* သဗၺဒါနံ ဓမၼဒါနံ ဇိနာတိ၊ * သဗၺရသံ ဓမၼရေသာ ဇိနာတိ။

* သဗၺဒါနံ ဓမၼဒါနံ ဇိနာတိ၊     * သဗၺရသံ ဓမၼရေသာ ဇိနာတိ။

နမတၳဳ ဗုဒၶါနံ နမတၳဳ ေဗာဓိယာ။ နေမာ ဝိမုတၱာနံ၊ နေမာ ဝိမုတၱိယာ။

ဘုရားရွင္တို ့အား ရွိခိုးပါ၏။
ဘုရားရွင္တို ့၏ မဂ္ဥာဏ္ ဖိုလ္ဥာဏ္အား ရွိခိုးပါ၏။
ကိေလသာတို ့မွ လြတ္ေျမာက္ေတာ္မူၾကေသာ ဘုရားရွင္တို ့အား ရွိခိုးပါ၏။
ထိုဘုရားရွင္တို ့၏ ဝိမုတၱိငါးပါးအား ရွိခိုးပါ၏။

ကရုဏာလက္မ်ား ကမ္းလင့္ေပးပါ...

ကရုဏာလက္မ်ား ကမ္းလင့္ေပးပါ...
စား၀တ္ေနေရးအဆင္ေျပေစရန္ ဆန္အိတ္လွဴျခင္း ႏွင့္ အျခားလိုအပ္သည္မ်ား လွဴဒါန္းျခင္းတို႔ျဖင့္ လစဥ္ ေထာက္ပံ့သြားမည္ျဖစ္ပါသည္။ သီလရွင္ႏွင့္ ေက်ာင္းသားမ်ား ေအာင္ျမင္စြာ ပညာသင္ၾကားႏိုင္ေရး အတြက္ အနီးကပ္စာျပေပးမည့္ ဆရာမ (၆) ဦးအား တစ္လလွ်င္ (၅) ေသာင္းက်ပ္ျဖင့္ ငွါးရမ္းေပးရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။ ပညာေရးအလွဴအား ေစတနာရွင္မ်ားမွလည္း ပါ၀င္ လွဴဒါန္းႏိုင္ပါသည္။ ေကာက္ခံရရွိေသာ အလွဴေငြမ်ားအား ဘဏ္စာအုပ္ထားရွိ၍ ေငြစာရင္းရွင္းတမ္းအား လစဥ္ေဖာ္ျပသြားမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ေက်ာင္းသား/ေက်ာင္းသူမ်ား၏ မွတ္တမ္းမ်ားအား အလွဴရွင္မ်ားထံသို႔လည္း ေပးပို႔သြားပါမည္။

ပညာေရးအလွဴေတာ္ ႏႈိးေဆာ္ခ်က္


ရန္ကုန္ျမိဳ႕ အေသာကာရာမ သီလရွင္စာသင္တုိက္မွ နဝမတန္း ေျဖဆုိမည့္ သီလရွင္ ဆရာေလးမ်ားအတြက္ ဆရာ၊ ဆရာမမ်ား လစဥ္ ထားေပးႏုိင္ရန္ ပညာေရးအလွဴရွင္မ်ား လုိအပ္ေနပါသည္။ ေရႊေစတီ ဘုန္းေတာ္ၾကီးသင္ပညာေရးေက်ာင္းတြင္လည္း ဆင္းရဲႏြမ္းပါးသည့္ ၉ တန္းႏွင့္ ၁၀ တန္း ေက်ာင္းသားမ်ား ေက်ာင္းအိပ္ေက်ာင္းစား ေနထုိင္ပညာဆည္းပူးႏုိင္ေရးအတြက္ ကူညီေထာက္ပံ့မည့္ ကုသုိလ္ရွင္မ်ား လုိအပ္လ်က္ ရွိပါသည္။ ေစတနာရွင္ အလွဴရွင္မ်ား အေနျဖင့္ ေထရဝါဒ ဗုဒၶဘာသာ လူငယ္မ်ားအသင္း http://www.mmtheravada.org ဖုန္း
09-73062811, 09-5505176 သုိ႔ ဆက္သြယ္လွဴဒါန္းၾကေစလုိပါသည္။

သီလရွင္ ဆရာေလးမ်ားႏွင့္ ကေလးမ်ား ဇြန္လအမီ ေက်ာင္းတက္ႏုိင္ေရးအတြက္ ကာလဒါန ကုသုိလ္အျဖစ္ သဒၶါတတ္အား နည္းမ်ားမဆုိ လွဴဒါန္းကူညီၾကပါရန္ ႏႈိးေဆာ္အပ္ပါသည္။

၀ိမုတၱိရသ အဖြဲ႔သားမ်ား

------------------------
ေနာက္ဆက္တြဲသတင္း.....

ပညာေရးအလွဴေတာ္လႉဒါန္းမည့္အစီအစဥ္

ေထရ၀ါဒဗုဒဘာသာ လူငယ္မ်ား အသင္းမွ ဦးစီး၍ (၂၀၁၁) ခုႏွစ္တြင္ န၀မတန္းသို႔ တက္ေရာက္မည့္ ေက်ာင္းသား (၂၅) ေယာက္ႏွင့္ ေက်ာင္းသူ (၂၅) ေယာက္အား ပညာေရးေထာက္ပံ့မႈျပဳလုပ္ေပးႏိုင္ရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။

ျပဳလုပ္မည့္အစီအစဥ္

ေက်ာင္းသားမ်ားအား ေရႊေစတီဘုန္းႀကီးေက်ာင္း (ဆရာေတာ္ ဦးေတဇႏၵိ၊ ခ/(၃) ရက္ကြက္၊ ေရႊေစတီေက်ာင္း၊ မဂၤလာဒုံၿမိဳ႕နယ္) တြင္ထားရွိမည္ျဖစ္ၿပီး ေက်ာင္းသားမ်ားသည္ မိမိတို႔ ဆႏၵအေလ်ာက္ ကိုရင္၀တ္လိုကလည္း ၀တ္ႏိုင္ပါသည္။ ေက်ာင္းသူမ်ားအား အေသာကာရာမ သီလရွင္စာသင္တိုက္ (ဆရာေလးေဒၚသုနႏၵာ (ဖုန္း-၀၉-၈၆၂၈၈၁၁)၊ ၀ါယာလက္ေစ်းမွတ္တိုင္၊ ေရႊႏွင္းဆီရပ္ကြက္၊ မဂၤလာဒံုၿမိဳ႕နယ္) တြင္ထားရွိပါမည္။ အေသာကာရာမေက်ာင္းမွ သီလရွင္မ်ားသာလက္ခံသည္ျဖစ္၍ ေက်ာင္းသူမ်ားမွာ သီလရွင္၀တ္ရပါမည္။ သီလရွင္မ်ားတက္ေရာက္ရမည့္ အ.ထ.က ေက်ာင္းမွာ အေသာကာရာမ ေက်ာင္းမွလက္ရွိ သီလရွင္မ်ား တက္ေရာက္ေနေသာ ေက်ာင္းျဖစ္၍ ပညာသင္ၾကားမႈတြက္ အခက္အခဲ မရွိႏိုင္ပါ။ စာသင္သူမ်ား စား၀တ္ေနေရးအဆင္ေျပေစရန္ ဆန္အိတ္လွဴျခင္း ႏွင့္ အျခားလိုအပ္သည္မ်ား လွဴဒါန္းျခင္းတို႔ျဖင့္ လစဥ္ ေထာက္ပံ့သြားမည္ျဖစ္ပါသည္။ သီလရွင္ႏွင့္ ေက်ာင္းသားမ်ား ေအာင္ျမင္စြာ ပညာသင္ၾကားႏိုင္ေရး အတြက္ အနီးကပ္စာျပေပးမည့္ ဆရာမ (၆) ဦးအား တစ္လလွ်င္ (၅) ေသာင္းက်ပ္ျဖင့္ ငွါးရမ္းေပးရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။ ပညာေရးအလွဴအား ေစတနာရွင္မ်ားမွလည္း ပါ၀င္ လွဴဒါန္းႏိုင္ပါသည္။ ေကာက္ခံရရွိေသာ အလွဴေငြမ်ားအား ဘဏ္စာအုပ္ထားရွိ၍ ေငြစာရင္းရွင္းတမ္းအား လစဥ္ေဖာ္ျပသြားမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ေက်ာင္းသား/ေက်ာင္းသူမ်ား၏ မွတ္တမ္းမ်ားအား အလွဴရွင္မ်ားထံသို႔လည္း ေပးပို႔သြားပါမည္။ အေသးစိတ္ေဆာင္ရြက္မည့္ အခ်က္အလက္မ်ားအားလည္း ဆက္လက္ေဖာ္ျပသြားပါမည္။

ေလ်ာက္ထားမည့္ သူမ်ား ျပည့္စုံရမည့္အခ်က္မ်ားမွာ

(က) ေက်ာင္းသူမ်ားမွာ သီလရွင္၀တ္ႏိုင္ရပါမည္။

(ခ ) မိဘမ်ားမွ ေနထိုင္ရန္ခြင့္ ျပဳသူျဖစ္ရပါမည္။

(ဂ ) စာသင္သားမ်ားေနထိုင္မည့္ ေက်ာင္းတြင္း စည္းကမ္းမ်ားကို တိက်စြာလိုက္နာရပါမည္။

(ဃ) ေက်ာင္းထားရန္ အမွန္တကယ္အခက္အခဲ ရွိေနသူျဖစ္ရပါမည္။

အထက္ပါအခ်က္အလက္မ်ားႏွင့္ ျပည့္စုံသူမ်ားသည္ ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာလွဴငယ္မ်ား အသင္းသို႔ ဆက္သြယ္ေမးျမန္းႏိုင္ပါသည္။ (http://mmtheravada.org)

ဆက္သြယ္ရန္လိပ္စာ

ကိုထြန္းထြန္းလိႈင္

ဖုန္း ၀၉-၇၃၀၆၂၈၁၁

htunhtunhlaing82@gmail.com

winthu.tbyo@gmail.com

thantzin83@gmail.com

Saturday, September 11, 2010

ဆရာၾကီး ေရႊဥေဒါင္း၏ ဒိေ႒ဒိ႒မတၱံ လက္ေတြ ့က်င့္စဥ္ (၂၅)

ေ၀ဒနာ႐ႈပံုျခင္း မတူ

ေ၀ဒနာကို႐ႈသည့္ “ေ၀ဒနာႏုပႆနာ” အလုပ္ႏွင့္ ပတ္သက္၍ အခ်ိဳ ႔လူမ်ား ႐ႈၾကေသာနည္းႏွင့္ ဒိေ႒ဒိ႒မတၱံသမား၏ ေ၀ဒနာ႐ႈပံုတို ့သည္ ျခားနားျခင္းရွိသည္ကိုပင္ တင္ျပလိုေပေသး၏။

အမ်ားအားျဖင့္ ေ၀ဒနာကို ႐ႈမွတ္ၾကပံုမွာ ကမၼ႒ာန္းထိုင္လွ်က္ရွိရာမွ နာက်င္ေသာ ေ၀ဒနာ၊ ကိုက္ခဲေသာေ၀ဒနာ စသည္ျဖင့္ အခံရခက္သည့္ ဒုကၡေ၀ဒနာအမ်ိဳးမ်ိဳး ျဖစ္ေပၚလာသည္တြင္မွ ဒုကၡကို ျမင္ေအာင္႐ႈၾကသည္ဟု ဆိုၾကသည္။ ဒိေ႒ဒိ႒မတၱံသမားမူကား အျခားေသာ အာရံုမ်ားသို႔ မေရာက္ေစဘဲ ကိုယ္ခႏၶာ၌ရွိေသာ ေ၀ဒနာကို အာရံုျပဳလိုက္သည့္အခါ ေ၀ဒနာအမ်ိဳးမ်ိဳးသည္ အခါခပ္သိမ္းျဖစ္ေပၚလ်က္ ရွိျခင္းကို ေတြ႔ရသည္။ နာက်င္သည္ျဖစ္ေစ၊ မနာက်င္သည္ျဖစ္ေစ ေ၀ဒနာတစ္ခုခုသည္ အျမဲတေစ ျဖစ္ေပၚလ်က္ရွိ၏။ စူးစိုက္၍႐ႈခဲ့လွ်င္ ေတြ႔ရမည္သာ ျဖစ္သည္။ နာက်င္သည္ မဟုုတ္ဘဲ ရိုးရိုးရွိေနသည့္အခါ၌ပင္ ၾကာရွည္စြာ စူးစိုက္၍ ႐ႈလိုက္ေသာအခါ အသက္ရွင္လွ်က္ရွိျခင္းသည္ မည္မွ်ေလာက္မ်ား မက္ေမာတြယ္တာစရာ ရွိပါသနည္း၊ “ဘ၀”ဆိုသည္မွာ ဤအျခင္းအရာမွ်သာ ျဖစ္၍ ဘယ္ေလာက္မ်ား စံုမက္စရာ ႏွေျမာစရာ ရွိပါသနည္း၊ သာယာဖြယ္ေသာ ဣ႒ာရံုမ်ားအေၾကာင္းကို စိတ္ကူးေသာေၾကာင့္သာ (အိပ္မက္ေလာကထဲ၌ ေျမာေနေသာေၾကာင့္သာ) စံုမက္စရာၾကီး ထင္ရသည္။ သူ႔အတိုင္းထားသည့္အခါ စံုမက္ႏွစ္သက္စရာလည္း မဟုတ္၊ တြန္းဖယ္ပစ္စရာလည္းမဟုတ္၊ အေျခာက္တိုက္သက္သက္ သူ႔ဘာသာ ျဖစ္ေပၚလွ်က္ရွိေသာ သေဘာတရားေပတကား အစရွိေသာ ဉာဏ္အျမင္မ်ိဳးသည္ တစိမ့္စိမ့္ျဖစ္ေပၚလာတတ္ေပသည္။

ဒုကၡေ၀ဒနာျဖစ္ေပၚလာေအာင္ ေစာင့္၍ ဒုကၡဟု ျမင္ေအာင္႐ႈျခင္းႏွင့္ အခါခပ္သိမ္း ျဖစ္ေပၚလ်က္ရွိသည့္ ေ၀ဒနာကို သူ႔ဖာသာျဖစ္ေပၚေနေသာ သဘာ၀တစ္ခုဟူ၍ ျမင္ေအာင္႐ႈသည့္ ဒိေ႒ဒိ႒မတၱံနည္းတို႔၏ ျခားနားပံုကို စဥ္းစားဉာဏ္ရွိသူတို႔ သေဘာေပါက္ေအာင္ ဆင္ျခင္ဖို႔ တိုက္တြန္းအပ္ပါသည္။

တသက္လံုး ရြတ္မွတ္ရမည္ေလာ

ေကြးျခင္း၊ ဆန္႔ျခင္း၊ လွမ္းျခင္း၊၊ ခ်ျခင္းစေသာ အျပဳအမူဟူသမွ်ကို သိေစရမည္ဟု ဗုဒၶေဟာေတာ္မူျခင္းကား မွန္ပါသည္။ သိုု႔ရာတြင္ မ်ားစြာေသာ ေယာဂီပုဂၢိဳလ္တို႔သည္ ဤအမွတ္အသားကို ‘မူေသ’ ျပဳလုပ္ကာ လ ေပါင္းမ်ားစြာ၊ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ စိတ္ထဲ၌ ရြတ္ဆိုကာ “ေကြးတယ္၊ ေကြးတယ္၊ ေကြးတယ္” ဟူ၍လည္းေကာင္း၊ “ဆန္႔တယ္၊ ဆန္႔တယ္၊ ဆန္႔တယ္” ဟူ၍လည္းေကာင္း၊ “လွမ္းတယ္” “ခ်တယ္” ဟူ၍လည္းေကာင္း၊၊ ထင္ထင္ရွားရွားမွတ္သားျခင္းအားျ

ဖင့္ တရားအားထုတ္ၾကျခင္းမ်ားကို ေတြ႔ရသည္။

ဤအျခင္းအရာႏွင့္ပတ္သက္၍ ဥဒါဟရုဏ္တစ္ခု တင္ျပပါဦးမည္။

ကေလးသူငယ္တစ္ေယာက္အား စာသင္ၾကားသည့္အခါ “ကၾကီး ယရစ္ ကသတ္-ၾကက္” ဟူ၍သင္ေပးရျခင္းကား မွန္သည္။ ထိုကေလးသည္ စာဖတ္တတ္စအခါ၌ “ကၾကီး ယရစ္ ကသတ္-ၾကက္” ဟူ၍ စာလံုးေပါင္းျပီးမွ ဖတ္တတ္ျခင္းလည္း မွန္သည္။ သို႔ေသာ္ စာဖတ္ျခင္း၌ အေလ့အက်င့္ ရလာေသာအခါ၌ကား ထိုကဲ့သို႔ ရြတ္ဆိုမေနေတာ့ဘဲ “ၾကက္” ဟူ၍ တစ္ခါတည္း ဖတ္တတ္ေတာ့သည္ မဟုတ္ပါေလာ။ “ကၾကီး ယရစ္ ကသတ္-ၾကက္” ဟူ၍ ရြတ္ဆိုေနေသးလွ်င္ စာဖတ္ မကၽြမ္းက်င္ေသးျခင္းကို ေဖာ္ျပသည္ဟု ဆိုၾကမည္ မဟုတ္ပါေလာ။ တသက္ပတ္လံုး ဤကဲ့သို႔ ရြတ္ဆိုေနဘို႔ မဟုတ္ျခင္းကို နားလည္ၾကသည္ မဟုတ္ပါေလာ။

ပညတ္ကို ထိုးေဖာက္ရမည္

ထိုနည္းတူစြာ ဣရိယာပထ ကိစၥ၌လည္း ေကြးျခင္း၊ ဆန္႔ျခင္း၊ ႄကြျခင္း၊ လွမ္းျခင္း၊ ခ်ျခင္းတည္းဟူေသာ အလုပ္မ်ားကို စိတ္ထဲကလိုက္၍ဆိုကာ မွတ္သားရျခင္းမွာ သင္ခါစ ေယာဂီပုဂၢိဳလ္မ်ားအတြက္သာ ျဖစ္သင့္၍ တစ္သက္ပတ္လံုး တရားအားထုတ္တိုင္း ေကြးတယ္၊ ဆန္႔တယ္၊ လွမ္းတယ္၊ ႄကြတယ္ စသည္ျဖင့္ မွတ္သားရျခင္းသည္ နည္းလမ္းမွန္မမွန္ စဥ္းစားထိုက္ၾကေပသည္။ ဤသို႔ တင္ျပရျခင္းမွာ အခ်ည္းႏွီးအေၾကာင္းမဲ့မဟုတ္။ အဓိပၸါယ္ႏွင့္ တင္ျပရျခင္း ျဖစ္ပါသည္။

တရားအားထုတ္ျခင္းဆိုသည္မွာ ပညတ္ကိုေဖာက္ထြင္းျပီး ပရမတ္ အစစ္အမွန္ကို ထိုးထြင္း၍ျမင္ႏိုင္ရန္ ျဖစ္သည္ဆိုျခင္းကို လူတိုင္း ၀န္ခံၾကရပါမည္။ ေကြးျခင္း၊ ဆန္႔ျခင္း၊ ႄကြျခင္း၊ လွမ္းျခင္းဟူသည္တို႔မွာ ပညတ္သေဘာမ်ား မဟုတ္ပါေလာ။ “ေကြးတယ္” “ဆန္႔တယ္” စသည္ျဖင့္ အာရံုျပဳျခင္းမ်ားသည္ “ပညတ္”ေပၚ၌ အာရံုျပဳျခင္းမ်ာ မဟုတ္ပါေလာ။ “ပညတ္” ကို ဤမွ်ေလာက္အေလးျပဳျပီး အာရံုစိုက္ေနရလွ်င္ ပရမတ္ကိုထိုးထြင္းျပီး သိျမင္ဖို႔ အခက္အခဲရွိလိမ့္မည္ မဟုုတ္ပါေလာ။

ျဖစ္သင့္သည္မွာ ပထမ၌ လုပ္တတ္ေအာင္ မွတ္ခ်င္မွတ္ေခ်ဦးေတာ့။ အေလ့အက်င့္ရလာေသာအခါ၌မူ ေကြးျခင္း၊ ဆန္႔ျခင္းတည္းဟူေသာ ပညတ္အမွတ္အသားမ်ာကို စြန္႔လႊတ္ျပီး ကိုယ္အမူအရာသက္သက္မွ်ကိုသာ အျမဲမျပတ္ သတိျပဳတတ္ဖို႔ ၾကိဳးစားရေပလိမ့္မည္။ ထိုအခါ၌ အၾကင္ေယာဂီပုဂၢိဳလ္သည္ ေကြးသည္ဟူ၍လည္းေကာင္း၊ ဆန္႔သည္ဟူ၍လည္းေကာင္း စိတ္ထဲ၌ အသိအမွတ္မျပဳေတာ့ဘဲ လႈပ္ရွားမႈအမူအရာ သက္သက္မွ်ကိုသာ ျမင္သည္ျဖစ္၍ ရုပ္တရားႏွင့္ နာမ္တရားတို႔ တြဲျပီးအလုပ္လုပ္ၾကပံု၊ နာမ္တရားက ေရွ ႔ေဆာင္ျပီး ရုပ္တရားၾကီးက ေနာက္မွလိုက္ေနရပံု အစရွိသည့္ စစ္မွန္ေသာ ရုပ္နာမ္သဘာ၀ကို တစ္ၾကိမ္တစ္ခါတြင္ ထိုးထြင္းသိျမင္ကာ လိႈက္လိႈက္လွဲလွဲ သေဘာက်ႏိုင္တန္ရာေပသည္။

ပညာရွင္တို႔ဆင္ျခင္ရန္

တရားအားထုတ္ျခင္းႏွင့္ ပတ္သက္၍ ကၽြႏ္ုပ္သည္ စိတ္ကူးသက္သက္ျဖင့္ ေရးသားေဖာ္ျပျခင္းမဟုတ္။ (ယခုအခါ ျမန္မာျပည္၌ ေခတ္စားလ်က္ရွိေသာ) နည္းအမ်ိဳးမ်ိဳးတို႔ျဖင့္ စမ္းသပ္ျပီးမွ တင္ျပျခင္းျဖစ္ပါ၏။

တစ္ခ်ိန္က ကၽြႏ္ုပ္သည္ စၾကႍေလွ်ာက္ျခင္းအလုပ္တြင္ ‘ႄကြတယ္’ ‘လွမ္းတယ္’ ‘ခ်တယ္’ဟူေသာ မွတ္နည္းမ်ိဳးျဖင့္ စမ္းသပ္ခဲ့ဖူးပါသည္။ ၄င္းေနာက္တြင္ ထိုကဲ့သို႔ေသာ အမွတ္အသား မထားေတာ့ဘဲ စၾကႍေလွ်ာက္ရင္း ရုပ္နာမ္တို႔၏ အလုပ္လုပ္ပံု အျခင္းအရာကို သတိႏွင့္ ေစာင့္ၾကည့္၏။ သမာဓိေကာင္းလာေသာအခ်ိန္တြင္ ကုိယ္ကာယၾကီးသည္ မိမိပိုင္ဆိုင္ေသာ ပစၥည္းဟူ၍ မထင္ေတာ့ဘဲ စိတ္၏ေရွ ႔ေဆာင္မႈအတိုင္း ေရြ ႔ေနရွာသည္ဟု ထင္ျမင္လာသည္။ ခိုင္းေသာစိတ္သည္လည္း မိမိ၏ပစၥည္းမဟုတ္။ သူတို႔ခ်င္းတြဲစပ္ျပီး အလုပ္လုပ္သည္ဟု ထင္ျမင္လာသည္။ ဤတြင္ ကိုယ္ကာယၾကီးသည္ မိမိႏွင့္အလြတ္ သူ ႔ဘာသာေရြ ႔ေနျခင္းကို ေတြ ႔ရ၍ ေရွးအခါက လူေသေကာင္ကို ေခါင္ရန္းပြင့္ပန္ေပးျပီး သခ်ႋဳင္းသို ့ သူ ့ဘာသာလႊတ္လိုက္သည္ ဆိုေသာ အျခင္းအရာကို သတိရမိေသးသည္။ ဤသို ့ေသာထင္ျမင္မႈသည္ တရား၏ အဆံုးမဟုတ္ေသးေသာ္လည္း နာမ္ရုပ္တို႔၏ အနတၱသေဘာႏွင့္ ပတ္သက္၍ “အျပတ္ အျပတ္ ျမင္သည္” ဆိုျခင္းမ်ိဳးႏွင့္ မည္သည္က တန္ဖိုးရွိမည္ကို ပညာရွင္တို႔ ဆင္ျခင္သံုးသပ္ဖို႔ တင္ျပလိုက္ရပါသည္။

ပညာသည္ မံသစကၡဳႏွင့္ မဆက္စပ္

“အျပတ္ အျပတ္ ျမင္သည္” ဆိုျခင္းမ်ိဳးကို ကၽြႏ္ုပ္လည္း ၾကံဳဖူးပါ၏။ ဂ်ပန္ေခတ္၌ ကၽြႏ္ုပ္သည္ စိတၱာႏုပႆနာအလုပ္ကို လုပ္ရာတြင္ လမ္းေခ်ာ္၍ သြားခဲ့ဖူး၏။ ျဖစ္ေပၚတိုင္း ျဖစ္ေပၚတိုင္းေသာ အာရံုကို ေစာင့္ၾကည့္ရမည့္အစား ခႏၶာအိမ္အတြင္းမွ သိေနေသာ စိတ္ကေလးသို႔ စူးစူးစိုက္စိုက္ၾကည့္ေနမိ၏။ မည့္သည့္ အျခားအာရံုသို႔မွ မေရာက္ေစဘဲ တသိတည္းသိေနေသာ စိတ္ကေလးကို တစ္နာရီေက်ာ္ေက်ာ္မွ် စူးစိုက္၍ ၾကည့္ေနႏိုင္သည္အထိ သမာဓိေကာင္းလာ၏။ ကိုယ့္ဟာကိုယ္လည္း အေတာ္ေက်နပ္၏။ တစ္ေန႔တြင္ ထိုကဲ့သို႔ တစ္နာရီေက်ာ္မွ် စူးစိုက္ေနျပီးေနာက္ အနားယူဦးမည္ဟု ဣရိယာပုဒ္ကိုျပင္ျပီးလွ်င္ တစ္ေနရာသို႔ လွမ္းၾကည့္လိုက္ရာ ေျပးေနေသာ ေခြးတစ္ေကာင္ကို ျမင္လိုက္ရ၍ အံ့အားသင့္သြား၏။ အေၾကာင္းမူကား ထိုေခြးသည္ တစ္ေကာင္တည္း မထင္ရဘဲ တစ္ေကာင္မွတစ္ေကာင္ ထြက္၍ထြက္၍လာျပီး အဆင့္ဆင့္ ေျပးလ်က္ရွိသကဲ့သို႔ ျမင္လိုက္ရေသာေၾကာင့္တည္း။ ဤအခ်င္းအရာကိုပင္ အခ်ိဳ ႔ေယာဂီမ်ားက “အျပတ္အျပတ္ျမင္ရသည္” ဟု ေျဖၾကားျခင္း ျဖစ္ေပလိမ့္မည္။ ဤသည္ကား တစ္ခုေသာ အာရံု၌ ၾကာရွည္စြာ စူးစိုက္ထားျပီးေနာက္ လႈပ္ရွားေနေသာ အရာ၀တၳဳတစ္ခုခုကို ၾကည့္လိုက္သည့္အခါ ျဖစ္တတ္ေသာ သဘာ၀ေပတည္း။ ‘သမာဓိ’ အစြမ္းကားဟုတ္ေပသည္။ သို႔ေသာ္ ‘ပညာ’၏ သတၱိမဟုတ္ေသာေၾကာင့္ ဥဒယဗၺယတည္းဟူေသာ ၀ိပႆနာဉာဏ္ျဖစ္သည္ဟု မဆိုသင့္ေခ်။ စင္စစ္မွာ ထိုအျဖစ္သည္ တစ္မ်ိဳးတစ္မည္ ထူးထူးေထြေထြျမင္ျခင္း (Hallucination) မွ်သာ ျဖစ္ေလသည္။ သမထနိမိတ္ဟူသမွ်တို႔သည္ ဤအတိုင္းပင္ ျဖစ္ၾက၏။ ဤသို႔ေသာအျမင္ေၾကာင့္ သမာဓိေကာင္းလာသည္ဟု ဆိုႏိုင္ေသာ္လည္း ပရမတၳသေဘာတရား အမွန္ကိုျမင္ေသာ ပညာအစြမ္းမဟုတ္ႏိုင္ေခ်။ ‘ပညာ’ တည္းဟူေသာ ဉာဏ္အျမင္သည္ မံသစကၡဳႏွင့္ ဆက္သြယ္မႈမရွိသင့္ေပ။

(ဆရာၾကီးေရႊဥေဒါင္း ၏ ဒိေ႒ဒိ႒မတၱံ လက္ေတြ ့က်င့္စဥ္ တင္ျပီးသမွ် အတြဲ (၁) မွ ယခုအထိ ဖတ္လိုလ်င္)

0 comments:

လာလည္ၾကသူမ်ား

ဤဘေလာ့ဂ္၏ ရည္ရြယ္ခ်က္

ယခုအခါ ကမၻာတလႊားတြင္ရွိေနၾကေသာ ဓမၼဘေလာ့ဂ္ဂါမ်ားသည္ ေန ့စဥ္ႏွင့္ အမွ် အင္တာနက္ စာမ်က္ႏွာမ်ား ေပၚတြင္ ဓမၼႏွင့္သက္ဆိုင္ေသာ အေၾကာင္းအရာ အမ်ိဳးမ်ိဳးကို ပို ့စ္မ်ားေရးတင္လ်က္ ရွိေနၾကပါသည္။

ဘေလာ့ဂ္ဂါမ်ားမွ မိမိတို ့၏ကိုယ္ပိုင္ စာမ်က္ႏွာမ်ားမွတဆင့္ ေရးတင္ေနၾကသျဖင့္ ဖတ္ရႈေလ့လာသူမ်ားအတြက္ ေနရာမ်ားစြာသို ့ သြားေရာက္ ဖတ္ရႈေနၾကရပါသည္။

ထို ့ေၾကာင့္ စာဖတ္သူမ်ား အခ်ိန္ကုန္သက္သာေစရန္ႏွင့္ မိမိတို ့ ဖတ္ရႈလိုရာကို လြယ္လင့္တကူ ရွာေဖြနိဳင္ရန္ ေန ့စဥ္ေရးသား ေနၾကေသာ အေၾကာင္းအရာမ်ားကို တေနရာတည္းတြင္ စုစည္းေပးလိုေသာ ရည္ရြယ္ခ်က္ျဖင့္ ဤဘေလာ့ဂ္ကို စီစဥ္လိုက္ျခင္းျဖစ္ပါသည္။

ေျပာခ်င္တာမ်ားရွိရင္ ေရးေပးထားခဲ့ပါ

ျမန္မာျပကၡဒိန္

ျမန္မာျပကၡဒိန္
www.burmeseclassic.com မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။

  © Blogger templates The Professional Template by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP