* သဗၺဒါနံ ဓမၼဒါနံ ဇိနာတိ၊ * သဗၺရသံ ဓမၼရေသာ ဇိနာတိ။

* သဗၺဒါနံ ဓမၼဒါနံ ဇိနာတိ၊     * သဗၺရသံ ဓမၼရေသာ ဇိနာတိ။

နမတၳဳ ဗုဒၶါနံ နမတၳဳ ေဗာဓိယာ။ နေမာ ဝိမုတၱာနံ၊ နေမာ ဝိမုတၱိယာ။

ဘုရားရွင္တို ့အား ရွိခိုးပါ၏။
ဘုရားရွင္တို ့၏ မဂ္ဥာဏ္ ဖိုလ္ဥာဏ္အား ရွိခိုးပါ၏။
ကိေလသာတို ့မွ လြတ္ေျမာက္ေတာ္မူၾကေသာ ဘုရားရွင္တို ့အား ရွိခိုးပါ၏။
ထိုဘုရားရွင္တို ့၏ ဝိမုတၱိငါးပါးအား ရွိခိုးပါ၏။

ကရုဏာလက္မ်ား ကမ္းလင့္ေပးပါ...

ကရုဏာလက္မ်ား ကမ္းလင့္ေပးပါ...
စား၀တ္ေနေရးအဆင္ေျပေစရန္ ဆန္အိတ္လွဴျခင္း ႏွင့္ အျခားလိုအပ္သည္မ်ား လွဴဒါန္းျခင္းတို႔ျဖင့္ လစဥ္ ေထာက္ပံ့သြားမည္ျဖစ္ပါသည္။ သီလရွင္ႏွင့္ ေက်ာင္းသားမ်ား ေအာင္ျမင္စြာ ပညာသင္ၾကားႏိုင္ေရး အတြက္ အနီးကပ္စာျပေပးမည့္ ဆရာမ (၆) ဦးအား တစ္လလွ်င္ (၅) ေသာင္းက်ပ္ျဖင့္ ငွါးရမ္းေပးရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။ ပညာေရးအလွဴအား ေစတနာရွင္မ်ားမွလည္း ပါ၀င္ လွဴဒါန္းႏိုင္ပါသည္။ ေကာက္ခံရရွိေသာ အလွဴေငြမ်ားအား ဘဏ္စာအုပ္ထားရွိ၍ ေငြစာရင္းရွင္းတမ္းအား လစဥ္ေဖာ္ျပသြားမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ေက်ာင္းသား/ေက်ာင္းသူမ်ား၏ မွတ္တမ္းမ်ားအား အလွဴရွင္မ်ားထံသို႔လည္း ေပးပို႔သြားပါမည္။

ပညာေရးအလွဴေတာ္ ႏႈိးေဆာ္ခ်က္


ရန္ကုန္ျမိဳ႕ အေသာကာရာမ သီလရွင္စာသင္တုိက္မွ နဝမတန္း ေျဖဆုိမည့္ သီလရွင္ ဆရာေလးမ်ားအတြက္ ဆရာ၊ ဆရာမမ်ား လစဥ္ ထားေပးႏုိင္ရန္ ပညာေရးအလွဴရွင္မ်ား လုိအပ္ေနပါသည္။ ေရႊေစတီ ဘုန္းေတာ္ၾကီးသင္ပညာေရးေက်ာင္းတြင္လည္း ဆင္းရဲႏြမ္းပါးသည့္ ၉ တန္းႏွင့္ ၁၀ တန္း ေက်ာင္းသားမ်ား ေက်ာင္းအိပ္ေက်ာင္းစား ေနထုိင္ပညာဆည္းပူးႏုိင္ေရးအတြက္ ကူညီေထာက္ပံ့မည့္ ကုသုိလ္ရွင္မ်ား လုိအပ္လ်က္ ရွိပါသည္။ ေစတနာရွင္ အလွဴရွင္မ်ား အေနျဖင့္ ေထရဝါဒ ဗုဒၶဘာသာ လူငယ္မ်ားအသင္း http://www.mmtheravada.org ဖုန္း
09-73062811, 09-5505176 သုိ႔ ဆက္သြယ္လွဴဒါန္းၾကေစလုိပါသည္။

သီလရွင္ ဆရာေလးမ်ားႏွင့္ ကေလးမ်ား ဇြန္လအမီ ေက်ာင္းတက္ႏုိင္ေရးအတြက္ ကာလဒါန ကုသုိလ္အျဖစ္ သဒၶါတတ္အား နည္းမ်ားမဆုိ လွဴဒါန္းကူညီၾကပါရန္ ႏႈိးေဆာ္အပ္ပါသည္။

၀ိမုတၱိရသ အဖြဲ႔သားမ်ား

------------------------
ေနာက္ဆက္တြဲသတင္း.....

ပညာေရးအလွဴေတာ္လႉဒါန္းမည့္အစီအစဥ္

ေထရ၀ါဒဗုဒဘာသာ လူငယ္မ်ား အသင္းမွ ဦးစီး၍ (၂၀၁၁) ခုႏွစ္တြင္ န၀မတန္းသို႔ တက္ေရာက္မည့္ ေက်ာင္းသား (၂၅) ေယာက္ႏွင့္ ေက်ာင္းသူ (၂၅) ေယာက္အား ပညာေရးေထာက္ပံ့မႈျပဳလုပ္ေပးႏိုင္ရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။

ျပဳလုပ္မည့္အစီအစဥ္

ေက်ာင္းသားမ်ားအား ေရႊေစတီဘုန္းႀကီးေက်ာင္း (ဆရာေတာ္ ဦးေတဇႏၵိ၊ ခ/(၃) ရက္ကြက္၊ ေရႊေစတီေက်ာင္း၊ မဂၤလာဒုံၿမိဳ႕နယ္) တြင္ထားရွိမည္ျဖစ္ၿပီး ေက်ာင္းသားမ်ားသည္ မိမိတို႔ ဆႏၵအေလ်ာက္ ကိုရင္၀တ္လိုကလည္း ၀တ္ႏိုင္ပါသည္။ ေက်ာင္းသူမ်ားအား အေသာကာရာမ သီလရွင္စာသင္တိုက္ (ဆရာေလးေဒၚသုနႏၵာ (ဖုန္း-၀၉-၈၆၂၈၈၁၁)၊ ၀ါယာလက္ေစ်းမွတ္တိုင္၊ ေရႊႏွင္းဆီရပ္ကြက္၊ မဂၤလာဒံုၿမိဳ႕နယ္) တြင္ထားရွိပါမည္။ အေသာကာရာမေက်ာင္းမွ သီလရွင္မ်ားသာလက္ခံသည္ျဖစ္၍ ေက်ာင္းသူမ်ားမွာ သီလရွင္၀တ္ရပါမည္။ သီလရွင္မ်ားတက္ေရာက္ရမည့္ အ.ထ.က ေက်ာင္းမွာ အေသာကာရာမ ေက်ာင္းမွလက္ရွိ သီလရွင္မ်ား တက္ေရာက္ေနေသာ ေက်ာင္းျဖစ္၍ ပညာသင္ၾကားမႈတြက္ အခက္အခဲ မရွိႏိုင္ပါ။ စာသင္သူမ်ား စား၀တ္ေနေရးအဆင္ေျပေစရန္ ဆန္အိတ္လွဴျခင္း ႏွင့္ အျခားလိုအပ္သည္မ်ား လွဴဒါန္းျခင္းတို႔ျဖင့္ လစဥ္ ေထာက္ပံ့သြားမည္ျဖစ္ပါသည္။ သီလရွင္ႏွင့္ ေက်ာင္းသားမ်ား ေအာင္ျမင္စြာ ပညာသင္ၾကားႏိုင္ေရး အတြက္ အနီးကပ္စာျပေပးမည့္ ဆရာမ (၆) ဦးအား တစ္လလွ်င္ (၅) ေသာင္းက်ပ္ျဖင့္ ငွါးရမ္းေပးရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။ ပညာေရးအလွဴအား ေစတနာရွင္မ်ားမွလည္း ပါ၀င္ လွဴဒါန္းႏိုင္ပါသည္။ ေကာက္ခံရရွိေသာ အလွဴေငြမ်ားအား ဘဏ္စာအုပ္ထားရွိ၍ ေငြစာရင္းရွင္းတမ္းအား လစဥ္ေဖာ္ျပသြားမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ေက်ာင္းသား/ေက်ာင္းသူမ်ား၏ မွတ္တမ္းမ်ားအား အလွဴရွင္မ်ားထံသို႔လည္း ေပးပို႔သြားပါမည္။ အေသးစိတ္ေဆာင္ရြက္မည့္ အခ်က္အလက္မ်ားအားလည္း ဆက္လက္ေဖာ္ျပသြားပါမည္။

ေလ်ာက္ထားမည့္ သူမ်ား ျပည့္စုံရမည့္အခ်က္မ်ားမွာ

(က) ေက်ာင္းသူမ်ားမွာ သီလရွင္၀တ္ႏိုင္ရပါမည္။

(ခ ) မိဘမ်ားမွ ေနထိုင္ရန္ခြင့္ ျပဳသူျဖစ္ရပါမည္။

(ဂ ) စာသင္သားမ်ားေနထိုင္မည့္ ေက်ာင္းတြင္း စည္းကမ္းမ်ားကို တိက်စြာလိုက္နာရပါမည္။

(ဃ) ေက်ာင္းထားရန္ အမွန္တကယ္အခက္အခဲ ရွိေနသူျဖစ္ရပါမည္။

အထက္ပါအခ်က္အလက္မ်ားႏွင့္ ျပည့္စုံသူမ်ားသည္ ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာလွဴငယ္မ်ား အသင္းသို႔ ဆက္သြယ္ေမးျမန္းႏိုင္ပါသည္။ (http://mmtheravada.org)

ဆက္သြယ္ရန္လိပ္စာ

ကိုထြန္းထြန္းလိႈင္

ဖုန္း ၀၉-၇၃၀၆၂၈၁၁

htunhtunhlaing82@gmail.com

winthu.tbyo@gmail.com

thantzin83@gmail.com

Wednesday, September 23, 2009

အတုကိုခြါ အစစ္ရွာ

ဓမၼစာေပမ်ား
ဣဓ၀ါ- ဤလူ႔ျပည္၌လည္းေကာင္း၊ ဟုရံ၀ါ- နဂါးျပည္၊ ဂဠဳန္ျပည္၌လည္းေကာင္း၊ သေဂၢသု၀ါ- နတ္ျပည္တို႔၌လည္းေကာင္း၊ ယံကိဥ္ၥိ- အမွတ္မရွိေသာ၊ ၀ိတၱံ- ႏွစ္သက္အပ္ေသာ၊ ပဏီတံ- ေတာင့္တအပ္ေသာ၊ ယံ ရတနံ- အၾကင္ရတနာသည္၊ အတ္ၳိ- ရွိ၏။ တံ ရတနံ- ထိုရတနာတို႔တြင္၊ တထာဂေတန- ျမတ္စြာဘုရားႏွင့္၊ သမံ- တူေသာရတနာသည္၊ နေနာအတ္ၳိ- မရွိသည္သာလွ်င္တည္း၊ ဤသို႔ ရတနာအစစ္ ျဖစ္ေတာ္မူေသာ ဘုရားရွင္ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ႀကီးအား တပည့္ေတာ္ ရိုေသစြာရွိခိုးပါ၏။

ခုတေလာသတင္းေတြထဲမွာ အတုေတြအေၾကာင္းကို ေတာ္ေတာ္ၾကားေနရတာနဲ႔ အတုေတြအေၾကာင္းကို ဟိုမေရာက္ ဒီမေရာက္ ေရးခ်င္စိတ္ေတြ ေပၚေနခဲ့ပါတယ္။ အတုဆိုတာကို ၾကားဖူးခဲ့တာၾကာပါၿပီ။ ငယ္ငယ္တုန္းက ေမေမဟင္းခ်က္ တာကိုၾကည့္ၿပီး ဘာေတြလဲေမးၾကည့္ေတာ့ အသားတုေတြျဖစ္ေနတယ္။ အစားအစာဆိုတာလည္း အတုရွိေနတာပါပဲ။ အဖြားကလည္း အသားတုေတြကို သြားတုေတြနဲ႔၀ါးေနျပန္ပါတယ္။ စားမေကာင္းမွန္းသိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဖြားမ်က္ႏွာေပၚမွာ ဘာေၾကာင့္မွန္းမသိတဲ့ အျပံဳးတစ္ခုကို ျမင္ခဲ့တယ္။ အျပံဳးတုႀကီးမ်ားျဖစ္ေနေရာလားလို႔ ခုေနအခါေတြးၾကည့္မိပါ တယ္။ ဒီလိုနဲ႔ပဲ အတုေတြၾကားထဲမွာ ကၽြန္ေတာ္ႀကီးျပင္းခဲ့ေတာ့ ဆယ္စုႏွစ္ ႏွစ္ခု ေတာင္ေက်ာ္ေနခဲ့ပါၿပီ။
လူေတြအားလံုး အတုနဲ႔အစစ္ ဘယ္ဟာကိုႀကိဳက္လဲေမးရင္ အစစ္ကိုပဲႀကိဳက္တယ္ ေျပာၾကမွာပါ။ မဟုတ္ဘူး။ သူတို႔ညာေနၾကတာ။ သူတို႔ေတြ အတုကိုႀကိဳက္တာမ်ားတယ္။ ကၽြန္ေတာ္သိတယ္။ အတုရွိမွလည္း အဆင္ေျပမယ္ထင္ေနၾကတယ္လ။ တစ္ခ်ိဳ႕ေနရာေတြမွာေတာ့ အတုေတြတစ္ကယ္အသံုး၀င္ပါတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕ေနရာေတြမွာေတာ့ အတုဆိုတာ မေကာင္းတာေတြပါ။ ကြန္ပ်ဳတာမွာ မွတ္ဉာဏ္တုဆိုတာက အလြန္အသံုး၀င္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အခုတစ္ေလာၾကားေနရသလို ႏို႔မႈန္႔အတုေတြ၊ ေဆးတုေတြ၊ အျပံဳးတုေတြဆိုတာကေတာ့ မေကာင္းဘူးဆိုတဲ့အထဲမွာ သူတို႔ေတြပါပါတယ္။ မေကာင္းတာေတြကိုမွ လုပ္တတ္တ့ဲသူေတြကလည္း လူေတြအေပၚမွာ အၾကင္နာတရားမရွိတဲ့ စိတ္ထားအတုပိုင္ရွင္ေတြ၊ ႏွလံုးသားအတု ပိုင္ရွင္ေတြပဲ ျဖစ္ေနမလားလို႔ မေရးမရာဆက္ေတြးေနလိုက္ျပန္ပါတယ္။

တစ္ခါတုန္းက ရွမ္းအဖိုးႀကီးတစ္ေယာက္ မႏၱေလးၿမိဳ႕ႀကီးမွာ ေစ်းလာ၀ယ္ရင္းနဲ႔ အုန္းသီးဆိုင္ တစ္ဆိုင္ကို ေရာက္လာတယ္။ ဒါနဲ႔ သူကဆိုင္မွာရွိတဲ့ အရာကိုလက္ညိဳးထိုးၿပီး ဒါက ဘာႀကီးလဲ၊ ဘာလုပ္လို႔ရတာႀကီးလဲဆိုၿပီးေမးပါေတာ့တယ္။ တစ္ကယ္ေတာ့ သူေမးတာက အုန္သီးႀကီးပါ။ ဆိုင္ရွင္ကလည္း အုန္းသီးျဖစ္ေၾကာင္းနဲ႔ ဒီလိုအသီးမ်ိဳးဆိုတာက ေတာ္၀င္နန္းသံုး မင္းမ်ိဳးေတြသာစားသံုးေၾကာင္း အစစ္ထည့္ေျပာလိုက္သတဲ့။ သူလည္းဘာမသိညာမသိ ဒီအသီးႀကီးကို ၀ယ္သြားၿပီး အိမ္ေရာက္ေတာ့ ခြဲစားလိုက္ပါတယ္။ ေနာက္တစ္ႀကိမ္ ေစ်းကိုသူလာတဲ့အခါမွာေတာ့ အုန္းသီး၀ယ္ခဲ့တဲ့ဆိုင္ကိုသြားၿပီး မင္းတို႔အသီးကလည္းကြာ မင္းသံုးေဆာင္တဲ့ဟာမုိလို႔သာ ၀ယ္စားရတယ္။ အရသာကေတာ့ ဖန္းတြတြပဲ လို႔ဆိုလိုက္ပါတယ္။

ဟုတ္တယ္ေလ။ သူစားပံုကလည္း သာမာန္အသီးေတြစားသလိုပဲ အေစ့ကိုလႊင့္ပစ္ၿပီး အခြံကိုစားလိုက္တာကိုး။ အုန္းသီးမွာက အခြံကိုလႊင့္ပစ္ၿပီး အေစ့ကိုခြဲစားရတာ ရွမ္းႀကီးမသိလိုက္ဘူး။ ဒါေၾကာင့္ သူဖန္တြတြႀကီးလို႔ ေျပာလိုက္တာပါ။ ခုလည္းဒီလိုပဲ လူေတြအမ်ားစုက အေနာက္တုိင္းကို အတုခိုးၾကပါတယ္တဲ့။ သူတို႔လုပ္ေနပံုက သူတို႔ဘယ္လို၀တ္တယ္။ သူတို႔တီးသလို လိုက္တီးတယ္။ သူတို႔ဆိုသလို လိုက္ဆိုတယ္။ ဒီလိုလုပ္ရတာ ေခတ္မီတယ္၊ ေခတ္ဆန္တယ္ ထင္ေနၾကတယ္။ သူတို႔ ဘာေတြစားတယ္။ သူတို႔ဘယ္လိုနားတယ္ဆိုတာေတြကို လိုက္ၿပီးအတုယူေနၾကတယ္။

တို႔ေတြအတုမယူတာ၊ လိုက္မလုပ္တာေတြက သူတို႔တတ္တဲ့ပညာေတြ၊ နည္းပညာေတြ၊ သုေတသနလုပ္ပံုေတြ၊ ႀကိဳးစား ပံုေတြ၊ ေနာက္ဆံုးယာဥ္စည္းကမ္းလိုက္နာတာ၊ လမ္းေဘးအမႈိက္ခ်တာကအစ သူတို႔ေတြဆီက သပ္သပ္ရပ္ရပ္နဲ႔ စည္းကမ္းရွိတယ္။ လိုက္ၿပီးအတုခိုးသင့္တာေတြက်ေတာ့ ခုနက ႏုံလိုက္အလိုက္တဲ့ ရွမ္းအဖိုးႀကီးလိုပဲ အႏွစ္ကို လႊင့္ပစ္ၿပီး အကာေတြကို ယူေနၾကေတာ့လည္း တို႔ေတြ ျမင္ေန၊ ၾကားေနရသမွ်ေတြက ဖန္းတြတြေတြျဖစ္ေနတာ မဆန္းေတာ့သလိုပဲ။
အစစ္မဟုတ္ေသးရင္ အတုလိုက္ရင္းနဲ႔ တူၿပီး အစစ္ျဖစ္သြားတယ္။ ေကာင္းတာကို အတုလိုက္ရင္ ေကာင္းတာျဖစ္မယ္။ ဒါကိုနားလည္ရင္ မေကာင္းတာကို အတုမလိုက္နဲ႔။
(ဓမၼဒူတ အရွင္ေဆကိႏၵ)

တစ္ခုေသာ နံနက္ခင္းေလးမွာ ဒုန္းစိုင္းေျပးလာတဲ့ ျမင္းတစ္ေကာင္နဲ႔ မရပ္မနားသြားေနတဲ့ ပက္က်ိတစ္ေကာင္တို႔ လမ္းမွာ အမွတ္မထင္ ဆံုခဲ့ၾကပါတယ္။ အေျပးသန္လွတဲ့ ျမင္းကမာနႀကီးတစ္ခြဲသားန႔ဲ ေဟ့ ပက္က်ိ၊ ငါလိုအေျပးသန္တဲ့သူေျပးတဲ့ လမ္းမွာ မင္းဘာလာ႐ႈပ္တာလဲေပါ့။ ရန္လိုတဲ့စကားနဲ႔ စလိုက္တယ္။ ပက္က်ိကလည္း အားက်မခံ မင္းဘယ္ေလာက္မ်ား အေျပးသန္ေနလို႔လဲ။ ငါလိုပက္က်ိနဲပေရာ အေျပးၿပိဳင္၀ံ့လို႔လားလို႔ မေၾကာက္မရြံ႕စိန္ေခၚလိုက္ပါတယ္။ ျမင္းကလည္း ဒီလိုမေလာက္ေလး မေလာက္စားက စိန္ေခၚရမလားဆိုၿပီး ေလာင္းေၾကးအေနနဲ႔ အသက္ခ်င္းထပ္လိုက္မယ္ေပါ့။ ရံႈးတဲ့သူရဲ႕ အသားကိုစားေၾကးေပါ့။ ဒီလိုနဲ႔ သူတို႔ခ်ိန္းမဲ့ေနကို အတိအက်သတ္မွတ္လိုက္ၾကပါတယ္။

ၿပိဳင္ပြဲမွာစည္းကမ္းအေနနဲ႔က တစ္ဦးကတစ္ဦးကို ေက်ာ္ႏိုင္မွႏိုင္တယ္လို႔ေျပာရမွာပါ။ အဲ့ဒိေနာက္ သူတို႔ၿပိဳင္ပြဲကို စတင္ပါေတာ့တယ္။ ျမင္ကတစ္ဖာလံုေလာက္ေျပးၿပီးတိုင္း ပက္က်ိေရလို႔ ေခၚေခၚၾကည့္တယ္။ ေခၚၾကည့္တိုင္းလည္း ပက္က်ိက ငါေျပးေနတုန္းေဟ့လို႔ ျပန္ျပန္ေျပာသတဲ့။ တစ္ကယ္ေတာ့ ပက္က်ိက အေျပးမၿပိဳင္ခင္ကတည္းက သူ႕အေပါင္းေဖာ္ေတြကို သူေခၚၿပီးေတာ့ ႀကိဳတင္မွားထားသတဲ့။ တစ္ဖာလံုေရာက္တိုင္း ျမင္းကေအာ္ေခၚတဲ့အခါ မင္းတို႔က ေျပးေနတုန္းပဲလို႔ေျပာ ဆိုတာကို တိုင္ပင္ထားၾကတာပါ။ ဒါကို ဘာမွမသိတဲ့ ျမင္းခမ်ာမွာ ေအာ္ ပက္က်ိက ေတာ္ေတာ္အေျပးသန္တဲ့ ေကာင္ပဲလို႔ သူထင္ေနခဲ့တယ္ေလ။ ဒီေလာက္ေတာင္ ႏံုရ၊ အရ သလားလို႔ စိတ္ထဲကအျပစ္တင္ေနမိပါတယ္။ တစ္ဖာလံုေရာက္တိုင္း ေအာ္ေခၚလိုက္၊ ပက္က်ိက ထူးလိုက္နဲ႔ ျမင္းႀကီးမွာ ပက္က်ိကုိေက်ာ္ေအာင္ေျပးရင္ပဲ လမ္းခုလပ္မွာ အေမာဆို႔ၿပီး ေသပြဲ၀င္ ခဲ့ရွာပါတယ္။

ဒီပံုျပင္ေလးကို ဖတ္ၿပီး အတုေတြကို အစစ္ထင္ၿပီး ဖက္တြယ္ေနမိတဲ့ ကိုယ့္အျဖစ္နဲ႔ ႏိႈင္းယွဥ္ေနမိတယ္။ တစ္ကယ္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ခႏၶာကိုယ္က ကလာပ္စည္းေတြဟာ မရပ္မနားကို ပ်က္စီးေနတာပါ။ ဆဲလ္ေဟာင္းေတြပ်က္ေနသလို ဆဲလ္သစ္ေတြဟာလည္း ျဖစ္ေနတာပါပဲ။ အဲ့ဒီျဖစ္ေနပ်က္ေနတဲ့ အစဥ္(သႏၱတိ)ကို တစ္ကယ္ရွိေနတည္ေနတဲ့ အစုအေ၀းခႏၶာ ကိုယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ကထင္တယ္။ ငါပဲ၊ ငါ့ခႏၶာပဲလို႔ထင္တယ္။ ကလာပ္စည္းေတြရဲ႕ျဖစ္ပ်က္ႏႈန္းဟာ ျမန္လြန္းတဲ့အတြက္ သာမာန္အျမင္နဲ႔ မျမင္ႏိုင္ဘူး။ ေစာေစာက ကလာပ္စည္းဆဲလ္ေတြဟာ ခုကလာပ္စည္းဆဲလ္ေတြ မဟုတ္ေတာ့ဘူးဆိုတာကို မျမင္ႏိုင္ခဲ့ဘူး။ ခုနကခႏၶာကိုယ္ဟာ၊ ခုခႏၶာကိုယ္မဟုတ္ဘူးဆိုတာကို မသိခဲ့ဘူး။ သူပဲ၊ ငါပဲ၊ ေယာက်္ား၊ မိန္းမပဲ စသျဖင့္ ထင္ေနၾကတယ္။

ဟုတ္တယ္။ ခုနကျမင္းလိုပဲ တစ္ဖာလံုေရာက္တိုင္း၊ ေရာက္တိုင္း သူေအာ္ေခၚလိုက္တဲ့အခါ ထူးလိုက္တဲ့ ပက္က်ိဟာ က်န္ခဲ့တဲ့ တစ္ဖာလံုးက ပက္က်ိမဟုတ္ဘူးဆိုတာကို သူမသိခဲ့ဘူး။ ေနာင္တစ္ဖာလံုက ပက္က်ိဟာ အေယာင္ေဆာင္ ပက္က်ိ၊ ပက္က်ိအတုဆိုတာကို သူမသိဘူး။ အရင္တုန္းကေတာ့ ဒါကိုကၽြန္ေတာ္ အျပစ္တင္ခဲ့မိပါေသးတယ္။ ဒီေလာက္ေတာင္ ႏံုရ၊ အရ သလားေပါ့။ ခုေတာ့ အျပစ္မတင္ရက္ေတာ့ပါဘူး။ ဘာေၾကာင့္လည္းဆုိေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္က အ.ရံုမက၊ မိုက္မဲေနတာေတြေၾကာင့္ပါပဲ။ ငါဟာ ငါမဟုတ္ပါလား။ ငါဆိုတာ မရွိပါလားဆိုတာကို ခုအထိမသိေသးပါဘူး။ ငါ ၿပီးရင္း ငါ ရင္းက ငါစြဲတန္းလန္းနဲ႔ သံသရာမွာ ေျပးေနရဦးမဲ့ အျဖစ္နဲ႔၊ ေျပးရင္န႔ဲ အေမာဆို႔ေသရတဲ့ ျမင္းရဲ႕အျဖစ္ေတြကို ခ်ိန္ထိုးၾကည့္ေနမိပါတယ္။

ေလာကမွာ အတုဆိုတာလည္း ရွိပါတယ္။ အစစ္ဆိုတာလည္း ရွိပါတယ္။ အတုေတြ၊ အစစ္ေတြခဏထားလို႔ အတုဆိုတာ ကို အတုမွန္းသိဖို႔ အေရးႀကီးသလို၊ အစစ္ဆိုတာကိုလည္း အစစ္မွန္းသိဖို႔ အေရးႀကီးပါတယ္။ အတုန႔ဲ အစစ္ကို ခြဲျခားတတ္ဖို႔ ကလည္းအေရးႀကီးပါတယ္။ ကိုယ္စိတ္ကထင္ခ်င္တာထင္ၿပီး အတုကို အစစ္ထင္၊ အစစ္ကို အတုထင္ေနတတ္ တာကိုလည္းသတိျပဳ သင့္တယ္။

ေျပာရင္းဆိုရင္း ကၽြန္ေတာ္နားထဲမွာ အတုယူၾကပါ၊ အတုယူၾကပါလို႔ အျမဲေျပာတဲ့ အလယ္ တန္းတုန္းက သခ်ၤာဆရာႀကီးရဲ႕ အသံကို ရုတ္တရက္ၾကားလိုက္သလိုပဲ။

အားလံုးေသာ သတၱ၀ါေတြ ေဘးကင္းရန္ကြာ၍ စိတ္ခ်မ္းသာ၊ ကိုယ္က်န္းမာရွိၾကပါေစ။

ဆရာႀကီးနႏၵာသိန္းဇံ၏ ေဆာင္းပါမ်ားကုိ မွီျငမ္းပါသည္။


0 comments:

လာလည္ၾကသူမ်ား

ဤဘေလာ့ဂ္၏ ရည္ရြယ္ခ်က္

ယခုအခါ ကမၻာတလႊားတြင္ရွိေနၾကေသာ ဓမၼဘေလာ့ဂ္ဂါမ်ားသည္ ေန ့စဥ္ႏွင့္ အမွ် အင္တာနက္ စာမ်က္ႏွာမ်ား ေပၚတြင္ ဓမၼႏွင့္သက္ဆိုင္ေသာ အေၾကာင္းအရာ အမ်ိဳးမ်ိဳးကို ပို ့စ္မ်ားေရးတင္လ်က္ ရွိေနၾကပါသည္။

ဘေလာ့ဂ္ဂါမ်ားမွ မိမိတို ့၏ကိုယ္ပိုင္ စာမ်က္ႏွာမ်ားမွတဆင့္ ေရးတင္ေနၾကသျဖင့္ ဖတ္ရႈေလ့လာသူမ်ားအတြက္ ေနရာမ်ားစြာသို ့ သြားေရာက္ ဖတ္ရႈေနၾကရပါသည္။

ထို ့ေၾကာင့္ စာဖတ္သူမ်ား အခ်ိန္ကုန္သက္သာေစရန္ႏွင့္ မိမိတို ့ ဖတ္ရႈလိုရာကို လြယ္လင့္တကူ ရွာေဖြနိဳင္ရန္ ေန ့စဥ္ေရးသား ေနၾကေသာ အေၾကာင္းအရာမ်ားကို တေနရာတည္းတြင္ စုစည္းေပးလိုေသာ ရည္ရြယ္ခ်က္ျဖင့္ ဤဘေလာ့ဂ္ကို စီစဥ္လိုက္ျခင္းျဖစ္ပါသည္။

ေျပာခ်င္တာမ်ားရွိရင္ ေရးေပးထားခဲ့ပါ

ျမန္မာျပကၡဒိန္

ျမန္မာျပကၡဒိန္
www.burmeseclassic.com မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။

  © Blogger templates The Professional Template by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP