* သဗၺဒါနံ ဓမၼဒါနံ ဇိနာတိ၊ * သဗၺရသံ ဓမၼရေသာ ဇိနာတိ။

* သဗၺဒါနံ ဓမၼဒါနံ ဇိနာတိ၊     * သဗၺရသံ ဓမၼရေသာ ဇိနာတိ။

နမတၳဳ ဗုဒၶါနံ နမတၳဳ ေဗာဓိယာ။ နေမာ ဝိမုတၱာနံ၊ နေမာ ဝိမုတၱိယာ။

ဘုရားရွင္တို ့အား ရွိခိုးပါ၏။
ဘုရားရွင္တို ့၏ မဂ္ဥာဏ္ ဖိုလ္ဥာဏ္အား ရွိခိုးပါ၏။
ကိေလသာတို ့မွ လြတ္ေျမာက္ေတာ္မူၾကေသာ ဘုရားရွင္တို ့အား ရွိခိုးပါ၏။
ထိုဘုရားရွင္တို ့၏ ဝိမုတၱိငါးပါးအား ရွိခိုးပါ၏။

ကရုဏာလက္မ်ား ကမ္းလင့္ေပးပါ...

ကရုဏာလက္မ်ား ကမ္းလင့္ေပးပါ...
စား၀တ္ေနေရးအဆင္ေျပေစရန္ ဆန္အိတ္လွဴျခင္း ႏွင့္ အျခားလိုအပ္သည္မ်ား လွဴဒါန္းျခင္းတို႔ျဖင့္ လစဥ္ ေထာက္ပံ့သြားမည္ျဖစ္ပါသည္။ သီလရွင္ႏွင့္ ေက်ာင္းသားမ်ား ေအာင္ျမင္စြာ ပညာသင္ၾကားႏိုင္ေရး အတြက္ အနီးကပ္စာျပေပးမည့္ ဆရာမ (၆) ဦးအား တစ္လလွ်င္ (၅) ေသာင္းက်ပ္ျဖင့္ ငွါးရမ္းေပးရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။ ပညာေရးအလွဴအား ေစတနာရွင္မ်ားမွလည္း ပါ၀င္ လွဴဒါန္းႏိုင္ပါသည္။ ေကာက္ခံရရွိေသာ အလွဴေငြမ်ားအား ဘဏ္စာအုပ္ထားရွိ၍ ေငြစာရင္းရွင္းတမ္းအား လစဥ္ေဖာ္ျပသြားမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ေက်ာင္းသား/ေက်ာင္းသူမ်ား၏ မွတ္တမ္းမ်ားအား အလွဴရွင္မ်ားထံသို႔လည္း ေပးပို႔သြားပါမည္။

ပညာေရးအလွဴေတာ္ ႏႈိးေဆာ္ခ်က္


ရန္ကုန္ျမိဳ႕ အေသာကာရာမ သီလရွင္စာသင္တုိက္မွ နဝမတန္း ေျဖဆုိမည့္ သီလရွင္ ဆရာေလးမ်ားအတြက္ ဆရာ၊ ဆရာမမ်ား လစဥ္ ထားေပးႏုိင္ရန္ ပညာေရးအလွဴရွင္မ်ား လုိအပ္ေနပါသည္။ ေရႊေစတီ ဘုန္းေတာ္ၾကီးသင္ပညာေရးေက်ာင္းတြင္လည္း ဆင္းရဲႏြမ္းပါးသည့္ ၉ တန္းႏွင့္ ၁၀ တန္း ေက်ာင္းသားမ်ား ေက်ာင္းအိပ္ေက်ာင္းစား ေနထုိင္ပညာဆည္းပူးႏုိင္ေရးအတြက္ ကူညီေထာက္ပံ့မည့္ ကုသုိလ္ရွင္မ်ား လုိအပ္လ်က္ ရွိပါသည္။ ေစတနာရွင္ အလွဴရွင္မ်ား အေနျဖင့္ ေထရဝါဒ ဗုဒၶဘာသာ လူငယ္မ်ားအသင္း http://www.mmtheravada.org ဖုန္း
09-73062811, 09-5505176 သုိ႔ ဆက္သြယ္လွဴဒါန္းၾကေစလုိပါသည္။

သီလရွင္ ဆရာေလးမ်ားႏွင့္ ကေလးမ်ား ဇြန္လအမီ ေက်ာင္းတက္ႏုိင္ေရးအတြက္ ကာလဒါန ကုသုိလ္အျဖစ္ သဒၶါတတ္အား နည္းမ်ားမဆုိ လွဴဒါန္းကူညီၾကပါရန္ ႏႈိးေဆာ္အပ္ပါသည္။

၀ိမုတၱိရသ အဖြဲ႔သားမ်ား

------------------------
ေနာက္ဆက္တြဲသတင္း.....

ပညာေရးအလွဴေတာ္လႉဒါန္းမည့္အစီအစဥ္

ေထရ၀ါဒဗုဒဘာသာ လူငယ္မ်ား အသင္းမွ ဦးစီး၍ (၂၀၁၁) ခုႏွစ္တြင္ န၀မတန္းသို႔ တက္ေရာက္မည့္ ေက်ာင္းသား (၂၅) ေယာက္ႏွင့္ ေက်ာင္းသူ (၂၅) ေယာက္အား ပညာေရးေထာက္ပံ့မႈျပဳလုပ္ေပးႏိုင္ရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။

ျပဳလုပ္မည့္အစီအစဥ္

ေက်ာင္းသားမ်ားအား ေရႊေစတီဘုန္းႀကီးေက်ာင္း (ဆရာေတာ္ ဦးေတဇႏၵိ၊ ခ/(၃) ရက္ကြက္၊ ေရႊေစတီေက်ာင္း၊ မဂၤလာဒုံၿမိဳ႕နယ္) တြင္ထားရွိမည္ျဖစ္ၿပီး ေက်ာင္းသားမ်ားသည္ မိမိတို႔ ဆႏၵအေလ်ာက္ ကိုရင္၀တ္လိုကလည္း ၀တ္ႏိုင္ပါသည္။ ေက်ာင္းသူမ်ားအား အေသာကာရာမ သီလရွင္စာသင္တိုက္ (ဆရာေလးေဒၚသုနႏၵာ (ဖုန္း-၀၉-၈၆၂၈၈၁၁)၊ ၀ါယာလက္ေစ်းမွတ္တိုင္၊ ေရႊႏွင္းဆီရပ္ကြက္၊ မဂၤလာဒံုၿမိဳ႕နယ္) တြင္ထားရွိပါမည္။ အေသာကာရာမေက်ာင္းမွ သီလရွင္မ်ားသာလက္ခံသည္ျဖစ္၍ ေက်ာင္းသူမ်ားမွာ သီလရွင္၀တ္ရပါမည္။ သီလရွင္မ်ားတက္ေရာက္ရမည့္ အ.ထ.က ေက်ာင္းမွာ အေသာကာရာမ ေက်ာင္းမွလက္ရွိ သီလရွင္မ်ား တက္ေရာက္ေနေသာ ေက်ာင္းျဖစ္၍ ပညာသင္ၾကားမႈတြက္ အခက္အခဲ မရွိႏိုင္ပါ။ စာသင္သူမ်ား စား၀တ္ေနေရးအဆင္ေျပေစရန္ ဆန္အိတ္လွဴျခင္း ႏွင့္ အျခားလိုအပ္သည္မ်ား လွဴဒါန္းျခင္းတို႔ျဖင့္ လစဥ္ ေထာက္ပံ့သြားမည္ျဖစ္ပါသည္။ သီလရွင္ႏွင့္ ေက်ာင္းသားမ်ား ေအာင္ျမင္စြာ ပညာသင္ၾကားႏိုင္ေရး အတြက္ အနီးကပ္စာျပေပးမည့္ ဆရာမ (၆) ဦးအား တစ္လလွ်င္ (၅) ေသာင္းက်ပ္ျဖင့္ ငွါးရမ္းေပးရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။ ပညာေရးအလွဴအား ေစတနာရွင္မ်ားမွလည္း ပါ၀င္ လွဴဒါန္းႏိုင္ပါသည္။ ေကာက္ခံရရွိေသာ အလွဴေငြမ်ားအား ဘဏ္စာအုပ္ထားရွိ၍ ေငြစာရင္းရွင္းတမ္းအား လစဥ္ေဖာ္ျပသြားမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ေက်ာင္းသား/ေက်ာင္းသူမ်ား၏ မွတ္တမ္းမ်ားအား အလွဴရွင္မ်ားထံသို႔လည္း ေပးပို႔သြားပါမည္။ အေသးစိတ္ေဆာင္ရြက္မည့္ အခ်က္အလက္မ်ားအားလည္း ဆက္လက္ေဖာ္ျပသြားပါမည္။

ေလ်ာက္ထားမည့္ သူမ်ား ျပည့္စုံရမည့္အခ်က္မ်ားမွာ

(က) ေက်ာင္းသူမ်ားမွာ သီလရွင္၀တ္ႏိုင္ရပါမည္။

(ခ ) မိဘမ်ားမွ ေနထိုင္ရန္ခြင့္ ျပဳသူျဖစ္ရပါမည္။

(ဂ ) စာသင္သားမ်ားေနထိုင္မည့္ ေက်ာင္းတြင္း စည္းကမ္းမ်ားကို တိက်စြာလိုက္နာရပါမည္။

(ဃ) ေက်ာင္းထားရန္ အမွန္တကယ္အခက္အခဲ ရွိေနသူျဖစ္ရပါမည္။

အထက္ပါအခ်က္အလက္မ်ားႏွင့္ ျပည့္စုံသူမ်ားသည္ ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာလွဴငယ္မ်ား အသင္းသို႔ ဆက္သြယ္ေမးျမန္းႏိုင္ပါသည္။ (http://mmtheravada.org)

ဆက္သြယ္ရန္လိပ္စာ

ကိုထြန္းထြန္းလိႈင္

ဖုန္း ၀၉-၇၃၀၆၂၈၁၁

htunhtunhlaing82@gmail.com

winthu.tbyo@gmail.com

thantzin83@gmail.com

Sunday, September 5, 2010

ၿမိဳ႕စားၾကီးပါယာသိႏွင့္ တမလြန္ဘ၀ျပႆနာ (၃)


http://www.ashinkusala.com/အရွင္ကုသလသာမိ (ေပ်ာ္ဘြယ္) မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။
အရွင္ကုမာရကႆပ၏ ဥပမာ (၃)


“ကဲ…ၿမိဳ႕စားၾကီး ဒီလိုဆိုရင္ သင့္ကို ဥပမာတစ္ခု ေျပာမယ္၊ ပညာရွိဆိုတာ ဥပမာေတြနဲ႔ေျပာတဲ့စကားကို သေဘာေပါက္ၾကတယ္”
ဤတြင္ “ပညာရွိဆိုတာ ဥပမာေတြနဲ႔ေျပာတဲ့စကားကို သေဘာေပါက္ၾကတယ္”ဟူေသာ စကားကို သတိျပဳေစခ်င္ပါသည္။ ေရွ႕က ဥပမာေပးေတာ့မည့္အခါမ်ိဳးတြင္ ဤစကားရပ္မပါခဲ့ပါ။ တစ္နည္းအားျဖင့္ အနည္းငယ္ မခံခ်င္ေအာင္ ထည့္လိုက္ေသာစကားျဖစ္သည္ဟု ထင္သည္။

“အမိန္႔ရွိပါ”

“ေယာက်္ားတစ္ေယာက္ဟာ မစင္တြင္းထဲကို က်သြားခဲ့တယ္ ဆိုပါစို႔။ သူ႕ကို မစင္တြင္းကေန ထုတ္ၿပီး အၾကိမ္ၾကိမ္ အထပ္ထပ္ ေရခ်ိဳးေပးမယ္။ အေမႊးနံ႔သာေတြနဲ႔ လိမ္းက်ံေပးမယ္။ ၀တ္ေကာင္းစားလွေတြ ဆင္ယင္ေပးမယ္။ ၿပီးတာနဲ႔ ျပသာဒ္ၾကီးအထက္မွာ စားေကာင္းေသာက္ဖြယ္ေတြ၊ ေလာကီစည္းစိမ္ေတြ ခံစားဖို႔ အဆင္သင့္လုပ္ထားတဲ့ဆီကို ေခၚသြားၿပီး ကာမဂုဏ္ေတြ ခံစားေစမယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ အဲဒီေယာက္်ားဟာ မစင္တြင္းကို ျပန္သြားလိုတဲ့ စိတ္ဆႏၵ ရွိအံုးမလား”

“မစင္တြင္းဆိုတာ ညစ္ပတ္စုတ္ပဲ့တဲ့ေနရာပဲ။ အခုေနေနရတာက စင္ၾကယ္သန္႔ရွင္းၿပီး ခံစားစရာ ကာမဂုဏ္အာ႐ံုေတြ ျပည့္ေနတဲ့ေနရာျဖစ္ေတာ့ မစင္တြင္း ျပန္သြားခ်င္တဲ့စိတ္ ဘယ္လိုလုပ္ ရွိေတာ့မလဲ”

“ဟုတ္တယ္၊ ၿမိဳ႕စားၾကီး..ဒီဥပမာလိုပဲ ေကာင္းရာေကာင္းက်ိဳးေတြ လုပ္ေဆာင္ၿပီး နတ္ျပည္ေရာက္သြားတဲ့သူဆိုတာလည္း ဒီလိုပဲေပါ့။ လူ႕အျဖစ္ဆိုတာ နတ္ေတြအတြက္ေတာ့ ရြံရွာဖြယ္ျဖစ္တယ္၊ ညစ္ညမ္းတယ္။ ဒါေၾကာင့္ နတ္ျပည္ကေန သင့္ဆီလာၿပီး ဘယ္လိုလုပ္ ျပန္လာေျပာခ်င္စိတ္ ရွိပါေတာ့မလဲ၊ ဒါေၾကာင့္ သင့္အယူအဆကို ေျပာင္းလိုက္ပါေတာ့။ တမလြန္ဘ၀ရွိတယ္လို႔ ယံုၾကည္လိုက္စမ္းပါ”
“တမလြန္ဘ၀ရွိတယ္လို႔ မယံုၾကည္ႏိုင္ပါ။ ကၽြႏ္ုပ္မွာ အေၾကာင္းျပစရာ သုေတသနလုပ္ထားတာေတြ ရွိပါေသးတယ္”

ၿမိဳ႕စားၾကီး၏ သုေတသန (၃)

ဤေနရာတြင္ ေျပာၾကားေသာ ၿမိဳ႕စားၾကီး၏စကားမွာ ေရွ႕တြင္ ဆိုခဲ့ေသာစကားႏွင့္ သိပ္မထူးျခားလွပါ။ ေရွ႕စကားရပ္တြင္ ေကာင္းမႈကုသိုလ္မ်ား လုပ္ေဆာင္ၿပီး ေသသူသည္ နတ္ျပည္သို႔ ေရာက္ႏုိင္သည္ဟု ဆိုေသာ္လည္း သူနတ္ျပည္ေရာက္ေၾကာင္း သတင္းစကား ျပန္မေျပာလာသည္ကို ေျပာခဲ့သည္။ ဤတြင္ကား ေကာင္းမႈကုသိုလ္မ်ား လုပ္လွ်င္ အခ်ိဳ႕ရဟန္းမ်ားက တာ၀တႎသာနတ္ျပည္သို႔ ေရာက္သည္ဟု ဆိုသည္။ နတ္ျပည္ဟူေသာ သာမညစကားရပ္ႏွင့္ တာ၀တႎသာဟူေသာ ၀ိေသသစကားရပ္သာ ကြာျခားပါသည္။ ထံုးစံအတိုင္း ထို႔ေၾကာင့္ တမလြန္ဘ၀မရွိဟု ယူဆေၾကာင္း အရွင္ကုမာရကႆပကို ေျပာခဲ့သည္။

အရွင္ကုမာရကႆပ၏ ဥပမာ (၄)

ယင္းသို႔ ေျပာၾကားခ်က္ကို အရွင္ကုမာရကႆပက ေအာက္ပါအတိုင္း ဆက္လက္ရွင္းျပသည္။ ေဆြးေႏြးခ်က္မ်ားက တျဖည္းျဖည္း ေလးေလးနက္နက္ ျဖစ္လာခဲ့သည္။

“ၿမိဳ႕စားၾကီး… ဒီလိုဆိုရင္ သင္နားလည္ေအာင္ ေျပာျပမယ္။ တာ၀တႎသာနတ္ျပည္အေၾကာင္းကို သင္ ဘယ္ေလာက္ သိသလဲ”

“မသိပါဘူး”

“သင္ မသိရင္ ေျပာျပမယ္။ တာ၀တႎသာနတ္ျပည္ဆိုတာ အဲဒီမွာ ၁-ရက္က လူ႕ျပည္သက္တမ္းနဲ႔ဆိုရင္ ႏွစ္ ၁၀၀-ရွိတယ္။ အဲဒီေတာ့ တာ၀တႎသာကို ေရာက္သြားတဲ့သူဟာ ငါေတာ့ ၂-ရက္၊ ၃-ရက္ေလာက္ နတ္စည္းစိမ္ခံစားလိုက္အံုးမယ္။ ၿပီးမွ လူ႕ျပည္က ပါယာသိၿမိဳ႕စားၾကီးဆီ သြားၿပီး အေၾကာင္းၾကားလိုက္မယ္လို႔ စိတ္ကူးၿပီး ၂-ရက္၊ ၃-ရက္ စည္းစိမ္ခံစားၿပီး သင့္ဆီ လာေျပာလို႔ ျဖစ္ပါ့မလား”

“မျဖစ္ပါဘူး။ သူ ၁-ရက္ေလာက္ နတ္စည္းစိမ္ခံစားလိုက္ရင္ ကၽြႏ္ုပ္က ေသလြန္ၿပီး ျဖစ္ေနပါလိမ့္မယ္”

“ဒီလို သိရင္ တမလြန္ဘ၀မရွိဆိုတဲ့ အယူအဆကို စြန္႔လႊတ္လိုက္ပါေတာ့”

“မစြန္႔လႊတ္ႏုိင္ပါဘူး။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ အရွင္က တာ၀တႎသာနတ္ေတြရဲ႕ ၁-ရက္က လူ႕ျပည္သက္တမ္းနဲ႔ ႏွစ္ ၁၀၀-ရွိတယ္လို႔ ေျပာေနတယ္။ အဲဒါလို ရွိတယ္လို႔ ဘယ္သူက ေျပာတာလဲ။ သူမ်ားေျပာတိုင္း မယံုတတ္ပါ။ လက္ေတြ႕ျဖစ္မွသာ ယံုပါမယ္”

အရွင္ကုမာရကႆပ၏ ဥပမာ (၅)

“ေအာ္ သင္က လက္ေတြ႕ျပမွ လက္ေတြ႕သိမွသာ အရွိတရားကို လက္ခံမယ္ဆိုတဲ့သေဘာလား”

“ဟုတ္ပါတယ္… ကၽြႏ္ုပ္က ကိုယ္တုိင္ ယံုၾကည္ႏိုင္ေလာက္တဲ့ အေတြ႕အၾကံဳမ်ိဳးရွိမွ လက္ခံတတ္ပါတယ္”

“ဒါဆိုရင္ သင့္ကို ဥပမာတစ္ခု ေျပာျပမယ္။ အမိ၀မ္းထဲမွာကတည္းက ကန္းေနတဲ့ သူတစ္ေယာက္ရွိတယ္ဆိုပါစို႔။ သူဟာ ေလာကၾကီးထဲေရာက္လာေတာ့ အျဖဴ၊ အနီ၊ အစိမ္း…စသည္ကို ဘာမွန္း မသိႏိုင္ေတာ့ဘူး။ ျမင္ႏုိင္စြမ္းကလည္း သူ႕မွာ မရွိဘူး။ တစ္ေန႔ေတာ့ တစ္ေယာက္ေယာက္ ဒါက အနီေရာင္၊ ဒါက အျပာေရာင္လို႔ လာေျပာမယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ သူက အနီဆိုတာ မရွိပါဘူး၊ အျပာဆိုတာ မရွိပါဘူးလို႔ ေျပာမယ္။ သင္လက္ခံမလား”

“လက္မခံပါဘူး။ အနီ..အျပာအေရာင္ေတြဟာ တကယ္ရွိေနတာပဲ”

“ေအး…ဒီလိုဆိုရင္ သင္ဟာ ၀မ္းတြင္းကန္းပဲ။ သင္ဟာ သင့္မ်က္စိနဲ႔ မျမင္ရတိုင္း မရွိဘူးလို႔ ေျပာေနတယ္။ ဒါဟာ ၀မ္းတြင္းကန္းသူနဲ႔ ဘာမွ မထူးျခားဘူး။ နတ္ျပည္ျဗဟၼာ့ျပည္ဆိုတာေတြဟာ မံသစကၡဳဆိုတဲ့ သာမန္မ်က္စိနဲ႔ ျမင္ရတာေတြ မဟုတ္ဘူး။ ထိုက္သင့္တဲ့ အက်င့္ေတြကို က်င့္ၿပီး ဒိဗၺစကၡဳလို႔ဆိုတဲ့ အရာအားလံုးကို အတားအဆီးမရွိ ျမင္ႏိုင္တဲ့ မ်က္စိနဲ႔မွသာ ေတြ႕ျမင္ႏိုင္တာ ျဖစ္တယ္။ သင္ဟာ ၀မ္းတြင္းကန္းလို မေျပာပါနဲ႔လား။ သင့္အယူအဆကို ေျပာင္းလိုက္ပါေတာ့”

တမလြန္ဘ၀ျပႆနာစကား၀ိုင္းက အနည္းငယ္ ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ျဖစ္လာခဲ့သည္။ အရွင္ကုမာရကႆပကလည္း စကားလုံးခပ္ျပင္းျပင္းမ်ားျဖင့္ ဥပမာမ်ား တန္ဆာဆင္ကာ ေျပာသည္။ ၿမိဳ႕စားၾကီးကလည္း အားမနာတမ္း တုန္႔ျပန္ေျပာဆိုသည္။ အရွင္ကုမာရက အထက္ပါအတိုင္း ေျပာၾကားသည့္အခါ ၿမိဳ႕စားၾကီးက ေအာက္ပါအတိုင္း ဆက္လက္ ေခ်ပသည္။

ၿမိဳ႕စားၾကီး၏ ေခ်ပခ်က္

“အရွင္က ဒီလိုေျပာရင္ ကၽြႏ္ုပ္ကလည္း ေျပာစရာ ရွိပါတယ္။ အရွင္တို႔ ရဟန္းေတြ အက်င့္သီလေတြကို ေစာင့္ထိန္းၾကတယ္။ ေကာင္းမႈေတြ အမ်ားၾကီး ျပဳၾကတယ္။ ေသလို႔ ရွိရင္ ဒီဘ၀ထက္ အစစအရာရာ သာလြန္တဲ့ နတ္ျပည္ျဗဟၼာ့ျပည္ကို ေရာက္ႏုိင္တယ္ေပါ့။ အဲဒီလို ေရာက္ၿပီး နတ္စည္းစိမ္ျဗဟၼာမင္းစည္းစိမ္ေတြ ခံစားလို႔ ရတယ္ေပါ့။ ဒီလို ပိုမိုေကာင္းျမတ္တဲ့ နတ္စည္းစိမ္ျဗဟၼာ့စည္းစိမ္ေတြ ခံစားရမယ္မွန္း က်ိန္းေသ သိတယ္ဆိုရင္ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ သတ္ေသလိုက္ၾကပါလား။ အရွင္တို႔ ဒီေလာက္ ေသခ်ာေနမွေတာ့ လူ႕ဘ၀ရဲ႕ ခက္ခက္ခဲခဲ ရုန္းကန္လႈပ္ရွားေနရတာေတြကို စြန္႔လိုက္ၾကပါလား၊ မေသခ်ာလို႔ ကိုယ္ကိုကိုယ္ သတ္မေသရဲၾကတာေပါ့။ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ သတ္ေသတယ္ဆိုတာ လြယ္လြယ္ေလးပါ။ အဆိပ္ေသာက္ၿပီးလည္း ေသႏိုင္တယ္။ ဓားနဲ႔ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ခုတ္ၿပီးေတာ့လည္း ေသႏိုင္တယ္၊ ၾကိဳးဆဲြခ်ၿပီးလည္း ေသႏုိင္တယ္။ ေခ်ာက္ကမ္းပါးကေန ခုန္ခ်ၿပီးေတာ့လည္း ေသႏိုင္တာပဲ။ အခု အရွင္တို႔ သမဏေတြထဲက ဘယ္သူေတြ အဲဒီလို သတ္မေသၾကတာလဲ။ နတ္ျပည္ျဗဟၼာ့ျပည္ေရာက္ မေရာက္ ေသေသခ်ာခ်ာ မသိလို႔သာ မေသၾကတာေပါ့။ ဒါေၾကာင့္ပဲ ကၽြႏ္ုပ္က တမလြန္ဘ၀ဆိုတာ မရွိဘူးလို႔ ယံုၾကည္ေနတာပါ”

ၿမိဳ႕စားၾကီး၏ ဤသို႔ေသာ ေျပာဆိုခ်က္ႏွင့္ ခပ္ဆင္ဆင္ စကားမ်ိဳးကို ရွရွားစာေရးဆရာၾကီး လီယိုေတာ္လ္စတြိဳင္းလ္ကလည္း ေျပာဆိုဖူးေလသည္။ သူက “ေဂါတမဗုဒၶဟာ ေလာကၾကီးဟာ ဒုကၡသစၥာအတုံးအခဲၾကီးလို႔လည္း ေျပာေသးတယ္။ ကိုယ့္ကိုကိုယ္က်ေတာ့ သတ္မေသဘူး”ဟု ဆိုသည္။ သူ႔စကားအတိုင္းပင္ ေတာ္လ္စတြိဳင္းသည္ ေနာင္အခါ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ အဆံုးစီရင္ခဲ့ေလသည္။

အရွင္ကုမာရကႆပ၏ ဥပမာ (၆)

“သင္က ဒီေျပာေတာ့ ဥပမာတစ္ခု ထပ္ေျပာရတာေပါ့။ ေယာက်္ားတစ္ဦးမွာ မယား ၂-ေယာက္ရွိတယ္။ မယားတစ္ေယာက္မွာက ၁၀-ႏွစ္၊ ၁၂-ႏွစ္အရြယ္ သားတစ္ေယာက္ရွိတယ္။ ေနာက္မယားတစ္ေယာက္မွာက ကိုယ္၀န္လြယ္ထားရတယ္။ တစ္ေန႔မွာ သားေလးက အေမြေပးဖို႔ ေျပာလာတယ္။ သားေလးကို အေမြေပးလိုက္ရင္ ကိုယ္၀န္သည္မိခင္မွာ ဘာခံစားခြင့္မွ မရွိေတာ့ဘူး။ သားရဲ႕ မိခင္တစ္ေယာက္ပဲ ခံစားခြင့္ရွိတယ္။ အဲဒီေတာ့ ကိုယ္၀န္သည္မိခင္က -သူ ကေလးေမြးၿပီးတဲ့အထိ ေစာင့္ပါအံုး၊ သားေလးေမြးရင္ အေမြကို တစ္ေယာက္တစ္၀က္စီ ခဲြယူရမယ္။ သမီးေမြးခဲ့ရင္ သားေလးရဲ႕ အခိုင္းအေစအျဖစ္ ေပးမယ္-လို႔ ဆိုပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သားျဖစ္သူက အေမြကို အခုပဲ ေပးဖို႔ အတင္းေျပာေနတယ္။ ဒါနဲ႔ ကိုယ္၀န္သည္မိခင္ဟာ ဓားနဲ႔မိမိဗိုက္ကို ခဲြၿပီးေတာ့ သားေလးလား၊ သမီးေလးလား ၾကည့္တယ္။ ဒါေပမယ့္ ေမြးဖြားခ်ိန္ကို မေစာင့္ႏိုင္ဘဲ ဒီလိုလုပ္လိုက္ေတာ့ ဒီဓားဒဏ္ရာနဲ႔ပဲ ေသဆံုးသြားရတယ္”

“ေတာ္ေတာ္အသိဉာဏ္မရွိတဲ့ အမ်ိဳးသမီးလို႔ ဆိုရမွာေပါ့”

“ဟုတ္တယ္။ အသိဉာဏ္မရွိတဲ့ အမ်ိဳးသမီးပဲ။ ဒါေပမယ့္ ငါတို႔ ရဟန္းေတြဟာ ေနာက္ဘ၀မွာ ဒီထက္ပိုမိုေကာင္းမြန္တဲ့အေျခအေနရွိေနတာကို သိေပမယ့္ အခ်ိန္အခါကို သိလို႔ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ သတ္မေသၾကဘူး။ မိမိတို႔ ရရွိထားတဲ့ အသိဉာဏ္ပညာနဲ႔ လူ႕ေလာကေကာင္းက်ိဳးေတြ အမ်ားၾကီး သယ္ပိုးေပးတယ္။ အခ်ိန္အခါေစ့လို႔ (ေသခ်ိန္တန္လို႔) ေသရတဲ့အေျခအေန၊ အခ်ိန္အခါအထိ ေစာင့္ၾကတယ္။ ဒါေၾကာင့္ သတ္မေသၾကတာပါ။ အခုေတာ့ သင္က အခ်ိန္မေစ့ေသးဘဲ ဗိုက္ခဲြတဲ့ အမ်ိဳးသမီးလိုပဲ မိုက္မဲတဲ့အေတြးမ်ိဳးကို ေတြးေနတယ္။ ၿမိဳ႕စားၾကီး သင့္အယူအဆကို ေျပာင္းလိုက္ပါေတာ့”

အရွင္ကုမာရကႆပက ထိုကဲ့သို႔ ေျပာေသာ္လည္း ၿမိဳ႕စားၾကီး ပါယာသိမွာ နည္းနည္းမွ ၿဖံဳပံုမရဘဲ သူစမ္းသပ္ခဲ့ေသာ သုေတသနမ်ားကို ဆက္လက္ေျပာၾကားခဲ့ေလသည္။

ဆက္လက္ေဖာ္ျပပါမည္.....

ညခင္း
တရားအစစ္-အမွန္ခ်စ္-ႏွစ္ျခိဳက္က်င့္သံုးနိုင္ပါေစ။

0 comments:

လာလည္ၾကသူမ်ား

ဤဘေလာ့ဂ္၏ ရည္ရြယ္ခ်က္

ယခုအခါ ကမၻာတလႊားတြင္ရွိေနၾကေသာ ဓမၼဘေလာ့ဂ္ဂါမ်ားသည္ ေန ့စဥ္ႏွင့္ အမွ် အင္တာနက္ စာမ်က္ႏွာမ်ား ေပၚတြင္ ဓမၼႏွင့္သက္ဆိုင္ေသာ အေၾကာင္းအရာ အမ်ိဳးမ်ိဳးကို ပို ့စ္မ်ားေရးတင္လ်က္ ရွိေနၾကပါသည္။

ဘေလာ့ဂ္ဂါမ်ားမွ မိမိတို ့၏ကိုယ္ပိုင္ စာမ်က္ႏွာမ်ားမွတဆင့္ ေရးတင္ေနၾကသျဖင့္ ဖတ္ရႈေလ့လာသူမ်ားအတြက္ ေနရာမ်ားစြာသို ့ သြားေရာက္ ဖတ္ရႈေနၾကရပါသည္။

ထို ့ေၾကာင့္ စာဖတ္သူမ်ား အခ်ိန္ကုန္သက္သာေစရန္ႏွင့္ မိမိတို ့ ဖတ္ရႈလိုရာကို လြယ္လင့္တကူ ရွာေဖြနိဳင္ရန္ ေန ့စဥ္ေရးသား ေနၾကေသာ အေၾကာင္းအရာမ်ားကို တေနရာတည္းတြင္ စုစည္းေပးလိုေသာ ရည္ရြယ္ခ်က္ျဖင့္ ဤဘေလာ့ဂ္ကို စီစဥ္လိုက္ျခင္းျဖစ္ပါသည္။

ေျပာခ်င္တာမ်ားရွိရင္ ေရးေပးထားခဲ့ပါ

ျမန္မာျပကၡဒိန္

ျမန္မာျပကၡဒိန္
www.burmeseclassic.com မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။

  © Blogger templates The Professional Template by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP