* သဗၺဒါနံ ဓမၼဒါနံ ဇိနာတိ၊ * သဗၺရသံ ဓမၼရေသာ ဇိနာတိ။

* သဗၺဒါနံ ဓမၼဒါနံ ဇိနာတိ၊     * သဗၺရသံ ဓမၼရေသာ ဇိနာတိ။

နမတၳဳ ဗုဒၶါနံ နမတၳဳ ေဗာဓိယာ။ နေမာ ဝိမုတၱာနံ၊ နေမာ ဝိမုတၱိယာ။

ဘုရားရွင္တို ့အား ရွိခိုးပါ၏။
ဘုရားရွင္တို ့၏ မဂ္ဥာဏ္ ဖိုလ္ဥာဏ္အား ရွိခိုးပါ၏။
ကိေလသာတို ့မွ လြတ္ေျမာက္ေတာ္မူၾကေသာ ဘုရားရွင္တို ့အား ရွိခိုးပါ၏။
ထိုဘုရားရွင္တို ့၏ ဝိမုတၱိငါးပါးအား ရွိခိုးပါ၏။

ကရုဏာလက္မ်ား ကမ္းလင့္ေပးပါ...

ကရုဏာလက္မ်ား ကမ္းလင့္ေပးပါ...
စား၀တ္ေနေရးအဆင္ေျပေစရန္ ဆန္အိတ္လွဴျခင္း ႏွင့္ အျခားလိုအပ္သည္မ်ား လွဴဒါန္းျခင္းတို႔ျဖင့္ လစဥ္ ေထာက္ပံ့သြားမည္ျဖစ္ပါသည္။ သီလရွင္ႏွင့္ ေက်ာင္းသားမ်ား ေအာင္ျမင္စြာ ပညာသင္ၾကားႏိုင္ေရး အတြက္ အနီးကပ္စာျပေပးမည့္ ဆရာမ (၆) ဦးအား တစ္လလွ်င္ (၅) ေသာင္းက်ပ္ျဖင့္ ငွါးရမ္းေပးရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။ ပညာေရးအလွဴအား ေစတနာရွင္မ်ားမွလည္း ပါ၀င္ လွဴဒါန္းႏိုင္ပါသည္။ ေကာက္ခံရရွိေသာ အလွဴေငြမ်ားအား ဘဏ္စာအုပ္ထားရွိ၍ ေငြစာရင္းရွင္းတမ္းအား လစဥ္ေဖာ္ျပသြားမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ေက်ာင္းသား/ေက်ာင္းသူမ်ား၏ မွတ္တမ္းမ်ားအား အလွဴရွင္မ်ားထံသို႔လည္း ေပးပို႔သြားပါမည္။

ပညာေရးအလွဴေတာ္ ႏႈိးေဆာ္ခ်က္


ရန္ကုန္ျမိဳ႕ အေသာကာရာမ သီလရွင္စာသင္တုိက္မွ နဝမတန္း ေျဖဆုိမည့္ သီလရွင္ ဆရာေလးမ်ားအတြက္ ဆရာ၊ ဆရာမမ်ား လစဥ္ ထားေပးႏုိင္ရန္ ပညာေရးအလွဴရွင္မ်ား လုိအပ္ေနပါသည္။ ေရႊေစတီ ဘုန္းေတာ္ၾကီးသင္ပညာေရးေက်ာင္းတြင္လည္း ဆင္းရဲႏြမ္းပါးသည့္ ၉ တန္းႏွင့္ ၁၀ တန္း ေက်ာင္းသားမ်ား ေက်ာင္းအိပ္ေက်ာင္းစား ေနထုိင္ပညာဆည္းပူးႏုိင္ေရးအတြက္ ကူညီေထာက္ပံ့မည့္ ကုသုိလ္ရွင္မ်ား လုိအပ္လ်က္ ရွိပါသည္။ ေစတနာရွင္ အလွဴရွင္မ်ား အေနျဖင့္ ေထရဝါဒ ဗုဒၶဘာသာ လူငယ္မ်ားအသင္း http://www.mmtheravada.org ဖုန္း
09-73062811, 09-5505176 သုိ႔ ဆက္သြယ္လွဴဒါန္းၾကေစလုိပါသည္။

သီလရွင္ ဆရာေလးမ်ားႏွင့္ ကေလးမ်ား ဇြန္လအမီ ေက်ာင္းတက္ႏုိင္ေရးအတြက္ ကာလဒါန ကုသုိလ္အျဖစ္ သဒၶါတတ္အား နည္းမ်ားမဆုိ လွဴဒါန္းကူညီၾကပါရန္ ႏႈိးေဆာ္အပ္ပါသည္။

၀ိမုတၱိရသ အဖြဲ႔သားမ်ား

------------------------
ေနာက္ဆက္တြဲသတင္း.....

ပညာေရးအလွဴေတာ္လႉဒါန္းမည့္အစီအစဥ္

ေထရ၀ါဒဗုဒဘာသာ လူငယ္မ်ား အသင္းမွ ဦးစီး၍ (၂၀၁၁) ခုႏွစ္တြင္ န၀မတန္းသို႔ တက္ေရာက္မည့္ ေက်ာင္းသား (၂၅) ေယာက္ႏွင့္ ေက်ာင္းသူ (၂၅) ေယာက္အား ပညာေရးေထာက္ပံ့မႈျပဳလုပ္ေပးႏိုင္ရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။

ျပဳလုပ္မည့္အစီအစဥ္

ေက်ာင္းသားမ်ားအား ေရႊေစတီဘုန္းႀကီးေက်ာင္း (ဆရာေတာ္ ဦးေတဇႏၵိ၊ ခ/(၃) ရက္ကြက္၊ ေရႊေစတီေက်ာင္း၊ မဂၤလာဒုံၿမိဳ႕နယ္) တြင္ထားရွိမည္ျဖစ္ၿပီး ေက်ာင္းသားမ်ားသည္ မိမိတို႔ ဆႏၵအေလ်ာက္ ကိုရင္၀တ္လိုကလည္း ၀တ္ႏိုင္ပါသည္။ ေက်ာင္းသူမ်ားအား အေသာကာရာမ သီလရွင္စာသင္တိုက္ (ဆရာေလးေဒၚသုနႏၵာ (ဖုန္း-၀၉-၈၆၂၈၈၁၁)၊ ၀ါယာလက္ေစ်းမွတ္တိုင္၊ ေရႊႏွင္းဆီရပ္ကြက္၊ မဂၤလာဒံုၿမိဳ႕နယ္) တြင္ထားရွိပါမည္။ အေသာကာရာမေက်ာင္းမွ သီလရွင္မ်ားသာလက္ခံသည္ျဖစ္၍ ေက်ာင္းသူမ်ားမွာ သီလရွင္၀တ္ရပါမည္။ သီလရွင္မ်ားတက္ေရာက္ရမည့္ အ.ထ.က ေက်ာင္းမွာ အေသာကာရာမ ေက်ာင္းမွလက္ရွိ သီလရွင္မ်ား တက္ေရာက္ေနေသာ ေက်ာင္းျဖစ္၍ ပညာသင္ၾကားမႈတြက္ အခက္အခဲ မရွိႏိုင္ပါ။ စာသင္သူမ်ား စား၀တ္ေနေရးအဆင္ေျပေစရန္ ဆန္အိတ္လွဴျခင္း ႏွင့္ အျခားလိုအပ္သည္မ်ား လွဴဒါန္းျခင္းတို႔ျဖင့္ လစဥ္ ေထာက္ပံ့သြားမည္ျဖစ္ပါသည္။ သီလရွင္ႏွင့္ ေက်ာင္းသားမ်ား ေအာင္ျမင္စြာ ပညာသင္ၾကားႏိုင္ေရး အတြက္ အနီးကပ္စာျပေပးမည့္ ဆရာမ (၆) ဦးအား တစ္လလွ်င္ (၅) ေသာင္းက်ပ္ျဖင့္ ငွါးရမ္းေပးရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။ ပညာေရးအလွဴအား ေစတနာရွင္မ်ားမွလည္း ပါ၀င္ လွဴဒါန္းႏိုင္ပါသည္။ ေကာက္ခံရရွိေသာ အလွဴေငြမ်ားအား ဘဏ္စာအုပ္ထားရွိ၍ ေငြစာရင္းရွင္းတမ္းအား လစဥ္ေဖာ္ျပသြားမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ေက်ာင္းသား/ေက်ာင္းသူမ်ား၏ မွတ္တမ္းမ်ားအား အလွဴရွင္မ်ားထံသို႔လည္း ေပးပို႔သြားပါမည္။ အေသးစိတ္ေဆာင္ရြက္မည့္ အခ်က္အလက္မ်ားအားလည္း ဆက္လက္ေဖာ္ျပသြားပါမည္။

ေလ်ာက္ထားမည့္ သူမ်ား ျပည့္စုံရမည့္အခ်က္မ်ားမွာ

(က) ေက်ာင္းသူမ်ားမွာ သီလရွင္၀တ္ႏိုင္ရပါမည္။

(ခ ) မိဘမ်ားမွ ေနထိုင္ရန္ခြင့္ ျပဳသူျဖစ္ရပါမည္။

(ဂ ) စာသင္သားမ်ားေနထိုင္မည့္ ေက်ာင္းတြင္း စည္းကမ္းမ်ားကို တိက်စြာလိုက္နာရပါမည္။

(ဃ) ေက်ာင္းထားရန္ အမွန္တကယ္အခက္အခဲ ရွိေနသူျဖစ္ရပါမည္။

အထက္ပါအခ်က္အလက္မ်ားႏွင့္ ျပည့္စုံသူမ်ားသည္ ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာလွဴငယ္မ်ား အသင္းသို႔ ဆက္သြယ္ေမးျမန္းႏိုင္ပါသည္။ (http://mmtheravada.org)

ဆက္သြယ္ရန္လိပ္စာ

ကိုထြန္းထြန္းလိႈင္

ဖုန္း ၀၉-၇၃၀၆၂၈၁၁

htunhtunhlaing82@gmail.com

winthu.tbyo@gmail.com

thantzin83@gmail.com

Thursday, August 27, 2009

“ကာေမသုမိစၦာစာရကုိ မွားယြင္းစြာ ေဟာေျပာေရးသားခ်က္” ႏွင္႔ စပ္၍ တင္ျပခ်က္

အရွင္ဥာဏ က-
“အေတြ႔မွ အထူးအားျဖင္႔ လိင္ဆက္ဆံမူ႔၊ ေမထုန္မူ အေတြ႔မွ ကာမဂုဏ္မဟုတ္ဘူး။
အာရုံငါးပါးကုိ ကုိယ္႔လုိအင္နဲ႔ ေတြ႔ထိမူေတြဟာ ကာမဂုဏ္ေတြပဲ။
ဒါေတြကို မွားယြင္းက်က္စားတာဟာ ကာမဂုဏ္ မွားယြင္းက်က္စားမူပဲ”
(ဘုရား၊ စာအုပ္- စာ-၁၅၃)

“မွားယြင္းက်က္စားမူကုိ အဓိပၸါယ္ နည္းနည္းဖြင္႔ရမယ္။ ကာမဂုဏ္ က်က္စားတာ
မွားယြင္းက်က္စားနဲ႔ မမွားမယြင္း က်က္စား ႏွစ္မ်ဳိးႏွစ္စားရွိတယ္။
စားစရာေတြလဲ ကာမဂုဏ္ေတြပဲ။
၀တ္စရာေတြလဲ ကာမဂုဏ္ေတြပဲ။
က်န္တဲ႔ လူအသုံးအေဆာင္ ပစၥည္းေတြ အားလုံးလည္း ကာမဂုဏ္ေတြပဲ။
အသုံးကုိ လြန္ျပီး အၾကဳိက္ အစြဲ အေလ်ာက္ က်က္စားတာဟာ မွားယြင္းတဲ႔ က်က္စားမူပဲ။
(ဘုရား၊ စာအုပ္- စာ-၁၅၄)

ကာမပုိင္လဲ မိစၦာစာရျဖစ္
“ကာမဂုဏ္ မွားယြင္းက်က္စား ေရွာင္မူဟာ ကုိယ္႔ကာမပုိင္ မဟုတ္သူကုိ
ေမထုန္မူျပဳလုိ႔ အဓိပၸါယ္ ရမွာမဟုတ္ဘူး။
ပစၥည္းအသုံးအေဆာင္ အားလုံးမွာ အေၾကာင္းမဲ႔ သုံးေဆာင္မူ (ျဖဳန္းတီးမႈ) ေတြ ျဖစ္လာမယ္။
လုိအပ္တာထက္ ပုိျပီး စားတာ၊ ၀တ္တာ၊ သုံးေဆာင္တာေတြဟာ ကာမဂုဏ္ မွားယြင္းက်က္စားမူေတြပဲ။
ကာမပုိင္ ဖုိ မ ပင္ျဖစ္ပါေစ အေၾကာင္းမဲ႔ လိင္ဆက္ဆံမူ ျဖစ္ရင္
ကာမဂုဏ္ မွားယြင္းက်က္စားမူ ျဖစ္မယ္”
(ဘုရား၊ စာအုပ္- စာ-၁၅၄)

စားတယ္၊ ၀တ္တယ္ သုံးေဆာင္တယ္၊ ၾကည္႔တယ္ အစရွိတာေတြလဲ
ကုိယ္နဲ႔ပဲ လုပ္ရတာ ျဖစ္တယ္။
ဒီကုိယ္နဲ႔ အမႈေတြမွာ မွားယြင္းက်က္စားတာေတြဟာ
ကာမဂုဏ္ မွားယြင္းက်က္စားတာေတြပဲ။
(ဘုရား၊ စာအုပ္- စာ-၁၅၅)

ဘယ္သူ႔အာရုံ ငါးပါးျဖစ္ျဖစ္ မွားယြင္းက်က္စားက ကာေမသုမိစၦာစာရပဲ
“အလွအပတစ္ခုကို အေပ်ာ္သေဘာသက္သက္နဲ႔ ၾကည္႔မယ္ဆုိရင္
ကာမဂုဏ္မွားယြင္းက်က္စားမူက လြတ္ဖုိ႔မရွိဘူး။ အဲဒီ အာရုံကုိ အေပ်ာ္သေဘာသက္သက္
ဆြဲျမဴညဳိ႔ယူလဲ ဒီလုိပဲ။ သီိခ်င္း၊ ဂီတ ကို အေၾကာင္းတစုံတစ္ရာမရွိဘဲ ခံစားရဖုိ႔အတြက္
နားေထာင္သီဆုိတာလဲ အေပ်ာ္သက္သက္ေပါ႔။ ဒါဆုိရင္ ကာမမိစၦရ ပဲ။
ကုိယ္က ေမြးထားတဲ႔ ခေလးကုိ အေၾကာင္းမရွိဘဲ နမ္းရွဳံ႔ ေပြ႔ဖက္တာလဲ
ကာမဂုဏ္ မွားယြင္းက်က္စားမူ ျဖစ္တယ္။
ခေလးရဲ႕ က်န္းမာေရး၊ ကုိယ္အန႔ံ၊ အေငြ႔သိဖုိ႔ နမ္းတာ၊ ေပြ႔ဖက္တာေတြဟာ
အဲဒါေတြရဲ႕ အေၾကာင္းေတြပဲ။
ကာမပုိင္ လင္မယားလည္း ဒီအတုိင္းပဲ။
ကာမပုိင္ျဖစ္ေပမယ္႔ အေပ်ာ္သက္သက္ နမ္းရွဳံေပြ႔ဖက္ရင္ အမွားပဲ။
တစ္စုံတစ္ခုကုိ ေတြ႔သိဖုိ႔ နမ္းရွဳံ႔ ေပြ႔ဖက္မွ ကာမဂုဏ္မွားယြင္းက်က္စားမႈက လြတ္မယ္။” ဟု
ေဟာေျပာေရးသားထားပါသည္။
(ဘုရား၊ စာအုပ္- စာ-၁၅၅)

ရွင္းလင္းခ်က္

အရွင္ဥာဏသည္ “ကာေမသုမိစၦာစာရ” ၌ ကာေမသု ကုိ “အာရုံငါးပါး” ဟု ဘာသာျပန္၍
အာရုံငါးပါးကုိ ခံစားပါက ကာေမသုမိစၱာစာရကံ” ထုိက္သည္ဟု
ဆုိထားပါသည္။
ကုိယ္႔သားသမိးကုိ ေပြ႔ဖက္နမ္းရွဳ႔ံမူ ကုိပင္ ကာေမသုမိစၦာစာရ ဟု ဆုိထားပါသည္။


ကာေမသုမိစၦာစာရ ၌ ကာေမသုသည္ အရွင္ဥာဏ ေဟာေျပာသကဲ႔သုိ႔ အာရုံငါးပါးကုိ ဆုိလုိသည္မဟုတ္ပါ။

သံယုတ္အဌကထာ၌...

ကာေမသူတိ ေမထုန သမာစာေရသု။
(သံယုတ္အဌကထာ-၂၊ ၁၃၄။)
(မဇၥ်ီမ ပဏၰာသ အဌကထာ ၁၊ ၂၀၂)
(ပဋိသံ၊ ဌ၊ ၁၊၂၀၄)

ကာေမသု ဆုိတာ ရာဂအားျဖင္႔ တူကုန္ေသာ သူႏွစ္ေယာက္တုိ႔၏ အက်င္႔တုိ႔၌ (ေမထုန္အက်င္႔) တုိ႔၌ ဟု ဖြင္႔ဆုိထားပါသည္။
ထုိ႔ေၾကာင္႔ ကာမ ဆုိသည္မွာ ေမထုန္အက်င္႔ပင္ျဖစ္၍၊ ကာေမသုမိစၦာစာရ ဆိုသည္မွာ ေမထုန္အက်င္႔(ေမထုန္ ၀တၳဳ)တုိ႔၌
တကယ္ကဲရဲ႕ထုိက္စြာ ယုတ္မာေသာ အက်င္႔ကို ေခၚဆုိျခင္း ျဖစ္ပါသည္။

ေမထုန္အက်င္႔ ဆုိသည္မွာ မိန္းမ ေယာက်္ား ႏွစ္ဦးသားတုိ႔၏ ေပ်ာ္ပါးရႊင္ျမဴး ၾကည္ႏူးေပါင္းဖက္
စပ္ယွက္ျခင္းပင္ ျဖစ္ပါသည္။
ေယာက္်ား တုိ႔အဖုိ႔ မိမိပုိင္ ဇနိးမယားႏွင္႔ ေပ်ာ္ပါးျခင္း၊
မိန္းမ တုိ႔ အဖုိ႔ မိမိ၏ကာမပုိင္ လင္ေယာက်္ားႏွင္႔ ေပ်ာ္ပါးျခင္းတုိ႔မွာ
ေလာကအလုိက္ မကဲ႔ရဲ႕ ထုိက္သျဖင္႔ ယုတ္မာသည္ဟု မဆုိသာသျဖင္႔ ကာေမသုမိစၦာစာရ မျဖစ္ပါ၊
မိမိဇနီးေမာင္ႏွံမွ တပါး မသြားလာအပ္သူ အမ်ဳိးသမိးႏွစ္ဆယ္ႏွင္႔ ေပ်ာ္ပါးျခင္းတုိ႔ကား
ေလာက အလုိက္ကဲ႔ရဲ႕ ထုိက္၍ ယုတ္မာေသာ အက်င္႔ ျဖစ္ေသာေၾကာင္႔
ကာေမသုမိစၦာစာရ ကံ ထုိက္ပါသည္။

ထုိ႔ေၾကာင္႔ အဌကထာတုိ႔၌..

အသဓမၼာ ဓိပၸါေယန ကာယဒြါရ ပ၀တၱာ အဂမနီယဌာန ၀ီတိကၠမေစတနာ ကာေမသုမိစၦာစာရေရာ။
(သံယုတ္အဌကထာ-၂၊ ၁၃၄။)
(မဇၥ်ီမ ပဏၰာသ အဌကထာ ၁၊ ၂၀၂)
(ပဋိသံ၊ ဌ၊ ၁၊၂၀၄)
ယုတ္မာေသာ မသူေတာ္တုိ႔၏ အလုိသေဘာျဖင္႔ မသြားလာထုိက္ေသာ မိန္းမတုိ႔၌ လြန္က်ဴးေၾကာင္း
ကာယကံ ေစတနာသည္ ကာေမသုမိစၦာစာရ မည္၏။“ ဟု ဖြင္႔ဆုိထားပါသည္။

ကာေမသုမိစၦာစာရ၌ ကမၼပထေျမာက္သည္႔ အဂါၤေလးပါးရွိ၏။ ဤ အဂါၤေလးပါး တုိ႔မွာ..
၁။ မသြားလာထုိက္ေသာ မိန္းမဆုိသည္႔ အဂမနီယ ၀တၳဳျဖစ္ျခင္း၊
၂။ ထုိ၀တၳဳ၌ မွီ၀ဲေပါင္းသင္းဆက္ဆံလုိသည္႔ စိတ္ရွိျခင္း။
၃။ မွီ၀ဲမူ လုံးလမေယာဂ ျပဳျခင္း။
၄။ မွီ၀ဲ ေပါင္းသင္းဆက္ဆံရာ၌ သာယာျခင္း.. တုိ႔ျဖစ္၏။

ဤ အဂါၤေလးပါးႏွင္႔ မညီလွ်င္ ကမၼပထ မေျမာက္ဘဲ ေလးပါးညီမွသာလွ်င္ ကမၼပထ ေျမာက္၏။“ဟု အဌကထာဆရာတုိ႔
ဖြင္႔ဆုိထားပါသည္။
အထက္ေဖာ္ျပပါ အဌကထာ အဖြင္႔တုိ႔ အရ
ငါးျဖာအာရုံ ကာမဂုဏ္ခံစားမူ။
ကေလးေပြ႔မူ။
မိမိကာမပုိင္ကုိ မွီ၀ဲမူတုိ႔သည္ ကာေမသုမိစၦာစာရ မထုိက္ေၾကာင္း ထင္ရွားပါသည္။

သုိ႔ျဖစ္ပါ၍ အရွင္ဥာဏ ၏
ကာေမသုမိစၦာစာရကုိ မွားယြင္းစြာ ေဟာေျပာေရးသားခ်က္ မ်ားသည္ အဓမၼ၀ါဒ ျဖစ္ေၾကာင္း တင္ျပအပ္ပါသည္။

Read more...

ဆရာၾကီး ေရႊဥေဒါင္း၏ ဒိေ႒ဒိ႒မတၱံ လက္ေတြ ့က်င့္စဥ္ (၁၁)

ေလာကႏွစ္မ်ိဳး

ဒိေ႒ဒိ႒မတၱံ ဟူေသာ ဗုဒၶၾသဝါဒအရ အေလ့အက်င့္ ျပဳလုပ္လာခဲ့ေသာ ကၽြႏု္ပ္အျမင္၌ ေလာကသည္ ႏွစ္မ်ိဳးရွိ၏။ ပထမတစ္မ်ိဳးမွာ “ပညတ္ေလာက” သို ့မဟုတ္ အိပ္မက္ေလာက (dream world) ျဖစ္၍ ဒုတိယတစ္မ်ိဳးမွာ “ပရမတ္ေလာက” သို ့မဟုတ္ ဒိ႒ေလာက (actual world) ဟူ၍ ျဖစ္သည္။ သတၱဝါဟူသမွ်သည္ သံသရာလဆန္း တစ္ရက္ေန ့မွစ၍ “အိပ္မက္ေလာက” ထဲ၌သာလွ်င္ တစ္ေလွ်ာက္လံုး ေမြ ့ေလ်ာ္ေပ်ာ္ပိုက္လာခဲ့ၾက၏။ အဘယ္ေၾကာင့္ “အိပ္မက္ေလာက” ဆိုနိဳင္ပါသနည္း။ (ကၽြႏ္ုပ္မွာ စာတတ္ေပတတ္မဟုတ္ေသာေၾကာင့္ စာတတ္သူမ်ား၏ အျမင္၌ အသံုးအႏႈန္း၊ အေခၚအေဝၚမ်ားမွာ မွန္ေကာင္းမွ မွန္ေပ၏။ သို ့ရာတြင္ စာမတတ္ေသာ အရပ္သားမ်ား နားလည္ေအာင္ “စိတ္၀င္စားေအာင္” ေရးသားတင္ျပျခင္းျဖစ္၍ ၄င္းတို ့နားလည္ၾကလ်င္ ျပီးေရာဟု သေဘာပိုက္မိပါေတာ့သည္။)

အိပ္မက္ေလာက

ရွင္းဦးအံ့။
နိဳင္ငံေရးသမား တစ္ေယာက္သည္ (၄င္းတို ့လူစု ေမွ်ာ္မွန္းေသာ ပန္းတံုးတိုင္သို ့ေရာက္၍) ၀န္ၾကီးျဖစ္လာသည္ ဆိုအံ့။ ေမွ်ာ္မွန္းေသာ အရာကို ရခါစ လူမ်ား၏ထံုးစံအတိုင္း “ငါတမူကား ၀န္ၾကီးတစ္ေယာက္ ျဖစ္လာေပျပီ” ဟူေသာ သတိရမႈသည္ မၾကာခဏ ျဖစ္ေပၚလာေပလိမ့္မည္။ အိပ္ရာမွနိဳး၍ မ်က္ႏွာသစ္ေသာ အခ်ိန္မွသည္ မ်က္စိႏွစ္လံုး မွိတ္ေသာ အခ်ိန္တိုင္ေအာင္ (လက္ထပ္ျပီးခါစ သတို ့သားႏွင့္ သတို ့သမီးသဖြယ္) အျခားေသာ အလုပ္ကိစၥမ်ား ေဆာင္ရြက္ခိုက္ အခ်ိန္မ်ားမွတပါး၊ အားလပ္ေသာ နာရီပိုင္း၊ မိနစ္ပိုင္းဟူသမွ်တြင္ မိမိအျဖစ္ကို အၾကိမ္ေပါင္းမ်ားစြာ အနုလံု-ပဋိလံု ျပန္လွန္သတိရ ဆင္ျခင္မိေပလိမ့္မည္။ အိမ္ေရွ ့တြင္ ဆိုဖာၾကီးေပၚ၌ ပက္လက္လွန္၍ ေဆးလိပ္ေသာက္ရင္းလည္း “ငါ၀န္ၾကီးျဖစ္လာေပျပီ။ ငါ့ကို ကူညီေသာ မည္သူအား မည္သည့္ရာထူးေပး၍ ငါ့ကိုေထာက္ခံေသာ မည္၀ါအား မည္ကဲ့သို ့ အက်ိဴးခံစားခြင့္ရွိေအာင္ လုပ္ေပးအံုးမွ ေတာ္မည္။ ငါ့ကို ပမာမခန္ ့ေရးသားေသာ မည္သည့္အယ္ဒီတာကို တရားစြဲျပီး ေထာင္ခ်မည္ဆိုလ်င္ ခ်နိဳင္ေသာ အာဏာ ငါ့လက္ထဲသို ့ ေရာက္လာေပျပီ။ ငါတို ့အဖြဲ ့ျပဳတ္ေအာင္ ၾကံၾကေသာ မည္သူမည္၀ါတို ့အားလည္း ပုဒ္မ ၅ ႏွင့္ ဖမ္းခ်ဳပ္မည္ဆိုက ခ်ဳပ္နိဳင္ေပျပီ” စသည္ျဖင့္ စိတ္ကူးလ်က္ရွိစဥ္ သတင္းစာေရာက္လာ၍ ေကာက္ၾကည့္လိုက္ရာ ျမိဳ ့တစ္ျမိဳ ့သို ့ မိမိေရာက္ခဲ့စဥ္က အရာရွိမ်ားႏွင့္ ျမိဳ ့မိျမိဳ ့ဖဆိုသူမ်ားက ေသာင္းေသာင္းျဖျဖ ၾကိဳဆိုၾကျပီး အမ်ိဳးသမီးကေလးမ်ားက မိမိအား ပန္းစည္းဆက္ေနၾကေသာ ဓာတ္ပံုကိုျမင္လိုက္ရ၍ ၀န္ၾကီးတစ္ေယာက္ျဖစ္ရျခင္းအတြက္ တိုး၍ၾကည္နဴးျပန္သည္။ တဖန္သတင္းစာထဲ၌ မိမိေျပာခဲ့ေသာ မိန္ ့ခြန္းကို ေတြ ့ရ၍ ဖတ္ၾကည့္ရာ ၾသဘာလက္ခုပ္တီးၾကေသာ အသံမ်ားပင္ နားထဲသို ့၀င္လာ၍ “တယ္ေတာ္တဲ့ ငါေပတကား” ဟု ဆထက္ထမ္းပိုး စိတ္ၾကည္နဴးျခင္း ျဖစ္မိျပန္သည္။ ထိုအခိုက္တြင္ ၀န္ၾကီးကေတာ္ ေျပး၀င္လာ၍ “ေကာင္းနိဳင္ၾကေသးရဲ ့လားရွင္၊ တင္တင္္ျမင့္ေက်ာင္းအသြားမွာ ကားေမွာက္ျပီး ေဆးရံုေရာက္ေနျပီတဲ့။ တယ္လီဖုန္းလာေနတယ္။” ဟုေျပာလိုက္ရာတြင္ ပန္းစည္းဆက္သျဖင္းမ်ား ခံယူေနသည့္အသြင္အျပင္ႏွင့္ မိန္ ့ခြန္းကို ခ်ီးက်ဴးၾကသည့္ ၾသဘာလက္ခုပ္သံမ်ားသည္ (အိပ္ယာမွ လန္ ့နိဳးသူ၏ အိပ္မက္ကဲ့သို ့) ၀န္ၾကီး၏ မ်က္စိထဲ၊ နားထဲမွာ ရုတ္တရတ္ခ်က္ခ်င္း ကြယ္ေပ်ာက္ သြားၾကေလေတာ့သည္။

ႏိႈင္းယွဥ္ခ်က္

ဤေနရာ၌ ဆိုဖာေပၚတြင္ ၀န္ၾကီး၏စိတ္ကူးႏွင့္ လူတစ္ေယာက္၏ အိပ္မက္မက္ျခင္းတို ့သည္ မည္ကဲ့သို ့ျခားနားျခင္း ရွိပါသနည္း။

၀န္ၾကီး၏ စိတ္ကူးမွာ တကယ့္အျဖစ္အပ်က္ျဖစ္၍ အိပ္မက္မွာ တကယ္မဟုတ္ဟု ဆိုခဲ့လ်င္ အိပ္မက္ထဲက အျဖစ္အပ်က္မွာလည္း မနိဳးေသးမီ အခိုက္အတန္ ့တြင္ အဟုတ္တကယ္ပင္ ထင္ရသည္ မဟုတ္ပါေလာ။ အိပ္မက္ထဲတြင္လည္း ၀မ္းသာစရာရွိလ်င္ ၀မ္းသာရသည္။ ၀မ္းနည္းစရာရွိလ်င္ ၀မ္းနည္းရသည္။ ေၾကာက္စရာရွိလ်င္ တကယ္ေၾကာက္ရသည္ပင္ မဟုတ္ပါေလာ။ နိဳးလာေသာအခါ၌ ထိုအျခင္းအရာမ်ား ေပ်ာက္ကြယ္ရသည့္နည္းတူ ၀န္ၾကီးမွာလည္း သမီးကားေမွာက္သည္ဆိုေသာ သတင္းကိုၾကားရေသာအခါတြင္ ပန္းစည္းဆက္ေသာ အမ်ိဳးသမီးကေလးမ်ားႏွင့္ ၾသဘာလက္ခုပ္သံမ်ားသည္ ခ်က္ခ်င္း ကြယ္ေပ်ာက္ သြားေတာ့သည္ မဟုတ္ပါေလာ။ ဤမွ်သာမကေသး၊ ပန္းစည္းဆက္ေသာ ရူပါရံုႏွင့္ ၾသဘာလက္ခုပ္တီးေသာ သဒၵါရံုတို ့ေၾကာင့္ ျဖစ္ေပၚခဲ့ေသာ ၾကည္နဴးမႈလည္း ကြယ္ေပ်ာက္သြား၍ သမီးအတြက္ ရတက္ေပြရသည့္ ေသာကစိတ္ ၀င္ေရာက္လာေတာ့သည္ မဟုတ္ပါေလာ။ တခဏခ်င္း ကြယ္ေပ်ာက္နိဳင္၍ တခဏခ်င္း ေျပာင္းလဲနိဳင္ေသာ အျခင္းအရာကို အဟုတ္တကယ္ဟူ၍ မွတ္ယူထိုက္ပါသေလာ။ အိပ္မက္ထက္ ဘယ္ေလာက္မ်ား ပိုျပီးခိုင္ျမဲမႈ ရွိပါေသးသနည္း။


Read more...

ဣႆာပံုရိပ္

ေအာင္ျမင္ေနရင္ ျပစ္ရွာပုပ္ခ်
ကိုယ့္ထက္သာရင္ ေခ်ာက္တြန္းပစ္ခ်
အေပၚေရာက္ေနရင္ ဝါးနဲ႔ထိုးခ်
အထက္မွာဟန္ရင္ စုံကန္ဆြဲခ်
က်ခါနီးရင္ ေနာက္ကတြန္းခ်
ေအာက္ဘက္ဆင္းရင္ ဘီးတပ္လွိမ့္ခ်
ေရွ႕ကိုသြားရင္ ေျခထိုးလွဲခ်
မ်ိဳးစံုၾကံဆ က်ၿပီးရင္းက်ေစ
ထမရေလမွ ကရုဏာျပ
ေၾသာ္… ဣႆာ သဘာ၀ပါလား…။

မသိသူ ဘုရင္ျဖစ္ေနပါေစ
(သိရင္) ေငြတစ္ရာေတာင္ မသာေလေအာင္
ၾကံေဆာင္ မရႈစိမ့္ ဣႆာပံုရိပ္
ခ်ိတ္တတ္ၾကတာ ဓမၼတာေပမို႔
အရာလုပ္ကာ ထိတ္လန္႔ေနရင္ျဖင့္
ေရွ႕လည္းမတက္ အေပၚလည္းမေရာက္
ျပားျပားေမွာက္ကာ ေအာက္က်ၿပီးက်
ကိုယ္စိတ္ဒုကၡ ေထာင္းခါခ်လို႔
သံသရာစက္ဘီးမွာ လည္စင္းသာ ခံေပေရာ့…။

ဒီလိုမွမဟုတ္ ကိုယ့္အလုပ္ကိုယ္လုပ္
အားထုတ္ဆတိုး ႀကိဳးစားဇြဲသန္
ႀကံ႕ႀကံ႕ခံရင္း ဣႆာရပ္ဝန္း
ဇြတ္နင္းေက်ာ္ျဖတ္ ေရွ႕ကိုပဲ တက္မယ္ဆိုရင္ေတာ့
လိုအင္မွန္သမွ် ျပည့္၀ရၿပီး
ကိုယ္ေရာစိတ္ပါ ခ်မ္းသာရၿပီေပါ့
သူမ်ားဣႆာကိုလည္း လ်စ္လ်ဴရႈ
ကိုယ့္ဣႆာလည္း အစမထြက္ေစဘဲ
အားလံုးကို ၀မ္းေျမာက္ႏိုင္လိုက္တဲ့အတြက္
မုဒိတာစာေမးပြဲအခက္ၾကီးကို ဂုဏ္ထူးနဲ႔ ေအာင္ၿပီေလ…။
|


Read more...

ကိုယ့္အေမးနဲ႔ ကိုယ့္အေျဖဟာ မွန္ပါရဲ႕လားဘုရား... (ဓမၼဒူတ အရွင္ပညာေဇာတ (ေမး-ေျဖ))



ဓမၼဒူတ အရွင္ပညာေဇာတ (ေမး-ေျဖ) ၇-မွ...

ကိုယ့္အေမးနဲ႔ ကိုယ့္အေျဖဟာ မွန္ပါရဲ႕လားဘုရား...



















Read more...

ဗန္းေမာ္ဆရာေတာ္ အခမ္းအနားျဖင့္ ဆြမ္းဘုဥ္းေပးေတာ္မူျခင္း... (သဂၤဇာဆရာေတာ္)


သဂၤဇာဆရာေတာ္ စကားပံုေပါင္းခ်ဳပ္

၃၂... ဗန္းေမာ္ဆရာေတာ္ အခမ္းအနားျဖင့္ ဆြမ္းဘုဥ္းေပးေတာ္မူျခင္း...
၃၃... သရဏဂံု အရြတ္လြဲသျဖင့္ ဦးဘဲကို ထံုးျပ၍ ဆံုးမေတာ္မူျခင္း...




Read more...

ေမတၱာရွင္(ေရြျပည္သာ)


book-p

Read more...

အႏွစ္ကိုးပါး(အပုိင္း-၈)



အဂၤလိပ္လို ဘာသာျပန္ၿပီး ထုတ္ေဝဖို႔ဆိုတာ
အဲဒီမွာ သူက ေျပာေသးတယ္။''ဒီေလာက္ေတာင္ အဖိုးတန္တဲ့စာအုပ္ေတြ ျမန္မာျပည္မွာ ရွိပါလ်က္နဲ႔ အဂၤလိပ္လို ဘာသာျပန္ၿပီးေတာ့ ကမၻာကို မထုတ္တာ ဘာျဖစ္လို႔လဲ''တဲ့။
''အဂၤလိပ္လို ဘာသာျပန္ၿပီးေတာ့ ကမၻာကို မျဖန္႔ခ်ိတာကေတာ့ တျခားမဟုတ္ပါဘူး။ ဘုန္းႀကီးတို႔ ျဖန္႔ခ်ိ ဖို႔ရန္ အကုန္လံုး စြမ္းႏိုင္ၾကပါတယ္''။ စြမ္းတာ မစြမ္းတာ ထားေပါ့ေလ၊ စြမ္းႏိုင္ပါတယ္လို႔ ေျပာလိုက္တယ္။
''ကမၻာကို အဂၤလိပ္လို ဘာသာျပန္ၿပီး မထုတ္တာကေတာ့ တျခားမဟုတ္ပါဘူး။ အလြန္အဖိုးတန္တဲ့ စိန္၊ ေရႊ၊ ေငြ၊ ေက်ာက္၊ သံ၊ ပတၱျမား၊ နီလာ၊ ဥႆဖယားဆိုတဲ့ ရတနာေတြကို ဒကာမႀကီးတုိ႔ရရင္ အဲဒီအဖိုးတန္ ရတနာေတြကို ရလာေတာ့ ဘယ္လိုလုပ္သလဲ၊ အဲဒီစိန္တံုးႀကီး ေခါင္းေပၚရြက္ၿပီး တိုင္းျပည္လွည့္ၿပီးေတာ့ ျပမွာလား'' လုိ႔ ဘုန္းႀကီးက ေမးေတာ့ ''ဟာ ဘယ္ျပမွာလဲ''တဲ့။
''ဘယ္လို လုပ္မလဲ ဒကာမႀကီး'' ဆိုေတာ့ ''ေသတၱာထဲ ထည့္ထားမွာေပါ့''တဲ့။
''ဘုန္းႀကီးတုိ႔လဲ ေသတၱာထဲ ထည့္ထားတာ၊ ဒါေလာက္ အဖိုးတန္တဲ့ စာေပေတြဟာ ရတနာေတြ။ ဒါေၾကာင့္ ဘုန္းႀကီးတို႔လဲ ျမန္မာ့ေသတၱာထဲ ထည့္ေလွာင္ထားတာ၊ ၾကည့္ခ်င္လာခဲ့၊ အဆင္သင့္ပဲ ငါတုိ႔ျပမယ္'' လို႔ အဲဒီလုိ ႀကံဖန္ၿပီးေတာ့ ေျပာလုိက္ရတယ္။ သူ သေဘာက်သြားတယ္။
ရတနာအျပည့္ရွိတဲ့ ျမန္မာျပည္
အဲဒီမွာ ထိုအဘြားႀကီး တဆက္တည္းေျပာတယ္။ ''အရွင္ဘုရားတုိ႔ျမန္မာျပည္က ရတနာျပည့္တဲ့ တိုင္းျပည္'' တဲ့။
''ဘာေၾကာင့္ ရတနာေတြျပည့္ေနတဲ့ တုိင္းျပည္လုိ႔ ေျပာသလဲ၊ မုိးကုတ္ေရာက္ခဲ့လို႔လား''လို႔ ဘုန္းႀကီးက ေခ်ာ္ ေမးလိုက္တယ္။
''မေရာက္ပါဘူး၊ ဒါေပမဲ့ မိုးကုတ္ဝိပႆနာ က်မ္းစာအုပ္ေတြကို သူဖတ္ဖူးပါတယ္၊ မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ ဘုရားႀကီးလဲ ဖူးေတာ့ မဖူးဘူးပါဘူး၊ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး ေဟာတဲ့ တရားတိတ္ေခြေတြကို ယူခဲ့ပါတယ္။ ျမန္မာလို ေကာင္းေကာင္း တတ္တဲ့အခါက်ရင္ နားေထာင္မယ္။ တရားတိတ္ေခြေတြ ယူလာပါတယ္''။
''မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ ဘုရားႀကီးကိုလဲ ဓာတ္ပံု႐ိုက္ခဲ့ပါတယ္၊ ႐ုပ္တုကို ႐ိုက္ယူလာတာပါ။ စြန္းလြန္းဆရာ ေတာ္ဘုရားႀကီး၊ မဟာစည္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးတု႔ိ၊ ေညာင္လြန္႔ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးတုိ႔ ေနရာမ်ားကုိလည္း ေရာက္ခဲ့တယ္''လုိ႔ သူက ေျပာတယ္။
အဲဒီလို ပရိယတၱိ၊ ပဋိပတၱိစြယ္စံုေတာ္တဲ့ ဆရာေတာ္ႀကီးေတြ ျမန္မာျပည္မွာ ေက်းလက္ေတာရြာေတြမွာ အမ်ားႀကီးပဲ။ ၿမဳိ႕သိမ္ၿမိဳ႕ငယ္ေလးေတြမွာလဲ အမ်ားႀကီးရွိပါတယ္။ ေတာရြာေတြမွာ ပိုၿပီးေပါတယ္။
သူက ေျပာေသးတယ္။ ''အဲဒီေလာက္ ပရိယတ္လဲေတာ္၊ ပဋိပတ္လဲေတာ္၊ တရားအက်င့္မွာလဲ ေကာင္း၊ မဂ္ဥာဏ္ ဖိုလ္ဥာဏ္ေတြလဲပဲ ေပါက္ေရာက္ၿပီးေတာ့ တရား တကယ္သိေနတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ထူးေတြဟာ ျမန္မာျပည္မွာ အမ်ားႀကီး ရွိတယ္''။
''ဒါေၾကာင့္ ျမန္မာျပည္ဟာ ရတနာအျပည့္ရွိတဲ့ တိုင္းျပည္လုိ႔ တပည့္ေတာ္ ေျပာခ်င္ပါတယ္''တဲ့။
ေဗာဓိပင္နားမွာ ေတြ႕လိုက္ရတဲ့ အဘြားႀကီးတစ္ေယာက္က ေျပာတာ။
ဘုန္းႀကီး စဥ္းစားမိတယ္။ ''တုိ႔ျမန္မာျပည္ကို သူ တုိ႔က ဒီလိုျမင္တာ၊ တို႔ျမန္မာလူမ်ဳိးေတြကေတာ့ တုိ႔ျမန္မာ ျပည္ကို အလြန္မြဲတဲ့ တုိင္းျပည္လို႔ ျမင္ေနတယ္၊ ေျပာင္းျပန္ ျဖစ္ေနတယ္''လုိ႔။
ျမန္မာေတြ ျမင္ပံုကေတာ့ တစ္မ်ဳိးႀကီးပဲ။ ''ျမန္မာျပည္ဟာ ဆင္းရဲတယ္၊ မြဲတယ္၊ ေအာက္တန္းက်တယ္၊ ဘာမွ ဟန္မက် ဘူး၊ ေခတ္ေနာက္က်ေနၿပီ''လုိ႔ ေျပာၾကတယ္။
ခုနက အဘြားႀကီးေျပာသြားတာကေတာ့ ''ျမန္မာ ျပည္သည္ ရတနာျပည့္တဲ့ တိုင္းျပည္''တဲ့။
ေဗာဓိပင္နား တဝိုက္ေလ့လာလိုက္ေတာ့
မနက္ အ႐ုဏ္ဆြမ္းစားၿပီးတာနဲ႔ ေဗာဓိပင္နားကို ဘုန္းႀကီး ေရာက္သြားတယ္။ ေန႔ဆြမ္းစားကာနီးမွ ဘုန္းႀကီးက တည္းခိုတဲေက်ာင္းကို ျပန္တယ္။ ေန႔ဆြမ္းစားၿပီးတာနဲ႔ ခ်က္ခ်င္း ေဗာဓိပင္နားျပန္သြားတယ္။ ည ၁ဝ-နာရီ၊ ၁၁-နာရီမွ ေက်ာင္းျပန္တယ္။ တစ္ေန႔လံုး အဲဒီအနားမွာ ေနတယ္။
ကိုယ္ကိုယ္တိုင္လဲ လုပ္စရာရွိတဲ့ ကုသိုလ္ရမယ့္ လုပ္ငန္းေတြလုပ္၊ ကုသိုလ္ရမဲ့လုပ္ငန္းကို ကိုယ့္ဟာကုိယ္ အေျပးအလႊား လုပ္ကိုင္ေဆာင္ရြက္ၿပီးေတာ့မွ ဒီေဗာဓိပင္နား လာတဲ့လူေပါင္းစံုဟာ ဘာေတြလုပ္ေနၾကသလဲဆိုတာကို ေလွ်ာက္ၿပီးေတာ့ ေထာက္လွမ္းတယ္။
အဲဒီလုိ စံုစမ္းေထာက္လွမ္းေတာ့ ေတြ႕ရပါတယ္။ လူအုပ္ႀကီး တစ္အုပ္၊ လူ၆ဝေလာက္ ရွိမယ္လုိ႔ ထင္ပါတယ္။ လူအုပ္ႀကီးဟာ အကုန္လံုး မ်က္ႏွာျဖဴလူမ်ဳိးေတြခ်ည္းပဲ၊ လူစံုပါတယ္။ တခ်ဳိ႕ ဆြီဒင္က၊ တခ်ဳိ႕ ဂ်ာမနီက၊ တခ်ဳိ႕ ၾသစေၾတးရီးယား၊ တခ်ဳိ႕ အီတလီ၊ တခ်ဳိ႕လဲ အေမရိကား၊ တခ်ဳိ႕လဲ အဂၤလိပ္ေတြ လူစံုတက္စုံပါပဲ။
အဲဒီလူေပါင္း ၆ဝ-ေလာက္ရွိတဲ့လူအုပ္ႀကီး တစ္ အုပ္ကို ၾကည့္လိုက္ေတာ့ တစ္ဝက္ေလာက္ေသာ ေယာက်္ား၊ မိန္းမေတြဟာ ေခါင္းကို အကုန္ရိတ္ထားၾကတယ္။ ဆံပင္ေတြ မရွိၾကဘူး။ ေခါင္းကဆံပင္ေတြ အကုန္ရိတ္ထားၾကတယ္။ ခါးမွာလဲ နီညိဳရင့္ေရာင္ အဝတ္ေတြ ဝတ္ထားၾကတယ္။
ဒီကတည္းက ဘုန္းႀကီးသိလုိက္ၿပီ။ ''ဒီပုဂၢိဳလ္ေတြ ဟာ တိဘက္ဘုန္းႀကီးေတြထံမွာ တပည့္ခံၿပီးေတာ့ တိဘက္ ရဟန္းဝတ္ထားၾကတာ။ တိဘက္နည္းနဲ႔ ရဟန္းျပဳ ထားၾကတာ ေယာက္်ားေတြ။ အဲဒီ မ်က္ႏွာျဖဴအမ်ဳိးသမီးေတြကလဲ ေခါင္းကဆံပင္ေတြရိတ္ၿပီး ခုနက နီညိဳအဝတ္ေတြ ဝတ္ၿပီး သူတုိ႔ကလဲ တိဘက္နည္းနဲ႔ သီလရွင္ဝတ္ထားၾကတာ''။
ဒီေတာ့ မဟာယာနနည္းနဲ႔ ရဟန္းျပဳ၊ မဟာယာန နည္းနဲ႔ သီလရွင္ဝတ္ထားတဲ့ ရဟန္းႏွင့္ သီလရွင္ေတြက တစ္ဝက္ေလာက္၊ သာမန္အရပ္ဝတ္ အရပ္စားနဲ႔လူက တစ္ဝက္ေလာက္ အားလံုး လူ ၅ဝ-ေက်ာ္ ၆ဝ-နီးပါးေပါ့။
(အပုိင္း-၉) ကိုဆက္လက္ေဖာ္ျပသြားပါမည္


Read more...

အသက္ရွည္ျခင္း အေၾကာင္း

၁။ သပၸါယကာရီ-က်န္းမာ သက္ရွည္ေရးႏွင့္ သင့္ေလ်ာ္ေအာင္ ျပဳလုပ္ေလ့ရွိျခင္း။ က်န္းမာေရး ေလ့က်င့္ျခင္း၊ အခ်ိန္မွန္ လမ္းေလွ်ာက္ျခင္း၊ အခ်ိန္မွန္ အိပ္ျခင္း၊ အခ်ိန္မွန္ စားျခင္း၊ ေရကို လံုေလာက္ေအာင္ ေသာက္ျခင္း၊ ဥတုရာသီ မွ်ညီေအာင္ ေနထိုင္ျခင္း။
( အေနမတတ္လွ်င္ အသက္တိုတတ္သည္ )။

၂။ သပၸါေယ မတၱံ ဇာနာတိ-က်န္းမာေရးအတြက္ သင့္ေလ်ာ္ေသာ္လည္း အတိုင္းအရွည္ကို သိျခင္း။
( တန္ေဆး, လြန္ေဘး ျဖစ္၍ အသက္တိုတတ္သည္ )။

၃။ ပရိဏတေဘာဇီ စ ေဟာတိ-အစာစားရာ၌ မိမိအတြက္ ေက်လြယ္မည့္ အစာကိုသာ ေရြးခ်ယ္ စားေသာက္ျခင္း။
( အစာမေက်က အသက္အႏၲရာယ္ ျဖစ္တတ္သည္ )။

၄။ ကာလကာရီ စ ေဟာတိ-အခ်ိန္ႏွင့္အခ်ိန္ သြားလာရျခင္း။
( အခ်ိန္မဲ့ သြားလွ်င္ အသက္အႏၲရာယ္ ႀကံဳရတတ္သည္ )။

၅။ ျဗဟၼာစာရီ စ-ေမထုန္မႈကို ေရွာင္ၾကဥ္ရျခင္း။
( ေမထုန္မႈသည္ အသက္တိုေစတတ္သည္ )။

၆။ သီလ၀ါ စ-အက်င့္သီလ ရွိျခင္း၊ ကိုယ္က်င့္တရား မပ်က္ျခင္း။
( ကိုယ္က်င့္တရားပ်က္လွ်င္ အသက္တိုတတ္သည္ )။

၇။ ကလ်ာဏမိေတၱာ စ-မိတ္ေကာင္း ေဆြေကာင္းရွိျခင္း၊ က်န္းမာေရးကို ညႊန္ျပတတ္သူ ဆရာ၀န္, ေဆးဆရာ, စာရိတၱ ေကာင္းေသာ မိတ္ေဆြမ်ား ရွိျခင္း။
( ပါပမိတၱႏွင့္ ေပါင္းလွ်င္ အသက္အႏၲရာယ္ ႀကံဳရတတ္သည္ )။

ဤကား အာယုႆသုတ္ အဆိုတည္း။

သူတို႔က ငယ္ငယ္တုန္းက ဇာတာကို ၾကည့္ပီး ေဟာၾကတာကိုး။ ဒို႔က ငယ္ငယ္တုန္းကလိုမွ မဟုတ္ဘဲနဲ႔၊ အခုလုပ္ေနတဲ့ အလုပ္ ၾကည့္ပီး ေဟာမွ မွန္ေတာ့မေပါ့-ဟု အမိန္႔ရွိေတာ္မူသည္။


Read more...

ဇာတိဒုကၡ

အမိ၀မ္းေခါင္း၌ ေရွးဦးစြာ ရုပ္သစ္ နာမ္သစ္တရားေတြ ျဖစ္ေပၚမႈကို ဇာတိ-ဟုဆိုရသည္။ ရုပ္တရားတို႔ ေရွးဦးစြာ ျဖစ္ေပၚမႈကို ရုပ္၏ ဇာတိ၊ နာမ္တရားတို႔ ေရွးဦးစြာ ျဖစ္ေပၚမႈကို နာမ္၏ ဇာတိ၊ ဤသို႔ ဇာတိ ႏွစ္မ်ိဳးရွိသည္။ ထိုရုပ္သစ္ နာမ္သစ္ အစေရွးဦးစြာ ျဖစ္ျခင္းဟူေသာ ပဋိသေႏၶတည္ေနရသူမွာ အမိ၀မ္းေခါင္း၌ အမိ၏ အစာေဟာင္းအိမ္၌ ထိုင္၍ အစာသစ္အိမ္ကို ေခါင္းျဖင့္ ရြက္လ်က္-
* စာေဟာင္း စာသစ္၊ ေအာက္ထက္၀န္းရံ-ဆိုသည့္အရ ေနရေပသည္။

ၾကပဒုမၼာ ၾကာပု႑ရိက္ စေသာ ႏွစ္သက္ဖြယ္ေကာင္းေသာ အနံ႔ရွိေသာ သန္႔ရွင္းေသာဌာန၌ ျဖစ္ရသည္ မဟုတ္၊ စင္စစ္ မ်ားစြာေသာ အညစ္အေၾကးတို႔ျဖင့္၄င္း၊ မေကာင္းေသာ အနံ႔တို႔ျဖင့္၄င္း၊ ျပည့္ေသာသူငယ္အိမ္၌ အမိ၏ ကိုယ္၀န္ေဆာင္ ေသြးကို၄င္း၊ မိဘ ႏွစ္ဦးတို႔၏ အညစ္အေၾကး သုက္ေသြးကို၄င္း မွီ၍ အလြန္က်ဥ္းေျမာင္း က်ပ္တည္းစြာေသာ အရပ္၌ ငါးပုပ္ အမဲပုပ္တို႔ကို မွီ၍ျဖစ္ေသာ ပိုးေလာက္ကဲ့သို႔-
* ပုပ္ႏွံညႇီေလာင္း၊ က်ဥ္းေျမာင္းမဲမိုက္၊ မိ၀မ္းတိုက္၀ယ္၊ ဘင္၌ေလာက္လို-ဆိုသည့္အရ ျဖစ္ရေပသည္။

အမိေက်ာဘက္ကို မ်က္ႏွာမူ၍ ဒူးႏွစ္လံုးတို႔၏အၾကား၌ ေခါင္းကိုထားလ်က္ ေမးေအာက္၌ လက္ႏွစ္ဘက္ဆုပ္၍ သစ္ငုတ္တိုေပၚ၌ ေမ်ာက္အိုသည္ ကုပ္ကုပ္ေလး ေနသလို-
* ေက်ာကို၀မ္းျပဳ၊ ဒူးႏွစ္ခုၾကား၊ ဦးေခါင္းထားလ်က္၊ ေမးဖ်ားလက္ဆုပ္၊ သစ္ငုတ္တိုမွာ၊ ေမ်ာက္အိုကုပ္သည့္ႏွယ္-ဆိုသည့္အရ ေနရေပသည္။

ထိုေနရာ၌ ကိုးလ ဆယ္လ ေလးတန္ေလးဘက္ကို မလႈပ္မလွဲ႔ ေကြးလ်က္သာ အလြန္ဆင္းရဲစြာ ေနရေသာေၾကာင့္ အမိ၏ ၀မ္းေခါင္းကို ဒရီမုခဇာတ္-အ႒ကထာ၌ သာယာမႈ ကင္းေသာ ငရဲဟူ၍၄င္း၊ ေလးတန္ေလးဘက္ ေကြးလ်က္ေနရေသာ စတုကုဋၬိက ငရဲဟူ၍၄င္း ျပဆိုထားပါသည္။ အမိသည္ လ်င္စြာ သြားလာျခင္း၊ တိမ္းပါးခၽြတ္ေခ်ာ္ျခင္း စသည္ျဖစ္ေသာအခါ ေသေသာက္ၾကဴး လက္တြင္းသို႔ သက္ဆင္းေရာက္၍ေနေသာ ဆိတ္-သူငယ္ကဲ့သို႔၄င္း၊ ေျမြ-အလမၸာယ္ဆရာသည္ ေျမြကိုဖမ္း၍ အမ်ိဳးမ်ိဳး ႏွိပ္စက္ ညႇဥ္းပန္းျခင္း၊ အစာငတ္ျခင္း စသည္ေၾကာင့္ အလမၸယ္ဆရာမိေသာ ေျမြ၏ မခ်ိမဆန္႔ ျဖစ္ေနရသကဲ့သို႔၄င္း-
* မလႈပ္မရွက္၊ ေသေသာက္လက္၀ယ္၊ ဆိတ္သူငယ္လို၊ အလမၸာယ္မိ၊ ေျမြငယ္ခ်ိသို႔-ဆိုသည့္အရ ျဖစ္ရပါသည္။

အမိသည္ စပ္ေသာအစာကို စားေသာအခါ၌ လွံထိုး၍ ဆားပက္ျခင္းကို ခံရသူကဲ့သို႔၄င္း၊ ပူေသာအစာကို စားေသာအခါ ဥႆဒ ငရဲငယ္၌ ခံရသကဲ့သို႔၄င္း၊ အမိသည္ အလြန္ေအးေသာ အစာမ်ားကို စားမိေသာအခါ၌ ေလာကႏၲရိတ္ငရဲ၌ ခံေနရသူကဲ့သို႔၄င္း၊ ေသလုမတတ္ ကိုယ္သား တဆတ္ဆတ္ျဖင့္ ႀကီးစြာေသာဆင္းရဲကို -
* အမိ စပ္-ခါး၊ ပူ-ေအး-စားလည္း၊ ကိုယ္သားဆတ္ဆတ္၊ သက္ျပတ္တေစ၊ ဆယ္လေန၍-ဆိုသည့္အရ ခံစားရေခ်သည္။

ဤအဆိုမ်ားကိုေထာက္ထား၍ မိခင္ျဖစ္သူမ်ား ေရွာင္ရွားမႈကို ျပဳၾကပါေလ။ ထို႔ေနာက္ ကမၼဇေလ လႈပ္ရွားတိုက္ခတ္သျဖင့္ ေစာက္ထိုးမိုးေမွ်ာ္ ေျခကား-အထက္၊ ေခါင္းကား-ေအာက္သို႔ လွည့္ရျပီးေနာက္ မဂ္၀သို႔ေရာက္ေသာအခါ ေသးငယ္ေသာ သံေကာက္ေပါက္ (ေသာ့ေပါက္) မွ ဆင္ေျပာင္ႀကီးကို ဆြဲထုတ္ရသကဲ့သို႔၄င္း၊ သံေဘာင္ႀကီးျဖင့္ အႀကိတ္ခံရသကဲ့သုိ႔၄င္း၊ ဆင္းရဲႀကီးလွ၏။ ေကာင္းစြာမေမြးဖြားႏိုင္ပါလွ်င္ မိခင္ခ်မ္းသာ ျပီးေရာ, ကေလး ဘယ္လို ျဖစ္ျဖစ္-ဟူ၍ ဆိုၾကေသး၏။ အမိ၀မ္းတိုက္၌ ေလမွ် မတိုက္ရသျဖင့္ အလြန္ႏူးညံ႔လွေသာ သူငယ္ကို ညႇပ္ျဖင့္ ဆြဲထုတ္ရသည္ကိုလည္း ၾကားဖူး၏။ မည္မွ် ဆင္းရဲပါမည္နည္း။ အျပင္သို႔ ေရာက္ေသာအခါလည္း ၾကမ္းတမ္းေသာ အ၀တ္-စသည္ျဖင့္ ထိပါးကိုင္တြယ္မႈေၾကာင့္ အပ္ျဖင့္ အဆြခံရသကဲ့သို႔ ဆင္းရဲလွ၏။
ႀကီးျပန္ေသာအခါလည္း အိုရ, နာရ, ေသရ စသည္ျဖင့္ ဆင္းရဲႀကီးစြာ ေတြ႔ၾကရ ႀကံဳၾကရျပန္၏။
* ေလကမၼဇ၊ ဦးေဇာက္ခ်သား၊ မဂ္၀သို႔ေရာက္၊ သံေကာက္ေပါက္၀ယ္၊ ဆြဲေျမႇာက္ဆင္ေျပာင္၊ သံေဘာင္ႀကိတ္ေျခ၊ ပံုေနရယိက၊ ျပင္သို႔က်လည္း၊ အပ္ဆြသည့္ဟန္၊ ႀကီးျပန္ ဒုကၡ၊ ျပစ္မ်ားလွသည္၊ မူလဇာတိ ျမစ္ရင္းတည္း။


( လကၤာ )
စာေဟာင္းစာသစ္၊ ေအာက္ထက္၀န္းရံ၊ ပုပ္ႏွံညႇီေလာင္း၊ က်ဥ္းေျမာင္းမဲမိုက္၊ မိ၀မ္းတိုက္၀ယ္၊ ဘင္၌ေလာက္လို၊ ေက်ာကို၀မ္းျပဳ၊ ဒူးႏွစ္ခုၾကား၊ ဦးေခါင္းထားလ်က္၊ ေမးဖ်ားလက္ဆုပ္၊ သစ္ငုတ္တိုမွာ၊ ေမ်ာက္အိုကုပ္သည့္ႏွယ္၊ မလႈပ္မရွက္၊ ေသေသာက္လက္၀ယ္၊ ဆိတ္သူငယ္လို၊ အလမၸါယ္မိ၊ ေျမြငယ္ခ်ိသို႔၊ အမိ စပ္း-ခါး၊ ပူ-ေအး-စားလည္း၊ ကိုယ္သားဆတ္ဆတ္၊ သက္ျပတ္တေစ၊ ဆယ္လေန၍၊ ေလကမၼဇ၊ ဦးေဇာက္ခ်သား၊ မဂ္၀သို႔ေရာက္၊ သံေကာက္ေပါက္၀ယ္၊ ဆြဲေျမႇာက္ဆင္ေျပာင္၊ သံေဘာင္ႀကိတ္ေျခ၊ ပံုေနရယိက၊ ျပင္သို႔က်လည္း၊ အပ္ဆြသည့္ဟန္၊ ႀကီးျပန္ဒုကၡ၊ ျပစ္မ်ားလွသည္၊ မူလဇာတိျမစ္ရင္းတည္း။

မွတ္ခ်က္။
ဇာတိ ပဋိသေႏၶေနမႈ ဆင္းရဲစစ္ ဆင္းရဲမွန္ ဒုကၡသစၥာတရားျဖင့္ ဘ၀သစ္ကို ထူေထာင္ၾကျပီးလွ်င္ ခ်စ္သူတို႔ႏွင့္ အတူမေနရ ဒုကၡသစၥာ။ မုန္းသူတို႔ႏွင့္ အတူေနရ ဒုကၡသစၥာ။ လိုတာမရ ဒုကၡသစၥာ။ အိုရမႈ ဒုကၡသစၥာ။ နာရမႈ ဒုကၡသစၥာ။ ေသရမႈ ဆင္းရဲစစ္ ဆင္းရဲမွန္ ဒုကၡသစၥာျဖင့္ပင္ တဘ၀ေနာက္ဆံုး နိဂံုးအုပ္ၾကရေလသည္။

တဖန္ ထိုကဲ့သို႔ ဒုကၡသစၥာႏွင့္ ေတြ႔ၾကရဦးမည္ျဖစ္ေသာ ငရဲဟူေသာ အမိ၀မ္းေခါင္း၌ ကိန္းေအာင္းရမည္ကို အေၾကာက္ႀကီး ေၾကာက္ၾကလ်က္ သံေ၀ဂဉာဏ္သို႔ေရာက္၍ နိဗၺာန္သို႔ေပါက္ေအာင္ သတိေဆာင္ကာ သဒၶါေစတနာ ေရွ႔သြား ပုညတရားတို႔ကို စြမ္းအားထုတ္၍ ျပဳလုပ္ႏိုင္ၾကပါေစကုန္သတည္း။


Read more...

ျမတ္စြာဘုရားအား မာယာစံုျပ၍ ျဖားေယာင္းေသာ နတ္သမီးသံုးေယာက္

ျမတ္စြာဘုရားသည္ ကုရုတိုင္း၌ ေဒသစာရီ ၾကြခ်ီေတာ္မူစဥ္ မာဂ႑ီယပုဏၰားႀကီးႏွင့္ ေတြ႔ဆံုသည္။ ထိုတြင္ ပုဏၰားႀကီးက ဤသူသည္ အလြန္က်က္သေရရွိသည္။ ေခ်ာေမာေျပျပစ္သည္။ သူ၏ အလြန္ေခ်ာေမာလွပေသာ သမီးႏွင့္ ထိုက္တန္ေသာ ေယာက်္ားျမတ္ျဖစ္သည္ဟု စဥ္းစားဆံုးျဖတ္ကာ ဘုရားရွင္ထံ ခ်ဥ္းကပ္ျပီးလွ်င္ သူ၏ သူမတူေအာင္ လွေသာ သမီးေခ်ာကို လက္ခံေတာ္မူပါဟု အပ္ႏွင္း၏။ ဘုရားရွင္က ျငင္းပယ္ေတာ္မူျပီးလွ်င္ မာရ္နတ္မင္း၏ သမီးေခ်ာသံုးေယာက္ အပ္ႏွင္းျခင္းကိုပင္ ပယ္ခ်ခဲ့ေၾကာင္း ေျပာျပ၏။ မာရ္နတ္သည္ ဘုရားေလာင္း ေတာထြက္စဥ္ကစ၍ ေနာက္ေတာ္က တေကာက္ေကာက္ လိုက္ပါလ်က္ ဘုရားရွင္၏ အျပစ္အနာအဆာမ်ားကို ေစာင့္ၾကည့္၏။ ေနာက္ဆံုး အဇပါလေညာင္ပင္အနီး၀ယ္ စံေနေတာ္မူစဥ္ သူ အျပစ္တစံုတရာ ရွာၾကံမရ၍ အရႈံးေပးရမည့္အေျခအေနကို ေတြးျပီး မႈိင္ေတြခ်ေန၏။ သူ၏ သမီးသံုးေယာက္ နတ္မိမယ္ အေခ်ာအလွမ်ားျဖစ္ေသာ တဏွာ, အရတီ, ရာဂါတို႔သည္ သူတို႔ခမည္းေတာ္ထံလာ၍ ဖခင္-စိတ္မပ်က္ပါနဲ႔၊ ဤပုဂၢိဳလ္၏အက်င့္ကို သမီးတို႔၏ ပရိယာယ္မာယာမ်ား အမ်ိဳးမ်ိဳးသံုးျပီး ဖခင္ထံ ဆြဲေခၚခဲ့ပါမည္-ဟု အာမခံ ေျပာၾကားၾက၏။ ထို႔ေနာက္ နတ္သမီးသံုးေယာက္သည္ ေယာက်္ားတို႔၏ စိတ္ႏွလံုးကုိ လႈံ႔ေဆာ္ေခ်ာက္ခ်ားေအာင္ အလွအမ်ိဳးမ်ိဳး အရြယ္အမ်ိဳးမ်ိဳး မာယာအမ်ိဳးမ်ိဳး အသံုးျပဳလ်က္ ဘုရားရွင္ကို ေႏွာက္ယွက္ဖ်က္ဆီးရန္ ႀကိဳးစားၾကေလသည္။ အရွင္၏ ေျခေတာ္ရင္းတြင္ အလုပ္အေကၽြးအျဖစ္ ျပဳစုခြင့္ ေပးေတာ္မူပါဟု အမ်ိဳးမ်ိဳး မာယာသံုး၍ ေလွ်ာက္ထားၾက၏။ ဘုရားရွင္သည္ ဤမာရ္နတ္ႏွင့္ သမီးမ်ားအေၾကာင္းကို ေျပာျပျပီးလွ်င္ ပုဏၰားႀကီး-ထိုနတ္သမီးမ်ားကို ငါပယ္ခဲ့၏။ ငါ့တြင္ လိုခ်င္ေတာင္းတမႈ မရွိ။ ကိေလသာကင္းစင္ျပီး ျဖစ္၏။ သင္၏ အညစ္အေၾကးျပည့္ေနေသာသမီးကို ေျခဖ်ားျဖင့္ပင္ မထိတို႔ခ်င္-ဟုေျပာကာ ကာမဂုဏ္အျပစ္မ်ားကို ေဟာေျပာေတာ္မူ၏။ ပုဏၰားႀကီး လင္မယားလည္း အနာဂါမ္တည္ျပီး ေနာက္ဆံုး ရဟႏၲာအျဖစ္ ေရာက္ၾကေလသည္။

( ပါဠိဂါထာ )
ယႆ ဇိတံ နာ၀ဇီယတိ၊ ဇိတံ ယႆ ေနာ ယာတိ ေကာစိ ေလာေက။
တံ ဗုဒၶမနႏၲ ေဂါစရံ၊ အပဒံ ေကန ပေဒန ေနႆထ။
ယႆ ဇာလိနီ ၀ိသတၱိကာ၊ တဏွာ နတၳိ ကုဟိဥၥိ ေနတေ၀။
တံ ဗုဒၶမနႏၲ ေဂါစရံ၊ အပဒံ ေကန ပေဒန ေနႆထ။

( ျမန္မာျပန္ )
ျမတ္စြာဘုရား၏ ကိေလသာရန္ေအာင္ပြဲကို မည္သူမွ် မဖ်က္ဆီးႏိုင္။
ေလာက၌ မည္သူမွ် မတုပႏိုင္။
အပိုင္းအျခားမရွိ အလံုးစံုကို သိျမင္သည့္ဉာဏ္ ရွိေတာ္မူေသာ၊ တဏွာစသည့္ ခရီးလမ္းေၾကာင္းကို ပယ္ဖ်က္ေတာ္မူျပီးေသာ ထိုျမတ္စြာဘုရားကို သင္တို႔သည္ အဘယ္လမ္းခရီးျဖင့္ ေခၚေဆာင္ကုန္လတံ႔နည္း။

ျမတ္စြာဘုရားမွာ တစံုတခုေသာ ေလာကသို႔ ေဆာင္ျခင္းငွါ ပိုက္ကြန္ပမာ ေျမႇးယွက္ရစ္ပတ္ ျငိကပ္တတ္ေသာ တဏွာမရွိ။ အပိုင္းအျခား မရွိ။ အလံုးစံုကို သိျမင္ႏိုင္သည့္ဉာဏ္ ရွိေတာ္မူေသာ တဏွာစသည့္ ခရီးလမ္းေၾကာင္းကို ပယ္ဖ်က္ေတာ္မူျပီးေသာ ထိုျမတ္စြာဘုရားကို သင္တို႔ အဘယ္လမ္းခရီးျဖင့္ ေခၚေဆာင္ကုန္လတံ႔နည္း။

( လကၤာ )
ျမတ္ဗုဒၶ၏၊ ကိေလသာရန္၊ ေအာင္ပြဲမွန္ကို၊ ဖ်က္ရန္ဘယ္သူ မတတ္ႏိုင္။
ေလာကဓာတ္ဆံုး၊ တခုလံုး၀ယ္၊ ဖက္ႏႈန္းဘယ္သူ မယွဥ္ႏိုင္။
ျမတ္ဗုဒၶကား၊ တရားမွန္က၊ မက်န္ရေအာင္၊ လံုး၀ကုန္စင္၊ အကုန္ျမင္ကာ၊ တဏွာခရီး၊ လမ္းေၾကာင္းႀကီးကို၊ အျပီးစြန္႔ထြက္၊ အကုန္ဖ်က္၏။
စက္သံသရာ၊ ကၽြတ္လြတ္ခြါလည္း၊ ျမတ္ေခါင္ထီးကို၊ ခရီးဘယ္လမ္း ေခၚမည္နည္း။

ဗုဒၶျမတ္မြန္၊ လူ႔တံခြန္တြင္၊ ပိုက္ကြန္ပမာ၊ ေျမႇးယွက္စြာျဖင့္၊ ေလာကတပါး၊ သယ္ေဆာင္သြားမည့္၊ မိုက္မွားတဏွာ၊ လံုး၀ကြာ၏။
ဉာဏ္လႊာအသိ၊ ဆံုးမရွိဘဲ၊ သိရန္လံုးစံု၊ အကုန္သိတတ္၊ ရွင္ေတာ္ျမတ္သည္၊ ပယ္ျဖတ္တဏွာ၊ လမ္းမွန္မွာလွ်င္၊ ခ်မ္းသာျဖိဳးေ၀၊ တည္ရွိေနလ်က္၊ ဘယ္တြက္ လမ္းေၾကာင္း၊ ေျပာင္းမည္နည္း။

( ဗုဒၶ၀ဂ္ မာရဓီတရ ၀တၳဳ )


Read more...

နိဗၺာန္ေဆာ္

ေရွးအခါက လုလင္ပ်ိဳတေယာက္သည္ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈျပဳလုပ္ရန္ ဤသို႔ စဥ္းစားေတြးေတာ၏။ သူတပါးတို႔ကို မညႇဥ္းဆဲ၊ မသတ္ျဖတ္ရဘဲ ျပဳရေသာအမႈသည္ အဘယ္အျပဳအမူ ျဖစ္မည္နည္း။ ထိုအခါ ရတနာျမတ္သံုးပါးႏွင့္ စပ္ေသာအလုပ္ကို ျပဳရန္ ႏိႈးေဆာ္ျခင္းသည္သာ ေကာင္းေပလိမ့္မည္ဟု ၾကံစည္ေတြးေတာမိ၏။

ထိုသို႔အၾကံအစည္ျဖစ္ျပီးေနာက္ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ ျပဳလုပ္ၾကပါ၊ ဥပုသ္ေန႔၌ ရွစ္ပါးသီလ ဆယ္ပါးသီလ ေဆာက္တည္ၾကပါ။ အလွဴေပးၾကပါ။ တရားနာၾကပါ။ ရတနာျမတ္သံုးပါးကို ဆည္းကပ္ပူေဇာ္ၾကပါ-ဟု နယ္ေပါင္းစံုသို႔ ေျခက်င္လွည့္လည္၍ ဟစ္ေအာ္ေၾကြးေၾကာ္ေလ၏။
လုလင္ပ်ိဳ၏ ဟစ္ေအာ္ေၾကြးေၾကာ္သံကို ဘုရင္ႀကီး ၾကားသိရေသာအခါ ေခၚယူေမးျမန္း၏။ ထိုအခါ ရတနာျမတ္သံုးပါး၏ ဂုဏ္ေက်းဇူးကို လူအေပါင္းသိေစရန္အတြက္ ေျခက်င္လွည့္ကာ ဟစ္ေအာ္ေၾကြးေၾကာ္ေၾကာင္း သိရွိသြား၏။ ဤတြင္ ဘုရင္ႀကီးက လုလင္ပ်ိဳကို ပန္းဆိုင္းႏွင့္ ျမင္းလိမၼာတေကာင္ ခ်ီးျမႇင့္လိုက္ေလသည္။

လုလင္ပ်ိဳသည္ ဘုရင္ႀကီးေပးသနားေသာ အေဆာင္အေယာင္ျဖင့္ ျမင္းကိုစီးလ်က္ နိဗၺာန္ေဆာ္လုပ္ေလသည္။ ထိုကဲ့သို႔ ျမင္းစီးလ်က္ နိဗၺာန္ေဆာ္လုပ္သည္ကို ဘုရင္ႀကီး ျမင္ရျပန္ေသာအခါ လုလင္ပ်ိဳ၌ ဤမွ်ျဖင့္ မျပည့္စံုႏိုင္ေသးဟု ထင္ျမင္သြားသည္။
ထပ္မံ၍ သိေႏၶာျမင္းေလးေကာင္ ကေသာ ရထားကို ခ်ီးေျမႇာက္ျပန္သည္။ သို႔ႏွင့္ နိဗၺာန္ေဆာ္သည္ သိေႏၶာျမင္းေလးေကာင္ကေသာ ရထားျဖင့္ နိဗၺာန္ေဆာ္လုပ္ျပန္ေလ၏။

ဤသည္ကို ဘုရင္ႀကီး ျမင္ျပန္ေသာအခါ ဤမွ်ႏွင့္ မျပည့္စံုေသးဟု မိန္႔ၾကားျပီး မ်ားစြာေသာစည္းစိမ္ဥစၥာ အသံုးအေဆာင္တို႔ကို ေပးသနားသည္။ ထို႔ျပင္ ဆင္တေကာင္ကိုလည္း ေပးျပန္ေလသည္။
နိဗၺာန္ေဆာ္လုလင္ပ်ိဳသည္ ေန႔စဥ္ ၀တ္ေကာင္းစားလွမ်ားကို ၀တ္ဆင္၍ ဘုရင္ႀကီးေပးသနားေသာ ဆင္ကိုစီးလ်က္ နိဗၺာန္ေဆာ္အမႈကို ျပဳေလ၏။

ဤသို႔ေသာ ေကာင္းမႈအက်ိဳးေၾကာင့္ နိဗၺာန္ေဆာ္လုလင္ပ်ိဳ၏ ခႏၶာကိုယ္မွာ ေမႊးႀကိဳင္ေန၏။ ထို႔ျပင္ အာခံတြင္းကလည္း ေမႊးႀကိဳင္ေသာ ၾကာပန္းရနံ႔မ်ား သင္းပ်ံ႔လ်က္ ရွိေလ၏။
( ဓမၼပဒ ႒-၂ )

( စံျမတ္သူ-သံုးဆယ္ )

( ျမတ္မဂၤလာ ၂၀၀၁-ေဖေဖာ္၀ါရီလ )


Read more...

တစ္သက္တစ္မဂၤလာ

ေယာက်္ားေလးတစ္ေယာက္ႏွင္႔မိန္းကေလးတစ္ေယာက္အခ်ိန္တန္အရြယ္ေရာက္၍အိမ္ေထာင္ျပဳ
ၾကသည္မွာေလာကဓမၼတာတစ္ခုပင္ျဖစ္ပါသည္။အရြယ္ေရာက္ေသာေယာက်ၤားေလးတစ္ေယာက္
ႏွင္႔အရြယ္ေရာက္ေသာမိန္းခေလးတစ္ေယာက္အိမ္ေထာင္ျပဳသည္ကိုျမန္မာတို႕ကထိမ္းျမားမဂၤလာ
ေဆာင္သည္ဟုေခၚပါသည္။
ကြ်န္ေတာ္တုိ႕ျမန္မာႏိုင္ငံသည္ေရွးႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာကတည္းကပင္တစ္လင္တစ္မယားစနစ္ကိုက်င္႔
သံုးခဲ႔ေသာႏိုင္ငံျဖစ္ပါသည္။ ျမန္မာယဥ္ေက်းမႈသည္ အေနာက္ႏိုင္ငံမ်ားႏွင္႔ လံုး၀ကြဲျပားျခားနားျပီး
ယဥ္ေက်းသိမ္ေမြ႕ပါသည္။ထိုသို႕ယဥ္ေက်းသိမ္ေမြ႕ေသာျမန္မာ႕လူမ်ဳိးတို႕သည္ယခုအခါအေနာက္
တိုင္းယဥ္ေက်းမႈမ်ားကိုအတုခိုးျပီးျမန္မာ႔ယဥ္ေက်းမႈမ်ားတျဖည္းျဖည္းေပ်ာက္ကြယ္လာပါသည္။ျမန္
မာလူမႈနယ္ပယ္တြင္မဂၤလာေဆာင္ျခင္းကိစၥႏွင္႔ပက္သက္၍“တစ္သက္မွာတစ္မဂၤလာ”ဟူေသာဆိုး
ရိုးစကားတစ္ခုရိွပါသည္။ထိုစကားအေပၚျမန္မာအမ်ဳိးသားမ်ားအေနျဖင္႔ဥပကၡာျပဳမထားၾကသည္႔အ
တိုင္းထိုစကားအေပၚျမန္မာအမ်ဳိးသမီးေလးမ်ားပို၍အေလးထားတန္ဖိုးထားၾကပါသည္။ အိမ္ေထာင္
ျပဳရာတြင္“အိမ္ေထာင္မႈ၊ဘုရားတည္၊ေဆးမင္ရည္စုတ္ထိုး၊ဤသံုးခ်က္တစ္ကယ္မပိုင္လွ်င္ေနာင္ျပင္
ရန္ခက္သည္႔အမ်ဳိး”ဟူ၍ဆိုးရိုးစကားရိွပါသည္။တည္ျပီးသားဘုရားကိုျပန္ျပီးဖ်က္ရန္မျဖစ္ႏိုင္သလို၊
ခႏၶာကိုယ္တြင္ထိုးထားေသာေဆးမင္ကိုလည္းဖ်က္ရန္ခက္ပါသည္။ထိုနည္းတူအိမ္ေထာင္တစ္ခုကို
တည္ေထာင္ရာတြင္လည္း အေနာက္ႏိုင္ငံမ်ားတြင္လို ခုယူလိုက္ ခုကြာရွင္းလိုက္သည္ ျမန္မာယဥ္
ေက်းမႈဓေလ႔ထံုးတမ္းစဥ္ႏွင္႔လံုး၀မသက္ဆိုင္ကြဲျပားျခားနားလွပါသည္။အတုမခိုးသင္႔လွပါ။
တစ္သက္တြင္တစ္ခါသာမဂၤလာယူရေသာမဂၤလာေဆာင္(အိမ္ေထာင္ျပဳျခင္း)ႏွင္႔ပက္သက္၍မျဖစ္
ခင္ကၾကိဳတင္စဥ္းစားႏိုင္ရန္ေနာင္မွေနာင္တမရနိုင္ရန္အတြက္“၂၀၀၉-ခုႏွစ္ၾသဂုတ္လ(၁)ရက္ေန႔
ထုတ ္ဓမၼ၀ီရဂ်ာနယ္မွ လူေအး(တမာေျမ) ေရးသားတဲ႔ ေမြးေန႔လက္ေဆာင္မြန္ ေဆာင္းပါးမွအိမ္
ေထာင္တစ္ခုုျပဳေတာ႕မယ္ဆိုရင္“ကြာသံုးကြာ၊ပါသံုးပါ၊ခ်ာသံုးခ်ာေရွာင္ရမယ္”ဆိုတဲ႔အခ်က္ေလးကို
ကြ်န္ေတာ္ျပန္လည္ေကာက္ႏုက္ေဖာ္ျပလိုက္ပါတယ္။
ကြာသံုးကြာမွာ-
ပတမကြာကေတာ႕ဘာသာအယူ၀ါဒကြာတာပဲျဖစ္ပါတယ္။ကိုယ္နဲ႕ဘာသာအယူကြာတဲ႕သူဆိုရင္မ
ယူရဘူးလို႔ဆိုလိုတယ္။ယူမိရင္ေရရည္မွာထိခိုက္လာႏိုင္ပါတယ္။
ဒုတိယကြာကေတာ႔လူမ်ဳိးကြာတာျဖစ္ပါတယ္။လူမ်ဴိးကြာတာယူမိရင္ေရရွည္မွာနင္တို႕လူမ်ဳိးကဘာ...ငါတို႕လူမ်ဳိးကေတာ႕ျဖင္႔ဘာဆိုျပီးျဖစ္လာတတ္ပါတယ္။
တတိယကြာကေတာ႕နယ္ေျမေဒသကြာတာျဖစ္ပါတယ္။ဥပမာနင္တို႕နယ္သူနယ္သားေတြအက်င္႔ကို
ကဆိုျပီးျဖစ္လာတတ္ပါတယ္။
ပါသံုးပါမွာ-
ပထမပါကေတာ႕အိမ္ေထာင္ေရးကိုထိခိုက္လာႏိုင္တဲ႔ေရာဂါပါလာတဲ႕သူဆိုရင္လည္းမယူရဘူး။ယူမိ
ရင္ေတာ္ၾကာအိမ္ေထာင္သုခ မဟုတ္ဘဲ အိမ္ေထာင္ဒုကၡ ျဖစ္သြားတတ္ပါတယ္။
ဒုတိယပါကေတာ႔ေဆြမ်ဳိးသားခ်င္းေတြအမ်ားၾကီးပါတဲ႕သူဆိုရင္လဲေရွာင္တာေကာင္းပါတယ္။ ကိုယ္
ယူထားတာတစ္ေယာက္တည္းေကြ်းရတာအမ်ားၾကီးဆိုရင္ၾကာေတာ႕ျငိဳျငင္လာတတ္ပါတယ္။
တတိယပါကေတာ႔ရာဇ၀တ္မႈေတြပါလာတဲ႕သူဆိုရင္လည္းမယူပါနဲ႕တဲ႕။ယူမိရင္အိမ္ေထာင္က်ျပီးမွ
အမႈေတြေျဖရွင္းေနရတာနဲ႔စီးပြားေရးေတြထိခိုက္ေစသျဖင္႔စိတ္မခ်မ္းမသာျဖစ္တတ္ပါတယ္။
ခ်ာသံုးခ်ာမွာ-
စီးပြားေရးခ်ဴခ်ာတဲ႕သူရယ္၊ စီးပြားေရးအျမင္ႏံုခ်ာတဲ႕သူရယ္တို႕ျဖစ္ပါတယ္။ ပိုက္ဆံရိွျပီးဘာစီးပြား
ေရးမွမလုပ္တတ္ေတာ႕ရိွတာေလးထိိုင္စားကုန္ေရာျဖစ္တတ္ပါတယ္။
တတိယခ်ာကေတာ႕အထူးအေရးၾကီးတဲ႔အခ်က္ျဖစ္ပါတယ္။အက်င္႔စာရိတၱႏံုခ်ာတဲ႕သူဆိုရင္ေတာ႕
ေ၀းႏိုင္သမွ်အေ၀းဆံုးကေရွာင္ရန္ျဖစ္ပါတယ္။
ကြာသံုးကြာမွာပါတဲ႕လူမ်ဳိးကြာတာထက္ဘာသာအယူ၀ါဒကြာတာပိုျပီးအေရးၾကီးပါတယ္။
ကြ်န္ေတာ္အျမင္ေျပာရရင္ေတာ႕ဘာသာေရာလူမ်ဳိးေရာအေရးၾကီးပါတယ္။သားသမီးက်င္႔၀တ္မွာပါ
တဲ႕ေစာင္႕ေလးမ်ဳိးႏြယ္ဆိုတဲ႕ အခ်က္အရ ကိုယ္အမ်ဳိးအႏြယ္ မေပ်ာက္ပ်က္ေအာင္ ကိုယ္ဘဲေစာင္႕
ေရွာက္ထိန္းသိမ္းရမွာျဖစ္ပါတယ္။
ထိမ္းျမားမဂၤလာျပဳျပီးေသာအခါတြင္လည္းေယာက်္ားျဖစ္သူကလည္းဇနီးမယားအေပၚလင္က်င္႔၀တ္
ငါးပါးျဖစ္တဲ႔-
၁။ ႏွိမ္႔ခ်၍မဆက္ဆံျခင္း၊မထီမဲ႔ျမင္မျပဳျခင္း၊
၂။ စည္းစိမ္ဥစၥာကိုအပ္ႏွင္းျခင္း၊
၃။ မယားအငယ္အေႏွာင္းမထားျခင္း၊
၄။ အ၀တ္တန္ဆာဆင္ေပးျခင္း၊
၅။ ျမတ္ႏိုးၾကင္နာမႈရိွျခင္း၊
မိန္းမျဖစ္သူကလည္းမယားက်င္႔၀တ္ငါးပါးျဖစ္တဲ႔-
၁။ ခ်က္ျပဳတ္ခ်ဳပ္လုပ္ျခင္းအိမ္တြင္းမႈၾကီးငယ္ကိုေကာင္းစြာစီမံလုပ္ေဆာင္ျခင္း၊
၂။ ရွာေဖြစုေဆာင္းရရိွသည္႔ဥစၥာကိုထိန္းသိမ္းေစာင္႔ေရွာက္ျခင္း၊
၃။မိမိေယာက်္ားမွတစ္ပါးအျခားေယာက်္ား၌လြန္ကဴးေသာအက်င္႕မွကင္းျခင္း၊
၄။ ႏွစ္ဖက္ေဆြမ်ဳိးတို႕ကိုခ်ီးေျမွာက္ျခင္း၊
၅။ ေနထြက္မွေန၀င္အိမ္မႈကိစၥမျမဲမျပတ္လုပ္ေဆာင္ေန၍ပ်င္းရိမႈကင္းျခင္း။ စတဲ႕လင္က်င္႔၀တ္၊
မယားက်င္႔၀တ္အတိုင္းလိုက္နာလွ်င္သာယာေသာအိမ္ေထာင္ကိုတည္ေထာင္ႏိုင္မည္ျဖစ္ပါတယ္။
“လင္နဲ႕မယားလွ်ာနဲ႕သြားဆိုသလို” တစ္ခါတစ္ရံမွာခိုက္ရန္ျဖစ္ပြားတတ္ေပမယ္႔တစ္ဦးႏွင္႕တစ္ဦး
နားလည္သည္းခံခြင္႕လြတ္ႏိုင္ရပါမယ္။
“မယားႏွင္႕လင္၊ျပစ္ရွာျမင္၊
ေန႔စဥ္ေတြ႕စျမဲ၊
ဆရာဒကာ၊အျပစ္ရွာ။
လြယ္စြာေတြ႕စျမဲ။
တပည္႔ဆရာ၊အျပစ္ရွာ၊
လြယ္စြာေတြ႕စျမဲ။
စိုးရျပည္သူ၊ျပစ္ရွာမူ၊လြယ္ကူေတြ႔စျမဲ။
တဖက္သားသူ၊ျပစ္ရွာမူ၊
ထိုသူျပစ္ရိွျမဲတဲ႔။”ဆိုတဲ႕အတိုင္းကြ်န္ေတာ္တို႕တေတြအျပစ္မျမင္ဘဲခ်စ္ခင္တာလည္းဒီစိတ္ဘဲ၊အျပံဳး
မျမင္ဘဲအမုန္း၀င္တာလည္းဒီစိတ္ဘဲျဖစ္ပါတယ္။ထို႕ေၾကာင္႔စိတ္သာလွ်င္အဓိကျဖစ္ပါတယ္။ ကိုယ္
စိတ္ကိုယ္ႏိုင္ေအာင္ထိန္းႏိုင္ရင္အရာအားလံုးအေပၚေကာင္းတဲ႕ဘက္ကၾကီးဘဲေတြးတတ္လာမွာပါ။
ဓမၼဒူတဆရာေတာ္အရွင္ေဆကိႏၵမိန္႕ဆိုတဲ႕
သူေနရာမွာ၀င္ခံစားၾကည္႕မယ္..သူရႈ႕ေထာင္႕ကေနၾကည္႔မယ္ဆိုရင္တစ္ျခားလူကိုကိုယ္ခ်င္းစာတတ္ဖို႔ဆိုတာမခက္ပါဘူး
ဆိုတဲ႕စကားေလးနဲ႕နိဂံုးခ်ဳပ္လိုက္ပါတယ္။ အားလံုးေသာ ညီအစ္ကို ေမာင္ႏွမမ်ား ဘ၀မွာသာယာ
ေအးခ်မ္းေသာအိမ္ေထာင္ပန္းကိုဆင္ျမန္းႏိုင္ၾကပါေစ။


Read more...

၀စီကံေၾကာင့္ ငရဲမွာ ႏွစ္ေပါင္းေသာင္းခ်ီ...

ဝစီကံတစ္ခုသည္ ေၾကာက္စရာ ေကာင္းလွေပသည္...



သုပၸဗုဒၶကု႒ိသုတ္ မွ...

ရဟန္းတစ္ပါးသည္ ျမတ္စြာဘုရားကို...
အသွ်င္ဘုရား သုပၸဗုဒၶကလူႏူသည္ လူတကာတို႔ထက္ ဆင္းရဲရျခင္း အထီးက်န္ ရျခင္း ခ်ဳိ႕တဲ့ရျခင္း အေၾကာင္းကား အဘယ္ပါနည္း။ အေထာက္အပံ့ကား အဘယ္ပါနည္း ဟု ေလွ်ာက္၏။

ရဟန္းတို႔ ေရွး၌ ျဖစ္ဖူးသည္ကား သုပၸဗုဒၶလူႏူသည္ ဤရာဇၿဂိဳဟ္ျပည္၌ပင္ သူေဌးသား ျဖစ္ဖူး၏။ ထိုသူေဌးသားသည္ ဥယ်ာဥ္သို႔ ထြက္လတ္ေသာ္ (ရာဇၿဂိဳဟ္) ၿမိဳ႕သို႔ ဆြမ္းခံဝင္ေသာ တဂၢရသိခီ ပေစၥကဗုဒၶါကို ျမင္၍ ...


ဤသူသည္ အဘယ္သူနည္း?
လူႏူသည္ လူႏူအဝတ္ျဖင့္ လွည့္လည္၏ ဟု

ၾကံစည္ၿပီးလွ်င္ တံေတြးေထြးကာ အ႐ိုအေသ မျပဳဘဲ ဖဲသြား၏။ ထိုသူေဌးသား သည္ ထိုကံ၏ အက်ဳိးေၾကာင့္ အႏွစ္အရာ အႏွစ္အေထာင္ အႏွစ္အေသာင္း တို႔ပတ္လံုး ငရဲ၌ က်ေရာက္၏။ ထိုကံ၏ အက်ဳိးႂကြင္းေၾကာင့္ ပင္လွ်င္ ဤ ရာဇၿဂိဳဟ္ျပည္၌ လူတကာတို႔ထက္ ဆင္းရဲေသာ အထီးက်န္ေသာ ခ်ဳိ႕တဲ့ေသာ လူႏူျဖစ္၏။

ထိုလူႏူသည္ ျမတ္စြာဘုရား ေဟာၾကားအပ္ေသာ သုတ္အဘိဓမၼာ ဝိနည္းကို မွီျငမ္းျပဳ၍ ယံုၾကည္မႈ 'သဒၶါ' ကို ေဆာက္တည္၏။ ေစာင့္ထိန္းမႈ 'သီလ' ကို ေဆာက္တည္၏။ အၾကားအျမင္ 'သုတ' ကို ေဆာက္တည္၏။ စြန္႔ၾကဲမႈ 'စာဂ' ကို ေဆာက္တည္၏။ ပညာကို ေဆာက္တည္၏။ ထိုလူႏူသည္ ျမတ္စြာဘုရား ေဟာၾကားအပ္ေသာ သုတ္အဘိဓမၼာ ဝိနည္းကို မွီျငမ္း ျပဳ၍ယံုၾကည္မႈ 'သဒၶါ' ကို ေဆာက္တည္ေသာေၾကာင့္ ေစာင့္ထိန္း မႈ 'သီလ' ကို အၾကားအျမင္ 'သုတ' ကို စြန္႔ၾကဲမႈ 'စာဂ' ကို ပညာကို ေဆာက္တည္ေသာေၾကာင့္ ခႏၶာကိုယ္ပ်က္စီး၍ ေသၿပီးသည္မွေနာက္၌ ေကာင္းေသာ လားရာျဖစ္ေသာ တာဝတႎသာနတ္တို႔၏ အေပါင္းအေဖာ္ျဖစ္ေသာ နတ္ျပည္သို႔ ေရာက္၏။

ထိုသုပၸဗုဒၶလူႏူသည္ ထိုတာဝတႎသာနတ္ျပည္၌ အဆင္းျဖင့္ လည္းေကာင္း၊ အျခံအရံျဖင့္ လည္းေကာင္း တစ္ပါးေသာ နတ္တို႔ထက္ လြန္၍ တင့္တယ္၏ဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။

ထိုအခါ ျမတ္စြာဘုရားသည္
ဤအေၾကာင္းအရာကို သိေတာ္မူ၍ ထိုသိေသာ အခ်ိန္၌-

''မ်က္စိအျမင္ ရွိသူသည္ လုံ႔လဝီရိယ ရွိလတ္ေသာ္ မညီၫြတ္ေသာ အရပ္တို႔ကို ေရွာင္ၾကဥ္သကဲ့သို႔ ဤအတူ သတၱေလာက၌ ပညာရွိေသာ သူသည္ မေကာင္းမႈတို႔ကို ၾကဥ္ေရွာင္ရာ၏''ဟု ဤဥဒါန္းကို က်ဴးရင့္ေတာ္မူ၏။ 43

၃ - သုပၸဗုဒၶကု႒ိသုတ္ မွ၊ ေသာဏဝဂ္၊ ဥဒါန္းပါဠိေတာ္၊ ခုဒၵကနိကာယ္။

ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။


Read more...

စကားသာ က်က္စားရာ ရွိသူတို႔သည္...

သဓာယမာနသုတ္

အကြၽႏ္ုပ္သည္ဤသို႔ ၾကားနာခဲ့ရပါသည္...
အခါတစ္ပါး၌ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ေကာသလတုိင္းတို႔၌
မ်ားစြာေသာ ရဟန္း အေပါင္းႏွင့္အတူ ေဒသစာရီ လွည့္လည္ေတာ္မူ၏။

ထုိအခါ မ်ားစြာေသာ လုလင္တို႔သည္
ျမတ္စြာဘုရား၏ မနီးမေဝး၌
ျပက္ရယ္ ေျပာဆိုျခင္း သေဘာရွိကုန္လ်က္ ျဖတ္သန္း သြားၾကကုန္၏။

ျမတ္စြာဘုရားသည္
မနီးမေဝး၌ ျပက္ရယ္ ေျပာဆိုေသာ သေဘာရွိသည္ ျဖစ္၍
ျဖတ္သန္းသြားၾကကုန္ေသာ မ်ားစြာေသာ လုလင္တို႔ကို ျမင္သည္သာတည္း။

ထုိအခါ ျမတ္စြာဘုရားသည္...
ဤအေၾကာင္းအရာကို သိေတာ္မူ၍ ထုိသိေသာ အခ်ိန္၌...

သတိလြတ္ကုန္ေသာ
ပညာရွိေယာင္ေဆာင္ကုန္ေသာ
စကားသာ က်က္စားရာ ရွိသူတို႔သည္
အလိုရွိသမွ် ခံတြင္းဟ၍ ေျပာဆိုတတ္ကုန္၏၊

အရွက္မရွိျခင္း
မိမိကိုယ္ကို ပညာရွိဟု ထင္မွတ္မႈကို ေဆာင္ေၾကာင္းျဖစ္ေသာ
သတိကင္းလြတ္မႈ စသည္ကိုမူ ထုိသူတို႔ မသိၾကေလကုန္ ဟု
ဤဥဒါန္းကို က်ဴးရင့္ေတာ္မူ၏။

၉ - သဓာယမာနသုတ္၊ ေသာဏဝဂ္၊ ဥဒါန္းပါဠိေတာ္၊ ခုဒၵကနိကာယ္။ 49

ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။


Read more...

ကုသိနာရံုဆင္ဖိုနီ

အဲဒီညေနခင္းဟာ
ႏြမ္းလ်လ်ရွိခဲ့တယ္
ခႏၶာဆိုတာ ၀န္ထုပ္၀န္ပိုးမို႕
ေနာက္ဆံုးသယ္ေဆာင္ရမယ့္
ေနာက္ဆံုးထြက္သက္မွာေတာင္
သခၤါရေတြ စီးစီးပိုးပိုး
ရႈၾကေရာ..။

“ ဟိရည၀တီျမစ္ကို ျဖတ္လို႕
အင္ၾကင္းပန္းေတြပြင့္ရာ
ဟိုး..
ကုသိနာရံုေတာအုပ္ေလးဆီ
သြားၾကစို႕”

“ပန္းေလစြ အာနႏၵာ
အင္ၾကင္းပင္ေတြၾကား
ေျမာက္ဘက္အရပ္ကို ေခါင္းထားလို႕
ေညာင္ေစာင္းေလးကို ခင္း
ကိုယ္ေတာ္ ေက်ာခင္းေတာ္မူဦးမယ္။”

အံ့ခ်ီးဖြယ္ေတြက
ေလာကတစ္ခုလံုးရဲ႕ ေၾကကြဲမႈကို ဖံုးဖို႕
ပင္လံုးကြ်တ္အင္ၾကင္းခိုင္ေတြ
ေ၀ၾက ေ၀့ၾက
ေၾကြၾကေပါ့
ပန္းေတြကေတာ့ ငိုကုန္ၿပီ။
မႏၵာရ၀နတ္ပန္းေတြ
စႏၵကူရန႔ံမိုးေတြ
ကုသိနာရံုကို စိုးေခ်ၿပီ။
နတ္တို႕ရဲ႕ ဂီတက
ေကာင္းကင္အေဆြးၾကီးထဲ
ေပါက္ၿပဲလို႕
သာယာေပမယ့္ နာမိၾကေပါ့။

“ျမင္ရဲ႕လား အာနႏၵာ
အခါမဲ့အင္ၾကင္းပန္းေတြ ေ၀လို႕
နတ္ပန္းျမတ္ေတြက ေၾကြလို႕
စႏၵကူးမိုးေတြက ေစြလို႔
လာျခင္းေကာင္းသာအရွင္ကို
ပူေဇာ္ၾကေနၾကရဲ႕ ..။
မွတ္ေလာ့ အာနႏၵာ
ပူေဇာ္ျခင္းအစစ္ဆိုတာ
တရားသေဘာရႈမွတ္
ဓမၼာႏုဓမၼပဋိပတ္
ေျဖာင့္မတ္တဲ့အက်င့္သာျဖစ္ေပတယ္
အဲဒီပူေဇာ္ျခင္္းမ်ိဳးသာ
ျမတ္နိုးရေပမယ္”

ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ရဲ႕ေညာင္ေစာင္းေတာ္ေဘးမွာေတာ့
ရဟႏၱာျမတ္ဥပ၀ါဏက
သားၿမီးယတ္ကို ခတ္လို႕
ေလးေအးဓါတ္ကို
ဆက္ကပ္ေနေလရဲ႕
“ ရဟန္း
ဖဲေလာ့ ရွားေလာ့
မ်က္ေမွာက္ေတာ္မွာ
မတည္ေလနဲ႕”
ကိုယ္ေတာ္အရွင့္မိန္႕ၾကားသံ
ရွင္အာနန္အံၾသစြာ စဥ္းစားမိေပါ့။
“ဥပ၀ါဏရဟန္းျမတ္ဟာ
ကိုယ္ေတာ္အရွင့္ အလုပ္အေကြ်း
ႏွစ္ရွည္လမ်ား
ေက်းဇူးေတြ ပြားခဲ့ဖူးေပါ့။
ဘဇာအေရးေၾကာင့္
ကိုယ္ေတာ္ရွင့္နံေဘး
ရပ္တည္ခြင့္မေပးပါသလဲ”တဲ့..။

“သိေလာ့ အာနႏၵာ
ေလာကဓါတ္တစ္ခုလံုး
နတ္ျဗဟၼာေတြ စုရံုး
ေနာက္ဆံုးထြက္သက္ေတာ္မီဖို႕အတြက္
အုတ္အုတ္က်က္က်က္
ေဟာဒီကုသိနာရံုအကြင္းအကြက္ထဲမွာ
သမန္းျမက္ဖ်ားတစ္ေနရာစာေတာင္ မရွိေတာ့ေခ်ဘူး။
ဥပ၀ါဏက
နတ္မ်က္စိနဲ႕ထြင္းေဖာက္မျမင္နိုင္တဲ့ ရဟႏၱာ
သူတို႕ခမ်ာ
ကိုယ္ေတာ့္မ်က္ႏွာ ဖူးေမွ်ာ္ခြင့္အေရး
ရင္ေလးေနၾကရွာေလရဲ႕။
ေနာက္ဆံုးသာတဲ့ လကို
ေနာက္ဆံုးေမွ်ာ္ေငးခြင့္ မရႈံးေစလိုပါ
ညီဘြား အာနႏၵာ”

နတ္ေတြက
သူတို႕ရဲ႕ မ်က္ရည္ဘာသာစကားမွာ
အလဲလဲအျပိဳျပိဳျဖစ္ၾက
ဟစ္ေအာ္မည္တမ္းၾက
“ ေလာကမ်က္လံုးကြယ္တာ ေစာလွခ်ည့္”တဲ့။
မရင့္က်က္သူတို႕
ေၾကကြဲမႈျမစ္ထဲ အပိုင္းပိုင္းေမ်ာၾကရဲ႕။
တရားသိသူတို႕
ၿငိမ္ဆိတ္လို႕
သံေ၀ဂမွတ္တိုင္မွာ ရပ္ေနၾကေလတယ္။

“ဟုိးယခင္သီတင္း၀ါလကြ်တ္ခ်ိန္ေတြမွာ
အရွင္ျမတ္ေျခရင္း
ေခါင္းခင္းပူေဇာ္ေနၾကသားရဟန္းေတြ
ေနာက္မ်ားမွာ အလြမ္းေျပပူေဇာ္ဖို႕
ဆံုးရႈံးၾကေပါ့” တဲ့
ရွင္အာနန္က အားတင္းေလွ်ာက္ျပန္တယ္။

“နာယူေလာ့ အာနႏၵာ
သဒၶါစြပ္စိုတဲ့ အမိ်ဳးေကာင္းသားေတြအတြက္
လာျခင္းေကာင္းေသာအရွင့္ ေမြးဖြာရာ
လာျခင္းေကာင္းေသာအရွင့္ တရားသိျမင္ရာ
လာျခင္းေကာင္းေသာအရွင့္ တရားဦးေဟာရာ
လာျခင္းေကာင္းေသာအရွင့္ ေနာက္ဆံုးေလ်ာင္းစက္ရာ
သံေ၀ဂၪာဏ္ပြားရင္းလွည့္လွည္
သံသရာအစီးအပြား
သုဂတိသာ လားေပလိ္မ့္”။

ရွင္အာနန္မွာ
ေမးခြန္းေတြတိုးလာခဲ့ျပန္ေပါ့။
ရဟန္းတစ္ပါးနဲ႕ အမ်ိဳးသမီးထုဆက္ဆံေရး
နည္းေပးခဲ့ပါဦးတဲ့
တိုတိုရွင္းမိန္႔ဆိုတယ္
“မၾကည့္နဲ႕ အာနႏၵာ” တဲ့

“မၾကည့္လို႔ မျဖစ္တဲ့ အေျခအေနမ်ိဳးမွာ ဘုရား” တဲ့
“မေျပာနဲ႕ကြာ အာနႏၵာ”တဲ့။

“မေျပာလို႕လည္း မျဖစ္ဘူးဆိုရင္ေကာ ဘုရား”တဲ့
“ သတိသာ ထားေပေရာ အာနႏၵာ ”တဲ့။

“ကိုယ္ေတာ့္ရွင့္
အႏၱိမပူဇာအေရး နည္းေပးညႊန္းပါဦးတဲ့
“မေၾကာင့္ၾကေလနဲ႕ အာနႏၵာ
သင္တို႕၀န္တာမေလးေစနဲ႕
ဒကာ ဒကာမေတြ အေရးသာျဖစ္ေလရဲ႕
တရားဓမၼသာ သင္တို႕ ရွာေရာ”

ပူေဇာ္ပံုအျခင္းအရာ
ရွင္းလင္းသိရပါမွ ဘုရားတဲ့
တစ္ဆင့္တက္ေမးျပန္တယ္
စၾကာ၀ေတးမင္းပမာ
ပူေဇာ္ပုံ ထူးရာ၏ တဲ့

ေလာကတစ္ခြင္မွာ
ေစတီထိုက္သူ
လူျမတ္ေလးပါးရွိေလရဲ႕
ဘုရား
ပေစၼကဗုဒၶါ
ဘုရားတပည့္ သာ၀ကာနဲ႕
စၾကာမင္း
ဂုဏ္သတင္းအလိုက္
ပူေဇာ္ထိုက္ပ
ဦးခိုက္ေလးျမတ္လို႕
နတ္လမ္းေဖာက္ၾကေပေရာ..။

ရွင္အာနန္ ေမးခြန္းဆိတ္ၿပီမို႔
ကိုယ္ေတာ့္အရွင့္အနားက တိတ္တိတ္ေလးခြာ
ေက်ာင္းေလးထဲ အသာ၀င္
သကၤန္းေခါင္းၿမီးၿခံဳလို႕
တစ္ကုိယ္တည္းၾကိတ္ငိုခဲ့ေပါ့
“ေက်းဇူးရွင္ၾကီးကား လြန္ေတာ့မည္။
ငါ့မွာ ေထာက္တည္ရာ တရားမျမင့္ေသး
ငါ့အေရးကို ဘယ္သူညွာတာေပးပါလိမ့္”တဲ့။

“အာနႏၵာ ဘယ္မွာ ေရာက္ပါလိမ့္” တဲ့
ကိုယ္ေတာ္ျမတ္အေမးေတာ္နဲ႕
ရွင္အာနန္ကို ဆြဲေခၚခဲၾကေပါ့
“မ်က္ရည္ေတြ သုတ္လိုက္ေတာ့ အာနႏၵာ
ခ်စ္သူေတြ ျမတ္နိုးရသူေတြ ရွင္ကြဲမကြဲ ေသကြဲကြဲၾက
ဓမၼတာတရား
ကိုယ္ေတာ္ အၾကိမ္ၾကိမ္ေဟာၾကားခဲ့
တစ္ေလာကလံုးျဖစ္ၿမဲ အပ်က္တရား
ကုိယ္ေတာ့္ကိုလည္း ခ်န္ထားမွာ မဟုတ္ေပဘူး။
မေမ့နဲ႕ အာနႏၵာ
သင့္ေမတၱာကာယကံ
သင့္ေမတၱာ၀စီကံ
သင့္ေမတၱာမေနာကံေတြနဲ႔
ကိုယ္ေတာ္ျမတ္အပါးမွာ
ကာလရွည္လ်ား
ေက်းဇူးေတြမ်ားခဲ့ေပါ့
သင္ဆည္းပူးခဲ့သမွ် ေကာင္းျမတ္ျခင္းေတြ
အာသေ၀ါယစ္မူးျခင္းေတြက
သင့္ကို လန္းေစလိမ့္မယ္
၀ီရိယသာ အရွိန္ျမွင့္ေပေရာ” တဲ့
ကိုယ္ေတာ္အရွင့္အားေပးစကား
ရွင့္အာနန္႔ နားနဲ႕ နွလံုးသားကို ခ်ိတ္ဆက္မိေစေပါ့။


Read more...

အားက်မိေသာ ထိုမေထရ္


ၿမန္မာ႔ သာသနာ႔ သမိုင္းတြင္ထင္ရွားေက်ာ္ႀကားေတာ္မူခဲ႔ႀကေသာ ဗန္းေမာ္ ဆရာေတာ္ အရွင္ ပ႑ိတ၊ သဂၤဇာဆရာေတာ္အရွင္ အဂၢဓမၼ၊ သုဓမၼာ ဆရာေတာ္အရွင္ သုဇာတ၊ ေတာင္ေတာ္ ဆရာေတာ္
အရွင္မာလာ၊ ရွမ္းကေလးကြ်န္း ဆရာေတာ္အရွင္ နႏၵ ၊ ေနာက္္ဆုံး ေရႊက်င္ဂုိဏ္းႀကီးကို အဦးအစ တည္ေထာင္ေတာ္မူခဲ႔ေသာ အာဒိကမၼိက ေရႊက်င္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး အရွင္ ဇာဂရ စေသာ သာသနာၿပဳ ဆရာေတာ္ အမ်ားအၿပားကိုေမြးထုတ္ေပးေတာ္မူခဲ႔ေသာ ဆရာေတာ္တပါး ရွိခဲ႔ေပသည္၊

ထုိဆရာေတာ္ကား ရႊန္းတက္ရြာ ဇာတိၿဖစ္ၿပီး ၁၁၄၈ ခုႏွစ္တြင္ဖြားၿမင္ေတာ္မူသည္၊ ရွင္ဘုရင္ အကိုးကြယ္ခံ စာတတ္ေပတတ္ က်န္းဂန္နံ႕စပ္ကြ်မ္က်င္ေတာ္မူေသာဆရာေတာ္ၿဖစ္ၿပီး ေရႊဘုိၿမိဳ႕၏ အေနာက္ေၿမာက္ရြန္းသီးလုံးရြာ၌ သီတင္းသုံးေနေတာ္မူေသာေႀကာင္႔ သီးလုံးဆ၇ာေတာ္ ဟုအမည္တြင္ေလ၏။


သီးလုံး ဆရာေတာ္ႏွင္႔ ဆရာတူတပည္႔ ပညာသင္ဘက္သူငယ္ခ်င္း
ၿဖစ္ေသာ အရွင္ေခမာသည္ စာေပ တတ္ေၿမာက္ေအာင္ ဦးစြာ သင္ႀကားၿပီးေနာက္
ေတာရေက်ာင္း၌သာ အၿမဲေန၍ ရဟန္းတရားကို ထက္ထက္သန္သန္ အားထုတ္ေလ႔ရွိၿပီး
ရံခါ သီးလုံးဆရာေတာ္ထံလာကာ တရားေဆြးေႏြး ေလ႔ ရွိ၏၊

သီးလုံးဆရာေတာ္အား ေတာထြက္၍ တရားအားထုတ္ရန္လညး္
မႀကာခဏ တိုက္တြန္းေၿပာႀကားေလ႔ရွိေသာေႀကာင္႔ သီးလုံးဆရာေတာ္သည္
ႀကီးမားလွေသာ အၿခံအရံ ပရိသတ္တို႔ကို ေရွာင္ရွားကာ ေတာရ
ေဆာက္တည္ၿဖစ္ေပသည္၊ ပုံမွန္အားၿဖင္႔ ရွင္ေခမာသည္ ကင္းေတာရမွ
သီးလုံးဆရာေတာ္ ထံသို႔ ေန႔ခ်င္းၿပန္အားၿဖင္႔ တလ ႏွစ္ႀကိမ္
သုံးႀကိမ္လာကာ တရားေဆြးေႏြးေလ႔ရွိ၏။
တေန႔ေသာ အခါ ထုံးစံအတိုငး္ အေၿခအတင္ အခ်ိန္အေတာ္ႀကာ
ေဆြးေႏြးၿပီးေနာက္ ရွင္ေခမာ ၿပန္ႀကြေသာအခါ ဆရာေတာ္သည္ မိမိကိုယ္တိုင္
ေက်ာင္း၀င္းမွလူ ႏွစ္ေခၚေလာက္အေရာက္ထိ လိုက္ပို႔ၿမဲ ၿဖစ္သည္႔အတုိင္း
ထုိေန႔မွာ လညး္ လုိက္ပို႔ေတာ္မူေလသည္၊
ပို႔ၿမဲေနရာေရာက္လ်င္ ရွင္ေခမာက “ သီးလုံး ဆရာေတာ္
ေကာင္းၿမတ္ေသာ ၀ီရိယ သတိၿဖင္႔ သာသနာေတာ္မွာ ေနရစ္ေပေတာ႔ “ ဟုု
ေၿပာႀကားႏွဳတ္ဆက္ၿပီး သကၤန္းကို ခါေယာင္ၿပဳလိုက္ရာ ထန္းပင္ ႏွစ္ပင္
ခန္႔ အၿမင္႔ထိ ေကာင္းကင္သို႔ တက္သြားၿပီးလ်င္ ေကာင္းကင္မွာရပ္ၿပီး
သီးလုံးဆရာေတာ္ ေနရစ္ေပေတာ႔ ဟု ဆိုကာ ႀကြသြားေတာ္မူေလသည္၊
ဆရာေတာ္ကား ေကာင္းကင္သို႔ ႀကည္႔ရွဳ႕ ေငးေမာ ေနရင္းပင္ တပည္႔
သာမေဏတပါးေရာက္လာမွ သတိရကာ ငါတို႔မ်ား သီးလုံး သီးလုံးနဲ႔
မင္းအကိုးကြယ္ခံ ဆရာေတာ္ၿဖစ္ေနၿပီး ဘာအသုံးမွ မက်ဘူး၊ ကိုေခမာတို႔မ်ား
သာသနာေတာ္ႏွင္႔ ႀကဳံေတြ႔ရက်ိဳး နပ္ပါေပသည္၊ ဟု ေၿပာဆိုၿပီး
ေက်ာင္းတြင္းသို႔ ၿပန္ႀကြေတာ္ မူေလ၏။
နံနက္ လင္းေတာ႔မွ အရွင္ေခမာ ပ်ံလြန္ေတာ္မူၿပီ ဟု
ဒကာမ်ားက လာေရာက္ေလ်ာက္ထားႀကရာ ဆရာေတာ္ ကိုယ္တုိင္ႀကြၿပီး ( ၇ )
ရက္အတြင္း ၿပီးစီးေအာင္ မီးသၿဂိဳလ္ လို္က္ေလသည္။ ဆရာေတာ္ကား
ထုိကာလမွစၿပီး ယခင္ကထက္ ထက္သန္စြာ ရဟန္းတရားကို အားထုတ္ေတာ္ မူေလ၏။
တခါေသာ္ ပဥၥမ သဂၤါယနာတင္ ဘ၀ရွင္ မင္းတုန္းမင္းတရားႀကီးသည္ ဆရာေတာ္၏
ပရိယတ္ ပဋိပတ္ အရည္အခ်င္းကို စုံစမ္းသိရွိလိုေသာေႀကာင္႔
အၿခားဆရာေတာ္မ်ားကိုခ်ဥ္းကပ္၍ စုံစမ္းေပးေတာ္မူႀကပါရန္ ေလ်ာက္ထားရာ
ဆရာေတာ္ အမ်ားက သဂၤဇာ ဆရာေတာ္ကို တာ၀န္ေပး ေစလႊတ္သၿဖင္႔
သီးလုံးဆရာေတာ္ရွိရာ ခက္သင္ရြာ ေတာရေက်ာင္းသို႔ သြားရေလ၏။
ရြာသို႔ေရာက္ေသာအခါနံနက္ခင္းအခ်ိန္၀ယ္သီးလုံးဆရာေတာ္ကုိဖူးေမွ်ာ္ခြင္႔ရၿပီးေမးေလ်ာက္ေသာပရိယတ္ပဋိပတ္ဆိုင္ရာၿပႆနာမ်ားကိုဒန္ပူသတ္ေနဆဲမွာပင္ေၿဖႀကားေတာ္မူေလသည္၊
ေမးေလ်ာက္ၿပီးေနာက္ သဂၤဇာ ဆရာေတာ္က ၿပန္မည္ ဟု
ေလ်ာက္ထားေသာအခါ “ သဂၤဇာ ခက္သင္ရြာက ဆြမ္းစားပင္႔ထားသည္၊
ဆြမ္းစားၿပီးမွ ၿပန္ပါေလ “ ဟုမိန္႔ေတာ္မူသည္။ ယခု ခက္သင္ကို ဘာႏွင္႔
လာခဲ႔ သလဲ ဟုေမးရာ ေလွနွင္႔ ကူူးလာခဲ႔ ပါသည္ ဘုရား၊ ေအး ဒါၿဖင္႔
ေလွႏွင္႔ပဲ ကူးသြားႏွင္႔ေလ ဟုမိန္႔ေသာေႀကာင္႔ ေလွႏွင္႔ ေစာ စီးစြာ
ကူူးသြားႏွင္႔ေလသည္၊
သဂၤဇာ စီးလာေသာ ေလွကား ခက္သင္ရြာသို႔ မဆိုက္မီ
သီးလုံးဆရာေတာ္သည္ ခက္သင္ရြာ ေလွဆိပ္၌ သကၤန္းရုံေတာ္မူေနေလၿပီ။
၊ခက္သင္ရြာသည္ ဆရာေတာ္ႀကီး၏ ေခတၱ သီတင္းသုံးရာ ေနရာ ၿဖစ္ၿပီး ခက္သင္ရြာ
ႏွင္႔ ေတာရေက်ာင္း အႀကား၌ ေခ်ာင္းၿခားလ်က္ရွိေပသည္။
တေန႔ေသာအခါ အရြယ္ေတာ္ အိုမင္းေနၿပီၿဖစ္ေသာ သီးလုံးဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးကို
ေႏြရာသီ ညဥ္႔အခါ ေတာရေက်ာင္းႏွင္႔ ေ၀းလံလွေသာ ေရကန္၌
ေရသုံးသပ္ေတာ္မူေနသည္ကို ေရခ်ိဳးသြားေသာ ကပၸိယ လူသူေတာ္
ေတြ႔ၿမင္ရသၿဖင္႔ ဆရာေတာ္ႀကီး ဘယ္ကဲ႔သို႔ ႀကြလာေလသနည္း စဥး္စားေနစဥ္
ဆရာေတာ္ႀကီးသည္ ေရသုံးသပ္ၿပီး ၿပန္ႀကြေတာ္မူခါနီး၌ “ သူေတာ္ ငါ
အသက္ထင္ရွားရွိေနသမ်ွ မည္သူ႔ကိုမွ် မေၿပာရ “ ဟု
ႏွုတ္ပိတ္ေတာ္မူၿပီးလ်င္ ေကာင္းကင္ ခရီးၿဖင္႔ ေက်ာင္းသို႔
ၿပန္ႀကြေတာ္မူသည္ ဟု ဆရာေတာ္ႀကီး ၿပန္လြန္ေတာ္မူမွ လူသူေတာ္က
ေၿပာၿပေႀကာင္း သိရေလ၏။
တေန႔ေသာ္ ရွိန္းမကား ၿမိဳ႕၀ယ္ သိမ္သမုတ္ရန္ ကိစၥအတြက္
စစ္ကိုင္း မႏၱေလး မင္းကြန္း စေသာ ၿမိဳ႕ရြာ တုိ႔မွ ထင္ရွားေသာ
ဆရာေတာ္မ်ား ႀကြလာႀကရာ သီးလုံးဆရာေတာ္အား တရားခ်ီးၿမွင္႔ ပါရန္
ဆရာေတာ္အားလုံးက ေလ်ာက္ထားေတာင္းပန္ႀကေသာေႀကာင္႔သီးလုံးဆရာေတာ္သည္
ေဟာႀကား၇န္ ၀န္ခံေတာ္မူၿပီေနာက္
တရားေဟာ ရမည္ ဆိုပါ လ်င္ မိမိ္သေဘာက် အားထုတ္ေနက်
ႏွလုံးသြငး္ေနက် တရားကိုသာလ်င္ ေဟာမည္ ဟု မိန္႔ကာ အနာဂါမိ မဂ္ ဖိုလ္
တိုင္ေအာင္ ၀ိပႆနာ ရွဳ႕ပုံ၊ ဥာဏ္ၿဖစ္ပုံ၊ မဂ္ဖုိလ္ ဆုိက္ေ၇ာက္ပုံ
ဖလသမာပတ္ ၀င္စားပုံတို႔ကို စီကာပတ္ကုံး ေဟာႀကားေတာ္မူေလသည္၊
အမွန္တကယ္အားၿဖင္႔ သာသနာသည္ ဆုတ္ကပ္ကာလ ေရာက္ေနေသာ္လည္း ဇြဲ လုလႅ
ထက္သန္စြာၿဖင္႔ အားထုတ္ပါက သႏၵိ႒ိက မ်က္ေမွာက္အက်ိဳးေက်းဇူးကို
ခံစားရမည္မွာ မလြဲဧကန္ပင္ ၿဖစ္ေပသည္၊ ထုိ႔ေႀကာင္႔ ၿမတ္စြာဘုရားက
ေရႊကို မီးႏွင္႔ အထပ္ထပ္ စမ္းသပ္ၿပီးမွ အစစ္ဟုတ္ မဟုတ္ လက္ခံရသလို
ငါဘုရားရဲ႕ တရားေတာ္ေတြကိုလဲ စိတ္ႀကိဳက္ စမ္းသပ္ပါ၊ ေလ႔လာပါ၊ ၿပီးမွ
လက္ခံယုံႀကည္စြာ အားထုတ္ပါ၊ သင္တုိ႔တေတြ မုခ်
အက်ိဳးေက်းဇူးခံစားရပါလိမ္႔မယ္၊ လုိ႔ ေဟာႀကားထားခဲ႔တာ ၿဖစ္ပါတယ္၊
မိမိ ႏွင္႔ တကြ သူေတာ္ေကာင္းတို႔ တေတြလဲ သာသနာႏွင္႔
ေတြ႔ႀကဳံခိုက္ယုံႀကည္စြာအားထုတ္ၿပီး သတိသံေ၀ဂ ၿဖင္႔ အခြင္႔ေကာင္းကို
ရယူႀကပါစုိ႔လို႔ အားေပးတုိက္တြန္းရင္ း နိဂုံးခ်ဳပ္ပါရေစ ။


အရွင္သုနႏၵာလကၤာရ ( သီဟုိဠ္ )



Read more...

လယ္တီဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး၏ နိဗၺိႏၵေတးထပ္…

Ø အ၀ိဇၨာ ပိတ္ကာဆို႔၊ မိစာၦၿမိဳ႕ ျပင္ျပင္၊
ဣ႒ာလို႔ ခင္မင္လွ်င္၊ လြင့္စင္မည္ မလြဲ၊
အရြတ္စု အပုပ္ေကာင္ကို၊ အဟုတ္ေယာင္ မွားဖို႔ ဖန္နဲ၊
Ø အသုဘ ရုပ္တေစ ၦငယ္၊ မဟုတ္ေလ ကိုယ္ထဲ၊
အပုပ္ရည္ စိုအရႊဲဟာမို႔၊ ယိုမစဲ သူ႔မွာ၊
ေသြး သည္ေျခ ျပည္သလိပ္ေတြက၊ တည္မဆိပ္ လွ်မ္းျပည့္သည္သာ၊
Ø သို႔ကေလာက္ ရြံစရာပါကို၊ လြန္တဏွာ မက္စြဲလို႔၊
စက္၀ဲမွာ တေပေပ၊ မြန္းနစ္ၾကပေလ၊
တဏွာဖမ္းတဲ့ အကန္းေတြမွာ၊ အပန္းမေျပ ဟိုက္ေမာရွာၾကေလး။
Ø တဏွာပူးတဲ့ အရူးေတြမွာ၊ အမူးမေျပ မိုက္ေမာရွာၾကေလး။
Ø တဏွာလိုက္တဲ့ အမိုက္ေတြမွာ၊ အဟိုက္မေျပ ပင္ပန္းရွာၾကေလး။


Read more...

ေရေရရာရာ မရိွ၊ ဇေ၀ဇ၀ါသိႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္

ေရေရရာရာ မရိွ ဇေ၀ဇ၀ါသိ ႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္

ဘာသာေရး ကဗ်ာ
ေရႊလမ္းေငြလမ္း၀င္းၾကည္

ဟာ.. ဘေလာ့ဂါေတြ..ဘေလာ့ဂါေတြ
မ်ားလိုက္တဲ့ ေကာင္းကင္ေပၚ
ေျမျပင္မွာ ကၽြန္ေတာ့္စာေတြမသုံးလို႔
သိၾကားမင္းရဲ႕ ညီေတာ္၊ညီမေတာ္
ဘေလာ့ဂါ အယ္ဒီတာမင္းမ်ားထံ
စာခၽြန္လႊာေတြ အခစား တင္ခဲ့မိပါၿပီ ေနာ္..။

အိုင္တီပညာ လာမေမးပါႏွင့္
ႏိုင္ငံေရး လာမေမးပါႏွင့္
ကမၻာ့အေရး လာမေမးပါႏွင့္
စီပြားေရး လာမေမးပါႏွင့္
ဘာသာေရး လာမေမးပါႏွင့္
လူမႈေရး လာမေမးႏွင့္
အတတ္ပညာ လာမေမးပါႏွင့္
အသိပညာ လာမေမးပါႏွင့္
ေရေရရာရာ သိေအာင္ ပညာရွာေနဆဲပါေနာ္။

ဟိုက္! ေကာင္ကင္ေပၚက
ဘေလာ့ဂါ ေဆြမ်ဳိးရင္းမ်ားရဲ႕
စာေပေတြက အလြန္ေကာင္း
အလြန္ေတာ္ ရသေတြကလည္းစုံပါသေနာ္။

ေျမျပင္ေပၚ အယ္ဒီတာမေရြးတာက လူမသိ
ေကာင္းကင္ေပၚတက္ စာေရးခါမွ
ကိုယ္မတတ္တာ မေတာ္တာေတြကို
တကမၻာလုံးက ၾကည့္လို႔
ပ်က္ရယ္ေတြျပဳေနၾကမွာေနာ္။

ေၾသာ္ ဒါေပမဲ့..
ေကာင္ကင္အြန္လိုင္းေပၚက
ေလာကီ၊ ေလာကတၱရာ
အသိတရား သတိတရားေတြ
ရခဲ့ရတာ ေနာက္မ်ားက်ေနၿပီလားေနာ္။

ငါ..ဘေလာ့ဂါ..၊ငါ..သိၾကားမင္း..
ငါ..ျပည့္ရွင္မင္းတရားႀကီး .လို႔အထက္ေကာင္ကင္က
မက်ေတာ့ဘူးအထင္နဲ႔ ေအာ္သူေတြကေအာ္..
လူျပည္က သူဆင္းရဲေတြလည္း
သာဒင္ကို ဘာထင္ေနသၾကလဲ?
ေကၽြးေႀကာ္သူေတြလည္း ေအာ္…
အရင္းစစ္ေတာ့ အျမစ္ေျမက ဆိုသလို
လူဘုံဆိုတာ လမ္းဆုံလမ္းခြထိုင္ေနတာပါတဲ့
အထက္ တက္မည္လား?၊ ေအာက္ဆင္းမည္လား?
သစၥာအမွန္တရား နိဗၺာန္ နန္းကိုသြားမည္လား?
ႀကိဳက္ရာ ဘုံဘ၀ကို ေရြးဘို႔ အခ်ိန္မီပါေသးသေနာ္။


ငါးအာရံု ဘင္အစု၊ ခင္မႈႏွင့္ ေန႔ကုန္၊
နင္ယခု ေမ့ပံုလို၊ ေတြ႕မႀကံဳ စခန္း၊
ပါယ္ေလး၀ ေသာကဘံုမွာ၊ ေမ်ာရရံု ရွိေတာ့မခန္း။

ေအာက္၀ီစိ ေသာင္းအငူမွာ၊ ေခါင္းမျပဴ စတမ္း၊
ႏွစ္အရွည္ နစ္မည့္လမ္းကိုလ၊ နင္ေမွ်ာ္စမ္း နင့္ကို္ယ္၊
ေဒသနာ ထင္အလင္းရယ္ႏွင့္၊ နင္အဖ်င္း ပိုထက္သာပို။

သည္ေလာဘ စရိုက္အိုကို၊ မလိုက္လို ေရွာင္ပစ္လို႔၊
ေနာက္အသစ္ တကယ္ျပင္လ်င္၊ ေကာင္းဖို႔ အစဥ္၊
ခြင့္သာခုိက္ကမွ မလိုက္ခ်င္လွ်င္၊
အမိုက္နင့္ျပင္ ရွိေသးေလလိမ့္လား။

ခြင့္သာဆဲကမွ မခဲခ်င္လွ်င္၊
အလြဲနင့္ျပင္ ရွိေသးေလလိမ့္လား။

ခြင့္သာတုန္းကမွ မရုန္းခ်င္လွ်င္၊
အရံႈးနင့္ျပင္ ရွိေသးေလလိမ့္လား....



ဒါ… တန္ဘိုးရွိတဲ့ လယ္တီဆရာေတာ္ရဲ႕ေတးထပ္
ကၽြန္ေတာ္တို႕လို ေဘးကပ္ေနသူေတြအတြက္ ဆုံးမစာ
အြန္လိုင္းေပၚက ေပးလိုက္တဲ႔ အသိပါ
ဆရာေတာ္ဆုံးမထားခဲ့သလို
ခြင့္သာတုံးမွာ ရုန္းၾကပါစို႔ေနာ္။

ကၽြန္ေတာ္ ကၽြန္ေတာ္ ကဗ်ာေရးၿပီး
တရားထိုင္ေနရင္း အိပ္လို႔ေပ်ာ္……
ခြင့္သာခိုက္မွ မလိုက္ခ်င္လွ်င္
အမိုက္နင့္ျပင္ ရိွေသးလိမ့္လား…….။

(လယ္တီဆရာေတာ္ဘုရားႀကီႏွင့္ အြန္လိုင္းဓမၼဘေလာ့ဂါမ်ားအား ဤကဗ်ာျဖင့္ပူေဇာ္ပါသည္။)


ေရႊလမ္းေငြလမ္း၀င္းၾကည္
၂၀၀၉ ခု၊ၾသဂုတ္လ(၂၆)ရက္၊ ည(၁၁းး၃၃)ေရး၏။


Read more...

နာမရူပ ပရိေစၧၲဒဉာဏ္ႏွင့္ ဒိ႒ိ၀ိသုဒိၶ အပိုင္း(၃)

ဒါျဖင့္ ဆက္ၾကအံုးစို႔၊ ကိုယ္ထဲမွာ မ်ိဳးစံုေပၚတာ စာလုိ ရုပ္လို႔ေခၚပါတယ္။
အေမး။ ။ စာထဲက ရုပ္ဆိုရင္ ကိုယ္ထဲမွာ ဘယ္လိုျမင္ရမလဲ။
အေျဖ။ ။ မ်ိဳးစံု ျမင္ရပါမယ္ဘုရား။

အေမး။ ။ ေခါင္းႀကီးသည္ ရုပ္ဆိုရင္ ဘယ္လိုျမင္ရမလဲ။
အေျဖ။ ။ မ်ိဳးစံုေပၚဒါ ျမင္ရပါတယ္ဘုရား။

အေမး။ ။ အလယ္ပိုင္း-ေက်ာ-ရင္က ရုပ္၊ ေအာက္ပိုင္း-ေပါင္-ေျခသလံုးစသည္ ရုပ္ဆိုရင္ ဘယ္လိုျမင္ရမလဲ။
အေျဖ။ ။ မ်ိဳးစံုေပၚဒါ ျမင္ရပါမယ္ဘုရား။

အေမး။ ။ အဲဒီလိုမ်ိဳးစံုေပၚေနဒါ စာလို ဘယ္လိုေခၚမလဲ။
အေျဖ။ ။ ရုပ္လို႔ေခၚပါတယ္ဘုရား။

ဟုတ္ၿပီဒါေၾကာင့္ ရုပ္ဆိုတာ နာမပညတ္ေနာ္၊ သဘာ၀မဟုတ္ဘူး၊ တကယ္မဟုတ္ဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ေယာဂီတို႔ေတြ ေျပာတတ္ၾကတယ္၊ ေဟ့-ငါတို႔ စာမတတ္လို႔ ရုပ္တို႔ နာမ္တို႔ေတာ့ မေျပာတတ္ပါဘူး၊ ကိုယ္ထဲက ျဖစ္ပံုကိုေတာ့ ေျပာတတ္ပါတယ္၊ ကိုင္းေျပာစမ္းပါ ဆိုေတာ့ ရုပ္ရွင္လိုပါဘဲ၊ အမ်ိဳးမ်ိဳးျဖစ္ေနတာပါဘဲ၊ ေခါင္းထဲမွာလည္း အမိ်ဳးမ်ိဳးျဖစ္ေနဒါပါဘဲ၊ ေက်ာ-ရင္မွာလည္း အမ်ိဳးမ်ိဳးျဖစ္ေနတာပါဘဲ၊ ေအာက္ပိုင္း-ေပါင္-ေျခသလံုး စသည္တို႔ မွာလဲ အမ်ိဳးမ်ိဳးပါဘဲလို႔ ကိုယ္ေတြ႔နဲ႔ေျပာတတ္ၾကတယ္ေနာ္။
တခိ်ဳ႕ေယာဂီမ်ားက်ေတာ့ ဥပမာေလးနဲ႔ ေျပာတတ္ၾကတယ္၊ တပည့္ေတာ္ ခႏၶာကိုယ္ဟာ ျပဴတင္းေပါက္မွာ ေနေရာင္ျခည္ ထိုးလိုက္တဲ့အခါ အမႈန္ကေလးေတြသန္းေနသလို လြင့္ေနသလိုပါဘဲ၊ အဲဒါ ရုပ္တို႔ နာမ္တို႔ရယ္လို႔ စာမတတ္ေတာ့ အေခၚအေ၀ၚဟာ မွားခ်င္မွားတတ္တယ္။ သဘာ၀ကေတာ့ မမွားၾကေတာ့ဘူး၊ ရွင္းရွင္းေလးမွတ္ၾကေနာ္။

အေမး။ ။ တကယ္ရုပ္ဆိုရင္ စာထဲမွာ မရွိဘူး၊ ကိုယ္ထဲမွာ ၾကည့္ရမယ္၊ ကိုယ္ထဲမွာ ၾကည့္ေတာ့ မ်ိဳးစံုေပၚတာေကာ ဟုတ္လား။
အေျဖ။ ။ ဟုတ္ပါတယ္ဘုရား။

မ်ိဳးစံု ေပၚဒါ ရုပ္ လို႔ေခၚပါ၊ ပူဒါ ရုပ္၊ ေအးဒါ ရုပ္၊ လႈပ္တာ ရုပ္၊ စာတတ္တိုင္း မခဲြရဘူး၊ ဓာတ္ႀကီးေလးပါးသည္ ရုပ္ဘက္က ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ဓာတ္ႀကီးေလးပါးသည္ ရုပ္၊ သိတာက နာမ္၊ ပူဒါ ရုပ္၊ သိတာ နာမ္၊ ေအးဒါ ရုပ္၊ သိတာ နာမ္၊ စာတတ္တိုင္း မခဲြရဘူး၊ သညာသိ ပါတယ္၊ ယခုေတာ့ ပညာသိစခန္းတဲ့။ ရွင္းသြားၿပီေနာ္။ ဒါက ရုပ္ဘက္က မွတ္ၾက။

အသားေလးတစ္ခု နမူနာ ယူေျပာမယ္၊ လက္တစ္၀ါးေလာက္ရွိတဲ့ အသားေလးမွာ၊ ရြရြမ်ိဳးစံု၊ ဖ်င္းဖ်င္းမ်ိဳးစံု၊ စစ္စစ္မ်ိဳးစံု၊ အမႈန္မ်ိဳးစံု၊ ေပၚတာျမင္မယ္ဆိုရင္ အမႈန္ဆိုတာ ပထ၀ီကို ေျပာပါသည္။ ေသးေသးေလးနဲ႔ အမ်ားႀကီးဆိုရင္ အသားထင္တာ စင္ထြက္သြားတာၿပီ။ အသားဆိုတာ အမႈန္နဲ႔ အၾကားမျမင္လို႔တဲ့၊ အမႈန္နဲ႔ အၾကားျမင္ရင္ အသားထင္တာ စင္ထြက္သြားတာဘဲ။ သ႑ာနပညတ္သံုးမ်ိဳး ေပ်ာက္သြားၿပီျဖစ္ပါတယ္။

သ႑ာနပညတ္ (၃)မ်ိဳး
၁။ အသား အရည္ အေၾကာ စေသာ ေကာ႒ာသ သ႑ာန ပညတ္၊

၂။ ေခါင္း ကိုယ္ ေျခ လက္ စေသာ သမူဟသ႑ာန ပညတ္၊

၃။ ေယာက်္ား၊ မိန္းမ၊ လူ၊ နတ္၊ ျဗဟၼာ စေသာ ဇာတိသ႑ာန ပညတ္၊

ဒီသံုးမ်ိဳးကို ထင္ေနတာ အမႈန္ႏွင့္ အၾကား မျမင္လို႔ဆိုတာကို မွတ္ပါ။ အမႈန္ႏွင့္ အၾကား ျမင္ရင္ ဒီပညတ္သံုးမ်ိဳး ေပ်ာက္မယ္ဆိုတာကို မွတ္ၾကပါ။ ရွင္းပါရဲ႕လား။

အေမး။ ။ အမႈန္ႏွင့္ အၾကား ျမင္ရင္ အသားအရည္ အေၾကာ ရွာေတြ႔ပါမလား ။
အေျဖ။ ။ မေတြ႕ပါဘုရား။

အေမး။ ။ ေယာက်္ား၊ မိန္းမစသည္။
အေျဖ။ ။ မေတြ႕ပါဘုရား။

ဒါေၾကာင့္ ဘာလိုရင္းလဲဆိုရင္ ပထ၀ီျမင္ဖို႔ အေရးႀကီးပါတယ္ေနာ္။ အမႈန္ႏွင့္ ပထ၀ီျမင္ခ်င္တယ္ဆိုရင္ အၾကားေပၚေအာင္လုပ္ရတယ္၊ အၾကားေပၚခ်င္တယ္ဆိုရင္ ပူရွိန္ ပူေငြ႔၊ ေအးရွိန္ ေအးခိုး ေအးေငြ႔ ေတေဇာဓာတ္ ၀ါေယာဓာတ္ႏွစ္ပါးကို ႐ႈရပါတယ္။
ေတေဇာဓာတ္ ၀ါေယာဓာတ္ ႏွစ္မ်ိဳးကို ေပါင္းၿပီး ရႈလိုက္ေတာ့ ပူေအးတုိ႔ကား ေတေဇာမီးဓာတ္ျဖစ္ပါတယ္။ အရွိန္ အခိုး အေငြ႔တို႔က ၀ါေယာေလဓာတ္ျဖစ္ၿပီး၊ အလုပ္လုပ္ပံု-မီးဓာတ္က ေလာင္ကၽြမ္းေအာင္ ဖုတ္ေပးလိုက္ေတာ့ အာေပါေခၚတဲ့ ေရဓာတ္က ခန္းခ်ဳပ္ ခန္းခ်ဳပ္သြားၿပီးလွ်င္ အရွိန္ အခိုး အေငြ႔ဆိုတဲ့ ေလဓာတ္က တရွိန္ရွိန္ တရႈးရႈးနဲ႔မႈတ္ေပးလိုက္ေတာ့ အာကာသဆိုတဲ့ အၾကား-အေသး-အႏႈတ္ေလးေတြ ေပၚလာၿပီးလွ်င္........
သစ္သားကို ၾကည့္ပါ၊ အေၾကာင္း အေၾကာင္းေလးေတြ ေလျပင္းတယ္ထတယ္ဆိုတာ ေတြ႔ဖူးၾကလား။ ဒီလုိ အၾကား အေသး အႏႈတ္ေလးေတြ ဇကာမ်ားကဲ့သို႔ အေပါက္ေပါက္ေလးေတြ ထင္းရႈးသားမ်ားကဲ့သို႔၊ ပြပြ ရြရြ မြမြ ျမည့္ျမည့္ ရိရိေလး ေပၚလာၿပီး၊ ပထ၀ီဆိုတဲ့ အမႈန္ေလးေတြက တလႈပ္လႈပ္ တရြရြ တမြမြ ျမင္လာပါတယ္။

အေမး။ ။ ဒီလို အမႈန္ျမင္လာမယ္ဆိုရင္ အသားထင္တာ စင္ထြက္မသြားဘူးလား။
အေျဖ။ ။ စင္ပါတယ္ဘုရား။

အေမး။ ။ ေခါင္း ကိုယ္ ေျခ လက္ ထင္တာေကာ။
အေျဖ။ ။ စင္ပါတယ္ဘုရား။

အေမး။ ။ ေယာက်္ား၊ မိန္းမစသည္။
အေျဖ။ ။ စင္ပါတယ္ဘုရား။

အဲဒါ အေရးႀကီးတယ္-ဒီလုိမွမျမင္ရင္ ျဖဳတ္ေနရတတ္တယ္၊ အသားအရည္သည္ ငါမဟုတ္၊ ေခါင္း ကိုယ္ ေျခ လက္သည္ ငါမဟုတ္၊ ေယာက်္ား-မိန္းမသည္ ငါမဟုတ္ စသသည္ျဖင့္ ျဖဳတ္ေနရတတ္တယ္။ ဘုန္းႀကီးမ်ား အလုပ္က ဒီလိုျဖဳတ္ေနရတဲ့ အလုပ္မဟုတ္ဘူး၊ လက္စမ္း ပထ၀ီမလိုဘူး၊ အာကာသ ပံုပမာေတြလဲ ျပေနတာ မဟုတ္ဘူး။
ခႏၶာကိုယ္မွာ အမႈန္ေလးေတြ အမ်ားႀကီးျမင္ေအာင္ လုပ္ရမယ္၊ အမႈန္ဆိုတာ ပထ၀ီပါ၊ အမ်ားႀကီးဆိုတာ အာကာသပါ။ ေနာက္ဆံုးေျပာခ်င္တာေတာ့ သ႑န္သံုးမ်ိဳးေပ်ာက္ေအာင္ ပထ၀ီဓာတ္ ျမင္ေအာင္လုပ္ရမယ္၊ ပထ၀ီဓာတ္ ျမင္ခ်င္တယ္ဆိုရင္-ခႏၶာမွာ အၾကားေလးေတြ ေပၚေအာင္ ေဖၚၾက၊ အၾကားေပၚခ်င္တယ္ဆိုရင္ ပူရွိန္ ပူခိုး ပူေငြ႔ ေတေဇာနဲ႔ ၀ါေယာကို ရႈျဖစ္ေအာင္ရႈပါ။

သ႑န္သံုးမ်ိဳးေပ်ာက္မယ္ဆိုရင္ နာမပညတ္(၃)မ်ိဳးလည္း ေပ်ာက္သြားတယ္၊ အသားအရည္စတဲ့ ေကာ႒ာသ သ႑ာန ပညတ္ေပ်ာက္မယ္ဆိုရင္ အသားအရည္လို႔ ေခၚတဲ့ နာမည္ေတြလည္း ေပ်ာက္သြားတာေတြ႔ရမယ္။ ေခါင္း ကိုယ္ ေျခလက္စသည္တို႔လည္း ေပ်ာက္သြားၾကတယ္ဆို သေဘာေပါက္ၾကၿပီလား။ ေနာက္ ေယာက်္ား-မိန္းမ သ႑န္ေတြ ေပ်ာက္မယ္ဆိုရင္ ေယာက်္ား-မိန္းမ ေခၚစရာ နာမည္ေတြလည္း ေပ်ာက္သြားပါသည္။ ရွင္းၾကရဲ႕လား။
ဒါေၾကာင့္ (၁)သမူဟပညတ္ (၂)သ႑ာနပညတ္ (၃)နာမပညတ္။ ဒီသံုးမ်ိဳးေပ်ာက္ခ်င္တယ္ဆိုရင္ အမႈန္ႏွင့္ အၾကားျမင္ေအာင္လုပ္ပါ၊ အမႈန္ႏွင့္ အၾကား ျမင္ခ်င္တယ္ဆိုရင္ ပူရွိန္ ပူခိုး ပူေငြ႔ ေအးရွိန္ ေအးခိုး ေအးေငြ႔ အရင္းခံၾကရေအာင္ ရႈမွတ္ၾကပါ။ အရင္းခံေတြကို ရႈမွတ္မယ္ဆိုရင္ ရုပ္ရွင္စနစ္လို မ်ိဳးစံုေပၚလာမည္၊ မ်ိဳးစံုေပၚဒါကို စာလို ရုပ္လို႔ေခၚပါ။ ဒီေလာက္ဆိုရင္ ရုပ္ကို သေဘာေပါက္ၾကၿပီေနာ္။


Read more...

လာလည္ၾကသူမ်ား

ဤဘေလာ့ဂ္၏ ရည္ရြယ္ခ်က္

ယခုအခါ ကမၻာတလႊားတြင္ရွိေနၾကေသာ ဓမၼဘေလာ့ဂ္ဂါမ်ားသည္ ေန ့စဥ္ႏွင့္ အမွ် အင္တာနက္ စာမ်က္ႏွာမ်ား ေပၚတြင္ ဓမၼႏွင့္သက္ဆိုင္ေသာ အေၾကာင္းအရာ အမ်ိဳးမ်ိဳးကို ပို ့စ္မ်ားေရးတင္လ်က္ ရွိေနၾကပါသည္။

ဘေလာ့ဂ္ဂါမ်ားမွ မိမိတို ့၏ကိုယ္ပိုင္ စာမ်က္ႏွာမ်ားမွတဆင့္ ေရးတင္ေနၾကသျဖင့္ ဖတ္ရႈေလ့လာသူမ်ားအတြက္ ေနရာမ်ားစြာသို ့ သြားေရာက္ ဖတ္ရႈေနၾကရပါသည္။

ထို ့ေၾကာင့္ စာဖတ္သူမ်ား အခ်ိန္ကုန္သက္သာေစရန္ႏွင့္ မိမိတို ့ ဖတ္ရႈလိုရာကို လြယ္လင့္တကူ ရွာေဖြနိဳင္ရန္ ေန ့စဥ္ေရးသား ေနၾကေသာ အေၾကာင္းအရာမ်ားကို တေနရာတည္းတြင္ စုစည္းေပးလိုေသာ ရည္ရြယ္ခ်က္ျဖင့္ ဤဘေလာ့ဂ္ကို စီစဥ္လိုက္ျခင္းျဖစ္ပါသည္။

ေျပာခ်င္တာမ်ားရွိရင္ ေရးေပးထားခဲ့ပါ

ျမန္မာျပကၡဒိန္

ျမန္မာျပကၡဒိန္
www.burmeseclassic.com မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။

  © Blogger templates The Professional Template by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP