* သဗၺဒါနံ ဓမၼဒါနံ ဇိနာတိ၊ * သဗၺရသံ ဓမၼရေသာ ဇိနာတိ။

* သဗၺဒါနံ ဓမၼဒါနံ ဇိနာတိ၊     * သဗၺရသံ ဓမၼရေသာ ဇိနာတိ။

နမတၳဳ ဗုဒၶါနံ နမတၳဳ ေဗာဓိယာ။ နေမာ ဝိမုတၱာနံ၊ နေမာ ဝိမုတၱိယာ။

ဘုရားရွင္တို ့အား ရွိခိုးပါ၏။
ဘုရားရွင္တို ့၏ မဂ္ဥာဏ္ ဖိုလ္ဥာဏ္အား ရွိခိုးပါ၏။
ကိေလသာတို ့မွ လြတ္ေျမာက္ေတာ္မူၾကေသာ ဘုရားရွင္တို ့အား ရွိခိုးပါ၏။
ထိုဘုရားရွင္တို ့၏ ဝိမုတၱိငါးပါးအား ရွိခိုးပါ၏။

ကရုဏာလက္မ်ား ကမ္းလင့္ေပးပါ...

ကရုဏာလက္မ်ား ကမ္းလင့္ေပးပါ...
စား၀တ္ေနေရးအဆင္ေျပေစရန္ ဆန္အိတ္လွဴျခင္း ႏွင့္ အျခားလိုအပ္သည္မ်ား လွဴဒါန္းျခင္းတို႔ျဖင့္ လစဥ္ ေထာက္ပံ့သြားမည္ျဖစ္ပါသည္။ သီလရွင္ႏွင့္ ေက်ာင္းသားမ်ား ေအာင္ျမင္စြာ ပညာသင္ၾကားႏိုင္ေရး အတြက္ အနီးကပ္စာျပေပးမည့္ ဆရာမ (၆) ဦးအား တစ္လလွ်င္ (၅) ေသာင္းက်ပ္ျဖင့္ ငွါးရမ္းေပးရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။ ပညာေရးအလွဴအား ေစတနာရွင္မ်ားမွလည္း ပါ၀င္ လွဴဒါန္းႏိုင္ပါသည္။ ေကာက္ခံရရွိေသာ အလွဴေငြမ်ားအား ဘဏ္စာအုပ္ထားရွိ၍ ေငြစာရင္းရွင္းတမ္းအား လစဥ္ေဖာ္ျပသြားမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ေက်ာင္းသား/ေက်ာင္းသူမ်ား၏ မွတ္တမ္းမ်ားအား အလွဴရွင္မ်ားထံသို႔လည္း ေပးပို႔သြားပါမည္။

ပညာေရးအလွဴေတာ္ ႏႈိးေဆာ္ခ်က္


ရန္ကုန္ျမိဳ႕ အေသာကာရာမ သီလရွင္စာသင္တုိက္မွ နဝမတန္း ေျဖဆုိမည့္ သီလရွင္ ဆရာေလးမ်ားအတြက္ ဆရာ၊ ဆရာမမ်ား လစဥ္ ထားေပးႏုိင္ရန္ ပညာေရးအလွဴရွင္မ်ား လုိအပ္ေနပါသည္။ ေရႊေစတီ ဘုန္းေတာ္ၾကီးသင္ပညာေရးေက်ာင္းတြင္လည္း ဆင္းရဲႏြမ္းပါးသည့္ ၉ တန္းႏွင့္ ၁၀ တန္း ေက်ာင္းသားမ်ား ေက်ာင္းအိပ္ေက်ာင္းစား ေနထုိင္ပညာဆည္းပူးႏုိင္ေရးအတြက္ ကူညီေထာက္ပံ့မည့္ ကုသုိလ္ရွင္မ်ား လုိအပ္လ်က္ ရွိပါသည္။ ေစတနာရွင္ အလွဴရွင္မ်ား အေနျဖင့္ ေထရဝါဒ ဗုဒၶဘာသာ လူငယ္မ်ားအသင္း http://www.mmtheravada.org ဖုန္း
09-73062811, 09-5505176 သုိ႔ ဆက္သြယ္လွဴဒါန္းၾကေစလုိပါသည္။

သီလရွင္ ဆရာေလးမ်ားႏွင့္ ကေလးမ်ား ဇြန္လအမီ ေက်ာင္းတက္ႏုိင္ေရးအတြက္ ကာလဒါန ကုသုိလ္အျဖစ္ သဒၶါတတ္အား နည္းမ်ားမဆုိ လွဴဒါန္းကူညီၾကပါရန္ ႏႈိးေဆာ္အပ္ပါသည္။

၀ိမုတၱိရသ အဖြဲ႔သားမ်ား

------------------------
ေနာက္ဆက္တြဲသတင္း.....

ပညာေရးအလွဴေတာ္လႉဒါန္းမည့္အစီအစဥ္

ေထရ၀ါဒဗုဒဘာသာ လူငယ္မ်ား အသင္းမွ ဦးစီး၍ (၂၀၁၁) ခုႏွစ္တြင္ န၀မတန္းသို႔ တက္ေရာက္မည့္ ေက်ာင္းသား (၂၅) ေယာက္ႏွင့္ ေက်ာင္းသူ (၂၅) ေယာက္အား ပညာေရးေထာက္ပံ့မႈျပဳလုပ္ေပးႏိုင္ရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။

ျပဳလုပ္မည့္အစီအစဥ္

ေက်ာင္းသားမ်ားအား ေရႊေစတီဘုန္းႀကီးေက်ာင္း (ဆရာေတာ္ ဦးေတဇႏၵိ၊ ခ/(၃) ရက္ကြက္၊ ေရႊေစတီေက်ာင္း၊ မဂၤလာဒုံၿမိဳ႕နယ္) တြင္ထားရွိမည္ျဖစ္ၿပီး ေက်ာင္းသားမ်ားသည္ မိမိတို႔ ဆႏၵအေလ်ာက္ ကိုရင္၀တ္လိုကလည္း ၀တ္ႏိုင္ပါသည္။ ေက်ာင္းသူမ်ားအား အေသာကာရာမ သီလရွင္စာသင္တိုက္ (ဆရာေလးေဒၚသုနႏၵာ (ဖုန္း-၀၉-၈၆၂၈၈၁၁)၊ ၀ါယာလက္ေစ်းမွတ္တိုင္၊ ေရႊႏွင္းဆီရပ္ကြက္၊ မဂၤလာဒံုၿမိဳ႕နယ္) တြင္ထားရွိပါမည္။ အေသာကာရာမေက်ာင္းမွ သီလရွင္မ်ားသာလက္ခံသည္ျဖစ္၍ ေက်ာင္းသူမ်ားမွာ သီလရွင္၀တ္ရပါမည္။ သီလရွင္မ်ားတက္ေရာက္ရမည့္ အ.ထ.က ေက်ာင္းမွာ အေသာကာရာမ ေက်ာင္းမွလက္ရွိ သီလရွင္မ်ား တက္ေရာက္ေနေသာ ေက်ာင္းျဖစ္၍ ပညာသင္ၾကားမႈတြက္ အခက္အခဲ မရွိႏိုင္ပါ။ စာသင္သူမ်ား စား၀တ္ေနေရးအဆင္ေျပေစရန္ ဆန္အိတ္လွဴျခင္း ႏွင့္ အျခားလိုအပ္သည္မ်ား လွဴဒါန္းျခင္းတို႔ျဖင့္ လစဥ္ ေထာက္ပံ့သြားမည္ျဖစ္ပါသည္။ သီလရွင္ႏွင့္ ေက်ာင္းသားမ်ား ေအာင္ျမင္စြာ ပညာသင္ၾကားႏိုင္ေရး အတြက္ အနီးကပ္စာျပေပးမည့္ ဆရာမ (၆) ဦးအား တစ္လလွ်င္ (၅) ေသာင္းက်ပ္ျဖင့္ ငွါးရမ္းေပးရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။ ပညာေရးအလွဴအား ေစတနာရွင္မ်ားမွလည္း ပါ၀င္ လွဴဒါန္းႏိုင္ပါသည္။ ေကာက္ခံရရွိေသာ အလွဴေငြမ်ားအား ဘဏ္စာအုပ္ထားရွိ၍ ေငြစာရင္းရွင္းတမ္းအား လစဥ္ေဖာ္ျပသြားမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ေက်ာင္းသား/ေက်ာင္းသူမ်ား၏ မွတ္တမ္းမ်ားအား အလွဴရွင္မ်ားထံသို႔လည္း ေပးပို႔သြားပါမည္။ အေသးစိတ္ေဆာင္ရြက္မည့္ အခ်က္အလက္မ်ားအားလည္း ဆက္လက္ေဖာ္ျပသြားပါမည္။

ေလ်ာက္ထားမည့္ သူမ်ား ျပည့္စုံရမည့္အခ်က္မ်ားမွာ

(က) ေက်ာင္းသူမ်ားမွာ သီလရွင္၀တ္ႏိုင္ရပါမည္။

(ခ ) မိဘမ်ားမွ ေနထိုင္ရန္ခြင့္ ျပဳသူျဖစ္ရပါမည္။

(ဂ ) စာသင္သားမ်ားေနထိုင္မည့္ ေက်ာင္းတြင္း စည္းကမ္းမ်ားကို တိက်စြာလိုက္နာရပါမည္။

(ဃ) ေက်ာင္းထားရန္ အမွန္တကယ္အခက္အခဲ ရွိေနသူျဖစ္ရပါမည္။

အထက္ပါအခ်က္အလက္မ်ားႏွင့္ ျပည့္စုံသူမ်ားသည္ ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာလွဴငယ္မ်ား အသင္းသို႔ ဆက္သြယ္ေမးျမန္းႏိုင္ပါသည္။ (http://mmtheravada.org)

ဆက္သြယ္ရန္လိပ္စာ

ကိုထြန္းထြန္းလိႈင္

ဖုန္း ၀၉-၇၃၀၆၂၈၁၁

htunhtunhlaing82@gmail.com

winthu.tbyo@gmail.com

thantzin83@gmail.com

Wednesday, July 1, 2009

ေျပာသမွ်ကုိ ခ်ိဳလွေစ

လူတုိင္းတြင္ ေမြးကတည္းက ပါလာေသာ ဓားမႀကီး တစ္လက္ရွိ၏။
၄င္းကုိ အသံုးျပဳတတ္က အသံုး၀င္ေပမယ့္ အသံုးမျပဳတတ္က မိမိကုိယ္ကုိ မိမိ ျပန္၍ ခုတ္သတ္တတ္၏။
ထုိဓားမသည္ကား လက္ႏွစ္လံုးခန္႔ရွိေသာ ပါးစပ္ေပါက္ျဖစ္၏။

စိတ္ဓာတ္ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး တရားမွ-


လူတို႔ေနထိုင္ရာ လူ႔ပတ္၀န္းက်င္တြင္ လူတို႔အခ်င္းခ်င္း ေပါင္းသင္းဆက္ဆံၾကရာမွာ မိမိတုိ႔ ကုိယ္ပုိင္ ယဥ္ေက်းမႈႏွင့္ ဘာသာစကားမ်ား ရွိၾကပါတယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ ျမန္မာလူမ်ိဳးမွာလည္း ျမန္မာ့ ဘာသာစကားႏွင့္ ယဥ္ေက်းမႈ နယ္ေျမေဒသ ဓေလ့ထံုးတမ္းအတုိင္း ေျပာဆုိဆက္ဆံၾကပါတယ္။ တစ္ဦးႏွင့္ တစ္ဦး အေၾကာင္းအားေလ်ာ္စြာ ေျပာဆုိဆက္ဆံၾကရာမွာ ပီယ၀ါစာ- ခ်စ္ဖြယ္ေသာ စကားအသံုးႏွင့္ ဖ႐ုသ၀ါစာ- ႐ုန္႔ရင္းၾကမ္းတမ္းေသာ စကားအသံုးဟူ၍ ႏွစ္မ်ိဳးရွိပါတယ္။ ေန႔စဥ္ေန႔တုိင္း လူအမ်ားႏွင့္ ေျပာဆုိဆက္ဆံၾကရာမွာ အသက္အရြယ္၊ ဂုဏ္သိကၡာ၊ ကာလေဒသ အေလ်ာက္ သင့္ျမတ္ေသာ စကားလံုးမ်ားကုိ ေရြးခ်ယ္သံုးႏႈန္းတတ္ရန္ အေရးႀကီးပါတယ္။ မိမိေျပာဆုိလိုက္ေသာ စကားတစ္ခြန္းသည္ ၾကားရသူတို႔အတြက္ ခ်ိဳသာေသာ စကားအသံုး အႏႈန္းျဖစ္ဖုိ႔အတြက္ သတိထားသင့္ပါတယ္။ တစ္ေယာက္စကား၊ တစ္ေယာက္နားမွာ၊ မခါးရေအာင္၊ သတိေဆာင္၍၊ ေမာင္တို႔ဆိုေလ၊ ပ်ားသကာသို႔၊ ခ်ိဳလွေစ၊ ဟု ရွင္မဟာရ႒သာရက ေရးသား ဆံုးမခဲ့သည္ကုိ သတိရၾကပါ။


ေလာကတြင္ လူအမ်ဳိးမ်ဳိးရွိၾကရာ အခ်ဳိ႕ေသာသူမ်ားမွာ ေျပာဆိုခက္ေသာ လူ႔ဂလန္႔၊ လူ႔ဂြစာမ်ား ျဖစ္သည့္အတြက္ေၾကာင့္ ခ်ဳိခ်ဳိသာသာေျပာရင္ အေလးမထားတတ္ ေသာေၾကာင့္ ခပ္ၾကမ္းၾကမ္း ေျပာဆိုရတာ မ်ဳိးလည္း ရွိတတ္ပါတယ္။ မလႊဲသာ မေရွာင္သာေျပာရရင္ အတိုင္းအတာ တစ္ခုထက္ေက်ာ္လြန္၍ ပိႆာေလးႏွင့္ နံေဘးပစ္ ဆိုသကဲ့သို႔ တနင့္တစ္ပိုး ျဖစ္သြားေအာင္ေတာ့ မေျပာဆိုသင့္ပါ။ မိမိဘက္က အသာစီးရတိုင္း၊ မိမိဘက္က မွန္ေနတိုင္းလည္း၊ ငါေျပာတာ အမွန္ ခ်ည္းပဲဟု အလြန္အကြၽံ မေျပာမိေစရန္ သတိျပဳရမည္ ျဖစ္ပါတယ္။ မွန္တာ ေျပာတိုင္း လူတို႔မႀကိဳက္သည္ သိမွတ္ၾကပါ။ အရက္သမား၊ ဖဲသမား တစ္ေယာက္ကို လူေရွ႕သူေရွ႕တြင္ "ေဟ့ေကာင္ အရက္သမား၊ ဖဲသမား" ဟုေခၚရင္ ဆတ္ဆတ္ခါ နာသြားလိမ့္မည္ျဖစ္ပါတယ္။ ေျခလက္အဂၤါမစံုလင္ ေသာသူကို အက်ဳိးဟု ေမးရင္ အေခၚခံရသူ စိတ္ထဲတြင္ မည္သို႔ ခံစားရရွာမည္ကုိ ကုိယ္ႏွင့္စာ၍ ၾကင္နာတတ္ပါေလ။

တစ္ခါက ရြာတစ္ရြာမွာ မွန္တာေျပာတတ္လြန္းေသာ အဖြားအိုတစ္ေယာက္ရွိပါတယ္။ ရပ္ရြာထဲတြင္ အမႈ ကိစၥမ်ားျဖစ္သည့္အခါ ဆိုးက်ဳိးမ်ား ျဖစ္ေပၚလာ မည္စိုးသျဖင့္ အမွန္အတိုင္း မေျပာပဲဖံုးအုပ္ ထားရတာ မ်ိဳးရွိပါတယ္။ ထိုသို႔ ဖံုးအုပ္ကြယ္၀ွက္ ထားပါေသာ္လည္း မွန္တာအကုန္ေျပာတတ္ေသာ အဖြားအိုေၾကာင့္ ရြာထဲတြင္ မၾကာခဏျပႆနာ တက္ၾကရတယ္။ ထို႔ေၾကာင့္ ရြာသူရြာသားတို႔က အဖြားအိုကုိ ရြာတြင္းမွာ ေနခြင့္မေပးေတာ့ပဲ အဖြားအိုကုိ ရြာျပင္မွာ တစ္ေယာက္တည္း ေနခုိင္းၾကတယ္္။
တစ္ေန႔မွာ ခရီးသြားေယာက်္ား တစ္ေယာက္က ရြာျပင္ရွိ အဖြားအိုေနထိုင္ရာ ရြက္တဲမွာ ၀င္ေရာက္ ခိုနားပါတယ္။ ခရီးသြားေယာက်္ားမွာ မ်က္စိတစ္ဖက္ ပ်က္ေနသည္ကို အဖြားအိုက သတိျပဳမိပါတယ္။ အဖြားအိုတစ္ေယာက္တည္း ေနသည္ကိုသာေတြ႕ရလို႔ ထိုေယာက်္ားက အဖြားအဘယ္ေၾကာင့္မ်ား ရြာျပင္မွာ တစ္ေယာက္ တည္းထြက္ေနရသလဲ ဟု ေမးေသာအခါ အဖြား မွန္တာေျပာတတ္လြန္း လို႔ဆိုၿပီး တစ္ရြာလံုးက မႏွစ္သက္လို႔ ရြာျပင္ထြက္ေန ရတာပါ ဟုေျဖပါတယ္္။ ထိုေယာက်္ားက ျဖစ္မွျဖစ္ရေလ မွန္တာ ေျပာတာကိုမ်ား မႀကိဳက္လို႔ ရြာျပင္ပို႔ရတယ္လို႔ ေတာ္ေတာ္မုိက္မဲတဲ့ လူေတြပဲဟု ေ၀ဖန္ျပစ္တင္ေလေတာ့တယ္္။ စကားေျပာဆိုၿပီးေတာ့ ခရီးသြားေယာက်္ားက အဖြားအုိကုိ ႏႈတ္ဆက္ ထြက္ခြာသြားပါတယ္။ ခပ္လွမ္းလွမ္း ေရာက္ေသာအခါမွာ ခရီးသြားေယာက်္ား က်န္ရစ္ခဲ့တဲ့ အထုပ္ကို ျမင္သျဖင့္ အဖြားအိုက ကမန္းကတမ္း လွမ္းေအာ္၍ “ဟဲ့ဟဲ့ မ်က္စိတစ္ဖက္ ကန္းေနတဲ့သူငယ္ ဒီမွာ ေမာင္ရင့္အထုပ္က်န္ခဲ့တယ္” ဟု ဆိုလိုက္တယ္ ခရီးသြားေယာက်္ားမွ တစ္ဖက္ကန္းဟု အေျပာခံလိုက္ရသျဖင့္ စိတ္ဆိုးသြားၿပီး “အဖြားႀကီး ခင္ဗ်ားရြာျပင္ ထြက္ေနရတာေတာင္ နည္းေသးတယ္” ဟု ျပန္ေျပာလိုက္ေလတယ္။ ထုိသာဓက ကိုၾကည့္ၿပီး မွန္ေသာ္လည္း အက်ဳိးမရွိေသာ စကား ႐ိုင္းပ်ေသာစကားမ်ဳိးျဖစ္ပါက မေျပာအပ္ပါ။

အခ်ဳိ႕သူမ်ားမွာ ပင္ကိုယ္ဗီဇအရ ႏႈတ္ထြက္ၾကမ္းသူပီပီ အဆဲမပါရင္စကားမေျပာ တတ္သလို တစ္ဖက္သားအား အျပစ္တစ္စံုတစ္ ရာျမင္၍ ေျပာမိရင္ ရက္ရက္စက္စက္ ေျပာတတ္ျခင္းေၾကာင့္ မျပစ္မွား ထိုက္ေသာသူကို ျပစ္မွားမိေလရာ “၀စီေဗဒ ထိတိုင္းရွ” ဆိုသကဲ့သို႔ စကားတစ္လံုး၏ အမွားေၾကာင့္ ဘ၀အဆက္ဆက္ အကုသိုလ္အက်ဳိးေပးမ်ား ခံစားခဲ့ရေသာ သာဓကမ်ားရွိပါတယ္။
အမၺပါလီ ေထရီရဟႏၲာမႀကီသည္ အတိတ္ဘ၀ ပြင့္ေတာ္မူၿပီးေသာ သိခီဘုရားရွင္ လက္ထက္ေတာ္ က ဘိကၡဴနီမမ်ားႏွင့္အတူ ေစတီေတာ္သို႔ သြားေရာက္လွည့္လည္ ပူေဇာ္ၾကရာ ေရွ႕မွသြားေသာ “ခီဏာသ၀” ရဟႏၲာမႀကီးမွ အမွတ္တမဲ့က်ခဲ့ေသာ တံေတြးေပါက္သည္ ေစတီရင္ျပင္ေပၚသို႔ က်ေရာက္သြားေလတယ္။ ေနာက္မွ ပါလာေသာ အမၺပါလီ အေလာင္းအလ်ာျဖစ္တဲ့ ဘိကၡဴနီမက တံေတြးစက္ကိုျမင္လွ်င္ “အဘယ္ ျပည့္တန္ဆာမသည္ ေစတီရင္ျပင္ကုိ တံေတြးေပါက္ ကိုခ်ဘိသနည္း” ဟု ဆဲေရးမိပါတယ္္။ ရဟႏၲာမႀကီး အား ျပစ္မွားမိေသာ ၀စီကံအကုသိုလ္ေၾကာင့္ ငရဲမွာ က်ခံရပါတယ္။ ငရဲမွ လြတ္ေသာ္ ျပည့္တန္ဆာမ ဘ၀ျဖင့္ ဘ၀ေပါင္းတစ္သိန္း က်င္လည္ရတယ္။ ေနာက္ဆံုး နိဗၺာန္၀င္မည့္ ဘ၀တြင္ ေဂါတမ ဘုရားရွင္ လက္ထက္ေတာ္တြင္ ေ၀သာလီမင္းတို႔ သိမ္းပိုက္ပိုင္ဆိုင္လိုမႈကို အေၾကာင္းျပဳ၍ မင္းသားအခ်င္းခ်င္း ခိုက္ရန္ ျဖစ္ၾကသျဖင့္ အားလံုးေသာ မင္းတို႔ေပ်ာ္ပါးအပ္ေသာ ျပည့္တန္ဆာမအျဖစ္သို႔ ေရာက္ခဲ့ရပါတယ္။
ထိုေဒသနာေတာ္ကို ၾကည့္ျခင္းအားျဖင့္ သူေတာ္ေကာင္းတရားကို အားထုတ္ခဲ့၍ ကြၽတ္တမ္း၀င္ခဲ့ရသည့္ ေနာက္ဆံုးဘ၀တိုင္ေအာင္ ၀စီ ဒုစ႐ိုက္၏ အက်ဳိးဆက္ကို ခံစားရေၾကာင္း ေတြ႕ျမင္ႏုိင္ပါတယ္။
ဗုဒၶျမတ္စြာရွင္က ေရွာင္ရန္ ဒုစရိုက္တရားမ်ား ေဟာၾကားခဲ့ရာ ၀စီဒုစရုိက္ တရားေလးပါးကုိ ထုတ္ေဖာ္ေဟာၾကားခဲ့ပါတယ္။
၁။ မုသာ၀ါဒါ (မဟုတ္မမွန္ေသာစကားကို ေျပာဆိုျခင္း)။
၂။ ဖ႐ုသ၀ါစာ (႐ုန္႔ရင္းၾကမ္းတမ္းေသာ စကားကို ေျပာဆုိျခင္း)။
၃။ ပိသုဏ၀ါစာ (ကုန္းေခ်ာစကားကိုေျပာဆိုျခင္)။
၄။ သမၹပၸလာပ၀ါစာ (သိမ္ဖ်င္းေသာ အႏွစ္မဲ့ ေသာစကားကိုေျပာဆိုျခင္း)။

စသည္ျဖင့္ စကားေျပာဆိုရာ၍ မေျပာဆုိအပ္ေသာ စကားမ်ားကုိ ဆံုးမ ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။ ၀စီကံေလးပါးကို လံုၿခံဳေအာင္ ေျပာဆိုႏုိင္ဖို႔ရာ ခဲယဥ္းပါတယ္။ သုိ႔ေသာ္ သတိတရားျဖင့္ ထိန္းႏုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားသင့္ပါတယ္။ စကားမ်ားမ်ားေျပာေလ အမွားမ်ားမ်ား ပါေလျဖစ္တတ္ပါတယ္။ စကား..စကားေျပာပါမ်ား စကားထဲက ဇာတိျပ ဆိုသကဲ့သို႔ မိမိေျပာေသာ စကားကပင္ မိမိ၏ စ႐ိုက္လကၡဏာကို ေဖာ္ျပေန သကဲ့သို႔ျဖစ္ တတ္ပါတယ္။ မိမိေျပာဆိုလိုက္ေသာ စကားတစ္ခြန္းသည္ သူတစ္ပါး၏ ဂုဏ္သိကၡာႏွင့္ အက်ဳိးစီးပြားကို ထိခိုက္ပ်က္စီးသြားေစပါက ၀စီဒုစ႐ိုက္ ျဖစ္ေနၿပီျဖစ္သည္ကို သတိျပဳရပါမယ္။ အထူးသျဖင့္ ေလာကၾကီးကို တလြဲတေခ်ာ္ ျဖစ္ေစမည့္စကားတို႔ကို ေရွာင္ၾကဥ္ရပါမယ္။

အခ်ဳပ္အားျဖင့္ ဆိုရေသာ္ ပုိင္းေလာ့ဆရာေတာ္ႀကီး အရွင္ေဇယ်႑ိတ ေဟာၾကားဆံုးမေတာ္မူေသာ တရားေတာ္မွ နိဗၺာန္လိုခ်င္ရင္ သူမ်ားအတင္းမေျပာနဲ႔၊ ခ်မ္းသာလိုခ်င္ရင္ သူမ်ားအတင္းမေျပာနဲ႔ ဆုိသည့္ ဆံုးမ စကား အတုိင္း လိုက္နာက်င့္ၾကံၾကဖုိ႔ အေလးအနက္ အသိေပးတုိက္တြန္းပါတယ္။

စာဖတ္သူမ်ား ကုိယ္စိတ္ႏွစ္ျဖာ က်န္းမာခ်မ္းသာစြာျဖင့္ ေကာင္းက်ိဳးလိုရာဆႏၵမ်ား ျပည့္၀ၾကပါေစ။



Read more...

မိမိ၏ အစီးအပြါး အလုိ႔ငွါသာ က်င့္၏...

ပဌမ ဟိတသုတ္ - (အစီးအပြား၊ အက်ဳိး)

ရဟန္းတုိ႔ …
တရားငါးမ်ဳိးႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ ရဟန္းသည္ မိမိ၏ အစီးအပြါး အလုိ႔ငွါသာ က်င့္၏၊
သူတစ္ပါး၏ အစီးအပြါး အလုိ႔ငွါ မက်င့္။

အဘယ္ တရား ငါးမ်ဳိးတုိ႔နည္း ဟူမူ -
ရဟန္းတုိ႔ ဤသာသနာေတာ္၌ ရဟန္းသည္

၁…
မိမိကား သီလႏွင့္ ျပည့္စံု၏၊
သူတစ္ပါးကုိမူ သီလႏွင့္ ျပည့္စံုေစရန္ မေဆာက္တည္ေစ။

၂…
မိမိကား သမာဓိႏွင့္ ျပည့္စံု၏၊
သူတစ္ပါးကိုိမူ သမာဓိႏွင့္ ျပည့္စံုေစရန္ မေဆာက္တည္ေစ။

၃…
မိမိကား ပညာႏွင့္ ျပည့္စံု၏၊
သူတစ္ပါးကုိမူ ပညာႏွင့္ ျပည့္စံုေစရန္ မေဆာက္တည္ေစ။

၄…
မိမိကား (ကိေလသာမွ) လြတ္ေျမာက္ျခင္း 'ဝိမုတၱိ' ႏွင့္ ျပည့္စံု၏၊
သူတစ္ပါးကုိမူ (ကိေလသာမွ) လြတ္ေျမာက္ျခင္း 'ဝိမုတၱိ' ႏွင့္ ျပည့္စံုေစရန္ မေဆာက္တည္ေစ။

၅…
မိမိကား (ကိေလသာမွ) လြတ္ေျမာက္မႈကုိ ဆင္ျခင္တတ္ေသာ 'ပစၥေဝကၡဏာ' ဉာဏ္အျမင္ႏွင့္ ျပည့္စံု၏၊ သူတစ္ပါးကုိမူ(ကိေလသာမွ) လြတ္ေျမာက္မႈကုိ ဆင္ျခင္တတ္ေသာ 'ပစၥေဝကၡဏာ' ဉာဏ္အျမင္ႏွင့္ ျပည့္စံုေစရန္ မေဆာက္ တည္ေစ။

ရဟန္းတုိ႔ ဤတရားငါးမ်ဳိးႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ ရဟန္းသည္ မိမိ၏ အစီးအပြါး အလို႔ငွါသာ က်င့္၏၊ သူတစ္ပါး၏ အစီးအပြါး အလုိ႔ငွါ မက်င့္ ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။ 17

၇ - ပဌမ ဟိတသုတ္၊ ဗလ၀ဂ္၊ ပဥၥကနိပါတ္၊ အဂၤုတၱိဳရ္ပါဠိေတာ္။


((ဤရဟန္းကို အတၱႀကီးသည္ဟု ျမတ္ဗုဒၶက အျပစ္မတင္ပါ))

ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။


Read more...

ဘာသာေရးဆိုင္ရာ မွတ္ဖြယ္မွတ္ရာ အၿဖာၿဖာ-(၆)

ဓမၼစၾကာဟူေသာအမည္။


"စတုသစၥဝိနိမုေတၱာ ဓေမၼာနာမ နတၳိ" သစၥာေလးပါးမွ လြတ္ေသာ တရားမည္သည္ မရွိဟုဆိုပါသည္။ ၿမတ္စြာဘုရား တရားေတာ္တိုင္း၊ သုတ္ေတာ္တိုင္း သစၥာေလးပါးႏွင့္ မကင္းႏိုင္။ တစ္နည္းမဟုတ္၊ တစ္နည္း သစၥာေလးပါး ပါသည္ခ်ည္းပင္ၿဖစ္သည္။ ငါးရာ့ငါးဆယ္ ဇတ္ေတာ္မ်ားမွာပင္ အဆံုး၌ သစၥာကိုၿပ၍ ေဟာပါသည္။ ထုိ့ေၾကာင့္ သစၥာေလးပါးတရားဟု အမည္ေခၚရလွ်င္ တရားေတာ္တိုင္းကိုပင္ ေခၚရေပလိမ့္မည္။

ဓမၼစၾကာတရားေတာ္မွာ သစၥာေလးပါးသာမက အစြန္းတရားႏွစ္ပါး၊ မဇၥ်ိမပဋိပဒါ တရားမ်ားလည္း ပါသည္။ အထူးအားၿဖင့္ တရားစက္ၾကီးသည္ ဘုရားအဆူဆူ ပြင့္ေတာ္မူတိုင္း လည္ပတ္၍ေနရာ ထိုဘုရားမ်ား ပရိနိဗၺာန္စံေတာ္မူလွ်င္ လည္ပတ္မွု ရပ္နားသြားပါသည္။ ကႆပၿမတ္စြာဘုရား ရွိေတာ္မူစဥ္ လည္ပတ္ ေနေသာ တရားစက္ၾကီးသည္ ကႆပ ၿမတ္စြာဘုရား ပရိနိဗၺာန္ စံေတာ္မူသြားေသာအခါ လည္ပတ္မွု ရပ္နားသြားေတာ့၏။

ယခု ေဂါတမၿမတ္စြာဘုရား ပြင့္ေတာ္မူေသာအခါ ထိုရပ္နားေနေသာ တရားစက္ၾကီးကို ပဥၥဝဂၢီ ငါးဦးတို့ေရွ့တြင္ စတင္၍ႏွိုးကာ လည္ေစေတာ္မူခဲ့ပါသည္။ ထိုတရားစက္ၾကီးသည္ အယုတ္တရားၿပကာ မဇၥ်ိမပဋိပဒါႏွင့္ သစၥာေလးပါးတည္းဟူေသာ စက္အကန့္မ်ားၿဖင့္ လည္ခဲ့သၿဖင့္ ဓမၼစကၠပတၱန တရားစက္ကို လည္ေစေသာ တရား၊ အတိုခ်ဳပ္ ဓမၼစၾကာတရားဟု ေခၚရပါသည္။

ေရစက္။

ေရွးေရွးဘဝမ်ားက အတူကုသိုလ္ၿပဳခဲ့၊ ဆုေတာင္းဆုယူ ၿပဳခဲ့ဖူးၾကသည္ကိုပင္ ေရစက္ဆံုသည္ဟု ေၿပာဆိုၾကပါသည္။ ကုသိုလ္အတူၿပဳ၍ စိတ္တူကိုယ္တူ ေရစက္ခ်ခဲ့ၾကသည္ကို ဆိုလိုပါသည္။ ဘဝေပါင္းမ်ားစြာ မိသားစုအၿဖစ္ ေတြ႕ၾက၊ ၾကံဳၾကလိုလွ်င္ (၁) သမသဒၶါ= ယံုၾကည္မွုတူမွ်ၿခင္း၊ (၂) သမသီလ= အက်င့္သီလတူမွ်ၿခင္း၊ (၃)သမစာဂ= စြန့္ၾကဲလွဴဒါန္းမွု တူမွ်ၿခင္းႏွင့္ (၄) သမပညာ= ကမၼသကတပညာ= အသိဉာဏ္ခ်င္း တူမွ်ၿခင္းရွိဖို့ လိုအပ္ေၾကာင္း ဘုရားေဟာရွိခဲ့ပါသည္။

အလြန္ တူမွ်ႏိုင္ခဲပါသည္။ ဘုရားေလာင္းႏွင့္ ယေသာ္ဓရာ အေလာင္းတုိ့ပင္ အတူတကြ ဆုေတာင္းခဲ့ေသာ္လည္း ဘဝတိုင္း မေတြ႕ရ။ မဆံုဆည္းရပါ။ ဤသည္မွာ ဘုရားေလာင္း၏ သဒၶါ၊ သီလ၊ စာဂ၊ ပညာ တုိ့ကို ယေသာ္ဓရာ အေလာင္းက မမီွႏိုင္၍ ၿဖစ္ပါသည္။ အရွင္မဟာကႆပ အေလာင္းႏွင့္ ဘဒၵါကာပိလာနီ အေလာင္းမွာ အားလံုးတူညီ၍ လူ့ၿပည္တြင္လည္းေကာင္း၊ နတ္ၿပည္၊ ၿဗဟၼာၿပည္တို့တြင္ လည္းေကာင္း၊ ေနာက္ဆံုး နိဗၺာန္ဝင္ရာမွာလည္းေကာင္း မကြဲမကြာ ၿဖစ္ရေၾကာင္း အဆိုရွိပါသည္။ ၎ကိုပင္ ေရစက္ဆံုသည္ဟု မွတ္သားႏိုင္ပါသည္။

အေၿခြအရံမရွိ၊ အထီးက်န္ၿဖစ္ရၿခင္း။

တခ်ိဳ့မိဘမ်ားမွာ အထီးက်န္ေနၾကရပါသည္။ သားသမီးမ်ားမွာ ၎တို့ႏွင့္ အတူေနေပးၿခင္းမရွိပါ။ အိမ္ေဖာ္ေခၚထားေသာ္လည္း ၾကာရွည္မေနပါ။ တခ်ိဳ့ကထြက္ေၿပးပါသည္။ ထို့ကဲ့သို့ အထီးက်န္ေနရသည္မွာ (၁) မည္သည့္ အကုသိုလ္ေၾကာင့္ ၿဖစ္ပါသနည္း။ (၂) ဘဝက ကုသိုလ္ၿပဳရာမွာ မည္သည့္ခၽြတ္ယြင္းခ်က္ ရွိခဲ့၍ ၿဖစ္ပါသနည္း။ (၃) ထိုအကုသိုလ္ ပေပ်ာက္ရန္ မည္သို့ ကုသိုလ္ ၿပဳရပါမည္နည္း။

အတၱနာဝ ဒါနံေဒတိ၊ ပရံန သမာဒ ေပတိ၊ ေသာနိဗၺတၱနိဗၺတၱ ႒ာေန ေဘာဂ သမၸဒံ လဘတိ၊ ေနာ ပရိဝါရ သမၸဒံ (ဓမၼပဒ၊ ႒၊ ၁၃၉) ဟူေသာ ဘုရားေဟာအရ ေရွးေရွးကုသိုလ္ၿပဳစဥ္က ကိုယ္သာလွ်င္ အလွဴေပးသည္။ သူတပါး အလွဴေပးရန္ မတိုက္တြန္းခဲ့။ ထိုသူအက်ိဳးေပးေသာအခါ စည္းစိမ္ခ်မ္းသာႏွင့္ ၿပည့္စံုေသာ္လည္း အၿခံအရံ မရွိ။ အထီးက်န္ ၿဖစ္ရတက္သည္။ ထိုေဟာထားခ်က္အရ ကိုယ္သာလွဴၿပီး သူတစ္ပါးကို လွဴရန္ တုိက္တြန္းၿခင္း၊ ေဆာ္ၾသၿခင္း မၿပဳခဲ့ေသာေၾကာင့္ ၿဖစ္ေပလိမ့္မည္။

ထို့ေၾကာင့္ ဒါနၿပဳရာ၌ မိမိက ေရွ့သြားေခါင္းေဆာင္ၿပဳကာ အၿခားအေဖာ္။ အေပါငး္အသင္းမ်ားအားလည္း လွဴဒါန္းရန္ တုိက္တြန္းၿခင္း၊ ေဆာ္ၾသၿခင္းၿပဳေပးရန္ လို္အပ္ပါသည္။ ဤမ်က္ေမွာက္ဘဝတြင္ အားကိုးရာမဲ့သူမ်ားအား ကူညီၿခင္း၊ ေပးကမ္းၿခင္း၊ ေကၽြးေမြးၿခင္းမ်ား ၿပဳလုပ္လွ်င္ ေစတနာအေလွ်ာက္ အၿခံအရံမ်ား ၿဖစ္ထြန္းလာႏိုင္သည္ဟု ဆိုေပသည္။ ၾကိဳးစား၍ ေပးကမ္းလွဴဒါန္းမွုကို ၿပဳလုပ္ပါဟု တုိက္တြန္းလိုပါသည္။

(ဘာသာေရးၿပႆနာမ်ား) ဘဒၵႏ ၱတိေလာကသာရ


Read more...

ဝါဒသူခိုး ေခတ္သစ္ သုသီမ

30th June, 2009
အရွင္ေကလာသ
ဓမၼာစရိယ၊ B.A (Philo) M.A. (Buddhism) ေျဖဆိုသည္
***
ဆရာေတာ္ အရွင္ျမတ္ဘုရား၊
သိလိုေရးႏွင့္ ေမးေလွ်ာက္အပ္ပါသည္ -
ေလာ့စ္အိန္ဂ်ယ္လိစ္က ထုတ္တဲ့ စာေစာင္တစ္ခုမွာ ပစၥဳပၸန္ကမၼဝါဒဟု ဖတ္ရပါသည္။ ပစၥဳပၸန္ကမၼဝါဒဆိုတာ ဗုဒၶဝါဒႏွင့္ ပတ္သက္ပါသလား။ ဓမၼ စၾကာသုတ္ကို အဲဒီဝါဒႏွင့္အညီ အဓိပၸာယ္ဖြင့္ဆိုသည္ဟုလည္း ဆိုပါ သည္။ ျဖစ္ႏိုင္ပါသလား။ 'ကာမဂုဏ္ခ်မ္းသာကို ျပန္ရဖို႔ ဒါနသီလ ဘာ ဝနာ ေကာင္းမႈေတြကို ျပဳရင္ ကာမသုခလႅိကာႏုေယာဂအက်င့္'လို႔ ဆို ထားပါသည္။ တစ္ဖန္ 'အတၱကိလမထာႏု ေယာဂအက်င့္ ဆိုတာ ႐ူပ အ႐ုပစ်ာန္ အက်င့္ေတြသာ ျဖစ္တယ္' ဟုလည္း ဆိုပါသည္။ အဲဒီ အဆို ေတြ ဟုတ္ပါသလား။
ကာမသုခလႅိကာႏုေယာဂအက်င့္ ႏွင့္ အတၱကိလမထာႏု ေယာဂ အက်င့္တို႔၏ က်မ္းဂန္ထြက္အစစ္ အဓိပၸာယ္မွန္ကို သိလုိပါသည္။ ေဆာင္း ပါးေရးသူက သူ႔အဆို အခ်ဳိ႕ကို 'ပိဋကမွာ ေတြ႕ပါတယ္'ဟုလည္း ဆိုပါ သည္။ ျဖစ္ႏိုင္ပါသလား။ ထိုေဆာင္းပါးမွာပင္ 'ဒုကၠရစရိယာ အက်င့္ဆို တာ ဘယ္လို က်င့္သုံးေနထုိင္ျခင္း ျဖစ္ တယ္လို႔ အေသးစိတ္ ရွင္းျပခ်က္ မေတြ႕ရပါဘူး' ဟုလည္း ဆိုပါသည္။ မွန္ပါသလား။ ေျဖၾကားေပးေစလို ပါသည္။
ေတာက္ထက္၊ သုတေျမ

ေမးခြန္းပါ အတိုင္းဆိုရင္ ဗုဒၶဝါဒအစစ္အမွန္ကို ထင္ေယာင္ ထင္မွား ျဖစ္ ေစမယ့္ ေရးသားခ်က္မ်ဳိး ျဖစ္ေေနလို႔ ေမးလည္း ေမးသင့္တယ္၊ ေျဖလည္း ေျဖဆိုေပးသင့္တယ္လို႔ ယူဆပါတယ္။ ဗုဒၶအဆုံးအမ ဗုဒၶသာသနာကို ျမတ္ႏိုး ႏွစ္သက္သူ ဗုဒၶဝါဒီတို႔ သမၼာအျမင္ ရွိထားဖို႔ လိုေပလိမ့္မယ္။ ဒါ ဟာ ေျဖဆိုသူရဲ႕ ရည္႐ြယ္ခ်က္ပါ။ ဝါဒ တစ္ရပ္ကို တင္ျပမယ္ဆိုရင္ သတၱိ ရွိသင့္တယ္။ ဦးပြ ကိုယ္တိုင္ ေတြးေခၚ တင္ျပတဲ့ 'ဦးပြဝါဒ'၊ ႀကိဳက္ရင္ ယူ၊ မႀကိဳက္ရင္ ေဆာရီး ေပါ့။ အဲဒီလိုပဲ ျဖစ္သင့္တယ္။ ဘာလို႔ ဗုဒၶဝါဒပါလို႔ ေျပာေနအုံးမွာလဲ။ အိႏၵိယမွာ ဗုဒၶဝါဒ ကြယ္ေပ်ာက္ရတာဟာ အဲဒီလို ပူးသတ္ခံရလို႔ပဲ။

ကာလသုံးပါး

ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ေဒသနာကို ေလ့လာဖူးရင္ ဗုဒၶေဟာတဲ့ ကမၼဝါဒဟာ ပစၥဳပၸန္၊ အတိတ္၊ အနာဂတ္ဆိုတဲ့ ကာလ သုံးပါးလုံးနဲ႔ ပတ္သက္တယ္ ဆိုတာကို ရွင္းလင္းစြာ ေတြ႕ပါလိမ့္မယ္။ ပစၥဳပၸန္ကမၼဝါဒကိုပဲ လက္ခံတယ္ဆိုရင္ ဗုဒၶ ဝါဒ မဟုတ္ဘူး။ ေဆာင္းပါး ေရးသူရဲ႕ ဝါဒပဲ ျဖစ္လိမ့္မယ္။ အဲဒီဝါဒကို လက္ခံထားသူက ဗုဒၶဝါဒီပါလို႔ဆိုရင္ ဗုဒၶဝါဒကို ေစာ္ကားတာပဲ။ က်ဳပ္က ဖန္ဆင္းရွင္ကို မယုံတဲ့ ခရစ္ယန္ အစစ္ပါလို႔ဆိုရင္ ခရစ္ယန္ဝါဒကို ေစာ္ ကားရာက်သလိုပဲ။

ဓမၼစၾကာလက္သစ

မိမိယူဆခ်က္ ခိုင္လုံဖို႔နဲ႔ ခြန္အားရွိဖို႔ ဗုဒၶက်မ္းဂန္ကို ကိုးကားခ်င္ သပ ဆိုရင္ မည္သူမဆို ကိုးကားခြင့္ ရွိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဗုဒၶ ေဟာလိုရင္း အဓိပၸာယ္နဲ႔ မိမိယူဆခ်က္ဟာ တစ္ထပ္တည္းေတာ့ ျဖစ္ရမယ္။ ကုိယ္ယူ ဆတာက တစ္မ်ဳိး၊ ဗုဒၶေဟာတာက တစ္ျခားဆိုရင္ ဒီကိုကားမႈဟာ မမွန္ ဘူး။ ဓမၼစၾကာသုတ္မွာက အဓိပၸာယ္ ဖြင့္ဆိုခ်က္အမွန္ ရွိၿပီးသားျဖစ္လို႔ ဗုဒၶဝါဒနဲ႔ မကိုက္ညီတဲ့ အျခား႐ႈေထာင့္တစ္ခုက သုံးသပ္ျပတယ္ ဆိုရင္ တစ္ခ်ိန္က လူေသလူျဖစ္ဝါဒီတို႔ လုပ္သလို ဓမၼစၾကာလက္သစ္ပဲ ျဖစ္မယ္။
ဘုန္းႀကီးအေနနဲ႔ ဓမၼစၾကာသုတ္ထဲမွာ ပစၥပၸန္ကမၼဝါဒ ဆိုတာနဲ႔ ကိုက္ညီတဲ့ အေတြးအျမင္ကို လုံးဝ မေတြ႕မိပါဘူး။ ပစၥဳပၸန္ ကမၼဝါဒဆို တာနဲ႔ ဓမၼစၾကာသုတ္ ဘာမွ မဆိုင္ႏိုင္ပါဘူး။ က်ဳပ္ဝါဒ ကေတာ့ ဗုဒၶဝါဒနဲ႔ မဆိုင္ဘူး၊ က်ဳပ္ယူဆတာကို က်ဳပ္ေရးတာ ဆို ရင္ ရွင္းပါတယ္။ ဘာမွ တုံ႔ျပန္ေနစရာလည္း မလိုပါဘူး။

ကာမသုခလႅိကာႏုေယာဂ

ဗုဒၶျဖစ္ဖို႔ ပါရမီျဖည့္မယ့္ ဗုဒၶေလာင္းလ်ာဟာ ...
'သဗၺၫုတံ ပါပုဏိတြာ၊
သႏၲာေရႆံ သေဒဝကံ'လို႔
ဆုံးျဖတ္ခဲ့ပါတယ္။ အဓိပၸာယ္က 'ေဗာဓိÓာဏ္ကို ရၿပီးရင္ နတ္လူေတြကို ဘဝသံသရာမွ ကယ္တင္မယ္'တဲ့။ ဗုဒၶေလာင္းလ်ာဟာ ဇနီး မယား သမီး သားနဲ႔ ကိုယ္အသက္ကိုပါ ေပးစြန္႔ရာမွာ ရည္႐ြယ္ခ်က္က ေဗာဓိဉာဏ္ကို ရဖို႔ပဲ။ တစ္နည္းေျပာရင္ ေဗာဓိဉာဏ္ကို ရဖို႔ ရင္းႏွီးခဲ့တာပဲ။ ဒါန သီလ ဘာဝနာထဲက ဘာေကာင္းမႈပဲ ျပဳျပဳ ရည္႐ြယ္ခ်က္ေတာ့ ရွိေကာင္းပါ တယ္။ 'အလိုရွိရာကို ေတာင့္တ (ဆုေတာင္း)၍ သမဏ ျဗာဟၼဏေတြကို ထမင္းအေဖ်ာ္စတဲ့ လႉဖြယ္ဝတၴဳကို ေပးလႉရင္ အလိုရွိတဲ့ သူေဌး သူႂကြယ္ အျဖစ္နဲ႔ လူ႕ ဘဝ၊ ထုိထက္ျမင့္တဲ့ နတ္ျဗဟၼာဘဝေတြကို ရႏိုင္တယ္'လို႔ သဂႌတိ သုတ္ (ဒီ ၃၊ ၂၁၄)မွာ ဗုဒၶကိုယ္တိုင္ ေဟာထားပါတယ္။


သူေဌးျဖစ္ခ်င္လို႔ပဲ လႉလႉ နတ္ျဖစ္ခ်င္လို႔ပဲ လႉလႉ အဲဒီလို လႉတဲ့ အတြက္ေတာ့ ေလာကလူသားေတြမွာ အနည္းနဲ႔အမ်ား ေကာင္းက်ဳိး ရၾက တာပါပဲ။ ဥပမာ ေဆး႐ုံႀကီးတစ္ခု ေဆာက္လႉတယ္ ဆိုပါေတာ့။ အလႉ႕ ရွင္က အဲဒီေကာင္းမႈရဲ႕ အက်ဳိးအေနနဲ႔ ဘာပဲျဖစ္ခ်င္ ျဖစ္ခ်င္ ပထမဆုံး အဲဒီက နယ္သူနယ္သား အမ်ားေကာင္းက်ဳိး ရတာပဲ မဟုတ္လား။ အဲဒါကို ဘယ္လိုလုပ္ၿပီး ကာမသုခလႅိကာနုေယာဂလို႔ ဆိုႏိုင္မွာတုန္း။ 'သူတပါး အက်ဳိး၊ အမ်ားအက်ဳိး၊ လူသားေလာက အက်ဳိးကို ရည္စူး ဦးတည္ျခင္းရွိ ၿပီး' ကိုယ့္အိတ္ထဲက ပစၥည္းနဲ႔ ဒုကၡေရာက္သူေတြကို ဘယ္ေလာက္ လႉ ဒါန္းၿပီးၿပီလဲလို႔ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ပဲ ဆန္းစစ္ၾကည့္သင့္ပါတယ္။
အခက္အခဲနဲ႔ ႀကဳံေနလို႔ စိတ္ေတြ ေရာက္ရက္ ခတ္ေနတဲ့ အခါ အဓိ႒ာန္ျပဳၿပီး ပုတီးစိပ္လိုက္ေတာ့ စိတ္ၿငိမ္၊ စိတ္ၿငိမ္ေတာ့ အေတြးအႀကံ ေကာင္းေတြ ရၿပီး ဆုံးျဖတ္ခ်က္ မွန္ကန္လို႔ ေလာကီ ကိစၥေတြလည္း ေအာင္ျမင္သြားတာေပါ့။ ပုတီးစိပ္တာဟာ ဗုဒၶဝါဒီအဖို႔ ေအာက္ဆုံး အဆင့္ ပါ။ အဲဒီကေန စစ္မွန္တဲ့ ဝိပႆနာအဆင့္ ကို တက္သြားႏိုင္တာပဲ။ ဒါကို ကာမသုခလႅိကာႏုေယာဂပါလို႔ ဘာ လို႔ အျပစ္တင္ေနမလဲ။ ဗုဒၶရဲ႕ ညီေတာ္ ရဟႏၲာႀကီး အရွင္နႏၵ ရဟန္းဝတ္ခဲ့တာဟာ နတ္သမီးေတြကို လိုခ်င္လို႔ပါ။ သာသနာအစ သို႔မဟုတ္ ဘာသာေရး လုပ္ခါစမွာ အဲဒါေလးေတြေတာ့ ရွိ တတ္ပါတယ္။ ကာမသုခလႅိကနဲ႔ ဘာမွ မဆိုင္ပါဘူး။
ဘဝတစ္ေလွ်ာက္လုံး ကာမခ်မ္းသာကိုခ်ည္း ခံစားမေနဘဲ သင့္ တင့္တဲ့ အစားအစာ၊ အဝတ္တန္ဆာနဲ႔ ေနထိုင္စရာေတြကို သုံးေဆာင္ၿပီး ဝိမုတၱိသုခကို ရေအာင္ အားထုတ္ႏိုင္ဖို႔ ကာမသုခလႅိကာ ႏုေယာဂကို ပယ္တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါဟာ ဒီအစြန္းကို ပယ္ရတဲ့ အဓိက ရည္႐ြယ္ခ်က္ ပါ။ ဒီအက်င့္ရဲ႕ အဓိပၸာယ္မွန္ကို လယ္တီ၊ မဟာစည္၊ ေတာင္ၿမိဳ႕စတဲ့ ပိဋ ကတ္အုိးကြဲ ဆရာေတာ္ႀကီးေတြ ဖြင့္ဆိုထားၿပီးသားပါ။ ရွာေဖြ ဖတ္႐ႈ႐ုံပါပဲ။

အတၱကိလမထာႏုေယာဂ

'အတၱကိလမထာႏုေယာဂ အက်င့္ဆိုတာ ႐ူပ အ႐ူပစ်ာန္ အက်င့္ ေတြသာ ျဖစ္တယ္'ဆိုရင္ တက္တက္စင္ လြဲတာပဲ။ ႀကံႀကီး စည္ ရာ။ ဒီအတိုင္း ဆက္ေရးရင္ ေရးေလ လြဲေလ ျဖစ္ေနမွာပဲ။ သူ႔အဆို အရဆိုရင္ ႐ူပစ်ာန္ ေလးပါးနဲ႔ အ႐ူပစ်ာန္ ေလးပါးဆိုတဲ့ သမာပတ္ ရွစ္ပါးကိုရတဲ့ ရဟႏၲာေတြအားလုံး အတၱကိလမထအက်င့္ကို က်င့္ လို႔ ရတယ္လို႔ ဆိုရေတာ့မွာေပါ့။ ေဆာင္းပါးရွင္ဟာ အဲဒီ '႐ုပစ်ာန္ အ႐ူပစ်ာန္ အက်င့္'ဆိုတာကို သိေအာင္ အရင္ လုပ္သင့္တယ္။
ငါးပါး ရွစ္ပါးသီလကို သီလလို႔ သာမန္ေခၚၿပီး ရဟန္းတို႔ရဲ႕ ပါတိ ေမာကၡသံဝရသီလကို အဓိသီလလို႔ ေခၚပါတယ္။ ဝဋ္အေျချပဳ ေလာကီ သမာပတ္ရွစ္ပါးကို စိတၱလို႔ သာမန္ေခၚၿပီး ဝဋ္ကထြက္ေျမာက္တဲ့ ေလာ ကုတၱရာ သမာပတ္ရွစ္ပါးကိုေတာ့ အဓိစိတၱလို႔ ေခၚပါတယ္။ ကမၼႆ ကတာပညာကို ပညာလို႔ သာမန္ေခၚၿပီး ဝိပႆနာပညာ မဂ္ပညာ ဖိုလ္ ပညာေတြကို အဓိပညာလို႔ ေခၚပါတယ္။ ဒါက ဗုဒၶဝါဒရဲ႕ က်င့္စရာ အႏွစ္ သာရ သုံးပါးပါ။ အဲဒီအထဲက စိတၱကို အေၾကာင္းျပဳၿပီး အဓိစိတၱကို ရရွိႏိုင္ ပါတယ္ (ဝ႗ၬပါဒိကာ အ႒သမာပတၱိေယာ ဥပါဒါယ ဝိပႆနာပါဒိကာ အ႒သမာပတၱိ-ေယာ အဓိစိတၱံ နာမ (အဘိ-႒ ၂၊ ၃၉၅)။

ဒုကၠရစရိယာ

'ဒုကၠရစရိယာဆိုတာ ဘယ္လို က်င့္ခဲ့သုံး ေနထိုင္ျခင္း ျဖစ္တယ္လို႔ အေသးစိတ္ရွင္းျပခ်က္ မေတြ႕ရပါဘူး'လို႔ ဆိုရင္ ေဆာင္းပါး ေရးသူဟာ မဟာသီဟနာဒသုတ္ (မ ၁၊ ၉၇)၊ မဟာသစၥကသုတ္ (မ ၁၊ ၃ဝ၁) စတာ ေတြကို မဖတ္ဖူးလို႔ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ အဲဒီသုတ္ ေတြမွာ ဒုကၠရစိယအက်င့္ အေၾကာင္းကို ဗုဒၶကိုယ္တိုင္ အေသးစိတ္ ေဟာၾကားထားၿပီး ျဖစ္ပါတယ္။ ဗုဒၶဝါဒ အေၾကာင္းကို ေရးေတာ့မယ္ဆိုရင္ ဗုဒၶဝါဒဆိုင္ရာ ဗဟု သုတ အေတာ္အတန္ေတာ့ ရွိသင့္တာေပါ့။ ပါဠိေတာ္ႀကီးမွာ တိုက္႐ိုက္ ပါေနတာပဲ။ ေဆာင္းပါးရွင္ဟာ ေထရဝါဒဗုဒၶဓမၼ အစစ္အမွန္ကို တကယ္ ေစတနာနဲ႔ တင္ျပခ်င္တယ္ ဆိုရင္ ေယာနိေသာ မနသိကာရ (အသင့္ေတြး ႏွလုံးသား)နဲ႔ မူရင္း ဗုဒၶက်မ္းဂန္ေတြနဲ႔ အဲဒီက်မ္းဂန္ေတြကို တတ္သိတဲ့ ပုဂၢဳိလ္ေတြ ဖြင့္ဆိုထားတာေတြကို အမ်ားႀကီး ရွာေဖြ ေလ့လာ ဖတ္႐ႈရ ဦးမယ္လို႔ သုံးသပ္မိပါတယ္။

ေခတ္သစ္သုသီမ

'လူေသေသာ္ လူမျဖစ္လွ်င္လ
ဘာျဖစ္မွာတုန္း၊
ေ႐ႊပ်က္လွ်င္
ေျမထြက္ႏြယ္ အဝင္ေပမို႔
တကယ္ပင္ ေ႐ႊျပန္ျဖစ္တယ္ကြယ္
ေလာကစံထုံး' (လူေသလူျဖစ္၊ စာ-၃ဝ၁) ...
လို႔ ဦးဥကၠ႒က ဆိုလိုက္ေတာ့ အဆြယ္ေကာင္းတာနဲ႔ ဗုဒၶဝါဒေရးရာ ဗဟု သုတ အခံမရွိတဲ့ စာဖတ္သူ အခ်ဳိ႕အေနနဲ႔ နားေယာင္ၿပီး မ်က္စိလည္ စရာပါပဲ။
ဒါေပမယ့္ အေတာ္အတန္ ဉာဏ္ရွိခဲ့ရင္ ဒီလိုေလး ဆက္ၿပီး စဥ္း စားၾကည့္လိုက္ႏိုင္မွာပါ ...
'လူေသေသာ္ လူမျဖစ္လွ်င္လ
ပါယ္နတ္စစ္ နိဗၺဴတာ
မွန္စြာပ ျဖစ္ထုံး၊
ေ႐ႊႏွင့္လူ
လုံးလုံးပင္ ခန္မတူလို႔
စံတမူ မွားရာက ေမွာက္ေပေပါ့
နာမ္တဆူ ၾကားမွာ ေပ်ာက္တယ္ကြယ္
သားေမ်ာက္ ကတုံး'။
(ဟုတ္တယ္ေလ၊ ေ႐ႊမွာက အဆင္း႐ုပ္ဆိုတဲ႔ ႐ူပကၡႏၶာပဲရွိၿပီး လူက ႐ုပ္ေရာနာမ္ပါ ခႏၶာငါးပါး ရွိတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဥပမာနဲ႔ ဥပေမယ် မဟပ္စပ္တဲ့အတြက္ အမွားႀကီးမွားတယ္လို႔ ဆိုလိုက္တာပါ)။
အဲဒီလို တစ္ခ်ိန္က လူေသလူျဖစ္ဝါဒီတို႔လည္း သူတို႔ ေရးေျပာ တာေတြမွပဲ ဗုဒၶဝါဒအစစ္အမွန္ ဟုတ္သလိုလို၊ လယ္တီစတဲ့ ဆရာေတာ္ ႀကီးေတြရဲ႕ အယူအဆေတြက ဗုဒၶဝါဒ အတုအေယာင္ ျဖစ္ေနသလိုလို လုပ္ ႀကံ ေရးေျပာခဲ့ၾကဖူးပါတယ္။ ဘာရည္႐ြယ္ခ်က္နဲ႔ ေရးခဲ့သလဲ ဆိုတာေတာ့ ကာယကံရွင္ေတြပဲ သိၾကပါလိမ့္မယ္။
ဗုဒၶလက္ထက္က ရာဇၿဂိဳဟ္ၿမိဳ႕သား သုသီမလို႔ ေခၚတဲ့ ပရိဗိုဇ္ ဟာ ဗုဒၶဝါဒကို သူ႔ရဲ႕ တိတၱိဝါဒထဲမွာ ထည့္ၿပီးေဟာရင္ သူ႔တရားနဲ႔ သူ႔ဝါဒကို လူႀကိဳက္ မ်ားမွာပဲဆိုၿပီး အမည္ခံ ဗုဒၶဝါဒီအျဖစ္နဲ႔ ဗုဒၶသာသနာထဲကို ဝင္ ေရာက္ၿပီး ရဟန္းဝတ္ခဲ့ဖူးတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဝါဒခိုးဖို႔ ႀကံစည္သူ သုသီမ ကေတာ့ ကံေကာင္းခဲ့ပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္ဆို ဗုဒၶကိုယ္တိုင္နဲ႔ ေတြ႕လို႔ ရဟႏၲာ ျဖစ္သြားခဲ့တာကိုး (သံ ၁၊ ၃၄ဝ)။
ဒီလို ဗုဒၶဝါဒကို ခုိးယူတဲ့ ဝါဒသူခိုးသူေတြဟာ ေခတ္အဆက္ ဆက္မွာ ရွိတာပဲ။ ရွိလည္း ရွိေနဦးမွာပဲ။ ဗုဒၶဝါဒဖက္က ၾကည့္ရင္ ဒိလို လူေတြဟာ ဗုဒၶဝါဒကို ႐ႈပ္ေထြး ေမွးမွိန္ေအာင္ ကြယ္ေပ်ာက္ေအာင္ လုပ္ ႏိုင္တာမို႔ အင္မတန္ ေၾကာက္စရာ ေကာင္းပါတယ္။
ဝါဒသူခိုး ေခတ္သစ္သုသီမေတြဟာ မိမိေရးတာ ေျပာတာကို လူ ႀကိဳက္ေအာင္လို႔ အလံ႐ႈး ရွဲဒိုးနည္းေတြကိုလည္း အသုံးျပဳတတ္ပါတယ္။ ကိုယ့္သာသနာကို ခ်စ္ျမတ္ႏိုးၾကတဲ့ ဗုဒၶဝါဒီတို႔ ၾကပ္ၾကပ္ သတိထားၾက ပါကုန္။
အရွင္ေကလာသ
ဓမၼာစရိယ၊ B.A (Philo) M.A. (Buddhism) ေျဖဆိုသည္ ။
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

ပစၥဳပၸန္ကမၼသမားတုိ႔၏ မိစၧာအႀကံ ကုိသိလုိပါ က http://yatana.freeblog.co.nz/category/freeblogtips/ တြင္ ဖက္ရူဆင္ျခင္ ႏူိင္ပါေႀကာင္း။



Read more...

လူ၀င္စားျခင္းကိုသိပၸံနည္းက်လက္ခံျခင္း(၄)

ေရွးရုိးသိပၸံနဲ႔ေမာ္ဒန္သိပၸံ ကြဲျပားမွဳကုိ ေလ့လာရန္ Click here!

သိပၸံနည္းက်လက္ခံျခင္း

သိပၸံနဲ႔ဆုိင္တဲ့ သီ၀ရီတစ္ခုကုိ လက္ခံႏုိင္ဖုိ႔ဆုိတာ သူ႔ရဲ႔မွန္ကန္မွဳ၊ အခ်က္အလက္ေတြ ကုိက္ညီမွဳသက္သက္ အေပၚ မူတည္မေနဘူး။ အေရးၾကီးတဲ့ အခ်က္တစ္ခု ကေတာ့ ပထ၀ီ ပဲ။

ဆုိလုိတာက အဲဒီသီ၀ရီ စတင္ေပါက္ဖြားတဲ့ ေနရာပဲ။ ဒီသီ၀ရီဟာ အေရွ႔တိုင္း ဒါမွမဟုတ္ တတိယ ကမာၻက ေပါက္ဖြားလာတာ ဆုိရင္ ဒီသီ၀ရီကုိ လက္ခံဖုိ႔ အခြင့္အလန္းဟာ ေယဘုယ်အားျဖင့္ နည္းပါးပါတယ္။ သာဓကေတြအေနနဲ႔ တတိယကမာၻ တကၠသုိလ္ေတြက တင္လုိက္တဲ့ သုေတသန စာတမ္းေတြ အပယ္ခံရတာ ၾကည့္ေလ။ ဒီဂ်ာနယ္ေတြကုိပဲ နာမည္ၾကီး အေနာက္ႏုိင္ငံ တကၠသုိလ္ေတြကေန တဆင့္ ျပန္တင္ေတာ့ လက္ခံၾကတယ္ဗ်ာ။

အခု လူ၀င္စားျခင္းကုိ သိပၸံနည္းက် လက္ခံျခင္းအတြက္ ပထမ အတားအဆီးက ေတာ့ ဒီအယူအဆဟာ အေရွ႔တုိင္းမွာ စတင္တဲ့ အယူအဆ ျဖစ္ေနတယ္ဆုိတာပဲ။ ေနာက္ ဒီဘာသာေတြကုိ ကုိးကြယ္သူေတြဟာလည္း အေရွ႔တုိင္းသားေတြ ျဖစ္ေနတယ္ေလ။ [ ဆက္ဖတ္ရန္ +/- ]

သိပၸံသီ၀ရီ တစ္ခုဟာ အေနာက္တုိင္းမွာ လူၾကိဳက္မ်ားတဲ့ ဘာသာေတြရဲ႔ တရားဓမၼေတြနဲ႔ ဆန္႔က်င္ေနမယ္ဆုိရင္ ဒီသီ၀ရီဟာ အေနာက္တုိင္းမွာ ေပါက္ဖြားတာ ျဖစ္သည့္တုိင္ေအာင္ သူ႔ကုိ လက္ခံဖုိ႔ ခဲယဥ္းျပန္တယ္။ ဒါမ်ိဳးၾကဳံခဲ့ရတာက ဒါ၀င္ရဲ႔ ဆင့္ကဲျဖစ္စဥ္(evolution) သီ၀ရီနဲ႔ ဂယ္လီလီယုိရဲ႔ ေနကုိဗဟုိျပဳျခင္း(heliocentric) သီ၀ရီ ေတြပဲ။ လူ၀င္စားျခင္းကုိ သိပၸံနည္းက် လက္ခံျခင္းဟာလည္းပဲ အလြန္ၾကီးမားတဲ့ အတားအဆီးၾကီးကုိ ရင္ဆုိင္ရတယ္။

လူ၀င္စားျခင္းကုိ အစြဲကင္းတဲ့ သိပၸံရွဳေထာင့္က ၾကည့္မယ္ဆုိရင္ ပထမဆုံး သိပၸံနည္းမက်တဲ့ ဒြိဟျဖစ္မဲ့ အတားအဆီးေတြကုိ ျဖတ္ေက်ာ္ဖုိ႔ လုိတယ္။ ဒါကုိ ေမာ္ဒန္သိပၸံဆုိင္ရာ သီ၀ရီေတြအတြက္ အခုအသုံးျပဳေနတဲ့ စံမီ လုပ္ထုံးလုပ္နည္းေတြနဲ႔ လုပ္ႏုိင္ပါတယ္။ ေအာက္ပါ နည္းလမ္းအတုိင္း လူ၀င္စားျခင္းကုိ စမ္းသပ္သြားမယ္။

ဂ်ရာမီေဟး၀ပ္(Geremy Hayward) က သီ၀ရီအသစ္တစ္ခုနဲ႔ ညွိႏွုိင္းဖုိ႔ ဘယ္လုိ ေဆာင္ရြက္ရမလဲ ဆုိတာကုိ ရွင္းျပတယ္။ သူက နည္းလမ္းကုိ သိပၸံနည္းက် လုပ္ငန္းစဥ္ အဆင့္ေလးဆင့္နဲ႔ ေဖာ္ျပတယ္။

အဲဒါေတြကေတာ့
(a)သက္ဆုိင္ရာ သဘာ၀ျဖစ္စဥ္ကုိ ေလ့လာပါ။
(b)သီ၀ရီအသစ္တစ္ခု ထုတ္ပါ။
(c)ေလ့လာမွဳစူးစမ္းမွဳေတြမွာ ေဟာကိန္းထုတ္ဖုိ႔ အဲဒီသီ၀ရီကုိ သုံးပါ။
(d)ေဟာကိန္းထုတ္ထားတဲ့ ေလ့လာစူးစမ္း္မွဳေတြကုိ သုံးသပ္ပါ။

ရူပေဗဒႏုိဘယ္ဆုရွင္ ရစ္ခ်တ္ေဖးမန္း (Richard Feynman) က ဒီလုပ္ငန္းစဥ္ကုိ အေသးစိတ္ ရွင္းျပတယ္။ သူကေတာ့ အဆင့္ a နဲ႔ b ကုိေပါင္းျပီး သုံးဆင့္ပါတဲ့ လုပ္ငန္းစဥ္အျဖစ္ ရွင္းျပတယ္။

အကယ္၍ ေနာက္ဆုံးအဆင့္မွာ လုပ္တဲ့ ေလ့လာစမ္းသပ္မွဳေတြက ဦးဆုံးအဆင့္ေတြက ေဟာကိန္း ထုတ္ထားတာေတြနဲ႔ မကုိက္ညီရင္ သီ၀ရီဟာ လက္သင့္ခံဖြယ္ မရွိဘူး။ ကုိက္ညီရင္ သီ၀ရီကုိ လက္ခံတယ္။ အကယ္၍ ပုိ၍ပုိ၍ ေလ့လာမွဳစမ္းသပ္မွဳေတြ လုပ္လုိ႔မွ ကုိက္ညီတာေတြ ျပႏုိင္ရင္ ဒီသီ၀ရီဟာ ပုိမုိခုိင္မာတဲ့ သိပၸံနည္းက် လက္ခံမွဳကုိ ရမယ္။ သီ၀ရီတစ္ခုကုိ စမ္းသပ္နည္းတစ္ခုအရ သိပၸံနည္းက်တယ္လုိ႔ လက္ခံျပီးသြားရင္ အျခားတစ္ေယာက္ေယာက္က ဒီသီ၀ရီ လက္သင့္ခံဖြယ္ မေကာင္းဘူးလုိ႔ အခ်က္အလက္အသစ္ေတြနဲ႔ သက္ေသမျပမခ်င္း သူ႔အတုိင္းပဲ ရွိေနမယ္။



Read more...

အာဇီ၀႒မကသီလႏွင့္ စပ္လ်ဥ္း၍…

Q. ဘုန္းဘုန္း ဖိုးသား တစ္ခု သိခ်င္လာလို႔ပါ.. ၁) အာဇီ၀႒မက သီလနဲ႔ ပံုမွန္ ရွစ္ပါးသီလနဲ႔ ဘယ္ဟာက ပိုျမတ္ပါသလဲ ဘုန္းဘုန္း.. ၂) အာဇီ၀႒မက သီလမွာ ၀ိကာလ ေဘာဇနာမပါ၊ ပံုမွန္ ရွစ္ပါးသီလမွာ က်ေတာ့ ကုန္းတိုက္၊ ၾကမ္းတမ္း၊ အႏွစ္မရွိတဲ့ စကားေတြ ေျပာဆိုတာ ေရွာင္ၾကဥ္တာ စသျဖင့္မပါ၊ ဒါမွ မဟုတ္ မုသာ၀ါဒ မွာပဲ အဲဒီ ကုန္းတိုက္ စကားေတြ ဘာေတြ ေရွာင္ၾကဥ္တာ ပါသြားသလား ဘုန္းဘုန္း.. ၃) ေနာက္ အာဇီ၀႒မက သီလနဲ႔ ပံုမွန္ ရွစ္ပါးသီလကို ေရာသမေမႊၿပီး ေစာင့္ထိန္းခ်င္သူအဖို႔ ဘယ္လို လုပ္သင့္ပါသလဲ ဘုန္းဘုန္း၊ ၄) အာဇီ၀႒မက သီလရဲ႕ ေနာက္ဆံုး အခ်က္ မိစၦာဇီ၀ါကိုေရွာင္တာက အရက္ေသစာ ေသာက္စားတာေတြပါ ေရွာင္ၾကဥ္တာ ပါတယ္လုိ႔လည္း ေျပာၾကတယ္..အဲဒါေကာ ဟုတ္ပါသလား ဘုန္းဘုန္း။ ဖိုးသား သိခ်င္တာက သီလက သူ႔ဟာသူေနရင္း မက်ဴးလြန္တာထက္ ခံယူေဆာက္တည္ၿပီးမွ မက်ဴးလြန္တာကမွ သီလမည္တယ္၊ သီလေဆာက္တည္တယ္လို႔ ဖတ္ဖူးေတာ့.. ေရာသမေမႊသီလက်ေတာ့ ဘယ္လို ေဆာက္တည္ရမလဲ ဘုန္းဘုန္း.. ဘုန္းဘုန္း အားရင္၊ အဆင္ေျပရင္ ေျဖၾကားေပးပါဦး.. ဖိုးသားကို
ဖိုးသားေၾကာင့္ ဘုန္းဘုန္း အလုပ္အေႏွာင့္အယွက္ ျဖစ္သြားရင္ ေတာင္းပန္ပါတယ္ ဘုန္းဘုန္း။ ဖိုးသား သိခ်င္လာလို႔ပါ။
ဘုန္းဘုန္းက်န္းမာပါေစ
ရိုေသစြာဦးတင္လ်က္
ဖိုးသား
စိန္႔ပီတာစဘတ္၊ ရုရွား


A. မဟာဂႏၶာ႐ုံဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးရဲ႕ အာဇီ၀႒မက သီလအဖြင့္ကုိ ကုိးကားၿပီး ေျပာရရင္ “အသက္ေမြး၀မ္းေက်ာင္းအတြက္ ပစၥည္းဥစၥာ ရွာေဖြရေသာ အလုပ္အကုိင္ အေရာင္းအ၀ယ္ ဟူသမွ်ကုိ ပါဠိလုိ အာဇီ၀လုိ႔ ေခၚပါတယ္။ မတရားေသာ ပစၥည္းဥစၥာရွာေဖြမႈကုိ မိစၧာဇီ၀လုိ႔ ေခၚပါတယ္။ ရွစ္ပါးေျမာက္ကုိ ပါဠိလုိ အ႒မလုိ႔ ေခၚပါတယ္။ ပါဏာတိပါတာ ေ၀ရမဏိမွ စၿပီးေရတြက္ပါက မိစၧာဇီ၀ါ ေ၀ရမဏိသည္ ၈ပါးေျမာက္သိကၡာပုဒ္ ျဖစ္သျဖင့္ မိစၧဇီ၀မွ ေရွာင္ၾကည္မႈလွ်င္ ရွစ္ပါးေျမာက္ရွိေသာ သီလကုိ အာဇီ၀႒မကသီလလုိ႔ ေခၚပါတယ္။
၁) အာဇီ၀႒မကသီလ ေဆာက္တည္ပုံကုိ ပါဠိေတာ္နဲ႔ အ႒ကထာမ်ားမွာ တုိက္႐ုိက္မျပၾကပါ။ ငါးပါးသီလစသည္ ေဆာက္တည္ပုံကုိ နည္းယူ၍ ေရွးပညာရွိၾကီးမ်ားက ေဖာ္ျပခဲ့တာျဖစ္တယ္လုိ႔ ဆုိပါတယ္။ ရွစ္ပါးသီလနဲ႔ ဒီအာဇီ၀႒မက သီလဘယ္ဟာက ပုိျမတ္သလဲ ဆုိတာထက္ ရွစ္ပါးသီလဟာ ဥပုသ္ေန႔မ်ားမွာ အထူးေဆာက္တည္ရတဲ့ သီလမ်ိဳးျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဥေပါသထသီလလုိ႔ ဆုိျခင္းပါ။ ဒီအာဇီ၀႒မက သီလကေတာ့ ငါးပါးသီလလုိမ်ိဳး ေဆာက္တည္သည္ျဖစ္ေစ မေဆာက္တည္သည္ျဖစ္ေစ က်ဴးလြန္ရင္ အျပစ္ရွိတဲ့ သီလမ်ိဳးျဖစ္ပါတယ္။ ငါးပါးသီလဟာ သူေတာ္ေကာင္းမ်ား အၿမဲေစာင့္ထိန္းရမယ့္ ကုိယ္က်င့္သီလျဖစ္သလုိ အာဇီ၀႒မကသီလဟာလည္း အထက္တန္းသူေတာ္စင္တုိ႔ အၿမဲထိန္းရမယ့္ ကုိယ္က်င့္သီလျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဒီအာဇီ၀႒မကသီလကုိ က်န္းဂန္မ်ားမွာ အာဒိျဗဟၼစရိယသီလ (မဂၢျဗဟၼစရိယ၏ အစျဖစ္ေသာသီလ) လုိ႔လည္း ေခၚပါတယ္။ အာဇီ၀႒မကသီလ လုံၿခဳံမွ မဂ္ဖုိလ္ရႏုိင္ၿပီး မလုံရင္ မဂ္ဖုိလ္မႏုိင္ဟု ဆုိပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဒီအာဇီ၀႒မကသီလသည္ မဂ္ဟူေသာ ျမတ္ေသာအက်င့္၏ အစအေျခခံ သီလျဖစ္သည္ဟု မွတ္သားႏုိင္ပါတယ္။

၂) အာဇီ၀႒မကသီလမွာ ၀ိကာလေဘာဇနမပါတာဟာ ၀ိကာလာေဘာဇနထက္ ပုိၿပီးအေရးႀကီးတဲ့ အကုသုိလ္အျပစ္ႀကီးတဲ့ သီလေတြကုိ အဓိကဦးစားေပး ေစာင့္ထိန္းေစလုိ၍ ျဖစ္တယ္လုိ႔ နားလည္ႏုိင္ပါတယ္။ ရွစ္ပါးသီလမွာ ကုန္းတုိက္ေခ်ာပစ္ အတင္းအဖ်င္းမ်ားမွ ေရွာင္ၾကည္မႈဆုိတဲ့ သိကၡာပုဒ္အမည္မ်ားသာ တုိက္႐ုိက္မပါျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ သီလေဆာက္တည္ျခင္းရဲ႕ အဓိကရည္ရြယ္ခ်က္က ကာယကံ ၀စီကံ အကုသုိလ္ေတြ မျဖစ္ေအာင္ ထိန္းေပးျခင္းျဖစ္တဲ့အတြက္ မပါေသာ္လည္း ၀စီကံအျပစ္ မျဖစ္ေအာင္ထိန္းရပါတယ္။ ရွစ္ပါးသီလလုိ႔ ေခၚတဲ့ ဥပုသ္သီလဟာ သာမန္ပုဂၢိဳလ္မ်ား ဥပုသ္ေန႔မ်ားမွာ အထူးေစာင့္ေစလုိတဲ့အတြက္ သတ္မွတ္ထားခ်က္ျဖစ္ၿပီး အာဇီ၀႒မက သီလကေတာ့ အဆင့္ျမင့္သူေတာ္စင္မ်ား အၿမဲေစာင့္ထိန္းရမယ့္ သီလသတ္မွတ္ခ်က္ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဥပုသ္သီလမွာ အာဇီ၀႒မကသီလမွာပါတဲ့ ေစာင့္ထိန္းရခက္တဲ့ သီလမ်ားမပါဘဲ အာဇီ၀႒မက သီလမွာေတာ့ အေသးအဖဲြျဖစ္တဲ့ ၀ိကာလစတဲ့ သီလမ်ား မပါျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ ဘယ္မွာပါသည္ျဖစ္ေစ မပါသည္ျဖစ္ေစ အဓိကကေတာ့ သီလေစာင့္ထိန္းမႈဟာ ကာယက၀စီကံ အမႈေတြမက်ဴးလြန္မိေအာင္ ထိန္းေပးျခင္းျဖစ္တဲ့အတြက္ ကာယကံ ၀စီကံအမႈမ်ားကုိသာ ေကာင္းေအာင္က်ိဳးစားေနရင္ ဒီသီလအမ်ိဳးမ်ိဳးကုိ ထိန္းၿပီးသားျဖစ္ေနမွာပါ။

၃) အာဇီ၀႒မကသီလနဲ႔ ရွစ္ပါးသီလကုိ ေရာသမေမြၿပီး ေစာင့္ထိန္းလုိပါက ႏွစ္ခုလုံးမွာပါတဲ့ သီလေတြကုိ မလြတ္ေအာင္ ေစာင့္ထိန္းလုိက္႐ုံပါပဲ။ သိပ္႐ႈပ္ေနမယ္ထင္ရင္ေတာ့ မိမိရဲ႕ ကာယကံ၀စီကံနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ အျပစ္ေတြမျဖစ္ေအာင္သာ လုံၿခဳံေအာင္ထိန္းလုိက္ပါ။ ဒါဆုိရင္ ဒီသီလႏွစ္မ်ိဳးကုိ တစ္မ်ိဳးစီ ေဆာက္တည္ေနတယ္လုိ႔လည္း ေျပာလုိ႔ရသြားသလုိ ဒကာေလးေျပာသလုိ ေရာသမေမႊၿပီး ေစာင့္တယ္လုိ႔လည္း ေျပာလုိ႔ရသြားပါၿပီ။

၄) အထက္မွာ ေျပာခဲ့သလုိပဲ မိစၧာဇီ၀ဆုိတာ မေကာင္းသျဖင့္ အသက္ေမြးတာ၊ မတရားသျဖင့္ အသက္ေမြးတာလုိ႔ ဆုိတဲ့အတြက္ မိစၧာဇီ၀မွ ေရွာင္ၾကည္တာဟာ မေကာင္းတဲ့ မတရားတဲ့ အသက္ေမြးမႈမွ ေရွာင္ၾကည္တာပါ။ အရက္ေသစာ ေသာက္စားမႈမွ ေရွာင္ၾကည္တာလုိ႔ တုိက္႐ုိက္မေျပာေသာ္လည္း မိစၧာဇီ၀မွ ေရွာင္ၾကည္မႈမွာ အရက္ေသစာေသာက္စားမႈမွ ေရွာင္ၾကည္မႈကုိလည္း ထည့္သြင္းယူႏုိင္ပါတယ္။ အရက္ေသာက္ၿပီဆုိကတည္းက ေကာင္းတဲ့အသက္ေမြးမႈလုိ႔ ေျပာလုိ႔မရႏုိင္ပါဘူး။ မေကာင္းသျဖင့္ အသက္ေမြးမႈလုိ႔ ေျပာလုိ႔ရပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အရက္ေသစာေသာက္စားမႈကုိလည္း မိစၧာဇီ၀ထဲမွာ ထည့္သြင္းယူႏုိင္ပါတယ္။

မွန္ပါတယ္။ သီလဟာ ခံယူေဆာက္တည္ၿပီး ေစာင့္ရတဲ့သီလရွိသလုိ ခံယူသည္ျဖစ္ေစ မယူသည္ျဖစ္ေစ ေစာင့္ရမယ့္ သီလမ်ိဳးလည္း ရွိပါတယ္။ ခုနေျပာခဲ့သလုိ ငါးပါးသီလနဲ႔ အာဇီ၀႒မကသီလေတြကေတာ့ ခံယူသည္ျဖစ္ေစ မယူသည္ျဖစ္ေစ ေစာင့္ရမွာျဖစ္ၿပီး ဥပုသ္သီလမ်ိဳးကေတာ့ သီးသန္႔ခံယူၿပီး ေစာင့္ထိန္းရမွာျဖစ္ပါတယ္။ ေရာသမေမြသီလကုိ ခံယူေဆာက္တည္လုိရင္ေတာ့ ကုိယ္ခံယူလုိတဲ့ သီလအေရအတြက္ကုိ လုိက္ၿပီး ငါးပါးသီလ ခံယူပုံအတုိင္း “အဟံ ဘေႏၲ တိသရေဏန သဟ ပဥၥသီလံ (ရွစ္ပါးဆုိရင္ အ႒ဂၤသမၸႏၷာဂတသီလံ၊ ကုိးပါးဆုိရင္ န၀ဂၤသမၸႏၷာဂတသီလံ စသည္) ဓမၼံ ယာစာမိ အႏုဂၢဟံ ကတြာ သီလံေဒထ ေမ ဘေႏၲ စသျဖင့္ ခံယူေဆာက္တည္ႏုိင္ပါတယ္။ ၿပီးေတာ့မွ ေစာင့္လုိတဲ့ သီလသိကၡာပုဒ္မ်ားကုိ ပါဏာတိပါတာ ေ၀ရမဏိသိကၡာပဒံ သမာဓိယာမိ စသည္ျဖင့္ ေဆာက္တည္ႏုိင္ပါတယ္။

အင္း… ဒကာေလး ေမးလုိ႔သာ အားလုံးကုိ ျပည့္စုံေအာင္ ေျဖေပးလုိက္ရတာပါ။ ေရာသမေမြဆုိတဲ့ စကားလုံး အသုံးကုိေတာ့ သေဘာမက်ပါဘူး။ သီလေဆာက္တည္မႈကုိ ကုိယ္လုပ္ခ်င္သလုိ ဟုိေရြ႕ဒီေရြ႕ ဟုိေျပာင္းဒီေျပာင္း ဟုိေပါင္းဒီေပါင္း လုပ္တာမ်ိဳးမျဖစ္ပါေစနဲ႔။ သိပ္႐ႈပ္ေနတယ္ထင္ရင္ ခုနေျပာသလုိ ကုိယ့္ရဲ႕ ကာယကံ၊ ၀စီကံေတြကုိသာ အေကာင္းဆုံးျဖစ္ေအာင္ လုံၿခံဳေအာင္ေစာင့္ထိန္းဖုိ႔ ႀကိဳးစားၾကည့္ပါ။



Read more...

sentient beings are numberless, ...



I was living in Manchester when The Smiths released the album 'Meat is Murder', and although, for some reason I still don't quite understand, I never went to see them (I know, I know, you don't have to say it) the music had a huge impact. My favourite song of all time is still 'How Soon is Now?' and, although I'd become a vegetarian a couple of years before, 'Meat is Murder' confirmed and supported me in that decision.

One Christmas I earned some money working on a turkey farm but didn't eat any of the meat I'd killed. I think I might have even quoted Morrisey at the table; "And the calf that you carve with a smile, is murder/and the turkey you festively slice, is murder/do you know how animals die?" A left-wing teenage Smiths fan down from Manchester for the holiday, I must have been a right pain in the neck.

But the vegetarianism stuck. Not always perfectly. Tess will happily remind me of the huge fry-ups we'd get through in the Bethnal Green cafe on Sunday mornings in the late eighties in which I'd eat enough sausage and bacon in one sitting to make a mockery of my weekday abstinence. But mostly I remember vegetarian pasta and, later, carrying my commitment abroad. I lived a year in Turkey without tasting a kebab.

Now I can't remember the last time I ate meat. I think it may have been the chicken noodles served to me in a Thai temple about two years ago which I was too polite to refuse. And I can't see myself ever choosing to eat meat again. Dao helped, she was happy to cook veggie food for me, and Ikumi is the same. And she prepares the greatest veggie packed lunches for when we go to the park.

We are responsible for what we do. Even if you believe that karmic burdens can be lightened by prostrations or absolved by a vow-fulfilling Buddha, our actions have consequences. Take bacon. Pigs are continually impregnated until slaughtered. Piglets are taken away and their tails are chopped off, pliers are taken to their teeth, and male piglets have their testicles ripped out of their scrotums. All without painkillers.

The sow, more intelligent than a three year old child, perfectly able to recognise her own name, to dream, to enjoy music and play ball games, is forced to live in a filthy crate, too small for her to turn around in. She never gets to do the things she loves, never sees the sun or grass, never experiences fresh air, never gets to rear her children; they are slaughtered, daily, in their thousands, for your BLT.

The Buddha's first precept was not to kill. Bacon demands not just killing, but some of the most extreme cruelty imaginable. Mother pigs never get to exercise, and develop open untreated sores from a lifetime pressed against cold concrete and steel. The pigs whose flesh you eat live in conditions so barbaric that they are able to stay alive only with massive doses of antibiotics, even then many die, their rotting corpses left where they fall.

"Aware of the suffering caused by the destruction of life, I undertake to cultivate compassion and learn ways to protect the lives of people, animals, plants, and minerals. I am determined not to kill, not to let others kill, and not to condone any act of killing in the world." Of course we all fall short, of course we all mess up, but eating meat is to intentionally disregard the first precept.

I read once that the young Buddha, still living in the palace with his family, wept at the annual earth-breaking ceremony, aware that everything we consume necessitates some level of killing. Later he went on to say "All beings tremble before danger, all fear death. When a man considers this, he does not kill or cause to kill,"
(Dhammapada 129) and in the Mahaparinirvana Sutra he said "The eating of meat extinguishes the seed of great compassion."

If Buddhism is more than just a fashion, requiring nothing of its followers save the buying of a trendy image for their living space, then those who consider themselves Buddhist must live the Buddha's message - and start with the basics. A Buddhist who eats meat is not only causing the death of animals, is not only taking what is not freely offered, but is also eroding Buddhist ethical teaching. That's one hell of a lot of karma.

This post is a composite from older journal entries and comments I posted yesterday with an undercover PETA investigation video. But I don't want to fill this blog with gruesome videos, I prefer a nice picture of a temple cat. Still, do please visit the PETA site and watch some of their videos. Take some action. Write to the companies involved, and don't eat meat. The moment you put an animal's flesh in your mouth you support unspeakable cruelty.

Yes, of course all eating involves suffering. Yes, of course the precepts are impossible to keep. The point is to work towards them, to make constant effort to reduce the amount of suffering you cause in the world as much as you realistically can. And, yes, realistically, that means not eating body parts torn from sentient beings. If you want more love in the world, just don't eat meat.

It really is that simple. Morrisey is right, "It's death for no reason". Over twenty-five years since hearing this message it still makes sense to me. As it does, I am sure, to the countless millions of animals systematically abused and slaughtered in this world to satisfy the selfish desires of human beings, many of whom eat flesh in total disregard to the basic teachings of their religion. Meat is murder.

Links:
  • Go Veg
  • Peta UK
  • Peta Blog
  • Peta Blog UK


  • Read more...

    သူ႔ကိုေစာင္းေဟာတယ္တဲ့ဘုရား... (ဓမၼဒူတ အရွင္ပညာေဇာတ (ေမး-ေျဖ))

    ဓမၼဒူတ အရွင္ပညာေဇာတ (ေမး-ေျဖ) ၁-မွ...

    သူ႔ကိုေစာင္းေဟာတယ္တဲ့ဘုရား...










    Read more...

    ဆရာေတာ္မ်ား၏ ဓမၼစၾကာတရားေတာ္မ်ား...

    မင္းကြန္းတိပိဋက ဆရာေတာ္ အရွင္၀ိစိတၱသာရာဘိ၀ံသ (ဓမၼစၾကာတရားေတာ္)

    ဆရာေတာ္ ဦးပ၀ရ (ဓမၼစၾကာတရားေတာ္)

    ဆရာေတာ္ ဦးဇ၀န (ဓမၼစၾကာတရားေတာ္)

    သီတဂူဆရာေတာ္ အရွင္ဉာဏိႆရ (ဓမၼစၾကာတရားေတာ္)



    ဓမၼစကၠပၸဝတၱန (ေခၚ) ဓမၼစၾကာသုတ္ပါဠိေတာ္

    ( ဆ႒သံဂါယနာမူ )

    နေမာ တႆ ဘဂဝေတာ အရဟေတာ သမၼာသမၺဳဒၶႆ။

    ( ဓမၼစၾကာအမႊန္း )

    (က) ဘိကၡဴနံ ပဥၥဝဂၢီနံ၊ ဣသိပတန နာမေက။
    မိဂဒါေယ ဓမၼဝရံ၊ ယံ တံ နိဗၺာနပါပကံ။
    (ခ) သဟမၸတိ နာမေကန၊ မဟာျဗေဟၼန ယာစိေတာ။
    စတုသစၥံ ပကာေသေႏၲာ၊ ေလာကနာေထာ အေဒသယိ။
    (ဂ) နႏၵိတံ သဗၺေဒေဝဟိ၊ သဗၺသမၸတၱိသာဓကံ။
    သဗၺေလာကဟိတတၴာယ၊ ဓမၼစကၠံ ဘဏာမ ေဟ။

    ( နိဒါန္း )

    ဧဝံ ေမ သုတံ- ဧကံ သမယံ ဘဂဝါ ဗာရာဏသိယံ ဝိဟရတိ ဣသိပတေန မိဂဒါေယ။ တၾတ ေခါ ဘဂဝါ ပဥၥဝဂၢိေယ ဘိကၡဴ အာမေႏၲသိ။

    ( မမွီဝဲသင့္ေသာ အဖို႔အစြန္း ၂-ပါး )

    ေဒြ ေမ ဘိကၡေဝ အႏၲာ ပဗၺဇိေတန န ေသဝိတဗၺာ။ ကတေမ ေဒြ၊ ေယာ စာယံ ကာေမသု ကာမသုခလႅိကာႏုေယာေဂါ ဟီေနာ ဂေမၼာ ေပါထုဇၨနိေကာ အနရိေယာ အနတၴသံဟိေတာ။ ေယာ စာယံ အတၱကိလမထာႏုေယာေဂါ ဒုေကၡာ အနရိေယာ အနတၴသံဟိေတာ။

    ( မဇၩိမ ပဋိပဒါႏွင့္ ယင္း၏အက်ဳိး )

    ဧေတ ေခါ ဘိကၡေဝ ဥေဘာ အေႏၲ အႏုပဂမၼ မဇၩိမာ ပဋိပဒါ တထာဂေတန အဘိသမၺဳဒၶါ စကၡဳကရဏီ ဉာဏကရဏီ ဥပသမာယ အဘိညာယ သေမၺာဓာယ နိဗၺာနာယ သံဝတၱတိ။ ကတမာ စ သာ ဘိကၡေဝ မဇၩိမာ ပဋိပဒါ တထာဂေတန အဘိသမၺဳဒၶါ စကၡဳကရဏီ ဉာဏကရဏီ ဥပသမာယ အဘိညာယ သေမၺာဓာယ နိဗၺာနာယ သံဝတၱတိ၊ အယေမဝ အရိေယာ အ႒ဂႋေကာ မေဂၢါ။

    ေသယ်ထိဒံ-
    သမၼာဒိ႒ိ သမၼာသကၤေပၸါ သမၼာဝါစာ သမၼာကမၼေႏၲာ သမၼာအာဇီေဝါ သမၼာဝါယာေမာ သမၼာသတိ သမၼာသမာဓိ။ အယံ ေခါ သာ ဘိကၡေဝ မဇၩိမာ ပဋိပဒါ တထာဂေတန အဘိသမၺဳဒၶါ စကၡဳကရဏီ ဉာဏကရဏီ ဥပသမာယ အဘိညာယ သေမၺာဓာယ နိဗၺာနာယ သံဝတၱတိ။

    ( ဒုကၡသစၥာ )

    ဣဒံ ေခါ ပန ဘိကၡေဝ ဒုကၡံ အရိယသစၥံ၊ ဇာတိပိ ဒုကၡာ၊ ဇရာပိ ဒုကၡာ၊ ဗ်ာဓိပိ ဒုေကၡာ၊ မရဏမၸိ ဒုကၡံ၊ အပၸိေယဟိ သမၸေယာေဂါ ဒုေကၡာ၊ ပိေယဟိ ဝိပၸေယာေဂါ ဒုေကၡာ၊ ယမၸိစၧံ န လဘတိ၊ တမၸိ ဒုကၡံ၊ သံခိေတၱန ပဥၥဳပါဒါနကၡႏၶာ ဒုကၡာ။

    ( သမုဒယသစၥာ )

    ဣဒံ ေခါ ပန ဘိကၡေဝ ဒုကၡသမုဒယံ အရိယသစၥံ၊ ယာယံ တဏွာ ေပါေနာဗၻဝိကာ နႏၵီရာဂသဟဂတာ တၾတတၾတာဘိနႏၵိနီ။ ေသယ်ထိဒံ- ကာမတဏွာ ဘဝတဏွာ ဝိဘဝတဏွာ။

    ( နိေရာဓသစၥာ )

    ဣဒံ ေခါ ပန ဘိကၡေဝ ဒုကၡနိေရာဓံ အရိယသစၥံ၊ ေယာ တႆာေယဝ တဏွာယ အေသသဝိရာဂနိေရာေဓာ စာေဂါ ပဋိနိႆေဂၢါ မုတၱိ အနာလေယာ။

    ( မဂၢသစၥာ )

    ဣဒံ ေခါ ပန ဘိကၡေဝ ဒုကၡနိေရာဓဂါမိနီ ပဋိပဒါ အရိယသစၥံ၊ အယေမဝ အရိေယာ အ႒ဂႋေကာ မေဂၢါ။ ေသယ်ထိဒံ- သမၼာဒိ႒ိ သမၼာသကၤေပၸါ သမၼာဝါစာ သမၼာကမၼေႏၲာ သမၼာအာဇီေဝါ သမၼာဝါယာေမာ သမၼာသတိ သမၼာသမာဓိ။

    ( ဒုကၡသစၥာ၌ သစၥဉာဏ္ )

    ''ဣဒံ ဒုကၡံ အရိယသစၥ'' ႏၲိ ေမ ဘိကၡေဝ ပုေဗၺ အနႏုႆုေတသု ဓေမၼသု စကၡံဳ ဥဒပါဒိ၊ ဉာဏံ ဥဒပါဒိ၊ ပညာ ဥဒပါဒိ၊ ဝိဇၨာ ဥဒပါဒိ၊ အာေလာေကာ ဥဒပါဒိ။

    ( ဒုကၡသစၥာ၌ ကိစၥဉာဏ္ )

    ''တံ ေခါ ပနိဒံ ဒုကၡံ အရိယသစၥံ ပရိေညယ်''ႏၲိ ေမ ဘိကၡေဝ ပုေဗၺ အနႏုႆုေတသု ဓေမၼသု စကၡံဳ ဥဒပါဒိ၊ ဉာဏံ ဥဒပါဒိ၊ ပညာ ဥဒပါဒိ၊ ဝိဇၨာ ဥဒပါဒိ၊ အာေလာေကာ ဥဒပါဒိ။

    ( ဒုကၡသစၥာ၌ ကတဉာဏ္ )

    ''တံ ေခါ ပနိဒံ ဒုကၡံ အရိယသစၥံ ပရိညာတ''ႏၲိ ေမ ဘိကၡေဝ ပုေဗၺ အနႏုႆုေတသု ဓေမၼသု စကၡံဳ ဥဒပါဒိ၊ ဉာဏံ ဥဒပါဒိ၊ ပညာ ဥဒပါဒိ၊ ဝိဇၨာ ဥဒပါဒိ၊ အာေလာေကာ ဥဒပါဒိ။

    ( သမုဒယသစၥာ၌ သစၥဉာဏ္ )

    ''ဣဒံ ဒုကၡသမုဒယံ အရိယသစၥ''ႏၲိ ေမ ဘိကၡေဝ ပုေဗၺ အနႏုႆုေတသု ဓေမၼသု စကၡံဳ ဥဒပါဒိ၊ ဉာဏံ ဥဒပါဒိ၊ ပညာ ဥဒပါဒိ၊ ဝိဇၨာ ဥဒပါဒိ၊ အာေလာေကာ ဥဒပါဒိ။

    ( သမုဒယသစၥာ၌ ကိစၥဉာဏ္ )

    ''တံ ေခါ ပနိဒံ ဒုကၡသမုဒယံ အရိယသစၥံ ပဟာတဗၺ''ႏၲိ ေမ ဘိကၡေဝ ပုေဗၺ အနႏုႆုေတသု ဓေမၼသု စကၡံဳ ဥဒပါဒိ၊ ဉာဏံ ဥဒပါဒိ၊ ပညာ ဥဒပါဒိ၊ ဝိဇၨာ ဥဒပါဒိ၊ အာေလာေကာ ဥဒပါဒိ။

    ( သမုဒယသစၥာ၌ ကတဉာဏ္ )

    ''တံ ေခါ ပနိဒံ ဒုကၡသမုဒယံ အရိယသစၥံ ပဟီန''ႏၲိ ေမ ဘိကၡေဝ ပုေဗၺ အနႏုႆုေတသု ဓေမၼသု စကၡံဳ ဥဒပါဒိ၊ ဉာဏံ ဥဒပါဒိ၊ ပညာ ဥဒပါဒိ၊ ဝိဇၨာ ဥဒပါဒိ၊ အာေလာေကာ ဥဒပါဒိ။

    ( နိေရာဓသစၥာ၌ သစၥဉာဏ္ )

    ''ဣဒံ ဒုကၡနိေရာဓံ အရိယသစၥ''ႏၲိ ေမ ဘိကၡေဝ ပုေဗၺ အနႏုႆုေတသု ဓေမၼသု စကၡံဳ ဥဒပါဒိ၊ ဉာဏံ ဥဒပါဒိ၊ ပညာ ဥဒပါဒိ၊ ဝိဇၨာ ဥဒပါဒိ၊ အာေလာေကာ ဥဒပါဒိ။

    ( နိေရာဓသစၥာ၌ ကိစၥဉာဏ္ )

    ''တံ ေခါ ပနိဒံ ဒုကၡနိေရာဓံ အရိယသစၥံ သစၧိကာတဗၺ''ႏၲိ ေမ ဘိကၡေဝ ပုေဗၺ အနႏုႆုေတသု ဓေမၼသု စကၡံဳ ဥဒပါဒိ၊ ဉာဏံ ဥဒပါဒိ၊ ပညာ ဥဒပါဒိ၊ ဝိဇၨာ ဥဒပါဒိ၊ အာေလာေကာ ဥဒပါဒိ။

    ( နိေရာဓသစၥာ၌ ကတဉာဏ္ )

    ''တံ ေခါ ပနိဒံ ဒုကၡနိေရာဓံ အရိယသစၥံ သစၧိကတ''ႏၲိ ေမ ဘိကၡေဝ ပုေဗၺ အနႏုႆုေတသု ဓေမၼသု စကၡံဳ ဥဒပါဒိ၊ ဉာဏံ ဥဒပါဒိ၊ ပညာ ဥဒပါဒိ၊ ဝိဇၨာ ဥဒပါဒိ၊ အာေလာေကာ ဥဒပါဒိ။

    ( မဂၢသစၥာ၌ သစၥဉာဏ္ )

    ''ဣဒံ ဒုကၡနိေရာဓဂါမိနီ ပဋိပဒါ အရိယသစၥ''ႏၲိ ေမ ဘိကၡေဝ ပုေဗၺ အနႏုႆုေတသု ဓေမၼသု စကၡံဳ ဥဒပါဒိ၊ ဉာဏံ ဥဒပါဒိ၊ ပညာ ဥဒပါဒိ၊ ဝိဇၨာ ဥဒပါဒိ၊ အာေလာေကာ ဥဒပါဒိ။

    ( မဂၢသစၥာ၌ ကိစၥဉာဏ္ )

    ''တံ ေခါ ပနိဒံ ဒုကၡနိေရာဓဂါမိနီ ပဋိပဒါ အရိယသစၥံ ဘာေဝတဗၺ''ႏၲိ ေမ ဘိကၡေဝ ပုေဗၺ အနႏုႆုေတသု ဓေမၼသု စကၡံဳ ဥဒပါဒိ၊ ဉာဏံ ဥဒပါဒိ၊ ပညာ ဥဒပါဒိ၊ ဝိဇၨာ ဥဒပါဒိ၊ အာေလာေကာ ဥဒပါဒိ။

    ( မဂၢသစၥာ၌ ကတဉာဏ္ )

    ''တံ ေခါ ပနိဒံ ဒုကၡနိေရာဓဂါမိနီ ပဋိပဒါ အရိယသစၥံ ဘာဝိတ''ႏၲိ ေမ ဘိကၡေဝ ပုေဗၺ အနႏုႆုေတသု ဓေမၼသု စကၡံဳ ဥဒပါဒိ၊ ဉာဏံ ဥဒပါဒိ၊ ပညာ ဥဒပါဒိ၊ ဝိဇၨာ ဥဒပါဒိ၊ အာေလာေကာ ဥဒပါဒိ။

    ( ဘုရားအျဖစ္ ဝန္မခံေတာ္မူခဲ့ေသးပံု )

    ယာဝကီဝဥၥ ေမ ဘိကၡေဝ ဣေမသု စတူသု အရိယသေစၥသု ဧဝံ တိပရိဝ႗ံ ဒြါဒသာကာရံ ယထာဘူတံ ဉာဏဒႆနံ န သုဝိသုဒၶံ အေဟာသိ။
    ေနဝ တာဝါဟံ ဘိကၡေဝ သေဒဝေက ေလာေက သမာရေက သျဗဟၼေက သႆမဏျဗာဟၼဏိယာ ပဇာယ သေဒဝမႏုႆာယ ''အႏုတၱရံ သမၼာသေမၺာဓႎ အဘိသမၺဳေဒၶါ'' တိ ပစၥညာသႎ။

    ( ဘုရားအျဖစ္ ဝန္ခံေတာ္မူပံု )

    ယေတာ စ ေခါ ေမ ဘိကၡေဝ ဣေမသု စတူသု အရိယသေစၥသု ဧဝံ တိပရိဝ႗ံ ဒြါဒသာကာရံ ယထာဘူတံ ဉာဏဒႆနံ သုဝိသုဒၶံ အေဟာသိ။
    အထာဟံ ဘိကၡေဝ သေဒဝေက ေလာေက သမာရေက သျဗဟၼေက သႆမဏျဗာဟၼဏိယာ ပဇာယ သေဒဝမႏုႆာယ ''အႏုတၱရံ သမၼာသေမၺာဓႎ အဘိသမၺဳေဒၶါ'' တိ ပစၥညာသႎ။

    ( ပစၥေဝကၡဏာဉာဏ္ျဖင့္ သိျမင္ပံု )

    ဉာဏဥၥ ပန ေမ ဒႆနံ ဥဒပါဒိ၊ အကုပၸါ ေမ ဝိမုတၱိ၊ အယမႏၲိမာ ဇာတိ၊ နတၴိ ဒါနိ ပုနဗၻေဝါတိ။

    ( ပဥၥဝဂၢီတို႔ႏွစ္သက္ၾကပံု )

    ဣဒမေဝါစ ဘဂဝါ၊ အတၱမနာ ပဥၥဝဂၢိယာ ဘိကၡဴ ဘဂဝေတာ ဘာသိတံ အဘိနႏၵဳႏၲိ။

    ( အရွင္ေကာ႑ည တရားထူးရပံု )

    ဣမသၼႎ စ ပန ေဝယ်ာကရဏသၼႎ ဘညမာေန အာယသၼေတာ ေကာ႑ညႆ ဝိရဇံ ဝီတမလံ ဓမၼစကၡဳံ ဥဒပါဒိ ''ယံကိဥၥိ သမုဒယဓမၼံ၊ သဗၺံ တံ နိေရာဓဓမၼ''ႏၲိ။

    ( နတ္ျဗဟၼာတို႔ ေကာင္းခ်ီးေပးပံု )

    ပဝတၱိေတ စ ပန ဘဂဝတာ ဓမၼစေကၠ ဘုမၼာ ေဒဝါ သဒၵ မႏုႆာေဝသံု ''ဧတံ ဘဂဝတာ ဗာရာဏသိယံ ဣသိပတေန မိဂဒါေယ အႏုတၱရံ ဓမၼစကၠံ ပဝတၱိတံ အပၸဋိဝတၱိယံ သမေဏန ဝါ ျဗာဟၼေဏန ဝါ ေဒေဝန ဝါ မာေရန ဝါ ျဗဟၼဳနာ ဝါ ေကနစိ ဝါ ေလာကသၼိ''ႏၲိ။

    ဘုမၼာနံ ေဒဝါနံ သဒၵံ သုတြာ စာတုမဟာရာဇိကာ ေဒဝါ သဒၵမႏုႆာေဝသံု ''ဧတံ ဘဂဝတာ ဗာရာဏသိယံ ဣသိပတေန မိဂဒါေယ အႏုတၱရံ ဓမၼစကၠံ ပဝတၱိတံ အပၸဋိဝတၱိယံ သမေဏန ဝါ ျဗာဟၼေဏန ဝါ ေဒေဝန ဝါ မာေရန ဝါ ျဗဟၼဳနာ ဝါ ေကနစိ ဝါ ေလာကသၼိ''ႏၲိ။

    စာတုမဟာရာဇိကာနံ ေဒဝါနံ သဒၵံ သုတြာ တာဝတႎသာ ေဒဝါ သဒၵမႏုႆာေဝသံု ''ဧတံ ဘဂဝတာ ဗာရာဏသိယံ ဣသိပတေန မိဂဒါေယ အႏုတၱရံ ဓမၼစကၠံ ပဝတၱိတံ အပၸဋိဝတၱိယံ သမေဏန ဝါ ျဗာဟၼေဏန ဝါ ေဒေဝန ဝါ မာေရန ဝါ ျဗဟၼဳနာ ဝါ ေကနစိ ဝါ ေလာကသၼိ''ႏၲိ။

    တာဝတႎသာနံ ေဒဝါနံ သဒၵံ သုတြာ ယာမာ ေဒဝါ သဒၵမႏုႆာေဝသံု ''ဧတံ ဘဂဝတာ ဗာရာဏသိယံ ဣသိပတေန မိဂဒါေယ အႏုတၱရံ ဓမၼစကၠံ ပဝတၱိတံ အပၸဋိဝတၱိယံ သမေဏန ဝါ ျဗာဟၼေဏန ဝါ ေဒေဝန ဝါ မာေရန ဝါ ျဗဟၼဳနာ ဝါ ေကနစိ ဝါ ေလာကသၼိ''ႏၲိ။

    ယာမာနံ ေဒဝါနံ သဒၵံ သုတြာ တုသိတာ ေဒဝါ သဒၵမႏုႆာေဝသံု ''ဧတံ ဘဂဝတာ ဗာရာဏသိယံ ဣသိပတေန မိဂဒါေယ အႏုတၱရံ ဓမၼစကၠံ ပဝတၱိတံ အပၸဋိဝတၱိယံ သမေဏန ဝါ ျဗာဟၼေဏန ဝါ ေဒေဝန ဝါ မာေရန ဝါ ျဗဟၼဳနာ ဝါ ေကနစိ ဝါ ေလာကသၼိ''ႏၲိ။

    တုသိတာနံ ေဒဝါနံ သဒၵံ သုတြာ နိမၼာနရတီ ေဒဝါ သဒၵမႏုႆာေဝသံု ''ဧတံ ဘဂဝတာ ဗာရာဏသိယံ ဣသိပတေန မိဂဒါေယ အႏုတၱရံ ဓမၼစကၠံ ပဝတၱိတံ အပၸဋိဝတၱိယံ သမေဏန ဝါ ျဗာဟၼေဏန ဝါ ေဒေဝန ဝါ မာေရန ဝါ ျဗဟၼဳနာ ဝါ ေကနစိ ဝါ ေလာကသၼိ''ႏၲိ။

    နိမၼာနရတီနံ ေဒဝါနံ သဒၵံ သုတြာ ပရနိမၼိတဝသဝတၱီ ေဒဝါ သဒၵမႏုႆာေဝသံု ''ဧတံ ဘဂဝတာ ဗာရာဏသိယံ ဣသိပတေန မိဂဒါေယ အႏုတၱရံ ဓမၼစကၠံ ပဝတၱိတံ အပၸဋိဝတၱိယံ သမေဏန ဝါ ျဗာဟၼေဏန ဝါ ေဒေဝန ဝါ မာေရန ဝါ ျဗဟၼဳနာ ဝါ ေကနစိ ဝါ ေလာကသၼိ''ႏၲိ။

    ပရနိမၼိတဝသဝတၱီနံ ေဒဝါနံ သဒၵံ သုတြာ ျဗဟၼကာယိကာ ေဒဝါ သဒၵမႏုႆာေဝသံု ''ဧတံ ဘဂဝတာ ဗာရာဏသိယံ ဣသိပတေန မိဂဒါေယ အႏုတၱရံ ဓမၼစကၠံ ပဝတၱိတံ အပၸဋိဝတၱိယံ သမေဏန ဝါ ျဗာဟၼေဏန ဝါ ေဒေဝန ဝါ မာေရန ဝါ ျဗဟၼဳနာ ဝါ ေကနစိ ဝါ ေလာကသၼိ''ႏၲိ။

    ဣတိဟ ေတန ခေဏန ေတန လေယန ေတန မုဟုေတၱန ယာဝ ျဗဟၼေလာကာ သေဒၵါ အဗၻဳဂၢစၧိ။


    ( ေျမငလ်င္လႈပ္ျခင္း၊ အေရာင္အလင္းျဖစ္ေပၚျခင္း )

    အယဥၥ ဒသသဟႆိေလာကဓာတု သံကမၸိ သမၸကမၸိ သမၸေဝဓိ။
    အပၸမာေဏာ စ ဥဠာေရာ ၾသဘာေသာ ေလာေက ပါတုရေဟာသိ အတိကၠမၼ ေဒဝါနံ ေဒဝါႏုဘာဝႏၲိ။

    ( ျမတ္စြာဘုရား ဥဒါန္းက်ဴးေတာ္မူပံု )

    အထ ေခါ ဘဂဝါ ဣမံ ဥဒါနံ ဥဒါေနသိ ''အညာသိ ဝတ ေဘာ ေကာ႑ေညာ၊ အညာသိ ဝတ ေဘာ ေကာ႑ေညာ'' တိ။ ဣတိ ဟိဒံ အာယသၼေတာ ေကာ႑ညႆ ''အညာသိ ေကာ႑ေညာ'' ေတြဝ နာမံ အေဟာသီတိ။

    ( အရွင္ေကာ႑ည ရဟန္းအျဖစ္ ေလွ်ာက္ေတာင္းပံု )

    အထ ေခါ အာယသၼာ အညာသိေကာ႑ေညာ ဒိ႒ဓေမၼာ ပတၱဓေမၼာ ဝိဒိတဓေမၼာ ပရိေယာဂါဠွဓေမၼာ တိဏၰဝိစိကိေစၧာ ဝိဂတကထံကေထာ ေဝသာရဇၨပၸေတၱာ အပရပၸစၥေယာ သတၴဳသာသေန ဘဂဝႏၲံ ဧတဒေဝါစ ''လေဘယ်ာဟံ ဘေႏၲ ဘဂဝေတာ သႏၲိေက ပဗၺဇၨံ၊ လေဘယ်ံ ဥပသမၸဒ''ႏၲိ။

    ( ဧဟိဘိကၡဳ ရဟန္းျဖစ္ပံု )

    ''ဧဟိ ဘိကၡဴ'' တိ ဘဂဝါ အေဝါစ ''သြာကၡာေတာ ဓေမၼာ၊ စရ ျဗဟၼစရိယံ သမၼာ ဒုကၡႆ အႏၲကိရိယာယာ'' တိ။ သာဝ တႆ အာယသၼေတာ ဥပသမၸဒါ အေဟာသီတိ။

    ဓမၼစကၠပၸဝတၱနသုတၱံ နိ႒ိတံ



    Read more...

    လယ္တီ ဆုမၼစာ

    ငါးအာရုံဘင္အစု ၊ ခင္မင္မႈ႔နဲ႔ေနကုန္ ။
    နင္ယခုေမ့ပံုလို ၊ ေတြ႔မၾကဳံစခန္း ။
    ပါယ္ေလးဝ ၊ ေသာကဘံုမွာ ။
    ေမ်ာရရုံ ရွိေတာ့မခန္း ။
    ေအာက္အဝီစိ ၊ ေသာင္အငူမွာ ။
    ေခါင္းမျပဴးစတမ္း ။
    ႏွစ္အရွည္ ႏွစ္မည္လမ္းကိုလ ။
    ႏွင့္ေမွ်ာ္စမ္း ႏွင့္ကိုယ္ ။
    ေဒသနာထင္ ၊ အလင္းရယ္ႏွင့္ ။
    ႏွင့္အဖ်င္ ပိုထက္သာပို ။
    သည္ေလာဘ ၊ စရုိက္အိုကို ။
    မလိုက္လုိ ၊ ေရွာင္ပစ္လို႔ ။
    ေနာင္အသစ္ တကယ္ျပင္လွ်င္ ။
    ေကာင္းဘို႔အစဥ္ ။
    ခြင့္သာခိုက္မွာ ၊ မလိုက္ခ်င္လွ်င္ ။
    အမွိတ္ႏွင့္ျပင္ ၊ ရွိေသးေလလိမ့္လား ။
    ခြင့္သာတုန္းမွ ၊ မရုန္းခ်င္လွ်င္ ။
    အရႈံးႏွင့္ျပင္ ၊ ရွိေသးေလလိမ့္လား ။

    မနက္ျဖန္ post မွ ျပန္လည္တင္ျပပါသည္ ....။

    ငါတို႔ျဖစ္ရ ၊ ဤေလာကဝယ္
    ဘဝသမိုင္း ၊ မရုိင္းေစရန္
    စိတ္မာန္မခ် ၊ မာနမပါ
    တို႔သာသနာ ၊ တို႔ျပည္ရြာကို
    သာယာေစမႈ ၊ လံု႔လျပဳအံ့

    Read more...

    ဣေျႏၵထက္ေၾကာင္း တရားတက္ေၾကာင္း (၉)ပါး - (၅)


    KDL05 - 006

    Read more...

    အာရမၼဏပစၥည္း - ၂(ဂ)

    ဝိပါက္အမွန္ ေဇာအျပန္ဟု ဆုိ႐ိုးျပဳပံု

    အက်ဳိးေပး ဝိပါက္ကေတာ့ အနိ႒ာ႐ံု မေကာင္းတဲ့ အက်ဳိးေပး ျဖစ္တယ္။ မိမိက အခုလို အသိဉာဏ္ရိွတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ အသင့္အတင့္ ႏွလံုးသြင္းတတ္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ေဇာေတြက်ေတာ့ ဘာေဇာေတြ ေစာသြားပါသလဲ .. ကုသိုလ္ေဇာေတြ ေစာသြားပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဆရာေတာ္ႀကီးမ်ားက "ဝိပါက္အမွန္၊ ေဇာအျပန္"လို႔ ဆို႐ိုးျပဳၾကပါတယ္။

    ဝိေပါက္ကေတာ့ အမွန္အတိုင္း ကိုယ္ဆိုးခဲ့လို႔ မေကာင္းတဲ့ ဆိုးက်ဳိးေတြႏွင့္ လာေတြ႕မေနဘူးလား ... ေတြ႕ရပါတယ္။ ယခု ပစၥဳပၸန္ဘဝမွာ ကိုယ္က ေကာင္းတဲ့ဘက္ကေန ႏွလံုးသြင္းတတ္တဲ့ အတြက္ေၾကာင့္ ေဇာေတြက်ေတာ့ လာေဇာေတြ ေစာသြားပါသလဲ .. ကုသိုလ္ေဇာေတြ ေစာသြားပါတယ္။ ေနရာက်လိုက္တာ။ ႏွလံုးသြင္းတတ္ဖို႔ လိုအပ္ပါတယ္။ ေယာနိေသာ မနသိကာရ အလြန္ပဲ ေယာဂီမ်ားအတြက္ ေက်းဇူးမ်ားပါတယ္။ ကုသိုလ္ျဖစ္ျခင္းရဲ႕ နီးစြာေသာ အေၾကာင္း၊ အနီးဆံုး အေၾကာင္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ေယာနိေသာမနသိကာရ အသင့္အတင့္ ႏွလံုးသြင္းမႈေတြလည္း ရိွေနၾကရပါတယ္။

    ႏွလံုးသြင္းမႈဆိုတာ တစ္ခါတစ္ခါလည္း ရတယ္။ တစ္ခါတစ္ခါလည္း မရေပဘူး။ အာ႐ံုေတြက သိပ္ျပင္းထန္လာတဲ့အခါ ၾကမ္းတမ္းလာတဲ့အခါ စြဲလမ္းစရာ သာယာစရာ အာ႐ံုေတြျဖစ္လုိ႔ သိပ္စြဲလမ္းမႈ ႏွစ္သက္မႈေတြ ျဖစ္လာတဲ့အခါ တစ္ခါတစ္ေလ ႏွလံုးမသြင္းႏိုင္ေတာ့ေပဘူး။ အျပင္းအထန္ ဝိသမေလာဘေတြ ျဖစ္သြားၾကတယ္။ တစ္ခ်ဳိ႕တစ္ခ်ဳိ႕ေသာ ပုဂၢိဳလ္ေတြေပါ့ေလ။ ယခု ေယာဂီမ်ားအေနနဲ႔ေတာ့ အဲဒီဣ႒ာ႐ံုေတြေၾကာင့္ေတာ့ နွလံုးမသြင္းႏိုင္တာေတာ့ မရိွသေလာက္ နည္းၾကပါတယ္။

    အထူးသျဖင့္ေတာ့ အနိ႒ာ႐ံု ဆန္႔က်င္ဖက္ အာ႐ံုေတြ မျမင္ခ်င္တဲ့ အာ႐ံုေတြ၊ မေတြ႕ခ်င္တဲ့ အာ႐ံုေတြ၊ အလြန္ၾကမ္းတမ္းတဲ့ အာ႐ံုေတြနဲ႔ သြားေတြ႕ရတဲ့အခါ တစ္ခါတစ္ခါ ႏွလံုးသြင္းလုိ႔ မရေတာ့ေပဘူး။ စိတ္ေတြ ေဒါမနႆေတြ မျဖစ္တတ္ပါဘူးလား ... ျဖစ္တတ္ပါတယ္။ ႏွလံုးသြင္းမႈက တစ္ခါတစ္ခါလည္း ႏိုင္တယ္။ တစ္ခါတစ္ခါလည္း မႏိုင္ေပဘူး။ ဘာနဲ႔ႏုိင္ေအာင္ ကုစားရမလဲဆိုေတာ့ ႐ႈမွတ္မႈနဲ႔ ကုစားရမယ္။

    ႐ႈမွတ္မႈ႕က အႏိုင္ဆံုးျဖစ္ပံု

    ႐ႈမွတ္မႈကေတာ့ အႏိုင္ဆံုးပါပဲ။ ႐ႈမွတ္မႈေလး ျဖစ္သြားတာနဲ႔ ဒီေဒါသ ေဒါမနႆေတြ ျဖစ္ခြင့္မရေတာ့ဘူး။ 'စိတ္ဆိုးတယ္၊ စိတ္ဆိုးတယ္' 'စိတ္ညစ္တယ္၊ စိတ္ညစ္တယ္'ဟု ႐ႈရတယ္။ သမာဓိဉာဏ္ အားေကာင္းရင္ေတာ့ စိတ္ဆိုး စိတ္ညစ္တာေတြ ပ်က္ပ်က္သြားတာ ျမင္ရမယ္။ သမာဓိဉာဏ္က အားနည္းလုိ႔ရိွရင္လည္း မျမင္ရေပဘူး။ မျမင္ရေတာ့ ဘယ္လိုမ်ား ႐ႈရမလဲဆိုေတာ့ ကိုယ္ကာယမွာ ေရႊ႕ၿပီးေတာ့ ႐ႈရမယ္။ မိမိက စိတ္ကို႐ႈလုိ႔ မႏိုင္ရင္ ဘယ္ကို ေရႊ႕႐ႈရပါ့မလဲ ... ကိုယ္ကာယကို ေရႊ႕ၿပီးေတာ့ မွတ္ရမယ္။

    ထိုင္လ်က္ဆိုရင္လည္း 'ထိုင္တယ္၊ ထိတယ္' 'ထိုင္တယ္၊ ထိတယ္' 'ေဖာင္းတယ္၊ ပိန္တယ္' 'ေဖာင္းတယ္၊ ပိန္တယ္'လုိ႔ အမွတ္ျဖစ္သြားတာနဲ႔ ဒီေဒါသ ေဒါမနႆ ျဖစ္မွ ျဖစ္ပါေတာ့မလား .. မျဖစ္ေတာ့ပါဘူး။ စိတ္ဟာ တစ္ခ်ိန္တည္းမွာ ႏွစ္ခုၿပိဳင္ၿပီးေတာ့ ျဖစ္လုိ႔ မရေပဘူး။ အမွတ္ျဖစ္သြားတာနဲ႔ ေဒါသ ေဒါမနႆေတြ တဒဂၤ တဒဂၤ ကင္းျပတ္သြားတယ္။ ပယ္ၿပီးသား ျဖစ္မသြားပါတယ္။

    သြားလ်က္ဆုိလုိ႔ရိွရင္လည္း 'ဘယ္လွမ္းတယ္၊ ညာလွမ္းတယ္' 'ဘယ္လွမ္းတယ္၊ ညာလွမ္းတယ္' 'ၾကြတယ္၊ ခ်တယ္' 'ၾကြတယ္၊ ခ်တယ္' 'ၾကြတယ္၊ လွမ္းတယ္၊ ခ်တယ္'လို႔ မွတ္လိုက္တာနဲ႔ တစ္ၿပိဳင္နက္ ဒီေဒါသ ေဒါမနႆေတြ ျဖစ္ေနတာ မရိွေတာ့ဘူး။ အမွတ္က မပယ္လုိက္ပါဘူးလား ... ပယ္လိုက္ပါတယ္။ ရပ္လ်က္နဲ႔ ဆိုရင္လည္း 'ရပ္တယ္၊ ရပ္တယ္'လုိ႔ မွတ္လိုက္တာနဲ႔ အမွတ္ျဖစ္သြားတာနဲ႔ ေဒါသ ေဒါမနႆေတြ ျဖစ္ခြင့္ မရေတာ့ေပဘူး။ ဝိပႆနာကေတာ့ မႏိုင္ပါဘူးလား ... ႏိုင္ပါတယ္။ အႏိုင္ဆံုးပဲ။ ေယာဂီမ်ားကေတာ့ ဝိပႆနာကို တကယ္အားကိုးၾကတာ ျဖစ္တယ္။ အားကိုးရာအစစ္ ျဖစ္ပါတယ္။

    ကိုယ့္ကိုယ္သည္သာ အားကိုးရာ အစစ္ျဖစ္ပံု

    အတၱာဟိ အတၱေနာ နာေထာ၊
    ေကာဟိ နာေထာ ပေရာ သိယာ။

    အတၱာဟိ = မိမိသည္ပင္လွ်င္၊ အတၱေနာ = မိမိ၏ ၊ နာေထာ = ကိုးကြယ္ရာျဖစ္၏ ။ ပေရာ = သူတစ္ပါးသည္၊ ေကာဟိ = အဘယ္မွာလွ်င္၊ နာေထာ = ကိုးကြယ္ရာသည္၊ သိယာ = ျဖစ္ႏုိင္ပါအံ့နည္း။

    ကိုယ့္ကိုယ္သည္သာ အားကိုးရာ အစစ္ျဖစ္တယ္။ သူတစ္ပါးဟာ မိမိရဲ႕ အားကိုးရာ ဘယ္မွာ ဟုတ္ႏိုင္ပါ့မလဲ ... ကိုယ့္ကိုယ္ကို ဘယ္လိုအားကိုးရမလဲ ... ျမတ္စြားဘုရားက မိန္႔ၾကားပါတယ္။ ကာယ၊ ေဝဒနာ၊ စိတၱ၊ ဓမၼတည္း ဟူေသာ သတိပ႒ာန္တရား(၄)ပါးက ပြားမ်ားေနတာ ကိုယ့္ကိုယ္ကို အားကိုးေနတာ ျဖစ္တယ္။ အားမကိုးရပါဘူးလား ... အားကိုးရပါတယ္။ အကုသိုလ္ဆိုတာ ရန္သူေတြ၊ ကုသိုလ္ေတြဆိုတာက မိတ္ေဆြေတြ၊ ေဆြမ်ဳိး မိဘေတြပဲ ျဖစ္တယ္။ အကုသိုလ္ေတြ ပယ္ႏိုင္ဖို႔ရာ ကာယ၊ ေဝဒနာ၊ စိတၱ၊ ဓမၼေတြ မပြားမ်ားရပါဘူးလား ... ပြားမ်ားရပါတယ္။ အားကိုးရာ အစစ္ျဖစ္တယ္။ ေယာဂီမ်ား အားကိုးရာ အစစ္ကိုေတာ့ ရထားလုိ႔ ေနရာက်ၿပီး ျဖစ္တယ္။

    ျဖစ္ခိုက္သိမွ သေဘာသိပံု

    အဲဒီမွာ ႐ႈမွတ္ဖို႔ရာကေတာ့ မ်က္စိကလည္း ႐ႈမွတ္ရမယ္၊ ျမင္သိစိတ္ ျဖစ္ခိုက္မွာ။ နားကလည္း ႐ႈမွတ္ရမယ္၊ ၾကားသိစိတ္ ျဖစ္ခိုက္မွာ။ ႏွာေခါင္းကလည္း ႐ႈမွတ္ရမယ္၊ နံသိစိတ္ ျဖစ္ခိုက္မွာ။ လွ်ာကလည္း ႐ႈမွတ္ရမယ္၊ စားသိစိတ္ ျဖစ္ခိုက္မွာ။ ကိုယ္ကလည္း ႐ႈမွတ္ရမယ္၊ ထိသိစိတ္ ျဖစ္ခိုက္မွာ။ စိတ္ကလည္း ႐ႈမွတ္ရမယ္၊ ၾကံသိစိတ္ ျဖစ္ခိုက္မွာ။ အာ႐ံု(၆)ပါးက ဒြါရ(၆)ပါး အၾကည္ဓာတ္(၆)ျဖာမွာ လာတုိက္၍ ဝိညာဏ္ျဖစ္တဲ့ အခိုက္အတန္႔ေလးမွာ ႐ႈရမယ္။ မျဖစ္ဘဲနဲ႔ ႐ႈေနလုိ႔ေတာ့ မရေပဘူး။ ျဖစ္ခုိက္မွာ ႐ႈမွတ္ရမယ္။

    ေဆာင္ပုဒ္။ ။ ျဖစ္ခိုက္႐ႈမွ၊ သဘာဝ၊ မုခ်သိရမည္ ။ သေဘာသိမွ၊ ဥဒယ၊ ဝယျမင္ႏုိင္သည္။

    သေဘာသိမွ၊ ျဖစ္ပ်က္ ျမင္ႏုိင္ပံု

    ျဖစ္ခိုက္ကို႐ႈမွ သဘာဝ - သေဘာေလးေတြကို သိရမယ္။ သေဘာကို သိမွ ဥဒယ-က ျဖစ္၊ ဝယ-က ပ်က္။ "ျဖစ္ပ်က္ကို သိမွ အနိစၥျမင္၊ အနိစၥျမင္မွ ဒုကၡထင္၊ ဒုကၡထင္မွ အနတၱျမင္၊ အနတၱျမင္ ၊ နိဗၺာန္ခြင္ ၊ ေျပးဝင္ဆိုက္ေရာက္သည္" ဆိုတဲ့အတိုင္း အနတၱဉာဏ္ေတြ ပိုင္သြားတဲ့အခါ ေယာဂီမ်ား ေကာင္းမႈေတြ ျပဳတုိင္း ျပဳတိုင္း ဆုေတာင္းခဲ့တဲ့ နိဗၺာန္သို႔ ဆိုက္ေရာက္သြားတာပါပဲ။

    မ်က္စိ နား ႏွာ လွ်ာ ကိုယ္ စိတ္ လို႔ဆိုတဲ့အတုိင္း အစဥ္အတုိင္းေတာ့ မ်က္စိကစၿပီး ေဟာရမွာပါပဲ။ ဝိပႆနာဉာဏ္ေတြ ထူေထာင္ရတာေတာ့ ဘယ္ကေနစၿပီးေတာ့ ထူေထာင္ရပါသလဲဆိုရင္ ကာယကေနစၿပီး ထူေထာင္ေနရတယ္။ ဝိပႆနာဉာဏ္ေတြ အား႐ိွထက္သန္လာတဲ့အခါက်ေတာ့ မ်က္စိကလည္း ႐ႈလို႔ရ၊ နားကလည္း ႐ႈလို႔ရ၊ ႏွာေခါင္းကလည္း ႐ႈလုိ႔ရ၊ လွ်ာကလည္း ႐ႈလို႔ရ၊ ကိုယ္ကလည္း ႐ႈလုိ႔ရ၊ စိတ္ကလည္း ႐ႈလုိ႔ရတာ ျဖစ္သြားတာပါပဲ။ ေဟာၾကားတဲ့ အစဥ္အတိုင္း ႐ႈမွတ္ပံုေလးေတြကို အတိုခ်ဴပ္ေတာ့ ထည့္ၿပီးေတာ့ ေဟာရမွာျဖစ္တယ္။

    မ်က္စိမွာ ႐ူပါ႐ံုအဆင္း လာတုိက္တဲ့အခါ တိုက္ခိုက္ေလးမွာ၊ ျမင္သိစိတ္ ျဖစ္ခိုက္ေလးမွာ 'ျမင္တယ္၊ ျမင္တယ္'လို႔ပဲ မ႐ႈမွတ္ရပါဘူးလား ... ႐ႈမွတ္ရပါတယ္။ သာမန္ပုဂၢိဳလ္ေတြအေနနဲ႔ေတာ့ ျမင္တာကို 'ျမင္တယ္၊ ျမင္တယ္' လုိ႔႐ႈတာ ဘာမ်ား ထူးပါလိမ့္မလဲ ... ဝိပႆာနာ အေျခခံမ႐ိွတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြ စိတ္မွာ ဒီလုိ ျဖစ္သြားႏိုင္ပါတယ္။

    ဝိပႆနာ အေျခခံ႐ိွတဲ့ ပုဂၢိဳလ္မ်ားက်ေတာ့ 'ျမင္တယ္၊ ျမင္တယ္'လို႔ ႐ႈရတာ အလြန္ ထူးျခားတာပါပဲ။ ျမင္ခါမွ်မတၱမွာ တည္ေအာင္ ႐ႈရတယ္။ ျမင္ခါမွ်မတၱမွာ တည္ေအာင္ ႐ႈလုိက္တဲ့အခါ ကုသိုလ္ေတြ ျဖစ္သြားတာပါပဲ။ ေယာဂီမ်ားအေနနဲ႔ ျမင္ခါမွ်မတၱမွာ တည္ေအာင္႐ႈဖို႔ရာ မခဲယဥ္းလွပါဘူး။ သာမန္ပုဂၢဳိလ္ေတြ အေနနဲ႔ေတာ့ ဘယ္လုိေျပာတဲ့ စကားလဲလုိ႔ေတာင္ ထင္သြားၾကတယ္။

    စၾကႍေလွ်ာက္ေနတဲ့ ေယာဂီမွာ အမွတ္ေတြက ေကာင္းလုိ႔ ၾကြတယ္၊ လွမ္းတယ္၊ ခ်တယ္လုိ႔ မွတ္ေနရာတြင္ ၾကြလုိက္တဲ့အခါ ေပါ့ေပါ့တက္သြားတာ၊ လွမ္းလိုက္တဲ့အခါ ေပါ့ေပါ့ၿပီးေတာ့ ေရြ႕သြားတာ၊ ခ်လုိက္တဲ့အခါ ေလးေလးၿပီးေတာ့ က်သြားတာ ျမင္ေန၍ အမွတ္ေတြ ေကာင္းေနခိုက္မွာ ေယာဂီအနားမွာ လူတစ္ေယာက္ ျဖစ္သြားလိုက္တဲ့အခါ ေယာဂီနားက ျဖစ္သြားတာ ဘယ္သူပါလဲလို႔ ေမးလိုက္လွ်င္ လူတစ္ေယာက္ေတာ့ ျဖစ္သြားတာပဲ၊ ဘယ္သူလဲေတာ့ မသိပါဘူး၊ အမ်ဳိးသားလား၊ အမ်ဳိးသမီးလား၊ ကြဲမွ ကဲြျပားပါရဲ႕လား ... မကဲြျပားပါဘူး။

    ျမင္လွ်င္ ျမင္ခါမွ်မတၱမွာ မတည္သြားပါဘူးလား ... တည္သြားပါတယ္။ ႐ႈမွတ္ေနေတာ့ လူတစ္ေယာက္ ျဖစ္သြားတာကိုေတာ့ သိလိုက္တယ္။ အမ်ဳိးသားလား၊ အမ်ဳိးသမီးလား၊ အရပ္က ျမင့္သလား၊ နိမ့္သလား၊ အသားက မဲသလား၊ ျဖဴသလား၊ သိမွ သိပါရဲ႕လား ... မသိပါဘူး။ ျမင္ခါမွ်မတၱမွာ တည္သြားတာ ျဖစ္တယ္။ ျမင္လွ်င္ ျမင္ခါမွ်မတၱမွာဆိုတာ ေယာဂီမ်ားလို သမာဓိဉာဏ္ အေျခခံရိွတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြ အတြက္ေတာ့ သိပ္ေတာ့ မခက္လွပါဘူး။

    ဒိေ႒ ဒိ႒မတၱံ ဘဝိႆတိ။
    ဒိေ႒ = ျမင္အပ္ေသာ အဆင္း႐ူပါ႐ံု၌၊ ဒိ႒မတၱံ = ျမင္ကာမွ် ျဖစ္ေသာစိတ္သည္၊ ဘဝိႆတိ = ျဖစ္လတၱံ (ဝါ) ျမင္ခါမွ်မတၱမွာ တည္ေအာင္႐ႈရမည္ ။ ဣတိ = ဤသို႔၊ ဘဂဝါ = ျမတ္စြားဘုရားသည္၊ အေဝါစ = က႐ုဏာေရွ႕သြား ပညာအားျဖင့္ ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့ ပါေပသတည္း .... ။
    သာဓု ... သာဓု ... သာဓု ။

    ႐ူပါ႐ံုအဆင္း မ်က္စိအၾကည္မွာ လာတုိက္တဲ့အခါ 'ျမင္တယ္၊ ျမင္တယ္'လို႔ ျမင္ခါမွ်မတၱမွာပဲ တည္ေအာင္႐ႈရမယ္လုိ႔ ျမတ္စြာဘုရား မိန္႔ၾကားေတာ္မူပါတယ္။ ျမင္ခါမတၱမွာ တည္ေအာင္ ႐ႈဖို႔ရာမွာ အဆင့္ဆင့္ ႐ႈရင္ေတာ့ ပိုၿပီး ျမင္ခါမွ်မတၱ တည္သြားႏိုင္ပါတယ္။

    အမွတ္ေတြေကာင္းေနတဲ့ စၾကႋေလွ်ာက္ေနသည့္ ေယာဂီပုဂၢိဳလ္မွာ ျမင္စရာ ၾကည့္စရာတစ္ခုေပၚလာ၍ ၾကည့္ရေတာ့မယ္ ဆိုလို႔ရိွရင္ ေရွးဦးစြာ ၾကည့္ခ်င္တဲ့စိတ္ေတြ အရင္ျဖစ္ေနတာ မထင္ရွားပါဘူးလား ... ထင္ရွားပါတယ္။ ထင္ရွားေနေတာ့ 'ၾကည့္ခ်င္တယ္၊ ၾကည့္ခ်င္တယ္'လို႔ မွတ္လို႔မရပါဘူးလား ... မွတ္လို႔ရပါတယ္။ ၾကည့္ခ်င္စရာ အာ႐ံုသည္ မိမိအတြက္ ဘာမွ် အက်ဳိးမရိွဘူးဆိုရင္ မၾကည့္ေတာ့ေပဘူး။ 'ၾကည့္ခ်င္တယ္၊ ၾကည့္ခ်င္တယ္'နဲ႔ပဲ ရပ္လို႔ရသြားတယ္။ မၾကည့္ျဖစ္ေတာ့ေပဘူး။

    မၾကည့္မျဖစ္တဲ့ အာ႐ံုျဖစ္လို႔ ၾကည့္မွ ျဖစ္မယ္ဆိုရင္ေတာ့ 'ၾကည့္ခ်င္တယ္၊ ၾကည့္ခ်င္တယ္'လို႔ ေရွးဦးစြာ ႐ႈမွတ္ရပါတယ္။ ထုိ႔ေနာက္မွ ၾကည့္တဲ့ မ်က္လံုး အမူအရာေတြ ျဖစ္လာတယ္။ အေပၚမ်က္ခြံက အေပၚသို႔တက္၊ ေအာက္မ်က္ခြံက ေအာက္သို႔က်၊ အတြင္းက အားယူေနတာကို 'ၾကည့္တယ္၊ ၾကည့္တယ္'လို႔ ႐ႈမွတ္ရေပတယ္။ (၃)ဆင့္ ႐ႈမွတ္လိုက္လွ်င္ ျမင္ခါမွ်မတၱ တည္ေအာင္ ႐ႈမွတ္လုိ႔ ရသြားၾကပါတယ္။

    ႐ႈမွတ္၍ ၾကည့္ရာတြင္ ကုသိုလ္(၃)မ်ဳိး ရရိွႏိုင္ပံု

    'ၾကည့္ခ်င္တယ္၊ ၾကည့္ခ်င္တယ္'လို႔ မွတ္ရတာက ၾကည့္ခ်င္တဲ့ စိတ္ကို မွတ္ရတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ စိတၱာႏုပႆနာ သတိပ႒ာန္အေနနဲ႔ ကုသိုလ္ေတြ ရေပတယ္။ 'ၾကည့္တယ္၊ ၾကည့္တယ္'လုိ႔ ႐ႈမွတ္တဲ့ အခါက်ေတာ့ မ်က္လံုးအမူအရာ ကိုယ္ကာယကို ႐ႈမွတ္ရတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ကာယာႏုပႆနာ သတိပ႒ာန္အေနနဲ႔ ကုသိုလ္ေတြ ရေပတယ္။ 'ျမင္တယ္၊ ျမင္တယ္'လုိ႔ ႐ႈမွတ္ရတဲ့ အခါက်ေတာ့ ျမင္ခါမွ်မတၱသေဘာကို ႐ႈမွတ္ရတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ဓမၼာႏုပႆနာ သတိပ႒ာန္အေနနဲ႔ ကုသိုလ္ေတြရေပတယ္။ ဤကဲ့သို႔ တစ္ခါၾကည့္လုိက္ရင္ ကုသိုလ္ေတြ (၃)မ်ဳိး ရရိွသြားႏို္င္ေပတယ္။

    ဥပၸႏၷဳပၸႏၷာနံ သခၤါရာနံ ခယေမဝ ပႆတိ။
    ဥပၸႏၷဳပၸႏၷာနံ = ျဖစ္တိုင္း ျဖစ္တိုင္းကုန္ေသာ၊ သခၤါရာနံ = သခၤါရတရား ႐ုပ္နာမ္ ႏွစ္ပါးတုိ႔၏ ၊ ခယေမဝ = ကုန္ျခင္းကိုသာလွ်င္၊ ပႆတိ = ႐ႈ၏ ။ ဣတိ = ဤသို႔၊ အ႒ကထာစရိေယာ = အ႒ကထာဆရာသည္၊ သံဝေဏၰတိ = ေကာင္းစြာမေသြ ဖြင့္ျပေတာ္ မူခဲ့ပါေပသတည္း ... ။
    သာဓု ... သာဓု ... သာဓု ။

    ေယာဂီမ်ားရဲ႕သႏၲာန္မွာ အက်ဥ္းခ်ဴပ္အားျဖင့္ ႐ုပ္တရား နာမ္တရား ႏွစ္ပါးပဲ ရိွပါတယ္။ အဲဒီ ႐ုပ္တရား နာမ္တရား ႏွစ္ပါးလံုးသည္လည္း ျဖစ္ၿပီးတာနဲ႔ ကုန္ပ်က္၊ ျဖစ္ၿပီးတာနဲ႔ ကုန္ပ်က္သြားတာပါပဲ။ တစ္ခဏေလးေတာင္ မတည္ေပဘူး။ အဲဒီ ကုန္ပ်က္တဲ့ဘက္ကို စိတ္ကို ညြတ္ၿပီးေတာ့ ႐ႈမွတ္တတ္တာဟာလည္း ဣေျႏၵထက္ေၾကာင္းတရား တစ္ပါးျဖစ္တယ္။ တရားေတြ ျမန္ျမန္ေတြ႕၊ တရားထူး တရားျမတ္ေတြ ျမန္ျမန္ရဖို႔ရာ ျဖစ္တယ္။

    ေဆာင္ပုဒ္။ ။ ျဖစ္တိုင္း႐ုပ္နာမ္၊ ခ်ဴပ္ပ်က္ဟန္၊ ဧကန္႐ႈရမည္။

    ႐ုပ္တရား နာမ္တရားႏွစ္ပါးလံုး ကုန္ပ်က္ ခ်ဴပ္ပ်က္တဲ့ဘက္ကို စိတ္ကို ညြတ္ၿပီး ႐ႈမွတ္တတ္တာဟာလည္း ဣေျႏၵထက္ေၾကာင္း တရားေတြတက္ေၾကာင္း တစ္ပါးျဖစ္ေပတယ္။ ေဖာင္းတယ္၊ ပိန္တယ္၊ ၾကြတယ္၊ လွမ္းတယ္၊ ခ်တယ္ဟု ႐ႈမွတ္ေနတဲ့အခါမွာ ကုန္ပ်က္တဲ့ဘက္ကုိ စိတ္ကို ညြတ္ၿပီးေတာ့ ႐ႈမွတ္ေပးရမယ္။ ေဖာင္းတယ္လုိ႔ ႐ႈမွတ္တဲ့အခါမွာ ႐ႈမွတ္ၿပီးတာနဲ႔ ေဖာင္းတာေလး မရိွေတာ့ေပဘူး။ ပိန္တယ္လုိ႔ ႐ႈမွတ္ရတာ အသစ္လား ... အေဟာင္းလား .. အသစ္ပဲ ျဖစ္ေပတယ္။ ႐ႈမွတ္ၿပီးတာနဲ႔ ကုန္သြားၿပီး ပ်က္သြားတာကို သိႏိုင္ေလာက္ေအာင္ စိတ္ကို စူးစိုက္ထားရမယ္။ ကုန္ပ်က္တဲ့ဘက္ကို စိတ္ကို ညြတ္ထားရေပတယ္။

    ဆက္ရန္ .... အာရမၼဏ ၂(ဃ)သို႔

    Read more...

    Movie date: Sat 18th July

    Movie date: Life After Life???

    Here’s the sticky point for many Westerners. Buddhism teaches that there is rebirth, that one revolves in Samsara from life to life, birth to death, over and over.

    Many of us thought there would not even be life after the Y2K crash …

    For some reason this one point is something that Westerner’s find hard to swallow. Yet not only is it a real part of the teaching, but it is central to ‘Right View’. Just for fun, we will be looking at these questions – all opinions are allowed.

    • New (or Old) Age nonsense ?
    • What is the difference between reincarnation and rebirth?
    • What is it that is reborn?
    • Are you really supposed to believe in rebirth?
    • What influences your rebirth destination?

    Life After Life

    Lunch and movie at the Tai Pan hotel, Suk 23

    Saturday 18th July

    life-after-life

    The usual format : meet for lunch between 11 and 12 for the Tai Pan Buffet. It is 206 baht per person, which is paid to the hotel directly. The food is excellent, and well priced. Lunch is a nice informal way to meet some of the other people. There is always a good crowd and interesting characters …

    After lunch, at around 1pm we’ll move up to the meeting room on level 5 for the movie. You are welcome to just come for lunch, or just for the movie, or both. But so that we can tell the Hotel how many people to expect for the lunch please leave a comment below if you think you will be coming.

    Movies:

    Life after Life: American new age style movie listing evidence from Near Death Experiences that suggests that death is only the beginning.

    Following we’ll look at a more balanced British documentary about a boy who recalls his previous life (or does he?)

    Interspersed will be lots of chance to argue, debate, and express your view; politely of course.

    Room hire is 2500 baht which we’ll share between us, which is a special discount price for our group and includes projector. The room is quiet and air-conditioned.

    It’s been too long since our previous movie dates and lunches, so make the effort to come if you can. In August and Sept we’ll be busy with weekly Dhamma talks and some one day meditation workshops, so this might be the last chance for a while for a social gathering. Don’t worry if you don’t know anyone, or have not been before – we’ll all be mixing seats at a couple of long tables, so no one is left out.

    Directions:

    Goto Asoke BTS or Underground line. Walk East and go down Sukhumvit 23 for 336 meters (thanks Google Earth). Turn left into the Tai Pan Hotel. Restaurant is on the ground floor as you enter the building. Make sure to come and announce yourself – or they might not give you our discounted price for lunch!

    Map to Tai Pan Hotel - Sukhumvit 23



    Read more...

    လာလည္ၾကသူမ်ား

    ဤဘေလာ့ဂ္၏ ရည္ရြယ္ခ်က္

    ယခုအခါ ကမၻာတလႊားတြင္ရွိေနၾကေသာ ဓမၼဘေလာ့ဂ္ဂါမ်ားသည္ ေန ့စဥ္ႏွင့္ အမွ် အင္တာနက္ စာမ်က္ႏွာမ်ား ေပၚတြင္ ဓမၼႏွင့္သက္ဆိုင္ေသာ အေၾကာင္းအရာ အမ်ိဳးမ်ိဳးကို ပို ့စ္မ်ားေရးတင္လ်က္ ရွိေနၾကပါသည္။

    ဘေလာ့ဂ္ဂါမ်ားမွ မိမိတို ့၏ကိုယ္ပိုင္ စာမ်က္ႏွာမ်ားမွတဆင့္ ေရးတင္ေနၾကသျဖင့္ ဖတ္ရႈေလ့လာသူမ်ားအတြက္ ေနရာမ်ားစြာသို ့ သြားေရာက္ ဖတ္ရႈေနၾကရပါသည္။

    ထို ့ေၾကာင့္ စာဖတ္သူမ်ား အခ်ိန္ကုန္သက္သာေစရန္ႏွင့္ မိမိတို ့ ဖတ္ရႈလိုရာကို လြယ္လင့္တကူ ရွာေဖြနိဳင္ရန္ ေန ့စဥ္ေရးသား ေနၾကေသာ အေၾကာင္းအရာမ်ားကို တေနရာတည္းတြင္ စုစည္းေပးလိုေသာ ရည္ရြယ္ခ်က္ျဖင့္ ဤဘေလာ့ဂ္ကို စီစဥ္လိုက္ျခင္းျဖစ္ပါသည္။

    ေျပာခ်င္တာမ်ားရွိရင္ ေရးေပးထားခဲ့ပါ

    ျမန္မာျပကၡဒိန္

    ျမန္မာျပကၡဒိန္
    www.burmeseclassic.com မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။

      © Blogger templates The Professional Template by Ourblogtemplates.com 2008

    Back to TOP