* သဗၺဒါနံ ဓမၼဒါနံ ဇိနာတိ၊ * သဗၺရသံ ဓမၼရေသာ ဇိနာတိ။

* သဗၺဒါနံ ဓမၼဒါနံ ဇိနာတိ၊     * သဗၺရသံ ဓမၼရေသာ ဇိနာတိ။

နမတၳဳ ဗုဒၶါနံ နမတၳဳ ေဗာဓိယာ။ နေမာ ဝိမုတၱာနံ၊ နေမာ ဝိမုတၱိယာ။

ဘုရားရွင္တို ့အား ရွိခိုးပါ၏။
ဘုရားရွင္တို ့၏ မဂ္ဥာဏ္ ဖိုလ္ဥာဏ္အား ရွိခိုးပါ၏။
ကိေလသာတို ့မွ လြတ္ေျမာက္ေတာ္မူၾကေသာ ဘုရားရွင္တို ့အား ရွိခိုးပါ၏။
ထိုဘုရားရွင္တို ့၏ ဝိမုတၱိငါးပါးအား ရွိခိုးပါ၏။

ကရုဏာလက္မ်ား ကမ္းလင့္ေပးပါ...

ကရုဏာလက္မ်ား ကမ္းလင့္ေပးပါ...
စား၀တ္ေနေရးအဆင္ေျပေစရန္ ဆန္အိတ္လွဴျခင္း ႏွင့္ အျခားလိုအပ္သည္မ်ား လွဴဒါန္းျခင္းတို႔ျဖင့္ လစဥ္ ေထာက္ပံ့သြားမည္ျဖစ္ပါသည္။ သီလရွင္ႏွင့္ ေက်ာင္းသားမ်ား ေအာင္ျမင္စြာ ပညာသင္ၾကားႏိုင္ေရး အတြက္ အနီးကပ္စာျပေပးမည့္ ဆရာမ (၆) ဦးအား တစ္လလွ်င္ (၅) ေသာင္းက်ပ္ျဖင့္ ငွါးရမ္းေပးရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။ ပညာေရးအလွဴအား ေစတနာရွင္မ်ားမွလည္း ပါ၀င္ လွဴဒါန္းႏိုင္ပါသည္။ ေကာက္ခံရရွိေသာ အလွဴေငြမ်ားအား ဘဏ္စာအုပ္ထားရွိ၍ ေငြစာရင္းရွင္းတမ္းအား လစဥ္ေဖာ္ျပသြားမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ေက်ာင္းသား/ေက်ာင္းသူမ်ား၏ မွတ္တမ္းမ်ားအား အလွဴရွင္မ်ားထံသို႔လည္း ေပးပို႔သြားပါမည္။

ပညာေရးအလွဴေတာ္ ႏႈိးေဆာ္ခ်က္


ရန္ကုန္ျမိဳ႕ အေသာကာရာမ သီလရွင္စာသင္တုိက္မွ နဝမတန္း ေျဖဆုိမည့္ သီလရွင္ ဆရာေလးမ်ားအတြက္ ဆရာ၊ ဆရာမမ်ား လစဥ္ ထားေပးႏုိင္ရန္ ပညာေရးအလွဴရွင္မ်ား လုိအပ္ေနပါသည္။ ေရႊေစတီ ဘုန္းေတာ္ၾကီးသင္ပညာေရးေက်ာင္းတြင္လည္း ဆင္းရဲႏြမ္းပါးသည့္ ၉ တန္းႏွင့္ ၁၀ တန္း ေက်ာင္းသားမ်ား ေက်ာင္းအိပ္ေက်ာင္းစား ေနထုိင္ပညာဆည္းပူးႏုိင္ေရးအတြက္ ကူညီေထာက္ပံ့မည့္ ကုသုိလ္ရွင္မ်ား လုိအပ္လ်က္ ရွိပါသည္။ ေစတနာရွင္ အလွဴရွင္မ်ား အေနျဖင့္ ေထရဝါဒ ဗုဒၶဘာသာ လူငယ္မ်ားအသင္း http://www.mmtheravada.org ဖုန္း
09-73062811, 09-5505176 သုိ႔ ဆက္သြယ္လွဴဒါန္းၾကေစလုိပါသည္။

သီလရွင္ ဆရာေလးမ်ားႏွင့္ ကေလးမ်ား ဇြန္လအမီ ေက်ာင္းတက္ႏုိင္ေရးအတြက္ ကာလဒါန ကုသုိလ္အျဖစ္ သဒၶါတတ္အား နည္းမ်ားမဆုိ လွဴဒါန္းကူညီၾကပါရန္ ႏႈိးေဆာ္အပ္ပါသည္။

၀ိမုတၱိရသ အဖြဲ႔သားမ်ား

------------------------
ေနာက္ဆက္တြဲသတင္း.....

ပညာေရးအလွဴေတာ္လႉဒါန္းမည့္အစီအစဥ္

ေထရ၀ါဒဗုဒဘာသာ လူငယ္မ်ား အသင္းမွ ဦးစီး၍ (၂၀၁၁) ခုႏွစ္တြင္ န၀မတန္းသို႔ တက္ေရာက္မည့္ ေက်ာင္းသား (၂၅) ေယာက္ႏွင့္ ေက်ာင္းသူ (၂၅) ေယာက္အား ပညာေရးေထာက္ပံ့မႈျပဳလုပ္ေပးႏိုင္ရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။

ျပဳလုပ္မည့္အစီအစဥ္

ေက်ာင္းသားမ်ားအား ေရႊေစတီဘုန္းႀကီးေက်ာင္း (ဆရာေတာ္ ဦးေတဇႏၵိ၊ ခ/(၃) ရက္ကြက္၊ ေရႊေစတီေက်ာင္း၊ မဂၤလာဒုံၿမိဳ႕နယ္) တြင္ထားရွိမည္ျဖစ္ၿပီး ေက်ာင္းသားမ်ားသည္ မိမိတို႔ ဆႏၵအေလ်ာက္ ကိုရင္၀တ္လိုကလည္း ၀တ္ႏိုင္ပါသည္။ ေက်ာင္းသူမ်ားအား အေသာကာရာမ သီလရွင္စာသင္တိုက္ (ဆရာေလးေဒၚသုနႏၵာ (ဖုန္း-၀၉-၈၆၂၈၈၁၁)၊ ၀ါယာလက္ေစ်းမွတ္တိုင္၊ ေရႊႏွင္းဆီရပ္ကြက္၊ မဂၤလာဒံုၿမိဳ႕နယ္) တြင္ထားရွိပါမည္။ အေသာကာရာမေက်ာင္းမွ သီလရွင္မ်ားသာလက္ခံသည္ျဖစ္၍ ေက်ာင္းသူမ်ားမွာ သီလရွင္၀တ္ရပါမည္။ သီလရွင္မ်ားတက္ေရာက္ရမည့္ အ.ထ.က ေက်ာင္းမွာ အေသာကာရာမ ေက်ာင္းမွလက္ရွိ သီလရွင္မ်ား တက္ေရာက္ေနေသာ ေက်ာင္းျဖစ္၍ ပညာသင္ၾကားမႈတြက္ အခက္အခဲ မရွိႏိုင္ပါ။ စာသင္သူမ်ား စား၀တ္ေနေရးအဆင္ေျပေစရန္ ဆန္အိတ္လွဴျခင္း ႏွင့္ အျခားလိုအပ္သည္မ်ား လွဴဒါန္းျခင္းတို႔ျဖင့္ လစဥ္ ေထာက္ပံ့သြားမည္ျဖစ္ပါသည္။ သီလရွင္ႏွင့္ ေက်ာင္းသားမ်ား ေအာင္ျမင္စြာ ပညာသင္ၾကားႏိုင္ေရး အတြက္ အနီးကပ္စာျပေပးမည့္ ဆရာမ (၆) ဦးအား တစ္လလွ်င္ (၅) ေသာင္းက်ပ္ျဖင့္ ငွါးရမ္းေပးရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။ ပညာေရးအလွဴအား ေစတနာရွင္မ်ားမွလည္း ပါ၀င္ လွဴဒါန္းႏိုင္ပါသည္။ ေကာက္ခံရရွိေသာ အလွဴေငြမ်ားအား ဘဏ္စာအုပ္ထားရွိ၍ ေငြစာရင္းရွင္းတမ္းအား လစဥ္ေဖာ္ျပသြားမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ေက်ာင္းသား/ေက်ာင္းသူမ်ား၏ မွတ္တမ္းမ်ားအား အလွဴရွင္မ်ားထံသို႔လည္း ေပးပို႔သြားပါမည္။ အေသးစိတ္ေဆာင္ရြက္မည့္ အခ်က္အလက္မ်ားအားလည္း ဆက္လက္ေဖာ္ျပသြားပါမည္။

ေလ်ာက္ထားမည့္ သူမ်ား ျပည့္စုံရမည့္အခ်က္မ်ားမွာ

(က) ေက်ာင္းသူမ်ားမွာ သီလရွင္၀တ္ႏိုင္ရပါမည္။

(ခ ) မိဘမ်ားမွ ေနထိုင္ရန္ခြင့္ ျပဳသူျဖစ္ရပါမည္။

(ဂ ) စာသင္သားမ်ားေနထိုင္မည့္ ေက်ာင္းတြင္း စည္းကမ္းမ်ားကို တိက်စြာလိုက္နာရပါမည္။

(ဃ) ေက်ာင္းထားရန္ အမွန္တကယ္အခက္အခဲ ရွိေနသူျဖစ္ရပါမည္။

အထက္ပါအခ်က္အလက္မ်ားႏွင့္ ျပည့္စုံသူမ်ားသည္ ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာလွဴငယ္မ်ား အသင္းသို႔ ဆက္သြယ္ေမးျမန္းႏိုင္ပါသည္။ (http://mmtheravada.org)

ဆက္သြယ္ရန္လိပ္စာ

ကိုထြန္းထြန္းလိႈင္

ဖုန္း ၀၉-၇၃၀၆၂၈၁၁

htunhtunhlaing82@gmail.com

winthu.tbyo@gmail.com

thantzin83@gmail.com

Friday, September 18, 2009

Notes on the Clockwork Universe

These are the notes on the talk Clockwork Universe – at the Planet Yoga studio, September ‘09.

Beings are the owner of their kamma

Heir to their kamma

Born of their kamma

Related through their kamma

and have kamma as their refuge

Kamma: IMPONDERABLE

The first thing to note every time you approach the topic of Karma is that is it listed as an ‘imponderable’ – that is a topic that you can never really work out, no matter how much you try. The intricate workings of it are simply out of reach of a normal mind. Even amongst scholars, meditators and sutta freaks there is much disagreement exactly what is karma and what is not.

Does this mean we can’t take anything from it at all ? If you consider your pet dog – it has an understanding of the world around it – some things are to be avoided, some things are to be played with, some things are to be slept on and everything is to be chewed. A dog has a working understanding of the human world around it that is enough to get it along happily. It has some principles that guide it, and for the most part it works.

Same for us with karma. It is fun to speculate about. But the best we can really do is take a couple of guiding principles and formulate a working model of karma. And this working principle is this :

be careful what you do, because it will affect you in the future.

Pretty simple really.

The Words

First to distinguish some of the vocabulary. Kamma means ‘action’. Or often qualified as ‘willed action’.

  • Kamma is the Pali word, used in Theravada Buddhism.
  • Karma is the Sanskrit word of the exact same meaning.
  • Kaama (with a long initial ‘a’) means sensual desire, usually lust. This is the word in the ‘Kaama Sutra’, which of course has little to do with the concept of Kamma.

Further:

  • Kamma is an aspect of willed action, that will have a particular kind of result in the future.
  • Vipaka (vipaaka) Kamma is the result of that action.

(Most people do not distinguish between kamma and vipaka.)

So if you think that your car getting stolen is some kind of kamma consequence of stealing a horse in a former life, the theft is your action – kamma, and the car being stolen is the Vipaka – consequence.

Naturally this example is simplistic and silly, but it serves to draw the distinction between the action and result, or the kamma and vipaka.

Cause and Effect

While kamma is often explained as ‘cause and effect’ it should be understood that it is not ALL cause and effect. If you plant an apple seed, and a tree grows, this is not kamma. If you make a decision to learn the guitar, and then later you are asked to play at a party – this is cause and effect, but it is nothing to do with karma. Probably.

As mentioned, there are all kinds of interpretations, and people can argue in a myriad of different ways, but at the end of the day, unless you have some immense supernormal powers you can’t really be sure what events are kamma and what are not.

Original Context

It is always helpful to go back to the original context in which these teachings arose. In the case of karma the idea ran like this :

If you were to travel up one bank of the Ganges with a huge ‘razor rimmed’ wheel, slaughtering every living being – would there be any kammic consequence?

If you were to travel down the opposite bank giving out flowers, incense and money – would there be any kammic consequence ?

If with a razor-edged disk one were to turn all the living beings on this earth to a single heap of flesh, a single pile of flesh, there would be no evil from that cause, no coming of evil

You can see here that we are not just talking about cause and effect – the cause of slaughtering has the effect that the economy collapses, the place smells with flesh etc.. The question is will there be some kind of moral consequence on yourself for doing this deed?

Perhaps you can point to a psychological consequence – in that your mind would become an unpleasant place to live. Perhaps this is kamma. Many people think so.

Yet in the suttas, it seems that the consequence they talk about is one of rebirth in a higher or lower realm. Going back to the original texts, this is the angle presented, though there are arguments both ways.

Three Kinds of Wrong Thinking

  • Everything happens because it is God’s will
  • Everything happens because of chance
  • Everything happens because of Kamma

The first is a very real and difficult question for monotheistic religion. Is God willing to stop evil, but unable? Or is he able to stop evil, but unwilling? How can you explain famine, evil, or disasters ?

The second is closer to many modern views. You get your cards dealt by sheer chance, and then it is up to you to make the best of them, until your number is up. There is no rhyme or reason to it all

The last is a mistake that many Buddhists, and also other Indian spiritualists, fall into. Over-attributing events as been due to kamma. If an apple falls on your head, or you break your arm, it is probably not due to Kamma, but to sitting in the wrong place (or right place if you are I. Newton) or slipping on a banana peel.

We might also add these days, genetic determinism. This is the tendency for science to place much too much attention on our genes, to the detriment of our free will. The hunt has been on for the ‘gay’ gene, or even the ‘God’ gene with the presumption that our genetic makeup is determining our actions.

Yet as a society we reject the over extension of this principle. A male for instance, is more likely to commit crime than a female – but in a court of law this cannot be used as an excuse. Unless you have serious brain damage, or can be shown to be positively insane, you are held accountable for your actions. There is the presumption of free will.

As for health, there is one interesting sutta where the Buddha specifically warns not to over attribute health issues to karma. He gives a number of possible causes for any ill health that might arise:

  • Phlegm (water element)
  • Wind
  • Humours (probably something like chi energy)
  • Change of seasons
  • Undue care of the body
  • Attacks (unexplained)
  • And Kamma

Clockwork Universe

So we have a basic idea of the universe in Buddhism, which we might call the ‘clockwork universe’ as it seems to run along based on layers of laws. Even the highest Gods are subject to the same laws of existence that the rest of us are bound to. There is no external creator, there is no watchmaker.

The commentators, who expanded Buddhist teachings after the passing of the Buddha, gave five general sets of laws, under which the whole universe, including the levels of heavens and hells, and including the Gods and humans, all dwell.

  1. Utu Niyama – Physical Laws
  2. Bija Niyama – Laws of heredity
  3. Citta Niyama – Laws of Mind
  4. Kamma Niyama – Law of Kamma
  5. And Dhamma Niyama – everything not already included in the above.

All of this governs what we call Samsara.

And the teaching goes that Samsara sucks! It doesn’t make much sense, it isn’t really fair, and Enlightenment is transcending it.

There is famine, disease, death, confusion. There are ‘worldly winds’ that delude and it is impossible, despite the many beautiful things in the Cosmos, to find any lasting place of ease and contentment.

Don’t misunderstand. We are not saying that the Cosmos is always terrible. There are many marvels and beautiful states to be developed. The observation is that it is unstable, and age, sickness and death are always stalking you. Until the day you become one of the arahants.

That is the cosmology anyway – it is a big topic and one deserving of its own talk. But for the sake of exploring Kamma, it is a working overview.

A Psychological Model

To steer away from the more cosmological models and interpretations of Kamma, we can look at a few aspects of psychology to show how the theory of Kamma fits in with the process of perception and consciousness (that were covered in earlier talks).

Vinyana (vi~n~naana) or cognizing, occurs when we put our attention on something. You pick something out of your immediate environment for special attention. The prefix ‘vi’ means ‘special’ and nyana (~naana) means ‘knowing’. So when you focus on something, it becomes ‘cognized’ and under a special form of knowing – how is it special? There is increased Kamma involved when you focus the attention, and this is what we call ‘learning’.

Learning in Psychology

A great early psychologist called Thorndike did many experiments on the way cats learn. He put them in a cage with a simple lever system whereby they can release themselves and get their food. They were then placed back in the cage, but rather than hitting the lever again, they just did random acts until they chanced upon the lever again. This continued, but with each occasion they hit the leaver a bit sooner than previous times. They learned very slowly.

Monkeys on the other hand, exhibit strong ‘insight learning’. That is in a similar experiment, they are able to ‘work out’ what needs to be done (to get the bananas) and thereafter repeat that process without need for experimentation. This means that when they have had the insight, they have learned already.

If you observe your own way of learning, it is something similar. You have to place conscious attention on an act, say, one aspect of a golf swing, or how to operate a clutch when learning to drive. But the conscious attention gets in the way after a while, so you then focus elsewhere, and let your subconscious take over the learning (look up ‘latent learning’). It seems that conscious attention makes for accelerated learning – more so than other animals exhibit. You can turn around your habitual learning very quickly.

Imagine you have never learned to type. By using a keyboard you will learn passively and speed up. But you will never be an accurate or fast typist. But you can use conscious engagement with a methodology and learn to type anew. Very quickly you can lose your old habits, and gain new ones. The cats in Thorndike’s experiments found this difficult.

Kamma Angle

This is how kamma is working. We are told in the suttas that Intention is Kamma. That means that where there is strong intention (i.e. conscious engagement or focusing of attention) there is strong kamma. If this interpretation of kamma is correct, it means you can very quickly turn your kamma around. You do not have to be the victim of your old kamma, but can be the master of your future.

Checking back with the suttas again, the Buddha himself always talked about kamma as being NOW affecting your FUTURE. He was not describing it in terms of your PAST affecting you NOW.

To Illustrate, we can again switch to psychology

Freud vs Teleologists

Freud’s model of psychology explained the character, or personality, as being built from the past. If there was something wrong with you now, it was due to the past, and to correct it you had to delve into your unconscious with the aid of an analyst. Fixing certain past events, your present character improves. In theory.

But Freud was to a large part supplanted by more humanist theorists, who said that your past is not so important. As a human you can re-learn, you can shake off your past. They say your personality/character is built from your hopes, dreams and aspirations for the future. You can take control of yourself.

The former model seems to be how people interpret kamma – your past is guiding, steering and controlling you. You have little choice in such a model, as even your intentions and character have been shaped by kamma. But the Buddha said that intention is kamma – he did not say it is vipaka kamma. That means that your intention is up to you, and not up to your past kamma.

It also means, like the second group of psychologists, you have the chance to re-learn, to change quickly and to grow. In this model you have oodles of free will. And you are advised to wield it wisely.

In Conclusion

Kamma is your present, free willed intention, attention and conscious engagement that you can direct to make a better future. It is not a kind of determinism whereby most everything that happens to you is a result of past kamma. And without doubt – there is a lot of free will involved.

This is in contrast to many interpretations of Kamma.

Even in the early commentaries we find this distinction not drawn. Where the Buddha pointed to your present affecting your future, the commentators sought to explain every little thing that happened in terms of previous kamma.

If there is one thing that we can be sure of, in Buddhism, there is a lot of free will, and you can turn your character and kamma around quickly.

Post Script

There are many views about kamma, and many aspects not covered in the talk or these notes on the talk. Such as 1 action 1 result kind of kamma that has support in the suttas. Or the more Indian accumulative kamma where your past good and bad actions are combined to give an overall kammic place in the world. This view also has sutta support. There is also the topic of how to clean up old kamma, or to protect yourself from bad kamma catching up with you. Then there is the difference (if any) between kamma and the Christian notion of forgiveness. Many interesting angles that will have to wait until future talks ….

Click here for a lengthy study guide on Kamma by Thanissaro Bhikkhu

Though justice by thy plea, consider this,

That in the course of justice none of you

Should see salvation, we do pray for mercy



Read more...

လုပ္ၾကံမႈမ်ားၾကားက ဗုဒၶဘာသာ (နိဂံုး)


(နည္းနည္းေတာ့ ရွည္လ်ားတယ္၊ အင္တာနက္က အၿမဲသံုးလို႔ မလြယ္ဘူး။ လြယ္ေတာ့ေတာ့လဲ လြယ္ပါတယ္ေလ။ အီးေမးလ္ပဲ သံုးလို႔ရတယ္။ ပို႔စ္တင္ဖို႔က မလြယ္ဘူး။ ဒါေၾကာင့္ တစ္ခါတည္း အရွည္ၾကီးကို တင္လိုက္တယ္။ ရန္ကုန္သြားေတာလားကလဲ တန္းလန္း၊ ရဟန္းေတာ္မ်ားရဲ႕ အေမြအႏွစ္ကလဲ တန္းလန္း။ တန္းလန္းေတြက မ်ားေနတယ္။ ေနာက္ၿပီး ကိုယ္ကလဲ ခရီးသြားရင္း တန္းလန္းဆိုေတာ့......အစစ ၾကည့္လုပ္ေနရတယ္။

ေရးထားတဲ့သူက ေတာ္ေတာ္ေကာင္းတယ္။ တစ္ေန႔က တကၠသိုလ္ထဲေရာက္သြားေတာ့ ဒီေဆာင္းပါးကို စာအုပ္ငယ္ေလးလုပ္ၿပီး လိုက္ျဖန္႔ေနတယ္တဲ့။ ေက်ာင္းသားေတြကို အခမဲ့ ေ၀ေပးေနတယ္။ ျပန္ပြားေအာင္လုပ္ေနတာေတြ႕ေတာ့ ၀မ္းသာမိပါတယ္။ သူနဲ႔ကိုယ္နဲ႔လဲ မသိဖူးပါဘူး။ ထားပါေတာ့၊ ခင္ဗ်ားတို႔လဲ ဖတ္ၾကည့္လိုက္အံုးေပါ့ဗ်ာ)

ဒီမွာ လဲြမွားေနတဲ့ အရာတစ္ခု ရွိပါတယ္။ အခ်ိဳ႕ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြဟာ ခရစ္ယာန္ေတြနဲ႔၊ မြတ္စလင္ေတြနဲ႔ အမည္ခံေတြ႕ဆံုးစည္းေ၀းေျပာဆိုမႈေတြကို ျမွင့္တင္လုပ္ေဆာင္ေနၾကျခင္းအားျဖင့္ သူတို႔ကိုယ္သူတို႔ ဟုတ္လွၿပီဆိုၿပီး ဂုဏ္ယူေနၾကပါတယ္။ ေထရ၀ါဒနဲ႔မဟာယာန၊ မဟာယာနနဲ႔တိဗက္…….အဲဒီလို အဲဒီလို ဗုဒၶဘာသာ၀င္အခ်င္းခ်င္းေတြ႕ဆံုဖို႔က်ေတာ့ အေတာ္ကို ေခါင္းမာေနၾကဆဲပါ။

ဒီအဓိက ဗုဒၶဘာသာအဖဲြ႕အစည္းၾကီးသံုးခုၾကားမွာ ထိေရာက္တဲ့ အက်ိဳးသက္ေရာက္မႈရွိတဲ့ ေတြ႕ဆံုမႈ နည္းနည္းေလးမွ မရွိတာဟာ အေတာ့္ကို ၀မ္းနည္းဖို႔ ေကာင္းပါတယ္။ စီးပြားေရးအရ အင္အားနည္းတဲ့ သီရိလကၤာ၊ ထိုင္း၊ ျမန္မာ၊ လာအိုန႔ဲ ကေမၻာဒီးယားႏုိင္ငံက ေက်ာင္းေတြနဲ႔ ဘုန္းၾကီးေတြဟာ အေနာက္ႏိုင္ငံမွာေရာက္ရွိေနတဲ့ သူတို႔ႏုိင္ငံဖြားဗုဒၶဘာသာေတြရဲ႕ လိုအပ္ခ်က္ေတြကို ျဖည့္ဆီးေပးဖို႔ အေတာ္ေလး ရုန္းကန္ေနရပါတယ္။ အဲဒီလိုပဲ စီးပြားေရးအရ အင္အားေကာင္းတဲ့ တရုတ္၊ ထိုင္၀မ္၊ ကိုရီးယားနဲ႔ ဂ်ပန္ႏိုင္ငံေတြက ေက်ာင္းေတြနဲ႔ရဟန္းေတြဟာလည္း ခ်မ္းသာတဲ့အေနာက္ႏိုင္ငံတစ္လႊား သူတို႔ရဲ႕ ၾသဇာအာဏာကို ျဖန္႔က်က္ဖို႔ ရုန္းကန္ေနၾကရျပန္တယ္။ ၿပီးေတာ့ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းေတြနဲ႔ တကၠသိုလ္ေတြ အဲဒီမွာ ေဆာက္လုပ္ဖို႔အတြက္ ေဒၚလာသန္းေပါင္းမ်ားစြာ အကုန္အက် ခံေနလင့္ကစား တိဗက္ရဟန္းေတာ္ေတြကေတာ့ တိဗက္ဗုဒၶဘာသာကို ကမၻာက အာရံုက်ေစဖို႔ ေက်ာ္ၾကားလူသိမ်ားေအာင္ လုပ္ေဆာင္တဲ့ေနရာမွာ အခက္အခဲေတြနဲ႔ နပန္းလံုးေနၾကရျပန္ပါတယ္။

ဒီအေျခအေန အခ်ိဳးအေကြ႕ေတြအားလံုးက အေမ့ေလ်ာ့ခံ၊ မသိက်ိဳးကၽြန္အျပဳခံထားရတဲ့ ဗုဒၶဘာသာ၀င္သန္းေပါင္းမ်ားစြာကို သိသိသာသာပဲ ခ်န္ထားရစ္ေစခဲ့ပါတယ္။ မထင္ရွားတဲ့ သူတို႔ရဲ႕ ေဒသေတြက ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြဟာ စီးပြားေရးဆုိင္ရာ ရင္းႏွီးျမွဳပ္ႏွံမႈ၊ ပညာေရး၊ ဖန္တီးႏုိင္စြမ္းရွိတ့ဲ ေခါင္းေဆာင္မႈနဲ႔ လူမႈေရးတုိက္ပြဲေတြမွာ အေနာက္ကမၻာမွာထက္ ေၾကာက္မက္ဖြယ္ေကာင္းေလာက္ေအာင္ အလူးအလဲ လိုအပ္ေနၾကပါတယ္။

အေနာက္ကမၻာမွာလည္း အလားအလာေကာင္းတဲ့ ဘုန္းၾကီးေတြ၊ ဗုဒၶဘာသာေခါင္းေဆာင္ေတြကို တစ္ေယာက္ထက္မနည္း လိုအပ္ေနတယ္ဆိုတာ ဘယ္သူမွ မျငင္းႏုိင္ပါဘူး။

အေနာက္ကမၻာက လူေတြဟာ ပညာတတ္တယ္၊ ၾကြယ္၀တယ္၊ ဒါေပမယ့္ သူတို႔ကို တရားေဟာတာကေတာ့ ကၽြႏ္ုပ္တို႔ အာရွသားေတြပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ ကၽြႏ္ုပ္တို႔ဟာ ကၽြႏ္ုပ္တို႔ရဲ႕ ကန္႔သတ္ထားတဲ့ စိတ္ပိုင္းဆုိင္ရာ အာရွအရင္းအျမစ္ေတြနဲ႔ သူတို႔ရဲ႕ စိတ္ပိုင္းဆုိင္ရာ လိုအပ္ခ်က္ေတြကို ျဖည့္ဆီးေပးဖို႔ ၾကိဳးစားဆဲအခါမွာလည္း အထက္ပါ မထင္မရွား ဗုဒၶဘာသာနယ္ေျမေတြက ဗုဒၶဘာသာေတြကို လံုး၀ လံုး၀ ေမ့မထားသင့္ၾကပါဘူး။

သူတို႔ေတြဟာ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာတိုင္တုိင္ ကၽြႏ္ုပ္တို႔ရဲ႕ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြ ျဖစ္ခဲ့ၾကပါတယ္၊ အခုထိလည္း ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြအျဖစ္ သူတို႔ကိုယ္သူတို႔ ထိန္းထားၾကဆဲပါ။ ဆိုေတာ့ ကၽြႏ္ုပ္တို႔ဟာ ကၽြႏ္ုပ္တို႔ရဲ႕ ကိုယ္ပိုင္လကၡဏာျဖစ္တဲ့ ဗုဒၶဘာသာယဥ္ေက်းမႈနဲ႔ သမိုင္းေၾကာင္းေတြကို သူတို႔ကို မွ်ေ၀ေပးရပါမယ္။ ဒါေပမယ့္ ကၽြႏ္ုပ္တို႔ဟာ ပိုၿပီးသက္ေတာင့္သက္သာရွိတဲ့ ၾကြယ္၀တဲ့ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြဆီက ပံ့ပိုးမႈေတြကို မရရွိၾကပါဘူး။

ကဲ …အေျခအေနေတြက အဲဒီလို ျဖစ္ေနခဲ့ရင္…
ဗုဒၶဘာသာကမၻာက ကၽြႏ္ုပ္တို႔ က်ဥ္ဖယ္ထားတဲ့၊ ဗုဒၶဘာသာလူမ်ိဳးေတြနဲ႔ အတူေနဖို႔ ၾကိဳးစားေနတဲ့၊ သူတို႔ကို လက္ေတြ႕က်က် ကူညီေနတဲ့၊ ပံ့ပိုးေပးဖို႔ အဆင္သင့္သြားေရာက္ေနၾကတဲ့ သူေတြ (ခရစ္ယာန္ေတြ)ကို ကၽြႏ္ုပ္တို႔က ဆန္႔က်င္ၿပီး ကဖ်က္ကယက္လုပ္ေနတယ္ဆိုရင္ လူ႕က်င့္၀တ္သိကၡာအရ ကၽြႏ္ုပ္တို႔ဟာ ဘယ္လိုနည္းနဲ႔မွ မွန္ကန္တဲ့ လူမ်ိဳးျဖစ္ႏုိင္ေတာ့မလဲ။
ကဲ… အဲဒီလို ကူညီေနမႈကို ဆိုးရြားတဲ့လုပ္ရပ္လို႔ ဆံုးျဖတ္ေျပာၾကားဖို႔ ကၽြႏ္ုပ္တို႔ လက္ခံထားတဲ့ ဗုဒၶျမတ္စြာရဲ႕ ဘယ္တရားဓမၼကေရာ အဲဒီလို ေျပာၾကားဖို႔ ျဖစ္ႏိုင္ပါသလဲ။ (အဲဒီလို သူတို႔ ကူညီေနၾကတာဟာ ဗုဒၶတရားေတာ္အရ မွန္ကန္တဲ့လုပ္ရပ္ ျဖစ္ပါတယ္။)

ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ သိုသိုသိပ္သိပ္လုပ္ရွားေနတဲ့ ခရစ္ယာန္ေတြက ကၽြႏ္ုပ္တို႔ရဲ႕ အေမ့ေလ်ာ့ခံ၊ က်ဥ္ဖယ္ခံထားရတဲ့ ဗုဒၶဘာသာေတြအတြက္ ကူညီေနတာေတြကို မွန္ကန္တဲ့လုပ္ရပ္ျဖစ္တယ္လို႔ ကၽြႏ္ုပ္တို႔ေတြထဲက ဗုဒၶဘာသာကို အရူးအမူး ယံုၾကည္ကိုးကြယ္သူအမ်ားစုေတာင္မွ လက္ခံၾကပါတယ္။ သူတို႔ရဲ႕လုပ္ေဆာင္ခ်က္ေတြဟာ ေမြးရာပါေကာင္းျမတ္ျခင္းတရားမ်ား ျဖစ္တယ္ဆိုတာ ဘယ္နည္းနဲ႔မွ ျငင္းပယ္လို႔ မရတဲ့၊ ေဘးခ်ိတ္ထားလို႔ မရတဲ့ အမွန္တရားတစ္ခု ျဖစ္ပါတယ္။
ဒီအခ်က္ေတြကပဲ ကၽြႏ္ုပ္တို႔ရဲ႕ ဗုဒၶဘာသာေတြကို ကူညီဖို႔ စြမ္းအားခ်ိဳ႕တဲ့ျခင္းနဲ႔ စိတ္အားမထက္သန္ျခင္းကို ေမးခြန္းထုတ္ေနပါတယ္။

ဟုတ္ပါတယ္။ ခရစ္ယာန္ေတြဟာ ``ေယရႈကို ယံုၾကည္လိုက္ပါ၊ သူဟာ မင္းတို႔နဲ႔အတူ အၿမဲရွိေနပါလိမ့္မယ္ (believe in Jesus, he will be always with you)´´ဆိုတဲ့ သူတို႔ရဲ႕ ေၾကြးေၾကာ္သံေဆာင္ပုဒ္နဲ႔အညီ အရမ္းကို ေအာင္ျမင္ေနၾကပါတယ္။ ကၽြႏ္ုပ္တို႔ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြအေနနဲ႔ ``ကၽြႏ္ုပ္တို႔ဟာ သင္တို႔ရဲ႕ လိုအပ္ေနတဲ့ မိတ္ေဆြမ်ား ျဖစ္ပါတယ္´´ဆိုတဲ့ ေၾကြးေၾကာ္သံတစ္ခုကို ေလ့လာသင္ယူၿပီး တက္ၾကြတဲ့ လူမႈေရးအကူအညီေတြကို လက္ေတြ႕က်က် လုပ္ျပၿပီး သက္ေသျပႏုိင္ရင္ အေျပာင္းအလဲေတြ အမ်ားၾကီး ျဖစ္ေပၚလာပါလိမ့္မယ္။ ဆန္းသစ္တဲ့အေတြးအျမင္ရွိတဲ့၊ တိုးတက္တဲ့ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြက အဆင့္ျမွင့္တင္ထားတဲ့ လူသား၀ါဒတစ္ခုျဖစ္တဲ့ ဗုဒၶဘာသာဟာ နာမည္နဲ႔လိုက္ေအာင္ လူသားေတြအတြက္ လံုေလာက္တဲ့ ပူးေပါင္းပါ၀င္မႈ မရွိေသးပါဘူး။

ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ ယခုအခါ ခရစ္ယာန္ေတြရဲ႕ ပစ္မွတ္အျဖစ္ သတ္မွတ္ခံထားရတဲ့ ကၽြႏ္ုပ္တို႔ရဲ႕ အေမ့ေလ်ာ့ခံ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြရဲ႕ စိုးရိမ္ေရမွတ္ေရာက္ေနတဲ့ လိုအပ္ခ်က္ေတြကို တုံ႔ျပန္ရင္ဆိုင္ေပးဖို႔ သိသိသာသာ ပ်က္ကြက္ေနၾကလို႔ ျဖစ္ပါတယ္။

ဟုတ္ပါတယ္။ ဗုဒၶဘာသာထဲမွာကို ဂိုဏ္းစဲြ၊ ဂဏစဲြနဲ႔ အဖဲြ႕အစည္းကြဲေတြ၊ (ကိုယ့္အက်ိဳးစီးပြားကို ေရွ႕တန္းတင္ ငါတေကာေကာ ဖဲြ႕စည္းတည္ေထာင္မႈေတြ)က အမ်ားၾကီး ျဖစ္ေနပါတယ္။ သူတို႔လိုက္နာတဲ့ ဗုဒၶဘာသာပံုစံကို မလိုက္နာတဲ့သူေတြကို ကူညီဖို႔ စိတ္ဆႏၵမရွိၾကဘူး။ (ေထရ၀ါဒက မဟာယာနဗုဒၶဘာသာဆိုရင္ မကူညီခ်င္ဘူး…စသည္)။ ကူညီဖို႔ တြန္႔ဆုတ္ေနၾကပါတယ္။ ဒါဟာ အၾကီးမားဆံုး စိန္ေခၚခ်က္တစ္ခုျဖစ္ပါတယ္။

သူတို႔ (ခရစ္ယာန္စည္းရံုးေရးသမား)ေတြဟာ သင့္ေလ်ာ္တဲ့ အကူအညီေပးဖို႔ မစဥ္းစားမီ အမ်ိဳးမ်ိဳးေသာ ဗုဒၶဘာသာဂိုဏ္းကဲြေတြၾကားမွာ သြားေရာက္ေနတဲ့ ခရစ္ယာန္စည္းရံုးေရးသမားက ေတာင္းဆိုမႈမ်ား ရွိပံုရပါတယ္။ ဥပမာအားျဖင့္ ကိုရီးယားနဲ႔ထိုင္၀မ္တို႔မွာရွိတဲ့ ခ်မ္းသာၾကြယ္၀တဲ့ မဟာယာနဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြဟာ ထိုင္း၊ ျမန္မာ၊ ဘဂၤလားေဒရွ္နဲ႔ အိႏၵိယႏိုင္ငံနယ္စပ္ေတြမွာ ျပန္႔က်ဲေနတဲ့ အေမ့ေလ်ာ့ခံ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ လူမ်ိဳးစုေတြဆီကို သြားၿပီး အကူအညီေတြ ေပးဖို႔ ဆႏၵရွိၾကပံု မရပါဘူး။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ သူတို႔ဟာ ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာဂိုဏ္းက ျဖစ္ေနလို႔ပါပဲ။ ထို႔အတူပဲ စြမ္းႏိုင္တဲ့ ထိုင္း၊ သီရီလကၤာနဲ႔ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာရွိတဲ့ ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာေတြဟာလည္း ဟိမေလယ်(ဟိမ၀ႏၱာ)ေဒသမွာရွိတဲ့ လူနည္းစုဗုဒၶဘာသာ၀င္လူမ်ိဳးစုေတြကို သြားေရာက္ကူညီဖို႔ ဆႏၵမရွိၾကပါဘူး။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ သူတို႔ေတြဟာ တိဗက္ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြ ျဖစ္ေနလို႔ပါ။

ဒါဟာ ဗုဒၶျမတ္စြာက သူ႕ရဲ႕ေနာက္ပါေတြကို ျဖစ္ေစခ်င္တဲ့ စိတ္ဓာတ္အေျခအေန လံုး၀ မဟုတ္ပါဘူး။ ဘုရားရွင္ ႏွစ္သက္တဲ့အေနအထားလည္း မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါဟာ အမ်ိဳးမ်ိဳးေသာ ဗုဒၶဘာသာဂိုဏ္းကဲြေတြအၾကားမွာ အျပန္ျပန္အလွန္လွန္ တံု႔ျပန္ခ်က္ေတြကို တားဆီးထားၾကျခင္းရဲ႕ သိသာထင္ရွားတဲ့ ရလဒ္တစ္ခု ျဖစ္ပါတယ္။

ဗုဒၶျမတ္စြာဟာ ဒီကမၻာေျမေပၚမွာ ခရစ္ဆိုတဲ့အန႔ံမရခင္အခ်ိန္ကတည္းက ေထာင္ေပါင္းမ်ားစြာေသာ သာသနာျပဳလုပ္ငန္းေတြရဲ႕ ပထမဆံုးနဲ႔ အေအာင္ျမင္ဆံုး ေခါင္းေဆာင္တစ္ဆူျဖစ္တယ္ဆိုတဲ့ သမိုင္းေၾကာင္းဆိုင္ရာ အမွန္တရားကို လက္ခံလိုက္ၾကပါ။ ကၽြႏ္ုပ္တို႔ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြဟာ ေနာက္ပါပုဂၢိဳလ္ေတြကို ဘာမွ ေျပာင္းလဲမေပးႏုိင္ဘူးဆိုတာကို ဟန္မေဆာင္ဘဲ လက္ခံလိုက္ၾကပါ။ ကၽြႏ္ုပ္တုိ႔ရင္ထဲမွာ ကဲြျပားေနတဲ့ အယူအဆတစ္ခုက ကၽြႏ္ုပ္တို႔ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြဟာ ဆင္းရဲမဲြေတမႈနဲ႔ ပညာမတတ္သူေတြရဲ႕ အက်ိဳးစီးပြားကို ေဆာင္ရြက္ေပးဖို႔ထက္ ကမၻာမွာ ပညာအတတ္ဆံုး၊ ခ်မ္းသာၾကြယ္၀ဆံုးနဲ႔ အသိဉာဏ္ပညာအျပည့္စံုဆံု ပ႑ိတ္ၾကီးေတြကို ပစ္မွတ္ထားဖို႔ ခံုမင္ေနၾကျခင္းပါပဲ။

ကၽြႏ္ုပ္တို႔ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြဟာ လူသားေတြရဲ႕ အသိဉာဏ္နဲ႔ အတတ္ပညာေတြကို ကၽြႏ္ုပ္တို႔ကိုယ္က်ိဳးစီးပြားအတြက္ အသံုးခ်ေနၾကတယ္။ ဒါက ဗုဒၶဘာသာစည္းရံုးေရးသမားေတြရဲ႕ အထြဋ္အျမတ္တစ္ခုလို ျဖစ္ေနပါတယ္။

ဒီအလားအလာဟာ အျခားအက်ိဳးမဲ့ကိစၥေတြဆီကို ကၽြႏ္ုပ္တို႔ကို ပို႔ေဆာင္ေပးႏုိင္ပါတယ္။ အျခားအက်ိဳးမဲ့ကိစၥဆိုတာက တစ္ျခားေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး၊ ဆင္းရဲႏံုခ်ာလွတဲ့ မသိနားမလည္တဲ့ စာေပမတတ္ေျမာက္တဲ့ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြကို ဆံုးရႈံးသြားျခင္းပါပဲ။ ဒီအေျခအေနေတြက ကၽြႏ္ုပ္တို႔ အမ်ားၾကီး ခ်ီးက်ဴးေထာမနာျပဳေနတဲ့ အလယ္အလတ္လမ္းစဥ္ မဇၥိ်မပဋိပဒါရဲ႕ အေကာင္အထည္ေဖာ္ ေဆာင္ရြက္မႈေတြကို ေတာင္းဆိုေနျခင္းမွ်သာ ျဖစ္ပါတယ္။

ထင္ရွားတဲ့ ဗုဒၶဘာသာကမၻာက ၾကီးမားခိုင္ခံ့စြာ ဖဲြ႕စည္းထားတဲ့ သံဃာ့အဖဲြ႕အစည္းေတြ၊ ဗုဒၶဘာသာအသင္းအဖဲြ႕ေတြဟာ သူတို႔ ပါးစပ္ကေျပာထားတဲ့ တာ၀န္ေတြကို လုပ္ေဆာင္ဖို႔ ေျပာင္ေျပာင္တင္းတင္းကို ပ်က္ကြက္ေနၾကပါတယ္။ အဲဒီအဖဲြ႕အစည္း၊ အသင္းအဖဲြ႕ေတြအတြင္းမွာကိုပဲ ကၽြမ္းက်င္မႈမရွိျခင္း၊ စီမံခန္႔ခဲြမႈ ညံ့ဖ်င္းျခင္း၊ လဲြမွားေသာအျပဳအမူမ်ားနဲ႔ အက်င့္စာရိတၱေဖာက္ျပားမႈေတြရဲ႕ သိကၡာေစာင့္စည္းမႈမရွိတဲ့ အၾကြင္းအက်န္ေတြကို အဲဒီအရာေတြက မီးေမာင္းထုိးျပေနပါတယ္။
ေခတ္သစ္စိန္ေခၚမႈေတြကို ႏိုင္ႏုိင္နင္းနင္း ကိုင္တြယ္ေျဖရွင္းႏုိင္ေအာင္ သံဃာအဖြဲ႕အစည္းေတြအေနနဲ႔ အတြင္းက်က် ျပန္လည္ဖဲြ႕စည္းဖို႔ လိုအပ္ေနပါတယ္။ အသိဉာဏ္ပညာလည္းျမင့္မား၊ ပညာလည္းတတ္၊ ၾကိဳးစားမႈလည္းရွိ၊ အလားအလာလည္းေကာင္းတဲ့ ရဟန္းငယ္ေတြ လူထြက္ႏႈန္းျမင့္မားလာေနတာဟာလည္း ကၽြႏ္ုပ္တုိ႔အတြက္ တကယ့္ ေခါင္းခဲစရာကိစၥတစ္ခု ျဖစ္ပါတယ္။

အဲဒီအားနည္းခ်က္ေတြ၊ ခၽြတ္ယြင္းခ်က္ေတြအမ်ားၾကီးရွိေနေပမယ့္…..
ကၽြႏ္ုပ္တို႔မွာ ဆႏၵေလးမ်ား ရွိခဲ့ရင္….
တကယ့္ကို တစ္ကိုယ္ေကာင္းဆန္မႈေတြ ကင္းေနခဲ့ရင္…..
``သတၱ၀ါအမ်ား ေကာင္းက်ိဳးခ်မ္းသာအတြက္´´ဆိုတဲ့ ဗုဒၶျမတ္စြာ ကိုယ္ေတာ္တုိင္ အသံုးျပဳခဲ့တဲ့ ေၾကြးေၾကာ္သံေဆာင္ပုဒ္ကို လက္ကိုင္ထားခဲ့ရင္….
ကၽြႏ္ုပ္တို႔ လုပ္ႏုိင္တာေတြ အမ်ားၾကီး ရွိေနပါေသးတယ္။

ကဲ…ဒီလိုဆိုရင္ ၂၃၈-ခုေသာ ကမၻာ့ဗုဒၶဘာသာလူမ်ိဳးစုေတြဟာ ခရစ္ယာန္စည္းရံုးေရးသမားေတြရဲ႕ သားေကာင္အျဖစ္ ဘယ္အခ်ိန္မွာ ဘယ္လိုက်ေရာက္သြားႏိုင္ေတာ့မလဲ။ ကၽြႏ္ုပ္တို႔လို အသိပညာၾကြယ္၀တဲ့ ဗုဒၶဘာသာေတြ လုပ္ႏုိင္တဲ့ အရာတစ္ခုခုမ်ား ရွိသလား။ ဆင္းရဲသားေတြကို လက္ပိုက္ၾကည့္ေနၿပီး အကူအညီေပးေနတဲ့ ခရစ္ယာန္စည္းရံုးေရးသမားေတြကို ``မေကာင္းဆိုး၀ါးမ်ား´´လို႔ အာေပါင္အာရင္းသန္သန္ ေရရြတ္ေနသင့္ပါသလား။

ကၽြႏ္ုပ္တို႔ဗုဒၶဘာသာေတြအေနနဲ႔ အတူတကြ လက္တဲြေဆာင္ရြက္ဖို႔ အခ်ိန္က်ပါၿပီ။
တစ္ဦးနဲ႔တစ္ဦး ၾကည့္ရႈေစာင့္ေရွာက္ဖို႔ အခ်ိန္က်ပါၿပီ။

``သတၱေလာကေကာင္းက်ိဳးအတြက္ လွည့္လည္တရားေဟာၾက၊ အမ်ားေကာင္းက်ိဳးအတြက္ လွည့္လည္တရားေဟာၾက၊ သတၱေလာက အက်ိဳးစီးပြား ျဖစ္ထြန္းဖို႔အတြက္ လွည့္လည္တရားေဟာၾက´´ဆိုတဲ့ ဗုဒၶျမတ္စြာဘုရားရဲ႕ ေတာင္းဆိုတိုက္တြန္းမႈကို လိုက္နာေဆာင္ရြက္ျခင္းအားျဖင့္ အေမ့ေလ်ာ့ခံ ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ားအေပၚ ကၽြႏ္ုပ္တို႔ တင္ရွိေနေသာ အေၾကြးေတြကို ျပန္လည္ေပးဆပ္ဖို႔ အခ်ိန္တန္ပါၿပီ။

အဲဒါေတြကို လုပ္ေဆာင္ဖို႔ ပ်က္ကြက္ေနဦးမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ``မညီညြတ္ေသာ ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ား၊ ပ်င္းရိထံုထိုင္းေသာ ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ား၊ ကိုယ့္ငါးခ်ဥ္ ကိုယ္ခ်ဥ္ေနေသာ ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ား၊ ႏြားေျခရာခြက္ထဲက ဖားလို ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ား´´ရယ္လို႔ အျပစ္တင္မႈေတြသာ ကၽြႏ္ုပ္တို႔ဆီ ေရာက္လာပါလိမ့္မယ္။ ။

(ၿပီးပါၿပီ)



Read more...

မေသခ်င္ သုႆာန္သြား..မရဏႆတိ ပြါး...


မရဏာႏုႆတိ ကမၼ႒ာန္းကို စည္းၿဖန္းလိုေသာသူသည္ (၁) ခ်စ္ခင္သူ၏ ေသၿခင္း၊ (၂) မုန္းေသာသူ၏ ေသၿခင္းတို႕ကို ေအာက္ေမ့လွ်င္ (ေသာက) ဟူေသာ စိုးရိမ္ပူေဆြးၿခင္း၊ (ပါေမာဇ)ၨ ဟူေသာ ၀မ္းေျမာက္
ၿခင္းတို႕ ၿဖစ္တတ္သၿဖင့္ မခ်စ္မမုန္း လ်စ္လ်ဴရွုရွိေသာသူ၏ ေသၿခင္းကို ေအာက္ေမ့၍ ဤသူကဲ့သို႕
" ငါလည္းမုခ် ေသရအံ့တည္း၊ မရဏံ ေမ ဘဝိႆတိ၊ ဇီဝိတိၿႏၵိ ယံ နိရုဇၥ်ိႆတိ။ ငါ့အားေသၿခင္းသည္
ၿဖစ္လတၱ ံ၊ အသက္ ဇီဝိတိၿႏၵိ သည္ ၿပတ္လတၱံ " ဟု အၾကိမ္ၾကိမ္ ႏွလံုးသြင္း၍ မရဏႏုႆတိ ထင္သည့္
တိုင္ေအာင္ ပြားမ်ားရေပမည္။
"ေသၿခင္းတရား၊ ဤတပါးကား၊ မ်ားၿပားလူ႕ေဘာင္၊ အက်ိဳးေဆာင္သည္၊ အိုေအာင္ေအာက္ေမ့၊ စီးၿဖန္းၾက" ဟူေသာ စကားအတုိင္း ဤေသၿခင္း မရဏႏုႆတိကို ေအာက္ေမ့စီးၿဖန္းေနသူသည္ မေကာင္းမွုတို ့ကို ၿပဳလုပ္ရန္ ေၾကာက္လန္ ့လာသၿဖင့္ အစဥ္ကုသိုလ္ၿဖစ္ေနေသာေၾကာင့္ ေသၿခင္းတရားသည္ လူတို႕၏
အက်ိဳးေဆာင္တရားဟု အဆိုရွိပါသည္။ ထုိ႕ေၾကာင့္ အၿမဲပြားမ်ား အားထုတ္သင့္ၾကေပသည္။



Read more...

The Way of Wisdom: The Clockwork Universe



The Buddha, accoding to Phra Cittasamvaro Bhikku last night in the seventh of his eight rains-retreat Dharma talks, said that there are four imponderables, four things just not worth thinking about as you'll never understand them. One is the source of psychic powers, another is the mind of an Arahant, the third is the mind of a Buddha, and finally, karma. Trying to figure out how karma works will do little more than split your head into seven different pieces the Buddha said.

But, in the same way that a pet dog might not fully understand how the universe operates but manages to get by with a sufficient working understanding of how it impacts on those things that concern the well-being of a dog, we too, Phra Pandit suggested, can get by with just a basic outline of the principles of karma without delving into its more complex, imponderable, depths. And that basic outline is simply that everyone has karma and so we must be careful of what we do.

"That's it", Phra Cittasamvaro said. "Finished. Anything that comes next is, unlike most of the Buddha's other teachings, going to be mainly speculation." He didn't actually stop there of course, but for more details the best place to go would be the Littlebang website. Basically, Phra Pandit teaches that karma consists of, as he put it in a wonderful talk two years ago, the choices we make that establish who we are and which have inevitable future consequences in terms of what we do and how we perceive and respond to the world.

If I have one criticism of the talks this year it's that there is no time for questions, and so discussion was restricted to the skytrain journey home. Will wondered if Phra Pandit's future emphasis on karma as choice or intention didn't somehow pass over the question of past karma operating now. Certainly there was nothing in Phra Pandit's talk comparable to the passage I quoted last week from Phra Bhasakorn Bhavilai: "Huge, violent, killer waves of our own making are bearing down on us, ready to smash us against the rocks."

But the lesson is the same. We protect ourselves from past karma, and I tend to see much more of what happens in my life as karmic rather than mere chance, by what we do now. "Somehow, we see more clearly, we improve ourselves, we reject our past behaviour and we embrace the five precepts. By changing our mental state like that... the power of our bad deeds to effect us has been reduced... The waves will hit us, we can't stop them; but they only take a limb or an eye or some teeth. We are left alive. The five precepts will reduce the negative effects from our past."

Which does indeed make intention the key to karma, and I can't help but be reminded of Bodhidharma and Emperor Wu. "How much karmic merit have I earned by ordaining monks, building monasteries, having sutras copied, and commissioning Buddha images?" the emperor asked. "None." Bodhidharma replied. And then there's the story of Nanta, the old lady who, despite her poverty, lit a lantern for the Buddha with such sincerity that not only did it burn late into the night but she was also promised future buddhahood from that single act of devout intention.

Littlebang:
  • Notes on The Clockwork Universe

    Marcus' Journal:
  • Pra Pandit's 2007 talk on Karma
  • A personal post looking at the working of karma in my own life

    Photo: Early 18th century mural (detail), Wat Ko, Phetchaburi. Apologies for the poor quality of the image.


  • Read more...

    ယေန႔လူသားမ်ားအတြက္မနက္ျဖန္ကမၻာ အခန္းဆက္ (၀၄)

    Image and video hosting by TinyPic

    ဒီအခန္း-၄-မွာ ဆရာေတာ္က တရားႏွလုံးသြင္းေသာသူရဲ႕ ဦးေႏွာက္နဲ႔ တရားသတိကင္းကြာေနေသာပုဂၢိဳလ္ရဲ႕ ဦးေႏွာက္ အလုပ္လုပ္ပုံကြာျခားပုံကုိ သိပၸံပညာရွင္တုိ႔ရဲ႕ ေထာက္ခံခ်က္မ်ားႏွင္႔တကြ ေဟာထားသလုိ တစ္ေျဖးေျဖး အစစ္အမွန္ေတြ ေပ်ာက္ကြယ္သြားရပုံကုိလည္း ဘုရားေဟာအတုိင္း ရွင္းလင္းေဟာထားပါတယ္။

    အဲဒီ အႏွစ္တစ္ရာတမ္းေရာက္လာတဲ႔ အခ်ိန္မွာ ေဂါတမျမတ္စြာဘုရား ပြင္႔ေတာ္မူတာ။ ေဂါတမျမတ္စြာဘုရားဟာ အႏွစ္တစ္ရာတမ္းမွာ ပြင္႔ေတာ္မူတာ။ အဲဒါေၾကာင္႔မုိ႔လုိ႔ ဘုန္းႀကီးတုိ႔ ပါဠိစာေပထဲမွာ ဋီကာဆရာႀကီးေတြက ေရးထားတာရွိတယ္။
    “ကပၸကသာေယ ကလိယုေဂ ဗုဒၶဳပၸါေဒါ အေဟာ မေစၥယ်၊ ဟုတာ၀ဟမေစၥ ဇာတံ သမုဒိတမကရႏၱမရ၀ိတၳ”။
    သူဆုိလုိတာက ဘာတုန္းဆုိရင္ ဒီေလာက္ဆုိး၀ါးေနတဲ႔ ေခတ္ႀကီး ဒုစရုိတ္ေတြထူေျပာၿပီးေတာ႔ အဆုိး သံသရာေတြနဲ႔ လည္ေနတဲ႔ေခတ္ႀကီးထဲမွာ ျမတ္စြာဘုရားပြင္႔လာတာဟာတဲ႔ မီးပုံႀကီးထဲက ၾကာပန္းႀကီး ဖူးလာတဲ႔ အတူတူပဲ။ ၾကာပန္းႀကီးပြင္႔လာတာနဲ႔ အတူတူပဲ။ မီးနဲ႔ၾကာဆုိတာ ျဖစ္နိဳင္ပါ႔မလား? မျဖစ္နိဳင္ဘူး။ မျဖစ္နိဳင္တာကုိ ေျပာတာ။ မီးပုံထဲကပြင္႔လာတဲ႔ ၾကာပန္းႀကီးလုိ႔ တင္စားၿပီးေတာ႔ ေခၚတာ။ ဘာလုိ႔တုန္း? အဆုိးေခတ္ထဲမွာ ေဂါတမဘုရားက ပြင္႔ရတာ။ လူေတြဟာ သိပ္ကုိဆုိးေနတဲ႔ အခ်ိန္မွာ ေဂါတမဘုရား ပြင္႔တာ။ မီးပုံထဲက ပြင္႔တဲ႔ ၾကာပန္းနဲ႔ အဲဒီလုိ တင္စားၿပီးေတာ႔ ေခၚတာ။ မီးပုံထဲကမ်ား အကယ္၍ ၾကာပန္းႀကီးပြင္႔လာမယ္ဆုိရင္ ေလာကလူေတြဟာ သြားၿပီးေတာ႔ ၾကည့္ၾက ရမွာေပါ႔၊ တအံ႔ တၾသနဲ႔။ ဘာလုိ႔လဲဆိုေတာ႔ ၾကာဆုိတာ ေရထဲကပဲ ပြင္႔တာကုိး။ မီးပုံကေန ဘယ္လုိလုပ္ပြင္႔မွာတုန္း။
    အဲဒီေတာ႔ ေဂါတမျမတ္စြာဘုရားပြင္႔ေတာ္မူလာတာဟာ မီးပုံထဲက ၾကာပန္းႀကီး ပြင္႔လာတာနဲ႔ တူပါတယ္။ ဘာျဖစ္လုိ႔တုန္းဆုိေတာ႔ အင္မတန္ဆုိးတဲ႔ အခ်ိန္မွာ ဘုရားပြင္႔လုိ႔။ ဆုိးတဲ႔ေခတ္ ဘုရားပြင္႔တဲ႔အတြက္ေၾကာင္႔ ဒီကေနေခတ္ သက္သာေနတယ္လုိ႔ ေအာက္ေမ႔ရမယ္။ လြန္ခဲ႔တဲ႔ ႏွစ္ေပါင္းႏွစ္ေထာင္႔ငါးရာ အထိေအာင္ သက္တမ္းဟာ ဒီတစ္ရာတမ္းနဲ႔ မတိမ္းမယိမ္းကေလး ရွိေနတုန္းပဲ။ ဒါဘုရားသာသနာ ပြင္႔လာသည့္အတြက္ေၾကာင္႔ လူ႔ေလာကႀကီးဟာ ျပန္ၿပီးေတာ႔ နဲနဲထိန္းသိမ္းမွဳေလး ျပန္ရသြားတယ္။ ကဲေကာင္းၿပီ အဲဒီလုိ အသက္တစ္ရာတမ္း ထိေအာင္ ေရာက္လာတယ္။ ဒါက အတိက္ကျဖစ္ခဲ႔တဲ႔ လူေတြရဲ႕ ကမၻာ။
    အခုဒီကေန႔ကမၻာက ဘာတုန္းတစ္ရာတမ္း၊ ဒီကေန႔ကမၻာအေၾကာင္း ေျပာစရာလုိေသးလား? မလုိပါဘူးေနာ္။ ဒီကေန႔ကမၻာမွာ ေလာကႀကီးမွာ terrorist-ေတြေပၚေနတယ္။ အၾကမ္းဖက္သမားေတြ ေပၚေနတယ္။ လက္ရဲ ဇက္ရဲ သတ္တယ္၊ ျဖတ္တယ္။ ဘယ္ေနရာမွ မလုံျခဳံဘူး၊ ခရီးသြားလုိ႔ရွိရင္ တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ မနာလုိစိတ္ေတြ အလြန္မ်ားတယ္၊ ဒီကေန႔ ယွဥ္ၿပိဳင္မွဳေတြ မ်ားလာတယ္၊ စိတ္ခ်မ္းေျမ့မွဳေတြသိပ္ၿပီးေတာ႔ ေလ်ာ႔နဲ လာတယ္။ နိဳင္ငံတုိင္း နိဳင္ငံတုိင္းမွာ ျပႆနာေတြ ရွိေနတယ္။ တစ္ေလာက ၾကည့္ေလ- အေမရိကမွာ (၀က္စ္တ္ဘာဂ်ီးနီးယား) (ဟုိလီးတက္ကေနာ္ေလာ္ဂ်ီ) တကၠသုိလ္တစ္ခုမွာမွာ ကုိရီးယာလူမ်ိဳးတစ္ေယာက္က လက္ႏွစ္ဖက္မွာ ေသနတ္ႏွစ္လက္ကုိင္တဲ႔ၿပီးေတာ႔ လူသုံးဆယ္႔ႏွစ္ေယာက္ ပစ္သတ္လုိက္တယ္။ ဟုိလြန္ခဲ႔တဲ႔ ေလးငါးႏွစ္တုန္းကလည္း ၿဗိတိသွ်နိဳင္ငံ ေျမေအာက္မွာ ဗုံးခြဲလုိက္တာ။ ဒီကေနၾကည့္ လူေတြဟာ ေသြးရဲရဲ သံရဲရဲကုိ ဒီ innocent-အျပစ္မရွိတဲ႔လူေတြကုိ သတ္ေနတာမ်ားတယ္။ အျပစ္ရွိလုိ႔ သတ္တာထား၊ ကုိယ္နဲ႔မတည့္လုိသတ္တာလည္းထား၊ အျပစ္မရွိတဲ႔လူေတြကုိ သတ္တာေတာ႔ အဓိပၸါယ္မဲ႔တယ္။ ကုိယ္႔ရဲ႕ ရန္သူမုိ႔သတ္တာဆုိရင္ အဓိပၸါယ္ရွိေသးတယ္။ သေဘာမွာေလ အဓိပၸါယ္ရွိေသးတယ္။ ဘာမွအျပစ္လည္းမရွိ၊ ကုိယ္နဲ႔လည္း မသိတဲ႔လူေတြကုိ လမ္းသြားလမ္းလာ လူေတြကုိ သတ္ဖုိ႔ရန္ မသင္႔ဘူး။
    ဒါေၾကာင္႔မုိ႔လုိ႔ ဘုန္းႀကီး သြားတုိက္ေဆးေလးနဲ႔ ဒီကိစၥေတြအတြက္ ျပစ္ထားခဲ႔ရတာ။ ေၾကာက္ေနရတယ္ေလ အကုန္လုံး။ Security-ေတြ တအားတင္းက်ပ္ရတယ္။ ၾကည့္- ဒီကေန႔ေခတ္ႀကီးဟာ လုံးျခံဳမွဳမရွိဘူးဆုိတာကုိ ျပတယ္။ အဲဒီေတာ႔ ဒီကေန႔ေခတ္ႀကီးဟာ ေကာင္းသလား? မေကာင္း-ဘူးလား?ဆုိတာ ျခံဳၿပီးေတာ႔ ၾကည့္ရမွာပါ။ ကုိယ္႔ေနရာေလး ေကာင္းတာနဲ႔ အေကာင္းမေျပာနဲ႔၊ ကမၻာႀကီးတစ္ခုလုံးဟာ ၾကည့္၊ ရာသီဥတုေတြ ဘယ္ေလာက္ေျပာင္းေနလဲ? ပူေႏြးေနလဲ? ဟုိေျမာက္၀င္ရုိးစြန္းဘက္မွာဆုိ ေရခဲတုန္းႀကီးေတြ ေရေပ်ာ္ေနၿပီ၊ ဘာျပဳလုိ႔တုန္း? လူေတြရဲ႕ ေလာဘအပူ၊ ေဒါသအပူ၊ ေမာဟအပူေတြဟာ အဲဒီကုိေရာက္သြားတာ။ လူေတြရဲ႕ အပူဟာ ဘယ္ေလာက္ျပင္းတုန္းဆုိရင္ ဒီမွာအဲယားကြန္းဖြင္႔ထား၊ လူေတြအမ်ားႀကီးဆုိရင္ မေအးေတာ႔ဘူး၊ ဘယ္ျဖစ္လုိ႔တုန္း လူေတြရဲ႕ အပူေၾကာင္႔။ လူေတြရဲ႕ ခႏၶာကုိယ္က ထြက္တဲ႔ အပူေငြ႕က ဒီအဲယားကြန္းေတာင္မွာ ျပန္ၿပီးေတာ႔ တုန္႔ျပန္ထားတာ၊ မေအးနိဳင္ဘူး။ အဲဒီေတာ႔ လူေတြရဲ႕ အပူဟာ အင္မတန္မွ ေဘးကုိ effect-ျဖစ္တယ္ဆုိတာ ထင္ရွားတယ္။
    ဘုန္းႀကီးတုိ႔ တစ္ခါတုန္းက ဆီြဒင္ကအမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္က ေမးဘူးတယ္၊ ဗုဒၶဘာသာတရားေတာ္အရ ဘယ္လုိေျပာမတုန္းတဲ႔? တစ္ခ်ိဳ႕ သစ္ပင္ေလးေတြက အနားနားမွာ သီခ်င္းဆုိျပရင္ ပန္းပြင္႔ေလးေတြ ပြင္႔လာတယ္တဲ႔၊ အဲဒီသစ္ပင္မွာ အသိစိတ္ရွိသလားလုိ႔? ဒါကုိေမးတာ။ အသိစိ္တ္မရွိဘူးလုိ႔ အဲဒါကုိ ဗုဒၶစာေပက ဘာေျပာတုန္းဆုိရင္- “စိတၱပစၥယ-ဥတုသမု႒ာန္”လုိ႔ေခၚတယ္။ လူကေနၿပီးေတာ႔ သီခ်င္းဆုိၿပီးေတာ႔ လူကေန ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ့တဲ႔စိတ္နဲ႔ လူကသီခ်င္းဆုိလုိ႔ရွိရင္ သစ္ပင္ကေတာ႔ နားမလည္ဘူး၊ သီခ်င္းဆုိၿပီးေတာ႔ ေပ်ာ္ေနတဲ႔ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ သႏၱာန္မွာ ခႏၶာကုိယ္ကထြက္တဲ႔ chemical (ကယ္မီကယ္)ေတြက အျပင္ဘက္က ဥတုကုိ changes-ျဖစ္ေစတယ္။
    အဲဒီဥတုကမွ သစ္ပင္ကုိသြား-effect-ျဖစ္တာ၊ တစ္ဆင္႔ခံေပါ႔။ ဒီလုိ ဆုိလုိတာေပါ႔။ သစ္ပင္က လူေပ်ာ္တာကုိ သူသိလုိ႔ မဟုတ္ဘူး။ ဒီကေန႔ေခတ္မွာ လူေတြရဲ႕ ဦးေႏွာက္ကုိ စမ္းသပ္ၾကည့္တယ္၊ ကမၼ႒ာန္းထုိင္တဲ႔ လူရဲ႕ ဦးေႏွာက္နဲ႔၊ ကမၼ႒ာန္းမထုိင္တဲ႔ လူရဲ႕ဦးေႏွာက္ ကမၼ႒ာန္းထုိင္ေနတဲ႔ အခ်ိန္မွာ Chemical(ကယ္မီကယ္)ေတြဟာ ေျပာင္းလြဲၿပီးေတာ႔ထြက္တယ္လုိ႔ ဆုိတယ္။ သိပၸံဆရာေတြက ဒါကုိေတြ႕ရွိထားတယ္လုိ႔ ဆုိတယ္။ ကမၼ႒ာန္ထုိင္ေနစဥ္ လူ႔ရဲ႕သႏၱာန္မွာရွိတဲ႔ ဦးေႏွာက္က ထြက္တဲ႔ဟာေတြက တစ္မ်ိဳးထြက္တယ္။ အင္မတန္မွေကာင္းတဲ႔ဟာေတြ ထြက္လာတယ္။ ကမၼ႒ာန္းမထုိင္းဘူး၊ စိတ္ဆုိး ေနတုန္းလည္း စမ္းသပ္ၾကည့္တယ္၊ ေဟာ-ဘာေတြ ထြက္ေနတုန္းလုိ႔ဆုိရင္- သိသိသာသာေတာ႔ စိတ္ဆုိးေနတဲ႔ အခ်ိန္မွာ “ဘီလူး႐ုပ္ေပါက္တာေတာ႔ ေသခ်ာတယ္”၊ စိတ္ဆုိးေနတဲ႔ အခ်ိန္မွာ ကုိယ္႔ကုိကုိယ္ မွန္ထဲမၾကည့္ရဲဘူး။ ၾကည့္-ၾကည့္ေပါ႔ေလ၊ တစ္ခါ တစ္ေလ။ စိတ္ဆုိးေနတုန္းမွာ ကုိယ္လုံးေပၚ မွန္ၾကီးနဲ႔ ၾကည့္-ၾကည့္၊ ကုိယ္႔မ်က္ႏွာ ဟုတ္တယ္လား? မဟုတ္လား? လန္႔ေတာင္ သြားလိမ္႔အုန္းမယ္၊ ugly face-နဲ႔-smiling face-တူမွ မတူတာ။ အဲဒီေတာ႔ လူေတြရဲ႕ စိတ္ဓာတ္ရဲ႕ ျပင္းထန္မွဳရဲ႕ အျပင္ဖက္ကုိ ရုိက္ခတ္မွဳဟာ ရွိကုိရွိတယ္။
    အဲဒါေၾကာင္႔မုိ႔လုိ႔ ဒီကေန႔ကမၻာရဲ႕ အေျခအေနအားလုံးသိၿပီ၊
    အဲဒီေတာ႔ ကေန႔လူသားမ်ားရဲ႕ နက္ဖန္ကမၻာဟာ ဘာျဖစ္လာအုန္းမလဲ? ဒီသုတၱန္မွာ ျမတ္စြာဘုရားေဟာတယ္၊ နက္ဖန္ကမၻာဘာျဖစ္မလဲ?ဆုိေတာ႔ ျမတ္စြာဘုရားက ဒီသုတၱန္မွာ ဘာေဟာတုန္းဆုိေတာ႔ “ေအးတစ္ေန႔က်လုိ႔ရွိရင္ အခုဟာ တစ္ရာတမ္းလုိ႔ေခၚတယ္တဲ႔၊ ေနာက္ၾကလုိ႔ရွိရင္ လူေတြရဲ႕ သက္တမ္းဟာ က်ဆင္းသြားျပီးေတာ႔ “ဆယ္ႏွစ္တမ္း”ေရာက္သြားလိမ္႔ အုန္းမယ္တဲ႔၊ ျမတ္စြာ-ဘုရားကေဟာတယ္။ အဲဒီဆယ္ႏွစ္တမ္း ေရာက္သြားလုိ႔ရွိရင္တဲ႔ ဘယ္ေတြ ျဖစ္လာမတုန္းဆုိရင္- နံပါတ္တစ္ အစာေျခာက္မ်ိဳးေပ်ာက္သြားမယ္တဲ႔၊ ဘာေတြ-တုန္းဆုိရင္-ေထာပတ္၊ ဆီဦး၊ ဆီ၊ ပ်ား၊ တင္းလွဲ၊ ဆား အဲဒီေျခာက္မ်ိဳး ေပ်ာက္သြားမယ္။
    ဘုန္းႀကီးကစဥ္းစားၾကည့္တယ္၊ ဒါေတြေပ်ာက္သြားမွာ ဟုတ္လား လုိ႔ဆုိၿပီးေတာ႔။ အခုေပ်ာက္စျပဳၿပီေလ၊ ဗမာျပည္မွာေတာင္ စားအုန္းဆီ ဆုိၿပီးေတာ႔ ဆီအစစ္မရွိေတာ႔ဘူး။ ေထာက္ပတ္ဆုိလဲ မာဂ်ရင္ (margarine)ေတြျဖစ္ကုန္ၿပီေလ၊ ဒါလည္းေပ်ာက္တာပဲ။ အာတီဖစ္ရွယ္ (artificial)ေတြပၚလာလုိ႔ရွိရင္ ရီးယယ္(real-one)ေပ်ာက္သြားတာပဲ။ အဲဒီေတာ႔ ေရႊအတုေတြေပၚလာလုိ႔ရွိရင္ ေရႊအစစ္ေတြ ေပ်ာက္တာပဲ။ ဒါေပ်ာက္တယ္လုိ႔ ေခၚတာပဲ။ ေပ်ာက္သြားၿပီ၊ ေထာက္ပတ္ကလည္း အဆီပိတ္မွာစုိးလုိ႔ မစားရဲ ေပ်ာက္သြားတာပဲ။ ပ်ားရည္ဆုိတာ အတုလုပ္တာေတြ မ်ားေနၿပီ၊ ပ်ားရည္ပုလင္းစစ္စစ္ရဖုိ႔ အေတာ္မွာယူရတယ္။ ဒကာႀကီးတစ္ေယာက္ ဘုန္းႀကီးတုိ႔ ပ်ားရည္ပုလင္းလာလွဴေတာ႔ ဒကာႀကီးပ်ာရည္က စစ္ကလားလုိ႔ ေမးေတာ႔? စစ္ပါတယ္ဘုရားတဲ႔ ကုိယ္တုိင္ဖြတ္လာတာပါတဲ႔၊ ပ်ားအုံက ကုိယ္တုိင္ဖြတ္လာတာပါတဲ႔။ ဘာ႔ေၾကာင္႔လဲဆုိေတာ႔ အတုေတြက မ်ားေနတယ္ေလ၊ သူမ်ားသည္က ၀ယ္ရင္စစ္ခ်င္မွ စစ္တာကုိး၊ အဲဒီေတာ႔ ပ်ားကလည္း အတင္းပ်ားေတြကုိ စုပ္ခို္င္းၿပီးေတာ႔ ေမြးျမဴေရးပ်ားဆုိၿပီးေတာ႔ ေပၚလာၿပီေလ။ သဘာ၀ပ်ား မဟုတ္ျပန္ေတာ႔ဘူး၊ တစ္ေျဖးေျဖး ေပ်ာက္တယ္ဆုိတာ အဲဒီလုိေပ်ာက္သြားတာ၊ အတုေတြက အစား၀င္လာရင္ ေပ်ာက္ေတာ႔တာပဲ။ ဆီဦးဆုိတာ ျမင္ဘူးၾကေသးလား? ျမင္ဘူးေတာ႔ဘူး၊ ေပ်ာက္ၿပီ။ ေထာက္ပတ္တုိ႔ဆုိတာသာ သိတာ၊ ဆီဦးဆုိတာ မသိေတာ႔ဘူး။ န၀နီတ-ဆီဦးဆုိတာ။ ေထာပတ္မျဖစ္ခင္ေလး ခ်က္ယူထားတဲ႔ဟာေလးကုိ ဆီဦးလုိ႔ေခၚတာ၊ ဘယ္သူမွ မျမင္ဘူးၾကဘူး၊ ေပ်ာက္ေနၿပီ အခု။ တင္းလွဲဆုိတာလည္း အစစ္မရွိေတာ႔ဘူး၊ ၾကံသကာခ်က္ထားတာေတြပဲ မ်ားတာ။ အဲဒီကေနၿပီး ေပ်ာက္တာ။ ဆားကေတာ႔ ဘာလုိ႔ေပ်ာက္တာတုန္းလုိ႔ ဆုိရင္၊ ေမးၾကည့္ေတာ႔ အခုဆြမ္းစားတဲ႔အခါမွာ ခ်ိဳရဲႀကီးေတြေတြ႕တယ္ ဒီနိဳင္ငံမွာ။ ထုိင္းမွာဆုိရင္ ထုိင္းအစားအစာေတြမွာ ခ်ိဳရဲေတြပဲ။ သၾကားေတြပဲ ခတ္တယ္၊ ဆားၾကေတာ႔ ေသြးတုိးေရာဂါျဖစ္မွာ စိုးတာနဲ႔ တစ္ေျဖးေျဖး ေပ်ာက္သြားတယ္။ အဲဒီေတာ႔ လူေလာကမွာ ဆားေပ်ာက္တယ္ဆုိတာလည္း ေသြးတုိးေရာဂါ ျဖစ္ေတာ႔ ဆားမစားရဲေတာ႔ ဆားလည္း ေပ်ာက္ၿပီေပါ႔။
    ကဲၾကည့္-ျမတ္စြာဘုရားေဟာထားတာ ဟုတ္ၿပီ၊ အခုေပ်ာက္စျပဳလာၿပီ အကုန္လုံး။ ဒါေတြက ဆီအစစ္ဆုိ ေတာ္ေတာ္ရွားသြားၿပီ၊ ဆီဆုိတာေရွးတုန္းက ႏွမ္းဆီကုိေခၚတာ။ အခုႏွမ္းဆီ စစ္စစ္ဆုိ မရနိဳင္ေတာ႔ဘူး၊ ဗမာျပည္မွာေတာင္ စစ္ပါတယ္ဆုိတာ ေရာထားတာ။ ဘယ္တုန္းက ေရာထားတုန္းဆုိရင္ ဆီက်ိတ္တုန္းက ေရာထားတာ။
    အဲဒီေတာ႔ အစစ္ဆုိတာ မႏၱေလးမွာ ဘုန္းႀကီးတုိ႔ ငယ္ငယ္တုန္းက ၾကားဘူးတယ္။ ကုလားႀကီးတစ္ေယာက္ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းမွာ လာၿပီးေတာ႔ ႏြားနိဳ႕ေရာင္းတာ၊ ႏြားနိဳ႕ေရာင္းေတာ႔ ဆရာေတာ္ႀကီးတစ္ပါးက ေမးတာတဲ႔၊ မင္းႏြားနိဳ႕က စစ္ကလား? မင္း-ေရေလး ဘာေလး မေရာ ဘူးလား? ဆုိေတာ႔၊ တပည့္ေတာ္ မေရာရပါဘူးဘုရား။ ေအးဒါဆုိ မင္းႏြားနိဳ႕ ေရမေရာတဲ႔ ႏြားနိဳ႕ဆုိ မ၀ယ္ခ်င္ဘူး၊ ေရနဲနဲ ေရာတဲ႔ ႏြားနိဳ႕မွ ငါ၀ယ္မယ္။ နဲနဲေတာ႔ ပါ ပါတယ္ဘုရားလုိ႔ဆုိတယ္။ မညွစ္ခင္ကတည္းက ေအာက္ကေရခံညွစ္တာေလ၊ ဘယ္သူသိမွာတုန္း။ ႏြားနိဳ႕ညွစ္မဲ႔ ခြပ္ကုိ အစကတည္းက ေရခံထားတာ။ ေရမေရာဘူးဆုိတာ မရွိဘူး။ ေရေရာလုိက္တာ။ စစ္ကုိင္းမွာေတာင္ ဘုန္းႀကီးတုိ႔အသိ ေဒါက္တာတစ္ေယာက္က ေျပာတယ္၊ သူ႔နားက ေရတိုင္ေလးတစ္ခုရွိတယ္၊ အဲဒီေရတုိင္ကေရက ဘယ္လုိသဘာ၀ေတာ႔ မသိဘူး၊ ျပဒါးနဲ႔ ဘယ္လုိေထာက္ေထာက္ မသိဘူးတဲ႔၊ ေရေရာတယ္ဆုိတာ မသိဘူး၊ အဲဒီေရတုိင္မွာ ႏြားနိဳ႕သမားေတြ အၿမဲတမ္း ေရတုိင္မွာ ေရဖြင္႔ဖြင္႔ ေရထည့္တယ္တဲ႔၊ ႏြားနိဳ႕ထဲကုိ။ ၿပီးေတာ႔ အဲဒါကုိ ေထာက္ပတ္ခ်က္တဲ႔သည္တုိ႔ စသည္ကုိ သြားေရာင္းတာ။ အဲဒါစမ္းလုိ႔ မရဘူးလုိ႔ေျပာတယ္၊ အဲဒီေရနဲ႔ ေရာလုိ႔ရွိရင္ ရတယ္။ ေရတစ္မ်ိဳး အဲဒီနားမွာ ရွိတယ္ စစ္ကုိင္းမွာ။ ဒါေတာ႔စမ္းသပ္ၾကည့္ရင္ သိမွာေပါ႔။ အဲဒီေတာ႔ ေလာကမွာ အစစ္ဆုိတာ ေတာ္ေတာ႔ကုိရွားသြားၿပီ။ အဲဒီေတာ႔ ျမတ္စြာဘုရားက ဆယ္ႏွစ္တမ္းက်လို႔ရွိရင္ လုံး၀ေပ်ာက္သြားမယ္၊ အခုေပ်ာက္စျပဳေနပါၿပီ၊ တစ္ေျဖးေျဖး ေပ်ာက္ေနၿပီ။ ေပ်ာက္စေတြ ျပဳေနၿပီ။ ေနာက္က်လုိ႔ရွိရင္တဲ႔ အခုေခတ္ ေပၚဆမ္းေမႊးတုိ႔၊ ဘာဆမာတီတုိ႔ဆုိတဲ ဆန္ေတြဟာ ဒါအေကာင္းစား ဆန္ေတြပဲ။ ေနာင္တစ္ေခတ္ၾကေတာ႔ အဲဒါေတြ မဟုတ္ေတာ႔ဘူးတဲ႔။ ဆတ္စပါးတုိ႔၊ လူစပါးတုိ႔ဆုိတာ လူေတြစားတဲ႔ အထဲမွာ အေကာင္းဆုံး ျဖစ္လိမ္႔မယ္။ ဘုန္းႀကီး ဂ်ာမဏီသြားတုန္းက စားခဲ႔ရတဲ႔ အာဖရိကဆန္နဲ႔ တူတယ္။ ၀ါတာတာေလးေတြ ဘာေလးေတြမွန္း မသိဘူး၊ အေစ႔ေလးေတြ။ အဲဒါမ်ိဳးစားခဲ႔ရတာ။ လူေတြရဲ႕ စိတ္ထဲမွာ ဒါစားမွ က်န္းမာေရးေကာင္းတယ္ ထင္ၿပီးေတာ႔ စားလာတာ။ ဘာဆမာတီစားရင္ အဆီေတြမ်ားတယ္၊ ဆီးခ်ိဳနဲ႔ မတည့္ဘူးဆုိရင္ တစ္ေျဖးေျဖး အဲဒါလည္း ကြယ္မွာပဲ။ ေသခ်ာတယ္၊ ဘာဆမာတီ စားလုိ႔မရမွေတာ႔ အဲဒါလည္း ကြယ္ေတာ႔တာေပါ႔။ ဆန္ေကာင္းဆုိရင္ စားလုိ႔မရေတာ႔ဘူး၊ လူကမတည့္ဘူး။ အဲဒီနည္းနဲ႔ကြယ္မွာ။ ကြယ္သြားၿပီ အေကာင္းေတြ တစ္ေျဖးေျဖး။
    ေနာက္ၾကေတာ႔ ဘာျဖစ္အုန္းမယ္တုန္းဆုိေတာ႔? ျမတ္စြာဘုရားက- “ဆယ္ႏွစ္တမ္းေရာက္သြားလုိ႔ရွိရင္တဲ႔ အမ်ိဳးသမီးငယ္ေတြဟာ ငါးႏွစ္သမီးဟာ အိမ္ေထာင္ျပဳနိဳင္တဲ႔ အရြယ္၊ Marriable age-ျဖစ္လာမယ္၊ လက္ထပ္နိဳင္တဲ႔ အရြယ္ေရာက္လာမယ္။ အဲဒီမွာ စာေပမွာ မူကြဲေလး ႏွစ္ခုရွိတယ္၊ ငါးႏွစ္ (သုိ႔မဟုတ္) တစ္ခုက ငါးလ၊ ငါးလဆုိတာ ပုိသဘာ၀ၾကတယ္၊ ငါးႏွစ္ဆုိတာ မဟုတ္ေလာက္ဘူး။ ဆယ္ႏွစ္တမ္းဆုိေတာ႔ အသက္က ငါးႏွစ္ဆုိရင္ သက္တမ္းက တစ္၀ဂ္က်ိဳးေနၿပီေလ၊ မဟုတ္ဘူးလာ? အခု အသက္တစ္ရာ တမ္းဆုိရင္ အသက္ငါးဆယ္မွာ အိမ္ေထာင္ျပဳတာမွ မဟုတ္ဘဲနဲ႔၊ အဲဒါနဲ႔ တြက္မယ္ဆုိရင္ “ငါးလ”ပဲျဖစ္သင္႔တယ္လုိ႔ ဘုန္းႀကီးက အဲဒီလုိ ထင္တယ္။ ငါးလဆုိတဲ႔ ပါဠိက မွန္ပုံရတယ္၊ ပဥၥ မာသိကာ-ဆုိတဲ႔ ပါဠိတစ္ခုရွိတယ္၊ ပဥၥ ၀ႆိကာ-ဆုိတဲ႔ ပါဠိတစ္ခုရွိတယ္။ ျပန္ၿပီးေတာ႔ စာေပရဲ႕ သဘာ၀ကုိ ႏႈိင္းယွဥ္ၾကည့္မယ္ဆုိရင္ ငါးႏွစ္ဆုိတာ မျဖစ္နိဳင္ဘူး၊ ငါးလဆုိတာက ပုိျပီးေတာ႔ ယုတၱိရွိတယ္။ ဆယ္ႏွစ္ပဲ သူက အသက္ရွည္မွာကုိး၊ အဲဒီေတာ႔ ငါးလ သမီးေလးေတြ အိမ္ေထာင္ျပဳနိဳင္တဲ႔ အရြယ္။ ေခြးေလးေတြဆုိ သုံးလေလာက္ဆုိ အိမ္ေထာင္ျပဳေတာ႔တာပဲ၊ ေခြးေလးေတြ၊ ေၾကာင္ေလးေတြဆုိ။ အဲဒီေတာ႔ လူငါးလဆုိတာ ဟုတ္ေလာက္တယ္။ လူေတြငါးလေလာက္ဆုိရင္ ေခြးေတြဟာ ႏွစ္ရက္ေလာက္ဆုိ အိမ္ေထာင္ျပဳလုိ႔ ရနိဳင္တဲ႔ အရြယ္ေပါ႔။ တိရစၦာန္ေတြၾကေတာ႔ ပုိၿပီးေတာ႔ အသက္တုိတာကုိး။ အဲဒီအခ်ိဳးအစားနဲ႔။ ဒါဒီအတုိင္းလာတာပဲ သဘာ၀ကုိက။ အဲဒီေတာ႔ ဆယ္ႏွစ္တမ္းမွာ အဲဒီလုိ ျဖစ္လိမ္႔မယ္တဲ႔ ျမတ္စြာဘုရားက။ ဒါတင္လားလုိ႔ဆုိေတာ႔ ဆယ္ႏွစ္တမ္း ေရာက္လုိ႔ရွိရင္တဲ႔ ကုသိုလ္ဆုိတာ လုံး၀မရွိေတာ႔ဘူး။ ကုသုိလ္ျပဳတဲ႔သူဆုိတာ လုံး၀မေျပာနဲ႔ ကုသုိလ္ဆုိတာကုိ လုံး၀မရွိေတာ႔ဘူး။ ေကာင္းတဲ႔တရားဆုိတာကုိ ေျပာမည့္သူ မရွိေတာ႔ဘူး အဲဒီေခတ္ေရာက္တဲ႔ အခါက်ရင္။ ေနာက္ဆုံးမွာ ဒီကေန႔ေခတ္မွာ မိဘကုိ႐ိုေသ ေလးစားတဲ႔ပုဂၢိဳလ္ဆုိတာ ခ်ီးမြမ္းခံရတယ္။ ဟုိေခတ္ေရာက္လုိ႔ရွိရင္ မိဘကိုေစာ္ကားရဲလုိ႔ရွိရင္ ခ်ီးမြမ္းခံရမယ္။ ေျပာင္းျပန္ျဖစ္သြားတယ္။ ဟုတ္တယ္၊ တစ္ခ်ိန္တုန္းက ျမန္မာျပည္ “ျမရာပင္”ေတာထဲမွာ အဲဒါမ်ိဳးျဖစ္ခဲ႔ဘူးေသးတယ္။ ဖတ္ဘူးၾကမလား မသိဘူး။ သခင္သန္းထြန္းရဲ႕ ေနာက္ဆုံးေန႔မ်ားစာအုပ္ထဲမွာ၊ The last days of Tha-Khin-Than-Tun-ဆုိတဲ႔ စာအုပ္ထဲမွာ ေရးထားတာ ရွိတယ္။ “ျမရာပင္”ေတာထဲမွာေလ မိဘကုိ ျပန္ၿပီးေတာ႔ စြဲခ်က္တင္တဲ႔လူေတြက ျပန္ၿပီးေတာ႔ ဂုဏ္ျပဳခံခဲ႔ရတယ္။ မိဘေတြကုိ ျပန္ၿပီးေတာ႔ ေစာ္ကားတဲ႔ ပုဂၢိဳလ္ေတြ။ ဒါစတာေခၚတယ္။ ဆယ္ႏွစ္တမ္း မေရာက္ခင္၊ ဒါခ်က္ခ်င္းႀကီး ၀ုန္းဒုိင္းႀကီး ျဖစ္တာ မဟုတ္ဘူး၊ introduce-ဆုိတာ တစ္ေျဖးေျဖးခ်င္း ၀င္လာတာ၊ မသိမသာ၀င္လာတာ။ ကဲ-ဆယ္ႏွစ္တမ္းေရာက္လုိ႔ရွိရင္ အဲဒီအေျခအေနဆုိးေတြ ျဖစ္ေပၚလာၿပီေတာ႔ လူ႔ေလာကႀကီးဟာ လူေတြဘာျဖစ္လာမတုန္းဆုိရင္- တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္မုန္းတီးတဲ႔ အာဃာတေတြ၊ ေမတၱာတရားဆုိတာ မရွိေတာ႔ဘူး၊ မုန္းတီးတဲ႔စိတ္ေတြ ၀င္လာမယ္၊ အခုေန ၾကည့္ေလ- နိဳင္ငံျခားေတြမွာဆုိ မုန္းတီးတဲ႔စိတ္ေတြ တအားလႊမ္းေနတယ္။ ဘုန္းႀကီးက ဂ်ာမဏီသြားတုန္းက စာထဲပါတဲ႔အတုိင္း ေျပာတာေပါ႔၊ မင္းတုိ႔ ေမတၱာဘာ၀နာ ပြားမယ္ဆုိရင္ ကုိယ္႔ကုိကုိယ္ အရင္ပြား၊ “အဟံ အေ၀ေရာ ေဟာမိ”လုိ႔၊ ဘာျဖစ္လုိ႔တုန္းဆုိရင္ ဘုရားေဟာတယ္လုိ႔ လူဟာ ကုိယ႔္ကုိကုိယ္ အခ်စ္ဆုံး-လုိ႔ဆုိေတာ႔ အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္က ဘာေျပာတုန္းလုိ႔ ဆုိရင္- ဆရာေတာ္တဲ႔ ဒီနိဳင္ငံကလူေတြက ကုိယ္႔ကုိကုိယ္ မခ်စ္ဘူးတဲ႔။ ဒါျဖင္႔ မင္းတုိ႔ un-normal-ျဖစ္ေနတာေနမွာေပါ႔၊ ကုိယ္႔ကုိကုိယ္ မခ်စ္တာေတာ႔ မဟုတ္ဘူး။ ကုိယ္႔ကုိကုိယ္ အခ်စ္ဆုံးပဲလုိ႔။ လူတုိင္း လူတုိင္းကုိယ္႔ကုိကုိယ္ ပထမဆုံးစဥ္းစားတာ။ ကုိယ္႔အတြက္ၿပီးေတာ႔မွ ေနာက္ပုိင္းက တျခားလူေတြကုိ စဥ္းစားတာ၊ သူမ်ားကုိ ခ်စ္တယ္ဆုိတာ အမွန္ကုိယ္႔ကုိကုိယ္ ခ်စ္တာ။ ကဲဒါေလးနဲ႔ ပတ္သက္ျပီး စဥ္းစားၾကည့္၊ ကုိယ္႔ကုိကုိယ္ ခ်စ္တာလား? သူမ်ားကုိ ခ်စ္တာလား? လူေတြဟာ အလိမ္ခံေနရတာ၊ သူမ်ားလိမ္တာကုိ ေျပာတာ မဟုတ္ဘူး။ စဥ္းစားစရာ တစ္ခုကုိ ေျပာျပမယ္၊ အေမက သားသမီးကုိ ခ်စ္တယ္၊ အေဖက သားသမီးကုိ ခ်စ္တယ္ဆုိတဲ႔ ေနရမွာ- သားသမီးကုိ ခ်စ္တာလား? ဒါမွမဟုတ္ရင္ ကုိယ္႔ရဲ႕ေပ်ာ္ရႊင္ ခ်မ္းေျမ့မွဳကုိ ခ်စ္တာလား? လုိ႔ဆုိရင္ အေမ အေဖသည္ သားသမီးကုိ ခ်စ္တယ္ဆုိတာ ဒီသားသမီးေလးကုိ ၾကည့္ေနလုိ႔ရွိရင္ သူ႔မွာေပ်ာ္ရႊင္မွဳ(happiness) ျဖစ္ေနတယ္။ သားသမီးေလးရွိေနသည့္ အတြက္ေၾကာင္႔ သားသမီးကုိ ျမင္ရတဲ႔အခါမွာ သူစိတ္ခ်မ္းသားမွဳေလးကုိ ရတယ္။ အဲဒီစိတ္ခ်မ္းသာမွဳေလးကုိ သူခ်စ္တာ။

    ေနာက္ဆုံး ခန္းဆက္အတြက္ ေစာင္႔ေမွ်ာ္ပါ


    Read more...

    ဓမၼဒူတ အရွင္ပညာေဇာတ (မင္းနန္-ေမာ္ကြ်န္းေရးသည္)

    မင္းနန္-ေမာ္ကြ်န္းေရးသည္

    ဆရာေတာ္ ဓမၼဒူတ အရွင္ပညာေဇာတ၏ ဆံုးမစာ...




    Read more...

    စက္မႈတကၠသိုလ္ ဓမၼသဘင္

    ( အဘိဓမၼာသေဘာ )

    သုတၱန္၊ ၀ိနည္း၊ အဘိဓမၼာ။ အဘိဓမၼာဆိုတာ ဘယ္လိုဟာလဲ။ သစ္ပင္ထိပ္ေခါင္ဖ်ားမွာ ေအာ္လံႀကီး ေလးလံုးေလာက္ တပ္ျyDးေတာ့ ဘုန္းႀကီးေတြ ရြတ္ၾကတာေလ။ ေဟတုပစၥေယာ၊ အာရမၼဏပစၥေယာ-ဆိုျပီးေတာ့ အဘိဓမၼာခုနစ္က်မ္းမွာ ေနာက္ဆံုးက အခက္ခဲဆံုးပ႒ာန္းဆိုျပီးေတာ့ ဘယ္သူမွနားမလည္ဘူး။
    ပရိတ္ ရြတ္သလို ရြတ္တာက တမ်ိဳးေပါ့ေနာ္။ ခုေနျပာေနတာက Must be recite လို႔ မေျပာဘူး။ Must be learnt.သင္ဖို႔ေျပာတာ။ ဟိုဟာက ရြတ္တာကို တရပ္လံုးက နားေထာင္တာ။ But they cannot understand anything.ခုေျပာေနတာက သင္ၾက။

    အဘိဓမၼာ ဆိုတာ ဘာလဲဆိုရင္ The nature of our life ပဲ။ ဘ၀ရဲ႔ သဘာ၀ကို အေသးစိတ္ ေျပာထားတာကို အဘိဓမၼာ ေခၚပါတယ္။ အင္ဂ်င္နီယာသင္တဲ့ ေက်ာင္းသားေတြကြာ။ ေမာ္ေတာ္ကားတစင္းကို ဘယ္လို တည္ေဆာက္ထားသလဲ။ ေမာ္ေတာ္ကား တစင္းထဲမွာ ပစၥည္းအရာ၀တၳဳေလးေတြ ဘယ္ႏွစ္မ်ိဳးေလာက္ ပါ၀င္သလဲ။ မင္းတို႔ သင္ရတယ္ မဟုတ္လား။ ဘယ္လိုေပါင္းစပ္တယ္။ ဟာ အဖံုးႀကီး ဆြဲဖြင့္လိုက္တာနဲ႔ အထဲမွာ ရႈပ္ပြေနတာပဲ။ ႀကိဳးေတြ၊ ပိုက္ေတြ၊ ေဂါက္ေတြ၊ ဂြေတြ၊ အဲဒီလို စနစ္တက် ေမာ္ေတာ္ကား တစင္း တည္ေဆာက္ထားသလို၊ ေရဒီယိုတလံုး တည္ေဆာက္ထားသလို ေဟာဒီ Body structure (ခႏၶာကိုယ္ တည္ေဆာက္ထားမႈ ) ကို သင္ရမယ္။

    ဒီေတာ့ ဒီတခုကို ဘာေတြနဲ႔၊ ဘာေတြနဲ႔ ေပါင္းစပ္ျပီးေတာ့ ဘယ္လိုမ်ား အခ်ိဳးညီညီ တည္ေဆာက္ထားသလဲဆိုတာ အဲဒီ အတတ္ပညာဟာ ဘာလဲဆိုရင္ အဘိဓမၼာ။ သံုးလံုတည္းပဲ။ ဘာေတြလဲ ဆိုရင္ စိတ္ရယ္၊ ေစတသိက္ရယ္၊ ရုပ္ရပ္။ ဘာေတြလဲ စိတ္, ေစတသိက္, ရုပ္ပါဘုရား။
    စိတ္-၈၉-ပါးရွိတယ္။ ေစတသိပ္ ၅၂-ပါးရွိတယ္။ ရုပ္ ၂၈-ပါးရွိတယ္။ လူဆိုလို႔ရွိရင္ စိတ္ ဘယ္ေလာက္၊ ေစတသိက္ ဘယ္ေလာက္၊ ရုပ္ ဘယ္ေလာက္ ေပါင္းစပ္ျပီးေတာ့ ဘယ္လို၊ ဘယ္လို တည္ေဆာက္၊ ေခြး၊ ၀က္၊ ၾကက္၊ ငွက္ တိရစၧာန္ဆိုရင္ စိတ္ ဘယ္ေလာက္၊ ေစတသိက္ ဘယ္ေလာက္၊ ရုပ္ ဘယ္ေလာက္ ေပါင္းစပ္ျပီးေတာ့ တည္ေဆာက္၊ နတ္ျဗဟၼာဆိုရင္ ဘယ္လို၊ ရဟႏၲာဆိုရင္ ဘယ္လို၊ အဲဒီလို ပုဂၢိဳလ္အမ်ိဳးအစားေတြကို လိုက္ျပီးေတာ့၊ ဘ၀အမ်ိဳးမ်ိဳးေတြကို လိုက္ျပီးေတာ့ စိတ္အမ်ိဳးအစားေတြကို၊ ေစတသိက္ အမ်ိဳးအစားေတြကို၊ ရုပ္အမ်ိဳးအစားေတြကို သူ႔ဟာနဲ႔သူ စနစ္တက်၊ အခ်ိဳးက်၊ ေပါင္းစပ္တည္ေဆာက္ပံုကို ေဖာ္ျပတာဟာ အဘိဓမၼာ။

    The nature of mentality and materiality ရုပ္ နာမ္တို႔၏ သဘာ၀၊ အဲဒါဟာ ဘာေခၚလဲ၊ အဘိဓမၼာ။ အဘိဓမၼာ ခုနစ္က်မ္းဆိုတဲ့ စာအုပ္ကို လွမ္းမၾကည့္နဲ႔၊ လွမ္းမၾကည့္နဲ႔၊ မင္းတို႔ေတြ အဘိဒမၼာခုနစ္က်မ္းကို လွမ္းၾကည့္ရင္ အကုန္လံုး လန္႔သြားမွာ၊ စာအုပ္က နည္းတာမွ မဟုတ္ဘဲ။ ဖတ္လဲ ဘာမွနားမလည္ဘူး။ အဲဒီစာအုပ္က ဘာေတြေဟာထားသလဲဆိုရင္ ဘုရားကိုင္တိုင္ ေဟာတာေနာ္။ စိတ္အေၾကာင္းရယ္၊ ေစတသိက္အေၾကာင္းရယ္၊ ရုပ္အေၾကာင္းရယ္၊ အဲဒီအေၾကာင္းအရာသံုးပါးကို အက်ယ္တ၀င့္ ဒီစာအုပ္ႀကီးေတြထဲမွာ ေရးမွတ္ထားတာ။ တကယ္ေတာ့ ဗုဒၶရွင္ေတာ္ရဲ႔ ဓမၼက စာအုပ္ထဲမွာ ထားဖို႔ မဟုတ္ဘူး။ လူထဲမွာ ထားရမယ္။

    ( အဘိဓမၼာသင္ခ်င္ရင္ မင္းကိုယ္မင္း ျပန္ဖတ္ )
    လူနဲ႔ ဓမၼနဲ႔၊ ဓမၼနဲ႔ လူသားနဲ႔၊ တေပါင္းတည္းျဖစ္ေနမွ Dhamma is the light of your life ျဖစ္လာမွာ။ ဓမၼနဲ႔ လူနဲ႔ တျခားစီျဖစ္ေနရင္ ကိုယ့္မွာဓမၼအလင္းေရာင္ မရွိဘူး။ အဲဒါေၾကာင့္ အေမရိကန္ႀကီးတေယာက္က ဘုန္းႀကီးကို ေမးတယ္။ ကိုယ္ေတာ္ တပည့္ေတာ္ အဘိဓမၼာ သင္ခ်င္တယ္ တဲ့။ How to learn the Abhidhamma? Teach me Abhidhamma. What is Abhidhamma? တဲ့။ သူက ေမးခြန္းေတြနဲ႔။ ေဟ့ Abhidhamma is your body. ဟုတ္လား။ D0n't read any book. You must read yourself. မင္းကိုယ္ကိုယ္ မင္းျပန္ဖတ္။ စိတ္က ဘယ္မွာရွိသလဲ၊ ဒၤမွာပဲ၊ ကိုယ္မွာပဲ၊ ေစတသိက္ေကာ ကုိယ္မွာ၊ ရုပ္ေတြေကာ၊ စိတ္ ေစတသိက္ ရုပ္က ဒီမွာပဲရွိတာ။ ဒီကိုယ္ခႏၶာႀကီး ျပန္ဖတ္မွ စိတ္၊ ေစတသိက္၊ ရုပ္ကို တကယ္သိမွာ။ ဒီစာအုပ္ ခဏထား။ မင္း ကိုယ္ကုိ မင္းျပန္ဖတ္ရင္ မင္း အဘိဓမၼာ တကယ္တတ္သြားမယ္။

    How to read myself? သူကေျပာတယ္။ က်ဳပ္ကိုကို က်ဳပ္ ဘယ္လိုဖတ္မလဲ။ ေအး ေကာင္းျပီ You must sit on the floor,in the cross legged posotion, place your right hand on top of your left hand, close your eyes slowly, focus your mind at the tip of your nose. ဟိုလူကို ဖတ္ခိုင္းျပီေနာ္။ တင္ပ်ဥ္ေခြထိုင္ပါ။ ကိုယ္ကို ေျဖာင့္ေျဖာင့္ထား။ မ်က္လံုးကို ျဖည္းျဖည္းေလး မွိတ္၊ ဘယ္ဘက္လက္ေပၚ ညာလက္ကေလး တင္ထား။ Breathe normally, naturally. မွန္မွန္ေလး ရွဴ။ရိုးရိုးေလး အသက္ ရွဴ။ Focus your mind at the tip of your nose.ႏွာသီးဖ်ားေလးကို ခ်ိန္ထား၊ ဟိုလူက မ်က္စိမွိတ္ နဖူးေၾကာေတြ ဘာေတြ ရႈံ႔လာတာ။ အဲသလို အရမ္းႀကီး စိတ္ကို တင္းမထားနဲ႔ေနာ္။ Must be ralax.သက္ေသာင့္သက္သာေလး လုပ္စမ္းပါ။ ႏွာသီးဖ်ား ခ်ိန္ဆိုေတာ့ မ်က္လံုး ဖြင့္ၾကည့္တယ္။

    venerable Sir; I'd like to ask you a question. အို အရွင္ဘုရား၊ တပည့္ေတာ္ ေမးခြန္းတခု ေမးခ်င္တယ္၊ ေဟ့လု၊ မင္း ေနာက္မွ ေမး။ မင္းကို ဒီမွာ ထိုင္ျပီး အဘိဓမၼာ ဖတ္ခိုင္းေနတာ။ ေနဦး၊ ေနာက္မွ ဖတ္ပါရေစတဲ့၊ ေမးခ်င္ေသးတယ္၊ မင္းတို႔နဲ႔မ်ား ကြာတယ္ေနာ္။ ဟိုလူကေတာ့ ထိုင္ခိုင္းကာ ရွိေသးတယ္၊ ေမးေနျပီ။ မေမးနဲ႔ဦး၊ ေနာက္မွေမး။ မင္းစိတ္ ႏွာသီးဖ်ား ခ်ိန္ထား။ I miss my mind at the tip of nose. စိတ္က ႏွာသီးဖ်ား ခ်ိန္လို႔ မရဘူး။ ေခ်ာ္ေခ်ာ္ထြက္သြားတယ္။ သူက ဒီလိုေျပာတယ္။ Ok I like. You must understand one thing Abhidhamma This is called agitation.

    ၀ိပႆနာ လုပ္ငန္း

    ၀ိပႆနာကမၼ႒ာန္းအလုပ္ကို အားထုတ္ၾကေသာ ပုဂၢိဳလ္တို႔၏ လိုရင္းအခ်က္ကို ျပေပအံ႔။
    ၀ိပႆနာဉာဏ္ သံုးပါးတြင္ ေရွးဦးစြာ အနိစၥထင္ျမင္မႈသည္ အေရးအႀကီးဆံုး ျဖစ္၏။
    အဘယ္သို႔ ထင္ျမင္ရမည္နည္းဟူမူ အရိပ္ပြဲျပရာ၌ တခုေသာအရိပ္မွာ တခဏအတြင္း၌ပင္လွ်င္ လႈပ္ရွားမႈေတြ အဆက္ဆက္ အဆင့္ဆင့္ ေျပာင္းလဲမႈေတြ အဘယ္မွ် လ်င္ျမန္ေလသနည္း။ အဘယ္မွ် အေထြေထြ အျပားျပား မ်ားေလသနည္း ဟု ဓာတ္ရိပ္ႀကီးငယ္တခုကို ေစ့စံုစြာ စဥ္းစား၍ ၾကည့္ရႈၾကပါလွ်င္ ဓာတ္ရိပ္၌ ၀ိပရိဏာမ၊ အညထာဘာ၀ အခ်က္တို႔သည္ တမိနစ္ တစကၠန္႔အတြင္းမွာပင္ ရာေထာင္မက ရွိေနၾကသည္ကို ေတြ႔ျမင္ၾကကုန္ရာ၏။ ေတြ႔ျမင္သမွ်ေသာ ထို၀ိပရိဏာမ အညထာဘာ၀မႈတို႔သည္ ထိုဓာတ္ရိပ္မွာ အနိစၥခ်ည္းေပတည္း။ မရဏမႈခ်ည္းေပတည္း။ ဓာတ္၏ေသဆံုးမႈခ်ည္းေပတည္း။

    ထိုဓာတ္ရိပ္ကို သြားျခင္း အခိုက္အတန္႔၊ ရပ္ျခင္း အခိုက္အတန္႔၊ ထိုင္ျခင္း အခိုက္အတန္႔၊ အိပ္ျခင္း အခိုက္အတန္႔၊ ေကြးျခင္း အခိုက္အတန္႔၊ ဆန္႔ျခင္း အခိုက္အတန္႔၊ ထိုထိုကိုယ္အဂၤါအစိတ္တို႔၏ အေထြေထြ ေျပာင္းလဲျခင္း အခိုက္အတန္႔တို႔ကို လုပ္ၾကံ၍ ေစ့စံုစြာ ၾကည့္ရႈၾကပါလွ်င္ ထိုအရိပ္မွာ ထိုထိုအခိုက္အတန္႔အတြင္း၌ ဓာတ္တို႔၏ အနိစၥမႈေတြ၊ မရဏမႈေတြ ျပည့္လ်က္ေနသည္ကို သိျမင္ၾကကုန္လတံ႔။ သြားျခင္း အခိုက္အတန္႔တြင္ တခုတခုေသာ ေျခလွမ္းအတြင္း၌ ဓာတ္တို႔၏ အနိစၥေတြ မရဏေတြ ျပည့္လ်က္ေနသည္ကို သိျမင္ၾကကုန္လတံ႔။ ၾကြင္းက်န္ေသာ အခိုက္အတန္႔တို႔၌လည္း ထိုနည္းတူ အသီးသီး အနိစၥမႈေတြ မရဏမႈေတြ ျပည့္လ်က္ေနၾကကုန္သည္သာတည္း။

    ဤဓာတ္ရိပ္ဥပမာအတိုင္း မိမိ မိမိတို႔၏ ကိုယ္ခႏၶာကိုယ္မွာလည္း ဘယ္အခါမွာမဆို ရုပ္ဓာတ္ နာမ္ဓာတ္တို႔၏ အနိစၥအမႈေတြ မရဏအမႈေတြ ကိုယ္ႏွင့္အျပည့္၊ ေခါင္းႏွင့္အျပည့္၊ ထိုထိုအဂၤါႀကီးငယ္တို႔ွႏွင့္ အျပည့္ ရွိလ်က္ေနၾကကုန္၏။ ထိုကဲ့သို႔ ဘယ္အခါမဆို တကိုယ္လံုး၊ တေကာင္လံုး ျပည့္လ်က္ရွိေနၾကကုန္ေသာ အနိစၥအခ်က္၊ မရဏအခ်က္တို႔ကို ဉာဏ္ျဖင့္ေပါင္းရံုး၍ ၾကည့္ရႈတတ္ၾကပါကုန္မူကား မိမိ မိမိတို႔၏ ကိုယ္ခႏၶာ၊ ကိုယ္အဂၤါတို႔သည္ တစကၠန္႔ တမိနစ္အတြင္းမွာပင္ အခါမ်ားစြာ ပ်က္ဆံုးျပိဳကြဲေျပာင္းလဲ၍ ေနၾကသည္ကိုလည္း သိျမင္ၾကကုန္လတံ႔။ တစကၠန္႔ တမိနစ္အတြင္းမွာပင္ ကိုယ္ခႏၶာႀကီး အခါခါ ေျပာင္းလဲမႈ၊ ဦးေခါင္းအဂၤါ အခါခါေျပာင္းလဲမႈ၊ ေျခအဂၤါ၊ လက္အဂၤါ အခါခါ ေျပာင္းလဲမႈ၊ ေက်ာအဂၤါ၊ ၀မ္းအဂၤါ အခါခါ ေျပာင္းလဲမႈ၊ အသည္းအဂၤါ၊ အဆုတ္အဂၤါ အခါခါ ေျပာင္းလဲမႈတို႔ကိုလည္း သိျမင္ၾကကုန္လတံ႔။

    ဤသို႔ သိၾက ျမင္ၾက ထင္ၾကကုန္သည္ရွိေသာ္ အနိစၥာႏုပႆနာအလုပ္ေတြ ေနရာက်ျပီဟု မွတ္။ အနိစၥာႏုပႆနာအလုပ္ ေနရာက်လွ်င္လည္း အနတၱာႏုပႆနာ အလုပ္လည္း ေနရာက်ေလေတာ့သည္။
    ေနရာက်ဆိုသည္ကား တသက္လံုး စြဲျမဲၾကရန္ အခ်က္က်သည္ကို ဆိုသည္။ မဂ္ဉာဏ္၊ ဖိုလ္ဉာဏ္သို႔ ေပါက္ေရာက္သည္ကို ဆိုသည္မဟုတ္၊ မဂ္ဉာဏ္ ဖိုလ္ဉာဏ္သို႔ ေပါက္ေရာက္မႈမွာကား ပါရမီဣေျႏၵ အရင့္အႏုသို႔လိုက္၍ အျမန္အေႏွး ရွိျပန္၏။ မဂ္ဉာဏ္ ဖိုလ္ဉာဏ္သို႔ ေပါက္ေရာက္မႈမည္သည္ အမွန္အားျဖင့္ အလြန္သိႏိုင္ခဲ၏။

    ေသာတာပန္ျဖစ္၍ ေနေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ မိမိကိုယ္ကို ငါ ေသာတာပန္ျဖစ္ျပီ-ဟု အမွန္အားျဖင့္ သိႏိုင္ခဲ၏။ အဘယ့္ေၾကာင့္နည္းဟူမူ ကိေလသာတို႔၏ အႏုသယအခိုက္အတန္႔ နက္နဲလွေသာေၾကာင့္တည္း။ ကိေလသာတို႔၏ အႏုသယ အခိုက္အတန္႔ နက္နဲပံုကို မသိၾကကုန္ေသာ ေယာဂီပုဂၢိဳလ္တို႔သည္ ဒိ႒ိ ၀ိစိကိစၧာတို႔၏ ၀ိကၡမၻနကိစၥႏွင့္ ကင္းကြာ၍ ေနရံုမွ်ကိုပင္ ငါ ေသာတာပန္ျဖစ္ျပီဟု ထင္တတ္ၾက၏။ ဒိ႒ိ ၀ိစိကိစၧာတို႔၏ သမုေစၧဒကိစၥႏွင့္ အႏုသယဘံုႀကီးပါ ကင္းျပတ္၍သြားမွသာလွ်င္ ေသာတာပန္ အစစ္အမွန္ ျဖစ္ေပသည္။ ၀ိပႆနာ ေယာဂီပုဂၢိဳလ္တို႔မွာမူကား အထင္အျမင္ ေနရာက်ေသာ အနိစၥာႏုပႆနာဉာဏ္ကိုရ၍ ေနရလွ်င္ပင္ ေကာင္းျမတ္လွျပီဟု ၀မ္းေျမာက္၍သာ ထိုအလုပ္ကို တသက္ပတ္လံုး စြဲျမဲၾကရမည္။ ရဟႏၲာျဖစ္ျပီးေသာ ပုဂၢိဳလ္တို႔မွာေသာ္လည္း စိတၱသုခအက်ိဳးငွါ ထိုအလုပ္ကို မလႊတ္ၾကေပကုန္။ ေယာဂီပုဂၢိဳလ္တို႔မွာလည္း ထိုအလုပ္ကို တသက္လံုး ေဆြးေႏြးၾကသည္ရွိေသာ္ ဉာဏ္ပညာအဆင့္ဆင့္ ရင့္သန္၍ သြားၾကသျဖင့္ ယခုဘ၀တြင္ပင္ မေသမီ အၾကား၌ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ေသခါနီး အခါ၌ေသာ္လည္းေကာင္း ပုထုဇၨနဘူမိ၊ ပုထုဇၨနဂတိတို႔ကို လြန္ေျမာက္၍ အရိယဘူမိ၊ အရိယဂတိသို႔ ေပါက္ေရာက္ၾကကုန္လတံ႔။ ယခုဘ၀၌ပင္ မေပါက္ေရာက္ရွိၾကေသာ္လည္း ေနာက္ဘ၀၌ နတ္ျပည္သို႔ေရာက္ၾက၍ ေပါက္ေရာက္ၾကကုန္လတံ႔။

    လယ္တီ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး
    ( ၀ိပႆနာ ဒီပနီ-မွ )


    Read more...

    ႏွစ္သက္မိေသာ ဇင္ ပံုျပင္မ်ား (၁၂)

    Full Awareness

    After ten years of apprenticeship, Tenno achieved the rank of Zen teacher. One rainy day, he went to visit the famous master Nan-in. When he walked in, the master greeted him with a question, "Did you leave your wooden clogs and umbrella on the porch?"

    "Yes," Tenno replied.

    "Tell me," the master continued, "did you place your umbrella to the left of your shoes, or to the right?"

    Tenno did not know the answer, and realized that he had not yet attained full awareness. So he became Nan-in's apprentice and studied under him for ten more years.

    ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

    Read more...

    ရဟန္း ျပိတၱာ......

    မိိမိကို ရွစ္ခိုးေနေသာ လက္ဆယ္ေခ်ာင္းသည္ မီးအလွ်ံလွ်ံေတာက္ေလာင္ေနေသာ လွံ ဆယ္ေခ်ုာင္းျဖင့္ ထိုးေနတာနွင့္တူလွပါသည္။

    မိမိကို လွဴဒါန္းလာေသာ သကၤန္းကို ၀တ္ရုံလိုက္သည့္အခါ မီးအလွ်ံလွ်ံေတာက္ေလာင္ေနေသာ သံျပားၾကီးကို ၀တ္ရံုထားတာနွင့္တူလွပါသည္။

    မိမိတို႔ သံုးေဆာင္ေနေသာ ဆြမ္းကြမ္းမ်ားသည္ မီးအလွ်ံလွ်ံေတာက္ေလာင္ေနေသာ သံရည္ပူေတြ နွင့္တူလွပါသည္။

    ယခုစာေရးသူေရးမယ့္ ေဆာင္းပါးကေတာ့ လကၡဏသံယုတ္(သံ၊ ၂၊ ၄၄၆-၄၄၉) မွာ ပါရွိတဲ့ ဇာတ္ေတာ္မ်ားအနက္ တစ္ခုျဖစ္ပါတယ္။ မည္သူ႔ကိုမွ ေစာင္းေျမာင္း ေျပာဆိုျခင္း ေရးသားျခင္းမရွိပါဘူး၊ တိုက္ဆိုင္မႈဆိုတာေတာ့ ရွိတတ္ ျဖစ္တတ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ စာဖတ္သူတို႔ နွင့္ တိုက္ဆိုင္မႈကေလးမ်ား ရွိခဲ့မယ္ဆိုရင္ ျမတ္စြာဘုရား တရားေတာ္မွာပါတဲ့ အတိုင္းသာေရးသားထား တာျဖစ္ေၾကာင္း ရိုးသားစြာျဖင့္...........


    တစ္ခ်ိန္တြင္ ဘုန္းေတာ္ေျခာက္ပါးသခင္ ဘုရားရွင္သည္ ရာဇျဂဳိဟ္္ျပည္ ေ၀ဠဳ၀န္ေက်ာင္းေတာ္၌ သီးတင္းသံုးစံေနေတာ္မူခ်ိန္ အရွင္လကၡဏမေထရ္ျမတ္ၾကီးနွင့္ အရွင္မဟာေမာဂၢလႅာန္မေထရ္ျမတ္ ၾကီးတို႔သည္ ဂိဇၥ်ကုဋ္ေတာင္၌ သီတင္းသံုးစံေနေတာ္မူၾက၏။ တစ္ေန႔တြင္ ဒုတိယအဂၢသာ၀က ျဖစ္ေတာ္မူေသာ အရွင္မဟာေမာဂၢလႅာန္ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ၾကီးသည္ အရွင္လကၡဏနွင့္အတူ ရာဇျဂိဳဟ္ျမိဳ႔တြင္း၌ ဆြမ္းခံရန္ အတြက္ ဂိဇၥ်ကုဋ္ေတာင္မွ ဆင္းသက္ေတာ္မူလာ၏။


    ထိုသို႔ ဆင္းသက္ေတာ္မူလာစဥ္ အရွင္မဟာေမာဂၢလႅာန္ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ၾကီးသည္ ဒိဗၺစကၡဳအဘိညာဏ္ကို ၀င္စားေတာ္မူလ်က္ ေကာင္းကင္သို႔အာရုံယူကာ လွမ္းေမ်ာ္ၾကည့္ရွ႔ဳေတာ္မူ လတ္ေသာ္ ေကာင္းကင္ယံံ တြင္အရိုးစုျပိတၱာစသည့္ ျပိတၱာတို႔ကိ္ု ျမင္ေတာ္မူေလေသာ္ ေျဖးညင္းစြာျဖင့္ ျပဳံးရယ္ေတာ္မူေလသည္။ ထိုသို႔ေတြ႔ျမင္ရသည့္အခါ သနားကရုဏာျဖစ္သင့္ျပဳသင့္ပါလ်က္ အဘယ္ေၾကာင့္ ျပဳံးရယ္ေတာ္မူသနည္းဟုေမး သည္ရွိေသာ္ မိမိ၏ျပည့္စံုမႈ သမၸတၱိကို၎ ဘုရားရွင္၏ ျပည့္စံုမႈသမၸတၱိကို၎ အဖန္ဖန္ေအာက္ေမ ့အမွတ္ရ ေသာ ေၾကာင့္ ျပံဳးရယ္ေတာ္မူျခင္းျဖစ္၏။ ရဟႏၱာအရွင္ျမတ္တို႔သည္ အေၾကာင္းထူးတစ္ခုခုမရွိပဲ ျပံဳးရယ္မႈကို ျပဳေတာ္မမႈ ထိုိသို႔ျပံဳးေတာ္မူသည္ကို ျမင္ေတာ္မူေသာ အရွင္လကၡဏမေထရ္ျမတ္က ေမးေတာ္မူ၏၊

    ဒီေနရာေလးမွာ မွတ္သားရမွာက အရွင္လကၡဏ မေထရ္ျမတ္ကတန္ခုိးမရွိလို႔မျမင္တာလားလို႔ေမးစရာရွိတယ္။ မဟုတ္ပါဘူး အရွင္လကၡဏမေထရ္က ဆင္ျခင္ေတာ္မမူေသာေၾကာင့္ မျမင္ရျခင္း ၊ မေတြ႔ရျခင္းျဖစ္တယ္။ အရွင္မဟာေမာဂၢလႅလာန္က ငါ႔ရွင္ ဘုရား ထံေတာ္ေမွာက္သို႔ေရာက္ရွိမွ ေမးေတာ္မူပါဟု ေလွ်ာက္ထားေျပာဆိုလိုက္၏။ ထို႔ေနာက္ ရဟႏၱာအရွင္ျမတ္ၾကီးနွစ္ပါး တို႔သည္ ရာဇျဂိဳဟ္ျမိဳ႔တြင္း၌ ဆြမ္းခံလွည့္လည္ျပီး၍ ဆြမ္းစားျခင္းကိစၥျပဳ လုပ္ျပီးေနာက္ ဆြမ္းစားဇရပ္မွဖဲခြာလာၾကျပီးလ်ွင္ ျမတ္စြာဘုရားထံသို႔ ခ်ဥ္းကပ္ၾက၍ ျမတ္စြာဘုရားကို ရွစ္ခိုးလ်က္ တစ္ခုေသာ ေနရာ၍ ထိုင္ေနၾကျပီးေသာ္ အရွင္လကၡဏမေထရ္ျမတ္က အရွင္ေမာဂၢလႅာန္ မေထရ္ျမတ္အား လမ္းမွာ ျပဳံးရယ္ေတာ္မူျခင္း၏ အေၾကာင္းကို ေမးျမန္းေလွ်ာက္ထားေတာ္မူလိုက္၏။ အရွင္ဘုရား တပည့္ေတာ္သည္ ဂိဇၥ်ကုဋ္ေတာင္မွ ဆင္းသက္လတ္ေသာ္ ေကာင္းကင္၌ သြားေနေသာ အရိုးစုျပိတၱာ ေတြကို ျမင္ရပါ၏၊ ထို အရိုးစုျပိတၱာကို လင္းတ က်ီးငွက္ စြန္ရဲတို႔သည္ လိုက္၍ လိုက္၍ နံရိုးၾကားတို႔၌ ထိုးဆိတ္ၾကကုန္၏၊ ထိုသို႔ ဆင္းရဲစြာခံစားေနရရွာသည့္ ျပိတၱာမ်ားၾကားထဲ မွာဘုရားတပည့္ေတာ္ မထင္မွတ္ပဲ အံံ့ၾသစြာ ရဟန္းျပိတၱာကို ျမင္ေတြ႔လိုက္ရပါသည္ဘုရား၊ ထိုရဟန္းျပိတၱာသည္ ဒုကုဋ္သကၤန္း သပိတ္ ခါးပန္းၾကိဳးနွင့္ ခႏၶာကိုယ္တို႔သည္မီးအလွ်ံ ေျပာင္ေျပာင္ေတာက္ေလာင္ေနကုန္၏၊ ထက္၀န္းက်င္ မီးေတာက္မီးလွ်ံနွင့္တကြ မီးေတာက္မီးလွ်ံတေျပာင္ ေျပာင္ေတာက္ေလာင္ေန၏၊ ထို ျပိတၱာရဟန္းသည္ နာက်င္ေသာအသံကို ျပဳလ်က္ ေအာ္ဟစ္ေန ျခင္းအမႈကို ျပဳ၏။

    အရွင္ဘုရား တပည့္ေတာ္အား အံ့ဖြယ္ရွိစြတကား. မျဖစ္ဖူးျမဲ ျဖစ္စြတကား၊ ဤကဲ့သိုု႔ေသာ္ သတၱ၀ါ ရွိရတံုဘိဟု စိတ္အၾကံျဖစ္ခဲ့ပါသည္ဟု ျမတ္စြာဘုရားကို ေလွ်ာက္ထားေျပာဆိုလိုက္၏။ ထို အခါ ျမတ္စြာဘုရားက ရဟန္းတို႔ ယခု ေမာဂၢလႅာန္ ျမင္ခဲ့ရေသာ ရဟန္းသည္ ယုတ္မာေသာ ရဟန္း ျဖစ္ခဲ့ဖူးျပီး၊ မိမိတို႔ ျပဳစုပ်ိဳးေထာင္ခဲ့ေသာ ထိုအကုသိုလ္ကံ၏ အက်ိဳးအျဖစ္ျဖင့္ မ်ားစြာေသာ နွစ္တို႔ပတ္လံုး ၊ မ်ားစြာေသာနွစ္အရာတို႔ပတ္လံုး ၊ မ်ားစြာေသာနွစ္အေထာင္တို႔ပတ္လံုး ၊ မ်ားစြားေသာနွစ္အသိန္းတို႔ပတ္လံုး ငရဲ၌ က်က္ခဲ့ရ၍ ထိုကံ၏ အက်ိဳးၾကြင္းျဖင့္ပင္လွ်င္ ဤကဲ့သို႔ေသာ အတၱေဘာကို ရရွိခံစားေနရ၏ ဟု ေဟာေတာ္မူ၏။( သံ၊၁၊၄၅၁၊၄၅၂)

    ေသာ ကိရ ေလာကႆ သဒၶါေဒေယ် စတၱာေရာ ပစၥေယ ပရိဘုဥၨိတြာ ကာယ၀စီဒါြေရဟိ အသံယေတာ ဘိႏၷာဇီေ၀ါ စိတၱေကဠိံ ကီဠေႏၱာ ၀ိစရိ၊။ တေတာ ဧကံ ဗုဒၶႏၱရံ နိရေယ ပစၥိတြာ ေပတေလာေက နိဗၺတၱေႏၱာ ဘိကၡဳသဒိေသေန၀ အတၱဘာေ၀န နိဗၺတၱိ။ ဘိကၡဳနီသိကၡမာနာသာမေဏရ သာမေဏရီ၀တၳဴသုပိ ၀ိနိစၦေယာ။ (သံ။ဌ။၂။၂၀၅။)

    ထိုရဟန္းျပိတၱာကား တစ္ခ်ိန္က ကႆပဘုရားရွင္၏ သာသနာေတာ္၌ ရဟန္းေတာ္တစ္ပါးပင္ ျဖစ္ခဲ့၏။ ထိုရဟန္းသည္ကႆပဘုရားရွင္ ၏သာသနာေတာ္တြင္မွီတင္းေနထိုင္စဥ္ လူမ်ားအေပါင္း၏ သဒၶါတရားျပဓာန္းလ်က္လွဴဒါန္းပူေဇာ္အပ္ေသာ ပစၥည္းေလးပါးတို႔ကို သံုးေဆာင္ျပီးလွ်င္ ကာယဒါြရ ၀စီဒါြရ တို႔ျဖင့္ ရဟန္းတို႔၏ သီလကို ေစာင့္စည္းမႈမရွိဘဲ အသက္ေမြးမႈ ၊ ရဟန္းအက်င့္မက်င့္ဘဲ မွားယြင္းစြာ ျဖင့္ လူ႔ေဘာင္ေလာကလူမႈကိစၥတို႔ျဖင့္ ေရာေနွာ၍ ျပဳလုပ္ေနျခင္းအမႈ အာဇီ၀ပါရိသုဒၶိသီလပ်က္စီးလ်က္စိတ္၏ အလိုအတိုင္း ထိုထို အာရံုကို ေပ်ာ္ျမဴးျခင္းကို ေပ်ာ္ျမဴးလ်က္ လွည့္လည္ေန ထိုင္ခဲ့၏။ ( သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာ သိကၡာသံုးရပ္ အက်င့္ျမတ္ျဖင့္ သိမ္းက်ဳံး ေရတြက္အပ္ေသာ သာသန ျဗဟၼစရိယကို ျဖဴျဖဴစင္စင္ အားကိုးထိုက္ေအာင္မွီခိုအားထားရာ ျဖစ္ေအာင္ မျဖည့္က်င့္ခဲ့ဘဲ မိမိနွင့္မသင့္ေလွ်ာ္မမွန္ကန္ေသာ လူမႈကိစၥတို႔နွင့္ သာ အခ်ိန္ကို ကုန္ဆံုးခဲ့သည္။ ) ထိုရဟန္ုးသည္ ဘ၀မွစုေတလတ္ေသာ္ ငရဲသို႔ေရာက္ရွိသြားခဲ့၏။ ကႆပဘုရားရွင္ ၏ သာသနာေတာ္မွသည္ ေဂါတမဘုရားရွင္၏ သာသနာေတာ္သို႔တိုင္ေအာင္ ဗုဒၶႏၱရ အသေခ်ၤယ်ကပ္ တစ္ကပ္ပတ္လံုး ငရဲ၌ က်က္ခဲ့ရျပီးေနာက္ ျပိတၱာေလာက၌ ျပိတၱာျဖစ္ျပန္လတ္ေသာ္ ရဟန္းနွင့္တူညီေသာ ခႏၶာကိုယ္အတၱေဘာျဖင့္သာလ်င္ ျပိတၱာျဖစ္လာရေပသည္။

    တစ္ခ်ိန္ ရဟန္းဘ၀တြင္ ေနထိုင္ခဲ့စဥ္က မစင္ၾကယ္ေသာ သီလ၊ ယုတ္မာေသာ ကိ္ုယ္က်င့္တရား ရွိလ်က္ လူမ်ားအေပါင္း၏ သဒၶါတရားျဖင့္ လွဴဒါန္းအပ္ေသာ သကၤန္းကို ခြ်တ္မပစ္ဘဲ ဆက္လက္ သံုးေဆာင္ခဲ့၏။ သပိတ္ စသည္ကိုလည္း အလားတူပင္သံုးေဆာင္ခဲ့၏၊ ထိုမေကာင္းမႈ၏ အကုသိုလ္ကံေၾကာင့္ ျပိတၱာဘ၀သို႔ေရာက္ သည့္အခါ၌လည္း အလွ်ံေျပာင္ေျပာင္မီးတဟုန္းဟုန္း ေတာက္ေလာင္ေနေသာ သကၤန္း သပိတ္ ပရိကၡရာတို႔ကို ခြ်တ္ပစ္လို႔မရနိုင္ ျဖစ္ေန၏။ စြန္႔ပစ္လို႔ မရနုိင္ ျဖစ္ေန၏။ အကုသိုလ္မ်ားသည္ အက်ိဳးေပးလာပါက အလြန္ေၾကာက္မက္ဖြယ္ ေကာင္းလွေပသည္။ အကုသိုလ္ ကံ၏ အရွိန္အ၀ါ မကုန္သ၍ ခံေနရဦးမည္သာ ျဖစ္ေပသည္။

    အလားတူ ၀တၳဳမ်ားသည္ ပါရာဇိကပါဠိေတာ္ စတုတတၳပါရာဇိက၌လည္း လာရွိေပသည္။ သံသရာခရီး ဆက္ရန္ ရွိေနေသးသည့္ စာေရးသူတို႔အဖို႔ သတိတရား ၾကီးစြာထားလ်က္ ေရွာင္ရွားသင့္ေသာ အကုသိုလ္ဒုစရိုက္မ်ား လည္း ျဖစ္ပါသည္။ မစင္္ၾကယ္ေသာ သီလျဖင့္ ရွင္ဘ၀ ရဟန္းဘ၀တြင္ မေနထိုင္မိဖို႔ရန္ ဆင္ျခင္ နွလံုးသြင္း ရမည့္ ၀တၳဳဇာတ္လမ္းလည္း ျဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ လုပ္သင့္ေသာ ေစာင့္စည္းသင့္ေသာ သီလ သမာဓိ ပညာ ေတြကို မေစာင့္စည္းပဲ ေနထိုင္ခဲ့ရင္ေတာ့ ဒီလိုဘ၀နဲ႔ဘဲ ေသေက်ပ်က္စီးျပီးတဲ့ေနာက္ မွာေတာ့................

    စာေလးကိုဖတ္ျပီး တစ္ခုခု ရရွိနိင္ၾကပါေစ..........



    Read more...

    ''ျမတ္ဗုဒၶ၏တရားသည္ တုိးတက္ျခင္းကုိ ပိတ္ဆုိ႔ပါသလား''

    မိမိစိတ္ထဲမွာဘယ္လုိမွေမ့လုိ႔မရေသာစကားတစ္ခြန္းရွိ၏။“အရွင္ဘုရားျမန္မာလူမ်ိဳးမ်ားဆင္းရဲတာဟာတုိးတက္ႀကီးပြားလုိတဲ့ဆႏၵနည္းလုိ႔ပါဘုရား၊ဘာေၾကာင့္အဲဒီလုိျဖစ္ရသလဲလုိ႔စဥ္းစားလုိက္ေတာ့“ပစၥည္းဥစၥာဆုိတာေသရင္ကိုယ့္ေနာက္မပါဘူး၊ ကိုယ့္ေနာက္ပါမွာကတရားပဲ၊ဘ၀ဆုိတာအႏွစ္ရွာလုိ႔မရဘူး၊အကာသက္သက္ပါ၊ဘယ္ဟာမွအၿမဲမရွိ၊ခ်မ္းသာတဲ့လူလဲေသရမွာပဲ၊ပညာတတ္ပုဂၢိဳလ္ႀကီးလဲေသရမွာပဲစတဲ႔တရားေတြေၾကာင့္ပါ၊ဒီတရားေတြကိုနာေနရေတာ့လူေတြဟာစိတ္ဓာတ္တက္ၾကြမလာပဲတုိးတက္ႀကီးပြားလုိတဲ့ဆႏၵနည္းသြားၾကတယ္၊...


    Read more...

    ဤစကားသည္ ဤအတုိင္းပင္ဟုတ္၏...



    ဥပဇၩာယသုတ္ - (အနီးကပ္ သင္ျပေသာဆရာ)


    ထုိအခါ ရဟန္းတစ္ပါးသည္ မိမိဥပဇၩာယ္ ဆရာထံသုိ႔ ခ်ဥ္းကပ္၍ ''အသွ်င္ဘုရား ယခုအခါ၌ အကြၽႏု္ပ္၏ ကုိယ္သည္ ေလးလံေနပါ၏၊ အရပ္ရွစ္မ်က္ႏွာတုိ႔ သည္လည္း အကြၽႏု္ပ္အား မထင္ပါကုန္၊ တရားတုိ႔လည္း အကြၽႏု္ပ္အား မထင္လာပါကုန္၊ ေလးလံ ထုိင္းမႈိင္းျခင္း 'ထိနမိဒၶ' သည္လည္း အကြၽႏု္ပ္၏ စိတ္ကုိ သိမ္းက်ဳံးယူ၍ တည္ေနပါ၏၊ မေမြ႕ေလ်ာ္ပါဘဲလ်က္လည္း ျမတ္ေသာ အက်င့္ကုိ က်င့္၍ ေနရပါ၏၊ တရားတုိ႔၌ မေဝခြဲႏုိင္ျခင္း 'ဝိစိကိစၧာ'သည္လည္း အကြၽႏု္ပ္အား ရွိပါ၏'' ဟု ေလွ်ာက္၏။

    ထုိအခါ ဆရာ ဥပဇၩာယ္ ရဟန္းသည္ ထုိအတူေန တပည့္ရဟန္းကုိ ေခၚကာ ျမတ္စြာဘုရားထံသုိ႔ ခ်ဥ္းကပ္ ရွိခုိးၿပီးလွ်င္ တစ္ခုေသာ ေနရာ၌ ထုိင္ေနလ်က္ ျမတ္စြာဘုရားအား -

    ''အသွ်င္ဘုရား ဤရဟန္းသည္ ဤသုိ႔ ေျပာဆုိပါ၏ 'အသွ်င္ဘုရား ယခုအခါ၌ အကြၽႏု္ပ္၏ ကုိယ္သည္ ေလးလံေနပါ၏၊ အရပ္ရွစ္မ်က္ႏွာတုိ႔သည္လည္း အကြၽႏု္ပ္အား မထင္ပါကုန္၊ တရားတုိ႔သည္လည္း အကြၽႏု္ပ္အား မထင္လာပါကုန္၊ ေလးလံ ထုိင္းမႈိင္းျခင္း 'ထိနမိဒၶ' သည္လည္း အကြၽႏု္ပ္၏စိတ္ကုိ သိမ္းက်ဳံး၍ တည္ေနပါ၏၊ မေမြ႕ေလ်ာ္ပါဘဲလ်က္လည္း ျမတ္ေသာ အက်င့္ကုိ က်င့္၍ ေနရပါ၏၊ တရားတုိ႔၌ မေဝခြဲႏုိင္ျခင္း 'ဝိစိကိစၧာ' သည္လည္း အကြၽႏု္ပ္အား ရွိပါ၏' ဟု ဆုိပါ၏'' ဟု ေလွ်ာက္၏။

    ရဟန္း ဤစကားသည္ ဤအတုိင္းပင္ဟုတ္၏၊ ဣေႁႏၵတုိ႔၌ မေစာင့္ေရွာက္ မလံုျခံဳေသာ တံခါးရွိသည္ ျဖစ္၍ ေဘာဇဥ္တုိ႔၌ အတုိင္းအရွည္ကုိ မသိေသာ ႏုိးၾကားမႈကုိ အားမထုတ္ေသာ ကုသုိလ္တရားတုိ႔ကုိ မ႐ႈမူ၍ ညဥ့္၏ ေရွ႕ပုိင္းေနာက္ပုိင္း၌ ေဗာဓိပကၡိယတရား ပြါးမ်ား အားထုတ္မႈကုိ အားမထုတ္မူ၍ ေနေသာ ရဟန္းအား ကုိယ္သည္ ေလးလံေန၏၊ အရပ္ ရွစ္မ်က္ႏွာတုိ႔သည္လည္း ထုိရဟန္းအား မထင္ကုန္၊ တရားတုိ႔သည္လည္း ထုိရဟန္းအား မထင္လာကုန္၊ ေလးလံ ထုိင္းမႈိင္းျခင္း 'ထိနမိဒၶ'သည္လည္း ထုိရဟန္း၏ စိတ္ကုိ သိမ္းက်ဳံး၍ တည္ေန၏၊ မေမြ႕ေလ်ာ္ဘဲလ်က္လည္း ျမတ္ေသာ အက်င့္ကုိ က်င့္၍ ေနရ၏၊ ထုိရဟန္းအား တရားတုိ႔၌လည္း မေဝခြဲႏုိင္ျခင္း 'ဝိစိကိစၧာ' သည္ ျဖစ္၏။

    ရဟန္း ထုိအေၾကာင္းေၾကာင့္ သင္သည္ ဤသုိ႔ က်င့္ရမည္။

    ''ငါသည္ ဣေႁႏၵတုိ႔၌ ေစာင့္ေရွာက္ လံုျခဳံေသာ တံခါးရွိသူ ျဖစ္အံ့၊ ေဘာဇဥ္တုိ႔၌ အတုိင္းအရွည္ကုိ သိသူ ႏုိးၾကားမႈ၌ အားထုတ္သူ ကုသုိလ္တရားတုိ႔ကုိ ႐ႈသူ ညဥ့္၏ ေရွ႕ပုိင္း ေနာက္ပုိင္း၌ ေဗာဓိပကၡိယ တရားပြါးမ်ား အားထုတ္မႈကုိ အားထုတ္သူ ျဖစ္၍ ေနအံ့'' ဟု က်င့္ရမည္။ ရဟန္း ဤသုိ႔လွ်င္ သင္သည္ က်င့္ရမည္ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

    ထုိအခါ ထုိရဟန္းသည္ ျမတ္စြာဘုရားက ဤအဆံုးအမေတာ္ျဖင့္ ဆံုးမအပ္သည္ ျဖစ္၍ ေနရာမွ ထၿပီးလွ်င္ ျမတ္စြာဘုရားကုိ ရွိခုိးလ်က္ အ႐ုိအေသျပဳကာ ဖဲသြားေလ၏။

    ထုိအခါ ထုိရဟန္းသည္ တစ္ေယာက္တည္း ဆိတ္ၿငိမ္ရာသုိ႔ ကပ္ၿပီးလွ်င္ မေမ့မေလ်ာ့ ျပင္းစြာ အားထုတ္လ်က္ တည္ၾကည္ေသာ စိတ္ရွိသည္ျဖစ္၍ ေနသည္ရွိေသာ္ ေကာင္းစြာသာလွ်င္ လူ႔ေဘာင္မွ ရဟန္းေဘာင္သုိ႔ ဝင္ေရာက္ၾကေသာ အမ်ဳိးေကာင္းသားတုိ႔ လုိလားအပ္ေသာ အတုမရွိေသာ ျမတ္ေသာ အက်င့္၏ အဆံုးျဖစ္ေသာ အရဟတၱဖုိလ္အက်ဳိးကုိ မၾကာမီ ယခုဘဝ၌ပင္ ကုိယ္တုိင္ထူးေသာ ဉာဏ္ျဖင့္ မ်က္ေမွာက္ျပဳလ်က္ ေရာက္၍ ေနရ၏၊ ''ပဋိသေႏၶေနမႈ ကုန္ၿပီ၊ ျမတ္ေသာ အက်င့္ကုိ က်င့္သံုးၿပီးၿပီ၊ (မဂ္)ကိစၥကုိ ျပဳၿပီးၿပီ၊ ဤ(မဂ္)ကိစၥ အလုိ႔ငွါ တစ္ပါးေသာ ျပဳဖြယ္ မရွိေတာ့ၿပီ'' ဟု သိ၏၊ ထုိရဟန္းသည္ ရဟႏၲာတုိ႔တြင္ တစ္ပါးအပါအဝင္ ျဖစ္ေလ၏။

    ထုိ႔ေနာက္ ထုိရဟန္းသည္ အရဟတၱဖုိလ္သုိ႔ ေရာက္လတ္ေသာ္ မိမိ ဥပဇၩာယ္ ဆရာထံသုိ႔ ခ်ဥ္းကပ္၍ -

    ''အသွ်င္ဘုရား ယခုအခါ၌ အကြၽႏု္ပ္၏ကုိယ္သည္ ေလးလံျခင္း မျဖစ္ေတာ့ပါ၊ အရပ္ရွစ္မ်က္ႏွာတုိ႔သည္လည္း အကြၽႏု္ပ္အား ထင္ပါကုန္၏၊ တရားတုိ႔သည္ လည္း အကြၽႏု္ပ္အား ထင္လာပါကုန္၏၊ ေလးလံ ထုိင္းမွဳိင္းျခင္း 'ထိနမိဒၶ'သည္ လည္း အကြၽႏု္ပ္၏ စိတ္ကုိ သိမ္းက်ဳံး၍ မတည္ေတာ့ပါ၊ ေမြ႔ေလ်ာ္စြာလည္း ျမတ္ေသာ အက်င့္ကုိ က်င့္ရပါ၏၊ တရားတုိ႔၌ မေဝခြဲႏုိင္ျခင္း 'ဝိစိကိစၧာ' သည္လည္း အကြၽႏု္ပ္အား မရွိေတာ့ပါ'' ဟု ေလွ်ာက္၏။

    ထုိအခါ ထုိဆရာဥပဇၩာယ္ရဟန္းသည္ ထုိအတူေန တပည့္ရဟန္းကုိ ေခၚကာ ျမတ္စြာဘုရားထံသုိ႔ ခ်ဥ္းကပ္ၿပီးလွ်င္ ျမတ္စြာဘုရားကုိ ရွိခုိး၍ တစ္ခုေသာ ေနရာ၌ ထုိင္လ်က္ ျမတ္စြာဘုရားအား-

    ''အသွ်င္ဘုရား ဤရဟန္းသည္ ဤသုိ႔ ေျပာဆုိပါ၏။
    'အသွ်င္ဘုရား ယခုအခါ၌ အကြၽႏု္ပ္၏ကုိယ္သည္ ေလးလံျခင္း မျဖစ္ေတာ့ပါ၊ အရပ္ရွစ္မ်က္ႏွာတုိ႔သည္လည္း အကြၽႏု္ပ္အား ထင္ပါကုန္၏၊ တရားတုိ႔သည္ လည္း အကြၽႏု္ပ္အား ထင္လာပါကုန္၏၊ ေလးလံ ထုိင္းမႈိင္းျခင္း 'ထိနမိဒၶ' သည္လည္း အကြၽႏု္ပ္၏ စိတ္ကုိ သိမ္းက်ဳံး၍ မတည္ေတာ့ပါ၊ ေမြ႕ေလ်ာ္စြာလည္း ျမတ္ေသာ အက်င့္ကုိ က်င့္ရပါ၏၊ တရားတုိ႔၌ မေဝခြဲႏုိင္ျခင္း 'ဝိစိကိစၧာ' သည္လည္း အကြၽႏု္ပ္အား မရွိေတာ့ပါ' ဟူ၍ ေျပာဆုိပါ၏'' ဟု ေလွ်ာက္၏။

    ရဟန္း ဤစကားသည္ ဤအတုိင္းပင္ဟုတ္၏၊

    ဣေႁႏၵတုိ႔၌ ေစာင့္ေရွာက္ လံုျခံဳေသာ တံခါးရွိသည္ျဖစ္၍ ေဘာဇဥ္တုိ႔၌ အတုိင္းအရွည္ကုိ သိေသာ ႏုိးၾကားမႈကုိ အားထုတ္ေသာ ကုသုိလ္တရားတုိ႔ကုိ ႐ႈသည္ ျဖစ္၍ ညဥ့္၏ ေရွ႕ပုိင္း ေနာက္ပုိင္း၌ ေဗာဓိပကၡိယတရား ပြါးမ်ား အားထုတ္မႈကုိ အားထုတ္၍ေနေသာ ရဟန္းအား ကုိယ္သည္ ေလးလံ မေနေတာ့ေပ၊ အရပ္ရွစ္မ်က္ႏွာတုိ႔သည္လည္း ထုိရဟန္းအား ထင္ကုန္၏၊ တရားတုိ႔သည္လည္း ထုိရဟန္းအား ထင္လာကုန္၏၊ ေလးလံထုိင္းမွဳိင္းျခင္း 'ထိနမိဒၶ'သည္လည္း ထုိရဟန္း၏ စိတ္ကုိ သိမ္းက်ဳံး၍ မတည္၊ ေမြ႕ေလ်ာ္စြာလည္း ျမတ္ေသာ အက်င့္ကုိ က်င့္ရ၏၊ ထုိရဟန္းအား တရားတုိ႔၌လည္း မေဝခြဲႏုိင္ျခင္း 'ဝိစိကိစၧာ' သည္ မျဖစ္ေတာ့ေပ။

    ရဟန္းတုိ႔ ထုိအေၾကာင္းေၾကာင့္ သင္တုိ႔သည္ ဤသုိ႔ က်င့္ရမည္-

    ''ငါတုိ႔သည္ ဣေႁႏၵတုိ႔၌ ေစာင့္ေရွာက္ လံုျခဳံေသာ တံခါးရွိသူ ျဖစ္ကုန္အံ့၊ ေဘာဇဥ္တုိ႔၌ အတုိင္းအရွည္ကုိ သိသူ ႏုိးၾကားမႈ၌ အားထုတ္သူ ကုသုိလ္ တရားတုိ႔ကုိ ႐ႈသူ ညဥ့္၏ ေရွ႕ပုိင္း ေနာက္ပုိင္း၌ ေဗာဓိပကၡိယတရား ပြါးမ်ား အားထုတ္မႈကုိ အားထုတ္သူ ျဖစ္၍ ေနကုန္အံ့'' ဟု က်င့္ရမည္။

    ရဟန္းတုိ႔ ဤသုိ႔လွ်င္ သင္တုိ႔ က်င့္ရမည္ ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။ 56

    ၆ - ဥပဇၩာယသုတ္၊ နီဝရဏဝဂ္၊ ပဥၥကနိပါတ္၊ အဂၤုတၱိဳရ္ပါဠိေတာ္။




    ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
    သာဓု... သာဓု... သာဓု...။


    Read more...

    ၾသစေၾတးလ်ကလူေတြ ကံေကာင္းပံုမ်ား အခန္း (၁၂)

    ၾသစေၾတးလ်ကလူေတြ ကံေကာင္းပံုမ်ား အခန္း (၁၂)

    အခန္း (၁၂)


    ''ဦးေကာသလႅတို႔ကေတာ့- ဆရာေကာင္း ေတြ႔ခဲ့ရေတာ့ ငယ္ငယ္ကတဲက ခ်ာတိတ္ကေလးကတဲက အေမ့ရင္ခြင္ထဲမွာ ဒီလုိ စာေပေတြကို သိခဲ့တာ။ ေနာက္လဲ ဘာမွမခက္ခဲဘူး။ နားလည္ခဲ့တာပဲ။


    ''ၾသစေၾတးလ်ကလူေတြ ကံေကာင္းလုိ႔ ဒီလုိတရားကို လြယ္ကူစြာနဲ႔ သေဘာေပါက္ခြင့္ရႏိုင္ၾကတာပဲ။ ဒီေလာက္ သေဘာေပါက္သြားရင္ ဒါက ဒႆနသမၸဒါမ်က္လံုးပဲ။ အေျခခံအဆင့္ ၿပီးသြားတာပဲ။


    ''ဒီမွာမို႔လုိ႔ တစ္ခါတဲနဲ႔ ဒီေလာက္အထိ နားလည္ေအာင္ ထိထိမိမိ ေဟာေပးတာပါ။ တျခားေနရာမွာဆုိရင္ ေနာက္ေန႔အတြက္ ထားပါေသးတယ္။ ဒီေလာက္အထိ တစ္ခါတဲ မေပးေသးပါဘူး'' ဟူ၍











    Read more...

    နာမရူပ ပရိေစၧၲဒဉာဏ္ႏွင့္ ဒိ႒ိဝိသုဒိၶ အပိုင္း(၅)


    ဒိ႒ိပယ္စြမ္း က်င့္ခန္းကို သင္ပါ၊ သင္လိုက္မယ္ဆိုရင္လည္း သင္သိေလးရသြားပါမယ္၊ ေယာဂီတို႔အေနနဲ႔ သင္သိေလးသိသြားရင္ က်င့္သိေလးဆီကို သြားၾကအံုးစို႔ေနာ္။

    ဒါေၾကာင့္ “ဒိ႒ိပယ္စြမ္း က်င့္ခန္းသင္ပါ၊ သင္ခဏ္းလာတိုင္းမဆိုင္းက်င့္ရာ” လို႔ဆိုထားပါတယ္။ သင္ခဏ္းစာလာတိုင္း သင္သိလာတိုင္း မဆိုင္းမတြပဲ ျမန္ျမန္ႀကီး က်င့္လိုက္ပါလို႔ဆိုပါတယ္။ ဒီလိုမဆိုင္းမတြ က်င့္လိုက္မယ္ဆိုရင္ က်င့္သိေလးျဖစ္သြားပါတယ္၊ သင္သိ က်င့္သိမွ ကလ်ာဏပုထုဇာတဲ့။

    သင္သိ-သက္သက္ဆိုရင္ တဘက္ေတာ့ ေကာင္းရဲ႕၊ တဘက္မွာေတာ့ ကန္းေနေသးတယ္ေနာ္၊ က်င့္သိေလးပါမွ ႏွစ္ခုလံုးေကာင္းတယ္လို႔ ေခၚတယ္ေနာ္။ ဒါမွ ကလ်ာဏပုထုဇဥ္အစစ္တဲ့ေနာ္။
    တရားနာရုံနဲ႔သိတာ “ဧကေတာ ကလ်ာဏ” ေဆြးေႏြးရုံနဲ႔ စာၾကည့္ရုံနဲ႔ သိတာကေတာ့ “ဧကေတာ ကလ်ာဏ” တဘက္ေတာ့ ကန္းေနပါတယ္တဲ့၊ တဘက္မွာေတာ့ ေကာင္းေနရဲ႕၊ က်င့္သိဆိုရင္ အတြင္းပါျမင္ေသာေၾကာင့္ အျပင္လဲ ျမင္၊ အတြင္းလည္း ျမင္ပါေသာေၾကာင့္ အျပင္လည္း ျမင္၊ အတြင္းလည္း သိ၊ ႏွစ္ဖက္လံုး ေကာင္းေသာ ကလ်ာဏပုထုဇဥ္လို႔မွတ္ၾကပါေနာ္။

    “သင္သိ က်င့္သိမွ ကလ်ာဏပုထုဇာ၊ ႏွစ္မ်ိဳးမသိက အႏၶ-ေခၚသညာ” လို႔ မွတ္ထားၾကေနာ္။

    ဝိပႆနာတရားပြါးမ်ားအားထုတ္ၾကပါ လွ်င္ ခႏၶာမွာ နာမ္-ရုပ္ကို ျမင္ အငုပ္မွားေလးခုစင္၊ ကလ်ာဏ ပုထုဇဥ္။
    ကလ်ာဏ-ေကာင္းတဲ့ ပုထုဇဥ္ေခၚတယ္၊ သမုေစၧဒနဲ႔ ဒိ႒ိငုပ္အၾကြင္းမဲ့ မျပဳတ္ေသးရင္ ပုထုဇဥ္လို႔ ေခၚပါတယ္။
    သမုေစၧဒနဲ႔ မဂ္က်လို႔ ဒိ႒ိျပဳတ္ခဲ့ရင္ ေသာတာပန္လို႔ ေခၚပါတယ္။
    ယခုခ်ိန္မွာ ပုထုဇဥ္တစ္ေယာက္အေနနဲ႔ ဆိုေတာ့ တဒဂၤပယ္ထားပါ၊ သမုေစၧဒေတာ့ မရေသးဘူး၊ သူက သမုေစၧဒ မရေသးဘူးေခၚတယ္၊ အျမစ္မျပဳတ္ေသးဘူး၊ အဲဒါ ပုထုဇဥ္လုိ႔ေခၚတယ္ေနာ္။
    ကလ်ာဏ-ေကာင္းတယ္ ျမတ္တယ္လို႔ ျမန္မာျပန္ၾကတယ္၊ ကလ်ာဏ ပုထုဇဥ္ေကာင္းတဲ့ ျမတ္တဲ့ အလိမၼာစား ပုထုဇဥ္လို႔ေခၚတယ္၊ ေကာင္းပံုေလး သီလရွိေသာေၾကာင့္ အဖ်ား-ကိုယ္ႏႈတ္လည္း ေကာင္းသည္၊ သမာဓိရွိေသာေၾကာင့္ အလယ္-စိတ္ႏွလံုးလည္း ေကာင္းသည္၊ ပညာရွိေသာေၾကာင့္ အရင္း-နာမ္ရုပ္လည္း ေကာင္းသည္။ အစ အလယ္ အဆံုး သံုးပါးလံုးေကာင္းသည္ ျဖစ္ေလေသာေၾကာင့္ ဒီပုဂိၢဳလ္ကို ကလ်ာဏေခၚတယ္ေနာ္၊ သီလဂုဏ္ သမာဓိဂုဏ္ ပညာဂုဏ္ႏွင့္ ျပည့္စံုေသာေၾကာင့္ ဒီပုဂၢိဳလ္ကို ကလ်ာဏပုထုဇဥ္လို႔ေခၚပါတယ္။

    ကလ်ာဏပုထုဇဥ္ အပါယ္ခြင္မေရာက္ေဝး။ တဆင့္တက္လိုက္ၾကရေအာင္-
    ကလ်ာဏပုထုဇဥ္ အပါယ္ခြင္မေရာက္ဘူးတဲ့ေနာ္ (အပါယဂါမိက ကမၼာနိ နာမ သကၠာယဒိ႒ိယာ သတိေယဝ ဝိပစၥႏိၲ၊ ေနာ အသတိယာ) ဆိုတဲ့ ဋီကာႀကီးမွာ ပါတဲ့အတိုင္းပါ။
    အပါယဂါမိက ကမၼာနိနာမ-အပါယ္သို႔ ပစ္ခ်ႏိုင္သည့္ အကုသိုလ္ကံတို႔ မည္ကုန္သည္၊ သကၠာယဒိ႒ိယာ-အမွားအငုပ္ေလးခုဆိုတဲ့ သကၠာယဒိ႒ိသည္၊ သတိေယဝ-ရွိလွ်င္၊ ဝါ၊ ရွိမွသာလွ်င္၊ ဝိပစၥႏိၲ-အပါယ္က်၏အျဖစ္ျဖင့္ အက်ိဳးေပးႏိုင္ၾကကုန္၏။ သကၠာယဒိ႒ိယာ-အမွားအငုပ္ေလးခုဆိုတဲ့ သကၠာယဒိ႒ိသည္၊ အသတိယာ-မရွိခဲ့ေသာ္၊ ေနာ ဝိပစၥႏိၲ-အပါယ္က်၏ အျဖစ္ျဖင့္ ဘယ္အခါမွ အက်ိဳးမေပးႏိုင္ၾကကုန္သည္သာလွ်င္သတည္း။
    သာဓု သာဓု သာဓု။

    ေမး။ ကလ်ာဏ ပုထုဇဥ္ဆိုရင္ ဒိ႒ိရွိ-မရွိ။
    ေျဖ။ မရွိပါဘုရား။

    ေမး။ ဒါျဖင့္ နံပါတ္(၁) ဒိ႒ိျပဳတ္ရင္ နံပါတ္(၂) အကုသိုလ္ ကံေဟာင္း ေၾကြးေဟာင္းေတြ တင္ပါေသးသလား။
    ေျဖ။ မတင္ပါဘုရား။

    ေမး။ ကံသစ္ ေၾကြးေတြ ဝင္ေသးပါသလား။
    ေျဖ။ မဝင္ပါဘုရား။

    ေမး။ အကုသိုလ္ကံေဟာင္းလည္း မတင္၊ ကံသစ္ ေၾကြးသစ္လည္း မဝင္ရင္ နံပါတ္(၃) အပါယ္က်ေသးပါသလား။
    ေျဖ။ မက်ေတာ့ပါဘုရား။

    ေမး။ ဘယ့္ေလာက္ အဖိုးတန္သလဲေနာ္၊ အဖိုးတန္ပါရဲ႕လား။
    ေျဖ။ တန္ပါတယ္ဘုရား။

    ဘယ္ေတာ့မွ မက်ေတာ့ဘူးလားလို႔ ေမးေတာ့၊ ကလ်ာဏ ပုထုဇဥ္ အပါယ္ခြင္ မေရာက္ေဝး။ ေဝးေလးတစ္လံုးပါတယ္ေနာ္။ အပါယ္ကို ဘယ္ေတာ့မွ မက်ေရာက္ႏိုင္တာက ေသာတပန္ျဖစ္သြားမွ မက်တာပါ၊ ကလ်ာဏပုထုဇဥ္တို႔ကေတာ့ ဘယ္ေတာ့မက်ႏိုင္ဘူးလို႔ မေျပာႏုိင္ပါ။ အပါယ္က်ဖို႔ ေဝးတယ္လို႔သာ ဆိုႏိုင္ပါတယ္ေနာ္။ ကလ်ာဏပုထုဇဥ္သည္ ေအာက္တန္း အႏၶပုထုဇဥ္အျဖစ္သို႔ ျပန္မေလ်ာ့ဘူးဆိုရင္ေတာ့ အပါယ္မက်ႏိုင္ေသးဘူးတဲ့။ အႏၶပုထုဇဥ္အျဖစ္သို႔ ျပန္ေလွ်ာမယ္ဆိုရင္ေတာ့ အပါယ္ကို က်ပါလိမ့္မယ္။ ထို႔ေၾကာင့္ အပါယ္ခြင္မေရာက္ေဝးလို႔ ဆိုလိုက္ပါတယ္။

    ေမး။ ေယာဂီတို႔ ရွင္းပါရဲ႕လား။
    ေျဖ။ ရွင္းပါတယ္ဘုရား။

    ကလ်ာဏပုထုဇဥ္ အပါယ္ အေရာက္ေဝးပံုကို ေပၚလြင္ေအာင္ ေျပာပါအံုးမယ္။ နာမ္-ရုပ္နဲ႔ အတၱဒိ႒ိ ငါနဲ႔ မကဲြေသးပါ။ အတၱဒိ႒ိ မျပဳတ္ေသးဘူးေနာ္။
    နာမ္သည္ ငါ၊ ရုပ္သည္ ငါလို႔ နာမ္-ရုပ္ေပၚမွာ ငါငုပ္ေနတဲ့အခ်ိန္ေနာ္ အႏၶ။ အကုသိုလ္ကို ဘယ္သူလုပ္ ငါ-ကလုပ္ေနတာေနာ္။

    ေမး။ ငါသည္ ဘယ္သူလဲလို႔ အႏၶကိုေမးရင္ နာမ္-ရုပ္ကို လက္ညႈိးမထိုးဘူးလား။
    ေျဖ။ ထိုးပါတယ္ဘုရား။

    ေမး။ အကုသိုလ္လုပ္ေတာ့ ငါ၊ လက္ညႈိးထိုးခံရေသာ နာမ္-ရုပ္ေနာ္။
    ေျဖ။ မွန္ပါတယ္ဘုရား။

    ေမး။ လုပ္ေသာ ငါ၊ အပါယ္လာခဲ့လို႔ ေခၚရင္ နာမ္-ရုပ္သြားမလား၊ ငါ-သြားမလား။
    ေျဖ။ နာမ္-ရုပ္ သြားမွာပါဘုရား။

    ၾကည့္ၾကစမ္းပါ၊ ငါ-က လူလည္ပါလား။ နာမ္-ရုပ္ အိမ္ေပၚမွာလည္း ေနတယ္၊ အိမ္ရွင္ နာမ္-ရုပ္ကိုလည္း ထိုးခ်ေသးတယ္ေနာ္။ အရိပ္လည္း ခိုတယ္၊ အခက္လည္း ခ်ိဳးတယ္ဆိုတဲ့ ဥပမာလိုေနာ္။
    ေမး။ လုပ္ေတာ့ ငါ၊ အပါယ္က်စရာရွိေတာ့ ဘယ္သူပါလဲ။
    ေျဖ။ နာမ္-ရုပ္ပါဘုရား။

    ေမး။ အဲဒါက အႏၶ-မသိမႈ၊ လုပ္တဲ့ ငါ-အစား နာမ္ရုပ္က ခံရၿပီဆိုရင္လည္း ေက်နပ္ေနတာပါ။ ဟုတ္တယ္ေနာ္။
    ေျဖ။ မွန္ပါဘုရား။

    သိလည္း မသိပါဘူး။ သိတာေတာင္ နာမ္-ရုပ္ေလးက ငါ-ေလးကို မင္းမသြားပါနဲ႔ကြယ္၊ သူပဲ အပါယ္ သြားလုိက္ပါမယ္တဲ့။ သေဘာေကာင္းတဲ့ နာမ္-ရုပ္ပါ။

    ကဲ ဥပမာေလးနဲ႔ေျပာပါအံုးမယ္။ ဘုရားက အဘ၊ နာမ္-ရုပ္က သားသမီး၊ ေၾသာ္ ငါ့သား နာမ္-ရုပ္...နာမ္-ရုပ္ေလးတို႔ သည္ သူေတာ္ေကာင္းအစစ္ေတြပါကြယ္။
    သူတစ္ပါးအသက္ကိုလည္း မသတ္ရွာပါဘူး။
    သူတစ္ပါးပစၥည္းကိုလည္း ခုိးယူတိုက္ဖ်က္လုယက္ျခင္းလည္း မလုပ္ၾကပါဘူး။
    သူတစ္ပါးအိမ္ယာကိုလည္း ဘယ္ေတာ့မွ မလြန္က်ဴးပါဘူး။
    သူတစ္ပါးကိုလည္း လိမ္ညာစကား၊ ကုန္းေခ်ာစကားမ်ားလည္း မေျပာၾကပါဘူး။
    မူးယစ္ေစေသာ သတိကင္းမဲ့ေစေသာ ေသရည္အရက္မ်ားကိုလည္း မေသာက္ၾကပါဘူး။
    ကာယကံ၊ ဝစီကံ၊ မေနာကံလည္း လံုတယ္ေနာ္၊ ငါ့သားသမီး နာမ္-ရုပ္ေလးေတြသည္ သူေတာ္ေကာင္း အစစ္ေလးေတြပါ။ ယခုအခါ အတၱဒိ႒ိဆိုတဲ့ ငါနဲ႔ ေပါင္းလို႔ သာ ပ်က္စီးကုန္ၾကၿပီေနာ္။ အဲဒီမွာ မဂၤသုတ္မွာ ပါတဲ့ အေသဝနာစ ဗာလာနံ၊ ဗာလာနံ မိုက္ၿပီးေတာ့ေနတဲ့ အတၱဒိ႒ိ (ငါ)။ အေသနာဝစ-ဘယ္ေသာအခါကာလမွ မေပါင္းေဖၚ မမီွဝဲရျခင္းသည္ မဂၤလာတစ္ပါးမည္ပါေပတယ္။ နာမ္ရုပ္တို႔ မင္းတို႔ ဒိ႒နဲ႔ မေပါင္းၾကနဲ႔ေနာ္။ ငါနဲ႔မေပါင္းနဲ႔ေနာ္။ နာမ္ရုပ္တို႔သည္ ငါ အတၱဒိ႒ိနဲ႔ေပါင္းတဲ့အခါ အကုသိုလ္လုပ္ေတာ့မယ္။ အကုသိုလ္ လုပ္ရင္ေတာ့ အပါယ္က်ေတာ့မယ္။ ငါနဲ႔ မေပါင္းနဲ႔ အတၱဒိ႒နဲ႔ မေပါင္းပါနဲ႔ေနာ္။
    တကယ္အစစ္ကေတာ့ ပရမတ္ ပရမတ္ခ်င္း နာမ္-ရုပ္ပရမတ္ေလးသည္ အတၱဒိ႒ိပရမတ္နဲ႔ မေပါင္းနဲ႔ေနာ္၊ ဒါျဖင့္ ဘာနဲ႔ေပါင္းရမလဲဆိုရင္ ပ႑ိတာနဥၥ ေသဝနာတဲ့၊ ပညာရွိနဲ႔ ေပါင္းတဲ့ ပညာရွိဆိုေတာ့ သမၼာဒိ႒ိေပါ့၊ အမွန္ျမင္ ဝိပႆနာေပါ့။ ပူရင္ ပူဒါ သိရင္ သိတာ၊ ေအးရင္ ေအးဒါ သိရင္ သိတာ၊ လႈပ္ရင္ လႈပ္ထာ သိရင္ သိတာ စတဲ့ ဒီလိုျမင္တဲ့ သမၼာဒိ႒ိနဲ႔ ေပါင္းတဲ့ေနာ္။

    ေမး။ သမၼာဒိ႒ိနဲ႔ ေပါင္းမယ္ဆိုရင္ နာမ္-ရုပ္သည္ အကုသိုလ္ လုပ္မလုပ္။
    ေျဖ။ မလုပ္ေတာ့ပါဘူးဘုရား။

    ေမး။ အကုသိုလ္မလုပ္ရင္ နာမ္-ရုပ္သည္ အပါယ္က်အံုးမလား။
    ေျဖ။ မက်ေတာ့ပါဘုရား။

    ဒါကေတာ့ ျမတ္စြာဘုရားေဟာၾကားဆံုးမခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဘုန္းႀကီးကတဆင့္ ေပၚလြင္ေအာင္ ေဟာၾကား ေပးတာျဖစ္ေသာေၾကာင့္ မိမိတို႔၏ နာမ္-ရုပ္ကေလးနဲ႔ ဒိ႒ိကို ရွင္းထားၾကေနာ္။ မရွင္းရင္ေတာ့ အပါယ္က် ေတာ့မွာပါ။ မိစၧာဒိ႒ိဆိုတဲ့ လူမိုက္ကို ရွင္းၿပီး၊ သမၼာဒိ႒ိဆိုတဲ့ လူလိမၼာနဲ႔ ေပါင္းတာပါ။ တစ္ေပၚ တစ္သိ၊ တစ္ေပၚ တစ္မွတ္၊ တစ္ေပၚ ႏွစ္သိ၊ တစ္ေပၚ ႏွစ္မွတ္ဆိုရင္ အဲဒါသည္ သမၼာဒိ႒ိနဲ႔ ေပါင္းတာပါ။ ရွင္းသြားပါၿပီလား။
    သတၱဝါအေပါင္းတို႔၏ ဆရာသခင္ျဖစ္ေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရားသည္ သမၼာဒိ႒ိဆိုတဲ့ ပညာရွိနဲ႔ေပါင္းေစခ်င္ လြန္းလို႔ တရားေဟာၿပီးတိုင္း ခ်စ္သား ခ်စ္သမီးတို႔၊ သင္ ခ်စ္သား ခ်စ္သမီးတို႔၏ အက်ိဳးစီးပါြးကို အလြန္လိုလား ေတာင့္တလွသည္ျဖစ္၍ သင္ခ်စ္သား ခ်စ္သမီးတို႔၏ အက်ိဳးစီးပါြးအလို႔ငွါ တရားမ်ားေဟာၾကားထားခဲ့ပါတယ္။ လူ႔ျပည္ႀကီးမွာ အင္မတန္ဆိတ္ျငိမ္ရာျဖစ္တဲ့ သစ္ပင္ေတြ ေတာေတာင္၊ ဂူလိုဏ္ေတြ လြင္တီးေခါင္ေတြ ရွိၾက ပါေပတယ္၊ အဲဒီဆိတ္ျငိမ္တဲ့အရပ္မ်ားသို႔ ကပ္ၿပီးလွ်င္ “စ်ာယထ ဘိကၡေဝ မာပမာဒတၱ၊ စ်ာယထ ဘိကၡေဝ မာပမာဒတၱ” ခ်စ္သားတို႔ တရားမ်ားကို အားထုတ္ၾကပါ၊ အားထုတ္ၾကပါ၊ မေမ့နဲ႔ေနာ္၊ မေမ့နဲ႔ေနာ္၊ မာ ပစၧာစ ဝိပၸဋိသာရိေနာ အဟုဝတၳ ေမ့ေနၾကမည္ဆိုလွ်င္ ေနာင္အခါဝယ္ ေဘးေတြ႕လိမ့္မယ္။ ေနာင္အခါဆိုရင္ အပါယ္ ေဘးႀကီးနဲ႔ ရင္ဆိုင္ေတြ႔ၾကမယ္၊ အို-နာ-ေသ ေဘးဆိုးေတြ႔လို႔ငို၊ သံသရာဝဋ္ဆင္းရဲေဘးႀကီးန႔ဲ ရင္ဆိုင္ေတြ႕ ေတာ့မယ္ေနာ္။
    ကိုယ္ဆင္းရဲျခင္း၊ စိတ္ဆင္းရဲျခင္းမ်ားကိုလည္း ရင္ဆိုင္ေတြ႕ရမွာျဖစ္ပါတယ္။ ေတြ႔တဲ့အခါမွာေနာ္ မငိုနဲ႔၊ မညည္းၾကပါနဲ႔ကြယ္၊ ကယ္ပါ ယူပါတစာစာနဲ႔ မတမ္းတၾကနဲ႔ေနာ္။ “အယံ ေဝါအမွာကံ အႏုႆသနီ” ငါဘုရား ေဘးမေတြ႔ခင္ ႀကိဳတင္၍ ဆိုဆံုးမထားတာလို႔ တရားေဟာၿပီးတိုင္း တရားေဟာၿပီးတိုင္း တရားအားထုတ္ဖို႔ အၾကိမ္ၾကိမ္ တိုက္တြန္းေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ေနာ္ ျမတ္စြာဘုရားစကားကို နားေထာင္ၿပီး ခႏၶာဉာဏ္စိုက္ လို႔ တရားအားထုတ္လိုက္မယ္ဆိုရင္ နာမ္-ရုပ္မျမင္ႏိုင္ဘူးလား။
    ေျဖ။ ျမင္ပါတယ္ဘုရား။

    ျမင္မယ္ဆိုရင္ နာမ္-ရုပ္နဲ႔ ငါ မေပါင္းေတာ့ရင္ နာမ္-ရုပ္ ငါလို႔ သံုးစု ကဲြသြားပါၿပီေနာ္။

    သံုးစုကဲြသြားေတာ့ ေမးပါအံုးမယ္။ သံုးစုကဲြရင္ ကလ်ာဏပုထုဇဥ္ျဖစ္ၿပီေနာ္။ ကဲေမးပါအံုးမယ္...
    ေမး။ နာမ္-ရုပ္နဲ႔ ငါ ကဲြပါၿပီေနာ္။
    ေျဖ။ ကဲြပါတယ္ဘုရား။

    ေမး။ အကုသိုလ္ ဘယ္သူလုပ္၊ ငါ လုပ္တာေနာ္။ ငါဆိုတာ ဘယ္သူလဲလို႔ဆိုရင္ နာမ္-ရုပ္ကို လက္ညိႈးထိုးလို႔ ရႏိုင္ပါ့မလား။
    ေျဖ။ မရပါဘုရား။

    ေမး။ နာမ္ကို လက္ညိႈးထိုးလို႔ေကာ ရပါ့မလား။
    ေျဖ။ မရပါဘုရား။

    ေမး။ ရုပ္ကို လက္ညိႈးထိုးလို႔ေကာ ရပါ့မလား။
    ေျဖ။ မရပါဘုရား။

    ေမး။ ငါသည္ ဘယ္သူလဲလို႔မ်ား ေမးမယ္ဆိုရင္ ငါသည္ ရွိတာလား၊ မရွိတာလား။
    ေျဖ။ မရွိတာပါဘုရား။

    ေမး။ အခုမွ မရွိတာလား၊ အစထဲက မရွိတာလား။
    ေျဖ။ အစထဲက မရွိတာပါဘုရား။

    အစထဲက မရွိလို႔ပါေနာ္။ သေဘာက်ပါၿပီလား။
    ေမး။ ကဲဒါျဖင့္ လုပ္ေသာငါ၊ အပါယ္လာခဲ့ဆိုရင္ ဘယ္သူသြားမလဲ။
    ေျဖ။ သြားမယ့္သူမရွိပါဘုရား။

    နာမ္-ရုပ္နဲ႔ ငါကဲြၿပီဆိုေသာေၾကာင့္ ငါ-သည္လည္း အစကတည္းက မရွိသည္ျဖစ္ေလေသာေၾကာင့္ သြားစရာမရွိ၊ နာမ္-ရုပ္သည္လည္း သူ မလုပ္သည္ျဖစ္ေလေသာေၾကာင့္ သြားစရာမလို။ အဲဒီအခါမွာ အေဟာသိကံ ျဖစ္သြားတာေပါ့။ ယမမင္းႀကီး အျပစ္ဒဏ္ခ်ဖို႔ မ်က္စိလည္သြားတာေပါ့။ ငါ-ကိုဖမ္းရေအာင္လည္း ငါသည္ အိမ္ေျခအိုးေျခမရွိ။ နာမ္-ရုပ္ဖမ္းရေအာင္ နာမ္-ရုပ္က သူမလုပ္ေသာေၾကာင့္ ဖမ္းလို႔မရပါ။ မွတ္ထားၾကေနာ္။ သေဘာက်ပါၿပီလား။
    ေမး။ ရွင္းၾကရဲ႕လား။
    ေျဖ။ ရွင္းပါတယ္ဘုရား။

    အနမတဂၢ သံသရာကစ၍ ငါတစ္လံုးနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ရင္တြင္ နာမ္အစဥ္မွာ အကုသိုလ္ကံေဟာင္း ေၾကြးေဟာင္းေတြလည္း တင္ေနပါတယ္။ ငါ-ရွိေနမယ္ဆိုရင္ အကုသိုလ္ကံသစ္ေၾကြးသစ္ေတြလည္း ဝင္ျမဲ ဝင္ေနပါလိမ့္မယ္။ ေၾကြးေဟာင္းလည္း စင္ေအာင္ ေၾကြးသစ္လည္း မဝင္ေအာင္ဆိုရင္ ဝိပႆနာတရားအား ထုတ္ၾကမွ ေၾကြးဆပ္ရက်မွာေနာ္။ လွဴေနယံုနဲ႔ေတာ့ ေၾကြးဆပ္တယ္လို႔မမည္ေသးဘူးေနာ္။ သီလေဆာက္ တည္တာနဲ႔လည္း ေၾကြးဆပ္တယ္လို႔ မမည္ေသးဘူးေနာ္။ သမထဘက္က စ်ာန္ အဘိဉာဏ္ ေတြရ၍ ေျမလွ်ိဳး မိုးပ်ံေနတဲ့ ျဗဟၼာႀကီးေတြျဖစ္ေစကာမူ အႏၶပုထုဇဥ္ျဖစ္မယ္ဆိုရင္ ျဗဟၼာနဲ႔ အပါယ္နဲ႔ ဆယ္သြယ္ ထားေပေတာ့တဲ့ေနာ္။ ျဗဟၼာျဖစ္၍ ေရႊေရာင္တဝင္းဝင္း ဝက္စက်င္းမွာ တရႈပ္ရႈပ္လို႔ ဥပရိမင္းသမီးနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ေရွးဆရာႀကီးမ်ား ေရးထားခဲ့ၾကပါတယ္။
    “နာမ္-ရုပ္ျမင္ ကလ်ာဏပုထုဇဥ္၊ အပါယ္ခြင္ မေရာက္ေဝး၊ နိဗၺာန္ေပါက္လမ္းစေပး”။
    နာမ္-ရုပ္က လမ္းစပါ၊ ျဖစ္ပ်က္က လမ္းလယ္ပါ၊ အပ်က္က လမ္းဆံုးပါ၊ နာမ္-ရုပ္အစ ျဖစ္ပ်က္ အလယ္ အပ်က္အဆံုး နိဗၺာန္ဝင္တဲ့ လမ္းစဥ္ လမ္းမႀကီး သံုးတဲ့၊ နိဗၺာန္အစ နာမ္-ရုပ္ကတဲ့ မွတ္ထားၾကေနာ္။
    ကလ်ာဏပုထုဇဥ္ဆိုရင္ နာမ္-ရုပ္ကို ျမင္ေသာေၾကာင့္ လမ္းစေတြ႔ၿပီေနာ္၊ လမ္းစေတြ႕ၿပီျဖစ္ေလေသာေၾကာင့္ နာမ္-ရုပ္က သြားရင္ ျဖစ္ပ်က္ျမင္ေတာ့မယ္။ ျဖစ္ပ်က္ျမင္ရင္ ဉာဏ္စဥ္တက္၍ ျဖစ္ပ်က္ဆံုးတဲ့ နိဗၺာန္ႀကီးကို တစ္ခါျမင္ရင္ ေသာတပန္၊ ႏွစ္ခါျမင္ရင္ သကဒါဂါမ္၊ သံုးခါျမင္ရင္ အနာဂါမ္၊ ေလးခါျမင္ရင္ ရဟႏၲာ၊ ဉာဏ္ေတာ္လိုက္၍ ပေစၥကဗုဒၶါ၊ ဘုရားလို႔မွတ္ၾကပါ။ ဒါ့ေၾကာင့္ နာမ္-ရုပ္က ေသာတပန္ျဖစ္ေအာင္၊ သကဒါဂါမ္ျဖစ္ေအာင္၊ အနာဂါမ္ျဖစ္ေအာင္၊ ရဟႏၲာျဖစ္ေအာင္ ပို႔ေပးေတယ္ေနာ္။ ဒါေၾကာင့္ကိုယ္တြင္း နာမ္-ရုပ္ျမင္ရတာသည္ အလြန္ျမတ္တယ္လို႔မွတ္ၾကပါ။
    ဒါေၾကာင့္-ဥတၱမံ၊ အလြန္တရာျမတ္လွစြာေသာ၊ လိုခ်င္ေသာ အရိယာဆုထူးႀကီးကို ေပးႏိုင္ေသာေၾကာင့္၊ ဓမၼံ-ခႏၶာတြာင္းက နာမ္-ရုပ္အစစ္ တရားေတြကို၊ အပႆံ-အပႆေႏၲာ မေတြ႔မျမင္ရေသာ၊ ဝႆသတံ-အႏွစ္တစ္ရာပတ္လံုး၊ ဇီေဝ-ကၽြဲလို ႏြားလို ရႈရႈိက္ ရႈရႈိက္နဲ႔ အသက္ရွင္ေနရပါ၏။ တေတာ၊ ထိုနာမ္-ရုပ္ကို မျမင္ကာ အသက္တစ္ရာရွည္ၾကာ၍ ေနေသာ အဘုိးႀကီး၊ အဖြားႀကီးမ်ားထက္ (အႏွစ္မရွိတဲ့ အဖိုးႀကီး အဖြားႀကီးေတြပါတဲ့)။ ဧကဟံ-တခဏေလးေလာက္၊ ပႆေတာ-ကိုယ္ကိုတုိင္ ကိုယ္ပိုင္ဉာဏ္ျဖင့္ ေတြ႔ျမင္ ေနရေသာ ရဟန္းလူရွင္ ေယာဂီသူေတာ္ေကာင္း တစ္ဦးသည္။ ဇီဝိတံ-အသက္ရွင္ေနရျခင္းသည္၊ ေသေယ်ာ-နိဗၺာန္လမ္းစ တကယ္တမ္းေတြ႔ေနရေသာေၾကာင့္ ဧကန္ျမတ္လွပါေပေတာ့၏တကား။
    သာဓု သာဓု သာဓု။


    Read more...

    စစ္ကိုင္းၿမိဳ႕ ၀ါးခ်က္ဇီိ၀ိတဒါန သံဃာ့ေဆးရုံေ ငြရတုမဂၢဇင္း ထြက္၊(၂၅)ႏွစ္ျပည့္ ေငြရတုသဘင္ပြဲက်င္းပမည္..











    စာေရးသူ (၁၆-၉-၀၉)ေန႔မွာ စစ္ကိုင္းေတာင္ရုိး ၀ါးခ်က္ဇီ၀ိတဒါန
    သံဃာ့ေဆးရုံကိုေရာက္ခဲ့ပါတယ္။ စစ္ကိုင္းေတာင္ဆြမ္းေလာင္းအသင္း ဆရာေတာ္
    ဦးေကာ၀ိဒ ကဆက္သြယ္လိုက္ပို႔ေပးပါတယ္။ ၀ါးခ်က္ေဆးရုံႀကီးကို
    စတင္ေဆာက္ခဲ့စဥ္က လက္သမားဆရာ ဦးအုံးသင္ အသက္(၈၂)ႏွစ္ရိွ
    ႏွင့္ေတြ႔ခဲ့ရပါတယ္။

    ““ဘတို႔ ဒီေဆးရုံႀကီးမေဆာက္ခင္ ဒီေနရာရဲ႕ ေတာင္ဖ်ား၊ ေျမာက္ဖ်ားမွာ
    ဧရာမေညာင္ပင္ႀကီးႏွစ္ပင္ရိွတယ္။ အဲဒီေညာင္ပင္ႀကီးႏွစ္ပင္ဟာ
    ေဆးရုံေဆာက္မယ္လို႔ ေရြးခ်ယ္ၿပီးတဲ့ႏွစ္မွာပဲ အျမစ္ပါမက်န္ေအာင္
    ေရထဲေမွ်ာသြားၾကတာပါ၊ သူတို႔ အလိုလိုေနရာ
    ဖယ္ေပးတဲ့သေဘာပါပဲကြယ္..။အဲဒါထူးျခားတာပဲကြဲ႕..။ ေဆးရုံေနရာက က်ဥ္းေတာ့
    အေနာက္ဘက္ကမ္းပါးရံကို လူအားနဲ႔ခ်ဲ႕ခဲ့ၾကရတာပါ။ ဒါေၾကာင့္
    ေဆးရုံရဲ႕အေနာက္ဘက္မွာ ကားလမ္းေဖါက္ႏိုင္ၾကတာေပါ့ကြယ္။ ဒီေဆးရုံႀကီးကို
    ဦးေဆာင္ျဖစ္ေပၚလာေအာင္ ေဆာင္ရြက္ေတာ္မူခဲ့တဲ့
    က်စြာေခ်ာင္ေက်ာင္းဆရာေတာႀ္ကီး ဘဒၵႏၱလကၡဏ ေက်းဇူးပါကြယ္။ အစကေတာ့
    သံဃာေတာ္မ်ားအတြက္ ေဆးရုံသာထင္ခဲ့ၾကတာ၊ ေနာက္ေတာ့လည္း နယ္ေျမခံ လူေတြေရာ
    ျမန္မာျပည္ အရပ္ရပ္က လူေတြပါမက်န္ အဘတို႔၀ါးခ်က္ ေဆးရုံက
    ကုေပးႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။ပင္တိုင္ဆရာ၀န္ေတြအျပင္ မႏၱေလးကဆရာ၀န္ႀကီးေတြလည္း
    အလွည့္က် လာေရာက္ၾကည့္ရႈ ကုသေပးၾကပါတယ္။

    ဆရာေတာ္ႀကီးက ႏိုင္ငံျခားခရီးစဥ္ေတြ ခဏ ခဏ ထြက္ရတယ္။ ဒါေၾကာင့္
    ဒီေဆးရုံမွာ ဂ်ပန္ဆရာ၀န္ေတြ၊ ၾသစေတးလွ်ား၊ စတဲ့
    ႏိုင္ငံေပါင္းစုံကဆရာ၀န္ႀကီးေတြရယ္၊ သူနာျပဳဆရာမေလးေတြက အစ ေဆးအား၊လူအား
    ပစၥည္းကိရိယာအစုံ အလင္နဲ႔ ကုသ ေပးေနၾကပါတယ္။အမ်ားဆုံးကုသေပးေနတာကေတာ့
    မ်က္ေစ႕ခြဲစိပ္ပါ။ အဲဒါၿပီးေတာ့ အဆုပ္ေရာဂါနဲ႕ နား၊ႏွာေခါင္း၊
    လည္ေခ်ာင္းခြဲစိပ္ကုၾကပါတယ္။ ဘယ္လို စြမ္းၾကတာလည္းေတာ့ အဘမသိပါဘူး။
    အဘမ်က္ျမင္ကို မ်က္ႏွာႀကီးေတြတဖက္က်ၿပီး ႀကီးေနၾကသူေတြနဲ႕
    လည္ပင္းႀကီးေရာဂါေတြကေတာ့ ခြဲၿပီး ခ်က္ျခင္းေပ်ာက္သြားၾကတယ္။ လာတုန္းက
    ရုပ္ဆိုးဆိုးႀကီးေတြဟာ ေဆးရုံကျပန္ေတာ့ ေခ်ာေမာလွပသြားၾကပါတယ္ကြယ္။

    အဲ ေဆးရုံမွာ အသက္(၁၈)ႏွစ္ေအာက္ ကေလးေတြကို ဘာေရာဂါပဲျဖစ္ျဖစ္
    ခြဲစိပ္တာကအစ ေဆးပါမက်န္ အားလုံး အခမဲ႕ကုသေပးေနၾကတယ္ေမာင္..။ အဲ
    ႏိုင္ငံျခားက ဂ်ပန္ဆရာ၀န္အဖြဲ႕ေတြေရာက္လာၾကရင္ ေဆးရုံေပၚရိွ
    လူနာအားလုံးကို ေန႔စဥ္ တစ္ဦး(၈၀၀)က်ပ္စီ
    စားစရိတ္ေတြေပးၾကပါေသးတယ္ကြယ္။””

    အဘ ဦးအုံးသင္ထံ စကားလက္ဆုံေျပာၿပီး ဒီေဆးရုံနဲ႔ပါသက္လို႕
    စာအုပ္လိုခ်င္ေၾကာင္းေျပာမိပါတယ္။ အဘက ေဆးရုံက တာ၀န္ရိွသူ
    ဦးသိန္းေဇာ္နဲ႕ေတြ႕ေပးပါတယ္။ တဆင့္ ေဆးရုံႀကီးရုံးခန္းသို႔ေခၚသြားပါတယ္။
    ရုံးခန္းေရာက္ေတာ့ ဆရာေတာ္ ဘဒၵႏၱ ၀ိသာရဒ ကို ဖူးျမင္ခဲ့ရပါတယ္။ ဆရာေတာ္မွ
    ယေန႕မွာပဲ ၀ါးခ်က္ေဆးရုံ ေငြရတုအထိမ္းအမွတ္ ထုတ္တဲ့မဂၢဇင္း
    ေရာက္လာေၾကာင္း။ တစ္အုပ္(၅၀၀၀)က်ပ္
    အလွဴေတာ္ေငြပူေဇာ္ရမည္ျဖစ္ေၾကာင္းႏွင့္ လာမည့္ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္ ေအာက္တိုဘာလ
    ထဲမွာ ၀ါးခ်က္ေဆးရုံႀကီး(၂၅)ႏွစ္ျပည့္ ေငြရတုမဂၤလာပြဲသဘင္ႀကီး
    က်င္းပမည္ျဖစ္ေၾကာင္း တို႕ကို မိန္႕ၾကားေတာ္မူပါတယ္။ ဒီသတင္းထူးကိုလည္း
    တစ္ကမာၻလုံး တစ္ႏိုင္ငံလုံး ၾကားသိေအာင္ ဘေလာ့သို႕
    ပို႕ေဆာင္ေပးရန္တာ၀န္ေပးပါသျဖင့္ ေရးသား တင္ျပလိုက္ရပါတယ္ ခင္ဗ်ား..။

    သတင္းဓာတ္ပုံမ်ား ပူးတြဲတင္ျပထားပါသည္။


    ေရႊလမ္းေငြလမ္း၀င္းၾကည္
    မေကြးၿမိဳ႕၊ ဖုန္း ၀၆၃-၂၅၁၉၇
    ၂၀၀၉ ခု၊ စက္တင္ဘာလ(၁၇)ရက္၊ ညေန(၆)နာရီတြင္ေရး၏။

    Read more...

    ဦး၀ိစိတၱာဘိ၀ံသ (၀ီရသူ)

    Link: http://2000mgmo.blogspot.com

    Read more...

    ငါးပါးသီလႏွင္႔ေျမာက္ကၽႊန္းေနလူမ်ားအေၾကာင္း

    http://www.kannifoundation.org http://tknn.org/ မွာလဲ ဖတ္ရႈနုိင္ပါတယ္၊

    ဥတၱရကုရုေခၚေသာ ေျမာက္ကၽႊန္း၌ေနထုိင္ၾကသည့္ လူတို႔သည္ အျမဲ နိစၥ ငါးပါးသီလကို လံုျခံဳၾကသည္။ ယင္း ငါးပါးသီလလံုျခံဳသူတို႔၏ ဓမၼတာသိဒၶိေၾကာင့္ ေအာက္ပါဝိေသသန အက်ဳိးထူးမ်ားကို ခံစားၾကရသည္။

    ၁။ အိုအိမ္တိုက္တာ (ေနစရာအတြက္အထူးေဆာက္ေနဖြယ္မလို၊သစ္ပင္မ်ားကေနထိုင္မႈအတြက္ကိစၥျပီးေစသည္.။

    ၂၊ ေျမာက္ကၽႊန္းေနလူတို႔မွာ ရွည္ျခင္းပုျခင္းစေသာ အျပစ္မ်ဳိးကင္းသည္၊လံုးရပ္သ႑ာန္ႏွင့္ျပည့္စံု၍ ကိုယ္လံုးကိုယ္ဖန္ အရပ္အေမာင္းတူညီၾကသည္။

    ၃။ ဇရာေရာဂါ အႏွိပ္အစက္မခံရ၍ ဆံပင္ျဖဴျခင္းသြားက်ဳိးျခင္း အေရတြန္႔ျခင္း အင္အားကုန္ခမ္းျခင္းမရွိေပ။

    ၄။ အသက္ေမြးဝမ္းေက်ာင္းအတြက္ အဟာရပရိေယသန ဒုကၡကင္းသည္။

    ၅။ မွက္၊ျခင္၊ယင္၊ၾကမ္းပိုးစေသာ သတၱဝါကိုက္ခဲမႈမခံရ။

    ၆။ စားေသာက္မႈအတြက္ ဝယ္ရ၊သြားရ၊ခ်က္ရေသာ ဒုကၡမ်ဳိးကင္းသည္၊ အခြံမပါ ဖြဲကင္းေသာသေလးဆန္ကို

    အာဟာရအျဖစ္သံုးေဆာင္ရသည္၊ ပကတိထင္းမီးျဖင့္ ခ်က္မေနရ၊ ေဇာတိကမည္ေသာ

    ရတနာေက်ာက္တံုးေပၚတင္လိုက္လွ်င္ ခ်က္ျပီးျဖစ္၏၊ဟင္းႏွင့္ဟင္းလွ်ာအတြက္

    သီးျခားစီမံေနစရာမလို၊စားလိုသု၏ူက အခ်ဥ္တမ္းတလွ်င္အခ်ဥ္ အခ်ဳိတမ္းတလွ်င္အခ်ဳိ အရသာေပၚလာ၏။

    ၇။ အထက္ေဖာ္ျပပါ အဟာရကိုမွီဝဲေသာေၾကာင့္ ႏႈနာ၊ေပြး၊ညွင္း၊တင္းတိပ္နာ၊ေခ်ာင္းဆိုးပန္းနာ၊ျမစ္ေခ်ာက္နာ၊အရႈးေရာဂါႏွင့္အိုနာမ်ား ကင္းေဝသည္။

    ၈။ ေျမာက္ကၽႊန္းေနလူအခ်င္းခ်င္း မနာလိုဝန္တိုစိတ္ကင္းရွင္းၾကသည္။

    ၉။ ရာသီဥတုမွ်တသည္။အပူလြန္ကဲမႈ၊ အေအးလြန္ကဲမႈ ရာသီဒဏ္မခံရ။

    ၁၀။ ေျမာက္ကၽႊန္း၌ တန္ခိုးၾကီးေသာ ဘုရားပေစၥကဗုဒၶါတို႔ ဆြမ္းခံၾကြျမဲ ဓမၼတာျဖစ္၍ထူးျခားသည္။

    ၁၁။ ေျမာက္ကၽႊန္း၌ ကုန္းသူ၊ကြသူ၊ ေကာက္သူ၊ေကြးသူ၊ခြင္သူ၊

    ေလငန္းဆြဲသူ၊အဂၤါခ်ဳိ႕တဲ႔သူ၊ဣေျႏၵခ်ဳိ႔တဲ့သူမရွိေခ်။

    ၁၂။ အမ်ဳိးသမီးမ်ား ၆ျပစ္ကင္း၍ အရုပ္ဆိုးသူမရွိ၊၁၆ႏွစ္အရြယ္ထင္မွတ္ရသည္၊အမ်ဳိးသားမ်ား ၂၅ ႏွစ္အရြယ္မွာတည္သည္။

    ၁၃။ သားသမီးငယ္မ်ားက မိဘတို႔ကိုနားပုနားဆာမလုပ္ၾက၊တြယ္ကပ္၍မေနၾက။

    ၁၄။ ေျမာက္ကၽႊန္းေနလူတို႔ ကာမကိစၥ တစ္သက္လံုးမွာ (၇)ရက္သာခံစားၾကသည္။

    ၁၅။ ကိုယ္ဝန္တည္ရျခင္းဒုကၡ၊ လြယ္ရျခင္းဒုကၡ၊ ဖြားရျခင္းဒုကၡတို႔မွလည္း ကင္းသည္။

    ၁၆။ မိဘတို႔ကရင္ေသြးငယ္အတြက္ ေၾကာင့္ၾကစိုက္ေနစရာမလို၊ ကေလးမ်ားေဆာ့ကစားရာ

    အိပ္ေပွ်ာ္ရာမွာထား၍ လိုရာသြားႏိုင္သည္။ ေတြ႔သူက အစားေကၽႊးႏို႔တိုက္သည္။ ကေလးမ်ားကံေၾကာင့္ လက္ညွဳိးမွ ႏို႔ထြက္သည္။

    ၁၇။ အဝတ္အတြက္ပူစရာမလို၊ ပေဒသာပင္မွရသည္။

    ၁၈။ ေရခ်ဳိးသည့္အခါ စုေပါင္းေရခ်ဳိးၾကသည္၊အဝတ္ကိုစုပံုထားသည္၊ပထမေရခ်ဳိးျပီးသူက

    အေပၚဆံုးမွအဝတ္ကို ယူဝတ္သည္။ငါ့ဟာ သူ႔ဟာ ျငင္းခံုမႈမရွိ။

    ၁၉။ ေသသူအတြက္ က်န္ရစ္သူမ်ား ပူေဆြးေသာကမျဖစ္၊ မငိုေကၽႊးေပ။

    ၂၀။ အပုပ္နံ႔မရွိ၊ သုသာန္သခ်ၤဳိင္း ထားစရာမလို၊ေသသူ၏ရုပ္ကလာပ္ကို အဝတ္ျဖင့္ထုပ္ပတ္၍ ခ်ထားရသည္၊

    ကုသိုလ္ကံ အဟုန္ေၾကာင့္ ျဖစ္ေပၚလာေသာ ငွက္ၾကီးမ်ားက တျခားကၽႊန္ူသို႔ ယူေဆာင္သြားၾကသည္။

    ၂၁။ေသျပီးေနာက္ နတ္ျပည္ေရာက္သည္၊ ငရဲ၊တိရစၦာန္၊ျပိတၱာမျဖစ္ေခ်။

    ၂၂။ အႏွစ္တစ္ေထာင္ သက္တမ္းျမဲသည္။

    (သာရတၳဒီပနီဋီကာမွ)

    Thursday, September 17, 2009

    ႐ွင္ဥပဂုတၱရွင္းတမ္း

    အရွင္ေကာ၀ိဒ(ေယာ)http://myatpanyagon.blogspot.com/မွ ျမတ္ပန္းရဂုံစာေစာင္တြင္ အေမး အေျဖ က႑ဖြင့္လွစ္ျပီး ေျဖၾကားခဲ့သည္ကုိ စာဖတ္ပရိသတ္မ်ားအား ျပန္လည္မွ်ေ၀ပါသည္။


    ႐ွင္ဥပဂုတၱအေၾကာင္း

    (၂၀၀၈- ခုႏွစ္၊ ဧၿပီလထုတ္ ျမတ္ပန္းရဂံု စာေစာင္ပါ ေမာင္ေဇယ်ာ (ရန္ကုန္)၏ ေမးခြန္းကို ေျဖၾကားထားျခင္း ျဖစ္ပါသည္။)

    ေမး။ ။ ရပ္ကြက္ဓမၼာ႐ံုကဖြင့္ေသာ အလြန္နာမည္ႀကီးေသာ ဆရာေတာ္ႀကီးတစ္ပါး (ပ်ံလြန္ၿပီး)၏ အရွင္ဥပဂုတၱရဟႏၲာဇာတ္ေတာ္ ကို နာၾကားလိုက္မိသျဖင့္ စိတ္ထဲမွာ မရွင္းလင္းသည့္ အခ်က္မ်ားကို ေမးခ်င္စိတ္ေပၚခဲ့ရပါသည္။

    ထိုဆရာေတာ္ႀကီးက အရွင္ဥပဂုတၱသည္ ယခုအထိ သက္ရွိထင္ရွားရွိေနေသးေၾကာင္း ၊
    ေတာင္သမုဒၵရာမွာ ေၾကးျပာသာဒ္ျဖင့္ သီတင္းသံုးေနေၾကာင္း၊ ပိယဒႆီေခၚ ကေလးငယ္အား အရွင္ဥပဂုတၱအမည္ျဖင့္ မာရ္နတ္ကို ႏွိမ္နင္းမည့္အေၾကာင္း ျမတ္စြာဘုရားကိုယ္တိုင္ ဗ်ာဒိတ္ေတာ္ ထားခဲ့ေၾကာင္း အက်ယ္တဝင့္ ေဟာပါသည္။

    သို႔ေသာ္ ကၽြန္ေတာ္ဖတ္ဖူးေသာ ဓမၼစာေပမ်ားတြင္ အရွင္ဥပဂုတၱ ဆိုသည္မွာ မဟာယာနတို႔ ဖန္တီးထားေသာ ဇာတ္ဝတၳဳသာျဖစ္ေၾကာင္းလည္း အကိုးအကားမ်ားစြာျဖင့္ ျပထားပါသည္။ သို႔ေသာ္ ပိဋကတ္စာေပတတ္ကၽြမ္းေသာ ရဟန္ပုဂၢဳိလ္ လူပုဂၢဳိလ္အခ်ဳိ႕ကပင္ အရွင္ဥပဂုတၱ တကယ္ရွိေၾကာင္း ေရးၾကေျပာၾကေလရာ ကၽြန္ေတာ္(တို႔)မွာ မည္သည္ကို အတည္ယူရမည္ မသိေတာ့ပါ။


    ေျဖ။ ။ အရွင္ဥပဂုတၱ ရွိေၾကာင္း ေရးသားေသာစာေပပညာရွင္တုိ႔၏ ကိုးကားရာ က်မ္းစာမ်ားမွာ မဟာယာနက်မ္းမ်ား ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ေထရ၀ါဒ ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ားအေနျဖင့္ (ထိုမေထရ္ တကယ္ရွိ မရွိ ေနာက္ထား)ေထရ၀ါဒ သဂၤါယနာတင္ ပိဋကတ္ေတာ္မ်ား၌ ခိုင္ခိုင္မာမာ မပါရွိဟူေသာ အခ်က္ကို ေရွးဦးစြာ သိထားသင့္၏။

    ျမတ္ဗုဒၶ၏ ေဒသနာေတာ္ကို ေလ့လာရာ၌ ဘုရားရွင္၏ မူရင္းစကားေတာ္ျဖစ္ေသာ ပါဠိေတာ္၊ ထိုပါဠိေတာ္၌ အသိခက္ေသာ အနက္အဓိပၸာယ္တို႔ကို ဖြင့္ျပေသာ အ႒ကထာ၊ထိုအ႒ကထာကိုပင္ ထပ္ဆင့္ဖြင့္ေသာ ဋီကာဟု အဆင့္ဆင့္ရွိရာ ဋီကာဆရာ၏ မွတ္ခ်က္သည္ ပါဠိေတာ္၊ အ႒ကထာေလာက္ မခိုင္မာသည္မွာ ထင္ရွားပါသည္။

    အရွင္ဥပဂုတၱ အေၾကာင္းအရာသည္ ပိဋကတ္စာေပတြင္ ၀ဇီရဗုဒၶိဟူေသာ ၀ိနည္းဋီကာက်မ္းတစ္ေဆာင္ထဲ၌သာ ေတြ႔ရ၏။ (သဒၵါက်မ္းကိုိိိိိိိိိိကား စာရင္းမသြင္းေတာ့ပါ။ တခ်ဳိ႕ကား မိလိႏၵပဉႇာက်မ္းတြင္ လည္း ပါသည္ဆို၏။ သို႔ရာတြင္ ဆ႒မူ၌ သူတို႔ထုတ္ျပေသာ ပါဠိကို မေတြ႔ရ။)

    အရွင္ဥပဂုတၱဟူေသာ ရဟႏၱာပုဂၢိဳလ္တစ္ပါးရွိခဲ့ မရွိခဲ့ကိစၥကို မျငင္းလိုပါ။ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ ျမန္မာလူထု လက္ခံထားေသာ အရွင္ဥပဂုတၱႏွင့္ ပတ္သက္ေသာ ယံုၾကည္ခ်က္ လက္ခံထားခ်က္တို႔ကိုသာ ပါဠိေတာ္ အ႒ကထာႏွင့္ ဆန္႔က်င္မႈရွိ မရွိ စီစစ္ၾကည့္လိုပါသည္။

    (၁) ေရွးဦးစြာ စီစစ္ျပလိုသည္မွာ ”အရွင္ဥပဂုတၱသည္ ယခုတိုင္ အသက္ထက္ရွားရွိေသးလ်က္ ေတာင္သမုဒၵရာတြင္ ေၾကးျပာသာဒ္၌ ေနေတာ္မူ၏” ဟူေသာအခ်က္ ျဖစ္၏။
    ”မယွံ ဘိကၡေ၀ ဧတရဟိ အပၸကံ အာယုပၸမာဏံ ပရိတၱံ လဟုကံ၊ ေယာ စီရံ ဇီ၀တိ ေသာ ၀ႆသတံ အပၸံ ဝါ ဘိေယ်ာ။”
    ”ဒီ။ ၂၊ ၃။သံ။၁၊ ၃၉၈။အံ။၂၊ ၅၀၃-စသည္)

    ရဟန္းတို႔ ယခုအခါ ငါဘုရား၏ အသက္အတိုင္းအရွည္သည္ နည္းပါလွ၏၊ တိုေတာင္းလွ၏၊လွ်င္ျမန္လွ၏၊ အသက္အရွည္ဆုံး ေသာသူသည္ အႏွစ္တစ္ရာေသာ္လည္း၊ အႏွစ္တစ္ရာထက္ အနည္းငယ္ ပိုလြန္၍ေသာ္လည္းေကာင္း (အသက္ရွင္ေနရ၏) (ဒီ။ ျမန္။၂၊၁၁)

    အပၸံ ဝါ ဘိေယ်ာတိ ဝႆသတေတာ ဝါ ဥပရိ အပၸံ အညံ ဝႆသတံ အပတြာ ဝီသံ ဝါ တႎသံ ဝါ စတၱာလီသံ ဝါ ပဏၰာသံ ဝါ သ႒ိ ဝါ ၀ႆာနိ ဇီ၀တိ။ဧဝံ ဒီဃာယုေကာ ပန အတိဒုလႅေဘာ အသုေကာ ကိရ ဧဝံ စိရံ ဇီဝတိ တတၳ တတၳ ဂႏ႖ာ ဒ႒ေဗၺာ ေဟာတိ။ (ဒီ၊႒။၂၊၆)

    အနည္းငယ္ပိုလြန္၍ေသာ္လည္းေကာင္း-ဟူသည္ အႏွစ္တစ္ရာ ထက္အနည္းငယ္ ပိုလြန္၍ေသာ္လည္းေကာင္းတည္း။ ေနာက္ထပ္ အႏွစ္တစ္ရာသို႔ မေရာက္မူ၍ အႏွစ္ ႏွစ္ဆယ္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ သံုး ဆယ္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ေလးဆယ္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ငါးဆယ္ ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ေျခာက္ဆယ္ေသာ္လည္းေကာင္း အသက္ရွင္ တတ္၏။ သို႔ရာတြင္ `ဤသို႔ အသက္ရွည္သူကား ရွားလွ၏။`ဤ သူသည္ ဤမွ် ၾကာျမင့္စြာ အသက္ရွင္သတတ္`ဟု ထိုထိုအရပ္သို႔ (အထူးအဆန္းသဖြယ္) သြားေရာက္ ၾကည့္ထိုက္၏။ ”

    အထက္ပါ ပါဠိေတာ္အ႒ကထာႏွင့္ ျမန္မာျပန္ဆိုခ်က္မ်ားကို ေထာက္ဆ၍ အရွင္ဥပဂုတၱႏွင့္ ပတ္သက္ေသာ ခံယူခ်က္ကို လက္ခံ လွ်င္ ဘုရားရွင္ စကားကို လက္မခံရာေရာက္၏။ ေထရ၀ါဒ ပိဋကတ္က မည္သူမဆို အသက္တစ္ရာတမ္းတြင္ အသက္္ႏွစ္ရာ ထက္ မေက်ာ္ႏိုင္ဟုဆို၏။ အရွင္ဥပဂုတ္ လက္ခံသူတို႔ကား ေနာင္ဘုရားပြင့္သည္အထိ အသက္ရွည္မည့္ပုဂၢိဳလ္အျဖစ္ယူဆၾက၏။ ဤကား ပထမကြဲလြဲခ်က္တည္း။

    (၂) အခ်ိဳ႔ကလည္း `ရဟန္းတို႔ မၾကံသင့္ေသာ စ်ာန္ရပုဂၢိဳလ္၏ စ်ာန္အရာကို မၾကံအပ္၊ ယင္း(စ်ာန္အရာ)ကို ၾကံသူူသည္ ႐ူးသြပ္ရန္ ဆင္းရဲပင္းပန္းရန္သာျဖစ္၏။“ (အင္၊ ျမန္။ ၄၊ ၁၀၃)ဟူေသာ ပါဠိေတာ္ကို ေထာက္ဆ၍ တန္ခိုးအရာ မၾကံသာသည္မဟုတ္ပါေလာ- ဟု ေမးလိုၾကေပလိမ့္မည္။

    တန္ခိုးအရာ မၾကံသာသည္မွာ မွန္ပါသည္။ သို႔ေသာ္လည္း တန္ခိုးသည္ တန္ခိုးအရာ၌သာ စြမ္းႏို္င္ပါသည္။ မ်က္စိမည္မွ်ပင္ ေကာင္းေကာင္း အသံကို မျမင္ႏိုင္ပါ။ နားမည္မွ်ပင္ေကာင္းေကာင္း အနံ႔ကို မ႐ႈႏိုင္ပါ။ အလားတူပင္ တန္ခိုးမည္မွ်ပင္ႀကီးႀကီး “ပ်က္တတ္ေသာ သေဘာကို မပ်က္ေအာင္ မတားႏိုင္ပါ၊ ေသတတ္ေသာ သေဘာကို မေသေအာင္ မစြမ္းေဆာင္ႏိုင္ပါ။”

    ေအာက္ပါစကားရပ္မွာ မဟာပရိနိဗၺာနသုတ္လာ ဘုရားရွင္ မိန္႔ေတာ္မူခ်က္ျဖစ္၏။
    “အာနႏၵာ၊ ျမတ္စြာဘုရားသည္ကား ၿပီးစီးျခင္း၏အေျခခံ ဣဒၶိပါဒ္ တရားေလးပါးတို႔ကို ပြားမ်ားထားၿပီး ျဖစ္၏။ ေလ့က်င့္ထားၿပီးျဖစ္၏။ တည္ရာကဲ့သို႔ ျပဳထားၿပီးျဖစ္၏။ ေဆာက္တည္ထားၿပီးျဖစ္၏။ ေကာင္းစြာဆည္းပူးထားၿပီး ျဖစ္၏။ ေကာင္းစြာအားထုတ္ထားၿပီး ျဖစ္၏။

    အာနႏၵာ- သို႔ျဖစ္၍ ျမတ္စြာဘုရားသည္ အလိုရွိခဲ့ေသာ္ အာယုကပ္ပတ္လံုးျဖစ္ေစ၊ အာယုကပ္ထက္ လြန္၍ျဖစ္ေစ တည္ႏိုင္ေပ၏”ဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။” (ဒီ၊ျမန္၊၂။၁၁၁)
    ယင္းသုတ္အ႒ကထာတြင္ “ဧတၳ စ ကပၸႏၲိ အာယုကပၸံ။ တသၼႎ တသၼႎ ကာေလ ယံ မႏုႆာနံ အာယုပၸမာဏံ ေဟာတိ၊ တံ ပရိပုဏၰံ ကေရာေႏၲာ တိေ႒ယ်၊ ကပၸါဝေသသံ ဝါ တိ -“အပၸံ ဝါ ဘိေယ်ာ” တိ ဝုတၱဝႆသတေတာ အတိေရကံ ဝါ။” (ဒီ၊႒၊ ၂။၁၄၄)ဟု ဖြင့္ဆိုထား၏။

    ဆိုလိုရင္းမွာ ဣဒၶိပါဒ္ေလးပါး ပြါးမ်ားထားသူသည္ ကပ္ပတ္လံုးျဖစ္ေစ ကပ္ထက္လြန္၍ျဖစ္ေစ တည္ႏိုင္ေပ၏-ဟူရာ၌ ကပၸ=ကပ္ဟူေသာ စကားအရ မဟာကပ္၊ ကပ္ကမၻာစသည္ကို မယူရ၊ လူတို႔၏ အသက္တမ္းဟူေသာ အာယုကပ္ကို ယူရမည္ဟု ဆိုလို၏။

    အာယုကပ္ထက္လြန္၍ တည္ႏုိင္သည္ဟူရာ၌လည္း အႏွစ္တစ္ရာထက္ အနည္းငယ္ ပိုလြန္ကာ ေနႏိုင္၏။ အႏွစ္ႏွစ္ရာတိုင္ ေအာင္ မည္သူမွ် မေနႏုိင္။ ဤသို႔လွ်င္ ဘုရားရွင္ေသာ္မွ အသက္ႏွစ္ရာေက်ာ္ေအာင္ မေနႏိုင္ဘဲ ပရိနိဗၺာန္ ဝင္စံခဲ့ရပါလ်က္ အရွင္ဥပဂုတၱက ေနႏိုင္သည္ဟု လက္ခံလွ်င္ အရွင္ဥပဂုတၱသည္ ဘုရားရွင္ထက္ တန္ခုိးႀကီး၏ဟု ယူဆရေပေတာ့မည္။

    (၃) ေနာက္တစ္ခ်က္ စိစစ္လုိသည္မွာ အရွင္ဥပဂုတၱ တန္ခိုးျပသည့္ ကိစၥျဖစ္၏။
    “န ဘိကၡေဝ ဂိဟီနံ ဥတၱရိမႏုႆဓမၼံ ဣဒၶိပါဋိဟာရိယံ ဒေႆတဗၺံ၊ ေယာ ဒေႆယ်၊ အာပတၱိ ဒုကၠဋႆ။” (ဝိ၊၄၊၂၄၇)
    “ရဟန္းတို႔၊ လူတို႔၏ ကုသိုလ္ကမၼပထ တရားဆယ္ပါးထက္ လြန္ျမတ္ေသာ တန္ခိုးျပာဋိဟာကို လူတို႔အား မျပအပ္၊ ျပေသာ ရဟန္းအား ဒုကၠဋ္အာပတ္သင့္၏။” (ဝိ၊ျမန္၊ ၄၊ ၂၇၈)
    ဤကား ဘုရားရွင္ ပညတ္ေတာ္မူခ်က္ ျဖစ္၏။

    ယင္းအ႒ကထာတြင္ “ဣဒၶပါဋိဟာရိယႏၲိ ဧတၳ ဝိကုဗၺနိဒၶိပါဋိဟာရိယံ ပဋိကၡိတၱံ၊ အဓိ႒ာနိဒၶိ ပန အပဋိကၡိတၱာတိ ေဝဒိတဗၺာ။” (ဝိ၊႒၊၄၊ ၄၆) “တန္ခိုးျပာဋိဟာ -ဟူေသာ စကားရပ္၌ ဝိကုဗၺနိဒၶိ တန္ခိုးျပာဋိဟာကိုသာ ပယ္ျမစ္ျခင္းျဖစ္၏။ အဓိ႒ာန္ တန္ခိုး ျပာဋိဟာကိုကား မပယ္ျမစ္အပ္ဟု မွတ္အပ္၏။” ဟု ဖြင့္ျပထားပါသည္။

    သို႔ဆိုလွ်င္ ဘုရားရွင္ ပယ္ျမစ္ေတာ္မူအပ္ေသာ ဝိကုဗၺနိဒၶိ တန္ခိုး ျပာဋိဟာဟူသည္ အဘယ္နည္း။
    “သာ ဟိ `ပကတိဝဏၰံ ဝိဇဟိတြာ ကုမာရကဝဏၰံ ဝါ ဒေႆတိ နာဂဝဏၰံ ဝါ၊ ဝိဝိဓမၸိ ေသနာဗ်ဴဟံ ဒေႆတီတိ” ဧဝံ အာဂတာ ဣဒၶိ ပကတိဝဏၰဝိဇဟနဝိကာရဝေသန ပဝတၱတၱာ ဝိကုဗၺနိဒၶိ နာမ။” (သာရတၳ၊၁။၁၃၉)ဟူေသာ ဋီကာအဖြင့္အရ ဝိကုဗၺနိဒၶိဟူသည္ -တန္ခိုးရွင္သည္ မိမိ၏ ပင္ကိုယ္အဆင္းကို စြန္႔၍ မင္းသားသဏၭာန္၊ နဂါးသဏၭာန္ျဖစ္ေအာင္ စီမံျပဳလုပ္ေၾကာင္းျဖစ္ေသာ တန္ခိုးျပာဋိဟာ မ်ိဳး၊ အထူးထူး အျပားျပားေသာ စစ္ဆင္ဟန္ စသည္ကို စီမံျပဳလုပ္ေၾကာင္းျဖစ္ေသာ တန္ခိုးျပာဋိဟာမ်ိဳးတည္း။”

    ပင္ကိုယ္အဆင္းကို မစြန္႔ဘဲ မိမိကိုယ္ကိုပင္ အဆင္းအမ်ိဳးမ်ိဳး၊ ပံုသဏၭာန္အမ်ိဳးမ်ိဳး၊ အေရအတြက္အမ်ားအျပားျဖစ္ေအာင္ အဓိ႒ာန္ေၾကာင္းျဖစ္ေသာ အဓိ႒ာနိဒၶိကိုကား ျပေကာင္း၏။
    သို႔ရာတြင္ “မာရ္နတ္သားလည္း မိမိလႊတ္ေသာ လက္နက္မေရာက္သည္ကို ျမင္လွ်င္ အမ်က္ထြက္၍ ႀကီးစြာေသာ ႏြားဥသဘအဟန္ ဖန္ဆင္း၍ မီးကို ၿငိမ္းေစျခင္းငွါ ေျပးလာ၏။ ရွင္ဥပဂုတ္လည္း က်ားအဟန္ ဖန္ဆင္း၍ ေၾကာက္မက္ဖြယ္ေသာ အသံကိုျမည္လ်က္ လိုက္၏။ လူအေပါင္းတို႔လည္း ၾကည့္ၾကကုန္၏။

    မာရ္နတ္သားလည္း ႏြားဥသဘအျဖစ္ကို စြန္႔၍ ဦးေခါင္းခုနစ္လံုး ရွိေသာ နဂါးအဟန္ကို ဖန္ဆင္း၍ က်ားကို ကိုက္အံ့ေသာငွါ လိုက္၏။ ရွင္ဥပဂုတ္လည္း က်ားအသြင္ကို စြန္႔၍ ဂဠဳန္အဟန္ ဖန္ဆင္းၿပီး ဖမ္းေလ၏။” (ဇိနတၳ၊ ၇၉၃) စသည္ကို ေထာက္ဆ၍ အရွင္ဥပဂုတၱ၏ တန္ခိုးျပမႈမွာ ဝိကုဗၺနိဒၶိ တန္ခိုးျဖစ္ေၾကာင္း ထင္ရွား၏။

    “အရိယာပုဂၢိဳလ္ျဖစ္ေသာ ရဟန္းေယာက်္ား၊ ရဟန္းမိန္းမ ဟူေသာ ပုဂၢိဳလ္ႏွစ္ေယာက္တို႔သည္ ေစတနာရွိသည္ျဖစ္၍ အာပတ္သို႔ ေရာက္ျခင္းငွါ မထုိက္ကုန္။” (ဝိ၊ျမန္၊၅။ ၃၂၉) ဟူေသာ ပါဠိေတာ္စကားအရ အရွင္ဥပဂုတၱသည္ အရိယာပုဂၢိဳလ္သာမွန္လွ်င္ အာပတ္သင့္မွန္းသိလ်က္ က်ဴးလြန္မည္မဟုတ္ပါ။

    ဤသို႔လွ်င္ အရွင္ဥပဂုတၱ၏ အတၳဳပၸတၱိသည္ ေထရဝါဒပိဋကတ္ ႏွင့္ ဆန္႔က်င္ေသာ အရာမ်ားစြာရွိေသာေၾကာင့္ ဆရာအမ်ားက တကယ္မရွိဘဲ လုပ္ႀကံဖန္တီးထားေသာ ဇာတ္ေကာင္အျဖစ္ မွတ္ယူၾကပါသည္။
    (၄) “ဧတၳာဟ - ကႎ ဘဂဝေတာ မာရာဝ႗နပဋိဃာတာယ သတၱိ နတၳီတိ ? အတၳိ။ တထာပိႆ ပစၧာ ဥပဂုတၱကာေလ ပသာဒေဟတုတၱာ အဓိဝါေသတိ။” (ဝဇီရ၊ ၆၃)

    အထက္ပါ ပါဠိသည္ ဝဇီရဗုဒၶိဋီကာလာ စကားရပ္ျဖစ္၏။ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ ေဝရဥၥာျပည္တြင္ ဝါဆိုခိုက္ မာရ္နတ္၏ လွည့္ပတ္မႈ ေၾကာင့္ တစ္ဝါတြင္လံုး ျမင္းကုန္သည္တုိ႔၏ ျမင္းဝိုင္းတို႔၌ ဆြမ္းခံကာ ျမင္းစာျဖစ္ေသာ မုေယာဆန္တုိ႔ကို ေထာင္းကာ ဘုဥ္းေပးၾကရသည္ကို အမ်ားသိၿပီးျဖစ္၏။

    အ႒ကထာတြင္ ဘုရားရွင္သည္ ေဝရဥၥာျပည္၌ ဝါကပ္ေတာ္မူရန္ ပင့္ဖိတ္ထားေသာ ေဝရဥၥသူေ႒းႀကီးႏွင့္ ေဝရဥၥျပည္သူတို႔ မာရ္နတ္လွည့္ပတ္သျဖင့္ ဆြမ္းေလာင္းဖို႔ ေမ့ေလ်ာ့ၾကမည္ကုိ သိပါလ်က္ ျမင္းကုန္သည္တို႔အား ခ်ီးေျမႇာက္ေတာ္မူလို၍ ေဝရဥၥာျပည္ ၌ပင္ ဝါကပ္ေတာ္မူခဲ့ေၾကာင္း -စသည္ျဖင့္ အခ်က္အလက္မ်ားစြာကို ဖြင့္ျပထား၏။

    သို႔ရာတြင္ မာရ္နတ္လွည့္ပတ္ျခင္းကို ဘုရားရွင္ တားႏိုင္/မတားႏုိင္ ျပဆိုေဆြးေႏြးထားျခင္း မရွိ။ ဝဇီရဗုဒၶိဋီကာတြင္သာ အထက္၌ ထုတ္ျပထားေသာ ပါဠိအတိုင္း အေမးအေျဖပံုစံျဖင့္ ဖြင့္ျပထား၏။
    ထုိပါဠိရပ္၏ အဓိပၸါယ္မွာ “ဘုရားရွင္အား မာရ္နတ္လွည့္ပတ္ျခင္း ကို တားျမတ္ႏုိင္ေသာ အစြမ္းသတၱိ မရွိသေလာ? ရွိပါ၏။ ထုိသို႔ရွိေသာ္ လည္း ေနာင္အခါ အရွင္ဥပဂုတၱလက္ထက္၌ ထိုမာရ္နတ္၏ ၾကည္ညိဳျခင္း၏ အေၾကာင္းျဖစ္ေသာေၾကာင့္ သည္းခံေတာ္မူ၏။” ဟု ျဖစ္၏။

    ထိုစကားရပ္သည္ အ႒ကထာ၌ မပါသလို ဝဇီရဗုဒၶိဋီကာ၏ ေနာက္မွေရးေသာ အလားတူ ဝိနည္းအ႒ကထာဖြင့္ ဋီကာႀကီးႏွစ္ေစာင္ ျဖစ္ေသာ သာရတၳဒီပနီဋီကာႏွင့္ ဝိမတိဝိေနာဒနီ ဋီကာတို႔တြင္လည္း အရိပ္အႁမြက္မွ်ပင္ ေထာက္ခံေရးသားမႈကို မေတြ႔ရျခင္း၊ ဘုရားရွင္သည္ ဝါတြင္းသံုးလပတ္လံုး မုေယာဆြမ္းကို ဘုဥ္းေပးရျခင္းမွာ ဝိပါက္ေတာ္ေၾကာင့္ ျဖစ္၏။

    မည္သူမွ်တားမရေသာ ကံအက်ိဳးကို ဘုရားရွင္ေရွာင္လႊဲေတာ္မူေလ့မရွိျခင္း၊ မာရ္နတ္ကိုလည္း သည္းညည္းမခံ တုန္႔ျပန္ တားျမစ္ေလ့မရွိျခင္း စေသာအေၾကာင္းမ်ား ေၾကာင့္ ဝဇီရဗုဒၶိဋီကာလာ စကားရပ္သည္ အားနည္းေနသည္ကို ေတြ႕ရ၏။ ထို႔ေၾကာင့္ ဆရာအမ်ားက ပမာဏေျမာက္ေသာ အကိုးအကားအျဖစ္ မမွတ္ယူၾကျခင္း ျဖစ္ေပမည္။



    ေမး။ ။ (၂) ကၽြန္ေတာ့္မိတ္ေဆြတစ္ေယာက္ကမူ ရွင္ဥပဂုတၱကို ယံုၾကည္ကိုးကြယ္သူ ျဖစ္ေနရာ “တကယ္ရွိရွိ မရွိရွိ ကိုယ္စိတ္ထဲမွာ ရဟႏၲာအေနနဲ႔ ၾကည္ညိဳကိုးကြယ္တာပဲ အက်ိဳးရွိပါတယ္” ဟု ေခ်ပပါ သည္။
    ထို႔ေၾကာင့္ အမွန္တရားတစ္ခုကို ကိုင္စြဲလိုပါေသာေၾကာင့္ စာေပ ပညာရွင္မ်ားက ဉာဏ္အလင္းျပေပးေတာ္မူၾကပါရန္။


    ေျဖ။ ။ (၂) အရွင္ဥပဂုတၱ တကယ္ရွိရွိ မရွိရွိ ကိုယ့္စိတ္ထဲတြင္ ရဟႏၲာအမွတ္ျဖင့္ ၾကည္ညိဳကိုးကြယ္ႏို္င္လွ်င္ အက်ိဳးရွိသည္ မွန္ပါသည္။ ရဟႏၲာဟု အမွတ္ရွိပါလ်က္ မိုးတားေပးဖို႔ အေစာင့္ခ်သလို ဆက္ဆံလွ်င္လည္း အျပစ္ျဖစ္ႏိုင္ပါသည္။


    ဤတြင္ ေထရဝါဒကိုးကြယ္မႈ အ႐ိုအေသေပးမႈ အစဥ္အလာ တစ္ခုကို ေဖာ္ျပလိုပါသည္။ မိမိတုိ႔စိတ္တြင္ ၾကည္ညိဳစိတ္ျဖစ္ကာ အ႐ိုအေသေပးရာ အေလးအျမတ္ျပဳရာတြင္ သီလ-သမာဓိ-ပညာစေသာ ဂုဏ္ကို အာ႐ံုျပဳရသည္လည္း ရွိ၏။ မိမိိိအေပၚ ေက်းဇူးမ်ားမႈဟူေသာ ဂုဏ္ကို အာ႐ံုျပဳရသည္လည္း ရွိ၏။

    ဥပမာ-ဘုရားရွင္ႏွင့္ သာဝကမ်ားရွိရာတြင္ ဘုရားရွင္ကိုသာ အ႐ိုအေသျပဳရ၏။ အျခားသာဝကမ်ားအား ဘုရားရွင္ႏွင့္ ထပ္တူမျပဳရ။ ဘုရင္ႂကြလာလွ်င္လည္း ဘုရားရွင္ကို ေက်ာေပးကာ ဘုရင္ကို အ႐ိုအေသမျပဳရ။
    “ျမတ္စြာဘုရား ပရိနိဗၺာန္စံလြန္ၿပီးေသာ္ သင့္၍ ထင္ရွားရွိေတာ္မူ စဥ္ မသင့္ေသာအာပတ္သည္ ရွိ၏။”ဟု ပရိဝါပါဠိေတာ္တြင္ လာရွိ၏။

    အဘယ္ေၾကာင့္ အဘယ္အာပတ္သင့္သနည္းဟူမူ မိမိထက္ ဝါႀကီးေသာ ရဟန္းကို ဘေႏၲ= (အရွင္ဘုရား)ဟု ေခၚရမည့္အစား အာဝုေသာ= (ငါ့ရွင္)ဟု အငယ္ကို ေခၚသည့္ အာလုပ္ပုဒ္ျဖင့္ ေခၚျခင္းေၾကာင့္ ဒုကၠဋ္အာပတ္ သင့္ျခင္းျဖစ္၏။ သို႔ရာတြင္ ဘုရားရွင္ သက္ေတာ္ထင္ရွားရွိစဥ္ကမူ မိမိထက္ မည္မွ်ပင္ ဝါႀကီးေစကာမူ ဘေႏၲ-ဟု မေခၚရ။ အာဝုေသာ-ဟုပင္ ေခၚရ၏။ ဘုရားရွင္ကိုလည္း ဘေႏၲ၊ ရဟန္းအခ်င္းခ်င္းလည္း ဘေႏၲ-ဟု ေခၚလွ်င္ ဘုရားရွင္ႏွင့္ ရဟန္းမ်ားကို တန္းတူထားရာေရာက္၏။

    သီလ သမာဓိ ပညာစေသာ ဂုဏ္ရည္အားျဖင့္ မ်ားစြာမကြာျခားေသာ ပုဂၢိဳလ္အမ်ားကို ဆည္းကပ္ရာ အ႐ိုအေသ ေပးရာ၌ကား အသက္သိကၡာႀကီးသူကို ေရွးဦးစြာ ဆည္းကပ္ရ၊ အ႐ိုအေသေပးရ၏။ ထိုပုဂၢိဳလ္အေပါင္းတြင္ မိမိအား အထူးေက်းဇူးမ်ား ေသာ ပုဂၢိဳလ္ကို အထူးဆည္းကပ္မႈ ၊ အထူးအ႐ိုအေသေပးမႈ ျပဳႏိုင္၏။ အျခားပုဂၢိဳလ္မ်ားအား မထီေလးစား ျပဳရာမေရာက္။


    အိမ္တစ္အိမ္တြင္ အသက္သိကၡာႀကီးမားေသာ ေဒၚႀကီး ေဒၚေလးမ်ား ရွိေသာ္လည္း မိမိအေပၚ အထူးေက်းဇူးမ်ားေသာ မိခင္ကိုသာ (အေဒၚကိုေက်ာ္၍) အထူးဆည္းကပ္မႈ အထူးအ႐ိုအေသ ေပးမႈ ျပဳႏိုင္၏။ ဂုဏ္သိကၡာခ်င္းတူပါလ်က္ မိခင္ကိုေက်ာ္၍ အေဒၚကိုသာ (တစ္ခုခု ေပးလိမ့္မည္အထင္ျဖင့္) ကပ္ဖားသမႈ အထူးအ႐ိုအေသျပဳေနလွ်င္ကား မိခင္ကို ေစာ္ကားရာ အေလးမထားရာ ေရာက္၏။

    သီလ-သမာဓိ-ပညာ စေသာဂုဏ္ျဖင့္ပင္ယွဥ္ယွဥ္၊ မိမိတို႔အေပၚ (သာသနာေတာ္အေပၚ) ေက်းဇူးမ်ားသည့္ဂုဏ္ျဖင့္ပင္ ယွဥ္ယွဥ္ အရွင္ဥပဂုတၱသည္ အရွင္သာရိပုတၱရာ၊ အရွင္ေမာဂၢလာန္ စေသာ ပုဂၢိဳလ္မ်ားထက္ မသာလြန္ပါ။ ဤသို႔ မသာပါသည္ကို သာသည္ဆိုၿပီး ပိုမိုကာ အေလးအျမတ္ထားပါလွ်င္ “အေမကိုေက်ာ္ကာ ေဒြးေတာ္ လြမ္းျခင္း” သာ ျဖစ္ပါလိမ့္မည္။ အရွင္သာရိပုတၱရာ၊ အရွင္မဟာေမာဂၢလာန္ စသည္တုိ႔ကို ေစာ္ကားရာ အေလးမထားရာ ေရာက္ပါလိမ့္မည္။

    ႐ုပ္တု ႐ုပ္ပြား ထုလုပ္ကိုးကြယ္သူတုိ႔၏ မူလရည္ရြယ္ခ်က္မွာ ႐ုပ္ပြားေတာ္ေရွ႕တြင္ထိုင္၍ ထို႐ုပ္ပြားရွင္၏ ဂုဏ္ကို လြယ္ကူလ်င္ျမန္စြာ အာ႐ံုျပဳႏုိင္ဖို႔သာ ျဖစ္ပါသည္။ တနည္းအားျဖင့္ မိမိတို႔သႏၲာန္တြင္ သဒၶါ-သတိစေသာ တရားေကာင္းမ်ား အလြယ္တကူ ျဖစ္ပြားႏိုင္ဖို႔သာ ျဖစ္ပါသည္။

    ထိုသဒၶါ၊ သတိ-စေသာ ကုသိုလ္တရားေကာင္းမ်ား မိမိတို႔ သႏၲာန္၌ ျဖစ္ပြားအားေကာင္းလာေသာအခါ ထိုကုသိုလ္တရားေကာင္း တို႔၏ စြမ္းအင္ေၾကာင့္ အက်ိဳးေပးရန္ အလွည့္ေစာင့္ေနေသာ အကုသိုလ္ကံတို႔ ေမွးမွိန္၍ ကုသိုလ္ကံတို႔ အက်ိဳးေပးခြင့္သာသျဖင့္ ေကာင္းက်ိဳးျဖစ္ပြားတတ္သည္လည္း ရွိ၏။ ထိုသူေတာ္ေကာင္းကို နတ္ေကာင္းတို႔ ေစာင္မသည့္အခါလည္း ရွိ၏။

    သို႔ရာတြင္ ထိုပုဂၢိဳလ္သည္ ထုိသေဘာတရားတို႔ကို မသိမျမင္ႏိုင္ရကား မိမိကိုးကြယ္ေသာ ႐ုပ္ပြားက မိမိကို ေစာင္မကယ္တင္သည္ဟု ထင္လာ၏။ ထိုသို႔ေသာ ပုဂၢိဳလ္မ်ိဳးကို အေၾကာင္းျပဳ၍ ႐ုပ္တုထုစရာ အရာဝတၳဳသည္ အမ်ိဳးမ်ိဳးအစားစား ကြဲျပားလာ၏။ ယင္း၏ ဂုဏ္သတၱိလည္း ထူးျခားလာ၏။ တဖန္ ႐ုပ္တု၏ ပုံသဏၭာန္လည္း ကြဲျပားလာျပန္၏။ ဘုရားရွင္ကို ဆင္စီးေစ၏။ ျမင္းစီးေစ၏။ မကိုဋ္ စလြယ္တပ္ေပး၏။

    ရတနာမ်ိဳးစံု စီျခယ္ေပး၏။ ပုံသဏၭာန္ အမ်ိဳးမ်ိဳးအလိုက္ တန္ခိုးစြမ္းရည္ အမ်ိဳးမ်ိဳး ကြဲျပားေၾကာင္း လုပ္ႀကံဖန္တီးၾက၏။
    ဤသို႔ျဖင့္ ကိုးကြယ္ဆည္းကပ္ရာတြင္ အက်ိဳးရမႈသည္ ကိုးကြယ္ဆည္းကပ္သူ၏ အဇၥၽတၱသႏၲာန္၌ျဖစ္ေသာ သဒၶါ၊ သတိစေသာ ကုသိုလ္တရားတို႔ႏွင့္ မဆိုင္ေတာ့ပဲ ဗဟိဒၶသႏၲာန္၌ရွိ ေသာ အကိုးကြယ္ခံ ႐ုပ္တုပံုသဏၭာန္ႏွင့္ ဆိုင္လာ၏။

    ဤသို႔ျဖင့္ ေကာင္းႏိုးရာရာ လက္ခံကိုးကြယ္လာခဲ့ၾကရာ အျပစ္မဆိုသာေသာ ရွင္သီဝလိ၊ ရွင္ဥပဂုတ္တုိ႔မွ အစျပဳ၍ သူရႆတီ ႏွင့္ ကာဠီမယ္ေတာ္လည္း ေရာက္လာခဲ့၏။ ယခုအခါ ဥတည္ပြားႏွင့္ ကြမ္ယင္မယ္ေတာ္လည္း ေရာက္လာခဲ့ၿပီျဖစ္၏။

    ဤသို႔ျဖင့္ “သိပ္အေရးမႀကီးပါဘူး၊ စာတတ္ေပတတ္ ဆရာေတာ္ ႀကီးေတြေတာင္မွ ဘာမွမေျပာပဲ ကိုယ္ကေရးႀကီးခြင္က်ယ္ လုပ္ေနစရာ မလိုပါဘူး” စသည္ျဖင့္ လ်စ္လ်ဴ႐ႈတတ္ၾကရာ မၾကာမီ ဗုဒၶဘာသာဝင္တို႔၏ ဘုရားစင္တြင္ ရွီဝ၏ လိင္႐ုပ္ကိုပါ ဖူးေတြ႕ရေတာ့ မည္ျဖစ္သည္။

    အရွင္ေကာဝိဒ (ေယာ)


    Read more...

    လာလည္ၾကသူမ်ား

    ဤဘေလာ့ဂ္၏ ရည္ရြယ္ခ်က္

    ယခုအခါ ကမၻာတလႊားတြင္ရွိေနၾကေသာ ဓမၼဘေလာ့ဂ္ဂါမ်ားသည္ ေန ့စဥ္ႏွင့္ အမွ် အင္တာနက္ စာမ်က္ႏွာမ်ား ေပၚတြင္ ဓမၼႏွင့္သက္ဆိုင္ေသာ အေၾကာင္းအရာ အမ်ိဳးမ်ိဳးကို ပို ့စ္မ်ားေရးတင္လ်က္ ရွိေနၾကပါသည္။

    ဘေလာ့ဂ္ဂါမ်ားမွ မိမိတို ့၏ကိုယ္ပိုင္ စာမ်က္ႏွာမ်ားမွတဆင့္ ေရးတင္ေနၾကသျဖင့္ ဖတ္ရႈေလ့လာသူမ်ားအတြက္ ေနရာမ်ားစြာသို ့ သြားေရာက္ ဖတ္ရႈေနၾကရပါသည္။

    ထို ့ေၾကာင့္ စာဖတ္သူမ်ား အခ်ိန္ကုန္သက္သာေစရန္ႏွင့္ မိမိတို ့ ဖတ္ရႈလိုရာကို လြယ္လင့္တကူ ရွာေဖြနိဳင္ရန္ ေန ့စဥ္ေရးသား ေနၾကေသာ အေၾကာင္းအရာမ်ားကို တေနရာတည္းတြင္ စုစည္းေပးလိုေသာ ရည္ရြယ္ခ်က္ျဖင့္ ဤဘေလာ့ဂ္ကို စီစဥ္လိုက္ျခင္းျဖစ္ပါသည္။

    ေျပာခ်င္တာမ်ားရွိရင္ ေရးေပးထားခဲ့ပါ

    ျမန္မာျပကၡဒိန္

    ျမန္မာျပကၡဒိန္
    www.burmeseclassic.com မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။

      © Blogger templates The Professional Template by Ourblogtemplates.com 2008

    Back to TOP