* သဗၺဒါနံ ဓမၼဒါနံ ဇိနာတိ၊ * သဗၺရသံ ဓမၼရေသာ ဇိနာတိ။

* သဗၺဒါနံ ဓမၼဒါနံ ဇိနာတိ၊     * သဗၺရသံ ဓမၼရေသာ ဇိနာတိ။

နမတၳဳ ဗုဒၶါနံ နမတၳဳ ေဗာဓိယာ။ နေမာ ဝိမုတၱာနံ၊ နေမာ ဝိမုတၱိယာ။

ဘုရားရွင္တို ့အား ရွိခိုးပါ၏။
ဘုရားရွင္တို ့၏ မဂ္ဥာဏ္ ဖိုလ္ဥာဏ္အား ရွိခိုးပါ၏။
ကိေလသာတို ့မွ လြတ္ေျမာက္ေတာ္မူၾကေသာ ဘုရားရွင္တို ့အား ရွိခိုးပါ၏။
ထိုဘုရားရွင္တို ့၏ ဝိမုတၱိငါးပါးအား ရွိခိုးပါ၏။

ကရုဏာလက္မ်ား ကမ္းလင့္ေပးပါ...

ကရုဏာလက္မ်ား ကမ္းလင့္ေပးပါ...
စား၀တ္ေနေရးအဆင္ေျပေစရန္ ဆန္အိတ္လွဴျခင္း ႏွင့္ အျခားလိုအပ္သည္မ်ား လွဴဒါန္းျခင္းတို႔ျဖင့္ လစဥ္ ေထာက္ပံ့သြားမည္ျဖစ္ပါသည္။ သီလရွင္ႏွင့္ ေက်ာင္းသားမ်ား ေအာင္ျမင္စြာ ပညာသင္ၾကားႏိုင္ေရး အတြက္ အနီးကပ္စာျပေပးမည့္ ဆရာမ (၆) ဦးအား တစ္လလွ်င္ (၅) ေသာင္းက်ပ္ျဖင့္ ငွါးရမ္းေပးရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။ ပညာေရးအလွဴအား ေစတနာရွင္မ်ားမွလည္း ပါ၀င္ လွဴဒါန္းႏိုင္ပါသည္။ ေကာက္ခံရရွိေသာ အလွဴေငြမ်ားအား ဘဏ္စာအုပ္ထားရွိ၍ ေငြစာရင္းရွင္းတမ္းအား လစဥ္ေဖာ္ျပသြားမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ေက်ာင္းသား/ေက်ာင္းသူမ်ား၏ မွတ္တမ္းမ်ားအား အလွဴရွင္မ်ားထံသို႔လည္း ေပးပို႔သြားပါမည္။

ပညာေရးအလွဴေတာ္ ႏႈိးေဆာ္ခ်က္


ရန္ကုန္ျမိဳ႕ အေသာကာရာမ သီလရွင္စာသင္တုိက္မွ နဝမတန္း ေျဖဆုိမည့္ သီလရွင္ ဆရာေလးမ်ားအတြက္ ဆရာ၊ ဆရာမမ်ား လစဥ္ ထားေပးႏုိင္ရန္ ပညာေရးအလွဴရွင္မ်ား လုိအပ္ေနပါသည္။ ေရႊေစတီ ဘုန္းေတာ္ၾကီးသင္ပညာေရးေက်ာင္းတြင္လည္း ဆင္းရဲႏြမ္းပါးသည့္ ၉ တန္းႏွင့္ ၁၀ တန္း ေက်ာင္းသားမ်ား ေက်ာင္းအိပ္ေက်ာင္းစား ေနထုိင္ပညာဆည္းပူးႏုိင္ေရးအတြက္ ကူညီေထာက္ပံ့မည့္ ကုသုိလ္ရွင္မ်ား လုိအပ္လ်က္ ရွိပါသည္။ ေစတနာရွင္ အလွဴရွင္မ်ား အေနျဖင့္ ေထရဝါဒ ဗုဒၶဘာသာ လူငယ္မ်ားအသင္း http://www.mmtheravada.org ဖုန္း
09-73062811, 09-5505176 သုိ႔ ဆက္သြယ္လွဴဒါန္းၾကေစလုိပါသည္။

သီလရွင္ ဆရာေလးမ်ားႏွင့္ ကေလးမ်ား ဇြန္လအမီ ေက်ာင္းတက္ႏုိင္ေရးအတြက္ ကာလဒါန ကုသုိလ္အျဖစ္ သဒၶါတတ္အား နည္းမ်ားမဆုိ လွဴဒါန္းကူညီၾကပါရန္ ႏႈိးေဆာ္အပ္ပါသည္။

၀ိမုတၱိရသ အဖြဲ႔သားမ်ား

------------------------
ေနာက္ဆက္တြဲသတင္း.....

ပညာေရးအလွဴေတာ္လႉဒါန္းမည့္အစီအစဥ္

ေထရ၀ါဒဗုဒဘာသာ လူငယ္မ်ား အသင္းမွ ဦးစီး၍ (၂၀၁၁) ခုႏွစ္တြင္ န၀မတန္းသို႔ တက္ေရာက္မည့္ ေက်ာင္းသား (၂၅) ေယာက္ႏွင့္ ေက်ာင္းသူ (၂၅) ေယာက္အား ပညာေရးေထာက္ပံ့မႈျပဳလုပ္ေပးႏိုင္ရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။

ျပဳလုပ္မည့္အစီအစဥ္

ေက်ာင္းသားမ်ားအား ေရႊေစတီဘုန္းႀကီးေက်ာင္း (ဆရာေတာ္ ဦးေတဇႏၵိ၊ ခ/(၃) ရက္ကြက္၊ ေရႊေစတီေက်ာင္း၊ မဂၤလာဒုံၿမိဳ႕နယ္) တြင္ထားရွိမည္ျဖစ္ၿပီး ေက်ာင္းသားမ်ားသည္ မိမိတို႔ ဆႏၵအေလ်ာက္ ကိုရင္၀တ္လိုကလည္း ၀တ္ႏိုင္ပါသည္။ ေက်ာင္းသူမ်ားအား အေသာကာရာမ သီလရွင္စာသင္တိုက္ (ဆရာေလးေဒၚသုနႏၵာ (ဖုန္း-၀၉-၈၆၂၈၈၁၁)၊ ၀ါယာလက္ေစ်းမွတ္တိုင္၊ ေရႊႏွင္းဆီရပ္ကြက္၊ မဂၤလာဒံုၿမိဳ႕နယ္) တြင္ထားရွိပါမည္။ အေသာကာရာမေက်ာင္းမွ သီလရွင္မ်ားသာလက္ခံသည္ျဖစ္၍ ေက်ာင္းသူမ်ားမွာ သီလရွင္၀တ္ရပါမည္။ သီလရွင္မ်ားတက္ေရာက္ရမည့္ အ.ထ.က ေက်ာင္းမွာ အေသာကာရာမ ေက်ာင္းမွလက္ရွိ သီလရွင္မ်ား တက္ေရာက္ေနေသာ ေက်ာင္းျဖစ္၍ ပညာသင္ၾကားမႈတြက္ အခက္အခဲ မရွိႏိုင္ပါ။ စာသင္သူမ်ား စား၀တ္ေနေရးအဆင္ေျပေစရန္ ဆန္အိတ္လွဴျခင္း ႏွင့္ အျခားလိုအပ္သည္မ်ား လွဴဒါန္းျခင္းတို႔ျဖင့္ လစဥ္ ေထာက္ပံ့သြားမည္ျဖစ္ပါသည္။ သီလရွင္ႏွင့္ ေက်ာင္းသားမ်ား ေအာင္ျမင္စြာ ပညာသင္ၾကားႏိုင္ေရး အတြက္ အနီးကပ္စာျပေပးမည့္ ဆရာမ (၆) ဦးအား တစ္လလွ်င္ (၅) ေသာင္းက်ပ္ျဖင့္ ငွါးရမ္းေပးရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။ ပညာေရးအလွဴအား ေစတနာရွင္မ်ားမွလည္း ပါ၀င္ လွဴဒါန္းႏိုင္ပါသည္။ ေကာက္ခံရရွိေသာ အလွဴေငြမ်ားအား ဘဏ္စာအုပ္ထားရွိ၍ ေငြစာရင္းရွင္းတမ္းအား လစဥ္ေဖာ္ျပသြားမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ေက်ာင္းသား/ေက်ာင္းသူမ်ား၏ မွတ္တမ္းမ်ားအား အလွဴရွင္မ်ားထံသို႔လည္း ေပးပို႔သြားပါမည္။ အေသးစိတ္ေဆာင္ရြက္မည့္ အခ်က္အလက္မ်ားအားလည္း ဆက္လက္ေဖာ္ျပသြားပါမည္။

ေလ်ာက္ထားမည့္ သူမ်ား ျပည့္စုံရမည့္အခ်က္မ်ားမွာ

(က) ေက်ာင္းသူမ်ားမွာ သီလရွင္၀တ္ႏိုင္ရပါမည္။

(ခ ) မိဘမ်ားမွ ေနထိုင္ရန္ခြင့္ ျပဳသူျဖစ္ရပါမည္။

(ဂ ) စာသင္သားမ်ားေနထိုင္မည့္ ေက်ာင္းတြင္း စည္းကမ္းမ်ားကို တိက်စြာလိုက္နာရပါမည္။

(ဃ) ေက်ာင္းထားရန္ အမွန္တကယ္အခက္အခဲ ရွိေနသူျဖစ္ရပါမည္။

အထက္ပါအခ်က္အလက္မ်ားႏွင့္ ျပည့္စုံသူမ်ားသည္ ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာလွဴငယ္မ်ား အသင္းသို႔ ဆက္သြယ္ေမးျမန္းႏိုင္ပါသည္။ (http://mmtheravada.org)

ဆက္သြယ္ရန္လိပ္စာ

ကိုထြန္းထြန္းလိႈင္

ဖုန္း ၀၉-၇၃၀၆၂၈၁၁

htunhtunhlaing82@gmail.com

winthu.tbyo@gmail.com

thantzin83@gmail.com

Tuesday, September 22, 2009

ဥံဳ မဏိ ပေဒၼ ဟုံ ႏွင္႔ ပစၥေယာ



ဒီေတာ့ ဒီတိဘက္ကိုယ္ေတာ္ႀကီး တစ္ကိုယ္လံုး နံေနတာ တျခားမဟုတ္ဘူး။ ခ်မ္းလြန္းလုိ႔ ေရမခ်ဳိးတာရယ္၊ မုန္ညင္းဆီ တကိုယ္လံုး လိမ္းထားတာရယ္၊ အဝတ္ေတြက အထူႀကီးထပ္ၿပီးေတာ့ ဝတ္ထားတာရယ္၊ အဲဒီအေၾကာင္း သံုးပါးေၾကာင့္ ဒီကိုယ္ေတာ္ႀကီး နံေနတာလုိ႔ ဘုန္းႀကီးက သေဘာက်သြားတယ္။

နံေပမယ့္ သူ႔မႏၲာန္ရခ်င္တာနဲ႔ အနားကပ္ၿပီးေတာ့ နားစြင့္လိုက္ေတာ့မွ မႏၲာန္ရဲ႕အသံကုိ ဘုန္းႀကီး ရလုိက္ပါတယ္။

''ဥံဳ မဏိ ပေဒၼ ဟုံ''တဲ့။

အဲဒါ တိဘက္ဘုန္းႀကီး ရြတ္တဲ့မႏၲာန္။ ထပ္ခါ ထပ္ခါ ရြတ္ၿပီးေတာ့ လက္ထဲက သတၴဳဗူးကေလးကို ယမ္းၿပီးေတာ့ သူက လႈပ္ေနတာ။ ဒါပဲ ထပ္ခါ ထပ္ခါ ရြတ္ေနတယ္။

''မႏၲာန္ေတာ့ရၿပီ''ဆုိၿပီးေတာ့ ဒုိင္ယာယီထဲ ေရးမွတ္ထားလုိက္တယ္။
မွတ္ထားၿပီးေတာ့ ဘုန္းႀကီးလဲ ဒီရတနာဃရ ေရႊအိမ္ထဲမွာ ဘုရားရွင္ကုိယ္ေတာ္ျမတ္ကို ပ႒ာန္းေဒသနာေတာ္နဲ႔ ပူေဇာ္ခ်င္တာ။ ဒီကိုယ္ေတာ္ႀကီးကလဲ ၿပီးပဲ မၿပီးႏိုင္ဘူး။ သူဘယ္ေတာ့ ၿပီးမလဲလုိ႔ ေစာင့္ေနတာ မၿပီးဘူး။

''မၿပီးလဲေနေတာ့ကြာ၊ ငါလဲ တစ္ေထာင့္ကထုိင္၊ မင္းလဲ တစ္ေထာင့္က ထုိင္'' ဆိုၿပီး ၁၂-ေတာင္ေလာက္ရိွတဲ့ တုိက္ကေလးထဲ သူက တစ္ေထာင့္က ထုိင္၊ ဘုန္းႀကီးလဲ ေထာင့္တစ္ေနရာ ဝင္ထုိင္ၿပီးေတာ့ ဘုရားကိုယ္ေတာ္ျမတ္ ကို အားပါးတရ ရိွခိုးပူေဇာ္ကန္ေတာ့ၿပီး ေဗာဓိပင္ဘက္ လွည့္ၿပီးေတာ့ ဘုန္းႀကီးက ပ႒ာန္းေဒသနာကို ရြတ္ပါ တယ္။
''ေဟတုပစၥေယာ၊ အာရမၼဏပစၥေယာ''လို႔ ရြတ္ လုိက္တာ။

လြန္ေလၿပီးတဲ့ ႏွစ္ေပါင္း ႏွစ္ေထာင့္ငါးရာေက်ာ္တုန္းက ဘုရားရွင္ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ ဤေနရာမွာ ထုိင္ေန ေတာ္မူၿပီးေတာ့ ပ႒ာန္းေဒသနာေတာ္ကို ဒီလုိ ဆင္ျခင္ သံုးသပ္ေတာ္မူခဲ့လုိ႔ ေရာင္ျခည္ေတာ္ေျခာက္ပါး ကြန္႔ျမဴးေတာ္မူခဲ့ ပါတယ္။ အာ႐ံုယူၿပီးေတာ့ ဘုန္းႀကီးက ပ႒ာန္းကို ခပ္တုိးတုိး ရြတ္ေနတာ။

ဟိုဘက္က ကုိယ္ေတာ္ႀကီး ရြတ္ေနတဲ့ ''ဥဳံ မဏိ ပေဒၼ ဟုံ''က နားထဲဝင္ဝင္လာတယ္။ ကိုယ္ရြတ္ေနတဲ့ ပ႒ာန္း ေပ်ာက္ေပ်ာက္သြားတယ္။ ခက္ေတာ့တာပဲ။ ''ဥဳံ မဏိ ပဒၵေမ ဟုံ'' အသံက က်ယ္က်ယ္လာ၊ ကိုယ့္ပ႒ာန္းက ေပ်ာက္သြား။
''ငါေတာ့ သူ႔ကိုႏိုင္ေအာင္ခ်မွ ျဖစ္မယ္'' ဆိုၿပီးေတာ့ ယခုပလႅင္ေပၚက ရြတ္သလိုေပါ့။ အသံကို ခပ္က်ယ္က်ယ္ ထုတ္ၿပီးေတာ့ ဘုန္းႀကီးက တအား ေအာ္ေတာ့တာကိုး။

ေဟတုပစၥေယာတိ ေဟတူ ေဟတုသမၸယုတၱကာ နံ ဓမၼာနံ တံသမု႒ာနာနၪၥ ႐ူပါနံ ေဟတုပစၥေယန ပစၥ ေယာ။
တိုက္ကေလးထဲမွာ သူက ''ဥဳံ မဏိ ပေဒၼ ဟုံ''၊ ဒီဘက္က ''ပစၥေယာ'' ''ပစၥေယာ'' နဲ႔ တအားႀကီး ခ်ေနေတာ့ သူ စိတ္ပ်က္သြားတယ္ ထင္တယ္။ လက္ထဲက ခုနက အုန္းမႈတ္ခြက္လိုဟာေလး အသာခ်၊ တင္ပ်ဥ္ေခြ ထိုင္ၿပီး ေတာ့ ဘုန္းႀကီးကို ၾကည့္ေနတယ္။

''ဥဳံ မဏိ ပေဒၼ ဟုံ''ရဲ႕ အဓိပၸာယ္

သူ႔ ''ဥဳံ မဏိ ပေဒၼ ဟုံ''ကို မရြတ္ေတာ့ဘူး။ ထိုင္ၾကည့္ေနတယ္။ အဲဒီေတာ့မွ ဘုန္းႀကီးက ျမတ္စြာဘုရားအား အားပါးတရ ပ႒ာန္းပစၥယနိေဒၵသကို ရြတ္ဆိုပူေဇာ္ၿပီး ထၿပီးေတာ့ သူ႔ကို ႏႈတ္ဆက္တယ္။
''ကုိယ္ေတာ္ ဘယ္တိုင္းျပည္က လာသလဲ'' လို႔ အဂၤလိပ္လို ေမးၾကည့္ေတာ့ သူ ျပန္မေျပာဘူး။ သူလဲ မတတ္ဘူး။ ဘုန္းႀကီးကလဲ တိဘက္စကား မတတ္ဘူး၊ ပါဠိလို ေမးၾကည့္ေတာ့လဲ မရဘူး။

ရတနာဃရ ေရႊအိမ္က ထြက္လာခဲ့ၿပီးေတာ့ တည္းခိုတဲ့ေက်ာင္း ေရာက္တဲ့အခါ နီေပါက ဘုန္းႀကီးတုိ႔နဲ႔ အတူတူ လိုက္လာတဲ့ နီေပါဘုန္းႀကီးတစ္ပါးကို ဘုန္းႀကီးက ေမးၾကည့္တယ္။
''အရွင္ဘုရား တပည့္ေတာ္ တိဘက္ကိုယ္ေတာ္ႀကီးဆီက မႏၲာန္တစ္ခုရခဲ့တယ္။ အဲဒီမႏၲာန္ရဲ႕အဓိပၸာယ္ကို ေျပာျပစမ္းပါ'' ဆိုေတာ့ သူက ေျပာျပတယ္။
''ဥဳံမဏိ ပေဒၼ ဟုံ ဆုိတာ အျခားမဟုတ္ပါဘူး၊ မဏိဆိုတာ အရွင္ဘုရားတုိ႔ သိပါတယ္။ ပတၱျမား။ ေျမႀကီး ကထြက္တဲ့ ေက်ာက္မ်က္ရတနာအားလံုးတုိ႔တြင္ ပတၱျမားဆိုတဲ့ ေက်ာက္မ်က္ရတနာဟာ သူတုိ႔ တိဘက္တိုင္းျပည္ မွာေတာ့ ''အျမတ္ဆံုးရတနာပဲ''တဲ့။

''ေျမႀကီးထဲကထြက္တဲ့ ေက်ာက္အားလံုးတုိ႔တြင္ ပတၱျမားဆိုေသာေက်ာက္သည္ အျမတ္ဆံုး ျဖစ္သလိုပဲ လူသားထဲက ေပါက္ဖြားလာတဲ့ ဗုဒၶဟာလဲပဲ လူသားတကာ လူသားတုိ႔တြင္ အျမတ္ဆံုးလူသားတစ္ေယာက္ပဲ၊ အဲဒါေၾကာင့္ ''မဏိ''ဆိုတာ ျမတ္ဗုဒၶကို တင္စားေျပာတာ''တဲ့။အလြန္လွ်ဳိ႕ဝွက္တဲ့ဂါထာ။
ပေဒၼဆိုတာက ပဒုမၼာၾကာ၊ ''ပဒုမ''ကို သူတုိ႔က ပီပီ မရြတ္ဘူးတဲ့။ ပေဒၼလို႔ ရြတ္တယ္တဲ့။ ''ဟုံ''ဆိုတာက ''ျဖစ္လာတယ္ဆိုတဲ့အဓိပၸာယ္''တဲ့။ ပေဒၼ-ပဒုမၼာၾကာထဲ ကေန။ ဟုံ-ျဖစ္လာတယ္။

ပတၱျမားရတနာႏွင့္တူေသာ ဗုဒၶကိုယ္ေတာ္သည္ ပဒုမၼာၾကာပြင့္ႀကီးထဲက ေပၚေပါက္လာပါတယ္။ မယ္ေတာ္ မာယာက ဖြားတာမဟုတ္ပါဘူး။ သူတုိ႔က ပဒုမၼာၾကာထဲက ေပၚေပါက္လာပါတယ္တ့ဲ။
''ပတၱျမားရတနာႏွင့္တူေသာ ဗုဒၶကိုယ္ေတာ္သည္ ပဒုမၼာၾကာပြင့္ႀကီးထဲက ျဖစ္ထြန္းေပၚေပါက္လာသလိုပဲ အကြၽႏ္ုပ္ရဲ႕ ႏွလံုးအိမ္မွာလဲပဲ ေဗာဓိဥာဏ္သည္ ျဖစ္ထြန္းပါေစ''။ ''အဲဒီ အဓိပၸာယ္ကိုေဆာင္တဲ့ မႏၲာန္ပါပဲ''တဲ့။

''အဲဒီမႏၲာန္ရြတ္ၿပီးေတာ့ ေဗာဓိဓာတ္ ယူတာ။ သူတုိ႔က ေဗာဓိ ဥာဏ္ရဖို႔ရန္ သူတုိ႔က မႏၲာန္ရြတ္တာ''တဲ့။
''မႏၲာန္ရြတ္လို႔ ေဗာဓိဥာဏ္ ရမယ္တဲ့လား''။ စဥ္း စားၾကည့္။ သဘာဝ မက်ဘူး။
ေဗာဓိဥာဏ္ရေအာင္ ဘာလုပ္ရမလဲ။ ဗုဒၶရဲ႕ အက်င့္ ကိုက်င့္ေပါ့။ မဂၢင္ရွစ္ပါး၊ သိကၡာသံုးပါး က်င့္ေပါ့။
သိကၡာသံုးပါးကို အက်င့္တရား ေဘးဖယ္ထားၿပီး ေတာ့ အဲဒီတိဘက္ကိုယ္ေတာ္ႀကီးက ေဗာဓိÓဏ္ကို မႏၲာန္ နဲ႔ ယူတယ္တဲ့။ ဘာမွ အဓိပၸါယ္မရွိဘူး။
သူတုိ႔ ပုတီးစိပ္လဲ အဲဒါပဲ။ တိဘက္္ကေလး၊ လူႀကီး၊ မိန္းမ၊ ေယာက်္ားအားလံုး ပုတီးနဲ႔ခ်ည္းပဲ။ ေဗာဓိ ပင္တပတ္လည္ ပုတီးစိပ္လဲ တျခားဘာမွ မစိပ္ဘူး။

''ဥဳံ မဏိ ပေဒၼ ဟုံ''ဆိုၿပီး ပုတီး လံုးေရေတြကို ခ်ေနတာပဲ။ ဘုန္းႀကီးတုိ႔ကေတာ့ ''အရဟံ...အရဟံ''နဲ႔ ဒီလိုသြားတာ။
ဒီေတာ့ ပုတီးစိပ္တာလဲ မႏၲာန္ပဲ။ ေဗာဓိဥာဏ္ ရေအာင္ အားထုတ္တာလဲ မႏၲာန္ပဲ။ ဘယ္မွာလဲ၊ သိကၡာ သံုးပါးဆိုတာ။
သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာ သိကၡာသံုးပါးဆိုတာ ဟန္ပဲရွိတယ္၊ တကယ္အမွန္ မရွိဘူး။
ဒါေၾကာင့္ ဘုန္းႀကီးတုိ႔ ပရိသတ္မ်ားရဲ႕ ႏွလံုးသား ထဲမွာ သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာ သိကၡာသံုးစံု ရွိပါတယ္။
ဟိုမွာကေတာ့ သိကၡာသံုးပါးရွိတယ္ဆိုေပမဲ့ တခ်ဳိ႕ ရွိတယ္။ တခ်ဳိ႕မရွိဘူး။ အျပည့္အစံု မရွိရွာၾကဘူး။

ခ်ီးက်ဴးစရာ အခ်က္ေတာ့ရွိတယ္

ဘာကိုေတာ့ ေက်းဇူးတင္ရမလဲဆိုလို႔ရွိရင္ ဘုရား ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ကို ၾကည္ညိဳတယ္ဆိုတဲ့ ေနရာမွာေတာ့ သူတို႔ကို ခ်ီးက်ဴးရမယ္။
အဲဒီလို ဘုရားကို ၾကည္ညိဳတဲ့စိတ္ကေလး ရွိေနတာသည္ပင္လွ်င္ သူတုိ႔အတြက္ အဖိုးတန္လွၿပီလို႔ ခ်ီးက်ဴးရမယ္။
အဲဒီစိတ္ကေလး ေပ်ာက္ရင္ေတာ့ ကုန္ေရာ။ ဗုဒၶ ဘာသာဟာ မက်န္ေတာ့ဘူး။ အဲဒီစိတ္ဓာတ္ကေတာ့ သူတုိ႔ မွာ သိပ္ခိုင္မာၾကတယ္။
ဘာေၾကာင့္ ဘုရားကို ၾကည္ညိဳတဲ့စိတ္ ျပင္းျပ သလဲ ဆိုလို႔ရွိရင္ ဘုရားကိုယ္ေတာ္ျမတ္ကို ရွိခိုးတဲ့ေနရာမွာ ခုနက ေျပာျပထားတယ္။
မတ္တပ္ရပ္ကေနၿပီးေတာ့ ေခါင္းေပၚ ေျမႇာက္၍ လက္အုပ္ခ်ီ နဖူးသို႔ တစ္ဆင့္ခ်၊ ေမးေစ့သို႔ တစ္ဆင့္ခ်၊ ရင္ဘတ္သို႔ တစ္ဆင့္ ေလွ်ာ့ၿပီးေတာ့ လက္ႏွစ္ဘက္ကို ဆန္႔ ၿပီးေတာ့ ေရွ႕ပစ္ၿပီး၊ ဝမ္းလ်ားေမွာက္ခ်လိုက္တာ။

ေနာက္တစ္ခါ ျပန္ထ၊ ဒီအတုိင္း ရွိခိုး။ ေနာက္ တႀကိမ္ ျပန္ထ ဒီအတိုင္းရွိခိုး၊ အဲဒါေျမႀကီးေပၚက သမံ တလင္းေပၚမွာ။
ျမက္ေပၚမွာဆိုရင္ ေရွ႕ပိုင္းတစ္ကိုယ္လံုးဟာ ေပ က်ံေနတာပဲ။ ေဆာင္းတြင္းႀကီး ခ်မ္းခ်မ္းစီးစီးနဲ႔ အဲဒီလိုရွိခိုး ေနတဲ့ လူေတြ ေဗာဓိပင္နားမွာ အမ်ားႀကီးပဲ။
မတ္တတ္ထလိုက္၊ ဖံုးကနဲ ဝမ္းလ်ားေမွာက္လိုက္ မတ္တတ္ထလိုက္ ဖံုးကနဲ ဝမ္းလ်ားေမွာက္လိုက္ ဒီလို လုပ္ ေနၾကတဲ့လူေတြဟာ နည္းတာ မဟုတ္ဘူး။ အဂၤလိပ္ေတြ လဲ အဲဒီအထဲဝင္ လုပ္ၾကတာပဲ။ အေမရိကန္ေတြလဲ ဒီဂိုဏ္း ထဲဝင္ ဒီလိုလုပ္ၾကတာပဲ။
အဲဒီလို ရွိခိုးေနၾကတဲ့ လူထုႀကီးေတြကုိၾကည့္ ၿပီး ေတာ့ ဘုန္းႀကီး စဥ္းစားမိတယ္။ ''ေၾသာ္ သဒၶါတရားမ်ား ေကာင္းလိုက္တာ၊ ဘုရား ၾကည္ညိဳလို႔ ရွိခိုးတယ္ဆိုတဲ့ေနရာ မွာ ဒီေလာက္ကို သူတုိ႔က အားပါးတရႀကီး ရွိခိုးၾကတာပဲ'' လို႔ ေတြးမိတယ္။

ဘုန္းႀကီးတို႔ ျမန္မာမ်ား ရွိခိုးတာကေတာ့ တံ ေတာင္ဆစ္ဟာ ေျမႀကီးကိုထိခ်င္မွထိ၊ ဒူးကလဲ ထိခ်င္မွထိ၊ အဆင္မေျပဘူး။
တစ္ခ်ဳိ႕ရွိခိုးၾကတာဆိုရင္ ေႏြရာသီ ပူပူေလာင္ ေလာင္ လမ္းေပၚက ေရေညႇာင့္ေကာင္နဲ႔ တယ္ၿပီးေတာ့ တူတာပဲ။ ၾကည့္လို႔ မေကာင္းဘူး။
ထိျခင္း ၅-ပါးဆိုတဲ့ ရွိခိုးနည္း ေပးထားတယ္ မဟုတ္လား။ သူတုိ႔ ရွိခိုးတာက ဝမ္းလ်ားေမွာက္ထားတာ။ ငါးပါး မကဘူး၊ အကုန္လံုးထိေနတယ္။
ဘုန္းႀကီးတို႔ ပရိသတ္မ်ားလဲ ထိျခင္း ၅-ပါး ထိိ ေအာင္ ႀကိဳးစားၾကစမ္းပါ။
''လက္ခ်၊ ဒူးခ်၊ တံေတာင္ခ်၊ နဖူးက်ေစ ဦးခ် ေလ''။
ဒကာႀကီးမ်ားဆိုလို႔ရွိရင္ ေဆာင့္ေၾကာင့္ထိုင္ၿပီး ေတာ့ လက္အုပ္ခ်ီလိုက္၊ ၿပီးေတာ့မွ လက္ခ်၊ လက္ဖဝါး ႏွစ္ဘက္ေထာက္ၿပီးေတာ့ ဒူးႏွစ္ဘက္ခ်။ ၿပီးေတာ့မွ တံ ေတာင္ ႏွစ္ဘက္ က်ပါေစ။
အဲဒီတံေတာင္ႏွစ္ဘက္သာမက်ရင္ ခုနက ေရ ေညႇာင့္ေကာင္အတိုင္းပဲ။
ဘုန္းႀကီးတုိ႔ ျမန္မာေတြ သဒၶါတရား ဘယ္ေလာက္ ပဲ ေကာင္းတယ္ေျပာေျပာ၊ တိဘက္က ဒကာေတြ ဒကာမ ေတြ ဦးခ်တာမ်ဳိးကုိေတာ့ မလုပ္ႏိုင္ၾကဘူး။

ရွစ္ေသာင္းေလးေထာင္ ဦးခ်ႏိုင္ယင္ အပယ္တံခါး ပိတ္တယ္ တဲ႔

ဦးခ်တဲ့ေနရာမွာ အဲဒီလို သဒၶါတရား သိပ္ေကာင္း ေတာ့ တစ္ခ်ဳိ႕လူမ်ားကိုေတာ့ ဘုန္းႀကီးက သနားမိတယ္။
ဗိုက္စူစူႀကီးေတြနဲ႔ ဝၿပီးေနတဲ့ တိဘက္အဘိုးႀကီး ေတြ အဘြားႀကီးေတြ အဲဒီဘုရားအနားမွာ ရွိခိုးတာၾကည့္ ၿပီးေတာ့ ဘုန္းႀကီးသနားတယ္။
မတ္တတ္ရပ္ၿပီးေတာ့ ခုနက ေျပာသလို လက္ ႏွစ္ဘက္ေျမာက္၊ လက္အုပ္ခ်ီ၊ နဖူးေပၚ တင္ၿပီးေတာ့မွ ေမးေစ့ခ်။
ၿပီးေတာ့ ရင္ဘတ္ထိေအာင္ခ်၊ ေရွ႕လက္ပစ္ၿပီး ေတာ့ ဝမ္းလ်ားလဲ ေမွာက္လိုက္ေရာ။ အဲဒီ ဗိုက္ႀကီး စူၿပီး ဝေနတဲ့ အဘိုးႀကီးနဲ႔အဘြားႀကီးဟာ တကတဲ တစ္မ်ဳိးႀကီးကို ျဖစ္ေနတာပဲ။ ေဘာလံုးေပၚမွာ တက္ၿပီးေတာ့ ေမွာက္ထား သလို ျဖစ္ေနတယ္။ လိမ့္တိမ့္ လိမ့္တိမ့္နဲ႔ ျဖစ္ေနတယ္။

သူတုိ႔က ဂါဝန္အရွည္ႀကီးေတြဝတ္ၾကတာဆိုေတာ့ တစ္မ်ဳိးႀကီးပဲ။ သူတုိ႔ရွိခိုးေနတာ ေနာက္ကေန သြားၿပီးေတာ့ မၾကည္ညိဳလိုက္ၾကပါနဲ႔။
ေရွ႕ကေနၾကည့္ၿပီး ၾကည္ညိဳမယ္ဆိုရင္ ေတာ္ ေတာ္ ၾကည္ညိဳစရာေကာင္းတယ္။ ေရွ႕နားမွာ ပုတီးေလးက ခ်ထားတယ္။ လက္ဖ်ားနဲ႔ ထိပ္နားမွာ ပုတီးလံုးေလးက ခ်ထားတယ္။ တစ္ႀကိမ္ဦးခ်ၿပီးရင္ သူတုိ႔က ပုတီးတစ္လံုးဆြဲ လိုက္တယ္။ တစ္ႀကိမ္ၿပီးတုိင္း ပုတီးတစ္လံုး ဆြဲလိုက္တယ္။
ေတာ္ေတာ္ေလး အခ်ိန္ၾကာေတာ့ အဘိုးႀကီး တစ္ ေယာက္ နဖူးက ေခြၽးေတြ က်လာတယ္။ နဖူးက ေခြၽးေတြ သုတ္ၿပီးေတာ့ ဦးခ်။ ဒီတိဘက္အဘိုးႀကီးေတြ အဘြားႀကီး ေတြကို ငါေမးလုိ႔ ရမွာမဟုတ္ဘူး။ သူတုိ႔က တိဘက္လိုေျပာ ရင္ ငါက တိဘက္လိုနားမလည္ေတာ့ မျဖစ္ေသးဘူး။
ေမးလို႔ရတဲ့ အီတလီက လူကုိ သြားေမးမွပဲဆိုၿပီး ေတာ့ ေမးလိုက္တယ္။
''ဒါေလာက္ေတာင္ မင္းတုိ႔က ႀကိမ္ဖန္မ်ားစြာ တစ္မနက္လံုး တစ္ေန႔လံုး တစ္ညလံုး ရွိခုိးေနၾကတာဟာ ့ဘာေၾကာင့္လဲ။ အႀကိမ္ေတြ မ်ားလိုက္တာ'' လို႔။
အဲဒီလူက ''တပည့္ေတာ္တို႔ ဆရာက သင္ေပး ထားတယ္၊ အႀကိမ္ေပါင္း ရွစ္ေသာင္းေလးေထာင္ ရွိခိုးႏိုင္ ရင္ အပါယ္ေလးပါး တံခါးပိတ္တယ္''လို႔ ေျပာတယ္။
သူတုိ႔ သဒၶါတရားက ဒီလိုလာတာ။ အခ်ဳိ႕မ်ား ရွစ္ေသာင္းေလးေထာင္ေက်ာ္လုိ႔ တစ္သိန္းေတာင္ေရာက္ ေနၿပီ။
သူတို႔ရဲ႕ သဒၶါတရား ဘယ္ေလာက္ ေကာင္းသလဲ။ ''အသက္ခႏၶာ စြန္႔ခ်င္စြန္႔ရပါေစ''ဆိုတဲ့ စိတ္ဓာတ္ႏွင့္ ရွိခိုး ေနၾကတာ။ သို႔ေသာ္ ဥာဏ္မပါဘူး။

အသိဥာဏ္မပါေသာ ယံုၾကည္မႈ

ဗလဝသေဒၶါ၊ သဒၶါတရားအားေကာင္းၿပီးေတာ့။ မႏၵပေညာ၊ ပညာနည္းၾကၿပီဆိုရင္။ မုဓပၸသေႏၷာ၊ အခ်ည္း ႏွီး အက်ဳိးမရိွတဲ့ေနရာမွာ ယံုၾကည္တတ္သည္။ ေဟာတိ၊ ျဖစ္ပါေပ၏။
သဒၶါတရားက အလြန္အားေကာင္းၿပီးေတာ့ အသိ ဥာဏ္နည္းရင္ အက်ဳိးမရွိ အခ်ည္းႏွီးကိစၥေတြမွာ ယံုၾကည္ တတ္ၾကတယ္။
ရွစ္ေသာင္းေလးေထာင္ ဝမ္းလ်ားေမွာက္၍ ရွိခုိး ျခင္းျဖင့္ အပါယ္ေလးပါးမွ သူတုိ႔ လြတ္တယ္လို႔ ယံုၾကည္ ထားၾကတယ္။ သူတုိ႔ရဲ႕ စရဏ (အက်င့္)ဆိုတာဟာ အဲဒီ ေလာက္ပဲ ရွိပါတယ္။

ကံေကာင္းၾကတဲ့ ျမန္မာ
ျမန္မာျပည္က ပုဂၢိဳလ္ေတြရဲ႕ စရဏပိုင္းက်ေတာ့ ႐ုပ္နာမ္ရဲ႕လကၡဏာေဖာက္ထြင္းသိျမင္ႏုိင္တဲ့အထိ ဆင္ျခင္ သံုးသပ္ႏိုင္ၾကတယ္။ အဲဒီလို အသိဥာဏ္ေကာင္းစြာရတဲ့ လူ႔အျဖစ္ကုိ ဘုန္းႀကီးတို ရရွိေနၾကတယ္။
အသိဥာဏ္မပါေသာ ယံုၾကည္မႈကို အကန္းယံု ၾကည္မႈလို႔ ေခၚတယ္။ ယံုၾကည္မႈမပါပဲနဲ႔ အသိဥာဏ္သက္ သက္ပဲဆိုလို႔ရွိရင္ ပန္းတုိင္မေရာက္ႏုိင္ဘူး။
အသိဥာဏ္ဘက္ကို သိပ္ဦးတည္ သြားတယ္၊ သဒၶါ တရားမပါဘူးဆိုရင္လဲပဲ အဲဒါ အက်င့္ထဲ မေရာက္ေတာ့ ဘူး။ ေဝဖန္ေနတာနဲ႔ သူအခ်ိန္ကုန္တယ္။


Read more...

ကမၼ (သုိ႔မဟုတ္) ကုိယ္က်င့္တရား ေၾကာင္းက်ိဳးနိယာမ…

(အရွင္နာရဒမေထရ္ (သီရိလကၤာ)၏ အဂၤလိပ္လုိ ေရးသားမႈအား အရွင္ေကလာသ (ျမန္မာ)မွ ျမန္မာဘာသာသုိ႔ ျပန္ဆုိပူေဇာ္သည္။)
ကၽြႏ္ုပ္တုိ႔သည္ လုံး၀ညီမွ်မႈမရွိသည့္ ကမၻာေလာကႏွင့္ ရင္ဆုိင္ေနၾကရသည္။ ကၽြႏ္ုပ္တုိ႔သည္ လူသားတုိ႔၏ မညီမွ်မႈမ်ား ဘ၀ကံၾကမၼာ အေထြေထြႏွင့္ စၾကာ၀ဠာအတြင္းရွိ သတၱ၀ါ အဆင့္အတန္း အဖုံဖုံတုိ႔ကုိ ေတြ႕ျမင္ ေနၾကရသည္။ စိတ္ထားေကာင္းမြန္လ်က္ ကုိယ္က်င့္တရား ႐ုပ္ပုိင္းအရည္အခ်င္းမ်ားႏွင့္ ျပည့္စုံၾကြယ္၀သည့္ အေျခအေနတြင္ ေမြးဖြားလာသူမ်ားႏွင့္ မဲြေတဆင္းရဲၿပီး ပ်က္ဆီးယုိယြင္းသည့္ အေျခအေနျဖင့္ ေမြးဖြားလာ ၾကသူမ်ားကုိ ေတြ႕ၾကရသည္။ စိတ္ႏွလုံးေကာင္းၿပီး ျမင့္ျမတ္ေသာ္လည္း ၎၏ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ကုိ ဆန္႔က်င္ လ်က္ ကံမေကာင္းျခင္းႏွင့္ အၿမဲတမ္း ဆုံေတြ႕ေနရသူရွိသည္။ ေကာက္က်စ္ေသာေလာကသည္ ထုိပုဂၢိဳလ္၏ ရည္ရြယ္ခ်က္မ်ား လုိအင္ဆႏၵမ်ားႏွင့္ ဆန္႔က်င္လ်က္ ျဖစ္ေစသည္။ ထုိပုဂၢိဳလ္သည္ မိမိ၏ ႐ုိးသားေသာ ေဆာင္ရြက္ခ်က္ ဘာသာတရား ကုိင္း႐ိႈင္းမႈတုိ႔ ရွိလင့္ကစား ဆင္းရဲၿပီး စိတ္ဆင္းရဲရသည္။ စ႐ုိက္ဆုိးၿပီး မုိက္မဲေသာ္လည္း ယင္းႏွင့္ဆန္႔က်င္လ်က္ ကံၾကမၼာ၏ ခ်စ္ျမတ္ႏုိးျခင္းခံရသည့္ အျခားပုဂၢိဳလ္တစ္ေယာက္ လည္း ရွိျပန္သည္။ ထုိပုဂၢိဳလ္သည္ ၎၏ယုတ္နိမ့္ၿပီး အကုသုိလ္ျဖင့္ ဘ၀ေနနည္းအစား ေကာင္းျခင္းပုံစ ံမ်ိဳးစုံႏွင့္ ႀကံဳဆုံရသည္။
အဘယ့္ေၾကာင့္ တစ္ေယာက္က နိမ့္ၿပီး အျခားတစ္ေယာက္မူ အထက္တန္းျဖစ္ရသနည္းဟု ေမြးခြန္းထုတ္ႏုိင္ သည္။ တစ္ေယာက္မႈ ခ်စ္ျမတ္ႏုိးသူ မိခင္၏လက္တြင္းမွ ဆဲြယူျခင္းခံရၿပီး၊ အျခားတစ္ေယာက္မူ ႏွစ္အတန္ ၾကာ ေနႏုိင္လ်က္၊ အျခားတစ္ေယာက္မူ လူ႔စည္းစိမ္ခံစားရင္း ေသဆုံး သုိ႔မဟုတ္ အသက္ရွစ္ဆယ္ တစ္ရာ ႀကီးရင့္ခ်ိန္၌ ေသဆုံးၾကသနည္း။ တစ္ေယာက္မူ ဖ်ားနာမက်န္းမာျဖစ္ၿပီး အျခားတစ္ေယာက္မူ ခြန္အားဗလ ႏွင့္ က်န္းမာသနည္း။ တစ္ေယာက္က ေခ်ာေမာလွပၿပီး အျခားတစ္ေယာက္မူ ႐ုပ္ဆုိးအက်ည္းတန္ အားလုံး ၏ ရြံရွာျခင္း ခံရသနည္း။ တစ္ေယာက္မူ စည္းစိမ္ရင္ခြင္မွာ ႀကီးျပင္းရလ်က္ တစ္ေယာက္မူ လုံး၀ဆင္းရဲၿပီး အၿမဲ၀မ္းနည္းဖြယ္ႏွင့္ ႀကဳံရသည္။ တစ္ေယာက္က သန္းၾကြယ္သူေဌး တစ္ေယာက္က လူမဲြျဖစ္ရသနည္း။ တစ္ေယာက္မူ စိတ္ပုိင္းအရ အလြန္အဆင့္ျမင္သူျဖစ္ၿပီး တစ္ေယာက္မူ ည့ံဖ်င္းသနည္း။ အခ်ိဳ႕မွာ ေမြး ကတည္းက ဘာသာေဗဒ ပညာရွင္ အႏုပညာရွင္ သခ်ၤာပါရဂူ သုိ႔မဟုတ္ ဂီတပညာရွင္ ျဖစ္ရသနည္း။ အခ်ိဳ႕မွာ ေမြးရာပါ မ်က္မျမင္မ်ား၊ နားမၾကားသူမ်ား ျဖစ္ၾကသနည္း။ အခ်ိဳ႕မွာ ေမြးကတည္းက ေကာင္းခ်ီး ေပးခံရၿပီး အခ်ိဳ႕မွာ အဘယ့္ေၾကာင့္ က်ိန္စာမိၾကရသနည္း။ ေတြးေခၚေျမာ္ျမင္တတ္သူ အားလုံး၏စိတ္ကုိ ႐ႈတ္ေထြးေစသည့္ ျပႆနာအခ်ိဳ႕ ရွိၾကသည္။ ေလာက၏ ယင္းမမွ်တမႈ အားလုံးႏွင့္ လူသားတုိ႔၏ ဆုိခဲ့ပါ မညီမွ်တမႈ အေထြေထြကုိ မည္သုိ႔စဥ္းစားမည္နည္း။ ယင္းတုိ႔မွာ မ်က္ကန္း အခြင့္အေရး သုိ႔မဟုတ္ တုိက္ဆုိင္မႈေၾကာင့္ ျဖစ္ရသေလာ။
ကမၻာေပၚတြင္ မည္သည့္အရာမွ် မ်က္ကန္းအခြင့္အေရး သုိ႔မဟုတ္ တုိက္ဆုိင္မႈေၾကာင့္ ျဖစ္ရေသာ အရာဟူ၍ မရွိေခ်။ မည္သည့္အရာမဆုိ တုိက္ဆုိင္မႈေၾကာင့္ ျဖစ္ရသည္ဆုိမူ သင္ဖတ္ေနေသာ စာအုပ္သည္ ဤေနရာသုိ႔ သူ႔အလုိလုိ ေရာက္လာသည္ဟု ဆုိျခင္းထက္ ပုိ၍မွန္မည္မဟုတ္ေခ်။ အတိအက်ဆုိရေသာ္ တစ္ခုမဟုတ္ တစ္ခုေသာ အေၾကာင္းတရားအတြက္ မျဖစ္ထုိက္တန္ဘဲ မည္သည့္အရာမွ လူသားတုိ႔မွာ ျဖစ္ေပၚသည္မဟုတ္ေခ်။ ယင္းသည္ တာ၀န္မယူသူ ဖန္ဆင္းရွင္တစ္ေယာက္၏ အမိန္႔ျဖစ္သေလာ။
ဟပ္စေလ (Huxley)က ဤသုိ႔ ေရးသည္။ ``အကယ္၍ ဤအ့ံဖြယ္ စၾကာ၀ဠာကုိ တစ္စုံတစ္ေယာက္ (ဖန္ဆင္းသူ)က တမင္သက္သက္ ျဖစ္ေပၚေစခဲ့သည္ဟု ယူဆလွ်င္ ယင္းစကားလုံးမ်ားကုိ ကၽြႏ္ုပ္နား လည္သမွ်ျဖင့္ ထုိပုဂၢိဳလ္သည္ ေကာက္က်စ္စဥ္းလဲၿပီး မမွ်တျခင္းထက္ပုိ၍ သေဘာေကာင္းျခင္း၊ မွ်တျခင္း လုံး၀မရွိသည္မွာ လုံး၀ ထင္ရွား၏။``
အုိင္စတုိင္း (Einstein)၏ အလုိမွာ ဤသုိ႔ျဖစ္သည္။ ``အကယ္၍ ထုိသတၱ၀ါ (ဖန္ဆင္းရွင္ထာ၀ရ)သည္ အနႏၲတန္ခုိး ရွိသည္ဆုိမူ လူသားတုိ႔ အျပဳအမူ အေတြးအႀကံ ခံစားမႈႏွင့္ ရည္မွန္းခ်က္အားလုံး အပါအ၀င္ ျဖစ္ရပ္အားလုံးလည္း ထုိပုဂၢိဳလ္၏ လက္ခ်က္ပင္ျဖစ္ရမည္။ ယင္းသုိ႔ေသာ အနႏၲတန္ခုိးရွင္ ပုဂၢိဳလ္၏ ေရွ႕ေမွာက္က လူသားတုိ႔အား ၎တုိ႔၏ အျပဳအမူ အႀကံအစည္မ်ားအတြက္ တာ၀န္ရွိသည္ဟု ယူဆရန္ မည္သုိ႔ျဖစ္ႏုိင္မည္နည္း။ ျပစ္ဒဏ္မ်ား ဆုလာဘ္မ်ားေပးရာက ယင္းထာ၀ရသည္ တစ္စုံတစ္ခုေသာ အတုိင္း အတာအထိ မိမိကုိမိမိ စီရင္ဆုံးျဖတ္ခ်က္ကုိ ျဖတ္သန္းေရလမ့္မည္ျဖစ္။ ယင္းသည္ ၎ဖန္တီးသည္ဟု ယူဆရေသာ ေကာင္းျခင္း၊ ေျဖာင့္မတ္ျခင္းမ်ားႏွင့္ မည္သုိ႔ဆက္စပ္ ပတ္သက္လိမ့္မည္နည္း။``
စပင္စာ လီ၀စ္စ္ (Spencer Lewis)က ေအာက္ပါအတုိင္းဆုိသည္။ ``ဘုရားသခင္ယုံၾကည္သည့္ ဘာသာ ေရး အေျခခံမ်ားအရ လူသားတစ္ေယာက္သည္ တမင္သက္သက္ မိမိ၏ ဆႏၵမရွိဘဲ ဖန္ဆင္းခံရၿပီး ဖန္ဆင္းဆဲခဏက ထာ၀ရေကာင္းခ်ီးေပးျခင္းႏွင့္ ျပစ္ဒဏ္ခတ္ျခင္းကုိလည္း ခံရသည္။ သုိ႔ျဖစ္၍ လူသည္ ကိုယ္ခႏၶတည္ေဆာက္မႈျဖစ္စဥ္ ပထမအဆင့္မွစ၍ ေနာက္ဆုံးေသသည့္ခဏတုိင္ေအာင္ ၎၏ပုဂၢလိက ဆႏၵမ်ား၊ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မ်ား ရည္ရြယ္ခ်က္မ်ား၊ ႐ုန္းကန္လႈပ္ရွားမႈမ်ား၊ သုိ႔မဟုတ္ ဆုေတာင္း၀တ္ျပဳမႈမ်ားကုိ မငဲ့ကြက္ဘဲ ေကာင္းသူ၊ ဆုိးသြင္းသူ၊ ကံေကာင္းသူ၊ ကံေခသူ၊ ျမင့္ျမတ္သူ၊ ယုတ္နိမ့္သူ ျဖစ္ရ၏။ ယင္းသုိ႔ျဖစ္ျခင္းကား ဘာသာေရး (ယုံၾကည္မႈ)ႏွင့္ဆုိင္ေသာ ဘုရားသခင္ယုိးမယ္စဲြ၀ါဒ ျဖစ္၏။``
ခ်ားလ္စ္ ဗရက္ေလာက္ (Charles Bradlaugh) ကမူ ဤသုိ႔ဆုိ၏။ ``မေကာင္းမႈတည္ရွိျခင္းသည္ ထာ၀ရ ဘုရား ယုံၾကည္သူမ်ားအဖုိ႔ ေၾကာက္စရာေကာင္းသည့္ ဆူးေျငာင့္ခလုတ္ျဖစ္၏။ နာက်င္မႈ၊ ၀မ္းနည္း ပက္လက္ ျဖစ္ရမႈ၊ လူသတ္မႈ၊ ဆင္းရဲမဲြေတမႈတုိ႔က ထာ၀ရေကာင္းျခင္း သေဘာကုိ ထိပ္တုိက္ေတြ႕ေစၿပီး အလုံးစုံေကာင္း၊ အလုံးစုံ ပညာရွိ၊ အႏၲတန္ခုိးရွင္ ထာ၀ရဘုရားအျဖစ္ ေၾကျငာခ်က္အေပၚ အေျဖမေပးႏုိင္ ေသာ စြမ္းရည္ကုိ စိန္ေခၚ၏။``
႐ႈိပင္ေဟာင္၀ါ (Schopenhauer)၏ စကားျဖင့္ ဆုိရမူ ဤသုိ႔ျဖစ္သည္။ ``မိမိကုိယ္ကုိ ဘာမွမဟုတ္ သည့္အရာမွ ျဖစ္ေပၚလာသည္ဟု ယူဆသူ မည္သူမဆုိသည္ ဘာမွ်ျဖစ္လာမည္ မဟုတ္ဟူသည္ကုိလည္း စဥ္းစားသင့္၏။ အေၾကာင္းမူ ထာ၀ရျဖစ္ေသာ အရာသည္ ၎မရွိမီကတည္းက လြန္သြားၿပီးေနာက္ ယင္းမ ွတစ္ဆင့္ ၎အေနျဖင့္ လုံး၀မရပ္မစဲ ျဖစ္ေပၚမည္ျဖစ္ေသာ ဒုတိယထာ၀ရ အရာတစ္ခု စတင္ခဲ့ျပန္လ်က္ ၎အေနျဖင့္ အလြန္စပ္ဆုပ္ဖြယ္ ေတြးေခၚမႈ တစ္ရပ္သုိ႔ က်ေရာက္သြား၏။ အကယ္၍ ေမြးဖြားျခင္းသည္ လုံး၀အစျဖစ္သည္ဆုိမူ ယင္းသုိ႔ျဖစ္ပါက ေသျခင္းသည္ လုံး၀ယင္း၏ အဆုံးျဖစ္ရမည္။ ဘာမွ်မဟုတ္သည့္ အရာျဖင့္ လူကုိျပဳလုပ္ခဲ့သည္ဟု ယူဆျခင္းသည္ ေသျခင္းတရားသည္ ယင္း၏ လုံး၀အဆုံးျဖစ္သည္ဟု ယူဆျခင္းသုိ႔ မျဖစ္မေန ဦးတည္ေစ၏။``
လူသားတုိ႔၏ ဒုကၡမ်ားႏွင့္ ထာ၀ရဘုရားကုိ မွတ္ခ်က္ျပဳရာ၌ ပါေမာကၡ ေဂ် ဘီ အက္စ္ ဟာလ္ဒန္ (J.B.S. Haldane)က ဤသုိ႔ေရးသည္။ ``လူသားတုိ႔၏ စ႐ုိက္လကၡဏာ ေကာင္းမြန္ေစရန္ ဒုကၡကုိ အလုိရွိအပ္၏။ သုိ႔မဟုတ္ ထာ၀ရဘုရားသည္ အနႏၲစြမ္းအားရွိသူမဟုတ္။ ပထမအဆုိမွာ ဒုကၡကုိ အနည္းငယ္မွ်သာ ခံးစားၾကၿပီး ၎တုိ႔၏ မ်ိဳး႐ုိးႏွင့္ ပညာေရးကံေကာင္းၾကသူ အခ်ိဳ႕မွာ အလြန္ေကာင္းမြန္ေသာ သြင္ျပင္မ်ား ရွိၾကသည့္ အခ်က္က မဟုတ္မွန္ေၾကာင္း ေဖာ္ျပၿပီးျဖစ္၏။ ဒုတိယအဆုိအား ျငင္းဆုိရျခင္းမွာ အနႏၲ စၾကာ၀ဠာႏွင့္ အလုံးစုံ ပယ္သတ္သမွ်တြင္ တန္ခုိးရွင္တစ္ေယာက္၏ မွန္ကန္ေၾကာင္း အဆုိျပဳခ်က္ျဖင့္ ျဖည့္သြင္းရန္ တစ္ုခုခုေသာ အသိပညာ စဥ္းစားဆင္ျခင္မႈ ကြက္လပ္ရွိျခင္းျဖစ္၏။ ထုိ႔ျပင္ ဖန္ဆင္းရွင္ တစ္ေယာက္သည္ ထင္ျမင္ခ်က္ျဖင့္ သူ သုိ႔မဟုတ္ ၎အလုိရွိတုိင္း ဖန္ဆင္းႏုိင္၏။``
ပညာရွိ ရပ္ဆယ္လ္ (Lord Russell)က ဤသုိ႔ ေဖာ္ျပသည္။ ``ကမၻာေလာကကုိ ေကာင္းျမတ္ၿပီး အလုံးစုံသိ တန္ခုိးရွင္ ထာ၀ရဘုရားက ဖန္ဆင္းခဲ့ေၾကာင္း ကၽြႏ္ုပ္တုိ႔ကုိ ေျပာၾက၏။ ကမၻာေလာကကုိ မဖန္ဆင္းမီက သူသည္ ယင္းကမၻာေလာက၌ ပါ၀င္မည့္ နာက်င္မႈႏွင့္ ဆင္းရဲဒုကၡမ်ိဳးစုံကုိ ႀကိဳတင္သိျမင္ခဲ့၏။ သုိ႔ျဖစ္၍ ထုိထာ၀ရသည္ ထုိအရာအားလုံးတုိ႔အတြက္ တာ၀န္ရွိသူျဖစ္၏။ ကမၻာေပၚရွိ နာက်င္ခံခက္မႈသည္ (လူသားတုိ႔ က်ဴးလြန္သည့္) အျပစ္ေၾကာင့္ ျဖစ္ရသည္ဟူသည္ကုိ ျငင္းခုံေနျခင္းမွာ အသုံးမက်ေခ်။ အကယ္၍ ထာ၀ရဘုရားသည္ လူသားတုိ႔ က်ဴးလြန္မည္ျဖစ္ေသာ အျပစ္မ်ားကုိ ႀကိဳသိခဲ့မူ လူသားတုိ႔ကုိ ဖန္ဆင္းရန္ ဆုံးျဖတ္ေသာအခါ ထုိျပစ္မႈအားလုံးေၾကာင့္ ျဖစ္ေပၚလာမည့္ အက်ိဳးဆက္မ်ားအတြက္ ၎ကတာ၀န္ရွိသည္မွာ ထင္ရွား၏။``
ပညာရွိ တင္ႏုိင္ဆန္ (Lord Tennyson)က ၎အသက္ႀကီးၿပီးမွ ေရးေသာ `ေမွ်ာင္လင့္ခ်က္ကုန္ဆုံးျခင္း (Despair) ` ကဗ်ာတြင္ ေဟရွာယအနာဂတၱိက်မ္း (၄၅း၇)၌ မွတ္တမ္းတင္ထားသည့္အတုိင္း ``ငါသည့္ ၿငိမ္သက္ျခင္း (ၿငိမ္းခ်မ္းမႈ)ကုိ ျဖစ္ေစၿပီး အမဂၤလာ (မေကာင္းမႈ)ကိုလည္း ဖန္ဆင္း၏``ဟုဆုိေသာ ထာ၀ရဘုရားသခင္အား ဤသုိ႔ရဲရင့္စြာ တုိက္ခုိက္ထားသည္။ ``မည္သုိ႔နည္း၊ ငါတုိ႔အား ယင္းသုိ႔ အလြန္ ေကာင္းမြန္စြာ ကယ္တင္ခဲ့ၿပီးျဖစ္ေသာ အနႏၲေမတၱာရွင္ထံ ဆုေတာင္းသင့္ပါသေလာ၊ အမွန္ဆုိရလွ်င္ ထာ၀ရငရဲကုိ ဖန္ဆင္းခဲ့ေသာ အဆုံးစြန္ ရက္စက္ၾကမ္းၾကဳတ္သူ၊ ငါတုိ႔ကုိ ဖန္ဆင္းခဲ့ေသာ ငါတုိ႔ကုိ ႀကိဳ၍သိခဲ့ေသာ ႀကိဳ၍ဒဏ္ခတ္ခဲ့ေသာ ထုိ႔ထက္ ၎ဆႏၵရွိသည္ကုိ ၎ဘာသာ ျပဳလုပ္ခဲ့ေသာ အဆုံးစြန္ ရက္စက္ၾကမ္းၾကဳတ္သူ၊ ကၽြႏ္ုပ္တုိ႔၏ ညည္းညဴသံကုိ လုံး၀ ၾကားသိေတာ္ မမူေသာ ေသဆုံးသူ ၾကမ္းၾကဳတ္ မိခင္အား ပုိ၍ေကာင္းေအာင္ ျပဳေပးပါ။``
``လူအားလုံးမွာ အျပစ္က်ဴးလြန္သူမ်ား ျဖစ္ၾကၿပီး အာဒမ္၏ မရွိမျဖစ္ လုိအပ္ေသာ ျပစ္မႈရွိသည္ဟူေသာ ေဟာၾကားခ်က္သည္ မွ်တမႈ က႐ုဏာ ေမတၱာႏွင့္ အၾကြင္းမဲ့ ညီမွ်မႈ ဆုိသည္တုိ႔အတြက္ စိန္ေခၚခ်က္ တစ္ရပ္ျဖစ္သည္``မွာ ေသခ်ာသည္။ အခ်ိဳ႕ေသာ ေရွးေဟာင္းစာေရးသူမ်ားက ထာ၀ရဘုရားသည္ ၎ကုိယ္ပုိင္ ႐ုပ္သြင္ျဖင့္ လူကုိဖန္ဆင္းခဲ့ေၾကာင္း ယုံၾကည္ခ်က္ ျပင္းျပစြာဆုိသည္။ အခ်ိဳ႕ေခတ္သစ္ ေတြးေခၚရွင္မ်ားကမူ ယင္းႏွင့္ ဆန္႔က်င္လ်က္ လူက ထာ၀ရဘုရားကုိ ၎၏စိတ္ကူးျဖင့္ ဖန္ဆင္းခဲ့ေၾကာင္း ဆုိၾကသည္။ လူ႔ယဥ္ေက်းမႈ တုိးတက္လာသည္ႏွင့္အမွ် လူသားတုိ႔၏ ထာ၀ရဘုရား အယူအဆသည္လည္း ပုိ၍ပုိ၍ ရွင္းလင္းလာသည္။ သုိ႔ျဖစ္ရကား ယင္းသုိပ သတၱ၀ါတစ္ေယာက္အား ဤစၾကာ၀ဠာအတြင္းမွာ ျဖစ္ေစ၊ အျပင္မွာျဖစေစ တည္ရွိေၾကာင္း ယုံၾကည္ရန္ မျဖစ္ႏုိင္ေတာ့ေခ်။

ဤပုဂၢိဳလ္သတၱ၀ါမ်ိဳးစုံသည္ မ်ိဳး႐ုိးစဥ္ဆက္ႏွင့္ ပတ္၀န္းက်င္ေၾကာင့္ ျဖစ္ႏုိင္သေလာ။ သိပၸံပညာရွင္တုိ႔ ေဖာ္ထုတ္ခဲ့သည့္ ဤဓာတု ႐ုပ္ပုိင္းျဖစ္စဥ္အားလုံးမွာ တစ္စိတ္တစ္ေဒသအားျဖင့္ နည္းလမ္းအျဖစ္ အသုံးျပဳႏုိင္ေသာ အရာမ်ားျဖစ္ေသာ္လည္း ယင္းတုိ႔သည္ ပုဂၢိဳလ္အသီးသီး၌ တည္ရွိေသာ သိမ္ေမြ႕သည့္ ျခားနားခ်က္မ်ားႏွင့္ က်ယ္ျပန္႔သည့္ မတူညီမႈမ်ားအတြက္ လုံး၀ဥႆုံ တာ၀န္ယူ(ေျဖရွင္း) ႏုိင္မည္ မဟုတ္ေခ်။ ကုိယ္ခႏၶာအားျဖင့္ တူညီၿပီး တူညီသည့္ မ်ိဳးဗီဇကုိ ရရွိၾကလ်က္ တူညီသည့္ ျပဳစုေစာင့္ေရွာက္မႈ အခြင့္အေရး ရရွိၾကေသာ ထပ္တူညီအျမြာမ်ားသည္ အဘယ့္ေၾကာင့္ ဗီဇစိတ္ရင္း ကုိယ္က်င့္တရားႏွင့္ အသိဉာဏ္အားျဖင့္ လုံး၀ကဲြျပား ျခားနားရသနည္း။
မ်ိဳးဗီဇတစ္ခုတည္းျဖင့္ ယင္းကဲြျပားျခားနားမႈမ်ိဳးစုံကုိ မရွင္းျပႏုိင္ေခ်။ အတိအက်ဆုိမူ မ်ိဳးဗီဇအေၾကာင္း တရားသည္ ယင္း(အျမြပူး)တုိ႔၏ ျခားနားမႈ အမ်ားစုကုိထက္ ဆင္တူညီမႈမ်ားကုိသာ ပုိမုိယုတၱိရွိစြာ ဆုိသည္။ မိဘမ်ားထံမွ ဆက္ခံရရွိသည့္ အလြန္႔အလြန္ ေသးငယ္လွသည့္ တစ္လက္မ၏ သန္းေပါင္းသုံးဆယ္ပုံ တစ္ပုံမွ်ေလာက္ရွိေသာ ဓာတု႐ုပ္၀တၳဳ မ်ိဳးေစ့သည္ လူသား၏ ႐ုပ္ပုိင္းတည္ေဆာက္မႈအတြက္ အစိပ္အပုိင္း တစ္ခုကုိသာ ရွင္းျပႏုိင္သည္။ ပုိမုိ႐ႈတ္ေထြးၿပီး သိမ္ေမြ႕နက္နဲသည့္ စိတ္ပုိင္း၊ အသိဉာဏ္၊ ကုိယ္က်င့္တရား ျခားနားမႈတုိ႔ႏွင့္ ပတ္သက္၍မူ ကၽြႏ္ုပ္တုိ႔အေနျဖင့္ အသိပညာ ပြင့္လင္းရန္ မ်ားစြာလုိေသးသည္။ မ်ိဳးဗီဇ သီအုိရီသည္ ရွည္လ်ားသည့္ မိေကာင္းဖခင္ မ်ိဳး႐ုိးစဥ္ဆက္အတြင္း ရာဇ၀တ္သား ေမြးဖြားလာျခင္း၊ မေကာင္း သတင္း ေက်ာ္ေစာသည့္ မိသားစုက သူေတာ္စင္ သုိ႔မဟုတ္ ျမင့္ျမတ္သူ ေမြးဖြားလာျခင္း၊ အရြယ္ႏွင့္ မလုိက္ေအာင္ ထူးခၽြန္သည့္ ကေလးမ်ား၊ ထူးခၽြန္ထက္ျမက္သူမ်ားႏွင့္ ဘာသာေရးဆုိင္ရာ ဆရာအရွင္မ်ား ေမြးဖြားလာျခင္းတုိ႔အေပၚ ႏွစ္သက္ေက်နပ္ေလာက္ေအာင္ အေျဖေပးႏုိင္စြမ္း မရွိေခ်။
ဗုဒၶ၀ါဒအလုိအရ ယင္းသုိ႔ျဖစ္ျခင္းသည္ မ်ိဳး႐ုိးဗီဇ၊ ပတ္၀န္းက်င္၊ သဘာ၀ႏွင့္ ဖန္တီးဓမၼတုိ႔ေၾကာင့္သာမက ကၽြႏ္ုပ္တုိ႔၏ ျပဳမူေဆာင္ရြက္မႈ ေနာက္တစ္မ်ိဳးဆုိရမူ ကၽြႏု္ပ္တုိ႔ ဆက္ခံရရွိသည့္ အတိတ္က ေဆာင္ရြက္ခ်က္ မ်ားႏွင့္ ယခုျပဳလုပ္ခ်က္မ်ား၏ အက်ိဳးဆက္ေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ ကၽြႏ္ုပ္တုိ႔ကုိယ္တုိင္ လုပ္ေဆာင္မႈမ်ားႏွင့္ ေပ်ာ္ရြင္မႈ စိတ္ဆင္းရဲမႈတုိ႔အတြက္ ကၽြႏ္ုပ္တုိ႔ကုိယ္တုိင္တြင္ တာ၀န္ရွိသည္။ ကၽြႏု္ပ္တုိ႔၏ ငရဲကုိ ကၽြႏု္ပ္တုိ႔ ကုိယ္တုိင္ တည္ေဆာက္သည္။ ကၽြႏ္ုပ္တုိ႔၏ နတ္ျပည္ကုိ ကၽြႏ္ုပ္တုိ႔ကုိယ္တုိင္ ဖန္ဆင္းသည္။ ကၽြႏု္ပ္တုိ႔သည္ ကၽြႏ္ုပ္တုိ႔ ကံၾကမၼာ၏ ဗိသုကာမ်ား ျဖစ္ၾကသည္။ အခ်ဳပ္အားျဖင့္ ကၽြႏ္ုပ္တုိ႔ကုိယ္တုိင္ပင္ ကၽြႏ္ုပ္တုိ႔၏ ကံ(အျပဳအမူ)မ်ား ျဖစ္သည္။
အခါတစ္ပါး၌ သုဘအမည္ရွိ လုလင္ငယ္တစ္ေယာက္သည္ ဗုဒၶထံခ်ဥ္းကပ္ၿပီး အဘယ္မည္ေသာ အေၾကာင္းတရားေၾကာင့္ လူသတၱ၀ါမ်ားအတြက္ အနိမ့္အျမင့္ သေဘာရွိသနည္းဟု ေမးျမန္းခဲ့သည္။ ၎က ဆက္လက္၍ ``အေၾကာင္းမွာ လူသားတုိ႔အၾကား အသက္ရွည္သူ၊ အသက္တုိသူ၊ အဆင့္အတန္းနိမ့္သူ၊ အဆင့္အတန္းျမင့္သူ၊ အသိဉာဏ္ ကင္းမဲ့သူ အသိဉာဏ္ ၾကြယ္၀သူမ်ားကုိ ေတြ႕ရေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ပါ သည္``ဟု ေလွ်ာက္ထားသည္။ ဗုဒၶရွင္ေတာ္ျမတ္က ေအာက္ပါအတုိင္း အတုိခ်ဳပ္ေျဖၾကားသည္။ ``သက္ရွိသတၱ၀ါအားလုံးသည္ ၎ျပဳုလုပ္ေသာကံကုိ ပုိင္ဆုိင္ၾက၏၊ ကံအေမြကုိ ခံၾကရ၏၊ ကံသာလွ်င္ အေၾကာင္းတရားရွိ၏၊ ကံသာလွ်င္ ေဆြမ်ိဳးျဖစ္၏၊ ကံသာလွ်င္ ကုိးကြယ္အားထားရာျဖစ္၏၊ ကံတရားသည္ အနိမ့္အျမင့္အားျဖင့္ သတၱ၀ါအားလုံးကုိ ခဲြျခားေပး၏။`` ယင္းေနာက္ ဗုဒၶရွင္ေတာ္ျမတ္က ကုိယ္က်င့္တရား၊ ေၾကာင္းက်ိဳးနိယာမအရ ယင္းသုိ႔ေသာ ကဲြျပားျခားနားခ်က္မ်ား၏ အေၾကာင္းတရားကုိ ရွင္းလင္းေဟာၾကား ေတာ္မူသည္။
သုိ႔ျဖစ္၍ ဗုဒၶ၀ါဒ ႐ႈေထာင့္အရ ကၽြႏု္ပ္တုိ႔၏ မ်က္ေမွာက္ စိတ္အေျခအေန၊ အသိပညာ၊ ကုိယ္က်င့္တရားႏွင့္ စ႐ုိက္လကၡဏာ ျခားနားမႈမ်ားသည္ အတိတ္ ပစၥဳပၸန္ ႏွစ္ရပ္လုံးႏွင့္ဆုိင္ေသာ ကၽြႏ္ုပ္တုိ႔ကုိယ္တုိင္၏ ျပဳမူေဆာင္ရြက္ခ်က္ႏွင့္ စိတ္ေစတနာမ်ားေၾကာင့္ အဓိကျဖစ္ရသည္။ ကမၼ(ကံ)ဟူသည္ စာေပးနည္းအရ ျပဳလုပ္မႈဟု အဓိပၸါယ္ရသည္။ သုိ႔ရာတြင္ ၎၏တရားကုိယ္အရမွာ ကုသုိလ္၊ အကုသုိလ္ေစတနာ ျဖစ္သည္။ ကမၼ(ကံ)သည္ ေကာင္းဆုိးႏွစ္မ်ိဳးကုိ တည္ေဆာက္သည္။ ေကာင္းေသာကံသည္ ေကာင္းေသာအရာ ျဖစ္ေစသည္။ မေကာင္းေသာကံသည္ မေကာင္းေသာအရာကုိ ျဖစ္ေစသည္။ ေက်နပ္ႏွစ္သက္မႈသည္ ေက်နပ္ႏွစ္သက္မႈကုိ ဆဲြငင္သည္။ ဤသည္မွာ ကမၼနိယာမျဖစ္သည္။ အခ်ိဳ႕ေသာ အေနာက္တုိင္း စာေရးဆရာအခ်ိဳ႕ ဆုိလုိခ်င္သကဲ့သုိ႔ပင္ ကမၼဟူသည္ ``ျပဳလုပ္မႈၾသဇာ လႊမ္းမုိးျခင္း``ျဖစ္သည္။
ကၽြႏ္ုပ္တုိ႔ စုိက္ပ်ိဳးၿပီးသည္ကုိ ကၽြႏ္ုပ္တုိ႔ ရိပ္သိမ္းသည္။ ကၽြႏ္ုပ္တုိ႔ ၾကဲခ်ခဲ့သည္ကုိ တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္ တစ္ေနရာရာတြင္ ကၽြႏ္ုပ္တုိ႔ ရိပ္သိမ္းသည္။ ေနာက္တစ္မ်ိဳးဆုိမူ ကၽြႏ္ုပ္တုိ႔သည္ ကၽြႏ္ုပ္တုိ႔ အတိတ္ (ျဖစ္ခဲ့သည္)၏ အက်ိဳးဆက္ၿပီးၿပီး ကၽြႏု္ပ္တုိ႔ ပစၥဳပၸန္(ျဖစ္ဆဲ)၏ အက်ိဳးဆက္ျဖစ္လိမ့္မည္။ အျခားတစ္မ်ိဳး ဆုိရမူ ကၽြႏု္ပ္တုိ႔သည္ ကၽြႏ္ုပ္တုိ႔ အတိတ္၏ အက်ိဳးဆက္လည္း လုံးလုံးလ်ားလ်ား မဟုတ္ဘဲ ကၽြႏု္ပ္တုိ႔ ပစၥဳပၸန္၏ အက်ိဳးဆက္လည္း အၾကြင္းမဲ့ ျဖစ္လိမ့္မည္မဟုတ္ေခ်။ ဥပမာအားျဖင့္ ယေန႔ ရာဇ၀တ္သမား တစ္ေယာက္သည္ မနက္ျဖန္တြင္ သူေတာ္ေကာင္း တစ္ေယာက္ ျဖစ္လာႏုိင္သည္။ ယင္းသုိ႔ ကဲြျပားျခားနား မႈကုိ ဗုဒၶ၀ါဒက ကံေၾကာင့္ဟု ယူဆေသာ္လည္း အရာခပ္သိမ္းကုိ ကံေၾကာင့္ဟု ယူဆရန္ မႀကိဳးစားေခ်။
အကယ္၍ အရာခပ္သိမ္း ကံေၾကာင့္ျဖစ္သည္ဟု ယူဆခဲ့ေသာ္ ဆုိးသြမ္းရျခင္းမွာ ၎၏ ကံေၾကာင့္ျဖစ္သျဖင့္ ထုိလူဆုိးသည္ ထာ၀စဥ္ လူဆုိးသာ ျဖစ္ရခ်ိန္မည္။ ေရာဂါကုိ ကုသဖုိ႔ ဆရာ၀န္ႏွင့္ တုိင္ပင္ရန္ပင္ မလုိေတာ့ေခ်။ အေၾကာင္းမူ မိမိ၏ကံသည္ ယင္းသုိ႔သေဘာရွိခဲ့ေသာ္ (ယင္းကံကပင္) ေရာဂါကုိ ကုသမည္ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္တည္း။ ဗုဒၶ၀ါဒအလုိအရ ႐ုပ္ပုိင္းႏွင့္ စိတ္ပုိင္းနယ္ပယ္တြင္ တည္ရွိေသာ ျဖစ္စဥ္နိယာမ တရား ငါးမ်ိဳးရွိသည္။
၁။ ကမၼနိယာမ - ျပဳလုပ္မႈႏွင့္ ယင္း၏အက်ိဳးတရား ျဖစ္စဥ္ (ဥပမာ- ႏွစ္သက္ဖြယ္ မႏွစ္သက္ဖြယ္ အျပဳအမူမ်ားသည္ ေကာင္းက်ိဳးႏွင့္ မေကာင္းက်ိဳးကုိ ကုိယ္စားျပဳ၍ ျဖစ္ေပၚေစသည္။)
၂။ ဥတုနိယာမ - ဥတုရာသီတုိ႔၏ ျဖစ္စဥ္ (ဥပမာ- ေလတုိက္ျခင္း၊ မုိးရြာျခင္းတုိ႔၏ ဥတုရာသီအလုိက္ ျဖစ္ေပၚျခင္း သဘာ၀)
၃။ ဗီဇနိယာမ - မ်ိဳးေစ့တုိ႔၏ ျဖစ္စဥ္ (သက္မဲ့႐ုပ္ျဖစ္စဥ္)။ (ဥပမာ- ဆန္ေစ့မွ ဆန္ကုိေပါက္ေရာက္ေစသည္။ ႀကံပင္သည္ ခ်ိဳေသာအရသာကုိ ေပးသည္။ သိပၸံနည္းက် ကလာပ္စည္း မ်ိဳးဗီဇသီအုိရီႏွင့္ အျမြပူးႏွစ္ေယာက္၏ ႐ုပ္ပုိင္းတူညီမႈသည္ ဤနိယာမအရ ျဖစ္ႏုိင္သည္။)
၄။ စိတၱနိယာမ - စိတ္ျဖစ္စဥ္ နိယာမ။ (ဥပမာ- စိတ္တုိ႔၏ျဖစ္စဥ္၊ စိတ္စြမ္းအင္စသည္။)
၅။ ဓမၼနိယာမ - ဓမၼသဘာ၀ျဖစ္စဥ္၊ (ဥပမာ - ေနာက္ဆုံးဘ၀က ေဗာဓိသတၱတစ္ဆူ ပြင့္ေပၚလာျခင္း ကဲ့သုိ႔ေသာ သဘာ၀တရား၊ ကမၻာ့ဆဲြငင္အားစသည္။) စိတ္ပုိင္း သုိ႔မဟုတ္ ႐ုပ္ပုိင္းသေဘာတရားတုိင္းကုိ ၎တုိ႔ကုိယ္တုိင္ နိယာမတစ္ခုျဖစ္သည့္ အကုန္ၿခဳံငုံမိေသာ ေဖာ္ျပပါ ျဖစ္စဥ္ငါးမ်ိဳးျဖင့္ ရွင္းျပႏုိင္သည္။

သုိ႔ျဖစ္၍ ကံဟူသည္ စၾကာ၀ဠာအတြင္း တည္ရွိေနသည့္ ေဖာ္ျပပါ သဘာ၀နိယာမ ငါးမ်ိဳးအနက္ တစ္ခုသာျဖစ္သည္။ ကံဟူသည္ သဘာ၀ျဖစ္စဥ္ တစ္ခုမွ်သာျဖစ္သည္ ဆုိလုိက္သျဖင့္ ယင္းသဘာ၀ ျဖစ္စဥ္ကုိ ခ်မွတ္ေပးသူ ရွိရမည္ဟု မဆုိလုိေခ်။ ကမၻာဆဲြငင္အားကဲ့သုိ႔ေသာ သာမန္ သဘာ၀နိယာမ မ်ားသည္ ယင္းသဘာ၀နိယာမကုိ ခ်မွတ္မည့္သူ မလုိေခ်။ ယင္းနိယာမသည္ လြတ္လပ္သည့္ ျပင္ပ အုပ္ခ်ဳပ္သူ အဖဲြ႕၏ ၀င္ေရာက္စြက္ဖက္မႈ မရွိဘဲ မိမိ၏နယ္ပယ္အတြင္း ေဆာင္ရြက္ သည္။
ဥပမာဆုိေသာ္ မီးသည္ပူရမည္ဟု မည္သူတစ္ဦးတစ္ေယာက္မွ် စီမံသည္မဟုတ္ေခ်။ ေရသည္ မ်က္ႏွာ ျပင္ေပၚ၌ ညီေနရမည္ဟု မည္သူတစ္ဦးတစ္ေယာက္မွ အမိန္႔ေပးသည္ မဟုတ္ေခ်။ ေရ၌ ဟုိက္ဒ႐ုိဂ်င္ႏွစ္ဆ ေအာက္ဆီဂ်င္တစ္ဆ ပါရမည္ျဖစ္ၿပီး ေအးျမျခင္းသည္ ၎ပုိင္ဆုိင္ေသာ သတၱိျဖစ္ရမည္ဟု မည္သည့္ သိပၸံပညာရွင္ကမွ အမိန္႔ေပးသည္ မဟုတ္ေခ်။ ယင္းတုိ႔မွာ သူ႔အလုိလုိ ျဖစ္ေနေသာ သဘာ၀လကၡဏာမ်ား ျဖစ္ၾကသည္။ ကံဟူသည္ ကၽြႏ္ုပ္တုိ႔ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မဲ့စြာ လက္ေျမွာက္အ႐ႈံးေပးရမည့္ စိတ္ကူးယဥ္ မသိမျမင္ႏုိင္ေသာ စြမ္းအင္တစ္ခု၏ ျခယ္လွယ္ျခင္းခံရေသာ ယုံၾကည္မႈ သုိ႔မဟုတ္ ယင္းသုိ႔ျခယ္လွယ္ ခံရမႈကုိ မ်က္စိမွိတ္ လက္ခံမႈလည္း မဟုတ္ေခ်။ ယင္းသည္ တစ္စုံတစ္ေယာက္၏ ကုိယ္တုိင္ အျပဳအမူ အတြက္ တန္ျပန္ျဖစ္ေပၚမႈ ျဖစ္သျဖင့္ တစ္စုံတစ္ေယာက္သည္ တစ္စုံတစ္ခုေသာ အတုိင္းအတာအထိ ကံအေၾကာင္းတရားကုိ ေရွာင္လဲြရန္ ျဖစ္ႏုိင္သည္။ မည္သည့္အတုိင္းအတာအထိ ေရွာင္လဲြႏုိင္သနည္း ဟူသည္မွာ ထုိပုဂၢိဳလ္အေပၚ၌သာ တည္မွီသည္။
ကံအေၾကာင္းႏွင့္ ပတ္သက္ေသာ ေဆြးေႏြးမႈမ်ားအတြင္း ေကာင္းခ်ီးေပးျခင္းမ်ားႏွင့္ ျပစ္ဒဏ္ေပးျခင္း မ်ားဟူေသာ စကားစုမ်ားကုိ ထည့္သြင္းခြင့္ မျပဳသင့္ေၾကာင္း ဆုိရမည္ျဖစ္သည္။ ဗုဒၶ၀ါဒအဖုိ႔မူ ဖန္ဆင္းခံ ပုဂၢိဳလ္မ်ားအား စုိးမုိးၿပီး ယင္းစုိးမုိးမႈေၾကာင့္ ဆုလာဘ္ႏွင့္ ဒဏ္ေပးတတ္ေသာ အနႏၲတန္ခုိးရွင္ တည္ရွိမႈကုိ အသိအမွတ္ မျပဳေခ်။ ယင္းႏွင့္ဆန္႔က်င္လ်က္ ဗုဒၶ၀ါဒီတုိ႔သည္ မိမိတုိ႔ ေတြ႕ႀကံဳခံစားရသည့္ စိတ္ဆင္းရဲမႈႏွင့္ ေပ်ာ္ရႊင္မႈတုိ႔သည္ မိမိတုိ႔ ျပဳလုပ္ေသာ ေကာင္းမႈႏွင့္ မေကာင္းမႈတုိ႔၏ သဘာ၀ရလာဒ္ ျဖစ္ေၾကာင္း ယုံၾကည္ၾကသည္။ ကမၼသဘာ၀တြင္ ဆက္လက္ျဖစ္ေပၚေသာ တန္ျပန္ခံရေသာ အေျခခံရွိေၾကာင္း ေဖာ္ျပရ မည္ျဖစ္သည္။
ကံတရား၌ ရွိေနေသာ သဘာ၀ကား သင့္ေတာ္ေသာ အက်ိဳးဆက္ကုိ ျဖစ္ေပၚေစမည့္ ျဖစ္ႏုိင္ေျချဖစ္သည္။ အေၾကာင္းတရားသည္ ယင္း၏ အက်ိဳးတရားကုိ ျဖစ္ေပၚေစသည္။ အက်ိဳးတရား၌ ယင္း၏ အေၾကာင္းတရား ကုိ ရွင္းျပသည္။ မ်ိဳးေစ့က အသီးကုိျဖစ္ေပၚေစသည္။ ယင္းအသီးက အေစ့ႏွင့္အသီးတုိ႔ၾကား အျပန္အလွန္ ဆက္စပ္မႈကုိ ရွင္းျပသည္။ ထုိ႔အတူပင္ ကံႏွင့္ ယင္းတုိ႔၏ အက်ိဳးသက္ေရာက္မႈတုိ႔ ဆက္စပ္ပတ္သက္မႈ ရွိသည္။ အက်ိဳးတရားသည္ အေၾကာင္းတရား၌ ပြင့္လင္းေနၿပီးျဖစ္သည္။ ကမၼ၀ါဒကုိ ျပည့္စုံစြာ ယုံၾကည္သူ ဗုဒၶ၀ါဒီတစ္ေယာက္အဖုိ႔ ကယ္တင္ခံရရန္ အျခားပုဂၢိဳလ္တစ္ေယာက္ထံ ဆုေတာင္းျခင္း မျပဳဘဲ ယင္းကမၼ၀ါဒသည္ မိမိကုိယ္ကုိ အားကုိးရန္ သင္ၾကားသည့္အတြက္ မိမိ၏စင္ၾကယ္မႈအတြက္ မိမိအေပၚ မွာသာ တည္မွီေၾကာင္း ႏွစ္ႏွစ္ကာကာ ယုံၾကည္သည္။
ဗုဒၶဘာသာ၀င္ တစ္ေယာက္အား ေျဖသိမ့္မႈ၊ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္၊ မိမိကုိယ္ကုိ မွီခုိအားထားမႈႏွင့္ ကုိယ္က်င့္သီလ ျဖည့္စြမ္းမႈ သတၱိတုိ႔ကို ေပးသည္မွာ ကံကုိယုံၾကည္သည့္ တရားအဆုံးအမပင္ ျဖစ္သည္။ မိမိ၏လုံ႔လကုိ ျပည့္စုံေစ၍ ၎၏စိတ္ဓာတ္ျပင္းျပမႈကုိ ထြန္းညွိေပးၿပီး ၎အား ထာ၀စဥ္ ၾကင္နာေစ၊ သည္းခံေစ၊ ညွာတာ ေထာက္ထားေစသည္မွာ ကံယုံၾကည္ခ်က္ေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ မေကာင္းမႈမွ ေရွာင္ရွားရန္ ေကာင္းမႈကုိ ျပဳလုပ္ရန္ႏွင့္ မည္သည့္ ျပစ္ဒဏ္ခက္မႈကုိမွ ေၾကာက္ရြံ႕ဖြယ္ မည္သည့္ ေကာင္းခ်ီးေပးခံရမႈကုိမွ ေမွ်ာ္လင့္ ဖြယ္မလုိဘဲ လူေကာင္းတစ္ေယာက္ျဖစ္ရန္ မိမိအား တုိက္တြန္းေပးသည္မွာလည္း ၿမဲၿမံေသာ ဤကံယုံၾကည္ မႈေၾကာင့္ျဖစ္သည္။ ဒုကၡျပႆနာ သုိ႔မဟုတ္ အျခားဘာသာတရားမ်ား၏ စီမံခ်မွတ္ၿပီးသား ၾကမၼာဟုဆုိေသာ အရာ၏ လွ်ိဳ႕၀ွက္ခ်က္ႏွင့္ အထူးသျဖင့္ လူသားတုိ႔၏ မညီမွ်မႈတုိ႔ကုိ ေျဖရွင္းႏုိင္သည္မွာ ကမၼ၀ါဒပင္ျဖစ္သည္။ ကမၼႏွင့္ ဘ၀သံသရာကုိ နဂုိမွန္အဆုိအျဖစ္ လက္ခံသည္။


Read more...

YouTube-ေဒါင္းေလာ႔ဒ္ယူနည္း


YouTube-တရားေတာ္စသည္မ်ားကုိ ေဒါင္းေလာ႔ဒ္ယူလုိသူမ်ားအတြက္... သင္႔စက္ထဲမွာ -Software Install-သုန္းစရာ မလုိပဲ အြန္လုိင္းမွာတင္ သင္ကူးလုိတဲ႔ -YouTube-ရဲ႕ (URL) ကုိသုန္းၿပီး -YouTube-တရားေတာ္စသည္မ်ားကုိ ေဒါင္းေလာ႔ဒ္လုပ္ယူႏုိပ္ပါတယ္။
ေမေမ႔လျပည့္၀န္းေလး အသုန္းျပဳေလ႔ရွိေသာ အြန္လုိင္းမွာတင္-YouTube-ေဒါင္းေလာ႔ဒ္လုပ္ႏုိင္တဲ႕ ဆုိက္(၂)ခုကုိ မသိေသးသူမ်ားအတြက္၊ ဒါမွမဟုတ္-YouTube-တရားေတာ္စသည္မ်ားကုိ ေဒါင္းေလာ႔ဒ္ယူလုိသူမ်ားအတြက္ ရွယ္ယာလုိက္ပါတယ္။
အသုန္းျပဳနည္းက.. ေအာက္က ဆုိက္ (၂)ခုထဲက သင္အသုန္းျပဳလုိရာ ဆုိက္တစ္ခုကုိ ဖြင္႔ပါ။ ေနာက္ သင္ကူးလုိတဲ႔ -YouTube-က -URL-ကုိ ယူခဲ႔ပါ။ (URL-ဆုိတာ..(Uniform or Universal, Resource, Locator, the address of a World Wide Web Page) ၀က္ဘ္ဆုိက္လိပ္စာပါပဲ။ သင္ကူးလုိတဲ႔ -YouTube-ရဲ႕ ေအာက္ဘား ညာဘက္ေဘးမွာ၊ သုိ႔မဟုတ္ -YouTube-ရဲ႕ ညာဘက္ေဘးမွာ (URL/ Embed)ဆုိၿပီး ရွိတတ္ပါတယ္။ ဒါမွဟုတ္ရင္ သင္႔ဖြင္႔လုိက္တဲ႔ -YouTube-ရဲ႕ အေပၚ-Address-bar-ကေနလည္း -YouTube-ရဲ႕ URL-ကုိ ယူႏုိင္ပါတယ္။ အဲဒီ YouTube-ရဲ႕-URL-ကုိယူၿပီး.. အခုနက ဆုိက္တစ္ခုခုရဲ႕ -Box-ထဲကုိ ထည့္လုိက္ပါ။ ေနာက္ -Download-(သုိ႔မဟုတ္) -Get Links-ဆုိတာကုိ ကလစ္လုိက္ရင္..ေဒါင္းေလာ႔ဒ္လုပ္ႏုိင္တဲ႔-Format-အမ်ိဳးအစားေတြ က်လာမွာပါ။
ဒီလုိမ်ိဳးေပါ႔---
(Direct Download Links:
FLV: >> DOWNLOAD! <<
MP4:>> DOWNLOAD! <<

အဲဒီထဲမွ သင္ႀကိဳက္ႏွစ္သက္ရာကုိ ေဒါင္းေလာ႔ဒ္ဆက္လုပ္ယုံပါဘဲ။ နည္းစနစ္ကေလးကေတာ႔ ဒါပါပဲ။ လြယ္တယ္ေနာ္။

YouTube-ေဒါင္းေလာ႔ဒ္ ဆုိက္-၂-ခုက ဒီမွာပါဗ်ာ------
-------------------------------------------------
  • YouTube-ေဒါင္းေလာ႔ဒ္ဆုိက္က ဒီမွာ တစ္ခု
  • -----------------
  • YouTube-ေဒါင္းေလာ႔ဒ္ဆုိက္က ေဟာဒီမွာ တစ္ခု
  • ----------------
  • သီတဂူဆရာေတာ္ဘုရားရဲ႕-YouTube-တရား
  • ----------------
    သင္႔ဘ၀ ေကာင္းက်ိဳးျပဳ-YouTube-မ်ား လြယ္ကူစြာ ကူးယူႏုိင္ၾကပါေစဗ်ာ


    -URL Box-ကေလးဆုိတာ ဒီလုိေလးပါဗ်ာ
    Image and video hosting by TinyPic


    Read more...

    ျမန္မာကေလးကဗ်ာ၊ကေလးသီခ်င္းသမိုင္း


    က်ေနာ္တုိ႔ ျမန္မာျပည္စာေပသမုိင္းမွာ ကေလးကဗ်ာ ေနရာသိပ္မရခဲ့ပါဘူး။ ၁၉ရာစု ၂၀ရာစုအတြင္း ကေလးကဗ်ာဆုိျပီး သတ္သတ္မွတ္မွတ္ မ်ားမ်ားစားစား မရွိခဲ့ပါဘူး။ ၂၀ရာစုအလယ္ပုိင္းေလာက္မွ ကေလးကဗ်ာမွတ္တုိင္တစ္ခု ဆုိက္ထူနုိင္ခဲ့ပါတယ္။ ဒါကေတာ့ဆရာၾကီးမင္းသု၀ဏ္ရဲ႕ ေမာင္ေခြးဖုိ႕ကဗ်ာမ်ား ျဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္ပုိင္းေဒါက္တာေမာင္ျဖဴးရဲ႕ ကေလးစာေပ၊ ဆရာတင္မုိးရဲ႕ ကေလးကဗ်ာေတြ ေပၚထြက္လာပါတယ္။ အဲဒီေနာက္ပုိင္းမွာ ကေလးကဗ်ားေတြ ကေလးသီခ်င္းေတြ အလွ်ဳိလွ်ဳိေပၚထြက္လာပါတယ္။ ယေန႕ေခတ္မွာေတာ့ ကေလးကဗ်ာေတြ သီခ်င္းေတြ မ်ားျပားလာေသာ္လည္း ကေလးသူငယ္မ်ားၾကား ပ်ံနုံမႈနည္းေနပါေသးတယ္။

    က်ေနာ္တုိ႔ဗမာလူမ်ဳိးေတြရဲ႕ အစဥ္အလာရ ကေလးေတြကုိ ေနရာေပးတာမ်ဳိး ေလးစားတန္ဖုိးထားတာမ်ဳိး သိပ္မရွိေလာက္ပါဘူး။ အစဥ္အလာအရ ကေလးေတြ က လူၾကီးေတြကုိ ေလးစားရတယ္။ လူၾကီးစကားကုိ နားေထာင္လုိက္နာရတယ္ ဒီလုိမွ လိမၼာတယ္လုိ႕ အယူရွိၾကတယ္မလား။ မွားမယ္ဆုိကေလးေတ၊ြ အျမဲမွန္ တာလူၾကီးေတြေပါ့။ ဒီလုိအေတြးအေခၚအယူအဆေတြေၾကာင့္ ကေလးစာေပဟာ ဖြံျဖဳိးသင့္သေလာက္ မဖြံျဖဳိးခဲ့ပါဘူး။ Continue Reading »

    Read more...

    ဥစၥာ ကံေစာင့္


    ( စကားပံု အဓိပၸါယ္ )
    ဤ ဥစၥာ ကံေစာင့္-ဟူေသာ စကားပံုသည္ အသက္ ဉာဏ္ေစာင့္-ဟူေသာ စကားပံုႏွင့္ တြဲဖက္သည္။ အသက္ဉာဏ္ေစာင့္ စကားအေၾကာင္းကို ေရွ႔က တင္ျပခဲ့ျပီးျဖစ္သည္။ အသက္ရွည္ရွည္ ေနႏိုင္ရန္ ဉာဏ္ျဖင့္ ေစာင့္ေရွာက္ျပဳျပင္ေပးရသကဲ့သို႔ ဥစၥာပစၥည္း မဆုတ္ယုတ္ရန္ (၀ါ) တိုးတက္ရန္ ကံတရားက ေစာင့္ေရွာက္ေပးသည္ဟု အက်ဥ္းခ်ဳပ္ အဓိ္ပၸါယ္ ရပါသည္။

    ( ဥစၥာ ဆိုသည္မွာ )
    ဥစၥာ ကံေစာင့္-စကားပံု၌ ဥစၥာဆိုသည္မွာ လူသားတို႔ စားေရး၊ ၀တ္ေရး၊ ေနထိုင္ေရးတို႔၌ အသံုးျပဳၾကရသည့္ ပစၥည္းမ်ားျဖစ္သည္။ ထိုပစၥည္းမ်ားကို ေရႊ၊ ေငြ၊ စိန္၊ ေက်ာက္၊ ပတၱျမား-စေသာ အတြင္းအသံုးအေဆာင္ ပစၥည္းဥစၥာမ်ား (ဥပေဘာဂ) ႏွင့္ အိုးခြက္၊ ပန္းကန္၊ စားပြဲ၊ ကုလားထိုင္၊ ခုတင္-စေသာ ျပင္ပ အသံုးအေဆာင္ပစၥည္း (ပရိေဘာဂ) မ်ားဟူ၍ ႏွစ္မ်ိဳးျပဆိုထားသည္ကို က်မ္းဂန္မ်ား၌ ေတြ႔ရသည္။
    သုတ္ပါေထယ် ပါဠိေတာ္၊ ဒသုတၱရသုတ္၌ သတၱ၀ါတို႔အား လြန္စြာအက်ိဳးမ်ားသည့္ (အရိယဓနဂၤ) သူေတာ္ေကာင္း ဥစၥာ ၇-ပါးမွာ သဒၶါ၊ သီလ၊ သုတ၊ စာဂ၊ ပညာ၊ ဟိရီ၊ ၾသတၱပၸ-ဆိုသည့္ တရားခုနစ္မ်ိဳး ျဖစ္ပါသည္။
    ခုဒၵကနိကာယ္၊ ခုဒၵကပါဌ ပါဠိေတာ္၊ နိဓိက႑သုတ္၌မူ သာ၀တၳိျပည္သား သူေဌးႀကီးတဦးကို အေၾကာင္းျပဳျပီး-
    ၁။ ထာ၀ရဥစၥာ
    ၂။ ဇဂၤမဥစၥာ။
    ၃။ အဂၤသမဥစၥာ
    ၄။ အႏုဂါမိကဥစၥာ-ဟူေသာ ဥစၥာေလးမ်ိဳးရွိေၾကာင္း ျမတ္စြာဘုရား ေဟာၾကားထားပါသည္။

    ထိုတြင္ ထာ၀ရဥစၥာဆိုသည္မွာ ထားသည့္ေနရာမွာပဲ မေရြ႔မရွား တည္ေနတတ္သည့္ လယ္ယာ မိုးေျမ၊ တိုက္တာေနအိမ္၊ ေရႊေငြမ်ားႏွင့္ အိမ္ေထာင္ပရိေဘာဂ အသံုးအေဆာင္စေသာ သက္မဲ့အသံုးအေဆာင္ ၀တၳဳပစၥည္းမ်ား ျဖစ္ၾကသည္။ (ထာ၀ရ-ထားသည့္ေနရာတြင္ မေရြ႔မရွား အျမဲတည္ေနေသာ ဥစၥာ)။
    ေရြ႔လ်ားသြားလာတတ္သည့္ ဆင္၊ ျမင္း၊ ကၽြဲ၊ ႏြား၊ ဆိတ္၊ သိုး၊ အခိုင္းအေစ-ေယာက်္ား၊ အခိုင္းအေစ-မိန္းမ စေသာ သက္ရွိဥစၥာပစၥည္းမ်ားကိုမူ ဇဂၤမဥစၥာ-ဟု ေခၚသည္။ (ဇဂၤမ-လႈပ္ရွားသြားလာတတ္ေသာ ဥစၥာ)။
    အဂၤသမဥစၥာကား-မိမိ၏ ကိုယ္အဂၤါ အစိတ္အပိုင္းမ်ားႏွင့္တူေသာ ဥစၥာမ်ိဳး ျဖစ္သည္။ မိမိ၏ ဦးေခါင္း ေျခ လက္-စေသာ အဂၤါမ်ားသည္ မိမိ အေရွ႔သြားလွ်င္ အေရွ႔ပါ၊ အေနာက္သြားလွ်င္ အေနာက္ပါ၊ ေတာင္သြားလွ်င္ ေတာင္ပါ၊ ေျမာက္သြားလွ်င္ ေျမာက္ပါသကဲ့သို႔ မိမိတတ္သိထားေသာ ႏႈတ္မႈပညာ၊ လက္မႈပညာ၊ စက္မႈပညာ-စေသာ ပညာရပ္မ်ားသည္လည္း မိမိသြားရာ အေရွ႔၊ အေနာက္၊ ေတာင္၊ ေျမာက္-တို႔သို႔ ထက္ၾကပ္မကြာ လိုက္ပါတတ္သည့္အတြက္ ထိုအတတ္ပညာ အရပ္ရပ္တို႔ကို အဂၤသမဥစၥာ-ဟုေခၚသည္။ (အဂၤသမ-ဦးေခါင္း၊ ေျခ၊ လက္၊ စသည့္ ကိုယ္အဂၤါမ်ားႏွင့္ တူသည့္ ဥစၥာ)။

    ေဖာ္ျပခဲ့ျပီးေသာ ေရႊ-ေငြ စေသာ သက္မဲ့ထာ၀ရဥစၥာမ်ား၊ ဆင္၊ ျမင္း၊ ကၽြဲ၊ ႏြား၊ စေသာ သက္ရွိ ဇဂၤမဥစၥာမ်ားႏွင့္ မိမိတို႔ တတ္သိထားၾကသည့္ အတတ္ပညာ အရပ္ရပ္ဟူေသာ အဂၤသမဥစၥာတို႔သည္ အလြန္ဆံုး မိမိတို႔ ေသဆံုးခါနီးအခ်ိန္အထိသာ မိမိတို႔ႏွင့္ အတူရွိႏိုင္ၾကသည္။ မိမိတို႔ ေသဆံုးသြားၾကသည့္အခါ၌မူ ဤဥစၥာပစၥည္း အားလံုးကို စြန္႔ပစ္ထားခဲ့ၾကရသည္။ အမွန္အားျဖင့္ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈတို႔သည္ တမလြန္ေလာက၌ သတၱ၀ါတို႔၏ မွီခိုအားထားရာ၊ တည္ရာ၊ မွီရာတို႔ ျဖစ္ၾကကုန္၏။ (ပုညာနိ ပရေလာကသၼႎ ပတိ႒ာ ေဟာႏၲိ ပါဏီနံ) ဟူေသာ ဘုရားေဟာ ေဒသနာေတာ္ႏွင့္အညီ မိမိတို႔ ျပဳလုပ္ခဲ့ၾကသည့္ ဒါနကုသုိလ္ေကာင္းမႈ၊ သီလကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၊ သမာဓိကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၊ ပညာကုသိုလ္ေကာင္းမႈ ဆိုေသာ ေကာင္းမႈေလးမ်ိဳးတို႔သာ တမလြန္ေလာကသို႔ လိုက္ပါတတ္ၾကသည္။

    ထိုေကာင္းမႈတို႔သည္ တဘ၀သာ လိုက္ပါႏိုင္ၾကသည္ မဟုတ္။ တေတာ နံ သုခမေႏြတိ၊ ဆာယာ၀ အႏုပါယိနီ-ဟူေသာ ဘုရားေဟာအတိုင္း အနာဂတ္ သံသရာတေလွ်ာက္ နိဗၺာန္ေရာက္သည္အထိ မိမိေနာက္က အရိပ္ပမာ တေကာက္ေကာက္ လိုက္ပါႏိုင္ၾကသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ထိုဒါန-စေသာ ေကာင္းမႈေလးမ်ိဳးတို႔ကို အႏုဂါမိကဥစၥာ-ဟု ေခၚပါသည္။ (အႏုဂါမိက-သံသရာတေလွ်ာက္ မိမိေနာက္သုိ႔ တေကာက္ေကာက္ လိုက္ပါေနေသာ ဥစၥာ)။
    ဤဥစၥာ အမ်ိဳးမ်ိဳးတို႔တြင္ သူေတာ္ေကာင္း ဥစၥာ ၇-မ်ိဳးႏွင့္ အႏုဂါမိကဥစၥာတို႔ကို ခ်န္ထား၍ ေရႊ၊ ေငြ၊ စေသာ ထာ၀ရဥစၥာ၊ ကၽြဲ ႏြား-စေသာာ ဇဂၤမဥစၥာ၊ အတတ္ပညာဟူေသာ အဂၤသမဥစၥာ တို႔ကိုသာ ဥစၥာ ကံေစာင့္-စကားပံု၌ ဥစၥာအရ ယူရမည္ ျဖစ္ပါသည္။

    ( ကံဆိုသည္မွာ )
    ကံေစာင့္ဆိုေသာစကား၌ ကံ-မွာ ကုသိုလ္ကံ အကုသိုလ္ကံ-ဟု ႏွစ္မ်ိဳးရွိေသာ္လည္း ဤေနရာ၌ ဥစၥာပစၥည္းကို ေစာင့္ေရွွွာက္သည္ဟုဆိုေသာေၾကာင့္ ကုသိုလ္ကံကိုသာ ယူရပါမည္။ ထိုကုသိုလ္ကံမွာလည္း လြန္ေလးျပီးေသာ ဘ၀မ်ားစြာက ဆည္းပူးျပဳလုပ္ခဲ့သည့္ အတိတ္ကုသိုလ္ကံမ်ားႏွင့္ ယခုဘ၀၌ ျပဳလုပ္ေသာ ပစၥဳပၸန္ ကုသိုလ္ကံမ်ားဟူ၍ ႏွစ္မ်ိဳးရွိျပန္ရာ ဤႏွစ္မ်ိဳးစလံုးကိုပင္ ယူရပါမည္။
    မွန္ပါသည္။ အခ်ိဳ႔ပုဂၢိဳလ္မ်ားမွာ အတိတ္ကုသိုလ္ကံ အလြန္ႀကီးမားၾကသူမ်ား ျဖစ္ၾကသည္။ ပစၥဳပၸန္ ကုသိုလ္ကံ၏ ေထာက္ပံ႔ကူညီမႈ (ဥပထမၻကသတၱိ) မလိုဘဲ အတိတ္ကုသိုလ္ကံခ်ည္း သက္သက္ျဖင့္ပင္ ပစၥည္းဥစၥာ ၾကြယ္၀ခ်မ္းသာၾကသည္။ အခ်ိဳ႔မွာ ယခု လက္ရွိဘ၀တြင္ ျပဳလုပ္သည့္ ပစၥဳပၸန္ကုသိုလ္ကံ၏ အကူအညီ အေထာက္အပံ႔ကိုရမွ ပစၥည္းဥစၥာမ်ား ျဖစ္ပြား တိုးတက္ၾကသည္။ မဟာဒုက္၊ ကာက၀ဠိယႏွင့္ ပုဏၰဆင္းရဲသား ဇနီးေမာင္ႏွံတို႔ ကဲ့သို႔ လက္ရွိဘ၀၌ပင္ ခ်က္ခ်င္းအက်ိဳးေပးႏိုင္စြမ္းေသာ ပစၥဳပၸန္ (ဒိ႒ဓမၼ ေ၀ဒနီယ) ကံျဖင့္လည္း တခဏခ်င္း ပစၥည္းဥစၥာ ၾကြယ္၀ခ်မ္းသာသြားသူမ်ားလည္း ရွိၾကပါသည္။
    ဤသို႔ အတိတ္ကုသိုလ္ကံ၊ ပစၥဳပၸန္ကုသိုလ္ကံႏွစ္မ်ိဳးလံုးပင္ ဥစၥာပစၥည္းမ်ားကို ေစာင့္ေရွာက္ႏိုင္ေသာေၾကာင့္ ဤေနရာ၌ အတိတ္ကံ၊ ပစၥဳပၸန္ကံ ႏွစ္မ်ိဳးလံုးကို ယူရျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ အတိတ္ကံ ပစၥဳပၸန္ကံ ႏွစ္မ်ိဳးလံုးကို ယူရမည္ဆိုေသာ္လည္း ထိုကံမ်ားမွာ ဒါနကုသိုလ္ကံ သီလကုသိုလ္ကံ ဘာ၀နာကုသိုလ္ကံ-ဟူ၍ အမ်ိဳးမ်ိဳးရွိရာ အလွဴဒါနက ေပးလွဴပါလွ်င္ ျဖစ္ေလရာရာ အရပ္ေဒသ အမ်ိဳးအႏြယ္တို႔၌ ၾကြယ္၀ခ်မ္းသာျခင္း၊ မ်ားေသာ ဥစၥာပစၥည္း ရွိျခင္း၊ မ်ားေသာစည္းစိမ္ရွိျခင္း အက်ိဳးရွိ၏။ ( ဒါနံ ဒတြာ ယတၳ ယတၳ တႆ ဒါနႆ ၀ိပါေကာ ေဟာတိ၊ အေၯာ စ ေဟာတိ မဟဒၶေနာ၊ မဟာေဘာေဂါ )-ဟု အဂၤုတၱိဳရ္ ပါဠိေတာ္ သပၸဳရိသဒါနသုတ္၌ ဘုရားရွင္ေဟာေတာ္မူထားခ်က္အရ ဥစၥာပစၥည္း တည္တံ႔ျပန္႔ပြားေရးတြင္ အျခားေသာ ကုသိုလ္ကံမ်ားထက္ ဒါနကုသိုလ္ကံက ပို၍ ပဓာနက်သျဖင့္ ကံေစာင့္-ဟူေသာ စကား၌ ကံဆိုသည္မွာ မ်ားေသာအားျဖင့္ အတိတ္၊ ပစၥဳပၸန္-ဒါနကုသုိလ္ကံမ်ား-ပင္ ျဖစ္ပါသည္။

    ( ဥစၥာကံေစာင့္ )
    ကံေၾကာင့္ ေလာကႀကီးေပၚလာရ၏။ ကံေၾကာင့္ သတၱ၀ါမ်ား ျဖစ္ေပၚလာရ၏။ ကမၼဳနာ ၀တၱေတ ေလာေကာ၊ ကမၼဳနာ ၀တၱေတ ပဇာ-ဟူေသာ ေဒသနာေတာ္ႏွင့္အညီ သတၱေလာက၊ သခၤါရေလာက၊ ၾသကာသေလာက ဟူေသာ ေလာကႀကီးသံုးပါးတို႔မွာ ကံေၾကာင့္သာ ျဖစ္ေပၚလာၾကရေသာေၾကာင့္ ကံ၏အေၾကာင္းကား အလြန္က်ယ္၀န္းလွပါသည္။ က်ယ္၀န္းသေလာက္ အက်ိဳးေပးလည္း ဆန္းၾကယ္လွသည္။ ဆန္းၾကယ္သည့္အရာတြင္ ဘုရားရွင္မွတပါး အျခားသူတို႔ မၾကံစည္ႏိုင္၊ မသိႏိုင္သည့္အတြက္ ကမၼ၀ိပါေကာ အစိႏၲိေယာ-ဟု ဘုရားေဟာေတာ္မူခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ဤေနရာ၌ ကံအမ်ိဳးမ်ိဳးရွိရာတြင္ ဥစၥာပစၥည္းႏွင့္ ပတ္သက္သည့္ ကံအေၾကာင္းကိုသာ တင္ျပပါမည္။
    ေဖာ္ျပခဲ့ျပီးေသာ ဘုရားေဟာ ေဒသနာေတာ္မ်ားအရ ေလာကလူသားမ်ားမွာ ရွိၾကေသာ ထာ၀ရဥစၥာ၊ ဇဂၤမဥစၥာ၊ အဂၤသမဥစၥာ ဟူေသာ အတြင္းအပ အသံုးအေဆာင္ပစၥည္းမ်ားမွာ အတိတ္ ပစၥဳပၸန္ ဒါန ကုသိုလ္ကံမ်ားေၾကာင့္ ျဖစ္ေပၚလာရေၾကာင္းမွာ ထင္ရွားသိသာပါသည္။ ထို႔အတူ လက္ရွိဥစၥာပစၥည္းမ်ား မပ်က္စီးဘဲ တည္ျမဲေနျခင္း၊ တိုးပြားလာျခင္း၊ ရန္သူမ်ိဳးငါးပါးတို႔ မဖ်က္ဆီးႏိုင္ျခင္း စသည့္အက်ိဳးတရားတို႔မွာလည္း ကံေၾကာင့္သာ ျဖစ္ေပၚလာၾကရပါသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ေရွးပညာရွင္ႀကီးမ်ားက ဥစၥာကံေစာင့္-ဟု ဆိုထံုးျပဳခဲ့ၾကျခင္း ျဖစ္ပါသည္။

    ( ကံခၽြန္မွ လူမြန္ျဖစ္သည္ )
    ကံတရားက ဥစၥာစီးပြားမ်ားကို ေစာင့္ေရွာက္တတ္သည့္ သေဘာကို အက်ယ္ဆက္လက္ ရွင္းျပပါဦးမည္။ ဘုရားရွင္လက္ထက္ေတာ္က အတိတ္ဒါနကုသိုလ္ကံ အလြန္ႀကီးမားၾကသျဖင့္ ေမြးေမြးခ်င္း သူေဌးမ်ိဳး၌ ျဖစ္ၾကသူမ်ား ရွိၾကသည္။ ထိုအတိတ္ကံ ခၽြန္သူမ်ားမွာ ေဇာတိက၊ ေမ႑က၊ ဇဋိလ-စေသာ ဒါနရွင္ႀကီးမ်ားျဖစ္ၾကသည္။ ထိုတြင္ ေဇာတိက သူေဌးသားမွာ အရြယ္ေရာက္လာခ်ိန္တြင္ ေရွးအတိတ္ ဒါနကုသိုလ္ကံအစြမ္းေၾကာင့္ ေနထိုင္ရန္အတြက္ ရတနာ ၇-ပါးျဖင့္ျပီးေသာ ဘံုခုနစ္ဆင့္ (ခုနစ္ထပ္) ရွိ ျပာသာဒ္ႀကီး ေျမမွေပၚထြက္ခဲ့သည္။ ထိုျပာသာဒ္ႀကီးကို ၀န္းရံျပီး ရတနာ တံတိုင္းႀကီး ခုနစ္ထပ္ႏွင့္ ထိုတံတိုင္းတို႔ အၾကားအၾကား၌ ပေဒသာပင္ ၆၄-ပင္ ေပၚလာသည္။ ထို႔အတူ ေရႊအိုးႀကီး ေလးလံုးႏွင့္ ထန္းလံုးခန္႔ရွိ ေရႊၾကံပင္ႀကီး ေလးပင္တို႔သည္ ထိုရတနာျပာသာဒ္ႀကီး၏ ေထာင့္ေလးေထာင့္တို႔မွ တလံုးစီ တပင္စီ ေပၚလာၾက၏။ ေရႊၾကံပင္ႀကီး၏ ပင္စည္မွာ ေရႊခ်ည္းျဖစ္၍ အရြက္တို႔မွာ ျမအတိ ျဖစ္ၾကသည္။

    ေမ႑ကသူေဌးကား ၀ိပႆီဘုရားရွင္ လက္ထက္မွာ ေရႊဆိတ္ရုပ္ႀကီး ျပဳလုပ္ပူေဇာ္ခဲ့သည့္ ဒါနကုသုိလ္ေၾကာင့္ အိမ္ေနာက္ရွိ ရွစ္ပယ္မွ်က်ယ္၀န္းေသာ ေျမေနရာတြင္ ဆင္အရြယ္၊ ျမင္းအရြယ္၊ ႏြားလားဥသဘအရြယ္ရွိ ေရႊဆိတ္ရုပ္ႀကီးမ်ားသည္ ေျမမွေပၚထြက္လာၾက၍ ေက်ာက္ကုန္းခ်င္း ထိစပ္ကာ ရပ္တည္ေနၾက၏။ ထိုေရႊဆိတ္ရုပ္ႀကီးတို႔၏ ခံတြင္းအသီးသီးထဲ၌ အဆင္းငါးမ်ိဳးရွိ ခ်ည္ေဂၚလီႀကီးမ်ား ပါလာၾက၏။ အ၀တ္အထည္၊ ေရႊ၊ ေငြ၊ စသည္တို႔ကို ျဖစ္ေစ၊ ေထာပတ္၊ ဆီ၊ ပ်ား၊ တင္လဲ စေသာ စားေသာက္ဖြယ္ရာမ်ားကို ျဖစ္ေစ အလိုရွိသည့္အခါ ထိုေဂၚလီလံုးႀကီးမ်ားကို ဖယ္ရွားလိုက္ရ၏။ ေရႊဆိတ္ရုပ္တရုပ္တည္း၏ ခံတြင္းမွ ထြက္လာသည့္ အ၀တ္အထည္ ေရႊ ေငြ စေသာ ပစၥည္းတို႔မွာ ဇမၺဴဒိပ္တကၽြန္းလံုး ရွိသူတို႔အတြက္ လံုေလာက္သည္ဟု ဆိုေပသည္။ ေမ႑ကသူေဌးႀကီး ေခါင္းေလွ်ာ္ျပီး ေကာင္းကင္သို႔ ေမာ့ၾကည့္လိုက္သည့္အခါ စပါးက်ီေပါင္း ၁၂၅၀၀-ျပည့္သည္အထိ သေလးနီစပါးမ်ား ေကာင္းကင္မွ က်လာေလ့ရွိသည္။

    ထို႔အတူ ေမ႑ကသူေဌးကေတာ္ႀကီး စႏၵပဒုမသီရိ သည္လည္္း တစလယ္ခ်က္မွ်ေသာ ထမင္းကို သူ႔လက္ျဖင့္ ကိုင္၍ လာသမွ်လူတို႔ကို ေပးကမ္းေသာ္လည္း ကုန္မသြားသကဲ့သို႔ သားျဖစ္သူ ဓနဥၥယကလည္း ေငြတေထာင္ကိုင္ျပီး လာတိုင္း လာတိုင္းေသာ လူတို႔ကို ေပးေသာ္လည္း ေငြမွာ ကုန္မသြားေပ။ ထို႔အတူ ေခၽြးမျဖစ္သူ သုမနေဒ၀ီကလည္း စပါးတျပည္ကိုကိုင္ျပီး ဇမၺဴဒိပ္တကၽြန္းလံုး ေနသူတို႔အား ေ၀ငွေသာ္လည္း ေလ်ာ့ပါးသြားျခင္း မရွိ-ဟု ၀ိသုဒၶိမဂ္ အ႒ကထာ ဓမၼပဒအ႒ကထာတို႔၌ မိန္႔ဆိုထားေပသည္။

    ဤကဲ့သို႔ ေဇာတိက၊ ေမ႑က၊ ဇဋိလ၊ စေသာ သူေဌးတို႔ ပစၥည္းဥစၥာ ၾကြယ္၀ခ်မ္းသာသည့္အရာ၌ ႏႈိင္းယွဥ္စရာ ျပိဳင္ဖက္မျမင္ သံုးမကုန္၊ စြဲမကုန္ ဥစၥာစည္းစိမ္ရွင္ အမိတေဘာဂ သူေဌးႀကီးမ်ား ျဖစ္လာရျခင္းမွာ ေရွးေရွးဘ၀မ်ားက ျပဳခဲ့ၾကေသာ စြမ္းအင္ႀကီးမားသည့္ အတိတ္ဒါနကုသိုလ္ကံမ်ားေၾကာင့္ ျဖစ္ပါသည္။ ဤသို႔ျဖစ္ျခင္းမွာ ဣဒၶိဆယ္မ်ိဳးတို႔တြင္ ပုည၀ေတာ ဣဒၶိ-ဟု ၀ိသုဒၶိမဂ္၌ မိန္႔ဆိုထားေပသည္။ အတိတ္ကုသိုလ္ကံ ထူးျခားႀကီးမားသည့္ ေကာင္းမႈရွင္တို႔၏ ျပီးေျမာက္ျပည့္စံုျခင္းတန္ခိုး-ဟု အဓိပၸါယ္ရပါသည္။ လူတဦးတေယာက္သည္ ပစၥည္းဥစၥာ ၾကြယ္၀ခ်မ္းသာသည့္ မိဘတို႔ထံမွာ ပဋိသေႏၶေနျပီး မိဘတို႔ပိုင္ဆိုင္ေသာ လယ္ယာေျမ၊ ေရႊ၊ ေငြ စေသာ ဥစၥာပစၥည္းတို႔ကို အေမြစားအေမြခံ အျဖစ္ ရရွိျခင္းသည္လည္း အတိတ္ကုသိုလ္ကံက ဥစၥာကို ေစာင့္ျခင္းပင္ ျဖစ္ပါသည္။
    ( ေရွ႔လ ဆက္ရန္ )

    ဓမၼာစရိယ ဦးေအးႏိုင္-ဘီေအ

    ( ျမတ္မဂၤလာ ၁၉၉၉-ခု စက္တင္ဘာလ )

    Read more...

    A visit to the Thai Rissho Friendship Foundation



    Toward the great bodhisattvas in all directions
    Who practice the Way out of sympathy for all,
    One should have reverence and respect,
    Saying, "These are my great teachers"
    .
    - The Lotus Sutra, chapter 14

    I followed my recent review of Gene Reeves' new translation of the Lotus Sutra with a visit to the Thai Rissho Friendship Foundation, the Thai branch of Rissho Kosei-kai. The fact is, the Lotus Sutra is such an inspiring and beautiful text I simply had to find out more about it and how it's used in daily practice by people who make it the very centre of their religious lives.

    I'd arranged to see a member of staff at the centre one afternoon and we began with some introductions. I talked about how I attend the Bangkok branch of the Korean Seon lineage I took refuge in, and about my faith in Buddha-nature, Amida Buddha and Avalokitesvara. I also talked about my hope to move to Japan soon to be with Ikumi, whose family on both sides is entirely Jodo-Shinshu.

    Incidentally, according to an essay by Shiori Ryodo in the 'The Lotus Sutra in Japanese Culture' edited by G.J and W.J Tanabe, it was not so long ago that it was difficult for a Nicheren follower and a Nembutsu believer to get married in certain parts of Japan. And yet, earlier in history, "Recitations of the Lotus Sutra and the name of Amida coexisted without the slightest contradiction".

    Which makes sense to me. If anything, looking at the Amida Sutras, they could almost be chapters of the Lotus, just like Chapter 25, the Universal Gateway chapter. In fact, Shiori Ryodo says, at one point "the Lotus Sutra and the Pure Land teaching were totally infused" and there was even a popular saying that ran 'In the morning, the daimoku; in the evening, the nembutsu'.

    Not, I learnt, that Rissho Kosei-kai uses the daimoku. What they have is a small book of excerpts from the Lotus Sutra which they chant daily, and which they also supplement with study of the entire Sutra. I asked about the Thai members and learnt that the centre had developed a Thai translation for chanting, not just the sounds but one that expresses the meaning of the sutra extracts.

    The centre also holds monthly Lotus study seminars in Thai, and four memorial days each month, one for the Buddha, two for the founders, and one for family members, and it was then that I learnt that of the centre's three hundred members, ninety percent are Thai. The temple started with Japanese ex-pats thirty years ago but has grown since then into a basically Thai organisation.

    The centre also hold camps and classes for all ages, and the main hall, with a magnificent standing Buddha and plenty of chairs, is open 6 days a week. They even have language classes, Thai and Japanese, and I was invited along. Sadly, it clashed with the weekly chanting at the Hanmaum Seonwon and, besides which, I'm not exactly the best when it comes to studying languages!

    I left the centre with the overall impression of a good, healthy Sangha, one whose guiding principles and practices seemed to be based on devotion and gratitude, and as I left I was given a copy of 'A Guide to the Threefold Lotus Sutra' by the organisation's founder, Nikkyo Niwano. I finished reading it this week and that initial impression has been entirely confirmed.

    Here's one small passage on chapter 16 of the Lotus Sutra, the Revelation of the Eternal Life of the Tathagata chapter, which I find reflects not only this attitude of devotion and gratitude, but also how, central to the Sutra's teachings of course, there is fundamentally no division at all between the Seon way, the Shin way, or the Lotus way, all are the very same One Buddha Way:

    "...the ultimate substance of the Buddha is the everlasting life-force of the universe, none other than the Eternal Buddha.... Mankind and all other things are but part of the Buddha - children of the Buddha, so to speak. In this way the cold perception of the void becomes charged with human warmth as people are stirred to gratitude upon realizing, deep inside, that they live wrapped in the compassion of the Eternal Buddha."

    Links:
    Marcus' Journal:
  • The Lotus Sutra: A Contemporary Translation
    Echoes of the Name:
  • Jodo Shinshu and the Lotus Sutra
    Rissho Kosei-kai:
  • Practicing the Sutra in Daily Life


  • Read more...

    ေမာင္တို႔မယ္တို႔ သတိေဆာင္၊ ကျပားေမြးတာေရွာင္...

    အရွင္ဝိစိတၱ မိုးနံကုန္းေက်ာင္းတိုက္၊ တပ္ကုန္းၿမိဳ႕႕႕႕႕

    *** ျမန္မာတို႔ေသြး မ်ိဳးခ်စ္ေရး ***

    ျမန္မာပီသ အပ်ဳိစင္၊ ခ်စ္ေဖၚေရြးခ်ယ္ရင္(လွ်င္)။
    ဘာသာမ်ဳိးတူ မကြဲျပား၊ ခ်စ္ေဖၚေရြးပါလား။
    ျမန္မာစစ္စစ္ ျဖစ္ရတာ၊ ဂုဏ္ယူဝံ့ႂကြားပါ။
    ကိုယ့္ရင္ေသြးမွာ ဇာတိေသြး၊ ျမန္မာစစ္စစ္ေမြး။

    ဘဝၾကင္ေဖၚ ခ်စ္ေသြးေပ်ာ္၊ ဘာသာျခားႏွင့္ေနာ္။
    ျမန္မာပ်ဳိေတြ တြဲေလတိုင္း၊ စိတ္မ်ားလြန္ထိုင္မႈိင္း။
    ကျပားေလးေတြ ေတြ႔ျမင္ရင္(လွ်င္)၊ စိတ္မ်ားမၾကည္လင္။
    အနာဂတ္ျမန္မာ လူမ်ဳိးေရး၊ စိုးရိမ္ပူပန္ေတြး။

    မအိုခင္က အပ်ဳိစင္၊ ကြ်ႏု္ပ္ေတာင္းပန္ခ်င္။
    ပ်ဳိတိုင္းကိုယ္စီ မ်ဳိးခ်စ္ေသြး၊ ရင္တြင္းျပည့္သိပ္ေမြး။
    ဘဝအေျခေန ဘယ္လိုေန၊ မ်ဳိးတူခ်စ္ႀကိဳက္ေလ။
    မ်ဳိးခ်စ္စိတ္ဓာတ္ ခိုင္မာေရး၊ တိုင္းရင္းသားတို႔ေမြး။

    ေမြးကတည္းက ေသြးပါလာ၊ မ်ဳိးခ်စ္ေသြးဆိုတာ။
    မိဘႏွစ္ျဖာ ျမန္မာ့ေသြး၊ ဦးစြာေမြးဖြားေရး။
    မ်ဳိးဇာတိဂုဏ္ က်င့္သိကၡာ၊ ထိန္းသိမ္းေပးရမွာ။
    ျမန္မာမွန္လွ်င္ မ်ဳိးခ်စ္ေသြး၊ လူတိုင္းကိုယ္စီေမြး။

    ငါတို႔ျမန္မာ လူမ်ားစြာ၊ ကျပားေမြးရင္ကြာ။
    အနာဂတ္ျမန္မာ တို႔လူမ်ဳိး၊ ေပ်ာက္ကြယ္သြားမွာစိုး။
    ကိုယ္ရင္ေသြးက ကေလးေတြ၊ ျမန္မာပီသေစ။

    ျမန္မာေသြးကို အလွဆင္၊ ျမန္မာအပ်ဳိစင္။
    မအိုခင္က မ်ဳိးခ်စ္ေသြး၊ ပ်ဳိတိုင္း ကိုယ္စီေမြး။
    ေမာင္တို႔မယ္တို႔ သတိေဆာင္၊ ကျပားေမြးတာေရွာင္။
    ျမန္မာပီသ ျမန္မာ့ေသြး၊ မ်ဳိးခ်စ္စိတ္ဓာတ္ေမြး။

    ျမန္မာထမင္းဟင္းကိုပဲ ဘုဥ္းေပးခ်င္တဲ့ ဆရာေတာ္...

    ဖိုးပေညာ (သပိတ္က်င္း)၏...

    ျမန္မာထမင္းဟင္းကိုပဲ ဘုဥ္းေပးခ်င္တဲ့ ဆရာေတာ္...









    Read more...

    ဤသို႔လွ်င္ သင္တို႔ က်င့္ရမည္...


    သုဝဏၰနိကၡသုတ္

    သာဝတၴိနိဒါန္း။ ။ရဟန္းတို႔ ... ငါဘုရားသည္...

    ဤအသွ်င္သည္ ေရႊစင္တစ္နိကၡဟူေသာ အေၾကာင္းေၾကာင့္ ေသာ္လည္း။ပ။ ေရႊစင္နိကၡတစ္ရာ ဟူေသာ အေၾကာင္းေၾကာင့္ ေသာ္လည္း။ သိဂၤနိက္ေရႊ တစ္နိကၡ ဟူေသာ အေၾကာင္းေၾကာင့္ ေသာ္လည္း။ သိဂၤနိက္ေရႊ နိကၡတစ္ရာ ဟူေသာ အေၾကာင္းေၾကာင့္ ေသာ္လည္း။ ေရႊျဖင့္ ျပည့္ေသာ မဟာပထဝီေျမ ဟူေသာ အေၾကာင္းေၾကာင့္ ေသာ္လည္း။ တစ္စံုတစ္ခုေသာ အာမိသဟူေသာ အေၾကာင္းေၾကာင့္ ေသာ္လည္း။ အသက္ဟူေသာ အေၾကာင္းေၾကာင့္ ေသာ္လည္း။ ဇနပုဒ္၌ ေကာင္းျခင္းငါးရပ္ ျပည့္စံုလတ္သည့္ မိန္းမျမတ္ဟူေသာ အေၾကာင္းေၾကာင့္ေသာ္လည္း။ သိလ်က္ ခြၽတ္ယြင္းေသာ စကားကို မဆိုရာ'' ဟု အခ်ဳိ႕ေသာ ပုဂၢိဳလ္၏ စိတ္ကို မိမိစိတ္ျဖင့္ ပိုင္းျခား၍ သိ၏။

    ထိုသူကို တစ္ပါးေသာ အခါ၌ လာဘ္ပူေဇာ္သကာ အေက်ာ္အေစာ ႏွိပ္စက္အပ္သည္ သိမ္းက်ဳံး ယူငင္အပ္ေသာ စိတ္ ရွိသည္ျဖစ္၍ သိလ်က္ ခြၽတ္ယြင္းေသာ စကားကို ေျပာဆိုေနသည္ကို ေတြ႕ျမင္ရ၏၊ ရဟန္းတို႔ ဤသို႔လွ်င္ လာဘ္ပူေဇာ္သကာ အေက်ာ္အေစာသည္ ခက္ထန္၏။ပ။ ရဟန္းတို႔ ဤသို႔လွ်င္ သင္တို႔ က်င့္ရမည္ ဟု ေဟာေတာ္မူ၏။ 169

    ၃ - သုဝဏၰနိကၡသုတ္၊ ဒုတိယဝဂ္၊ နိဒါနဝဂၢသံယုတ္ပါဠိေတာ္။


    ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
    သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

    ငါ၏ ေရွ႕မွာလည္း က်င္ႀကီးပံုႀကီးသည္ ရွိ၏ဟု....


    မီဠႇကသုတ္ - (မီဠႇ= က်င္ႀကီး၊ မစင္)
    သာဝတၴိနိဒါန္း။ ။ရဟန္းတို႔ လာဘ္ပူေဇာ္သကာ အေက်ာ္အေစာသည္ ခက္ထန္၏။ပ။ရျခင္း၏ အႏၲရာယ္ကို ျပဳတတ္၏၊ ရဟန္းတို႔ ဥပမာေသာ္ကား က်င္ႀကီးကို စားေသာ မစင္ပိုးသည္ က်င္ႀကီးျဖင့္ ျပည့္ႏွက္၏၊ ထိုပိုး၏ ေရွ႕မွာလည္း က်င္ႀကီးပံုႀကီးသည္ ရွိ၏၊ ထိုက်င္ႀကီးစားေသာ မစင္ပိုးသည္ ထိုက်င္ႀကီးျဖင့္ တစ္ပါးေသာ မစင္ပိုးတို႔ကို ''ငါသည္ က်င္ႀကီးကို စား၏၊ က်င္ႀကီးျဖင့္ ျပည့္ႏွက္၏၊ ငါ၏ ေရွ႕မွာလည္း က်င္ႀကီးပံုႀကီးသည္ ရွိ၏'' ဟု မထီမဲ့ျမင္ျပဳရာ၏၊

    ရဟန္းတို႔ ဤအတူသာလွ်င္ ဤသာသနာေတာ္၌ အခ်ဳိ႕ေသာ ရဟန္းသည္ လာဘ္ပူေဇာ္သကာ အေက်ာ္အေစာ ႏွိပ္စက္အပ္သည္ သိမ္းက်ဳံးယူငင္အပ္ေသာ စိတ္ရွိသည္ျဖစ္၍ နံနက္အခါ၌ ေကာင္းစြာ ဝတ္႐ံုလ်က္ သပိတ္သကၤန္းကို ေဆာင္ယူၿပီးလွ်င္ ရြာသို႔ျဖစ္ေစ၊ နိဂံုးသိျု႔ဖစ္ေစ ဆြမ္းအလို႔ငွါ ဝင္၏၊ ထို ရဟန္းသည္ ထိုရြာ၌ အလိုရွိတိုင္း ဆြမ္းစားၿပီးသည္လည္း ျဖစ္၏၊ နက္ျဖန္ စားရန္အလို႔ငွါ ဖိတ္ထားေသာ ဆြမ္းသည္လည္း ရွိ၏၊ ထိုရဟန္းအား သပိတ္ျပည့္ေသာ ဆြမ္းလည္း ရွိ၏၊

    ေက်ာင္းအရံသို႔့သြား၍ ရဟန္းအေပါင္းအလယ္၌ ၾကံဳးဝါး၏-

    ''ငါသည္ ဆြမ္းကို အလိုရွိတိုင္း စားၿပီးၿပီ၊ နက္ျဖန္ စားရန္အလို႔ငွါ ဖိတ္ထားေသာ ဆြမ္းလည္း ရွိေသး၏၊ ငါ့အား သပိတ္ျပည့္ေသာ ဆြမ္းလည္း ရွိ၏၊ သကၤန္း ဆြမ္း ေက်ာင္း အိပ္ရာ ေနရာ သူနာတို႔၏ အေထာက္အပံ့ ေဆး အသံုးအေဆာင္ တို႔ကိုလည္း ရ၏၊ တစ္ပါးကုန္ေသာ ဤရဟန္းတို႔သည္ကား နည္းေသာ ဘုန္းကံရွိကုန္၏၊ နည္းေသာ တန္ခိုးရွိကုန္၏၊ သကၤန္း ဆြမ္း ေက်ာင္း အိပ္ရာ ေနရာ သူနာတို႔၏ အေထာက္အပံ့ ေဆး အသံုးအေဆာင္တို႔ကိုလည္း မရကုန္'' ဟု ၾကံဳးဝါး၏၊ ထိုရဟန္းသည္ လာဘ္ပူေဇာ္သကာ အေက်ာ္အေစာျဖင့္ ႏွိပ္စက္အပ္သည္ သိမ္းက်ဳံးယူငင္အပ္ေသာ စိတ္ရွိသည္ျဖစ္၍ သီလရွိကုန္ေသာ အျခားရဟန္းတို႔ကို မထီမဲ့ျမင္ ျပဳ၏။

    ရဟန္းတို႔ ထိုသို႔မွတ္ထင္ျခင္းသည္ ထိုမဂ္ဖိုလ္မွ အခ်ည္းႏွီးျဖစ္ေသာ ေယာက်္ားအား ရွည္စြာေသာ ေန႔ညဥ့္တို႔ ပတ္လံုး အစီးအပြား မရွိျခင္းငွါ ဆင္းရဲျခင္းငွါ ျဖစ္၏။ ရဟန္းတို႔ ဤသို႔လွ်င္ လာဘ္ပူေဇာ္ သကာ အေက်ာ္အေစာသည္ ခက္ထန္၏။ပ။

    ရဟန္းတို႔ ဤသို႔လွ်င္ သင္တို႔ က်င့္ရမည္ ဟု ေဟာေတာ္မူ၏။ 161

    ၅ - မီဠႇကသုတ္၊ ပဌမဝဂ္၊ နိဒါနဝဂၢသံယုတ္ပါဠိေတာ္။

    ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
    သာဓု... သာဓု... သာဓု...။


    Read more...

    အိပ္မက္အေၾကာင္း သိေကာင္းစရာ


    065-dream.mp3 -


    Read more...

    What is Buddhism? (အပိုင္း ၈)

    A Path Of Inquiry

    The Buddha warned against blind faith and encouraged wise inquiry and tolerance. In one of his talks he pointed out the danger in basing one's beliefs merely on the following criteria: hearsay, tradition, because many others say it is so, the authority of ancient scriptures, due to logical deduction, or out of respect for one's teachers, elders or priests. Instead the traveler on the path of inquiry should maintain an open mind and thoroughly investigate his or her own experience of life. When one sees for oneself that a particular view or belief is both reasonable and in accordance with one's experience, leading to happiness for both oneself and others, only then should that view be adopted. This standard of course applies to the Buddha's own teachings. They should be looked into carefully, and examined with the clarity generated by meditation. As meditation deepens, direct insight into the nature of life grows. Only at this point do the teachings offer the bliss of liberation.

    (to be continued.....)

    What is Buddhism? (အပိုင္း ၁)

    What is Buddhism? (အပိုင္း ၂)

    What is Buddhism? (အပိုင္း ၃)

    What is Buddhism? (အပိုင္း ၄)

    What is Buddhism? (အပိုင္း ၅)

    What is Buddhism? (အပိုင္း ၆)

    What is Buddhism? (အပိုင္း ၇)


    ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္


    Read more...

    အဂၤလိပ္ Idioms သင္ခန္းစာ (၈)...

    - ေခါင္းေအးေအးထားၿပီး ေျဖရွင္းတယ္ - play it cool
    (1)
    I decided to play it cool rather than letting her know my real feelings.
    ငါ အမွန္တစ္ကယ္ ခံစားေနရတာေတြကို သူမကို ေပးသိမွာထက္ ေခါင္းေအးေအးထားၿပီး ငါ ေျဖရွင္းဖို႔ ဆံုးျဖစ္လိုက္တယ္။
    (2) It’s ridiculous to play it cool if someone you’re mad about is mad about you too.
    တကယ္လို႔ မင္းက တမ္းတမ္းစြဲ ျဖစ္ေနတဲ့ တစ္စံုတစ္ေယာက္ေသာ သူဟာ မင္းကိုလည္း တမ္းတမ္းစြဲ အရူးအမူး ျဖစ္ေနတယ္ ဆိုရင္ ဒါကို ေခါင္းေအးေအး ထားၿပီး ေျဖရွင္းဖို႔ မျဖစ္ႏိုင္ဘူးနဲ႔ တူတယ္။
    (3) You should play it cool whatever you do.
    မင္း ဘာပဲ လုပ္လုပ္ ေခါင္းေအးေအးထားၿပီးမွ လုပ္သင့္တာေပါ့။

    - စီမံကိန္း အေကာင္အထည္ေဖာ္တယ္/ တိုက္ပြဲ ၀င္တယ္ - into action
    (1)
    The new plan for traffic control is being put into action on an experimental basis.
    ယာဥ္ အသြားအလာကို ထိန္းခ်ဳပ္ဖို႔အတြက္ အစီအစဥ္သစ္ကို ေလ့လာစမ္းသပ္မႈ အေပၚမွာ အေျခခံၿပီး အေကာင္အထည္ ေဖာ္ေဆာင္ေနၾကတယ္။
    (2) At daybreak the troops went into action.
    နံနက္ အရုဏ္ဦးမွာ စစ္ေၾကာင္းေတြဟာ တိုက္ပြဲစတင္ ခဲ့ၾကတယ္။
    (3) They have learned the lessons of business management theory, and put them into action.
    သူတို႔ေတြဟာ စီးပြားေရး ခန္႔ခြဲမႈပညာ သီအိုရီသင္ခန္းစာေတြကို သင္ယူၿပီးတဲ့ေနာက္မွာ အဲဒီ ပညာေတြကို အေကာင္အထည္ ေဖာ္ၾကတယ္။

    - စိတ္၀င္စားမႈ မရွိေတာ့ေခ်၊ စိတ္ကုန္သြားၿပီ - lose interest
    (1) He used to be very active in smoking, but he’s lost interest now.
    သူက ေဆးလိပ္ေသာက္တဲ့ ေနရာမွာ သိပ္ကို တက္ၾကြတာ၊ ဒါေပမဲ့ အခုေတာ့ စိတ္ကုန္သြားၿပီ။
    (2) By that time, I had lost interest in the idea.
    အဲဒီ အခ်ိန္လည္း ေရာက္ေရာ ငါ အဲဒီ အႀကံအစည္ေတြကို စိတ္၀င္စားမႈ မရွိေတာ့ဘူး။
    (3) I have lost interest in my husband because of his drinking very much.
    ငါ့ ေယာက်္ားက အရက္ကို အလြန္အကၽြံေသာက္ေတာ့ ငါ စိတ္ကုန္သြားၿပီ။


    Read more...

    သီတင္းကၽြတ္ တန္ေဆာင္မုန္း......



    ၂၀၀၉.၀၉.၂၀

    သရဒသုတ္ - (သီတင္းကြ်တ္၊ တန္ေဆာင္မုန္း)


    ရဟန္းတို႔ တန္ေဆာင္မုန္းလ 'သရဒ' အခါ တိမ္သား ကင္းစင္၍ ျမင့္ေသာ မိုးေကာင္း ကင္၌ ေရွး႐ႈ တက္လာေသာ ေနမင္းသည္ ေကာင္းကင္ရွိ အမိုက္တိုက္အားလံုးကို ဖ်က္ဆီး၍ ထြန္းလင္းေတာက္ပ တင့္တယ္ သကဲ့သို႔၊ ရဟန္းတို႔ ဤအတူသာလွ်င္ အရိယာ သာဝကအား ကိေလသာျမဴ အညစ္ အေၾကးကင္းေသာ တရားမ်က္စိ 'ေသာတာပတၱိမဂ္ဉာဏ္' သည္ ျဖစ္ေပၚလာ၏။

    ရဟန္းတို႔ ေသာတာပတၱိမဂ္ဉာဏ္ အျမင္ ျဖစ္ေပၚသည္ႏွင့္ တစ္ၿပဳိင္နက္ အရိယာသာဝကအား သကၠာယဒိ႒ိ, ဝိစိကိစၧာ, သီလဗၺတပရာမာသ သံုးဝေသာ သံေယာဇဥ္ 'ေႏွာင္ႀကဳိး' တို႔သည္ ေပ်ာက္ကုန္၏။

    ထိုမွေနာက္၌ မက္ေမာျခင္း 'အဘိဇၩာ'၊ ပ်က္စီးေစလိုျခင္း 'ဗ်ာပါဒ'တရားႏွစ္မ်ဳိးတို႔မွ လြတ္ေျမာက္၏။ ထိုပုဂၢိဳလ္သည္ ကာမတို႔မွ ကင္းဆိတ္၍သာလွ်င္ အကုသိုလ္တရားတို႔မွ ကင္းဆိတ္၍သာလွ်င္ ၾကံစည္ျခင္း 'ဝိတက္'သံုးသပ္ျခင္း 'ဝိစာရ'ႏွင့္ တကြျဖစ္ေသာ၊ (နီဝရဏ) ကင္းဆိတ္ျခင္းေၾကာင့္ ျဖစ္ေသာ၊ ႏွစ္သိမ့္ျခင္း 'ပီတိ' ခ်မ္းသာျခင္း 'သုခ' ရွိေသာ ပဌမစ်ာန္သို႔ ေရာက္၍ ေန၏။

    ရဟန္းတို႔ ထိုအခါ၌ အရိယာ သာဝကသည္ အကယ္၍ ေသျငားအံ့၊ ထို သာဝကအား လူ႕ျပည္သို႔ တစ္ဖန္ ျပန္လာ ေစႏိုင္ေသာ ယင္း ယွဥ္စပ္မႈ သံေယာဇဥ္ 'ေႏွာင္ႀကဳိး' မရွိေတာ့ၿပီဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။ 95

    ၃ - သရဒသုတ္၊ ေလာဏကပလႅဝဂ္၊ တိကနိပါတ္၊ အဂၤုတၱိဳရ္ပါဠိေတာ္။


    ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
    သာဓု... သာဓု... သာဓု...။


    Read more...

    လာလည္ၾကသူမ်ား

    ဤဘေလာ့ဂ္၏ ရည္ရြယ္ခ်က္

    ယခုအခါ ကမၻာတလႊားတြင္ရွိေနၾကေသာ ဓမၼဘေလာ့ဂ္ဂါမ်ားသည္ ေန ့စဥ္ႏွင့္ အမွ် အင္တာနက္ စာမ်က္ႏွာမ်ား ေပၚတြင္ ဓမၼႏွင့္သက္ဆိုင္ေသာ အေၾကာင္းအရာ အမ်ိဳးမ်ိဳးကို ပို ့စ္မ်ားေရးတင္လ်က္ ရွိေနၾကပါသည္။

    ဘေလာ့ဂ္ဂါမ်ားမွ မိမိတို ့၏ကိုယ္ပိုင္ စာမ်က္ႏွာမ်ားမွတဆင့္ ေရးတင္ေနၾကသျဖင့္ ဖတ္ရႈေလ့လာသူမ်ားအတြက္ ေနရာမ်ားစြာသို ့ သြားေရာက္ ဖတ္ရႈေနၾကရပါသည္။

    ထို ့ေၾကာင့္ စာဖတ္သူမ်ား အခ်ိန္ကုန္သက္သာေစရန္ႏွင့္ မိမိတို ့ ဖတ္ရႈလိုရာကို လြယ္လင့္တကူ ရွာေဖြနိဳင္ရန္ ေန ့စဥ္ေရးသား ေနၾကေသာ အေၾကာင္းအရာမ်ားကို တေနရာတည္းတြင္ စုစည္းေပးလိုေသာ ရည္ရြယ္ခ်က္ျဖင့္ ဤဘေလာ့ဂ္ကို စီစဥ္လိုက္ျခင္းျဖစ္ပါသည္။

    ေျပာခ်င္တာမ်ားရွိရင္ ေရးေပးထားခဲ့ပါ

    ျမန္မာျပကၡဒိန္

    ျမန္မာျပကၡဒိန္
    www.burmeseclassic.com မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။

      © Blogger templates The Professional Template by Ourblogtemplates.com 2008

    Back to TOP