* သဗၺဒါနံ ဓမၼဒါနံ ဇိနာတိ၊ * သဗၺရသံ ဓမၼရေသာ ဇိနာတိ။

* သဗၺဒါနံ ဓမၼဒါနံ ဇိနာတိ၊     * သဗၺရသံ ဓမၼရေသာ ဇိနာတိ။

နမတၳဳ ဗုဒၶါနံ နမတၳဳ ေဗာဓိယာ။ နေမာ ဝိမုတၱာနံ၊ နေမာ ဝိမုတၱိယာ။

ဘုရားရွင္တို ့အား ရွိခိုးပါ၏။
ဘုရားရွင္တို ့၏ မဂ္ဥာဏ္ ဖိုလ္ဥာဏ္အား ရွိခိုးပါ၏။
ကိေလသာတို ့မွ လြတ္ေျမာက္ေတာ္မူၾကေသာ ဘုရားရွင္တို ့အား ရွိခိုးပါ၏။
ထိုဘုရားရွင္တို ့၏ ဝိမုတၱိငါးပါးအား ရွိခိုးပါ၏။

ကရုဏာလက္မ်ား ကမ္းလင့္ေပးပါ...

ကရုဏာလက္မ်ား ကမ္းလင့္ေပးပါ...
စား၀တ္ေနေရးအဆင္ေျပေစရန္ ဆန္အိတ္လွဴျခင္း ႏွင့္ အျခားလိုအပ္သည္မ်ား လွဴဒါန္းျခင္းတို႔ျဖင့္ လစဥ္ ေထာက္ပံ့သြားမည္ျဖစ္ပါသည္။ သီလရွင္ႏွင့္ ေက်ာင္းသားမ်ား ေအာင္ျမင္စြာ ပညာသင္ၾကားႏိုင္ေရး အတြက္ အနီးကပ္စာျပေပးမည့္ ဆရာမ (၆) ဦးအား တစ္လလွ်င္ (၅) ေသာင္းက်ပ္ျဖင့္ ငွါးရမ္းေပးရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။ ပညာေရးအလွဴအား ေစတနာရွင္မ်ားမွလည္း ပါ၀င္ လွဴဒါန္းႏိုင္ပါသည္။ ေကာက္ခံရရွိေသာ အလွဴေငြမ်ားအား ဘဏ္စာအုပ္ထားရွိ၍ ေငြစာရင္းရွင္းတမ္းအား လစဥ္ေဖာ္ျပသြားမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ေက်ာင္းသား/ေက်ာင္းသူမ်ား၏ မွတ္တမ္းမ်ားအား အလွဴရွင္မ်ားထံသို႔လည္း ေပးပို႔သြားပါမည္။

ပညာေရးအလွဴေတာ္ ႏႈိးေဆာ္ခ်က္


ရန္ကုန္ျမိဳ႕ အေသာကာရာမ သီလရွင္စာသင္တုိက္မွ နဝမတန္း ေျဖဆုိမည့္ သီလရွင္ ဆရာေလးမ်ားအတြက္ ဆရာ၊ ဆရာမမ်ား လစဥ္ ထားေပးႏုိင္ရန္ ပညာေရးအလွဴရွင္မ်ား လုိအပ္ေနပါသည္။ ေရႊေစတီ ဘုန္းေတာ္ၾကီးသင္ပညာေရးေက်ာင္းတြင္လည္း ဆင္းရဲႏြမ္းပါးသည့္ ၉ တန္းႏွင့္ ၁၀ တန္း ေက်ာင္းသားမ်ား ေက်ာင္းအိပ္ေက်ာင္းစား ေနထုိင္ပညာဆည္းပူးႏုိင္ေရးအတြက္ ကူညီေထာက္ပံ့မည့္ ကုသုိလ္ရွင္မ်ား လုိအပ္လ်က္ ရွိပါသည္။ ေစတနာရွင္ အလွဴရွင္မ်ား အေနျဖင့္ ေထရဝါဒ ဗုဒၶဘာသာ လူငယ္မ်ားအသင္း http://www.mmtheravada.org ဖုန္း
09-73062811, 09-5505176 သုိ႔ ဆက္သြယ္လွဴဒါန္းၾကေစလုိပါသည္။

သီလရွင္ ဆရာေလးမ်ားႏွင့္ ကေလးမ်ား ဇြန္လအမီ ေက်ာင္းတက္ႏုိင္ေရးအတြက္ ကာလဒါန ကုသုိလ္အျဖစ္ သဒၶါတတ္အား နည္းမ်ားမဆုိ လွဴဒါန္းကူညီၾကပါရန္ ႏႈိးေဆာ္အပ္ပါသည္။

၀ိမုတၱိရသ အဖြဲ႔သားမ်ား

------------------------
ေနာက္ဆက္တြဲသတင္း.....

ပညာေရးအလွဴေတာ္လႉဒါန္းမည့္အစီအစဥ္

ေထရ၀ါဒဗုဒဘာသာ လူငယ္မ်ား အသင္းမွ ဦးစီး၍ (၂၀၁၁) ခုႏွစ္တြင္ န၀မတန္းသို႔ တက္ေရာက္မည့္ ေက်ာင္းသား (၂၅) ေယာက္ႏွင့္ ေက်ာင္းသူ (၂၅) ေယာက္အား ပညာေရးေထာက္ပံ့မႈျပဳလုပ္ေပးႏိုင္ရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။

ျပဳလုပ္မည့္အစီအစဥ္

ေက်ာင္းသားမ်ားအား ေရႊေစတီဘုန္းႀကီးေက်ာင္း (ဆရာေတာ္ ဦးေတဇႏၵိ၊ ခ/(၃) ရက္ကြက္၊ ေရႊေစတီေက်ာင္း၊ မဂၤလာဒုံၿမိဳ႕နယ္) တြင္ထားရွိမည္ျဖစ္ၿပီး ေက်ာင္းသားမ်ားသည္ မိမိတို႔ ဆႏၵအေလ်ာက္ ကိုရင္၀တ္လိုကလည္း ၀တ္ႏိုင္ပါသည္။ ေက်ာင္းသူမ်ားအား အေသာကာရာမ သီလရွင္စာသင္တိုက္ (ဆရာေလးေဒၚသုနႏၵာ (ဖုန္း-၀၉-၈၆၂၈၈၁၁)၊ ၀ါယာလက္ေစ်းမွတ္တိုင္၊ ေရႊႏွင္းဆီရပ္ကြက္၊ မဂၤလာဒံုၿမိဳ႕နယ္) တြင္ထားရွိပါမည္။ အေသာကာရာမေက်ာင္းမွ သီလရွင္မ်ားသာလက္ခံသည္ျဖစ္၍ ေက်ာင္းသူမ်ားမွာ သီလရွင္၀တ္ရပါမည္။ သီလရွင္မ်ားတက္ေရာက္ရမည့္ အ.ထ.က ေက်ာင္းမွာ အေသာကာရာမ ေက်ာင္းမွလက္ရွိ သီလရွင္မ်ား တက္ေရာက္ေနေသာ ေက်ာင္းျဖစ္၍ ပညာသင္ၾကားမႈတြက္ အခက္အခဲ မရွိႏိုင္ပါ။ စာသင္သူမ်ား စား၀တ္ေနေရးအဆင္ေျပေစရန္ ဆန္အိတ္လွဴျခင္း ႏွင့္ အျခားလိုအပ္သည္မ်ား လွဴဒါန္းျခင္းတို႔ျဖင့္ လစဥ္ ေထာက္ပံ့သြားမည္ျဖစ္ပါသည္။ သီလရွင္ႏွင့္ ေက်ာင္းသားမ်ား ေအာင္ျမင္စြာ ပညာသင္ၾကားႏိုင္ေရး အတြက္ အနီးကပ္စာျပေပးမည့္ ဆရာမ (၆) ဦးအား တစ္လလွ်င္ (၅) ေသာင္းက်ပ္ျဖင့္ ငွါးရမ္းေပးရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။ ပညာေရးအလွဴအား ေစတနာရွင္မ်ားမွလည္း ပါ၀င္ လွဴဒါန္းႏိုင္ပါသည္။ ေကာက္ခံရရွိေသာ အလွဴေငြမ်ားအား ဘဏ္စာအုပ္ထားရွိ၍ ေငြစာရင္းရွင္းတမ္းအား လစဥ္ေဖာ္ျပသြားမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ေက်ာင္းသား/ေက်ာင္းသူမ်ား၏ မွတ္တမ္းမ်ားအား အလွဴရွင္မ်ားထံသို႔လည္း ေပးပို႔သြားပါမည္။ အေသးစိတ္ေဆာင္ရြက္မည့္ အခ်က္အလက္မ်ားအားလည္း ဆက္လက္ေဖာ္ျပသြားပါမည္။

ေလ်ာက္ထားမည့္ သူမ်ား ျပည့္စုံရမည့္အခ်က္မ်ားမွာ

(က) ေက်ာင္းသူမ်ားမွာ သီလရွင္၀တ္ႏိုင္ရပါမည္။

(ခ ) မိဘမ်ားမွ ေနထိုင္ရန္ခြင့္ ျပဳသူျဖစ္ရပါမည္။

(ဂ ) စာသင္သားမ်ားေနထိုင္မည့္ ေက်ာင္းတြင္း စည္းကမ္းမ်ားကို တိက်စြာလိုက္နာရပါမည္။

(ဃ) ေက်ာင္းထားရန္ အမွန္တကယ္အခက္အခဲ ရွိေနသူျဖစ္ရပါမည္။

အထက္ပါအခ်က္အလက္မ်ားႏွင့္ ျပည့္စုံသူမ်ားသည္ ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာလွဴငယ္မ်ား အသင္းသို႔ ဆက္သြယ္ေမးျမန္းႏိုင္ပါသည္။ (http://mmtheravada.org)

ဆက္သြယ္ရန္လိပ္စာ

ကိုထြန္းထြန္းလိႈင္

ဖုန္း ၀၉-၇၃၀၆၂၈၁၁

htunhtunhlaing82@gmail.com

winthu.tbyo@gmail.com

thantzin83@gmail.com

Thursday, September 23, 2010

ေဝႆႏၲရာဇာတ္ (အပိုင္း-၉၊ ၁၀)

ထိုအခါ ေဝႆႏၲရာမင္းႀကီးသည္ မဒၵီေဒဝီ ေသၿပီဟု မွတ္ထင္ကာ လြန္စြာ တုန္လႈပ္သြားသည္။ 'မဒၵီေဒဝီသည္ လူသူမနီး ေတာႀကီးထဲတြင္ ေသရရွာၿပီ။ အကယ္၍ ေနျပည္ေတာ္၌ ေသမည္ဆိုလွ်င္ ေဆြေတာ္၊ မ်ိဳးေတာ္တို႔ ဝိုင္းလ်က္ အုတ္အုတ္ က်က္က်က္ ျဖစ္လာၾကမည္။ ယခု ဤေတာႀကီး အလယ္တြင္ ငါတစ္ေယာက္တည္းသာ ရွိသည္။ မည္သို႔ စီမံရမည္နည္း' ဟု ျပင္းစြာ ပူေဆြးေသာက ျဖစ္၏။

ဤသို႔ျဖစ္ရာမွ သတိကို ေဆာင္လိုက္သည္။ ထိုင္ေနရာမွ ထလာသည္။ မဒၵီေဒဝီ၏ ရင္ဝကို လက္တင္ၾကည့္သည္။ ထြက္သက္၊ ဝင္သက္ အေငြ႔ရွိေသးေၾကာင္း သိရသည္။ ဤတြင္ ေရႊကရားျဖင့္ ေရကို ခပ္ယူသည္။ မဒၵီေဒဝီကို ေပြ႔ထူကာ မ်က္ႏွာကို ေရျဖင့္ ဖ်န္းဆြတ္ေပး၏။ လက္ျဖင့္လည္း အသာအယာ သပ္ေပး၏။ ရင္ဝကိုလည္း အသာအယာ ဖိေပး၏။

ခဏၾကာေသာအခါ မဒၵီေဒဝီသည္ သတိရလာ၏။ ထ၍ထိုင္၏။ ေဝႆႏၲရာမင္းႀကီးကို ရွိခိုးလ်က္ "အရွင္မင္းႀကီး၊ သားေတာ္၊ သမီးေတာ္တို႔ အဘယ္အရပ္သို႔ သြားေလသနည္း" ဟု ေမးေလွ်ာက္၏။ ထိုအခါ ေဝႆႏၲရာမင္းႀကီးက ညင္သာစြာ ျပန္ၾကား၏။

"မဒၵီေဒဝီ၊ သားေတာ္ သမီးေတာ္တို႔ကို ပုဏၰား တစ္ေယာက္အား ကြ်န္အျဖစ္ ခိုင္းေစရန္ ငါလွဴလိုက္ပါသည္"

"အရွင္မင္းႀကီး၊ သို႔ျဖစ္ပါလ်က္ တစ္ညလံုး ငိုယိုကာ ေဒါင္းေတာက္ေအာင္ ရွာေနေသာ အကြ်ႏ္ုပ္အား အဘယ့္ေၾကာင္ မေျပာပါသနည္း"

"မဒၵီေဒဝီ၊ ထိုအေၾကာင္းကို ခ်က္ခ်င္းေျပာလိုက္လွ်င္ သင္ ျပင္းထန္စြာ စိတ္ထိခိုက္လ်က္ အသည္းကြဲ သြားႏိုင္ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ ယခုမူကား ခႏၶာကိုယ္ ပင္ပန္းႏြမ္းနယ္ေနၿပီ ျဖစ္သျဖင့္ ေသာကျဖစ္မူ အနည္းငယ္ သက္သာလိမ့္မည္ဟု ယူဆကာ ေျပာျပျခင္းျဖစ္သည္။ မဒၵီေဒဝီ၊ စိတ္ေသာကကို ေျဖဆည္ပါ။ ငါတို႔သည္ က်န္းက်န္းမာမာျဖင့္ အသက္ရွည္စြာ ေနၾကရလွ်င္ သားေတာ္ သမီးေတာ္တို႔ကို ျပန္လည္ ေတြ႔ဆံုၾကရပါလိမ့္မည္။ သားသမီးကို လွဴေသာအလွဴသည္ အလြန္ျမတ္ေသာ အလွဴျဖစ္သည္။ ဝမ္းေျမာက္စြာ သာဓု ေခၚပါ"

"အကြ်ႏ္ုပ္ ဝမ္းေျမာက္စြာ သာဓုေခၚပါသည္။ အရွင္မင္းႀကီးလည္း စိတ္ၾကည္လင္စြာ ထားေတာ္မူပါ။ အရွင္မင္းႀကီးသည္ သည္ထက္မက သာလြန္၍ အလွဴဒါနကို ထပ္ကာထပ္ကာ ျပဳႏိုင္ပါေစ"

"မဒီၵေဒဝီ၊ 'အဘယ့္ေၾကာင့္ စိတ္ကို ၾကည္လင္စြာ ထားေတာ္မူပါ' ဟု ဆိုရသနည္း။ ငါသည္ သားေတာ္ သမီးေတာ္တို႔ကို လွဴၿပီးေနာက္ စိတ္ကို ၾကည္လင္စြာ မထားႏိုင္ခဲ့လွ်င္ အံ့ဖြယ္သရဲတို႔ အဘယ္မွ မျဖစ္ဘဲ ေနမည္နည္း"

ေဝႆႏၲရာက ဤသို႔ဆိုကာ ေျမငလ်င္လႈပ္ျခင္း စေသာ အေၾကာင္းတို႔ကို ေျပာျပ၏။ ထိုအခါ မဒီၵေဒဝီကလည္း မိမိေတြ႔ႀကံဳရေသာ ေျမငလ်င္လႈပ္ျခင္း၊ အခါမဟုတ္ဘဲ လွ်ပ္စီးျပက္ျခင္း စသည္တို႔ကို ေျပာျပ၏။ မင္းႀကီး၏ အလွဴကို ဝမ္းေျမာက္ဝမ္းသာ သာဓုေခၚေလ၏။

ထိုအခ်ိန္တြင္ သိၾကားမင္းသည္ တာဝတႎသာ နတ္ျပည္ဝယ္ ဆင္ျခင္စဥ္းစားလ်က္ ရွိ၏။ 'ေဝႆႏၲရာမင္းႀကီးသည္ ယမန္ေန႔က သားေတာ္ သမီးေတာ္တို႔ကို ဇူဇကာပုဏၰားအား လွဴခဲ့ၿပီ။ အကယ္၍ တစ္စံုတစ္ေယာက္က လာ၍ မဒၵီေဒဝီကို အလွဴခံလွ်င္လည္း လွဴေပဦးမည္။ ထိုအခါ ေဝႆႏၲရာမင္းႀကီးမွာ ျပဳစုမည့္သူ မရွိ။ တစ္ပါးတည္း ျဖစ္ေနေတာ့မည္။ ငါသည္ ပုဏၰားေယာင္ ဖန္ဆင္း၍ မင္းႀကီးထံသြားမည္။ မဒၵီေဒဝီကို အလွဴခံမည္။ ထို႔ေနာက္ မည္သူ႔ကိုမွ် မလွဴႏိုင္ေအာင္ မင္းႀကီးထံ ျပန္အပ္ထားခဲ့မည္' ဟု ႀကံစည္၏။

ထို႔ေနာက္ သိၾကားမင္းသည္ ပုဏၰားအိုအသြင္ ဖန္ဆင္း၍ ေဝႆႏၲရာမင္းႀကီးထံ သြားသည္။ "ကြ်ႏ္ုပ္သည္ အသက္အရြယ္ ႀကီးျပင္းၿပီျဖစ္၍ အလုပ္အေကြ်း လိုေနပါသည္။ အရွင္မင္းႀကီး၏ မိဖုရား မဒၵီေဒဝီကို ေပးလွဴေတာ္မူပါ" ဟု ဆိုေလသည္။

ေဝႆႏၲရာမင္းႀကီးလည္း တြန္႔တိုျခင္း မရွိ။ မဒၵီေဒဝီ၏ လက္ကို ကိုင္လ်က္ ပုဏၰားလက္ထဲသို႔ ေပးအပ္လိုက္သည္။ "ငါ့မိဖုရားကို သူတစ္ပါးအား ေပးလွဴေသာအလွဴသည္ သဗၺညဳတဉာဏ္ ရရွိရန္ အေထာက္အပ့ံ ျဖစ္ေစသတည္း" ဟု ေရႊကရားျဖင့္ ေရစက္ခ်၍ လွဴေလသည္။ ထိုအခါ ေျမငလ်င္ လႈပ္ျခင္းစေသာ အံ့ဖြယ္သရဲတို႔ ျဖစ္ေပၚျပန္ေလသည္။
မဒၵီေဒဝီသည္ မိမိအား ပုဏၰားအိုႀကီး လက္သုိ႔ လွဴသည့္အတြက္ အမ်က္ေဒါသ မျဖစ္။ မၾကည္မသာ မရွိ။ 'ငါကဲ့သို႔ေသာ မိန္းမ ရတနာကိုပင္ လွဴႏိုင္ျခင္းသည္ ထူးကဲလွေပသည္' ဟု ေတြးလ်က္ မင္းႀကီး၏ မ်က္ႏွာကိုသာ ၾကည့္ေန၏။

ေဝႆႏၲရာမင္းႀကီးကလည္း အကဲခတ္ေသာအေနျဖင့္ မဒၵီ၏ မ်က္ႏွာကို ၾကည့္ေန၏။ ထိုအခါ မဒီၵေဒဝီက "အရွင္မင္းႀကီး၊ အဘယ့္ေၾကာင့္ အကြ်ႏ္ုပ္ကို ၾကည့္ေနသနည္း။ အကြ်ႏု္ပ္သည္ ၁၆-ႏွစ္ အရြယ္ ငယ္စဥ္ကပင္ မိဘမ်ား ထိမ္းျမားေပးသျဖင့္ အရွင္၏ မိဖုရားျဖစ္ခဲ့၏။ အရွင္သည္ အကြ်ႏ္ုပ္ကို စိုးပိုင္ေသာ လင္ေယာက္်ား ျဖစ္၏။ အကြ်ႏ္ုပ္ကို တစ္စံုတစ္ေယာက္အား အရွင္မင္းႀကီးက ေပးလိုက ေပးႏိုင္၏။ ေရာင္းလိုက ေရာင္းႏုိင္၏။ သတ္လိုက သတ္ႏိုင္၏။ အရွင္မင္းႀကီး သေဘာက်သလို ျပဳႏိုင္ပါသည္။ အကြ်ႏ္ုပ္ အမ်က္ မထြက္ပါ" ဟူ၍ ဆို၏။

သိၾကားမင္းသည္ မင္းႏွင့္မိဖုရားတို႔၏ မြန္ျမတ္ေသာ စိတ္ထားကို သိရေသာအခါ ခ်ီးက်ဴးစကားဆို၏။ "အရွင္မင္းႀကီး၊ မဒၵီေဒဝီကို အရွင္မင္းႀကီးအား ကြ်ႏ္ုပ္ ျပန္ေပးပါ၏။ သင္မင္းႀကီးသည္ မဒၵီေဒဝီႏွင့္သာ သင့္ေလ်ာ္ပါ၏။ ထို႔အတူ မဒၵီေဒဝီသည္လည္း သင္မင္းႀကီးႏွင့္သာ သင့္ေလ်ာ္ပါသည္" ဟုဆိုကာ မဒၵီေဒဝီကို ေဝႆႏၲရာမင္းႀကီးအား ေပးအပ္၏။

ထို႔ေနာက္ သိၾကားမင္းသည္ ပုဏၰားအသြင္ ေဖ်ာက္ကာ သိၾကားမင္းအသြင္ျဖင့္ ေကာင္းကင္၌ ရပ္လိုက္သည္။ "အရွင္မင္းႀကီး၊ ကြ်ႏ္ုပ္ကား သိၾကားမင္း ျဖစ္သည္။ အရွင္မင္းႀကီးထံ ကူညီမစရန္ လာပါသည္။ အလိုရွိေသာ ဆု ၈-ဆုကို ေပးအံ့။ ေတာင္းဆိုေလာ့" ဟု ဆို၏။
ေဝႆႏၲရာမင္းႀကီးက "အရွင္ သိၾကားမင္း၊ သင္သည္ ကြ်ႏ္ုပ္အား ဆု ၈-ပါး ေပးမည္ဆိုပါက ဤဆုတို႔ကို ေပးပါ။
(၁) ကြ်ႏ္ုပ္အား ခမည္းေတာ္မင္းႀကီးက ျပန္ေခၚ၍ မင္းအျဖစ္ ေပးေစလိုပါသည္။
(၂) မင္းအျဖစ္သို႔ ကြ်ႏ္ုပ္ေရာက္ေသာအခါ မင္းျပစ္မင္းဒဏ္သင့္၍ သတ္ထိုက္သူပင္ျဖစ္ေစ၊ မသတ္ျဖတ္ရလို။
(၃) ကြ်ႏ္ုပ္သည္ လူခပ္သိမ္းတို႔၏ မွီခိုအားထားရာ ျဖစ္လို၏။
(၄) သူတစ္ပါး မယားကို မျပစ္မွားရလို။ မိမိမယားျဖင့္သာ ေရာင့္ရဲလို၏။
(၅) သားေတာ္ သမီးေတာ္တို႔သည္ အသက္ရွည္စြာ တရားသျဖင့္ မင္းစည္းစိမ္၌ ေပ်ာ္စံၾကေစလို၏။
(၆) ေနာက္ေန႔နံနက္တြင္ နတ္ေဘာဇဥ္ ခဲဖြယ္တို႔ျဖစ္ေပၚ လာေစလို၏။
(၇) လွဴဆဲအခါ၌လည္း စိတ္ၾကည္လင္၍ လွဴၿပီးေသာအခါ၌လည္း ေနာင္တ ပူပန္ျခင္း မရွိေစရေအာင္ ပစၥည္းဥစၥာတို႔သည္ လွဴ၍ မကုန္မခန္းေစလို။
(၈) ဤဘဝမွ စုေတေသာအခါ တုသိတာနတ္ျပည္သို႔ ေရာက္၍ ထိုမွတစ္ဖန္ ဤလူ႔ျပည္သို႔ လာ၍ ဘုရားအျဖစ္သို႔ ေရာက္ရလို၏။

ဤ ဆု ၈-ပါးကို ေတာင္းေသာအခါ သိၾကားမင္းက "အရွင္မင္းႀကီး ဤ ဆု ၈-ပါး စလံုး ျပည့္စံုပါလိမ့္မည္။ မၾကာမီပင္ ခမည္းေတာ္ သိဥၥည္းမင္းႀကီးသည္ ဤဝကၤပါေတာင္သို႔ ေရာက္လာ၍ သင္မင္းႀကီးအား မင္းအျဖစ္ ျပန္လည္အပ္ႏွင္းလ်က္ ျပည္ေတာ္သို႔ ျပန္ေခၚပါလိမ့္မည္။ မစိုးရိမ္ပါႏွင့္" ဟူ၍ ဆိုကာ တာဝတႎသာသို႔ ျပန္ႂကြသြားေလ၏။

(ဇာတ္သိမ္း)

0005052Kph0.jpg

ထိုအခ်ိန္ဝယ္ ဇူဇကာပုဏၰားသည္ ဇာလီႏွင့္ကဏွာဇိန္တို႔ကို ေခၚေဆာင္သြားဆဲျဖစ္၏။ လမ္းခရီးတစ္ေလွ်ာက္၌ ေမာင္ႏွမႏွစ္ေယာက္ ေဘးမေရာက္ေစရန္လည္း နတ္တို႔က ေစာင့္ေရွာက္ေပး၏။

ဇူဇကာပုဏၰားသည္ ညအခ်ိန္သို႔ ေရာက္ေသာအခါ ဇာလီႏွင့္ကဏွာဇိန္တို႔ကို ခ်ံဳတစ္ခု၌ ခ်ည္ေႏွာင္၍ ေျမႀကီးေပၚ၌ အိပ္ေစ၏။ မိမိကမူ သားရဲတိရစာၧန္တို႔ေဘးရန္မွ ကင္းေစရန္ သစ္ပင္ေပၚသို႔ တက္၍ အိပ္၏။ ထိုအခါ နတ္သားတစ္ပါးက ေဝႆႏၲရာမင္းႀကီး အဟန္ ဖန္္ဆင္း၏။ အျခားနတ္သား တစ္ပါးက မဒၵီေဒဝီ အဟန္ ဖန္ဆင္း၏။ ဇာလီႏွင့္ ကဏွာဇိန္တို႔အား ခ်ည္ေႏွာင္ထားေသာ ႀကိဳးတို႔ကို ေျဖေပး၏။ အစားအစာ ေကြ်း၏။ နတ္အိပ္ရာ၌ သိပ္ၾက၏။ အရုဏ္တက္ခ်ိန္ ေရာက္ေသာအခါတြင္မွ ဇာလီ ေမာင္ႏွမအား နဂိုအတိုင္း ခ်ည္ေႏွာင္၏။ ေျမႀကီးေပၚ၌ သိပ္ထား၏။ ထို႔ေနာက္ ကြယ္ေပ်ာက္သြားၾကေလ၏။ ဤသို႔လွ်င္ နတ္တို႔က ေစာင့္ေရွာက္ေသာေၾကာင့္ ဇာလီႏွင့္ ကဏွာဇိန္တို႔သည္ ေဘးမသီ၊ ရန္မခဘဲ ခ်မ္းသာရာ ရၾကသည္။

ဇူဇကာပုဏၰားသည္ ကလိဂၤတိုင္းသို႔ သြားမည္ဟု လာခဲ့သည္။ သုိ႔ရာတြင္ နတ္တို႔၏ တန္ခိုးေၾကာင့္ လမ္းမွားသြားသည္။ ဇာလီတို႔၏ ဘိုးေတာ္ စိုးစံရာ ေစတုတၱရာျပည္သို႔ ေရာက္ရွိလာသည္။ တစ္ဖန္ နတ္တို႔တန္ခိုးေၾကာင့္္ ေစတုတၱရာျပည္သို႔ ေရာက္ေသာ္လည္း အျခားေနရာသို႔ မေရာက္။ သိဥၥည္းမင္းႀကီး နန္းစံရာ နန္းရင္ျပင္သို႔ ေရာက္သြားသည္။

ထိုအခ်ိန္တြင္ သိဥၥည္းမင္းႀကီးသည္ မွဴးမတ္စံုညီျဖင့္ လႊတ္သဘင္ တက္ေနသည္။ မင္းႀကီးသည္ ပုဏၰားႏွင့္ ကေလးႏွစ္ေယာက္ကို လွမ္းျမင္သည္။ သို႔ရာတြင္ ေျမးေတာ္တို႔ကို မမွတ္မိ။ စိတ္တြင္း၌မူကား ထူးျခားေနသည္။ 'ဤကေလး ႏွစ္ေယာက္သည္ အေရာင္အဆင္း အလြန္တင့္တယ္သည္။ ရုပ္ခ်င္းလည္း လြန္စြာတူသည္။ ငါ့ေျမးေတာ္မ်ားႏွင့္လည္း တူသည္' ဟူ၍ သို႔ေလာ၊ သို႔ေလာ ျဖစ္မိသည္။

ခ်က္ခ်င္းပင္ အမတ္တစ္ေယာက္အား ပုဏၰားႏွင့္ ကေလးငယ္ႏွစ္ေယာက္ကို ေရွ႕ေတာ္ေမွာက္သို႔ ေခၚယူေစသည္။ မင္းႀကီးက ဇူဇကာပုဏၰားအား "ဤကေလးငယ္ ႏွစ္ေယာက္ကို အဘယ္အရပ္မွ ေခၚေဆာင္လာခဲ့သနည္း" ဟူ၍ ေမးျမန္းသည္။
0005052Kph0.jpg

ဇူဇကာပုဏၰားက "အရွင္မင္းႀကီး၊ ဤကေလးငယ္ ႏွစ္ေယာက္ကို ေဝႆႏၲရာမင္းႀကီးသည္ ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳးအား ကြ်န္အျဖစ္ ေပးလွဴလိုက္ပါသည္။ ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳး လက္တြင္ ေရာက္ရွိေနသည္မွာ ၁၅-ရက္ ရွိပါၿပီ" ဟူ၍ ေလွ်ာက္ထားသည္။

ဤတြင္မွ မင္းႀကီးသည္ အေၾကာင္းစံုကို သိရွိသည္။ ကေလးမ်ားသည္လည္း မိမိတို႔၏ ဘိုးေတာ္မွန္း သိၾကသည္။ သို႔ရာတြင္ ပုဏၰား၏ ကြ်န္ျဖစ္ေနသျဖင့္ ဘိုးေတာ္ထံ ခ်ဥ္းကပ္မသြားႏိုင္။ အေဝးမွသာ ခစားေနရသည္။ ဘိုးေတာ္မင္းႀကီးသည္ မ်ားစြာရင္ထုမနာ ျဖစ္မိသည္။

လႊတ္သဘင္၌ ရွိေနၾကေသာ အမတ္တို႔သည္လည္း စိတ္ထိခိုက္ၾကသည္။ "မိမိ၏ ရင္ေသြးမ်ားကို ကြ်န္အျဖစ္ ေပးလွဴႏုိင္ရက္ပါေပသည္တကား" ဟူ၍ ဆိုကာ ေဝႆႏၲရာမင္းႀကီးကို ကဲ့ရဲ႕ ျပစ္တင္ၾကသည္။

ထိုအခါ ဇာလီမင္းသားက မခံရပ္ႏိုင္။ "ခမည္းေတာ္သည္ ေတာထဲတြင္ ေနရသည္ျဖစ္္္္္၍ အဘယ္မွာလွ်င္ ကြ်န္ေယာက္်ား၊ ကြ်န္မိန္းမတို႔ ရွိပါမည္နည္း။ ထို႔ေၾကာင့္ ခမည္းေတာ္သည္ စိတ္ႏွလံုးပူပန္ ဆင္းရဲျခင္း ႀကီးစြာျဖစ္လ်က္ ရင္ေသြးတို႔ကို ေပးလွဴရေပသည္" ဟူ၍ ရွင္းလင္း ေျပာဆိုသည္။

မင္းႀကီးသည္ ခ်က္ခ်င္းပင္ ေျမးေတာ္တို႔ကို ကြ်န္အျဖစ္မွ ေရြးႏုတ္ေတာ္မူသည္။ ေဝႆႏၲရာမင္းႀကီး ေပးလွဴစဥ္က တန္ဖိုး ျဖတ္ထားသည့္အတိုင္းပင္ သိဥၥည္းမင္းႀကီးသည္ ဇူဇကာပုဏၰားအား ဇာလီမင္းသားအတြက္ ေရႊစင္က်ပ္တစ္ေထာင္ တန္ဖိုးျဖတ္၍ ေပးသည္။ ကဏွာဇိန္အတြက္ ကြ်န္ေယာက္်ား တစ္ရာ၊ ကြ်န္မိန္းမ တစ္ရာ၊ ဆင္တစ္ရာ၊ ျမင္းတစ္ရာ၊ ႏြားလားဥသဘ တစ္ရာ၊ ေရႊစင္က်ပ္တစ္ရာ တန္ဖိုးျဖတ္၍ ေပးသည္။ ထို႔ျပင္ ဇူဇကာပုဏၰားအား ဘံုခုႏွစ္ဆင့္ရွိေသာ ျပာသာဒ္ကိုလည္းေပးသည္။

ဇူဇကာပုဏၰားသည္ မရဖူးေသာ စည္းစိမ္ခ်မ္းသာကို ရသျဖင့္ ေက်နပ္ဝမ္းသာမဆံုး ျဖစ္မိသည္။ သူသည္ ျပာသာဒ္ထက္သို႔ တက္၍ အစားအစာေကာင္းတို႔ကို စားသည္။ ထို႔ေနာက္ ျမတ္ေသာအိပ္ရာထက္၌ တက္၍ အိပ္ေနေလသည္။

မင္းႀကီးသည္ ေျမးေတာ္ ႏွစ္ေယာက္ကို ဦးေခါင္းေဆးလ်က္ ေရခ်ိဳးေစသည္။ သစ္လြင္ေသာ အဝတ္တန္ဆာတို႔ကို ဆင္ေပးသည္။ ေကာင္းျမတ္ေသာ အစားအစာတို႔ကို ေကြ်းေမြးသည္။ ထို႔ေနာက္ မင္းႀကီးက ဇာလီကို မိမိရင္ခြင္၌္ ထားလ်က္၊ ဖုႆတီ မိဖုရားႀကီးက ကဏွာဇိန္ကို မိမိရင္ခြင္၌ ထားလ်က္ ေဝႆႏၲရာမင္းႀကီးႏွင့္ မဒၵီေဒဝီတို႔အေၾကာင္းကို ခ်စ္ခင္ယုယစြာျဖင့္ ေမးျမန္းသည္။

ဇာလီတို႔ ေမာင္ႏွမကလည္း ေတာတြင္း၌ ခမည္းေတာ္၊ မယ္ေတာ္တို႔ ပင္ပန္းဆင္းရဲစြာျဖင့္ ေနထိုင္ရပံုကို ေလွ်ာက္တင္ၾကသည္။

ထိုအခ်ိန္တြင္ ကလိဂၤတိုင္းသား ပုဏၰားတို႔ အလွဴခံသြားေသာ ေဝႆႏၲရာမင္းႀကီး၏ ပစၥယဆင္ျဖဴေတာ္သည္ ေစတုတၱရာျပည္သို႔ ျပန္ေရာက္ေနၿပီ။ ကလိဂၤတိုင္းတြင္ မိုးေကာင္းစြာ ရြာၿပီးျဖစ္သျဖင့္ ျပန္၍ ပို႔ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ သိဥၥည္းမင္းႀကီးသည္ ေျမးေတာ္မ်ား၏ ေလွ်ာက္တင္ခ်က္အရ ေဝႆႏၲရာမင္းႀကီး၏ ဆင္းရဲဒုကၡကို ေကာင္းစြာ သိရွိသြားသည္။ ထို႔ျပင္ ျပည္သူျပည္သားတို႔ကလည္း စိတ္ေျပၾကၿပီ ျဖစ္သည္။ သို႔ျဖင့္ သားေတာ္အား ႏွင္ထုတ္မိျခင္းကို ေနာင္တတရား ရကာ စစ္သည္ဗိုလ္ပါ မ်ားစြာႏွင့္တကြ ဝကၤပါေတာင္သို႔ သြား၍ သားေတာ္ႏွင့္ ေခြ်းမေတာ္တို႔ကို ျပန္ေခၚရန္ ခ်က္ခ်င္းစီစဥ္သည္။

ထိုစဥ္ ဇူဇကာပုဏၰားသည္ ေလာဘႀကီးစြာျဖင့္ အစားအစာတို႔ကို အငမ္းမရ စားေသာက္ရာ စားပိုးနင့္၍ ေသဆံုးသြားေလသည္။

မၾကာမီ သိဥၥည္းမင္းႀကီး ဦးေဆာင္လ်က္ သားေတာ္ ေဝႆႏၲရာကို သြားေခၚၾကသည္။ ဝကၤပါေတာင္တြင္ သိဥၥည္းမင္းႀကီး၊ ဖုႆတီမိဖုရား၊ သားတာ္ ေဝႆႏၲရာမင္းႀကီး၊ ေခြ်းမေတာ္ မဒၵီေဒဝီ၊ ေျမးေတာ္ ဇာလီႏွင့္ကဏွာဇိန္တို႔ ေပါင္းဆံုမိၾကသည္။ အားလံုးပင္ ဝမ္းသာဝမ္းနည္း ငိုေႂကြးၾကသည္။ ထိုအခါ သိၾကားမင္းက စြတ္စိုလိုေသာသူကိုသာ စြတ္စိုေစ၍၊ မစြတ္စိုလိုေသာ သူကို မစြတ္စိုေစသည့္ ေပါကၡရဝႆမိုးကို ရြာေစသည္။ ထိုအခ်ိန္တြင္ ႀကီးစြာေသာ ေျမငလ်င္ႀကီးလည္း လႈပ္သည္။ သတၱမအႀကိမ္လႈပ္ျခင္းပင္တည္း။


ေဝႆႏၲရာမင္းႀကီးႏွင့္ မဒၵီေဒဝီတို႔သည္ ခမည္းေတာ္၊ မယ္ေတာ္၊ သားေတာ္၊ သမီးေတာ္တို႔ႏွင့္အတူ ေစတုတၱရာျပည္သို႔ ျပန္ႂကြသည္။ ျပန္လည္၍ ထီးနန္းစိုးစံသည္။ တိုင္းသူျပည္သား အေပါင္းလည္း ဝမ္းေျမာက္ဝမ္းသာ ႀကိဳဆိုၾကသည္။ ႏွစ္လို ဝမ္းေျမာက္ေသာအခါ၌ တီးရေသာ နႏၵီစည္ေတာ္ကိုလည္း တစ္ျပည္လံုး လွည့္လည္ တီးၾကသည္။

ေဝႆႏၲရာမင္းႀကီးသည္ အက်ဥ္းေထာင္ႏွင့္ ေႏွာင္အိမ္တို႔၌ အက်ဥ္းခံေနရေသာ အက်ဥ္းသားတို႔အား လႊတ္ပစ္သည္။ ေရာက္သည့္ ညမွာပင္ "ငါေရာက္သည္ ၾကားလွ်င္ အလွဴခံ ပုဂၢိဳလ္တို႔ လာၾကလိမ့္မည္။ ထိုအလွဴခံ ပုဂၢိဳလ္တို႔အား အဘယ္ပစၥည္းကို လွဴရပါအံ့နည္း" ဟူ၍ အႀကံျဖစ္သည္။ သိၾကားမင္းသည္ မင္းႀကီး၏ အႀကံကို သိေသာအခါ ရတနာ ခုႏွစ္ပါးမိုးကို ရြာခ်ေလသည္။ ထိုရတနာမိုးသည္ နန္းေတာ္အတြင္း၌ ခါးေလာက္အထိ ရွိသည္။ ၿမိဳ႕တြင္းရွိ အိမ္မ်ား၌ ဒူးဆစ္အထိ ရွိသည္။

နံနက္လင္းေသာအခါ ေဝႆႏၲရာမင္းႀကီးသည္ တိုင္းသူျပည္သားတို႔အား မိမိ အိမ္တြင္းရွိ ရတနာတို႔ကို အသီးသီး ယူေစသည္။ က်န္ ရတနာတို႔ကိုကား ဘ႑ာေတာ္အျဖစ္ သိမ္းယူကာ က်ီၾကတို႔၌ သိုေလွာင္ထားသည္။ ထိုရတနာတို႔ျဖင့္ အသက္ထက္ဆံုး အလွဴဒါနကုိ မျပတ္ျပဳလုပ္ေလသည္။ ေဝႆႏၲရာမင္းႀကီးသည္ သက္တမ္းေစ့၍ နတ္ရြာစံေသာအခါ တုသိတာနတ္ျပည္၌ စံစားရေလသည္။

(ဇာတ္ေပါင္းေသာ္ ေဝႆႏၲရာမင္းသည္ ေဂါတမဘုရားရွင္၊ မဒၵီေဒဝီသည္ ယေသာ္ဓရာ၊ ဇာလီမင္းသားသည္ ရာဟုလာ၊ ကဏွာဇိန္မင္းသမီးသည္ ဥပၸလဝဏ္၊ သိဥၥည္းမင္းသည္ သုေဒၶါဒနမင္း၊ ဖုႆတီေဒဝီသည္ မဟာမာယာေဒဝီ၊ သိၾကားမင္းသည္ အရွင္အႏုုရုဒၶါ၊ ဇူဇကာပုဏၰားသည္ ေဒဝဒတ္၊ အမိတၱာပံုသည္ စိဥၥမာဏ ဝိကာတို႔ အသီးသီး ျဖစ္လာၾကေလသည္)

*ဤေဝႆႏၲရာ ဇာတ္ေတာ္တြင္ ေဂါတမဘုရားရွင္ ဒါနပါရမီ၊ ဥေပကၡာပါရမီ၊ ခႏၲီပါရမီတို႔ ျဖည့္ဆည္းခဲ့ပံုကို သိျမင္ႏိုင္ပါသည္*

☺ၿပီးပါၿပီရွင္...။

0 comments:

လာလည္ၾကသူမ်ား

ဤဘေလာ့ဂ္၏ ရည္ရြယ္ခ်က္

ယခုအခါ ကမၻာတလႊားတြင္ရွိေနၾကေသာ ဓမၼဘေလာ့ဂ္ဂါမ်ားသည္ ေန ့စဥ္ႏွင့္ အမွ် အင္တာနက္ စာမ်က္ႏွာမ်ား ေပၚတြင္ ဓမၼႏွင့္သက္ဆိုင္ေသာ အေၾကာင္းအရာ အမ်ိဳးမ်ိဳးကို ပို ့စ္မ်ားေရးတင္လ်က္ ရွိေနၾကပါသည္။

ဘေလာ့ဂ္ဂါမ်ားမွ မိမိတို ့၏ကိုယ္ပိုင္ စာမ်က္ႏွာမ်ားမွတဆင့္ ေရးတင္ေနၾကသျဖင့္ ဖတ္ရႈေလ့လာသူမ်ားအတြက္ ေနရာမ်ားစြာသို ့ သြားေရာက္ ဖတ္ရႈေနၾကရပါသည္။

ထို ့ေၾကာင့္ စာဖတ္သူမ်ား အခ်ိန္ကုန္သက္သာေစရန္ႏွင့္ မိမိတို ့ ဖတ္ရႈလိုရာကို လြယ္လင့္တကူ ရွာေဖြနိဳင္ရန္ ေန ့စဥ္ေရးသား ေနၾကေသာ အေၾကာင္းအရာမ်ားကို တေနရာတည္းတြင္ စုစည္းေပးလိုေသာ ရည္ရြယ္ခ်က္ျဖင့္ ဤဘေလာ့ဂ္ကို စီစဥ္လိုက္ျခင္းျဖစ္ပါသည္။

ေျပာခ်င္တာမ်ားရွိရင္ ေရးေပးထားခဲ့ပါ

ျမန္မာျပကၡဒိန္

ျမန္မာျပကၡဒိန္
www.burmeseclassic.com မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။

  © Blogger templates The Professional Template by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP