* သဗၺဒါနံ ဓမၼဒါနံ ဇိနာတိ၊ * သဗၺရသံ ဓမၼရေသာ ဇိနာတိ။

* သဗၺဒါနံ ဓမၼဒါနံ ဇိနာတိ၊     * သဗၺရသံ ဓမၼရေသာ ဇိနာတိ။

နမတၳဳ ဗုဒၶါနံ နမတၳဳ ေဗာဓိယာ။ နေမာ ဝိမုတၱာနံ၊ နေမာ ဝိမုတၱိယာ။

ဘုရားရွင္တို ့အား ရွိခိုးပါ၏။
ဘုရားရွင္တို ့၏ မဂ္ဥာဏ္ ဖိုလ္ဥာဏ္အား ရွိခိုးပါ၏။
ကိေလသာတို ့မွ လြတ္ေျမာက္ေတာ္မူၾကေသာ ဘုရားရွင္တို ့အား ရွိခိုးပါ၏။
ထိုဘုရားရွင္တို ့၏ ဝိမုတၱိငါးပါးအား ရွိခိုးပါ၏။

ကရုဏာလက္မ်ား ကမ္းလင့္ေပးပါ...

ကရုဏာလက္မ်ား ကမ္းလင့္ေပးပါ...
စား၀တ္ေနေရးအဆင္ေျပေစရန္ ဆန္အိတ္လွဴျခင္း ႏွင့္ အျခားလိုအပ္သည္မ်ား လွဴဒါန္းျခင္းတို႔ျဖင့္ လစဥ္ ေထာက္ပံ့သြားမည္ျဖစ္ပါသည္။ သီလရွင္ႏွင့္ ေက်ာင္းသားမ်ား ေအာင္ျမင္စြာ ပညာသင္ၾကားႏိုင္ေရး အတြက္ အနီးကပ္စာျပေပးမည့္ ဆရာမ (၆) ဦးအား တစ္လလွ်င္ (၅) ေသာင္းက်ပ္ျဖင့္ ငွါးရမ္းေပးရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။ ပညာေရးအလွဴအား ေစတနာရွင္မ်ားမွလည္း ပါ၀င္ လွဴဒါန္းႏိုင္ပါသည္။ ေကာက္ခံရရွိေသာ အလွဴေငြမ်ားအား ဘဏ္စာအုပ္ထားရွိ၍ ေငြစာရင္းရွင္းတမ္းအား လစဥ္ေဖာ္ျပသြားမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ေက်ာင္းသား/ေက်ာင္းသူမ်ား၏ မွတ္တမ္းမ်ားအား အလွဴရွင္မ်ားထံသို႔လည္း ေပးပို႔သြားပါမည္။

ပညာေရးအလွဴေတာ္ ႏႈိးေဆာ္ခ်က္


ရန္ကုန္ျမိဳ႕ အေသာကာရာမ သီလရွင္စာသင္တုိက္မွ နဝမတန္း ေျဖဆုိမည့္ သီလရွင္ ဆရာေလးမ်ားအတြက္ ဆရာ၊ ဆရာမမ်ား လစဥ္ ထားေပးႏုိင္ရန္ ပညာေရးအလွဴရွင္မ်ား လုိအပ္ေနပါသည္။ ေရႊေစတီ ဘုန္းေတာ္ၾကီးသင္ပညာေရးေက်ာင္းတြင္လည္း ဆင္းရဲႏြမ္းပါးသည့္ ၉ တန္းႏွင့္ ၁၀ တန္း ေက်ာင္းသားမ်ား ေက်ာင္းအိပ္ေက်ာင္းစား ေနထုိင္ပညာဆည္းပူးႏုိင္ေရးအတြက္ ကူညီေထာက္ပံ့မည့္ ကုသုိလ္ရွင္မ်ား လုိအပ္လ်က္ ရွိပါသည္။ ေစတနာရွင္ အလွဴရွင္မ်ား အေနျဖင့္ ေထရဝါဒ ဗုဒၶဘာသာ လူငယ္မ်ားအသင္း http://www.mmtheravada.org ဖုန္း
09-73062811, 09-5505176 သုိ႔ ဆက္သြယ္လွဴဒါန္းၾကေစလုိပါသည္။

သီလရွင္ ဆရာေလးမ်ားႏွင့္ ကေလးမ်ား ဇြန္လအမီ ေက်ာင္းတက္ႏုိင္ေရးအတြက္ ကာလဒါန ကုသုိလ္အျဖစ္ သဒၶါတတ္အား နည္းမ်ားမဆုိ လွဴဒါန္းကူညီၾကပါရန္ ႏႈိးေဆာ္အပ္ပါသည္။

၀ိမုတၱိရသ အဖြဲ႔သားမ်ား

------------------------
ေနာက္ဆက္တြဲသတင္း.....

ပညာေရးအလွဴေတာ္လႉဒါန္းမည့္အစီအစဥ္

ေထရ၀ါဒဗုဒဘာသာ လူငယ္မ်ား အသင္းမွ ဦးစီး၍ (၂၀၁၁) ခုႏွစ္တြင္ န၀မတန္းသို႔ တက္ေရာက္မည့္ ေက်ာင္းသား (၂၅) ေယာက္ႏွင့္ ေက်ာင္းသူ (၂၅) ေယာက္အား ပညာေရးေထာက္ပံ့မႈျပဳလုပ္ေပးႏိုင္ရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။

ျပဳလုပ္မည့္အစီအစဥ္

ေက်ာင္းသားမ်ားအား ေရႊေစတီဘုန္းႀကီးေက်ာင္း (ဆရာေတာ္ ဦးေတဇႏၵိ၊ ခ/(၃) ရက္ကြက္၊ ေရႊေစတီေက်ာင္း၊ မဂၤလာဒုံၿမိဳ႕နယ္) တြင္ထားရွိမည္ျဖစ္ၿပီး ေက်ာင္းသားမ်ားသည္ မိမိတို႔ ဆႏၵအေလ်ာက္ ကိုရင္၀တ္လိုကလည္း ၀တ္ႏိုင္ပါသည္။ ေက်ာင္းသူမ်ားအား အေသာကာရာမ သီလရွင္စာသင္တိုက္ (ဆရာေလးေဒၚသုနႏၵာ (ဖုန္း-၀၉-၈၆၂၈၈၁၁)၊ ၀ါယာလက္ေစ်းမွတ္တိုင္၊ ေရႊႏွင္းဆီရပ္ကြက္၊ မဂၤလာဒံုၿမိဳ႕နယ္) တြင္ထားရွိပါမည္။ အေသာကာရာမေက်ာင္းမွ သီလရွင္မ်ားသာလက္ခံသည္ျဖစ္၍ ေက်ာင္းသူမ်ားမွာ သီလရွင္၀တ္ရပါမည္။ သီလရွင္မ်ားတက္ေရာက္ရမည့္ အ.ထ.က ေက်ာင္းမွာ အေသာကာရာမ ေက်ာင္းမွလက္ရွိ သီလရွင္မ်ား တက္ေရာက္ေနေသာ ေက်ာင္းျဖစ္၍ ပညာသင္ၾကားမႈတြက္ အခက္အခဲ မရွိႏိုင္ပါ။ စာသင္သူမ်ား စား၀တ္ေနေရးအဆင္ေျပေစရန္ ဆန္အိတ္လွဴျခင္း ႏွင့္ အျခားလိုအပ္သည္မ်ား လွဴဒါန္းျခင္းတို႔ျဖင့္ လစဥ္ ေထာက္ပံ့သြားမည္ျဖစ္ပါသည္။ သီလရွင္ႏွင့္ ေက်ာင္းသားမ်ား ေအာင္ျမင္စြာ ပညာသင္ၾကားႏိုင္ေရး အတြက္ အနီးကပ္စာျပေပးမည့္ ဆရာမ (၆) ဦးအား တစ္လလွ်င္ (၅) ေသာင္းက်ပ္ျဖင့္ ငွါးရမ္းေပးရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။ ပညာေရးအလွဴအား ေစတနာရွင္မ်ားမွလည္း ပါ၀င္ လွဴဒါန္းႏိုင္ပါသည္။ ေကာက္ခံရရွိေသာ အလွဴေငြမ်ားအား ဘဏ္စာအုပ္ထားရွိ၍ ေငြစာရင္းရွင္းတမ္းအား လစဥ္ေဖာ္ျပသြားမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ေက်ာင္းသား/ေက်ာင္းသူမ်ား၏ မွတ္တမ္းမ်ားအား အလွဴရွင္မ်ားထံသို႔လည္း ေပးပို႔သြားပါမည္။ အေသးစိတ္ေဆာင္ရြက္မည့္ အခ်က္အလက္မ်ားအားလည္း ဆက္လက္ေဖာ္ျပသြားပါမည္။

ေလ်ာက္ထားမည့္ သူမ်ား ျပည့္စုံရမည့္အခ်က္မ်ားမွာ

(က) ေက်ာင္းသူမ်ားမွာ သီလရွင္၀တ္ႏိုင္ရပါမည္။

(ခ ) မိဘမ်ားမွ ေနထိုင္ရန္ခြင့္ ျပဳသူျဖစ္ရပါမည္။

(ဂ ) စာသင္သားမ်ားေနထိုင္မည့္ ေက်ာင္းတြင္း စည္းကမ္းမ်ားကို တိက်စြာလိုက္နာရပါမည္။

(ဃ) ေက်ာင္းထားရန္ အမွန္တကယ္အခက္အခဲ ရွိေနသူျဖစ္ရပါမည္။

အထက္ပါအခ်က္အလက္မ်ားႏွင့္ ျပည့္စုံသူမ်ားသည္ ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာလွဴငယ္မ်ား အသင္းသို႔ ဆက္သြယ္ေမးျမန္းႏိုင္ပါသည္။ (http://mmtheravada.org)

ဆက္သြယ္ရန္လိပ္စာ

ကိုထြန္းထြန္းလိႈင္

ဖုန္း ၀၉-၇၃၀၆၂၈၁၁

htunhtunhlaing82@gmail.com

winthu.tbyo@gmail.com

thantzin83@gmail.com

Monday, June 29, 2009

ဆရာၾကီး ေရႊဥေဒါင္း၏ ဒိေ႒ဒိ႒မတၱံ လက္ေတြ ့က်င့္စဥ္ (၈)

ကြ်ႏု္ပ္ေတြ ့ေသာ စိတ္သဘာ၀ ( ၂ )


မတ္လထုတ္ ရႈမ၀မဂၢဇင္းတြင္ “ ကြ်ႏု္ပ္ေတြ ့ေသာ စိတ္သဘာ၀ ” အေၾကာင္းကို ေရးသားေဖာ္ၿပခဲ့ရာ နက္နဲစြာ စဥ္းစားဆင္ၿခင္ၿခင္း အလုပ္၌ ၀ါသနာပါရွိသူမ်ား စိတ္၀င္စားၾကသည္ဟု သိရ၍ လူကိုယ္တိုင္ လာေရာက္၍ ေသာ္လည္းေကာင္း၊ စာၿဖင့္ ေရးသား၍ေသာ္လည္းေကာင္း မရွင္းမလင္း အခ်က္အလက္မ်ားကို စုံစမ္းေမးၿမန္းၿခင္း၊ စာမတတ္ေသာ လူၿပိန္းမ်ား စိတ္၀င္စားေလာက္ေအာင္ ေရးတတ္ေပသည္ဟု ခ်ီးက်ဴးၿခင္း၊
ဤအေၾကာင္းကို ဆက္လက္ေရးသားေဖာ္ၿပပါဦးဟု ေတာင္းပန္တိုက္တြန္းၿခင္း စသည္ၿဖင့္ အားေပးၾကသည္ ၿဖစ္ေသာေၾကာင့္ နက္နဲေသာသဘာ၀ကို ေဖာ္ထုတ္တင္ၿပၿခင္းအလုပ္တြင္ အားတက္လာၿပန္သည္ၿဖစ္၍ ဆက္လက္ေဖာ္ၿပလိုက္ရၿပန္ေပသည္။ ေရးပို ့ၾကေသာ စာမ်ားအနက္တြင္ “ ကိုယ္ေတြ ့ဆိုေသာ္လည္း စိတ္ကူးႏွင့္ ေရးၿခင္းမဟုတ္ေသာ ဆရာၾကီး ”” ဟု ဂြေမးသူ တစ္ေယာက္တေလ ပါရွိသည္လည္း မွန္သည္။ သို ့ေသာ္ တရုတ္ၿပည္ ပီကင္းအေၾကာင္းကို ကြ်ႏု္ပ္ ေရးသားခဲ့စဥ္က တကယ္ေရာက္ခဲ့၍ေလာ၊ သို ့တည္းမဟုတ္ စာထဲမွာ ေတြ ့၍ ကူးခ်ၿခင္းေလာ ဟူသည္ကို အကဲၿဖစ္ႏိုင္ဘိသကဲ့သို ့ ဤကိစၥတြင္လည္း စဥ္းစားဥာဏ္ရွိသူမ်ား အကဲၿဖစ္ႏုိင္ဖို ့ ရွိေသာေၾကာင့္ တစ္ေယာက္တေလ “ ဂြေမး ” ၿခင္းမွ်ကို အေရးလုပ္မည္ မဟုတ္ေခ်။


အမ်ိဳးမ်ိဳးနားလည္တတ္ၿခင္း


“ စိတ္ဆိုတာ ဘာလဲ-သိသလား ” ဟု ေမးခဲ့လွ်င္ ကိုယ့္အသိကေလးႏွင့္ ကိုယ္ ေၿဖဆိုၾကေပလိမ့္မည္။ ေက်ာင္းသားအရြယ္ ကေလးတစ္ေယာက္က “ဗိုက္ထဲကေနၿပီး ၾကံၾကံေနတာ စိတ္ေပါ့ ” ဟု ေၿဖဆိုဖူး၏ ။ အေတာ္အတန္ ေခတ္ပညာတတ္တစ္ေယာက္ကမူ “ ေခါင္းထဲက ( ဦးေႏွာက္ထဲ )ၾကံစည္စိတ္ကူးတတ္တာဟာ စိတ္ေပါ့ ” ဟု ေၿဖၿပန္၏ ။ သာမန္သိေသာ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ တစ္ေယာက္ကမူ “ သိတတ္တဲ့ သေဘာတရားကေလးဟာ စိတ္ေပါ့ ” ဟု ေၿဖဆိုတတ္သည္။ ကမၼ႒ာန္းသမားတစ္ေယာက္ကမူ “ ထြက္သက္ ၀င္သက္ကို ရႈမွတ္ေနတဲ့အခါမွာ ထြက္ေလ၀င္ေလက ရုပ္တရား၊ ၀င္ၿခင္း ထြက္ၿခင္းကို သိတာက စိတ္ ” ဟု
ေၿဖဆိုေပလိမ့္မည္။ သၿဂၤ ိဳဟ္သမား တစ္ေယာက္ကို ေမးလွ်င္ “ စိတ္တစ္ခု ယုတ္ ၉၀ အက်ယ္ ၁၂၀ပါးရွိသည္ ” ဟု ေၿဖဆိုေပလိမ့္မည္။ တစ္နည္းလည္း ခႏၶာငါးပါးရွိသည့္အနက္ ရုပ္ခႏၶာတစ္ပါးသာၿဖစ္၍ နာမ္ခႏၶာေလးပါးရွိသည္ဟု ေၿဖဆိုေပလိမ့္မည္။


“ နာမ္ ” ႏွင့္ “ စိတ္ ” အတူတူပင္ ၿဖစ္သေလာ၊ သို ့မဟုတ္ ၿခားနားၿခင္း ရွိေသးသေလာဟု ဆင့္၍ေမးခဲ့ေသာ္ စိတ္ႏွင့္ေစတသိက္ကို နာမ္ေခၚသည္ဟု ေၿဖဆိုတတ္ေပလိမ့္မည္။ ေစတသိက္မွာလည္း ၅၂ပါးရွိသည္ဟု ေၿပာတတ္၍ အမည္နာမမ်ားကိုပင္ ေရတြက္၍ ၿပတတ္ေပလိမ့္မည္။ သို ့ရာတြင္ စိတ္ႏွင့္ေစတသိက္ ယွဥ္တြဲၿပီး အလုပ္လုပ္ၾကပုံကို ဥဒါဟရုဏ္ေဆာင္၍ ေဟာပါဟု ဆိုလိုက္လွ်င္ အေတာ္အတန္ စာတတ္သူမ်ားမွာ ခ်ာလည္လည္ၿဖစ္၍ သြားတတ္ၾက၏ ။ မ်ားစြာေသာ လူတို ့သည္ မိမိတို ့၏ ဥာဏ္ထဲ၌ ရွင္းလင္းၿပတ္သားစြာ နားလည္သည္ မဟုတ္ပါဘဲလ်က္ အမည္နာမမ်ားကို ရြတ္ဆို၍ အနက္အဓိပၸါယ္ကို အသင့္အတင့္ ေၿပာၿပ တတ္သည္ဆိုလွ်င္ နားလည္လွၿပီဟု မွတ္ထင္တတ္ၾကေလသည္။


စိတ္ႏွင့္ ေစတသိက္


“ စိတ္ ” ဟူေသာ စကားလုံးမွာ အရပ္သုံး ႏွင့္ စာသုံး ၿခားနားၿခင္းၿဖစ္၏ ။ ဗုဒၶအဘိဓမၼာ အလိုအားၿဖင့္ “ စိတ္ ” ဟူသည္မွာ ၀ိညာဏကၡႏၶာ တစ္ခုတည္းကိုသာ ဆိုလို၍ “သိတတ္ၿခင္း” သေဘာတရားသက္သက္မွ်သာ ၿဖစ္၏။ ၾကံစည္ၿခင္း၊ ေတြးေတာၿခင္း၊ သိမွတ္ၿခင္း စေသာ အလုပ္မ်ားမွာ စိတ္သက္သက္ၿဖင့္ လုပ္တတ္သည္ မဟုတ္။ ေစတသိက္ႏွင့္ ပူးေပါင္းမွသာလုပ္ႏုိင္၏ ။ ( mind ) ဟူေသာစကားကို “ စိတ္ ” ဟူ၍ ၿပန္ဆိုေနၾကၿခင္းမွာ မမွန္ကန္ေခ်။ စင္စစ္အားၿဖင့္ “ နာမ္ ” ဟူ၍ ၿပန္ဆိုသင့္သည္။ အေနာက္တိုင္းသားမ်ားသည္ “ ေစတသိက္ ” ဟူေသာ အဘိဓမၼာစကားကို နားမလည္ၾကသည္ ၿဖစ္၍ သိမႈသက္သက္မွ်သာမကဘဲ ၾကံစည္ၿခင္း၊ ေတြးေတာၿခင္း၊ ဆင္ၿခင္သုံးသပ္ၿခင္း စေသာ အလုပ္အားလုံးကို လုပ္တတ္ေသာ အရာတစ္ခုရွိသည္ဆုိ၍ (mind) ဟု နာမည္ေပးထားၾကရာ၊ နားမလည္သူၿခင္း ဆုံဆည္းမိသည္ႏွင့္ ၿမန္မာကလည္း “စိတ္ ” ဟု ၿပန္ဆိုခဲ့ၾကသည္။ အမွန္မွာ ( mind ) ဟူသည္ စိတ္ ( ၀ိညာဏကၡႏၶာ) ကို ဆိုလိုၿခင္းမဟုတ္။ စိတ္ေရာ ေစတသိက္ပါ ပူးေပါင္းထားသည့္ “ နာမ္ ” တရားကို ဆိုလိုၿခင္းၿဖစ္သည္။ ( တရားအားထုတ္ခါစအခ်ိန္က ကြ်ႏု္ပ္ကိုယ္တိုင္ စိတ္ႏွင့္ ေစတသိက္အေၾကာင္း ၿပတ္ၿပတ္သားသား နားမလည္ေသးဘဲရွိရာ “ပ႑ိတေ၀ဒနိယက်မ္း ” ကို ၾကည့္ခါမွ ေကာင္းေကာင္းသေဘာေပါက္ခဲ့၍ စာအုပ္ကိုခ်ထားၿပီး သစ္ခ်ေတာင္ ဦးတိေလာက ေထရ္အား ကန္ေတာ့လိုက္ရဖူးပါေသးသည္။ )


Read more...

Shoma




In his book 'A Flower Does Not Talk', while discussing the fourth of Jitoku's 'Six Oxherding Pictures', Zenkei Shibayama, former Abbot of Nanzenji Monastery in Kyoto, Japan, relates a wonderful story from a booklet entitled "The Sayings and Doings of Shoma".

I think this must be the same Shoma that appears in an article by D.T. Suzuki, available on the 'Echoes of the Name' website. Suzuki says Shoma lived between 1799-1871, which matches Shibayama's description of him living "Toward the end of the Tokugawa regime".

While Shibayama writes that the stories come from a booklet entitled "The Sayings and Doings of Shoma", Suzuki gives the title as 'Shoma as He Was', but these are close enough to safely assume that both are talking about the same person and drawing from the same source.

Shoma was a Pure Land lay devotee, called a Myokonin in Japanese, who seemed to have had a variety of manual jobs and was, crucially for the story related by Shibayama, illiterate. Yet the stories of Shoma's faith and the wonderful expressions it took remain striking, and peculiarly familiar.

Zenkei Shibayama's story of Shoma is about how an arrogant monk tried to catch him out and humiliate him for his lack of learning. Holding up a Sutra and pointing at random to a page, the monk said "Tell me what is written on this page." Shoma, with awe-inspiring understanding and compassion, replied "It says, 'I will save you. I will save you.' Does it not?"

Suzuki writes about how Shoma, in response to shock at the fact he was taking a nap before an image of the Buddha, described being in the temple as being "back in my parent's home". In another story Shoma sleeps through a storm at sea. When his panic-stricken friends wake him, he asks "Are we still in the Shaba world?"

It's not recorded what he said next, but I imagine it was "Why are you so afraid? Do you still have no faith?" In another story a friend comes to Shoma as he is sick and says "If you die, we will see to it that you have a fine tombstone over your grave". Suzuki records that Shoma replied "I shall never be under the stone".

The parallels are, to my mind, too obvious to be ignored. Perhaps some stories of that other simple working-class man who lived and acted entirely in the realm of faith filtered through to pre-modern Japan and were incorporated into a composite account of Shoma's life.

Or perhaps, simply, that those who live in deep faith will often behave in similar ways. Suzuki writes, "Shoma's world did not necessarily coincide with ours, he did not see things around him in the same light as we did, his eyes were fixed on a world beyond ours, though not in the sense of a separate world".

I'm often horribly torn over how I name my experience and rarely able to actualise it in daily life. But those that live in faith, woken in the boat by confused and desperate friends, rub their eyes and show the way. "Even in the rising waves", Suzuki writes, "he felt the loving arms of the Great Compassionate One".

Link:
Echoes of the Name: Shoma, by D.T. Suzuki

Read more...

ႀကိဳက္ရာေရြးခ်ယ္ လမ္းႏွစ္သြယ္...၁ (ဦးသုနႏၵ) vcd

ဦးသုနႏၵ (ဓမၼရံသီဆရာေတာ္-မိုးကုတ္)...

နိဗၺာန္ေရာက္ေၾကာင္းတရားေကာင္း...

ႀကိဳက္ရာေရြးခ်ယ္ လမ္းႏွစ္သြယ္...၁ (ဦးသုနႏၵ) vcd



Read more...

ဘုရားရွိခိုးရေသာအက်ဳိး... (တည္ေတာဆရာေတာ္ (ေမး+ေျဖ))


တည္ေတာဆရာေတာ္ (ေမး+ေျဖ) ၂-မွ...

ဘုရားရွိခိုးရေသာအက်ဳိး















Read more...

မာတၤဂဇာတ္ေတာ္ ဒြန္းစ႑ားႏွင့္ သူေဌးသမီး... (၅၅၀-ဇာတ္ေတာ္)



၅၅၀-ဇာတ္ေတာ္ မွ...
မာတၤဂဇာတ္ေတာ္ ဒြန္းစ႑ားႏွင့္ သူေဌးသမီး...



















Read more...

၀ါဆုိအေၾကာင္း သိေကာင္းစရာ..

၀ါဆုိလကုိ ေရာက္လာၿပီျဖစ္တဲ့ အတြက္ သာသနာ့၀န္ထမ္း ရဟန္းေတာ္မ်ားရဲ႕ ၀ါဆုိ၀ါကပ္ရမည့္ အခ်ိန္ဟာလည္း တျဖည္းျဖည္း နီးကပ္လာေနၿပီ ျဖစ္ပါတယ္။ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ သူေတာ္စင္မ်ားအတြက္လည္း ၀ါတြင္းကာလတြင္ အစဥ္အလာလုပ္ေနက် ဘာသာေရးအလုပ္မ်ားကုိ ျပဳလုပ္ႏုိင္ရန္ အားခဲထားၾကၿပီး ၀ါတြင္းကာလတြင္ မလုပ္သင့္ဟု ယူဆကာ ေရွာင္ၾကဥ္ရမည့္ အလုပ္မ်ားကုိ ၀ါတြင္းမေရာက္ခင္ ခုကတည္း ႀကိဳတင္လုပ္ေဆာင္ ေနၾကတာေတြလည္း ရွိၾကပါတယ္။ ဆရာေရာ ဒကာမ်ားအတြက္ပါ ၀ါတြင္းကာလသည္ အေရးႀကီးသည္ဟု စိတ္မွာႏွလုံးသြင္းထား ၾကပါတယ္။ သုိ႔ဆုိလွ်င္ ဘာေၾကာင့္ အေရးႀကီးတာလဲ…။ ဒီကာလကုိ ဘာေၾကာင့္ ၀ါတြင္းကာလဟု ဆုိတာလဲ…၊ ၀ါဆုိ၀ါကပ္တယ္ဆုိတာ ဘာကုိဆုိတာလဲ… စတဲ့ ၀ါဆုိ၀ါကပ္ျခင္းအပါအ၀င္ ၀ါဆုိနဲ႔ပတ္သက္တဲ့ အေၾကာင္းအရာေလးမ်ားကုိ သိထားရန္ လုိအပ္လာျပန္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အစဥ္အလာအရ ေျပာဆုိလုပ္ကုိင္ ေနၾကေပမယ့္ ဘာေၾကာင့္ဒီလုိ ေျပာဆုိလုပ္ကုိင္ရတယ္ဆုိတာ မသိၾကေသးတဲ့ သူမ်ားအတြက္ ၀ါဆုိအေၾကာင္း သိေကာင္းစရာေလးမ်ားကုိ အနည္းငယ္မွ် သိရွိနားလည္သြားေစဖုိ႔ ေရးသားတင္ျပလုိက္ရျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။

၀ါဆုိ၀ါကပ္ျခင္းဟူသည္…
၀ါဆုိ၀ါကပ္တယ္ဆုိတာ “၀ိနည္းေတာ္အရ သတ္မွတ္ထားတဲ့ မုိးရာသီကာလတြင္ အျခားအရပ္ေဒသသုိ႔ ညအိပ္ညေန ၾကြေရာက္ျခင္းမရွိဘဲ မိမိတုိင္ဆုိင္ရာ ေက်ာင္းအရမ္အတြင္းမွာသာ ေနထုိင္သီတင္းသုံးပါမည့္ အေၾကာင္း ဘုရားရွင္ႏွင့္ သီတင္းသုံး သံဃာေတာ္မ်ားေရွ႕တြင္ ႏႈတ္မွျမြက္ဆုိ ကတိျပဳျခင္းႏွင့္ ထုိကတိျပဳျမြက္ဆုိထားသည့္ ကာလအတြင္း ေက်ာင္းတုိက္အရာမ္တြင္းမွာသာ ကပ္ေရာက္ေနထုိင္ျခင္း” ကုိ ဆုိပါတယ္။

၀ါဆုိျခင္းအစဥ္အလာ စတင္ျခင္း
ဒီ၀ါဆုိ၀ါကပ္ျခင္း အစဥ္အလာသတ္မွတ္ခ်က္ ၀ိနည္းဥပေဒဟာ ဘုရားရွင္ဘုရားျဖစ္ေတာ္မူမူခ်င္း သတ္မွတ္ထားတဲ့့ ၀ိနည္းဥပေဒမဟုတ္ပါဘူး ေနာက္ပုိင္းမွ ေပၚေပါက္လာတဲ့ ၀ိနည္းပညတ္ေတာ္ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီဥပေဒသတ္မွတ္ခ်က္ ျဖစ္ေပၚလာပုံမွာ ဘုရားရွင္ ရာဇၿဂိဳဟ္ျပည္ ေ၀ဠဳ၀န္ေက်ာင္းမွာ သီတင္းသုံးေနစဥ္က ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီတုန္းက ျမတ္စြာဘုရားအေနျဖင့္ ရဟန္းေတာ္မ်ား ၀ါဆုိ၀ါကပ္ျပဳရမယ္ဆုိတဲ့ ၀ိနည္းဥပေဒ မရွိေသးတဲ့အတြက္ ရဟန္းေတာ္မ်ားဟာ ေႏြးမုိးေဆာင္း ဥတုသုံးပါးလုံးမွာ အခ်ိန္မေရြး မိမိတုိ႔သင့္ရာ ေနရာမ်ားကုိ လွည့္လည္ၾကြေရာက္ေလ့ ရွိၾကပါတယ္။ အဲလုိၾကြတဲ့အခါ မုိးတြင္းကာလမွာေတာ့ စုိက္ပ်ိဳးထားတဲ့ သီးႏွံစုိက္ခင္းမ်ားဟာ ရဟန္းေတာ္မ်ား ျဖတ္ေလွ်ာက္သြားၾကလုိ႔ ပ်က္ဆီးမႈေတြ ရွိလာပါတယ္။ ဘုရားလက္ထက္ကေတာ့ ဘယ္ၾကြၾကြ ေျခလ်င္ပဲ ၾကြၾကရတာျဖစ္လုိ႔ လယ္ကြင္းစုိက္ခင္းမ်ားကပဲ ရဟန္းေတာ္မ်ား ျဖတ္သန္းသြားလာၾကရပါတယ္။ ေႏြရာသီ ေဆာင္းရာသီမ်ားမွာ ျပႆနာမရွိေပမယ့္ မုိးရာသီမွာေတာ့ စုိက္ပ်ိဳးမႈမ်ား ရွိလာၿပီး ရဟန္းမ်ားေၾကာင့္ သီးႏွံစပါးစုိက္ခင္းမ်ား ပ်က္ဆီးလာတဲ့အတြက္ လူေတြဟာ ကဲ့ရဲ႕လာၾကပါတယ္။ ဒီအေၾကာင္းကုိ ဘုရားရွင္က သိရွိေတာ္မူၿပီး မုိးရာသီကာလတြင္ ၀ါဆုိ၀ါကပ္ျခင္းကုိ ျပဳၾကရမယ္၊ ၀ါမဆုိမကပ္ပါက ဒုကၠဋ္အာပတ္သင့္ေစဟု ၀ိနည္းဥပေဒ ပညတ္ျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္ကစၿပီး ၀ါဆုိ၀ါကပ္ျခင္း အစဥ္အလာ ဥပေဒစတင္ခဲ့ျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။

၀ါဆုိကာလ သတ္မွတ္ျခင္းႏွင့္ ၀ါႏွစ္မ်ိဳး
၀ါဆုိရမယ္လုိ႔ ဥပေဒ၀ိနည္းပညတ္ၿပီးေနာက္ ဘုရားရွင္က ၀ါဆုိရမယ့္ ကာလကုိလည္း အတိအက် သတ္မွတ္ေပးပါတယ္။ ၀ါဆုိ၀ါကပ္ျခင္းကုိ ၀ါဆုိလျပည့္ေက်ာ္ တစ္ရက္ေန႔မွာ ျပဳလုပ္ႏုိင္ၿပီး အဲဒီလုိ ၀ါဆုိလျပည့္ေက်ာ္တစ္ရက္ေန႔မွာ ၀ါဆုိ၀ါကပ္ျခင္းကုိ ပုရိမ(ေရွ႕)၀ါဆုိျခင္းလုိ႔ ဆုိပါတယ္။ အေၾကာင္းကိစၥတစ္ခုခုေၾကာင့္ ၀ါဆုိလျပည့္ေက်ာ္ တစ္ရက္ေန႔မွာ ၀ါဆုိ၀ါကပ္ျခင္း မလုပ္ႏုိင္ၾကတဲ့ ရဟန္းေတာ္မ်ား အေနျဖင့္ ၀ါေခါင္လျပည့္ေက်ာ္ တစ္ရက္ေန႔မွာ ၀ါဆုိ၀ါကပ္ျခင္း ျပဳလုပ္ႏုိင္ပါတယ္။ ဒီ၀ါေခါင္လျပည့္ေက်ာ္ တစ္ရက္ေန႔မွာ ၀ါဆုိ၀ါကပ္ျခင္းကုိေတာ့ ပစၧိမ(ေနာက္)၀ါဆုိျခင္းလုိ႔ ဆုိပါတယ္။

ပုရိမ၀ါလုိ႔ေခၚတဲ့ ၀ါဆုိလျပည့္ေက်ာ္ တစ္ရက္ေန႔မွာ ၀ါဆုိ၀ါကပ္တဲ့ ရဟန္းေတာ္မ်ားဟာ သီတင္းကၽြတ္လျပည့္ေန႔မွာ ၀ါထြက္၀ါကၽြတ္ၿပီး ပစၧိမ၀ါလုိ႔ေခၚတဲ့ ၀ါေခါင္လျပည့္ေက်ာ္ တစ္ရက္ေန႔မွာ ၀ါဆုိ၀ါကပ္တဲ့ ရဟန္းေတာ္မ်ားကေတာ့ တန္ေဆာင္မုန္းလျပည့္ေန႔မွ ၀ါထြက္၀ါကၽြတ္ပါတယ္။

၀ါပန္ျခင္းႏွင့္ ၀ါက်ိဳးျခင္း
၀ါဆုိ၀ါကပ္ထားတဲ့ ရဟန္းေတာ္မ်ားဟာ ၀ါတြင္းကာလမွာ တစ္ျခားေနရာအရပ္ေဒသသုိ႔ ညအိပ္ညေန ၾကြသြားလုိ႔ မရပါဘူး။ ေန႔လည္ေန႔ခင္း ေနာက္ေန႔ အာ႐ုဏ္မတက္မီ ေက်ာင္းကုိျပန္ေရာက္ႏုိင္ရင္ေတာ့ ၾကြလုိ႔ရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အေၾကာင္းကိစၥရွိလုိ႔ မျဖစ္မေန ၾကြေရာက္ရမယ့္ ကိစၥေပၚေပါက္လာပါက ၀ါပန္ၿပီး ခုႏွစ္ရက္ ၾကြလုိ႔ရပါတယ္။ ခုႏွစ္ရက္ထက္ပုိၿပီး ၾကြလုိ႔မရပါဘူး။ ေက်ာ္လြန္ပါက အာပတ္သင့္ပါတယ္။ ၀ါပန္တယ္ဆုိတာ ခုႏွစ္ရက္အတြင္း မိမိ၀ါဆုိ၀ါကပ္ျပဳထားသည့္ ေက်ာင္းကုိျပန္လည္ၾကြေရာက္ ပါမည့္အေၾကာင္း အဓိ႒ာန္ျပဳျခင္းကုိ ၀ါပန္တယ္လုိ႔ ဆုိပါတယ္။ ၀ါဆုိ၀ါကပ္ျပဳၿပီး ၀ါမပန္ဘဲ ၾကြသြားခဲ့မိေသာ္ သုိ႔မဟုတ္ ခုႏွစ္ရက္ထက္ ေက်ာ္လြန္သြားခဲ့ေသာ္ ၀ါက်ိဳးပါတယ္။

၀ါက်ိဳးျခင္းႏွင့္ ၀ါအေရအတြက္ မရျခင္း
၀ါက်ိဳးတယ္ဆုိတာ ၀ိနည္းဥပေဒ မလုိက္နာမိ၍ ဥပေဒ က်ိဳးပ်က္သြားျခင္းျဖစ္ၿပီး ဒုကၠဋ္အာပတ္သင့္ျခင္းကုိ ဆုိပါတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕က ၀ါက်ိဳးရင္ကုိပဲ ၀ါမရဘူး ဒီက်ိဳးတဲ့ ၀ါကုိ ၀ါအေရအတြက္ထဲ ထည့္ေရလုိ႔မရဘူးလုိ႔ ထင္တတ္ပါတယ္။ ေရတြက္လုိ႔ရပါတယ္။ ၀ါက်ိဳးပ်က္လုိ႔ အာပတ္သင့္ျခင္း၊ ကထိန္ခံခြင့္ မရျခင္းပဲ ရွိပါတယ္။ ၀ါအေရအတြက္ေလ်ာ့ျခင္း မရွိပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ၀ါက်ိဳးပ်က္တုိင္းလည္း အာပတ္မသင့္ပါဘူး။ အႏၲရာယ္တစ္စုံတစ္ခု က်ေရာက္ျဖစ္ေပၚျခင္း သံဃာကြဲျခင္းေၾကာင့္ ၀ါဆုိ၀ါကပ္ပ်က္ျခင္း ၀ါက်ိဳးျခင္း ျဖစ္တဲ့အခါ ဒီ၀ါပ်က္၀ါက်ိဳးျခင္းေၾကာင့္ အာပတ္မသင့္ပါဘူး။

၀ါဆုိသကၤန္း

၀ါဆုိသကၤန္းဆုိၿပီး ကပ္လွဴေလ့ရွိတဲ့ သကၤန္းကုိ စာေပကေတာ့ ၀ႆ၀ါသိကစီ၀ရလုိ႔ ေခၚပါတယ္။ တုိက္႐ုိက္ျမန္မာျပန္ရင္ မုိးေရခံသကၤန္္းလုိ႔ အဓိပၸါယ္ရပါတယ္။ ၀ိသာခါ ဒါယိကမႀကီးရဲ႕ ေတာင္းဆုိခ်က္ေၾကာင့္ ျမတ္စြာဘုရားရွင္က ဒီသကၤန္းလွဴဒါန္းမႈကုိ ခြင့္ျပဳေတာ္မူပါတယ္။ ဒီသကၤန္းလွဴဒါန္းမႈမွာ တစ္ခ်ိဳ႕က ၀ါမဆုိခင္ပဲ လွဴဒါန္းလုိ႔ ရတယ္လုိ႔ ထင္ၾကပါတယ္။ အဲလုိမဟုတ္ပါဘူး။ ၀ါမဆုိခင္ေရာ ၀ါဆုိေနတဲ့ ၀ါတြင္းအခ်ိန္မွာေရာ ႀကိဳက္သေလာက္ ႀကိဳက္သလုိ လွဴဒါန္းႏုိင္ပါတယ္။ ကထိန္သကၤန္းနဲ႔ မတူတဲ့အခ်က္က ကထိန္သကၤန္းကေတာ့ ကာလသတ္မွတ္ခ်က္ ေက်ာင္းသတ္မွတ္ခ်က္စတာေတြ ရွိပါတယ္။ ၀ါဆုိသကၤန္းကေတာ့ အဲလုိသတ္မွတ္ခ်က္မရွိဘဲ ၀ါမဆိုခင္ေရာ ၀ါတြင္းမွာေရာ ႀကိဳက္သလုိ လွဴႏုိင္တဲ့အခ်က္ပါ။ မ်ားေသာအားျဖင့္ ၀ါမဆုိခင္မွာ လွဴၾကတာမ်ားပါတယ္။ အဲဒါမွ ၀ါတြင္းမွာ ဒီသကၤန္းကုိ ၀တ္႐ုံၿပီး မုိးစိုတဲ့သကၤန္းကုိ အလဲအလွယ္ လုပ္ႏုိင္မွာျဖစ္တယ္လုိ႔ ဆုိပါတယ္။ ဘယ္လုိပဲျဖစ္ျဖစ္ စိတ္ကအာ႐ုံျပဳၿပီး အခ်ိန္မေရြး လွဴဒါန္းႏုိင္ပါတယ္ဆုိတဲ့ အခ်က္ပဲျဖစ္ပါတယ္။




Read more...

Littlebang’s State of the Union

Report on past, present and future of Littlebang:

“Littlebang” started about two years ago as a temporary site to provide further information on a set of talks at Baan Aree Library. I had the intention to do some dhamma talks once a year as my contribution to society and the international community, during the Pansa (July-Sept) period when other monks are not travelling. But many of us made friends and wanted to keep on getting together for events, so the project continued uniterrupted since. We’ve invited speakers and teachers, and arranged social gatherings both large and small. We have had a lot of support especially from the Thai community which has provided venues and air conditioning free of charge so that Westerners can gain access to dhamma. In fact so many people have contributed in so many ways, it is better not to start mentioning names as it is a long list.

Donations

For many events we put out donation boxes – there is no charity, or buildings to finance etc. so donations are not so vital. What is collected is simply a kitty for our group so that we can pay whatever small expenses crop up. There are not a lot of expenses but we try to pay taxi fares for any Monks and Nuns who might come along. Last year we had to buy a speaker/amp system, and sometiems we contribute group funds to visiting speakers. Depending on the situation we often simply pass on all donations to the speaker or their organisation. The kitty is held by Dr Holly, and anyone who would like to know more or see the record is welcome to ask her. Right now we have about 17 000 baht, mostly from last year’s talks at Wat Yannawa. Most of this will be used on buying leaflets and leaflet holders to advertise this year’s series of talks, and some meditation mats and cushions for our group.

Activity

Some months are busier than others of course, and certain activities are more popular and large scale. Statistics from the WordPress blog reports show a steady build up in activity. The general stats are shown below, mentioning the key events for each period (click for larger view):

lbang-stats

Ideas for activities are always welcome. Sometime this year we’ll be having our first Little Bangkok Sangha official Picnic near Bangkok at a park chosen by Terry (who knows all the places).

This year’s Pansa talks are being kindly hosted by Planet Yoga and announcments/details will be posted up over the next week. This will be Thursday evenings from Aug 6 to Sept 24 (8 weeks). In September we’ll also be doing some one day workshops with Mike and Helge who are the senior assistant teachers at Wat Kow Tahm. For the very keen, we will also do an “Aditthana’ month … but more on that later.



Read more...

သူေတာ္ေကာင္းတရား ၾကာျမင့္စြာတည္ျခင္း အေထာက္အပံ့ကား...

ကိမိလသုတ္

အသွ်င္ဘုရား ျမတ္စြာဘုရား ပရိနိဗၺာန္ စံေတာ္မူသည္ရွိေသာ္ သူေတာ္ေကာင္း တရား ၾကာျမင့္စြာ တည္တံ့ႏိုင္ျခင္း၏ အေၾကာင္းကား အဘယ္ပါနည္း၊ အေထာက္အပံ့ကား အဘယ္ပါ နည္း'' ဟု ေလွ်ာက္၏။

ကိမိလ ဤေလာက၌ ျမတ္စြာဘုရား ပရိနိဗၺာန္ စံေတာ္မူသည္ရွိေသာ္
ရဟန္း ရဟန္းမိန္းမ ဥပါသကာ ဥပါသိကာမတို႔သည္

ျမတ္စြာဘုရား၌ ႐ိုေသမႈ တုပ္ဝပ္မႈရွိသည္ျဖစ္၍ ေနၾကကုန္၏၊
တရားေတာ္၌ ႐ိုေသမႈ တုပ္ဝပ္မႈရွိသည္ျဖစ္၍ ေနၾကကုန္၏၊
သံဃာေတာ္၌ ႐ိုေသမႈ တုပ္ဝပ္မႈရွိသည္ျဖစ္၍ ေနၾကကုန္၏၊
အက်င့္သိကၡာ၌ ႐ိုေသမႈ တုပ္ဝပ္မႈရွိသည္ျဖစ္၍ ေနၾကကုန္၏၊
သမာဓိ၌ ႐ိုေသမႈ တုပ္ဝပ္မႈရွိသည္ျဖစ္၍ ေနၾကကုန္၏၊
မေမ့ေလ်ာ့မႈ၌ ႐ိုေသမႈ တုပ္ဝပ္မႈရွိသည္ျဖစ္၍ ေနၾကကုန္၏၊
အေစ့အစပ္ျပဳမႈ 'ပဋိသႏၴာရ'၌ ႐ိုေသမႈ တုပ္ဝပ္မႈရွိသည္ျဖစ္၍ ေနၾကကုန္၏။

ကိမိလ ျမတ္စြာဘုရား ပရိနိဗၺာန္ စံေတာ္မူသည္ရွိေသာ္ သူေတာ္ေကာင္းတရား ၾကာျမင့္စြာ တည္တံ့ႏိုင္ျခင္း၏ အေၾကာင္း အေထာက္အပံ့ကား ဤသည္ပင္တည္း ဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။ 59

၆ - ကိမိလသုတ္-မွ၊ အဗ်ာကတဝဂ္၊ သတၱကနိပါတ္၊ အဂၤုတၱိဳရ္ပါဠိေတာ္။

ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။


Read more...

အာရမၼဏပစၥည္း - ၂(ခ)

တေယာဥပမာ

ဥပမာအားျဖင့္ အ႒ကထာဆရာေတြက၊ ထိုထိုဆရာေတြက၊ ပညာရိွပုဂၢိဳလ္ေတြက ဖြင့္ျပၾကတယ္။ အတိုက္ဓာတ္ရယ္၊ အခံဓာတ္ရယ္၊ အပြင့္ဓာတ္ရယ္ ျဖစ္ေပၚေနပံု ဥပမာႏွင့္ ျပၾကတယ္။ တေယာႀကိဳးရယ္၊ တေယာတံရယ္၊ တေယာ၏ အသံရယ္ .ဘယ္ႏွစ္မ်ဳိးပါလဲ ... သံုးမ်ဳိးပါ။ တေယာတံနဲ႔ အတိုက္ဓာတ္ အာ႐ံု(၆)ပါးနဲ႔ တူတယ္။ တေယာႀကိဳးႏွင့္ အခံဓာတ္ အၾကည္ဓာတ္ (၆)ျဖာႏွင့္ တူတယ္။ တေယာ၏ အသံႏွင့္ အပြင့္ဓာတ္ ဝိညာဏ္(၆)ပါး ႏွင့္တူတယ္။

တေယာႀကိဳးရယ္၊ တေယာတံရယ္၊ တေယာ၏ အသံရယ္ ရိွေနသကဲ့သို႔ မိမိတုိ႔ သႏၲာန္မွာလည္း ဝိညာဏ္(၆)ပါး ျဖစ္ေနတယ္။ အဲဒီဝိညာဏ္(၆)ပါးျဖစ္တဲ့ အခိုက္အတန္႔ကေလးမွာ ဝိပႆနာ႐ႈရတာ ျဖစ္တယ္။ ႐ႈလုိ႔ရတာပါပဲ။ 'ျမင္တယ္၊ ျမင္တယ္' 'ၾကားတယ္၊ၾကားတယ္' 'နံတယ္၊နံတယ္' 'စားတယ္၊ စားတယ္' 'ထိတယ္၊ ထိတယ္' 'ၾကံစည္တယ္၊ စိတ္ကူးတယ္'လို႔ ႐ႈလုိ႔မရပါဘူးလား .. ႐ႈလို႔ရပါတယ္။ အဲဒီဝိညာဏ္(၆)ပါး ျဖစ္ခိုက္ကေလးမွာ ပစၥဳပၸန္တည့္ေအာင္ ႐ႈႏိုင္တယ္။ ႐ႈလို႔ရသြားၿပီးဆိုရင္ေတာ့ ေယာဂီမ်ား ေအာင္ျမင္သြားၿပီ ျဖစ္တယ္။

ေနာက္တစ္နည္း ထင္ရွားေအာင္ ဥပမာအားျဖင့္ ေျပာရမယ္ဆိုလို႔ရိွရင္ မီးျခစ္ဆံရယ္၊ မီးျခစ္ဘူးရယ္၊ မီးေတာက္ကေလးရယ္ ဘယ္ႏွစ္မ်ဳိးပါလဲ ... သံုးမ်ဳိးပါ။ မီးျခစ္ဆံထဲမွာလည္း မီးေတာက္ကေလး မရိွေသးဘူး၊ မီးျခစ္ဘူးထဲမွာလည္း မီးေတာက္ကေလး မရိွေသးဘူး၊ မီးျခစ္ဆံႏွင့္ မီးျခစ္ဘူးကို ခတ္လိုက္တဲ့အခါက်မွ မီးေတာက္ကေလး ျဖစ္လာပါတယ္။ မီးျခစ္ဆံက အတိုက္ဓာတ္၊ မီးျခစ္ဘူးက အခံဓာတ္၊ မီးေတာက္ကေလးက အပြင့္ဓာတ္ပါ။ သိပ္ထင္ရွားတယ္။

ေယာဂီမ်ားရဲ႕သႏၲာန္မွာ ဝိညာဏ္(၆)ပါး ျဖစ္ေနတာ အဲဒီအတိုင္းပါပဲ။ ဘာကေလးႏွင့္တူပါသလဲ .. မီးေတာက္ကေလးႏွင့္ တူပါတယ္။ ပြင့္ပြင့္သြားတာပဲ။ အဲဒီပြင့္သြားတဲ့ အခိုက္အတန္႔မွာ 'ျမင္တယ္၊ ျမင္တယ္' 'ၾကားတယ္၊ၾကားတယ္' 'နံတယ္၊နံတယ္' 'စားတယ္၊ စားတယ္' 'ထိတယ္၊ ထိတယ္' 'ၾကံစည္တယ္၊ စိတ္ကူးတယ္'လို႔ မမွတ္ရပါဘူးလား .. မွတ္ရေပတယ္။ ဝိပႆနာ႐ႈဖို႔ရာ အခ်က္အခ်ာေတြပါပဲ။

အၾကည္ဓာတ္(၆)ျဖာကို ဒြါရဟူ၍လည္း ေခၚဆိုပံု

အဲဒီအၾကည္ဓာတ္(၆)ျဖာကို စာေပက်မ္းဂန္ေတြမွာ ဒြါရလို႔လည္း ေခၚပါတယ္။ စကၡဳဒြါရ = မ်က္စိေပါက္၊ ေသာတဒြါရ = နားေပါက္၊ ဃာနဒြါရ = ႏွာေခါင္းေပါက္၊ ဇိဝွါဒြါရ = လွ်ာေပါက္၊ ကာယဒြါရ = ကိုယ္ေပါက္၊ မေနာဒြါရ = စိတ္အေပါက္တုိ႔ကို ဒြါရလို႔ ေခၚပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္ ဒြါရလုိ႔ ေခၚရသလဲဆိုေတာ့ တံခါးနဲ႔ တူလို႔ပဲ။

ေဒြ ဇနာ အရ ႏၲိ ဂစၧ ႏၲိ ဧတၳာဟိ ဒြါရံ။

ေဒြ ဇနာ = ႏွစ္ေယာက္ကုန္ေသာ သူတို႔သည္၊ ဧတၳ = ဤေနရာ၌၊ အရ ႏၲိ ဂစၧ ႏၲိပဝတၱႏၲိ = ျဖစ္တတ္ကုန္၏ ။ ဣတိတသၼာ = ထုိသို႔ ႏွစ္ေယာက္ေသာသူတုိ႔၏ ျဖစ္ရာ႒ာန ျဖစ္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္၊ ဒြါရံ = ဒြါရမည္၏ (ဝါ) တံခါးမည္၏ ။

တံခါးဆိုတာ လူႏွစ္ေယာက္တို႔ရဲ႕ ျဖစ္ရာ႒ာန။ ဝင္တဲ့သူကလည္း ဒီတံခါးကပဲ မဝင္ရပါဘူးလား ... ဝင္ရပါတယ္။ ထြက္ေတာ့ေကာ ဒီတံခါးကပဲ ထြက္တယ္။ ထြက္သူ ဝင္သူ ႏွစ္ေယာက္ျဖစ္ရာ ႒ာနကို တံခါးလုိ႔ ေခၚပါတယ္။

စကၡဳဒြါရ - မ်က္စိတည္းဟူေသာတံခါး၊ ေသာတဒြါရ - နားတည္းဟူေသာတံခါး၊ ဃာနဒြါရ - ႏွာေခါင္းတည္းဟူေသာတံခါး၊ ဇိဝွါဒြါရ - လွ်ာတည္းဟူေသာတံခါး၊ ကာယဒြါရ - ကိုယ္တည္းဟူေသာတံခါး၊ မေနာဒြါရ - စိတ္တည္းဟူေသာတံခါး။ ဒီတံခါးေတြကလည္း ဒီအတို္င္းပါပဲ။ စိတ္ဝိညာဏ္ေတြ ထြက္ရာဝင္ရာ ေနရာ႒ာနျဖစ္တယ္။ စကၡဳဒြါရ - မ်က္စိတံခါးက ျမင္သိစိတ္ကေလး ထြက္ရာဝင္ရာ ျဖစ္တယ္။ ျမင္သိစိတ္ကေလး ျဖစ္တာလည္း ဒီမ်က္စိအၾကည္ စကၡဳဒြါရမွာပဲ ျဖစ္လိုက္တယ္။ ပ်က္သြားတဲ့ အခါက်ေတာ့လည္း ဒီမ်က္စိအၾကည္ စကၡဳဒြါရမွာပဲ ပ်က္သြားတာပဲ ျဖစ္တယ္။ အဲဒါေလးကို ျမင္ေအာင္႐ႈႏိုင္ရမယ္လို႔ ဆိုလုိပါတယ္။ ျဖစ္တာကိုလည္း ျမင္ေအာင္ ႐ႈႏိုင္ရမယ္။ ပ်က္သြားတာကိုလည္းပဲ ျမင္ေအာင္ ႐ႈႏို္င္ရပါမယ္။ ႐ႈႏို္င္မယ္ဆိုရင္ေတာ့ ေယာဂီမ်ား ေအာင္ျမင္သြားပါၿပီ။ မ႐ႈႏိုင္ေသးရင္ေတာ့ မေအာင္ျမင္ေသးေပဘူး။ မ်က္စိက မေအာင္ျမင္ေသးဘူးလို႔ ဆိုရမွာပဲ ျဖစ္တယ္။

နားအၾကည္ကလည္း ဒီအတိုင္းပဲ။ ၾကားသိစိတ္ကေလး ျဖစ္တဲ့အခါလည္း ဒီနားအၾကည္ = ေသာတဒြါရမွာပဲ ျဖစ္တယ္။ ပ်က္သြားတဲ့အခါမွာလည္း ေသာတဒြါရ = နားအၾကည္ေပၚမွာပဲ ပ်က္သြားတယ္။ ဖ်တ္ခနဲဆို ျဖစ္ၿပီးေတာ့ ဖ်တ္ခနဲဆို ပ်က္သြားတာပဲ ျဖစ္တယ္။ အဲဒီ ျဖစ္ၿပီးေတာ့ ပ်က္သြားတာေလးကို မီေအာင္ ႐ႈႏိုင္ရင္ေတာ့ ေယာဂီမ်ားအတြက္ ေအာင္ျမင္ပါၿပီ။

ဥဒယဗၺယဉာဏ္ ေရာက္လာတဲ့အခါက်ေတာ့ 'ၾကားတယ္၊ ၾကားတယ္'လုိ႔ မွတ္လိုက္လို႔ရိွရင္ ၾကားသိစိတ္ကေလးက ျဖစ္ၿပီးေတာ့ ေပ်ာက္သြား၊ ျဖစ္ၿပီးေတာ့ ေပ်ာက္သြားတာ အနည္းငယ္ ထင္ရွားလာတယ္။ သမာဓိဉာဏ္မ်ား ရင့္က်က္လာၿပီးေတာ့ ဥဒယဗၺယဉာဏ္ အရင့္ပိုင္းသို႔ ေရာက္လာရင္ ပိုၿပီးေတာ့ ျဖစ္တာ ပ်က္တာေတြ ထင္ရွားတယ္။ ေနာက္ဘဂၤဉာဏ္သို႔ ေရာက္သြားတဲ့အခါက်ေတာ့ ျဖစ္တာကေတာ့ မထင္ရွားေတာ့ေပဘူး။ ပ်က္ပ်က္သြားတာပဲ ထင္ရွားတယ္။ ၾကားတယ္၊ ၾကားတယ္လုိ႔ မွတ္လိုက္ရင္ ၾကားသိစိတ္ကေလး ကုန္ပ်က္သြားတာ ေယာဂီေဟာင္းမ်ား သမာဓိဉာဏ္ ရင့္က်က္လာတဲ့ ပုဂၢိဳလ္မ်ား ျမင္ၾကပါတယ္။ ျမင္ႏိုင္ပါတယ္။

ၾကားသိစိတ္ ျဖစ္ရာ ပ်က္ရာ ဌာနျဖစ္လို႔ ေသာတဒြါရလို႔ ေခၚရတယ္။ တံခါးဟာ လူႏွစ္ေယာက္တုိ႔၏ ထြက္တဲ့လူႏွင့္ ဝင္တဲ့လူႏွစ္ေယာက္တုိ႔၏ ျဖစ္ရာဌာနကို တံခါးေခၚရသကဲ့သို႔ ျမင္သိစိတ္၊ ၾကားသိစိတ္တုိ႔၏ ျဖစ္ရာ ပ်က္ရာဌာနကို စကၡဳဒြါရ ၊ ေသာတဒြါရလို႔ မေခၚရပါဘူးလား ... ေခၚရပါတယ္။ ဃာနဒြါရလည္း ဒီအတိုင္း၊ ဇိဝွါဒြါရလည္း ဒီအတိုင္း၊ ကာယဒြါရလည္း ဒီအတုိင္း၊ မေနာဒြါရလည္း ဒီအတိုင္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ အၾကည္ဓာတ္(၆)ျဖာ၊ ဒြါရ(၆)ပါးဟာ ဝိညာဏ္(၆)ပါးတုိ႔ရဲ႕ ျဖစ္ရာပ်က္ရာ ေနရာဌာန ျဖစ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ သူတုိ႔ကို ဒြါရလုိ႔လည္း ေခၚရတယ္။

ပကတိေသာ တံခါးကႀကီးမွာ လူႏွစ္ေယာက္ ဝင္ရာထြက္ရာဌာန ျဖစ္သလုိ ဒြါရ(၆)ပါးဟာလည္း ဝိညာဏ္(၆)ပါးရဲ႕ ျဖစ္ရာပ်က္ရာ ေနရာဌာန ျဖစ္တယ္။ အဲဒီ ျဖစ္တာ ပ်က္တာကို မီေအာင္႐ႈႏိုင္ရင္ေတာ့ ေနရာက်သြားပါၿပီ။ အဲဒီ ဝိညာဏ္(၆)ပါး ျဖစ္ေပၚလာတဲ့အခါ ႏွလံုးသြင္းႏိုင္တယ္ ဆိုလို႔ရိွရင္လည္း ကုသိုလ္ျဖစ္ပါတယ္။ ႏွလံုးမသြင္းႏုိင္ဘူးဆိုလို႔ရိွရင္ ကုသိုလ္ မျဖစ္ေတာ့ ဘာျဖစ္မလဲ .. အကုသိုလ္ျဖစ္တယ္။

ဒီဒြါရ - အၾကည္ဓာတ္(၆)ျဖာမွာေတာ့ အာ႐ံု(၆)ပါးက အျမဲတမ္း တုိက္မေနဘူးလား .. တိုက္ေနပါတယ္။ အျမဲတမ္း တိုက္ေနတယ္။ တိုက္လိုက္လို႔ ဝိညာဏ္(၆)ပါး ျဖစ္ခိုက္မွာ ႏွလံုးသြင္းမႈ ျဖစ္ရင္လည္း ကုသိုလ္ျဖစ္ပါတယ္။ ဝိပႆနာ ႐ႈႏိုင္မယ္ဆိုလို႔ရိွရင္လည္း ကုသိုလ္ျဖစ္ပါတယ္။ ႏွလံုးလည္း မသြင္းႏိုင္ဘူး၊ ဝိပႆနာလည္း မ႐ႈႏိုင္ဘူးဆိုရင္ေတာ့ ဘာျဖစ္ပါမလဲ ... အကုသိုလ္ျဖစ္မွာပါ။ ကုသိုလ္၊ အကုသိုလ္ေတြ ဒီဒြါရေတြကပဲ မျဖစ္ေနပါဘူးလား ... ျဖစ္ေနပါတယ္။ ဒီဌာနေတြကပဲ ျဖစ္ေနပါတယ္။ အကုသိုလ္ခ်ည္းပဲ ျဖစ္တာမ်ားေနရင္ေတာ့ ေနရာက်မွ က်ပါ့မလား .. ေနရာမက်ပါ။ လူျဖစ္ရက်ဳိး မနပ္ေတာ့ပါဘူး။ ကုသိုလ္မ်ားမ်ား ျဖစ္ဖို႔ရာ သိပ္အေရးႀကီးတယ္။ ႏွလံုးသြင္းမႈလည္း ရိွရမယ္။ ႐ႈမွတ္မႈလည္း ရိွရမယ္။

ႏွလံုးသြင္းမႈ၊ ႐ႈမွတ္မႈ ျပဳပါက ကုသိုလ္ျဖစ္ပံု

ေဆာင္ပုဒ္။ ။ ႏွလံုးသြင္းမႈ၊ ႐ႈမွတ္မႈ၊ ျပဳက ကုသလာ။

ႏွလံုးသြင္းတတ္မယ္ ဆိုလို႔ရိွရင္လည္း၊ ႏွလံုးသြင္းမႈ ရိွမယ္ဆိုလို႔ ရိွရင္လည္း ကုသိုလ္ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ ဝိညာဏ္(၆)ပါး ျဖစ္ေပၚလာတဲ့အခါမွာ ႐ႈမွတ္မႈရိွမယ္ဆိုလို႔ ရိွရင္လည္း ဝိပႆနာကုသိုလ္ေတြ ျဖစ္ေပၚလာႏိုင္ပါတယ္။ ကုသိုလ္ျဖစ္ေၾကာင္း အခ်က္(၂)ပါးကုိေတာ့ သိထားရၿပီ ျဖစ္တယ္။ အကုသိုလ္ျဖစ္ေၾကာင္း အခ်က္(၂)ပါးကိုလည္း သိထားသင့္ပါတယ္။

ႏွလံုးသြင္းမႈ၊ ႐ႈမွတ္မႈ မျပဳပါက အကုသိုလ္ ျဖစ္ပံု

ေဆာင္ပုဒ္။ ။ ႏွလံုးမသြင္း၊ ႐ႈမွတ္ကင္း၊ ျဖစ္ျခင္းအကုသာ။

ႏွလံုးလည္း မသြင္းဘူး၊ ႏွလံုးလည္း မသြင္းတတ္ဘူး၊ ႐ႈမွတ္မႈလည္း မရိွဘူး၊ ႐ႈမွတ္မႈလည္း မတတ္ဘူးဆိုရင္ ထုိပုဂၢိဳလ္ေတြရဲ႕ သႏၲာန္မွာ ဘာေတြျဖစ္တာ မ်ားေနပါ့မလဲ ... အကုသိုလ္ေတြျဖစ္တာ မ်ားေနပါတယ္။ အကုသိုလ္ေတြျဖစ္တာ မ်ားေနရင္ေတာ့ လူျဖစ္ရက်ဳိးေကာ မနပ္ေတာ့ဘူး။

ဒုတိယဘဝအတြက္ ယုတ္နိမ့္ရာဘံုဘဝသို႔ ေရာက္သြားဖို႔သာ ရိွေတာ့တယ္။ ဒါေၾကာင့္ အေရးႀကီးပါတယ္။ အာ႐ံု(၆)ပါးက ဒြါရ(၆)ပါး အၾကည္ဓာတ္(၆)ျဖာမွာ လာၿပီးေတာ့ တိုက္တဲ့အခါ ဝိညာဏ္(၆)ပါး ျဖစ္ခိုက္မွာ ႏွလံုးသြင္းတတ္ ႐ႈမွတ္တတ္ဖို႔ အေရးႀကီးပါတယ္။ အဲဒီအတြက္ အားထုတ္ၿပီးေတာ့ ေနၾကရတာျဖစ္တယ္။

အာရဒၶဝီရိေယာ ဝိဟရတိ
အကုသလာနံ ဓမၼာနံ ပဟာနယ
ကုသလာနံ ဓမၼာနံ ဥပသမၸဒါယ

အာရဒၶဝီရိေယာ = အားထုတ္အပ္ေသာ လံု႔လဝီရိယရိွသည္ျဖစ္၍၊ ဝိဟရတိ = ေနရ၏ ။ အကုသလာနံ ဓမၼာနံ = အကုသိုလ္တရားတုိ႔ကို၊ ပဟာနာယ = ပယ္ျခင္းငွာ၊ ကုသလာနံ ဓမၼာနံ = ကုသိုလ္တရားတုိ႔ကို၊ ဥပသမၸဒါယ = ျပည့္စံုေစျခင္းငွာ၊ အာရဒၶဝီရိေယာ = အားထုတ္အပ္ေသာ လံု႔လဝီရိယရိွသည္ျဖစ္၍၊ ဝိဟရတိ = ေနရ၏ ၊ (ဝါ) ေနရမယ္။ ဣတိ = ဤသို႔၊ ဘဂဝါ = ျမတ္စြာဘုရားသည္၊ အေဝါစ = က႐ုဏာေရွ႕သြားပညာအားျဖင့္ ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့ပါေပသတည္း ... ။
သာဓု ... သာဓု ... သာဓု ။

မိမိတို႔ကို ဒုကၡေပးတတ္တဲ့ အကုသိုလ္တရားေတြကို ပယ္ဖို႔ရာ ကုသိုလ္တရားေတြ ျပည့္စံုလာေစဖို႔ရာ၊ ျပည့္စံုေစဖို႔ရာ အားထုတ္ၿပီးေတာ့ ေနၾကရမယ္။ ဘယ္သူ မိန္႔ၾကားတာပါလဲ .. ျမတ္စြာဘုရား မိန္႔ၾကားတာျဖစ္တယ္။ အင္မတန္ပဲ သတိထားစရာျဖစ္တယ္။ အကုသိုလ္တရားေတြ ပယ္ႏိုင္ရေအာင္ ကုသိုလ္တရားေတြကုိ ျပည့္စံုလာရေအာင္ အားထုတ္ၿပီးေတာ့ ေနၾကရမယ္။ ဘယ္လုိေနရမလဲ ဆိုပါလွ်င္ ႏွလံုးသြင္းမႈ ရိွရမယ္။ ႐ႈမွတ္မႈ ႐ိွရမယ္ဆိုတဲ့ အဓိပၸါယ္ ျဖစ္တယ္။

ႏွလံုးမသြင္းတတ္ဘူး ဆိုလို႔ရိွရင္ အကုသိုလ္ျဖစ္တာ သိပ္ထင္ရွားတယ္။ ေကာင္းတဲ့ဣ႒ာ႐ံုေတြ မ်က္စိ နား ႏွာ လွ်ာ ကိုယ္ စိတ္တည္းဟူေသာ အၾကည္ဓာတ္(၆)ျဖာမွာ လာတုိက္တယ္။ အဆင္းေကာင္းေကာင္း အနံ႔ေကာင္းေကာင္း အသံေကာင္းေကာင္း အရသာေကာင္းေကာင္း အေတြ႕အထိေကာင္းေကာင္း အာ႐ံုေကာင္းေကာင္းေတြ မ်က္စိ နား ႏွာ လွ်ာ ကိုယ္ စိတ္မွာ လာတိုက္တယ္။ ႏွလံုးမသြင္းတတ္ဘူးဆိုရင္ အလြန္ႏွစ္သက္ သာယာစဲြလမ္းတဲ့ သေဘာေတြ မျဖစ္ပါဘူးလား .. ျဖစ္ပါတယ္။ ေလာဘဆိုတဲ့ အကုသိုလ္ အကုသိုလ္ေတြ ျဖစ္ၾကတယ္။

ဆန္႔က်င္ဖက္ျဖစ္တဲ့အာ႐ံုေတြ မျမင္ခ်င္တဲ့ အဆင္းေတြ၊ မၾကားခ်င္တဲ့ အသံေတြ၊ မေတြ႕ခ်င္တဲ့ အေတြ႕ေတြ၊ ဆန္႔က်င္ဘက္ အာ႐ံုေတြနဲ႔ လာေတြ႕ရတဲ့အခါက်ေတာ့ ႏွလံုးမသြင္းတတ္လို႔ရိွရင္ ေဒါမနႆ ေဒါသေတြျဖစ္ၾကတယ္။ အကုသိုလ္ေတြ မျဖစ္ၾကပါဘူးလား... ျဖစ္ၾကပါတယ္။ ႏွလံုးမသြင္းတတ္လုိ႔ရိွရင္ေတာ့ ေကာင္းတဲ့အာ႐ံုနဲ႔ ေတြ႕တဲ့အခါမွာ ေလာဘ၊ မေကာင္းတဲ့ အနိ႒ာ႐ံုေတြနဲ႔ ေတြ႕တဲ့အခါက်ေတာ့ ေဒါသ ေဒါမနႆ အကုသိုလ္ေတြ ျဖစ္ၾကရတယ္။

ေကာင္းတဲ့ ဣ႒ာရံု၌ ကုသိုလ္ျဖစ္ေအာင္ ႏွလံုးသြင္းပံု

ေကာင္းတဲ့ဣ႒ာ႐ံုေတြနဲ႔ ေတြ႕တဲ့အခါ ဘယ္လုိႏွလံုးသြင္းရမလဲ .. မလုိအပ္ပါဘူးလား ... လုိအပ္ပါတယ္။ ေကာင္းတဲ့ဣ႒ာ႐ံုေတြနဲ႔ ေတြ႕ၾကံဳရတဲ့အခါ ဘယ္လုိႏွလံုးသြင္းရပါ့မလဲဆိုရင္ ေကာင္းတဲ့အာ႐ံုေတြနဲ႔ မိမိလာေတြ႕ေနတာ မိမိအတိတ္ဘဝေတြက ေကာင္းခဲ့လုိ႔လား ... မေကာင္းခဲ့လုိ႔လား ... ေကာင္းခဲ့လုိ႔ပါ။ ေကာင္းတဲ့ ကုသိုလ္တရားေတြ ျပဳခဲ့လုိ႔၊ ေကာင္းတဲ့ ကုသိုလ္ကံေတြ ျပဳခဲ့လုိ႔ ေကာင္းတဲ့ အာ႐ံု အမ်ဳိးမ်ဳိးေတြနဲ႔ လာေတြ႕ေနရတာ ျဖစ္တယ္။

ေနာင္တစ္ခ်ိန္ အနာဂတ္ဘဝေတြမွာလည္း ဒီလို ေကာင္းတဲ့ အာ႐ံုေတြနဲ႔ ေတြ႕ၿပီးေတာ့ အေကာင္းျမတ္ဆံုးျဖစ္တဲ့ နိဗၺာန္ခ်မ္းသာကို ေရာက္သြားဖို႔ရာ မလုိအပ္ပါဘူးလား ... လိုအပ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေကာင္းတဲ့ကုသိုလ္တရားေတြ ေကာင္းမႈကုသိုလ္ေတြကို ေရွ႕ကထက္ပိုၿပီး ႀကိဳးစားအားထုတ္ရမယ္။ အားထုတ္မွ ေတာ္မယ္လို႔ ႏွလံုးသြင္းလုိက္တာနဲ႔ ကုသိုလ္ျဖစ္မသြားပါဘူးလား .... ျဖစ္သြားပါတယ္။ ေရွ႕က မိမိေကာင္းခဲ့လို႔ ေကာင္းတဲ့အာ႐ံုေတြနဲ႔ ေတြ႕ရတာျဖစ္တယ္။ ေနာင္တစ္ခ်ိန္မွာလည္း ေကာင္းတဲ့အာ႐ံုေတြနဲ႔ ေတြ႕ဖုိ႔ရာ နိဗၺာန္ခ်မ္းသာတိုင္ေအာင္ ေရာက္သြားဖို႔ရာ ေကာင္းတဲ့ကုသိုလ္ေတြ ျပဳမွေတာ္မယ္လို႔ ႏွလံုးသြင္းလုိက္တာနဲ႔ တစ္ၿပိဳင္နက္ ကုသိုလ္မျဖစ္သြားပါဘူးလား ... ကုသိုလ္ျဖစ္သြားပါတယ္။

မေကာင္းတဲ့ အနိ႒ာ႐ံု၌ ကုသိုလ္ျဖစ္ေအာင္ ႏွလံုးသြင္းပံု

မေကာင္းတဲ့ အနိ႒ာ႐ံုနဲ႔ ေတြ႕ရတဲ့အခါ မျမင္ခ်င္တာေတြ၊ မၾကားခ်င္တာေတြ၊ မေတြ႕ခ်င္တာေတြနဲ႔ ေတြ႕ရတဲ့အခါ ကုသိုလ္ျဖစ္ေအာင္ ဘယ္လုိမ်ား ႏွလံုးသြင္းရပါ့မလဲဆိုေတာ့ ဒီမေကာင္းတဲ့ အနိ႒ာ႐ံုေတြနဲ႔ မိမိေတြ႕ေနရတာ မိမိအတိတ္ဘဝမ်ားက ေကာင္းခဲ့လို႔လား ... မေကာင္းခဲ့လုိ႔လား ... မေကာင္းခဲ့လုိ႔ပါ။ မေကာင္းခဲ့လုိ႔ ဒီလုိ အနိ႒ာ႐ံုေတြ၊ မေကာင္းက်ဳိးေတြနဲ႔ လာေတြ႕ေနရတာလုိ႔ ဒီလုိသိသြားတာနဲ႔ တစ္ၿပိဳင္နက္ မသက္သာသြားပါဘူးလား ... သက္သာသြားပါတယ္။

မေကာင္းတဲ့ အနိ႒ာ႐ံုေတြကို ဘာနဲ႔မ်ား ေက်ာ္လြန္ႏိုင္ပါ့မလဲ .. မေကာင္းတာေတြနဲ႔ေတာ့ မေက်ာ္လြန္ႏိုင္ေပဘူး။ စိတ္ေတြ ညစ္ႏြမ္းၿပီး အကုသိုလ္တရားေတြနဲ႔ ေက်ာ္မွ ေက်ာ္လြန္ႏိုင္ပါ့မလား .. မေက်ာ္လြန္ႏို္င္ပါဘူူး။ ဘာနဲ႔ ေက်ာ္လြန္ႏိုင္သလဲဆိုေတာ့ ကုသိုလ္တရားေတြနဲ႔ ေက်ာ္လြန္ႏိုင္တယ္။ ကုသိုလ္တရားနဲ႔မွ ေက်ာ္လြန္ႏိုင္တယ္လို႔ သိတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ကုသိုလ္တရားေတြကို ေရွးကထက္ ဆထက္ထမ္းပိုး တုိးၿပီးေတာ့ ျပဳလုပ္မွ ေတာ္မယ္လုိ႔ ႏွလံုးသြင္းလိုက္တာနဲ႔ တစ္ၿပိဳင္နက္ ဘာျဖစ္သြားပါသလဲ ... ကုသိုလ္ျဖစ္သြားပါတယ္။

ဆက္ရန္ .... အာရမၼဏ - ၂(ဂ) သို႔

Read more...

လာလည္ၾကသူမ်ား

ဤဘေလာ့ဂ္၏ ရည္ရြယ္ခ်က္

ယခုအခါ ကမၻာတလႊားတြင္ရွိေနၾကေသာ ဓမၼဘေလာ့ဂ္ဂါမ်ားသည္ ေန ့စဥ္ႏွင့္ အမွ် အင္တာနက္ စာမ်က္ႏွာမ်ား ေပၚတြင္ ဓမၼႏွင့္သက္ဆိုင္ေသာ အေၾကာင္းအရာ အမ်ိဳးမ်ိဳးကို ပို ့စ္မ်ားေရးတင္လ်က္ ရွိေနၾကပါသည္။

ဘေလာ့ဂ္ဂါမ်ားမွ မိမိတို ့၏ကိုယ္ပိုင္ စာမ်က္ႏွာမ်ားမွတဆင့္ ေရးတင္ေနၾကသျဖင့္ ဖတ္ရႈေလ့လာသူမ်ားအတြက္ ေနရာမ်ားစြာသို ့ သြားေရာက္ ဖတ္ရႈေနၾကရပါသည္။

ထို ့ေၾကာင့္ စာဖတ္သူမ်ား အခ်ိန္ကုန္သက္သာေစရန္ႏွင့္ မိမိတို ့ ဖတ္ရႈလိုရာကို လြယ္လင့္တကူ ရွာေဖြနိဳင္ရန္ ေန ့စဥ္ေရးသား ေနၾကေသာ အေၾကာင္းအရာမ်ားကို တေနရာတည္းတြင္ စုစည္းေပးလိုေသာ ရည္ရြယ္ခ်က္ျဖင့္ ဤဘေလာ့ဂ္ကို စီစဥ္လိုက္ျခင္းျဖစ္ပါသည္။

ေျပာခ်င္တာမ်ားရွိရင္ ေရးေပးထားခဲ့ပါ

ျမန္မာျပကၡဒိန္

ျမန္မာျပကၡဒိန္
www.burmeseclassic.com မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။

  © Blogger templates The Professional Template by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP