* သဗၺဒါနံ ဓမၼဒါနံ ဇိနာတိ၊ * သဗၺရသံ ဓမၼရေသာ ဇိနာတိ။

* သဗၺဒါနံ ဓမၼဒါနံ ဇိနာတိ၊     * သဗၺရသံ ဓမၼရေသာ ဇိနာတိ။

နမတၳဳ ဗုဒၶါနံ နမတၳဳ ေဗာဓိယာ။ နေမာ ဝိမုတၱာနံ၊ နေမာ ဝိမုတၱိယာ။

ဘုရားရွင္တို ့အား ရွိခိုးပါ၏။
ဘုရားရွင္တို ့၏ မဂ္ဥာဏ္ ဖိုလ္ဥာဏ္အား ရွိခိုးပါ၏။
ကိေလသာတို ့မွ လြတ္ေျမာက္ေတာ္မူၾကေသာ ဘုရားရွင္တို ့အား ရွိခိုးပါ၏။
ထိုဘုရားရွင္တို ့၏ ဝိမုတၱိငါးပါးအား ရွိခိုးပါ၏။

ကရုဏာလက္မ်ား ကမ္းလင့္ေပးပါ...

ကရုဏာလက္မ်ား ကမ္းလင့္ေပးပါ...
စား၀တ္ေနေရးအဆင္ေျပေစရန္ ဆန္အိတ္လွဴျခင္း ႏွင့္ အျခားလိုအပ္သည္မ်ား လွဴဒါန္းျခင္းတို႔ျဖင့္ လစဥ္ ေထာက္ပံ့သြားမည္ျဖစ္ပါသည္။ သီလရွင္ႏွင့္ ေက်ာင္းသားမ်ား ေအာင္ျမင္စြာ ပညာသင္ၾကားႏိုင္ေရး အတြက္ အနီးကပ္စာျပေပးမည့္ ဆရာမ (၆) ဦးအား တစ္လလွ်င္ (၅) ေသာင္းက်ပ္ျဖင့္ ငွါးရမ္းေပးရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။ ပညာေရးအလွဴအား ေစတနာရွင္မ်ားမွလည္း ပါ၀င္ လွဴဒါန္းႏိုင္ပါသည္။ ေကာက္ခံရရွိေသာ အလွဴေငြမ်ားအား ဘဏ္စာအုပ္ထားရွိ၍ ေငြစာရင္းရွင္းတမ္းအား လစဥ္ေဖာ္ျပသြားမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ေက်ာင္းသား/ေက်ာင္းသူမ်ား၏ မွတ္တမ္းမ်ားအား အလွဴရွင္မ်ားထံသို႔လည္း ေပးပို႔သြားပါမည္။

ပညာေရးအလွဴေတာ္ ႏႈိးေဆာ္ခ်က္


ရန္ကုန္ျမိဳ႕ အေသာကာရာမ သီလရွင္စာသင္တုိက္မွ နဝမတန္း ေျဖဆုိမည့္ သီလရွင္ ဆရာေလးမ်ားအတြက္ ဆရာ၊ ဆရာမမ်ား လစဥ္ ထားေပးႏုိင္ရန္ ပညာေရးအလွဴရွင္မ်ား လုိအပ္ေနပါသည္။ ေရႊေစတီ ဘုန္းေတာ္ၾကီးသင္ပညာေရးေက်ာင္းတြင္လည္း ဆင္းရဲႏြမ္းပါးသည့္ ၉ တန္းႏွင့္ ၁၀ တန္း ေက်ာင္းသားမ်ား ေက်ာင္းအိပ္ေက်ာင္းစား ေနထုိင္ပညာဆည္းပူးႏုိင္ေရးအတြက္ ကူညီေထာက္ပံ့မည့္ ကုသုိလ္ရွင္မ်ား လုိအပ္လ်က္ ရွိပါသည္။ ေစတနာရွင္ အလွဴရွင္မ်ား အေနျဖင့္ ေထရဝါဒ ဗုဒၶဘာသာ လူငယ္မ်ားအသင္း http://www.mmtheravada.org ဖုန္း
09-73062811, 09-5505176 သုိ႔ ဆက္သြယ္လွဴဒါန္းၾကေစလုိပါသည္။

သီလရွင္ ဆရာေလးမ်ားႏွင့္ ကေလးမ်ား ဇြန္လအမီ ေက်ာင္းတက္ႏုိင္ေရးအတြက္ ကာလဒါန ကုသုိလ္အျဖစ္ သဒၶါတတ္အား နည္းမ်ားမဆုိ လွဴဒါန္းကူညီၾကပါရန္ ႏႈိးေဆာ္အပ္ပါသည္။

၀ိမုတၱိရသ အဖြဲ႔သားမ်ား

------------------------
ေနာက္ဆက္တြဲသတင္း.....

ပညာေရးအလွဴေတာ္လႉဒါန္းမည့္အစီအစဥ္

ေထရ၀ါဒဗုဒဘာသာ လူငယ္မ်ား အသင္းမွ ဦးစီး၍ (၂၀၁၁) ခုႏွစ္တြင္ န၀မတန္းသို႔ တက္ေရာက္မည့္ ေက်ာင္းသား (၂၅) ေယာက္ႏွင့္ ေက်ာင္းသူ (၂၅) ေယာက္အား ပညာေရးေထာက္ပံ့မႈျပဳလုပ္ေပးႏိုင္ရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။

ျပဳလုပ္မည့္အစီအစဥ္

ေက်ာင္းသားမ်ားအား ေရႊေစတီဘုန္းႀကီးေက်ာင္း (ဆရာေတာ္ ဦးေတဇႏၵိ၊ ခ/(၃) ရက္ကြက္၊ ေရႊေစတီေက်ာင္း၊ မဂၤလာဒုံၿမိဳ႕နယ္) တြင္ထားရွိမည္ျဖစ္ၿပီး ေက်ာင္းသားမ်ားသည္ မိမိတို႔ ဆႏၵအေလ်ာက္ ကိုရင္၀တ္လိုကလည္း ၀တ္ႏိုင္ပါသည္။ ေက်ာင္းသူမ်ားအား အေသာကာရာမ သီလရွင္စာသင္တိုက္ (ဆရာေလးေဒၚသုနႏၵာ (ဖုန္း-၀၉-၈၆၂၈၈၁၁)၊ ၀ါယာလက္ေစ်းမွတ္တိုင္၊ ေရႊႏွင္းဆီရပ္ကြက္၊ မဂၤလာဒံုၿမိဳ႕နယ္) တြင္ထားရွိပါမည္။ အေသာကာရာမေက်ာင္းမွ သီလရွင္မ်ားသာလက္ခံသည္ျဖစ္၍ ေက်ာင္းသူမ်ားမွာ သီလရွင္၀တ္ရပါမည္။ သီလရွင္မ်ားတက္ေရာက္ရမည့္ အ.ထ.က ေက်ာင္းမွာ အေသာကာရာမ ေက်ာင္းမွလက္ရွိ သီလရွင္မ်ား တက္ေရာက္ေနေသာ ေက်ာင္းျဖစ္၍ ပညာသင္ၾကားမႈတြက္ အခက္အခဲ မရွိႏိုင္ပါ။ စာသင္သူမ်ား စား၀တ္ေနေရးအဆင္ေျပေစရန္ ဆန္အိတ္လွဴျခင္း ႏွင့္ အျခားလိုအပ္သည္မ်ား လွဴဒါန္းျခင္းတို႔ျဖင့္ လစဥ္ ေထာက္ပံ့သြားမည္ျဖစ္ပါသည္။ သီလရွင္ႏွင့္ ေက်ာင္းသားမ်ား ေအာင္ျမင္စြာ ပညာသင္ၾကားႏိုင္ေရး အတြက္ အနီးကပ္စာျပေပးမည့္ ဆရာမ (၆) ဦးအား တစ္လလွ်င္ (၅) ေသာင္းက်ပ္ျဖင့္ ငွါးရမ္းေပးရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။ ပညာေရးအလွဴအား ေစတနာရွင္မ်ားမွလည္း ပါ၀င္ လွဴဒါန္းႏိုင္ပါသည္။ ေကာက္ခံရရွိေသာ အလွဴေငြမ်ားအား ဘဏ္စာအုပ္ထားရွိ၍ ေငြစာရင္းရွင္းတမ္းအား လစဥ္ေဖာ္ျပသြားမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ေက်ာင္းသား/ေက်ာင္းသူမ်ား၏ မွတ္တမ္းမ်ားအား အလွဴရွင္မ်ားထံသို႔လည္း ေပးပို႔သြားပါမည္။ အေသးစိတ္ေဆာင္ရြက္မည့္ အခ်က္အလက္မ်ားအားလည္း ဆက္လက္ေဖာ္ျပသြားပါမည္။

ေလ်ာက္ထားမည့္ သူမ်ား ျပည့္စုံရမည့္အခ်က္မ်ားမွာ

(က) ေက်ာင္းသူမ်ားမွာ သီလရွင္၀တ္ႏိုင္ရပါမည္။

(ခ ) မိဘမ်ားမွ ေနထိုင္ရန္ခြင့္ ျပဳသူျဖစ္ရပါမည္။

(ဂ ) စာသင္သားမ်ားေနထိုင္မည့္ ေက်ာင္းတြင္း စည္းကမ္းမ်ားကို တိက်စြာလိုက္နာရပါမည္။

(ဃ) ေက်ာင္းထားရန္ အမွန္တကယ္အခက္အခဲ ရွိေနသူျဖစ္ရပါမည္။

အထက္ပါအခ်က္အလက္မ်ားႏွင့္ ျပည့္စုံသူမ်ားသည္ ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာလွဴငယ္မ်ား အသင္းသို႔ ဆက္သြယ္ေမးျမန္းႏိုင္ပါသည္။ (http://mmtheravada.org)

ဆက္သြယ္ရန္လိပ္စာ

ကိုထြန္းထြန္းလိႈင္

ဖုန္း ၀၉-၇၃၀၆၂၈၁၁

htunhtunhlaing82@gmail.com

winthu.tbyo@gmail.com

thantzin83@gmail.com

Sunday, November 14, 2010

Food and Life - အစာတစ္ခု ႏွင့္ အသက္တစ္ေခ်ာင္း

ဘယ္မွာ (အပၸမာဒဓမၼရသမဂၢဇင္း သို႔မဟုတ္ ဘာသာေသြးမဂၢဇင္းမွာ) ေရးခဲ့တဲ့စာဆိုတာကို မမွတ္မိေတာ့ပါ။


(က)
၀ါးမ်ိဳအပ္ေသာ အစားအစာတြင္ ပါ၀င္သည့္ အဆီအႏွစ္အေစးသည္ အာဟာရျဖစ္ေၾကာင္း ေလ့လာဖူး၏။ အစာတြင္ အာဟာရ ပါ၀င္သည္။ အာဟာရသည္ သက္ရွိတို႔အတြက္ စြမ္းအင္ထုတ္ေပး၏။ စြမ္းအင္ျဖင့္ သက္ရွိမ်ား သြားလာလႈပ္ရွား ရွင္သန္ၾကသည္။ ဘ၀ရွင္သန္ေရးအတြက္ စြမ္းအင္ရဖို႔ အစာရွာၾကသည္။ သဘာ၀က စီစဥ္ေပးေသာ ဘ၀အလိုက္ နည္းမ်ိဳးစံုျဖင့္ အစာရွာၾကသည္။ ရွာေဖြအပ္ေသာ အစာသည္ မြန္ျမတ္ဖို႔လို၏။ မမြန္ျမတ္ေသာ အစာသည္ စားသံုးသူအတြက္ အဆိပ္အေတာက္ ျဖစ္သကဲ့သို႔ ပတ္၀န္းက်င္ကိုလည္း အႏၲရာယ္ေပးတတ္၏။ ထို႔ေၾကာင့္ ၀န္းက်င္ေလာကကို အႏၲရာယ္မသင့္ေစဘဲ သမၼာအာဇီ၀ျဖင့္ စင္ၾကယ္စြာ အသက္ရွင္ၾကရန္ ျမတ္စြာဘုရား ညႊန္ၾကားေတာ္မူ၏။ မြန္ျမတ္ေသာ အစာကို သံုးေဆာင္မွီ၀ဲ၍ အျပစ္ကင္းေသာ ဘ၀ကို ေမြးျမဴသင့္ၾကသည္။ “အစာ” ႏွင့္ “အသက္”အေၾကာင္း ထိုထိုဤဤ စဥ္းစားရင္း ႐ုတ္တရက္ ေတြ႔ၾကံဳလိုက္ရသည္။

(ခ)
ၾကားလိုက္ရေသာ အသံကို နားလည္သလို ဘာသာျပန္လွ်င္ မလွပေသာ ျမည္သံစြဲ အလကၤာတစ္ပုဒ္ ျဖစ္လာပါလိမ့္မည္။ ေတာထေနေသာ ျမက္ပင္မ်ားၾကားမွ ထြက္ေပၚလာေသာ ငိုခ်င္းတစ္ပုဒ္ ျဖစ္ေပသည္။ ငိုခ်င္းသံရွည္ကို စာစကားျဖင့္ အတိအက် မေဖာ္ျပႏိုင္ေသာ္လည္း ထိုအသံ အႏၲရာယ္ႏွင့္ ရင္ဆိုင္ေနရၿပီဟု ခံစား နားလည္လိုက္သည္။ ကူပါ ကယ္ပါ ေစာင္မပါဟု အသနား ခံေနျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း သိရွိခံစားမိသည္။ အေတြ႔အၾကံဳအရ အေျဖကို ႀကိဳသိထားၿပီး ျဖစ္ေသာ္လည္း ပိုမိုတိက်ေစရန္ အသံလာရာ ျမက္ေတာထဲသို႔ ေစ့ေစ့စပ္စပ္ စူးစိုက္ၾကည့္၍ စပ္စုလိုက္သည္။ “ကြိ… ကြိ” သို႔မဟုတ္ “က်ိ… က်ိ”ဟူေသာ တုန္ရီရီ ငိုေႂကြးသံက အခ်က္က် ျမည္တမ္းဟစ္ေႂကြး ေနဆဲပင္ ျဖစ္သည္။ ျမက္ပင္မ်ားၾကားမွာ ေတြ႔လိုက္ရပါသည္။ အားၿပိဳင္မႈတစ္ခုပင္တည္း။ ေကသရာဇာ ျခေသၤ့မင္းအလား ေဆာင့္ႂကြားႂကြား ဟန္ပါပါ ထိုင္ေလ့ရွိေသာ ကိုေရႊဖား။ အခုေတာ့ သနားစရာ ဖားသတၱ၀ါ။ သူ၏ ကိုယ္ေနဟန္ ဂုဏ္က်က္သေရကို အေလးမထားႏိုင္ေတာ့ဘဲ သူ႔ဘ၀ ရပ္တည္ ရွင္သန္ႏိုင္ေရးအတြက္ အားသြန္လႈပ္ရွား ႀကိဳးစား႐ုန္းကန္ရင္း ေျခကားယား လက္ကားယား ကိုး႐ိုးကားရား ျဖစ္ေနရွာသည္။ သူ႔ဘ၀သည္ အဆိုးဘက္သို႔ အရွိန္ျပင္းစြာ ဦးတည္ေန၏။ သူသည္ မၾကာမီ အခ်ိန္အတြင္းမွာ ေႁမြ၏ အစာအိမ္၀မ္းမီးကို သူ႔ဘ၀ ေရစင္ေရခ်မ္းျဖင့္ သြန္းဖ်န္းၿငိမ္းသတ္ ေပးရေတာ့မည္။ အာသာငန္းငန္း စြဲလမ္းတပ္မက္ေသာ တဏွာျဖင့္ ဖား၏ေျခေတာက္ကို အစာအျဖစ္ ဆြဲယူဖမ္းကိုက္ ထားသည္ကား ျမက္ေလွ်ာေပါက္ တစ္ေကာင္ပင္ျဖစ္သည္။ အဆိပ္မဲ့ေသာ ေႁမြ။ လူတို႔၀န္းက်င္မွာ အႏၲရာယ္မရွိေသာ ေႁမြ။ ရန္စသူကိုပင္ တံု႔ျပန္ ရန္မမူတတ္ရွာေသာ ေႁမြ။ ေအးေဆးလွေသာ သတၱ၀ါပင္ ျဖစ္၏။ ဖားငယ္အတြက္ကား ရက္စက္ၾကမ္းၾကဳတ္ေသာ ေသမင္းတမန္ ျဖစ္ေနေလၿပီ။ စိမ္းစိုလွပေသာ ျမက္ပင္မ်ားၾကားမွာ ႐ုတ္တရက္ ေတြ႔လိုက္ရသည္ကား အက်ည္းတန္ေသာ အနိ႒ာ႐ံု ျမင္ကြင္းတစ္ခု။ ေႁမြႏွင့္ဖား။ ဖားႏွင့္ေႁမြ။ သို႔မဟုတ္ အစာတစ္ခု ႏွင့္ အသက္တစ္ေခ်ာင္းပင္တည္း။

(ဂ)
ေကာင္းက်ိဳးဆိုးျပစ္ကား ေစတနာလွ်င္ အရင္းခံတည္း။ စြမ္းအင္စိုက္ထုတ္၍ ေဆာင္ရြက္အပ္ေသာ အမႈသည္ ရည္ရြယ္ရင္း ေစတနာႏွင့္ ေလ်ာ္ေသာအက်ိဳးကို ျဖစ္ေစ၏။ ေတာ္မွန္ သင့္ျမတ္ေသာ ကာလေဒသ၌ ျဖဴေသာေစတနာ အရင္းခံျဖင့္ ေဆာင္ရြက္အပ္သည့္ ေသးငယ္ေသာ အမႈသည္ပင္ ႀကီးက်ယ္ေကာင္းျမတ္ေသာ အက်ိဳးကို ျဖစ္ထြန္းေစႏိုင္၏။ ခုေနခါ အနီးအနားမွာရွိေသာ ခဲေလးတစ္လံုး၊ တုတ္တိုတစ္ေခ်ာင္းျဖင့္ ပစ္ေပါက္ ေျခာက္လွန္႔လိုက္လွ်င္ ဖားငယ္၏ အသက္ လြတ္ေျမာက္ခ်မ္းသာ သြားႏိုင္ေပသည္။ သူ႔အသက္ကို ကယ္တင္ရမည္။ “အသက္တစ္ေခ်ာင္း မေသေကာင္း”ဟု ျမန္မာ့ယဥ္ေက်းမႈက သြန္သင္ထားသည္ပဲ။ “အတၱသမံ ေပမံ နတၳိ”ဟု ဘုရားေဟာ ရွိသည္။ သတၱ၀ါတို႔သည္ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္သာ အခ်စ္ဆံုးတည္း။ ကိုယ့္ဘ၀ကိုယ္ တြယ္တာသည္။ အမိ၀မ္းထဲမွာ ဘ၀စခဲ့စဥ္ကပင္ ဘ၀နိကႏၲိကေဘာဘ ကိုယ့္ဘ၀ကိုယ္ ျပန္လည္တပ္မက္မႈ အစပ်ိဳးခဲ့သည္။ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ျပန္ခ်စ္တတ္သည့္ ပ်ိဳးပင္ကား ေ၀ျဖာေသာအရြက္ စည္ထြားေသာ အကိုင္းအခက္တို႔ျဖင့္ အစဥ္ ႀကီးထြား ရွင္သန္ေနေလသည္။ သို႔ျဖစ္၍ သူ႔အသက္ကို ကယ္တင္ျခင္းသည္ သူ႔အတြက္ တန္ဖိုးအရွိဆံုး သူ အျမတ္ႏိုးဆံုး လက္ေဆာင္မြန္ကို ေပးလိုက္ျခင္းပင္ ျဖစ္၏။ ဖားငယ္၏ အသက္ကို ကယ္တင္ရမည္။ အခ်ိန္မီပါေသးသည္။

(ဃ)
သို႔ေသာ္ ေကာင္းဆိုး နီးေ၀း၊ အေလး အေပါ့၊ အေလ်ာ့ အတင္းစသည့္ ၀ိေရာဓိမ်ား ပါ၀င္ဖြဲ႔စည္းေသာ ေလာက၌ အစြန္းလြတ္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ရန္ ခက္လွသည္။ ဖားငယ္၏ အသက္ကို အလြယ္တကူ ကယ္ဆယ္ႏိုင္ေသာ အေျခအေန၌ တစ္ဘက္မွာလည္း ဖား၏အသက္ လြတ္ေျမာက္ ခ်မ္းသာသြားသည္ႏွင့္ ေႁမြ၏ အစာ ပ်က္စီး ဆံုး႐ံႈးရေတာ့မည္။ “သူ႔အစာ မဟန္႔တားေကာင္း”ဟု အေမ ဆံုးမဖူးသည္။ သူ႔အစာကို ဟန္႔တားမိလွ်င္ ကိုယ့္ဘ၀ သံသရာမွာ စားရမဲ့ ေသာက္ရမဲ့ ျဖစ္ရတတ္သည္။ ေခြးျဖစ္လွ်င္ ေခြးငတ္။ ႏြားျဖစ္လွ်င္ ႏြားပိန္။ လူျဖစ္လွ်င္ လူမြဲ။ စည္းစိမ္ပင္ ခ်မ္းသာေသာ္လည္း မစားရက္ မေသာက္ရက္။ ေရာဂါဆိုး တစ္မ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ မစားႏိုင္ မေသာက္ႏိုင္ . . .။ ေႁမြ၏ အစာကို ဟန္႔တားလိုက္လွ်င္ ၾကံဳေတြ႔ရႏိုင္ေသာ အငတ္ငတ္ အျပတ္ျပတ္ ဘ၀ကို ေတြးေၾကာက္ ေနမိျပန္သည္။ ဆာေလာင္မြတ္သိမ့္မႈသည္ ဆိုးရြားျပင္းထန္လွေသာ အနားဆိုးတစ္မ်ိဳး မဟုတ္ေပေလာ။ ဆာနာ ငတ္နာကား အခံခက္ေသာ ေရာဂါဆိုးတည္း။ ဖားငယ္၏ အသက္ကို ကယ္တင္လိုေသာ ေစတနာႏွင့္ ေႁမြ၏ အစာကို မဆံုး႐ံႈးေစလိုေသာ စိတ္တို႔က လက္ဖ်စ္တစ္တြက္ အခ်ိန္အတြင္း၌ ကုေဋတစ္သိန္းမက အားၿပိဳင္ျဖစ္ခ်ဳပ္ ေနၾကေလသည္။

(င)
အခိုက္အတန္႔ ေ၀၀ါးေနမိသည္။ ဇီ၀ိန္တစ္ခု ေႂကြပ်က္ရေတာ့မည္။ ထိုအသက္ကို ကယ္လိုက္လွ်င္လည္း တစ္ဘက္၌ အစာကို ဖ်က္ဆီးရာ ေရာက္မည္။ အသက္သည္ပင္ အစာ ျဖစ္ေန၏။ အသက္ဇီ၀ိန္သည္ တန္ဖိုးရွိသကဲ့သို႔ အစာအာဟာရသည္လည္း တန္ဖိုး မနည္းေပ။ “သေဗၺ သတၱာ အာဟာရ႒ိတိကာ။” အစာအာဟာရရွိမွ ဘ၀ ရပ္တည္ ရွင္သန္ႏိုင္သည္။ သို႔ေသာ္ စားဖြယ္ေသာက္ဖြယ္တို႔သာ အာဟာရမည္သည္ မဟုတ္ေပ။ ၀ါးမ်ိဳ စားေသာက္ဖြယ္ရာမ်ားႏွင့္ ကင္းကြာ၍ အခ်ိန္ကာလ အတိုင္းအတာ တစ္ခုအထိ ရွင္သန္ႏိုင္ၾကသည္။ ပီတိစား၍ အားရွိၾကသည္။ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ျဖင့္ အသက္ရွင္ႏိုင္ၾကသည္။ ထမင္းေမ့ ဟင္းေမ့ ေပ်ာ္ျမဴးႏိုင္ၾကသည္။ ျဗဟၼာႀကီးမ်ား ပီတိဘကၡကို သံုးေဆာင္မွီ၀ဲၾကသည္။ စင္စစ္အားျဖင့္ အစာသည္ အသက္ေလာက္ အေရးမႀကီးေပ။ အစာတစ္ခုခုကို မစားသံုးရလွ်င္ အျခားအစာ တစ္မ်ိဳးမ်ိဳးကို စား၍ အသက္ရွင္ႏိုင္ေသးသည္။ ပိုမိုေကာင္းမြန္ေသာ အစာကိုပင္ စားသံုးခြင့္ ၾကံဳႏိုင္ေသးသည္။ အသက္မွာမူ ေသၿပီးလွ်င္ ျပန္ရွင္႐ိုး မရွိ။ တစ္ဘ၀တာမွာ အသက္တစ္ခုသာ ရသည္။ တန္ေတာ့…။ ဖားငယ္၏ အသက္ကို ကယ္တင္ရမည္။ အခ်ိန္မီပါေသးသည္။

(စ)
“ဖုန္း…”
“ေရွာ…”
အလြယ္ေတြ႔ရေသာ ခဲတစ္လံုးႏွင့္ ပစ္ေပါက္၍ ေႁမြကို ေျခာက္လွန္႔လိုက္သည္။ ေႁမြသည္ အသက္အႏၲရာယ္ စိုးရိမ္သြားသည္လား မသိႏိုင္။ အစြမ္းကုန္ ဖမ္းကိုက္ ဆြဲမ်ိဳထားအပ္ေသာ သူ႔အစာ ဖားငယ္ကို လႊတ္၍ ကိုယ္လြတ္႐ုန္းသြားသည္။ အျမင့္ဆံုး အရွိန္ျဖင့္ လိမ္ဖယ္လိမ္ဖယ္ ထြက္ေျပးေလသည္။ သူ႔အစာကို ဟန္႔တားသည့္အတြက္ ေျပးရင္းလႊားရင္း က်ိန္တြယ္ေရရြတ္ သြားႏိုင္သည္။ “လြတ္သြားတဲ့ဖားက ပိုႀကီးတယ္”ဟု ထင္ေကာင္းထင္မည္။ မတတ္ႏိုင္ေတာ့ပါ။ ေသေဘးမွ သီသီေလး လြတ္ခဲ့ေသာ ဖားငယ္ကား နာက်င္ခံခက္ေသာ ေ၀ဒနာဆိုးကို မခ်ိမဆန္႔ ခံစားေနရရွာ၏။ လႈိက္ဖိုလႈိက္ဖိုႏွင့္ ျပဴးေၾကာင္ေၾကာင္ ေငးၾကည့္ေနရွာသည္။ အသက္ကယ္ခဲ့သည့္ ေက်းဇူးရွင္ကို ေက်းဇူးစကားျဖင့္ တံု႔ျပန္ ဂုဏ္ျပဳခ်င္ဟန္တူသည္။ သူဆိုလိုေသာ ေက်းဇူးစကားမ်ား သူ႔မ်က္၀န္းထဲမွာ ရႊန္းရႊန္းေ၀ေနသည္။ မွင္တက္မိ၍ ၿငိမ္ေနေသာ ဖားငယ္သည္ ႐ုတ္တရက္ အသက္၀င္လာၿပီး ခုန္ဆြခုန္ဆြ ထြက္ေျပးေလ၏။ ၿငိမ္သက္ေနျခင္းျဖင့္ သူ႔အတြက္ အႏၲရာယ္ မကင္းႏိုင္ေသးဟု တြက္ဆမိလိမ့္မည္။ အသက္သခင္ ေက်းဇူးရွင္ကိုပင္ သူ႔ရန္သူ၊ သူ႔အတြက္ အႏၲရာယ္ေကာင္ဟု အမွတ္မွားသြားေလမည္လား။ မည္သို႔ဆိုေစ သူ ခ်မ္းသာသြားေလၿပီ။ ေအးခ်မ္း လံုျခံဳရာမွာ ေမွးစက္နားခိုဖို႔ ဖားငယ္ ထြက္ေျပးသြားပါၿပီ။

(ဆ)
အသက္တစ္ေခ်ာင္း ခ်မ္းသာသြားေလၿပီ။ မြန္ျမတ္ေသာ အလုပ္တစ္ခု ေဆာင္ရြက္လိုက္ႏိုင္ေသာေၾကာင့္ ပီတိျဖစ္ရသည္။ အသက္ကယ္ျခင္းထက္ မြန္ျမတ္ေသာ အလုပ္ မရွိေတာ့ၿပီတည္း။ သူတစ္ထူး၏ ခ်မ္းသာကို ဖန္တီးေပးႏိုင္သူသည္ ျမင့္ျမတ္၏။ သူတစ္ထူးအတြက္ ေဆာင္ရြက္ေပးေသာ ခ်မ္းသာႏွင့္ ထိုခ်မ္းသာကို ဖန္တီးသူ၏ ဂုဏ္သိန္သည္ တိုက္႐ိုက္အခ်ိဳးက်၏။ ေလာကစီးပြားကို ေဆာင္ရြက္ေပးႏိုင္ေလ ဂုဏ္က်က္သေရ ႀကီးျမတ္ေလတည္း။ သို႔ျဖစ္၍ ေလာကခ်မ္းသာ ေလာကေကာင္းက်ိဳး အားသြန္သည္ပိုး ထမ္းရြက္ကာ ဂုဏ္အသေရ တိုးျမင့္ႏိုင္ၾကပါေစဟု ဆုေခၽြ ေနမိေတာ့သည္။

ကၽြတ္လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းၾကပါေစ။
ရွင္အာစာရ

0 comments:

လာလည္ၾကသူမ်ား

ဤဘေလာ့ဂ္၏ ရည္ရြယ္ခ်က္

ယခုအခါ ကမၻာတလႊားတြင္ရွိေနၾကေသာ ဓမၼဘေလာ့ဂ္ဂါမ်ားသည္ ေန ့စဥ္ႏွင့္ အမွ် အင္တာနက္ စာမ်က္ႏွာမ်ား ေပၚတြင္ ဓမၼႏွင့္သက္ဆိုင္ေသာ အေၾကာင္းအရာ အမ်ိဳးမ်ိဳးကို ပို ့စ္မ်ားေရးတင္လ်က္ ရွိေနၾကပါသည္။

ဘေလာ့ဂ္ဂါမ်ားမွ မိမိတို ့၏ကိုယ္ပိုင္ စာမ်က္ႏွာမ်ားမွတဆင့္ ေရးတင္ေနၾကသျဖင့္ ဖတ္ရႈေလ့လာသူမ်ားအတြက္ ေနရာမ်ားစြာသို ့ သြားေရာက္ ဖတ္ရႈေနၾကရပါသည္။

ထို ့ေၾကာင့္ စာဖတ္သူမ်ား အခ်ိန္ကုန္သက္သာေစရန္ႏွင့္ မိမိတို ့ ဖတ္ရႈလိုရာကို လြယ္လင့္တကူ ရွာေဖြနိဳင္ရန္ ေန ့စဥ္ေရးသား ေနၾကေသာ အေၾကာင္းအရာမ်ားကို တေနရာတည္းတြင္ စုစည္းေပးလိုေသာ ရည္ရြယ္ခ်က္ျဖင့္ ဤဘေလာ့ဂ္ကို စီစဥ္လိုက္ျခင္းျဖစ္ပါသည္။

ေျပာခ်င္တာမ်ားရွိရင္ ေရးေပးထားခဲ့ပါ

ျမန္မာျပကၡဒိန္

ျမန္မာျပကၡဒိန္
www.burmeseclassic.com မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။

  © Blogger templates The Professional Template by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP