* သဗၺဒါနံ ဓမၼဒါနံ ဇိနာတိ၊ * သဗၺရသံ ဓမၼရေသာ ဇိနာတိ။

* သဗၺဒါနံ ဓမၼဒါနံ ဇိနာတိ၊     * သဗၺရသံ ဓမၼရေသာ ဇိနာတိ။

နမတၳဳ ဗုဒၶါနံ နမတၳဳ ေဗာဓိယာ။ နေမာ ဝိမုတၱာနံ၊ နေမာ ဝိမုတၱိယာ။

ဘုရားရွင္တို ့အား ရွိခိုးပါ၏။
ဘုရားရွင္တို ့၏ မဂ္ဥာဏ္ ဖိုလ္ဥာဏ္အား ရွိခိုးပါ၏။
ကိေလသာတို ့မွ လြတ္ေျမာက္ေတာ္မူၾကေသာ ဘုရားရွင္တို ့အား ရွိခိုးပါ၏။
ထိုဘုရားရွင္တို ့၏ ဝိမုတၱိငါးပါးအား ရွိခိုးပါ၏။

ကရုဏာလက္မ်ား ကမ္းလင့္ေပးပါ...

ကရုဏာလက္မ်ား ကမ္းလင့္ေပးပါ...
စား၀တ္ေနေရးအဆင္ေျပေစရန္ ဆန္အိတ္လွဴျခင္း ႏွင့္ အျခားလိုအပ္သည္မ်ား လွဴဒါန္းျခင္းတို႔ျဖင့္ လစဥ္ ေထာက္ပံ့သြားမည္ျဖစ္ပါသည္။ သီလရွင္ႏွင့္ ေက်ာင္းသားမ်ား ေအာင္ျမင္စြာ ပညာသင္ၾကားႏိုင္ေရး အတြက္ အနီးကပ္စာျပေပးမည့္ ဆရာမ (၆) ဦးအား တစ္လလွ်င္ (၅) ေသာင္းက်ပ္ျဖင့္ ငွါးရမ္းေပးရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။ ပညာေရးအလွဴအား ေစတနာရွင္မ်ားမွလည္း ပါ၀င္ လွဴဒါန္းႏိုင္ပါသည္။ ေကာက္ခံရရွိေသာ အလွဴေငြမ်ားအား ဘဏ္စာအုပ္ထားရွိ၍ ေငြစာရင္းရွင္းတမ္းအား လစဥ္ေဖာ္ျပသြားမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ေက်ာင္းသား/ေက်ာင္းသူမ်ား၏ မွတ္တမ္းမ်ားအား အလွဴရွင္မ်ားထံသို႔လည္း ေပးပို႔သြားပါမည္။

ပညာေရးအလွဴေတာ္ ႏႈိးေဆာ္ခ်က္


ရန္ကုန္ျမိဳ႕ အေသာကာရာမ သီလရွင္စာသင္တုိက္မွ နဝမတန္း ေျဖဆုိမည့္ သီလရွင္ ဆရာေလးမ်ားအတြက္ ဆရာ၊ ဆရာမမ်ား လစဥ္ ထားေပးႏုိင္ရန္ ပညာေရးအလွဴရွင္မ်ား လုိအပ္ေနပါသည္။ ေရႊေစတီ ဘုန္းေတာ္ၾကီးသင္ပညာေရးေက်ာင္းတြင္လည္း ဆင္းရဲႏြမ္းပါးသည့္ ၉ တန္းႏွင့္ ၁၀ တန္း ေက်ာင္းသားမ်ား ေက်ာင္းအိပ္ေက်ာင္းစား ေနထုိင္ပညာဆည္းပူးႏုိင္ေရးအတြက္ ကူညီေထာက္ပံ့မည့္ ကုသုိလ္ရွင္မ်ား လုိအပ္လ်က္ ရွိပါသည္။ ေစတနာရွင္ အလွဴရွင္မ်ား အေနျဖင့္ ေထရဝါဒ ဗုဒၶဘာသာ လူငယ္မ်ားအသင္း http://www.mmtheravada.org ဖုန္း
09-73062811, 09-5505176 သုိ႔ ဆက္သြယ္လွဴဒါန္းၾကေစလုိပါသည္။

သီလရွင္ ဆရာေလးမ်ားႏွင့္ ကေလးမ်ား ဇြန္လအမီ ေက်ာင္းတက္ႏုိင္ေရးအတြက္ ကာလဒါန ကုသုိလ္အျဖစ္ သဒၶါတတ္အား နည္းမ်ားမဆုိ လွဴဒါန္းကူညီၾကပါရန္ ႏႈိးေဆာ္အပ္ပါသည္။

၀ိမုတၱိရသ အဖြဲ႔သားမ်ား

------------------------
ေနာက္ဆက္တြဲသတင္း.....

ပညာေရးအလွဴေတာ္လႉဒါန္းမည့္အစီအစဥ္

ေထရ၀ါဒဗုဒဘာသာ လူငယ္မ်ား အသင္းမွ ဦးစီး၍ (၂၀၁၁) ခုႏွစ္တြင္ န၀မတန္းသို႔ တက္ေရာက္မည့္ ေက်ာင္းသား (၂၅) ေယာက္ႏွင့္ ေက်ာင္းသူ (၂၅) ေယာက္အား ပညာေရးေထာက္ပံ့မႈျပဳလုပ္ေပးႏိုင္ရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။

ျပဳလုပ္မည့္အစီအစဥ္

ေက်ာင္းသားမ်ားအား ေရႊေစတီဘုန္းႀကီးေက်ာင္း (ဆရာေတာ္ ဦးေတဇႏၵိ၊ ခ/(၃) ရက္ကြက္၊ ေရႊေစတီေက်ာင္း၊ မဂၤလာဒုံၿမိဳ႕နယ္) တြင္ထားရွိမည္ျဖစ္ၿပီး ေက်ာင္းသားမ်ားသည္ မိမိတို႔ ဆႏၵအေလ်ာက္ ကိုရင္၀တ္လိုကလည္း ၀တ္ႏိုင္ပါသည္။ ေက်ာင္းသူမ်ားအား အေသာကာရာမ သီလရွင္စာသင္တိုက္ (ဆရာေလးေဒၚသုနႏၵာ (ဖုန္း-၀၉-၈၆၂၈၈၁၁)၊ ၀ါယာလက္ေစ်းမွတ္တိုင္၊ ေရႊႏွင္းဆီရပ္ကြက္၊ မဂၤလာဒံုၿမိဳ႕နယ္) တြင္ထားရွိပါမည္။ အေသာကာရာမေက်ာင္းမွ သီလရွင္မ်ားသာလက္ခံသည္ျဖစ္၍ ေက်ာင္းသူမ်ားမွာ သီလရွင္၀တ္ရပါမည္။ သီလရွင္မ်ားတက္ေရာက္ရမည့္ အ.ထ.က ေက်ာင္းမွာ အေသာကာရာမ ေက်ာင္းမွလက္ရွိ သီလရွင္မ်ား တက္ေရာက္ေနေသာ ေက်ာင္းျဖစ္၍ ပညာသင္ၾကားမႈတြက္ အခက္အခဲ မရွိႏိုင္ပါ။ စာသင္သူမ်ား စား၀တ္ေနေရးအဆင္ေျပေစရန္ ဆန္အိတ္လွဴျခင္း ႏွင့္ အျခားလိုအပ္သည္မ်ား လွဴဒါန္းျခင္းတို႔ျဖင့္ လစဥ္ ေထာက္ပံ့သြားမည္ျဖစ္ပါသည္။ သီလရွင္ႏွင့္ ေက်ာင္းသားမ်ား ေအာင္ျမင္စြာ ပညာသင္ၾကားႏိုင္ေရး အတြက္ အနီးကပ္စာျပေပးမည့္ ဆရာမ (၆) ဦးအား တစ္လလွ်င္ (၅) ေသာင္းက်ပ္ျဖင့္ ငွါးရမ္းေပးရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။ ပညာေရးအလွဴအား ေစတနာရွင္မ်ားမွလည္း ပါ၀င္ လွဴဒါန္းႏိုင္ပါသည္။ ေကာက္ခံရရွိေသာ အလွဴေငြမ်ားအား ဘဏ္စာအုပ္ထားရွိ၍ ေငြစာရင္းရွင္းတမ္းအား လစဥ္ေဖာ္ျပသြားမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ေက်ာင္းသား/ေက်ာင္းသူမ်ား၏ မွတ္တမ္းမ်ားအား အလွဴရွင္မ်ားထံသို႔လည္း ေပးပို႔သြားပါမည္။ အေသးစိတ္ေဆာင္ရြက္မည့္ အခ်က္အလက္မ်ားအားလည္း ဆက္လက္ေဖာ္ျပသြားပါမည္။

ေလ်ာက္ထားမည့္ သူမ်ား ျပည့္စုံရမည့္အခ်က္မ်ားမွာ

(က) ေက်ာင္းသူမ်ားမွာ သီလရွင္၀တ္ႏိုင္ရပါမည္။

(ခ ) မိဘမ်ားမွ ေနထိုင္ရန္ခြင့္ ျပဳသူျဖစ္ရပါမည္။

(ဂ ) စာသင္သားမ်ားေနထိုင္မည့္ ေက်ာင္းတြင္း စည္းကမ္းမ်ားကို တိက်စြာလိုက္နာရပါမည္။

(ဃ) ေက်ာင္းထားရန္ အမွန္တကယ္အခက္အခဲ ရွိေနသူျဖစ္ရပါမည္။

အထက္ပါအခ်က္အလက္မ်ားႏွင့္ ျပည့္စုံသူမ်ားသည္ ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာလွဴငယ္မ်ား အသင္းသို႔ ဆက္သြယ္ေမးျမန္းႏိုင္ပါသည္။ (http://mmtheravada.org)

ဆက္သြယ္ရန္လိပ္စာ

ကိုထြန္းထြန္းလိႈင္

ဖုန္း ၀၉-၇၃၀၆၂၈၁၁

htunhtunhlaing82@gmail.com

winthu.tbyo@gmail.com

thantzin83@gmail.com

Monday, October 26, 2009

မေဗဒါဒီေရေၾကာမွာ

"ငါ့သားၾကီး မူၾကိဳတုန္းကေရးခဲ့တဲ့ လက္ေရးလွ စာအုပ္ေတြကုိ ျပန္လွန္ၾကည့္ရင္ အစပုိင္းမွာ ေတာ္ေတာ္ သပ္သပ္ယပ္ယပ္ ေရးထားသေလာက္ ေနာက္ဆုံးပုိင္းမွာ ေတာ္ေတာ္ စုတ္ပဲ့ညစ္ပတ္တာကုိ ေတြ႔ရမကြ" ဟု အေဖက ရယ္ေမာကာ ေျပာျပဖူးပါသည္။ စာအုပ္အသစ္ကေလး ရသည့္အခါတုိင္း ကၽြန္ေတာ္သည္ ဤစာအုပ္ကေလးသည္ကား ငါ့အတြက္ ၀လုံးလွလွကေလးမ်ား ခ်ည္းသာ ေရးသားထားသည့္စာအုပ္ ျဖစ္ရမည္ဟု ဆုံးျဖတ္ခ်က္ခ်ခဲ့သည္ခ်ည္း ျဖစ္ပါသည္။ "ေမာင္သူရကေလး ေရးတဲ့၀လုံးေလးေတြဟာ ..တဲ့...၀ုိင္းလြန္.လြန္း.လုိ႔... တဲ့...၀လုံးကေလး တစ္လုံးတစ္လုံး ေရးလိုက္တုိင္း..ေရးလုိက္တုိင္း..တဲ့.. ဖုိး၀ရုပ္ကေလး တစ္ရုပ္..တစ္ရုပ္ ျဖစ္ျဖစ္သြားတယ္..တဲ့" ဟု အေမက ပုံျပင္ထဲမွာ ထည့္ေျပာကာ ပညာေပးပါသည္။

ဟုတ္ကျပီ။ ကၽြန္ေတာ္ေရးတဲ့ ၀လုံးကေလးကလည္း ေမာင္သူရကေလး ေရးသေလာက္ မ၀ုိင္းစက္ေတာင္ အိမ္ေဘးနားက ဖုိးနီတုိ႔ထက္ေတာ့ ၀ိုင္းရေပမည္။ ဖုိး၀ရုပ္ကေလး မျဖစ္ေတာင္ ပစ္တုိင္းေထာင္ရုပ္ကေလး ေလာက္ေတာ့ ျဖစ္ရေပမည္။ ဤနည္းအားျဖင့္ ၾကိဳးစားျပီးေရးသားသျဖင့္ ဘေထြးတုိ႔၊ အေဒၚေလးတုိ႔ အဘြားတုိ႔ အေမၾကီးတုိ႔ ၀ယ္ေပးသည့္ ပူေဖာင္း ကေလးမ်ား၊ ႏြားရုပ္ကေလးမ်ား၊ ပစ္တုိင္းေထာင္ရုပ္ ကေလးမ်ားကုိ ဆုအျဖစ္ မၾကာခဏ ရလာေလ့ရွိပါသည္။ စာအုပ္ကေလးကုိ အေဖက အဖုံးဖုံးေပးပါသည္။ တစ္မ်က္ႏွာေရးျပီးတုိင္း "ေတာ္"ဟု ေရးေပးတတ္သည္။ ဤနည္းအားျဖင့္ စာအုပ္အစပုိင္း ကေလးမ်ားမွာ သပ္ယပ္လွပေနေလ့ ရွိခဲ့ပါသည္။

စာအုပ္သက္တမ္းကေလး အေတာ္ရလာေသာအခါ စာအုပ္အဖုံးကေလးကလည္း ျပဲစုတ္လာသလုိ၊ အေနွာင့္ကေလးကလည္း ျပဳတ္ထြက္လာပါသည္။ ခဲတံျဖင့္ ဖိေရးထားသျဖင့္ အခ်ိဳ႔ေနရာမ်ားမွာ အခ်ိဳင့္မ်ား၊ အရာမ်ား အထပ္ထပ္ ထင္လာပါသည္။ ေပါက္သည့္ ေနရာကလည္း ေပါက္ျပဲလာပါသည္။ ခဲဖ်က္ျဖင့္ ဖ်က္ထားသည့္ ေနရာမ်ားကလည္း မည္းသည့္ေနရာက မည္းညစ္လာပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္၏ စိတ္ကလည္း ျငိမ္ျငိမ္ကေလး ၀လုံးေရး ေနရျခင္းထက္ ညီအစ္ကုိတစ္၀မ္းကြဲ မ်ားႏွင့္ ေက်ာက္ဒုိးလွိမ့္ရ၊ က်ည္းသားရုိက္ရသည္ကုိ ပုိ၍ သေဘာက်လာပါသည္။ ထုိအခါ ၀လုံးကေလးမ်ားကလည္း ၀ုိင္းရမည့္အစား ပိန္ရွဳ႔ံလာပါသည္။ ၀လုံးလွလွကေလးသာ ေရးသားရမည့္ စာအုပ္ျဖစ္သည္ဟူေသာ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ကုိလည္း ေမ့သြားပါသည္။ စာအုပ္ကေလးကုိ ထိန္းသိမ္းထားရသည္ထက္ ေနာက္နားက စကၠဴမ်ားကုိဆုတ္ျပီး ေလယာဥ္ပ်ံတုိ႔၊ သေဘာၤတုိ႔ လုပ္ရသည္ကုိ ပုိ၍အရသာေတြ႔လာပါသည္။ ဤနည္းအားျဖင့္ စာအုပ္၏ ေနာက္ဆုံးပုိင္းမ်ားသည္ စုတ္ပဲ့ညစ္ပတ္ေနရျခင္း ျဖစ္ပါသည္။

"ႏွစ္စ ကေတာ့ အားလုံးဟာ ပထမရရမယ္လုိ႔ ရည္မွန္းထားတာခ်ည္းပဲဲကြဲ႔။ ႏွစ္ဆုံးခါနီးက်မွ ဘယ္သူကစိတ္ခုိင္သလဲ၊ ဘယ္သူက တကယ္ေတာ္သလဲလုိ႔ အေျဖေပၚတယ္" ဟု မူလတန္းတက္တုန္းက ဆရာမေဒၚတင္ရီက ေျပာျပဖူးသည္။ ဆယ္တန္း ေအာင္စာရင္းထြက္ျပီးျပီးခ်င္း ကၽြန္ေတာ္တုိ႔သူငယ္ခ်င္းတစ္စုကုိေခၚ၍ ျမန္မာစာဆရာၾကီးက တုိတုိတုပ္တုပ္ ၾသ၀ါဒေပးပါသည္။ "မင္းတုိ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြ ဘ၀မာရသြန္အတြက္ "တာ"ေတာ့ လႊတ္လုိက္ျပီေဟ့။ တခ်ိဳ႔ကေတာ့ အမွတ္ေတြေကာင္းျပီး၊ ဂုဏ္ထူးေတြရျပီး၊ ဘ၀မာရသြန္မွာ တာထြက္ေစာေနတယ္။ တခ်ိဳ႔ကေတာ့ တာထြက္ ေနာက္က်တယ္။ ေအး.. တာထြက္ေစာတာ ေနာက္က်တာက ဘ၀မွာ တကယ္တမ္းေတာ့ အေရးမၾကီးဘူးကြ။ ဘယ္သူပန္း၀င္လွသလဲ ဆုိတာက သာျပီး အေရးၾကီးတယ္။ ဘယ္သူ ပန္း၀င္လွမလဲ ဆုိတာေတာ့ မင္းတုိ႔မေမးနဲ႔။ ငါေတာင္ ငါ့ကုိယ္ငါ မသိေသးဘူး။ မင္းတုိ႔လည္း သိၾကျပီလုိ႔ အဆုံးျဖတ္မေစာနဲ႔ဦး။ မျပီးေသးဘူး။ ေရာက္ရာအရပ္မွာ ဆည္းပူးၾကဖုိ႔လုိမယ္။" ဟု ဆုံးမပါသည္။

ဘ၀၏ အစ၊အလယ္၊အဆုံး ကိစၥမ်ားကုိ ကၽြန္ေတာ္သည္ သူငယ္ခ်င္းမ်ားေလာက္ စိတ္အားထက္သန္စြာ မသုံးသပ္ဖူးေၾကာင္း အျမဲ၀န္ခံရပါသည္။ နည္းနည္းၾကီးလာေတာ့ ဘ၀၏အလယ္မ်ား၊ အဆုံးမ်ား၊ အစမ်ားကုိ မေရွာင္သာမလႊဲသာ ျမင္ေတြ႔ခဲ့ရဖူးသည္ေတာ့ ရွိပါသည္။ သုိ႔ရာတြင္ ေတြ႔ရုံမွ်ထက္ ထူးကဲေသာ အသိပညာကုိ ကၽြန္ေတာ္ရမလာခဲ့ပါ။ ဆရာေျပာတဲ့ "ေရာက္ရာအရပ္မွာ ဆည္းပူးၾက" ဆုိတဲ့ စကားကုိ ကၽြန္ေတာ္ နားလည္သလုိလုိ မလည္သလုိလုိ ျဖစ္ေနပါသည္။ ဘ၀တစ္ခု ဘ၀ႏွစ္ခု ဘ၀သုံးခု။ ဘ၀အမ်ားအျပား။ ထုိသုိ႔ေသာအေတြးမ်ားႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္ ေငးမႈိင္သြားရတတ္ပါသည္။

ကၽြန္ေတာ္ေငးေနတာကုိ ၾကည့္၍ "ႏြဲ႔ႏြဲ႔ကေတာ့ ဆရာျဖစ္သင္တန္းတက္ေနတယ္" ဟု အေမက ေျပာျပပါသည္။ ဒါကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္သိျပီးသား ျဖစ္ပါသည္။

"မလဲ့ေရာ အဆင္ေျပရဲ႔လား.. အေမ"

"အခုေတာ့အဆင္ေျပပါတယ္.. သားၾကီး။ အိမ္ေျခေလးဆယ္ေက်ာင္းမွာ ဆြဲခန္႔ဆရာ လုပ္ေနတယ္။ မင္း အစ္ကုိၾကီး မ်ိဳးမင္းထြန္းကလည္း အလုပ္ရေနျပီပဲ"

"အိမ္ၾကီးကေတာ့ ေရာင္းလုိက္ရတာေပါ့ေနာ"

"ေအးေပါ့ အိမ္ၾကီးကေတာ့ ေရာင္းလုိက္ရတာေပါ့။"

ကၽြန္ေတာ္ ငါးတန္းတက္စမွာ မလဲ့တုိ႔ေမာင္ႏွမ တစ္စု အိမ္ေရွ႔အိမ္ကုိ ေျပာင္းလာၾကပါသည္။ မလဲ့က အေဖ့ဆီမွာ ရွစ္တန္းႏွစ္ကစျပီး စာလာလာသင္သည္။ မလဲ့သည္ အေဖ လခမယူဘဲ စာသင္ေပးေသာ ေက်ာင္းသားအမ်ားစုထဲမွ တစ္ဦး ျဖစ္ပါသည္။ "မလဲ့တုိ႔မွာ မိဘေတြ မရွိၾကေတာ့ဘူးလား" ဟု အေမ့ရင္ခြင္ထဲ ေခါင္းတုိးကာ ၾကိတ္ေမးေတာ့ မလဲ့တုိ႔ဇာတ္လမ္းကုိ အေမက ျပန္ေျပာင္းေျပာျပသည္။

"မလဲ့တုိ႔ အေဖနဲ႔အေမကလည္း အေမတုိ႔လုိ ေက်ာင္းဆရာဆရာမေတြပဲ" ဟု ေျပာျပပါသည္။ "တစ္ေန႔ေတာ့ ညၾကီးမိုးခ်ဳပ္မွာ လူသတ္သမား တစ္ေယာက္ ေရာက္လာတာေပါ့ ...၊ သူကလည္း သတ္ခ်င္လုိ႔မဟုတ္ဘူးတဲ့။ သူမ်ားက ပုိက္ဆံေပးျပီး သတ္ခုိင္းလုိက္တာတဲ့။ ေနာက္မွလူၾကီးေတြ ေျပာၾကတာေပါ့။ အဲတုန္းက ႏြဲ႔ႏြဲ႔ေလးကုိက ႏုိ႔စုိ႔သမီး အရြယ္ကေလး မုိလုိ႔ သူ႔အေဖနဲ႔အေမက ေခၚသိပ္ထားတာ။ မလဲ့တုိ႔ ကုိၾကီးမ်ိဳးမင္းထြန္းတုိ႔က တစ္ေယာက္တစ္ခန္းစီေပါ့။ သူ႔အေဖနဲ႔ အေမကုိ သတ္ေတာ့ လူေတြကလည္း ေအာ္၊ ကေလးကလည္း ေအာ္ငုိေတာ့မွ အဲေတာ့မွ လူသတ္သမားကလည္း ထြက္ေျပးသြားတာ။ အေဖနဲ႔အေမကေတာ့ အသက္မရွိေတာ့ဘူး။ ကေလးေတြက ေၾကာက္လုိ႔ မလႈပ္ရဲဘူးေပါ့။"

"ဘာလုိ႔သတ္တာလည္းဟင္"ဟု ေမးေတာ့ "မသိခ်င္ပါနဲ႔ သားၾကီးရယ္"ဟု ေျပာပါသည္။ သတ္တာျဖတ္တာေတြကုိ အေမက ေျပာျပခ်င္ဟန္ မတူပါ။ ကၽြန္ေတာ္ စဥ္းစားတတ္တဲ့ အရြယ္ေရာက္ျပီဟု ယုံၾကည္လုိ႔သာ ေျပာျပျခင္း ျဖစ္ပါသတဲ့။ မလဲ့တုိ႔ေမာင္ႏွမကုိ သူ႔ဦးေလးက ေမြးစားပါသည္။ ေနာက္ေတာ့ ဦးေလး၏ ဇနီးနွင့္ အဆင္မေျပသျဖင့္ နဂုိအိမ္ၾကီးကုိ ေရာင္းကာ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ အိမ္ေရွ႔အိမ္ကုိ ၀ယ္ကာ ေမာင္ႏွမသုံးေယာက္တည္း ေျပာင္းလာျခင္း ျဖစ္ပါသတဲ့။ မလဲ့က အၾကီးဆုံးျဖစ္ျပီး အစ္ကုိၾကီးမ်ိဳးမင္းထြန္းက အလတ္၊ ႏြဲ႔ႏြဲ႔က အငယ္ဆုံးျဖစ္ပါသည္။

မိဘမဲ့ေမာင္ႏွမသုံးေယာက္၏ ရုန္းကန္လႈပ္ရွားရမႈ အျပည့္အစုံကုိ ကၽြန္ေတာ္ မသိပါ။ မလဲ့ ကေတာ့ ဆယ္တန္းေအာင္ျပီး ဆည္ေျမာင္း႒ာနတစ္ခုတြင္ အလုပ္၀င္ပါသည္။ သုံးေလးလေနမွ တစ္ခါျပန္လာသည္။ မလဲ့မရွိတုန္း အစ္ကုိၾကီးမ်ိဳးမင္းထြန္းႏွင့္ ႏြဲ႔ႏြဲ႔တုိ႔ ရန္ျဖစ္ၾကသည္ကုိ မွတ္မိေနပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ညီအစ္ကုိေတြလည္း ရန္ျဖစ္ၾကသျဖင့္ ရန္ျဖစ္သည္မွာ မဆန္းပါ။ သုိ႔ရာတြင္ ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ထဲ ဆန္းၾကယ္ေနသည္က အစားအေသာက္ ကိစၥအတြက္ ရန္ျဖစ္ၾကသျဖင့္ ထူးဆန္းေနျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ အစ္ကုိၾကီးမ်ိဳးမင္းထြန္း ေရလုိက္ထမ္းေပးေနရာမွ ေမာေမာပန္းပန္း ျပန္လာတုန္း လက္ဖက္သုတ္ႏွင့္ ထမင္းေကၽြးသျဖင့္ စိတ္တုိရာမွ ရန္ျဖစ္ၾကျခင္း ျဖစ္ပါသတဲ့။ "ေန႔တုိင္းလက္ဖက္သုတ္နဲ႔စားလုိက္ အေၾကာ္နဲ႔စားလုိက္ စားေနရေတာ့ ၾကာေတာ့ မစားခ်င္ေတာ့ ဘူးျဖစ္တာေပါ့ကြယ္။"ဟု အေမက ရွင္းျပပါသည္။

ေနာက္ေတာ့ အစ္ကုိၾကီးမ်ိဳးမင္းထြန္းက ဆယ္တန္းေအာင္ျပီး ရဲတပ္ဖြဲ႔ထဲ ၀င္သြားသည္။ ကၽြန္ေတာ္ ဆယ္တန္းေအာင္ျပီး တကၠသုိလ္တက္ေနတုန္း မလဲ့အလုပ္က ဆည္ေျမာင္းအလုပ္က ထြက္ျပီး အိမ္ျပန္ေရာက္လာပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္ ခြင့္ရတုန္း ေက်ာင္းက ျပန္ေရာက္လာလွ်င္ မလဲ့ ခ်ဲထီလုိက္ေရာင္းေနသည္ကုိ ေတြ႔ရသည္။ မေတြ႔တာၾကာသျဖင့္ ခပ္တန္းတန္းပင္ ျဖစ္ေနေသာ္လည္း မလဲ့သည္ ကၽြန္ေတာ္ ျပန္ေရာက္တုိင္း လာႏႈတ္ဆက္တတ္သည္။ ႏြဲ႔ႏြဲ႔ကေတာ့ ကုိးတန္းရာက္ေနျပီ။

ေနာက္နွစ္ တစ္ခါျပန္လာေတာ့ အိမ္ေျခေလးဆယ္မွာ မလဲ့က ပရုိက္ဗိတ္ေက်ာင္းဆရာမ လုပ္ေနျပီး ေက်ာင္းသားမ်ားကုိ စာျပန္ျပဖုိ႔ ဖစ္ဆစ္အေမးအေျဖမ်ားကုိ ကၽြန္ေတာ့္ဆီ လာလာေမးသည္။ အစ္ကုိၾကီး မ်ိဳးမင္းထြန္းကုိေတာ့ ျပန္လာတာ မေတြ႔ရပါ။ ကၽြန္ေတာ္ ျပန္ခ်ိန္ႏွင့္ သူျပန္ခ်ိန္က မတုိက္ဆုိင္တာလည္း ပါမည္။ အေမက မလဲ့အေၾကာင္းကုိ ေျပာျပသည္။ "သားၾကီး ဒီႏွစ္ ေက်ာင္းတက္ေနတုန္းက နင့္အစ္မၾကီးက ကုိယ့္ကုိယ္ကုိယ္ သတ္ေသေသးတာဟဲ့့။ အိမ္သာထဲမွာ တံခါးပိတ္ျပီး ေဆးေသာက္တာတဲ့။ ေဘးအိမ္ေတြက အသိျမန္လုိ႔" ဟု ေျပာပါသည္။ "ခ်ဲေၾကြးေတြ မဆပ္ႏုိင္လုိ႔တဲ့ကြယ္။ ကုိၾကီးမ်ိဳးမင္းထြန္းကေတာ့ ျပန္ပုိ႔ပါတယ္ သားၾကီးရယ္။ မလဲ့ ခ်ဲထုိးတာနဲ႔ ကုန္တာပဲ။"

မလဲ့က သူမ်ားဒုိင္ကုိင္ေသာ ခ်ဲထီကုိ ေကာ္မရွင္ႏွင့္ လုိက္ေရာင္းရင္း ထုိးမိျခင္း ျဖစ္သည္။ နီးစပ္ေနေတာ့ ထုိးမိျခင္း ျဖစ္ပါလိမ့္မည္။ လူဆုိတာကလည္း သူမ်ားအလြယ္တကူ ေငြရတာျမင္ရလွ်င္ ကုိယ္လည္း အလြယ္တကူ ရခ်င္တတ္တာမ်ိဳး မဟုတ္လား။

အသက္ႏွင့္ ပတ္သက္၍ မိမိကုိယ္ကုိယ္ႏွင့္ သူတစ္ပါးကုိ ရန္ရွာေလာက္ေသာ အမႈကိစၥမ်ိဳးကုိ ကၽြန္ေတာ့္ ဘ၀တြင္ ဒုတိယအၾကိမ္ ျမင္ရျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ မလဲ့၏ ေခ်ာေမြ႔ေသာ မ်က္ႏွာတြင္မူ ထုိအပူရိပ္မ်ားကုိ ကၽြန္ေတာ္ မျမင္ခဲ့ရ။ အလြန္နက္ရွဳိင္းေသာ တစ္ေနရာတြင္ သိမ္းဆည္းထားျခင္း ျဖစ္ဟန္တူသည္။

ႏြဲ႔ႏြဲ႔သည္ အေျခခံပညာအထက္ဆင့္၏ အခ်ိန္အမ်ားစုကုိ တစ္ေယာက္တည္း ျဖတ္သန္းလ်က္ ဆယ္တန္းေရာက္လာသည္။ ကုိၾကီးမ်ိဳးမင္းထြန္းက နယ္ေ၀းမွာ၊ မလဲ့ကလည္း ေက်ာင္းမွာပဲ ေနျပီး စာျပရသျဖင့္ အိမ္မွာ ႏြဲ႔ႏြဲ႔တစ္ေယာက္တည္း ေနရသည္။ အေမတုိ႔က အိမ္မွာ ေခၚထားပါသည္။ မေန။

တကၠသုိလ္မွာ အျပိဳင္အဆုိင္မ်ားသေလာက္ ဖိစီးမႈမ်ားသျဖင့္ အရာရာကုိ ဘ၀င္မက်ဘဲ ျငီးျငဴခ်င္ေနေသာ ကၽြန္ေတာ္၏ သူငယ္ခ်င္းတစ္သုိက္သည္ ႏြဲ႔ႏြဲ႔၏ တည္ျငိမ္ေသာ မ်က္ႏွာကုိ ျမင္ရသျဖင့္ အရွက္ရကုန္ၾကသည္။ ဤမိန္းကေလးသည္ ဤပုဂၢိဳလ္တစ္သုိက္ကဲ့သုိ႔ စာၾကီးေပၾကီးမ်ားကုိ ဖတ္ဖူးမည္ဟု ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ မထင္ပါ။ သုိ႔ရာတြင္ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ရင္မဆုိင္ႏုိင္ေသာ အရာမ်ားစြာကုိ ရင္ဆုိင္ႏုိင္ေၾကာင္း သတိျပဳမိစရာအျပဳအမူမ်ား ရွိပါသည္။ "မင္းရဲ႔ ညီမ၀မ္းကြဲကေလးဟာ ေတာ္ေတာ္ထူးတဲ့ မိန္းကေလးပဲ" ဟု သူငယ္ခ်င္း ကဗ်ာဆရာတစ္ေယာက္က ေျပာသည္။

"ကၽြန္ေတာ္ေလးစားတဲ့ လူႏွစ္ဦးရွိတယ္
တစ္ဦးက ဆံပင္အရွည္နဲ႔ အေမ
တစ္ဦးက တစ္ခါက ေတြ႔ဖူးခဲ့တဲ့
ဆံပင္ကုပ္၀ဲနဲ႔ ညီမေလး
တစ္စိမ္းတစ္ရံစာ"

ဟု ကဗ်ာဆရာက စာဖြဲ႔ခဲ့ဖူးသည္။ ႏြဲ႔ႏြဲ႔ အေ၀းသင္ေအာင္ျပီး မၾကာမီ ဆရာျဖစ္သင္တန္း ၀င္ခြင့္ရသည္။ ဤတြင္ ေျပာျပစရာရွိေသာ ဇာတ္လမ္းအားလုံး ျပီးဆုံးသလုိ ျဖစ္ေလသည္။ ၀တၳဳရွည္တစ္ပုဒ္ျဖစ္လွ်င္ "အဆုံးစြန္ထိခ်က္"ကုိ ေက်ာ္လြန္ျပီး ဇာတ္ထုပ္ျဖည္ရေသာ အပုိင္းသုိ႔ ေရာက္ရေတာ့မည္ ျဖစ္ပါသည္။ အေမက ႏြဲ႔ႏြဲ႔ကုိ ကရုဏာသက္ပါသည္။ ေရာင္းရေတာ့မည့္ အိမ္ၾကီးကုိလည္း ကရုဏာသက္ပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း ေတြေ၀ပါသည္။ သုိ႔ရာတြင္ မတတ္ႏုိင္ပါ။ ကၽြန္ေတာ္ ေငးေမာသည္က တစ္မ်ိဳး ျဖစ္ပါသည္။ အေမေတြးေတာသည္ကလည္း တျခားျဖစ္ပါလိမ့္မည္။

ကၽြန္ေတာ္က သူတုိ႔၏ အျဖစ္အပ်က္မ်ားကုိ ၀တၳဳဇာတ္လမ္းမ်ား အေနႏွင့္ ေတြးေတာမိျခင္း ျဖစ္သည္။ မလဲ့၏ ေသေၾကာင္းၾကံစည္မႈကုိ သူေ႒းသား တစ္ေယာက္ေၾကာင့္ဟု ဇာတ္လမ္း ဆင္ရေကာင္းမလား၊ ကုိၾကီးမ်ိဳးမင္းထြန္းကုိ တပ္မေတာ္ထဲထည့္ျပီး တုိက္ပြဲက်ခုိင္းရရင္ ေကာင္းမလားဟု ရက္ရက္စက္စက္ ေတြးမိပါေသးသည္။ သုိ႔ရာတြင္ ဤသုိ႔ ေရးရမည္ကုိ ေတြးမိရုံႏွင့္ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိယ္ အရွက္ရေလသည္။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ထက္ သာလြန္ေသာ အရည္အခ်င္း အေျမာက္အျမား သူတုိ႔ဆီမွာ ေတြ႔ရႏုိင္သည္ကုိ သိရွိပါလ်က္ အဘယ္ေၾကာင့္ သူတစ္ပါး၏ တကယ့္ဘ၀မ်ားစြာမွာ ကံဇာတ္ဆရာ လုပ္အပ္မည္နည္း။

အရပ္ထဲမွာ ဆန္ကြဲတစ္လုံးႏွင့္ မိသားစု ထမင္းတစ္ေန႔စာ ျပီးရေသာ ဇာတ္လမ္းကုိ ၾကားရကာစက ကၽြန္ေတာ္ မ်က္ရည္လည္မိသည္။ သူတုိ႔ ေမာင္ႏွမမ်ားကေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္လုိ အလကားေနရင္း မ်က္ရည္၀ဲေနေသာ လူညံ့တစ္ေယာက္ မဟုတ္ပါ။ "ဆန္ကြဲတစ္လုံး မိသားတစ္စု၊ တစ္ေန႔တာ" ဇာတ္လမ္းသည္ သူတုိ႔၏ တစ္ေန႔တာ ပင္လွ်င္ ျဖစ္ေကာင္း ျဖစ္ႏုိင္ခဲ့ပါသည္။ မလဲ့၏ ခ်စ္သူက တစ္ျခားမိန္းကေလးႏွင့္ အိမ္ေထာင္ျပဳသြားသည္ကုိလည္း အရပ္ထဲက ဘယ္သူကမွ မအံ့ၾသခဲ့ၾကပါ။

အကယ္၍ ဘ၀တစ္ခုကုိ မာရသြန္ေျပးပြဲတစ္ခုႏွင့္ ႏႈိင္းယွဥ္ရမည္ ဆုိလွ်င္ ကၽြန္ေတာ္ေျပာႏုိင္ေသာ အရာအားလုံးသည္ ယခုအခါတြင္ပင္ ကုန္ဆုံးျခင္းသုိ႔ေရာက္ျပီ ျဖစ္ပါသည္။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆုိေသာ္ ပန္းတုိင္ကုိ ကၽြန္ေတာ္ မသိေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ပါသည္။ သိပၸံေမာင္၀၏ "ဆရာေစာ" ထဲကလုိ နဘန္းသတ္ေနေသာ ကေလးမ်ားထဲမွ အဘယ္သူက အဘယ္သူ ူျဖစ္လာႏုိင္သည္ကုိ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ဘယ္လုိမွမသိႏုိင္ပါ။ သုိ႔ျဖစ္၍ ကၽြန္ေတာ္၏ မလဲ့တုိ႔ ေမာင္ႏွမမ်ားအေပၚ ထားေသာ ကရုဏာသည္ သူလုိကုိယ္လုိ မိတ္ေဆြအခ်င္းခ်င္းအေပၚ ထားေသာ ကရုဏာမွ်ထက္ မပုိႏုိင္ေတာ့ျခင္းကုိ မေကာင္းမႈတစ္ခုဟု မျမင္ေတာ့ပါ။ သူတုိ႔သည္ ကရုဏာထက္သာလြန္ေသာ ေလးစားျခင္းႏွင့္ ပုိ၍ ထုိက္တန္ေသာ သူမ်ိဳးမ်ား ဟု ကၽြန္ေတာ္က ယူဆေနျခင္းျဖစ္ပါသည္။

"ကေခ်သည္" သီခ်င္းတြင္မူ လူ႔ဘ၀သည္ ကေခ်သည္ ဇာတ္ကရသည္ႏွင့္ တူသည္ဟု စပ္ဆုိထားပါသည္။ ကံဇာတ္ဆရာ၏ အလုိက် ရယ္ခ်င္ေပမဲ့ ငုိရတတ္သလုိ ငုိခ်င္ေပမဲ့ ရယ္ရတတ္သည္၊ မုန္းသူကုိလည္း ခ်စ္ဟန္ျပဳရသည္၊ ခ်စ္သူကုိလည္ မုန္းမာန္ခ်ဲ႔ရသည္ ဟု စပ္ဆုိထားပါသည္။

"ပရိေယသန ၀မ္းစာေရး၊ မွန္းကာေတြး ေကြးေနေအာင္ပဲ ကခဲ့ရတယ္၊ ကၽြန္မရဲ႔ဘ၀၀ယ္ ေၾသာ္..ဘ၀အေျခမလြယ္၊ ကေခ်သည္။ ရယ္ခ်င္လ်က္နဲ႔ ဇာတ္ကြက္အလုိက် ငုိလုိက္ရတယ္၊ လြမ္းတသက္သက္ ငုိခ်င္လ်က္နဲ႔ကြယ္၊ ခုိင္းေစခ်က္ ညီမွ်ရန္ကြယ္၊ ရယ္ရျပန္တယ္။"

ဘ၀၏ အစသည္ အလယ္မဟုတ္ သကဲ့သုိ႔၊ အလယ္သည္လည္း အဆုံးသတ္ မျဖစ္ႏုိင္တာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္သိပါေသးသည္။ ထုိ႔ထက္ပုိလြန္ေသာ ကုိးကားစရာ ဒႆန ကၽြန္ေတာ့မွာ မရွိေသးပါ။ ကၽြန္ေတာ္ေနာက္ဆုံး ဖတ္မိေသာ ဘ၀သည္ကား ဆရာေဇာ္ဂ်ီ၏ ေဗဒါလမ္းကဗ်ာပင္ ျဖစ္ပါသတည္း။

"ေနပူတုန္းခါ၊ မုိးရြာတုန္းလည္း
လသာသာပ်ိဳအုိၾကိဳက္၊လမုိက္လွ်င္လည္း။

အေဖာ္ငယ္စုံ၊ေဖာ္မစုံလွ်င္လည္း
ပြင့္ဖူးငုံအကုန္လန္း၊ႏြမ္းနယ္လ်က္လည္း။

စုန္ျပန္ရအဖန္ဖန္၊ဆန္ျပန္ရတလဲလဲ..
မေဗဒါဒီေရေၾကာမွာ ေမ်ာလ်က္သာပဲ"

သုိ႔ရာတြင္ စင္စစ္ လူ႔ဘ၀ အေၾကာင္း "မင္းအသိႏွင့္မင္းေျပာပါ" ဟုဆုိလွ်င္ ကၽြန္ေတာ္ ဃဂနဏ မေျပာႏုိင္ပါ။ အီေယာင္၀ါးျဖစ္သြားတတ္သည္။ ဟုိကဒီကရွာေဖြလာေသာ ကဗ်ာမ်ား စာမ်ားႏွင့္ ကုိယ္မသိတာကုိ ဖုံးကြယ္ေလ့ရွိပါသည္။ ထုိကဗ်ာဥပမာ သီခ်င္းဥပမာမ်ားကုိ ၾကည့္၍ ႏြဲ႔ႏြဲ႔တုိ႔လုိ တကယ့္လူမ်ားက ကၽြန္ေတာ့္ကုိ ကရုဏာသက္ေကာင္း သက္ၾကမည္ ျဖစ္ပါေတာ့သည္။

Read more...

တဏွာကို အရင္ဆံုးသတ္တဲ့နည္း-ဟူ၍ မရွိႏုိင္ အခန္း (၁၇)

အခန္း (၁၇)

ဓမၼေစတီ၏ ေဟာၾကားခ်က္သည္ ေဝါဟာရ၏ အဓိပၸာယ္မွစ၍ မွားပါသည္။

တဏွာကို အရင္ဆံုးသတ္တဲ့နည္း-ဟူ၍ မရွိႏုိင္ေၾကာင္း ရွင္းျပခဲ့ၿပီးပါၿပီ။
ထို႔အတူ
ဒိ႒ိကို အရင္ဆံုးသတ္တဲ့နည္း-ဟူ၍ မရွိႏုိင္ေၾကာင္းကိုလည္း ရွင္းျပခဲ့ၿပီးပါၿပီ။

''တဏွာအရင္ဆံုးသတ္နည္းသည္ ေကာင္းသာေကာင္း၏။ မမွန္ပါ။ ဒိ႒ိကို အရင္ဆံုးပယ္သတ္နည္းသည္ ေကာင္းလည္းေကာင္း၏။ မွန္လည္းမွန္၏'' ဟူေသာေဟာခ်က္သည္ ရွင္းစရာမလုိပါ။
၄င္းေဟာခ်က္သည္ အမွားသာတည္း။











rated 5.0 by 1 person [?]


Read more...

ဝိနည္းသင္အပ္ မသင္အပ္ အဓိက႐ုဏ္း အဆံုးအျဖတ္... (မာမက-သုေတသီ)


သာသနာေတာ္ သန္႔ရွင္းေရး အမိန္႔ျပန္တမ္းမ်ား... (မာမက-သုေတသီ)

ဝိနည္းသင္အပ္ မသင္အပ္ အဓိက႐ုဏ္း အဆံုးအျဖတ္...
ေဆးလိပ္ေသာက္ ကြမ္းဝါးအေၾကာင္းပါသည္...







Read more...

ေတာ္ကူးဆရာေတာ္ ဘ၀ဆည္းဆာ

Dr Mehm Tin Mon _ TawKuuSayaDawBawaSeeSarNhitKyintSinTayar

Read more...

နတ္ေစာင္းနဲ႔တီးခတ္တဲ့ အလြမ္းသီခ်င္း

ဒကာ ကိုေလးျဖဴၾကီးလို “အလြမ္းမ်ား” ဆိုတဲ့အပိုဒ္ကို မ်က္လံုးေလးေမွးၿပီး ဆြဲဆြဲငင္ငင္ ေဆြးေဆြးေျမ့ေျမ့ ေၾကကြဲျပလိုက္တာ မ်ဳိးေတာ့ ဟုတ္ခ်င္မွ ဟုတ္ေပလိမ့္မယ္။ ဒါေပမယ့္ တာ၀တႎသာက ဂီတသမား တစ္ေယာက္ဟာလည္း နတ္သံစဥ္နဲ႕ အလြမ္းကို ေဖာက္ခြဲခြင့္ ရွိတာပဲ မဟုတ္လား။

တိမၺရူသက နတ္မင္းၾကီးရဲ႕ သမီးေခ်ာေလး သူရိယ ၀စၧသာကို စြဲလမ္းေနတဲ့ နတ္ဂီတသမား ပဥၥသိခ နတ္သားက ေစာင္းၾကိဳးတီးခတ္ၿပီး အသဲကြဲသီခ်င္း ဆိုေနခဲ့ဖူးပါတယ္။ တစ္ဦးတည္းေသာ ပရိသတ္ကေတာ့ ဗုဒၶဘုရားရွင္ ကိုယ္ေတာ္တုိင္ပါပဲ။ ဒီတစ္ကိုယ္ေတာ္ ေဖ်ာ္ေျဖပြဲေလး ျဖစ္လာပံုက ဒီလိုပါ။ ဘုရားရွင္က မဂဓတိုင္း အတြင္းက ပုဏၰားရြာေလး တစ္ရြာအနီးက ေတာင္ရိုး လိုဏ္ဂူတစ္ခုမွာ သီတင္းသံုးေနပါတယ္။

ဘုရားဖူးခ်င္တဲ့ သိၾကားမင္းက ေနာက္လိုက္ ေနာက္ပါ အျခံအရံေတြေခၚၿပီး ေရာက္လာခဲ့တာပါ။ ဒါေပမယ့္ စ်ာန္ခ်မ္းသာနဲ႔ ေမြ႕ေပ်ာ္ေလ့ရွိတဲ့ ဘုရားရွင္တို႕ရဲ႕ သေဘာကို ရိပ္စားမိေလေတာ့ အျခံအရံေတြ အမ်ားၾကီးနဲ႕ အုတ္အုတ္က်က္က်က္ အေႏွာက္အယွက္ မျဖစ္ေစခ်င္တဲ့အတြက္ ပဥၥသိခကို အေထာက္ေတာ္ လႊတ္တာပါ။

အဲဒီမွာ ပၪၥသိခ နတ္သားက ေဗလု၀ပ႑ဳ နတ္ေစာင္းကို ထုတ္ၿပီး ဘုရားရွင္ သီတင္းသံုးတဲ့ လိုဏ္ဂူနားမွာ ဘုရားရွင္ ၾကားေအာင္ သူ႕အလြမ္းေတြကို ရင္ဖြင့္ေတာ့တာပါ။

လြမ္းလည္း လြမ္းေလာက္ပါတယ္။ သူစြဲလမ္းရသူ ခ်စ္ေသာ သူရိယ ၀စၧသာေလးက သိၾကားမင္းၾကီး အပါးက ရထားထိန္း မာတလိနတ္မင္းရဲ႕ သား သိခ႑ီ နတ္သားနဲ႔ ရည္ငံေနပါၿပီ။ သူ႕လို ဂီတသမား တစ္ေယာက္အတြက္ သုဒႆန ေနျပည္ေတာ္မွာ ေနရာ မရရွာပါဘူး။ ေဖ်ာ္ေျဖသူ သက္သက္မို႔ မ်က္နွာၾကီး နတ္သမီးေလးေတြက အဖက္မလုပ္ၾကဖူးေပါ့ေလ။

ဒီေတာ့လည္း လူ႕ျပည္က ေရာခ္ကာ တစ္ေယာက္လို ေၾကကြဲမႈေတြကို သံစဥ္ထဲ ေရာေမႊပစ္လိုက္ ေတာ့တာပါ။

အံၾသစရာ ေကာင္းတာက အလြမ္းထဲမွာ တရားသေဘာေတြ ပါေနတာပါ။ ဘုရားရွင္နဲ႔ ရဟႏၱာျမတ္တို႕ရဲ႕ ဂုဏ္ေတာ္ေတြကိုပါ ထည့္သြင္း စပ္ဆိုသြားတာပါ...။ လြမ္းတာေတာင္ ကုသိုလ္ရေအာင္ လြမ္းတဲ့ နတ္ဂီတာသမားေပပဲ။

ကဲ…
နားေထာင္ၾကည့္လိုက္ ပါဦး။ အင္း မိ်ဳးဆက္သစ္ နတ္ေလးေတြ ကေတာ့ ေအာလ္တာေနတစ္ဗ္ေတြ ပန္႔ခ္ေတြ ရပ္ပ္ေတြ ဘာေတြ လုပ္ေနၾကေရာေပါ့့။ ပင္လယ္က သစ္ပင္ရႈိးပြဲေတြမွာ နတ္ျပည္ျဖစ္ hiphop သီခ်င္းေတြ ဆူညံေနေလာက္ၿပီ။

ပၪၥသိခသီခ်င္း



ဟဲလို သူရိယ၀စၦသာ
တိမၺရူသကနတ္မင္း ငါဦးညြတ္
သူက နင့္ဘ၀ေကာင္းျမတ္မႈကို ေမြးဖြားသူဖခင္
နင္ကေတာ့ ငါ့ကို ျမတ္ႏိုးေစေသာ ခ်စ္ေသာေကာင္မေလး....။

ေတာက္ပလင္းလက္သူ ေကာင္မေလး
ေခြ်ယိုစီးတဲ့အခိုက္ ေလညွင္းေအး
ေရလိုတဲ့ အခိုက္ ေရးေအးေအး
ရဟႏၱာေတြအၾကိဳက္ကေတာ့ တရားဓမၼအၿမိဳက္ေဆး
ငါ့ကေတာ့ နင္ကိုပဲ ခ်စ္ေနမိေသး......။

ေဆးက နာက်င္သူကို ၿငိမ္းေပး
အစာက ဆာေလာင္သူကို ၿငိမ္းေပး
ေရက မီးလွ်ံကို ၿငိမ္းေပး
နင္က ငါ့အခ်စ္ကို ၿငိမ္းေပး ....။

ေအးျမျမေရကန္သာ
၀တ္မႈံျပြမ္းတဲ့ၾကာေတာထဲ
ပူေလာင္ေနတဲ့ ဆင္ေျပာင္ၾကီးထိုးဆင္းခ်သလိုမ်ိဳး
နင့္ရင္ခြင္ထဲ ငါေျပးဆင္းခဲ့မယ္ ....။


ေပါင္သားျပည့္ျပည့္ေကာင္မေလး
မုန္ယုိေနတဲ့ ဆင္ လွံအႏၱရာယ္ကို မျမင္
မာန္ယစ္မူး ရူးမိုက္သလိုမ်ိဳး
နင့္ေၾကာင့္ အခ်စ္မူးေနတဲ့ငါ
ဘာမွ မသိေတာ့ဘူး (ဘာမွမသိေတာ့ဘူး)...။

နင့္ဆီမွာ ငါ့စိတ္ဟာ တစ္ဘက္သတ္ျဖစ္ေန
နင့္ဆီမွာပဲ ငါ့စိတ္ဟာ တိမ္းညြတ္ေန..
ေနာက္ဆုတ္ဖို႕ မျဖစ္ႏိုင္ဘူး..
ငါးမွ်ားခ်ိတ္ကို မ်ိဳမိတဲ့ ငါးတစ္ေကာင္လို လူး....။

ကလ်ာဏီ
ေပါင္တံလွလွေကာင္မေလး
ငါ့ကို ဖက္ထားစမ္းပါေဟး
မခို႔တရို႕ၾကည့္တတ္သူေကာင္မေလး
ငါ့ကိုေပြ႕ဖက္ထားပါေဟး
အေကာင္းဆံုး ေကာင္မေလး
ငါ့ကိုေပြ႕ဖက္လိုက္ပါေဟး...
နင့္ေထြးပိုက္မႈကိုပဲ ငါေမွ်ာ္ေတြး....။

ဆံဖ်ားေကာ့ညြတ္လွပသူေကာင္မေလး
ငါ့ခ်စ္ျခင္းက နည္းေကာင္းနည္းေပမယ့္
ဆတိုးပြား ၾကီးထြားလာေနၿမဲ
ရဟႏၱာျမတ္ကို လွဴတဲ့ ဒါနလိုမ်ိဳးပဲ....။

ကလ်ာဏီ
အရာရာျပည့္စံုသူေကာင္မေလး
သည္းခံျခင္းဂုဏ္လႊမ္းတဲ့ ဘုရားအဆူဆူ
ငါျပဳခဲ့ကုသုိလ္အမွ်ကို နင္ယူ
အတူအက်ိဳးေပးေစသား....။

ကလ်ာဏီ
အရာရာျပည့္စံုသူေကာင္မေလး
ဒီမိုးေအာက္ေျမျပင္ ငါဆည္းပူးခဲ့ ကုသိုလ္
အမွ်ကို နင္ယူ အတူအက်ိဳးေပးေစသား....။

ဟဲလို သူရိယ၀စၦသာ
ခ်စ္ေသာေကာင္မေလး
သက်ႏြယ္ဖြား ဘုရားျမတ္
စ်ာန္ပြား စိတ္တည္ သတိနဲ႕ၾကည္ေမြ႕
အျမိဳက္ခ်မ္းသာကိုရွာသလိုမ်ိဳး
ငါကေတာ့ နင္ကိုပဲ ရွာေဖြေန....။

ကလ်ာဏီ
ခ်စ္ေသာေကာင္မေလး
အျမတ္ဆံုးမုနိဘုရား အျမတ္ဆံုးၪာဏ္ေတာ္ကို ဆုိက္ေရာက္
၀မ္းေျမာက္ေတာ္မူသလိုမ်ိဳး
နင္နဲ႕ ေပါင္းဖက္ကာ အားတက္ေပ်ာ္ရႊင္ရေစသား...။

ခ်စ္ေသာေကာင္မေလး
တာ၀တႎသာအရွင္ မိုးသခင္ကသာ
ဆုျမတ္တစ္ခုကိုေရြး အခြင့္ေပးခဲ့မယ္ဆို
နင့္ကိုပဲ ငါယူမယ္
ငါအခ်စ္က ခိုင္ၿမဲခဲ့...။

ေမဓာ၀ီ
ထက္ျမက္တဲ့ေကာင္မေလး
ေကာင္းျမတ္ျခင္းေတြျပည့္စံုတဲ့သမီးရတနာရွင္
ပြင့္သစ္စ အင္ၾကင္းပန္းပမာ သခင္
နင့္ဖခင္နတ္မင္းကို
ငါဦးညြတ္လိုက္ပါတယ္....။

(ဒီဃနိကာယ္။ မဟာ၀ါပါဠိေတာ္၊သကၠပၪွသုတ္)


Read more...

ပ်က္စီးဆုတ္ယုတ္မည့္သူမ်ား... ေပးစာ (၁၉)...

သားတို႔၊ သမီးတို႔ဟာ ႀကီးပြားေအာင္ျမင္ တိုးအတက္ၾကမယ့္ သူေတြ ျဖစ္လာေအာင္၊ ပ်က္စီးဆုတ္ယုတ္ၾကမယ့္ သူေတြ မျဖစ္ေအာင္ ဘုန္းဘုန္းက ျမတ္စြာဘုရား ေဟာၾကားဆံုးမထားတဲ့ တရားေလးတစ္ခုကို ေျပာျပခ်င္တယ္။ သားတို႔၊ သမီးတို႔ ဘ၀ တစ္ေလွ်ာက္လံုးအတြက္ အလြန္တန္ဖိုး ရွိတဲ့ တရားေတြေလ။ လိုက္နာက်င့္သံုးရမယ့္ တရားေတြလည္း ျဖစ္တယ္။

ျမတ္စြာဘုရားဟာ သာ၀တိၳျပည္က အနာထပိဏ္သူေဌး လွဴဒါန္းထားတဲ့ ေဇတ၀န္ေက်ာင္းေတာ္မွာ သီတင္းသံုးေနေတာ္မူတဲ့ အခ်ိန္ျဖစ္တယ္။ ညဥ့္ဦးယံလြန္ၿပီး သန္းေခါင္ယံ အခ်ိန္မွာ အလြန္ပဲ ႏွစ္လိုဖြယ္အဆင္းရွိတဲ့ နတ္သားတစ္ေယာက္ကို ေဟာၾကားခဲ့တာေလ။ ျမတ္စြာဘုရားက အဲဒီနတ္သားကို “ႀကီးပြားသူကိုလည္း သိရန္ လြယ္ကူလွေပသည္။ ပ်က္စီးဆုတ္ယုတ္သူကိုလည္း သိရန္ လြယ္ကူလွေပသည္” အဲဒီလို အစခ်ီၿပီးေတာ့ အခ်က္ (၁၂) ခ်က္ကို ေဟာခဲ့တယ္။

(၁) တရားကို လိုလားေတာင့္တသူသည္ ႀကီးပြားရ၏။ တရားကို မလိုလား မေတာင့္တသူသည္ ပ်က္စီးဆုတ္ယုတ္ရ၏။

(၂) သူယုတ္မာတို႔ကို ခ်စ္ခင္ျမတ္ႏိုးသူ၊ သူေတာ္ေကာင္းတို႔ကို ျမတ္ႏိုးမႈမျပဳ၊ သူယုတ္မာတို႔၏ တရားကို ႏွစ္သက္ျမတ္ႏိုးသူ၊ ထိုလူသံုးမ်ဳိးတို႔သည္ ပ်က္စီးဆုတ္ယုတ္ရ၏။

(၃) အိပ္စက္ ငိုက္မ်ဥ္းေလ့ ရွိသူ၊ အေပါင္းအေဖာ္တို႔၌ ေမြ႕ေလ်ာ္ေလ့ ရွိသူ၊ စကားေျပာမႈ၌ ေမြ႕ေလ်ာ္ေလ့ ရွိသူ၊ ႏိုးၾကားထႂကြမႈမရွိ ပ်င္းရိသူ၊ လ်င္ျမန္စြာ အမ်က္ထြက္ေလ့ ရွိသူ၊ ထိုသူ ငါးမ်ဳိးတို႔သည္ ပ်က္စီးဆုတ္ယုတ္ရ၏။

(၄) အိုမင္းမစြမ္း၍ ပစိၦမအရြယ္သို႔ ေရာက္ေနၾကၿပီျဖစ္ေသာ အမိကိုလည္းေကာင္း၊ အဖကိုလည္းေကာင္း ေကၽြးေမြးျပဳစုႏိုင္စြမ္းသူ ျဖစ္ပါလ်က္ မေကၽြးေမြး၊ မျပဳစုေသာသူသည္ ပ်က္စီးဆုတ္ယုတ္ရ၏။

(၅) ရဟန္းသံဃာမ်ား ကိုေသာ္လည္းေကာင္း၊ သူေတာ္စင္ပုဂိၢဳလ္မ်ား ကိုေသာ္လည္းေကာင္း၊ ထို႔အျပင္ သူေတာင္းစားမ်ား ကိုေသာ္လည္းေကာင္း ပစၥည္းေလးပါးျဖင့္ ပင့္ဖိတ္ထားၿပီးလ်က္ မုသားေျပာဆိုျခင္းျဖင့္ လွည့္ပတ္သူသည္ ပ်က္စီးဆုတ္ယုတ္ရ၏။

(၆) မ်ားစြာေသာ စည္းစိမ္ဥစၥာ၊ ေငြေၾကးႏွင့္ စားေသာက္ဖြယ္ရာမ်ား ျပည့္စံုသူ ျဖစ္ပါလ်က္ ေကာင္းျမတ္ေသာ စားေသာက္ဖြယ္ရာတို႔ကို တစ္ေယာက္တည္း စားသံုးသူသည္ ပ်က္စီးဆုတ္ယုတ္ရ၏။

(၇) အမ်ဳိးဇာတိမာန္ ခက္ထန္သူ၊ ဥစၥာဓနမာန္မာန ခက္ထန္သူ၊ အမ်ဳိးအႏြယ္ မာန္မာန ခက္ထန္သူ၊ မိမိေဆြမ်ဳိးကိုလည္း မထီမဲ့ျမင္ ျပဳသူ၊ ထိုသူေလးမ်ဳိးတုိ႔သည္ ပ်က္စီးဆုတ္ယုတ္ရ၏။

(၈) မိန္းမၾကဴး၊ ေသေသာက္ၾကဴး၊ ေလာင္းကစားၾကဴးျခင္းျဖင့္ မိမိတြင္ရွိေသာ ဥစၥာကို ဖ်က္ဆီးသူသည္ ပ်က္စီးဆုတ္ယုတ္ရ၏။

(၉) မိမိ၏မယားျဖင့္ တင္းတိမ္ေရာင့္ရဲမႈ မရွိဘဲ ျပည့္တန္ဆာမတို႔၌ ေပ်ာ္ေမြ႕သူ၊ သူတစ္ပါး မယားတို႔၌ ျပစ္မွားသူ၊ ထိုသူတို႔သည္ ပ်က္စီးဆုတ္ယုတ္ရ၏။

(၁၀) အရြယ္လြန္ၿပီးျဖစ္ေသာ ေယာက္်ားသည္ အသက္အရြယ္ အလြန္ငယ္ေသာ အမ်ဳိးသမီးငယ္ကို အိမ္ေထာင္ျပဳ၏။ ထိုအမ်ဳိးသမီးငယ္အား အျခားေသာ ေယာက္်ားမ်ားျဖင့္ စိတ္မခ်ရေသာ အတြက္ေၾကာင့္ မအိပ္ႏိုင္ ျဖစ္ရ၏။ ထိုသူသည္ ပ်က္စီးဆုတ္ယုတ္ရ၏။

(၁၁) ငါး၊ အမဲ စေသာ အစားအစာတို႔၌ မက္ေမာ၍ စည္ကမ္းမဲ့ ဖရိုဖရဲ ျပဳတတ္ေသာ မိန္းမကိုေသာ္လည္းေကာင္း၊ ေယာက္်ားကိုေသာ္လည္းေကာင္း အိမ္ေထာင္ထိန္း အရာ၌ ထားေသာ သူသည္ ပ်က္စီးဆုတ္ယုတ္ရ၏။

(၁၂) ပစၥည္းဥစၥာနည္း၍ စည္းစိမ္ဥစၥာတို႔၌ လိုခ်င္တပ္မက္မႈ အားႀကီးမားၿပီး မင္းအျဖစ္ကို ေတာင့္တ ေနေသာသူသည္ ပ်က္စီးဆုတ္ယုတ္ရ၏။

ေလာက၌ ျဖဴစင္ေကာင္းျမတ္ၿပီး ဉာဏ္အျမင္ႏွင့္ ျပည့္စံုတဲ့ ပညာရွိသည္ ဤ ပ်က္စီးဆုတ္ယုတ္ေၾကာင္း တရားတို႔ကို ေကာင္းစြာ ၾကည့္ရႈဆင္ျခင္၍ ေရွာင္ရွားႏိုင္ေသာေၾကာင့္ ခ်မ္းေျမ႕ေအးျမေသာ နတ္ျပည္ေလာကကို ခ်ဥ္းကပ္ရ၏။
အဲဒါေတြဟာ ျမတ္စြာဘုရား ေဟာၾကားခဲ့တာေလ။
သားတို႔၊ သမီးတို႔လည္း အဲဒီ ပ်က္စီးဆုတ္ယုတ္ေၾကာင္း တရားေတြကို ေရွာင္ရွားႏိုင္ၿပီး ႀကီးပြားတိုးတက္တဲ့ သူေတြ ျဖစ္ေအာင္ က်င့္ႀကံ အားထုတ္ၾကရမယ္ေနာ္…


Read more...

ေမြးေန႔ ကဗ်ာ


အို မိတ္ေဆြ
သတိတရားလက္ကိုင္ထား
လူဆိုတာ ၾကည္ျဖဴတဲ့အခါ
အရာရာဟာ ေကာင္းေနတတ္ပါတယ္---

လူဆိုတာ ျငဴစူတဲ့အခါ
အျပစ္မရွိ အျပစ္ရွာ
ေမတၲာေတြ ကင္းကြာ
အရာရာဟာ ဆိုးေနတတ္ပါတယ္---

လူ႔ဘ၀မွာ
အေကာင္းရယ္ အဆိုးရယ္ အျမဲပဲ
ေတြ႕ႀကံဳေနရမွာ အေသအခ်ာပါ---
ေလာကဓံတရားကို
လူသားတိုင္းျငင္းဆန္
တြန္းလွန္လို႔မရပါ---

ျဖစ္ခ်ိန္တန္ျဖစ္
ပ်က္ခ်ိန္တန္ပ်က္
သခၤါရဆိုတဲ့ ဒီတရားက
မျမဲဘူးဆိုတာ ညႊန္ျပေနတာမို့

တစ္ခ်ိန္မွာ သူေဌး
တစ္ခ်ိန္မွာ ေခြး
တစ္ခ်ိန္မွာ မင္း
တစ္ခ်ိန္မွာ အဖ်င္း
မတည္ျမဲျခင္းေတြၾကားမွာ
နင္လည္းမဟုတ္ငါလည္းမဟုတ္
နာမ္ႏွင့္ရုပ္အရွိတရားႏွစ္ပါးမွာ
အားလံုးဟာ အပူရုပ္ကိုဟန္လုပ္ေနတာပါ----

ေလာကဇာတ္ခံု ဤလူ႕ဘံုမွာ
ေပ်ာ္ခ်ည္တစ္ခါ ၿပံဳးခ်ည္တစ္လွည့္
ရြဲ႕တဲ့အခါရြဲ႕ တည့္တဲ့အခါတည့္----
ဘ၀ရထားမွာ
ဆင္းသူကဆင္း တက္သူကတက္နဲ့
ေတြ႕ၾကႀကံဳၾက ဆံုၾကကြဲၾက
ပူေဆြးမႈေတြလည္း အနမတဂၢ
ငိုေၾကြးမႈေတြလည္း ေရတြက္မရ----

ဒီလိုနဲ႔အခ်ိန္ေတြေရြ႕လ်ား
အိုျခင္းဆိုတဲ့ နယ္ထဲမွာ
မသိမသာ ခ်ဥ္းကပ္လာလိုက္တာ
ဘ၀မွာ ဘာေတြ အႏွစ္သာရ ရွိခဲ့ၿပီလဲ----

ကုန္လြန္ခဲ့တဲ့ အခ်ိန္ေတြရယ္
ၿပီးဆံုးခဲ့တဲ့ အရာေတြရယ္
ေက်ာ္ျဖတ္ခဲ့တဲ့ အဆီးအတားေတြရယ္
အတိတ္ေတြလည္း မ်ားခဲ့ၿပီေလ------

မသိတသိနဲ႕ေရွ႕ဆက္
ဒီတစ္သက္အတြက္
ဘယ္ႏွစ္ရက္ က်န္ေသးဆိုတာ
အခိုင္အမာေရာ သိလား-----

ဟုန္းကနဲထ ဟုတ္ကနဲၿငိမ္း
တစ္စကၠန္႕အတြင္း ေျပာင္းလဲျခင္းမ်ားစြာ
ျဖစ္သြားႏိုင္တာမို႕
အိုျခင္း နာျခင္း ေသျခင္းေတြမျဖစ္ခင္
သတိတရား လက္ကိုင္ထားလို႕
အတုအေယာင္ေတြ သိထား
အမွန္တရားကို ႀကိဳးစားရွာ
မေလ်ာ့ေသာ ဇြဲလံု႕လနဲ႕
အသိ သတိ ေပါင္းစပ္ညိႇလို႕
က်င့္သံုးကာ ေနလိုက္ပါ မိတ္ေဆြ
အပၸမာေဒန သမၸေဒထ----
နိုင္းနိုင္းစေန ဘေလာ႔မွ ကဗ်ာအား ၿပန္လည္ ခံစားပါသည္၊

Read more...

အႏွစ္ကိုးပါး(အပုိင္း-၂၂)




ဝိပႆနာလုပ္ငန္းျပည့္စံုဖုိ႔ဆိုတာ
ဒါေၾကာင့္ ဒီအတၱကို မပယ္ဘူးဆုိရင္ ဝိပႆနာက ျဖစ္ကိုမျဖစ္ဘူးဆိုတာ မွတ္သာထား။ ''အတၱဒိ႒ိ''နဲ႔ ''သကၠာယ ဒိ႒ိ''သည္ အတူတူပဲ။ အတၱဒိ႒ိကို အေျခခံရင္ ဒိ႒ိ(၆၂)ပါး အကုန္ျဖစ္တယ္
ဒါ့ေၾကာင့္ အနိစၥလုိ႔၊ ဒုကၡလုိ႔ ဘယ္လုိပဲ ႐ႈေန႐ႈ႔ေန၊ ''အနတၱ''ကို မ႐ႈၾကသမွ်ေတာ့ အတၱဝါဒကို မစြန္႔ႏိုင္၊ မပယ္ ႏိုင္ဘူး။ ဒီလုိ မပယ္ႏုိင္ရင္ ''ဝိပႆနာပညာ''ဆုိတာ ဘယ္လုိလုပ္ ျဖစ္ႏုိင္မွာလဲ။
ဝိပႆနာ လုပ္ငန္းဆိုတဲ့ ပညာသည္ အဲဒီ အတၱကိုမွ မပယ္ရင္ ျပည့္ကို မျပည့္စံုဘူးဆိုတာကုိ ေကာင္းေကာင္းႀကီး မွတ္သားၾကေစလုိပါတယ္။

အဝိဇၨာ, တဏွာ, ကံေၾကာင့္ ျဖစ္လာတာ
ဘဝေဟာင္းနဲ႔ ဘဝသစ္ေျပာင္းတာဟာ အဝိဇၨာ၊ တဏွာ၊ ကံတုိ႔ႏွင့္ ပတ္သက္ေနတယ္။ အတၱ (ဝိညာဥ္)ႏွင့္ လုံးဝ ပတ္သက္မႈ မရွိဘူး။
ဒီဘက္ဘဝဆိုတာက အေၾကာင္း၊ ဟုိဘက္ တမလြန္ဘဝဆိုတာက အက်ိဳး။ အဲဒီလုိ အေၾကာင္းအက်ိဳး ဆက္စပ္ေနတယ္။
မ်ဳိးေစ့ဟာ ေျမ, ေရတို႔နဲ႔ေတြ႕ရင္ အပင္သစ္ ေပါက္တယ္။ အဲဒီအပင္သစ္ထဲမွာ မ်ဳိးေစ့သည္ မရိွေတာ့ဘူး။ မ်ဳိးေစ့ ရွာမရေတာ့ဘူး။ အပင္ပဲ ထင္ထင္ရွားရွား က်န္ရစ္တယ္။
အဝိဇၨာ(မသိမႈ)သည္ ေျမႏွင့္တူပါတယ္။ တဏွာ (လုိခ်င္မႈ)သည္ ေရႏွင့္တူပါတယ္။ ကံ (ကုသုိလ္ကံ အကုသုိလ္ကံ)သည္ မ်ိဳးေစ့ႏွင့္ တူပါတယ္။
ဘဝေဟာင္းက ေျမဓာတ္ ေရဓာတ္နဲ႔ မ်ဳိးေစ့ဓာတ္ တို႔ေၾကာင့္ ''ဘဝခႏၶာသစ္'' ဆိုတဲ့ အပင္သစ္ကေလးေပါက္ တာ။
ဘဝ ခႏၶာသစ္ဆိုတဲ့ အပင္သစ္ထဲမွာ ဒီဘက္က ကံဆုိတဲ့မ်ဳိးေစ့ကေတာ့ ပါမသြားဘူး။ ကံဆိုတဲ့မ်ဳိးေစ့သည္ ဟိုဘက္ကိုလုိက္ေတာ့မသြားဘူး။ ဒီကံဆိုတဲ့မ်ဳိးေစ့ရိွလို႔လဲ ပဲ ဟိုဘက္မွာ ခႏၶာသစ္ဆိုတဲ့ အပင္သစ္ေပါက္တာ။
ဥပမာ၊ ကိုယ္လံုးေပၚ မွန္ႀကီးတစ္ခ်ပ္ကို ေရွ႕မွာ ေထာင္ထားရင္ မွန္ထဲမွာ လူအရိပ္ထင္တယ္။
မွန္ထဲက အရိပ္သည္ ဒီလူပဲလား။ မဟုတ္ဘူး။ ဒါျဖင့္ တျခားစီလား၊ မဟုတ္ဘူး။ မွန္ထဲက အရိပ္နဲ႔ ဒီလူက တသားတည္းပဲ။
ဟိုဘက္က မွန္ဆုိတဲ့ ဘဝသစ္လဲ ရိွေနတယ္။ ဒီဘက္က ကိုယ္ျပဳလုပ္ထားတဲ့ အဝိဇၨာ၊ တဏွာ၊ ကံဆိုတဲ့ လူႀကီးကလဲ ရိွေနတယ္။
ဘဝေဟာင္းနဲ႔ ဘဝသစ္ကူးတယ္ဆိုတာ မွန္ထဲမွာ အရိပ္ထင္သလုိပါပဲ။

ဝိပႆနာတစ္ျခမ္းပဲ့
အဲဒါကို နားမလည္ေတာ့ အတၱကုိ လက္ခံၿပီး အတၱက တစ္ဘဝမွ တစ္ဘဝကူးတာဆုိေတာ့ အကုန္လံုး မွားကုန္တယ္။
အဲဒီလုိမွားေတာ့ ဝိပႆနာ ရႈတဲ့အခါ အနိစၥ၊ ဒုကၡပဲ ႐ႈတယ္၊ အနတၱကို မ႐ႈဘူး။ ဒီလုိဆုိရင္ ''ဝိပႆနာ တစ္ျခမ္းပဲ့'' ျဖစ္ေနမွာေပါ့။ သတိထားရမည့္ အခ်က္ေတြ။ နားမလည္ေတာ့ နည္းမမွန္ေတာ့ဘူး။ နည္းမမွန္ရင္ ပန္းတုိင္ကုိ ဘယ္လုိနည္းႏွင့္မွ မေရာက္ႏုိင္ေတာ့ဘူး။

အတၱစြဲ ပညာတတ္ႏွစ္ေယာက္
ပိဋကတ္သံုးပံုကို လန္ဒန္ပါဠိအသင္းႀကီး P. T.S (London Pali Text Societ) ကေန အကုန္လံုး အဂၤလိပ္လုိ ဘာသာျပန္ၿပီးသားရိွတယ္။
အဲဒီပိဋကတ္သံုးပံုကို ဘာသာျပန္တဲ့ေနရာမွာ ဦးေဆာင္ၾကတာက ရစ္စ္ေဒးဗစ္လုိ႔ေခၚတဲ့ ဇနီးခင္ပြန္း ႏွစ္ ေယာက္။
သူတုိ႔ဟာ ပိဋကတ္သံုးပံုကို ေၾကေၾကညက္ညက္ တခါတည္း ဖက္လိုက္တဲ့ျဖစ္ျခင္း၊ ဘာသာလဲျပန္တယ္။ ေကာက္ႏုတ္ခ်က္ေတြလဲ ေရးၾကတယ္။
ပိဋကတ္ကို အဂၤလိပ္လို ဘာသာျပန္ၿပီး ကမၻာကို ျဖန္႔ထားတဲ့ အဲဒီ ပညာတတ္ ဇနီးခင္ပြန္းႏွစ္ေယာက္ဟာ အနတၱဆိုတာကို လက္မခံၾကဘူး။ သူတို႔လဲ အတၱသမားေတြပဲ။
ဒီအေၾကာင္းကုိ ဆရာေတာ္ႀကီး ဦးေသ႒ိလ အမိန္႔ရိွလုိ႔ ဘုန္းႀကီးတို႔ သိရတာ။ ဆရာေတာ္ႀကီးက ေျပာတယ္၊ ''ပညာတတ္ ဒီအဘုိးႀကီးနဲ႔ အဘြားႀကီးကို ငါ အနတၱ ကုိ ေဟာတယ္၊ သူတုိ႔ လက္ကို မခံၾကဘူး''။
''ဘဝကူးတာဟာ အတၱ (ဝိညာဥ္)က ကူးတာပါ။ 'အတၱဒီပါ ဘိကၡေဝ ဝိဟရထ အတၱ သရဏာ- အတၱ ကို ကိုးကြယ္ရမယ္'လုိ႔ ဘုရားက ေဟာထားတာပဲ ဆုိၿပီးေတာ့ သူတို႔ အတၱကုိ စြဲလမ္းေနၾကတယ္''တဲ့။
တခ်ဳိ႕တခ်ဳိ႕ေနရာေတြမွာ ဘုရားရိွေပမဲ့ တရားမရိွျပန္ဘူး။ တရားရိွေပမယ့္ သံဃာမရိွျပန္ဘူး၊ ဒီလုိမဟုတ္လား။ ဘုရားနဲ႔ တရားရိွတယ္။ သံဃာမရိွဘူး။ သံဃာရိွတယ္။ တရားမရိွဘူး။ ဒီလုိေတြျဖစ္ေနၾကတယ္။
ေနာက္ၿပီးေတာ့ အနိစၥ၊ ဒုကၡ ရိွတယ္၊ အနတၱ မရိွဘူး။ အနတၱရိွတယ္၊ အနိစၥမရိွဘူး။
သမာဓိရိွလ်က္နဲ႔ သီလမပါဘူး။ သီလ၊ သမာဓိရိွ လ်က္နဲ႔ ပညာမပါဘူး။ သူတို႔ခမ်ာ အျပည့္အစုံ မသိၾကဘူး။ဒါ ဘာ့ေၾကာင့္လဲ၊ ေထရဝါဒသာသနာ မထြန္းကားလုိ႔ ဒီလုိ ျဖစ္ေနတာ။

အိႏၵိယျပည္မွာ ဗုဒၶဘာသာ ဘာ့ေၾကာင့္ကြယ္သလဲ
ဒီေတာ့ သာသနာကြယ္ျခင္းရဲ႕ အေၾကာင္းနဲ႔ပတ္ သက္လုိ႔ ဘုန္းႀကီးတို႔ကို ေမးလိုက္တဲ့ ေမးခြန္းတစ္ခုကို ေျပာပါမယ္။ နယူးေဒလီမွာ အသံလႊင့္ဌာနက ေမးပါတယ္။
''အရွင္ဘုရား အိႏၵိယျပည္မွာ ဗုဒၶသာသနာ ဘာေၾကာင့္ ကြယ္သြားရသလဲ''လုိ႔ ေမးပါတယ္။ ဒီေတာ့ ဘုန္းႀကီးက ေျဖလုိက္ပါတယ္။
''ဗုဒၶသာသနာ ကြယ္သြားရတာဟာ ဘုန္းႀကီးတို႔ ေလ့လာလုိ႔ရသေလာက္ ေျပာရရင္ အေျခခံ အေၾကာင္း ၃-ခုကုိ ေတြ႕ရပါတယ္။
၁။ ဇာတ္ဝါဒ အလြန္ျပင္းထန္ျခင္း၊ (လူတန္းစား ခြဲျခားမႈ)
၂။ အတၱဝါဒ အလြန္ျပင္းထန္ျခင္း၊ (အစဲြၾကီးမႈ)
၃။ သဒၶါတရား နည္းပါးျခင္းတုိ႔ေၾကာင့္ အိႏၵိယမွာ ဗုဒၶသာသနာ ကြယ္ခဲ့ရပါတယ္''။ အဲဒီလုိ ဘုန္းႀကီး ေျဖခဲ့ ပါတယ္။
(အဲဒီ အေမးနဲ႕ အေျဖေတြကို အသံလႊင့္ ဌာနမွာ အသံသြင္းခဲ့တာ အခ်ိန္အားၿဖင္မိနစ္ ၄ဝ-ရွိပါတယ္။)
''ဇာတ္နိမ့္တယ္၊ ဇာတ္ျမင့္တယ္၊ အမ်ဳိးယုတ္တယ္၊ အမ်ဳိးျမတ္တယ္''ဆုိၿပီးေတာ့ လူတန္းစား ခြဲျခားတဲ့စနစ္ဟာ အိႏၵိယမွာ အလြန္ျပင္းထန္တယ္။
ဇာတ္နိမ့္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္က ေရတစ္အိုးမွာ ေသာက္သြား လို႔ရိွရင္ ဇာတ္ျမင့္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္က အဲဒီေရအုိးကို ခြဲပစ္တယ္။ အဲဒီေရအုိးမွာ သူ မေသာက္ေတာ့ဘူး။
ဇာတ္ျမင့္ပုဂၢိဳလ္တို႔ရဲ႕ ေနရာကို ဇာတ္နိမ့္ပုဂၢိဳလ္ တစ္ေယာက္ တက္လာရင္ အဲဒီေနရာ ေရေဆးပစ္တယ္။ ဝိဋဋဴပတုိ႔ရဲ႕ အတၴဳပၸတၱိနဲ႔ သိႏိုင္ပါတယ္။
အဲဒီလို အတန္းအစားေတြက သိပ္ခြဲျခားလြန္းတဲ့ အခါက်ေတာ့ အႏွိမ္ခံရတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြနဲ႔ ဇာတ္ျမင့္ဆိုတဲ့ အဆင့္အတန္းျမင့္တဲ့ လူတန္းစားေတြဟာ ပဋိပကၡ အၿမဲတမ္း ျဖစ္ေနၾကတယ္။
''အနတၱ''ျဖင့္ ဇာတ္ဝါဒကို တိုက္ဖ်က္ေတာ္မူခဲ့
အဲဒီပဋိပကၡေတြရဲ႕အၾကားမွာ ျမတ္စြာဘုရားက ပြင့္ေပၚလာၿပီးေတာ့ ဗာရာဏသီၿမိဳ႕အနီး မိဂဒါဝုန္ေတာမွာ ''အနတၱေဒသနာ'' ကို ေၾကြးေၾကာ္ၿပီး ဇာတ္ဝါဒကို တိုက္ ဖ်က္ေတာ္မူခဲ့တယ္။
ဘုရားရွင္ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ရဲ႕ သာသနာေတာ္ဆိုတာ ပင္လယ္ႀကီးနဲ႔ တူတယ္။ ျမစ္ႀကီးငါးသြယ္ ျမစ္ငယ္ ငါးရာက ေရေတြ ပင္လယ္ႀကီးထဲ ေရာက္ရင္ အဲဒီျမစ္ေပါင္း မ်ားစြာက စီးဆင္းေသာေရ အားလံုးတုိ႔သည္ ''ငန္တယ္'' ဆိုတဲ့ အရသာထဲမွာ တစုတည္း ေပါင္းသြားၾကတယ္။
ဂဂၤါ၊ ယမံုနာ၊ အစီရဝတီ၊ ဘယ္ျမစ္က ဘယ္ေရ ရယ္လုိ႔ ပင္လယ္ထဲမွာ ခြဲျခားလ်က္ မရိွေတာ့ဘူး။ တစ္မ်ဳိးတည္း ေပါင္းခဲ့ပါတယ္။
ဘုရား သာသနာေတာ္ထဲကို ဆင္းရဲတဲ့လူ ဝင္လာလဲ သူက်င့္ရမဲ့ အက်င့္တရားဟာ သိကၡာသံုးပါးပဲ။ စၾက ဝေတးမင္းႀကီး ရဟန္းျပဳရင္လဲ က်င့္ရမဲ့ တရားဟာ ဒီ သိကၡာသံုးပါးပဲ။ ႏူနာစြဲေနတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ႀကီးတစ္ေယာက္ ဘုရားသာသနာမွာ ဝင္လာရင္လဲ က်င့္ရမဲ့ တရားဟာ ဒီသိကၡာသံုးပါးပဲ။
က်င့္စရာ ကြဲကြဲျပားျပား ျခားနားမႈဆုိတာ မရိွဘူး။ ဘယ္လူမ်ဳိးပဲျဖစ္ျဖစ္ ဘုရားသာသနာ ဝင္လာလုိ႔ရိွရင္ က်င့္ စရာဟာ တစ္မ်ဳိးတည္းသာလွ်င္ ရိွတယ္။ အဲဒါဟာ ဘုရားသာသနာေတာ္ရဲ႕ ထူးျခားတဲ့ အခြင့္အေရးႀကီးတစ္ခုပဲ။
တခ်ဳိ႕ ေနရာေတြက်ေတာ့ အမ်ဳိးမ်ဳိးခြဲတယ္။ ဘယ္သူက ဘယ္အက်င့္က်င့္၊ ဘယ္ပုဂၢိဳလ္ ဘယ္အက်င့္ မက်င့္ရ၊ ဘယ္ပုဂၢိဳလ္ ဘယ္ေနရာ မတက္ရဆုိၿပီးေတာ့ မ်ဳိးကိုစံုလို႔။
ဘုရားသာသနာက်ေတာ့ က်င့္ရမည့္ သိကၡာေတြ ဟာ ဘယ္လိုလူမ်ဳိး လာခဲ့လာခဲ့ ဒါပဲ၊ တျခားမရိွဘူး။
ေကာင္းၿပီ အဲဒီသိကၡာသံုးပါးကို က်င့္ၿပီးတဲ့ အခါ က်ျပန္ေတာ့ အရဟတၱဖိုလ္ေပါက္လုိ႔ နိဗၺာန္ျမင္ရၿပီ ဆုိလုိ႔ ရိွရင္ ဘယ္လူမ်ဳိးျမင္္တဲ့ နိဗၺာန္ျဖစ္ျဖစ္ တစ္မ်ဳိးတည္းပဲ။
ျပည့္တန္ဆာ အမ်ဳိးသမီး ရဟန္းျပဳ၊ နိဗၺာန္ျမင္ ေတာ့လဲပဲ ရွင္ဘုရင္ႀကီးမ်ားနဲ႔ သာကီဝင္မင္းသမီးႀကီးမ်ား ျမင္သြားတဲ့ နိဗၺာန္ပါပဲ။ ဘာမွ မထူးျခားဘူး။
အမၺပါလီျပည့္တန္ဆာမႀကီး ရဟန္းျပဳ၊ ရဟႏၲာ ျဖစ္ၿပီးေတာ့ ျမင္သြားတဲ့ နိဗၺာန္ရယ္၊ မိေထြးေတာ္ ေဂါတမီ တုိ႔ ျမင္သြားတဲ့ နိဗၺာန္ရယ္၊ တျခားစီမဟုတ္ဘူး။ အတူတူပဲ။ ဘုရားသာသနာက အဲဒီေလာက္ ေကာင္းတာ။
ဘုရားသာသနာက လြဲရင္ တျခားမွာ ဒီေလာက္ အခြင့္အေရးကို ဘယ္မွာမွ မေပးပါဘူး၊ ဘုရားသာသနာက ဇာတ္စနစ္ကို အကုန္လံုး ေျပာင္းျပန္လွန္ ပစ္လိုက္တယ္။ အတန္းအစား ခြဲျခားတဲ့စနစ္ကို ဘုရားသာသနာက ေျပာင္းျပန္ လွန္ၿပီးေတာ့ အကုန္လံုး ပစ္ပယ္လိုက္တယ္။
ကမၻာဦး လူ စေပၚကတည္းက စြဲလာတဲ့ ''အတၱ'' ဝါဒႀကီးကိုလဲ အျမစ္ကေန ၿဖိဳၿပီးေတာ့ ''အနတၱ (ဝိညာဥ္ ဆိုတာမရွိ)''ဆိုၿပီးေတာ့ ေၾကြးေၾကာ္ခဲ့တယ္။
''အနတၱ''လို႕ဆိုၿပီးေတာ့ မဟာသကၠရာဇ္ ၁ဝ၃-ခုႏွစ္၊ ဝါဆိုလျပည္ေက်ာ္ ၅-ရက္ေန႕က ေၾကြးေၾကာ္ခဲ႕ တယ္။
ဝါဆိုလျပည္ေန႕က စၿပီး လျပည့္ေက်ာ္ ၄-ရက္ ေန႔ထိ ဓမၼစၾကာတရားကုိ ေဟာပါတယ္။ ဓမၼစၾကာတရားပြဲ ဟာ ၅- ရက္ ျဖစ္သြားတယ္။ အဲဒီမွာ ပဥၥဝဂၢီငါးဦးဟာ ေသာတာပန္ျဖစ္ၾကတယ္။
ဝါဆိုလျပည့္ေက်ာ္ ၅-ရက္ေန႕လဲေရာက္ေရာ အဲဒီ ေသာတာပန္ ငါးပါးကိုေပါင္းၿပီေတာ့ ''အနတၱ''လို႕တစ္လံုး တည္းေဟာလုိက္ပါတယ္။
''အနတၱေဒသနာ'' ဆုံးတဲ့အခါ ထိုငါးပါးေသာ ရဟန္းေတာ္တို႔ ရဟႏၲာျဖစ္ၾကပါတယ္။ ထိုမေထရ္သူျမတ္ တုိ႔ရဲ႕ စိတ္ေတြဟာ ဘာအစြဲမွ မရိွေတာ့ဘူး။
၁။ ကာမေပၚမွာ၊၂။ ဘဝေပၚမွာ၊ ၃။ အယူမွားေတြေပၚမွာ၊ ၄။ အတၱေပၚမွာ ၿငိကပ္ျခင္းမရိွပဲ ရဟႏၲာျဖစ္ၾကပါတယ္။
အုိင္ႀကီး တခုမွာ ရႊံ႕ေတြရိွတယ္, ၫြန္ေတြရိွတယ္, ေရေတြရိွတယ္, ရႊံ႕ၫြန္နဲ႔ ေရအျပည့္ရိွတဲ့ အုိင္ထဲမွာ ၾကာ ေတြ စိုက္ထားတယ္။

အႏွစ္ကိုးပါး(အပုိင္း-၂၃)ဆက္ရန္

Read more...

သိေစအပ္ေသာ အစီအရင္...




သိေစအပ္ေသာ အစီအရင္...

စုႏၵ ညီၫြတ္ကုန္ေသာ အခ်င္းခ်င္း ဝမ္းေျမာက္ကုန္ေသာ မျငင္းခံုၾကကုန္ေသာ အက်င့္သိကၡာကုိ လုိလားကုန္ေသာ သင္ခ်စ္သားတို႔တြင္ သီတင္းသံုးေဖာ္တစ္ဦး သည္ သံဃာ့ အလယ္၌ အကယ္၍ တရားေဟာျငားအံ့၊ ထုိေဟာရာ၌ ''ဤအသွ်င္သည္ အနက္ကုိလည္း မွားယြင္းစြာယူ၏၊ သဒၵါကုိလည္း မွားယြင္းစြာ တင္ျပ၏''ဟု သင္တို႔အား အထင္အျမင္ ျဖစ္ရာ၏၊ ယင္းသို႔ျဖစ္ေသာ္ ထုိ အသွ်င္၏ စကားကုိ ႏွစ္သက္လက္ခံျခင္းလည္း မျပဳအပ္၊ ကဲ့ရဲ႕ျငင္းပယ္ျခင္းလည္း မျပဳအပ္၊

''ငါ့သွ်င္ ဤအနက္၏ သဒၵါတို႔သည္ ဤသဒၵါတို႔ ျဖစ္ကုန္သေလာ၊ ထုိသဒၵါတို႔ ျဖစ္ကုန္သေလာ၊ အဘယ္ သဒၵါတို႔သည္ သာလြန္၍ သင့္ျမတ္ကုန္သနည္း၊ ဤသဒၵါတို႔၏ အနက္သည္ ဤအနက္ျဖစ္သေလာ၊ ထုိအနက္ ျဖစ္သေလာ၊ အဘယ္ အနက္သည္ သာလြန္၍ သင့္ျမတ္ပါသနည္း''ဟု ဆုိအပ္၏။

ထုိအသွ်င္သည္ ''ငါ့သွ်င္တို႔ ဤအနက္၏ သဒၵါတို႔တြင္ ဤသဒၵါတို႔သာလွ်င္ သာလြန္၍ သင့္ျမတ္ကုန္၏၊ ဤသဒၵါတို႔ကုိပင္ ငါဆုိအပ္၏၊ ဤသဒၵါတို႔၏ အနက္တြင္ ဤအနက္သည္သာလွ်င္ သာလြန္၍ သင့္ျမတ္၏၊၊ ဤအနက္ကုိပင္ ငါဆုိအပ္၏''ဟု အကယ္၍ ဆုိျငားအံ့၊ ထုိ အသွ်င္ကုိ ျမႇင့္တင္ ခ်ီးမြမ္းျခင္းလည္း မျပဳအပ္၊ ႏွိမ့္ခ်ၿခိမ္းေျခာက္ျခင္းလည္း မျပဳအပ္၊ ျမႇင့္တင္ခ်ီးမြမ္းျခင္း ႏွိမ့္ခ်ၿခိမ္းေျခာက္ျခင္း မျပဳမူ၍ ထုိအနက္ကုိလည္းေကာင္း၊ ထုိသဒၵါတို႔ကုိ လည္းေကာင္း စူးစမ္းဆင္ျခင္ရန္ ထုိ အသွ်င္ကုိပင္ ေကာင္းစြာ သိေစအပ္၏။ 178

စုႏၵ တစ္ပါးေသာ သီးတင္းသံုးေဖာ္သည္လည္း သံဃာ့ အလယ္၌ အကယ္၍ တရား ေဟာျငားအံ့၊ ထုိတရားေဟာရာ၌ ''ဤအသွ်င္သည္ အနက္ကုိ မွားယြင္းစြာ ယူ၏၊ သဒၵါတို႔ကုိကားဟုတ္ မွန္စြာ တင္ျပ၏'' ဟု သင္တို႔အား အထင္အျမင္ ျဖစ္ရာ၏၊ ယင္းသို႔ ျဖစ္ေသာ္ ထုိအသွ်င္၏ စကားကုိ ႏွစ္သက္ လက္ခံျခင္းလည္း မျပဳအပ္၊ ကဲ့ရဲ႕ျငင္းပယ္ျခင္းလည္း မျပဳအပ္၊ ႏွစ္သက္လက္ခံျခင္း ကဲ့ရဲ႕ျခင္းကုိ မျပဳမူ၍ ထုိအသွ်င္ကုိ ''ငါ့သွ်င္ ဤသဒၵါတို႔၏ အနက္သည္ ဤအနက္ ျဖစ္သေလာ၊ ထုိအနက္ ျဖစ္သေလာ၊ အဘယ္အနက္သည္ သာလြန္၍ သင့္ျမတ္သနည္း'' ဟု ဆုိအပ္၏။

ထုိ အသွ်င္သည္ ''ငါ့သွ်င္တို႔ ထုိသဒၵါတို႔၏ အနက္တို႔တြင္ ဤအနက္သည္ သာလွ်င္ သာလြန္၍ သင့္ျမတ္၏'' ဟု အကယ္၍ ဆုိျငားအံ့၊ ထုိ အသွ်င္ကုိ ျမႇင့္တင္ခ်ီးမြမ္းျခင္းလည္း မျပဳအပ္၊ ႏွိမ့္ခ်ၿခိမ္းေျခာက္ျခင္းလည္း မျပဳအပ္၊ ျမႇင့္တင္ခ်ီးမြမ္းျခင္း ႏွိမ့္ခ်ၿခိမ္းေျခာက္ျခင္း မျပဳမူ၍ ထုိအနက္ကုိသာလွ်င္ စူးစမ္း ဆင္ျခင္ရန္ ထုိ အသွ်င္ကုိပင္ ေကာင္းစြာ သိေစအပ္၏။ 179

စုႏၵ တစ္ပါးေသာ သီးတင္းသံုးေဖာ္ ပုဂၢဳိလ္သည္လည္း သံဃာ့ အလယ္၌ အကယ္၍ တရားေဟာျငားအံ့၊ ထုိေဟာရာ၌ ''ဤအသွ်င္သည္ အနက္ကုိသာလွ်င္ ဟုတ္မွန္စြာ ယူ၏၊ သဒၵါတို႔ကုိကား မွားယြင္းစြာ တင္ျပ၏'' ဟု သင္တို႔အား အထင္အျမင္ ျဖစ္ရာ၏၊ ယင္းသို႔ျဖစ္ေသာ္ ထုိ အသွ်င္၏ စကားကုိ ႏွစ္သက္လက္ခံျခင္းလည္း မျပဳအပ္၊ ကဲ့ရဲ႕ျငင္းပယ္ျခင္းလည္း မျပဳအပ္၊ ႏွစ္သက္ လက္ခံျခင္း ကဲ့ရဲ႕ျငင္းပယ္ျခင္း မျပဳမူ၍ ထုိအသွ်င္ကုိ '' ငါ့သွ်င္ ဤအနက္၏ သဒၵါတို႔သည္ ဤသဒၵါတို႔ ျဖစ္ကုန္ သေလာ၊ ထုိသဒၵါတို႔ ျဖစ္ကုန္သေလာ၊ အဘယ္သဒၵါတို႔သည္ သာလြန္ သင့္ျမတ္ကုန္သနည္း''ဟု ဆုိအပ္၏၊ ထုိ အသွ်င္ သည္ ''ငါ့သွ်င္တို႔ ဤအနက္၏ သဒၵါတို႔တြင္ ဤသဒၵါတို႔သည္ သာလြန္၍ သင့္ျမတ္ ကုန္၏'' ဟု ဆုိျငားအံ့၊ ထုိ (အသွ်င္) ကုိ ျမႇင့္တင္ ခ်ီးမြမ္းျခင္းလည္း မျပဳအပ္၊ ႏွိမ့္ခ် ၿခိမ္းေျခာက္ ျခင္းလည္း မျပဳအပ္၊ ျမႇင့္တင္ ခ်ီးမြမ္းျခင္း ႏွိမ့္ခ်ၿခိမ္းေျခာက္ျခင္း မျပဳမူ၍ ထုိသဒၵါ တို႔ကုိ သာလွ်င္ စူးစမ္းအင္ျခင္ရန္ ထုိ (အသွ်င္)ကုိပင္ ေကာင္းစြာ သိေစအပ္၏။ 180

စုႏၵ တစ္ပါးေသာ သီတင္းသံုးေဖာ္သည္လည္း သံဃာ့ (အလယ္) ၌ အကယ္၍ တရား ေဟာျငားအံ့၊ ထုိတရားေဟာရာ၌ ''ဤအသွ်င္သည္ အနက္ကုိလည္း ဟုတ္မွန္စြာ ယူ၏၊ သဒၵါတို႔ကုိလည္း ဟုတ္မွန္စြာ တင္ျပ၏'' ဟု သင္တို႔အား အထင္အျမင္ ျဖစ္ရာ၏၊ ထုိသို႔ ျဖစ္ေသာ္ ထုိ (အသွ်င္)၏ စကားကုိ ''ေကာင္း၏'' ဟု ႏွစ္သက္ လက္ခံအပ္၏၊ ဝမ္းေျမာက္ႏုေမာ္ သာဓုေခၚအပ္၏၊ ထုိ (ပုဂၢဳိလ္)၏ စကားကုိ ႏွစ္သက္လက္ခံကာ ဝမ္းေျမာက္ႏုေမာ္ သာဓုေခၚၿပီးေသာ္ ထုိ (အသွ်င္) ကုိ ''ငါ့သွ်င္ ငါတို႔သည္ အရေတာ္ ေလစြ၊ ငါ့သွ်င္ ငါတို႔သည္ ေကာင္းစြာ ရအပ္ေလစြ၊ အၾကင္ငါတို႔သည္ ဤသို႔ အနက္ကုိ တတ္သိေသာ ဤသို႔ သဒၵါကုိ တတ္သိေသာ ထုိသို႔သေဘာ ရွိေသာ သီတင္းသုံးေဖာ္ အသွ်င္ျမတ္ကုိ ျမင္ၾကရကုန္၏'' ဟု ဆုိအပ္၏။

သိေစအပ္ေသာ အစီအရင္၊ ပါသာဒိကသုတ္၊ ပါထိကဝဂ္၊ ဒီဃနိကာယ္။

ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။




Read more...

လယ္တီဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး၏ သတၱ႒ာန ဘုရားရွိခုိး

ပလႅကၤသတၱာဟ စံေတာ္မူပုံ

ဘုန္းေရာင္ထြန္းထိန္၊ ေစာမုနိန္။ ။ ပညိေျႏၵ ေခြ်ရာမွန္ဘိ၊ ေဗာဓိၾကငွန္း ေရႊေညာင္နန္း၀ယ္၊ ထူးဆန္းအံ့ေလာက္၊ ေျမမွေပါက္သား ေရာင္ေတာ္မာရ္ႏွင္ ေရႊပလႅင္ထက္၊ သဗၺညဳတဥာဏ္ကုိ ရၿပီး၊ သတၱာဟရက္ ဖြဲ႔ေခြလ်က္ပင္၊ ၿငိမ္သက္တင့္တယ္၊ သုံးစမၸယ္သည္။ ။ ဘုန္းၾကြယ္လက္ဦး ဘြယ္ေပကုိး။

အနိမိသ သတၱာဟ စံေတာ္မူပုံ

ႏွစ္ႀကိမ္ေျမာက္ထ သတၱာဟတြင္၊ မာရပယ္လွန္ ပလႅင္ပ်ံမွ၊ ဧသန္တူရူ ရပ္ေတာ္မူလ်က္၊ ၾကည္ျဖဴ ၿငိမ္းခ်မ္း ပလႅင္နန္းကုိ၊ ေျဖာင့္တမ္း စကၡဳ စိမ့္စိမ့္ရႈလ်က္၊ သုံးလူ႕ရွင္ပင္၊ ေပ်ာ္စံရႊင္သည္။ ။ၾကည္လင္ညြတ္နဴး၊ ဘြယ္ေပကုိး။

စကၤမ သတၱာဟ စံေတာ္မူေနပုံ

သုံးႀကိမ္ေျမာက္ထ သတၱာဟတြင္၊ ေဗာဓိပင္မွ ေျမာက္ခြင္ ဥတၱရာ၊ စႀကၤ ံသာ၌၊ လူးလားတုံ႔ေခါက္၊ ၾကြခ်ီေလွ်ာက္၍၊ ဘုန္းေတာက္ဘုရား ေပ်ာ္စံစားသည္။ ။တရားဆင္ျခင္ လ်က္ေပကုိ။

ရတနာဃရ သတၱာဟ စံေတာ္မူေနပုံ

ေလးႀကိမ္ေျမာက္ထ သတၱာဟတြင္၊ ေဗာဓိပင္ႏွင့္ ပလႅင္ထြန္းေတာက္၊ အေနာက္ေျမာက္၀ယ္၊ အံ့ေလာက္ဘြယ္ရာ၊ ရတနာရိပ္ၿငိမ္ စံေရႊြအိမ္၌၊ ႀကိမ္ႀကိမ္ဘန္ခါ၊ အဘိဓမၼာကုိ၊ မဟာဥာဏ သာဂရျဖင့္၊ ဗုဒၶရွင္ပင္ သုံးဆင္ျခင္သည္။ ။ေရာင္ရွင္ေျခာက္ျဖာ ညီးလုိ႔ကုိ။

အဇပါလသတၱာဟ စံေတာ္မူပုံ

ငါးႀကိမ္ေျမာက္ထ သတၱာဟတြင္၊ ေဗာဓိပင္မွ ေရွ႕ခြင္ျပဳဗၺာ၊ ရပ္ဒိသာ၀ယ္ ႀကီးစြာျမင့္ေခါင္၊ ဆိတ္ေက်ာင္းေညာင္၌၊ ဘုန္းေခါင္ ပရေမ စမၸာယ္ေနသည္။ ။ ရိုေသျမတ္နိဳး ဘြယ္ေပကုိး။

မုစလိႏၵသတၱာဟ စံေတာ္မူေနပုံ

ေျခာက္ႀကိမ္ေျမာက္ထ သတၱာဟတြင္၊ ပလႅင္ေရႊေညာင္ အေရွ႕ေတာင္၌၊ ျမေရာင္လုိလုိ ေရညိဳျပည့္လွ်မ္း၊ ၾကာပန္း ညြတ္ရုံ။ ပန္းမ်ဳိးစုံသည္၊ မုဥၥလိႏၵာ အုိင္သာျဖန္႔က်င္း၊ က်ည္းပင္ရင္း၀ယ္ သနင္းလူ႔ေဆြ၊ စမၸာယ္ေနေသာ္၊ မုိးေလးထန္းျပင္း၊ သြန္းခ်ျခင္းေၾကာင့္၊ ေျမြမင္းရန္ဟန္႔ ပါးပ်ဥ္းျဖန္႔လ်က္၊ ခ်ီးအံ့တန္ခုိး၊ ေဆာင္းကာမုိးသည္။ ။ ေရွးရိုးသမၻာေတာ္ေၾကာင္းကိုး။

ရာဇာယတန သတၱာဟစံေတာ္မူေနပုံ

ခါသတၱမ သတၱာဟတြင္၊ ေဗာဓိပင္မွ ေတာင္ျပင္လက်္ာ၊ ေျမမ်က္ႏွာ၀ယ္၊ ရာဇာယတန မည္ရေခၚတြင္၊ လင္းလြန္းပင္၌၊ သဗၺညဳဖ်ား ေပ်ာ္စံစားသည္။ ။ ႀကီးမား ဥာဏ္ေတာ္ ဘြင့္လုိ႔ကုိ။

ထုိခုႏွစ္ပါး အရပ္မ်ားကုိ ေရွ႕သြားသဒၶါ ၾကည္ညိဳစြာလွ်င္၊ ၀ႏၵနာမာန၊ ဂါရ၀ျဖင့္၊ ဦးခ်ညြတ္က်ဳိး၊ ကြ်န္ရွိခုိးသည္။ ေကာင္းက်ဳိး ခပ္သိမ္း၊ ျပည့္ေစ့ေသာ၀္။


Read more...

ဒီဇင္ဘာလတြင္ သီတဂူဆရာေတာ္ မီနီဆုိးတား ၾကြေရာက္မည္

မီနီဆုိးတာျပည္နယ္၊ သီတဂူဓမၼ၀ိဟာရေက်ာင္းတုိက္သုိ႔ သီတဂူဆရာေတာ္ ၾကြေရာက္ကာ မီနီဆုိးတားရွိ ဒကာ ဒကာမတုိ႔အား တရားဓမၼမ်ား ခ်ီးျမွင့္ေတာ္မူမည္။ အသင္းတာ၀န္ရွိသူမ်ားမွ အေသးစိပ္ သတင္းမ်ားကုိ ေၾကညာေပးပါမည္။

Read more...

နိဗၺာန္ ကုိ ဘယ္လုိသြားရင္ ေရာက္ႏုိင္ပါသလဲ


ပုဏၰားႀကီး အေမး၊ ျမတ္ဗုဒၶေျဖ


အရွင္ေဂါတမ၊ နိဗၺာန္ဆိုတာရွိသလား

ရွိပါတယ္-ပုဏၰားႀကီး

အရွင္က နိဗၺာန္ရွိတဲ့ေနရာကို သိပါသလား

သိပါတယ္

နိဗၺာန္ေရာက္ေၾကာင္း အက်င့္ျမတ္ဆုိတာ ရွိပါသလား

ရွိပါတယ္-ပုဏၰားႀကီး

အဲဒါကို အရွင္ေဂါတမက ေဟာႏုိင္ပါသလား


ေဟာႏုိင္ပါတယ္

အရွင္ေဂါတမ ေဟာျပေပးတာကို နာရသူတုိင္း အဲဒီနိဗၺာန္ဆီ
ေရာက္ပါသလား

ေရာက္တဲ့သူေတြလဲ ရွိပါတယ္၊ မေရာက္တဲ့သူေတြလဲ ရွိပါတယ္

ဘယ္လုိျဖစ္လုိ႔လဲ-အရွင္ေဂါတမ မေရာက္တဲ့သူေတြက ဘာျဖစ္လုိ႔
မေရာက္ၾကတာလဲ

ျမတ္ဗုဒၶအေမး ပုဏၰားႀကီး အေျဖ

ပုဏၰားႀကီး-သာ၀တၳိၿမိဳ႕ဆုိတာ ရွိပါသလား

ရွိပါတယ္၊ အရွင္ေဂါတမ

သာ၀တၳိၿမိဳ႕ရွိတဲ့ေနရာကို သင္သိပါသလား

သိပါတယ္၊ အရွင္ေဂါတမ

သာ၀တၳိၿမိဳ႕သို႔ ေရာက္ေစႏုိင္တဲ့လမ္းကေရာ ရွိသလား

ရွိပါတယ္- အရွင္ေဂါတမ

အဲဒီလမ္းကို ပုဏၰားႀကီးက ေျပာျပေပးႏုိင္ပါသလား

ေျပာျပေပးႏုိင္ပါတယ္-အရွင္ေဂါတမ

ပုဏၰားႀကီးေျပာျပတာကို သိတဲ့သူတုိင္း သာ၀တၳိၿမိဳ႕သုိ႔ ေရာက္ပါ
သလား

ေရာက္တဲ့သူေတြလဲ ရွိတယ္၊ မေရာက္တဲ့သူေတြလဲ ရွိပါတယ္

ဘယ္လုိျဖစ္လုိ႔လဲ- ပုဏၰားႀကီး

တပည့္ေတာ္ နားလည္သြားပါၿပီ အရွင္ဘုရား။ ေျပာျပေပးထားတဲ့
အတုိင္း ေသခ်ာမွတ္သားၿပီး ေသခ်ာလုိက္နာၿပီး သြားသူေတြပဲ ေရာက္ပါ
တယ္ အရွင္ဘုရား

အရွင္၀ရသာမိ
http://www.sbay-student.org/

www.sbay-student.co.cc



Read more...

လာလည္ၾကသူမ်ား

ဤဘေလာ့ဂ္၏ ရည္ရြယ္ခ်က္

ယခုအခါ ကမၻာတလႊားတြင္ရွိေနၾကေသာ ဓမၼဘေလာ့ဂ္ဂါမ်ားသည္ ေန ့စဥ္ႏွင့္ အမွ် အင္တာနက္ စာမ်က္ႏွာမ်ား ေပၚတြင္ ဓမၼႏွင့္သက္ဆိုင္ေသာ အေၾကာင္းအရာ အမ်ိဳးမ်ိဳးကို ပို ့စ္မ်ားေရးတင္လ်က္ ရွိေနၾကပါသည္။

ဘေလာ့ဂ္ဂါမ်ားမွ မိမိတို ့၏ကိုယ္ပိုင္ စာမ်က္ႏွာမ်ားမွတဆင့္ ေရးတင္ေနၾကသျဖင့္ ဖတ္ရႈေလ့လာသူမ်ားအတြက္ ေနရာမ်ားစြာသို ့ သြားေရာက္ ဖတ္ရႈေနၾကရပါသည္။

ထို ့ေၾကာင့္ စာဖတ္သူမ်ား အခ်ိန္ကုန္သက္သာေစရန္ႏွင့္ မိမိတို ့ ဖတ္ရႈလိုရာကို လြယ္လင့္တကူ ရွာေဖြနိဳင္ရန္ ေန ့စဥ္ေရးသား ေနၾကေသာ အေၾကာင္းအရာမ်ားကို တေနရာတည္းတြင္ စုစည္းေပးလိုေသာ ရည္ရြယ္ခ်က္ျဖင့္ ဤဘေလာ့ဂ္ကို စီစဥ္လိုက္ျခင္းျဖစ္ပါသည္။

ေျပာခ်င္တာမ်ားရွိရင္ ေရးေပးထားခဲ့ပါ

ျမန္မာျပကၡဒိန္

ျမန္မာျပကၡဒိန္
www.burmeseclassic.com မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။

  © Blogger templates The Professional Template by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP