* သဗၺဒါနံ ဓမၼဒါနံ ဇိနာတိ၊ * သဗၺရသံ ဓမၼရေသာ ဇိနာတိ။

* သဗၺဒါနံ ဓမၼဒါနံ ဇိနာတိ၊     * သဗၺရသံ ဓမၼရေသာ ဇိနာတိ။

နမတၳဳ ဗုဒၶါနံ နမတၳဳ ေဗာဓိယာ။ နေမာ ဝိမုတၱာနံ၊ နေမာ ဝိမုတၱိယာ။

ဘုရားရွင္တို ့အား ရွိခိုးပါ၏။
ဘုရားရွင္တို ့၏ မဂ္ဥာဏ္ ဖိုလ္ဥာဏ္အား ရွိခိုးပါ၏။
ကိေလသာတို ့မွ လြတ္ေျမာက္ေတာ္မူၾကေသာ ဘုရားရွင္တို ့အား ရွိခိုးပါ၏။
ထိုဘုရားရွင္တို ့၏ ဝိမုတၱိငါးပါးအား ရွိခိုးပါ၏။

ကရုဏာလက္မ်ား ကမ္းလင့္ေပးပါ...

ကရုဏာလက္မ်ား ကမ္းလင့္ေပးပါ...
စား၀တ္ေနေရးအဆင္ေျပေစရန္ ဆန္အိတ္လွဴျခင္း ႏွင့္ အျခားလိုအပ္သည္မ်ား လွဴဒါန္းျခင္းတို႔ျဖင့္ လစဥ္ ေထာက္ပံ့သြားမည္ျဖစ္ပါသည္။ သီလရွင္ႏွင့္ ေက်ာင္းသားမ်ား ေအာင္ျမင္စြာ ပညာသင္ၾကားႏိုင္ေရး အတြက္ အနီးကပ္စာျပေပးမည့္ ဆရာမ (၆) ဦးအား တစ္လလွ်င္ (၅) ေသာင္းက်ပ္ျဖင့္ ငွါးရမ္းေပးရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။ ပညာေရးအလွဴအား ေစတနာရွင္မ်ားမွလည္း ပါ၀င္ လွဴဒါန္းႏိုင္ပါသည္။ ေကာက္ခံရရွိေသာ အလွဴေငြမ်ားအား ဘဏ္စာအုပ္ထားရွိ၍ ေငြစာရင္းရွင္းတမ္းအား လစဥ္ေဖာ္ျပသြားမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ေက်ာင္းသား/ေက်ာင္းသူမ်ား၏ မွတ္တမ္းမ်ားအား အလွဴရွင္မ်ားထံသို႔လည္း ေပးပို႔သြားပါမည္။

ပညာေရးအလွဴေတာ္ ႏႈိးေဆာ္ခ်က္


ရန္ကုန္ျမိဳ႕ အေသာကာရာမ သီလရွင္စာသင္တုိက္မွ နဝမတန္း ေျဖဆုိမည့္ သီလရွင္ ဆရာေလးမ်ားအတြက္ ဆရာ၊ ဆရာမမ်ား လစဥ္ ထားေပးႏုိင္ရန္ ပညာေရးအလွဴရွင္မ်ား လုိအပ္ေနပါသည္။ ေရႊေစတီ ဘုန္းေတာ္ၾကီးသင္ပညာေရးေက်ာင္းတြင္လည္း ဆင္းရဲႏြမ္းပါးသည့္ ၉ တန္းႏွင့္ ၁၀ တန္း ေက်ာင္းသားမ်ား ေက်ာင္းအိပ္ေက်ာင္းစား ေနထုိင္ပညာဆည္းပူးႏုိင္ေရးအတြက္ ကူညီေထာက္ပံ့မည့္ ကုသုိလ္ရွင္မ်ား လုိအပ္လ်က္ ရွိပါသည္။ ေစတနာရွင္ အလွဴရွင္မ်ား အေနျဖင့္ ေထရဝါဒ ဗုဒၶဘာသာ လူငယ္မ်ားအသင္း http://www.mmtheravada.org ဖုန္း
09-73062811, 09-5505176 သုိ႔ ဆက္သြယ္လွဴဒါန္းၾကေစလုိပါသည္။

သီလရွင္ ဆရာေလးမ်ားႏွင့္ ကေလးမ်ား ဇြန္လအမီ ေက်ာင္းတက္ႏုိင္ေရးအတြက္ ကာလဒါန ကုသုိလ္အျဖစ္ သဒၶါတတ္အား နည္းမ်ားမဆုိ လွဴဒါန္းကူညီၾကပါရန္ ႏႈိးေဆာ္အပ္ပါသည္။

၀ိမုတၱိရသ အဖြဲ႔သားမ်ား

------------------------
ေနာက္ဆက္တြဲသတင္း.....

ပညာေရးအလွဴေတာ္လႉဒါန္းမည့္အစီအစဥ္

ေထရ၀ါဒဗုဒဘာသာ လူငယ္မ်ား အသင္းမွ ဦးစီး၍ (၂၀၁၁) ခုႏွစ္တြင္ န၀မတန္းသို႔ တက္ေရာက္မည့္ ေက်ာင္းသား (၂၅) ေယာက္ႏွင့္ ေက်ာင္းသူ (၂၅) ေယာက္အား ပညာေရးေထာက္ပံ့မႈျပဳလုပ္ေပးႏိုင္ရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။

ျပဳလုပ္မည့္အစီအစဥ္

ေက်ာင္းသားမ်ားအား ေရႊေစတီဘုန္းႀကီးေက်ာင္း (ဆရာေတာ္ ဦးေတဇႏၵိ၊ ခ/(၃) ရက္ကြက္၊ ေရႊေစတီေက်ာင္း၊ မဂၤလာဒုံၿမိဳ႕နယ္) တြင္ထားရွိမည္ျဖစ္ၿပီး ေက်ာင္းသားမ်ားသည္ မိမိတို႔ ဆႏၵအေလ်ာက္ ကိုရင္၀တ္လိုကလည္း ၀တ္ႏိုင္ပါသည္။ ေက်ာင္းသူမ်ားအား အေသာကာရာမ သီလရွင္စာသင္တိုက္ (ဆရာေလးေဒၚသုနႏၵာ (ဖုန္း-၀၉-၈၆၂၈၈၁၁)၊ ၀ါယာလက္ေစ်းမွတ္တိုင္၊ ေရႊႏွင္းဆီရပ္ကြက္၊ မဂၤလာဒံုၿမိဳ႕နယ္) တြင္ထားရွိပါမည္။ အေသာကာရာမေက်ာင္းမွ သီလရွင္မ်ားသာလက္ခံသည္ျဖစ္၍ ေက်ာင္းသူမ်ားမွာ သီလရွင္၀တ္ရပါမည္။ သီလရွင္မ်ားတက္ေရာက္ရမည့္ အ.ထ.က ေက်ာင္းမွာ အေသာကာရာမ ေက်ာင္းမွလက္ရွိ သီလရွင္မ်ား တက္ေရာက္ေနေသာ ေက်ာင္းျဖစ္၍ ပညာသင္ၾကားမႈတြက္ အခက္အခဲ မရွိႏိုင္ပါ။ စာသင္သူမ်ား စား၀တ္ေနေရးအဆင္ေျပေစရန္ ဆန္အိတ္လွဴျခင္း ႏွင့္ အျခားလိုအပ္သည္မ်ား လွဴဒါန္းျခင္းတို႔ျဖင့္ လစဥ္ ေထာက္ပံ့သြားမည္ျဖစ္ပါသည္။ သီလရွင္ႏွင့္ ေက်ာင္းသားမ်ား ေအာင္ျမင္စြာ ပညာသင္ၾကားႏိုင္ေရး အတြက္ အနီးကပ္စာျပေပးမည့္ ဆရာမ (၆) ဦးအား တစ္လလွ်င္ (၅) ေသာင္းက်ပ္ျဖင့္ ငွါးရမ္းေပးရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။ ပညာေရးအလွဴအား ေစတနာရွင္မ်ားမွလည္း ပါ၀င္ လွဴဒါန္းႏိုင္ပါသည္။ ေကာက္ခံရရွိေသာ အလွဴေငြမ်ားအား ဘဏ္စာအုပ္ထားရွိ၍ ေငြစာရင္းရွင္းတမ္းအား လစဥ္ေဖာ္ျပသြားမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ေက်ာင္းသား/ေက်ာင္းသူမ်ား၏ မွတ္တမ္းမ်ားအား အလွဴရွင္မ်ားထံသို႔လည္း ေပးပို႔သြားပါမည္။ အေသးစိတ္ေဆာင္ရြက္မည့္ အခ်က္အလက္မ်ားအားလည္း ဆက္လက္ေဖာ္ျပသြားပါမည္။

ေလ်ာက္ထားမည့္ သူမ်ား ျပည့္စုံရမည့္အခ်က္မ်ားမွာ

(က) ေက်ာင္းသူမ်ားမွာ သီလရွင္၀တ္ႏိုင္ရပါမည္။

(ခ ) မိဘမ်ားမွ ေနထိုင္ရန္ခြင့္ ျပဳသူျဖစ္ရပါမည္။

(ဂ ) စာသင္သားမ်ားေနထိုင္မည့္ ေက်ာင္းတြင္း စည္းကမ္းမ်ားကို တိက်စြာလိုက္နာရပါမည္။

(ဃ) ေက်ာင္းထားရန္ အမွန္တကယ္အခက္အခဲ ရွိေနသူျဖစ္ရပါမည္။

အထက္ပါအခ်က္အလက္မ်ားႏွင့္ ျပည့္စုံသူမ်ားသည္ ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာလွဴငယ္မ်ား အသင္းသို႔ ဆက္သြယ္ေမးျမန္းႏိုင္ပါသည္။ (http://mmtheravada.org)

ဆက္သြယ္ရန္လိပ္စာ

ကိုထြန္းထြန္းလိႈင္

ဖုန္း ၀၉-၇၃၀၆၂၈၁၁

htunhtunhlaing82@gmail.com

winthu.tbyo@gmail.com

thantzin83@gmail.com

Thursday, November 12, 2009

*သူ*

(၁)
ဘာလိုလိုနဲ႔ သူ ဒီကိုေရာက္တာ၊ အမိေျမနဲ႔ ေ၀းေနခဲ့တာ ၁၀ ႏွစ္ေတာင္ ျပည့္ေတာ့မွာ ပါလား…။

(၂)
ဗဟုသုတ နည္းပါးလွေသာ၊ သြားေရးလာေရး ခက္ခဲလွေသာ ရြာေလးတစ္ရြာမွာ သူ႔ကို ေမြးဖြားခဲ့ပါသည္။ သူ သံုးတန္းေအာင္ေတာ့ သူ႔နည္းတူ သူငယ္ခ်င္းေတြက ေက်ာင္း ဆက္မတက္ၾကေတာ့။ မိဘ လက္ငုတ္လက္ရင္း လယ္ကြက္တြင္း ဆင္းကုန္ၾကသည္။ ေလးတန္း ဆက္တက္ဖို႔အတြက္ ေက်ာင္းေတာ္ကလည္း သူတို႔ရြာႏွင့္ သံုးမိုင္သာသာ လမ္းေလွ်ာက္ႏိုင္မွသာ ေရာက္ႏိုင္ေလ၏။ သို႔ေသာ္ သူဇြဲမေလ်ာ့။ မာန္ကို ခဲရင္း၊ အားကိုတင္းရင္း တက္ေရာက္ခဲ့၏။ ဒါေပမယ့္လည္း တက္တစ္ရက္ ပ်က္တစ္ရက္။ ဒီလိုႏွင့္ သူ အတန္းပညာ ငါးတန္း ေအာင္ခဲ့၏။

သို႔ေသာ္ သူ႔အား ကံၾကမၼာက ၾကာၾကာ မ်က္ႏွာသာ မေပးခဲ့။ ငါးတန္း ေအာင္အၿပီး သူ႔မိဘေတြ အလိုအရ သူ လယ္ေတာတြင္း ႏြားႏွင့္အၿပိဳင္ ရုန္းခဲ့ရသည္။ သူ စဥ္းစားသည္။ သူ႔ေရွ႕မွာ ျမင္ေတြ႔ေနရေသာ သူ႔မိဘ အပါအ၀င္ ရြာကလူေတြလို သူ လယ္ကြင္းထဲမွာပဲ အခ်ိန္ ကုန္မသြားခ်င္။ သို႔ႏွင့္ သူ ၁၆ ႏွစ္ အရြယ္မွာ တစ္ေျမျခားမွ အလုပ္လုပ္ဖို႔ ထြက္ခဲ့လိုက္သည္။

ေျမျခား ေရျခားေဒသကား သူ႔ရြာလို မဟုတ္။ ရြာမွာ တုန္းကေတာ့ လူရိုးေတြ အမ်ားသား။ ဒီေရာက္ေတာ့ စရိုက္ေပါင္းစံု၊ အေတြ႔အၾကံဳ ေပါင္းစံု၊ အခက္အခဲ ေပါင္းစံုက သူ႔ကို စိန္ေခၚေနခဲ့သည္။ အဆိုးဆံုးက အက်င့္ စာရိတၱ ပိုင္းအေနနဲ႔ စိန္ေခၚမႈေတြပဲ ျဖစ္သည္။ သုိ႔ေသာ္ သူ သူ႔ကိုယ္သူ ထိန္းသိမ္းႏိုင္စြမ္း ရွိခဲ့သည္။ သူ အရက္သမား မ်ားစြာၾကား က်င္လည္ခဲ့ရသည္။ သို႔ေသာ္ သူ အရက္သမား မျဖစ္ခဲ့။ ဖဲသမား မ်ားစြာႏွင့္ ဆက္ဆံ ေပါင္းသင္းခဲ့ရသည္။ သုိ႔ေသာ္ သူ ဖဲသမားဘ၀ မေရာက္ခဲ့။ မိန္းမ လိုက္စားသူ မ်ားစြာၾကား ျဖတ္သန္းခဲ့ရသည္။ သို႔ေသာ္ သူ႔ဆီသို႔ ထိုသူေတြရဲ႕ အက်င့္ေတြ မကူးခဲ့။ ဤသို႔ သူ ေရွာင္ၾကဥ္ ထိန္းသိမ္း ႏိုင္ခဲ့ျခင္းမွာ သူေတာ္လို႔ေတာ့ မဟုတ္။ သူ႔စိတ္ေတြကေတာ့ ယိမ္းယိုင္သြားခ်င္ ေနမိသည္။ ဒါေပမယ့္လည္း သူ ဒီေရာက္ၿပီး ဖတ္ရွဳခဲ့၊ မွတ္သားခဲ့ရသည့္ စာေပ ဗဟုသုတ၊ ဘာသာေရး အသိတရားမ်ားက သူ႔ကိုယ္သူ ထိန္းသိမ္းႏိုင္ေအာင္ မ်ားစြာ သင္ၾကားေပးခဲ့သည္။ မွတ္မွတ္ရရ သူပထမဆုံး ဖတ္မိသည္က ဆရာေတာ္ ဦးေဇာတိက၏ ေမတၱာႏွင့္ပတ္သတ္၍ ေရးသားထားေသာ စာအုပ္ကေလး..။

ထို အသိတရားမ်ားႏွင့္ သူ႔ကိိုယ္သူ ထိန္းေက်ာင္းရင္း အလုပ္မွာ သူႀကိဳးစားခဲ့သည္။ သူ႔မိဘ၊ သူ႔ေမာင္ႏွမ သားခ်င္းေတြကိုလည္း သူလုပ္အားျဖင့္ ေထာက္ပံ့ ျဖည့္ဆည္း ႏိုင္ခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္လည္း လူ႔ဘံုသည္ ဒုကၡဘံု ျဖစ္သည့္ အားေလ်ာ္စြာ အဆင္မေျပမႈ မ်ားစြာကို သူၾကံဳေတြ႔ရသည္။ ထိုသုိ႔ အဆင္မေျပမႈမ်ားကို ေလလွိဳင္းၾကားကေန သူ႔အေမကို ေျပာျပေသာအခါ “ေအာ္ သား.. အဆင္မေျပဘူးလား.. ေအးေအး အေမ ယၾတာ ေခ်ေပးမယ္ေနာ္..” ဟူသည့္ သူ႔အေမ၏ ဘာသာေရးအသိ အားနည္းမႈမ်ားကို ၾကံဳရ ၾကားရေသာအခါ သူသိထားေသာ အသိမ်ား သူ႔အေမကို မွ်ေ၀ခ်င္စိတ္ေတြ၊ ေျပာျပခ်င္စိတ္ေတြ ေပၚေပါက္ေနမိ၏။

သူ အလုပ္နားခ်ိန္မ်ားမွာ တစ္ခါတစ္ခါ သူ႔မိဘ အေၾကာင္း သူေတြးမိ၏။ သူ႔မိဘ ႏွစ္ပါးလံုး ေတာသူေတာင္သား လယ္သမား မိဘမ်ားမွ ဆင္းသက္လာသူ မ်ားသာ။ သူ႔အေမ ဆိုလွ်င္ သူတစ္ခုခု အဆင္မေျပလွ်င္ “အေမ ယၾတာ ေခ်ေပးမယ္” ဟူသည့္ စကားမွလြဲ၍ သူ႔အား ဆိုဆံုးမ သြန္သင္သည့္ စကားမ်ား တစ္ခြန္းမွ မေျပာဖူးခဲ့။ သူ႔အေဖ ဆိုလွ်င္လည္း လူရိုးလူေအး။ တစ္ေန႔လံုးေနမွ စကား တစ္ခြန္းေတာင္ ေျပာသည္မဟုတ္…။ ဒီလို ေျပာတာသည္ သူ သူ႔မိဘေတြကို အျပစ္တင္ျခင္း မဟုတ္။ မိမိဘ၀ကို ျပန္လည္ သံုးသပ္မိျခင္းမွ်သာ။

ထိုသို႔ မိဘေတြထံမွ ဆိုဆံုးမ စကားေတြ မၾကားခဲ့ရ ေသာ္လည္း ဘာသာေရး စာေပမ်ားက ေပးေသာ အဆံုးအမ အသိမ်ားျဖင့္ ရိုးရုိးသားသား အလုပ္လုပ္ရင္း သူ႔ဘ၀သူ ပံုေဖာ္ခဲ့ပါ၏။ သို႔ေသာ္ ထုိ ရိုးသားမႈမ်ားကို ပ်က္ယြင္း သြားေလာက္ေအာင္ ပတ္၀န္းက်င္၏ ထိုးႏွက္မႈမ်ားကို သူၾကံဳေတြ႔ခဲ့ ဖူးေသးသည္။ ရွင္းပါဦးမည္။ ယခု သူ အလုပ္ လုပ္ေနသည္က စားေသာက္ဆိုင္ တစ္ဆိုင္က ဆိုင္၀န္ထမ္း စားပြဲထိုး သာသာ။ စားေသာက္ဆိုင္ ဆိုသည့္အတုိင္း လူေပါင္းစံု လာ၏။ တစ္ခါ တစ္ရံ ထုိလူေတြ စားေသာက္ၿပီး ျပန္သြားေသာ အခါမ်ိဳးတြင္ ဟန္းဖုန္း၊ ပိုက္ဆံအိတ္ စေသာ ပစၥည္းမ်ား ေမ့က်န္ခဲ့ၾက၏။ သူႏွင့္ လုပ္ေဖာ္ ကိုင္ဘက္မ်ားက ထုိသို႔ ေမ့က်န္ေသာ ပစၥည္းမ်ားကို ျပန္မေပးဘဲ ယူထားေလ့ ရွိေသာ္လည္း သူကေတာ့ သူႏွင့္ၾကံဳသည့္ ေမ့က်န္ ပစၥည္း မွန္သမွ်ကို ေကာင္တာက အလုပ္ရွင္ကို အပ္၍ ျပန္ေပးခဲ့သည္ ခ်ည္းသာ။

ဤကဲ့သို႔ သူ႔ဘက္က ရိုးသားမႈ အျပည့္ျဖင့္ ျပန္ေပးခဲ့ေသာ္လည္း သူေနထိုင္ရာ ေဒသမွ လူမ်ားသည္ THANK YOU ဆိုသည့္ ေက်းဇူးစကား တစ္ခြန္းေသာ္မွ ေျပာၿပီး အသိအမွတ္ ျပဳေပးေဖာ္မရ။ ဤသို႔ သူ႔ရဲ႕ ရိုးသားမႈကို အသိအမွတ္ျပဳ မခံရေပါင္း မ်ားလာေသာအခါ “ေနာက္ေနာင္ ငါ အဲလို ျပန္ေပးေနေတာ့ေကာ ဘာထူးမွာလဲ” ဟူ၍ သူလုပ္ေနေသာ လုပ္ရပ္မ်ားသည္ အက်ိဳးေကာ ရွိရဲ႕လား၊ အဓိပၸါယ္ေကာ ရွိပါရဲ႕လား ဟူသည့္ အေတြးမ်ိဳး မၾကာမၾကာ ၀င္လာေတာ့၏။

တစ္ေန႔… ထိုေန႔က သူ ပံုမွန္ လုပ္ေနက်အတိုင္း စားေသာက္ၿပီးသား စားပြဲ၀ိုင္း တစ္၀ိုင္းကို သြားသိမ္းရာ ဟန္းဖုန္း တစ္လံုးကို သူေတြ႔မိ၏။ ဘယ္သူမ်ား က်န္ခဲ့ပါလိမ့္ ဟူသည့္ အေတြးႏွင့္အတူ ငါျပန္ေပးလည္း ငါ့ကို အရင္တုန္းက ၾကံဳခဲ့ရတဲ့ သူေတြလိုပဲ အသိအမွတ္ျပဳမွာ မဟုတ္ပါဘူးေလ ဆုိသည့္ အေတြးက သူ႔အေတြးထဲ ေရာက္လာ၏။ သို႔ေသာ္ ထိုအေတြးကို သူ ၾကာၾကာ လက္မခံဘဲ “အာ.. ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ျပန္ေပးမယ္” ဟု ဆံုးျဖတ္ကာ စားပြဲ၀ိုင္းအနီးက ေဘာင္တန္းေပၚ ခဏ တင္ထားလိုက္မိ၏။ တိုက္တိုက္ ဆိုင္ဆိုင္ပင္ သူ အဲသလို ဟန္းဖုန္းကို လွမ္းတင္လိုက္သည့္ အခ်ိန္မွာမွ ဟန္းဖုန္းပိုင္ရွင္ ေရာက္လာကာ ဟန္းဖုန္းကို ယူၿပီး ေကာင္တာ သူေ႒းဆီသြားကာ မတိုးမက်ယ္ ေျပာလိုက္သံ သူၾကားလိုက္၏။ ပီပီသသ အကုန္ မဟုတ္ေသာ္လည္း ခင္ဗ်ားတို႔ဆိုင္က အလုပ္သမားေတြ ေျခေဆာ့ လက္ေဆာ့နဲ႔ ဟူသည့္ စကားကိုေတာ့ ေသေသခ်ာခ်ာ သူၾကားလိုက္၏။ ထိုစကားမွာပင္ လမ္းဆံုးလွ်င္ သူ ခံသာပါေသးသည္။ သို႔ေသာ္ သူထင္သလို မဟုတ္ဘဲ ဟန္းဖုန္းပိုင္ရွင္က သူ႔ဆီျပန္လာကာ ခပ္ထန္ထန္ ခပ္ရင့္ရင့္ အၾကည့္မ်ိဳးျဖင့္ ၾကည့္သြားေသး၏။ စကားတစ္ခြန္းမွ သူ႔ကို မေျပာသြားေသာ္လည္း ထိုအၾကည့္ကို သူေကာင္းေကာင္း သေဘာ ေပါက္ပါသည္။ အထင္ေသးေသာ၊ ယံုၾကည္မႈ ကင္းမဲ့ေသာ၊ လူအခ်င္းခ်င္း တန္ဖိုး မထားေသာ၊ သူခိုး ေတေလဂ်ပုိး သာသာ သေဘာထားေသာ အထက္စီး ဆန္သည့္ အၾကည့္မ်ိဳး။

ထိုေန႔က သူေတာ္ေတာ္ ခံျပင္း ေဒါသ ထြက္မိသည္။ စိတ္မေကာင္းလည္း ျဖစ္မိသည္။ ထိုသို႔ အဆင္မေျပမႈကို သူ႔အေမအား ေျပာျပလွ်င္ “အေမ ယၾတာ ေခ်ေပးမယ္” ဟု ေျပာဦးမည္လား။

သူစဥ္းစားမိသည္။ ယခုဆုိလွ်င္ သူ႔အသက္ ၂၆ ႏွစ္ပင္ ျပည့္ေတာ့မည္။ သူ ျဖတ္သန္းခဲ့ရာ ဘ၀ တစ္ေလွ်ာက္တြင္ ၾကည္ႏူး ေပ်ာ္ရႊင္ စရာမ်ား၊ အဆင္ေျပမႈ မ်ားထက္ ၀မ္းနည္း နာၾကည္းစရာ၊ အဆင္မေျပ မႈမ်ားသာ ရင္ႏွင့္မဆံ့ ေတြ႔ၾကံဳခဲ့ရသည္။ ထိုသို႔ သူၾကံဳေတြ႔ခဲ့ရေသာ ၀မ္းနည္း နာၾကည္း စရာမ်ားကို စာတစ္တန္ ေပတစ္ရြက္ ေရးဖြဲ႔ခ်င္စိတ္ မၾကာမၾကာ ျဖစ္ေပၚမိ၏။ သို႔ေသာ္ ဂုဏ္ရွိသူတုိ႔ ေရးေသာ စာေပမ်ားသာ လူရာ၀င္ေသာ ဤ ေလာကႀကီးတြင္ သူ႔လို အတန္းပညာ ငါးတန္းေအာင္ တစ္ေယာက္အေနနဲ႔ စာတစ္ေၾကာင္း ေရးဖို႔ပင္ မ၀ံ့။ ေရးလိုက္သည္ ထားဦး၊ ဘြဲ႔ရ ပညာတတ္ ပုဂၢိဳလ္ တစ္ေယာက္က သူေရးထားေသာ စာအား အမွားေထာက္လွ်င္ သူ႔မွာ အေတြ႔အၾကံဳမွ လြဲ၍ ျပန္လည္ ေျဖရွင္းႏိုင္သည့္ စြမ္းအားမရွိ။ ဤအတြက္လည္း သူ႔ကိုယ္သူ သိမ္ငယ္စိတ္ မၾကာမၾကာ ၀င္မိ၏။ သို႔ေသာ္လည္း ငါ့ အေတြ႔အၾကံဳေတြ သူတစ္ပါးကို တစ္ဖက္သားကို မေ၀မွ်ႏိုင္ ေတာင္မွ ငါ့တစ္ကိုယ္စာ အတြက္ေတာ့ အသံုးတည့္၊ တန္ဖိုးရွိတာ ပါပဲေလ ဆုိသည့္ အေတြးမ်ိဳးျဖင့္ သူ႔ရဲ႕ သိမ္ငယ္စိတ္ေတြကို ရိုက္ခ်ိဳးပစ္ခဲ့သည္ ခ်ည္းသာ။


(၃)
သူႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္ စကားေျပာ ေကာင္းေနၾကတာ ဘယ္ေလာက္ ၾကာသြားသည္မသိ၊ မုိးခ်ဳပ္ေနၿပီ ျဖစ္ေၾကာင္း၊ မနက္ အလုပ္ဆင္းရဦးမွ မွတ္လား စသျဖင့္ သတိေပးလိုက္ ေတာ့မွ သူ ကၽြန္ေတာ့္ကို ႏႈတ္ဆက္ကာ အြန္လိုင္းမွ ဆင္းသြားခဲ့သည္။

သူ႔အေၾကာင္းကို နားေထာင္အၿပီး သူ ကၽြန္ေတာ့္ကို သိခ်င္တာ ေလးေတြ ေမးခဲ့ေသး၏။

၁။ ေလာကမွာ ေအာင္ျမင္တဲ့ ဘ၀ ဆိုတာ ဘယ္လိုဟာမ်ိဳးလဲ။ အဲလို ေအာင္ျမင္ေစတဲ့ အခ်က္ေတြကေကာ ဘာေတြလဲ။

၂။ ကိုဖိုးသား ဘ၀မွာ ဘာေတြ ေပးဆပ္ခဲ့ဖူးလဲ။ ေရွ႕ဆက္ၿပီးေတာ့ေကာ ႀကီးႀကီးမားမား ေပးဆပ္ခ်င္တာ၊ ပါရမီ ျဖည့္ခ်င္တာေတြ မရွိဘူးလား…။ ဥပမာ အိုမင္းမစြမ္း၊ အေစာင့္အေရွာက္ မရွိတဲ့ သက္ႀကီး ရြယ္အိုေတြအတြက္ ရိပ္သာေတြ ထူေထာင္ ေပးခ်င္တာမ်ိဳး တဲ့။ (သူဆိုလိုတာ ပရဟိတ လုပ္ငန္းေတြ ျဖစ္ပါလိမ့္မည္။)

၃။ ကိုဖိုးသား စိတ္ဆႏၵထဲမွာ တကယ္တန္း လုပ္ရမယ္ဆို ဘာေတြ လုပ္ခ်င္ေနလဲ၊ ဒီကအျပန္ အိမ္ေထာင္ျပဳမယ့္ ကိစၥေကာ ဘာေတြ စဥ္းစားထားလဲတဲ့။

သူေမးေသာ အေမးေတြကို ကၽြန္ေတာ့္ ဘ၀ႏွင့္ယွဥ္၍ စိတ္ထဲရွိသလိုေတာ့ ေျဖေပးခဲ့ပါသည္။ သူ႔ အေမးေလးေတြကို စာရွဳသူတုိ႔အား ဆက္လက္၍ ေမးလိုက္ပါဦးမည္။ တေျဖးေျဖး စဥ္းစား၍ ေျဖၾကည့္ၾကပါဦး။

ဘာပဲေျပာေျပာ ထိုညသည္ ကၽြန္ေတာ့္ အတြက္ေတာ့ တန္ဖိုးရွိေသာ ညတစ္ည ျဖစ္ခဲ့ပါသည္။ အဘယ္ေၾကာင့္ ဆိုေသာ္ သူႏွင့္ စကားေျပာၿပီးမွ ကၽြန္ေတာ့္ဘ၀သည္ ပို၍ ေလးနက္လာျခင္းပင္။

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ေလးစားစြာျဖင့္
ဖိုးသား

11/11/2009, WED:, 11:44:38 PM



Read more...

ဒီအတိုင္းေလး...

10:31 PM | Author: Dhamma Yanant

လုပ္တိုင္းဆင္ေျပ ၀င္ေငြထြားလို႔
လာဘပြါးလည္း မၾကြားနဲ႔ေလ…။
အလာဘဆံု ရွားပါးၾကံဳလို႔
အကုန္မ်ားလည္း မဖ်ားနဲ႔ေလ…။
ေက်ာ္ေစာပိုင္ႏိုင္ ၿခံရံလႈိင္လို႔
သတင္းၾကိဳင္လည္း မၿပိဳင္နဲ႔ေလ…။
ေက်ာ္ေစာမဲ့ယိုင္ မၿခံႏိုင္လို႔
အရံမပိုင္လည္း မငိုင္နဲ႔ေလ…။
ျပစ္ရွာကားခ်ဲ႕ မဲ့ရြဲ႕မုန္းလို႔
ကဲ့ရဲ႕ဖံုးလည္း မႏံုးနဲ႔ေလ…။
ေကာင္းမြန္ေတာ္ရာ စာစီကံုးလို႔
ခ်ီးမြမ္းတုန္းလည္း မၿပံဳးနဲ႔ေလ…။
ကိုယ္စိတ္က်န္းမာ သုခါထံုလို႔
ခ်မ္းသာပံုလည္း မခုန္နဲ႔ေလ…။
အနာေပါကာ ေရာဂါစံုလို႔
ဆင္းရဲၾကံဳလည္း မၿဖံဳနဲ႔ေလ…။
သေခ်ၤ သခ်ၤာ ကေမၻ ကမၻာမွာ
ေကာင္းဆိုးႏွစ္တန္
ေလာကဓံပစ္ကြင္းထဲက
ဘယ္သူမ်ားလြတ္ကင္းခဲ့ဖူးလို႔လဲ…။
ဒီေတာ့... နိမ့္ျမင့္ဓမၼတာ ဆံုေလရာ
စိတ္တက္ၾကြ ဘ၀င္ကိုင္
မရႊင္ႏိုင္ လက္မႈိင္ခ်
သားေကာင္ဘ၀ ရုန္းခါထၿပီး
ဥေပကၡာ အေတြးသစ္နဲ႔
စာသိအညီ စိတ္မရိုင္းေစဘဲ
တာဒိေလ ဒီအတိုင္းစြဲရင္း
အေမႊမဖက္ အေနတတ္ အေသျမတ္ေအာင္
ၾကိဳးစားျဖတ္သန္းၾကစို႔ေလ…။
(တာဒိ = ဒီအတိုင္း)


Read more...

ကၽြႏု္ပ္ေတြ႔ေသာ စိတ္သဘာ၀(၃)

ShweOoDown

ေရႊလမ္းေငြလမ္း၀င္းၾကည္
(၁၁-၁၁-၀၉) ည(၉)နာရီ

Read more...

မကြ်မ္းတဲ့မက်င္ ဇရပ္ေပၚမယ္သီလကို ခြန္းစလိုက္ခ်င္... (သဂၤဇာဆရာေတာ္)























Read more...

မိဘမ်ား သုဂတိေရာက္နိုင္ေအာင္ ဘယ္လိုလုပ္မလဲ

အေမ။ ။ဘုန္းဘုန္းဘုရား…..သားသမီးက ေတာ္ရင္ ထက္ျမက္ရင္ လိမၼာရင္ မိဘမ်ားမွာက သုဂတိဘံု ေရာက္တယ္ ဆိုတာ လက္ခံနုိင္ပါသလားဘုရား။ ေျဖၾကားေပးေစလုိပါတယ္ဘုရား။
ေမာင္ေဇာ္မ်ဳိး
ရန္ကုန္
အေျဖ။ ။ သားသမီးမ်ား ေတာ္တယ္ထက္တယ္ဆိုတာ ဘာလဲ၊ စီးပြားေရးမွာ ေတာ္ထက္တာကိုေျပာတာလား၊ စီးပြားေရးမွာ ေတာ္ထက္ရံုမွ်နဲ႔ သားသမီးခ်မ္းသာၿပီးသူေဌးျဖစ္ရံုမွ်နဲ႔ မိဘေတြကိုသုဂတိဘံုေရာက္ေအာင္ အေထာက္အပံ့မေပး နိုင္ပါ။ ဒါေပမဲ့ တစ္ခ်ဳိ႕ေတာ္ထက္တဲ့ အက်င့္သီလျပည့္စံုတဲ့ သားသမီးေတြေၾကာင့္ သုဂတိဘံုေရာက္ၾကရတဲ့ မိဘမ်ားလည္း ရွိပါေသးတယ္။

ဘုရားရွင္ေဟာၾကားထားတဲ့အတုိင္း သားသမီးမ်ားက မိဘမ်ားကုိ ေက်းဇူးတကယ္ဆပ္ခ်င္တယ္ဆိုရင္ မိကိုလက္်ာ ဖကိုလက္၀ဲ ပုခံုးေပၚထမ္းၿပီး ႏွစ္ေပါင္းတစ္ရာၾကာေအာင္ ျပဳစုလုပ္ေကၽြးပါေသာ္လည္း ေက်းဇူးဆပ္တယ္လို႔ မေခၚပါဘူး။ အသက္ထင္ရွားရွိစဥ္ ဒါနကုသုိလ္နဲ႔တဲ့ မိဘမ်ားကုိ ဒါနကုသိုလ္ျပဳတတ္ေအာင္ ျပဳနုိင္ေအာင္ ဖန္တီးေပး စြမ္းေဆာင္ေပးမယ္၊ သီလမရွိတဲ့ မိဘမ်ားကို သီလေစာင့္ထိန္းခ်င္စိတ္ ရွိလာေအာင္၊ သီလေစာင့္ထိန္းနိုင္ေအာင္ စြမ္းေဆာင္ေပးမယ္၊ ဘာ၀နာတရားမပြားေသးတဲ့ မိဘမ်ားအား ဘာ၀နာပြားခ်င္စိတ္ျဖစ္လာေအာင္ ပြားမ်ားနုိင္ေအာင္ ဖန္တီးေပးမယ္ စြမ္းေဆာင္ေပးမယ္ဆိုရင္၊ မိဘမ်ားကို ေက်းဇူးဆပ္ရာေရာက္တယ္။ လို႔ ဘုရားရွင္ေဟာၾကားထားပါတယ္။
ဘုရားရွင္ ညြန္ၾကားသလို ဒါန၊ သီလ၊ ဘာ၀နာ မရွိတဲ့ မိဘမ်ားအား ဒါန၊သီလ၊ ဘာ၀နာတရားမ်ား အားထုတ္ခ်င္စိတ္ေပၚလာၿပီး တကယ္လည္း ဒါန သီလ ဘာ၀နာတရားမ်ားနဲ႔ အခ်ိန္ကုန္ကာ ေသလြန္သြားမယ္ဆိုပါရင္ မိဘမ်ားဟာ သုဂတိဘံုသို႔ ေရာက္နုိင္ပါတယ္။ ဒါဟာ ေတာ္တဲ့ထက္တဲ့ သားသမီးမ်ား လို႔ ေခၚနုိင္ပါတယ္။
သာမာန္ စည္းစိမ္ခ်မ္းသာမ်ား သေဘာရွိသံုးေဆာင္ေစၿပီး လိုေလေသးမရွိ ျပဳစုရံုမွ်နဲ႔ေတာ့ မိဘမ်ား သုဂတိဘံုသုိ႔ မေရာက္နုိင္ပါ။ ေတာ္တဲ့ထက္တဲ့ သားသမီးမ်ားလည္း ျဖစ္မလာနိုင္ပါ။ ႀကံဳတုန္းေျပာပါအံုးမယ္…….သားသမီးမ်ား ေတာ္တယ္ထက္တယ္ဆိုလို႔…
ေလာကမွာ သားသမီး သံုး မ်ဳိး ရွိပါတယ္။ (၁)အတိဇာတ၊ (၂) အႏုဇာတ၊ (၃)အ၀ဇာတ တို႔ျဖစ္ၾကပါတယ္။ မိဘမ်ားထက္ သီလ၊ သမာဓိ၊ပညာ ပိုလြန္တဲ့ သားသမီးမ်ားကို “အတိဇာတ” လို႔ေခၚတယ္။ မိဘနဲ႔ သီလ၊သမာဓိ၊ပညာ တန္းတူရွိတဲ့ သားသမီးမ်ားကို “အႏုဇာတ” လို႔ ေခၚတယ္။ မိဘမ်ားထက္ သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာ ယုတ္ည့ံတဲ့သူကိုေတာ့ “ အ၀ဇာတ” လို႔ ေခၚပါတယ္။ ကိုယ္ဟာ ဘယ္အမ်ဳိးအစားအထဲမွာ ပါ တယ္ဆုိတာ ခြဲျခားသိဖို႔ပါ။
သားသမီးေတာ္ထက္တဲ့အတြက္ ဖခင္ႀကီး သုဂတိဘံုေရာက္သြာရတဲ့အေၾကာင္းကို သၿဂိဳလ္ဘာသာဋီကာမွာ ဖတ္ရတဲ့အတိုင္း ေဖၚျပ ေပးလိုက္ပါတယ္။
တစ္ခါက ေသာဏဂိရိ ေခၚတဲ့ ေတာင္ေပၚေက်ာင္း တစ္ေက်ာင္းမွာ ရဟန္းေတာတစ္ပါး သီတင္းသံုးေတာ္မူပါတယ္။ သူ႔အမည္က အရွင္ေသာဏ၊ အာသေ၀ါကင္းကြာ ရဟႏၱာတစ္ပါးျဖစ္ေတာ္မူပါတယ္။ သူ႔မွာ ဖခင္အိုႀကီး ရဟန္းတစ္ပါးလည္း ရွိပါတယ္။ ဖခင္ ရဟန္းႀကီးဟာ လူ႔ဘ၀တုန္းက မိသားစုအတြက္ မုဆိုးအလုပ္နဲ႔ အခ်ိန္ကုန္ခဲ့ပါတယ္။ အသက္ႀကီးလို႔ သာသနာ့ေဘာင္၀င္ၿပီး သားေတာ္ရဟန္းထံမွာ ရဟန္းျပဳ ၿပီးေနပါတယ္။
ဖခင္ရဟန္းႀကီး ေသခါနီးအခ်ိန္ေရာက္တဲ့အခါ ေတာင္ေျခက ေခြးနက္ႀကီးေတြ လာကိုက္ေနသေယာင္ နိမိတ္ထင္ေနတဲ့အတြက္ “ ဟဲ့..ေခ်ာက္ထုတ္ပါသားရဲ႕” ဆိုၿပီး ဆက္ကာ ဆက္ကာ ေအာ္ဟစ္ေနပါတယ္။ ဒီအသံကို သားရဟန္းၾကားေတာ့ “ ဘာျဖစ္တာလဲ ဦးဇင္းႀကီး” ေမးေတာ့ “ေခြးႀကီးေတြ……ေခြးႀကီးေတြ” လို႔ ဖခင္ရဟန္းႀကီးက ျပန္ေျပာျပပါတယ္။ “’ဒါဟာငရဲနိမိတ္ေတြပဲ၊ ဒီအတုိင္းေသသြားလို႔ကေတာ့ ငရဲေရာက္မွာ ေသခ်ာေနပီ၊ ငါလို သားတစ္ေယာက္လံုး ရွိေနပါလွ်က္နဲ႔ ဖခင္ရဟန္းႀကီး ဘာ့ေၾကာင့္ ငရဲက်ရမွာလဲ” လို႔ ေတြးကာ ကိုရင္ေလးေတြကို ပန္းခူးခုိင္းၿပီး ေစတီရင္ျပင္ေတာ္မွာ ပန္းေမြ႕ရာခင္းေစေတာ္မူပါတယ္။
ဖခင္ရဟန္းႀကီးကိုေတာ့ ေညာင္ေစာင္းနဲ႔အတူ ေစတီရင္ျပင္အေရွ႕ကို ခ်ထားေစပါတယ္။ အဲဒီအခါ သားရဟန္းက “ ဦးပဇင္းႀကီးအတြက္ ပန္းပူေဇာ္ေပးထားပါတယ္၊ ၾကည္ညိဳပါ” လို႔ တိုက္တြန္းလိုက္ပီးတဲ့ေနာက္ပိုင္း ဖခင္ရဟန္းႀကီးဟာ ၾကည္ညိဳ၀မ္းေျမာက္ဆဲ ခဏမွာ ေခြးနက္ႀကီးေတြ မထင္ေတာ့ဘဲ နတ္သမီးေတြ ထင္လာပါတယ္။ ဒီမွာ ဖခင္ရဟန္းႀကီး ေျပာလိုက္တာက….
“ဟဲ့….သား ဖယ္ေပးပါ………ဖယ္ေပးပါ….သားရဲ႕ မိေထြးေတြ လာေနတယ္” လို႔ ေယာင္ယမ္းေျပာဆိုေနစဥ္ စုတိစိတ္က်ၿပီး ေသဆံုး သြားပါတယ္၊ ေသလြန္တဲ့အခါ နတ္ျပည္သို႔ ေရာက္ရပါတယ္။ ဒါဟာ အတိဇာတ လို႔ဆိုတဲ့ သားရဟန္းရဲ႕ ေတာ္မႈထက္မႈေၾကာင့္ ဖခင္ရဟန္းႀကီး ငရဲက်မဲ့ဆဲဆဲက သီသီေလးလြတ္ကာ နတ္ျပည္သို႔ ေရာက္ခဲ့ရတဲ့ သာဓကတစ္ခုပါ။ ဒါေလာက္ဆိုရင္ ေမးသူေရာ စာဖတ္ေနသူမ်ားပါ သေဘာေပါက္ေလာက္ပီထင္ပါရဲ႕……….။




Read more...

ကုိယ္တုိင္ရွာ ရေအာင္ျဖည့္

Wednesday, November 11, 2009

ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ တိပိဋက ေယာဆရာေတာ္ၾကီးရဲ့ သံေ၀ဂဓမၼ ကဗ်ာကုိ ျပန္လည္မွ်ေ၀အပ္ပါတယ္၊ ကုိယ္ရွာတာ ကုိယ့္အတြက္လား လူမ်ားအတြက္လားဆုိတာ စဥ္းစားစရာပါ၊ ကုိယ္ရွာတဲ့ ရွာေဖြျခင္းကေကာ ဗုဒၶအလုိက် ရွာေဖြျခင္းမ်ိဳးျဖစ္ျပီလား ဆုိတာလဲ ကုသုိလ္ယွဥ္တဲ့အေတြးနဲ႔ ေတြးသင့္ပါတယ္၊

ရာထူးဂုဏ္သိန္၊ စည္းစိမ္ဥစၥာ၊

အျဖာျဖာသည္

ငါ့ဟာ ငါ့ဟာ သမုတ္ပါလည္း၊

ခႏၶာေႂကြေပ်ာက္ ေသၿပီးေနာက္၀ယ္၊

ကိုယ့္ေနာက္မပါ၊ အိမ္ေဂဟာ၌၊

စုကာပံုလ်က္ က်န္ေနခဲ့၏။

ေဆြမ်ိဳးမိဘ အ၀၀သည္၊ ခ်စ္ၾကေသာ္လည္း၊

မလြဲမေသြ ကြဲရေပမည္၊

ေသရာကိုယ့္ေနာက္၊ တစ္ေယာက္မပါ၊

ငိုယိုကာျဖင့္၊ ျမႇဳပ္ရာသခ်ႋဳင္း၊

ေျမလုပ္တိုင္းမွ၊ မဆိုင္းမတြ၊

ျပန္ၾကေလ၏၊

ကိုယ္တိုင္စီမံ၊ ကုသိုလ္ကံသာ၊

မကြာကိုယ့္ေနာက္၊ တေကာက္ေကာက္၊

လိုက္တတ္ၿမဲမို႔၊

ကိုယ့္ဖို႔ဥစၥာ၊ ကိုယ္တိုင္ရွာ၊

ရွိကာရွိတုန္း ရေအာင္ျဖည့္။ ။

Read more...

လာလည္ၾကသူမ်ား

ဤဘေလာ့ဂ္၏ ရည္ရြယ္ခ်က္

ယခုအခါ ကမၻာတလႊားတြင္ရွိေနၾကေသာ ဓမၼဘေလာ့ဂ္ဂါမ်ားသည္ ေန ့စဥ္ႏွင့္ အမွ် အင္တာနက္ စာမ်က္ႏွာမ်ား ေပၚတြင္ ဓမၼႏွင့္သက္ဆိုင္ေသာ အေၾကာင္းအရာ အမ်ိဳးမ်ိဳးကို ပို ့စ္မ်ားေရးတင္လ်က္ ရွိေနၾကပါသည္။

ဘေလာ့ဂ္ဂါမ်ားမွ မိမိတို ့၏ကိုယ္ပိုင္ စာမ်က္ႏွာမ်ားမွတဆင့္ ေရးတင္ေနၾကသျဖင့္ ဖတ္ရႈေလ့လာသူမ်ားအတြက္ ေနရာမ်ားစြာသို ့ သြားေရာက္ ဖတ္ရႈေနၾကရပါသည္။

ထို ့ေၾကာင့္ စာဖတ္သူမ်ား အခ်ိန္ကုန္သက္သာေစရန္ႏွင့္ မိမိတို ့ ဖတ္ရႈလိုရာကို လြယ္လင့္တကူ ရွာေဖြနိဳင္ရန္ ေန ့စဥ္ေရးသား ေနၾကေသာ အေၾကာင္းအရာမ်ားကို တေနရာတည္းတြင္ စုစည္းေပးလိုေသာ ရည္ရြယ္ခ်က္ျဖင့္ ဤဘေလာ့ဂ္ကို စီစဥ္လိုက္ျခင္းျဖစ္ပါသည္။

ေျပာခ်င္တာမ်ားရွိရင္ ေရးေပးထားခဲ့ပါ

ျမန္မာျပကၡဒိန္

ျမန္မာျပကၡဒိန္
www.burmeseclassic.com မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။

  © Blogger templates The Professional Template by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP