* သဗၺဒါနံ ဓမၼဒါနံ ဇိနာတိ၊ * သဗၺရသံ ဓမၼရေသာ ဇိနာတိ။

* သဗၺဒါနံ ဓမၼဒါနံ ဇိနာတိ၊     * သဗၺရသံ ဓမၼရေသာ ဇိနာတိ။

နမတၳဳ ဗုဒၶါနံ နမတၳဳ ေဗာဓိယာ။ နေမာ ဝိမုတၱာနံ၊ နေမာ ဝိမုတၱိယာ။

ဘုရားရွင္တို ့အား ရွိခိုးပါ၏။
ဘုရားရွင္တို ့၏ မဂ္ဥာဏ္ ဖိုလ္ဥာဏ္အား ရွိခိုးပါ၏။
ကိေလသာတို ့မွ လြတ္ေျမာက္ေတာ္မူၾကေသာ ဘုရားရွင္တို ့အား ရွိခိုးပါ၏။
ထိုဘုရားရွင္တို ့၏ ဝိမုတၱိငါးပါးအား ရွိခိုးပါ၏။

ကရုဏာလက္မ်ား ကမ္းလင့္ေပးပါ...

ကရုဏာလက္မ်ား ကမ္းလင့္ေပးပါ...
စား၀တ္ေနေရးအဆင္ေျပေစရန္ ဆန္အိတ္လွဴျခင္း ႏွင့္ အျခားလိုအပ္သည္မ်ား လွဴဒါန္းျခင္းတို႔ျဖင့္ လစဥ္ ေထာက္ပံ့သြားမည္ျဖစ္ပါသည္။ သီလရွင္ႏွင့္ ေက်ာင္းသားမ်ား ေအာင္ျမင္စြာ ပညာသင္ၾကားႏိုင္ေရး အတြက္ အနီးကပ္စာျပေပးမည့္ ဆရာမ (၆) ဦးအား တစ္လလွ်င္ (၅) ေသာင္းက်ပ္ျဖင့္ ငွါးရမ္းေပးရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။ ပညာေရးအလွဴအား ေစတနာရွင္မ်ားမွလည္း ပါ၀င္ လွဴဒါန္းႏိုင္ပါသည္။ ေကာက္ခံရရွိေသာ အလွဴေငြမ်ားအား ဘဏ္စာအုပ္ထားရွိ၍ ေငြစာရင္းရွင္းတမ္းအား လစဥ္ေဖာ္ျပသြားမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ေက်ာင္းသား/ေက်ာင္းသူမ်ား၏ မွတ္တမ္းမ်ားအား အလွဴရွင္မ်ားထံသို႔လည္း ေပးပို႔သြားပါမည္။

ပညာေရးအလွဴေတာ္ ႏႈိးေဆာ္ခ်က္


ရန္ကုန္ျမိဳ႕ အေသာကာရာမ သီလရွင္စာသင္တုိက္မွ နဝမတန္း ေျဖဆုိမည့္ သီလရွင္ ဆရာေလးမ်ားအတြက္ ဆရာ၊ ဆရာမမ်ား လစဥ္ ထားေပးႏုိင္ရန္ ပညာေရးအလွဴရွင္မ်ား လုိအပ္ေနပါသည္။ ေရႊေစတီ ဘုန္းေတာ္ၾကီးသင္ပညာေရးေက်ာင္းတြင္လည္း ဆင္းရဲႏြမ္းပါးသည့္ ၉ တန္းႏွင့္ ၁၀ တန္း ေက်ာင္းသားမ်ား ေက်ာင္းအိပ္ေက်ာင္းစား ေနထုိင္ပညာဆည္းပူးႏုိင္ေရးအတြက္ ကူညီေထာက္ပံ့မည့္ ကုသုိလ္ရွင္မ်ား လုိအပ္လ်က္ ရွိပါသည္။ ေစတနာရွင္ အလွဴရွင္မ်ား အေနျဖင့္ ေထရဝါဒ ဗုဒၶဘာသာ လူငယ္မ်ားအသင္း http://www.mmtheravada.org ဖုန္း
09-73062811, 09-5505176 သုိ႔ ဆက္သြယ္လွဴဒါန္းၾကေစလုိပါသည္။

သီလရွင္ ဆရာေလးမ်ားႏွင့္ ကေလးမ်ား ဇြန္လအမီ ေက်ာင္းတက္ႏုိင္ေရးအတြက္ ကာလဒါန ကုသုိလ္အျဖစ္ သဒၶါတတ္အား နည္းမ်ားမဆုိ လွဴဒါန္းကူညီၾကပါရန္ ႏႈိးေဆာ္အပ္ပါသည္။

၀ိမုတၱိရသ အဖြဲ႔သားမ်ား

------------------------
ေနာက္ဆက္တြဲသတင္း.....

ပညာေရးအလွဴေတာ္လႉဒါန္းမည့္အစီအစဥ္

ေထရ၀ါဒဗုဒဘာသာ လူငယ္မ်ား အသင္းမွ ဦးစီး၍ (၂၀၁၁) ခုႏွစ္တြင္ န၀မတန္းသို႔ တက္ေရာက္မည့္ ေက်ာင္းသား (၂၅) ေယာက္ႏွင့္ ေက်ာင္းသူ (၂၅) ေယာက္အား ပညာေရးေထာက္ပံ့မႈျပဳလုပ္ေပးႏိုင္ရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။

ျပဳလုပ္မည့္အစီအစဥ္

ေက်ာင္းသားမ်ားအား ေရႊေစတီဘုန္းႀကီးေက်ာင္း (ဆရာေတာ္ ဦးေတဇႏၵိ၊ ခ/(၃) ရက္ကြက္၊ ေရႊေစတီေက်ာင္း၊ မဂၤလာဒုံၿမိဳ႕နယ္) တြင္ထားရွိမည္ျဖစ္ၿပီး ေက်ာင္းသားမ်ားသည္ မိမိတို႔ ဆႏၵအေလ်ာက္ ကိုရင္၀တ္လိုကလည္း ၀တ္ႏိုင္ပါသည္။ ေက်ာင္းသူမ်ားအား အေသာကာရာမ သီလရွင္စာသင္တိုက္ (ဆရာေလးေဒၚသုနႏၵာ (ဖုန္း-၀၉-၈၆၂၈၈၁၁)၊ ၀ါယာလက္ေစ်းမွတ္တိုင္၊ ေရႊႏွင္းဆီရပ္ကြက္၊ မဂၤလာဒံုၿမိဳ႕နယ္) တြင္ထားရွိပါမည္။ အေသာကာရာမေက်ာင္းမွ သီလရွင္မ်ားသာလက္ခံသည္ျဖစ္၍ ေက်ာင္းသူမ်ားမွာ သီလရွင္၀တ္ရပါမည္။ သီလရွင္မ်ားတက္ေရာက္ရမည့္ အ.ထ.က ေက်ာင္းမွာ အေသာကာရာမ ေက်ာင္းမွလက္ရွိ သီလရွင္မ်ား တက္ေရာက္ေနေသာ ေက်ာင္းျဖစ္၍ ပညာသင္ၾကားမႈတြက္ အခက္အခဲ မရွိႏိုင္ပါ။ စာသင္သူမ်ား စား၀တ္ေနေရးအဆင္ေျပေစရန္ ဆန္အိတ္လွဴျခင္း ႏွင့္ အျခားလိုအပ္သည္မ်ား လွဴဒါန္းျခင္းတို႔ျဖင့္ လစဥ္ ေထာက္ပံ့သြားမည္ျဖစ္ပါသည္။ သီလရွင္ႏွင့္ ေက်ာင္းသားမ်ား ေအာင္ျမင္စြာ ပညာသင္ၾကားႏိုင္ေရး အတြက္ အနီးကပ္စာျပေပးမည့္ ဆရာမ (၆) ဦးအား တစ္လလွ်င္ (၅) ေသာင္းက်ပ္ျဖင့္ ငွါးရမ္းေပးရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။ ပညာေရးအလွဴအား ေစတနာရွင္မ်ားမွလည္း ပါ၀င္ လွဴဒါန္းႏိုင္ပါသည္။ ေကာက္ခံရရွိေသာ အလွဴေငြမ်ားအား ဘဏ္စာအုပ္ထားရွိ၍ ေငြစာရင္းရွင္းတမ္းအား လစဥ္ေဖာ္ျပသြားမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ေက်ာင္းသား/ေက်ာင္းသူမ်ား၏ မွတ္တမ္းမ်ားအား အလွဴရွင္မ်ားထံသို႔လည္း ေပးပို႔သြားပါမည္။ အေသးစိတ္ေဆာင္ရြက္မည့္ အခ်က္အလက္မ်ားအားလည္း ဆက္လက္ေဖာ္ျပသြားပါမည္။

ေလ်ာက္ထားမည့္ သူမ်ား ျပည့္စုံရမည့္အခ်က္မ်ားမွာ

(က) ေက်ာင္းသူမ်ားမွာ သီလရွင္၀တ္ႏိုင္ရပါမည္။

(ခ ) မိဘမ်ားမွ ေနထိုင္ရန္ခြင့္ ျပဳသူျဖစ္ရပါမည္။

(ဂ ) စာသင္သားမ်ားေနထိုင္မည့္ ေက်ာင္းတြင္း စည္းကမ္းမ်ားကို တိက်စြာလိုက္နာရပါမည္။

(ဃ) ေက်ာင္းထားရန္ အမွန္တကယ္အခက္အခဲ ရွိေနသူျဖစ္ရပါမည္။

အထက္ပါအခ်က္အလက္မ်ားႏွင့္ ျပည့္စုံသူမ်ားသည္ ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာလွဴငယ္မ်ား အသင္းသို႔ ဆက္သြယ္ေမးျမန္းႏိုင္ပါသည္။ (http://mmtheravada.org)

ဆက္သြယ္ရန္လိပ္စာ

ကိုထြန္းထြန္းလိႈင္

ဖုန္း ၀၉-၇၃၀၆၂၈၁၁

htunhtunhlaing82@gmail.com

winthu.tbyo@gmail.com

thantzin83@gmail.com

Wednesday, July 15, 2009

ကမၼပစၥည္း + ၀ိပါကပစၥည္း


024-KamMa+[14]WiPaKa.mp3 -

0 comments:



Read more...

ဤရဟန္းမ်ဳိးသည္ ခ်စ္အပ္သူသာျဖစ္၏...

ရဟန္းမ်ဳိးသည္ ခ်စ္အပ္သူသာျဖစ္၏...




အႆဒၶသုတ္ - (သာယာျခင္း၊ အ႐ံုခံစားျခင္း၊ ခ်ဳိၿမိန္ျခင္း)

ရဟန္းတုိ႔ ...
တရားငါးမ်ဳိးတုိ႔ႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ မေထရ္ရဟန္းသည္ သီတင္းသံုးေဖာ္တုိ႔၏ ခ်စ္အပ္သူ ျမတ္ႏိုးအပ္သူ အေလးအျမတ္ ျပဳအပ္သူ (ႏွလံုးကို) ပြါးေစတတ္သူ ျဖစ္၏။

အဘယ္ငါးမ်ဳိးတုိ႔နည္းဟူမူ -

၁... ယံုၾကည္မႈ 'သဒၶါ' တရား ရွိ၏။
၂... မေကာင္းမႈမွ ရွက္တတ္၏။
၃... မေကာင္းမႈမွ ေၾကာက္ရြံ႕တတ္၏။
၄... အားထုတ္အပ္ေသာ လံု႔လရွိ၏။
၅... ပညာရွိ၏။

ရဟန္းတုိ႔ ဤတရားငါးမ်ဳိးတုိ႔ႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ မေထရ္ရဟန္းသည္ သီတင္းသံုးေဖာ္တုိ႔၏ ခ်စ္အပ္သူ ျမတ္ႏိုးအပ္သူ အေလးအျမတ္ ျပဳအပ္သူ (ႏွလံုးကို) ပြါးေစတတ္သူ ျဖစ္၏ ဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။ 84

၄ - အႆဒၶသုတ္၊ ေထရဝဂ္၊ ပဥၥကနိပါတ္၊ အဂၤုတၱိဳရ္ပါဠိေတာ္။


ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။



Read more...

Ingen Ryuki and Nembutsu Zen



I know nothing about Japanese Zen but recently came across the story of Ingen Ryuki, the founder of Japan's third and least known school of Zen, Obaku, and thought it so fascinating that I'd like to put together an account of it here. My sources are the Wikepedia and Buddhist Channel articles I link to at the end, and some pages from a wonderful travel guide for practitioners called 'Zen and Kyoto' by John Einarsen, the founding editor of the Kyoto Journal, published by Uniplan, Kyoto, in 2004.

Ingen Ryuki, the Japanese rendering of his name, was born as Yinyuan Longqi in Fuqing, Fujian, China, in 1592. When he was five years old Ingen's father left on a journey but never returned, and Ingen was left having to support his family through farming and woodcutting. One evening at the age of 16, Ingen started off on his own, spiritual, journey when, resting under a pine tree looking up at the stars, he suddenly realised that "only the Buddha and sages can find the true way in life".

A little later, no doubt ensuring that his mother and siblings would cope well enough without him there, Ingen spent two years looking for his father, until one day, while staying at a Temple dedicated to Guan Yin, he realised that coming face to face with the Bodhisattva of Compassion was in essence the same as finding his father. After this realisation, he served tea to the Buddha and to everyone he met for one year, including to monks at Mount Putuo in Zhejiang province.

Ingen's mother died when he was 28 or 29 and he ordained as a monk at the temple his family attended, called Wanfu, near Mount Huangbo, Fujian, where his teachers were Miyun Yuanwu and Feiyin Tongrong. Some time later, but I'm not sure about the dates, the temple burnt down and Ingen travelled around the Chinese countryside collecting donations for its reconstruction. I can't help but picture him, solid in his faith in the Bodhisattva, but wondering still if he might catch a glimpse of his old dad.

Later, at the age of 34, Ingen gained Enlightenment when a gust of wind blew into his window one winter's day, and in 1633 he received Dharma transmission from his teacher Feiyin Tongrong. Four years later, at the age of 46, he became the 33rd abbot of the Mount Huangbo Temple. I don't know what interrupted his abbotship, but it resumed again in 1646, and under his guidance the temple became a thriving Buddhist centre, developing the arts for which it became internationaly famous.

In 1654, after many requests from the Chinese monk Itsunen Shoyu, already resident there, Ingen travelled to Nagasaki, Japan with 20 disciples, including Mokuan Shoto, and a large group of artists and artisans, including architects, sculptors, tailors and cooks. At first Ingen was kept under close observation by the government in Nagasaki, the only gateway from China at the time, who, seeing the large crowds attracted to his teachings, were nervous in case of political trouble.

He was scheduled to return to China after three years, but his followers persuaded him to stay in Japan and in 1658 he was introduced to the 4th shogun, Tokugawa Ietsuna, who gave Ingen 100,000 tsubo (81.68 acres) of land on which to build a temple. It was here, in Uji-shi in Kyoto, that Ingen founded Mampuku Temple in 1661. Ingen named the temple using the Chinese characters "man" and "fuku", meaning "ten thousand" and "fortune", after his family temple, Wanfu, back in Fujian Province.

Mampuku Temple became the head temple of the Obaku sect and is still standing today. Sadly, I've not yet been there myself, but I understand that it is very much modelled on those of the Chinese Ming period. There are long covered corridors, hundreds of Chinese-style lanterns, and in the bunkaden a portrait of Ingen at 80 years old which shows him in his robes, holding a cane and a brush, with white hair, a moustache, and a thin, lined, face. He looks surprisingly similar to my own father.

After the foundation of Mampuku-ji many highly educated Chinese monks followed Ingen to Japan where his arrival had caused something of "an Obaku boom", as described by Korei Okada, the current head priest of Mampuku-ji. Chinese Buddhism and Chinese arts, including Chinese food, were enthusiastically embraced by the Japanese, and string beans, a food previously not seen in Japan and an important source of protein in the Obaku sect's strict vegetarian diet, were named 'ingenmame' in Ingen's honor.

This Chinese Buddhist vegetarian cuisine, fucha ryori, certainly helped increase the popularity of Ingen's new sect, which at its peak could boast around a thousand temples, but part of its popularity was also its strict vegetarianism and adherance to precepts. Ingen was, Okada says, "an ideal priest for Japanese monks to learn from". And the food is still available today, by reservation, at the Mampuku-ji fucha ryori restaurant, overseen by Gisho Ienaga, a tenzo monk keen to promote this cuisine.

Alongside food, tea is also important at Mampuku-ji, and it was an Obaku priest, Baicha (Gekkai Gensho), who developed the sencha tea ceremony, and whose association headquarters can be found in the temple. Every year, on a weekend in the middle of May, the temple hosts Japan's largest tea gathering, attended by over four thousand people. As well as new food and tea, Ingen also brought Chinese arts to Japan and was himself a skilled calligrapher, and an example of his work can be seen on the nameplates to the main temple gate which were inscribed by Ingen himself.

But what interests me most about Ingen Ryuki is his combination of Zen with Pure Land faith and practices. Of course this was nothing unusual in China at the time, and I've seen it still very much in evidence in Korea, but in Japan, where emphasis has historically been placed on single-practice schools, this was quite unusual. Sadly, the followers of Hakuin Ekaku later purged many Pure Land elements from Obaku practice, suppressing the recition of Amida Buddha's name, and emphasising the study of koans.

However, some small element of Pure Land practice has survived to this day, with sutras still chanted in Chinese, in an approximation of the Fujian dialect, in Obaku's 460 temples throughout Japan. But the emphasis now is on zazen, and at Mampuku-ji laypeople can practice with the monks in the zendo every Thursday afternoon. Again, reservations are required. Meditation is not, personally, my main practice, but to sit here one day is very much an ambition of mine for this lifetime.

Ingen Ryuki never returned to China, and died in Uji in 1673. He was over eighty years old. His posthumous title was Daiko Fusho Kokushi, and, in summing up his life, Ingen was credited not only with introducing Chinese culture and Buddhism to Japan, but, through his vigorous example, with also re-vitalising even the already existing Japanese Zen schools. Today, on the door of the zendo in Mampuku-ji, there is a short verse with which I want to close, and which I am sure is fully in the spirit of Ingen himself.

All who practice the Way take heed:
Birth and death are a grave matter.
Nothing is permanent; time passes quickly.
Awake! Devote yourself to training; do not waste any time.

Links:
  • Wikipedia: Ōbaku-shū
  • Wikipedia: Ingen Ryuki
  • Obaku Zen website (Japanese)
  • The Buddhist Channel: Manpukuji
  • The Japan Times review of 'Zen and Kyoto'


  • Read more...

    ဆရာေတာ္ ျမန္မာျပည္ၾကြေရာက္၍ ၀ါဆုိ၀ါကပ္ျပဳေတာ္မူမည္…

    ကုိရီးယားႏုိင္ငံ၊ ဒယ္ဂုၿမိဳ႕၊ စိတၱသုခ ျမန္မာ ဘုန္းေတာ္ႀကီး ေက်ာင္း၏ ပဓာန နာယက ေက်ာင္းထုိင္ ဆရာေတာ္လည္းျဖစ္ ျမန္မာႏုိင္ငံ၊ ဒဂုံၿမိဳ႕နယ္၊ ၿမိဳ႕မေက်ာင္းလမ္း၊ အိမ္ေတာ္ရာေက်ာင္း တုိက္၊ သီရိေဇယ်ဳံ ေက်ာင္း၏ ပဓာန နာယက ဆရာေတာ္ လည္း ျဖစ္ေသာ ဆရာေတာ္ ဦး၀ိစိတၱသည္ ယခုႏွစ္ ၀ါဆုိ၀ါကပ္ျခင္းကုိ ျမန္မာျပည္ရွိ သီရိေဇယ်ဳံေက်ာင္းတြင္ ျပဳမည္ျဖစ္ၿပီး ၀ါကၽြတ္သည့္အခါ ကုိရီးယားႏုိင္ငံသုိ႔ ျပန္လည္ၾကြေရာက္ေတာ္မူမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ဆရာေတာ္သည္ ပစၧိမ၀ါေခၚ ဒုတိယ၀ါဆုိအမီ ၀ါဆုိ၀ါကပ္ျပဳႏုိင္ရန္ ၂၁-၇-၂၀၀၉၊ အဂၤါေန႔၊ နံနက္ ၁၀နာရီ ၂၀မိနစ္ ထုိင္းေလေၾကာင္းျဖင့္ ျမန္မာျပည္သုိ႔ ၾကြေရာက္ေတာ္မူမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း တပည့္ဒကာဒကာမ အေပါင္းအား အသိေပးအပ္ပါသည္။

    ဆရာေတာ္ျမန္မာျပည္တြင္ ရွိေနစဥ္ ဆရာေတာ္အား ဆက္သြယ္လုိသူမ်ားသည္ ေအာက္ပါ ဖုန္းနံပါတ္မ်ားသုိ႔ ဆက္သြယ္ႏုိင္ၾကပါသည္။

    ဘဒၵႏၲ၀ိစိတၱ
    ၀၉၅-၀၄၃-၉၄၃ (ဂ်ီအက္စ္အမ္မ္)
    ၃၈၃-၇၉၆ (ေက်ာင္းဖုန္း)

    ေက်ာင္းအက်ိဳးေဆာင္အဖဲြ႕
    စိတၱသုချမန္မာဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္း

    Read more...

    ကံ ကံ၏အက်ိဳး ( ၆၈ )

    ( ေစတနာမွန္ေသာ ကံတရား )

    ကၽြန္ေတာ္တို႔သားအမိ ေစ်း၀ယ္ျပီး ကမ္းနားကိုဆင္းခဲ့ၾကပါသည္။ ကမ္းနားေရာက္ေတာ့ စက္ေလွစီးျပီး ခရီးဆက္ခဲ့ၾကျပန္ပါသည္။ စက္ေလွေပၚကဆင္းျပီး ျမင္းလွည္းစီးၾကရမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ထိုသို႔ ျမင္းလွည္းစီးၾကရမည့္ အစီအစဥ္မွာ ဖ်က္ရမလို ျဖစ္ရပါျပီ။

    ပါသြားေသာေငြႏွင့္ မေလာက္င တခ်ိဳ႔ဆိုင္မ်ားတြင္ အေၾကြးပင္ ခ်န္ယူခဲ့ရေသးသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ အိမ္အျပန္လမ္းတြင္ ေငြပိုျပန္မပါ၊ စက္ေလွခ ကားခႏွင့္ ျမင္းလွည္းခကိုပင္ မနည္းက်န္ေအာင္ ခ်န္ခဲ့ၾကရသည္။
    သို႔ေသာ္ စက္ေလွေပၚကဆင္းသည္ႏွင့္ တျပိဳင္နက္ အလွဴခံႏွင့္ ပက္ပင္းတိုးေနသည္။ ျမင္းလွည္းမစီး၍လည္းမျဖစ္ ပစၥည္းေတြကမ်ားသည္။ ရြာက ကားဂိတ္ႏွင့္လည္း တမိုင္သာသာေလာက္ ေ၀းသည္။

    ေနကလည္းပူ ဖုတ္ကလည္းထူသည္။ သို႔ေသာ္ အေမက ကၽြန္ေတာ့္ကိုေျပာျပသည္။
    ဒီမွာသား-မရွိလို႔ မလွဴ၊ မလွဴလို႔ မရွိ-တဲ့။ ျပီးေတာ့ ပိုလွ်ံမွ ေပးကမ္းလွဴဒါန္းတာထက္ မိမိစားဖို႔ သံုးဖို႔ ရည္စူးထားတာေလးကို ၾကည္ႏူးစြာနဲ႔ မစားေတာ့ မသံုးေတာ့ဘဲ လွဴရတာက ပိုျမတ္တယ္လို႔ အေမထင္တယ္သား။ ဒီေတာ့ ပစၥည္းေတြနဲ႔ အတူ ငါ့သား ျမင္းလွည္းစီးျပီး လိုက္သြား။ အေမ ျမင္းလွည္းမစီးေတာ့ဘူး။ ျမင္းလွည္းစီးမယ့္ေငြ ႏွစ္ဆယ္ကို အရွင္ဥပဂုတၱ ပူေဇာ္ပြဲအတြက္ လွဴလိုက္မယ္။ အေမ ေျခက်င္ေလွ်ာက္လာခဲ့ေတာ့မယ္-ဟု ဆိုလာပါသည္။၏

    အေမလိုက္သြားပါ။ သား လမ္းေလွ်ာက္လိုက္ခဲ့ပါ့မယ္-ဟု ဆိုေသာ္လည္း မရ။ သို႔ျဖင့္ အေမ့ပါရမီကို ျဖည့္သည့္အေနျဖင့္ အေမစီမံသလိုေနလိုက္ရေတာ့သည္။
    ကားဂိတ္တြင္ ပစၥည္းေတြခ်ျ႔ီး ကၽြန္ေတာ္ေရာက္လို႔မွ မၾကာေသး၊ ျမင္းလွည္းစီး၍ပင္ အေမေရာက္ရွိလာပါေတာ့သည္။ အေမ့မ်က္ႏွာသည္ တေပါင္းလျပည့္၀န္းလို ရႊန္းရႊန္းသာေနပါသည္။

    သားေရ သူေတာ္ေကာင္း နတ္ေကာင္းေစာင္မ ဆိုတာအမွန္ပဲသိလား။ အေမ လမ္းတ၀က္ေလာက္ေရာက္ေတာ့ ေရွ႔ကလာေနတဲ့သူေဌးမိသားစုစီးတဲ့ ကားေလးဟာ အေမ့နားလဲေရာက္ေရာ ကားကို ရပ္ျပီး ဒီေလာက္ေနပူပူ၊ ဖုတ္ထူထူထဲမွာ အေမဘာျ႔ုလို႔ ျမင္းလွည္းမစီးတာလဲလို႔ ေမးတယ္။ အေမကလဲ ခါတိုင္ေးတာ့ ျမင္းလွည္းစီးပါတယ္ကြယ္လို႔ ဆိုျပီး အက်ိဳးအေၾကာင္း အစအဆံုး ေျပာျပလိုက္တာေပါ့။ ဒါနဲ႔ပဲ ေငြတေထာင္ႀကီးမ်ားေတာင္ ေပးသြားတယ္ သားရဲ႔။

    အေမသည္ ၾကည္ႏူးမဆံုး ပီတိေတြဖံုးျပီး ဆုေတြ ေပး၍မဆံုး ရွိေနပါေတာ့သည္။

    ( ငွက္ျပာ ေမာင္ေမာင္-ေခ်ာက္ )
    ********************************************************************************

    ( ကိုယ္က်င့္တရား ေကာင္းသူ )

    ဦးတင္ေအာင္သည္ လက္သမားရွစ္ေယာက္အဖြဲ႔ကို ဦးစီးျပီး လုပ္ကိုင္ေနသည့္ လက္သမားဆရာႀကီး တဦးပင္ ျဖစ္သည္။ ဆရာႀကီးသည္ လူမွန္းသိတတ္စ အရြယ္မွစ၍ သူတပါး ပစၥည္းဥစၥာကို ခိုးယူျခင္း အလ်ဥ္းမရွိခဲ့ေပ။ ရတနာသံုးပါး ဦးထိပ္ထားျပီး အရဟံ ပုတီးစိပ္ျခင္းကို အျပန္ျပန္အလွန္လွန္ စိပ္လာခဲ့သည္မွာ ႏွစ္ရွည္လမ်ားပင္ ၾကာခဲ့ျပီျဖစ္သည္။

    ူသူသည္ တပည့္လက္သမားအဖြဲ႔ကို ဦးစီး၍ အိုးအိမ္တိုက္တာ အေဆာက္အအံုမ်ား ေဆာက္လုပ္ရာတြင္လည္း ဆရာေကာင္းတဦး ပီသစြာ အုပ္ခ်ဳပ္လုပ္ကိုင္သည္။ ထိုသို႔ လုပ္ကိုင္ရာ တေန႔တြင္ စာေရးသူတို႔ ျမိဳ႔ေပၚရွိ လူမ်ိဳးျခား သူေဌးတေယာက္၏ တိုက္အိမ္ကို ေဆာက္လုပ္ရပါသည္။ သို႔ေဆာက္လုပ္ေနစဥ္ တေန႔ေသာ အလုပ္ဆင္းခ်ိန္၌ သူေဌး၏တီဗီြ ေအာက္စက္ႀကီးမွာ အလုပ္ဆင္းေနစဥ္တြင္ ရွိေနခဲ့ျပီး အလုပ္သိမ္းျပီးခ်ိန္က်မွ ေပ်ာက္ခ်င္းမလွ ေပ်က္ဆံုးသြားခဲ့သည္။

    သူတပါးပစၥည္း မခိုးမ၀ွက္တတ္ေသာ ဆရာႀကီးသည္ သူ၏တပည့္မ်ားႏွင့္ လက္တြဲလုပ္ကိုင္လာခဲ့သည္မွာ ႏွစ္ရွည္လမ်ား ၾကာျပီျဖစ္၍ သူ႔တပည့္မ်ား သူေဌးအိမ္မွ ေအာက္စက္ကို ခိုးယူၾကလိမ့္မည္ မဟုတ္ေၾကာင္း ဆရာႀကီးသာ အသိဆံုး ျဖစ္သည္။

    သူေဌးႀကီးသည္ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းႀကီးမ်ားကို လုပ္ကိုင္ေနသူတဦးျဖစ္ရာ သူ၏ေဆာက္လက္စ တိုက္အိမ္တြင္ သူေဌးႀကီး၏ အလုပ္သမားမ်ားလည္း ရွိၾကျ႔ပီး အျခား လူ၀င္လူထြက္လည္း အလြန္မ်ားလွသည္။ သို႔ေသာ္ သူေဌးႀကီးသည္ ဆရာႀကီးႏွင့္တပည့္မ်ားကိုသာ ယံုမွားသံသယ ျဖစ္ေနျပီး သက္ဆိုင္ရာသို႔ တိုင္တန္းသည္အထိ ျဖစ္ခဲ့သည္။ ဆရာႀကီးႏွင့္တပည့္မ်ားအားလံုး တေယာက္မက်န္ ေခၚယူစစ္ေဆးခံရသည္။

    ဆရာႀကီးမွာ ရန္သူတပါးျဖစ္ေသာ ေဒါသကို ေရွ႔မထားေသာ္လည္း အရွက္ႀကီး ရွက္ရွာသည္။ ခ်က္ခ်င္းပင္ အားကိုးရာျဖစ္ေသာ ဘုရားစင္ေရွ႔တြင္ မိမိမခိုးယူေၾကာင္းႏွင့္ ေကာင္းမႈျပဳခဲ့သည္မ်ားကို တိုင္တည္သည္။ သစၥာျပဳသည္။
    ေနာက္တေန႔ နံနက္ ေစာေစာတြင္ သူေဌးႀကီး၏ ေဆာက္လက္စ အိမ္၀င္းထဲရွိ အုန္းပင္ႀကီးေအာက္၌ ခိုးယူသူ ျပန္လည္ထားရွိေသာ တိဗီြေအာက္စက္ႀကီးကို အံ႔ၾသဖြယ္ ေတြ႔ရွိၾကရသည္။ ထို႔ျပင္ ခိုးယူသူကိုပါ သိခဲ့ၾကရပါေတာ့သည္။

    ကိုယ္က်င့္တရား မွန္ကန္ေျဖာင့္မတ္သူမ်ားအဖို႔ အမွန္တရားက လက္ပိုက္ၾကည့္ေနမည္မဟုတ္ပါ။ သူေဌးႀကီးမွာ သူ႔အမွားကို သိျမင္သြားသည္။ ဦးတင္ေအာင္မွာ ၾကည္ႏူး၀မ္းသာမဆံုး ျဖစ္သြားသည္။ ဘုရားကယ္တာပဲဟုလည္း တကိုယ္တည္းၾကားသာရံု တီးတိုးေလး ေရရြတ္လိုက္ပါသည္။

    ( ေရႊျမန္မာ-ကသာ )
    ********************************************************************************

    ( ျပဳသမွ် )

    အေဖ ကိုျမသက္ႀကီးတေယာက္ ေရႊက်င္ေတာမွာ တြင္းပိလို႔တဲ့-သမီးႀကီး၏ စကားေၾကာင့္ ႏႈတ္က ဘုရားတ,လိုက္မိသည္။ ျပီးေတာ့မွ ရင္ဘတ္ကို လက္ႏွင့္ဖိရင္း ဘယ္လိုေနေသးသတဲ့လဲ သမီး-ဟုစိုးရိမ္စိတ္ျဖင့္ ေမးမိသည္။

    ဆံုးသြားျပီလို႔ ေျပာတာပဲအေဖ၊ မိုးရြာထားတဲ့အရွိန္နဲ႔ အေပၚကေျမသားေတြ ေလွ်ာက်လာျပီး တြင္းပိတ္ျပိဳတာတဲ့။ အနီးအနားက တြင္းသမားေတြ သိသိခ်င္း ႀကိဳးစားေပမယ့္ ေျမထုက သိပ္ႀကီးေတာ့ ဘယ္လိုမွ ကယ္ခ်ိန္မရလိုက္ဘဲ ေအာ္ရင္းနဲ႔ အသက္ေပ်ာက္သြားတာတဲ့ အေဖ။

    သမီးႀကီး၏ စကားကို နားေထာင္ရင္း ေ၀ဒနာ၏ဒဏ္ကို အလူးအလဲခံစားသြားရရွာမည့္ ကိုျမသက္၏ မ်က္ႏွာကို ျမင္ေယာင္မိသည္။ ထို႔အတူ ဟိုလြန္ခဲ့သည့္ ေန႔တေန႔က ကိုျမသက္အျဖစ္ကိုလည္း ေျပး၍သတိရလိုက္မိသည္။ ထိုေန႔က ကၽြန္ေတာ္ရံုးကအျပန္ ကိုျမသက္တို႔ျခံဘက္မွ ေျမက်င္းတူးေနသံ ၾကားလိုက္ရသည္။ သိလိုစိတ္ျဖင့္ ျခံနားကပ္ျပီး လွမ္းၾကည့္မိသည္။ ထိုအခါ ကိုျမသက္တေယာက္ ေပါက္ျပားတလက္ျဖင့္ ေျမႀကီးကို တူးေနသည္။ ၄င္းအနီးတြင္လည္း ထင္းရွဴးေသတၱာစုတ္ကေလးတလံုး ခ်ထားသည္ကို ေတြ႔လိုက္ရသည္။ ယင္းထင္းရွဴးေသတၱာကေလးကို ၾကည့္၍ စိတ္ထဲ မသကၤာသျဖင့္ ကိုျမသက္ကို လွမ္းေမးမိ၏။

    ဗ်ိဳ႔ ကိုျမသက္၊ ဘာလုပ္ေနတာလဲဗ်၊ ျပီးေတာ့ ထင္းရွဴးေသတၱာထဲက ဘာေတြလဲဗ်၊ ကၽြန္ေတာ့အေမးကို ခ်က္ခ်င္းမေျဖ၊ တူးလက္စ ေျမက်င္းကိုသာ ခဏရပ္လိုက္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ကို တခ်က္လွမ္းၾကည့္သည္။ ကိုျမသက္ မ်က္လံုးမ်ားသည္ ေဒါသစိတ္ျဖင့္ ခက္ထန္ေနသည္ကို ေတြ႔လိုက္ရသည္။
    ဘာျဖစ္ရမလဲဗ်၊ ဟို-ေခြးေလ ေခြလြင့္မေပါ့၊ က်ဳပ္အိမ္ထဲလာျပီး သားေပါက္ထားလို႔ အားလံုးေျမျမႇဳပ္ပစ္မလို႔ဗ်ိဳ႔။

    ကိုျမသက္စကားေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္မ်က္လံုး ျပဴးသြားသည္။ ထင္းရွဴးေသတၱာေလးထဲသို႔လည္း ပ်ာပ်ာသလဲ လွမ္းၾကည့္လိုက္မိသည္။
    ဟုတ္ပါသည္၊ မ်က္စိေတာင္ ေကာင္းေကာင္း မဖြင့္တတ္ၾကေသးေသာ ေခြးေပါက္စေလးေတြ တစာစာ ေအာ္ညဥ္းရင္း ထင္းရွဴးေသတၱာထဲတြင္ တိုးေ၀ွ႔ေနၾကသည္ကို ကၽြန္ေတာ္ေတြ႔လိုက္ရသည္။

    ကၽြန္ေတာ့္ရင္ထဲတြင္ ထိတ္ခနဲ ျဖစ္သြားျပီး-
    ဟာ ဒီလိုေတာ့ မလုပ္ပါနဲ႔ ကိုျမသက္ရာ၊ ကၽြန္ေတာ္ေတာင္းပန္ပါတယ္-ဟု ပ်ာပ်ာသလဲ ေျပာလိုက္သည္။ သို႔ေသာ္ ကိုျမသက္က လက္မခံ။
    ရႈပ္တယ္ဗ်ာ။ က်ဳပ္-ေခြးေတြကိုၾကည္မရတာ ခင္ဗ်ားလဲ အသိပဲ-ဟု စကားကို တံုးတိတိေျပာျပီး ေျမက်င္းကို ေဒါႏွင့္ေမာႏွင့္ ဆက္တူးေနသည္။ ဟုတ္ေတာ့လည္း ဟုတ္ပါသည္။ ကိုျမသက္က ေခြးႏွင့္လံုး၀မတည့္၊ ျပီးေတာ့ ကိုျမသက္က အရက္သမား၊ တညတြင္ ကိုျမသက္ အရက္မူးျပီး အိမ္ျပန္အလာ လမ္းတြင္ အိပ္ေနေသာ ေခြးတေကာင္ကို တက္နင္းမိျပီး ေခြးကိုက္ခံလိုက္ရသည္။ ဒဏ္ရာက ေတာ္ေတာ္ေလး ျပင္းသျဖင့္ ေဆးရံုတက္ျပီး ကုသလိုက္ရသည္။ ေဆးရံုကဆင္းေသာအခါ ကိုျမသက္ ေခြးေတြကို လံုး၀ၾကည့္မရေတာ့ေပ။ ေခြးေတြ အိမ္ေရွ႔ျဖတ္လာလွ်င္ ေလာက္ေလးခြႏွင့္ ထပစ္သည္။ ျခံထဲ၀င္လာလွ်င္လည္း ၀ါးရင္းတုတ္ဆြဲြဲျပီး လိုက္ရိုက္သည္။ သည္လို အေျခအေနမ်ိဳးတြင္ ေခြးပိန္မက သူ႔ျခံထဲ၀င္ျပီး သားလာေပါက္ထားသည္။

    ကိုျမသက္ရာ ကၽြန္ေတာ္ ေတာင္းပန္ပါတယ္။ ခင္မ်ားျခံထဲမထားခ်င္လဲ ကၽြန္ေတာ့ျခံဘက္ ေရႊ႔ထားလိုက္ပါ့မယ္။ ဒါမွမဟုတ္လဲ တျခားေနရာ ေျပာင္းထားရင္လဲ ရပါတယ္ဗ်ာ။ ဒီေခြးေပါက္ကေလးေတြက ဘာမွသိၾကေသးတာ မဟုတ္ပါဘူး။ ကိုျမသက္ စိတ္ကိုသိေနေသာ ကၽြန္ေတာ္က ေအးေအးေဆးေဆး ေဖ်ာင္းဖ်ေတာင္းပန္သည္။ ကၽြန္ေတာ္၏ စကားေၾကာင့္ပင္ သူ႔မ်က္ႏွာ ပို၍မည္းခနဲ ျဖစ္သြားသည္။ ထို႔ေနာက္-

    အို-ရႈပ္ရႈပ္ယွက္ယွက္ဗ်ာ။ ခင္ဗ်ားျခံထဲထားလဲ ဒီေခြးေတြ က်ဳပ္ျခံဘက္ေရာက္ဦးမွာပဲ၊ ဒီေတာ့ မ်ိဳးျဖဳတ္ပစ္တာပဲ ေအးတယ္-ဟု ႏႈတ္ကလည္းေျပာသည္။ လက္ကလည္း ေခြးေပါက္စေလးေတြ ထည့္ထားသည့္ ေသတၱာကေလးကို မယူလိုက္ျပီး ေျမက်င္းထဲကို သြန္ထည့္လိုက္သည္။ ေျမက်င္းကိုလည္း ေပါက္ျပားျဖင့္ တဖန္းဖုန္း ရိုက္ဖို႔ပစ္လိုက္သည္။

    ကၽြန္ေတာ္သည္ ေခြေပါက္စေလးေတြ ေၾကာက္လန္႔ ေၾကာက္လန္႔ ေအာ္ျမည္ရင္း အသက္ေပ်က္သြားၾကရ ရွာသည့္ ထိုေန႔က အျဖစ္ကိုေတြးျပီး ၾကက္သီးတျဖန္းျဖန္း ထမိသည္။ ထိုနည္းတူပင္ သည္ေန႔ ကိုျမသက္ တေယာက္ ေျမက်င္းပိျပီး ေသဆံုးသြားသည့္အျဖစ္ကိုလည္း ဆက္စပ္ေတြးမိသည္။ ေၾသာ္-၀ဋ္ဟူသည္ သံသရာတြင္သာမဟုတ္၊ ယခုဘ၀တြင္လည္း လည္တတ္ေၾကာင္းကို သံေ၀ဂစိတ္ျဖင့္ ဆင္ျခင္လိုက္မိပါသည္။

    ( ေရႊကူ-ေႏြးကိုကို )

    ( ျမတ္မဂၤလာ ၁၉၉၉-ခု ဇန္န၀ါရီလ )


    Read more...

    ဤရဟန္းမ်ဳိးသည္ မခ်စ္အပ္သူသာျဖစ္၏...


    ဤရဟန္းမ်ဳိးသည္ မခ်စ္အပ္သူသာျဖစ္၏...



    အႆဒၶသုတ္ - (သာယာျခင္း၊ အ႐ံုခံစားျခင္း၊ ခ်ဳိၿမိန္ျခင္း)

    ရဟန္းတုိ႔
    တရားငါးမ်ဳိးတုိ႔ႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ မေထရ္ရဟန္းသည္
    သီတင္းသံုးေဖာ္တုိ႔၏ မခ်စ္အပ္သူ မျမတ္ႏိုးအပ္သူ အေလးအျမတ္မျပဳအပ္သူ
    ႏွလံုးကို မပြါးေစတတ္သူ ျဖစ္၏။


    အဘယ္ငါးမ်ဳိးတုိ႔နည္းဟူမူ -

    ၁... ယံုၾကည္မႈ 'သဒၶါ' တရား မရွိ။
    ၂... မေကာင္းမႈမွ မရွက္တတ္။
    ၃... မေကာင္းမႈမွ မေၾကာက္ရြံ႕တတ္။
    ၄... ပ်င္းရိ၏။
    ၅... ပညာမရွိ။


    ရဟန္းတုိ႔ ဤတရားငါးမ်ဳိးတုိ႔ႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ မေထရ္ရဟန္းသည္ သီတင္းသံုးေဖာ္တုိ႔၏ မခ်စ္အပ္သူ မျမတ္ႏိုးအပ္သူ အေလးအျမတ္ မျပဳအပ္သူ ႏွလံုးကို မပြါးေစတတ္သူ ျဖစ္၏။ 94

    ၄ - အႆဒၶသုတ္၊ ေထရဝဂ္၊ ပဥၥကနိပါတ္၊ အဂၤုတၱိဳရ္ပါဠိေတာ္။

    ဤတရားငါးမ်ဳိးတုိ႔ႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ မေထရ္ရဟန္းသည္ သီတင္းသံုးေဖာ္တုိ႔၏ ခ်စ္အပ္သူ ျမတ္ႏိုးအပ္သူ အေလးအျမတ္ ျပဳအပ္သူ (ႏွလံုးကို) ပြါးေစတတ္သူ ျဖစ္၏။


    ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။

    သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

    Read more...

    *မီးနီေပ်ာက္တဲ့ေန႔*

    ၾကာေတာ့ ၾကာခဲ့ပါၿပီ၊ အဲဒီေန႔က ဘုန္းဘုန္း ဦးေလာက နာထနဲ႔ စကားေလး ေျပာျဖစ္တယ္..။ အဲလို ေျပာရင္းနဲ႔ ဘုန္းဘုန္းက ရုတ္တရက္ “မီးနီေပ်ာက္တဲ့ေန႔” လို႔ သံုးသြားတယ္..။ ကၽြန္ေတာ္ ကလည္း နဂို ကတည္းက အေတြးသမား ဆိုေတာ့ အဲဒီ စကားေလးကို ေတြ႔လိုက္တယ္ ဆိုရင္ပဲ (ဘုန္းဘုန္းနဲ႔က စာရိုက္ရင္း ေျပာျဖစ္ခဲ့ၾက တာပါ။) အေတြးေတြက ခ်က္ခ်င္း ၾကြယ္သြားတာေပါ့..။

    ခုမွ ျပန္စဥ္းစား ၾကည့္ေတာ့ အေတြးထဲမွာသာ ေတြးစရာေတြ မ်ားသြားတာ…။ ခုလို စာနဲ႔ ျပန္ခ်ေရးမယ္ ဆိုေတာ့ မလြယ္ျပန္ဘူး..။ ဘာလို႔လဲ ဆိုေတာ့ အေတြးထဲမွာ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ သေဘာေပါက္ နားလည္ေပမယ့္ ခုလို သူတစ္ပါး နားလည္ေအာင္ ေျပာျပရတာ မလြယ္ဘူးေလ..။ စာေရးဖူးသူတိုင္း ဒါကို သေဘာ ေပါက္ၾကမယ္ ထင္ပါတယ္..။ ဒါေပမယ့္လည္း ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ကၽြန္ေတာ္ ေတြးမိသလို စာရွဳသူေတြကို သိေစခ်င္တဲ့ ေစတနာေၾကာင့္ ၾကိဳးစားၿပီးေတာ့ ေရးလိုက္ပါတယ္..။ အေတြး အေခၚေလးေတြ လြဲမွား သြားခဲ့ရင္လည္း ျပန္လည္လို႔ ျပဳျပင္ေပးဖို႔ ေတာင္းဆိုပါရေစ။

    မီးနီေပ်ာက္တဲ့ေန႔” တဲ့.. အဲဒီ စာသားေလး ေတြ႔ေတြ႔ခ်င္း ခ်က္ခ်င္း ေျပးျမင္လိုက္ တာက မီးပြိဳင့္မွာ သံုးေနတဲ့ မီးနီ၊ ေနာက္ တစ္ဆက္တည္း သတိရမိတာက ကၽြန္ေတာ္တို႔ Gtalk မွာ သံုးေနတဲ့ အနီေရာင္ busy သေကၤတ..။

    အားလံုး သိတဲ့ အတိုင္းပါပဲ.. မီးနီ ဆိုတာသည္ အတားအဆီး သေကၤတ၊ အႏၱရာယ္ သေကၤတ၊ မီးစိမ္းကေတာ့ အႏၱရာယ္ မရွိေတာ့တဲ့ သေကၤတ၊ လြတ္ေျမာက္ ထြက္ေျမာက္ႏိုင္တဲ့ အမွတ္အသား..။ ဒီလုိပါပဲ Gtalk မွာ အနီေရာင္ သေကၤတ ျပထားၿပီ ဆိုရင္ ဒီ Gtalk ပိုင္ရွင္သည္ အလုပ္မ်ားေနတာ၊ အလုပ္မ်ားေနတဲ့ အတြက္ေၾကာင့္ သူ႔ဆီကို ဘယ္သူမွ မဆက္သြယ္ေအာင္၊ မ chat ေအာင္ ဟန္႔တားထားတဲ့ အတားအဆီး သေကၤတ..။ ဒီေလာက္ဆိုရင္ စာရွဳသူေတြ ကၽြန္ေတာ္ ဘာေတြးမိလဲ ဆိုတာ ရိပ္မိတဲ့သူ ရိပ္မိေလာက္ပါၿပီ..။ ဒါေပမယ့္လည္း မရိပ္မိေသး၊ မသိေသး သူမ်ား အတြက္ ကၽြန္ေတာ္ ေတြးမိတာေလးကို ဆက္ေျပာပါ့မယ္..။

    ကၽြန္ေတာ္.. ဒီမီးနီနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ ဘ၀ေတြကို ထပ္တူျပဳလို႔ ေတြးလိုက္မိတယ္၊ ခံစားၾကည့္ လိုက္တယ္…။ ဘာလို႔လဲ ဆိုေတာ့ သေဘာ တရားေတြ တူေနတာကိုး..။ ဘယ္လုိ သေဘာတရားေတြ ပါလိမ့္…။

    မီးဆိုကတည္းက အပူဓါတ္ရွိၿပီ..။ ဒါကိုေတာ့ လူတိုင္း သိၿပီးသားပါ..။ အဲသလိုပါပဲ.. ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ ခႏၶာကိုယ္မွာလည္း မီးရွိေနတယ္.. တကယ့္ကို ပူတဲ့မီး..၊ တဏွာေလ.. တဏွာမီးေလ.. ဒီတဏွာမီးနီက ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ အပါအ၀င္ သံသရာက မကၽြတ္မလြတ္ ေသးတဲ့ ၃၁-ဘံုသား သတၱ၀ါေတြရဲ႕ ခႏၶာကိုယ္မွာ ရွိေနတယ္…။ ပူလိုက္တာလည္း မေျပာပါနဲ႔.. ဒီတဏွာက..၊ ေျပာရရင္ေတာ့ ကား နဲ႔တူတဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ ခႏၶာကိုယ္ကို သံသရာလမ္းရဲ႕ ဟိုဘက္ကို မေရာက္ေအာင္၊ မကူးႏိုင္ေအာင္ ဒီ တဏွာမီးနီက ဟန္႔တားထား တာေပါ့..။ နီလိုက္တာ မွလည္း ရဲေနတာပဲ..။

    ဟုတ္ၿပီ.. အဲဒီေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဒီမီးနီကို ေပ်ာက္ခ်င္ၿပီ၊ ဘယ္လိုလုပ္မလဲ…။ မီးပိြဳင့္မွာေတာ့ အခ်ိန္တန္ရင္ မီးနီးကေန မီး၀ါ၊ ေနာက္ မီးစိမ္း အလိုလို ေျပာင္းသြားတယ္..။ ဒါကို ကားေမာင္းတဲ့ လူက ရပ္ေစာင့္ေနရံုပဲ.. အခ်ိန္တန္လို႔ စိမ္းရင္ သူက ကားကေလးကို ၀ူးကနဲဆို ေမာင္းထြက္ၿပီး ကိုယ္လိုရာကို ခရီးဆက္ရံုပဲ…။ အဲ ဒါေပမယ့္ လူ႔ဘ၀ၾကီး မွာေကာ.. ဒီလို ရပ္ေစာင့္ေနရံုနဲ႔ ဒီတဏွာ မီးနီက ေအာ္တို စိမ္းပါ့မလား..။ ေအာ္တို ေပ်ာက္ၿပီး လြတ္ေျမာက္ ၿငိမ္းခ်မ္းရာ အမွတ္အသား မီးစိမ္း ျဖစ္လာပါ့မလား..၊ စိတ္ထဲက ေပ်ာက္ခ်င္ရံု၊ ဘုရားေရွ႕ထိုင္ ဆုေတာင္းေနရံုနဲ႔ ေပ်ာက္ပါ့မလား…။ မေပ်ာက္.. မေပ်ာက္ေရးခ် မေပ်ာက္…။

    အဲေတာ့ ေပ်ာက္ေအာင္ ဘယ္လို လုပ္မလဲ…။ ရွင္းေနတာပဲေလ.. ေဖ်ာက္မွ ေပ်ာက္မွာေပါ့..။ ေပ်ာက္တယ္ ဆိုတဲ့ အက်ိဳးကို လိုလားရင္၊ လိုခ်င္ရင္ ေဖ်ာက္မယ္ဆိုတဲ့ အေၾကာင္းကို လုပ္ရမယ္ေလ.. မဟုတ္ဘူးလား.. ဒါကို မေဖ်ာက္ဘဲ ဒီတဏွာ မီးနီကို ေပ်ာက္ခ်င္ ပါတယ္၊ ေပ်ာက္ခ်င္ ပါတယ္ ေအာ္ေနလို႔ ကေတာ့… ခႏၶာကိုယ္ ေတြသာ အသြင္ အမ်ိဳးမ်ိဳး ေျပာင္းသြားမယ္.. ဒီ လက္သည္ တဏွာမီး ကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ဘ၀ေတြမွာ လွလွပပ ၾကြၾကြရြရြ နီျပေနဦးမွာပဲ..။ နက္နက္နဲနဲ ခ်ယ္လွယ္ေန ဦးမွာပဲ…။ သူၾကိဳးဆြဲရာ ကေနရဦးမွာပဲ.. ဘာတဲ့ ဟိုတစ္ညကေတာင္ တရား တစ္ပုဒ္ထဲ ဒီ တဏွာနဲ႔ ပတ္သတ္တဲ့ ကဗ်ာေလး နာလုိက္ရေသး…

    ငါတို႔ေနရာ ဤကမၻာ တဏွာ အုပ္စိုးသည္၊ တဏွာ ေစရာ မေနသာ ေဖြရွာဆက္ရသည္” ဆိုတာ…

    ရွင္းပါတယ္ေနာ ကဗ်ာေလးက တဏွာက ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဘ၀ေတြကို စိုးမိုးေနလို႔ ဒီ တဏွာ ဇာတ္ဆရာ အလုိက် ဘ၀ ဇာတ္ခံုမွာ ကေနရတယ္ ဆိုတဲ့ အဓိပၸါယ္၊ သူခိုင္းသမွ် လုပ္ေနရတယ္ ဆိုတဲ့ သေဘာ…

    ေနာက္ ရွိပါေသးတယ္.. ဘုန္းဘုန္း ဦးေကာသလႅရဲ႕ တရားသိမ္းထဲမွာ.. ဒီ တဏွာမီးနီ အေၾကာင္း..

    အရွည္တြင္ သံသရာ၊ အေျခကေတာ့ တဏွာ၊ သံသရာကို တိုေအာင္ျဖတ္၊ တဏွာကုိ ေသေအာင္သတ္” ဆိုတာေလး…

    လူ႔ေလာက မွာေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ အထင္ သံသရာ ဆက္ခ်င္တဲ့လူနဲ႔ ျပတ္ခ်င္တဲ့သူ.. ျပတ္ခ်င္တဲ့သူ မ်ားမယ္ ထင္ပါတယ္.. မျပတ္ခ်င္ေသးတဲ့ သူေတြကေတာ့ အရိယာ မျဖစ္ေသးသေရြ႕ နတ္သမီး နတ္သား ဘြားခနဲ ျဖစ္လိုက္၊ ငရဲအိုးထဲ ကားခနဲသြားလိုက္၊ ပုတ္ေဟာင္ ညစ္ပတ္လွတဲ့ လူ႔ဗိုက္ထဲ ေရာက္လိုက္၊ ငတ္မြတ္ဆင္းရဲ ျပိတၱာျဖစ္လိုက္၊ ေမာဟမ်ားတဲ့ တိရစၦာန္ ျဖစ္လိုက္ ဒီလိုနဲ႔ပဲ စုန္ခ်ည္ ဆန္ခ်ည္၊ အထက္ ေမ်ာလိုက္ ေအာက္ေလွ်ာလိုက္ က်င္လည္ေနရ ဦးမွာ.. ဒီလိုဘ၀မွာ ေပ်ာ္ေနတဲ့ သူေတြကလည္း အမ်ားသား ဆိုေတာ့ မေျပာလိုပါဘူး.. သြားၾကေပါ့.. တားခြင့္ မရွိဘူးေလ.. ကၽြန္ေတာ္ ကိုယ္တိုင္ေတာင္ မေခၚဘဲ လာမိၿပီး မႏွင္ဘဲ ျပန္ရဦးမွာ… ဒါကို ထိုင္ေစာင့္ေနရတဲ့ ဘ၀ဆိုေတာ့…။

    ဒါေပမယ့္ ဒီလို သြားတဲ့လူေတြ သြားၾကသလို၊ ျပတ္ခ်င္တဲ့ သူေတြကလည္း ရွိေသးေတာ့.. ျပတ္ေအာင္ ဘယ္လို လုပ္ၾကမလဲ… ဒီေနရာမွာလည္း လာျပန္ပါၿပီ.. စကား ကပ္တာေတာ့ မဟုတ္ပါ.. ဒီ တဏွာ မီးနီကို ေပ်ာက္ဖို႔က ျပတ္ခ်င္ရံုနဲ႔ မရေသးပါ… ျပတ္ေအာင္ ျဖတ္ရပါမည္… ျပတ္ခ်င္တဲ့ အက်ိဳးကို လိုခ်င္ရင္ ျဖတ္ေနတဲ့ အေၾကာင္းတရား ရွိရမည္… ရွိကို ရွိေနရမည္…

    ျဖတ္ေနတဲ့ အေၾကာင္းတရား… သိတဲ့သူ ေတာ္ေတာ္မ်ားပါတယ္ ၀ိပႆနာ အလုပ္ဆိုတာ… ၀ိပႆနာ အေၾကာင္းေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ သိပ္မေျပာခ်င္.. ကၽြန္ေတာ္ ကိုယ္တိုင္လည္း ေယာင္၀ါး၀ါး အသိမို႔လို႔.. အဓိကက ကၽြန္ေတာ္ မီးနီေပ်ာက္ေအာင္ ေဖ်ာက္ဖို႔ပဲ တိုက္တြန္းခ်င္ တာပါ… အဲလို ေပ်ာက္ၿပီး အၿငိမ္းဓါတ္ (အၿငိမ္ဓါတ္ မဟုတ္၊ သတိထားပါ..) ရေအာင္ ျဖတ္ေပးႏိုင္တဲ့ ၀ိပႆနာ အလုပ္ကို လုပ္ေစခ်င္တာပါ…

    ကၽြန္ေတာ္ သိေတာ့ သိပါတယ္.. သတၱ၀ါ ေတြဟာ သံသရာ အဆက္ဆက္က မသိမႈေတြ စိုးမိုးလာေတာ့ ဒီဓါတ္ေတြက အျမစ္တြယ္ေန ၿပီဆိုတာ… ဒီ အျမစ္မွာလည္း တဏွာ ေရေသာက္ျမစ္က အား အေကာင္းဆံုးေပါ့.. ဒီ ေရေသာက္ျမစ္ကို ျဖတ္ပါလို႔ ေျပာရင္လည္း ေျပာေနတဲ့သူသာ အာေညာင္းသြားမယ္.. ျဖတ္မယ့္သူ မေျပာနဲ႔၊ ျဖစ္ခ်င္တဲ့ စိတ္ ေပၚလာမယ့္ သူေတာင္ ခပ္ရွားရွား… ဒါေပမယ့္လည္း မေျပာျပန္ ရင္လည္း ေမ်ာရရံုမွ တစ္ပါး အျခား မရွိေတာ့ သိသေလာက္ေတာ့ ေျပာလိုက္ပါဦးမယ္..

    ဒီေနရာမွာလည္း စကားေလး တစ္ခြန္း သြားသတိရ မိတယ္.. ရည္မွန္းခ်က္ မတူရင္ ပန္းတိုင္ မတူဘူး၊ ရည္မွန္းခ်က္ ကြာရင္ ပန္းတိုင္ကြာတယ္ ဆိုတဲ့ စကားေလး.. ေလာကီမွာေကာ ေလာကုတ္မွာပါ ေတာ္ေတာ္ အသံုး၀င္တဲ့ စကားေလးပါ၊ ေနာက္ တစ္ခြန္းလည္း ရွိေသးတယ္.. လမ္းခင္းေက်ာက္နဲ႔ အဖုိးတန္ ပတၱျမား ဘယ္ေက်ာက္က မ်ားသလဲ တဲ့… ကို၀င္းျမင့္ ဆံုးမသြားဖူးတဲ့ စကားေလး ေတြပါ…

    ကဲ ဒီေတာ့ သင့္ ရည္မွန္းခ်က္ကို အရင္စစ္ေပါ့… ရည္မွန္းခ်က္က သူလို ကိုယ္လို ဆိုရင္ ေရာက္မယ့္ ပန္းတိုင္ကလည္း သူလို ကိုယ္လို ပန္းတိုင္ပဲ ေရာက္ပါလိမ့္မယ္.. ပတၱျမား ျဖစ္ခ်င္ရင္ေတာ့ ပတၱျမား ျဖစ္ေၾကာင္းကို လုပ္ေပေတာ့… ဆရာေတာ္ေတြ ေဟာထားတာေတြ အမ်ားၾကီးပါ ၀ိပႆနာပိုင္းနဲ႔ ပတ္သတ္လို႔… ဒါေတြကို နာၾကည့္၊ ခံယူၾကည့္၊ က်င့္သံုးၾကည့္… ဒီေနရာမွာလည္း တစ္ခု ထပ္ေျပာခ်င္ပါ ေသးတယ္… ညီေလး ေမာင္ေကာင္းရဲ႕ ဘေလာ့မွာ ဖတ္လိုက္မိတာ “ၾကည္ညိဳရာမွာ မ်ားသံဃာ၊ ကိုးကြယ္ရာမွာ ေရြးခ်ယ္ပါ” ဆိုတာ… အားကိုး လြဲရင္ေတာ့ မွားၿပီသာမွတ္… အဇာတသတ္ ကိုသာ ၾကည့္ေပေတာ့.. ဘ၀နိဂံုး ဘယ္လို ျဖစ္သြားသလဲ ဆိုတာ…

    ဓမၼေမာင္ႏွမတို႔ေရ… ကၽြန္ေတာ္လည္း ေတာင္ေျပာ၊ ေျမာက္ေျပာနဲ႔ စိတ္ထဲရွိတာေတြ ေရးလိုက္တာ.. ဖတ္လို႔ ရေလာက္မယ္ လို႔ေတာ့ ထင္ပါတယ္… ဓမၼေမာင္ႏွမတို႔ ဖတ္လို႔ အဆင္မေျပ ရင္လည္း ကၽြန္ေတာ္ တင္ျပတာ နည္းမက်ေသး လို႔ပဲ သတ္မွတ္ပါ့မယ္… မွားေနတာ ေလးေတြ ရွိခဲ့ရင္လည္း ေထာက္ျပလုိ႔ သြန္သင္ေပးၾက ပါေနာ…

    ဓမၼေမာင္ႏွမတို႔ အားလံုး မီးနီ ေပ်ာက္လုိ႔ မီးစိမ္း ျမင္ၿပီး လမ္းခရီးအဆံုး ပန္းတိုင္ကို တည့္တည့္မတ္မတ္ ေလွ်ာက္လွမ္း ႏိုင္ၾက ပါေစ။

    ++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

    ေလးစားစြာျဖင့္
    ဖိုးသား

    7/14/2009, YUE:, 7:52:26 PM



    Read more...

    စစ္ကိုင္းၿမိဳ႕တြင္ပထမဦးဆံုးနည္းပညာေဟာေျပာပြဲက်င္းပ

    စစ္ကိုင္းၿမိဳ႕ မွာဦးဇင္း နည္းပညာေဟာေျပာပြဲ ျပဳလုပ္ခဲ့တဲ့ အေၾကာင္းကေတာ့ စစ္ကိုင္းၿမိဳ႕ ဆိုတဲ့ေဒသဟာ နည္းပညာနဲ႕ ပါတ္သက္ၿပီးေတာ ့အလြန္ေနာက္က်ေနတဲ့ ၿမိဳ႕ေလးတစ္ၿမိဳ႕ ျဖစ္တဲ့အျပင္ဦးဇင္းတို႕ သီတင္းသံုးတဲ့ စစ္ကိုင္းေတာင္က သံဃာေတာ္မ်ား မွာလည္း နည္းပညာေတ ြအလြန္လိုလားေတာင့္တ ေနၾကပါတယ္။ အဲဒီအခက္အခဲ ေတြကို ေက်ာ္လြားဖို႕အတြက္ ဦးဇင္းအခုေမြးေန႕မွာ နည္းပညာ ေဟာေျပာပြဲတစ္ခုကို အတတ္ႏိုင္ဆံုး ျဖစ္ေအာင္ က်င္းပခဲ့ပါတယ္။ အဆိုပါ နည္းပညာေဟာေျပာပြဲ ျဖစ္ေစရန္ အဓိက ကူညီေပးခဲ့ေသာ ဥိီးရဲ၀င္းေနာင္(Pro-Tech Computer) မွျဖစ္ပါတယ္။ အျခားနည္းပညာရွင္ ေတြကေတာ့

    ၁။ ဦးလွေကာင္း MPCA - ဒု ဥကၠ႒

    ၂။ ဦးရဲ၀င္းေနာင္ Pro-Tech Computer Centre

    ၃။ ဦးဘုန္းျမင့္ Programming

    ၄။ ညီလင္းဆက္ MPCA CE

    ၅။ ကုိပီေက တုိ႔ျဖစ္ပါတယ္။

    ေန႔လည္ (၁၂း၃၀) မွာ စတင္ခဲ့ၿပီး ညေန (၇း၀၀) နာရီ မတုိင္ခင္မွာ အခမ္းအနားကုိ သိမ္းခဲ့ပါတယ္။


    Read more...

    သိေအာင္လုပ္ပါ…

    သိျခင္းႏွင့္ မသိျခင္းကုိ စာလုိေျပာလွ်င္ ၀ိဇၨာႏွင့္ အ၀ိဇၨာဟု ေျပာႏုိင္၏။ အ၀ိဇၨာကား မသိျခင္းျဖစ္ၿပီး ၀ိဇၨာကား သိျခင္းျဖစ္၏။ မသိမႈမ်ားလာလွ်င္ သိမႈကြယ္ေပ်ာက္တတ္ၿပီး သိလာလွ်င္ကား မသိမႈကုိ ပယ္ေဖ်ာက္ေပးတတ္၏။ ထုိသိမႈသည္ ဖတ္မွတ္ေလ့လာ နာၾကားသျဖင့္ သိရွိရသည့္ အမွတ္သညာ အသိႏွင့္ လက္ေတြ႕လုိက္နာက်င့္ႀကံ အားထုတ္သျဖင့္ သိရွိလာသည့္ ဉာဏ္ႏွင့္ယွဥ္သည့္ အသိဟူ၍ ႏွစ္မ်ိဳးရွိ၏။ ထုိအသိႏွစ္မ်ိဳးလုံး ရွိရန္လုိအပ္၏။ ယေန႔ေခတ္ လူအမ်ားစုသည္ ပညာသိျဖင့္ သိရန္ေ၀းစြ သညာသိျဖင့္ပင္ သိသူအလြန္ရွားေနသည္ကုိ ေတြ႕ရ၏။ အထူးသျဖင့္ ဗုဒၶဘာသာ အမ်ားစုသည္ ထုိသုိ႔ျဖစ္ေနၾက၏။ ဗုဒၶဘာသာ အမည္ခံထားေသာ္လည္း မိမိတို႔ကုိးကြယ္သည့္ ဗုဒၶဘာသာႏွင့္စပ္၍ တစ္လုံးတစ္ပါဒမွ် မသိျဖစ္ေနၾက၏။ ဗုဒၶ၏ စစ္မွန္သည့္ အဆုံးအမမ်ားႏွင့္ ေတြ႕ႀကဳံေနရေသာ္လည္း မသိမႈမ်ားက ဖုံးလႊမ္းထားသျဖင့္ သိခြင့္သာပါလွ်က္ မသိၾကဘဲ ျဖစ္ေနၾက၏။ မသိ၍ သိေအာင္လုပ္သည္လား ဆုိေသာ္လည္း မလုပ္ၾကေပ။ စင္စစ္ မသိပါက သိေအာင္လုပ္သင့္၏။ ေရွးဦးစြာ သညာသိျဖင့္ သိေအာင္ႀကိဳးစားၿပီး ပညာသိျဖင့္ သိသည္အထိ အားထုတ္သင့္၏။ “မသိ၍ မလုပ္၊ မလုပ္သျဖင့္ မသိ“ သုိ႔ဆုိလွ်င္ မည့္သည့္အခ်ိန္တြင္ လုပ္၍ မည္သည့္အခ်ိန္တြင္ သိၾကမည္နည္း။ ဤသုိ႔သာ မလုပ္မသိ၊ မသိမလုပ္ သံသရာတြင္ က်င္လည္ေနမည္ဆုိပါက ပညာသိျဖင့္ သိရန္မဆုိထားဘိ သညာသိျဖင့္ သိရန္ပင္ အလြန္ေ၀းကြာ ေနေပေတာ့မည္သာ ျဖစ္၏။

    စာေရးသူသည္ အသက္အရြယ္အရ ျဖတ္သန္းက်င္လည္ရသည့္ ပတ္၀န္းက်င္ အေနအထားအရ လူအေတာ္မ်ားမ်ားႏွင့္ ေတြ႕ႀကဳံဆက္ဆံ ေျပာဆုိေဟာေျပာဖူး၏။ လူငယ္၊ လူလတ္၊ လူႀကီး အရြယ္သုံးမ်ိဳးလုံးႏွင့္ ဆုံမိဖူး၏။ မသိမႈကား သုံးမ်ိဳးလုံး အတူတူပင္ ျဖစ္ၾက၏။ တစ္ခါတစ္ရံ လူႀကီးမ်ားကပင္ မသိမႈ ပုိၾကေသး၏။ အရင္ေမြး၍သာ အႀကီးျဖစ္ေနေသာ္လည္း အသိပညာ အေနျဖင့္ကား အငယ္ျဖစ္ေနၾက၏။ မသိမႈမ်ားလာသည့္ အခါ အမွားအမွန္ကုိလည္း မခဲြျခားတတ္ဘဲ ျဖစ္တတ္၏။ အမွားကုိ အမွန္ အမွန္ကုိ အမွားထင္ေနမိတတ္၏။ ထုိ႔ထက္ ပုိဆုိသည္ကား မသိမႈ အလြန္အားေကာင္းလာသည့္ အခါ ကုသုိလ္မွန္း မသိ အကုသုိလ္မွန္း မသိျဖစ္လာတတ္ျခင္းပင္ ျဖစ္၏။ ကုသုိလ္ကုိ အကုသုိလ္ထင္၊ အကုသုိလ္ကုိ ကုသုိလ္ထင္ကာ ေရလုိက္လဲြလာတတ္ျခင္းပင္ ျဖစ္၏။ အကယ္၍ တစ္စုံတစ္ဦးသည္ ကုသုိလ္ အကုသုိလ္ကုိ မသိျဖစ္ေနလွ်င္ လူ႔ဘ၀ကုိ ရေနေသာ္လည္း ထုိသူကုိ လူဟုပင္ ဆုိရန္ခက္ခဲလွ၏။ စင္စစ္ လူဟူသည္ “ကုသလာကုသလံ မနသိ ဇာနာတီတိ မႏုေႆာ= ကုသုိလ္အကုသုိလ္ကုိ သိတတ္ေသာေၾကာင့္ လူမည္၏“ ဟု ဆုိသျဖင့္ ကုသုိလ္အကုသုိလ္ကုိ ခဲြျခားသိရွိရန္ လုိအပ္လွ၏။ အေၾကာင္းအက်ိဳး၊ အေကာင္းအဆုံးကုိ နားလည္သေဘာက္ေပါက္ရန္ လုိအပ္လွ၏။ ထုိသုိ႔ မဟုတ္လွ်င္ လူ႕ဘ၀ကုိ ရေနေသာ္လည္း လူဟုဆုိရန္ မလြယ္လွေပ။ ထုိ႔ေၾကာင့္လည္း ဘုရားရွင္က “မႏုႆႆ ဘာေ၀ါ ဒုလႅေဘာ= လူ၏အျဖစ္သည္ ရခဲလွ၏“ဟု ဆုိျခင္းျဖစ္၏။ ထုိသုိ႔ လူ႔ဘ၀ကုိ ရေနေသာ္လည္း လူမျဖစ္သည့္သူမ်ား၊ လူဟုေခၚရန္ မသင့္သူမ်ားသည္ မသိမႈမ်ားေၾကာင့္သာ ထုိအေျခအေနသုိ႔ ေရာက္ေနျခင္းျဖစ္၏။ မသိမႈသည္ သတၱ၀ါမ်ားကုိ မည္သည့္အခါမွ် ေကာင္းက်ိဳးေပးမည္ မဟုတ္ေပ။ သုိ႔ျဖစ္၍လည္း သိေအာင္လုပ္ရန္ တုိက္တြန္းေနရျခင္းျဖစ္၏။

    ဗုဒၶရွင္ေတာ္ျမတ္က “ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ အမွန္အတုိင္း သိေအာင္လုပ္“ဟု ေဟာေတာ္မူထား၏။ ထုိစကားကုိ ပါဠိလုိ “ပဇာနာတိ“ဟုဆုိ၏။ “ပဇာနာတိ= အထူးထူးအျပားျပားသိ၏“ဟု အဓိပၸါယ္ရ၏။ အထူးထူးအျပားျပား သိျခင္းဟူသည္ မိမိ၏အတြင္း အျပင္ႏွင့္ ပတ္သက္သည္မ်ားကုိ သိျခင္းျဖစ္၏။ ရွင္းေအာင္ေျပာရလွ်င္ စိတ္ႏွင့္ ႐ုပ္တြင္ျဖစ္ေပၚလာသည့္ အရာမွန္သမွ်ကုိ သိျခင္းျဖစ္၏။ ထုိ႔ထက္ပုိၿပီး ရွင္းေအာင္ေျပာရလွ်င္ ခႏၶာငါးပါးတြင္ ျဖစ္ေပၚလာသည့္ အရာမ်ားကုိ သိျခင္းျဖစ္၏။ ခႏၶာငါးတြင္ ႐ုပ္ခႏၶာသည္ တစ္ပါးတည္းသာျဖစ္ၿပီး နာမ္ခႏၶာကား ေလးပါးရွိ၏။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ႐ုပ္ကုိသိေအာင္လုပ္ဖုိ႔ထက္ နာမ္ခႏၶာဟုေခၚသည့္ စိတ္ကုိ သိေအာင္လုပ္ဖုိ႔က ပုိခက္လွ၏။ ဘုရားရွင္သည္ ထုိအသိခက္လွသည့္ စိတ္ကုိ သိေစရန္ မိမိကုိယ္ကုိ သတိကပ္ထားရန္ လုိေၾကာင္း သတိတရားျဖင့္ ေစာင့္ၾကည့္ၿပီး “မိမိသႏၲာန္မွာ ရာဂစိတ္ျဖစ္လွ်င္လည္း ရာဂစိတ္ျဖစ္သည္ဟု သိ၏၊ ရာဂကင္းသည့္စိတ္လွ်င္လည္း ရာဂကင္းသည့္ စိတ္ျဖစ္သည္ဟု သိ၏၊ ေဒါသစိတ္ျဖစ္လွ်င္လည္း ေဒါသစိတ္ျဖစ္သည္ဟု သိ၏၊ ေဒါသကင္းသည့္ စိတ္ျဖစ္လွ်င္လည္း ေဒါသကင္းသည့္ စိတ္ျဖစ္၏ဟု သိ၏၊ ေမာဟစိတ္ျဖစ္လွ်င္လည္း ေမာဟစိတ္ျဖစ္သည္ဟု သိ၏၊ ေမာဟကင္းသည့္ စိတ္ျဖစ္လွ်င္လည္း ေမာဟကင္းသည့္ စိတ္ျဖစ္သည္ဟု သိ၏“ စသည္ျဖင့္ ျဖစ္ေပၚလာသည့္ မည္သည့္စိတ္ကုိမဆုိ ျဖစ္ခုိက္ျဖစ္စဲမွာ သိရန္လုိေၾကာင္း ရွင္းျပေတာ္မူ၏။ အဘယ့္ေၾကာင့္ ထုိသုိ႔ မည္သည့္စိတ္ျဖစ္ျဖစ္ ျဖစ္ခုိက္ကုိ သိရန္လုိသည္ဟုဆုိရျခင္းမွာမူ ျဖစ္ခုိက္ကုိ သိမွသာလွ်င္ ထုိစိတ္သည္ ေရွ႕ဆက္မျဖစ္ႏုိင္ဘဲ ရပ္တန္႔သြားမည္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္၏။ အကယ္၍ ထုိစိတ္၏ ျဖစ္စဲျဖစ္ခုိက္ကုိ မသိလွ်င္ အစဲြတရား၀င္လာတတ္ၿပီး ထုိစိတ္၏ ေစခုိင္းရာေနာက္ပါသြားကာ ကိေလသာမ်ား၊ အကုသိုလ္တရားမ်ားသာ တုိးပြားလာတတ္ေပ၏။ မည္သည့္စိတ္မဆုိ ခ်က္ခ်င္းသိလွ်င္ ခ်က္ခ်င္းရပ္တန္႔ႏုိင္မည္ျဖစ္ၿပီး ခ်က္ခ်င္းမသိဘဲ ျဖစ္ေနပါလွ်င္ ထုိစိတ္၏ လႊမ္းမုိးသက္ေရာက္မႈကုိ ခံရလွ်က္ ေလာဘစိတ္၊ ေဒါသစိတ္၊ ေမာဟစိတ္မ်ား အျဖစ္ေျပာင္းလဲ သြားတတ္၏။ ထုိအခါ မေနာကံအျပစ္မွသည္ ႏႈတ္ျဖင့္က်ဴးလြန္မႈ ၀စီကံအျပစ္၊ ကုိယ္ထိလက္ေရာက္ က်ဴးလြန္မႈ ကာယကံအျပစ္ အထိ က်ေရာက္လာတတ္ေပ၏။ ဤသည္မွာ ျဖစ္ေပၚလာသည့္ စိတ္ကုိ ျဖစ္ခုိက္တြင္ မသိမႈေၾကာင့္ျဖစ္၏။

    မွန္၏။ မည္သူမဆုိ တစ္ခါတစ္ရံ မိမိတုိ႔၏ စိတ္ကုိ သတိထားၾကည့္မိသည့္ အခါေလးမ်ား ရွိတတ္၏။ ျဖစ္ေပၚေနသည့္ ေကာင္းစိတ္၊ မေကာင္းစိတ္ကုိ သတိထားမိသည့္ အခါမ်ားလည္း ရွိတတ္၏။ ထုိသုိ႔ သတိထားမိလုိက္သည့္အခါ ျဖစ္ေပၚေနသည့္ ထုိစိတ္သည္ ရပ္တန္႔သြားၿပီး ေရွ႕ဆက္မျဖစ္ေတာ့ဘဲ ေနာက္စိတ္တစ္ခု ျဖစ္ေပၚလာသည္ကုိ သတိျပဳမိၾကမည္ျဖစ္၏။ ဤသည္မွာ စိတ္၏သေဘာပင္ ျဖစ္၏။ စိတ္သည္တစ္ခ်ိန္တည္းတြင္ မည္သည့္အခါမွ် ႏွစ္စိတ္ျဖစ္႐ုိးမရွိေပ။ အလြန္လ်င္ျမန္ေသာေၾကာင့္သာ ႏွစ္စိတ္သုံးစိတ္ျဖစ္သည့္ဟု ထင္မွတ္တတ္ၾက၏။ ေရွ႕စိတ္ကုိ သိလုိက္သည့္ႏွင့္ ထုိေရွ႕စိတ္ေပ်ာက္ၿပီး ေနာက္သိသည့္စိတ္ ျဖစ္ေပၚလာ၏။ ထုိနည္းအတုိင္း သိလုိက္သိလုိက္တုိင္း စိတ္အသစ္အသစ္ ျဖစ္ေပၚေနျခင္းျဖစ္၏။ ထုိျဖစ္တုိင္းျဖစ္တုိင္း စိတ္ကုိသိေအာင္ ႀကိဳးစားရန္သာ လုိအပ္လွ၏။ ဥပမာအားျဖင့္ တစ္စုံတစ္ခုကုိျဖစ္ေစ တစ္စုံတစ္ေယာက္ကုိျဖစ္ေစ အေၾကာင္းျပဳၿပီး မိမိ၏စိတ္တြင္ အလုိမက်ျဖစ္သည့္စိတ္၊ မနာလုိျဖစ္သည့္စိတ္ ျဖစ္ေပၚလာသည့္အခါ ထုိစိတ္ျဖစ္သည္ကုိ ခ်က္ခ်င္းသိႏုိင္ေအာင္ သတိျပဳသင့္၏။ ထုိစိတ္ျဖစ္ခုိက္တြင္ “ငါ့မွာ ဒီစိတ္ျဖစ္ေနပါလား“ဟု သိလုိက္သည္ႏွင့္ တစ္ၿပိဳင္နက္ ထုိစိတ္သည္ေရွ႕ဆက္ မျဖစ္ေတာ့ဘဲ ရပ္တန္႔သြားေတာ့၏။ ထုိ႔ေၾကာင့္ မည္သည့္စိတ္ျဖစ္ျဖစ္ ျဖစ္ခုိက္ကုိ သိေအာင္ႀကိဳးစားဟု ဆုိျခင္းျဖစ္၏။ အကယ္၍ ျဖစ္ေပၚလာသည့္ စိတ္၏ျဖစ္စဲျဖစ္ခုိက္ကုိ မသိပါက အစဲြတရား၀င္လာတတ္၏။ ေဒါသျဖစ္သည့္အခုိက္ ထုိေဒါသစိတ္ကုိ မသိပါက အစဲြတရား၀င္လာၿပီး ေဒါသအေလ်ာက္ ေျပာဆုိမိတတ္၊ ကုိယ္ထိလက္ေရာက္ က်ဴးလြန္မိတတ္၏။ ဤသည္မွာ ျဖစ္ခုိက္ကုိ မသိဘဲ စြဲသြားမိေသာေၾကာင့္ျဖစ္၏။ ထုိ႔အတူပင္ တစ္စုံတစ္ေယာက္ သုိ႔မဟုတ္ တစ္စုံတစ္ခုအေပၚ သေဘာက် ေက်နပ္ႏွစ္သက္မိသည့္ စိတ္ျဖစ္ေပၚလာသည့္ အခါတြင္လည္း ထုိစိတ္၏ ျဖစ္ခုိက္ကုိ သိေအာင္သတိျပဳရမည္ ျဖစ္၏။ မသိဘဲ လႊတ္ထားမိပါက အစဲြတရားျဖစ္ေပၚလာၿပီး တဏွာရာဂစိတ္၊ လုိခ်င္တပ္မက္မႈ ေလာဘစိတ္စသည္ ျဖစ္ေပၚတတ္၏။ အကယ္၍ လုိခ်င္သည့္အတုိင္း ျဖစ္မလာျပန္လွ်င္ ေဒါသစိတ္က ထပ္ဆင့္၀င္လာတတ္ျပန္၏။ ဤသေဘာသည္လည္း ျဖစ္ေပၚလာသည့္ စိတ္၏ျဖစ္ခုိက္ကုိ မသိေသာေၾကာင့္သာ ျဖစ္၏။ ထုိ႔ေၾကာင့္ မည္သည့္စိတ္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ သိေအာင္လုပ္ရမည္ဟု ဆုိျခင္းျဖစ္ပါ၏။

    မဟာစည္ ဆရာေတာ္ႀကီး မိန္႔ေတာ္မူသည့္ တရား႐ႈမွတ္နည္း လကၤာေလးရွိ၏။ “ျဖစ္ခုိက္မ႐ႈ ႐ုပ္နာမ္စု စဲြမႈ၀င္ေရာက္သည္၊ ျဖစ္တုိင္းမွတ္႐ႈ ႐ုပ္နာမ္စု စဲြမႈကင္းေပ်ာက္သည္“ ဟူ၍ျဖစ္၏။ ဆုိလုိသည္မွာ မိမိ၏ စိတ္တြင္ျဖစ္ေစ၊ ႐ုပ္တြင္ျဖစ္ေစ ျဖစ္သမွ်၊ ေပၚသမွ်ကုိ ျဖစ္ခုိက္ေပၚခုိက္တြင္ သိရန္လုိအပ္ၿပီး မသိလုိက္ပါက အစဲြတရား၀င္တတ္ေၾကာင္း၊ ျဖစ္သမွ်အခုိက္ကုိ သိလုိက္ႏုိင္ပါက အစဲြကင္းေပ်ာက္မည္ျဖစ္ေၾကာင္း ဆုိလုိ၏။ အစဲြတရားသည္ကား အလြန္ေၾကာက္စရာေကာင္းလွ၏။ စဲြလန္းမိလွ်င္ အမွန္ကုိ မျမင္ျဖစ္လာ၏။ မၿမဲျခင္းသေဘာကုိ ၿမဲသည္ဟု ထင္လာတတ္ၿပီး မရွိကုိ အရွိဟု ထင္လာတတ္၏။ မပုိင္သည္ကုိ ပုိင္သည္ဟု ထင္လာတတ္ၿပီး ငါမဟုတ္သည္ကုိ ငါဟုထင္လာတတ္၏။ ထုိ႔ေၾကာင့္လည္း ငါ၊ ငါ့ဥစၥာ၊ ငါ့ရာထူး၊ ငါ့ဂုဏ္၀ါစသည္ျဖင့္ ငါစဲြမ်ားျဖင့္ အခ်ိန္ကုန္ကာ ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟ၊ မာနစသည္ ၿပိဳင္လာၾကျခင္းျဖစ္၏။ ေသခ်ာသည္မွာ အေကာင္းျဖစ္ေစ အဆုိးျဖစ္ေစ စဲြလန္းမိလွ်င္ မေကာင္းျဖစ္တတ္ၿပီး ဒုကၡေရာက္တတ္သည္ ဟူသည့္အခ်က္ပင္ ျဖစ္၏။ စင္စစ္။ ထုိအစဲြတရားျဖစ္ေပၚျခင္း၏ အေၾကာင္းကား မသိမႈေၾကာင့္ပင္ ျဖစ္ပါ၏။ ထုိမသိမႈသည္လည္း ျဖစ္ေခၚေပၚခုိက္ကုိ မသိလုိက္မႈပင္ ျဖစ္၏။ ျဖစ္ခုိက္ေပၚခုိက္ကုိ သိလုိက္ပါက ထုိအစဲြတရား ျဖစ္ေပၚရန္ အေၾကာင္းမရွိေတာ့ေပ။ အစဲြတရားကင္းလွ်င္ ဒုကၡကင္းမည္သာ ျဖစ္၏။ ဒုကၡကင္းျခင္းသည္ ခ်မ္းသာျခင္းပင္ျဖစ္၏။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ဒုကၡမရွိ ခ်မ္းသာသိဖုိ႔ အစဲြမရွိၾကရန္ လုိေၾကာင္း ဆုိျခင္းျဖစ္၏။ အစဲြမရွိရန္အတြက္ကား သိမွပင္ျဖစ္၏။

    အခ်ဳပ္အားျဖင့္ ေျပာလုိသည္မွာ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ သိေအာင္လုပ္ရန္ ေျပာလုိရင္းျဖစ္၏။ ကာမဂုဏ္ အာ႐ံုမ်ား တုိးတက္ျဖစ္ထြန္း မ်ားျပားလာသည့္ ယေန႔ေခတ္တြင္ ထုိကာမဂုဏ္အာ႐ုံမ်ား၏ ဖုံးလႊမ္းမႈေၾကာင့္ သတၱ၀ါတုိ႔သည္ ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟ မာနစသည့္ ကိေလသာမ်ားျဖင့္သာ အခ်ိန္ကုန္ေနၾကၿပီး သိသင့္သိထုိက္သည္မ်ားကုိ မသိႏုိင္ျဖစ္ေနၾကရ၏။ မသိၾကသျဖင့္ ဒုကၡမ်ားလည္း ျဖစ္ေနၾကရ၏။ ဒုကၡျဖစ္ရျခင္းသည္ စဲြလမ္းမိၾကသျဖင့္ ျဖစ္ရျခင္းျဖစ္၏။ ထုိစဲြလန္းမႈ၏ အေၾကာင္းကား မသိမႈ အ၀ိဇၨာေၾကာင့္ပင္ ျဖစ္ပါ၏။ ထုိမသိမႈကုိ အၾကြင္းမဲ့ ပယ္သတ္ႏုိင္ရန္အတြက္ကား အစစအရာရာ သိေအာင္ႀကိဳးစားမွသာ ျဖစ္ေပမည္။ သိရန္အတြက္ကား ေရွးဦးစြာ သညာသိျဖစ္ျဖင့္ သိေအာင္ႀကိဳးစားရမည္ျဖစ္ၿပီး ထုိမွ ပညာသိျဖင့္ သိေအာင္ ၾကိဳးစားရမည္သာ ျဖစ္ပါ၏။ ပညာသိျဖင့္ သိရန္အတြက္ကား ျမတ္စြာဘုရားရွင္၏ လမ္းညႊန္မႈအတုိင္း စိတ္မွာျဖစ္ေစ၊ ႐ုပ္မွာျဖစ္ေစ ျဖစ္ေပၚလာသည့္ အရာမ်ားကုိ သတိကပ္လ်က္ ျဖစ္ခုိက္ေပၚခုိက္၊ ျဖစ္စဲေပၚစဲမွာပင္ သိေအာင္ႀကိဳးစားရမည္သာ ျဖစ္ပါ၏။ ထုိသုိ႔ ျဖစ္ခုိက္ေပၚခုိက္တြင္ အလုိက္သင့္ လုိက္သိေနမည္ဆုိလွ်င္ ႐ုပ္နာမ္ကုိအမွီျပဳ၍ အစဲြတရားလည္း ျဖစ္ေပၚလာမည္ မဟုတ္ေတာ့ေပ။ အစဲြမရွိလွ်င္ ဒုကၡလည္း မရွိႏုိင္ေပ။ ဒုကၡမရွိလွ်င္ အခုိက္အတန္႔အားျဖင့္ ၿငိမ္းေနမည္သာ ျဖစ္ပါ၏။ အၾကြင္းမဲ့ ၿငိမ္းရန္အတြက္ကား အၾကြင္းမရွိ ပယ္သတ္ႏုိင္ရန္ လုိအပ္ေပ၏။ ထုိ႔ေၾကာင့္ မသိမႈမ်ားေၾကာင့္ စဲြလမ္းမႈေတြျဖစ္ေနရၿပီး စဲြလမ္းမႈမ်ားေၾကာင့္ ဒုကၡျဖစ္ေနၾကရသည့္ ေလာကႀကီးတြင္ ဒုကၡျဖစ္ေၾကာင္း စဲြလန္းမႈကုိ ပယ္ေဖ်ာက္ႏုိင္ရန္ မည္သည့္အရာပဲျဖစ္ျဖစ္ ျဖစ္ခုိက္ေပၚခုိက္၊ ျဖစ္စဲေပၚစဲတြင္ သိေအာင္သာလုပ္ၾကပါဟု တုိက္တြန္းလုိက္ရပါသတည္း။



    Read more...

    အျမတ္ဆံုး... (ဦးသုမဂၤလ) vcd

    ဒယ္အိုး ဆရာေတာ္ ဦးသုမဂၤလ...

    နိဗၺာန္ေရာက္ေၾကာင္းတရားေကာင္း...

    အျမတ္ဆံုး... (ဦးသုမဂၤလ) vcd

    video



    Read more...

    သကၠာယ (သုိ႔မဟုတ္) ခႏၶာငါးပါး - အရႈခံ တရား

    ေမေမခ်စ္ေသာ သားသားနဲမီးမီးေရ---

    အနတၱလကၡဏ သုတၱန္ တရားေတာ္ႀကီး ကုိေရးရင္းနဲ႔ ရုပံ-ရုပ္တရားသည္၊ ေဝဒနာ ၊ သညာ၊ သခၤါရ၊ ဝိဉာဏ္ တုိ႔သည္ အတၱ မဟုတ္ အနတၱ ျဖစ္သည္ ဆုိေတာ့ ။ရူပကၡႏၶာ၊ေဝဒနကၡႏၶာ၊သညကၡႏၶာ၊ သခၤါရကၡႏၶာ၊ဝိဉာဏကၡႏၶာ ဆုိတဲ့ ခႏၶာငါးပါးကုိ ေမေမတုိ႔သိဘုိ႔ လုိလာပါတယ္။

    ခႏၶာငါးပါးဆုိတာက လည္း အာရုံဒြါရတုိက္ခ်ိန္မွာ ရုပ္နာမ္ေပါင္းစုလုိ႔ ထင္ထင္ရွားရွား ျဖစ္ေပၚလာတဲ့သိသေဘာသက္သက္ (တနည္း) တကယ့္အရွိသေဘာသက္သက္ျဖစ္ပါတယ္။

    ျမတ္စြာဘုရားရွင္လက္ထက္က ဓမၼဒိႏၷာရဟႏၱာေထရီမ ကုိ သူ႔ခင္ပြန္း ဝိသာခသူေ႒း က စာေမးပြဲစစ္ ခဲ့ဘူးပါတယ္။ သူကအရင္ အနာဂါမ္တည္သြားခဲ့ လုိ႔ အရင္ေလစိမ္းတုိက္တာ သူပါ။ မခံခ်င္စိတ္ရွိတဲ့ ဓမၼဒိႏၷာကလည္း (အသင္ဝိသာခ သူေဌး- ေလာကုတၱရာတရားဆုိတာ ေယာကၤ်ားေတြပဲအားထုတ္ရတာလား လူမိန္းမေတြေကာ က်င့္ၾကံအားထုတ္လုိ႔မရ ဘူးလား)- ေမးေတာ့ရပါတယ္တဲ့။

    ေနာက္မွက်င့္ၾကံဘုိ႔ ရဟန္းမ ဝတ္ခဲ့ေပမဲ့လုိ႔ သူ႔ခင္ပြနး္ထက္ တစ္ဆင့္ျမင့္ကာ ရဟ ႏ ၱာတည္ခဲ့တာေပါ့ေနာ္။
    သူေဌးကေတာ္ဆုိေတာ့ အေျခြအရံ ပရိသတ္ ေၾကာင့္ အေႏွာက္အယွက္ျဖစ္ရၿပီး ေတာအရပ္ ကုိသြားအားထုတ္ခဲ့တာကုိး။ ခင္ပြန္း က မေပ်ာ္ရင္ထြက္ပါေစ-စိတ္နဲ႔သတင္း ေမးမယ္လုိ႔ ေရာက္လာခဲ့ေပမဲ့ ဓမၼဒိႏၷာဟာ ဣေျႏၵ ရင့္က်က္ေနေလေတာ့၊ ထူးေတာ့ထူးျခားေနၿပီ။ေမးစမ္းၾကည့္မွပဲ..။ စာေမးပြဲ ေမးခြန္းေကာက္စစ္လုိက္ပါတယ္။

    ဓမၼဒိႏၷာ-သကၠာယဆုိတာ ဘာ ကုိေခၚပါသလဲေပါ့။
    ဓမၼဒိႏၷာေထရီကလည္း အသာေလးေျဖခဲ့ပါတယ္။( သကၠာယဆုိတာ ပဥၥဳ ပါဒါနကၡႏၶာ= စြဲလန္း ဖြယ္ျဖစ္တဲ့ ခႏၶာငါးပါးကုိေခၚဆုိတာပါပဲ )လုိ႔အသာေလးျပန္ေျဖေပးခဲ့တယ္။ သူကမွန္မမွန္ ဘုရားရွင္ထံမွာျပန္ Check လုပ္ေသး တာကုိး။ ဒီအေျဖကုိ ဘုရားရွင္ ကုိယ္တုိင္ကလည္း ဓမၼဒိႏၷာ အေျဖန႔ဲ တစ္ထပ္တည္းတူေအာင္ျဖၾကား ေပးေတာ္ မူလုိက္ပါတယ္။
    ဒါေၾကာင္ ့သကၠာယ နဲ႔ခႏၶာငါးပါးဟာ (တကယ့္ထင္ရွားရွိေသာ သေဘာသက္သက္) အရႈခံ တရားလုိ႔မွတ္ထားရပါမယ္ ကေလးတုိ႔ေရ..။

    သကၠာယ-ဆုိတာကေတာ့ ပါဠိစကားျဖစ္ပါတယ္။

    ျမန္မာလုိ- သကၠာယ= ထင္ရွားရွိေသာသေဘာ လုိ႔ အဘိဓာန္က်မ္းမွာ ျပန္ဆုိေပးထားခဲ့ပါတယ္။
    ဘုရား၊ ပေစၥက ဗုဒၶါ -ရဟႏၱာ မ်ားမွာလည္းသကၠာယရွိပါတယ္တဲ့။လူနတ္ ၊သက္ရွိ သတၱဝါမွန္လွ်င္ အသညသတ္ျဗဟၼာ ေတြကလြဲၿပီး သကၠာယဆုိတဲ့သေဘာဟာရွိေနၾကပါတယ္။ ခႏၶာငါးပါးဆုိတာက ေတာ့ပါဠိစကားျဖစ္ပါတယ္။
    ခႏၶာ= အစု--
    ငါးပါး=ငါးခုေသာသေဘာ။ငါးပါးေသာအစု သေဘာ။

    ရုပ္နာမ္အစု-ခႏၶာငါးပါး
    ၁-ရုပ္ --------ရုပ္အစု
    ၂-ေဝဒနာ------နာမ္အစု
    ၃-သညာ------နာမ္အစု
    ၄-သခၤါရ------နာမ္အစု
    ၅-ဝိဉာဏ္------နာမ္အစု

    ရုပ္+ နာမ္အစု=ခႏၶာငါးပါး

    ရုပ္၊ေဝဒနာ၊သညာ၊သခၤါရ ဝိဉာဏ္ ဆုိတဲ့ သေဘာငါးခု ေပါင္းစုမႈကုိ ျမတ္စြာဘုရားကခႏၶာငါးပါးလုိ႔ မိန္႔ေတာ္မူခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။

    ဒါေၾကာင့္ မုိးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးက ----ခင္ဗ်ားတုိ႔ဝိပႆနာရႈပါ ရႈပါ ေျပာေနတာအေမ အေဖ ေမြးတဲ့ အခ်ိန္ တစ္ဆယ္ တစ္ဆယ့္ငါး ေလးတဲ့ ခႏၶာ ကုိရႈခုိင္းတာ မဟုတ္ဘူး။ အာရုံဒြါရကေမြးတဲ့ခႏၶာကုိ ရႈခုိင္းတာျဖစ္တယ္။ လုိ႔မွတ္ေလာက္ သားေလာက္ေအာင္ ဘုရားအလုိက် မိန္႔ၾကားေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။

    ခႏၶာငါးပါးဆုိတဲ့ ရုပ္၊နာမ္အစုဟာ ပင္ကုိယ္သေဘာကုိက ခႏၶာဆုိတဲ့အတိုင္းကြဲျပားၿပီးမေနပါဘူး။ တစ္စုတစ္ေပါင္းတည္း ျဖစ္ေပၚေလ့ရွိ ပါတယ္တဲ့။ အာရုံနဲ႔ဒြါရတုိက္ခ်ိန္မွာ တစ္ေပါင္းတည္းျဖစ္ တစ္ေပါင္းတည္း ခ်ဳပ္တဲ့ သိသေဘာသက္သက္ပါပဲ လုိ႔နားလည္သင့္ေၾကာင္း ပုိင္းေလာ့ဆရာေတာ္ ဘုရားႀကီးမိန္႔ၾကား ေတာ္မူခဲ့ပါတယ္ကေလးတုိ႔ေရ..။

    ေကာင္းကင္မွာ လွ်ပ္စစ္ပ်က္သကဲ့သုိ႔ မျမင္ႏုိင္ေသာ သေဘာတုိ႔ ေပါင္းစု၍ ျဖစ္ေပၚခြင့္ရၿပီး ၊မျမင္ရာ အရပ္သုိ႔ေပ်ာက္ကြယ္သကဲ့ သုိ႔ ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ျမတ္စြာဘုရားက ဥပမာေပးဆုံးမေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။ ဘုရားရွင္ျပဳႏုိင္ခဲေသာအရာရွိပါသလားလုိ႔ မိလိႏၵ မင္းႀကီးက အရွင္နာဂသိန္ ကုိေလွ်ာက္ထားတဲ့အခါ -ရွိပါတယ္ ခႏၶာငါးပါးေပါငး္စပ္ပါဝင္ပုံကုိ ဘုရားရွင္ရဲ႔အတုမရွိတဲ့ ဉာဏ္ေတာ္ႀကီးနဲ႔မုိ႔သာ ခြဲျခားျပႏုိင္ခဲ့တာပါတဲ့။

    (၁)ျမတ္ဘုရားရွင္ရဲ႔ အတုမရွိ တဲ့ ဉာဏ္ေတာ္ႀကီးမုိ႔သာ ထုိမွ်ေလာက္တုိေတာင္းေသာ အခ်ိန္ကာလအတြင္း ပါဝင္ေပါင္းစပ္တဲ့သေဘာ ေတြကုိ သိျမင္ႏုိင္ခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။ တဘက္သူ သေဘာေပါက္ သိျမင္နားလည္ေအာင္လည္း အမည္ပညတ္တပ္ၿပီး ေဟာျပႏုိင္ျခင္းျဖစ္ပါတယ္။

    (၂)ဒါေၾကာင့္မုိ႔ အာရုံ နဲ႔ဒြါရတုိက္ခြင့္ရတဲ့ သက္ရွိသတၱဝါမွန္ရင္ ရုပ္+နာမ္ႏွစ္ပါး (ခႏၶာငါးပါး) ျဖစ္ရွိေနမွာ မလြဲပါဘူး။

    (၃) ထုိ (အာရုံသိသေဘာသက္သက္)ျဖစ္တဲ့ ခႏၶာငါးပါး ဟာ-----
    (က)မ်က္စိအၾကည္ဓာတ္မွာျဖစ္ေပၚခြင့္ရရင္--ျမင္သိစိတ္ခႏၶာငါးပါး
    (ခ) နားအၾကည္ဓာတ္မွာျဖစ္ေပၚခြင့္ရရင္--ၾကားသိစိတ္ခႏၶာငါးပါး
    (ဂ) ႏွာအၾကည္ဓာတ္ မွာျဖစ္ေပၚခြင့္ရရင္--နံသိစိတ္ခႏၶာငါးပါး
    (ဃ) လွ်ာအၾကည္ဓာတ္မွာျဖစ္ေပၚခြင့္ရရင္--စားသိစိတ္ခႏၶာငါးပါး
    (င) ကုိယ္အၾကည္ဓာတ္မွာျဖစ္ေပၚခြင့္ရရင္--ထိသိစိတ္ခႏၶာငါးပါး
    (စ)စိတ္ဘဝင္အၾကည္မွာျဖစ္ေပၚခြင့္ရရင္----ႀကံသိစိတ္ခႏၶာငါးပါးလုိ႔ ဗုဒၶသာသနာမွာ ပညတ္ေဟာၾကား ခဲ့ပါတယ္။ထုိသိသေဘာသက္သက္ ရုပ္+နာမ္ (ခႏၶာငါးပါး) သေဘာဟာရုပ္ေပါင္းစုေလာင္ခုိက္ လွ်င္စြာျဖစ္ေပၚလာၿပီး လွ်င္စြာခ်ဳပ္ေပ်ာက္ၾကပါတယ္လုိ႔ျမတ္စြာ ဘုရားရွင္ေဟာၾကား ေတာ္မူခဲ့ပါတယ္ ကေလး တုိ႔ေရ..။

    သကၠာယ ႏွင့္ခႏၶာငါးပါး ဟာ(တကယ္ထင္ရွားရွိေသာ သေဘာသက္သက္ )အရႈခံတရားလုိ႔မွတ္ေတာ္မူၾကပါ လုိ႔ပုိင္းေလာ့ ဆရာေတာ္ႀကီး ကေဟာၾကား ခဲ့ပါတယ္။ ခႏၶာငါးပါးသည္ ပင္ သကၠာယ ။သကၠာယသည္ပင္လ်င္ ခႏၶာငါးပါးအရႈခံတရား အျဖစ္ တစ္ခုတည္း ျဖစ္ေၾကာင္နားလည္ သေဘာေပါက္ၾကဘုိ႔ လုိပါတယ္။

    သကၠာယ ကုိသေဘာေပါက္မွသာ သကၠာယ ကုိစြဲၿပီးျဖစ္ေပၚတတ္တဲ့ အယူမွား အမွတ္မွားမႈ-သကၠာယဒိ႒ိ ကုိ ေမေမ တုိ႔ျပဳတ္ေအာင္ စတင္ျဖဳတ္ လုိ႔ရပါ လိမ့္မယ္။ အဲဒီသိသေဘာသက္သက္ ကေလးကုိ အေကာင္အထည္ မဟုတ္ေၾကာင္းရႈမွတ္တဲ့ နည္းကုိ ေမေမဆက္ေရးပါအုံးမယ္ေနာ္။

    ပုိင္းေလာ့ဆရာေတာ္၏အလုပ္ေပးတရားမ်ား

    (ပုိင္းေလာ့ဆရာေတာ္ ဘုရားႀကီး၏ တရားစခန္းဝင္ မွတ္စုမ်ား မွေရးသားပါသည္။)


    Read more...

    ပစၧာဇာတပစၥည္း + အာေသ၀နပစၥည္း


    023-PitSaZaTa+[12]ArThayWaNa.mp3 -


    Read more...

    သက္ကယ္ရိတ္စကားမ်ား-၄-


    "ကုိေက်ာ္စြာေျပာသလုိ ေဒးကားရဲ႔ ဒႆနမွာ Res Extensa နဲ႔ Res Interna ႏွစ္ပုိင္းလုံးလက္ခံထားျပီးသား ဆုိရင္ သိပၸံဟာ စိတ္ဆုိတာကုိလည္း ထည့္စဥ္းစားခဲ့ဖုိ႔ သင့္တာေပါ့"

    ေဒါက္တာထင္မ်ိဳးက သူ၏ ပုရစ္ႏွဳတ္ခမ္းေမႊးကုိ လိမ္လ်က္ စိတ္၀င္တစားဆုိသည္။ ပုစြန္တုပ္ႏွယ္ေကြးေသာ လျခမ္းက ညအျပင္ကုိ ျပဴးၾကည့္ေန၏။ ႏြယ္ႏွင့္ ညီညီ တုိ႔က သက္ကယ္ပ်စ္ေနၾကသည္။

    ကုိကုိက ေတာစပ္ဘက္ကုိ ေငးျပီး ေတြးေတြးဆဆ ဆုိသည္။

    "ဟုတ္တယ္ ေဒါက္တာ။ ဒါေပမဲ့ ေဒးကားက ရုပ္သာလွ်င္ အဓိကက်တယ္၊ စိတ္က အဓိကမက်ဘူးလုိ႔သာ ေျပာခဲ့တာ ျဖစ္တယ္။ စိတ္ကုိ လုံးလုံး ဖယ္ထားတာေတာ့ မဟုတ္ျပန္ဘူး ေဒါက္တာ။ ဒႆနပညာရွင္ေတြက စိတ္နဲ႔ဦးေႏွာက္ဆက္စပ္မွဳကုိ စိတ္၀င္တစား ေတြးေခၚၾကတယ္။ ယူဆပုံသုံးမ်ိဳးေလာက္ ကြဲျပားေနတယ္။ ခုေခတ္မွာေတာ့ ေဒါက္တာေရ၊ ေလာကနိယာမေတြကုိ ရုပ္ခ်ည္းသက္သက္ ကြက္ျပီး စဥ္းစားရုံနဲ႔ မျပည့္စုံႏုိင္မွန္း သိလာၾကပါျပီ။ ရုပ္ကုိေလ့လာတဲ့ သိပံၸမွာေတာင္ စိတ္ရဲ႔သတၱိကုိ မျငင္းဆန္ႏုိင္ဘဲ လက္ခံၾကရတယ္။"

    "အက်ယ္ခ်ဲ႔ပါဦး ကုိေက်ာ္စြာ"

    "အဓိကကေတာ့ ႏွဳိင္းရသီ၀ရီကစတဲ့ အမွန္တရားဆုိင္ရာ သေဘာတရားနဲ႔ ကြမ္တန္မကၠင္းနစ္ရဲ႔ ၀ိဥာဏဆုိင္ရာ သေဘာေတြေၾကာင့္ပဲ ေဒါက္တာေရ။ ေၾကာင္းက်ိဳးသိကုိ တေလွ်ာက္လုံး သုံးလာခဲ့တဲ့ သိပၸံပညာရွင္ေတြၾကားထဲမွာ အုိင္းစတုိင္းတုိ႔ ပလန္႔ခ္တုိ႔ ရဲ႔ အစြဲကင္းမွဳ ထုိးထြင္းသိမွဳဟာ သိပၸံရဲ႔အယူအဆေရးရာမွာ ေျပာင္းလဲတုိးတက္မွဳကုိ ျဖစ္ေစခဲ့တယ္။

    နယူတန္သိပၸံအတုိင္း အဆင့္ဆင့္ ဖြံ႔ျဖိဳးလာတာမ်ိဳး မဟုတ္ဘူးလုိ႔ ဆုိၾကတယ္ ေဒါက္တာ။ အသစ္အသစ္ေသာ သေဘာတရားေတြအေနနဲ႔ တနည္းတဖုံ ေျပာင္းလဲသြားတာသာ ျဖစ္တယ္။

    သိပၸံစမ္းသပ္မွဳနဲ႔ အယူ၀ါဒေတြတီထြင္ေနတဲ့ ပုဂၢိဳလ္မ်ားဟာ Double slit experiment ကုိ စမ္းသပ္အျပီးမွာ ျပဳတဲ့ ၀ါနာဟုိင္ဆင္ဘတ္ရဲ႔ မွတ္ခ်က္ကုိ ေတာ္ေတာ္ေလး သတိထားဖုိ႔ေကာင္းတယ္။

    --က်ေနာ္တုိ႔ စမ္းသပ္တာ (0bserve လုပ္တာ) ေတြဟာ တကယ့္ သဘာ၀တရား မဟုတ္။ က်ေနာ္တုိ႔ အသုံးျပဳတဲ့ အေျဖရွာနည္းေတြ က ေဖာ္ညႊန္းလုိက္တဲ့ သဘာ၀တရားသာလွ်င္ ျဖစ္တယ္--လုိ႔ ဟုိင္ဆင္ဘတ္က ေျပာဖူးတယ္။

    ဆုိလုိတာကေတာ့ စမ္းသပ္ျခင္းကုိယ္ႏွဳိက္မွာ ဘက္လုိက္မွဳ ရွိေနတယ္။ စမ္းသပ္ျခင္းလုပ္တဲ့ အခုိက္မွာ နဂုိရွိရင္းစြဲအမွန္တရားဟာ ေသြဖည္ႏုိင္တယ္။ ေသြဖည္ေအာင္ လုပ္တဲ့ တရားဟာ ဘာျဖစ္မလဲ။ ဒါကေတာ့ စဥ္းစားဖုိ႔ပါပဲ။

    ေနာက္ေတာ့ ပလန္႔ခ္ေျပာခဲ့တာ ရွိတယ္။

    --ရုပ္ကလာပ္စည္းအားလုံးဟာ စြမ္းအားသတၱိ ကေနစျပီး စြမ္းအားသတၱိ ေၾကာင့္သာ ျဖစ္တည္ေနၾကတာ။ ဒီသတၱိ ရဲ႔ ေနာက္ကြယ္မွာ ၀ိဥာဏသေဘာ သုိ႔မဟုတ္ အသိစိတ္သေဘာ ရွိတယ္လုိ႔ ယူဆရမယ္။ စိတ္ဟာ အရာခပ္သိမ္းကုိ တည္ေဆာက္တဲ့ အရာျဖစ္တယ္။-- တဲ့ ေဒါက္တာ။

    ဒီလုိေျပာေနၾကျပီျဖစ္တဲ့အတြက္ ဆရာတုိ႔ ေဆးပညာမွာလည္း ေရာဂါကုိ စဥ္းစားတဲ့အခါမွာ စိတ္ပုိင္းဆုိင္ရာကုိ အေတာ္ဦးစားေပး စဥ္းစားၾက လိမ့္မယ္လုိ႔ ကၽြန္ေတာ္ထင္တယ္။"

    "ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ေဆးပညာမွာေတာ့ Broken heart syndrome လုိ ေရာဂါမ်ိဳး ရွိတယ္။ Takotsubo cardiomyopathy လုိ႔ေခၚတဲ့ဟာ။ ကုိယ္ခ်စ္တဲ့သူကုိ ဆုံးရွဳံးလုိက္ရတဲ့ အခါမ်ိဳးလုိ စိတ္ဖိစီးမွဳေတြ ျဖစ္တဲ့အတြက္ နွလုံးၾကြက္သားေတြ ရုတ္တရက္ ေသသြားတာမ်ိဳး ပဲ။ ျမန္မာလုိဆုိရင္ေတာ့ ရင္ကြဲနာက်တယ္ ေခၚမလားပဲ။ ဒါဟာ စိတ္သက္သက္ေၾကာင့္ ရုပ္မွာေရာဂါျဖစ္တာကုိ အေကာင္းဆုံး သက္ေသျပတဲ့ ဥပမာတစ္ခုပဲ ထင္တယ္။ ဒါေပမဲ့ ဒီ့ထက္ဆန္းက်ယ္တဲ့ ေရာဂါေတြ ရွိေသးတယ္ ကုိေက်ာ္စြာေရ။"

    "၁၉ ရာစုေလာက္အထိကေတာ့ လူ႔ခႏၶာကုိယ္ကုိ စက္နာရီလုိ ယူဆထားၾကတာ ေဒါက္တာရဲ႔။ ဒါေၾကာင့္ ေရာဂါမွန္သမွ်ဟာ ရုပ္ေၾကာင့္ ျဖစ္တယ္လုိ႔ ထင္ျမင္ယူဆခဲ့ၾကတာ ေနမွာပဲ။ စင္စစ္ေတာ့ စိတ္ေၾကာင့္ ျဖစ္တဲ့ ေရာဂါေတြကေတာင္ ပုိမ်ားလိမ့္ဦးမယ္ ထင္တယ္ ေဒါက္တာ။"

    "ဟုတ္တယ္ ကုိေက်ာ္စြာေရ။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ဘုိးေဘးေတြ တုန္းကေတာ့ လူတစ္ေယာက္ အစားအေသာက္ ပ်က္ရင္ေတာင္ အစာေျခအဂၤါကုိ ေျပးျမင္မိတာကုိး။ စင္စစ္ကေတာ့ ခင္ဗ်ားေျပာသလုိပဲ စိတ္ေၾကာင့္ျဖစ္တဲ့ ကုိယ္လက္ မအီမသာျဖစ္မွဳေတြဟာ ခန္႔မွန္းထားတာထက္ အပုံၾကီးမ်ားေနပုံပါပဲ။ အခုေခတ္မွာ စိတ္က်န္းမာေရးဟာ လူအားလုံးအေပၚ အေရးတၾကီး သက္ေရာက္ေနတယ္လုိ႔ ယူဆထားၾကတာေတာ့ အမွန္ပဲဗ်"

    ကုိေက်ာ္စြာေရ စကားေတာ့ ေကာင္းတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ လူနာတစ္ေယာက္ ၀င္ၾကည့္ရဦးမယ္။ ေနာက္မွေတြ႔ၾကတာေပါ့။ ေဒၚေဒၚတုိ႔ ေနေကာင္းၾကလား။ ခြင့္ျပဳပါဦး"

    "ဟုတ္ကဲ့ပါ ေဒါက္တာ"

    စကားအဆုံးမွာ ေဒါက္တာထင္မ်ိဳးသည္ ျခံ၀ေရာက္ေနေပျပီ။ ကုိကုိမွလြဲ၍ အားလုံးျပဳံးျပီးက်န္ခဲ့သည္။

    "ဒီဆရာ၀န္ဟာေလ .. ေတာ္ေတာ္ျမန္တဲ့ဆရာ၀န္ပဲ.. ဒုံးပ်ံက်ေနတာပဲ" ဟုႏြယ္က ေရရြတ္သည္။

    "ေဒါက္တာက ကုိကုိ႔ကုိ ေတာ္ေတာ္ခင္ရွာသားပဲ ေနာ္"ဟု ညီညီက ေျပာသည္။

    "သူနဲ႔တူတာကုိး" ဟုႏြယ္က ၀င္ေျပာ၏။

    "ႏြယ္ဟာေလ၊ စိတ္ျမန္လက္ျမန္နဲ႔ တယ္ရြဲ႔တတ္တယ္။"

    "မရြဲ႔ပါဘူး ကုိကုိရဲ႔ တကယ္ေျပာတာ။ ကုိကုိဟာေလ.. ေဒါက္တာထင္မ်ိဳးနဲ႔ သိပ္တူတာပဲ"

    ေျပာရင္း ႏြယ္သည္ ခစ္ကနဲရယ္လုိက္သည္။ ကုိကုိက ေရေႏြးပူပူတစ္ခြက္ကုိ မွဳတ္ေသာက္လုိက္သည္။ ထုိ႔ေနာက္ ခပ္လွမ္းလွမ္းက သက္ကယ္တစ္ေပါ ကုိ ေပြ႔သယ္လာသည္။

    "ကုိကုိ.. အလုပ္လည္း လုပ္ရင္း ကံအေၾကာင္းေလးကုိ ဆက္ပါဦး"

    "ညီညီေရ ကံကုိခြဲျခမ္းေ၀ဖန္ျပီး ယုံၾကည္သူမွန္မွပဲ ဗုဒၶဘာသာ၀င္လုိ႔ ဆုိႏုိင္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ကံကုိ ေရွ႔တန္းတင္ျပီး ေျပာရတာပဲ။ ကံကံ၏ အက်ိဳးဆုိတာကုိ ယုံၾကည္မွဳ ရွိမွ၊ သံသရာကုိလည္း ယုံၾကည္မွဳရွိမွ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ ျဖစ္ႏုိင္တယ္ ညီညီေရ။ ညီညီ့ကုိ ကုိကုိစကားေျပာရင္ အေၾကာင္းနဲ႔အက်ိဳးနဲ႔ပဲ ဆက္စပ္ျပီးေျပာေလ့ရွိတယ္။ ဒါေပမဲ့ အေၾကာင္းနဲ႔အက်ိဳး ဆက္စပ္ျပီးေျပာရတဲ့ စကားေတြတုိင္းဟာ လူတစ္ဦးရဲ႔ ယုံၾကည္မွဳကုိ လုံး၀ဥႆုံ မဖန္တီးေပးႏုိင္ဘူးဆုိတာ သတိျပဳရမယ္ ညီညီ။"

    "ဟုတ္တယ္ ကုိကုိ.. ေၾကာင္းက်ိဳး ဆက္စပ္ျပီး ေျပာေပမဲ့လည္း ယုံၾကည္ခ်င္မွ ယုံၾကည္ၾကတာ။ အခ်ိဳ႔ကေတာ့ မိဘယုံၾကည္တဲ့အတုိင္း လုိက္ျပီးယုံၾကည္ၾကတာပဲ။ စဥ္းစားဆင္ျခင္ျပီး ယုံၾကည္လက္ခံတာထက္ နီးစပ္ရာကုိ ယုံၾကည္ၾကတာကေတာင္ ပုိမ်ားဦးမလား မသိဘူး ကုိကုိ"

    "ဟုတ္သင့္သေလာက္ေတာ့ ဟုတ္မွာပါပဲ ညီညီ..ယုံၾကည္မွဳပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ အျပဳအမူပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ကုိယ္က်င့္သိကၡာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ နီးစပ္မွဳနဲ႔ ပတ္၀န္းက်င္ဟာ အေရးၾကီးတာပါပဲ။ တံငါနားနီးရင္ တံငါအမူအက်င့္ကုိ ရတတ္တာမ်ားတယ္။"

    "မ်ားတယ္ဆုိေပမဲ့ ကုိကုိေရ၊ ရာႏွဳန္းျပည့္ေတာ့ မဟုတ္ဘူးေနာ္"

    "လူတစ္ဦးရဲ႔ အမူအက်င့္ကုိ ဆုံးျဖတ္တာဟာ ဗီဇနဲ႔ ပတ္၀န္းက်င္ ဘယ္ဒင္းက ပုိအခရာ က်သလဲဆုိတာ တုိ႔လုိသာမန္ လူေတြအဖုိ႔ေတာ့ ေျပာဖုိ႔ မလြယ္ဘူး။

    ေရွးတုန္းက ပညာရွင္ေတြကေတာ့ ရာႏွဳန္းျပည့္အတပ္ေဟာဖုိ႔ပဲ လုပ္ၾကဖူးတယ္။ စင္စစ္ကေတာ့ အက်ိဳးတစ္ခုကုိ ျဖစ္ေစတဲ့ အေၾကာင္းဆုိတာကုိ သမုတိသစၥာအဆင့္က သာမန္လူေတြအတြက္ ျဖစ္တန္စြမ္းအျဖစ္နဲ႔သာ ေျပာဖုိ႔တတ္ႏုိင္တာကုိ ဘယ္သူမွ ျငင္းလုိ႔ မရဘူး။ အင္း.. ဒီစကားဟာ သမုတိသစၥာအတြက္ ရည္ညႊန္းတယ္ဆုိတာလည္း သတိထားဦးေနာ္ ညီညီ။ ေတာ္ၾကာ ရည္ညႊန္းေဘာင္ မွားသုံးမိရင္ မဟုတ္တဲ့ အနက္အဓိပၸါယ္ေတြ ထြက္လာဦးမယ္"

    "အမွဳိက္စကားလုံးလား..."

    "မသင့္ေလ်ာ္တဲ့ အခ်ိန္အခါ၊ ေနရာေဒသနဲ႔ အေျခအေနမွာ သုံးစြဲမိရင္ အစြမ္းထက္တဲ့ေဆး၀ါးဟာ အဆိပ္ျဖစ္ရသလုိ၊ လွပေကာင္းမြန္တဲ့ စကားလုံးဟာ အမွဳိက္ျဖစ္ရတာပဲ ညီညီေရ။

    သံသရာနဲ႔ ကမၼ၀ါဒဟာ တုိ႔မိရုိးဖလာ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြ အတြက္ လြယ္ကူေပမဲ့ ဗုဒၶဘာသာျပင္ပက ပုဂၢိဳလ္ေတြ အတြက္ေတာ့ အခက္ၾကီးခက္ေနမွာ သဘာ၀ က်သားပဲ။ ဒါေၾကာင့္ အဲဒီလုိပုဂၢိဳလ္ေတြအတြက္ ျမတ္စြာဘုရားက ကာလာမသုတ္ကုိ ေဟာၾကားရတယ္။ ညီညီသိတဲ့ အတိုင္းပဲ မွန္ကန္အက်ိဳးရွိတဲ့ တရားျဖစ္မွန္းကုိ ကုိယ္တုိင္လက္ေတြ႔သိျမင္ရင္ သိျမင္တဲ့အတုိင္း က်င့္သုံးဖုိ႔ကုိ တုိက္တြန္းေတာ္မူတဲ့ တရားပါပဲ။"

    "ဘယ္သူေဟာတာကုိမွ မယုံၾကည္ၾကပဲ ကုိယ္ပုိင္ဥာဏ္နဲ႔ စဥ္းစားဆင္ျခင္ရမယ္လုိ႔ ေဟာတဲ့ တရားမဟုတ္ဘူးလား ကုိကုိ"

    "ဒါကေတာ့ တကၠိက ၀ါဒသမားေတြ ႏွစ္သက္တဲ့ အပုိင္းပဲ။ လက္ဦးပုိင္းမွာ ရွိရင္းစြဲ အစြဲေတြကုိ ေဖ်ာက္ဖ်က္ခုိင္းထားတာေပါ့။"

    "ဒါေပမဲ့ စဥ္းစားဆင္ျခင္တာကုိလည္း ပယ္ထားတယ္ ကုိကုိ"

    "ဟုတ္တယ္ ကုိယ္စဥ္းစားတာနဲ႔ ကုိက္ညီရုံနဲ႔ ဟုတ္ျပီမွန္ျပီလုိ႔ မယုံၾကည္သင့္ဘူးလုိ႔ ပါထားတယ္။ ဒီေနရာမွာ ညီညီ့ကုိ သိပၸံသီ၀ရီတစ္ခုကုိ မွန္ကန္ေၾကာင္း ဘယ္လုိသက္ေသျပၾကသလဲလုိ႔ ေမးခ်င္တယ္။"

    "လက္ေတြ႔စမ္းသပ္မွဳနဲ႔ သက္ေသျပရတယ္ ကုိကုိ"

    "လက္ေတြ႔စမ္းသပ္မွဳနဲ႔ ကုိက္ညီတဲ့ သီ၀ရီကုိ လက္သင့္ခံ မယုံၾကည္အပ္ဘူးလား"

    "ယုံၾကည္အပ္မယ္ ထင္ပါတယ္"

    "ဒါျဖင့္ရင္ လက္ေတြ႔စမ္းသပ္မွဳနဲ႔ အၾကိမ္ၾကိမ္ကုိက္ညီျပီးသား သီ၀ရီတစ္ခုကုိ ကုိယ္က သံသယ၀င္ေနရင္ ဘယ္လုိလုပ္သင့္သလဲ ညီညီ"

    "ေသေသခ်ာခ်ာ ထပ္ေလ့လာသင့္တယ္ ကုိကုိ"

    "ဟုတ္တယ္။ သိပၸံသီ၀ရီေတြဟာလည္းပဲ နားလည္ရခက္တာေတြ ရွိတယ္။ ဒါေပမဲ့ လက္ေတြ႔စမ္းသပ္မွဳနဲ႔ ကုိက္ညီတဲ့အတြက္ မွန္ကန္တယ္လုိ႔ လက္ခံထားရတာပဲ။

    လက္ေတြ႔နဲ႔ကုိက္ညီတဲ့၀ါဒ ျဖစ္ေၾကာင္း သက္ေသျပထားပါလ်က္ ငါစဥ္းစားတာနဲ႔ မကုိက္ညီလုိ႔ အမွားၾကီးပါလုိ႔ ေျပာရင္ေတာ့ မရုိးသားရာ ေရာက္တာပဲ။ ဒါေၾကာင့္ မိမိရဲ႔စဥ္းစားဆင္ျခင္စြမ္းအားကုိ အရာရာမွာ ၁၀၀ ရာခုိင္နွဳန္း မမွတ္ယူသင့္ပါဘူး။"

    "ဟုတ္ပါေလရဲ႔ကုိကုိ။ ဘုရားရဲ႔တရားေတာ္ေတြဟာ လက္ေတြ႔က်င့္သုံးအပ္တဲ့တရားေတြပဲ။ လက္ေတြ႔က်င့္ၾကံၾကလုိ႔ပဲ ေရွးေရွးက အရိယာ ရဟႏၲာမ်ားေပၚေပါက္ၾကတဲ့ သက္ေသေတြ ရွိခဲ့ၾကျပီပဲ။ လက္ေတြ႔နဲ႔ ကုိက္ညီျပီးသားျဖစ္တာ အထုိက္အေလ်ာက္ေတာ့ လက္သင့္ခံသင့္တာေပါ့။"

    "ဟုတ္တယ္။ လက္ေတြ႔နဲ႔ ကုိက္ညီျပီးသား တရားေတြျဖစ္တဲ့ အတြက္ အထုိက္အေလ်ာက္ လက္သင့္ခံဖုိ႔ စြမ္းရင္ လက္သင့္ခံဖုိ႔ သင့္တယ္။ ဒါမွမဟုတ္ရင္ေတာ့ ကာလာမသုတ္မွာ လက္ေတြ႔စမ္းသပ္ၾကဖုိ႔ တုိက္တြန္းထားသလုိ လက္ေတြ႔စမ္းသပ္ၾကဖုိ႔လည္း သင့္တယ္။"

    "အခ်ိဳ႔ကေတာ့ ဘယ္သူေျပာတာမွ မယုံနဲ႔ဆုိတဲ့ စကားမွာပဲ ရပ္ေနၾကတယ္ ကုိကုိ"

    "အင္း ဒီေလာက္ပဲ ရပ္ေနဖုိ႔ေတာ့ မသင့္ဘူးေပါ့။ သဘာ၀လည္း မက်ဘူး။ ကုိယ့္ဖာသာ စဥ္းစားတယ္ဆုိတာ အကုန္လုံးကုိေတာ့ မစဥ္းစားႏုိင္ေပဘူး။ ဒီေတာ့ မွန္ကန္တယ္လုိ႔ ယုံၾကည္စရာ အေထာက္အထားရွိတဲ့ တရားေတြကုိ ဟုတ္၏မဟုတ္၏ လက္ေတြ႔စမ္းသပ္ၾကဖုိ႔ သင့္တယ္လုိ႔ ကုိကုိထင္တယ္။"

    "ကုိကုိေျပာတာလည္း သဘာ၀က်ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အဲဒီကာလာမသုတ္မွာပဲ ကံကံ၏အက်ိဳးကုိ လက္ခံၾကဖုိ႔ စဥ္းစားစရာေပးထားတဲ့ အပိုင္းရွိေသးတယ္ မဟုတ္လား ကုိကုိ"

    "ကာလာမတုိ႔ဟာ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြ မဟုတ္ဘူးေလ။ သူတုိ႔ကုိ မေကာင္းမွဳ ေကာင္းမွဳကုိ လက္ခံဖုိ႔ စဥ္းစားစရာေပးရတာက ကံကံ၏အက်ိဳးကုိ ပစ္ပယ္ျပီး မေကာင္းမွဳျပဳရင္ ဒုကၡေရာက္စရာေတြ ျမင္လုိ႔ ျမတ္စြာဘုရားက စဥ္းစားေစရတာပဲ။

    လက္ဦးအားျဖင့္ေတာ့ ဘယ္အယူ၀ါဒကုိမွ အတည္တက်အားျဖင့္ လက္သင့္မခံနဲ႔ဦး လက္ေတြ႔နဲ႔ကုိက္ညီျပီး မွန္ကန္အက်ိဳးရွိမွပဲ အတည္တက်လက္ခံျပီး လုိက္နာၾကဖုိ႔ ေဟာၾကားထားတာေပါ့။"

    "ေနာက္ေတာ့ေကာ ကုိကုိ"

    "တမလြန္ဘ၀ရွိမရွိကုိ ယုံမွားသံသယဆုိတာက လူတုိင္းလူတုိင္းမွာ အနည္းနဲ႔အမ်ား ျဖစ္မိၾကတာပဲ။ ယုံမွားေပမဲ့လည္း ကုသုိလ္ေကာင္းမွဳကုိေတာ့ ျပဳသင့္တယ္တဲ့။ ဒီလုိ မေကာင္းမွဳကုိေရွာင္ ေကာင္းမွဳကုိ ေဆာင္ခဲ့လုိ႔ရွိရင္

    ၁)တမလြန္ေလာကဟာ ရွိတယ္။ ကုသုိလ္ကံ အကုသုိလ္ကံတုိ႔ရဲ႔ အက်ိဳးလည္းရွိတယ္ဆုိရင္ သုဂတိဘ၀ကုိ ရမွာပဲတဲ့။

    ၂)အကယ္၍ တမလြန္ေလာကမရွိ။ ကံကံ၏အက်ိဳးလည္း မရွိဘူးဆုိရင္လည္းပဲ ယခုဘ၀မွာ ေဘးရန္မရွိ ေၾကာင့္က်ဆင္းရဲမရွိဘဲ ေနရမွာပဲတဲ့။

    ၃)မေကာင္းမွဳကုိျပဳရင္ ျပဳတယ္လုိ႔ ရွိခဲ့ရင္လည္း မေကာင္းမွဳကုိ ကုိယ္က မျပဳဖူးရင္ မေကာင္းက်ိဳးဆင္းရဲကုိ မေတြ႔ထိႏုိင္ေပဘူး။

    ၄)မေကာင္းမွဳကုိ ျပဳရင္ ျပဳတယ္လုိ႔ မရွိပါဘူးဆုိရင္လည္းပဲ ကုိယ္က မေကာင္းမွဳရယ္ ေကာင္းမွဳရယ္ ျပဳတယ္ မမည္တဲ့အတြက္ ႏွစ္ပါးစုံ စင္ၾကယ္တာပါပဲ တဲ့ဗ်ာ...။

    ဒါေၾကာင့္ မေကာင္းမွဳကုိ ၾကဥ္ေရွာင္ျပီး ေကာင္းမွဳကုိျပဳတဲ့လူဟာ ယခုဘ၀မွာပဲ ေထာက္တည္ရာကုိ ရပါသတဲ့။ အင္မတန္ သဘာ၀က်ျပီး အျပစ္ကင္းတဲ့ တရားေတြပါပဲ။ ျမတ္စြာဘုရားမုိလုိ႔သာ ဒီလုိ ေဟာႏုိင္တာပဲ ညီညီ"

    "အား ကုိကုိေရ.. ဒီတရားေတြကေတာ့ ဘာသာျခား ဘာသာမျခား ယုံၾကည္သူ မယုံၾကည္သူ အားလုံး စဥ္းစားလုိက္နာၾကဖုိ႔ ေကာင္းတယ္ ေနာ္

    "အစစ္ပဲ ညီညီ.. ဘာသာရွိသူပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ဘာသာမရွိသူပဲျဖစ္ျဖစ္ ဘယ္၀ါဒရွင္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ မေကာင္းမွဳကုိ ေရွာင္ၾကဥ္ျပီး ေကာင္းမွဳကုိ လုပ္ေဆာင္ၾကဖုိ႔ သင့္တယ္။

    အကယ္၍ မိမိလုပ္တဲ့ အျပစ္ေတြကုိ ၾကားထဲက ပုဂၢိဳလ္တစ္ဦးက ခံယူေပးသည္ထားဦး။ မေကာင္းမွဳကုိ ေရွာင္ၾကဥ္တဲ့အတြက္ ယခုဘ၀မွာပဲ သိကၡာသမာဓိရွိတဲ့ လူသူေတာ္ေကာင္း ျဖစ္ႏုိင္တယ္။

    ဒီလုိမွမဟုတ္ဘဲ မေကာင္းမွဳကုိ မေရွာင္ၾကဥ္ပဲ သူတစ္ပါး ကုိယ္စိတ္ဆင္းရဲ ျဖစ္ေအာင္ လုပ္မယ္ဆုိရင္ေတာ့ ယခုဘ၀မွာကုိပဲ ေထာင္က်တန္းက် ဒုကၡေတြေရာက္သြားႏုိင္တယ္။ မိမိမယုံၾကည္တဲ့ တမလြန္ေလာကဟာ တကယ္မ်ား ရွိေနခဲ့ရင္ ကံကံ၏အက်ိဳးကလည္း တကယ္ပဲ ရွိေနခဲ့ရင္ ေနာင္ဘ၀မ်ားမွာ ကုိယ္ဟာ ဆင္းရဲဒုကၡေတြ ရကုန္ႏုိင္တယ္။

    ဘာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ မေကာင္းမွဳကုိ ေရွာင္ၾကဥ္ဖုိ႔ ေကာင္းမွဳကုိ လုပ္ေဆာင္ဖုိ႔သင့္တယ္ဆုိတဲ့ စကားကေတာ့ စၾကာ၀ဠာတရားပဲ ညီညီေရ"

    "ေကာင္းမွဳမေကာင္းမွဳကုိ အားလုံးလက္ခံေအာင္ ဘယ္လုိဆက္စပ္ျပျပီး နားလည္ေစသင့္သလဲ ကုိကုိ"

    "အင္း..ေမတၱာ၊ ကရုဏာ၊ မုဒိတာ၊ ဥေပကၡာ ဆုိတဲ့ ျဗဟၼစုိရ္တရားေလးပါးနဲ႔ ဆက္စပ္ျပရင္ ပုိေကာင္းမယ္လုိ႔ ထင္တယ္။ ဒါကေတာ့ ပညာရွိမ်ား ေဆြးေႏြးၾကဖုိ႔ပါပဲ။"

    "ကံအေၾကာင္းကေတာ့ မစုံေသးဘူးထင္တယ္ ကုိကုိ"

    "မစုံေသးပါဘူး ညီညီရယ္ လုိပါေသးတယ္"

    Continue...

    Read more...

    လာလည္ၾကသူမ်ား

    ဤဘေလာ့ဂ္၏ ရည္ရြယ္ခ်က္

    ယခုအခါ ကမၻာတလႊားတြင္ရွိေနၾကေသာ ဓမၼဘေလာ့ဂ္ဂါမ်ားသည္ ေန ့စဥ္ႏွင့္ အမွ် အင္တာနက္ စာမ်က္ႏွာမ်ား ေပၚတြင္ ဓမၼႏွင့္သက္ဆိုင္ေသာ အေၾကာင္းအရာ အမ်ိဳးမ်ိဳးကို ပို ့စ္မ်ားေရးတင္လ်က္ ရွိေနၾကပါသည္။

    ဘေလာ့ဂ္ဂါမ်ားမွ မိမိတို ့၏ကိုယ္ပိုင္ စာမ်က္ႏွာမ်ားမွတဆင့္ ေရးတင္ေနၾကသျဖင့္ ဖတ္ရႈေလ့လာသူမ်ားအတြက္ ေနရာမ်ားစြာသို ့ သြားေရာက္ ဖတ္ရႈေနၾကရပါသည္။

    ထို ့ေၾကာင့္ စာဖတ္သူမ်ား အခ်ိန္ကုန္သက္သာေစရန္ႏွင့္ မိမိတို ့ ဖတ္ရႈလိုရာကို လြယ္လင့္တကူ ရွာေဖြနိဳင္ရန္ ေန ့စဥ္ေရးသား ေနၾကေသာ အေၾကာင္းအရာမ်ားကို တေနရာတည္းတြင္ စုစည္းေပးလိုေသာ ရည္ရြယ္ခ်က္ျဖင့္ ဤဘေလာ့ဂ္ကို စီစဥ္လိုက္ျခင္းျဖစ္ပါသည္။

    ေျပာခ်င္တာမ်ားရွိရင္ ေရးေပးထားခဲ့ပါ

    ျမန္မာျပကၡဒိန္

    ျမန္မာျပကၡဒိန္
    www.burmeseclassic.com မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။

      © Blogger templates The Professional Template by Ourblogtemplates.com 2008

    Back to TOP