ကုိယ့္လုိ ေဟာေျပာေလ့ မ်ားမ်ားမရွွိတဲ့သူအတြက္ ေတာ့ သူကဒီလုိအထူးတလည္ ေလွ်ာက္ထားေတာ့ ဘာမ်ားေျပာရလ်င္ သင့္ေတာ္ပါ့မလဲလုိ႔ အေျပးအလႊား စဥ္းစားရပါတယ္။ အခ်ိန္တုိအတြင္း စဥ္းစားရတာဆုိေတာ့လည္း ဘယ္မွာ ျပည့္ျပည့္စုံုစုံေတာ့လည္း ျဖစ္ႏုိင္ပါ့ မလဲ။ သုိ႔ေပမယ့္ သားသမီးေတြအတြက္ ဘာသာေရးနဲ႔စပ္ၿပီး ပူပင္ေနတဲ့ ဒီဖခင္ဆြမ္းဒကာလုိ အျခားေသာ မိခင္ဖခင္ေတြနဲ႔ သားသမီးေတြလည္း ရွိေနမယ္ထင္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေျပာခဲ့တဲ့စကားထဲက မွတ္မိသေလာက္ ျပန္ေျပာရလ်င္ျဖင့္ သူတုိ႔အတြက္ တစုံတရာ အက်ိဳးရွိမွာပဲရယ္လုိ႔ ယုံၾကည္မိလုိ႔ ေရးလုိက္တာပါ။ ဖတ္ၾကည့္ပါ ဦး။

ဒီေန႔ သမီးႀကီးခ်ိဳခ်ိဳဝင္းရဲ့ေမြးေန႔ကုိ အေၾကာင္းျပဳလုိ႔ အဖုိးအဖြားေတြကုိ အမွဴးထားကာ မိသားစုဝင္မ်ားက သံ ဃာေတာ္ေတြကုိ ပင့္ဖိတ္ၿပီး ေန႔ဆြမ္းဆက္ကပ္တယ္။ အဲဒီမွာ ဦးဇင္းတုိ႔ကလည္း ေမြးေန႔ရွင္နဲ႔ မိသားစုဝင္မ်ား အတြက္ ဓမၼလက္ေဆာင္ ျပန္ေပးပါမယ္။ ေမြးေန႔ရွင္အတြက္ေတာ့ ေမြးေန႔လက္ေဆာင္ေပါ့။

ဓမၼပဒဆုိတဲ့ က်မ္းစာထဲမွာ ဗုဒၶမိန္႔ၾကားထားခဲ့တဲ့ စကားတစ္ခြန္းရွိတယ္။အဲဒါက-
ဒီဃာ ဇာဂရေတာ ရတၱိ၊ ဒီဃံ သႏၲႆ ေယာဇနံ။
ဒီေဃာ ဗာလာနံ သံသာေရာ၊ သဒၶမၼံ အဝိဇာနတံ။ -တဲ့

‘ဒီဃာ ဇာဂရေတာ့ ရတၱိ’-ဆုိတဲ့ ပထမ စကားစုရဲ့ ျမန္မာလုိအဓိပၸါယ္က အိပ္မေပ်ာ္ေသာသူအတြက္ ညတာဟာ ရွည္လ်ားတယ္ လုိ႔ဆုိလုိပါတယ္။ ဒီဃံ သႏၲႆ ေယာဇနံ-ကေတာ့ ပင္ပန္းႏြမ္းနယ္သူအတြက္ တစ္ယူဇနာခရီးဟာ အလြန္ရွည္လ်ားပါတယ္တဲ့။ ေနာက္ဆုံးအခ်က္ျဖစ္တဲ့ ဒီေဃာ ဗာလာနံ သံသာေရာ၊ သဒၶမၼံ အဝိဇာနတံ- ဆုိတာကေတာ့ သူေတာ္ေကာင္းတရားကုိ မသိတဲ့သူေတြအတြက္ သံသရာခရီးဟာ အတုိင္း အတာမရွိ အလြန္ပင္ ရွည္လ်ားတယ္လုိ႔ မိန္႔တာပါ္။

ဒီမွာ ဗုဒၶက လူတုိင္းသိလြယ္ျမင္လြယ္ျဖစ္တဲ့ စကားေလးနဲ႔ စပါတယ္။ အိပ္မေပ်ာ္တဲ့သူအတြက္ ညတာဟာ ရွည္လ်ားတယ္တဲ့။ ဒါ လူတုိင္းသိလြယ္ပါတယ္။ တခါခါ အေၾကာင္းတစ္ခုခုေၾကာင့္ စားမဝင္ အိပ္မေပ်ာ္ျဖစ္ တတ္ပါတယ္။ အဲဒီလုိ အခါမ်ိဳးမွာ ကုိယ့္ပတ္ဝန္းက်င္မွာ ရွိသူအားလုံးက ႏွစ္ႏွစ္ၿခိဳက္ၿခိဳက္ အိပ္ေမာက်လုိ႔။ ကုိယ္တစ္ေယာက္တည္းသာ ဟုိေတြးဒီေတြး လူးလုိက္လွိမ့္လုိက္နဲ႔ အိပ္မေပ်ာ္ႏိုင္ျဖစ္ေနခဲ့ၿပီဆုိလ်င္ အဲဒီညမ်ိဳး ဟာ အလြန္မွကုိပဲ မကုန္ႏုိင္ မဆုံးႏုိင္ ရွည္လ်ားလြန္းပါတယ္။ မုိးျမန္ျမန္လင္းဖုိ႔ ဆုေတာင္းကာမွ မုိးကလည္း လင္းႏုိင္ခဲလြန္းလွပါတယ္။ အိပ္မေပ်ာ္ႏုိင္ေတာ့ ဟုိေတြးဒီေတြး။ ဟုိေတြးဒီေတြးေတာ့ ပုိၿပီးအိပ္မေပ်ာ္ျဖစ္။ ဂ်ာ ေအး သူ႔အေမရုိက္ ဆုိသလုိပါပဲ။ တခါခါမွာေတာ့ ကုိယ္အ့အေၾကာင္းနဲ႔ကုိယ္ အိပ္မေပ်ာ္ႏုိင္ျဖစ္ရတာကုိပဲ ဟုိလူ႔ အျပစ္တင္၊ ဒီလူ႔အျပစ္တင္၊ ဟုိအရာ စိတ္ဆုိး၊ ဒီအရာသေဘာမက်နဲ႔ ေဒါသလည္း အပုိပြားတတ္ပါေသးတယ္။ ဒါကလည္း သာမန္အိပ္မေပ်ာ္ႏုိင္သူေတြမွာ ျဖစ္တတ္တဲ့အေျခအေနကုိသာ ရည္ရြယ္ၿပီး ေျပာထားတဲ့စကားပါ။

မင္းတုိ႔လုိလူငယ္ေတြအတြက္ေတာ့ အိပ္မေပ်ာ္တဲ့ညေပမယ့္ အဲဒီညတာမ်ိဳးက ရွည္ခ်င္မွ ရွည္မွာပါ။ တုိလြန္း တယ္လုိ႔ေတာင္ ထင္ေနမလားပါ။ ဒါနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ေတြ႕ႀကဳံဖူးတဲ့ အျဖစ္ကေလးတစ္ခုကုိ ေျပာျပခ်င္ပါတယ္။
ေတာ္ေတာ္ၾကာၾကာ ႏွစ္မ်ားဆီက ဝါရွင္တန္ဖက္မွာ လူငယ္တစ္ေယာက္နဲ႔ ေတြ႔ခဲ့ဘူးတယ္။ သူက သူ႔မိတ္ေဆြ သူငယ္ခ်င္းမနဲ႔ ညက ဖုန္းေျပာတယ္တဲ့။ အဲဒါကုိ သူ႔မိခင္က သားဖုန္းေျပာတာၾကာလုိ႔ သတိေပးတယ္။ သူ႔ကုိ ၾကာတယ္ေျပာလုိ႔ မိခင္ျဖစ္သူကုိ သေဘာမက်တဲ့အေၾကာင္း မနက္လင္းေတာ့ ဘုန္းေတာ္ႀကီးေတြကုိ အာရုံ ဆြမ္းကပ္ေရာက္လာရင္း ျပန္ေျပာတယ္။ ဒီေတာ့ မင္းက ဘယ္ေလာက္ၾကာၾကာ ေျပာေနလုိ႔တုန္းလုိ႔ ဆရာ ေတာ္တစ္ပါးကေမးေတာ့ သိပ္မၾကာပါဘူးဘုရား။ ည ၁ဝ နာရီကမွ စေျပာတာပါတဲ့။ ဟုတ္ပါၿပီေလ။ ၁ဝ နာရီက ေန ဘယ္အခ်ိန္ထိေျပာတာလဲလုိ႔ ဆက္ေမးေတာ့ နံနက္ ၄ နာရီ ေက်ာင္းကုိ ဆြမ္းကပ္လာဖုိ႔ ထြက္လာခါနီး အထိပါဘုရားတဲ့။ ဒီေတာ့ ည ၁ဝ နာရီကေန မနက္ ၄ နာရီအထိ မိတ္ေဆြသူငယ္ခ်င္းမနဲ႔ ဖုန္းေျပာတာ မၾကာ ဘူးလုိ႔ ထင္တဲ့သူေတြလုိအဖုိ႔ေတာ့ အိပ္မေပ်ာ္တဲ့ ညေပမယ့္ ညတာက ရွည္ခ်င္မွလည္း ရွည္မွာေပါ့။

မင္းတုိ႔လူငယ္ေတြလည္းပဲ မိတ္ေဆြေတြနဲ႔ ခ်က္တင္လုပ္ရလ်င္ အိပ္မေပ်ာ္တဲ့ ညတာကေပမယ့္ တုိေကာင္း ေတာင္ တုိေနမလားပဲေပါ့။ ဒါေၾကာင့္ ဒီစကားက အဲဒီလုိသူေတြကုိ ေျပာလုိတာ မဟုတ္ဘူး။ အိပ္မေပ်ာ္တဲ့သူ ေတြအဖုိ႔ ညတာရွည္တယ္ဆုိတာက အိပ္လုိပါလ်က္ အေၾကာင္းတစ္ခုခုေၾကာင့္ အိပ္မေပ်ာ္ႏုိင္ ျဖစ္တတ္သူ ေတြကုိသာ ေျပာလုိတာပါ။ ခ်က္တင္လုပ္ခ်င္သူေတြအတြက္ ေျပာတဲ့စကား မဟုတ္ပါဘူး။

တကယ္ေတာ့ ဒီစကားကုိက ေနာက္မွာအဓိကေျပာခ်င္တဲ့ ေလးနက္တဲ့အရာအတြက္ အေျခခံနိဒါန္းသေဘာ ေျပာလုိက္တာပါ။ အဲဒီလုိ နိဒါန္းသြယ္လုိက္ေတာ့ ေနာက္မွာလုိက္လာတဲ့ အေၾကာင္းအရာလည္း ဒီနဲ႔အလားတူ ရွည္လ်ားမႈအေၾကာင္းကုိ ေျပာမွာပဲလုိ႔ ႀကိဳသိထားလုိက္ေတာ့ ပုိမုိသေဘာေပါက္လြယ္သြားတာေပါ့။ ေနာက္ၿပီး သိလြယ္တဲ့အရာနဲ႔ သိဖုိ႔ခက္ခဲတဲ့အရာကုိ ယွဥ္ျပလုိက္ျခင္းက ရွည္လ်ားမႈသေဘာကုိလည္း မွန္းဆလြယ္ကူ သြားေစႏုိင္ပါတယ္။ တဖက္မွာလည္း သာမန္ တစ္ညတာ အိပ္မေပ်ာ္တာေတာင္ ဒီေလာက္ စိတ္ကသိ က ေအာက္ျဖစ္ေစႏုိင္ေသးလ်င္ အဆုံးအစ မထင္ႏုိင္တဲ့ သံသရာႀကီးထဲမွာ က်င္လည္ရၿပီး ႀကီးမားျပင္းထန္လွတဲ့ ဒုကၡဆင္းရဲ အမ်ိဳးမ်ိဳးကုိ ခံစားေနရျခင္းဆုိလ်င္ျဖင့္ ပုိၿပီးအခံရခက္ေစမွာပဲဆုိတဲ့ မွန္းဆအေတြးမိ်ဳးကုိလည္း ရေစႏိုိင္ပါတယ္။ သမုဒၵရာေရျပင္ထဲဆင္းတဲ့အခါ တစစတိ္မ္ရာကေန နက္ရာဆီေရာက္သြားသလုိမ်ိဳး လြယ္ကူ ရာကေန တစစနက္ရွိဳင္းရာဆီေရာက္သြားတဲ့ ေဟာနည္းပါပဲ။ ဗုဒၶရဲ့ ေဟာေျပာမႈမွာ ကၽြမ္းက်င္လိမၼာပုံ ျပယုဂ္ တစ္္ခုလုိ႔လည္း ေျပာရမွာေပါ့။

ေနာက္တခုက ပင္ပန္းႏြမ္းနယ္သူအတြက္ တစ္ယူဇနာခရီးဟာ အလြန္ရွည္လ်ားတယ္တဲ့။ တစ္ယူဇနာကုိ ရွစ္ မုိင္ခန္႔လုိ႔ တခ်ိဳ႕ကဆုိတယ္။ တခ်ိဳ႕ကေတာ့ တစ္ဆယ့္သုံးမုိင္ခန္႔လုိ႔လည္း ေျပာၾကပါတယ္။ ဒါက စကားေခ်ာဖုိ႔ တစ္ယူဇနာလု႔ိ ေျပာတာပါ။ တကယ္ေတာ့ ေျပာခ်င္တာက အလြန္ပင္ပန္းေနသူအတြက္ သာမန္ခရီးတာ အေဝး ေလးေပမယ့္ သြားဖို႔ရန္ ပင္ပန္းလြန္းတယ္လုိ႔ ထင္ရွားတာကုိ ေျပာလုိရင္းပါ။ ဒါလည္း လြယ္လြယ္နဲ႔ သိႏုိ္င္တဲ့ စကားပါပဲ။ ခရီးရွည္သြားၿပီးရလုိ႔ပဲျဖစ္ျဖစ္။ ပင္ပင္ပမ္းပမ္း တခုခုကုိ လုပ္ၿပီးရလုိ႔ပဲျဖစ္ျဖစ္ အလြန္ေမာပမ္း ႏြမ္း နယ္ေနသူအဖုိ႔ ေျခတစ္လွမ္းေလး လွမ္းရမွာ၊ လက္ကေလးတစ္ဖက္ မ ရမွာ၊ ေျမွာက္ရမွာကုိပင္ အလြန္ပင္ပမ္း လွပါတယ္။ က်န္းမာေရးမေကာင္းလုိ႔ အားအင္ကုန္ခမ္းေနတဲ့သူေတြကုိ ဆရာဝန္ေတြက လမ္းေလ်ွာက္ဖုိ႔ ေျပာတဲ့အခါမွာ လူနာအေနနဲ႔ ဆရာဝန္တုိက္တြန္းမႈေၾကာင့္ လမ္းေလ်ွာက္လုိက္ရေပမယ့္ သူ႔မွာ အလြန္ပင္ပမ္း ရတာကုိ ေတြ႔ဖူးေကာင္းလည္း ေတြ႔ဖူးမွာပါ။ ကုိယ္ကုိယ္တုိင္လည္း ပင္ပမ္းႏြမ္းႏြယ္မႈေၾကာင့္ ကုိယ့္ေျခကုိယ့္ လက္ေလးကုိပင္ မသယ္ မမခ်င္ေလာက္ေအာင္ ျဖစ္ရတာကုိ ခံစားဖူးခ်င္လည္း ခံစားဖူးမွာပါ။

ဗုဒၶက အဲဒီလုိ ထင္ရွားတဲ့ သာမန္သူေတြ လက္ခံနားလည္ႏုိင္ေလာက္တဲ့ စကားေလးေတြကုိ ေျပာၿပီးေတာ့ ဒီေဃာ ဗာလာနံ သံသာေရာ၊ သဒၶမၼံ အဝိဇာနတံ - သူေတာ္ေကာင္းတရားေတြကုိ မသိမက်င့္တဲ့ လူမုိက္ေတြ အဖုိ႔ သံသရာႀကီးဟာ အလြန္ရွည္လ်ားတယ္လုိ႔ ဆက္မိန္႔လုိက္ပါတယ္။ ဒီစကားက ဒီမွာ အဓိက ေျပာလုိရင္း စကားျဖစ္သလုိ အေရးအႀကီးဆုံးလည္း ျဖစ္ပါတယ္။ ဗုဒၶတရားေတာ္မ်ားရဲ့ လမ္းညႊန္ခ်က္ အဆုံးပန္းတုိင္က ဒုကၡဆင္းရဲေပါင္းစုံေတြနဲ႔ လႊမ္းၿခဳံယွက္ႏြယ္ထားတဲ့ ဒီသံသရာ ဝဋ္ေႏွာင္တြင္းကေန သတၱဝါေတြ ထြက္ေျမာက္ ႏုိင္ေရးပဲျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေတာ့ ဒီသံသရာထဲက ထြက္ေျမာက္ႏုိင္ေစဖုိ႔ဆုိလ်င္ ထြက္ေျမာက္ႏုိင္ရာ ထြက္ေျမာက္ ႏုိင္ေၾကာင္းျဖစ္တဲ့ တရားေတြကုိ သိဖုိ႔လုိပါတယ္။ ဒီတရားေတြကေတာ့ ေဗာဓိပကၡိယ က်င့္စဥ္ဆုိင္ရာ တရား ေတြပါပဲ။

ဒီေနရာမွာေတာ့ သဒၶမၼံ အဝိဇာနတံ သူေတာ္ေကာင္းတရားကုိ မသိတဲ့သူအဖုိ႔ သံသရာက ရွည္လ်ားတယ္လုိ႔ဆုိ ေတာ့ အမ်ားတကာ အသိအၾကားမ်ားတဲ့ "သဒၶါ သီလ သုတ စာဂ ပညာ ဟိရီ ၾသတၱပၸ" ဆုိတဲ့ သူေတာ္ေကာင္း တရား ခုနစ္ပါးအေၾကာင္းကုိပဲ အနည္းငယ္ ေျပာျပပါမယ္။ ဒီမွာ သဒၶါဆုိတာက ယုံၾကည္ျခင္းကုိ ဆုိလုိတယ္။ ယုံၾကည္သင့္တဲ့အရာကုိ ယုံၾကည္ရမယ္။ ဗုဒၶအဆုံးအမမွာေတာ့ ဘုရားတရားသံဃာ ရတနာသုံးပါးနဲ႔ ကံ ကံရဲ့ အက်ိဳးကုိ ယုံၾကည္ရမယ္လို႔ ဆုိလုိပါတယ္။

ဒီလုိယုံၾကည္ဖုိ႔ဆုိရာမွာလည္း အရမ္းကာေရာ အတင္းယုံၾကည္ခုိင္းတာမ်ိဳးေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ လက္ခံႏုိင္ ေလာက္တဲ့ အေၾကာင္းယုတၱိ၊ ခုိင္လုံတဲ့ ေကာင္းက်ိဳးရလဒ္ေတြရွိတဲ့အတြက္သာ ဒီအရာေတြကုိ ယုံၾကည္ရမယ္ လုိ႔ ဆုိတာပါ။

ဒီေနရာမွာ လူငယ္အခ်ိဳ႕အေနနဲ႔ ကုိယ္ေတြ႕မွ ကုိယ္တုိင္ျမင္ရမွ ယုံၾကည္ႏုိင္မယ္လုိ႔ ဆင္ေျခေပးေကာင္းေပးႏုိင္ တယ္။ ကုိယ္မေတြ႕ရေပမယ့္ အျခားျဖစ္ႏုိင္ေျခရွိတဲ့အေၾကာင္းေတြကုိ ေထာက္ဆၿပီးေတာ့ ယုံၾကည္ရတာေတြ လည္း ေလာကထဲမွာ အေျမာက္အမ်ားရွိပါတယ္။ မင္းတုိ႔ေတြလည္း ခုေက်ာင္းသားေတြပဲ။ မင္းတုိ႔သင္ယူ ေလ့ လာေနတဲ့ ဘာသာရပ္ေတြဟာ မင္းတုိ႔ကုိယ္တုိင္ စမ္းသပ္တီထြင္ထားတာ ဘာတစ္ခုမွ ရွိဦးမယ္ မဟုတ္ေသးပါ ဘူး။ ဒါေပမယ့္ ဒီအရာေတြဟာ ကုိယ္လက္ေတြ႕စမ္းသပ္ထားတာ မဟုတ္လုိ႔ ကုိယ္တီထြင္ထားတာ မဟုတ္လုိ႔ မသင္ယူရေတာ့ဘူးလားလုိ႔ဆုိေတာ့ ဒီလုိမဟုတ္ပါဘူး။ ကုိယ့္ေရွ႕ကသူေတြက ဒီပညာရပ္ေတြ သင္ယူျခင္းျဖင့္ အသိပညာ အတတ္ပညာေတြနဲ႔ ျပည့္စုံသြားၾကတယ္။ ဒီအသိပညာေတြကုိ အရင္းျပဳၿပီး ထုိက္တန္တဲ့ ေကာင္း က်ိဳးရလဒ္ေတြ သူတုိ႔ခံစားေနႏုိင္ၾကတယ္။ လူသားေကာင္းက်ိဳး ကမၻာေလာကႀကီး ေကာင္းက်ိဳးကုိ ေဆာင္ႏုိင္ ၾကတယ္ဆုိတဲ့ သာဓကေတြကုိ ေထာက္ဆၿပီး သင္ယူေနၾကရျခင္းျဖစ္တယ္။

တကယ္ေတာ့ ဒုိ႔ေတြေလ့လာသင္ယူေနခုိက္မွာ ဒုိ႔သင္ေနတဲ့ ပညာရပ္ေတြက ဒုိ႔အတြက္ လက္ေတြ႔အသုံးဝင္ တဲ့အရာမ်ိဳးေတြ ဟုတ္ေကာင္းမွ ဟုတ္ပါလိမ့္ဦးမယ္။ တခ်ိဳ႕အရာေတြဆုိလ်င္ လုံးဝနားမလည္တာေတြေတာင္ ပါပါတယ္။ ဒီလုိဒီလုိမွတ္ၿပီး ဒီလုိဒီလုိက်က္ဆုိလုိ႔သာ က်က္မွတ္ၿပီး စာေမးပြဲမွာ ေျဖခ့ဲရတာေတြလည္း မနည္း လွပါဘူး။ သုိ႔ေပမယ့္ ဒီအရာေတြေပၚမွာ ဒုိ႔ေတြအေနနဲ႔ သိပ္ၿပီးေတာ့ေတာ့ သံသယ မပြားမိၾကပါဘူး။ ကုိယ္မမွီ တဲ့အရာေတြျဖစ္ေပမယ့္ ဒီအရာေတြေပၚမွာ ဟုတ္ႏုိင္ပါ့မလားရယ္လုိ႔ ေမးခြန္းထုတ္ဖုိ႔ကုိေတာင္ သတိမရမိၾကပါ ဘူး။ ဘာေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ အျခားအျခား အလားတူအရာေတြကုိ ယုံၾကည္ေနတာရယ္၊ ဒီအရာေတြက ဒုိ႔ေတြ လက္လွန္းမီေလာက္တဲ့ အေနအထားရဲ့ အထက္အနီးအနားမွာပဲ ရွိေနတယ္လုိ႔ ယုံၾကည္ေနတာရယ္ေၾကာင့္ ျဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္ၿပီး လက္ခံယုံၾကည္မႈကုိ တုိင္းတာရာမွာလည္း ကုိယ္႔လက္ေတြ႔မွ်ေလာက္နဲ႔၊ ကုိယ့္ဉာဏ္ ေလး မွီရာေလာက္နဲ႔လည္းပဲ တုိင္းတာတတ္တယ္။ ဒါဟာလည္း မွန္ကန္တယ္လုိ႔ မဆုိႏုိင္ဘူး။ ဥပမာ အေနနဲ႔ မင္းတုိ႔ေတြ မူူလတန္းအရြယ္ အလယ္တန္းအရြယ္ေလာက္မွာတုန္းက ခုမင္းတုိ႔ တကၠသုိလ္မွာ သင္ယူေလ့လာ ေနတဲ့ ပညာေတြကုိ သင္ယူရမယ္ဆုိလ်င္ နားလည္ႏုိင္ပါ့မလား။

ခုမင္းတုိ႔သင္ယူေနတဲ့ဘာသာရပ္ေတြဆုိလ်င္ မင္းတုိ႔ရဲ့ မူလတန္းအရြယ္မွာတုန္းကဆုိလ်င္ လုံးဝအဓိပၸါယ္မဲဲ့တဲ့့၊ လက္လွန္းမမီ္ႏုိင္တဲ့ ဘာသာရပ္ေတြ ျဖစ္ေနမွာပါ။ ဘယ္လုိမွ နားလည္ႏုိင္မယ္လည္း မဟုတ္ပါဘူး။ လက္ သင့္ခံႏုိင္ဖုိ႔လည္း ခက္ခဲပါလိမ့္မယ္။ ဒါေပမယ့္ မင္းတုိ႔ေတြ အရြယ္ေတြလည္းရလာ။ ေအာက္ေအာက္က အေျခ ခံအေနနဲ႔ တဆင့္ၿပီးတဆင့္သင္ယူလာတဲ့ ပညာရပ္ေတြရဲ့ အေထာက္အပံ့လည္းပါေတာ့ ခုမင္းတုိ႔ေတြ မူလ တန္းအရြယ္က လုံးဝနားမလည္ႏုိင္တဲ့ ဘာသာရပ္ေတြကုိ နားလည္လာႏုိင္ၾကၿပီ။ ဒါေတာင္ အားလုံးကုိ နား လည္တာေတာ့ မဟုတ္ေသးပါဘူး။ ေသခ်ာတာကေတာ့ အရြယ္ႀကီးလာေပမယ့္ ေအာက္ကအေျခခံ အသိ ဉာဏ္ပညာေတြကုိ မေလ့လာခဲ့ဘူးဆုိလ်င္ ခုတကၠသိုလ္မွာ သင္ယူေနရတဲ့ ဘာသာရပ္ကုိ လုံးဝသိႏုိင္မယ္ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒီေတာ့ ကုိယ္မူလတန္းအရြယ္က မသိနားမလည္ႏုိင္တဲ့အတြက္ တကၠသုိလ္အဆင့္မွာ သင္ယူ ေနၾကတဲ့ ပညာရပ္ဆုိင္ရာေတြ၊ ဘာသာရပ္ေတြကုိ ဘာမွအဓိပၸါယ္မရွိဘူးလုိ႔ ဆုိခဲ့မယ္ဆုိလ်င္ ပညာရပ္ေတြရဲ့ မွားယြင္းမႈလား၊ ဒီပညာေတြကုိ ခံယူႏုိင္စြမ္း မရွိေသးတဲ့ ကို္ယ့္အသိဉာဏ္ရဲ့ အားနည္းမႈလားဆုိတာ ခြဲျခားနား လည္ႏုိင္မယ္ ထင္ပါတယ္။

ဟုတ္မဟုတ္၊ မွန္မမွန္ကုိ ဆုံးျဖတ္ေတာ့မယ္ဆုိလ်င္ ေလးေလးနက္နက္ စဥ္းစားၿပီးမွ ဆုံးျဖတ္ဖုိ႔လုိပါတယ္။ တကယ္လက္ေတြ႕က်က် ကုိယ္ေတြ႕စူးစမ္းေလ့လာၿပီးမွ ဆုံးျဖတ္ဖုိ႔လုိပါတယ္။ သိပၸံပညာရပ္ေတြကုိ လက္ ေတြ႕ ေလ့လာေနတဲ့သူေတြအဖုိ႔ ပုိၿပီးလက္ေတြ႕ဆန္ဆန္ ျပဳမူတတ္ဖုိ႔လုိပါတယ္။ ဘယ္အရာကုိမွ အလ်င္အျမန္ ေကာက္ခ်က္ခ်ကာ အရမ္းကာေရာ လြယ္လြယ္ကူကူ ဆုံးျဖတ္လုိ႔ မသင့္ပါဘူး။ ဗုဒၶကေတာ့ သူေဟာၾကားခဲ့တဲ့ ဓမၼေတြနဲ႔စပ္ၿပီး ဧဟိပႆိေကာ-လာခဲ့ပါ၊ လက္ေတြ႔စမ္းသပ္ လုပ္ၾကည့္လုိက္ပါ၊ လက္ေတြ႔လုပ္ၾကည့္လုိ႔ ေကာင္းက်ိဳးရလဒ္ရွိတယ္ဆုိတာကုိ ကုိယ္ကုိယ္တုိင္ခံစားရမွ လက္ခံယုံၾကည္လုိက္ပါလုိ႔ အတိအလင္း ေျပာ ထားပါတယ္။ လက္ေတြ႕စမ္းၾကည့္ၿပီးမွ လက္သင့္ခံဖုိ႔ တုိက္တြန္းျခင္းမွာ ဘာလက္ေတြ႕မွ စမ္းသပ္မလုပ္မကုိင္ ၾကည့္ပဲ အရမ္းကာေရာ လြယ္လြယ္ကူကူ မွားတယ္ မွန္တယ္ဆုံးျဖတ္တာမ်ိဳးကုိလည္း အားေပးေတာ္မမူဘူး ဆုိတဲ့ အဓိပၸါယ္လည္း သက္ေရာက္ေစပါတယ္။

ေျပာခဲ့သလုိ ကုိယ္ကုိယ္တုိင္ လက္ေတြ႕မစမ္းသပ္ႏုိင္ေသးေပမယ့္ ယုံၾကည္ေလာက္ခန္႔ရွိသူေတြ လက္ေတြ႕ စမ္းသပ္လုပ္ကုိင္ၾကည့္ခဲ့ၾကလုိ႔ အက်ိဳးရလဒ္ေကာင္းေတြ ရရွိေနတာကုိ ျမင္ရၾကားရရွိိလ်င္ျဖင့္္ အတုိင္းအတာ အထိ လက္သင့္ခံလုိက္ျခင္းဟာ သိပၸံနယ္ပယ္မွာ ေရွာင္လႊဲလုိ႔ မရႏုိင္တဲ့ အစဥ္အလာတစ္ခုပါ။ ယုံၾကည္မႈတစ္ခု တည္းကုိ အေျခခံၿပီး ကုိယ္ထင္ရာ ေကာက္ခ်က္ဆြဲျခင္း၊ မွန္မမွန္ ဆုံးျဖတ္မႈျပဳျခင္းဟာ လက္ေတြ႕မဆန္သလုိ မယုံၾကည္မႈတစ္ခုတည္းသာ အေျခခံၿပီး ေကာက္ခ်က္ခ်တာေတြ၊ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ခ်ေတြတာဟာလည္း လက္ ေတြ႕မက်ပါဘူး။ သိပၸံမဆန္ပါဘူး။ ဒါဟာ အႀကီးမားဆုံး အႏၲရာယ္ပါ။

ဗုဒၶကုိ ဘာေၾကာင့္ယုံၾကည္ရတဲ့အခ်က္ထဲမွာ ထည့္ထားသလဲ။ ဗုဒၶက သူ႔သႏၲာန္မွာ အျခားသူေတြနဲ႔ မတူတဲ့ ဂုဏ္ရည္ေတြရွိတယ္။ အဲဒီဂုဏ္ရည္ေတြထဲမွာ ဘယ္ေသာအခါမွ အမွားလုပ္ေတာ္မမူ၊ ေျပာေတာ္မမူေတာ့ျခင္း ဆုိတဲ့ ဂုဏ္လည္းပါတယ္။ လူတုိင္းအမွားမကင္းဘူးဆုိေပမယ့္ ဗုဒၶကေတာ့ အဲဒီလူတုိင္းနဲ႔ မတူတဲ့ ထူးျခားတဲ့ မဟာလူသားတစ္ဦးျဖစ္တယ္။ တကယ္ေတာ့ လူေတြမွားၾကတယ္ဆုိတာက အဲဒီလူေတြသႏၲာန္မွာ အဲဒီအမွား ေတြကုိ ျပဳလုပ္မိေအာင္ ဖန္တီးတတ္တဲ့ အေျခခံတရားေတြ ရွိေနေသးလုိ႔ပဲျဖစ္တယ္။ အဲဒီတရားေတြကေတာ့ ေလာဘ ေဒါသ ေမာဟ အတၱ မာန ဣႆာ မစၧရိယစတဲ့ မေကာင္းတဲ့ တရားေတြပဲျဖစ္တယ္။

ဗုဒၶသႏၲာန္မွာေတာ့ အဲဒီလုိ အမွားလုပ္ႏုိင္ ေျပာႏုိင္ဖုိ႔အေၾကာင္းရင္းျဖစ္တဲ့ မေကာင္းတရားေတြကုိ ပယ္ၿပီးျဖစ္ ေတာ္မူတဲ့အတြက္ ဗုဒၶလုပ္ကုိင္သမွ် ေျပာဆုိသမွ် စဥ္းစားစိတ္ကူးႀကံစည္သမွ်မွာ ဘာအမွားမွ မရွိႏုိင္ေတာ့ဘူး။ ေနာက္ၿပီး ဗုဒၶမွာက သူတစ္ပါးနဲ႔ မတူတဲ့ ထူးျခားတဲ့ အသိဉာဏ္ပညာ၊ သနားၾကင္နာတတ္တဲ့ ႀကီးျမတ္တဲ့ ကရု ဏာတရား၊ စာနာေထာက္ထားၿပီး ‘အစြဲမဲ့ခ်စ္တတ္’တဲ့ ႏွလုံးသားကုိလည္း ပုိင္ဆုိင္ေတာ္မူတယ္။ ဒီလုိအမွား ကင္းၿပီး ခ်စ္ျခင္းအားႀကီးတဲ့ ဗုဒၶထံကေန ထြက္ေပၚလာတဲ့ သြန္သင္ခ်က္ေတြကလည္း အလြန္ထူးကဲကာ လုိက္ နာခ်င္စရာ ေကာင္းပါတယ္။ အဲဒီလုိ အမွားကင္းကင္း အစြဲမဲ့ခ်စ္ျခင္းႀကီးႀကီးနဲ႔ ဗုဒၶက ဒုိ႔လူသားေတြအပါအဝင္ အျခားျခားေသာ သတၱဝါေတြအတြက္ ဓမၼဆုိတဲ့ တရားေတာ္မ်ားစြာကုိ ေန႔ညမနား ပင္ပမ္းဆင္းရဲမႈကုိ ပဓာန မထားပဲ ေဟာေတာ္မူခဲ့တယ္။ အစြဲမဲ့ခ်စ္ျခင္းတရားနဲ႔ အျပစ္ကင္းစကားကုိသာ ေျပာဆုိတတ္တဲ့ ဗုဒၶရဲ့ႏႈတ္ဖ်ား က ဘယ္ေသာအခါမွ ႏွစ္မ်ိဳးေသာစကား ထြက္ေပၚေေလ့မရွိပါဘူး။ အမွန္စကားတစ္မ်ိဳးတည္းကုိသာ အစဥ္ ထာဝရဆုိေတာ္မူေလ့ရွိတာပါ။ အေဒြဇၩဝစနာ ဗုဒၶါ- စကားႏွစ္မ်ိဳး ဆုိေတာ္မမူတတ္တာ ျမတ္ဗုဒၶရဲ့ ဂုဏ္ရည္ တစ္ပါးပါ။

ဒီလုိေဟာေျပာႏုိင္တဲ့ အေနေရာက္ေအာင္လည္း ဗုဒၶမွာ ဘဝေပါင္းမ်ားစြာ ပါရမီဆုိတ့ဲ အလြန္ျပဳလုပ္ဖုိ႔ ခက္ခဲတဲ့ အလုပ္ေတြကုိ လုပ္ခဲ့ရတယ္။ ဒီလုိဒီလုိ ေက်းဇူးတရားေတြေၾကာင့္ ဒုိ႔ေတြက ဗုဒၶကုိ ပူေဇာ္ထုိက္သူအျဖစ္၊ ယုံ ၾကည္ကုိးစားထုိက္သူအျဖစ္ ယုံၾကည္ၾကျခင္းျဖစ္တယ္။ ဗုဒၶေဟာၾကားေတာ္မူတဲ့ အတြက္သာ ဘယ္အရာျဖင့္ ကုသုိလ္ျဖစ္တဲ့ ေကာင္းတဲ့တရား၊ ဘယ္အရာကျဖင့္ အကုသုိလ္ျဖစ္မည့္ မေကာင္းတရားဆုိတာကုိ ခြဲခြဲျခားျခား နားလည္သေဘာေပါက္ၿပီး ေကာင္းတာေတြကုိ လုိက္နာျပဳလုပ္၊ မေကာင္းတာေတြကုိ ေရွာင္ၾကဥ္ၾကျခင္းျဖင့္ ဒီလက္ရွိဘဝအတြက္ေရာ၊ ေနာင္အနာဂတ္ဘဝမ်ားအတြက္ပါ အေျခခံေကာင္းေတြကုိ ခုိင္ခုိင္ခန္႔ခန္႔ တည္ ေဆာက္ႏုိင္ၾကတယ္။ အေလာင္းေတာ္ဘ၀ကတည္းကစလုိ႔ အမ်ားအတြက္ပဲ ဦးစားေပးစဥ္းစားကာ အၿမဲေပးဖုိ႔ လုပ္ေဆာင္ခဲ့တဲ့ဗုဒၶဟာ ကုိယ့္အတြက္ပဲ အၿမဲစဥ္းစားၿပီး အျမတ္ရဖုိ႔အတြက္သာ လုပ္ေဆာင္တတ္တဲ့ သူေတြနဲ႔ ေတာ့ ႏိႈင္းမရေအာင္ အလြန္မွလည္း ကြာျခားပါတယ္။ ဗုဒၶရဲ့ ဂုဏ္ေတြကေတာ့ အမ်ားႀကီးပါ။ ခုေျပာျပတာက ေတာ့ အရိပ္အႃမြက္မွ် အျမည္းသေဘာမွ်သာပါပဲ။

ကံ ကံရဲ့အက်ိဳးကုိ ယုံၾကည္ရမယ္ဆုိရာမွာ ေကာင္းတာကုိလုပ္လ်င္ ေကာင္းက်ိဳးကုိ ခံစားရမယ္၊ မေကာင္းတာ ကုိလုပ္လ်င္ မေကာင္းက်ိဳးကုိ ခံစားရမယ္လုိ႔ ဆုိလုိရင္းျဖစ္တယ္။ ဒီေနရာမွာ နားလည္ထားရမွာက ကံတုိင္းကံ တုိင္းမွာ သူ႔ရဲ့ဆုိင္ဆုိင္ရာ အက်ိဳးေပးကာလဆုိတာရွိတယ္။ အက်ိဳးေပးဖုိ႔ အခ်ိန္မက်ေရာက္ေသးဖူးဆိုလ်င္ ဒီ ကံေတြရဲ့အက်ိဳးက ထင္ထင္ရွားရွား မျပတတ္ပါဘူး။ ဒါကုိ နားမလည္ေတာ့ တခ်ိဳ႕က တပည့္ေတာ္တုိ႔ ေကာင္း တာေတြလုပ္ေနတာပဲ။ ေကာင္းက်ိဳးကုိလည္း မခံစားရပါလား။ အခ်ိဳ႕သူေတြၾကေတာ့ မေကာင္းတာေတြလုပ္ေန ပါလ်က္ ေကာင္းက်ိဳးေတြခံစားေနၾကရတယ္ဆုိၿပီး ေလာေလာလတ္လတ္ကံနဲ႔ ေလာေလာဆယ္ ျမင္ေနရတဲ့ အက်ိဳးေတြေလာက္ကုိသာၾကည့္ၿပီး ကံနဲ႔စပ္လုိ႔ ေမးခြန္းထုတ္တတ္ၾကတယ္။ ကံအေပၚမွာ မယုံသကၤာစကား ဆုိတတ္ၾကတယ္။ ကံေတြရဲ့ အက်ိဳးေပးမႈဆုိတာကုိ သာမန္သူေတြအေနနဲ႔က ခြဲျခားသိႏုိင္ဖုိ႔ ခက္ခဲပါတယ္။ ခုေကာင္းက်ိဳးဆုိးက်ိဳးကုိ ခံစံေနရတာေတြဟာ ခုေလာေလာဆယ္ ျပဳလုပ္တဲ့ေကာင္းကံ မေကာင္းကံေတြရဲ့ အက်ိဳးေတြရယ္လုိ႔ ပုံေသကားက် ေျပာလုိ႔မျဖစ္ႏုိင္ပါဘူး။ ဗုဒၶက လူသားတစ္ဦးရဲ့ ျဖစ္တည္မႈမွာ ဒီတစ္ဘဝ ဒီ တစ္ခႏၶာ ဒီပစၥဳပၸန္ ကံသက္သက္ခ်ည္းနဲ႔သာ ဆုိင္တယ္လုိ႔ ေဟာခဲ့တာ မဟုတ္ပါဘူး။ ေရွ့ေနာက္ဘဝျဖစ္စဥ္ေတြ ကံေတြရဲ့ အခန္းကုိလည္း ထည့္သြင္းေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့တာပါ။ ဒါဟာ မျမင္မေတြ႕ႏုိင္တဲ့ အတိတ္ဆုိတာေတြနဲ႔ ပစၥဳပၸန္ျပႆနာရပ္ေတြကုိ ဖုံးကာပစ္လုိက္တာလည္း မဟုတ္ပါဘူး။

ေနာက္ၿပီး ကံဆုိတာ အက်ိဳးရလဒ္တစ္ခု ၊ အျပဳလုပ္ခံ တရားတစ္ခု မဟုတ္ဘူး။ ကံဆုိတာ အလုပ္မုိ႔ မင္းကံ ေကာင္းမႈ မေကာင္းမႈ၊ မင္းကံရဲ့ စြမ္းအား ထက္မႈ မထက္မႈဟာ မင္းအလုပ္ေပၚမွာ မူတည္ပါတယ္။ ကံသတၱိ အေပၚမွာ အမွန္သိျမင္တတ္မႈ ဉာဏ္စြမ္းအားနဲ႔ ဇြဲသန္သန္ ႀကိဳးစားအားထုတ္လုပ္ကုိင္မႈ ၀ီရိယစြမ္းအားေတြကုိ လည္း အခ်ိဳးက် ထည့္ေပးဖုိ႔လုိပါတယ္။ ဒါကုိနားလည္ေစခ်င္ပါတယ္။

အရာအားလုံးမွာ အေၾကာင္းအက်ိဳးဆက္သြယ္မႈ ရွိေနတယ္ဆုိတာကုိ လက္ခံျခင္းကပင္လ်င္ ဗုဒၶသြန္သင္မႈရဲ့ အသည္းအသက္ပါ။ မျမင္မေတြ႕ႏုိင္တဲ့ ေရွးေနာက္ဘဝေတြအတြက္ေတာ့ မင္းမျမင္မေတြ႔လုိက္ရတဲ့ မင္းအဖုိး အဖြားေတြရွိခဲ့လုိ႔ မင္းတုိ႔ေတြလည္း ခုလုိရွိႏုိင္တယ္။ ေနာက္ၿပီး မင္းကုိယ္တုိင္ မျမင္မေတြရေပမယ့္ အျခားသူ မ်ားရဲ့ လက္ေတြ႕ဆုိတာေတြကုိပဲ အေျခခံလုိ႔ သင္ယူေလ့လာေနရတဲ့ အခ်ိဳ႕စာသင္ခန္းထဲက ပညာရပ္ေတြနဲ႔ပဲ ႏႈိုင္းဆၿပီး လက္ခံသင့္ မခံသင့္ဆုိတာကုိ မွန္းဆၾကည့္ကာ ဆုံးျဖတ္ဖုိ႔ အႀကံျပဳခ်င္ပါတယ္။

က်ိဳးမဲ့ျပဳလြယ္ က်ိဳးရွိျပဳခက္ဆုိတဲ့ စကားတစ္ခြန္းရွိတယ္။ အက်ိဳးရွိတဲ့အရာေတြကုိ လုပ္ဖုိ႔ခဲယဥ္းေပမယ့္ အက်ိဳး မဲ့တဲ့အရာေတြကုိေတာ့့ လြယ္လြယ္နဲ႔ လုပ္ျဖစ္ၾကတယ္၊ လုပ္ဖုိ႔လည္း လြယ္ကူတယ္လုိ႔ဆုိလုိတာပါ။ အက်ိဳးမဲ့ တ့ဲအရာေတြဆုိတာက လုပ္ဖုိ႔သာ လြယ္တာမဟုတ္ပါဘူး။ အက်ိဳးေပးလည္း လြယ္တတ္ပါတယ္။ ထင္ရွားတဲ့ ဥပမာေျပာရရင္ ခုမင္းတုိ႔ ဒီဖရီးေမာင့္ၿမိဳ႕က ကင္မရာတပ္ထားတဲ့ မီးပြိဳင့္က မီးနီကုိျဖတ္ပါၿပီတဲ့။ မင္းလြယ္လြယ္ နဲ႔ပဲ ေဒၚလာ ေလးရာေလာက္ ဒဏ္ရုိက္ခံရပါလိမ့္မယ္။ တကယ္ေတာ့ မင္းတုိ႔အေနနဲ႔ အဲဒီမီးနီျဖတ္ဖုိ႔ ကိစၥကုိ စကၠန္႔ပုိင္းအတြင္းမွာပဲ ဆုံးျဖတ္လုပ္ေဆာင္လုိ႔ရသလုိ ေဒၚလာေလးရာေလာက္ကုိလည္း စကၠန္႔ပုိင္းအတြင္းမွာပဲ ကုန္ေအာင္ လုပ္ပစ္လုိ႔ရႏုိင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ မင္းအဲဒီေလာက္ေငြကုိ ျပန္ရဖုိ႔ ရုတ္တရက္စကၠန္႔ပုိင္းအတြင္းမွာ ဘာလုပ္ရင္ ရႏုိင္မလဲလုိ႔ စဥ္းစားမိဖုိ႔ ဆုံးျဖစ္ဖုိ႔လြယ္ကူမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ အႀကံေကာင္းဉာဏ္ေကာင္းရွိလုိ႔ ဆုံး ျဖတ္ႏုိင္တယ္ထားဦး။ ေဒၚလာ ေလးရာေလာက္ရဖုိ႔ေတာ့ လြယ္မယ္ မဟုတ္ပါဘူး။

The flowers depart while we hate to loose them, the weeds arrive while we hate to watch them, grow ဆုိတဲ့ စကားေလးတစ္ခြန္းရွိတယ္။"ပန္းပြင့္ေလးေတြကေတာ့ သူတုိ႔ကုိ မ်က္ေစ့ေအာက္က ေပ်ာက္ကြယ္္ သြားမွာကုိ စုိးရြံ႔ေနစဥ္မွာပဲ ဒုိ႔ကုိ စြန္႔ခြါသြားၾကတယ္။ ေပါင္းျမက္ပင္ေတြၾကေတာ့ သူတုိ႔ကုိ မျမင္မေတြ႔ခ်င္ေပ မယ့္ သူ႔အလုိလုိ ဒုိ႔မ်က္ေစ့ေအာက္ကုိေရာက္လာၿပီး ရွင္သန္ႀကီးထြားလုိ႔ေနၾကတယ္"တဲ့။ ေျပာခ်င္တာကေတာ့ ေကာင္းတဲ့အရာေတြက ရဖုိ႔ခက္ခဲသလုိ ရလာျပန္ေတာ့လည္း ၾကာၾကာတည္တန္႔ေအာင္ ထိန္းသိမ္းဖုိ႔ ခက္ခဲ ေပမယ့္ မေကာင္းတဲ့အရာေတြၾက အရလြယ္ၿပီး တမင္ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ေနစရာ မလုိပဲ အရွည္တည္တန္႔ တတ္တယ္လုိ႔ ဆုိလုိတာပါ။ မင္းတုိ႔ေတြ ခုသင္ယူေနတဲ့ေက်ာင္းစာေတြလည္း ဒီလုိပဲေပါ့။ တမင္ေလ့လာသင္ ယူဖုိ႔လုိတဲ့အရာေတြပဲေလ။ လြယ္လြယ္နဲ႔ မရႏုိင္တဲ့အရာေတြပဲေလ။ ဒါေၾကာင့္ မင္းတုိရဲ့အခ်ိန္ေတြ၊ ေငြေၾကး ေတြကုိ အမ်ားႀကီး ရင္းႏွီးရတာေပါ့။

ကုသုိလ္နဲ႔စပ္လ်င္ေတာ့ ကုိယ့္အေနနဲ႔ လုပ္ဖုိ႔လုိတာက တတ္ႏုိင္သမွ်ေကာင္းရာေတြကုိ စဥ္ဆက္မျပတ္ လုပ္ ေဆာင္ေနဖုိ႔သာပါ။ ဓမၼဆုိတာက သူ႔လုပ္ငန္းသေဘာ သူေဆာင္ပါတယ္။ ေကာင္းတဲ့ကံကုိ ျပဳလုပ္သူဟာ ေကာင္းက်ိဳးကုိ ရရွိလိမ့္မယ္၊ မေကာင္းတဲ့ကံကုိ ျပဳလုပ္သူဟာလည္း မေကာင္းက်ိဳးကုိ ျပန္လည္ခံစားရမွာပါ။ ကံဆုိတာ မ်က္ႏွာႀကီးငယ္ လုိက္တတ္တဲ့ သေဘာမ်ိဳးမရွိပါဘူး။ ဘယ္သူေတြရဲ့ သာေစနာေစ ေစတနာ အေထြ ေထြေၾကာင့္လည္း ကံတရားက သူ႔အရွိန္ကုိ လမ္းေၾကာင္းေျပာင္းလဲသြားေစမွာ မဟုတ္ပါဘူး။

ကုသုိလ္ကံရဲ့ အက်ိဳးေပးမႈကုိေတာ့ မင္းတုိ႔တက္ေရာက္ေနၾကတဲ့ ေက်ာင္းစာနဲ႔ ႏႈိႈ္င္းယွဥ္စဥ္းစားႏိုင္ပါတယ္။ မင္း တုိ႔ငယ္ငယ္ကတည္းက စာေတြသင္လာၾကတယ္။ ဒါေပမယ့္ မင္းတုိ႔သင္လာတဲ့ အဲဒီစာေတြနဲ႔ ခုခ်ိန္ထိ မင္းတုိ႔ ဘာဝင္ေငြကုိမွ ရေအာင္ မရွာႏုိင္ေသးပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ သင္လာတဲ့ပညာေတြေၾကာင့္ေတာ့ မင္းတုိ႔တေတြ ထုိက္သင့္တဲ့ အသိဉာဏ္ေတြကုိ အသီးသီးရရွိေနၾကၿပီ။ ဒီပညာနဲ႔ ဝင္ေငြရတဲ့အလုပ္တစ္ခုခုကုိ မလုပ္ႏုိင္ေသး၊ အမ်ားအက်ိဳးေဆာင္လုပ္ငန္းတစ္ခုခုကုိလည္း ထိထိေရာက္ေရာက္ မလုပ္ႏုိင္ေသးေတာ့ မင္းတုိ႔သင္ထားတဲ့၊ သင္ေနတဲ့ပညာေတြက တုိက္ရုိက္အက်ိဳးမရွိေသးသလုိ ျဖစ္ေနတယ္။ေနာက္ၿပီးလည္း မင္းတုိ႔အခု (semester) စာသင္ရာသီတစ္ခုၿပီးလုိ႔ ေက်ာင္းကျပန္လာၾကၿပီ။ ဒီစာသင္ရာသီမွာ အခ်ိန္ျပည့္ေက်ာင္းသားေတြအျဖစ္ တစ္ ဆယ့္ႏွစ္ယူနစ္၊ ဒါမွမဟုတ္ ဒီထက္ပုိၿပီးေတာ့လည္း ယူေကာင္းယူခဲ့ၾကလိမ့္မယ္။ ဘာသာရပ္တုိင္းမွာ A ေတြ ခ်ည္းရလုိ႔မုိ႔ မင္းတုိ႔ဟာ ဂ်ီပီေအ 4s ေက်ာင္းသားေတြျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ၾကလိမ့္မယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီစာသင္ရာသီ တစ္ခုမွာ အမွတ္ျပည့္ရရုံနဲ႔၊ ဒီဆီမီစတာတစ္ခုစာ သခၤန္းစာေတြကုိ ေက်ေက်ညက္ညက္ ေလ့လာသင္ယူရုံမွ်နဲ႔ မင္းတုိ႔ေတြ မင္းတုိ႔လုိခ်င္တဲ့ ဘြဲ႔ဒီဂရီတစ္ခုခုကုိ ရႏုိင္ၾကၿပီလား။ မရႏုိင္ပါဘူး။ ဘြဲ႕တစ္ခုခုရဖုိ႔ ထုိက္သင့္တဲ့ ယူ နစ္ျပည့္ဖုိ႔လုိပါတယ္။ အၾကမ္းစားအားျဖင့္ ယူနစ္တစ္ရာ့ႏွစ္ဆယ္လုိတယ္ဆုိပါစုိ႔။ မင္းတုိ႔ အဲဒီယူနစ္တစ္ရာ့ ႏွစ္ဆယ္ မျပည့္လ်င္ ဘယ္ေလာက္ပဲေတာ္ေနေန၊ ဘယ္ေလာက္ပဲ ႀကိဳးစားေနေန၊ ဘြဲ႕မရႏုိင္ေသးပါဘူး။ ဘြဲ႕ရ ဖုိ႔အတြက္ အခ်ိန္လည္း ေပးရသလုိ အခ်ိန္တုိင္းမွာလည္း မင္းတုိ႔ေလ့လာေနဖုိ႔ လုိပါတယ္။

ကံရဲ့သေဘာတရားလည္း အလားတူပါပဲ။ မင္းတုိ႔ျပဳမူေျပာဆုိခဲ့တဲ့ ကံေတြရဲ့အက်ိဳးတရား အရာထင္လာေစဖုိ႔ ကံေတြရဲ့ အရည္အေသြးေတြ ျပည့္ဝေအာင္ လုပ္ေပးဖုိ႔လုိသလုိ ကံတရားရဲ့ ရင့္မွည့္ခ်ိန္၊ အက်ိဳးေပးက်ေရာက္ ခ်ိန္ကုိလည္း ေစာင့္ရပါတယ္။ ဘြဲ႕ဒီဂရီအတြက္ အရည္အေသြးမမွီေသးတဲ့သူအတြက္ ဘြဲ႕တစ္ခုရရွိဖုိ႔ မျဖစ္ႏုိင္ သလုိ ကံတရားရဲ့အက်ိဳးေပးဖုိ႔ အခ်ိန္မက်ေရာက္ေသးပဲနဲ႔လည္း ဒီကံတရားက အက်ိဳးေပးဦးမယ္ မဟုတ္ပါဘူး။ ကုိယ့္ဘက္က ကုိယ့္ကံေတြ အျမန္ရင့္မွည့္ေစခ်င္တယ္၊ အျမန္အက်ိဳးျဖစ္ထြန္းေစခ်င္တယ္ဆုိလ်င္ ကံေတြ အရည္အေသြးျပည့္ဝလာေအာင္ ျဖည့္ဆည္းေပးေနဖုိ႔၊ ထပ္ေလာင္းလုပ္ေဆာင္ေပးေနဖုိ႔လုိပါတယ္။ အရန္းကာ ေရာ ကံကုိယုံပါလုိ႔ မတုိက္တြန္းလုိေပမယ့္ အရမ္းကာေရာ ကံကုိမပစ္ပါယ္ဖုိ႔ကုိေတာ့ တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသူ ေက်ာင္းသားေတြျဖစ္တဲ့ မင္းတုိ႔ေတြလည္း ဒီေလာက္ေျပာျပလ်င္ မွန္းဆႏုိင္မယ္ထင္ပါတယ္။ ခုဒုိ႔ေျပာျပတာက တကယ့္ကုိမွ အရိပ္အျမြက္မွ်သာပါ။ ဒီထက္ပုိၿပီး ကုိယ္တုိင္လက္ေတြ႕က်က် ေလ့လာဖုိ႔ လက္ခံက်င့္သုံးၾကည့္ဖုိ႔ လုိပါလိမ့္မယ္။ ဗုဒၶကလည္း လာလွည့္ပါ။ စမ္းသပ္လုပ္ေဆာင္ၾကည့္ပါလုိ႔ ဖိတ္မံထားပါတယ္။

သီလဆုိတဲ့ကုိယ္က်င့္တရားေကာင္းေအာင္ထိန္းသိမ္းမႈ၊ သုတဆုိတဲ့ အၾကားအျမင္ဗဟုသုတတုိးပြားေအာင္ ေလ့လာသင္ယူရမႈ၊ စာဂဆုိတဲ့ ကုိယ္ပုိင္ဆုိင္တဲ့အရာကုိ အမ်ားတကာနဲ႔ ခြဲေဝမွ်တကာ သုံးစြဲတတ္မႈ။ အသိ အလိမၼာ အဆင္ျခင္ဉာဏ္ပညာနဲ႔ ျပည့္စုံေစေအာင္လည္း အားထုတ္ၾကဖုိ႔လုိပါတယ္။ မေကာင္းမႈေတြလုပ္ရမွာ ရွက္တတ္ေၾကာက္တတ္ဖုိ႔လည္း လုိပါတယ္။ တခါခါမွာ လူငယ္ေတြက မရွက္ရမွာကုိ ရွက္ၿပီး ရွက္ရမွာကုိၾက မရွက္တတ္လည္း ျဖစ္တတ္ပါတယ္။ ဒါလည္း ေကာင္းတဲ့လကၡဏာတစ္ရပ္ မဟုတ္ပါဘူး။ ကုသုိလ္ျဖစ္ဖြယ္၊ ေကာင္းက်ိဳးျဖစ္ဖြယ္ အလုပ္ေတြ အေျပာေတြမွာ ရဲရင့္ၿပီး အကုသုိလ္ျဖစ္ဖြယ္၊ အျပစ္ျဖစ္ဖြယ္ အလုပ္အေျပာမ်ိဳး မွာ ရွက္စိတ္ေၾကာက္စိတ္ရွိဖုိ႔လုိပါတယ္။

အဲေမြးေန႔ရွင္အတြက္ အနည္းငယ္သီးသန္႔ေျပာရမယ္ဆုိလ်င္ ဆရာေတာ္ႀကီးေတြက မိန္႔ထားတာရွိပါတယ္။ ‘ကုသုိလ္ ဥစၥာ က်န္းခံ့သာႏွင့္ ပညာတန္ခုိး တမ်ိဳးမ်ိဳးမွ အက်ိဳးမထြက္ ထုိေန႔တြက္ သက္သက္ဝမ္းနည္းဖြယ္’ တဲ့။ လူတစ္ေယာက္မွာ တစ္ေန႔တာအတြင္းမွာ ကုသုိလ္ရဖုိ႔။ ဒါမွမဟုတ္ စီးပြားဥစၥာရဖုိ႔၊ သုိ႔မဟုတ္လည္း က်န္း မာေရး၊ ပညာေရး၊ ရာထူးဂုဏ္သိန္၊ အဲဒီလုိ လူသားတစ္ဦးအေနနဲ႔ တုိးတက္ႀကီးပြားေရးကုိျဖစ္ေစႏုိင္တဲ့ အရာ ေတြထဲက တစ္ခုခုအတြက္မွ မလုပ္ျဖစ္ခဲ့ပဲ အခ်ိန္ေတြကုန္လြန္သြားမယ္ဆုိလ်င္ အဲဒီကုန္လြန္သြားတဲ့အခ်ိန္ဟာ ဝမ္းနည္းဖြယ္ ကုန္လြန္သြားျခင္း၊ အခ်ီးႏွီးကုန္လြန္သြားျခင္းလုိ႔ ဆုိရပါတယ္တဲ့။ ဒါေၾကာင့္ ခုေမြးေန႔ဆုိေတာ့ အသက္တစ္ႏွစ္ႀကီးလာလုိ႔ ႏွစ္သစ္တစ္ခုထဲကုိေရာက္ေတာ့မယ္။ ဒီေတာ့ ေနာက္ႏွစ္မ်ားဆီက ကိုယ့္အတြက္ ထိထိေရာေရာက္ အက်ိဳးရွိမယ့္အလုပ္တစ္ခုခု မလုပ္ျဖစ္ခဲ့ဘူးဆုိလ်င္ျဖင့္ ေရွ့လာမည့္ႏွစ္ထဲမွာေတာ့ ကုိယ့္ အတြက္ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ကုိယ့္မိသားစု၊ ကုိယ့္ပတ္ဝန္းက်င္အတြက္ပဲျဖစ္ျဖစ္ အက်ဳိးျဖစ္ထြန္းႏုိင္ရာ တစ္ခုခုကုိေတာ့ လုပ္ျဖစ္ေအာင္ လုပ္မယ္လုိ႔ သႏၷိ႒ာန္ခ်ၿပီး လုပ္ေဆာင္ဖုိ႔လုိပါတယ္။ ေနာက္ႏွစ္ထဲမွာဆုိတဲ့အတြက္ ေနာင္ေန႔မွ တစ္လေနမွ ႏွစ္လေနမွ စတင္လုပ္ေဆာင္ရမွာလား။ ဒီလုိမဟုတ္ပါဘူး။ ခုကစလုိ႔ လုပ္ေဆာင္ရမွာပါ။

ဒီေနရာမွာ မာသာထရီဇာေျပာထားဘူးတဲ့စကားေလးကုိ ေျပာခ်င္ပါတယ္။ ဗုဒၶလည္း အလားတူစကားကုိ မိန္႔ ၾကားဖူးပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ မင္းတုိ႔လုိ လူငယ္ေတြက ဘာသာေရးနယ္ပယ္က ပုဂၢိဳလ္ေတြ ေျပာတာထက္ တခါခါ မွာ ေလာကထဲမွာ ထင္ရွားေက်ာ္ၾကားတဲ့သူေတြ ေျပာတဲ့စကားဆုိလ်င္ ပုိၿပီးေလးစားတတ္လုိ႔ ဒီစကားေျပာရ တာပါ။ မာသာထရီဇာက ေျပာထားပါတယ္။ Yesterday is gone. Tomorrow has not yet come. We have only today. Let us begin တဲ့။ မေန႔ေတြဆုိတာလည္း ကုန္လြန္သြားခဲ့ၿပီ။ ဒီမေန႔ေတြနဲ႔စပ္ၿပီး ဒုိ႔ေတြ ဘာမွ မတတ္ႏုိင္ မလုပ္ႏုိင္ေတာ့ဘူး။ မနက္ဖန္ေတြဆုိတာလည္း ေရာက္မလာေသးဘူး။ ဘာေတြျဖစ္လာမယ္၊ ဘာ ေတြ လုပ္ႏုိင္မယ္လုိ႔ တတ္အပ္ေသခ်ာ မေျပာႏုိင္ဖူး။ ဒုိ႔ပုိင္တာက ဒီေန႔ ဒီအခ်ိန္ပဲျဖစ္တယ္။ ခုကစၿပီး လုပ္စရာရွိ တာ လုပ္ၾကစုိ႔တဲ့။

ကုိင္းဒီေတာ့ ေနာက္ေနာက္က မလုပ္ျဖစ္ခဲ့တဲ့ ေကာင္းတာေတြ၊ လုပ္ျဖစ္ခဲ့တဲ့ မေကာင္းတာေတြအတြက္ ပူပင္ ေသာက ျဖစ္မေနပဲ၊ ေနာင္မွာျဖစ္လာႏုိင္မည့္ အခ်ိန္ေတြ၊ မေသခ်ာတဲ့အရာေတြကုိလည္း ေစာင့္စားမေနပဲ လုပ္ သင့္တဲ့ ေကာင္းရာမြန္ရာ အက်ိဳးမ်ားဖြယ္ရာ အလုပ္ေတြကုိ ခုကပဲ စၿပီးလုပ္ၾကပါစုိ႔။ ။

ေကာင္းမႈေကာင္းရာ အလုပ္ေတြကုိ အခ်ိန္မဆုိင္း ေန႔ညမဆုိင္းပဲ လုပ္ေဆာင္ႏုိင္ၾကတဲ့သူေတြျဖစ္ပါေစလုိ႔ ေျပာ ရင္း နိဂုမ္းခ်ဳပ္ပါတယ္။ ။
ေမတၱာျဖင့္

အရွင္ဉာဏိကာဘိဝံသ (ကာလီဖုိးနီးယားတကၠသုိလ္)


Read more...

Happy New Year

ဓမၼမိတ္ေဆြ ဓမၼသဟာယ ဓမၼညီအကုိေမာင္ႏွမတုိ႔ေရ......ေရာက္ရွိလာတဲ့ ၂၀၁၀ဆုိတဲ့ ႏွစ္သစ္မွာ ဘ၀တု သဗၺမဂၤလံ လုိ႔ႏႈတ္ခြန္းဆက္သလုိက္ပါတယ္။ အားလုံး က်န္းမာေပ်ာ္ရႊင္ၾကပါေစလုိ႔ ေမတၱာပုိ႔သလုိက္ပါတယ္။ ႏွစ္သစ္မွာ တစ္ဦးေမတၱာ တစ္ဦးရရွိၾကကာ ဘ၀ခရီးကုိ သာယာခ်မ္းေျမ့စြာ ေလွ်ာက္လွမ္းနိဳင္ၾကပါေစေနာ္။

ႏွစ္ေတြ ဘယ္လုိေျပာင္းေျပာင္း ကာလေတြဘယ္လုိေျပာင္းေျပာင္း ကုိယ့္အတြင္းစိတ္ေပ်ာ့ေျပာင္းလာဖုိ႔လုိတယ္ ဆုိတာေတာ့ သတိထားရမယ္။ အရင္ႏွစ္ေတြလိုပဲ ၾကမ္းတမ္းေသာ ကိေလသာ အာသေ၀ါေတြ တုိးသထက္တုိး ေနၾကမယ္ဆုိရင္ေတာ့ ထူးမျခား ႏွစ္မူးတျပားသာသာနဲ႔ အရူးသားပဲ ထပ္ျဖစ္ယုံပဲေပါ့။ ပုထုဇၨေနာ ဥမၼတၱေကာ- လုိ႔ ၾကားဖူးၾကတယ္။ ကိေလသာေတြ ထုထည္နဲ႔ ျဖစ္ခ်င္တုိင္းျဖစ္ေနတဲ့ လူသားကုိ ပုထုဇဥ္ေခၚတယ္။ ပုထု ကိေလေသ ဇေနတီတိ ပုထုဇၨေနာ-လုိ႔ ဂရမ္မာနည္းအရ ၀ိဂၢဟျပဳထားတယ္။ ကိေလသာေတြေၾကာင့္ လူသား သည္ ခုတမ်ဳိး ေနာက္တဖုံျဖစ္တတ္သည္။ ဒါေၾကာင့္ စိတ္အမ်ဳိး စိတ္အဖုံဖုံ ျဖစ္ေလ့ရွိသည္ေၾကာင့္ အရူးလုိ႔ တင္စားေခၚျခင္းေပါ့။

စိတ္အစဥ္မွာ ျဖစ္ေလ့ရွိတဲ့ ေလာဘ ေဒါသ ေမာဟေတြကုိ လူကလည္း လူ႔က်င့္၀တ္၊ ရွင္ကလည္း ရွင့္က်င့္၀တ္၊ ရဟန္းကလည္း ရဟန္းက်င့္၀တ္နဲ႔ အညီေနထုိင္ကာ ေျဖရွင္းလိုက္ရင္ ႏွစ္သစ္ဟာ ထူးျခားလုိ႔ အရူးသားနယ္က လြတ္ၿပီေပါ့။ ကဲ စကားရွည္မေနေတာ့ပါဘူး....ေျပာခ်င္တာက....

ႏွစ္သစ္မွာ ကုသိုလ္မ်ားစြာ စည္းပူး၊ ကိေလသာၾကမ္းေတြကုိ တုိက္ထုတ္လုိ႔ ေမတၱာကာယကံ ေမတၱာ၀စီကံ ေမတၱာမေနာကံ ပြားတုိးၾကဖုိ႔ ႏွစ္သစ္မွာ တုိက္တြန္းလုိက္ပါရေစ။



Read more...

ေနရၪၨရာမွတ္တမ္း(၅)



အစည္းအေ၀းၾကီးၿပီးေတာ့အမွတ္တရဓါတ္ပံုရိုက္ၾက

ကင္မရာမန္႕ခ္(camera monk)ေတြလည္း ဗဟုကိစၥျဖစ္ၾကရေပ


မဟာေဗာဓိေစတီေတာ္ဆီ ခ်ီၾကဦးစို႕ ဖူးၾကဦးစို႕

မဟာေဗာဓိလမ္းေျမျမတ္မဟာ သာသနာ ျမန္မာအေရာင္လႊမ္းခဲ့ၿပီ

(စာမေရးႏိုင္ေသးလို႕ ဓါတ္ပံုေလးေတြပဲ တင္လိုက္ပါတယ္။ဒီေန႕က ႏွစ္သစ္ေလ။ ႏွစ္သစ္ကို အေကာင္းေလးေတြနဲ႕ စဖို႕ စီစဥ္ေနပါတယ္။ သိခ်င္ရင္ ေစာင့္ဖတ္ၾကကုန္ရာသတည္း။)


Read more...

၂၀၁၀ ႏွစ္သစ္ကူးအလွဴ




ေန႔ဆြမ္း - ဝက္သား+အာလူးဆီျပန္။ သရက္ခ်ဥ္၊ ငရုတ္သီးေၾကာ္


မဝါဝါခုိင္မင္း၊ ကုိရန္ေအာင္၊ JulyDream၊ ရြာသားေလးဝုိင္တီယူတုိ႔၏ ေန႔ဆြမ္းအလွဴရွင္ ေမာင္ႏွမမ်ားအဖြဲ႕



ဆြမ္းထမင္း+ပဲႏွပ္ - ကုိျဖိဳး၊ ကုိထက္ (ေရႊအိမ္ျဖဴတယ္လီဖုန္းေရာင္းဝယ္ေရး၊ မႏၱေလးျမိဳ႕)



ဆီ - ေဒၚခ်ိဳ (ေဒၚခ်ိဳ ကုန္မ်ိဳးစံု ေရာင္းဝယ္ေရး၊ ေရႊဘုိျမိဳ႕)



အရုဏ္ - ဃနာႏုိ႔ဆြမ္း
အလွဴရွင္ ...............



ေဝယ်ာဝစၥဒါန



-ဦးအာဒိစၥ (ဖ်ာပံုေက်ာင္း)၊ ဦးဓမၼာနႏၵ (မဂၤလာသာစည္ေက်ာင္း)



-ဆရာၾကီး ေဒၚဝိလာသီ၊ ေဒၚစႏၵာသိဂႌ၊ ေဒၚစရဏမဥၥရီ



-ေဒၚေအးသန္း၊ ေဒၚေဌးေဌး (ဝမ္းတြင္း)၊ ကုိဂစ္တာ၊ မဇင္မာေထြး၊ ကုိဆန္းထြန္း ဇနီးေမာင္ႏွံ





မနက္ ၅ နာ၇ီ ၃၀ မွာ အရုဏ္ ဃနာႏုိ႔ဆြမ္း စကပ္တယ္။ ဒကာမၾကီး မဝါဝါခုိ္င္မင္းက တစ္ႏွစ္တာ ဆြမ္းအလွဴရွင္မ်ား အဖြဲ႕အေနနဲ႔ ႏွစ္သစ္ကူး ေန႔ဆြမ္းဆက္ကပ္လုိေၾကာင္း ေလွ်ာက္ထားရင္း အရုဏ္ကုိလဲ ၾကက္သားၾကာဆံခ်က္ ဆက္ကပ္ဖုိ႔ အၾကံေပးေလွ်ာက္ထားပါတယ္။ ဒကာမၾကီး အၾကံအတုိင္း လာမယ့္ တနလၤာ (ဇန္နဝါရီလ ၄ ရက္ေန႔)မွာ ၾကာဆံခ်က္ ဆက္ကပ္ဖုိ႔ စီမံလုိက္တယ္။ ႏွစ္ဆန္း ၁ ရက္ေန႔မွာ ေဝယ်ာဝစၥ ေဆာင္ရြက္မယ့္ ဦးဇင္းေတြက ဃနာႏုိ႔ဆြမ္း ကပ္ခ်င္တယ္လုိ႔ အၾကံျပဳျပီး ႏုိ႔ဆြမ္းခ်က္ဖုိ႔ စုိင္းျပင္းၾကပါတယ္။



ေန႔ဆြမ္းအလွဴရွင္မ်ား အဖြဲ႕က ႏွစ္သစ္ကူး ေန႔ဆြမ္း ဆက္ကပ္ခ်င္တယ္ဆုိေတာ့ တနလၤာ ဆြမ္းပတ္တုိင္း ဆြမ္းနဲ႔ ပဲႏွပ္ ပူးတြဲ ဆက္ကပ္ေပးေနက် ကုိျဖိဳးနဲ႔ ကုိထက္တုိ႔ကလဲ ႏွစ္သစ္အလွဴမွာ ဆြမ္းထမင္းနဲ႔ ပဲ ေလာင္းလွဴပါတယ္။



ေက်ာင္းထုိင္ဆရာေတာ္ၾကီးေတြ၊ ဦးဇင္းေတြ ၾကြလာဘုဥ္းေပးသလုိ ကုိရင္ေလးေတြလဲ ထံုးစံအတုိင္း အမ်ားၾကီး ၾကြလာၾကတယ္။ ကုိရင္တစ္ပါးက ႏုိ႔ဆြမ္းကုိ ၅ ပန္းကန္၊ တစ္ပါးက ၆ ပန္းကန္ စသျဖင့္ ဘုဥ္းေပးၾကပါတယ္။




ေန႔ဆြမ္းကုိ မနက္ ၆ နာ၇ီဝန္းက်င္မွာ စကပ္တယ္။ ဝက္သားအာလူးဟင္းနဲ႔ ငရုတ္သီးေၾကာ္၊ ပဲႏွပ္၊ သရက္ခ်ဥ္မ်ား ဆြမ္းထမင္းနဲ႔အတူ ေလာင္းလွဴပါတယ္။ မနက္ ၆ နာရီ ၄၅ ထိ အရုဏ္ေရာ ေန႔ဆြမ္းေရာ ကပ္လုိ႔ မျပီးေသးဘူး။











Read more...

ေနမိဇာတ္ေတာ္- ၇...

Cover (front)


Read more...

သူငယ္ေတာ္ေတာရ ဆရာေတာ္၏ ေန ့စဥ္ေဟာျပ ၾသ၀ါဒ (၂၀)

အကၡရာ ခုႏွစ္လုံး

ေယာဂီသူေတာ္စင္ေတြအားလုံး ‘ ပ်င္း ’ ရင္ ‘ ဖ်င္း ’ မယ္။ ဖ်င္းရင္ မသိနားမလည္သူ ( ဗာလ ) လူမိုက္ၿဖစ္မယ္။ လူမိုက္ၿဖစ္ရင္ ေဘးေတြ ့မယ္။ ေဘးေတြ ့ေတာ့ ( မရဏ ) ေသမယ္။ ေသရင္ ယမမင္းၾကီးက ငရဲပို ့လိမ့္မယ္။ ဒါေၾကာင့္ ပ ဖ ဗ ဘ မ ယ ရ ဆိုတဲ့ အကၡရာ ( ၇ ) လုံးကို အၿမဲတမ္း သတိၿပဳရမယ္။

ထိနမိဒၶ ပယ္ေဖ်ာက္နည္း

အိမ္ဦးခန္းမွာ တရားမွတ္ရင္းနဲ ့ ထိနမိဒၶ၀င္လာခဲ့သည္ရွိေသာ္ ႏႈတ္ကေနတရားေတြရြတ္လိုက္၊ သညာေၿပာင္း ေပးၿပီးမွ တရားၿပန္မွတ္၊ ႏွာသီးဖ်ားမွာ ၀င္ေလ တိုးထိတာသိ၊ ထြက္ေလ တိုးထိတာသိ၊ အဲဒီႏွစ္ခ်က္ကို မွတ္ဆက္ ေအာင္ လိုက္ၾကည့္ရမယ္။

အကုသိုလ္ နဲ ့ ကုသိုလ္

အကုသိုလ္ဟာ ေက်ာက္ခဲနဲ ့တူတယ္။ ကုသိုလ္ဟာ ေထာပတ္၊ ဆီနဲ ့တူတယ္။ ေက်ာက္ခဲတို ့ မည္သည္ ေအာက္ကိုသာနစ္ၿမဳပ္တတ္သလို အကုသိုလ္ဟာလည္း အပါယ္ေလးပါးဆိုတဲ့ ေအာက္သံသရာမွာသာ နစ္ၿမဳပ္တတ္တယ္။ ေထာပတ္၊ ဆီတို ့သည္ ေရေပၚသို ့သာတက္လာၾကသလို ကုသိုလ္ပါရမီေတြဟာလည္း လူ နတ္ နိဗၺာန္ ( ၃ ) တန္ခ်မ္းသာဆိုတဲ့ အထက္သုဂတိ႒ာန ေတြသို ့ ေရာက္ေစႏုိင္၊ ရေစႏိုင္တယ္။


Read more...

What is Buddhism? Part 7 (Spanish Version)

El Buda enseñó que no hay ningún centro esencial o permanente a un ser
viviente que podría ser considerado el verdadero ego de uno o alma. Lo que
parece ser una persona individual realmente es un proceso cambiante de reserva mental y las calidades físicas que combinan temporalmente de una manera particular. A través de la atadura posesiva, la mente identifica con parte o todo este proceso y esto da lugar al sentido de ego, 'yo' y 'mío.' De hecho, se surgen todos los fenómenos, animado o inanimado, dependientemente de las causas y condiciones. En un estado constante de flujo, todas las cosas están vacías de existencia inherente independiente y la integridad de realidad es un flujo continuo de interconectó, causalmente los eventos condicionado levantándose y falleciendo sin embargo en el Renacimiento del momento presente, todavía ocurre sin una alma. Considere el símil de una vela que quema bajo y sobre salir.


Una nueva vela se enciende entonces del viejo. Aunque la vela vieja sale, la nueva vela quema ahora brillantemente. ¿Qué cruzó la vela vieja al nuevo? Había un eslabón causal, pero ningún 'cosa' fue Semejantemente por, había un eslabón causal entre uno es pasado y la vida presente, pero ninguna alma fue por.


El Buda enseñó que precisamente es esta equivocación profunda, la ilusión de un ego que es la causa de la raíz de todo el sufrimiento humano. La ilusión de mismos manifiestos como el ego y la función imparable natural del ego es controlar. Los egos grandes quieren controlar el mundo, los medio egos intentan controlar sus ambientes inmediatos de casa, la familia y lugar de trabajo y todo los egos se esfuerzan por controlar lo que asumen para ser sus propios cuerpos y mentes. Este esfuerzo por controlar lleva a la atracción y aversión que por consiguiente proliferan para adquirir las posesiones, manipula otros y se aprovecha del ambiente.


Aunque el sentido de ego busca su propia felicidad, su deseo insaciable produce el descontento repetidamente. Con tal de que uno identifique con somethings como a sí mismo, el resultado inevitable es una falta de armonía exterior o el cumplimiento interno. Sólo a través de marcada visión basada en meditación profunda enlate este espejismo se vea claramente para lo que es de verdad. Sólo entonces pueda que uno sabe felicidad perfecta.



Read more...

ေထြရာေလးပါး အေတြးမ်ား


(လကၤာတမန္နဲ႔ ေထြရာေလးပါး)
စာေရးဖို႔ စိတ္ကူးေနတာ ၾကာၿပီ။ ဟိုအေၾကာင္းေရးမယ္၊ ဒီအေၾကာင္းေရးမယ္နဲ႔ ဘာမွ မေရးျဖစ္ခဲ့ဘူး။ အေၾကာင္းကေတာ့ အရင္တစ္ခါေျပာသလိုပဲ အေၾကာင္းအရာေတြ ႐ႈေထာင့္ေတြက ေ၀၀ါးေနတယ္။ ဦးတည္ခ်က္က ေပ်ာက္ေပ်ာက္ေနတယ္။ တစ္ခါတစ္ေလ အေကာင္းျမင္႐ႈေထာင့္ကေန ေရးဖို႔ စိတ္ကူးျဖစ္လိုက္၊ တစ္ခါတစ္ေလ အဆိုးျမင္႐ႈေထာင့္ကေန ေရးဖို႔ စိတ္ကူးျဖစ္လိုက္နဲ႔ အတၱပံုေဆာင္ခဲက အမ်ိဳးမ်ိဳး ေျပာင္းလဲေနခဲ့တယ္။

အခုေတာ့ ေခါင္းစဥ္ကို လြတ္လြတ္လပ္လပ္ေပးၿပီး လြတ္လြတ္လပ္လပ္ပဲ ေရးပါေတာ့မယ္။ ေထြရာေလးပါးဆိုေတာ့ ေလးပါးကိုေထြထားတာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ အပါးေရကေတာ့ အမ်ားၾကီးပဲ။ ျမန္မာစကားထဲမွာက ေထြရာငါးပါးမရွိေတာ့ ေလးပါးလို႔ပဲ ေခါင္းစဥ္တပ္လိုက္ရတယ္။ ေပါ့ေပါ့ပါးပါးနဲ႔ ေရးခ်င္တဲ့အရာ ေရာက္တတ္ရာ ေရးထည့္လိုက္ပါတယ္။

အခုဆိုရင္ ျမန္မာကေန ျပန္ထြက္လာၿပီး ၂-လေက်ာ္သြားၿပီးတာေတာင္ ဘာအေၾကာင္းအရာမွ မေရးျဖစ္ခဲ့ဘူး။ သီရိလကၤာေရာက္ျမန္မာေက်ာင္းသားရဟန္းေတာ္မ်ားရဲ႕ လကၤာတမန္မဂၢဇင္းနဲ႔ အလုပ္ရႈပ္ေနခဲ့တာလည္း တစ္စိတ္တစ္ပိုင္းေပါ့။ အလုပ္႐ႈပ္တယ္လို႔ ေျပာတာထက္ စိတ္႐ႈပ္တာက ပိုမွန္ပါလိမ့္မယ္။ လူေတြနဲ႔ေျပလည္ရာ ေျပလည္ေၾကာင္းစကားေျပာတဲ့ ပါရမီကလည္း ပါမလာခဲ့ဘူးေလ။ အရာရာကို ရွင္းရွင္းနဲ႔ဘြင္းဘြင္းနဲ႔ေျပာမွ ၾကိဳက္တဲ့သူ ေျပာတတ္သူဆိုေတာ့ တစ္ခါတစ္ေလ ေပ်ာ့လိုက္၊ တစ္ခါတစ္ခါ မာလိုက္လုပ္မွ အဆင္ေျပတဲ့ေလာက။ ဒါဆိုရင္ ဒါပဲဆိုတဲ့စိတ္နဲ႔ဆိုေတာ့ တစ္ခါတစ္ေလ အလုပ္လုပ္ရတာ မလြယ္ဘူး။ ဘုန္းၾကီးေတြနဲ႔ဆက္ဆံရတာက လူေတြနဲ႔စာရင္ မဆုိးဘူးလို႔ ဆိုရမယ္။ စာအုပ္လုပ္ငန္းဆိုေတာ့လည္း လူေတြနဲ႔ ဆက္ဆံရေတာ့တာေပါ့။ လူဆိုတာက စီးပြားေရးလုပ္ၿပီဆိုရင္ အျမတ္အစြန္းေလးေတာ့ ရခ်င္ၾကတာပဲ။ အျမတ္အစြန္းရခ်င္တာကေတာ့ အေၾကာင္းမဟုတ္ပါဘူး။ ေျပာထားတဲ့စကားနဲ႔ လုပ္လိုက္တဲ့အလုပ္ ထပ္တူမက်တာက ဆုိးတယ္။

အဲဒီလို စီးပြားေရးလုပ္တဲ့အထဲမွာ ျမန္မာေတြက စကားကို သိပ္အလြယ္ေျပာလြန္းတယ္ ထင္ပါတယ္။ တစ္ခါတစ္ေလ ငါးက်ပ္ေလာက္တန္တဲ့ဟာကို “ဘုန္းၾကီးေတြမို႔ ေလွ်ာ့ေပးလုိက္မယ္၊ ၆-က်ပ္နဲ႔ ယူသြားပါဘုရား”ဆိုသလိုေတြလည္း ၾကံဳရသေပါ့။

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ လကၤာတမန္မဂၢဇင္းဆိုတာကေတာ့ ထြက္ေပၚလာခဲ့ၿပီ ျဖစ္ပါတယ္။ မဂၢဇင္းထြက္လာၿပီဆိုေတာ့ ေအးေဆးေနရၿပီ ေအာက္ေမ့ေနတာ။ မၿပီးေသးဘူး။ ျဖန္႔ေ၀ေရးတာ၀န္ပါ ယူထားေနရတယ္။ အခ်ိန္အခါသင့္တုန္း လည္လို႔အဆင္ေျပမယ့္ ႏိုင္ငံေလးေတြကို လည္မယ္ေအာက္ေမ့ပါတယ္။ ဒီမဂၢဇင္းကိစၥၾကီးက တေကာက္ေကာက္နဲ႔ ေနာက္ကေန တန္းလန္းၾကီးပါလာျပန္တယ္။ မဂၢဇင္းေတြ ၿပီးၿပီဆိုၿပီး ဒါတင္ ဘယ္ကမလဲ။ ပို႔ေဆာင္ေရးတာ၀န္ပါ ထပ္တိုးလာျပန္တယ္။ မေလးရွား၊ ရတနာရာမေက်ာင္းက လကၤာေက်ာင္းသားေဟာင္းေတြနဲ႔ ေနရာခြဲၿပီး ပို႔ေဆာင္ေရး လုပ္ရျပန္တယ္။ တစ္ပါးက သေဘာၤဆိပ္သြားၿပီး သီရိလကၤာကို ပို႔ဖို႔လုပ္။ တစ္ပါးက စကၤာပူပို႔ဖို႔ စကၤာပူနယ္စပ္က ဂ်ိဳဟိုးကို ပို႔၊ မေလးရွားက အဆင္ေျပမယ့္ ျမန္မာေက်ာင္းတိုက္ေတြကို ပို႔ေပါ့။ “ကဲ…ေအးေဆးေပါ့။ ပို႔စရာရွိတာလည္း ပို႔ၿပီးၿပီေပါ့”။

ဘယ္ရမလဲ။ သီရိလကၤာ ပို႔လုိက္တဲ့စာအုပ္ေတြက ၁၀-ရက္လည္း ေရာက္မသြား၊ ရက္ ၂၀-လည္း ေရာက္မသြား၊ ၁-လလည္းေရာက္မသြား။ ေခါင္းခဲရျပန္ၿပီ။ ဘယ္လိုလုပ္ရပါ့မလဲ။ လုပ္ၾကပါအံုး။ ဟိုစုံစမ္း၊ ဒီစုန္ဆန္။ ေခါင္းေနာက္၊ စိတ္ပူျဖစ္ရျပန္တယ္။

စကၤာပူပို႔ဖို႔ စာအုပ္ေတြကလည္း ဂ်ိဳဟိုးက ေညာင္ကန္ေအးေက်ာင္းမွာ မလႈပ္မယွက္ အိပ္စက္ေနရရွာျပန္တယ္။ စာအုပ္ေတြခမ်ာ စာဖတ္သူလက္ထဲ ေျပး၀င္ခ်င္ေနၿပီ။ သီရိလကၤာက ဥကၠ႒ကိုလည္း လွမ္းေမးရတာ အေမာ။ သူကေတာ့ ေျပာပါတယ္။ တပည့္ေတာ္တို႔ အားလံုးစီစဥ္ၿပီးသြားပါၿပီတဲ့။ ဒါေပမယ့္ ေရာက္မသြားေသးတာက ခက္တယ္။ ဟုတ္ေတာ့လည္း ဟုတ္ပါတယ္။ လက္ေတြ႕မျဖစ္ေသးသေရႊ႕ အစီအစဥ္ဆိုတာ အစီအစဥ္အဆင့္ပဲ ရွိတာေလ။ အလုပ္တစ္ခုဆိုတာ လုပ္လိုက္ၿပီဆိုတာနဲ႔ အခက္အခဲဆိုတာ ေတြ႕ၾကံဳရစၿမဲ မဟုတ္လား။ မလုပ္ၾကည့္ေသးဘဲ ေျပာလိုက္ရင္ေတာ့ ေရႊျပည္ေတာ္က လက္တစ္ကမ္းမွာပဲ ရွိပါတယ္။ တကယ္လုပ္ၾကည့္ၿပီဆိုမွ ေရႊျပည္ေတာ္က ေမွ်ာ္လင့္တိုင္းေ၀းေနတာကို သိလာရတတ္တယ္ မဟုတ္လား။

မေလးရွားမွာ စာအုပ္ေတြ ပို႔ၿပီးတာနဲ႔ ကိုယ့္ဒုကၡကိုယ္ရွာတာလို႔ပဲ ေျပာေျပာ။ ညည သူ႕အေၾကာင္း စဥ္စားရင္း ေမာခဲ့ရတယ္။ “ငါတို႔ မဂၢဇင္းေလး ပို႔ေတာ့ ပို႔ခဲ့ရၿပီ။ အဲဒီက ေက်ာင္းထုိင္ဆရာေတာ္က တရုိတေသမွ ဆက္ဆံပါ့မလား။ သူခမ်ာ ဗီဒိုေတြထဲမွာပဲ မ်က္ႏွာငယ္ငယ္နဲ႔ ေနေနရမလား။ ေရႊျမန္မာ စာဖတ္သူေတြလက္ထဲ အားပါးတရ ထည့္ေပးဖို႔ ဆႏၵရွိပါ့မလား”ေပါ့။ တစ္ခါတစ္ေလ သေဘာက်ၿပီး စာအုပ္ေတြ အမ်ားၾကီး ယူသြားသတဲ့ဆိုတဲ့ သတင္းေလးၾကားရရင္ ၀မ္းသာလို႔ မဆံုးဘူး။ တစ္ေန႔ ပီနန္ကို ပို႔လိုက္တဲ့ အုပ္ေရ ၆၀-ထဲက ၃၀-ကို တစ္ဦးတည္းက ယူသြားတယ္၊ ေနာက္ထပ္ ၃၀-ေလာက္ ထပ္ပို႔ေပးပါအံုးဆိုတဲ့အေၾကာင္း ၾကားရေတာ့ ၀မ္းသာလို႔ မဆံုးခဲ့ဘူး။ တာ၀န္ခံဆရာေတာ္ဦး၀ိစိတၱရဲ႕ ျပည့္၀တဲ့ ေစတနာေတြေၾကာင့္လို႔ဆိုလဲ မမွားပါဘူး။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ “ကိုယ္ေတာ္တို႔ျပန္ရင္ စာအုပ္ဖိုးေတြ အကုန္ေပးလိုက္မယ္။ တပည့္ေတာ္ဆီက ေရာင္းရသည္ျဖစ္ေစ၊ မေရာင္းရသည္ျဖစ္ေစ ကိစၥမရွိဘူး”လို႔ ခဏခဏ အမိန္႔ရွိတဲ့ ဓမၼ၀ိဟာရဆရာေတာ္ရဲ႕ အားေပးစကားၾကားရေတာ့လည္း အားတက္ခဲ့ျပန္တာေပါ့။

ဒီၾကားထဲ ေ၀ဖန္စကားေလးေတြကလည္း ၾကံဳရသေပါ့။ ေ၀ဖန္သံေလးေတြကလည္း ရတနာရာမက လကၤာေက်ာင္းသားေဟာင္းေျပာတဲ့စကားနဲ႔ သိပ္ေတာ့လည္း ေခါင္းမစားခဲ့ရပါဘူး။ “ဘုရားဆိုတာက ထားလို္က္ေတာ့။ ခု ၾကည့္ကြာ။ ဒုိ႔ ပီနန္းဆရာေတာ္ၾကီး၊ အမ်ားေကာင္းက်ိဳးအတြက္ ဘယ္ေလာက္ လုပ္ေဆာင္ေနသလဲ။ ဒါေပမယ့္ မႏွစ္က ရစရာမရွိေအာင္ ေ၀ဖန္ခံရေသးတယ္၊ စဥ္းစားသာၾကည့္၊ ဒို႔က ဘာေတြမို႔လို႔လဲ”။ မွန္လိုက္ေလ။ ရင္ထဲမွာလား ဦးေႏွာက္ထဲမွာလား မသိ။ အလင္းေတြျဖာသြားခဲ့ရတယ္။ သူ႕ကိုလည္း ေက်းဇူးတင္မိခဲ့တယ္။ မွန္လိုက္တာ။ “လုပ္လည္း လုပ္ခ်င္တယ္၊ အဲဒီအလုပ္ကို လုပ္လည္း လုပ္သင့္ေနတယ္ဆိုရင္ ေမာင္မင္းၾကီးသားေရ လုပ္သာလုပ္ပစ္လိုက္”လို႔ စိတ္ဓာတ္ေတြ မိုးေပၚတက္ခဲ့တယ္။ “အလုပ္တစ္ခုဟာ ေကာင္းတဲ့အလုပ္လို႔ သင္ကိုယ္တိုင္ သိနားလည္ေသာအခါ ထိုအလုပ္ကိုလုပ္ဖို႔ ဘယ္ေတာ့မွ ျခြင္းခ်က္ထားမေနပါေတာ့ႏွင့္”ဆိုတဲ့ အေတြးအေခၚဆရာၾကီးရဲ႕ စကားကလည္း ေခါင္းထဲကို ေရာက္လာပါတယ္။ အီမန္ႏူရယ္ကန္႔လား၊ အဲလဘက္ကျမဴးလား မမွတ္မိေတာ့ပါ။

အခု မဂၢဇင္းက အမွားအယြင္း အေသးအမႊားေလး ႏွစ္ခု သံုးခုကလဲြရင္ အလြန္ေကာင္းလို႔ ဆိုႏုိင္ပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ အသံေတာ္ေတာ္မ်ား ၾကားလိုက္ရတာက “မင္းတို႔ဟာၾကီးက ေကာင္းလြန္းေနတယ္ကြ။ ဘာလုပ္မွာလဲ”တဲ့။ “ဟင္လား…ဟာလား”ဘယ္လို အာေမဋိတ္ျပဳရမွန္းကို မသိေတာ့ဘူး။ ညံ့မ်ား ညံ့ေနခဲ့ရင္ေကာ။ ရစရာကို ရွိမွာ မဟုတ္ေတာ့ဘူးလို႔ ဆိုရမယ္။ “မဟုတ္ဘူး။ က်ဳပ္က အလယ္အလတ္ မညံ့မေကာင္းေလးကို ဆိုလိုတာပါ”လို႔ ဆိုခ်င္လည္း ဆုိပါလိမ့္မယ္။ အဲဒီလို လုပ္လိုက္ရင္လည္း “မင္းတို႔ဟာကကြာ…လုပ္မယ့္လုပ္ ရွယ္လုပ္ထည့္လုိက္ရမွာ၊ ဒီပံုစံမ်ိဳးေတာ့ ဘာထူးမွာလဲ”လို႔ ေျပာေနပါလိမ့္အံုးမယ္။ အခ်ိဳ႕ကလည္း ဆိုပါတယ္။ “မင္းတို႔မဂၢဇင္းထဲက တစ္ခ်ိဳ႕ဓာတ္ပံုေတြက ပုဂၢလိကဆန္ေနတယ္”ဟူ၍။ မွန္ေသာစကားကို ဆိုပါတယ္။ စာမူေရြးၾကတာပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ ဓာတ္ပံုေရြးတာ အထားအသိုကိစၥကိုပဲျဖစ္ျဖစ္ ပုဂၢိဳလ္ေရးကို နည္းနည္းမွ မၾကည့္၊ စာအုပ္အျပင္အဆင္ေကာင္းေရးကိုပဲ ၾကည့္ခဲ့ပါတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕ပုဂၢလိကပံုေတြေတာ့ ပါပါတယ္။ အဲဒါကလည္း ၾကည့္႐ႈသူလူအမ်ား ၾကည္ညိဳသဒၶါ ပြားေစမယ္လို႔ ယံုၾကည္လို႔ ထည့္လိုက္တာပါ။ ထိုပုဂၢဳိလ္တို႔အား ခင္မင္၍ မဟုတ္ပါ။ ထို႔ေၾကာင့္ ဘယ္ဖက္နားက ၀င္လာေသာ ေ၀ဖန္သံမ်ားအတြက္ ဦးေႏွာက္ထဲမွာ ထည့္သိမ္းဖို႔နဲ႔ ညာဖက္နားက ျပန္ထုတ္ပစ္ဖို႔ လမ္းႏွစ္သြယ္သာ ထားရွိခဲ့ပါတယ္။

တစ္ခ်ိဳ႕က အားေပးစကားေျပာေပမယ့္ လိုအပ္ခ်က္ေလး အခ်ိဳ႕အတြက္ေတာ့ ခုထိ စိတ္မေကာင္းျဖစ္ဆဲပါ။ အဲဒီထဲက မ်က္ႏွာဖံုးစာသားနဲ႔ လကၤာတမန္လိုဂိုကို စိတ္ရွည္လက္ရွည္ ေစတနာအျပည့္နဲ႔ ဆြဲေပးခဲ့တဲ့ အရွင္ေတဇနိယ မဂၢဇင္းထဲမွာ က်န္ရစ္ေနခဲ့တာပါ။ (အရွင္ေတဇနိယကေတာ့ ကိစၥမရွိပါဘူး။ ရပါတယ္လို႔ ဆိုမွာေသခ်ာပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ လိုအပ္ခ်က္ကေတာ့ လိုအပ္ခ်က္ပါပဲ)။ ခ်န္ထားခဲ့တာ မဟုတ္ပါ။ အစက “မ်က္ႏွာဖံုးလိုဂို = အရွင္ေတဇနိယ”ဆိုၿပီး ဒီဇိုင္နာကို ေပးလိုက္တာ ပါပါတယ္။ ေနာက္မွ စာမ်က္ႏွာေတြ ျပန္ညွိေတာ့ ဘယ္လိုက ဘယ္လို က်န္ရစ္ခဲ့တယ္ မသိပါ။ က်န္တဲ့လိုအပ္ခ်က္ေလးေတြကေတာ့ စာလံုးေပါင္းမွားေနတာ၊ ဓာတ္ပံုအထားအသို မပီျပင္ျဖစ္ေနတာတစ္ခု။ အဲဒီလိုေလးေတြပဲ ေတြ႕ပါတယ္။

ကဲ….ေထြရာေလးပါးဆိုေတာ့ ရပ္ခ်င္တဲ့ေနရာရပ္လို႔ ရေလာက္ပါတယ္။ ေနာက္ စိတ္ကူးေပါက္ရင္ ဆက္ေရးပါအံုးမယ္။ အားလံုးကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။



Read more...

ေမတၱာသည္သာ

"တပည့္ေတာ္တုိ႔ သုံးပါးဟာ ခႏၶာကုိယ္ကြဲေနေပမဲ့ စိတ္ကေတာ့ တစ္စိတ္တည္း ၊ တစ္သားတည္း၊ တေထရာတည္းပါဘုရား"

လူတုိ႔သည္ "ကုိင္းကြ်န္းမွီ ကြ်န္းကုိင္းမွီ"ဆုိသကဲ့သုိ႔ မိမိဘ၀ ရပ္တည္ႏိုင္ေရးအတြက္ တစ္ဥိးကုိတစ္ဦး အမွီျပဳကာ ေနထုိင္ၾကရ၏. ထုိ႔ေၾကာင့္ မည္သည့္ ေနရာ၌ပင္ျဖစ္ေစ တူညီရာ တူညီရာ ေပါင္းစု၍ ေနၾကရေလ၏။ အိမ္၌ေနလွ်င္ မိသားစုနွင့္၊ ရပ္ရြာထဲ၌ေနလွ်င္ ရပ္ရြာသူ ရပ္ရြာသားမ်ားနွင့္၊ ေက်ာင္းေနလွ်င္ ေက်ာင္းသူ၊ ေက်ာင္းသားမ်ားႏွင့္၊ လုပ္ငန္းခြင္၀င္လွ်င္လည္း လုပ္ေဖာ္ ကိုင္ဖက္မ်ားနွင့္ အတူေန ၾကရသည္သာ ျဖစ္၏။
လူသည္ မည္မွ်ပင္ အရည္အခ်င္းရွိရွိ၊ မည္မွ်ပင္ စြမ္းအားႀကီးမားႀကီးမား တစ္ေယာက္ တည္း ေန၍ မရေပ။ ေအာက္ထစ္ဆုံး မိသားႏွင့္ အတူေနရသည္သာ ျဖစ္၏။ ထုိတြင္ မိသားစုနွင့္ ေနလွ်င္ မိသားစုစိတ္ဓာတ္ ရွိရမည္ျဖစ္၏။ ထုိအတူပင္ ရပ္ရြာ၌ ေနလွ်င္ ရပ္ရြာ စိတ္ဓာ္၊ ေက်ာင္းေနလွ်င္ ေက်ာင္သား စိတ္ဓာတ္၊ လုပ္ငန္းခြင္၀င္လွ်င္ လုပ္ငန္းေဖာ္ စိတ္ဓာတ္၊ ရွိၾကရမည္ ျဖစ္၏။

လူတုိင္းလူတုိင္း ထုိကဲ့သုိ႔ေသာ စိတ္ဓာတ္မ်ိဳးရွိလွ်င္ ခြ်တ္ေခ်ာ္မႈ၊ တိမ္းေစာင္းမႈ ကိစၥ မ်ားမွ တစ္ပါး မည္သည့္ျပႆနာမွ် ရွိမည္မဟုတ္ေပ။ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္း ေနထုိင္ၾကရမည္သာ ျဖစ္၏။ ထုိစိတ္ဓာတ္မ်ား ကင္းမဲ့လွ်င္မူ ေနရာတုိင္းတြင္ ျပႆနာမ်ားနွင့္ လုံးေထြး သတ္ပုတ္ ေနၾကရမည္သာ ျဖစ္၏။
ျပႆနာမ်ားနွင့္ လုံးေထြးေနရေသာေနရာမ်ားသည္လည္း ျငိမ္းျငိမ္းခ်မ္းခ်မ္း ရွိေတာ့ မည္ မဟုတ္ေပ။ ျငိမ္းျငိမ္းခ်မ္းခ်မ္း မရွိလွ်င္ မိသားစုသည္ မိသားႏွင့္ တူေတာ့မည္ မဟုတ္။ ထုိကဲ့သုိ႔ပင္ ရပ္၇ြာသည္လည္း ရပ္ရြာနွင့္ တူေတာ့မည္ မဟုတ္ေပ။ ေက်ာင္းသည္လည္း ေက်ာင္းနွင့္ တူေတာ့မည္ မဟုတ္၊ လုပန္ငန္းခြင္သည္လည္း လုပ္ငန္းခြင္နွင့္ တူေတာ့မည္ မဟုတ္ေပ။
ထုိ႔ေၾကာင့္ ေနရာတုိင္းေနရာတုိင္း၌ ျပႆနားႏွင့္ ကင္းေ၀းျပီး ျငိမ္းျငိမ္းခ်မ္းခ်မ္းေနထုိင္ ႏိုင္ရန္ ကုိယ္စီကုိယ္စီတြင္ ဆုိင္ရာဆုိင္ရာ စိတ္ဓာတ္ေကာင္းမ်ား ထားရွိရန္ လုိအပ္လွေပ၏။ ယင္းစိတ္ဓာတ္တုိ႔ ရင္ထဲနွလုံးသားထဲ အစဥ္အျမဲ တည္ေနေစရန္ အတြက္ အေျခခံ လက္ကုိင္ ထားရမည့္ တရားကလည္း အရန္သင့္ပင္။ ယင္းကား အျခားမဟုတ္ ေမတၱာတရား ပင္ျဖစ္၏။
ေရွးယခင္က လူေတာ္ေကာင္းႀကိးမ်ားတုိ႔မွာ အမ်ားအားျဖင့္ ေမတၱာတရားျဖင့္သာ ေနထုိင္ခဲ့ၾက၏ ။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ထုိသူတုိ႔၏ ဘ၀မွာ ျပႆနာမ်ားနွင့္ ကင္းေ၀းကာ အစဥ္ထာ၀ရ ျငိမ္းခ်မ္းေနသည္သာ ျဖစ္၏။ ယင္းနွင့္စပ္၍ ဘုရားရွင္ လက္ထက္က ေမတၱာတရားျဖင့္ ေနထုိင္ခဲ့ၾကေသာ ရဟန္းေတာ္သုံးပါးကုိ ျပဆုိခ်င္ပါသည္။

ႏို႔ႏွင့္ေရ ေရာေႏွာထားသလုိ
ဘုရားရွင္လက္ထက္ေတာ္အခါက တစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦး အလြန္ေလးစားခ်စ္ခင္ၾကေသာ ရဟန္းေတာ္သုံးပါး ရွိေလ၏။ ထုိရဟန္းေတာ္တုိ႔ကား အရွင္အႏုရုဒၶါ၊ အရွင္နႏၵိယႏွင့္ အရွင္ ကိမိလတုိ႔ ျဖစ္၏။ ထုိရဟန္းေတာ္သုံးတုိ႔သည္ ပါစိန၀ံသဟုေခၚဆုိေသာ အေရွ့၀ါးေတာအရပ္၌ အတူတကြ သီတင္းသုံးေနထုိင္ၾက၏။ တစ္ေန႔တြင္ ထုိအရွင္တုိ႔ သီတင္းသုံးေနထုိင္ရာ အေရွ့၀ါးေတာအရပ္သုိ႔ ဘုရားရွင္ ၾကြလာေတာ္မူ၏။
ဘုရားရွင္ၾကြလာသည္ကုိ ပထမဦးဆုံးျမင္သူကား အရွင္အႏုရုဒၶါ ျဖစ္၏။ အရွင္အႏုရုဒၶါ သည္ အခ်င္းခ်င္း စိတ္၀မ္းမကြဲေစလုိ။ ထုိျပင္ သူတုိ႔ညီညီညြတ္ညြတ္ ေနထုိင္ၾကသည္ ကုိ လည္း ဘုရားရွင္ သိျမင္ေစလုိ၏။ ထုိ႔ေၾကာင့္ သူတစ္ပါတည္း သြားေရာက္၍ ခရီးဦးႀကိဳမႈမျပဳ ေပ။ အတူေန ရဟန္းေတာ္ ႏွစ္ပါးကုိ သြားေခၚျပီးမွ ဘုရားရွင္ကုိ ခရီးဥိးႀကိဳဆုိမႈ ျပဳေလ၏။ အမႈ ႀကီးငယ္မ်ားကုိလည္း သုံးပါးစုံညီ ျပဳလုပ္ေဆာင္ရြက္ေပးၾက၏။
ဘုရားရွင္သည္ ထုိရဟန္းေတာ္တုိ႔ႏွင့္ ပဋိသႏၱာရစကားေျပာၾကးေလ၏. ယင္းေနာက္ အႀကီးဆုံးျဖစ္ေသာ အရွင္အႏုရုဒၶါအား…….
"ခ်စ္သားအႏုရုဒၶါ… ခ်စ္သားတုိ႔ဟာ ညီညီညြတ္ညြတ္ ရွိၾကရဲ့လား၊ အတူတူ သီတင္း သုံးေနထုိင္ရတာ ၀မ္းေျမာက္၀မ္းသာေကာ ျဖစ္ၾကရဲ့လား၊ တစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦး ဆန္႔က်င္ဘက္ စကား မေျပာၾကားဘဲ ႏို႔နဲ႔ေရ ေရာထားသလုိ တစ္စိတ္တစ္၀မ္းတည္းေကာ ျဖစ္ၾကရဲ့လား။" ဟု ေမးေတာ္မူရာ အရွင္အႏုရုဒၶါက.
အရွင္အနုရုဒၶါက မွန္ပါ…တပည့္ေတာ္တုိ႔ဟာ အရွင္ဘုရားေမးေတာ္မူတဲ့အတုိင္း ေနထုိင္က်င့္ သုံးၾကပါတယ္ဘုရား"။ ဟု ျပန္လည္ေလွ်ာက္ထားၾကေလ၏။ ထုိအခါ ဘုရားရွင္ က " ဒီလုိဆုိရင္ ဘယ္လုိမ်ား ေနထုိင္ၾကပါသလဲ?" ဟု ဆက္လက္ေမးျမန္းရာ --- အရွင္အႏုရုဒၶါက-- " ျမတ္စြာဘုရား…. တပည့္ေတာ္တုိ႔ရဲ့ စိတ္ထဲမွာ "'ဒီလုိ သီတင္းသုံးေဖာ္ ေတြနဲ႔ အတူေနရတာ သိပ္အရေတာ္တာပဲ။ ငါရဟန္းအျဖစ္ကုိလည္း ေကာင္းစြာရတာပဲ"လုိ႔ ေအာက္ေမ့ မိပါတယ္ဘုရား။ တပည့္ေတာ္ဟာ သူတုိ႔ရဲ့ ေရွ့မွာပဲျဖစ္ျဖစ္ သူတုိ႔ရဲ့ ကြယ္ရာမွာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ သူတုိ႔အေပၚမွာ ေမတၱာကာယကံ၊ ေမတၱာ၀စီကံ၊ ေမတၱာမေနာကံတုိ႔နဲ႔ ေရွးရႈ၍သာ ေနပါတယ္ဘုရား။ တပည့္ေတာ္တုိ႔ရဲ့ စိတ္ဆႏၵကုိ ေရွ့တန္းမတင္ဘဲ သူတူိ႔ရဲ့ စိတ္အလုိက် အတုိင္းသာ ေနထုိင္ပါတယ္ဘုရား။ တပည့္ေတာ္ုတို႔ သုံးပါးဟာ ခႏၶာကုိယ္ ကြဲေနေပမဲ့ စိတ္ကေတာ့ တစ္စိတ္တည္း တသားတည္း တေထရာတည္းပါဘုရား" ဟု ျပန္လည္ ေလွ်ာက္ၾကားေလ၏။
တစ္ဖန္ ဘုရားရွင္က အရွင္နႏၵိယႏွင့္ အရွင္ကိမိလတုိ႔ကုိ ေမးျမန္ရာ ထုိရဟန္း ေတာ္နွစ္ပါးကေလည္း အရွင္အႏုရုဒၶါကဲ့သုိ႔ပင္ ေျဖၾကားေလွ်ာက္ထားၾကေလ၏။
အထက္ပါ ရဟန္းေတာ္သုံးပါး၏ စည္စည္းလုံးလုံး ညီညီညြတ္ြတ္ ေနထုိင္ၾကပုံမွာ ေလးစားဖြယ္ရာ ျဖစ္၏။ အားက်စရာလည္း ျစဖ္၏။ အတုယူစရာလည္း ေကာင္လွ၏။ ထုိအရွင္ သုံးပါးမွာ တစ္အူတုံဆင္း ညီရင္းအစ္ကုိမ်ား မဟုတ္ၾက။ သုိ႔ပါေသာ္လည္း တစ္ပါးႏွင့္ တစ္ပါး ေလးစား ခ်စ္ခင္ၾကသည္မွာ ညီရင္းအစ္ကုိမ်ား ထက္ပင္ သာလြန္ေပ၏။ ဤသည္မွာ ေမတၱာ တရားျဖင့္ ေနထုိင္ၾက ျခင္းေၾကာ့္သာ ျဖစ္၏။

လူ့ေလာကထဲ၌ မိသားစုအတြင္း၌ ျဖစ္ေစ၊ ရပ္ရြာအတြင္း၌ျဖစ္ေစ၊ ေက်ာင္း၌့ျဖစ္ေစ၊ လုပ္ငန္းခြင္၌ျဖစ္ေစ မည္ည့္ေနရာ၌မဆုိ အတူေနျပီး ျပႆနာ မ်ားႏွင့္ လုံးေထြးေနၾကေသာ ပုဂၢိဳလ္မ်ား ရွိေပ၏။ ထုိပုဂၢိဳလ္တုိ႔မွာ အတူေနၾကျပီး အဘယ္ေၾကာင့္ ျပႆနာမ်ားႏွင့္ လုံးေထြး ေနၾကပါသနည္း၊ ေျပာရလွ်င္ တစ္ဦးနွင့္ တစ္ဦး ေမတၱာတရား ေခါင္းပါးၾကေသာ ေၾကာင့္ပင္ ျဖစ္၏။
ထုိပုဂၢိဳလ္တုိ႔သည္ အရွင္အႏုရုဒၶါတုိ႔ကဲ့သုိ႔ တစ္ဥိးႏွင့္တစ္ဦး ေမတၱာကာယကံ၊ ေမတၱာ၀စိကံ၊ ေမတၱာမေနကံတုိ႔ျဖင့္သာ ေနထုိင္ၾကလွ်င္ အတူေနပုဂၢိဳလ္အခ်င္းခ်င္း ျပႆနာျဖစ္ရန္ အေၾကာင္း မရွိေပ။

ဤေနရာ၌ ေမတၱာကာကံ ဆုိသည္မွာ တစ္ဦး၏ လုပ္ကုိင္ေဆာင္ရြက္၇မည့္ လုပ္ငန္း ကိစၥကုိ တစ္ဦးက ရုိင္းပင္း ကူညီကာ ျပဳလုပ္ေဆာင္ရြက္ ေပးျခင္းမိ်ဳး ျဖစ္၏။
ေမတၱာ၀စိကံဆုိသည္မွာ တစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦး ယဥ္ယဥ္ေက်းေက်း ညင္ညင္သာသာ ယာ ယာ သာယာဖြယ္ျဖစ္ေသာ စကားတုိ႔ျဖင့္ ေျပာဆုိဆက္ဆံျခင္း၊ အက်ိဳးျဖစ္ထြန္းႏိုင္းရာ ကိစၥတုိ႔ ကုိ ေဆြးေႏြးညွိႏႈိင္းျခင္း၊ အႀကံေပးျခင္း၊ ေရွ့၌ျဖစ္ေစ၊ ကြယ္ရာ၌ျဖစ္ေစ၊ တစ္ဦး၏ ဂုဏ္သိကၡာ က်ဆင္းႏိုင္မည့္ အေၾကာင္းတုိ႔ကုိ တစ္ဦးက မေျပာဘဲ ဂုဏ္သိကၡာရွိေစႏိုင္မည့္ အေၾကာင္းတုိ႔ ကုိသာ ေျပာဆုိျခင္း စသည္တုိ႔ ျဖစ္၏။
ေမတၱာမေနာကံဆုိသည္မ်ာ တစ္ဦး၏ အက်ိဳးပ်က္စီးရာ ပ်က္စီးေၾကာင္းကုိ တစ္ဦးက မႀကံစည္ဘဲ တစ္ဦးႏွင့္ တစ္ဦး က်န္းမာ ခ်မ္းသာေစလုိေသာ ေမတၱာစိတ္မ်ားျဖင့္ ေနထုိ္င္ ျခင္းမ်ိဳး ျဖစ္၏။
ထုိေမတၱာမ်ားျဖင့္သာ ေနထုိင္ၾကလွ်င္ မိသားစုစိတ္ဓာတ္၊ ေက်ာင္းစိတ္ဓာတ္စေသာ ဆုိင္ရာဆုိင္ရာ စိတ္ဓာတ္ေကာင္းမ်ား ေပါက္ဖြာလာမည္ ျဖစ္၏။ ထုိစိတ္ဓာတ္ေကာင္းမ်ား ေပါက္ဖြားလာလွ်င္ တစ္ဦးအေပၚ တစ္ဦး အႏိုင္အထက္ျပဳျခင္း၊ အေကာက္ႀကံျခင္း၊ အခြင့္ အေရးယူျခင္းမ်ိဳးမ်ား ရွိေတာ့မည္ မဟုတ္။
အျမီးက်က္ အျမီးစား၊ ေခါင္းက်က္ ေခါင္းစားစသည့္ ယုတ္ညံ့သိမ္ဖ်င္းေသာ စိတ္ဓာတ္ မ်ားလည္း ကြယ္ေပ်ာက္သြားမည္သာ ျဖစ္၏။ ခ်ြတ္ေခ်ာ္မႈ၊ တိမ္းေစာင္းမႈမ်ားျဖစ္သည့္တုိင္ ေမတၱာျဖင့္ သည္းခံ ခြင့္လႊတ္ႏိုင္မည္ ျဖစ္၏။ မီးထြန္းရွာလွ်င္ပင္ ျပႆနာကုိ ေတြ႔ႏိုင္ေတာ့ မည္ မဟုတ္ေပ။

ထုိအေျခအေနမ်ား ဆုိက္ေရာက္လာလွ်င္ မိသားစုသည္ လည္းေကာင္း၊ ရပ္ရြာ၊ ေက်ာင္းနွင့္ လုပ္ငန္းခြင္ တုိ႔သည္လည္းေကာင္း သာယာေအးခ်မ္း လွပျပီး ဖြဲ႔ျဖိဳး တုိးတက္ လာမည္မွာ မလြဲဧကန္ပင္။ လူသားတုိင္း ေမတၱာတရားျဖင့္ ေနထုိင္ႏိုင္ၾကပါေစ။

အရွင္ေကာ႑ည
သာသနာ့တကၠသုိလ္


Read more...

၂၀၁၀ ႏွစ္သစ္ကူး (ပူေနး)


၂၀၁၀ ႏွစ္သစ္ကူးမဂၤလာအတြက္ ၃၁-၁၂-၂၀၀၉ ေန႔ ည ၈ နာရီမွ စ၍ ႏုိင္ငံျခားသားေက်ာင္းေဆာင္ (အမ်ိဳးသား) ၏ မ်က္ႏွာစာတြင္ ပါတီပြဲက်င္းပသည္။ ႏုိင္ငံေပါင္းစုံက ေက်ာင္းသားမ်ား ပါ၀င္ၾကသည္၊ အခ်ိဳ႕လည္း အျပင္မွာ ပါတီပြဲလုပ္ၾကသည္တဲ့။ ထုိပါတီပြဲတြင္ ညစာ ထုိင္းရုိးရာ အစားအစာႏွင့္ ကိတ္မုန္႔မ်ားျဖင့္ ဧည့္ခံေကြ်းေမြးသည္။ အစားအစာ တစ္မ်ိဳးစားျပီးတုိင္း အစီအစဥ္ တမ်ိဳးစီျဖင့္ က်င္းပသည္၊ အာဖရိက ေက်ာင္းသားက ေၾကညာသူ (announcer)လုပ္သည္။ ထုိေက်ာင္းသားသည္ အဂၤလိပ္စကား ေတာ္ေတာ္ေလးကို ေကာင္းသည္။ ႏုိင္ငံအသီးသီး၏ ႏုတ္ခြန္းဆက္စကားမ်ားကို စာရြက္ေပၚမွာ ကူးလာကာ မိတ္ဆက္ပါသည္၊ ျမန္မာႏိုင္ငံအတြက္ မဂၤလာပါ ဟု ပီပီသသကို ေျပာသည့္အတြက္ လက္ခုပ္ၾသဘာမ်ား ေပးၾကပါသည္၊ အျခားေသာ ႏုိင္ငံမ်ားလည္း ထုိနည္းတူစြား လက္ခုပ္တီးျပီး ၾသဘာေပးၾကသည္။ တစ္ႏုိင္ငံစီ က dancing (သို) သီခ်င္း singing ျဖင့္ ေဖ်ာ္ေျဖရသည။ မြန္ဂုိ ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္ကလည္း ဂီးတာတစ္လုံးႏွင့္ ေဖ်ာ္ေျဖသည္။ သီတဂူစတားတုိ႔ အလွည့္ေရာက္လာေတာ့မည္။ သီတဂူစတားလည္း သီခ်င္းဆုိရမွာ ေၾကာက္တာႏွင့္ စားစရာမ်ားစား ေသာက္စရာမ်ား ေသာက္၊ (ေဖ်ာ္ရည္)၊ ဓာတ္ပုံတစ္ပုံေလာက္ ရုိက္ျပီး လစ္ခဲ့ရသည္။ ႏုိ႔မို႔ဆုိ မလြယ္၊ သီခ်င္း အတင္းဆုိခုိင္းမည္။

သီတဂူစတား
၃၁-၁၂-၂၀၀၉



Read more...

ႏွစ္ေဟာင္း(ဘင္) ကုိ ႏွဳတ္ခြန္းဆက္သ၍ ႏွစ္သစ္(ဥပါဒ္) ကုိ ႀကဳိဆုိလုိက္ၾကစုိ႔လား

ႏွစ္ေဟာင္းကုန္လုိ႔ ႏွစ္သစ္ကုိ ကူးေျပာင္းလာခဲ့ျပန္ၿပီ။ အေဟာင္းအကုန္ အသစ္အကူး ႏွစ္သစ္ကူးအခါသမယမွာ ဒါန သီလ ဘာ၀နာကုသုိလ္ကံအသစ္ေတြနဲ႔အတူ ထုိင္းႏုိင္ငံေရာက္ ျမန္မာျပည္သားမ်ားအပါအ၀င္ကမၻာ့ဘာသာေပါင္းစုံကိုမဂၤလာရွိတဲ့ႏွစ္သစ္မွာကုိယ္ေရာစိတ္ပါ က်န္းမာခ်မ္း
သာၾကပါေစ၊ေကာင္းကံအသစ္ မ်ားမ်ားျပဳနဳိင္ၾကပါေစလုိ႔ဦးစြာပဏာမႏွဳတ္ခြန္းဆက္သလုိက္ပါသည္။

ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ားနည္းတူပဲ အျခားေသာဘာသာ၀င္အေပါင္းတုိ႔ကလည္း မိမိတုိ႔ဆုိင္ရာ ယဥ္ေက်းမွဳထုံးတမ္းအစဥ္အလာအရ ကံအသစ္ျဖစ္တဲ့ သက္ႀကီးပူေဇာ္ပဲြ၊ အသက္လႊတ္ေဘးမဲ့ေပးပဲြ ၊ ေပးကမ္းစြန္က်ဲပြဲ၊မိဘေတြကုိကေတာ့တဲ့ပဲြစတဲ့ေကာင္းမြန္တဲ့အစဥ္အလာကုိယ္စီနဲ ႏွစ္သစ္ကုိ ႀကဳိဆုိၾကပါလိမ
့္မယ္လုိ႔္ထင္ပါတယ္။

တကယ္ေတာ့ အခ်ိန္ေတြဟာ တစ္စပ္တည္း မရပ္တန္႔ဘဲ ့ စကၠန္႔တုိင္း မီနစ္တုိင္း နာရီတုိင္းေျပာင္းလဲေနၾကပါတယ္။ တုိေတာင္းတဲ့အခ်ိန္က မထင္ရွားလွေလေတာ့ အခ်ိန္ၾကာပီး ရုပ္၀တၳဳမ်ား ျဖစ္ပ်က္တာ ထင္ရွားလွတဲ့ ႏွစ္တစ္ႏွစ္ကုိပဲ ႏွစ္ကူးၿပီ ( အခ်ိန္ကာလတစ္ခုေျပာင္းလဲၿပီ)လုိ႔ ေလာကသမုတိအမွန္အေနျဖင့္ ကူးေျပာင္းတယ္လုိ႔ သမုတ္လုိက္ၾကပါေတာ့တယ္။

လူေတြ တစ္ဦးနဲ႔ တစ္ဦး ေတြ႕လုိႀကယင္ တုိေတာင္းတဲ့ စကၠန္႔ေတြမွာ သတ္မွတ္၍ ခ်ိန္းေတြ႔ၾကမယ္မဟုတ္ပါဘူး။ ဘာေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ အခ်ိန္ကတုိေတာင္းလြန္းလွတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ပါပဲ။၊ ကာလတာရွည္တဲ့ နာရီ ၊ ေန႔ရက္ေတြမွာ ခ်ိန္းဆုိၾကတာမ်ားပါတယ္။ သုိ႔ေပတည့္ တစ္ႏွစ္ဆုိတာ တုိင္းေတာင္းလွတဲ့ စကၠန္႕ကေလးေတြကုိစုစည္းထားတာပဲလုိ႔ ေလာကလူအမ်ားကလက္ခံၾကပီးသားပါပဲ။

သတိမမူလွ်င္ ျမဴေတြေတာင္မွျမင္ဖုိ႔ခက္ခဲလွပါတယ္။ ထုိနည္းတူပဲ သတိမမူခဲလွ်င္အခ်ိန္ရဲ႕အေျခခံ ကာလတုိကုိလည္း ျမင္နဳိင္ခဲၾကပါလိမ့္မယ္။

ဒါေၾကာင့္ ဗုဒၶက ဓမၼပဒ ၊ အပၸမာဒ၀ဂ္မွာ ဒီလုိ ေဟာထားခဲ့တာေနမွာပါပဲ။

အပၸမာေဒါ အမတံ ပဒံ၊ ပမာေဒါ မစၥဳေနာ ပဒံ။
အပၸမတၱာ န မီယႏၱိ၊ ေယ ပမတၱာ ယထာ မတာ။( ဂါထာ ၂၁)

ဆုိလုိတာကေတာ့……
နာမ္ရုပ္သေဘာေတြအေပၚမွာ သတိျမဲစြာရွိေနတဲ့သူဟာ အသက္ေသေပမယ့္ အၿမဲရွင္လ်က္ေနသူပဲတဲ့။
နာမ္ရုပ္တုိ႔ရဲ႕သေဘာေတြအေပၚမွာ ေမ့ေမ့ေလ်ာ့ေလ်ာ့ ေနတဲ့သူဟာ အသက္ရွင္ေပမယ့္ ေသလ်က္ေနတဲ့သူပါပဲတဲ့။
ဒါဆုိေတာ့ သတိမူခဲ့လွ်င္ ျမဴကုိပင္ သင္ ျမင္ေနရမွာပါ။ အဆုိင္အခဲတုိင္တာအေအာက္အအုံႀကီးေတြဆုိတာ အေျခခံ သဲပြင့္ျမဴမွဳန္ကေလးေတြနဲ႔ ဆင့္ကဲေျပာင္းလဲတညေဆာက္္ထားတာေပါ့။ တစ္ႏွစ္ဆုိတာဟာလဲ အေျခခံ စကၠန္႔ကာလအတုိေတြကုိ ဆင့္ကဲ စုစည္းထားတာေပါ့။

ဓမၼစၾကာမွာေတာ့ “အာေလာေကာ ဥဒပါဒိ” လုိ႔ မွတ္ခဲ့ဖူးပါတယ္။ ေလာကႀကီးက အလင္းစက္ေတြေပါင္းစပ္ရာကေန အဆုိင္အခဲ ပုံသ႑ာန္ေတြအထိဆင့္ကဲ ျဖစ္လာၾကတာပါပဲ။

ဓာတ္ အႀကီးစား ေလးမ်ဳိး၊ ဓာတ္ အငယ္စား (အ႒ကလာပ္ရုပ္) ရွစ္မ်ဳိးနဲ႔ ဓာတ္တစ္ခုက ဦးေဆာင္ က်န္ဓာတ္ေတြ ေနာက္လုိက္ျဖစ္ေနတဲ့အစုသေဘာနဲ႔ ေလာကႀကီးက ပုံ႑ာန္အမ်ဳိးနဲ႔ ခ်ယ္လွယ္လာၾကရင္း မူရင္းေျပာက္သြားေလာက္ေအာင္ နာမည္တစ္ခုေပၚ ေနာက္နာမည္တစ္ခုနဲ႔ဖုံးလႊမ္ပစ္လုိက္ၾကပါတယ္။

သူဘာသာသူရွိေနတဲ့ အခ်ိန္ကုိ စကၠန္႕ ၊ မီနစ္၊ နာရီ၊ ရက္၊ လ၊ ႏွစ္ ေတြနဲ႔ ေသးငယ္ရာကေန ႀကီးမားလာတဲ့ အဆင့္ကုိ နာမည္ပညတ္ေတြနဲ႔ အဆင့္အဆင့္အစားထုိးပစ္လုိက္ၾကတယ္ေလ။ ဒါေၾကာင့္လူေတြဟာ နာရီရဲ႕လႊမ္းမုိးမွဳေအာက္၊ အခ်ိန္ရဲ႕လႊမ္းမုိးေအာက္မွာ ေန႔စဥ္နဲ႔မွ် မလြတ္မလပ္နဲ႔ နစ္မြန္းေနၾကရပါတယ္။
ဦးေနွာက္ထဲမွာ နာရီေတြကုိ ထည့္ထားမိၾကတာလုိ႔ပဲေပါ့။

အဘိဓမၼာေ၀ါဟာရေတြမွာေတာ့ ရုပ္နာမ္တရားကေတာ့ ဥပါဒ္ နဲ႔ ဘင္ ( ဥဒယဗၺယ-ျဖစ္ပ်က္) ေပါ့၊ ဘင္ဆုိတဲ့ အေဟာင္းကာလကုိ ဥပါဒ္ဆုိတဲ့ အသစ္ကာလက အစားထုိး၍ ၀င္ေျပာင္းေပးလုိက္တာပါပဲ။ ေရွးေရွးနာမ္ရုပ္အေဟာင္း(အပ်က္၊ဘင္ခဏ)ကုိစြန္႔ခြာႏွဳတ္ခြန္းဆက္သ၍ ေနာက္ေနာက္နာမ္ရုပ္အသစ္(အျဖစ္ ၊ဥပါဒ္ခဏ)အစားထုိး၍ ႀကဳိဆုိလုိက္ၾကလုိက္တာေပါ့။

လူေတြဟာလဲ မီနစ္တုိင္း စကၠန္႔တုိင္း ေမြးၿပီးေသေနၾကတာပါပဲ။ ခဏိက ဇာတိ ဇရာ မရဏလုိ႔ ေခၚရမွာထင္ပါတယ္။ သုိ႔ေပမယ့္ ထင္းရွားလွတဲ့ ရုပ္ကုိယ္ေကာင္အဆုိင္အခဲႀကီး မိခင္၀မ္းကေနေမြးလာတာကုိပဲ ေမြးလာၾကတယ္။ ဒီရုပ္ကုိယ္ေကာင္ႀကီး အသက္ထြက္၍ ေသသြားတာကုိပဲ ေသဆုံးတယ္လုိ႔ ထင္းရွားတဲ့ (ဇာတိ ဇရာ မရဏ) ဘ၀တစ္ခု ေသၿပီးေမြးတယ္ဆုိတာ သက္မွတ္ၾကတာ မ်ားပါတယ္။

ဓမၼရဲ႕အႏွစ္သာရကေတာ့ အခ်ိန္ကာလနဲ႔ ေနရာဌာနတုိ႔ရဲ႕အလြန္မွာရွိပါတယ္( True Dhamma exists beyond Time and space)။ ဓမၼရဲ႕ အႏွစ္ကုိ ရထားၿပီးတဲ့ ဗုဒၶကုိ အဂုၤလိမာလက “ ရဟန္းႀကီး ရပ္ပါေတာ့၊ ငါ့ကုိေၾကာက္၍ မေျပးပါနဲ႔” တဲ့။ ဗုဒၶကေတာ့ အဂုၤလိမာလကုိ ဒီလုိျပန္ေျပာလုိက္တယ္။ “အေမာင္ ဟိ ံသက ၊ ငါက ရပ္ေနပါတယ္။ သင္ကသာ ေျပးေနတဲ့သူပါ”ဲတဲ့။
တကယ္ေတာ့ ဗုဒၶက အခ်ိန္ကာလနဲ႔ ေနရာဌာနကုိ ေက်ာ္လြန္ခဲ့ၿပီးတဲ့သူျဖစ္လုိ႔ ဒီစကားကုိ ေျပာလုိက္တာပါပဲ။ ကြ်ႏု္ပ္တုိ႔ ပုထုဇဥ္ေလာကလူသားေတြမွာေတာ့ အခ်ိန္ကာလနဲ႔ ေနရာဌာနေတြကုိ ေက်ာ္လႊားဖုိ႔ ႀကဳိးစားယင္း ေျပးလႊားေနၾကတုန္း ေဟာ... ႏွစ္သစ္တစ္ခုကုိေတာင္ ေရာက္လာျပန္ၿပီပါေကာလား။

ႏွစ္သစ္မွာ မဂၤလာသုခအေပါင္းႏွစ္ ၿငိမ္းခ်မ္း ျပည့္စုံၾကပါေစလုိ႔ ေမတၱာပုိ႔သလုိက္ပါသည္ အားလုံးေသာ ကမၻာသူကမၻာသားအေပါင္းတုိ႔…………………
| |

Read more...

သိဂၤါလမာတာေထရီ


အရပ္ ဆယ္မ်က္ႏွာတို႔ကို ရွိခိုးျခင္းျဖင့္ မွားယြင္းေသာ အယူရွိေသာ သဂၤါလ သတို႔သားအား ျမတ္စြာဘုရားသည္ သိဂၤါေလာဝါဒသုတ္ကို ေဟာၾကားဆံုးမရသည္ကို အစြဲျပဳ၍ သိဂၤါလမာတာ အမည္ရေသာ အရွင္မ၏ အေၾကာင္းကား ဤသို႔ျဖစ္ေပ၏။

သိဂၤါလမာတာေထရီ အေလာင္းအလ်ာသည္ ပဒုမုတၱရျမတ္စြာဘုရား ပြင့္ေတာ္မူေသာအခါ ျမတ္စြာဘုရား၏ ခမည္းေတာ္ အာနႏၵာမင္းႀကီး၏ အေႁခြအရံျဖစ္ေသာ အမတ္ႀကီး၏ သမီး ျဖစ္ခဲ့ေပသည္။ မ်ားစြာေသာ ရတနာျဖင့္ ခ်မ္းသာ ႂကြယ္ဝ၏။ အဖျဖစ္ေသာ အမတ္ႀကီးႏွင့္ အတူတကြ ေက်ာင္းေတာ္သို႔ လိုက္သြား၍ မ်ားစြာေသာ အေႁခြအရံတို႔ႏွင့္ တရားေတာ္ကို နာယူ၏။

အမတ္ႀကီး၏ သမီးသည္ ျမတ္စြာဘုရား၏ တရားေတာ္ကို နာယူၿပီး သာသနာေတာ္၌ ၾကည္ညိဳ၍ ရဟန္းျပဳခြင့္ ရရန္ အဖျဖစ္ေသာ အမတ္ႀကီးထံတြင္ ဝင္ခြင့္ေတာင္းကာ ရဟန္းမိန္းမျပဳ၏။ ကာယဒုစရိုက္၊ ဝစီဒုစရိုက္တို႔ကို ေရွာင္ၾကဥ္၍ အာဇီဝ ပါရိသုဒၶိ သီလကို သုတ္သင္၏။ သန္႔ရွင္း စင္ၾကယ္ေစ၏။ ကုလဒူသက အေနသနကို ေရွာင္ၾကဥ္၏။ သဒၶါတရား သက္သက္ျဖင့္ ၾကည္ညိဳ၍ လွဴေသာ ေကာင္းကင္က် ပစၥည္းကိုသာလွ်င္ သံုးေဆာင္၏။

ၾကည္ညိဳေလေအာင္ ဟန္ေဆာင္ျခင္း၊ ေလာကြတ္ျပဳျခင္း၊ သစ္သီးေပးျခင္း၊ ပန္းေပးျခင္းစေသာ အေနသနတို႔ကို မသံုးစြဲ၊ ေနၿမဲတိုင္းေန၍ ဘုရား တရား သံဃာ ရတနာသံုးပါး၌ အလြန္ ရိုေသျခင္း ရွိ၏။ တရားေတာ္ကို မျပတ္ နာေလ့ရွိ၏။ ျမတ္ဘုရားကို မျပတ္ ဖူးေျမာ္ေလ့ရွိ၏။

တစ္ေန႔သ၌ ပဒုမုတၱရ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ရဟန္း မိန္းမ တစ္ေယာက္အား ‘သဒၶါဓိမုတၱ’ ဧတဒဂ္ ေပးေတာ္မူ၏။ ယင္းသည္ကို ၾကားသိေသာအခါ အမတ္ႀကီး၏ သမီးသည္ သဒၶါၾကည္ညိဳလွသျဖင့္ ေကာင္းမႈကုသိုလ္ ျပဳလုပ္ကာ သဒၶါဓိမုတၱဆုကို ေတာင္း၍ သိကၡာသံုးပါးကို ျဖည့္က်င့္ေလသည္။ ျမတ္စြာဘုရားသည္ “ခ်စ္သမီး၊ ရတနာသံုးပါး၌ ၾကည္ညိဳေသာ ဆုေတာင္းျခင္းသည္ ျပည့္စံုလတၱံ႔၊ ေနာက္ကမ႓ာ တစ္သိန္းထက္တြင္ ပြင့္ေတာ္မူေသာ ေဂါတမ ျမတ္စြာဘုရား ထံေတာ္တြင္ သိဂၤါလမာတာ ရဟႏၲာမျဖစ္၍ ျပည့္စံုလတၱံ႔” ဟု ဗ်ာဒိတ္ စကား မိန္႔ၾကားေတာ္မူ၏။

အမတ္ႀကီးသမီး ရဟန္းမသည္ ပဒုမုတၱရ ျမတ္စြာဘုရား၏ ဗ်ာဒိတ္စကားကို ၾကားရ၍ အလြန္ ဝမ္းေျမာက္ေပသည္။ တစ္သက္ပတ္လံုး ရဟန္းမိန္းမတို႔၏ အက်င့္ပဋိပတ္ျဖင့္ ပူေဇာ္သည္။ ျမတ္စြာဘုရားကို ခ်စ္ခင္ ျမတ္ႏိုးစြာ လုပ္ေကြ်း ဆည္းကပ္သည္။ ထိုဘဝမွ စုေတေသာ္ တာဝတႎသာ၌ ျဖစ္ခဲ့ေလသည္။

သိဂၤါလမာတာေထရီ အပိုင္း-၂ နိဂံုး

ထိုမင္းႀကီးသမီးသည္ ယခု ေနာက္ဆံုးဘဝ၌ ရာဇၿဂိဳဟ္ျပည္ဝယ္ ႂကြယ္ဝခ်မ္းသာေသာ ရတနာေရႊေငြ ဆန္ေရစပါး ေပါမ်ားျပည့္စံု ကံုထံလွစြာေသာ သူေဌးသမီး ျဖစ္လာ၏။ အရြယ္သို႔ ေရာက္၍ လင္ေယာကၤ်ား၏ အိမ္သို႔ ေရာက္ေသာအခါ သိဂၤါလမည္ေသာ သားကို ေမြးဖြား၏။ ထိုသတို႔သားသည္ အရပ္ဆယ္မ်က္ႏွာ တို႔ကို ရွိခိုးေနစဥ္ ျမတ္စြာဘုရား ဆြမ္းခံႂကြလာရာတြင္ ျမင္ေတာ္မူ၍ သိဂၤါေလာဝါဒသုတ္ကို ေဟာေတာ္မူ၏။ ထိုအခါ၌ ႏွစ္ကုေဋေသာ လူတို႔သည္ ဓမၼာဘိသမယကို ရၾက၏။

သိဂၤါလသူေဌးသား၏ မယ္ေတာ္ သိဂၤါလမာတာသည္လည္း ေသာတာပတၱိဖိုလ္၌ တည္၍ ျမတ္စြာဘုရား သာသနာေတာ္၌ ရဟန္းမိန္းမျပဳကာ ဗုဒၶါႏုႆတိ ဘာဝနာကို ပြားစီးလ်က္ မၾကာျမင့္မီပင္ ရဟႏၲာအျဖစ္သို႔ ေရာက္ေလ၏။ ထိုသိဂၤါလမာတာ ဘိကၡဳနီသည္ ျမတ္စြာဘုရားကို မၾကာခဏ သြားေရာက္ဖူးေျမာ္၍ ဘုရားကို ဖူးျမင္ရျခင္း၌ အားရတင္းတိမ္ျခင္း မရွိေခ်။

ထို႔ေၾကာင့္ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ‘ငါ ဘုရားအား ၾကည္ညိဳျခင္း သဒၶါဓိမုတၱဂုဏ္၌ ဤ ဘိကၡဳနီသည္ အလြန္ကဲဆံုး ျဖစ္ေပသည္’ ဟု သဒၶါဓိမုတၱဧတဒဂ္ ထားေတာ္မူေပ၏။



Read more...

သာသနာေစာ္ကား လူလိမ္မ်ား

`ၾကည္ညဳိဖြယ္ရာ အမ်ားသံဃာ၊ ကုိးကြယ္ရာမွာ ေရြးခ်ယ္ပါ´
ဟူေသာ မွတ္သားဖြယ္ရာ စကားေလးကို ဗုဒၶဘာသာ၀င္တုိင္း ေသခ်ာသိေအာင္ၾကဳိးစား၍
က်င္႔သုံးသင္႔ၾကပါသည္။
ၾကည္ညဳိရာမွာ အမ်ားသံဃာ...ဟူေသာ စကားမွာ ဗုဒၶဘာသာ၀င္မွန္သမွ်
ရဟန္းသံဃာေတြ႔သမွ်ကုိ ၾကည္ညဳိေလးစားၾကရပါမည္။
ၾကည္ညဳိေလးစား အရုိအေသေပးရုံမွ်ျဖင္႔ မိမိတြင္ဘာမွယုတ္ေလ်ာ႔ပါသြားပါ။
အရုိအေသေပးလုိက္သည္ႏွင္႔...
အာယု- အသက္ရွည္ျခင္း၊
၀ဏၰ- အဆင္းလွျခင္း၊
သုခ- ခ်မ္းသာၾကီးျခင္း၊
ဗလ- ခြန္အားဗလ ၾကီးမားျခင္း ဟူေသာ အက်ဳိးေလးပါးကုိ ဘ၀ဆက္တုိင္း ရရွိပါလိမ္႔မည္။
အရုိအေသ ေပးခံရေသာသူက ရုိေသထုိက္ေသာ အရည္အေသြးမရွိလွ်င္လည္း
သူ႔လမ္းသူသြားပါလိမ္႔မည္။
အရုိအေသျပဳ ၾကည္ညဳိေသာအေနျဖင္႔ကား ကုသုိလ္တရားသာ ရစရာရွိပါသည္။

ကုိးကြယ္ရာမွာ ေရြးခ်ယ္ပါ ဟူသည္ကား ဆရာမွတ္မွတ္၊ သမားမွတ္မွတ္
ကုိးကြယ္ေတာ႔မည္ ဆုိလ်င္ကား..........
ရဟန္းစစ္စစ္၊
ရဟန္းမွန္ ဟုတ္မဟုတ္၊
သာသနာေတာ္၏ တာ၀န္ကုိ ထမ္းေဆာင္ျခင္း ရွိ မရွိ၊
ေလာကီ၊ ေလာကုတၱရာ ေကာင္းက်ဳိးခ်မ္းသာကုိ ညြန္ျပႏုိင္ေသာ
ပညာရွိသူေတာ္ေကာင္း မွန္ မမွန္....
ဟူေသာ အခ်က္တုိ႔ျဖင္႔ ေရြးခ်ယ္ရမည္ဟု ဆုိလုိပါသည္။
ထုိသုိ႔ မေရြးခ်ယ္မိေသာေၾကာင္႔ .........ျမဳိ႔နယ္မွ လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ သကၤန္းအေရျခဳံ
လူတစ္ေယာက္၏ အလိမ္အညာကုိ ခံလုိက္ၾကရပါသည္။

သဒၶါ ႏွင္႔ ဥာဏ္၊ ႏွစ္ခုသန္မွ၊ လမ္းမွန္သုိ႔ က်သည္ဟူေသာ.....ဒီပဲယင္း ဆရာေတာ္၏ ၾသ၀ါဒအတုိင္း
ေတြးေခၚေျမာ္ျမင္ေသာ ပညာကနည္းျပီး၊ ၾကည္ညဳိသဒၶါက သိပ္မ်ားေနလ်င္
ေၾကာင္သူေတာ္မ်ဳိးကို ကိုးကြယ္ဆည္းကပ္မိတတ္သည္။
သဒၶါက နည္းျပီး ေတြးေခၚေျမာ္ျမင္ေသာ ပညာကမ်ားေနျပန္လ်င္
သူေတာ္ေကာင္းကို ေစာ္ကားျပီး ေကာက္က်စ္စဥ္းလဲတတ္ျပန္သည္။
ထုိ႔ေၾကာင္႔ ဘာသာေရးေလာကတြင္ အမွန္သုိ႔ေရာက္လုိလ်င္ သဒၶါ ႏွင္႔ ပညာ
ခ်ိန္ခြင္လွ်ာလုိ ညီမွ်စြာ ရွိေနၾကရပါမည္။

.......၄င္းေန႔က ထုိျမဳိ႔တြင္ အုံးအုံးၾကြပ္ၾကြပ္ ျဖစ္ေနၾကသည္။
အေၾကာင္းကား........
တိပိဋက ႏွစ္ပုံခြဲေအာင္ ဆရာေတာ္တစ္ပါး ဆြမ္းဆန္အလွဴခံၾကြမည္ ျဖစ္ေသာေၾကာင္႔ပါတည္း။
ျမဳိ႔နယ္ အၾကီးအကဲကို အပုိင္စည္းရုံးျပီး ျဖစ္ေသာေၾကာင္႔ ကားလမ္းမ တစ္ေလွ်ာက္တြင္
ဆန္လွဴမည္ ဗုဒၶဘာသာသဒၶါရွင္မ်ား ေဖြးေဖြးလွဳပ္ေနေတာ႔သည္။
တိပိဋက ႏွစ္ပုံခြဲေအာင္ ကုိယ္ေတာ္ကလည္း သမားဂုဏ္ ျပေနေရာသလားမသိ၊
တရားေဟာတာပင္ ရုိးရုိးဆရာေတာ္မ်ားလုိ မဟုတ္။ ရုိးရုိးဆရာေတာ္မ်ား တရားေဟာသည္႔အခါ
ယခု တရားေတာ္သည္ ဘယ္ပါဠိေတာ္၊ ဘယ္အဌကထာ၌ လာသည္ စသည္ေလာက္သာ ေဟာေျပာၾကသည္။
ယခုဆရာေတာ္က ေတာ္ေတာ္ပင္ အေသးစိတ္က်သည္။
ဘယ္ပါဠိေတာ္၊ ဘယ္သုတ္၊ စာမ်က္ႏွာ ဘယ္ေလာက္၊ ေၾကာင္းေရက ဘယ္ေလာက္..စသည္အထိ
အေသးစိတ္ေဟာသည္။
ထုိသုိ႔ေဟာတာကိုပင္ ျမဳိ႔သူျမဳိ႔သားမ်ားက တိပိဋက ႏွစ္ပုံခြဲေအာင္ထားလုိ႔သာ အခုလုိ တိတိက်က်
ေဟာႏုိင္တာဟု ယူဆျပီး ဆထက္တပိုး အၾကည္ညဳိတုိးေနၾကျပန္ပါသည္။
ဆရာေတာ္ၾကြမည္႔ လမ္းတေလွ်ာက္ မ်က္ႏွာသုတ္ပု၀ါမ်ား၊ ခင္းထားလုိက္သည္မွာ
ေျမၾကီးလြတ္သည္႔ေနရာပင္ မရွိေတာ႔ေပ။
ဆြမ္းဆန္စိမ္းေလာင္းလွဴပြဲၾကီးကား ေအာင္ျမင္စြာ ျပီးဆုံးသြားေပျပီ။
ဆြမ္းဆန္၊ ငရုတ္၊ ၾကက္သြန္မ်ား ကားၾကီး ႏွစ္စီးတုိက္ခန္႔ ရရွိသြားသည္။

တိပိဋက ႏွစ္ပုံခြဲေအာင္ ကုိယ္ေတာ္ၾကြျပီး အေတာ္ေလးအၾကာမွာပင္ သဒၶါ ႏွင္႔ ပညာမွ်ေသာ
တကယ္႔ဗုဒၶဘာသာ၀င္ျဖစ္ေသာ ဒကာတစ္ေယာက္ ျမဳိ႔နယ္ ဥကၠဌအိမ္ေပၚသုိ႔ အေမာတေကာ
တက္လာပါသည္။
တကယ္႔ဗုဒၶဘာသာ၀င္ ဟု ဆုိလုိက္ရာ တျခားအလကား ဗုဒၶဘာသာ၀င္ ရွိေသးလားဟု
ေမးစရာ ရွိလာျပန္သည္။ အလကား ဗုဒၶဘာသာ၀င္ ဟူ၍ကား မရွိပါ။
မိရုိးဖလာ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ဟုကား ရွိေနပါေသးသည္။

မိရုိးဖလာ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ ႏွင္႔ တကယ္႔ဗုဒၶဘာသာ၀င္ တုိ႔၏ ျခားနားခ်က္

မိမိတုိ႔ အဘုိးအဘြား၊ အေဖအေမတုိ႔က ဗုဒၶဘာသာ၀င္ျဖစ္လုိ႔သာ မိမိလည္း ဗုဒၶဘာသာ၀င္ျဖစ္လုိက္ရသည္။
ဗုဒၶဘာသာအေၾကာင္း စာေပမ်ားကိုလည္း တတ္အားသမွ် မေလ႔လာ၊
တရားေဒသနာမ်ားကုိလည္း မနာၾကားသျဖင္႔ ဗုဒၶဘာသာအေၾကာင္း နကန္းတလုံးမွ် မသိေသာသူကုိ
မိရုိးဖလာ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ ဟု ေခၚပါသည္။

ဗုဒၶဘာသာစာေပမ်ားကိုလည္း တတ္အားသမွ်ေလ႔လာ
တရားေဒသနာမ်ားကုိလည္း အခါအားေလ်ာ္စြာ နာၾကားျပီး
ရတနာသုံးပါးကုိ ႏွစ္ႏွစ္ကာကာ ယုံၾကည္ကုိးကြယ္ေသာသူမ်ားကုိ တကယ္႔ဗုဒၶဘာသာ ဟုေခၚပါသည္။

ဗုဒၶဘာသာ၀င္ ႏွစ္မ်ဳိးလုံးတုိ႔သည္ သာမန္အခ်ိန္တြင္ကား အတူတူပင္ ျဖစ္၏။
ကြဲျပားသြားသည္႔ အခ်ိန္ကား
ဘာသာျခား ႏွင္႔ အိမ္ေထာင္ျပဳေသာ အခ်ိန္၊
ဘာသာျခားတုိ႔က တုိက္တာ၊ ဥစၥာ လာဘ္လာဘတုိ႔ျဖင္႔ ဆြဲေဆာင္လာေသာအခ်ိန္ တုိ႔ပင္ျဖစ္သည္။
ထုိသုိ႔ေသာ အခ်ိန္သုိ႔ ေရာက္လာလ်င္
မိရုိးဖလာ ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ားသည္ မိမိဘာသာကို ၾကက္ကေလး၊ ငွက္ကေလး လုိ သေဘာထားျပီး
အလြယ္တကူ စြန္႔ပစ္ကာ ဘာသာျခား အယူကုိ ယူလုိက္ၾကပါေတာ႔သည္။

တကယ္႔ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ားကား
ဘယ္လုိ ဘာသာျခားတုိ႔ႏွင္႔ပင္ အိမ္ေထာင္က်က်၊
ဘယ္လုိ ဥစၥာ တုိက္တာ ႏွင္႔ပင္ ဆြဲေဆာင္လာလာ
မိမိဘာသာကုိ ဘယ္ေသာအခါမွ မစြန္႔ေတာ႔ေပ။

တကယ္႔ဗုဒၶဘာသာ၀င္ျဖစ္ေသာ ထုိအမ်ဳိးသားကေလးသည္ ျမဳိ႔နယ္ ဥကၠဌၾကီးကို ေတြ႔လုိက္ရသည္ႏွင္႔
`ဥိးေလး.....ဒီဆန္အလွဴခံတဲ႔ ဘုန္းၾကီးက ဦးေလး နဲ႔ သိတာၾကာျပိလား´

`မၾကာေသးပါဘူး၊ မၾကာေသးဆုိ အခု ဆန္အလွဴခံမွပဲ သိတာပါ´

`ဘယ္ေက်ာင္းတုိက္ကတဲ႔လဲ´

`မႏၱေလးျမဳိ႕၊ .........စာသင္တုိက္ကတဲ႔၊ မင္းကလည္း ခုမွ ငါ႔ကုိ ဘာလုိ႔လာေမးေနတာလဲ၊
ဒီဆရာေတာ္ကို မသကၤာလုိ႔လား´

`ဟုတ္တယ္....ဦးေလး၊ ကၽြန္ေတာ္လည္း ဘာသာေရးစာေစာင္ေတြ၊
သတင္းစာေတြ အျမဲတန္း ဖတ္ေနတာပဲ၊ အဲဒီေက်ာင္းတုိက္က တိပိဋက ေအာင္တာ တစ္ခါမွ မေတြ႔မိဘူး´

`မင္းကသာ မေတြ႔မိေန၊ ေဟာဒီမွာ အဲဒီဆရာေတာ္ တံဆိပ္တုံးနဲ႔ ေထာက္ခံစာေတြ´

`ဦးေလးရာ.........တံဆိပ္တုံးေတြ ေထာက္ခံစာေတြက အတုလုပ္လည္း ရႏုိင္တာပဲ၊
အဲဒီေတာ႔ ဒီလုိလုပ္၊ အဲဒီစာသင္တုိက္က ဖုံးနံပါတ္ ကၽြန္ေတာ႔္ဆီမွာ ရွိတယ္၊ ဦးေလး ဖုန္းဆက္ၾကည္႔ေပးေတာ႔´

`ဘာသာေရး ကိစၥမွာ ဒီေလာက္ ေမးျမန္းစုံစမ္းေနလုိ႔ ေကာင္းပါ႔မလားကြာ၊
ေတာ္ၾကာ အားနာစရာေတြ ျဖစ္ေနပါ႔မယ္´

`ဦးေလး စာသင္တုိက္က ဆရာေတာ္ေတြ ဦးဇင္းေတြဟာ
အင္မတန္ ေလာဘနည္းျပီး ေရာင္႔ရဲၾကတယ္၊
ကုိယ္႔ဆြမ္း ကုိယ္ခံစားျပီး စာခ်ေနၾကတာ၊
ဘယ္ျမဳိ႔ကုိမွ အလွဴခံၾကြေလ႔ မရွိဘူး၊
ကဲ ဒါနဲ႔ သိပ္ေနာက္က်သြားမယ္၊ ကၽြန္ေတာ္လည္း အခုမွ အေ၀းက ျပန္ေရာက္တာ၊
အဲဒီေက်ာင္းကုိ ျမန္ျမန္သာ ဖုံးဆက္ေမးလုိက္ပါ´

ဖုန္းဆက္ျပီး ခဏ အၾကာမွာပင္ ရပ္ကြက္ေကာင္စီ ဥကၠဌၾကီး မ်က္ႏွာ ကြက္ခနဲ႔ ပ်က္သြားသည္။
ဖုန္းကိုင္ထားရင္းကပင္ ေနာက္လွည္႔၍.......

`ဟုတ္တယ္ေဟ႔၊ တုိ႔တေတြေတာ႔ အလိမ္ခံရျပီ၊ အဲဒီေက်ာင္းတုိက္က ဘာအလွဴခံမွ မလြတ္ဘူးတဲ႔´

`ကဲ ဦးေလး အခ်ိန္ သိပ္မရွိေတာ႔ဘူး ရဲစခန္းကုိ အေၾကာင္းၾကား၊ ဒီျမဳိ႕က ရဲ႕စခန္းမွ တဆင္႔
လူလိမ္ေတြရဲ႕ ကား ျဖတ္သြားမယ္႔ ျမဳိ႔နယ္တုိင္းက ရဲတပ္ဖြဲ႔ေတြကုိ ခ်က္ျခင္း အေၾကာင္းၾကားျပီး
ျမဳိ႕အ၀င္က ေစာင္႔ဖမ္းခုိင္းေပေတာ႔´
ထုိလူလိမ္ အဖြဲ႔ၾကီးကုိ မႏၱေလးျမဳိ႔ အ၀င္မွာပင္ ဖမ္းမိလုိက္ပါသည္။
ေသခ်ာ စစ္ေဆးၾကည္႔ေတာ႔ သကၤန္းအေရျခဳံ လူလိမ္တစ္ေယာက္ ျဖစ္ေၾကာင္း သိရေတာ႔သည္။

ဤကဲ႔သုိ႔ေသာ သာသနာေစာ္ကားသည္႔ လူလိမ္မ်ား အင္မတန္မွ မ်ားျပားလွပါသည္။
ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ား သတိရွိႏုိင္ၾကပါေစ


ေမတၱာရွင္ (ေရႊျပည္သာ)
ယုံမွတ္လုိ႔ ပုံအပ္မိသူမ်ား အေၾကာင္း

Image Hosting by imagefra.me
http://www.sbay-student.org/

www.dhammaanalysis.multiply.com/



Read more...

...in gratitude and praise

I can't leave things like that. I need to make one final post on this blog before I take a much-needed indefinite rest from writing and thinking. Yesterday's post was written in the midst of a small and uncomfortable awakening, an awakening that has taken three years to come about, and for which I am incredibly grateful.

It's hard to describe. Just before writing yesterday's post I was with my friend and his child. In front of the Buddha image in a particularly beautiful temple she sat down next to me and I showed her how to bow and she asked me lots of great questions and then we went over to a monk and got a blessing for us all.

Then we played in the temple courtyard, looking at things and running around and having fun and we found a tap to wash her feet and it was all just so wonderful. And I'm good at this. I'm good at being a dad. And it breaks my heart. And then we had lunch and my friend told me what he'd seen, what I needed to hear.

Like I said I would, I went home and handled the anguish in the best way I know how. I took out my meditation block, chanted a little, and sat. There were no fireworks, no mystical experiences, just an ordinary sit. There was no single moment yesterday when the breakthrough happened, and yet everything has changed.

I asked Colin why it has taken so long. Why did I leave England when my wife took my son? Why did I return two years later but only manage to stay two weeks? Why has it taken so long to finally be pierced by all this pain, to allow it to show me the direction I must go in? Why does our learning happen so slowly?

"Because," he said "that's what it took. And in those years you've developed your spiritual life, practiced hard, met Ikumi, and, throughout it all, you've done the very best you can, especially for your step-son. You have nothing to regret. Only now, with a new spirit behind it, new plans to make, new things to do."

Three years of confusion and anguish and not knowing what to do have fallen away. The breakthrough is seeing what I need to do next and, the real beauty of it, in not having any fear of doing it. I don't know how long this clarity will last, but it's here now. And even the impatience that has joined it is not a huge problem.

So I start 2010 with two resolutions. The first, from the deepest part of me, is to go back to England, as soon as I realistically can, and see my son. Be a dad for my son. The second is to practice hard, to rest in an awareness that I am always embraced by the Buddha, and to keep letting go of everything to that.

The picture I posted yesterday by my friend Joseph tells me everything about the wonders of this practice, about living in the Buddha's house even whilst in the everyday world. About being on the path whilst embraced by the destination, about being in the Buddha's arms, and having the Buddha in our heart.

Thank you again Joseph. And thank you everyone who left comments yesterday and over the past few weeks as I approached this point. And thank you Chong Go Sunim, my wise and patient teacher, Colin, my good friend, and Ikumi, whose understanding, love, and presence in my life is simply miraculous.

Thank you for reading this blog. I'm taking a long break now. I feel I've said all I need to, and want to put everything down for a while. I have a direction in my life, a practice to support it, and know I am embraced by love. I have all I need for real happiness. With palms together, and wishing all readers peace and joy. Marcus.

All beings - one Buddha-nature,
Praise to Amida Buddha,
Praise to the Bodhisattva of Compassion!

Link:
Marcus' Journal: Welcome

Read more...

မိဘေက်းဇူးဆပ္လုိေသာ္…

မိဘမ်ားဟာ အနႏၲဂုိဏ္း၀င္ ေက်းဇူးရွင္မ်ား ျဖစ္ၾကပါတယ္။ “လက္ဦးဆရာ မည္ထုိက္စြာ ပုဗၺာစရိယ မိနဲ႔ဘ“လုိ႔ ဆုိသလုိပဲ မိဘမ်ားဟာ သားသမီးမ်ားရဲ႕ လက္ဦးဆရာလည္း ျဖစ္ပါတယ္။ မိဘမ်ားရဲ႕ ေက်းဇူးတရားဟာ မ်ားလြန္းလွတဲ့အတြက္ ဆပ္လုိ႔ေတာင္ မကုန္ႏုိင္ပါဘူး။ မိဘမ်ားဟာ သားသမီးမ်ား ႀကီးပြားတုိးတက္လာေအာင္ ေစာင့္ေရွာက္ၾကသူ၊ ေမြးေကၽြးၾကသူ၊ ေလာကကုိ မ်က္စိပြင့္ေစသူ၊ ေလာကကုိ ျပသေပးသူမ်ား ျဖစ္ၾကပါတယ္။ တျခားအရာေတြမေတြးဘဲ မိခင္၀မ္းထဲမွာ အျပစ္အနာအဆာ ကင္းေအာင္ ကုိးလလုံးလုံး လြယ္ထားေပးတဲ့ ေက်းဇူးကပင္ ဆပ္မကုန္ႏုိင္ပါဘူး။ ၀မ္းဗုိက္ထဲမွာရွိတဲ့ ရင္ေသြးေလး အႏၲရာယ္မျဖစ္ေအာင္ စားခ်င္တာလည္း မစား၊ သြားခ်င္တာလည္း မသြား၊ လုပ္ခ်င္တာလည္း မလုပ္ဘဲ ေနထုိင္ေပးရတဲ့ မိခင္၊ မိခင္ကုိယ္၀န္ေဆာင္ေနခ်ိန္မွာ စားေရးေသာက္ေရး ေနေရးထုိင္ေရး က်န္းမာေရးကအစ အစစ အရာအရာ အဆင္ေျပေအာင္ ႀကိဳးစားလုပ္ကုိင္ ရွာေဖြေစာင့္ေရွာက္ေပးတဲ့ ဖခင္။ ဒီမိဘေတြရဲ႕ ေက်းဇူးတရားဟာ အေမ့ဗုိက္ထဲမွာ ေနခဲ့ရတဲ့ ကုိယ့္ဘ၀ေလးအေပၚ ဒီလုိေစာင့္ေရွာက္ ခဲ့ပါလားလုိ႔ ေတြးမိ႐ုံေလးနဲ႔တင္ ေက်းဇူးတရားဟာ ဆပ္မကုန္လွပါဘူး။ တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္ ကုိယ္ကုိယ္တုိင္ မိဘေနရာကုိ ေရာက္လာတဲ့အခါမွာ ဒီေက်းဇူးတရားေတြက ပုိၿပီး ထင္ရွားလာတတ္ပါတယ္။

ဘယ္လုိပဲျဖစ္ျဖစ္ မိဘရဲ႕ ေက်းဇူးတရားက ဆပ္မကုန္ႏုိင္ေအာင္ မ်ားျပားလွတဲ့အတြက္ မိဘမ်ား အသက္ရွင္ေနခ်ိန္မွာ ႀကိဳးစားၿပီး ဆပ္သင့္ပါတယ္။ “မိဘကုိ မေသခင္ ေကၽြးပါ၊ ေသမွ ငုိမေနပါနဲ႔“လုိ႔ ဆုိၾကသလုိ မေသခင္ ေက်းဇူးတရားေတြ တတ္ႏုိင္သမွ် ဆပ္ေပးသင့္ပါတယ္။ မိဘေက်းဇူးဟာ အရမ္းႀကီးတဲ့အတြက္ ေက်ေအာင္ဆပ္ဖုိ႔ မလြယ္လွပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ အေကာင္းဆုံး ေက်းဇူးဆပ္နည္းေတာ့ ရွိပါတယ္။ အဲဒီနည္းကေတာ့ ဗုဒၶအလုိက် ေက်းဇူးဆပ္နည္းပါ။

ဗုဒၶက “သားသမီး ျဖစ္ေသာသူသည္ အသက္တစ္ရာတန္း၌ျဖစ္၍ အသက္တစ္ရာပတ္လုံး ပခုံးတစ္ဖက္ျဖင့္ အမိကုိေဆာင္ကာ ပခုံးတစ္ဖက္ျဖင့္ အဖကုိေဆာင္၍ ျပဳစုုလုပ္ေကၽြးျခင္း၊ အမိအဖတုိ႔အား အနံ႔အသက္ကင္းေအာင္ အေမြးအႀကိဳင္လိမ္းေပးျခင္း၊ အေညာင္းအညာေျပေအာင္ ႏွိပ္နယ္ေပးျခင္း၊ ေရပူေရေအးျဖင့္ ေရခ်ိဳးေပးျခင္း၊ ေျခဆုပ္လက္နယ္ျပဳေပးျခင္း ယုတ္စြအဆုံး က်င္ႀကီးက်င္ငယ္ကုိပင္ မိမိ၏ ပခုံးထက္၌ စြန္႔ကုန္ေစျခင္း၊ မ်ားစြာေသာ ရတနာရွိေသာ မဟာပထ၀ီေျမႀကီးကုိ အုပ္ခ်ဳပ္စုိးပုိင္ေသာ မင္းစည္းစိမ္း၌ မိဘတုိ႔ကုိ ခံစားတည္ေနေစျခင္း စသည့္ ေက်းဇူးဆပ္နည္းတုိ႔ျဖင့္ ေက်းဇူးဆပ္ပါေသာ္လည္း မိဘတုိ႔အား ေက်းဇူးျပဳျခင္း၊ ေက်းဇူးတုံ႔ျပန္ျခင္းသည္ မျဖစ္ႏုိင္ေသးေၾကာင္း၊ စင္စစ္ သဒၶါတရား မရွိေသာ အမိအဖတုိ႔ကုိ သဒၶါတရားႏွင့္ ျပည့္စုံျခင္းငွါ ေဆာက္တည္ေစျခင္း၊ သက္၀င္ေစျခင္း၊ တည္ေစျခင္း သီလမရွိေသာ အမိအဖတုိ႔ကုိ သီလႏွင့္ျပည့္စုံျခင္းငါွ ေဆာက္တည္ေစျခင္း၊ သက္၀င္ေစျခင္း၊ တည္ေစျခင္း၊ ၀န္တုိျခင္း မစၧရိယ ရွိကုန္ေသာ အမိအဖတုိ႔ကုိ စြန္႔ႀကဲေပးကမ္းျခင္းႏွင့္ ျပည့္စုံျခင္းငါွ ေဆာက္တည္ေစျခင္း၊ သက္၀င္ေစျခင္း၊ တည္ေစျခင္း၊ ပညာမဲ့ေသာ အမိအဖတုိ႔ကုိ ပညာႏွင့္ျပည့္စုံျခင္းငွါ ေဆာက္တည္ေစျခင္း၊ သက္၀င္ေစျခင္း၊ တည္ေစျခင္း စသည့္ ေက်းဇူးဆပ္နည္းတုိ႔ျဖင့္ ေက်းဇူးဆပ္ျခင္းသည္သာ မိဘတုိ႔အား ေက်းဇူးဆပ္ျခင္း၊ ေက်းဇူးတုံ႔ျပန္ျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္း” (အဂၤတၱရနိကာယ္၊ ဒုကနိပါတ္၊ သမစိတၱ၀ဂ္၊ ) မိန္႔ေတာ္မူပါတယ္။

မွန္ပါတယ္။ ဗုဒၶဘုရားရွင္ မိန္႔ေတာ္မူတဲ့ နည္းအတုိင္း မိဘေက်းဇူး ဆပ္နည္းကေတာ့ အေကာင္းဆုံး ေက်းဇူးဆပ္နည္းပါပဲ။ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆုိေတာ့ မိဘမ်ား သက္ရွိထင္ရွား ရွိတုန္းမွာ လုိေလေသးမရွိ ခ်မ္းသာေအာင္ ေကၽြးေမြးေစာင့္ေရွာက္ေပးတဲ့နည္းနဲ႔ ေက်းဇူးဆပ္တာဟာ အလြန္ေက်းဇူးမ်ားေပမယ့္ ဒီလုိ ေကၽြးေမြးျပဳစုေပးျခင္းဟာ တစ္ဘ၀ခ်မ္းသာ႐ုံေလာက္ပဲ ေက်းဇူးျပဳေပးရာေရာက္ၿပီး သဒၶါ၊ သီလ၊ စာဂ၊ ပညာတရားမ်ား တည္လာေအာင္ ေက်းဇူးဆပ္ေပးတာကေတာ့ သံသရာမွသည္ နိဗၺာန္အထိ ေရာက္ေအာင္ ေက်းဇူးဆပ္ေပးရာ ေရာက္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

တစ္ခါတစ္ရံ တစ္ခ်ိဳ႕ မိဘေတြဟာ သားသမီးမ်ားရဲ႕ ေထာက္ပံ့မႈမ်ားအေပၚမွာ သာယာၿပီး ဘာသာေရး လုပ္ငန္းေတြမွာ ေမ့ေလ်ာ့ကာ တစ္ျခားကိစၥမ်ားမွာပဲ အခ်ိန္ကုန္ေနတတ္တာ ရွိတတ္ပါတယ္။ အသက္အရြယ္ ရလာေပမယ့္ ဘာသာေရးအေပၚ သားသမီးမ်ားေလာက္ စိတ္၀င္စားျခင္းမရွိတဲ့ မိဘမ်ားလည္း ရွိတတ္ပါတယ္။ ပင္ကုိယ္က သဒၶါတရား ဓာတ္ခံအားနည္းတဲ့ တခ်ိဳ႕မိဘေတြဆုိ သားသမီးမ်ား ဘာသာေရးအေပၚ စိတ္၀င္တစား ရွိေနတာ၊ ဒါန၊ သီလ၊ ဘာ၀နာ အမႈေတြမွာ အားတတ္သေရာ ရွိေနတာေတြ အေပၚမွာေတာင္ အျမင္မၾကည္ ျဖစ္တတ္တာေတြလည္း ရွိပါတယ္။ အဲဒီလုိ မိဘေတြအေပၚမွာ ပစၥည္းဥစၥာ ေထာက္ပံ့႐ုံတင္ မဟုတ္ဘဲ ဘာသာေရးအေပၚ စိတ္၀င္စားလာေအာင္လည္း ဆဲြေဆာင္ေပးသင့္ပါတယ္။ အေ၀းကေနၿပီး “အေဖတုိ႔ အေမတုိ႔ေရ… သားအတြက္.. သမီးအတြက္ ဒါေလးေတာ့ ကုိယ္တုိင္ကုိယ္က် သြားလွဴေပးပါ… ဘာေလးေတာ့ ဘယ္ေက်ာင္းမွာ ဘယ္ဆရာေတာ္ထံမွာ လွဴေပးပါ… သားတုိ႔ သမီးတုိ႔ မသိေသးတဲ့ ဒီဘာသာေရး ေမးခြန္းေလးေတာ့ ေမးေပးပါ..” စတဲ့နည္းမ်ားနဲ႔ လွဴဖြယ္ပစၥည္းလည္းေပး သူတုိ႔ကုိယ္တုိင္လည္း ကုိယ္ထိလက္ေရာက္ လုပ္ေစျခင္းျဖင့္ ဘာသာေရး အေပၚမွာ အာ႐ုံစုိက္လာေအာင္ လုပ္ၾကည့္ေစခ်င္ပါတယ္။ အဲဒီလုိ ေက်ာင္းကန္ဘုရားနဲ႔ နီးလာတဲ့အခါ၊ ရဟန္းသံဃာေတာ္မ်ားနဲ႔ အကၽြမ္းတ၀င္ ရွိလာတဲ့အခါ၊ သူတုိ႔ကုိယ္တုိင္ ဘာသာေရးနဲ႔ နီးစပ္ဖုိ႔ အခ်ိန္တန္လာတဲ့အခါ ဘာသာေရး စိတ္မ၀င္စားတဲ့ မိဘေတြလည္း ဘာသာေရးအေပၚ အာ႐ုံထားလာ တတ္တာေလးေတြ ရွိတတ္ပါတယ္။ အေဖအေမတုိ႔ လုပ္ခ်င္တာလုပ္ပါဆုိၿပီး ေထာက္ပံ့ေပးလုိက္တာထက္စာရင္ တစ္ဘက္ကလည္း ဘာသာေရး အေပၚစိတ္၀င္စားလာေအာင္ စည္း႐ုံးႏုိင္မယ္ဆုိရင္ မိဘမ်ားအေပၚ ပစၥဳပၸန္ဘ၀မွာလည္း ေက်းဇူးဆပ္ရာ ေရာက္သလုိ သံသရာအတြက္လည္း ရိကၡာထုတ္ေပးရာ ေရာက္ပါတယ္။ ဒီလုိ ဘာသာေရးဘက္ကေန ေက်းဇူးဆပ္တဲ့နည္းကသာ ဗုဒၶအလုိက် ေက်းဇူးဆပ္နည္း ျဖစ္ပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္ ေက်းဇူးၾကီးမားလွတဲ့ မိဘေက်းဇူးကုိ ဆပ္လုိတဲ့ သူမ်ားဟာ ဗုဒၶမိန္႔ေတာ္မူတဲ့ နည္းအတုိင္း ေက်းဇူးဆပ္သင့္လွပါတယ္။ “ဘုရားေတာင္မွ မိဘေက်းဇူးကုိ ႏုိ႔တစ္လုံးဘုိးပဲ ေက်ေအာင္ ဆပ္သြားႏုိင္တာပဲ..“ ဆုိတဲ့ အေျခအျမစ္မရွိတဲ့ စကားမ်ားအေပၚမွာ အစြဲတရား မထားၾကဘဲ ဒီဘ၀မွာပဲ မိဘေက်းဇူးကုိ သဒၶါ၊ သီလ၊ စာဂ၊ ပညာတရားမ်ား ျပည့္စုံတုိးတက္ေအာင္ လုပ္ေပးၿပီး ဆပ္ႏုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားသင့္ပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ ဗုဒၶဟာ မိဘေက်းဇူးကုိ အၾကြင္းအက်န္မရွိ ေက်ေအာင္ဆပ္သြားႏုိင္သူပါ။ မိဘႏွစ္ပါးကုိ အရိယာမ်ားျဖစ္ေအာင္ လုပ္ေပးၿပီး နိဗၺာန္လမ္းေပၚကုိ ေရာက္ေအာင္ ပုိ႔ေဆာင္ေပးခဲ့တဲ့ အႏႈိင္းမဲ့ အရွင္ျမတ္ပါ။ ဗုဒၶဟာ မိဘေတြကုိ ပစၥည္း၀တၳဳမ်ားနဲ႔ ေက်းဇူးဆပ္သြားတာ မဟုတ္ဘဲ ဓမၼနဲ႔ ေက်းဇူးဆပ္သြားတာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ မိဘေက်းဇူး အထူးဆပ္လုိသူမ်ား အေနျဖင့္ ဗုဒၶထုံးကုိ ႏွလုံးမူကာ ဒီဘ၀မွာပဲ မိဘေက်းဇူးကုိ အာမိသဆုိတဲ့ ပစၥည္းဥစၥာ ေပးကမ္းေထာက္ပံ့ျခင္းနဲ႔ ေက်းဇူးဆပ္႐ုံတင္မဟုတ္ဘဲ ဓမၼဆုိတဲ့ တရားေတာ္နဲ႔ ေက်းဇူးဆပ္နည္းကုိလည္း မိဘမ်ားအတြက္ ပစၥဳပၸန္ သံသရာ ႏွစ္ျဖာေကာင္းေအာင္ ႀကိဳးစားေပးဆပ္သင့္ပါေၾကာင္း ေစတနာစကားနဲ႔ တုိက္တြန္းလုိက္ရပါတယ္…
.



Read more...

စိုေသာ လက္ကို မေၿခာက္ေစနဲ႔




၁။ တတ္နိုင္သမ်ွ စကားနည္းပါ၊
၂။ ဥေပကၡာ ၿပဳသင္႔တာ ၿပဳပါ၊
၃။ ေတြးေတာ ႀကံစည္ ၿပဳလုပ္မွဳ႕တိုင္းမွာ ေစတနာပါ - ပါေစ။

က်မၼာေရး အေနနဲ႔ ကိုယ္နဲ႔ မတည္႔တဲ႔ အစားအစာကို လုံး၀ မစားပဲ ေနနိုင္ေအာင္ ႀကိဳးစားပါ၊ ကိုယ္နဲ႔ တည္႔တာကိုေတာ႔ ေလ်ာ႔စားပါ၊ ဒါဆို က်မၼာေရးလဲ ေကာင္းၿပီး အသက္ရွည္စြာ ေနရပါလိမ္႔မယ္ - -
စာေရးသူ လက္ကိုင္ထားခဲ႔တဲ႔ ေရွးေရွးဆရာေတာ္ႀကီးရဲ႕ အဆုံးအမ ႀသ၀ါဒေလးၿဖစ္ပါတယ္၊ စစ္ကုိင္းေတာင္ရိုး ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ သာသနာပိုင္ ေရႊဟသၤာ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးရဲ႕ ႀသ၀ါဒၿဖစ္မယ္ ထင္ပါတယ္၊

ပရဟိတ -လူသားအက်ိဳးၿပဳလုပ္ငန္းေတြကို လုပ္လိုတယ္ ဆုိရင္ စကားနည္းနိုင္သမွ် နည္းပါေစ တဲ႔၊ ဘာၿဖစ္လို႔လဲ ဆိုေတာ႔ စကားအမ်ားႀကီးေၿပာရင္ စကားထဲက အမွားေတြ ပါလာတတ္ၿပီး ဘ၀က လက္ရွိအေၿခအေနကေန သုည ၿဖစ္သြားတတ္တယ္၊

ႏွစ္ကေတာ႔ ကိုယ္နဲ႔ မဆိုင္တဲ႔ ကိစၥႀကီးငယ္ေတြမွာ ဥေပကၡာၿပဳထားနိုင္တာဟာလဲ စိတ္ခ်မ္းသာဖို႔ နည္းလမ္းတစ္ခုပါပဲ၊ မဆိုင္ပဲ ၀င္ရွုပ္မိရင္ သူမ်ား ဓားခုတ္ရာ လက္၀င္ရွိဳသူလို ဓားစာခံ ၿဖစ္တတ္ပါတယ္၊ သုံးနံပါတ္ အေနန႔ဲ ကိုယ္လုပ္လိုက္တဲ႔ ကိစၥ မွန္သမ်ွ ၊ ေၿပာစကားမွန္သမွ်နဲ႔ ေတြးေတာ စဥ္းစားမွဳ႕ တိုင္းမွာ ေစတနာ ထားရပါမယ္၊ အလုံးစုံ ( တဖက္သား ထိခိုက္နစ္နာေစလိုတဲ႔ စိတ္ထားဘယ္ေတာ႔မွ မထားရပါဘူး)

ဘုရားရဲ႕ သားအရင္းပဲ ဆိုတဲ႔ စိတ္နဲ႔ စိတ္ဓာတ္ေတြ ရုန္႔ရင္း ေမာက္မာ မွာကို စိုးရိမ္ေတာ္မူလို႔ သားေတာ္ရာဟုလာေလး သာသနာ႔ေဘာင္ ၀င္လာတဲ႔ အခါမွာၿမတ္စြာဘုရားရွင္ ကိုယ္ေတာ္ၿမတ္ႀကီးက အထူးႀသ၀ါဒအေနနဲ႔ ဆုံးမေတာ္မူထားတဲ႔ ရာဟုေလာ၀ါဒ သုတၱန္ ဆိုတာ ပိဋကတ္ေတာ္မွာ အေလးထား ရတဲ႔ ေဒသနာတစ္ခုၿဖစ္ေနဆဲပါ၊

ခ်စ္သား ရာဟုလာ - စကားတခြန္းကို ေၿပာေတာ႔မယ္ ဆိုရင္ မေၿပာခင္ စဥ္းစားလိုက္ပါ၊ အခု ငါေၿပာလိုက္မယ္႔ စကားတခြန္း ဟာ ကိုယ္႔အတြက္ အက်ိဳးမဲ႔ ၿဖစ္ေစသလား ဒါမွမဟုတ္ သူမ်ားအတြက္ အက်ိဳးမဲ႔ ၿဖစ္ေစသလား - တခုခု ထိခိုက္ေနရင္ အဲဒီစကားကို မေၿပာပါနဲ႔၊
ေနာက္ထပ္ ေၿပာေနဆဲ မွာလဲ သတိကပ္ၿပီး စဥ္းစားလိုက္ပါ၊ အခု ငါေၿပာေနတဲ႔ စကားဟာ - - --ေၿပာၿပီးသြားရင္လဲ စဥ္းစားလိုက္ပါအုံး အခု ငါေၿပာၿပီးသြားတဲ႔ စကားတစ္ခြန္းဟာ --ကိုယ္႔အတြက္ သူမ်ားအတြက္ အက်ိဳးမဲ႔ ၿဖစ္ေစသလား - ေပါ႔။
ေၿပာင္းၿပန္အေနနဲ႔ ကုိယ္႔အတြက္ သူမ်ားအတြက္ တခုခု အက်ိဳးရွိေစတယ္ ဆိုရင္ ေၿပာ သာ ေၿပာပါ - ဒါေပမယ္႔ အဲဒီစကား ဟာ ဟုတ္မွန္တဲ႔ သစၥာစကားလဲ ၿဖစ္ေနတယ္၊ အက်ိဳးလဲ ရွိေစတယ္၊ ကိုယ္ကလဲ ေမတၱာနဲ႔ ေၿပာလိုက္မယ္ - သူတပါးက မနာခံလိုရင္လဲ သာသနာအေရးကို ငဲ႔ၿပီး ေၿပာရပါမယ္- ေၿပာနိုင္ရပါမယ္ -

ဘုရားရွင္လက္ထက္ေတာ္အခါက မာဂ႑ီပုဏၰားလင္မလားႏွစ္ေယာက္ အနာဂါမ္ တည္ၿပီး တရားထူးရမည္ ကို ႀကိဳတင္သိေတာ္မူတဲ႔ အတြက္ေႀကာင္႔ သမက္ရွာ ထြက္လာတဲ႔ ပုဏၰားလင္မယားႏွစ္ေယာက္ကို သင္တို႔ သမီး ကို လက္ထက္ယူဖို႔ ေ၀းစြ၊ ငါဘုရား၏ ေၿခဖ၀ါးေတာ္တြင္ မစင္ေတြၿငိကပ္ေနပါေစ -

သုိ႔ေသာ္လည္း ကိေလသာစိတ္ၿဖင္႔ေတာ႔ သင္တို႔ သမီးကို မတို႔ထိ နိုင္ပါ - ဆိုၿပီး စကားနိဒါန္းပ်ိဳးလို႔ ၄ ပါဒ ဂါထာတပုဒ္ေဟာလိုက္တာ တရားထူးရသြားခဲ႔ဖူးပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ ၿမတ္စြာဘုရား ဟာ သမီးၿဖစ္သူ မာဂ႑ီမင္းသမီးက မိမိအေပၚ အမ်က္ပြား ရန္ၿငိဳးထားမွာကို သိပင္ သိၿငားေသာ္လညး္ တရားေတာ္ကုိ ေလးစားေသာအားၿဖင္႔ သာသနာကို ခ်ီးေၿမာွက္ခဲ႔တာပါ။ ဒါေႀကာင္႔ ဒီသုတၱန္မွာလဲ ကိုယ္ အမူအရာ နဲ႔ပဲ ၿဖစ္ေစ၊ စိတ္နဲ႔ ပဲ ၿဖစ္ေစ သူမ်ားအက်ိဳးပ်က္စီးစရာကို ဘယ္အခါမွ မလုပ္နဲ႔၊ မေၿပာမိေစနဲ႔ ၊ ႀကမ္းတမ္းေသာစကားကို မဆိုနဲ႔ ၊ ေမတၱာႏွင္႔ယွဥ္ေသာ စိတ္ကို ၿဖစ္ေစရမည္ -လို႔ ဆုံးမထားတာၿဖစ္ပါတယ္၊

အထက္က စကားကို ၿပန္ေကာက္ရရင္ ပရဟိတ လုပ္လိုသူဟာ စိုေသာလက္ ကို မေၿခာက္ပါေစနဲ႔ တဲ႔၊ ဆိုလိုတာက လူ႔ဘ၀ကို ခဏတာ ေရာက္လာႀကတဲ႔ အခ်ိန္ေလး စိ္တ္သေဘာထားခ်င္းမတိုက္ဆိုင္လို႔ ၊ ရန္ၿဖစ္ထားလို႔၊ စကားမ်ားထားလို႔၊ ကိုယ္႔လူ သူ႔ဘက္သားၿဖစ္ေနလို႔ ၊ အလုပ္ကိစၥေႀကာင္႔၊ ရည္ရႊယ္ခ်က္မတူလို႔၊ ဆိုတဲ႔ အေႀကာင္းၿပခ်က္ေပါင္းမ်ားစြာနဲ႔ မေခၚမေၿပာပဲ ေနႀကတာေတြ ၿမင္ရ ႀကားရတာေတြ ႀကည္႔ၿပီး သူတို႔ေနရာကို ကိုယ္ခ်င္းစာ ၀င္ခံစားၿပီး သနားစိတ္ေတာင္ၿဖစ္မိတယ္၊ လူဆိုတာကလဲ အခက္သားကလား -

သူ၏အႀကိဳက္ ဆယ္ခါလိုက္လည္း မလိုက္တစ္ခါ ရွိခဲ႔ပါမူ ႀကီးစြာ ရန္သူ စြဲမွတ္ယူ၏ - တဲ႔၊ တေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ မေခၚမေၿပာပဲ ေနႀကၿပီး အလိုလို အကုသိုလ္စိတ္ေတြကို ေငြမကုန္ပဲ ၀ယ္ေနႀကတာပါလား လုိ႔ ေတြးမိတယ္၊ ဘုရားရွင္ေဟာထားတဲ႔ စိတ္ အမ်ိဳးအစား ၈၉ပါး အက်ယ္အေနနဲ႔ ၁၂၀ အားလုံးကို တထြာေလာက္ရွိတဲ႔ ဒီခႏၵာကိုယ္မွာအကုန္ေမြးထားႀကတာပဲ ၊

ဒါေႀကာင္႔ ဥပမာ အေနနဲ႔ ေရစိုေနတဲ႔ လက္ကို မေၿခာက္ေစပဲ ႀကာႀကာ ခံေအာင္ ၊ ဆက္လက္ စိုစြတ္ေနေအာင္ ႀကိဳးစားရသလိုပဲ အမ်ားအက်ိဳးၿပဳ လုပ္ငန္းေတြကို လုပ္လိုသူဟာ လူတိုင္းနဲ ႔တည္႔ေအာင္ေပါင္းသင္႔ပါတယ္၊ ေမတၱာဆိုတဲ႔ အစိုဓာတ္ကုိ ဘယ္ေသာအခါမွ မခမ္းေၿခာက္ေစပဲ ေရရွည္လက္တြဲ သြားနို္င္ေအာင္ ႀကိဳးစားသင္႔ပါတယ္၊

စာေပမွာေတာ႔ အညမညံ ပိယစကၡုဴဟိ သႏၵႆႏၱာ - အခ်င္းခ်င္း ခ်စ္ခင္ႀကင္နာဖြယ္ မ်က္လုံးနဲ႔ ႀကည္႔ေနႀကမယ္ ဆို၇င္ ေလာကႀကီးက ေအးခ်မ္းေနမွာပါ၊ ဒီလို မဟုတ္ပဲ ေဒါသစိတ္၊ မနာလိုစိတ္၊ မုဒိတာမပြားနိုင္တဲ႔ စိတ္၊ ၀န္တို မစၦရိယစိတ္၊ စတာေတြနဲ႔ ႀကည္႔ေနရင္ေတာ႔ လူၿဖစ္ရွဳ႔ံးတာပဲ အဖတ္တင္လိမ္႔မယ္၊ ၿပည္႔၀တဲ႔ ဘ၀ အရည္အေသြး ေတြ သူေတာ္ေကာင္းအဆုံးအမေတြေတာ႔ ရမွာမဟုတ္ပါဘူး၊

၀ိနည္း မဟာ၀ါ ပါဠိေတာ္ ဒီဃာ၀ု ဇာတ္ေတာ္မွာလဲ ခ်စ္စ ကို ရွည္ပါေစ၊ မုန္းစ ကုိ တိုပါေစ - ဆိုတဲ႔ ႀသ၀ါဒ ကို လိုက္နာခဲ႔ လို႔ ရန္သူမင္းႏွစ္ပါးေႀကာင္႔ နုိင္ငံ၂ နိုင္ငံ စစ္ေဘးဒဏ္ကေန ခ်မ္းသာခဲ႔ဖူးပါတယ္။ ဒါေႀကာင္႔ ခ်စ္ခင္ ႀကင္နာသူေတြ မိတ္ေဆြ သူငယ္ခ်င္းေတြ ေဆြမ်ိဳးအေပါင္းအသင္းေတြကို ခ်စ္ေသာ ေမတၱာစိတ္ၿဖင္႔ ခြင္႔လႊတ္ နားလည္ သည္းခံနိုင္ၿပီး စိုေသာ လက္ကို မေၿခာက္ပါေစနဲ႔ လို႔ သတိေပးရင္း နိဂုံးခ်ဳပ္လိုက္ပါတယ္၊

အခ်င္းခ်င္း အမုန္းမထား ေမတၱာပြားနိုင္ႀကပါေစ -

ဤေဆာင္းပါးၿဖင္႔ ပရဟိတအတြက္ လိုအပ္ေသာ အေၿခခံ စိတ္ဓာတ္မ်ား ေၿပာႀကားေပးရန္ တိုက္တြန္းေသာ ဒကာေလး ေမာင္ေက်ာ္ ေရ၊ ဒီေနရာကေနပဲ ေက်းဇူးတင္လိုက္ပါတယ္။


Read more...

Dhamma talk/meditation with Abbots of Abhayagiri Temple

2009 December 31

After almost a year of planning, we are happy that Ajahn Pasanno and Ajahn Amaro, joint abbots of Abhayagiri temple in California will pause their travel plans to stop and support the International Dhamma community in Bangkok. This is a special chance for us in Bangkok to meet with two such well known and respected Abbots from the Forest Monasteries of Ajahn Chah.

Kindly hosted by the Tavana Dhamma Foundation at the Tavana Hotel, Surawongse Road, there is no charge, and no need to register in advance. However, early arrival ensures a suitable seat.

Dhamma Talk

Thursday 21st January 2010

With Ajahn Pasanno and Ajahn Amaro

Joint abbots of Abhayagiri Temple, California

Please help forward details of this extra special event to anyone who might be interested to attend. If you are not free in the afternoon, it is fine to attend in the evening only – however, do try and make the whole day, as it is not often we can enjoy this kind of opportunity. The Schedule is as follows:

4:00 – 6 pm

The Way of Insight

Ajahn Amaro will outline the way Vipassana meditation affords insight, and how these insights become a vehicle for liberation. Focus is on practical meditation, and there will be plenty of time to raise your individual experiences and questions, to take advantage of Ajahn’s 30+ years experience meditating in Forest temples. If time allows we will do a group meditation too.

** Half hour for refreshments (no charge) **

6:45-8:30 pm

Taking the Practise a Step Further

Ajahn Pasanno talks on moving beyond the level of occasional meditator. Many people have done retreats or meditation workshops from time to time, but to transform that into a regular and stable practise that integrates with daily life is a step further. We have to keep one eye on spiritual progress though times of great and little inspiration, and both rely on, and support each other as a wider group of practitioners.

***********

Venerable Ajahn Pasanno

Ven. Pasanno Bhikkhu took ordination in Thailand in 1974 and during his first year as a monk he was taken by his teacher to meet Ajahn Chah, with whom he asked to be allowed to stay and train. One of the early residents of Wat Pah Nanachat (International Forest Monastery in NE Thailand), Ven. Pasanno became its abbot in his ninth year as a Bhikkhu. Under his leadership Wat Pah Nanachat developed considerably, both in physical size and in reputation. Ajahn Pasanno became a well-known and highly respected monk and Dhamma teacher in Thailand. On New Year’s Eve of 1997 Ajahn Pasanno moved to California to share the abbotship of the newly opening Abhayagiri Monastery, where he still resides.

Many of Ajahn Pasanno’s books or dhamma talks in both Thai and English are available on the internet. Some books from the Ajahn Chah lineage will be available for free distribution too.

Venerable Ajahn Amaro

Born in England in 1956, Ven. Amaro Bhikkhu received his BSc. in Psychology and Physiology from the University of London. Spiritual searching led him to Thailand, where he would up at Wat Pah Nanachat, a traditional forest monastery established for Western disciples of the great Thai meditation master Ajahn Chah. He ordained as a monk there in 1979. He later returned to England and joined Ajahn Sumedho in the newly established forest sangha. Following many teaching trips at the invite of the California Sanghapala Foundation during the 1990s, in 1996 he became abbot of the newly founded Abhayagiri temple there.

He authored the book Silent Rain, an account of his 830 mile walk across Britain, and a second book Small Boat, Great Mountain.

On June 16th, 2005 Ajahn Amaro returned to Abhayagiri after spending one year on sabbatical visiting Buddhist holy places in India, Nepal, and Bhutan.

Location:

The event is kindly hosted free of charge by the very beautiful Tawana Hotel Dhamma project, led by Tahn Chao Khun Bunma.

Tawana Hotel, 80 Suriwongse Road, Bangkok 10500.

Sala Daeng BTS station is a 7-8 min. walk, and Samyan MRT is 4-5 minutes walk away. There is plenty of free parking in the hotel, accessible from the front on Suriwongse Road.

Any further enquiries please us the comments box below, or in private via the CONTACT page.

See you there!

CLICK THE MAP FOR A LARGER VERSION !!



Read more...

လာလည္ၾကသူမ်ား

ဤဘေလာ့ဂ္၏ ရည္ရြယ္ခ်က္

ယခုအခါ ကမၻာတလႊားတြင္ရွိေနၾကေသာ ဓမၼဘေလာ့ဂ္ဂါမ်ားသည္ ေန ့စဥ္ႏွင့္ အမွ် အင္တာနက္ စာမ်က္ႏွာမ်ား ေပၚတြင္ ဓမၼႏွင့္သက္ဆိုင္ေသာ အေၾကာင္းအရာ အမ်ိဳးမ်ိဳးကို ပို ့စ္မ်ားေရးတင္လ်က္ ရွိေနၾကပါသည္။

ဘေလာ့ဂ္ဂါမ်ားမွ မိမိတို ့၏ကိုယ္ပိုင္ စာမ်က္ႏွာမ်ားမွတဆင့္ ေရးတင္ေနၾကသျဖင့္ ဖတ္ရႈေလ့လာသူမ်ားအတြက္ ေနရာမ်ားစြာသို ့ သြားေရာက္ ဖတ္ရႈေနၾကရပါသည္။

ထို ့ေၾကာင့္ စာဖတ္သူမ်ား အခ်ိန္ကုန္သက္သာေစရန္ႏွင့္ မိမိတို ့ ဖတ္ရႈလိုရာကို လြယ္လင့္တကူ ရွာေဖြနိဳင္ရန္ ေန ့စဥ္ေရးသား ေနၾကေသာ အေၾကာင္းအရာမ်ားကို တေနရာတည္းတြင္ စုစည္းေပးလိုေသာ ရည္ရြယ္ခ်က္ျဖင့္ ဤဘေလာ့ဂ္ကို စီစဥ္လိုက္ျခင္းျဖစ္ပါသည္။

ေျပာခ်င္တာမ်ားရွိရင္ ေရးေပးထားခဲ့ပါ

ျမန္မာျပကၡဒိန္

ျမန္မာျပကၡဒိန္
www.burmeseclassic.com မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။

  © Blogger templates The Professional Template by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP