* သဗၺဒါနံ ဓမၼဒါနံ ဇိနာတိ၊ * သဗၺရသံ ဓမၼရေသာ ဇိနာတိ။

* သဗၺဒါနံ ဓမၼဒါနံ ဇိနာတိ၊     * သဗၺရသံ ဓမၼရေသာ ဇိနာတိ။

နမတၳဳ ဗုဒၶါနံ နမတၳဳ ေဗာဓိယာ။ နေမာ ဝိမုတၱာနံ၊ နေမာ ဝိမုတၱိယာ။

ဘုရားရွင္တို ့အား ရွိခိုးပါ၏။
ဘုရားရွင္တို ့၏ မဂ္ဥာဏ္ ဖိုလ္ဥာဏ္အား ရွိခိုးပါ၏။
ကိေလသာတို ့မွ လြတ္ေျမာက္ေတာ္မူၾကေသာ ဘုရားရွင္တို ့အား ရွိခိုးပါ၏။
ထိုဘုရားရွင္တို ့၏ ဝိမုတၱိငါးပါးအား ရွိခိုးပါ၏။

ကရုဏာလက္မ်ား ကမ္းလင့္ေပးပါ...

ကရုဏာလက္မ်ား ကမ္းလင့္ေပးပါ...
စား၀တ္ေနေရးအဆင္ေျပေစရန္ ဆန္အိတ္လွဴျခင္း ႏွင့္ အျခားလိုအပ္သည္မ်ား လွဴဒါန္းျခင္းတို႔ျဖင့္ လစဥ္ ေထာက္ပံ့သြားမည္ျဖစ္ပါသည္။ သီလရွင္ႏွင့္ ေက်ာင္းသားမ်ား ေအာင္ျမင္စြာ ပညာသင္ၾကားႏိုင္ေရး အတြက္ အနီးကပ္စာျပေပးမည့္ ဆရာမ (၆) ဦးအား တစ္လလွ်င္ (၅) ေသာင္းက်ပ္ျဖင့္ ငွါးရမ္းေပးရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။ ပညာေရးအလွဴအား ေစတနာရွင္မ်ားမွလည္း ပါ၀င္ လွဴဒါန္းႏိုင္ပါသည္။ ေကာက္ခံရရွိေသာ အလွဴေငြမ်ားအား ဘဏ္စာအုပ္ထားရွိ၍ ေငြစာရင္းရွင္းတမ္းအား လစဥ္ေဖာ္ျပသြားမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ေက်ာင္းသား/ေက်ာင္းသူမ်ား၏ မွတ္တမ္းမ်ားအား အလွဴရွင္မ်ားထံသို႔လည္း ေပးပို႔သြားပါမည္။

ပညာေရးအလွဴေတာ္ ႏႈိးေဆာ္ခ်က္


ရန္ကုန္ျမိဳ႕ အေသာကာရာမ သီလရွင္စာသင္တုိက္မွ နဝမတန္း ေျဖဆုိမည့္ သီလရွင္ ဆရာေလးမ်ားအတြက္ ဆရာ၊ ဆရာမမ်ား လစဥ္ ထားေပးႏုိင္ရန္ ပညာေရးအလွဴရွင္မ်ား လုိအပ္ေနပါသည္။ ေရႊေစတီ ဘုန္းေတာ္ၾကီးသင္ပညာေရးေက်ာင္းတြင္လည္း ဆင္းရဲႏြမ္းပါးသည့္ ၉ တန္းႏွင့္ ၁၀ တန္း ေက်ာင္းသားမ်ား ေက်ာင္းအိပ္ေက်ာင္းစား ေနထုိင္ပညာဆည္းပူးႏုိင္ေရးအတြက္ ကူညီေထာက္ပံ့မည့္ ကုသုိလ္ရွင္မ်ား လုိအပ္လ်က္ ရွိပါသည္။ ေစတနာရွင္ အလွဴရွင္မ်ား အေနျဖင့္ ေထရဝါဒ ဗုဒၶဘာသာ လူငယ္မ်ားအသင္း http://www.mmtheravada.org ဖုန္း
09-73062811, 09-5505176 သုိ႔ ဆက္သြယ္လွဴဒါန္းၾကေစလုိပါသည္။

သီလရွင္ ဆရာေလးမ်ားႏွင့္ ကေလးမ်ား ဇြန္လအမီ ေက်ာင္းတက္ႏုိင္ေရးအတြက္ ကာလဒါန ကုသုိလ္အျဖစ္ သဒၶါတတ္အား နည္းမ်ားမဆုိ လွဴဒါန္းကူညီၾကပါရန္ ႏႈိးေဆာ္အပ္ပါသည္။

၀ိမုတၱိရသ အဖြဲ႔သားမ်ား

------------------------
ေနာက္ဆက္တြဲသတင္း.....

ပညာေရးအလွဴေတာ္လႉဒါန္းမည့္အစီအစဥ္

ေထရ၀ါဒဗုဒဘာသာ လူငယ္မ်ား အသင္းမွ ဦးစီး၍ (၂၀၁၁) ခုႏွစ္တြင္ န၀မတန္းသို႔ တက္ေရာက္မည့္ ေက်ာင္းသား (၂၅) ေယာက္ႏွင့္ ေက်ာင္းသူ (၂၅) ေယာက္အား ပညာေရးေထာက္ပံ့မႈျပဳလုပ္ေပးႏိုင္ရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။

ျပဳလုပ္မည့္အစီအစဥ္

ေက်ာင္းသားမ်ားအား ေရႊေစတီဘုန္းႀကီးေက်ာင္း (ဆရာေတာ္ ဦးေတဇႏၵိ၊ ခ/(၃) ရက္ကြက္၊ ေရႊေစတီေက်ာင္း၊ မဂၤလာဒုံၿမိဳ႕နယ္) တြင္ထားရွိမည္ျဖစ္ၿပီး ေက်ာင္းသားမ်ားသည္ မိမိတို႔ ဆႏၵအေလ်ာက္ ကိုရင္၀တ္လိုကလည္း ၀တ္ႏိုင္ပါသည္။ ေက်ာင္းသူမ်ားအား အေသာကာရာမ သီလရွင္စာသင္တိုက္ (ဆရာေလးေဒၚသုနႏၵာ (ဖုန္း-၀၉-၈၆၂၈၈၁၁)၊ ၀ါယာလက္ေစ်းမွတ္တိုင္၊ ေရႊႏွင္းဆီရပ္ကြက္၊ မဂၤလာဒံုၿမိဳ႕နယ္) တြင္ထားရွိပါမည္။ အေသာကာရာမေက်ာင္းမွ သီလရွင္မ်ားသာလက္ခံသည္ျဖစ္၍ ေက်ာင္းသူမ်ားမွာ သီလရွင္၀တ္ရပါမည္။ သီလရွင္မ်ားတက္ေရာက္ရမည့္ အ.ထ.က ေက်ာင္းမွာ အေသာကာရာမ ေက်ာင္းမွလက္ရွိ သီလရွင္မ်ား တက္ေရာက္ေနေသာ ေက်ာင္းျဖစ္၍ ပညာသင္ၾကားမႈတြက္ အခက္အခဲ မရွိႏိုင္ပါ။ စာသင္သူမ်ား စား၀တ္ေနေရးအဆင္ေျပေစရန္ ဆန္အိတ္လွဴျခင္း ႏွင့္ အျခားလိုအပ္သည္မ်ား လွဴဒါန္းျခင္းတို႔ျဖင့္ လစဥ္ ေထာက္ပံ့သြားမည္ျဖစ္ပါသည္။ သီလရွင္ႏွင့္ ေက်ာင္းသားမ်ား ေအာင္ျမင္စြာ ပညာသင္ၾကားႏိုင္ေရး အတြက္ အနီးကပ္စာျပေပးမည့္ ဆရာမ (၆) ဦးအား တစ္လလွ်င္ (၅) ေသာင္းက်ပ္ျဖင့္ ငွါးရမ္းေပးရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။ ပညာေရးအလွဴအား ေစတနာရွင္မ်ားမွလည္း ပါ၀င္ လွဴဒါန္းႏိုင္ပါသည္။ ေကာက္ခံရရွိေသာ အလွဴေငြမ်ားအား ဘဏ္စာအုပ္ထားရွိ၍ ေငြစာရင္းရွင္းတမ္းအား လစဥ္ေဖာ္ျပသြားမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ေက်ာင္းသား/ေက်ာင္းသူမ်ား၏ မွတ္တမ္းမ်ားအား အလွဴရွင္မ်ားထံသို႔လည္း ေပးပို႔သြားပါမည္။ အေသးစိတ္ေဆာင္ရြက္မည့္ အခ်က္အလက္မ်ားအားလည္း ဆက္လက္ေဖာ္ျပသြားပါမည္။

ေလ်ာက္ထားမည့္ သူမ်ား ျပည့္စုံရမည့္အခ်က္မ်ားမွာ

(က) ေက်ာင္းသူမ်ားမွာ သီလရွင္၀တ္ႏိုင္ရပါမည္။

(ခ ) မိဘမ်ားမွ ေနထိုင္ရန္ခြင့္ ျပဳသူျဖစ္ရပါမည္။

(ဂ ) စာသင္သားမ်ားေနထိုင္မည့္ ေက်ာင္းတြင္း စည္းကမ္းမ်ားကို တိက်စြာလိုက္နာရပါမည္။

(ဃ) ေက်ာင္းထားရန္ အမွန္တကယ္အခက္အခဲ ရွိေနသူျဖစ္ရပါမည္။

အထက္ပါအခ်က္အလက္မ်ားႏွင့္ ျပည့္စုံသူမ်ားသည္ ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာလွဴငယ္မ်ား အသင္းသို႔ ဆက္သြယ္ေမးျမန္းႏိုင္ပါသည္။ (http://mmtheravada.org)

ဆက္သြယ္ရန္လိပ္စာ

ကိုထြန္းထြန္းလိႈင္

ဖုန္း ၀၉-၇၃၀၆၂၈၁၁

htunhtunhlaing82@gmail.com

winthu.tbyo@gmail.com

thantzin83@gmail.com

Tuesday, June 9, 2009

Ajahn Brahm at Hua Hin, June 21

Ajahn Brahm should need no introduction, and he has proved popular in many countries including Bangkok. It is appreciated that he stops here to lead some dhamma events in English.

Sunday June 21st he will be giving a morning dhamma talk at the beech in Hua Hin. Received information is as follows:

Sunday English Dhamma Talk

On the Beach in Hua Hin

by Ajahn Brahm

Abbot of Bodhinyana Monastery, Western Australia (www.bswa.org)

‘Opening the Door of Your Heart’

“Modern guidelines of hope, forgiveness, freedom from fear and overcoming pain that relate to the

timelessness of the Buddha’s teaching and the path to true happiness.”

Sunday 21st June 2009

09.00-10.00 Registration. Refreshment and light snack will be served

10.30-12.30 Dhamma Talk and Questions and answers

Venue:

Dusit Thani, Hua-Hin

1349 Petchkasem Road, Cha-am, Petchburi 76120

Reservation:

Kindly confirm your participant via e-mail at wfb.huahin@gmail.com

Background

Born in London in 1951, Ajahn Brahm (Phra Visutisangvornthera) was educated in Theoretical Physics at

Cambridge University. After completing his degree he traveled to Thailand to become a monk, trained in a Thai

forest tradition by renowed Ajahn Chah of Wat Nongpapong, Ubon Rachathani. In 1983 he was invited to

Australia to set up the Bodhinyana Monastery in Serpentine.

Ajahn Brahm true-to-life story telling style of speech is thoughtful, funny and enlightening. These tales are told

with wit and wisdom, which reveal the quality of devotion, humility and diligence. He has taught the timeless

Buddhist philosophy around the world to all walks of life, inspired millions by his teaching, conduct and practice.

For more information please contact Khun Lomdao Tel: 085 705 1177
FREE admission. ALL are welcome.



Read more...

Good luck and Fate


Good Luck and Fate

Question:
What did the Buddha teach about magic and fortune telling?

Answer:
The Buddha considered such practices as fortune telling, wearing magic charms for protection, fixing lucky sites for building, prophesizing and fixing lucky days to be useless superstitions and he expressly forbids his disciples to practice such things. He calls all these things 'low arts.'

"Whereas some religious men, while living of food provided by the faithful make their living by such low arts, such wrong means of livelihood as palmistry, divining by signs, interpreting dreams... bringing good or bad luck... invoking the goodness of luck... picking the lucky site for a building, the monk Gotama refrains from such low arts, such wrong means of livelihood."

D.I, 9-12

Question:
Then why do people sometimes practice such things and believe in them?

Answer:
Because of greed, fear and ignorance. As soon as people understand the Buddha's teachings, they realize that a pure heart can protect them much better than bits of paper, bits of metal and a few chanted words and they no longer rely on such things. In the teachings of the Buddha, it is honesty, kindness, understanding, patience, forgiveness, generosity, loyalty and other good qualities that truly protect you and give you true prosperity.

Question:
But some lucky charms do work, don't they?

Answer:
I know a person who makes a living selling lucky charms. He claims that his charms can give good luck, prosperity and he guarantees that you will be able to pick three numbers. But if what he says is true then why isn't he himself a multi-millionaire? If his lucky charms really work, then why doesn't he win the lottery week after week? The only luck he has is that there are people silly enough to buy his magic charms.

Question:
Then is there such a thing as luck?

Answer:
The dictionary defines luck as 'believing that whatever happens, either good or bad, to a person in the course of events is due to chance, fate or fortune.' The Buddha denied this belief completely. Everything that happens has a specific cause or causes and there must be some relationships between the cause and the effect. Becoming sick, for example, has specific causes. One must come into contact with germs and one's body must be weak enough for the germs to establish themselves. There is a definite relationship between the cause (germs and a weakened body) and the effect (sickness) because we know that germs attack the organisms and give rise to sickness. But no relationship can be found wearing a piece of paper with words written on it and being rich or passing examinations. Buddhism teaches that whatever happens does so because of a cause or causes and not due to luck, chance or fate. People who are interested in luck are always trying to get something - usually more money and wealth. The Buddha teaches us that it is far more important to develop our hearts and minds. He says:

Being deeply learned and skilled. Being well-trained and using well-spoken words; this is the best good luck. To support mother and father, to cherish wife and child and to have a simple livelihood; this is the best good luck. Being generous, just, helping one's relatives and being blameless in one's actions; this is the best good luck. To refrain from evil and from strong drink, and to be always steadfast in virtue; this is the best good luck. Reverence, humility, contentment, gratitude and hearing the good Dhamma; this is the best good luck.
Sn. 261-265




Read more...

တရားအားထုတ္ၾကည့္ၾကစုိ႔…

တရားအားထုတ္တယ္ဆုိတာ ``တရားတဲ့အားေတြကုိ ထုတ္တာ``ပါ။ တရားတဲ့အားဆုိတာက ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟ၊ မာန စတဲ့ မတရားတဲ့အရာေတြရဲ႕ ဆန္႔က်င္ဘက္ျဖစ္တဲ့ အေလာဘ၊ အေဒါသ၊ အေမာဟစတာေတြပါပဲ။ အလြယ္ေျပာရရင္ မေကာင္းတဲ့ အကုသုိလ္ ကိေလသာဆုိတဲ့ မတရားတဲ့အားေတြ မျဖစ္ႏုိင္ေအာင္၊ မတုိးပြားေအာင္၊ တျဖည္းျဖည္းနည္းလာေအာင္ သူ႔ရဲ႕ဆန္႔က်င္ဘက္ျဖစ္တဲ့ ေကာင္းတဲ့အားေတြနဲ႔ အႏုိင္ယူႏုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားအားထုတ္တာလုိ႔ ေျပာႏုိင္ပါတယ္။ ကုိယ့္သႏၲာန္မွာ ျဖစ္ေပၚလာမယ့္ မေကာင္းတဲ့ ကိေလသာတရားေတြ မျဖစ္ေပၚေအာင္ ႀကိဳးစားအားထုတ္တာကုိ တရားအားထုတ္တာလုိ႔ သေဘာေပါက္ႏုိင္ပါတယ္။ ``ပုထုကိေလေသ ဇေနတီတိ ပုထုဇၨေနာ- ကိေလသာေတြ မျပတ္ျဖစ္ေနတာကုိပဲ ပုထုဇင္``လုိ႔ ဆုိတာျဖစ္တဲ့အတြက္ ဒီလုိကိေလသာေတြ မျဖစ္ေစဖုိ႔၊ ပုထုဇင္ဘ၀မွ ကိေလသာကင္းရာ ျမင့္ျမတ္တဲ့ အရိယာအျဖစ္ ေရာက္ေစဖုိ႔အတြက္ တရားအားထုတ္တာလုိ႔လည္း မွတ္ယူႏုိင္တယ္။

မွန္ပါတယ္။ ပုထုဇင္ေတြ ျဖစ္ေနတဲ့အတြက္ ကိေလသာေတြျဖစ္ေနျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ကိေလသာေတြ ျဖစ္ေနတာဟာ မတရားးတဲ့အားေတြ ျဖစ္ေနတာပါ။ ဒီေတာ့ ဒီမတရားတဲ့အားေတြ ဘာေၾကာင့္ျဖစ္ေနတာလဲဆုိရင္ မသိၾကလုိ႔ ျဖစ္ေနတာပါ။ သိရင္မျဖစ္ပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္လည္း သိေအာင္လုပ္ေစခ်င္တာပါ။ သိေအာင္လုပ္တာဟာ တကယ္ေတာ့ တရားတဲ့အားေတြကုိ ထုတ္တာပါ။ တရားတဲ့အားေတြ ျဖစ္ေနသမွ် မတရားတဲ့အားေတြ မျဖစ္ႏုိင္ေတာ့ပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ သိေအာင္လုပ္ပါလုိ႔ ဆုိျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ သိေနတာဟာ သတိရွိေနတာပါ။ သတိရွိေနသမွ် တရားတဲ့အားေတြျဖစ္ေနတာပါ။ ဒီလုိသတိရွိေနတာကုိပဲ တစ္နည္းအားျဖင့္ တရားအားထုတ္ေနတာလုိ႔ ဆုိျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ စာလုိကေတာ့ အဲဒါကုိ္ ``သတိပ႒ာန္``လုိ႔ ေျပာပါတယ္။

သတိပ႒ာန္ဆုိတာ ``သတိမျပတ္ျဖစ္မႈ၊ စဲြၿမဲတဲ့ အမွတ္ရမႈ``ကုိ ဆုိပါတယ္။ ဘာေတြကုိ အမွတ္ရရမွာလဲ၊ သိေနရမွာလဲ ဆုိရင္ စိတ္နဲ႔ ကုိယ္မွာ ထင္ရွားျဖစ္ေပၚလာတဲ့ ကုိယ္အမူအရာ ႐ုပ္အေပါင္း၊ ခံစားမႈ ေ၀ဒနာအေပါင္း၊ ႀကံစည္စဥ္းစားမႈႏွင့္ သေဘာတရားေတြကုိ ျဖစ္ခုိက္ျဖစ္ခုိက္မွာလုိက္ၿပီး အမွတ္ရေနရမွာ သိေနရမွာကုိ ဆုိပါတယ္။ ဒီလုိသိေနရမယ့္ အရာေတြကုိ ဗုဒၶစာေပမွာေတာ့ ကာယာႏုပႆနာ (ကုိယ္အမူအရာ ႐ုပ္အေပါင္း၌ အမွတ္သတိရွိမႈ)၊ ေ၀ဒနာႏုပႆနာ (ခံစားမႈေ၀ဒနာအေပါင္း၌ အမွတ္သတိရွိမႈ၊ စိတၱာႏုပႆနာ (ႀကံစည္စဥ္းစားမႈမ်ား၌ အမွတ္သတိရွိမႈ)နဲ႔ ဓမၼာႏုပႆနာ (သေဘာတရားတုိ႔၌ အမွတ္သတိရွိမႈ)လုိ႔ သတိပ႒ာန္ အေနျဖင့္ ေဖာ္ျပပါတယ္။

ဒီေဖာ္ျပခ်က္မ်ားအရ တရားအားထုတ္တယ္ဆုိတာ ထင္သေလာက္ မခက္ဘူးလုိ႔ ေျပာလုိ႔ရပါတယ္။ ဆုိလုိတာက တရားအားထုတ္တဲ့ နည္းကမခက္တာကုိ ေျပာတာပါ။ လက္ေတြ႕အားထုတ္ဖုိ႔ကေတာ့ ႀကိဳးစားေလ့က်င့္မွ ရမယ့္အေနအထား ျဖစ္ပါတယ္။ ဘာျဖစ္လုိ႔ အားထုတ္နည္းက မခက္တာလဲဆုိရင္ ``ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္၊ စိတ္မွာပဲျဖစ္ျဖစ္ ကုိယ္မွာပဲျဖစ္ျဖစ္ ျဖစ္ေပၚလာတဲ့အရာ မွန္သမွ်ကုိ အလုိက္သင့္ အရွိအတုိင္း လုိက္သိေနေပးတာကုိပဲ တရားအားထုတ္တာ``လုိ႔ ဆုိထားတဲ့အတြက္ က်န္တာေတြ ဘာမွသိစရာ၊ စဥ္းစားစရာ၊ သင္အန္ေလ့က်က္စရာ မလုိဘဲ အရွိကုိ အရွိအတုိင္း သိေနရင္ၿပီးလုိ႔ မခက္ဘူးလုိ႔ ဆုိျခင္းျဖစ္ပါတယ္။

ဒီလုိျဖစ္ခုိက္ျဖစ္ခုိက္ေတြမွာ အရွိကုိ အရွိအတုိင္း လုိက္သိေနရမယ့္ အေၾကာင္း ရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရားက မဟာသတိပ႒ာနသုတ္မွာ အျပည့္အစုံ ရွင္းလင္းေဟာၾကား ေပးေတာ္မူပါတယ္။ မိတ္ဆက္အေနျဖင့္ ေျပာရရင္ ကာယာႏုပႆနာလုိ႔ ေခၚတဲ့ ႐ုပ္အေပါင္း၌ ႐ုပ္အေပါင္းကုိ အႀကိမ္အႀကိမ္ ရႈ၍ေနျခင္းဆုိတဲ့ အဖြင့္မွာ အာနာပါနဆုိတဲ့ ၀င္ေလ၊ ထြက္ေလကုိ ႐ႈပုံေလးအျဖစ္ ဘုရားရွင္က ``၀င္ေလကုိ ရွည္ရွည္႐ႈသြင္းရင္လည္း ရွည္ရွည္ရႈသြင္းတယ္၊ တုိတုိရႈသြင္းရင္လည္း တုိတုိရႈသြင္းတယ္၊ ထြက္ေလကုိ ရွည္ရွည္ရိႈက္ထုတ္ရင္လည္း ရွည္ရွည္႐ိႈက္ထုတ္တယ္၊ တုိတုိရႈိက္ထုတ္ရင္လည္း တုိတုိရႈိက္ထုတ္တယ္လုိ႔ အလုိက္သင့္ အရွိကုိ အရွိအတုိင္း အစအဆုံး လုိက္သိေပးရမယ္၊ ႐ုပ္တရားရဲ႕ ဘယ္လုိအေျခအေနမ်ိဳးမွာမဆုိ ျဖစ္ေနတဲ့အေနအထားအတုိင္း လုိက္သိေပးရမယ္``လုိ႔ အလြယ္ဆုံးနည္းနဲ႔ ညႊန္ျပေတာ္မူပါတယ္။ ေ၀ဒနာႏုပႆနာလုိ႔ေခၚတဲ့ ခံစားမႈအေပါင္း၌လည္း ခံစားမႈအေပါင္းကုိ အႀကိမ္အႀကိမ္ရႈရမယ္ ဆုိတဲ့ေနရာမွာ ``ေကာင္းတဲ့ခံစားမႈ ျဖစ္ရင္ ေကာင္းတဲ့ခံစားမႈ၊ မေကာင္းတဲ့ခံစားမႈ ျဖစ္ရင္ မေကာင္းတဲ့ ခံစားမႈ၊ ေကာင္းတာလည္းမဟုတ္ မေကာင္းတာလည္း မဟုတ္တဲ့ ခံစားမႈျဖစ္ရင္ ဒီခံစားမႈကုိ အရွိအတုိင္း သိရမယ္၊ ဘယ္လုိခံစားမႈမ်ိဳးပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ခံစားတဲ့အခါ ခံစားတယ္``လုိ႔ အလုိက္သင့္ လုိက္ၿပီးသိမွတ္ေနရမယ္လုိ ဆုိပါတယ္။ စိတၱာႏုပႆနာလုိ႔ ေခၚတဲ့ စိတ္အေပါင္း၌ စိတ္အေပါင္းကုိ အႀကိမ္ႀကိမ္ ရႈမွတ္ေနရမယ္ ဆုိတာလည္း `` ရာဂစိတ္ျဖစ္ရင္ ရာဂစိတ္ျဖစ္တယ္၊ ရာဂကင္းတဲ့ စိတ္ျဖစ္ရင္ ရာဂကင္းတဲ့စိတ္ျဖစ္တယ္၊ ေဒါသစိတ္ျဖစ္ရင္ ေဒါသစိတ္ျဖစ္တယ္၊ ေဒါသကင္းတဲ့စိတ္ျဖစ္ရင္ ေဒါသကင္းတဲ့ စိတ္ျဖစ္တယ္၊ ေမာဟစိတ္ျဖစ္ရင္ ေမာဟစိတ္ျဖစ္တယ္၊ ေမာဟကင္းတဲ့ စိတ္ျဖစ္ရင္ ေမာဟကင္းတဲ့ စိတ္ျဖစ္တယ္`` စသျဖင့္ ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ စိတ္ျဖစ္စဥ္ကုိ တစ္ခ်က္ျခင္း လုိက္သိေနရမွာကုိ ရည္ညြန္းပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ ဓမၼာႏုပႆနာလုိ႔ ေခၚတဲ့ သေဘာတရားတုိ႔၌ သေဘာတရားကုိ အႀကိမ္ႀကိမ္ ႐ႈမွတ္ရယ္ ဆုိတာလည္း ``ကုိယ့္သႏၲာန္မွာ ကာမစၦႏၵလုိ႔ဆုိတဲ့ ကာမဂုဏ္ကုိ အလုိရွိျခင္းျဖစ္ရင္လည္း ငါ၏အတြင္းသႏၲာန္မွာ ကာမစၦႏၵ ရွိတယ္၊ ဗ်ာပါဒလုိ႔ဆုိတဲ့ သူတပါးကုိ ပ်က္စီးေစလုိျခင္း သေဘာရွိရင္လည္း ဗ်ာပါဒျဖစ္တယ္၊ ထိနမိဒၶလုိ႔ဆုိတဲ့ ေလးလံထုိင္းမႈိင္းျခင္း ရွိရင္လည္း ထိနမိဒၶရွိတယ္ ဥဒၶစၥ ကုကၠဳစၥလုိ႔ဆုိတဲ့ ပ်ံ႕လြင့္ျခင္း၊ ႏွလုံးမသာယာျခင္း ျဖစ္ရင္လည္း ဥဒၶစၥ ကုကၠဳစၥ ရွိတယ္ျဖစ္တယ္`` စသျဖင့္ ဘယ္လုိသေဘာတရားမ်ိဳးကို မဆုိ အရွိအတုိင္း လုိက္ၿပီးသိရွိ ႐ႈမွတ္ေပးရမယ္လုိ႔ ေဟာေတာ္မူပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္ ဒီေဟာၾကားခ်က္အတုိင္း ကုိယ့္သႏၲာန္မွာ တရားတဲ့အားေတြ ထုတ္ႏုိင္ေအာင္ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ဘာပဲေပၚေပၚ ျဖစ္ခုိက္ေပၚခုိက္ေတြမွာ လုိက္ၿပီး သိမွတ္ေပးဖုိ႔ လုိတယ္လုိ႔ ဆုိျခင္းပါ။ ဒီနည္းဟာ ဘုရားေပးတဲ့ တကယ့္အလြယ္ဆုံး တရားအားထုတ္နည္း ျဖစ္ပါတယ္။ ဘုရားရွင္ဟာ ျပင္းထန္တဲ့ သတ္မွတ္ခ်က္ေတြနဲ႔ လူေတြရဲ႕ စိတ္ကုိ မခ်ဳပ္ထားပါဘူး။ ခက္ခဲတဲ့နည္းေတြနဲ႔လည္း အခက္မေတြ႕ေစပါဘူး။ မဟာသတိပ႒ာနသုတ္မွာ ေဟာေတာ္မူတဲ့အတုိင္း ဘာမွပင္ပင္ပန္းပန္း သင္ယူေနစရာမလုိဘဲ စိတ္မွာ ခႏၶာကုိယ္မွာ၊ ကုိယ့္မွာ သူ႔မွာ ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ အရာမွန္သမွ်ကုိပဲ အရွိအတုိင္း၊ ျဖစ္တဲ့အတုိင္း လုိက္သိ႐ႈမွတ္ပါဆုိတဲ့ တစ္ခ်က္ပဲ နည္းေပးပါတယ္။ ဒီအတုိင္း ျဖစ္စဲအခုိက္၊ ေပၚစဲအခုိက္မွာ အလုိက္သင့္လုိက္ၿပီး သိသိေပးေနတာဟာ တရားမွတ္တာပါ။ သိပ္ကုိလြယ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ တရားအားထုတ္တာဟာ မခက္ဘူးလုိ႔ ေျပာတာပါ။ မသိလုိ႔ခက္တာျဖစ္ၿပီး သိရင္လြယ္လြယ္ေလး ျဖစ္တဲ့အတြက္ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ သိေအာင္ႀကိဳးစားပါလုိ႔ ဆုိျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလုိျဖစ္ခုိက္ျဖစ္ခုိက္မွာ လုိက္သိေစတဲ့နည္းကုိ လက္ေတြ႕လုပ္ဖူးတဲ့သူေတြ သိၾကပါတယ္။ ေပၚလာတဲ့အရာတစ္ခုကုိ ျဖစ္ခုိက္မွာ လုိက္ၿပီးသိလုိက္တဲ့အခ်ိန္မွာ အဲဒီအရာဟာ ေရွ႕ဆက္မျဖစ္ေတာ့ဘဲ ရပ္တန္႔သြားတာ၊ ရပ္သြားတဲ့အတြက္ ေရွ႕ဆက္ျဖစ္မယ့္ ေလာဘျဖစ္စရာ၊ ေဒါသျဖစ္စရာ စတာေတြဟာ ဆက္မျဖစ္ေတာ့တာေတြ သိရွိခံစားရမွာပါ။ အဲဒီလုိ ျဖစ္ခုိက္ေပၚခုိက္မွာ လုိက္လုိက္သိေပးေနတာဟာ မတရားတာေတြ ျဖစ္ခြင့္မရွိေအာင္ တရားတာေတြရွိလာေအာင္ အားထုတ္ေနျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ တရားအားထုတ္တယ္ဆုိတာ ဒါပါပဲ…။

ဒါေပမယ့္ ဒီလုိ ျဖစ္ခုိက္ေပၚခုိက္ေတြမွာ ထပ္ၾကပ္မကြာ လုိက္သိေနႏုိင္ဖုိ႔အတြက္ကား တည္ၾကည္မႈ သမာဓိ ရွိမွျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ စၿပီး တရားအားထုတ္တဲ့ ေယာဂီဟာ အရင္ဆုံး သမာဓိ ရွိေအာင္ လုပ္သင့္ပါတယ္။ သမာဓိရွိဖုိ႔အတြက္ ဘုရားရွင္ေပးတဲ့ နည္းကုိအေျခခံၿပီး သမာဓိ တည္ေအာင္လုပ္ၾကည့္ႏုိင္ပါတယ္။ သမာဓိကမၼ႒ာန္းရဲ႕ သေဘာကုိက တစ္ခုတည္းေသာ အာ႐ုံမွာ စူးစူးစုိက္စုိက္ ႐ႈသိမွတ္တာကုိ ဆုိပါတယ္။ စအားထုတ္တဲ့ ေယာဂီဟာ သမာဓိတည္ဖုိ႔အတြက္ တျခားအရာေတြကုိ ေခတၱ လစ္လ်ဴ႐ႈထားၿပီး နားသီးဖ်ားမွာ စိတ္ကုိထားကာ ၀င္ေလထြက္ေလကုိ လုိက္ၿပီးစိတ္နဲ႔ သိမွတ္ေနရပါမယ္။ စိတ္ကုိ ေပါ့ေပါ့ပါးပါးထားၿပီး ပုံမွန္အသက္႐ႈေနက်ေလးကုိပဲ အလုိက္သင့္ လုိက္ၿပီး သိေနေအာင္ ႀကိဳးစားရပါတယ္။ ၀င္သြားတဲ့ေလရဲ႕ နားသီးဖ်ား ႏွာေခါင္းေပါက္နဲ႔ အေပၚႏႈတ္ခမ္းမွာ တုိး၀င္လာမႈ သေဘာေလးကုိ အဲဒီေနရာေလးက ေစာင့္ၾကည့္သိမွတ္ ေပးေနရပါမယ္။ ထြက္ေလကုိလည္း အဲဒီေနရာကပဲ ေစာင့္ၾကည့္ၿပီး အစအဆုံး လုိက္သိေန႐ုံပါပဲ။ စမွတ္ခါစမွာ သမာဓိမရွိေသးတဲ့အတြက္ အေတြးေပါင္းစုံ ေပၚလာတတ္ပါတယ္။ ဒီအခါမွာ အဲဒီအေတြးေတြေနာက္ကုိ မလုိက္ႏုိင္ေအာင္ ၀င္ေလထြက္ေလမွာပဲ ျပန္ျပန္အာ႐ုံျပဳ သိမွတ္ေနေအာင္ ႀကိဳးစားရပါမယ္။ စိတ္မွာ အေတြးေတြနဲ႔ ျဖစ္ေနတာကုိ သိတုိင္းသိတုိင္း ၀င္ေလထြက္ေလမွာ ျပန္ျပန္ရႈမွတ္ၾကည့္ပါ။ ဒီသေဘာဟာ အစပုိင္းမွာ မၾကာမၾကာ ျဖစ္တတ္ေပမယ့္ ေနာက္ဆုံးမွာ တျဖည္းျဖည္းရလာပါလိမ့္မယ္။ စိတ္ကုိတျဖည္းျဖည္း အမွတ္အာ႐ုံျဖစ္တဲ့ ၀င္ေလထြက္ေလမွာပဲ တည္ေနႏုိင္ေအာင္ ထိန္းလာႏုိင္ပါလိမ့္မယ္။ ဒီနည္းအတုိင္း သမာဓိတည္လာၿပီ နာရီ၀က္ မွတ္ခ်ိန္မွာ နာရီ၀က္လုံး၊ တစ္နာဆုိ တစ္နာရီလုံး စိတ္ကုိထိန္းလာႏုိင္ၿပီဆုိရင္ အဲဒီကတစ္ဆင့္ ခႏၶာကုိယ္နဲ႔ စိတ္မွာေပၚလာတဲ့ အရာေတြကုိ ျဖစ္ခုိက္ေပၚခုိက္မွာ လုိက္သိေနေအာင္ ႀကိဳးစားရပါတယ္။ ဒါကုိပဲ ၀ိပႆနာ အားထုတ္တယ္၊ တရားအားထုတ္တယ္လုိ႔ ေျပာတာပါ။

ဒီေတာ့ကား တရားအားထုတ္တာဟာ မခက္ပါလားလုိ႔ သေဘာေပါက္လာပါလိမ့္မယ္။ ေနာက္တစ္ခ်က္ သတိျပဳရမွာက တရားအားထုတ္တာဟာ ရိပ္သာမွာသြားၿပီး ဓမၼာ႐ုံထဲမွာ ထုိင္ႏုိင္မွ တရားအားထုတ္လုိ႔ ရတာမဟုတ္ပါဘူး။ အိမ္မွာေနရင္း၊ လမ္းသြားေနရင္း၊ အလုပ္လုပ္ေနရင္းလည္း အားထုတ္လုိ႔ ရပါတယ္။ ဆုိၾကပါစုိ႔ မီးဖုိေခ်ာင္မွာ ဟင္းခ်က္ေနတုန္းမွာလည္း လႈပ္ရွားေနတဲ့ အမူအရာေတြကုိ လုိက္သိေန၊ ျဖစ္ေနတဲ့ စိတ္အစဥ္ေတြကုိ လုိက္သိေန၊ အစဥ္ေျပတဲ့အခ်ိန္မွာ နာသီးဖ်ားက ၀င္သက္ထြက္သက္ေလးေတြကုိ လုိက္လုိက္ၿပီး သိေပးေနႏုိင္တာဟာ တရားအားထုတ္တာပါ။ ကားစီးရင္း၊ ရထားစီးရင္းလည္း စိတ္နဲ႔၀င္ေလထြက္ေလကုိ လုိက္သိေနတာဟာ တရားအားထုတ္တာပါ။ လုပ္ငန္းခြင္မွာလည္း အလုပ္မရွိတဲ့အခ်ိန္ ေလးေတြမွာ နားသီးဖ်ားမွာ စိတ္ကုိထားၿပီး ၀င္ေလထြက္ေလကုိ လုိက္သိႏုိင္သလုိ အလုပ္ခြင္လုပ္ရွားမႈေတြကုိလည္း သတိကပ္ၿပီး လုိက္သိေအာင္ ႀကိဳးစားကာ တရားအားထုတ္ႏုိင္ပါတယ္။ အိမ္ျပန္ေရာက္ အိပ္ရာ၀င္တဲ့အခါမွာလည္း နားသီးဖ်ားမွာ စိတ္ကုိကပ္ၿပီး ၀င္ေလထြက္ေလေလးကုိ လုိက္လုိက္သိေအာင္ ႀကိဳးစားၿပီး ေလ့က်င့္ေပးတာဟာ တရားအားထုတ္တာပါ။ ဒီအတုိင္းပဲ လမ္းေလွ်ာက္တဲ့အခါမွာလည္း လွမ္းတဲ့ေျခလွမ္းတုိင္းမွာ သိၿပီးလွမ္းႏုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားရပါတယ္။

ေယာဂီတစ္ေယာက္ေျပာဖူးတာကုိ သတိရမိပါတယ္။ လမ္းသြားရင္ ဘယ္လွမ္းရင္ ဘယ္လွမ္းတယ္လုိ႔သိ ညာလွမ္းရင္ ညာလွမ္းတယ္လုိ႔ သိေအာင္ႀကိဳးစားလုိ႔ ေျပာေတာ့ သူက ``စစ္ထဲမွာ အၿမဲတမ္း ဘယ္ညာ လုပ္ေနရာတာပဲ၊ ဒါကုိ အထူးအဆန္းလုပ္ၿပီး တရားအားထုတ္တယ္လုိ႔ ေျပာတာလား``လုိ႔ ဆုိပါတယ္။ ဒီေတာ့ သူ႔ကုိ ျပန္ေမးရပါတယ္။ အဲဒီ ဘယ္လွမ္းတယ္ ညာလွမ္းတယ္လုပ္တုန္းက လွမ္းတုိင္းလွမ္းတုိင္း သိၿပီး လွမ္းေနတာလာလုိ႔ ဆုိေတာ့ မသိဘူး..တဲ့။ ေအး.. အခုဟာက သိၿပီးလွမ္းရမွာကုိ ေျပာတာလုိ႔ ေျပာမွ သေဘာက်ေက်နပ္သြားပါတယ္။ ဆုိလုိတာက ေန႔စဥ္လုပ္ေနက်ေတြ ျဖစ္ေပမယ့္ မသိဘဲ ျဖစ္ေနၾကလုိ႔ မတရားေတြ ျဖစ္ေနတာျဖစ္တဲ့အတြက္ တရားတာေတြျဖစ္ေအာင္ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ သိခုိင္းတာပါ။ ထားပါေတာ့။ ဒီနည္းအတုိင္း ဘယ္လုိေနရာ ဘယ္လုိအေျခအေနမ်ိဳးမွာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ေပၚသမွ် ျဖစ္သမွ်ကုိ ေပၚစဲျဖစ္စဲ ေပၚခုိက္ျဖစ္ခုိက္မွာ အရွိအတုိင္း လုိက္သိေပးေနႏုိင္ရင္ စိတ္ကုိထိန္းလာႏုိင္ၿပီး သမာဓိအားေတြေကာင္းလာကာ မတရားတဲ့အားေတြ မေပၚလာႏုိင္ေတာ့ပါဘူး။ ဒါဟာ တရားတဲ့အရာေတြ ေပၚလာေအာင္ အားထုတ္ႏုိင္လုိ႔ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဒီနည္းကုိ တရားအားထုတ္နည္းလုိ႔ ေခၚျခင္းျဖစ္ပါတယ္။

အခ်ဳပ္အားျဖင့္ တရားအားထုတ္တာဟာ မိမိသႏၲာန္မွာ မတရားတဲ့ အရာေတြ မေပၚလာေအာင္၊ တရားတဲ့အရာေတြ တုိးပြားလာေအာင္ အားထုတ္ျခင္း ျဖစ္တဲ့အတြက္ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ အရွိအတုိင္း လုိက္သိေနႏုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားဖုိ႔ လုိပါတယ္။ မသိလုိ႔ မတရားတဲ့အရာေတြ ျဖစ္ေန၊ ရွိေနတာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ သိေအာင္ ႀကိဳးစားေစျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ျဖစ္ခုိက္ေပၚခုိက္မွာ သိေနႏုိင္ရင္ ေရွ႕ဆက္မျဖစ္ေတာ့ပဲ ရပ္တန္႔သြားကာ မတရားတာေတြ မတုိးေတာ့ပါဘူး။ မတရားတဲ့ ကိေလသာေတြ၊ အကုသုိလ္ေတြ ထပ္ၿပီးမျဖစ္ႏုိင္ေတာ့ပါဘူး။ မတရားတာေတြ နည္းလာေလ်ာ့လာတာဟာ တရားတာေတြ မ်ားလာလုိ႔ပါ။ ဒါေၾကာင့္ စိတ္မွာပဲျဖစ္ျဖစ္ ကုိယ္မွာပဲျဖစ္ျဖစ္ ျဖစ္လာေပၚလာတာေတြကုိ ျဖစ္ခုိက္ေပၚခုိက္မွာ အရွိအတုိင္း လုိက္သိေနျခင္းဟာ တရားတဲ့အားေတြ ျဖစ္လာေအာင္ ႀကိဳးစားျခင္းျဖစ္တဲ့အတြက္ ကုိယ္စိတ္စြမ္းအား တုိးပြားလုိသူမ်ားအေနျဖင့္ ဘယ္လုိေနရာ ဘယ္လုိအေျခအေနမ်ိဳးမွာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ တရားအားထုတ္ႏုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားၾကည့္သင့္ပါေၾကာင္း…



Read more...

ေျပာၾကားျခင္း...

ဗ်ာကရဏသုတ္ -(ေျပာၾကားျခင္း၊ ဗ်ာဒိတ္ေပးျခင္း)

ရဟန္းတုိ႔ အရဟတၱဖိုလ္ကို ေျပာဆိုျခင္းတုိ႔သည္ ဤငါးမ်ဳိး တုိ႔တည္း။

အဘယ္ ငါးမ်ဳိး တုိ႔နည္း ဟူမူ -
၁...
(ပညာ) ႏုံ႔သည္၏အျဖစ္ ေတြေဝသည္၏ အျဖစ္ေၾကာင့္ အရဟတၱဖိုလ္ကို ေျပာဆို၏၊

၂...
ယုတ္ညံ့ေသာ အလိုရွိသည္ အလိုဆိုး ႏွိပ္စက္အပ္သည္ ျဖစ္၍ အရဟတၱဖိုလ္ကို ေျပာဆို၏၊

၃...
႐ူးသြပ္ျခင္း စိတ္ပ်ံ႕လြင့္ျခင္းေၾကာင့္ အရဟတၱဖိုလ္ကို ေျပာဆုိ၏၊

၄...
အထင္ႀကီးသျဖင့္ အရဟတၱဖိုလ္ကို ေျပာဆို၏၊

၅...
အေၾကာင္းမွန္အားျဖင့္ အရဟတၱဖိုလ္ကို ေျပာဆို၏။

ရဟန္းတုိ႔ အရဟတၱဖိုလ္ကို ေျပာဆိုျခင္းတုိ႔သည္ ဤငါးမ်ဳိးတုိ႔တည္း ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။ 93

၃ - ဗ်ာကရဏသုတ္၊ ကကုဓ၀ဂ္၊ ပဥၥကနိပါတ္၊ အဂၤုတၱိဳရ္ပါဠိေတာ္။

ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။


Read more...

"ေထရ၀ါဒ"

၁။ ဗုဒၶ၊ ဓမၼ၊ သံဃတည္းဟူေသာ ကိုးကြယ္ရာအစစ္ ရတနာျမတ္သံုးပါျဖင့္သာ ခုိင္ျမဲေသာ ၀ါဒ။
၂။ သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာတည္းဟူေသာ သိကၡာသံုးရပ္ျဖင့္ ခုိင္ျမဲေသာ အယူ၀ါဒ။
၃။ ၀ိနယ၊ သုတၱန္၊ အဘိဓမၼာဟူေသာ ပိဋကတ္သံုးပံုျဖင့္ ခုိင္မာစြာ ဖြဲ ့စည္းထားေသာ အယူ၀ါဒ။
၄။ ပရိယတ္၊ ပရိပတ္၊ ပရိေ၀ဒဟူေသာ အက်င့္ျမတ္သံုးရပ္ျဖင့္ ဖြဲ ့စည္းထားေသာ အယူ၀ါဒ။
၅။ သစၥာေလးပါးျဖင့္ အရိယာသူေတာ္ျမတ္တုိ ့ကိန္း၀ပ္စံေပ်ာ္ရာ အျမိဳက္နိဗၺာန္ကို ပို ့ေဆာင္ေပးေသာ ၀ါဒ။

Read more...

ပ႒ာန္း အမႊန္း

( ပ႒ာန္း အမႊန္း )

နီလာ နီလာ နိစၧရႏၲိ ၊ ပီတာ ပီတာ စ ရံသိေယာ ။
ေလာဟိတာ ေလာဟိတာ စာဘာ ၊ ၾသဒါေတာဒါတရံသိေယာ ။

တမွာ တမွာ စ မဥၨိ႒ာ ၊ ပဘာသႏၲိ ပဘႆရာ ။
ဧ၀ံ ဆဗၺဏၰရံသီ ေသာ ၊ ဌာတု ေမ ဘဂ၀ါ သိေရ ။

ပ႒ာနံ-နက္နဲထူးဆန္း ပ႒ာန္းက်မ္းကို။ သမၼသႏၲႆ-အႏုလံု ပဋိလံု အစုန္အဆန္ အဖန္ဖန္ ဆင္ျခင္ေတာ္မူေသာ ဘုရားရွင္ကိုယ္ေတာ္ျမတ္၏။
နီလာ-ဆံေတာ္ မုတ္ဆိတ္ေတာ္ မ်က္၀န္းေတာ္တခို စိမ္းညိဳေသာအရပ္ဌာနမွ။
နီလာ-ၾကာညိဳ ခြါညိဳ, ရတနာအညိဳကဲ့သို႔ စိမ္းတစိုစို ျမသားလိုျဖင့္ ညိဳေမွာင္ေသာ ေရာင္ျခည္ေတာ္တို႔သည္။
နိစၧရႏၲိ-ေန-အေထာင္, လ-အေထာင္, ျဗဟၼာနတ္အေရာင္ ရတနာန၀ရတ္ အေရာင္တို႔ကို ထိပ္ေခါင္က လႊမ္းမိုး၍ ျဖိဳးျဖိဳးၾကြယ္ၾကြယ္ အံ့ၾသဘြယ္လွ်င္ အဆန္းတၾကယ္ ကြန္႔ျမဴးေတာ္မူၾကေလကုန္၏။

ပီတာ စ-သိဂႌေရႊေလွာ္ အေရေတာ္မွလည္း။
ပီတာ-မဟာေလွကား ေရႊစကားႏွင့္ ေရႊသားေရႊရည္ ထိန္ၾကည္သစ္လင္း ပပ၀င္းကုန္ေသာ။
ရံသိေယာ-၀ါေရာင္၀င္းလွ်ပ္ ေရႊေသာေရာင္ျခည္ဓာတ္တို႔သည္။
နိစၧရႏၲိ-ေန-အေထာင္, လ-အေထာင္, ျဗဟၼာနတ္အေရာင္ ရတနာန၀ရတ္ အေရာင္တို႔ကို ထိပ္ေခါင္က လႊမ္းမိုး၍ ျဖိဳးျဖိဳးၾကြယ္ၾကြယ္ အံ့ၾသဘြယ္လွ်င္ အဆန္းတၾကယ္ ကြန္႔ျမဴးေတာ္မူၾကေလကုန္၏။

ေလာဟိတာ-အာေတာ္, လွ်ာေတာ္, ႏႈတ္ခမ္းေတာ္ႏွင့္ ေျခေတာ္ဘ၀ါး လက္ဘ၀ါး-စေသာ ကိုယ္ေတာ္အစိတ္အစိတ္မွ။
ေလာဟိတာ-ေခါင္ရမ္းႏွင္းဆီ ကမၺလာနီႏွင့္ ၾကာနီအလား ပတၱျမားအဆင္းရွိကုန္ေသာ။
အာဘာ-နီေရာင္၀င္းလွ်ပ္ နီေသာေရာင္ျခည္ေတာ္တို႔သည္။
နိစၧရႏၲိ-ေန-အေထာင္, လ-အေထာင္, ျဗဟၼာနတ္အေရာင္ ရတနာန၀ရတ္ အေရာင္တို႔ကို ထိပ္ေခါင္က လႊမ္းမိုး၍ ျဖိဳးျဖိဳးၾကြယ္ၾကြယ္ အံ့ၾသဘြယ္လွ်င္ အဆန္းတၾကယ္ ကြန္႔ျမဴးေတာ္မူၾကေလကုန္၏။

ၾသဒါတာ-စြယ္ေတာ္, သြားေတာ္, မ်က္ျဖဴေတာ္အစံု ဥဏၰလံုေမြရွင္ေတာ္ဓာတ္မွ။
ၾသဒါတရံသိေယာ-စံပယ္ၾကက္ရံုး ဇြန္ပန္းကံုးႏွင့္ ေငြထံုးေဘာ္ဆိုင္ စိန္ပန္းခိုင္အတူ ၀တ္လဲေတာ္ဘြဲ႔ျဖဴႏွင့္ ၾကာျဖဴပန္းအေသြးကဲ့သို႔ ျဖဴေဖြးစင္ၾကယ္ေသာ ျဖဴေသာေရာင္ျခည္ေတာ္ဓာတ္တို႔သည္။
နိစၧရႏၲိ-ေန-အေထာင္, လ-အေထာင္, ျဗဟၼာနတ္အေရာင္ ရတနာန၀ရတ္ အေရာင္တို႔ကို ထိပ္ေခါင္က လႊမ္းမိုး၍ ျဖိဳးျဖိဳးၾကြယ္ၾကြယ္ အံ့ၾသဘြယ္လွ်င္ အဆန္းတၾကယ္ ကြန္႔ျမဴးေတာ္မူၾကေလကုန္၏။

တမွာ တမွာ-အထက္ဆံဖ်ားေတာ္တေလွ်ာက္မွ ေအာက္ေျခဖ၀ါးေတာ္တခို ထိုထို ထိုထို ကိုယ္ေတာ္အစိတ္အစိတ္မွ။
မဥၨိ႒ာစ-ခရမ္းေသြးအေရာင္ မရမ္းေသြးအေရာင္ တေ၀ေ၀ တေျပာင္ေျပာင္ သေျပေရာင္အဆင္းကဲ့သို႔ ထိန္၀င္းညိဳေမာင္းေသာ ေရာင္ျခည္ေတာ္တို႔သည္၄င္း။
ပဘႆရာစ-နတ္မီးအေရာင္ လွ်ပ္စည္းအေရာင္ ရတနာမ်ိဳးစံုအေရာင္ ၾကာမ်ိဳးစံုအေရာင္ ထိန္ေျပာင္၀င္းလက္ ၾကက္လွ်ာျပန္ စိန္ေရာင္ထြက္သကဲ့သို႔ ရိုးရိုးရက္ရက္ ျပိဳးျပိဳးျပက္ေသာ ေရာင္ျခည္ေတာ္တို႔သည္၄င္း။
ပဘာသႏၲိ-ေန-အေထာင္, လ-အေထာင္, ျဗဟၼာနတ္အေရာင္ ရတနာန၀ရတ္ အေရာင္တို႔ကို ထိပ္ေခါင္က လႊမ္းမိုး၍ ျဖိဳးျဖိဳးၾကြယ္ၾကြယ္ အံ့ၾသဘြယ္လွ်င္ အဆန္းတၾကယ္ ကြန္႔ျမဴးေတာ္မူၾကေလကုန္၏။

ဧ၀ံ-ဤေရာင္ျခည္ေျခာက္သြယ္ ဂုဏ္ေတာ္အထူးကို ခ်ီးက်ဴးဖြင့္ဆိုခဲ့သည့္အတိုင္း။ ဆဗၺဏၰရံသီ-အညိဳ-တျဖာ, အ၀ါ-တလီ, အနီ-တဆူ, အျဖဴ-တေၾကာင္း, အေမာင္း-တခ်က္, ျပိဳးျပက္ငြါးငြါး ေျခာက္ပါးေရာင္ဆိုင္ အျပိဳင္ျပိဳင္ကို စိုးပိုင္ရရွိေတာ္မူေပေသာ။
ဘဂ၀ါ-ဘုန္းေတာ္သရဖူ ေဆာင္းေတာ္မူ၍ ေအာင္သူညြတ္ရံုး အထြတ္ဆံုးလည္း ျဖစ္ေတာ္မူေပထေသာ။
ေသာ-ထိုသံုးေလာကညြန္႔ဖူး နိဗၺာန္မွဴးျဖစ္ေတာ္မူေပေသာ ရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရားသည္။
ေမ-ပ႒ာန္းပစၥည္း ဆက္သြယ္နည္းျဖင့္ ဖြဲ႔စည္းကလာပ္ ရုပ္နာမ္ဓာတ္ကို စြဲမွတ္သမုတ္ အကၽြႏ္ုပ္၏။
သိေရ-ဆံပင္ဂႏိုင္ ပန္းျမိဳင္ေတာညိဳ စိမ္းစိုႏြဲ႔ေႏွာင္း ဦးေခါင္းတြင္ေခၚ ေတာင္ထြဋ္ေပၚ၌။
ဌာတု-ပ႒ာန္းဉာဏ္သြား စ်ာန္ကစားလ်က္ တန္႔နား-ကိန္း၀ပ္ေတာ္မူလွဲ႔ပ သံုးေလာက ေကေသွ်ာင္ ေရႊဘုန္းေခါင္ ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ႀကီးဘုရား။


ဘဂ၀န္ဘုန္းလႈိင္ ႏႈန္းျပိဳင္တုကင္း အဘက္ကြာ၍ စၾကာမင္းအစစ္ ျဖစ္ႀကီးျဖစ္ေတာ္မူေသာ တိဘ၀ပါရဂူ သယမၻဴ ရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရားသည္ ငါးပါးမာရ္ႏွင္ ပလႅင္ေဗြထြတ္ ေျမတမြတ္၀ယ္ ေရႊ၀တ္လႊာမႈံ ၾကာပဒံုသို႔ အစံုေလးလီ ခိုင္ႏွင္းဆီကို လွမ္းမွီဆြတ္ေခၽြ၍ ကရြတ္ေခြ၀ဋ္စက္မွ လြတ္ထြက္ေတာ္မူျပီးေနာက္ သတၱာသတၱ န၀တာလီ ကိန္းယာယီျဖင့္ ခိုမွီေျပာင္းစံေတာ္မူဆဲအခါ ရတနာဃရ သတၱာဟ၀ယ္ ဓမၼနက္က်ယ္ သမုဒ္နယ္သို႔ ဆန္းၾကယ္နက္၀ွမ္း ပ႒ာန္းက်မ္းကို ေထာက္လွမ္းျမဴးကြန္႔ ေရႊဉာဏ္ေတာ္လြန္႔ေလေသာ္ ေရာင္ညြန္႔ေရာင္စြယ္ ေရႊဘုန္းေတာ္ျခယ္ေသာေၾကာင့္ သပၸါယ္လို႔-ရႈမဆံုး မိုးလံုးတျပင္ ေ၀ဟင္အျပန္႔ မရပ္တန္႔ဘဲ မဆန္႔ႏိုင္-တေ၀ေ၀ ညိဳ-ေရႊ-နီ-ျဖဴ အဆူဆူေထြးယွက္လ်က္ နီေမာင္းေရာင္ထြက္ လွ်ပ္စည္းေတြလက္သလို ျပိဳးျပိဳးျပက္ တငြါးငြါး ေရာင္ေျခာက္စံု ကစားလ်က္ ေလာကဓာတ္ တိုက္အမ်ားကို ျဖန္႔လႊားအုပ္ျခံဳေတာ္မူၾက ေလကုန္သတည္း။
ေရာင္ျခည္ေတာ္ဖူးညြန္႔ ေထြးယွက္လိမ္ လူးလြန္႔လ်က္ ျမဴးကြန္႔ေတာ္မူေစရန္ အေၾကာင္းရင္း သမု႒ာန္ ဧကန္ဧက ပ႒ာနဟု နယထူးဆန္း ျမတ္ပ႒ာန္းကို ရႊင္လန္းေသာ ဉာဏ္ကသိုဏ္း သမာဓိ ဖလ္တံတိုင္းျဖင့္ ဌာန္ကရိုဏ္းပီသစြာ ေစတနာထြတ္အျမတ္ျဖင့္ ရြတ္ဘတ္ သရဇၩာယ္ေတာ္မူၾကပါကုန္ေလာ။


( ပ႒ာန္းေဒသနာေတာ္ႀကီး သံုးသပ္ရြတ္ဖတ္ရျခင္း အက်ိဳး )
ပ႒ာန္းဥေဒၵသႏွင့္ နိေဒၵသတို႔ကို သံုးသပ္ရြတ္ဖတ္ျခင္းအားျဖင့္ မ်က္ေမွာက္ခ်က္ျခင္း အခါမလင့္ ေအာက္ပါေကာင္းက်ိဳးမ်ား ရႏိုင္ေပသည္။

၁။ ရင္ဆိုင္ ၾကံဳေတြ႔ေနရသည့္ ေဘးအႏၲရာယ္ အသြယ္သြယ္တို႔ကို လြန္ေျမာက္ႏိုင္ျခင္း။
၂။ က်ေရာက္လတ့ံေသာ ေဘးအႏၲရာယ္တို႔မွ ကင္းလြတ္ႏိုင္ျခင္း။
၃။ အျပစ္ကင္း၍ ေကာင္းက်ိဳးပြားသည့္ ေဆာင္ရြက္ခ်က္ ကိစၥအ၀၀ကို ျပီးစီးေအာင္ျမင္ႏိုင္ျခင္း။
၄။ အျပစ္ရွိ၍ မေကာင္းက်ိဳးျဖစ္ေစမည့္ က်ဴးလြန္ျခင္းတို႔မွ ေရွာင္ႏိုင္ လြဲႏိုင္ျခင္း။
၅။ အခ်ဳပ္အားျဖင့္ ေဆာင္ရြက္သမွ် ေကာင္းျမတ္သည့္ ကိစၥခပ္သိမ္းတို႔ကို ျပီးျငိမ္းေအာင္ျမင္ႏိုင္ျခင္း။
၆။ အဆံုးစြန္ေသာဘ၀၌ နိဗၺာန္ကို မ်က္ေမွာက္ျပဳရျခင္း-စသည့္ အက်ိဳးတရားတို႔ပင္တည္း။

အထက္ပါ ေဖာ္ျပခ်က္တို႔ကို ေပၚလြင္ထင္ရွားေစပါအံ့-
ဘုရားေလာင္း သိဒၶတၳမင္းသားသည္ ကဆုန္လျပည့္ ဗုဒၶဟူးေန႔၌ အပရာဇိတ ပလႅင္ထက္၀ယ္ မာရ္ငါးပါးကို ေအာင္ျမင္ေတာ္မူျပီးလွ်င္ ဘုရားအျဖစ္သို႔ ေရာက္ေတာ္မူသည္။ အေနကဇာတိ သံသာရံ-အစခ်ီေသာ ဥဒါန္းကို စိတ္ေတာ္ျဖင့္ က်ဴးရင့္ေတာ္မူသည္။

ပလႅကၤသတၱာဟ-
ျမတ္ဗုဒၶရွင္ေတာ္ဘုရားသည္ အပရာဇိတ ပလႅင္ေတာ္ထက္၀ယ္ ဘုရားျဖစ္ျပီးေနာက္ ထိုပလႅင္ေတာ္ထက္၌ပင္လွ်င္ ဆက္လက္၍ ကဆုန္လျပည့္ေက်ာ္ ၁-ရက္ေန႔မွ ၇-ရက္ေန႔အထိ ၇-ရက္ပတ္လံုး သီတင္းသံုးေတာ္မူသည္။
ဤသတၱာဟ ပထမေန႔အခါ၌ ဖလသမာပတ္ကို ၀င္စား၍ ေနေတာ္မူသည္။ ညအခါ၌ကား ဘုရားအျဖစ္သို႔ ေရာက္ေအာင္ ေထာက္ပံ့သည့္ ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ တရားေတာ္ႀကီးကို အႏုလံု, ပဋိလံု အျပန္အလွန္ အဖန္ဖန္ သံုးသပ္ဆင္ျခင္ေတာ္မူျပီးလွ်င္ ယဒါ ဟေ၀-စေသာ ဥဒါန္းသံုးဂါထာကို အသံမထြက္ ႏႈတ္မျမြက္မူပဲ စိတ္ေတာ္ျဖင့္သာ က်ဴးရင့္ေတာ္မူသည္။

ဤေန႔ ညဥ့္ဦးယာမ္၌ ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ တရားေတာ္ႀကီးကို အစဥ္အတိုင္း အႏုေလာမနည္းအားျဖင့္ ဆင္ျခင္ျပီးလွ်င္ ယဒါ ဟေ၀-ဟူေသာ ပထမဂါထာကို ဥဒါန္းက်ဴးရင့္ေတာ္မူသည္။
မဇၩိမယာမ္၌ ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ကို အျပန္အားျဖင့္ ပဋိေလာမနည္း ဆင္ျခင္ေတာ္မူျပီးလွ်င္ ယဒါ ဟေ၀-ဒုတိယ ဂါထာကို ဥဒါန္းက်ဴးရင့္ေတာ္မူသည္။
ပစၧိမယာမ္၌ ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ တရားေတာ္ကို အႏုလံု, ပဋိလံု အျပန္အလွန္ ဆင္ျခင္ေတာ္မူျပီးေသာ္ ယဒါ ဟေ၀- တတိယဂါထာကို ဥဒါန္းက်ဴးရင့္ေတာ္မူသည္။

ေနာက္ ၆-ရက္အတြင္းမွာမူ ဖလသမာပတ္ ၀င္စားကာ နိဗၺာန္ခ်မ္းသာျဖင့္ စံေနေတာ္မူသည္။ သတၱမေျမာက္ေန႔ ညဥ့္ဦး ပထမယာမ္အစ၌ ဖိုလ္မွ ထေတာ္မူျပီးေနာက္ ညဥ့္သံုးယာမ္ပတ္လံုး ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ တရားေတာ္ႀကီးကို အႏုလံု, ပဋိလံု အျပန္အလွန္ အဖန္ဖန္ သံုးသပ္ ဆင္ျခင္ေတာ္မူသည္။

ထိုသို႔ ၇-ရက္ပတ္လံုး ေရႊပလႅင္ေတာ္ထက္၌ စံေနေတာ္မူသျဖင့္ ဤအပရာဇိတ ပလႅင္ေတာ္ကို ( ပလႅကၤ သတၱာဟ )-ဟု ေခၚေပသည္။ ( သတၱာဟ-၇-ရက္ )။

အနိမိသ သတၱာဟ-
ထို႔ေနာက္ ပလႅင္ေပၚမွ သက္ဆင္းေတာ္မူျပီးလွ်င္ ေဗာဓိပင္၏အနီး အေရွ႔ေျမာက္ ခပ္ယြန္းယြန္း ၁၄-လံကြာ ေနရာ၌ ကဆုန္လျပည့္ေက်ာ္ ၈-ရက္ေန႔မွ ၁၄-ရက္ေန႔အထိ ၇-ရက္ ထပ္မံ၍ သီတင္းသံုး စံျမန္းေတာ္မူျပန္ သည္။ ဤေနရာကို ဒုတိယသတၱာဟ-ဟု ေခၚသည္။

ရွင္ေတာ္ဘုရားသည္ ငါသည္ ပါရမီေတာ္မ်ား ျဖည့္ခဲ့သျဖင့္ ဤပလႅင္ထက္၌ မာရ္ငါးပါးကို ေအာင္ျမင္၍ ဘုရားျဖစ္ခဲ့ျပီတကား-ဟု ဆင္ျခင္ေတာ္မူကာ ေျဖာင့္ေျဖာင့္မတ္မတ္ ရပ္ေတာ္မူ၍ အပရာဇိတ ပလႅင္ျမတ္ကို မမွိတ္ေသာ မ်က္စိျဖင့္ ၇-ရက္ပတ္လံုး ရႈေတာ္မူျပီးလွ်င္ စံေနေတာ္မူသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ပင္ ဤဌာနကို (အနိမိသ သတၱာဟ) ဟု ေခၚတြင္သည္။ ( အ=မ။ နိမိသ=မ်က္ေတာင္ခတ္သည္။ မ်က္စိမွိတ္သည္)
( မ်က္ေတာင္ မခတ္ မ်က္စိမမွိတ္ )

စကၤမ သတၱာဟ-
ထို႔ေနာက္တဖန္ ၇-ရက္ ထပ္မံ၍ ကဆုန္လကြယ္ေန႔မွ နယုန္လဆန္း ၆-ရက္ေန႔အထိ ေရႊပလႅင္ႏွင့္ အနိမိသ ဌာနအၾကား ေဗာဓိပင္၏ေျမာက္ဘက္၌ အေရွ႔အေနာက္ သြယ္တန္းလ်က္ အေတာင္ ေျခာက္ဆယ္ရွိေသာ နတ္တို႔ဖန္ဆင္းသည့္ ရတနာစၾကႍေတာ္၌ လူးလာတုံ႔ေခါက္ စၾကႍၾကြကာ သီတင္းသံုး စံျမန္းေတာ္မူသည္။

အနိမိသ သတၱာဟဌာန၌ စံျမန္းေတာ္မူစဥ္ နတ္, ျဗဟၼာတို႔၏ စိတ္ထဲ၌ အရွင္ေဂါတမသည္ ပလႅင္ေတာ္၌ တပ္မက္ျခင္း ရွိေနေသးသည္၊ ဘုရားအျဖစ္သို႔ ဆံုးခန္းတိုင္ ေရာက္ေတာ္မမူေသး-ဟု ယံုမွားသံသယ ျဖစ္ၾကသည္။ နတ္တို႔၏ ယံုမွားသံသယ ျဖစ္ေနသည္ကို သိေတာ္မူ၍ ထိုယံုမွားသံသယကို ပယ္ေဖ်ာက္စိမ့္ေသာငွါ ေရအစံု မီးအစံုေသာ ယမကျပာဋိဟာကို ျပေတာ္မူသည္။

ရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရားသည္ စၾကႍသြားေတာ္မူရင္းပင္ တရားဆင္ျခင္ေတာ္မူ၍ေသာ္၄င္း, အရဟတၱ ဖလသမာပတ္ ၀င္စား၍ေသာ္၄င္း, စံေနေတာ္မူသည္။ ထိုသို႔ စၾကႍသြားလ်က္ ၇-ရက္ စံေနသည့္ဌာနကို ( စကၤမ သတၱာဟ ) ဟု ေခၚသည္။

ရတနာဃရ သတၱာဟ-
ထို႔ေနာက္ ေဗာဓိပင္၏ အေနာက္ေျမာက္ဘက္ အေတာင္ ၄၀-(၁၀-လံ) ကြာေ၀းေသာ အရပ္၌ နတ္တို႔ ဖန္ဆင္းအပ္ေသာ ရတနာေရႊအိမ္သို႔ ၾကြေတာ္မူ၍ ထက္၀ယ္ဖြဲ႔ေခြ ထိုင္ေနေတာ္မူျပီးလွ်င္ နယုန္လဆန္း ၇-ရက္ေန႔မွ ၁၃-ရက္ေန႔အထိ အဘိဓမၼာတရားေတာ္ကို ဆင္ျခင္ေတာ္မူလ်က္ ၇-ရက္တိတိ သီတင္းသံုး စံေနေတာ္မူသည္။ ဤသို႔ ရွင္ေတာ္ဘုရား ၇-ရက္ ရတနာဃရေရႊအိမ္၌ စံေနေတာ္မူသည္ကို (ရတနာဃရ သတၱာဟ) ဟု ေခၚသည္။

ရွင္ေတာ္ဘုရားသည္ ဤရတနာဃရ ေရႊအိမ္၌ အဘိဓမၼာ ၇-က်မ္းကို သံုးသပ္ဆင္ျခင္ေတာ္မူရာ၌ ေရွးဦး ေျခာက္က်မ္းျဖစ္ေသာ ဓမၼသဂၤဏီ, ၀ိဘင္း, ဓာတုကထာ, ပုဂၢလပညတ္, ကထာ၀တၳဳ, ယမိုက္က်မ္းတို႔ကို ဆင္ျခင္ေတာ္မူေသာအခါ ေရာင္ျခည္ေတာ္မ်ား ထြက္ေပၚကြန္႔ျမဴးျခင္း မရွိေသးေခ်။


( အတုမဲ့ တန္ခိုးေတာ္ ထင္ေပၚလာျခင္း )
ပ႒ာန္းေဒသနာေတာ္ႀကီးကို သံုးသပ္ဆင္ျခင္ေတာ္မူေသာ အခါမွသာ ရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရား၏ ကိုယ္ေတာ္မွ ေရာင္ျခည္ေတာ္ ေျခာက္သြယ္တို႔သည္ ထြက္ေပၚ ကြန္႔ျမဴးလာကာ အနႏၲစၾကာ၀ဠာသို႔ ပ်ံ႔ႏွံ႔ ထြန္းလင္း လႊမ္းမိုးေလေတာ့သည္။

ရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရား၏ ဉာဏ္ေတာ္အနႏၲကို ထင္ရွားေပၚလြင္ေစသည့္ အခမ္းအနားႀကီး က်င္းပဘိသကဲ့သို႔ ျဖစ္ေတာ့သည္။ ဉာဏ္ေတာ္ တန္ခိုးေတာ္တို႔သည္ တုမဲ့ကင္း ျပိဳင္ဘက္ကင္းသည့္ အထြတ္အထိပ္သို႔ ေရာက္ေခ်ျပီဟု မေရတြက္ႏိုင္ေလာက္ေအာင္ မ်ားျပားလွေသာ နတ္, ျဗဟၼာ, အေပါင္းတို႔သည္ လႈိက္လႈိက္လွဲလွဲ ၾကည္ညိဳသဒၶါ လြန္ၾကဴးစြာျဖင့္ ေျခေတာ္ဦးခိုက္ ပူေဇာ္ၾကေလျပီ။

ပ႒ာန္းေဒသနာေတာ္ႀကီးကို သံုးသပ္မွသာ ဉာဏ္ေတာ္အနႏၲ, တန္ခိုးေတာ္အနႏၲ, ျဖစ္ေၾကာင္း ေပၚလြင္လာေပသည္။ နတ္ပရိသတ္ ျဗဟၼာပရိသတ္တို႔ သိလာၾကသည္။

ျမတ္ဗုဒၶ ရွင္ေတာ္ဘုရားသည္ ဘုရားျဖစ္သည္ႏွင့္ တျပိဳင္နက္ တုဘက္ကင္း ျပိဳင္ဘက္ကင္းသည့္ ဉာဏ္ေတာ္ရွင္ တန္ခိုးေတာ္ရွင္ အထြတ္အထိပ္သို႔ ေရာက္ခဲ့သည္ကား မွန္၏။ သို႔ရာတြင္ ပ႒ာန္းေဒသနာေတာ္ႀကီးကို သံုးသပ္ေတာ္မူသည့္အခါမွသာ ထိုသတၱိမ်ား ေပၚလြင္လာေပသည္။

( ပ႒ာန္းေဒသနာေတာ္၏ မ်က္ေမွာက္အက်ိဳး )
သို႔ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ေကာင္းရာျမတ္ႏိုး၊ ေကာင္းေအာင္ႀကိဳးပမ္း-ေနသူတို႔အတြက္ ေကာင္းက်ိဳးေတြ ျဖိဳးေ၀ေအာင္ တန္ခိုးရွိန္ေစာ္ အာႏုေဘာ္တို႔ တိုးေစသည့္ ပ႒ာန္းေဒသနာေတာ္ႀကီးကို ေန႔ညမျပတ္ ရြတ္ဖတ္ သရဇၩာယ္ၾကရေပမည္။

သို႔မွသာ မိမိတို႔သႏၲာန္၌ ကိန္းေအာင္းေနေသာ ဉာဏအား, ကာယအား အစြမ္းသတၱိတို႔ ေပၚလြင္မည္။ ထြန္းေတာက္မည္။ ထက္ျမက္မည္။ ေပၚလြင္ ထက္ျမက္သည့္ ဉာဏ္အား, ကိုယ္အား, စိတ္အားရွိသည့္ အတိုင္းလည္း ေျမာ္မွန္းသည့္ ေကာင္းက်ိဳးဟူသမွ် အခါမလင့္ မ်က္ေမွာက္ ခ်က္ျခင္းပင္ ျဖစ္ထြန္းကာ ေအာင္ပန္း ဆြတ္ခူးႏိုင္ၾကရေပမည္။

ထို႔ေၾကာင့္ ျဖဴစင္ေကာင္းျမတ္သည့္ ေစတနာရွင္တို႔သည္ မိမိတို႔ေျမာ္မွန္းေသာ ေကာင္းျမတ္သည့္ ေကာင္းက်ိဳးဟူသမွ်ကို မုခ်ေအာင္ျမင္ ရရွိႏိုင္ၾကေစရန္ ရည္သန္၍ ပ႒ာန္းဥေဒၵသ၊ ပ႒ာန္းနိေဒၵသ ပါဠိေတာ္ တို႔ကို ျဖန္႔ျဖဴးလိုက္ရေပသည္။ ဓမၼပူဇာ အခါမလပ္ ထက္ၾကပ္မကြာ ျပဳႏိုင္ၾကပါေစသတည္း။


Read more...

ဆံုးမခံထိုက္သူ... (ဦးသုမဂၤလ) vcd

ဒယ္အိုး ဆရာေတာ္ ဦးသုမဂၤလ...

နိဗၺာန္ေရာက္ေၾကာင္းတရားေကာင္း...

ဆံုးမခံထိုက္သူ... (ဦးသုမဂၤလ) vcd
video

တရားေတာ္ယူရန္--->


Read more...

ေမာင္ၾကည္ေဆြ၏အေမး ၁၀-ခ်က္... (တည္ေတာဆရာေတာ္ (ေမး+ေျဖ))

တည္ေတာဆရာေတာ္ (ေမး+ေျဖ) - မွ...

ေမာင္ၾကည္ေဆြ၏အေမး ၁၀-ခ်က္...
















Read more...

၃။ အာသယာႏုသယဉာဏ္ေတာ္

ေရာင္ေတာ္ေစတီ
အာသယာႏုသယဉာေဏာ အနေႏၲာ ဧေတန သစၥဝေဇၨန ေသာတၳိ ေမ ေဟာတု ဇယမဂၤလံ။

  • နီလေဥၥဝ ပီတဥၥာပိ၊ ေလာဟိတဥၥ ပဘႆရံ၊ ၾသဒါတေဥၥဝ မဥၥိ႒ံ သဒါဗုဒၶံ အဟံနေမ။
  • ဒိဝါတပတိ အာဒိေစာ၊ ရတၳိမာဘာတိ စႏၵိမာ၊ သႏၷေဒၶါ ခတၱိေယာတပတိ၊ စ်ာယီတပတိ ျဗဟၼေဏာ၊ အထသဗၺ မေဟာရတႎၱ၊ ဗုေဒၶါတပတိ ေတဇသာ။
  • ေယေကစိ ဗုဒၶံ သရဏံ ဂတာေသ၊ နေတဂမိႆႏၲိ အပါယံ၊ ပဟာယ မာႏုသံေဒဟံ၊ ေဒဝကာယံ ပရိပူေရႆႏၲီတိ။
  • အတီတံနာႏြာဂေမယ်၊ နပၸဋိပေခၤ အနာဂတံ၊ ယဒတီတံ ပဟီနံတံ၊ အပၸတၱဥၥ အနာဂတံ။
  • ပစၥဳပၸႏၷဥၥ ယံဓမၼံ၊ တတၳ တတၳ ဝိပႆတိ၊ အသံဟီရံ အသံကုပၸံ၊ တံဝိဒြါ မႏုျဗဴဟေယ။
  • အဝိဂတပစၥေယာ၊ ဝိဂတပစၥေယာ၊ နတၱိပစၥေယာ၊ အတၳိပစၥေယာ၊ ဝိပၸယုတပစၥေယာ၊ သမၸယုတပစၥေယာ၊ မဂၢပစၥေယာ၊ စ်ာနပစၥေယာ၊ ဣုၿႏၵိယပစၥေယာ၊ အာဟာရပစၥေယာ၊ ဝိပါကပစၥေယာ၊ ကမၼပစၥေယာ၊ အာေသဝနပစၥေယာ၊ ပစၧာဇာတပစၥေယာ၊ ပုေရဇာတပစၥေယာ၊ ဥပနိႆယပစၥေယာ၊ နိႆယပစၥေယာ၊ အညမညပစၥေယာ၊ သဟဇာတပစၥေယာ၊ သမနႏၲပစၥေယာ၊ အနႏၲရပစၥေယာ၊ အဓိပတိပစၥေယာ၊ အာရမဏပစၥေယာ၊ ေဟတုပစၥေယာ။
  • သတၱဝါတို႔၏ အာသာစ႐ိုက္ေတြကို ေဇာဝီထိအလိုက္ ဘဝင္ခိုက္ေအာင္ သိျမင္ေတာ္မူေသာ အာသယႏုသယေရႊဉာဏ္ေတာ္ကို ေရတြက္၍ မကုန္ႏိုင္ပါတကား။
(စ႐ိုက္သိ၍ ေအာင္ပါသည္။)

ျမန္မာျပန္

၃။ အာသယာႏုသယဉာေဏာ အနေႏၲာ

(က) နီေလေစဝ ........... အဟံနေမ။
လကၡဏာေတာ္ႀကီးငယ္ ဆန္းတၾကယ္တုိ႔ျဖင့္ သပၸါယ္ေတာ္မူလွေသာ ကိုယ္ေတာ္ျမတ္၏ ႐ူပကာယေတာ္၌ ဆံေတာ္မုတ္ဆိတ္ မ်က္လံုးေတာ္အစိတ္တို႔မွ မိုးတိမ္ရိပ္အေပၚမွာ ေမာ္ရေရာ္ပုဆိုးကို ျဖန္႔မိုးကာလႊာေသာ အေရာင္ကဲ့သို႔ ညိဳေျပာင္ေျပာင္ ေတာက္ေလာင္ေသာ နီလေရာင္ျခည္ေတာ္လည္း ရိွေတာ္မူထေသာ၊ မ်က္လံုးေတာ္တစ္ေသြ အေရေတာ္တစ္ဝ ေရႊေသာဌာနတို႔မွ ရပ္ေဒသမ်ား၌ ေရႊပုဆိုး ေရႊျပားတို႔ကို ဖံုလႊမ္းထား၍ ထားေလသကဲ့သို႔ ေျပာင္ေရႊေရႊ ထြန္းပေသာ ပီတ ေရာင္ျခည္ေတာ္လည္း ရိွေတာ္မူထေသာ၊ နီနီေထြးေထြး အေသြးအသားေတာ္ အစိတ္တို႔မွ ႀကိတ္ညက္ေသာ ဆံုမႈန္႔နီတ်ာ ကမၸလာနီ ခ်ိတ္ရည္အဆင္းတို႔ကဲ့သို႔ ခ်င္းခ်င္းနီ ထြန္းပေနေသာ၊ ေလာဟိတ ေရာင္ျခည္ေတာ္လည္း ရိွေတာ္မူထေသာ၊ လွ်ပ္စစ္ပန္းအိမ္ ယွက္လိမ္ကြန္႔ၿဖိဳးသကဲ့သို႔ ၿပိဳးၿပိဳးျပက္ျပက္ တစ္ခဲနက္ထြန္းပေသာ ပဘႆရ ေရာင္ျခည္ေတာ္လည္း ရိွေတာ္မူထေသာ၊ သြားေတာ္ ၄၀ စြယ္ေတာ္ ၄ေခ်ာင္း ႐ိုးေတာ္ေပါင္းသစ္သစ္ ျဖဴနစ္ေသာ မ်က္လံုးေတာ္ရပ္တို႔မွ ဓာတ္သာခြာေငြယပ္ဝန္းအတူ စႏၵာေရာင္ၾကဴၾကဴကဲ့သို႔ ျဖဴေျပာင္ေျပာင္ထြန္းပေသာ ၾသဒါတ ေရာင္ျခည္ေတာ္လည္း ရိွေတာ္မူထေသာ၊ လဝန္းတိမ္ႏိွပ္ ေနရိပ္တိမ္ေလွင္ တိမ္ေတာင္မီးခိုး ပိုးကတၱီပါ မဟူရာေရာင္အေပါင္းကဲ့သို႔ ေမာင္းေမာင္းႀကီး ထြန္းပေသာ မဥၥိ႒ ေရာင္ျခည္ေတာ္လည္း ရိွေတာ္မူထေသာ ျမတ္စြာဘုရားကို ဘုရားတပည့္ေတာ္သည္ ႐ိုေသျမတ္ႏိုး လက္စံုမုိး၍ ရိွခိုးပါ၏ဘုရား။

(ခ) ေယေကစိ ဗုဒၶံ ..... ပရိပူေရႆႏၲီတိ။
ခပ္သိမ္းကုန္ေသာ လူအေပါင္းတို႔သည္ ျမတ္စြာဘုရားကို ကိုးကြယ္လဲေလ်ာင္း ပုန္းေအာင္းရာဟူ၍ ဆည္းကပ္ၾကကုန္၏။ ထို လူအေပါင္းတို႔သည္ အပါယ္၄-ပါးသို႔ မေရာက္ကုန္။ လူ၏ကိုယ္ကုိ စြန္႔၍ နတ္ျပည္ကို ေရာင္ရကုန္လတံၱ႔။
(မိမိ၊ သူတစ္ပါး အႀကံအစည္မ်ားကုိ ေဆာင္ရြက္ႏိုင္၍ အေရာင္ေတာက္သည္။ ပစၥဳပၸန္အသိႏွင့္ အားထုတ္ပါ။)


Read more...

ယခင္ ဓမၼစကူးလ္ႏွင့္ ယခု ဆန္းေဒးစကူးလ္

From Pictures

ဘေလာ့လာ မိတ္ေဆြအေပါင္းကုိ သီတဂူကမၻာ့ဗုဒၶတကၠသုိလ္မွာ က်င္းပေသာ ဗြီဒီယုိမွတ္တမ္းမ်ားကုိ တင္ျပ မွ်ေ၀ေပးလွ်က္ရွိရာ က်န္ေသးသည့္ မွတ္တမ္းမ်ားကုိလည္း ဆက္လတ္တင္ေပးသြားမည္ျဖစ္ပါသည္။ယခုေလာ ေလာဆယ္တြင္ ဗြီဒီယုိဖုိင္မ်ား ျဖတ္ေတာက္ကာ အပ္ပလုပ္လုပ္ေနရေသာေၾကာင့္ အဆက္ျပတ္သလုိျဖစ္သြား သည္ကုိ ေတာင္းပန္ပါရေစ.... ၾကားျဖတ္အေနျဖင့္ မနက္ျဖန္၏ ေနာင္ေတာ္ႀကီး နိဳင္ငံေက်ာ္ဓမၼကထိဆရာ ေတာ္ ယခု သီရိလကၤာနိဳင္ငံ၌ ဘာသႏၱရစာေပမ်ား ေလ့လာေနသည့္ အရွင္ေဒ၀ႏၵာဘိ၀ံသကုိယ္တုိင္ ခံစား ေရးသားထားသည့္ ဗဟုသုတစာေပေဆာင္းပါးႏွစ္ခုကုိ ဘေလာ့လာ စာဖတ္ပရိသတ္မ်ားကုိ မွ်ေ၀ခံစားလုိက္ပါ သည္။

``ဣတိပိေသာ ဘဂ၀ါ ´´ ``သမၺဳေဒၶ အ႒၀ီသဥၥ´´ (ဘုရားရွိခုိး)

``လူမုိက္ဆုိလွ်င္ ေရွာင္ေသြလႊဲလုိ႔ ၊ မမွီ၀ဲႏွင့္ ကင္းေအာင္ေန´´ (မဂၤလသုတ္)

``အဆိပ္ျပင္းေတာက္၊ ေျမြေဟာက္ႀကီးကုိ၊ ဖားငယ္မမ်ား ကိုက္၀ါးကုိမ်ိဳ၊ ကညာယူထား သက္ၾကားဖုိးအုိ၊ မယားဆဲ အျမဲေအာ္ေငါက္သကုိ´´(ေကာသလအိပ္မက္) မိမိတုိ႔ ေက်ာင္းသားေပါက္စအရြယ္က ညေန ၇-နာရီ ဘုရား၀တ္တက္အၿပီးမွာ ရြာဦးေက်ာင္း ဘုန္းႀကီးကုိ ၀တ္ျဖည့္ေပးရင္း ဘုန္းႀကီးက အထက္ပါအတိုင္း စာတုိ ေပစမ်ား၊ ကဗ်ာမ်ား ႏႈတ္တုိက္ ခ်ေပးသည္ကုိ မိမိတုိ႔ေက်ာင္းသား ကုိရင္မ်ားက အလြတ္လုိက္ဆုိခဲ့ရပါသည္။ တခါတရံ အဖြဲ႕လုိက္၊ တခါတရံ တစ္ေယာက္ခ်င္း ဆုိရ၏။ ၿပီးမွ ဘုန္းႀကီးက ဆုိင္ရာဆုိင္ရာ အဓိပၸါယ္မ်ားကို ကေလးမ်ား သေဘာေပါက္ေအာင္ ရွင္းျပ၏။ ေရွးေဟာင္း ေႏွာင္းျဖစ္မ်ား၊ ငါးရာ့ငါးဆယ္ လာ ျဖစ္ေတာ္စဥ္မ်ား၊ ရုုိးရာပုံျပင္မ်ားကိုလည္း စိတ္၀င္စားမႈရွိေအာင္ ေျပာျပ၏။ အခ်ိန္ကား ၁-နာရီ/ ၁-နာရီေက်ာ္ ၀န္းက်င္ေလာက္ ၾကာျမင့္ေပသည္။ ဤသည္ကား တစ္ညတာ မဟုတ္၊ အလုပ္မ႐ႈတ္လွ်င္ ညစဥ္ညတုိင္းတည္း။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ရြာဦးေက်ာင္းက ညဥ္႔ဦးယာမ္သည္ မိမိတုိ႔ ေက်ာင္းသား ကိုရင္ေလးမ်ားအတြက္ ယေန႔ေခတ္အေနႏွင့္ ေျပာရလွ်င္ ``ဓမၼစကူးလ္´´ (Dhamma School) ပင္ ျဖစ္ေပေတာ့သည္။

ရြာဦးေက်ာင္းက ဓမၼစကူးလ္မွာ သင္ယူခဲ့သည့္ ဗုဒၶ၀င္ဆုိင္ရာ အေျခခံစာတုိေပစမ်ားက စာေပကို တတ္ခ်င္၊ ပညာကုိလုိခ်င္သည့္ စိတ္မ်ား ျဖစ္ေပၚေအာင္ ႏႈိးေဆာ္ေပးဟန္တူေလ၏။ စာဖတ္၀ါသနာပါသည့္ ဖခမည္းေတာ္ႀကီးက လည္း မင္းကြန္းဆရာေတာ္၏ မဟာဗုဒၶ၀င္စာအုပ္ထဲက ဆရာေတာ္၏ ဓာတ္ပုံႏွင့္ ဘြဲ႔ထူးဂုဏ္ထူးမ်ားကုိ ဖတ္ျပၿပီး မိမိကုိ ေျပာျပ၏။ ထုိ႔ေၾကာင့္ထင္၏။ ၁၀-ႏွစ္သားအရြယ္မွာ ရွင္သာမေဏ၀တ္ၿပီး ၁၃-ႏွစ္အရြယ္မွာ စာေပမ်ား သင္ၾကားဖုိ႔အတြက္ မုံရြာျမိဳ႕ ေဇာတိကစာသင္တုိက္ႀကီးသုိ႔ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါးပင္ သြားခဲ့ေလသည္။

စာသင္တုိက္ႀကီးဆီသုိ႔ မေယာင္မလည္

စာသင္တုိက္ႀကီးသုိ႔ေရာက္ၿပီးသည့္ေနာက္၌ သဒၵါႀကီးစာအုပ္၊ အဘိဓမၼတၳသဂၤဟစာအုပ္တုိ႔ကုိ ကုိင္ေဆာင္ၿပီး အလြတ္ က်က္မွတ္ရေလသည္။ ထုိသုိ႔က်က္မွတ္ရင္း အဘိဓမၼတၳသဂၤဟစာအုပ္မ်က္ႏွာဖုံးမွာ ေရးသားထားသည့္ ``သီဟုိဠ္ကၽြန္း အရွင္ အႏု႐ုဒၶါမေထရ္ စီစဥ္ေရးသားအပ္ေသာ အဘိဓမၼတၳသဂၤဟ``ဟူေသာ စာကုိေတြ႕မိေသာအခါ ``မိမိတုိ႔နယ္ျမိဳ႕ေလးမွ မုံရြာကုိ သြားသည့္ ကတၱရာလမ္းေလးကိုပင္ အာရွတုိက္၏ အႀကီးဆုံးလမ္းမႀကီး´´ဟု ထင္ခဲ့ေသာ မိမိသည္ ``သီဟုိဠ္ ကၽြန္းဆုိတာ ဘယ္မွာလဲ၊ တနသၤာရီတုိင္းမွာလား၊ ရခိုင္ျပည္နယ္မွာလား´´ဟု မေယာင္မလည္ႏွင့္ ၀ုိးတ၀ါး ေတြေ၀ စဥ္းစားမိခဲ့သည္။ ယင္းသုိ႔စဥ္းစားမိရင္းႏွင့္ပင္ စာသင္တုိက္မ်ိဳးစုံသုိ႔ သြားေရာက္၍ ပရိယတၱိ စာေပမ်ားကို သင္ယူခဲ့သည္။ ထုိ႔ေနာက္ သူ႕အရြယ္ႏွင့္သူ သတ္မွတ္ထားသည့္ စာေမးပြဲမ်ိဳးစုံကုိ ၾကိဳးစားၿပီး ၀င္ေရာက္ေျဖဆုိခဲ့ရင္း အသက္ ၂၇-ႏွစ္သုိ႔ ခ်ဥ္းနင္းေရာက္ရွိခဲ့ေလသည္။ ``သာမေဏေက်ာ္၊ ဓမၼာစရိယ၊ သက်သီဟ´´ဟူေသာ ဘြဲ႔မ်ားကို လည္း ရရွိခဲ့ပါသည္။

အသက္ ၂၇-ႏွစ္သုိ႔ေရာက္ေသာအခါ ထုိက္သေလာက္ ေလ့လာထားသည့္ ဗဟုသုတ၊ ရင္ဆိုင္ေက်ာ္လႊားခဲ့သည့္ အေတြ႕အႀကဳံ၊ အရာရာကို စူးစမ္းတတ္သည့္ အေတြးအေခၚမ်ား သူ႕ အရြယ္ႏွင့္သူ ရင့္က်က္လာၿပီျဖစ္သည္အား ေလ်ာ္စြာ`` သီဟုိဠ္ကၽြန္းဆုိတာ တနသၤာရီတုိင္းမွာလား၊ ရခိုင္ျပည္နယ္မွာလား´´ဟူေသာ ၀ုိးတ၀ါး အေတြးမ်ား စုန္းစုန္း ျမဳပ္ နိဂုံးခ်ဳပ္သြားခဲ့ေလၿပီ။

အေတြးသစ္တို႔ေမြးဖြား

အေတြးေဟာင္းမ်ား ေဆြးေျမ႕သည့္အခါ အေတြးသစ္မ်ား သေႏၶတည္လာရျမဲျဖစ္ရကား ``ဒီပနီက်မ္းေပါင္းမ်ား စြာကုိ ျပဳေတာ္မူခဲ့ၿပီး ႏြားသားမစားေရးကုိ တုိက္တြန္းလွဳံ႕ေဆာ္ခဲ့ေသာ ကမၻာေက်ာ္ လယ္တီဆရာေတာ္(D.Litt)၊ သီဟုိဠ္ျဖစ္ ဋီကာက်မ္းတစ္ေဆာင္၏ အမွားကို ရဲရဲ၀ံ့၀ံ့ေထာက္ျပ သည့္ ပရမတၳဒီပနီဟုေခၚတြင္သည့္ ျမန္မာျပည္ျဖစ္ ဋီကာက်မ္း၊ သူနာျပဳအလုပ္ကုိ လုပ္ရင္း သာသနာျပဳခဲ့သည့္ ကမၻာ့ဗုဒၶသာသနာျပဳ အရွင္ေသ႒ိလ၊ သိရီလကၤာႏုိင္ငံ သမုိင္း၏ ေခတ္တကၠသုိလ္ ေက်ာင္းသားအျဖစ္ ပထမဆုံး ေပၚထြက္လာသည့္ ရဟန္းတစ္ပါးဟု တႏုိင္ငံလုံး ဟုိးဟုိး ေက်ာ္သြားခဲ့ ေသာ ေဒါက္တာ ၀ါလ္ပုိလာရာဟုလာ၊ နယ္ခ်ဲ႕တုိ႔ေပါက္ဖြားရာ ဥေရာပ၊ ေနမ၀င္အင္ပါရာဟု လက္မ ေထာင္ ခဲ့သည့္ အဂၤလန္၊ သင္ယူခ်င္သည့္ အတတ္ပညာမ်ားကို သင္ယူႏုိင္သည့္ ေအာက္စဖုိ႔ဒ္ တကၠသုိလ္၊ ကမၻာ့ကုလသမဂၢ ဌာနခ်ဳပ္တည္ရွိရာ အေမရိကန္၊ ပညာရွင္အေျမာက္အျမား ထုတ္လုပ္ေနသည့္ ဟားဗတ္တကၠသိုလ္၊ အဏုျမဴဖခင္ သိပၸံပညာရွင္ အုိင္းစတုိင္း၊ ကၽြန္စနစ္ကိုဖ်က္သိမ္းသည့္ သမၼတ လင္ကြန္း၊ ကုိယ့္ဘာသာ ကိုယ့္လူမ်ိဳးအတြက္ အသက္ကုိပင္ စေတးခဲ့သည့္ ဂႏၶီ၊ သန္းေပါင္း မ်ားစြာေသာ အိႏၵိယႏုိင္ငံသားမ်ားကုိ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ျဖစ္ေအာင္ စည္း႐ုံးႏုိင္ခဲသည့္ ေဒါက္တာ အမ္ေဘဒကာ´´စသည့္ ပုဂၢိဳလ္ထူး၊ ဂႏၳ၀င္စာေပ၊ ကမၻာေက်ာ္တကၠသုိလ္၊ ႏုိင္ငံတကာ သမုိင္း၀င္ ျဖစ္စဥ္မ်ားႏွင့္အတူ B.A M.A Ph.D စေသာ ဘြဲ႕ဒီဂရီမ်ားကုိ ခြဲျခမ္းစိတ္ျဖာသည့္ အေတြးမ်ားသည္ ရင္မွာ မသိမသာ ခုိေအာင္းမိေလၿပီ။

ထုိ႔ေၾကာင့္ ``အရွင္သုမနပါလ B.A (ကုိလံဘုိ) အရွင္ေရ၀တဓမၼ M.A (ေကလနိယ) အရွင္ရာဟုလာနႏၵ Ph.D (ဘုံေဘ)´´ဟု စသည္အားျဖင့္ ေရးသားထားသည္မ်ားကို ေတြ႕ရေသာအခါ ယင္းႏိုင္ငံတကာသုံး ဘြဲ႕ဒီဂရီမ်ားကို လုိခ်င္သည့္စိတ္မ်ား ျဖစ္မိေလသည္။

``သာသနဓဇ၊ သိရီပ၀ရ၊ ၀ိဒူ၊ မဟာ၀ိဒူ၊ ပါရဂူ၊ နိကာယုေဇၹာတက၊ ဂႏၳ၀ါစက၊ ေဇာတိက ဓဇ´´ စသည့္ ျမန္မာႏုိင္ငံ၏ သာသနာေတာ္ဆုိင္ရာ ဘြဲ႕ဒီဂရီမ်ားကား လူပုဂၢိဳလ္မ်ား နားလည္ဖုိ႔ မဆုိထားဘိ၊ မိမိတုိ႔ ရွင္ရဟန္းမ်ားပင္ နားလည္ေအာင္ မနည္းၾကိဳးစားရေပ၏။ လူအမ်ား နားလည္ဖုိ႔အတြက္မွာမူ ``ဘြဲ႔တံဆိပ္ဒီပလုိမာတန္း´´ တစ္ခုကိုပင္္ ဖြင့္ဖုိ႔လုိေပလိမ့္မည္။ B.A M.A Ph.D စေသာဘြဲ႕ဒီဂရီမ်ားက ႏုိင္ငံတကာသုံး ဘြဲ႕ဒီဂရီမ်ားျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ေက်းေတာ သားပင္ျဖစ္ ေစဦးေတာ့ ထုိက္သေလာက္ေတာ့ နားလည္ေပသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ယင္းႏိုင္ငံတကာသုံး ဘြဲ႕ ဒီဂရီမ်ားကား လူ႔ေလာကတြင္ ေရပန္းစားလွ၏။

ယင္းဘြဲ႕ဒီဂရီမ်ားကို လုိခ်င္သည့္အတြက္ သီဟုိဠ္ကၽြန္းေခၚ သိရီလကၤာႏုိင္ငံသုိ႔ သြားေရာက္၍ ပညာသင္ယူ ခ်င္သည့္ဆႏၵမ်ား ျဖစ္မိေလသည္။ သို႔ေသာ္ ႏြားေက်ာင္းသား တစ္ေယာက္အတြက္ ျမိဳ႕ေတာ္ႀကီးသည္ အလွမ္းကြာေ၀း လွသကဲ့သို႔ မိမိမွာလည္း အစစအရာရာ အင္အားနည္းေနရကား သီရိလကၤာရွိ တကၠသုိလ္ႀကီးမ်ားသည္ မိမိႏွင့္ အလွမ္း ကြာေ၀းလ်က္ပင္ ရွိေပသည္။ သို႔ေသာ္ ႏုိင္ငံတကာတကၠသုိလ္အိမ္မက္မ်ားက မက္ေနဆဲ။ ယင္းသုိ႔ေသာအိပ္မက္မ်ားမွာ ငယ္စဥ္ေတာင္ေက်း ကေလးဘ၀က နားစြင့္ခဲ့ရေသာ ရြာဦးေက်ာင္း ေခါင္းေလာင္းသံက စခဲ့ေပသည္။

ရြာဦးေက်ာင္းကေခါင္းေလာင္းသံမ်ား အိပ္ေမာက်ေနၿပီ

ယေန႔ အမိျမန္မာျပည္ႀကီး၌ ရြာဦးေက်ာင္းက ေခါင္းေလာင္းသံမ်ား ျမည္ၾကပါေသး၏ေလာ။ နားစြင့္ၾကေစခ်င္ ပါသည္။ ယင္းေခါင္းေလာင္းသံမ်ားကို ဘာသာျခားတုိ႔၏ ဂစ္တာသံမ်ားႏွင့္ ၀တ္ျပဳသံမ်ားက လႊမ္းမုိးစ ျပဳေနေပၿပီ။ သတိမူလွ်င္ ျမဴေတာင္ ျမင္ႏုိင္ေပ၏တကား။ ႏုိင္ငံ့က်က္သေရ ေဆာင္ျဖစ္သည့္ ေရႊတိဂုံေစတီေတာ္ျမတ္ႀကီးသာ စကားေျပာႏုိင္ခဲ့လွ်င္ ``ေအာ္ ျမန္မာႏုိင္ငံသူ ႏုိင္ငံသားမ်ား မိစၧာဒိ႒ိမ်ား ေက်ာခ်ေနတာေတာင္ ဓားျပမွန္း မသိၾကဘဲကုိး၊ ဒါေတာင္ သာကီမ်ိဳးေဟ့ တုိ႔ဗမာလုိ႔ ေအာ္ၾကတုန္းရွိေသးတယ္၊ ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ား တေျဖးေျဖးနဲ႔ ပ႐ုတ္လုံးကဲ့သုိ႔ လုံးပါး ပါးေနသည္ကို မသိၾကသည္မွာ လက္ဖ်စ္ခတ္တီး အံ့ခ်ီးထုိက္ေပစြာ့´´ဟု ၿငီးတြားေပလိမ့္မည္။

ဘာသာေရးေခါင္းေဆာင္မ်ားျဖစ္ၾကသည့္ မိမိတုိ႔ရဟန္းေတာ္မ်ားသည္ ``ေက်ာင္းသခၤန္း´´ မွာပင္ ကိန္းေအာင္း မေနဘဲ အျခားသူတုိ႔၏ လုပ္ကြက္ကိုလည္း ေက်ာ္၍ ၾကည့္တတ္ဖုိ႔ လုိေပသည္။ တစ္ကြက္ေနာက္က်လွ်င္ မိစၧာက်ားတုိ႔၏ ၀ါးမ်ိဳျခင္းကုိ ခံရမည္သာတည္း။ အႀကိမ္ေပါင္းမ်ားစြာ ၀ါးမ်ိဳခံရသည္ကုိပင္ က်ားစြယ္ကုိ ေၾကာက္ရေကာင္းမွန္း မသိေသး။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ၀ံသာႏုစိတ္ဓာတ္ ျပင္းထန္လွသည့္ ဆရာေတာ္တစ္ပါးက ``ငါတုိ႔က ခံစစ္ႏွင့္ ကစားေနရတာပါ၊ ဂုိးသြင္း မခံရေအာင္ မနည္းၾကိဳးစားေနရတယ္`` ၀မ္းနည္းသံႏွင့္ ျပာခဲ့ဖူးပါသည္။ မိစၧာဒိ႒ိပုဂၢိဳလ္မ်ား ကင္း၀င္သြားလွ်င္ေတာ့ မိမိတုိ႔အားလုံး လည္စင္းခံၾကဖုိ႔သာ ျပင္ၾကေပေတာ့။ ကိုယ့္ျခံစည္း႐ုိးကို လုံေအာင္ကာဖုိ႔ ၾကိဳးပမ္းၾကပါစုိ႔။

ယင္းအျမင္ေၾကာင့္ပင္ မိမိသည္ ကေလးသူငယ္မ်ားအတြက္ ဗုဒၶဘာသာယဥ္ေက်းမႈ သင္တန္းမ်ားကို မုံရြာ၊ ပခုကၠဴစသည့္ျမိဳ႕မ်ား၌ ဖြင့္လွစ္ပုိ႔ခ်ခဲ့ပါ၏။ ကေလးတရားပြဲမ်ားကုိလည္း ေဟာၾကားေပး ခဲ့၏။ ကခ်င္ျပည္နယ္ နမၼတီးျမိဳ႕သုိ႔ သြားေရာက္ၿပီး ကေလးမ်ားကုိ တရားေဟာသည့္အခါ တ႐ုတ္ႀကီး တစ္ေယာက္က ``လူငယ္ေကာင္းမွ လူႀကီးေကာင္းမွာ၊ လူႀကီး ေကာင္းမွ တုိင္းျပည္ေကာင္းမွာေပါ့၊ ဒါေၾကာင့္ ကေလးမ်ားကို တရားေဟာသင့္တယ္ဘုရား´´ ေလွ်ာက္ထားၿပီး ကေလးမ်ားအတြက္ မုန္႔ပဲသြားေရစာႏွင့္ ေဘာလ္ပင္ ဗလာစာအုပ္မ်ားကို လွဴဒါန္းခဲ့ေလသည္။ ဤ သည္ကား မိမိဦးစီးၿပီး ေဟာေျပာပုိ႔ခ်ေပးခဲ့သည့္ ရက္တုိ ``ဓမၼစကူးလ္´´ မ်ားပင္တည္း။ အမွန္တကယ္ကား ေရရွည္ စီမံကိန္းေရး ဆြဲၿပီး ``ဓမၼစကူးလ္´´မ်ားကုိ ရက္ရွည္ ပို႔ခ်သင့္ေပသည္။

တရားေဟာသည့္အခါ၌လည္း ဘာသာျခားမ်ားႏွင့္ ႏႈိင္းယွဥ္ၿပီး လူမ်ိဳးကိုခ်စ္သည့္စိတ္၊ ဘာသာကုိ ခ်စ္သည့္ စိတ္မ်ား ထားရွိၾကဖုိ႔လုိအပ္ေၾကာင္းကိုလည္းေကာင္း၊ အမ်ိဳး ဘာသာ သာသနာကို ေထာက္ပံ့ႏုိင္္ဖုိ႔အတြက္ စီးပြားေရး ျဖစ္ထြန္းေအာင္လုပ္ဖုိ႔ လိုအပ္ေၾကာင္းကိုလည္းေကာင္း ေလာကီႀကီးပြားေရးတရားမ်ားကို ဦးစားေပးေဟာ၏။ ရွင္ ရဟန္းမ်ား သင္ယူေနၾကသည့္ ပရိယတၱိ ပညာေရးစနစ္ကိုလည္း ေခတ္ႏွင့္ အညီ ျပဳျပင္သင့္ေၾကာင္း ေ၀ဘန္အႀကံျပဳ၏။ ေရး၏။ ယင္းသုိ႔ေသာ လုပ္ရပ္ မ်ားေၾကာင့္ပင္ ပတ္၀န္းက်င္၏ အားေပး ေထာက္ခံမႈမ်ားကုိ ထုိက္သေလာက္ ရရွိခဲ့ပါသည္။ သုိ႔ေသာ္ မေျပာပ ေလာက္ေသးပါ။

ဆန္းေဒးစကူးလ္ (Sunday School)

မိမိသည္ အသက္ ၃၅-ႏွစ္ေက်ာ္ေသာအခါမွသာ အႏွစ္ႏွစ္အလလက အိပ္မက္မက္ခဲ့သည့္ သီဟုိဠ္ကၽြန္းေခၚ သီရိလကၤာႏုိင္ငံသုိ႔ ဆုိက္ေရာက္ခဲ့ပါေတာ့သည္။ ကိုလံဘုိႏုိင္ငံတကာေလဆိပ္သုိ႔ ေရာက္ေရာက္ခ်င္း ေလဆိပ္အတြင္း၌ ဘုရားဆင္းတုတစ္ဆူကို ဖူးေမွ်ာ္ရ၏။ ထုိ႔ေနာက္ လမ္းတေလွ်ာက္ လမ္းဆုံလမ္းခြမ်ား၌လည္း ဘုရာဆင္းတုမ်ား၊ ေဗာဓိပင္မ်ားကို ေတြ႕ရျပန္၏။ ေဗာဓိပင္မ်ားကိုလည္း အထူးတလည္ အျမတ္တႏုိးထားၾက၏။ သီရိလကၤာႏိုင္ငံသားမ်ား၏ ျမတ္ဗုဒၶအေပၚ တေလးတစား တန္ဖုိးထားသည့္ စိတ္ကုိ အားရ ေက်နပ္မိပါသည္။

အစုိးရ႐ုံးးမ်ား၌လည္း ရဟန္းေတာ္မ်ားကို အထူးဦးစားေပး၍ လုပ္ေပးၾက၏။ တခါတရံ အစိုးရ႐ုံးသို႔ ေန႔ဆြမ္း စားခ်ိန္ ေရာက္သြားလွ်င္ ဆြမ္းေတာင္ ကပ္လွဴလုိက္ေသးပါသည္။ ဘတ္စ္ကားမ်ား၌လည္း ရဟန္း သံဃာေတာ္မ်ား အတြက္ အျမဲတန္း ၂-ေနရာစာ ေပးထားသည္ကုိ ေတြ႕ရျပန္၏။ ဂိတ္ေစာင့္ ရဲေဘာ္မ်ားသည္ ဘုန္းႀကီးရဟန္းမ်ားကုိ ေတြ႕လွ်င္ ပရိတ္ခ်ည္ကုိ ေတာင္းေလ့ရွိ၏။ ရဟန္းေတာ္မ်ား ပါ၀င္ေသာကားမ်ားကုိ စစ္ေဆး ေမးျမန္းျခင္း မလုပ္ဘဲ အလြယ္တကူပင္ ခြင့္ျပဳ၏။ အစုိးရ႐ုံးမ်ားကလည္း ဗုဒၶဘာသာ၀င္ မ်ားကုိ ဦးစားေပး ေနရာခ်၏။ ဥပုသ္ေစာင့္ခ်င္သူမ်ား ဥပုသ္ေစာင့္ႏုိင္ဖုိ႔အတြက္ လျပည့္ေန႔တိုင္းကို အစိုးရ႐ံုးပိတ္ရက္အျဖစ္ သတ္မွတ္ထား၏။ ညေနခင္းဆုိလွ်င္ ဘုန္းႀကီး ေက်ာင္းမ်ား၌ ေဗာဓိပင္ကုိ ပန္းဆီမီးတုိ႔ျဖင့္ ပူေဇာ္ၾက၏။ ဤသည့္ျဖစ္စဥ္မ်ားက သီရိလကၤာႏုိင္ငံ၏ ျမတ္ဗုဒၶအေပၚ အေလးအနက္ထားေၾကာင္း ေဖၚျပလ်က္ရွိေပသည္။

ထုိ႔အျပင္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ႏုိင္ငံတုိင္း နမူနာယူသင့္ေသာ စည္းမ်ဥ္းတစ္ခုရွိပါေသးသည္။ ယင္းမွာအျခားမဟုတ္။ သီရိလကၤာႏုိင္ငံ၏ အာဏာ အရွိဆုံးျဖစ္ေသာ သမၼတတစ္ေယာက္သည္ သမၼတျဖစ္သည္ႏွင့္တၿပိဳင္နက္ သမၼတအျဖစ္ ``က်မ္းသစၥာ´´ က်ိန္ဆုိရ၏။ က်မ္းသစၥာက်ိန္ဆုိၿပီးေသာ သမၼတအသစ္သည္ အႏုရာဓပူရၿမိဳ႕ရွိ မဟာေဗာဓိပင္ႏွင့္ ကႏၵီၿမိဳ႕ရွိ စြယ္ေတာ္တုိ႔ကုိ ဦးတုိက္ပူေဇာ္ ရျခင္း၊ သံဃာ့ဂုိဏ္း ၃-ဂိုဏ္းမွ ဂိုဏ္းခ်ဳပ္ဆရာေတာ္ႀကီးတုိ႔ကို ဦးတုိက္ပူေဇာ္ရ ျခင္းတုိ႔ေပတည္း။ ဤကား မျဖစ္မေန လုပ္ကုိလုပ္ရမည့္ စည္းမ်ဥ္းတစ္ခု ျဖစ္ပါသည္။

``အရင္းစစ္လွ်င္ အျမစ္ေျမက´´ ဆုိသကဲ့သို႔ ယင္းသုိ႔လွ်င္ ႏုိင္ငံတစ္ႏုိင္ငံလုံးက မိမိတုိ႔ ဗုဒၶဘာသာကို အသက္ တမွ် တန္ဖုိးထားျခင္း၏အေၾကာင္းမွာ သိရီလကၤာႏုိင္ငံအစုိးရ၏ ဆန္းေဒးစကူးလ္မ်ားေၾကာင့္ပင္ ျဖစ္ေပသည္။ ယင္း ဆန္းေဒးစကူးလ္ကုိ ၁၈၈၁-ခုႏွစ္၊ ေဖေဖၚ၀ါရီ ၁၃-ရက္ေန႔တြင္ အေမရိကန္ႏုိင္ငံသား Henry Olcott ဟင္နရီေအာလ္ေကာ့ (သာသနာ့အလံကို တီထြင္သူ)က အခက္အခဲေပါင္းမ်ားစြာကို ေက်ာ္လႊားၿပီး ကိုယ့္အားကိုယ့္ကိုးျဖင့္ စတင္၍ တည္ေထာင္ ခဲ့ပါသည္ (On 13th February 1881, the first Buddhist Sunday school was started at the Society’s premises in Maliban Street )။ ေနာက္ပုိင္းက်မွ ႏုိင္ငံေတာ္အစိုးရက တာ၀န္ယူေဆာင္ရြက္ေလသည္။ ယခုဆုိလွ်င္ ႏွစ္ေပါင္း ၁၀၀-ေက်ာ္ သြားေပၿပီ။ ယေန႔တုိင္းျပည္၌ အုပ္ခ်ဳပ္ေနၾကသည့္ သမၼတ၊ ၀န္ႀကီး၊ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမ်ားသည္ပင္ ယင္းဆန္းေဒးစကူးလ္ ေက်ာင္းဆင္းမ်ား ျဖစ္ၾကေပသည္။

ဆန္းေဒးစကူးလ္ ဟူသည္မွာ တနဂၤေႏြေန႔ တုိင္း ဗုဒၶ၀င္၊ ရာဇ၀င္၊ ယဥ္ေက်းမႈစသည္မ်ားကုိ အထူးသင္ေပးေသာ ေက်ာင္းျဖစ္ေပသည္။ ယင္းေက်ာင္းမ်ားသည္ ပုဂၢလိကပုိင္ မဟုတ္ၾက၊ ႏုိင္ငံေတာ္အစုိးရကုိယ္တုိင္က ပညာေရးစနစ္ကုိ သတ္မွတ္ေပးၿပီး စည္းမ်ဥ္းဥပေဒႏွင့္အညီ ဖြင့္လွစ္ထားေသာ ေက်ာင္းမ်ား ျဖစ္ေပသည္။ ေနရာကား ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းမ်ား ပင္တည္း။ အခ်ိဳ႕ဘုန္းႀကီး ေက်ာင္းမ်ား၌ စြမ္းႏိုင္ေသာ ေက်ာင္းထုိင္ဘုန္းႀကီးမ်ားသည္ ဆန္းေဒးစကူးလ္၏ ေက်ာင္းအုပ္ ျဖစ္ၿပီး အနည္းငယ္ေသာေက်ာင္းမ်ားမွာေတာ့ ေက်ာင္းထုိင္ဘုန္းႀကီးမ်ားက ပံ႔ပိုးမႈ အပိုင္းေလာက္သာ တာ၀န္ယူ ၾကပါ သည္။ ဤအခ်က္ကုိ ေထာက္ဆ၍ ကေလးသူငယ္မ်ားကုိ သင္ေပးႏုိင္ဖုိ႔အတြက္ ဘုန္းႀကီးမ်ားကိုယ္တုိင္က ေလာကီ ေလာကုတ္ စြယ္စုံတတ္ဖုိ႔လုိသည္ဆုိသည္ကုိ သတိမူသင့္၏။

ယင္းဆန္းေဒးလ္ေက်ာင္း၌ လူပုဂၢိဳလ္မ်ား ဆရာ, ဆရာမ ျဖစ္ဖုိ႔အတြက္ ဆရာျဖစ္သင္တန္းဟူေသာ သီးသန္႔ စာေမးပြဲတစ္ခုကို ေျဖဆိုၾကရေသး၏။ ယင္းစားေမးပြဲကုိ ေအာင္ျမင္မွသာ မ်ားေသာအားျဖင့္ ဆရာျဖစ္ၾကပါသည္။ ဆန္းေဒးစကူးလ္၌ သင္ေပးၾကေသာ ဆရာ/ ဆရာမတုိ႔သည္ကား ေစတနာ့၀န္ထမ္းတုိ႔သာတည္း။

ယင္းဆရာျဖစ္သင္တန္း၌ -----

၁။ ကုသုိလ္ကံ အကုသုိလ္ကံ၊ ကုသုိလ္ အကုသုိလ္ကံတုိ႔၏ အက်ိဳးတရား၊

၂။ ခႏၶာ၊ အာယတန၊ ဓာတ္၊ သစၥာ၊

၂။ ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ ၊ သမထ ၀ိပႆနာတုိ႔ျဖစ္ပါသည္။

သိရီလကၤာႏုိင္ငံရွိ ကေလးသူငယ္မ်ားသည္ အစိုးရေက်ာင္းမ်ား၌ ၅-ႏွစ္အရြယ္မွ စတင္ၿပီး ပညာသင္ယူရ သကဲ့သုိ႔ ဆန္းေဒးစကူးလ္၌လည္း (၅)ႏွစ္အရြယ္မွပင္ စတင္ၿပီး ပညာသင္ယူၾကရၿပီး ဆန္းေဒးစကူးလ္ကို အစိုးရေက်ာင္း မ်ားႏွင့္ တူညီစြာပင္ အတန္းမ်ားကုိ သူ႕အဆင့္ႏွင့္သူ ခြဲျခားထားပါသည္။ အစုိးရေက်ာင္းမ်ားက သူငယ္တန္းဆုိလွ်င္လည္း ဆန္းေဒးစကူးမ်ားမွာလည္း သူငယ္တန္းပင္ျဖစ္သည္။

ဆန္းေဒးစကူးလ္ကုိ - - -

၁။ သူငယ္တန္း (primary)၊

၂။ ၁-တန္းမွ ၁၀-တန္း (Grade 1 to Grade 10)၊

၃။ ေနာက္ဆုံးအဆင့္ ၁၊ အဆင့္၂ (final 1. 2) ဟု အတန္းေပါင္း ၁၃-တန္း ခြဲျခားၿပီး သင္ၾကားေပးပါသည္။

ျပ႒ားန္းထားသည့္ စာေပမ်ားမွာ ငါးရာ့ငါးဆယ္လာ ဇာတ္ေတာ္မ်ား၊ ဓမၼပဒလာ ဘုရားလက္ထက္က အျဖစ္ အပ်က္မ်ား၊ ယင္းအေၾကာင္းကို ေရးထားသည့္ ကဗ်ာမ်ား၊ ပါရမီ ၁၀-ပါး အေၾကာင္း၊ ဒါန သီလစေသာ ပုညကိရိယ၀တၳဳ ၁၀-ပါးတုိ႔၏ အဓိပၸါယ္၊ ဘုရားျဖစ္ေတာ္စဥ္ ဗုဒၶ၀င္အေၾကာင္း၊ ပရိတ္ႀကီးပါဠိႏွင့္ အဓိပၸါယ္၊ အဘိဓမၼာ သေဘာအဓိပၸါယ္၊ သုတၱနိပါတပါဠိလာ မွတ္သားဖြယ္တရားမ်ား၊ သီရိလကၤာ ဗုဒၶဘာသာသမုိင္း၊ ဗုဒၶဘာသာႏွင့္ ပတ္သက္သည့္ ေရွးေဟာင္း ယဥ္ေက်းမႈ ဗိသုကာအေၾကာင္း၊ ေရွးဘုရင္တုိ႔၏ေအာင္ပြဲႏွင့္ စစ္သူႀကီးမ်ား၏ အစြမ္းသတၱိစသည္တုိ႔ကို ေဖၚျပထားသည့္ ရာဇ၀င္မ်ား ၊ ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာႏွင့္ မဟာယာနဗုဒၶဘာသာတုိ႔၏ ကြဲျပားျခားနားပုံတုိ႔ ျဖစ္ပါသည္။ ယင္းျပ႒ာန္းစာတုိ႔ကို အတန္း အားေလ်ာ္စြာ သူ႔အဆင့္ႏွင့္သူ ခြဲျခားၿပီး သင္ၾကားေပးပါသည္။

ယင္းျပ႒ာန္းစာတုိ႔ကို မိခင္ဘာသာျဖစ္သည့္ ဆင္ဟာလဘာသာႏွင့္ သင္ၾကားေပး၏။ အဂၤလိပ္စာကိုလည္း သင္ေပး၏။ တခ်ိဳ႕ဆန္းေဒးစကူးတုိ႔၌ အဂၤလိပ္စာဒီပလုိမာတန္းကိုပင္ ဖြင့္လွစ္ထား၏။ အတန္းတိုင္းအတြက္ သင္႐ိုးျပဌာန္း စာအုပ္ ေတြကိုလည္း သာသနာေရး၀န္ႀကီးဌာနက ႐ိုက္ႏွိပ္ထုတ္ေ၀ၿပီး အခမဲ့ျဖန္႔ေ၀၏။ ယင္းဆန္းေဒး စကူးလ္စာေမးပြဲကုိ သာသနာေရး၀န္ႀကီး ဌာနကပင္ တာ၀န္ယူၿပီး ဒီဇင္ဘာလ ပထမပတ္မွာ က်င္းပေပးပါသည္။

ေက်ာင္းတက္ပုံအစီအစဥ္

ေက်ာင္းသူ/ေက်ာင္းသားမ်ားသည္ တနဂၤေႏြေန႔ေရာက္ၿပီဆုိလွ်င္ နံနက္ (၇) နာရီေလာက္ မွစၿပီး ေက်ာင္းသုိ႔ လာၾက၏။ ေက်ာင္းတက္သည့္အခါ အထက္ေအာက္ ႏွစ္ခုစလုံး အျဖဴေရာင္၀တ္စုံမ်ားကို ႐ုိးရာဓေလ့အတုိင္း ၀တ္ ဆင္ၾကရ၏။ အေၾကာင္၊ အက်ား အေရာင္မ်ိဳးစုံႏွင့္ ေခတ္ဆန္ဆန္အ၀တ္အစားမ်ားကို မ၀တ္ၾကရပါ။ ႏုိင္ငံေတာ္ အစုိးရကလည္း SundaySchool ၀တ္စံုဆိုၿပီးေတာ့့ သီးသန္႔သတ္မွတ္ေပးထား၏။ ေယာက်္ားေလးမ်ားအတြက္ လည္ ကတံုး လက္ရွည္ ရွပ္အက်ႌအျဖဴႏွင့္ လံုခ်ည္အျဖဴျဖစ္ၿပီး မိန္းကေလးမ်ားအတြက္မွာ Halfဆာရီဆိုသည့္ ႐ုိးရာ အျဖဴ၀တ္စံု ျဖစ္ပါသည္။

ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းသုိ႔ ေရွးဦးစြာ ေရာက္ရွိလာၾကေသာ ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားမ်ားက ေက်ာင္း၀င္းအတြင္းရွိ ပန္းပင္မ်ားမွ ပန္းမ်ားကို ခူး၊ ၿပီးေတာ့ ေရးေဆးၾက၏။ တခ်ိဳ႕က မိမိတို႔အိမ္မွပင္ ပန္း၊ အေမႊးတုိင္၊ ဖေယာင္း တုိင္တုိ႔ကုိ ယူေဆာင္ခဲ့ၾက၏။ ယင္းပန္း၊ အေမႊးတိုင္၊ ဖေယာင္းတုိင္၊ ေသာက္ေတာ္ေရစသည္တုိ႔ကုိ ေဗာဓိပင္အနီးရွိ ပန္းတင္ခုံေပၚမွာ စီထားၾကသည္။

စာသင္ခန္းသုိ႔ မ၀င္မီ နံနက္ ၈-နာရီ ၃၀ မိနစ္မွာ ၾသ၀ါဒခံယူပြဲကုိ က်င္းပေသး၏။ ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသား အားလုံး ေဗာဓိပင္ေရွ႕မွာ စီတန္းၿပီး အတန္းလိုက္ ရပ္ၾကရ၏။ အလွည့္က်ျဖစ္သည့္ ေက်ာင္းသူ ေက်ာင္းသား ၁၀-ေယာက္၊ ၁၅-ေယာက္ခန္႔က အေမႊးတိုင္၊ ပန္းျခင္းတုိ႔ကုိ တန္းစီ ယူေဆာင္လာၿပီး ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားတုိ႔အား တစ္ေယာက္ခ်င္း လက္ႏွင့္ ထိေစ၏။ ျပီးမွ ေဗာဓိပင္ရင္းရွိ ႐ုပ္ပြားဆင္းတုေတာ္ေရွ႕မွာ ပူေဇာ္ၾကပါသည္။

ထုိသုိ႔ ဘုရားကုိ ပူေဇာ္ၿပီးေသာအခါမွသာ ေက်ာင္း၌ သီတင္းသုံးေနသည့္ ရဟန္းတစ္ပါးပါးထံ ငါးပါးသီလကို ခံယူေဆာက္တည္ၾကပါသည္။ ထုိ႔ေနာက္ ရဟန္းေတာ္ႏွင့္ ေက်ာင္းအုပ္ဆရာက ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားမ်ားကုိ ၾသ၀ါဒ စကားမ်ားကို ေျပာၾကားပါသည္။ (ယင္းၾသ၀ါဒခံယူသည့္ အခန္းအနားမွာ အခ်ိန္ ၄၅-မိနစ္ခန္႔ေလာက္ ၾကာ၏။) ၿပီးမွ စာသင္ခန္းအတြင္းသို႔ ၀င္၍ စာသင္ၾကရပါသည္။

ေန႔မြန္းတည့္ခါနီး ၁၁- နာရီအခ်ိန္မွာ အားလပ္ခ်ိန္ ၁၀-မိနစ္ခန္႔ အနားေပးျပီး ေပါင္မုန္႔၊ လက္ဘက္ရည္စေသာ မုန္႔ပဲသြားေရစာတုိ႔ကုိ ေ၀ငွပါသည္။ ထုိမုန္႔ပဲသြားေရစာမ်ားကုိ အလွဴရွင္ရွိလွ်င္ အလွဴရွင္က၊ အလွဴရွင္မရွိလွ်င္ ေက်ာင္း ထုိင္ဘုန္းႀကီးမ်ားက ေကၽြးေမြးၾကပါသည္။ ထုိ႔ေနာက္ စာသင္ခန္းသို႔ ျပန္၀င္ၾကၿပီး ေန႔လည္ ၁၂-နာရီ မိနစ္ ၃၀-အခ်ိန္က်မွ သင္ၾကားမႈအစီစဥ္အားလုံး ၿပီးဆုံးသြားပါသည္။

သင္တန္းၿပီးဆုံးခ်ိန္မွာ ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားမ်ားသည္ စာသင္ခန္းထဲမွပင္ ေဗာဓိပင္ရွိရာဘက္ကို မ်က္ႏွာမူၿပီး ေရွးဦးစြာ ေမတၱာပုိ႔၊ ထုိ႔ေနာက္မွ ေဗာဓိပင္ကို ပူေဇာ္ၾကရပါသည္။ ယင္းသုိ႔ ပူေဇာ္ၿပီးေသာအခါမွသာ စာသင္ခန္းတြင္းမွ အားလုံး ထြက္ခြါၾကရပါသည္။

ခုိင္မာသည့္ အေျခခံအုတ္ျမစ္

သိရီလကၤာရွိ ကေလးမ်ားသည္ ဤကဲ့သုိ႔ ဘုရားရွိခုိး၊ ၾသ၀ါဒခံယူ၊ ဗုဒၶစာေပမ်ားကို သင္ၾကရသည္မွာ တစ္ပတ္ မဟုတ္၊ တစ္လမဟုတ္၊ တစ္ႏွစ္ မဟုတ္၊ ႏွစ္ေပါင္း ၁၃- ႏွစ္။ ယင္းကဲ့သုိ႔ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ဗုဒၶတရားႏွင့္ ထိေတြ႕ ေနၾကရကား ကေလးမ်ား၏ ဘာသာကုိခ်စ္တဲ့စိတ္ လူမ်ိဳးကုိခ်စ္တဲ့စိတ္မွာ ဦးေခါင္းထဲမွာ သံမိႈႏွက္သကဲ့သုိ႔ ဆြဲျမဲသြား ပါေတာ့သည္။ ဗုဒၶ၀ါဒ၏ အေျခခံ အုတ္ျမစ္မွာလည္း ခုိင္မာသြားပါေတာ့သည္။

ကေလးမ်ားသည္ ဘုန္းေတာ္ႀကီးမ်ားႏွင့္ ဆရာမ်ား၏ ၾသ၀ါဒမ်ားကုိလည္း နာယူၾကရကား ဗုဒၶဘာသာ၀င္ က်င့္၀တ္ကိုလည္း ကၽြမ္းက်င္၏။ ဗုဒၶ၀င္ကို သင္ၾကားထားၾကရကား ဘုရားျဖစ္စဥ္ႏွင့္ ဘုရားေလာင္း စိတ္ဓာတ္ကုိလည္း ခေရေစ့တြင္းက် သိ၏။ သမုိင္းျဖစ္စဥ္တုိ႔ကုိလည္း မွတ္သားၾကရ ေသာေၾကာင့္ အမ်ိဳး ဘာသာ သာသနာကိုလည္း ခ်စ္၏။ ထိုအေၾကာင္းမ်ားေၾကာင့္ ကေလးသူငယ္မ်ား၏ ဘာသာေသြးကား ရဲရဲေတာက္ ေနေပၿပီ။ အဘယ္ကဲ့သို႔ေသာသူမွ ဘာသာကူးေျပာင္းေအာင္ မစြမ္းႏုိင္ေတာ့ေပ။

ထုိ႔ေၾကာင့္ သီရိလကၤာ၌ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာေနဖူးေသာ ျမန္မာဘုန္းႀကီးတစ္ပါးက ဤကဲ့သို႔ ေျပာဖူးေလသည္။ ``သိရိလကၤာရွိ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ကေလးသူငယ္မ်ားဟာ ဘာသာေျပာင္းတယ္ဆုိတာ မရွိဘူး၊ ဘာေၾကာင့္လဲဆုိရင္ ကေလး ဘ၀က စတင္ၿပီး အေျခခံ ဗုဒၶစာေပမ်ားကို စနစ္တက် သင္ယူခဲ့ရသည့္အတြက္ ဗုဒၶဘာသာရဲ႕တန္ဖုိးကို ကိုယ္ ကုိယ္တုိင္ သိရွိေနၾကၿပီေလ၊ ဒီေတာ့ ကိုယ့္ဗုဒၶဘာသာကုိ ဘယ္ေသာအခါမွ ေက်ာမခုိင္းေတာ့´´တဲ့။

ႏုိင္ငံေတာ္အစုိးရကလည္း ဗုဒၶဘာသာ၀င္ ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားမ်ားကုိ ဆန္းေဒးစကူးလ္သို႔ မျဖစ္မေန တက္ေရာက္ သင္ၾကားၾကရမည္ဟု စည္းမ်ဥ္းထုတ္ထား၏။ အလြန္ေကာင္းေသာ စည္းမ်ဥ္းတည္း။ ယင္းဆန္းေဒးစကူးလ္ ကုိ ႏုိင္ငံ့အႀကီးအကဲ သမၼတတုိင္းက အားေပးၾကပါ၏။ ယခုလက္ရွိ သမၼတ Mahinda Rajapaksha က ပို၍ အားေပး၏။

ယင္းဆန္းေဒးစကူးလ္ ေအာင္လက္မွတ္ကုိလည္း အထူးဦးစားေပး၏။ အစုိးရ႐ုံးမ်ား၌ အလုပ္ေလွ်ာက္ သူတုိ႔ သည္ ထုိဆန္းေဒးစကူးလ္ ေအာင္လက္မွတ္ကို ျပၾကရပါသည္။ အကယ္၍ မျပႏိုင္လွ်င္ အလုပ္ရရွိဖုိ႔ မလြယ္ကူေပ။ တခ်ိဳ႕ ပုဂၢလိက ကုမၸဏီမ်ားသည္ပင္ ယင္းေအာင္ လက္မွတ္မရွိလွ်င္ လုံး၀ လက္မခံေပ။ ဆန္းေဒးစကူးလ္ ေအာင္လက္မွတ္မွာ ဤမွ်ေလာက္ အေရးပါလွပါသည္။



လွည္း၀င္႐ုိးသံ တညံညံ၊ ဓမၼစကူးလ္ေပါင္း

``လွည္း၀င္႐ုိးသံ တညံညံ ပုဂံဘုရားေပါင္း``ဟုေၾကြးေၾကာ္ေနသည့္ အမိျမန္မာျပည္ႀကီး၌ စနစ္တက် ပုိ႔ခ်ေနေသာ ဓမၼသင္တန္းေက်ာင္းမ်ား မည္မွ်ေလာက္ရွိသနည္း၊ အကဲခတ္ၾကည့္ေစခ်င္ပါသည္။ တခ်ိဳ႕ေနရာမ်ား၌ ရက္တုိသင္တန္းေက်ာင္းမ်ားကေတာ့ ထင္ထင္ရွားရွား ရွိေပသည္။ သို႔ေသာ္ ရက္ရွည္သင္တန္းေက်ာင္းမ်ားကား နည္းပါးလွ၏။ ယင္းသုိ႔နည္းပါးလွသည့္အတြက္ တခ်ိဳ႕ဗုဒၶဘာသာ၀င္ ရင္ေသြးငယ္မ်ားသည္ ဘာသာေရး အေျခခံ အားနည္းၾကရကား ဘာသာျခားႏွင့္ အိမ္ေထာင္ျပဳၿပီး ဘာသာျခားဘက္သုိ႔ ကူးေျပာင္းသြားၾကသည္ကုိ ၀မ္းနည္းစြာ ေတြ႕ခဲ့ရဖူးပါသည္။

ေစတီပုထုိးမ်ား၌ ေညာင္ပင္ေပါက္လွ်င္ ေစတီပုထိုးမ်ား ၿပိဳပ်က္ၾကသကဲ့သုိ႔ မိမိတို႔ျမန္မာ ျပည္ႀကီး၌ ဘာသာ ျခားမ်ား တိုးပြားလာလွ်င္ ေစတီပုထုိးမ်ား မ်က္ႏွာေတာ္ ညွဳိးေတာ္မူရမည့္အေျခ အေနႏွင့္ ရင္ဆုိင္ရေပမည္။ ဤျဖစ္စဥ္ကို အစဥ္ေတြးလ်က္ ယခုအခ်ိန္မွစၿပီး ဓမၼသင္တန္းေက်ာင္း (သို႔မဟုတ္) ဓမၼစကူးလ္မ်ားကုိ မိမိတို႔ တတ္စြမ္းသမွ် ဖြင့္လွစ္ တည္ေထာင္သင့္လွေပသည္။

ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ရွိ ၀ံသာႏုစိတ္ဓာတ္ ကိန္းေအာင္းေနသည့္ ဒကာႀကီး တစ္ေယာက္က ``တပည့္ေတာ္တုိ႔ရပ္ကြက္မွာ တပည့္ေတာ္တုိ႔ ငယ္ငယ္တုံးက ဗုဒၶဘာသာ၀င္က ရာခုိင္းႏႈန္း ၈၀- ေလာက္ ရွိတယ္၊ အခုၾကေတာ့ ဗုဒၶဘာသာ၀င္က ရာခုိင္းႏႈန္း ၃၀-ေလာက္ပဲ ရွိၿပီး ဘာသာျခားေတြက ပုိမ်ားေနတယ္ဘုရား``ဟု မိမိကုိ ေလွ်ာက္ထားဖူးပါသည္။ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ ေတာ္ႀကီး၌ ဤကဲ့သုိ႔ျဖစ္ေနေသာ ရက္ကြက္မ်ား မည္၍မည္မွ်ေလာက္ ရွိေနဦးမည္မသိ။ ေသခ်ာမႈရွိသည္ကေတာ့ ဘာသာျခားမ်ား တုိးပြားလာေနျခင္းပင္တည္း။

ထုိ႔ေၾကာင့္ ဤအခ်က္ကိုေကာင္းေကာင္းသိရကား ျမန္မာျပည္အနာဂတ္အေရးကို ေသြးေအးေအး မေနတတ္ သည့္ အမရပူရၿမိဳ႕ မဟာဂႏၶာ႐ုံဆရာေတာ္ႀကီးက ဤကဲ့သုိ႔ မွာတမ္းေတာ္ ေျခြခဲ့ပါသည္။

`` ဒို႔ေျမဌာနီ ေရွးခါဆီ၀ယ္၊ မေထရ္အေပါင္း၊ စံရာေက်ာင္းမွ၊ ၿငိမ့္ေညာင္းသာယာ၊ မိန္႔အာဏာ ကုိ၊ ရပ္ရြာလူမ်ား၊ လြန္ေလးစားခဲ့၊ ခုကားသုိ႔ႏွယ္၊ မဟုတ္ကြယ္၍၊ နယ္ပယ္ေပါက္ဖြား၊ အမ်ိဳးသားတုိ႔၊ ဘုန္းဘုရား ေက်ာင္းတြင္၊ စာမသင္ေတာ့။

ဤသည့္တုိင္းသာ၊ ႏွစ္ေပါင္းၾကာလွ်င္၊ ျမန္မာတုိင္းဖြား၊ အမ်ိဳးသားတုိ႔၊ ဘုရားကုိစြန္႔၊ တရားစြန္႔ ၍၊ စြန္႔လိမ့္မွန္စြာ၊ ျမတ္သံဃာတည္း၊ သုိ႔အတြက္မ်ားျပား၊ ဘုန္းဘုရားတုိ႔၊ တရားကိုယ္က်င့္၊ လုံေအာင္က်င့္၍၊ မလင့္ေစရ၊ ကိုယ့္ေဒသ၌၊ သိပၸ၀ိဇၨာ၊ ျပသင့္ရာကုိ၊ ေကာင္းစြာပုိင္ပုိင္၊ ျပသႏုိင္မွ၊ ဘုန္းလႈိင္ေဟာျပ၊ ၾသ၀ါဒကုိ၊ စိတ္ကၾကည္ျဖဴ၊ လိုက္နာယူလ်က္၊ ကိုယ္မူႏႈတ္ေျပာင္း၊ စိတ္လည္း ေကာင္း၍၊ ေနာက္ေႏွာင္းသာသနာ၊ ျပည္ျမန္မာသည္၊ ရွည္ၾကာေနသုိ႔၊ ထြန္းမည္ကုိ႔´´။

အၾကင္အခါ၌ ျမန္မာျပည္အ၀ွမ္းမွာ ``လွည္း၀င္႐ုိးသံ တညံညံ၊ ဓမၼစကူးလ္ေပါင္း´´ဟု ေၾကြးေၾကာ္ႏုိင္၏။ ထုိ အခါ၌ နတ္ရြာစံသြားေလၿပီျဖစ္ေသာ ဘုရင္မင္းျမတ္ အေနာ္ရထာက အထက္ေကာင္းကင္ယံ နတ္ျပည္မွတဆင့္ ျဗဟၼာ့ျပည္တုိင္ေအာင္ ``အုိသူေတာ္ေကာင္းတုိ႔ ျမန္္မာျပည္ႀကီးကို ၾကည့္ၾကကုန္ေလာ၊ အရွင္အရဟံရဲ႕ၾသ၀ါဒကုိခံယူၿပီး ငါကုိယ္ေတာ္တုိင္ ခ်ခဲ့တဲ့ ဓမၼအုတ္ျမစ္ေပၚမွာ ရဟန္းရွင္လူျပည္သူမ်ားဟာ ႀကီးမားေသာ ဓမၼအေဆာက္အဦးႀကီးကုိ အဆင့္ဆင့္ တည္ေဆာက္ေနၾကတယ္ကြယ္၊ ငါကုိယ္ေတာ္ အားရေက်နပ္လွပါဘိ၊ ဒါမွ ဒုိ႔တုိင္း ဒုိ႔ျပည္၊ ဒုိ႔ျမန္္မာျပည္ ျဖစ္ေပသကြယ္``ဟု အားရပါးရ ေကာင္းခ်ီးႏုေမာ္ သာဓုေခၚေနမည္မွာ ေျမႀကီး လက္ခတ္ မလြဲသာတည္း။



အရွင္ေဒ၀ိႏၵာဘိ၀ံသ

သီတဂူကမၻာ့ဗုဒၶတကၠသုိလ္

(၀၁၊ ၀၆၊ ၂၀၀၉)


(မိမိသည္ ဤေဆာင္းပါးကို ကိုလံဘုိျမိဳ႕ SriJayatiladaramayaေက်ာင္းမွ သီရိလကၤာႏုိင္ငံသား အရွင္ဓမၼနႏၵကို ေမးျမန္း၍လည္းေကာင္း၊ http://en.wikipedia.org/ wiki/ Buddhism_in _Sri_Lanka/ ႏွင့္ http://www.bps.lk/wheels_library/wh_281.html#_Toc159679743 ဟူေသာ Website ကုိ ၾကည့္၍လည္းေကာင္း မွတ္တမ္းတင္ၿပီး ေရးထားျခင္းျဖစ္ပါသည္။ ဤေဆာင္းပါးကုိ မည္သည့္စာေစာင္ မဂၢဇင္း၌မဆုိ ထည့္ႏုိင္ပါသည္။)


Read more...

လာလည္ၾကသူမ်ား

ဤဘေလာ့ဂ္၏ ရည္ရြယ္ခ်က္

ယခုအခါ ကမၻာတလႊားတြင္ရွိေနၾကေသာ ဓမၼဘေလာ့ဂ္ဂါမ်ားသည္ ေန ့စဥ္ႏွင့္ အမွ် အင္တာနက္ စာမ်က္ႏွာမ်ား ေပၚတြင္ ဓမၼႏွင့္သက္ဆိုင္ေသာ အေၾကာင္းအရာ အမ်ိဳးမ်ိဳးကို ပို ့စ္မ်ားေရးတင္လ်က္ ရွိေနၾကပါသည္။

ဘေလာ့ဂ္ဂါမ်ားမွ မိမိတို ့၏ကိုယ္ပိုင္ စာမ်က္ႏွာမ်ားမွတဆင့္ ေရးတင္ေနၾကသျဖင့္ ဖတ္ရႈေလ့လာသူမ်ားအတြက္ ေနရာမ်ားစြာသို ့ သြားေရာက္ ဖတ္ရႈေနၾကရပါသည္။

ထို ့ေၾကာင့္ စာဖတ္သူမ်ား အခ်ိန္ကုန္သက္သာေစရန္ႏွင့္ မိမိတို ့ ဖတ္ရႈလိုရာကို လြယ္လင့္တကူ ရွာေဖြနိဳင္ရန္ ေန ့စဥ္ေရးသား ေနၾကေသာ အေၾကာင္းအရာမ်ားကို တေနရာတည္းတြင္ စုစည္းေပးလိုေသာ ရည္ရြယ္ခ်က္ျဖင့္ ဤဘေလာ့ဂ္ကို စီစဥ္လိုက္ျခင္းျဖစ္ပါသည္။

ေျပာခ်င္တာမ်ားရွိရင္ ေရးေပးထားခဲ့ပါ

ျမန္မာျပကၡဒိန္

ျမန္မာျပကၡဒိန္
www.burmeseclassic.com မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။

  © Blogger templates The Professional Template by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP