* သဗၺဒါနံ ဓမၼဒါနံ ဇိနာတိ၊ * သဗၺရသံ ဓမၼရေသာ ဇိနာတိ။

* သဗၺဒါနံ ဓမၼဒါနံ ဇိနာတိ၊     * သဗၺရသံ ဓမၼရေသာ ဇိနာတိ။

နမတၳဳ ဗုဒၶါနံ နမတၳဳ ေဗာဓိယာ။ နေမာ ဝိမုတၱာနံ၊ နေမာ ဝိမုတၱိယာ။

ဘုရားရွင္တို ့အား ရွိခိုးပါ၏။
ဘုရားရွင္တို ့၏ မဂ္ဥာဏ္ ဖိုလ္ဥာဏ္အား ရွိခိုးပါ၏။
ကိေလသာတို ့မွ လြတ္ေျမာက္ေတာ္မူၾကေသာ ဘုရားရွင္တို ့အား ရွိခိုးပါ၏။
ထိုဘုရားရွင္တို ့၏ ဝိမုတၱိငါးပါးအား ရွိခိုးပါ၏။

ကရုဏာလက္မ်ား ကမ္းလင့္ေပးပါ...

ကရုဏာလက္မ်ား ကမ္းလင့္ေပးပါ...
စား၀တ္ေနေရးအဆင္ေျပေစရန္ ဆန္အိတ္လွဴျခင္း ႏွင့္ အျခားလိုအပ္သည္မ်ား လွဴဒါန္းျခင္းတို႔ျဖင့္ လစဥ္ ေထာက္ပံ့သြားမည္ျဖစ္ပါသည္။ သီလရွင္ႏွင့္ ေက်ာင္းသားမ်ား ေအာင္ျမင္စြာ ပညာသင္ၾကားႏိုင္ေရး အတြက္ အနီးကပ္စာျပေပးမည့္ ဆရာမ (၆) ဦးအား တစ္လလွ်င္ (၅) ေသာင္းက်ပ္ျဖင့္ ငွါးရမ္းေပးရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။ ပညာေရးအလွဴအား ေစတနာရွင္မ်ားမွလည္း ပါ၀င္ လွဴဒါန္းႏိုင္ပါသည္။ ေကာက္ခံရရွိေသာ အလွဴေငြမ်ားအား ဘဏ္စာအုပ္ထားရွိ၍ ေငြစာရင္းရွင္းတမ္းအား လစဥ္ေဖာ္ျပသြားမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ေက်ာင္းသား/ေက်ာင္းသူမ်ား၏ မွတ္တမ္းမ်ားအား အလွဴရွင္မ်ားထံသို႔လည္း ေပးပို႔သြားပါမည္။

ပညာေရးအလွဴေတာ္ ႏႈိးေဆာ္ခ်က္


ရန္ကုန္ျမိဳ႕ အေသာကာရာမ သီလရွင္စာသင္တုိက္မွ နဝမတန္း ေျဖဆုိမည့္ သီလရွင္ ဆရာေလးမ်ားအတြက္ ဆရာ၊ ဆရာမမ်ား လစဥ္ ထားေပးႏုိင္ရန္ ပညာေရးအလွဴရွင္မ်ား လုိအပ္ေနပါသည္။ ေရႊေစတီ ဘုန္းေတာ္ၾကီးသင္ပညာေရးေက်ာင္းတြင္လည္း ဆင္းရဲႏြမ္းပါးသည့္ ၉ တန္းႏွင့္ ၁၀ တန္း ေက်ာင္းသားမ်ား ေက်ာင္းအိပ္ေက်ာင္းစား ေနထုိင္ပညာဆည္းပူးႏုိင္ေရးအတြက္ ကူညီေထာက္ပံ့မည့္ ကုသုိလ္ရွင္မ်ား လုိအပ္လ်က္ ရွိပါသည္။ ေစတနာရွင္ အလွဴရွင္မ်ား အေနျဖင့္ ေထရဝါဒ ဗုဒၶဘာသာ လူငယ္မ်ားအသင္း http://www.mmtheravada.org ဖုန္း
09-73062811, 09-5505176 သုိ႔ ဆက္သြယ္လွဴဒါန္းၾကေစလုိပါသည္။

သီလရွင္ ဆရာေလးမ်ားႏွင့္ ကေလးမ်ား ဇြန္လအမီ ေက်ာင္းတက္ႏုိင္ေရးအတြက္ ကာလဒါန ကုသုိလ္အျဖစ္ သဒၶါတတ္အား နည္းမ်ားမဆုိ လွဴဒါန္းကူညီၾကပါရန္ ႏႈိးေဆာ္အပ္ပါသည္။

၀ိမုတၱိရသ အဖြဲ႔သားမ်ား

------------------------
ေနာက္ဆက္တြဲသတင္း.....

ပညာေရးအလွဴေတာ္လႉဒါန္းမည့္အစီအစဥ္

ေထရ၀ါဒဗုဒဘာသာ လူငယ္မ်ား အသင္းမွ ဦးစီး၍ (၂၀၁၁) ခုႏွစ္တြင္ န၀မတန္းသို႔ တက္ေရာက္မည့္ ေက်ာင္းသား (၂၅) ေယာက္ႏွင့္ ေက်ာင္းသူ (၂၅) ေယာက္အား ပညာေရးေထာက္ပံ့မႈျပဳလုပ္ေပးႏိုင္ရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။

ျပဳလုပ္မည့္အစီအစဥ္

ေက်ာင္းသားမ်ားအား ေရႊေစတီဘုန္းႀကီးေက်ာင္း (ဆရာေတာ္ ဦးေတဇႏၵိ၊ ခ/(၃) ရက္ကြက္၊ ေရႊေစတီေက်ာင္း၊ မဂၤလာဒုံၿမိဳ႕နယ္) တြင္ထားရွိမည္ျဖစ္ၿပီး ေက်ာင္းသားမ်ားသည္ မိမိတို႔ ဆႏၵအေလ်ာက္ ကိုရင္၀တ္လိုကလည္း ၀တ္ႏိုင္ပါသည္။ ေက်ာင္းသူမ်ားအား အေသာကာရာမ သီလရွင္စာသင္တိုက္ (ဆရာေလးေဒၚသုနႏၵာ (ဖုန္း-၀၉-၈၆၂၈၈၁၁)၊ ၀ါယာလက္ေစ်းမွတ္တိုင္၊ ေရႊႏွင္းဆီရပ္ကြက္၊ မဂၤလာဒံုၿမိဳ႕နယ္) တြင္ထားရွိပါမည္။ အေသာကာရာမေက်ာင္းမွ သီလရွင္မ်ားသာလက္ခံသည္ျဖစ္၍ ေက်ာင္းသူမ်ားမွာ သီလရွင္၀တ္ရပါမည္။ သီလရွင္မ်ားတက္ေရာက္ရမည့္ အ.ထ.က ေက်ာင္းမွာ အေသာကာရာမ ေက်ာင္းမွလက္ရွိ သီလရွင္မ်ား တက္ေရာက္ေနေသာ ေက်ာင္းျဖစ္၍ ပညာသင္ၾကားမႈတြက္ အခက္အခဲ မရွိႏိုင္ပါ။ စာသင္သူမ်ား စား၀တ္ေနေရးအဆင္ေျပေစရန္ ဆန္အိတ္လွဴျခင္း ႏွင့္ အျခားလိုအပ္သည္မ်ား လွဴဒါန္းျခင္းတို႔ျဖင့္ လစဥ္ ေထာက္ပံ့သြားမည္ျဖစ္ပါသည္။ သီလရွင္ႏွင့္ ေက်ာင္းသားမ်ား ေအာင္ျမင္စြာ ပညာသင္ၾကားႏိုင္ေရး အတြက္ အနီးကပ္စာျပေပးမည့္ ဆရာမ (၆) ဦးအား တစ္လလွ်င္ (၅) ေသာင္းက်ပ္ျဖင့္ ငွါးရမ္းေပးရန္ စီစဥ္ထားပါသည္။ ပညာေရးအလွဴအား ေစတနာရွင္မ်ားမွလည္း ပါ၀င္ လွဴဒါန္းႏိုင္ပါသည္။ ေကာက္ခံရရွိေသာ အလွဴေငြမ်ားအား ဘဏ္စာအုပ္ထားရွိ၍ ေငြစာရင္းရွင္းတမ္းအား လစဥ္ေဖာ္ျပသြားမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ေက်ာင္းသား/ေက်ာင္းသူမ်ား၏ မွတ္တမ္းမ်ားအား အလွဴရွင္မ်ားထံသို႔လည္း ေပးပို႔သြားပါမည္။ အေသးစိတ္ေဆာင္ရြက္မည့္ အခ်က္အလက္မ်ားအားလည္း ဆက္လက္ေဖာ္ျပသြားပါမည္။

ေလ်ာက္ထားမည့္ သူမ်ား ျပည့္စုံရမည့္အခ်က္မ်ားမွာ

(က) ေက်ာင္းသူမ်ားမွာ သီလရွင္၀တ္ႏိုင္ရပါမည္။

(ခ ) မိဘမ်ားမွ ေနထိုင္ရန္ခြင့္ ျပဳသူျဖစ္ရပါမည္။

(ဂ ) စာသင္သားမ်ားေနထိုင္မည့္ ေက်ာင္းတြင္း စည္းကမ္းမ်ားကို တိက်စြာလိုက္နာရပါမည္။

(ဃ) ေက်ာင္းထားရန္ အမွန္တကယ္အခက္အခဲ ရွိေနသူျဖစ္ရပါမည္။

အထက္ပါအခ်က္အလက္မ်ားႏွင့္ ျပည့္စုံသူမ်ားသည္ ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာလွဴငယ္မ်ား အသင္းသို႔ ဆက္သြယ္ေမးျမန္းႏိုင္ပါသည္။ (http://mmtheravada.org)

ဆက္သြယ္ရန္လိပ္စာ

ကိုထြန္းထြန္းလိႈင္

ဖုန္း ၀၉-၇၃၀၆၂၈၁၁

htunhtunhlaing82@gmail.com

winthu.tbyo@gmail.com

thantzin83@gmail.com

Saturday, August 4, 2012

ေျပာင္းလဲလာေသာ ဘ၀အျမင္မ်ား



ကို၀ိေရ ေခါင္းစဥ္ကုိ ၾကည့္ၿပီး စိတ္ထဲမွာေတာ့ သိပ္ဟဲဗီးျဖစ္ေနမလား လို႔ စဥ္းစားမိပါတယ္၊ သို႔ေပမယ့္ ဆရာႀကီး ဦးေရႊေအာင္ရဲ႕ “အျမင္မ်ား ေျပာင္းလဲျခင္း” ေခါင္းစဥ္ကုိ ႀကိဳက္ႏွစ္သက္မိတာေၾကာင့္ အခုလိုေပးလိုက္တာပါ၊ ကို၀ိက မသစၥာအလင္းရဲ႕ေမြးေန႔မွာ လူတုိင္းအတြက္လက္က်န္ဘ၀သက္တမ္းမွာ ဘာေတြ လုပ္သင့္သလဲ ဆုိတာကုိ ရႈေထာင့္အမ်ိဳးမ်ိဳးကေန စိတ္ကူးပုံေဖာ္ အႀကံေပးသလိုမ်ိဳး ဘုန္းဘုန္းလဲ ကို၀ိကိုအေၾကာင္းျပဳၿပီး ေပးခ်င္တဲ့မက္ေဆ့ေလးေတြ မ်ားလာတာေၾကာင့္ အခုလို ခ်ေရးလိုက္တယ္၊ ဒီေနရာမွာေတာ့ ကို၀ိက နားေထာင္သူေပါ့၊ ကိုယ္တုိင္လဲ အသက္ ၃၀ ေက်ာ္ပဲ ရွိေသးတာမို႔ ဘုန္းဘုန္းဆုိတဲ့အသုံးအႏႈံးကို မသုံးခ်င္ပါဘူး၊ ဒါေၾကာင့္ ပုံမွန္ေရးေနက်အတုိင္း စာေရးသူလုိ႔ပဲ နာမ္စားအျဖစ္ သုံးပါမယ္။ ဘ၀အျမင္မ်ား ေျပာင္းလဲလာတာက လူတုိင္းမွာေတာ့ ကိုယ္စီ ကိုယ္စီ ေျပာျပစရာေတြ ရွိေနမွာပါ၊ ဒီေဆာင္းပါးမွာေတာ့ ကိုယ္ကိုယ္တုိင္ရဲ႕ အေၾကာင္းကိုပဲ အဓိက တင္ျပထားပါတယ္။

စာေရးသူ၏ ဘ၀အစ

စာေရးသူရဲ႕ ငယ္ဘ၀က ေတာနယ္မွာပဲ ႀကီးျပင္းခဲ့ၿပီး ၅ တန္းေရာက္တဲ့ႏွစ္မွာ ရန္ကုန္က ေနာင္တစ္ခ်ိန္ ရွင့္ဒါယိကာမႀကီးျဖစ္လာမယ့္ ဒကာမႀကီး တစ္ေယာက္က ရန္ကုန္မွာ ေက်ာင္းဆက္ထားေပးမယ္၊ ဘ၀တစ္ခုလုံးအတြက္ အစစအရာရာ တာ၀န္ယူတယ္ ဆုိၿပီး ကမ္းလွမ္းလာတယ္။ ကိုယ္တုိင္ကလဲ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ႀကီးမွာ ေနရမယ္ ဆုိေတာ့ ေပ်ာ္ေနတာေပါ့၊ သို႔ေပမယ့္ ကံၾကမၼာက ဒီဘက္ကို ပို႔လိုက္တယ္ ထင္ပါတယ္။ ငယ္ဆရာေတာ္က မင္း သဒၵါေတြ သၿဂိဳလ္ေတြ ရွင္က်င့္၀တ္၊ ရတနာ့ဂုဏ္ရည္ ေတြအထိ သင္ေပးထားတာ စာသင္ေက်ာင္းဆက္မလိုက္ရဘူး၊ ကိုရင္၀တ္ၿပီး စာသင္တုိက္ပို႔ေပးမယ္ ဆုိၿပီး ဗီတိုအာဏာနဲ႔ သကၤန္းစီးခဲ့ရတယ္။ ဒီေနရာမွာ ကို၀ိ ၾကားဖူးထားတဲ့ သဒၶါပဗၺဇိတ- သာသနာေတာ္ကုိ ခ်စ္ျမတ္နုိးလြန္းလို႔ အသက္ေပးၿပီး သာသနာ့ေဘာင္ ၀င္ေရာက္ခဲ့တဲ့ အရွင္ရ႒ပါလ တို႔၊ အရွင္သုဒိန္တို႔လို စိတ္ဓာတ္မ်ိဳး ကေလးငယ္တစ္ေယာက္ရဲ႕ စိတ္ထဲမွာ မကိန္း ေအာင္းနုိင္ခဲ့ေသးတာ အမွန္ပါပဲ။

ေနာက္တစ္မ်ိဳးျဖစ္တဲ့ ဘယာပဗၺဇိတ- လူ႔ဘ၀ႀကီးရဲ႕ စား၀တ္ေနေရး ဒုကၡေတြကို ရင္မဆုိင္နုိင္လို႔ သာသနာ့ေဘာင္ ၀င္ေရာက္ခဲ့ရုိး မဟုတ္တာလဲ ေသခ်ာပါတယ္၊ ဒါဆုိ ဘယ္လုိေရာက္လာသလဲ လို႔ေမးရင္ မသိနားမလည္ေသး ဘ၀အေၾကာင္းေတြကုိ မစဥ္းစားတတ္ေသးဘဲ ေယာင္လည္လည္ ေရာက္လာတယ္လို႔ပဲ ေျပာရမွာေပါ့၊ ဒါေပမယ့္ သာသနာ့ေဘာင္ေရာက္လာၿပီး ေနာက္မွာေတာ့ စာသင္စရာ ရွိတာေတြ သင္ယူခဲ့တယ္၊ ေအာင္သင့္ေအာင္ထုိက္တဲ့ စာေမးပြဲေတြ မျဖစ္မေန ေအာင္ေအာင္ ႀကိဳးစားခဲ့ပါတယ္။

သာမေဏငယ္ဘ၀မွာ အစပ်ိဳးခဲ့မိတာကေတာ့ စာဖတ္ျခင္း၀ါသနာပါပဲ၊ ငယ္ဘ၀မွာ ကာတြန္းစာအုပ္၊ ၀တၳဳစာအုပ္မ်ိဳးစုံအပါအ၀င္၊ ႀကီးပြားေရးစာအုပ္မ်ားအဆုံး စာေပါင္းစုံ ဖတ္ခဲ့ဖူးတယ္၊  ဒီေတာ့ ပတ္၀န္းက်င္က သူငယ္ခ်င္းေတြက မင္းေတာ့ ပ်က္စီးေတာ့မယ္၊ ဘာညာဆုိၿပီး ၾသဘာေပးခဲ့ၾကတာ မွတ္မိေနေသး၊ ဒါေပမယ့္ စာေရးသူရဲ႕ ခံယူခ်က္က စာမ်ိဳးစုံကုိ ဖတ္ရႈၿပီး ေကာင္းတာ လိုခ်င္တာကို ယူမယ္၊ မေကာင္းတာကို မယူဘူး၊ သိမ္းမထားဘူး ဆုိတဲ့စိတ္နဲ႔ ဆုိေတာ့ အဆိပ္အေတာက္ျဖစ္ေစတာမ်ိဳးေတာ့ မရွိခဲ့ပါဘူး။ သာသနာမွာ ေနဖို႔အတြက္ မရွိမျဖစ္ လိုအပ္လာတာက သဒၶါတရား အားေကာင္းဖုိ႔ ဆုိၿပီး ဆရာသမားမ်ားက ဆုံးမေလ့ရွိၾကတယ္။ အရာရာမွာ သဒၶါတရား အေျခခံရွိထားရင္ သာသနာ့၀န္ထမ္းရွင္ရဟန္းေကာင္း ျဖစ္နိုင္ပါတယ္တဲ့။

ပညာသည္သာ အားကိုးရာ

သာမေဏဘ၀မွာ သာသနာအလကၤာရ စာေမးပြဲေအာင္ၿပီးျပန္ေတာ့ ေအာ္ သာသနာမွာ ဆက္ေနမယ္ ဆုိရင္ ဒီဘြဲ႔ရၿပီးျပန္ရင္လဲ ဓမၼာစရိယ စာခ်တန္းေလာက္ေတာ့ ေအာင္ထားမွ ျဖစ္မွာပါေလ ဆုိၿပီး ဆက္ႀကိဳးစားျဖစ္ျပန္တယ္၊ ဒီလိုနဲ႔ ဘြဲ႔ဒီဂရီေတြ တစ္ခုၿပီးတစ္ခု ရလာျပန္ေတာ့လဲ ေနာက္ထပ္ေနာက္ထပ္ လိုခ်င္တာေတြ မ်ားလာတာကို သတိျပဳ ျဖစ္လာၿပီ၊ ေအာ္ ငါတစ္ေယာက္ထဲမဟုတ္ပဲ လူတုိင္း လူတုိင္းမွာ တခုၿပီးတခု လိုအပ္ခ်က္ေတြ ရေအာင္ ေလ်ာက္လွမ္းရင္းနဲ႔ အသက္ေတြ ႀကီးလာတာပါလား လို႔လဲ ခံစားတတ္လာခဲ့တယ္။

လက္ရွိဘ၀မွာ ကိုယ္အစြမ္းရွိသေလာက္ အျမင့္ဆုံး ထိပ္ဆုံးအထိေရာက္ေအာင္ တက္လွမ္းမယ္၊ မတက္နုိင္ေတာ့တဲ့ အေျခအေနတစ္ခုကို ေရာက္မွ ဘ၀ကို အနားေပးမယ္ေပါ့၊ အဲဒီအခ်ိန္မွာ အညြန္႔တစ္လူလူနဲ႔  BA. MA. နဲ႔ PhD ဘြဲ႔ေတြဆုိတဲ့  ရည္ရြယ္ခ်က္ေတြ ပန္းတုိင္ေတြ ဆႏၵေတြနဲ႔ အနာဂါတ္ဟာ လွပေနခဲ့တယ္။ ဒါေၾကာင့္လဲ အခုလို မဆုံးနုိင္တဲ့ လမ္းမွာ ဆက္ေလွ်ာက္ေနရဆဲ ျဖစ္ေနတာပါ။

ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ ဘာသာေရးစာအုပ္ေတြလက္လွမ္းမွီရာ ဖတ္ျဖစ္ေလ့လာျဖစ္ခဲ့တယ္၊ ရဟႏၱာႏွင့္ ပုဂၢိဳလ္ထူးမ်ား၊ သီဟုိရ္ရာဇ၀င္၊ ဇိနတၱပကာသနီက်မ္း၊ ေတာင္တန္းသာသနာျပဳဆရာေတာ္ႀကီးရဲ႕ ခ်မ္းေျမ့စြာ ဘ၀ေနနည္း၊ ခ်မ္းေျမ့ဆရာေတာ္ႀကီးရဲ႕ ဘာသာေရးအေမးအေျဖ မ်ားစြာပါ၀င္တဲ့ တကၠသိုလ္ဓမၼသဘင္၊ စတဲ့စာအုပ္ေတြကို ဖတ္ၿပီး ပညာကို တန္ဖုိးထားတတ္လာတယ္၊ ပညာစုံလာတဲ့အေလ်ာက္ မာန္မာနေလးေတြလဲ ေထာင္စျပဳခ်င္လာတယ္။

စာဆုိေတာ္ ရွင္မဟာရ႒သာရက “ပညာ မုန္ယုိ၊ အရြယ္ပ်ဳိက၊ မဆုိစေလာက္၊ မာန္ေစာင္ေျမာက္ခဲ့” ဆုိၿပီး သံေ၀ဂ ျဖစ္ေစခဲ့တယ္ မဟုတ္လား၊ ေနာက္တဖန္ “တပိုင္းေၾကာင္ က်က္စာရရုံနဲ႔ ခက္ပါလွ သေဘာဥာဏ္၊ ထက္မာန အေျပာသန္တယ္၊ ေဒါသမာန္ ထူပြား၊ ေစာဒက တုဖက္လာလ်င္၊ သူ႔ထက္ငါ ျငင္းတဲ့လူသား၊”  ဆိုျပီး စာေပက်မ္းဂန္ပိဋကတ္ေတြ တတ္ကြ်မ္းၿပီး မာန္ေထာင္ေနတဲ့ သူေတြကုိ အစြယ္ခ်ိဳးထားတဲ့ လယ္တီဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး ရဲ႕လကၤာကလဲ ရွိေသးတာကိုး။  ကိုယ္လဲ ပုထုဇဥ္လူသားေပမို႔ ပညာမာန္ေတြ၊ ေယာဗၺနမာန္ေတြနဲ႔ မသိမသာ မာန္တက္ခဲ့ပါတယ္၊

တဆက္ထဲမွာ  ပိဋကတ္ပင္လယ္ႀကီးက မဆုံးနုိင္ပါလား၊ ေလာကႀကီးအေၾကာင္း၊ လုိခ်င္မႈေလာဘ ေတြ တဆင့္ထက္ တဆင့္မ်ားလာတဲ့အေၾကာင္း သိလာၿပီးေနာက္မွာေတာ့ လူ႔ဘ၀မွာ ေလ့လာသင္ယူစရာေတြ မကုန္ခင္မွာပဲ လူတုိင္းဟာ သင္ယူရင္း ေလ့လာရင္း ေလ့လာရင္း သင္ယူရင္းနဲ႔ ဘ၀တစ္ခုကို နိဂုံးခ်ဳပ္ၿပီး လက္ေျမွာက္ခဲ့ရတယ္လို႔ ေတြးတတ္လာတယ္၊

အဲဒီမွာ ထူးထူးျခားျခားအျဖစ္ စဥ္းစားျဖစ္တာေလးကေတာ့ သာသနာ့ေဘာင္မွာလဲ မေနခ်င္ဘူး၊ လူ႔ဘ၀လဲ မသြားခ်င္ဘူး၊ ဒီဘ၀ႏွစ္ခုျခားက လြတ္တဲ့ဘ၀တခုရွိရင္ ေကာင္းမွာပဲလို႔ ရူးမုိက္စြာ စဥ္းစားခဲ့ဖူးတယ္၊ ဒါေပမယ့္ လူသားတစ္ေယာက္ျဖစ္ေနမွေတာ့ လူ႔ေလာကထဲမွာ က်င္လည္ရမွာ သဘာ၀ပဲ မဟုတ္လား..။

ရဟန္းဘ၀ဟူသည္ ဓားသြားေပၚက ပ်ားရည္စက္ပမာ

အဖဘုရားရွင္ကေတာ့ သုတၱနိပါတ္မွာ သိခီ ယထာ နီလဂီေ၀ါ ၀ိဟဂၤေမာ၊ ဟံသႆ ေနာေပတိ ယဒါ ကုဒါစနံ - တဲ့၊ ဥေဒါင္းငွက္ေတြဟာ အဆင္းသ႑ာန္က ဘယ္ေလာက္လွေနပါေစ- ဟသၤာငွက္ေတြကို  အျမန္ႏႈံးမမွီနုိင္ပါဘူး၊ အဲဒီလိုပဲ လူ႔ဘ၀ဟာ ရဟန္းဘ၀နဲ႔ ႏိႈင္းယွဥ္ရင္ သံသရာထြက္ေျမာက္ရာလမ္းမွာ ဘယ္လုိမွ ယွဥ္လို႔ မရနုိင္ပါဘူး တဲ့၊  သို႔ေပမယ့္ ခြ်င္းခ်က္ေတာ့ ရွိေသးတယ္၊ ရဟန္းဘ၀ဆုိတာ ႀကိဳးတန္းေပၚ လမ္းေလ်ာက္ရသလို သီလ သမာဓိ ပညာ သိကၡာသုံးပါးကို လုံၿခဳံေအာင္ ေစာင့္ထိန္းနုိ္င္ပါမွ တစ္ဖက္ကမ္းကုိ ျမန္ျမန္ေရာက္နုိင္မွာပါ၊ ပကတိ လူသားေတြထက္ သာလြန္ျမင့္ျမတ္တာပါ၊ ဒါေၾကာင့္လဲ အခုေခတ္ ရိပ္သာမ်ားမွာ ဒုလႅဘရဟန္းခံၿပီး ၀ိပႆနာ တရားအားထုတ္ၾကတယ္ မဟုတ္လား၊

အကယ္၍သာ ႀကိဳးတန္းေပၚ ေကာင္းေကာင္း မေလ်ာက္နုိင္ဘူး ဆုိလ်င္ေတာ့ ေခ်ာက္နက္နက္ႀကီးထဲ က်ၿပီး ျပန္တက္ဖို႔ သိပ္စဥ္းစားစရာ မရွိေတာ့ဘူး၊ ဆုိလိုတာက ေလ်ာက္နုိင္ရင္ ေကာင္းေကာင္း ေလ်ာက္ပါ၊ နိဗၺာန္နဲ႔ နီးမယ္၊ မေလ်ာက္နုိင္ရင္္ ပန္းတုိင္ ပိုေ၀းမယ္ လို႔ ျမတ္စြာဘုရားက အတန္တန္ သတိေပး ဆုံးမေတာ္မူခဲ့တယ္။ေကာင္းေကာင္းမေနနုိင္ရင္ အ၀တ္သကၤန္းပတ္ထားတာပဲ (အသြင္ပဲ) ထူးျခားမယ္၊ အက်င့္ေတာ့ ထူးျခားမလာဘူး လို႔ ဆုိလိုပါတယ္၊ လူေတြအတြက္လဲ ေကာင္းေကာင္း ေလ်ာက္သူအတြက္ လမ္းဆုံးပန္းတုိင္ နီးနိုင္သလို ျဖစ္သလိုေနသူမ်ားကေတာ့ ေ၀းၿပီးရင္း ေ၀းေနဆဲေပါ့။

နက္နဲျခင္း ဓမၼခရီးဆီသို႔

အသက္ ၂၅ ၀န္းက်င္က ေပါ့၊ ဘုန္းႀကီးဘ၀မွာ ေနမယ္ဆိုရင္ ေန႔စဥ္ စာ၀ါခ်စရာရွိတာ စာ၀ါခ်ေပးၿပီး ဘုရားရွိခိုး၊ ဂုဏ္ေတာ္ပြား၊ ပုတီးစိပ္၊ ပ႒ာန္းရြတ္ကာ ေနမယ္ေပါ့၊  ဒီေလာက္ဆိုရင္ ဘ၀မွာ ျပည့္စုံလုံေလာက္ၿပီ၊ သံသရာအတြက္ သိပ္ၿပီး မပူပန္ရေတာ့ဘူး လို႔ ေတြးခဲ့ဖူးတယ္၊ အဲဒီအခ်ိန္အထိ အဲဒီအသိေလာက္ပဲ ရွိခဲ့တာကိုး၊ ေနာက္ပိုင္းမွာ ကိုယ္နဲ႔ ရင္းနွီးတဲ့ ဒကာ ဒကာမေတြက ၀ိပႆနာ တရားေတြ အားထုတ္ၿပီး သူတို႔ မသိတဲ့ မရွင္းလင္းတဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြကုိ အားကုိးတႀကီးနဲ႔ ေမးတာခံရတယ္၊ အမွန္အတုိင္း ၀န္ခံရရင္ ကုိယ္တုိင္ ဘာမွ မေျဖနုိင္ခဲ့ဘူး၊ ဘုရားစာေပေတြ ပိဋကတ္ ေတာ္ေတြ သင္ထားေပမယ့္ စာသိ သညာသိနဲ႔ ေက်နပ္ခဲ့တာကုိ ကိုယ့္ဘာသာ ရွက္စိတ္၀င္လာတယ္၊ မျဖစ္ေခ်ဘူး ဆုိၿပီး ဓမၼခရီးကုိ ကိုယ္တိုင္ေလ်ာက္လွမ္းျဖစ္ေတာ့မွ ေအာ္ ငါသိထားတာေတြဟာ အေပၚယံသက္သက္ျဖစ္ၿပီး ဘာမွ မဟုတ္ေသးပါလား ဆုိတာ သတိထားမိလာျပန္တယ္။ အထူးသျဖင့္ စိတ္ရဲ႕ သိမ္ေမြ႔ႏူူးညံ့လာပုံ၊ ေလာကဓံကို ခံနိုင္ရည္ ရွိလာပုံေတြ လက္ေတြ႔ခံစားရခ်ိန္မွာေတာ့ ျမတ္စြာဗုဒၶရဲ႕ တရားေတာ္အေပၚမွာ အၾကြင္းမဲ့ ယုံၾကည္တတ္လာတယ္။

ဒီေနရာမွာအသိပညာမ်ားျပားလာတဲ့လူတစ္ေယာက္ဟာသာမာန္ကိစၥေတြအစ ဘယ္အရာမွာပဲျဖစ္ျဖစ္ ကိုယ္ေတြ႔ လက္ေတြ႔မႀကဳံဖူးရင္ မယုံနုိင္ပဲ လက္မခံတတ္ၾကတာပါပဲ၊ ဓမၼခရီးကို တစတစ တုိး၀င္ မိခ်ိန္မွာေတာ့ ဘ၀ကိုေနေပ်ာ္တတ္လာတယ္၊ သႏၵိ႒ိကဂုဏ္ေတာ္၊ အကာလိကဂုဏ္ေတာ္၊ ပစၥတၱံ ေ၀ဒိတဗၺဂုဏ္ေတာ္ေတြကို ရာခုိင္ႏႈန္းျပည့္ ၾကည္ညိဳတတ္လာတယ္။

ဓမၼခရီးမွာ တစတစေလ်ာက္လွမ္းရင္း မၿမဲတဲ့အပ်က္တရားေတြျမင္တတ္လာၿပီး မိမိအပါအ၀င္ ေလာကႀကီးကို ေၾကာက္တတ္၊ အျပစ္ျမင္တတ္လာတယ္၊ ဒီဘ၀ႀကီးကုိ ဆက္ေလ်ာက္ရမွာ ၿငီးေငြ႔ လာေတာ့တယ္၊ ဒီဘ၀ကေန ထြက္ေျပးလြတ္ေျမာက္လိုစိတ္ေတြ မၾကာခဏျဖစ္တတ္ၿပီး တစ္ခ်ိဳ႕ကိစၥေတြမွာ ဥေပကၡာတရားကို လက္ကို္င္ထားတတ္လာျပန္ေရာ.. ဒါကပဲ ဘ၀ထြက္ေျမာက္ေရး လမ္းစဥ္ေတြျဖစ္တဲ့ ဘဂၤဉာာဏ္၊ ဘယဉာဏ္၊ အာဒီန၀ဉာဏ္၊ နိဗၺိဒါဉာဏ္၊ မုဥၥိတုကမ်တာဉာဏ္၊ ပဋိသခၤါ၊ သခၤါရုေပကၡာဉာဏ္စတာေတြပဲ မဟုတ္လား.. ဒါဟာ ဘ၀ရဲ႕ နက္နဲျခင္း သေကၤတတစ္ခုပဲလို႔ နားလည္လိုက္မိတယ္၊

ေနာက္ဆုံးမွာ ထူးျခားမႈေလး ရွိေသးတယ္။ ယာ သိခါပတၱာ၊ သာ သာႏုေလာမာ သခၤါရုေပကၡာ၊ ၀ု႒ါနဂါမိနီ ၀ိပႆနာ တိ စ ပ၀ုစၥတိ- ဆုိတဲ့စာသားေလးကုိ ၁၅ ႏွစ္သား ကုိရင္ဘ၀ကတည္းက အဘိဓမၼာ သၿဂိဳလ္မွာ က်က္ခဲ့ဖူးေပမယ့္ ဘာမွန္း မသိခဲ့ နားမလည္ခဲ့ဘူး၊ အခုေနာက္ပိုင္းက်မွ ဥေပကၡာဥာဏ္ရဲ႕ေနာက္ပိုင္း အသိမ္ေမြ႔ဆုံးျဖစ္တဲ့ အနဳေလာမပိုင္းမွာ ျဖစ္တဲ့ ဥာဏ္ကို ၀ု႒ာနဂါမိနီ ၀ိပႆနာဥာဏ္ဟု ေခၚဆုိေၾကာင္း သိရျပန္ေတာ့ စိတ္ထဲမွာ ေတာ္ေတာ္ေလး ၾကည္ႏူးသြားမိတယ္၊ လက္ေတြ႔နဲ႔ စာေတြ ႔ဟာ တစ္ထပ္ထည္းပဲ ဆုိတာ သိေစခ်င္ရုံသက္သက္ပါ။ 

ဒီေနရာမွာ ၀ိသုဒၶိမဂ္မွာလာတဲ့ ဘဂၤဥာဏ္ရဲ႕ အက်ိဳးတရား (၈) ပါးထဲက လက္ေတြ႔ဘ၀နဲ႔ ကိုက္ညီတာေလးေတြကုိ ေျပာျပခ်င္ေသးတယ္။
ဇီ၀ိတနိကႏၱိ ပရိစၥာေဂါ- ကုိယ့္အသက္ကို တြယ္တာမႈ ကင္းလာတတ္တယ္၊
၀ိသုဒၶါ ဇီ၀ိတတာ- အသက္ေမြးမႈကုိ စင္ၾကယ္ေအာင္ ထိန္းသိမ္းခ်င္လာတယ္၊
ဥႆုကၠပဟာနံ-ကိစၥႀကီးငယ္ အမ်ားစုမွာ ေၾကာင့္ၾကပူပင္မႈ ဗ်ာပါရေတြ နည္းနည္းခ်င္း ကင္းလာတယ္၊
၀ိဂတဘယတာ-ကိုယ့္ကိုယ္ကိုခ်စ္တဲ့စိတ္နည္းလာလို႔ ေၾကာက္တတ္တဲ့စိတ္လည္း နည္းလာတတ္တယ္၊
ခႏၱီေသာရစၥ ပဋိလာေဘာ- အရာရာမွာ သည္းခံနုိ္င္စြမ္းအား ေကာင္းလာၿပီး ေကာင္းမႈမွန္သမွ်ကို လုပ္ခ်င္လာတတ္တယ္၊
အရတိ ရတိသဟနတာ- သစ္ပင္၀ါးပင္ေအာက္မွာျဖစ္ေစ၊ တိုးတက္ ေခတ္မွီေနတဲ့ အေဆာက္အဦးေပၚမွာျဖစ္ေစ ဘ၀ကို ေအးခ်မ္းစြာ ျဖတ္သန္းတတ္လာတယ္..
ဒါေတြ ဟာလဲ နက္နဲျခင္းကို ရွာေဖြရင္းက ေတြ႔ရွိခံစားလာရတဲ့ သႏိၱရသေတြပဲေပါ့။

စာလဲ ေတာ္ေတာ္ရွည္သြားပါၿပီ၊ ဒီေဆာင္းပါးကုိ အႏွစ္ခ်ဳပ္လိုက္ရင္ လမ္းဆုံးပန္းတုိင္ကို ေရာက္ဖုိ႔အတြက္ ျဖတ္သန္းေနရတဲ့ လူ႔ဘ၀ေလးမွာ အျမင္မ်ား အေတြးမ်ားဟာ အသက္အရြယ္အလိုက္၊ ေလာကဓံအလိုက္ တဆင့္ခ်င္း တဆင့္ခ်င္း တုိးတက္ ေျပာင္းလဲေနတယ္ ဆုိတာကုိ သတိျပဳမိေစဖုိ႔ ရည္ရြယ္ပါတယ္၊ တျခားမရုိးသားေသာ ရည္ရြယ္ခ်က္မ်ား၊ ကိုယ္ရည္ေသြးျခင္းမ်ားလို႔ မထင္မွတ္ေစခ်င္ပါ။ ဗုဒၶဘာသာတို႔အတြက္ တစ္ေၾကာင္းတည္းေသာ လမ္းဟာ ေျဖာင့္ျဖဴးစြာရွိၿပီးသားပါ၊ တိုးတက္ေျပာင္းလဲေနတဲ့ ဘ၀အျမင္မ်ားကို သတိထားၾကည့္ၿပီး သံသယကင္းကင္း ရဲရဲ၀ံ့၀ံ့သာ လမ္းမွန္ကို ရွာေဖြေလွ်ာက္လွမ္းဖို႔ လိုပါတယ္။

ဘ၀ေအာင္ျမင္ေရးထက္ ဘ၀ကုိတန္ဖိုးရွိစြာ ျဖတ္သန္းေရးက အေရးႀကီးတယ္ ဆုိေပမယ့္ ေအာင္ျမင္မႈေရာ တန္ဖိုးရွိတာေရာ ႏွစ္ခုစလုံး စုံလင္ေအာင္ စြမ္းနုိင္ရင္ေတာ့ ေကာ ပန ၀ါေဒါ-ဘာေျပာစရာ လိုေတာ့မလဲ၊ အတုိင္းထက္အလြန္ေပါ့၊ ဘ၀ကို ေအာင္ျမင္ေအာင္ ႀကိဳးစားၿပီး တန္ဖိုးရွိစြာ ျဖတ္သန္း နုိင္ပါေစလို႔ ဆုေတာင္းေပးလိုက္ပါတယ္..

ကုိ၀ိ tag လိုက္တဲ့ ဆရာေတာ္ ဦးေဇာတိကရဲ႕ စာသားေလးေတြနဲ႔ ဒီေဆာင္းပါးနဲ႔ ကိုက္ညီေနတာမို႔  တခ်ိန္ထဲ ခံစားလို႔ရေအာင္ ထည့္ေပးလိုက္ပါတယ္…

One day is exactly the same for me as any other day.
I’m neither happy nor unhappy about the coming new year.
So instead of saying ‘Happy New Year’ to you,
I would rather say ‘Happy every day’, if such a thing could be.
It is the same for me with my birthday;
I don’t know why I should feel happier on my birthday.
But I don’t mind people saying ‘Happy Birthday to you’.

(Sayadaw U Jotika)

ေမတၱာျဖင့္
Date.31.Jul.2012

Read more...

မင္းကြန္းဆရာေတာ္ၾကီး ဂဏနာနည္းကို အေျခခံ၍ ေဟာၾကားေတာ္မူေသာ “၀ိပႆနာ ရႈပြားနည္း” တရားေတာ္



 

Read more...

ျငိမ္းခ်မ္းျခင္း တရားေတာ္


ၿငိမ္းခ်မ္းေနတယ္၊ 

ၿငိမ္းခ်မ္းေနတယ္။

ၿငိမ္းခ်မ္းတာပဲ ရိွေတာ႔တယ္၊

ၿငိမ္းခ်မ္းတာပဲ ရိွေတာ႔တယ္။

ငါစိတ္ခ်မ္းသာသလို အားလံုး စိတ္ခ်မ္းသာၾကပါေစ။

ငါ႔အတြက္လည္း အက်ိဳးရိွတာ၊ အမ်ားအတြက္လည္း အက်ိဳးရိွတာကို လုပ္မယ္။

ငါတစ္ေယာက္တည္း အက်ိဳးရိွၿပီးေတာ႔ အမ်ားအက်ိဳး ထိခိုက္တာကို မလုပ္ဘူး။

ရိုးရိုးသားသား၊ မွန္မွန္ကန္ကန္၊ ၾကိဳးၾကိဳးစားစား လုပ္မယ္။

မရိုးသားတာ၊ မမွန္ကန္တာကို မလုပ္ဘူူး။

ဘယ္ေလာက္ပဲ အခက္အခဲေတြရိွရိွ အမွန္ကန္ဆံုး၊ အေကာင္းဆံုး၊ အရိုးသားဆံုး နည္းလမ္းကို ရေအာင္ရွာၿပီးေတာ႔ အခက္အခဲေတြကို ေၿဖရွင္းသြားမယ္။

ၿငိမ္းခ်မ္းေနတာ သဘာ၀ပါ။

ၿငိမ္းခ်မ္းတဲ႔စိတ္ဟာ လြတ္လပ္တဲ႔စိတ္ ၿဖစ္တယ္။

ၿငိမ္းခ်မ္းတဲ႔စိတ္ဟာ အမွန္ကို လိုလားတဲ႔စိတ္ ၿဖစ္တယ္။

ၿငိမ္းခ်မ္းတဲ႔စိတ္ဟာ တကိုယ္ေကာင္းမဆန္ဘူး။

ၿငိမ္းခ်မ္းတဲ႔စိတ္ဟာ တန္ဖိုးအရိွဆံုးအရာ ၿဖစ္တယ္။

ၿငိမ္းခ်မ္းမွဳမရိွရင္ ပစၥည္း၊ ဥစၥာ၊ ရာထူး၊ အာဏာ ဘယ္ေလာက္ပဲရိွရိွ ဘ၀ဟာ အဓိပၸာယ္ မရိွႏိုင္ဘူး။

ၿငိမ္းခ်မ္းတဲ႔သူဟာ ကိုယ္႔ကိုကိုယ္ ယံုၾကည္မွုရိွတယ္။

ၿငိမ္းခ်မ္းတဲ႔သူဟာ ၿမင္႔ၿမတ္တဲ႔သူ ၿဖစ္တယ္။

ၿမင္႔ၿမတ္တဲ႔သူဟာ သေဘာထားၾကီးတဲ႔သူ ၿဖစ္တယ္။

သေဘာထားၾကီးတဲ႔သူဟာ မ်ွတတဲ႔သူ ၿဖစ္တယ္။

သေဘာထားၾကိီးတဲ႔သူဟာ ခြင္႔လႊတ္တတ္တဲ႔သူ ၿဖစ္တယ္။

ၿငိမ္းခ်မ္းတဲ႔သူဟာ မိတ္ေဆြေကာင္းၿဖစ္တယ္။

ၿငိမ္းခ်မ္းတဲ႔သူဟာ မိမိကုိယ္ကို ေလးစားတဲ႔သူၿဖစ္တယ္။

မိမိကိုယ္ကို ေလးစားတဲ႔သူဟာ သူတစ္ပါးကို ေလးစားတဲ႔သူ ၿဖစ္တယ္။

ၿငိမ္းခ်မ္းတဲ႔စိတ္ဟာ အမွန္ကို လိုလားတဲ႔စိတ္ၿဖစ္တယ္။

ၿငိမ္းခ်မ္းေနတဲ႔သူဟာ ေအာင္ၿမင္ေနတဲ႔သူ ၿဖစ္တယ္။

ၿငိမ္းခ်မ္းေနတဲ႔စိတ္ဟာ ေက်နပ္ေနတဲ႔စိတ္ ၿဖစ္တယ္။

ၿငိမ္းခ်မ္းေနတဲ႔စိတ္မွာ စာနာမႈရိွ္တယ္။

ၿငိမ္းခ်မ္းေနတဲ႔ စိတ္မွာ ဂုဏ္သိကၡာ ရိွတယ္။

ၿငိမ္းခ်မ္းေနတဲ႔စိတ္မွာ သတၱိေတြ၊ အင္အားေတြ ၿပည္႔ေနတယ္။

စိတ္ရဲ ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းမႈဟာ အေပ်ာ္အပါးထက္ ပိုၿပီး ေက်နပ္စရာ ေကာင္းတယ္။

မိမိစိတ္ကို ၿပန္ၾကည္႔ပါ။

ၿငိမ္းခ်မ္းေနပါတယ္၊

ၿမင္႔ၿမတ္ေနပါတယ္။

ေကာင္းတဲ႔နည္း၊ မွန္ကန္တဲ႔နည္းနဲ႔ ေအာင္ၿမင္တဲ႔သူ၊ ၾကီးပြားတဲ႔သူ ၿဖစ္ရမယ္။

ငါ႔မွာ အရည္အခ်င္းေကာင္းေတြ အမ်ားၾကီးရိွတယ္။

ေန႔စဥ္ ၾကိဳးစားသြားမယ္။

ငါဟာ ငါ႔အက်ိဳးကိုေရာ၊ အမ်ားအက်ိဳးကိုပါ အမ်ားၾကီး ေဆာင္ရြက္ႏိုင္တဲ႔သူ ၿဖစ္တယ္။

ငါဟာ တစ္ေန႔ထက္တစ္ေန႔ စိတ္ဓါတ္ေရာ၊ အသိဉာဏ္ေရာ၊ လုပ္ရည္ကိုင္ရည္ေရာ တိုးတက္ေနတယ္။

ၿငိမ္းခ်မ္းေနတယ္၊

ၿငိမ္းခ်မ္းေနတယ္။

ၿငိမ္းခ်မ္းၾကပါေစ၊

ၿငိမ္းခ်မ္းၾကပါေစ။

အားလံုး ၿငိမ္းခ်မ္းၾကပါေစ၊

အားလံုး ၿငိမ္းခ်မ္းၾကပါေစ၊

အားလံုး ၿငိမ္းခ်မ္းၾကပါေစ၊

အားလံုး ၿငိမ္းခ်မ္းၾကပါေစ၊

အားလံုး ၿငိမ္းခ်မ္းၾကပါေစ။



Typed By: Monica Pyone
 







ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

Read more...

Friday, March 30, 2012

ဗုဒၶဘိေသက အေနကဇာတင္ ဘုရားရွိခိုးဂါထာေတာ္

နေမာ တႆ ဘဂ၀ေတာ အရဟေတာ သမၼာသမၺဳဒၶႆ

အေနကဇာတင္ ဂါထာ

(က) အေနကဇာတိ သံသာရံ၊ သႏၶာ ၀ိႆံ အနိဗိၺသံ။

(အေနကဇာတိ သံသာရံ၊ သန္ဓာ၀ိတ္သံ အနိတ္ဗိသံ။)

ဂဟကာရံ ဂေ၀သေႏၱာ၊ ဒုကၡာ ဇာတိ ပုနပၸဳနံ။

(ဂဟကာရံ ဂေ၀သန္ေတာ၊ ဒုတ္ခါ ဇာတိ ပုနပ္ပုနံ။)

(ခ) ဂဟကာရက ဒိေ႒ာ သိ၊ ပုန ေဂဟံ န ကာဟသိ။

(ဂဟကာရက ဒိတ္ေထာသိ၊ ပုန ေဂဟံ န ကာဟသိ။)

သဗၺာ ေတ ဖာသုကာ ဘဂၢါ၊ ဂဟကူဋံ ၀ိသခၤတံ။

(သတ္ဗာေတ ဖာသုကာ ဘက္ဂါ၊ ဂဟကူတံ ၀ိသင္ခတံ။)

၀ိသခၤါရ ဂတံ စိတၱံ၊ တဏွာနံ ခယ မဇၥ်ဂါ။

(၀ိသင္ခါရ ဂတံ စိတ္တံ၊ တန္ႏွာနံ ခယ မဇ္ဇဂါ။)

ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ အႏုေလာမ


အ၀ိဇၨာပစၥယာ သခၤါရာ၊ သခၤါရပစၥယာ ၀ိညာဏံ၊ ၀ိညာဏပစၥယာ နာမရူပံ၊ နာမရူပပစၥယာ သဠာယတနံ၊ သဠာယတနပစၥယာ ဖေႆာ၊ ဖႆပစၥယာ ေ၀ဒနာ၊ ေ၀ဒနာပစၥယာ တဏွာ၊ တဏွာပစၥယာ ဥပါဒါနံ၊ ဥပါဒါနပစၥယာ ဘေ၀ါ၊ ဘ၀ပစၥယာ ဇာတိ၊ ဇာတိပစၥယာ ဇရာမရဏံ၊ ေသာက ပရိေဒ၀ ဒုကၡ ေဒါမနႆု ပါယာသာ သမၻ၀ႏိၲ ဧ၀ ေမတႆ ေက၀လႆ ဒုကၡကၡႏၶႆ သမုဒေယာ ေဟာတိ။

ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ ပဋိေလာမ


အ၀ိဇၨာယေတြ၀ အေသသ ၀ိရာဂ နိေရာဓာ သခၤါရ နိေရာေဓာ၊ သခၤါရနိေရာဓာ ၀ိညာဏနိေရာေဓာ၊ ၀ိညာဏနိေရာဓာ နာမရူပ နိေရာေဓာ၊ နာမရူပနိေရာဓာ သဠာယတန နိေရာေဓာ၊ သဠာယတန နိေရာဓာ ဖႆနိေရာေဓာ၊ ဖႆနိေရာဓာ ေ၀ဒနာနိေရာေဓာ၊ ေ၀ဒနာ နိေရာဓာ တဏွာနိေရာေဓာ၊ တဏွာ နိေရာဓာ ဥပါဒါန နိေရာေဓာ၊ ဥပါဒါန နိေရာဓာ ဘ၀နိေရာေဓာ၊ ဘ၀နိေရာဓာ ဇာတိနိေရာေဓာ၊ ဇာတနိေရာဓာ ဇရာ မရဏံ၊ ေသာက ပရိေဒ၀ ဒုကၡ ေဒါမနႆု ပါယာသာ နိရုဇၥ်ႏၲိ၊ ဧ၀ ေမ တႆ ေက၀လႆ၊ ဒုကၡကၡႏၶႆ နိေရာေဓာ ေဟာတိ။

ဥဒါန္းဂါထာ


(က) ယဒါ ဟေ၀ ပါတု ဘ၀ႏၲိ ဓမၼာ၊

(ယဒါ ဟေ၀ ပါတု ဘ၀န္တိ ဓမ္မာ၊)

အာတာပိေနာ စ်ာယေတာ ၿဗဟၼဏႆ။

(အာတာပိေနာ စ်ာယေတာ ၿဗန္မဏတ္သ။)

အထႆ ကခၤါ ၀ပယႏၲိ သဗၺာ၊

(အထတ္သ ကင္ခါ ၀ပယန္တိ သတ္ဗာ၊)

ယေတာ ပဇာနာတိ သေဟတု ဓမၼာ။

(ယေတာ ပဇာနာတိ သေဟတု ဓမ္မာ။)

(ခ) ယဒါ ဟေ၀ ပါတု ဘ၀ႏၲိ ဓမၼာ၊

(ယဒါ ဟေ၀ ပါတု ဘ၀န္တိ ဓမ္မာ၊)

အာတာပိေနာ စ်ာယေတာ ၿဗဟၼဏႆ။

(အာတာပိေနာ စ်ာယေတာ ၿဗန္မဏတ္သ။)

အထႆ ကခၤါ ၀ပယႏၲိ သဗၺာ၊

(အထတ္သ ကင္ခါ ၀ပယန္တိ သတ္ဗာ၊)

ယေတာ ခယံ ပစၥယာနံ အေ၀ဒိ။

(ယေတာ ခယံ ပစ္စယာနံ အေ၀ဒိ။)

(ဂ) ယဒါ ဟေ၀ ပါတု ဘ၀ႏၲိ ဓမၼာ၊

(ယဒါ ဟေ၀ ပါတု ဘ၀န္တိ ဓမ္မာ)

အာတာပိေနာ စ်ာယေတာ ၿဗဟၼဏႆ။

(အာတာပိေနာ စ်ာယေတာ ၿဗန္မဏတ္သ။)

၀ိဓူပယံ တိ႒တိ မာရေသနံ၊

(၀ိဓူပယံ တိတ္႒သိ မာရေသနံ၊)

သူရိေယာ၀ ၾသဘာသ မႏၲိလိကၡံ။

(သူရိေယာ၀ ေအာဘာသယ မန္တိလိတ္ခံ။)

ပ႒ာန ပစၥယုေဒၵသ


ေဟတုပစၥေယာ၊ အာရမၼဏ ပစၥေယာ၊ အဓိပတိ ပစၥေယာ၊ အနႏၲရ ပစၥေယာ၊ သမနႏၲရ ပစၥေယာ၊ သဟဇာတ ပစၥေယာ၊ အညမည ပစၥေယာ၊ နိႆယ ပစၥေယာ၊ ဥပနိႆယ ပစၥေယာ၊ ပုေရဇာတ ပစၥေယာ၊ ပစၧဇာတ ပစၥေယာ၊ အာေသ၀န ပစၥေယာ၊ ကမၼ ပစၥေယာ၊ ၀ိပါက ပစၥေယာ၊ အာဟာရ ပစၥေယာ၊ ဣၿႏၵိယ ပစၥေယာ၊ စ်ာန ပစၥေယာ၊ မဂၢ ပစၥေယာ၊ သမၸယုတၱ ပစၥေယာ၊ ၀ိပၸယုတၱ ပစၥေယာ၊ အတၳိ ပစၥေယာ၊ နတၳိ ပစၥေယာ၊ ၀ိဂတ ပစၥေယာ၊ အ၀ိဂတ ပစၥေယာတိ။

ဘုရားဂုဏ္ေတာ္ ၉-ပါး


ဣတိပိေသာ ဘဂ၀ါ အရဟံ၊ သမၼာသမၺဳေဒၶါ၊ ၀ိဇၨာ စရဏ သမၸေႏၷာ၊ သုဂေတာ၊ ေလာက၀ိဒူ၊ အႏုတၱေရာ ပုရိသ ဓမၼသာရထိ၊ သတၳာ ေဒ၀ မႏုႆာနံ၊ ဗုေဒၶါ၊ ဘဂ၀ါ။

အဘိေသက ဂါထာ


(က) ဇယေႏၲာ ေဗာဓိယာ မူေလ၊

(ဇယန္ေတာ ေဗာဓိယာ မူေလ၊)

သက်ာနံ နႏၵိ၀ၯေနာ။

(သက္က်ာနံ နန္ဒိ၀တ္ဒေနာ။)

ဧ၀ ေမ၀ ဇေယာ ေဟာတု၊

(ေအ၀ ေမ၀ ဇေယာ ေဟာတု၊)

ဇယႆု ဇယမဂၤေလ။

(ဇယတ္သု ဇယမဂၤေလ။)

(ခ) အပရာဇိတ ပလႅေကၤ၊

(အပရာဇိတ ပန္လင္ေက၊)

သီေသ ပုထု ၀ိပုကၡေလ၊

(သီေသ ပုထု ၀ိပုတ္ခေလ၊)

အဘိေသေက သဗၺဗုဒၶါနံ၊

(အဘိေသေက သတ္ဗဗုတ္ဒါနံ၊)

အဂၢပၸေတၱာ ပေမာဒတိ။ ။

(အက္ဂပ္ပတ္ေတာ ပေမာဒတိ။ ။)

ဘုရား အေနကဇာတင္ ျပီး၏။


ျမစိမ္းေတာင္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး ၏ ဘုရားအေနကဇာတင္ တရားေတာ္

http://www.myaseintaung.net/video/Audio/PaYakeTayar/003AhNaKaZarTin.MP3


ဆရာၾကီး ဦးဘခင္ ၏ ဘုရားအေနကဇာတင္ ဘုရားရွိခိုး
http://www.dhammaransi.net/Audio/UThanShwe/UBaKhin-DhammaTalk-04.mp3

Read more...

ငါေသမွေအးမယ္

ငါရွိမွ.....

ငါပါမွ.....

ငါလုပ္မွ.....

ငါသိမွ.....။

ငါ့ေလာက္သိ.....

ငါ့ေလာက္တတ္.....

ငါ့ေလာက္ျမတ္.....

ငါ့ေလာက္နပ္တာ ဘယ္မွာရွိလို႔လဲ။

ငါမရွိတဲ့အရပ္ ငတ္ေသႏိုင္တယ္။

ငါ့မပါတဲ့အဖြဲ႔ ပဲ့ထြက္ႏိုင္တယ္။

ငါမပါတဲ့အလုပ္ ရႈပ္ေထြးႏိုင္တယ္။

ငါမသိေသးတဲ့အေၾကာင္းအရာ အႏွစ္မပါႏိုင္။

ငါရွိတဲ့အရပ္.....

ငါပါတဲ့အဖြဲ႔.....

ငါလုပ္တဲ့အလုပ္.....

ငါသိတဲ့အေၾကာင္းအရာ.....

ငါဆိုတဲ့ငါက ေလာကကိုအလွဆင္မွာ။

ငါမရွိတဲ့အခါ.....

ငါေတြးျပီး စိတ္ပူမိ။

ေတြးမပူပါနဲ႔ဗ်ာ.....

ငကန္းေသ ငေစြေပၚမွာ.....

ဠင္းတေလာက္ေတာ့ ငွက္တိုင္းလွမွာ။

အရူးကိုလည္း ဗံုႏွင့္မေျမွာက္ခ်င္ေတာ့ဘူး။

တစ္တီတူးငွက္လိုလည္း မိုးေျခကန္ မအိပ္ခ်င္ေတာ့ဘူး။

အို....

ငါဆိုတဲ့ငါ

ေစာေစာေသ၊ ျမန္ျမန္ေသ၊ အခါမလပ္ေသ

တရိႈက္မက္မက္ေသ

ငါမရွိေလ ေကာင္းေလ။

ငါေသေလ ေကာင္းေလ။

ငါရွိေနသမွ်

ငါဆိုတဲ့အတၱ

ငါက ဒုကၡေပးအံုးမွာ။

ငါမရွိ၊ ငါမပါ

ငါမလုပ္၊ ငါမသိ

ငါမျမတ္၊ ငါမတတ္၊ ငါမနပ္တဲ့အခါ

ေလာက သာယာမွာ။

ငါေသ...ငါမ်ားမ်ားေသ

ငါေတြမ်ားမ်ားေသေလ

ကမၻာၾကီး ေအးခ်မ္းေလေပါ့။

မဂၢင္ဆရာေတာ္

၇-၁၁-၂၀၁၁

အာဟာရစာေစာင္ (အမွတ္စဥ္ ၁၃၁၊ မတ္လ- ၂၀၁၂)

Read more...

ရေ၀ႏြယ္ အသစ္ (အမွာစာ)














http://www.scribd.com/doc/84834722/%E1%80%9B%E1%80%B1%E1%81%80%E1%82%8F%E1%80%BC%E1%80%9A%E1%80%B9%E1%80%A1%E1%80%9E%E1%80%85%E1%80%B9-%E1%80%A1%E1%80%99%E1%80%BD%E1%80%AC%E1%80%85%E1%80%AC

Read more...

ေမတၱာ ၊ ဓမၼ သာသနာ့အလင္းေရာင္တို႔၏ ေအးျမေသာဆဲြငင္အား - ျမသန္းစံ

ေမတၱာ ၊ ဓမၼ သာသနာ့အလင္းေရာင္တို႔၏ ေအးျမေသာဆဲြငင္အား ebook [ ျမသန္းစံ ]

Read more...

သစ္ပင္စိုက္ျပီးရင္ ေရေလာင္းပါ - ရေ၀ႏြယ္ (အင္းမ)

သစ္ပင္စိုက္ျပီးရင္ ေရေလာင္းပါ - ရေ၀ႏြယ္ (အင္းမ)

Read more...

ရိွတဲ႔ အတိုင္းလည္းသိဖို႔ သိတဲ႔ အတိုင္းလည္ရိွေနဖို႔ - ၿမသန္းစံ

ျမသန္းစံ - ရိွတဲ႔ အတိုင္းလည္းသိဖို႔ သိတဲ႔ အတိုင္းလည္ရိွေနဖို႔


http://minus.com/mRB4AltR7


Read more...

Sunday, March 18, 2012

မရမ္းေခ်ာင္း အနာၾကီးေရာဂါေဂဟာအတြက္ အလႈဳရွင္မ်ား ဖိတ္ေခၚၿခင္း

အားလံုးမဂၤလာပါခင္ဗ်ား။
ၿမန္မာမုဒိတာလူငယ္မ်ားအဖြဲ႔၏ ဒုတိယေၿမာက္အလႈဳအၿဖစ္ မရမ္းေခ်ာင္း အနာၾကီးေရာဂါသည္ေဂဟာကို ဧၿပီလပထမပတ္တြင္ လိုအပ္သည္မ်ားကို တတ္နိုင္သေလာက္ လႈဳဒါန္းရန္ စီစဥ္ထားပါတယ္ခင္ဗ်ား။ အလႈဳေငြ ရရွိမႈ အေပၚမူတည္ၿပီး
၁။ေငြသားအလွဴ
၂။ေဆး၊ ဆန္အလွဴ
၃။အ၀တ္အထည္
၄။၀ွီးခ်ဲ မ်ားကို အလႈုေငြ ရရွိတဲ့အေပၚမူတည္ၿပီး လွဴဒါန္းနိုင္ဖို႔ စီစဥ္ထားပါတယ္။ ပါ၀င္အားၿဖည့္ လွဴဒါန္းလိုသူမ်ားအား ကၽြန္ေတာ္တို႔အဖြဲ႔မွ လႈိုက္လွဲစြာ ၾကိဳဆိုပါတယ္ခင္ဗ်ား။

မရမ္းေခ်ာင္း အနာၾကီးေရာဂါသည္ ေစာင့္ေရွာက္ေရးေဂဟာအေၾကာင္း

ရန္ကုန္တိုင္း၊ လွည္းကူးၿမိဳ ႔နယ္ ေဖာင္ၾကီးအလြန္မွာ ေဂဟာ တည္ရွိပါတယ္။ လက္ရွိ ေဂဟာက ေစာင့္ေရွာက္ထားသူ ေ၀ဒနာသည္ က်ား ၅၇ဦး၊ မ ၄၆ဦး စုစုေပါင္း ေ၀ဒနာသည္ ၁၀၃ဦး ရွိပါတယ္။


ေန႔စဥ္ လူေနမႈဘ၀

ေ၀ဒနာရွင္ေတြဟာ မနက္ေစာေစာ ဘုရား၀တ္တက္ၾကတယ္။ ၿပီးရင္ ေစာင့္ေရွာက္ေရးေဂဟာက ဆန္(၇)ၿပည္ေလာက္ ခ်က္ထားတဲ့ ထမင္းကို ဆီငါးက်ပ္သား တစ္ဆယ္သားေလာက္ထည့္ၿပီး ေၾကာ္ထားတဲ့ထမင္းကို ေကၽြးပါတယ္။ အလႈဳရွိတဲ့ေန႔ဆို အသားဟင္းနဲ႔ သူတို႔စားေသာက္ေနၾကပံုက အလြန္ကို အားရစရာ ေကာင္းလွပါတယ္။ အလႈဳရွင္ မရွိတဲ့ေန႔ဆိုရင္ သူတို႔ေတြဟာ ၿပဳတ္မနူးပဲ၊ၿပဳတ္နူးပဲေတြကို အရည္က်ဲခ်က္လိုက္၊ ကုလားပဲဟင္းလို ခ်က္လိုက္နဲ႔ မ်ိဳးစံုခ်က္ေကၽြးတာနဲ႔ပဲ စားၾကရပါတယ္။ ညစာကိုလည္း ေစာေစာကလို စားအၿပီးမွာ ေၿမစိုက္တဲ ဓမၼာရံုကို သြားၾကၿပီး တရားနာၿခင္းအမႈကို ၿပဳၾကပါတယ္။

တစ္နွစ္ပတ္လံုး ေ၀ဒနာသည္ေတြ နွစ္ၾကိမ္ပဲ စားခဲ့ဖူးတယ္ဆိုတဲ့ ဒံေပါက္ထမင္း

ဆရာ၀န္လာတဲ့ ရက္ေတြမွသာ ေဆးခန္းၿပခြင့္ရွိပါတယ္။ လက္ရွိ အခ်ိန္မွာ တိုက္နယ္ေဆးရံုေလးက ဆရာ၀န္ေလးဟာ ဆယ္ရက္တစ္ေခါက္သာ ေရာက္ၿဖစ္တယ္ ေၿပာပါတယ္။ အခ်ိန္ၿပည့္ blue staff တစ္ေယာက္ ရွိေပမဲ့ လက္ရွိ လူနာအင္အားနဲ႔က ေတာ္ေတာ့္ကို ကြာၿခားေနပါတယ္။

ဒီလို ဖိနပ္ေတြ စီးၾကရပါတယ္။

သူတို႔ေတြရဲ့ ေၿခေခ်ာင္းေတြဟာ တစ္ဖက္နဲ႔တစ္ဖက္ အတိုအရွည္ မညီၾကပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ သူတို႔ေတြအတြက္ အထူးၿပဳလုပ္ထားတဲ့ ဖိနပ္ေတြ စီးၾကရပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အဲဒီ အထူးၿပဳလုပ္ထားတဲ့ ဖိနပ္ကိုလည္း တစ္ခါတစ္ေလသာ လႈဳဒါန္းမဲ့သူ ရွိပါတယ္တဲ့။ အဲလိုအခ်ိန္မွာေတာ့ ေၿခေထာက္မွာ ၿဖစ္ေနတဲ့ အနာေရာဂါေတြဟာ သက္သာေလ့ရွိပါတယ္။ ဖိနပ္ၿပတ္သြားၿပီး လွဴဒါန္းမဲ့လူမရွိရင္ေတာ့ လက္ရွိ အမ်ားစီးေနတဲ့ ဖိနပ္ေတြကို ၾကိဳးေတြဆိုး ၿဖတ္ညွပ္ၿပီး စီးေနၾကရပါတယ္။

သူတို႔ေတြရဲ့ မ်ိဳးဆက္ကေလးေတြ

အနာၾကီးေရာဂါသည္ ခံစားခဲ့ရတဲ့လူေတြဟာ သာမန္လူေတြပဲ ၿဖစ္တာမို႔ အိမ္ေထာင္ၿပဳနိုင္ၾကသလို သားသမီးေတြလည္း ထြန္းကား ၾကပါတယ္။ သူတို႔မွာ ေ၀ဒနာရဲ့ ဖိစီးမႈေတြေၾကာင့္ ဒဏ္ရာဒဏ္ခ်က္ေတြနဲ႔ ခံစားၾကရေပမဲ့ အနာၾကီးေရာဂါေဆး ေသာက္ထား တာေၾကာင့္ ေမြးလာတဲ့ သားသမီးေလးေတြမွာေတာ့ ေရာဂါကင္းၾကပါတယ္။ သူတို႔ သူတို႔ေလးေတြဟာလည္း မွီတြယ္စရာ ေဂဟာေလးမွာ ေနထိုင္ရင္း အလွဴရွင္ေတြရဲ့ လွဴဒါန္းမႈကို ေမွ်ာ္လင့္ကာ ဘ၀ကုိ ခ်ဳိဳ ႔တဲ့စြာ ၿဖတ္သန္းေနၾကရပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဘာ့ေၾကာင့္ သူတို႔ကို ကူညီသင့္သလဲ

အနာၾကီးေရာဂါသည္မ်ားကို အရပ္ထဲမွာ (မရိုေသစကား) အႏူလို႔ ေခၚေ၀ၚၾကပါတယ္။ လူေတာထဲ အ၀င္မခံ ရြံၾကပါတယ္။ ေရာဂါ ကူးမွာ ေၾကာက္ၾကပါတယ္။ ေရာဂါသည္ေတြ ကိုယ္တိုင္ကလည္း လူေတြၾကားထဲ မသြားရဲ မလာရဲ အၿမဲတမ္း စိတ္အားငယ္ေနၾက ပါတယ္။ အနာတစ္ခုၿဖစ္ရင္ လြယ္လြယ္နဲ႔ မေပ်ာက္ပဲ အဆိုးဆံုး အေၿခအေနထိ ခံစားရၿပီး ၿဖတ္ေတာက္ပစ္ရပါတယ္။ အနာၾကီးေရာဂါ ကုသေဆး ေသာက္ထားၾကလို႔ ကူးစက္နိုင္ၿခင္း မရွိၾကေတာ့ေပမဲ့ ေနာက္ဆက္တြဲေ၀ဒနာေတြက မရႈမလွပါဘူး။ ေၿခလက္ေတြဟာ ထံုေနၾကၿပီး ေၿခေထာက္ကို သံစူးရင္ေတာင္မသိနိုင္ၾကပဲ ေပါင္မွာအက်ိတ္ခိုလာမွ အနာရွိေလာက္တယ္ထင္ၿပီး ၿဖဲရွာရတဲ့ဘ၀ေတြပါ။ တစ္ခ်ိဳ ႔ေတြဆို ဘီးတပ္ ကုးလားထိုင္ေပၚမွာပဲ ဘ၀ကို ကုန္ဆံုးေနရပါတယ္။


ေဂဟာမွ ေ၀ဒနာသည္ အဖြားအရြယ္တစ္ဦး

အဲဒီေ၀ဒနာရွင္ေတြဟာ အရင္က ကၽြန္ေတာ္တို႔လို လူေကာင္းေတြပါပဲ။ ကံတရား၊ စိတ္၊ ဥတု၊ အဟာရမမွ်တမႈေတြေၾကာင့္ အရြယ္မ်ိဳးစံုမွာ အနာၾကီးေရာဂါကို ခံစားခဲ့ၾကရင္း လူေတာမတိုင္းနိုင္တဲ့အထိ ၿဖစ္ခဲ့ရပါတယ္။ ကူညီသည့္သူမ်ားကို အားကိုးရင္း အသက္ဆက္ေနရသူေတြ ၿဖစ္ပါတယ္။ လက္ရွိ အဆိုပါ ေ၀ဒနာရွင္မ်ားအတြက္ လွဴဒါန္းေနသူမ်ား ရွိၾကေသာ္လည္း လွဴဒါန္းမႈအားမွာ ဆင္၏ ခံတြင္းကို နွမ္းပက္သလို အရမ္းကို အားနည္းေနပါေသးတယ္။

ေဆးထည့္တဲ့အခါ ေၿခေထာက္တင္တဲ့ခံုကို ၾကည့္ၿခင္းအားၿဖင့္ လိုအပ္မႈေတြကို ထင္သာ ၿမင္သာေစပါတယ္။

ထိုသူေတြအတြက္ ဆန္၊ဆီ၊ေဆး၊အ၀တ္အထည္၊ ၀ွီးခ်ဲမ်ား တကယ့္ကို လိုအပ္ေနပါတယ္။ အလႈဳရွင္ေတြ လိုအပ္ေနပါတယ္။ အကယ္၍ စိတ္ပါ၀င္စားစြာ လႈဳဒါန္းလိုသူမ်ားအေနနဲ႔ မိမိတို႔ ေနထိုင္ရာ နိုင္ငံအလိုက္ ေအာက္ပါ အက်ိဳးေတာ္ေဆာင္မ်ားထံ ၂.၄.၂၀၁၂ ေနာက္ဆံုးထားၿပီး ဆက္သြယ္ လႈဳဒါန္းနိုင္ၾကပါတယ္ခင္ဗ်ား။

ၿဗိတိန္မွ အက်ိဳးေတာ္ေဆာင္
အရွင္ဇနက(သႏၲိသုခ)
venjanaka@gmail.com
+၄၄ ၇၇၄၀ ၉၈၃၉ ၄၂

(Barclays Bank account)
MR U JANAKA
Sort Code: 20-42-73 10039764


အေမရိကမွ အက်ိဳးေတာ္ေဆာင္
ဗညားရွိန္@လင္းေခတ္ဒီနို
lynnkhitdeno301@gmail.com
+၁၂၀ ၁၈၈၈ ၉၇၅၁

စင္ကာပူနိုင္ငံမွ အက်ိဳးေတာ္ေဆာင္မ်ား
၁။ကိုၿငိမ္းနိုင္ @ ကိုနိုင္ထြဋ္
eikunaing@gmail.com
+၆၅ ၉၀၂၂ ၁၈၀၇
+၆၅ ၉၈၈၂ ၉၀၇၈


၂။ကိုရင္ + မဒမ္ကိုး
celestial.whiteangle@gmail.com
+၆၅ ၈၃၇၅ ၁၀၆၉

ထိုင္၀မ္မွ လႈဳဒါန္းလိုသူမ်ားအတြက္
ပစ္ပစ္ @ ဂ်ယ္ရီပစ္ပစ္
+၈၈၆ ၉၃၀ ၄၁၃ ၂၂၀
jerrypigpig@gmail.com

မေလးရွားနိုင္ငံ အက်ိဳးေတာ္ေဆာင္
၁။ဇင္ၿငိမ္းဦး(ၿမန္မာ အိုင္တီနန္းေတာ္)
+၆၀ ၁၇၇၀ ၅၈၂ ၁၉

၂။လြင္ၿပင္လႈိုင္းငယ္+မစံပယ္ (Sunway)
lwinpyinhlaingnge@gmail.com
+၆၀ ၁၄၆၆ ၃၀၁ ၇၃

၃။ေမာင္(စြယ္စံုက်မ္း) (Kalang)
zwmnna@gmail.com
+၆၀ ၁၆၃၂ ၄၉၆ ၉၁

၄။ေမာင္ဘုန္း
mr.janjarom@gmail.com
+၆၀ ၁၀၂၈၂၇၀၇၁

၅။မိုးဇက္ (ကလန္း)
bloggermoses@gmail.com
http://www.facebook.com/profile.php?id=100003084986957

ၿမန္မာနိုင္ငံ အက်ိဳးေတာ္ေဆာင္မ်ား
၁။andrew @ေက်ာ္စြာစိုးၿမတ္
andrewkc189@gmail.com
+၉၅၁ ၆၄၃ ၀၈၆

၂။သမီးစံ
sandartinmyint@gmail.com
+၉၅၁ ၃၉၁ ၇၅၄
+၉၅၁ ၃၉၁ ၀၀၃
http://www.facebook.com/profile.php?id=100003084986957#!/mi.san1


ဂ်ပန္ႏုိင္ငံ အက်ိဳးေတာ္ေဆာင္
ရန္ႏိုင္ @ ေန၀သန္ရဲ့ အုိေအစစ္
nay.naywathan@gmail.com
+81 80 3852 5214


လႈဳရွင္မ်ားအား ၀မ္းေၿမာက္၀မ္းသာ ၾကိဳဆိုလ်က္
MMYG လူငယ္မ်ားအဖြဲ႔ ကိုယ္စား
ကိုရင္
18:00( GMT)

Read more...

Friday, February 24, 2012

Statement of S Gum Aung by Ps U ZawMin (MCA Thailand)





ေၾကျငာခ်က္...



ဆရာနည္းနည္းေၾကျငာစရာေလးရိွတယ္လို႕... ဤပလႅင္က ဘုရားရဲ႕ ဘုန္းေတာ္အတြက္ပဲျဖစ္တယ္လို႕ ေျပာခ်င္တယ္... ဘုရားသခင္ရဲ႕ ဘုန္းေတာ္ကိုေထာက္ျပီးစကားေျပာၾကရေအာင္လို႕... ေအမင္...
ဘုရားသခင္ ဘုန္းေတာ္ကိုေထာက္ျပီးစကားေျပာၾကရေအာင္လို႕... တခါတေလမွာ ဒီပလႅင္ကိုသံုးျပီးေတာ႕မွ
ေျပာတာမွားတဲ႕အတြက္ေၾကာင္႕ ေျမာက္ျမားစြာေသာသူေတြ ခက္ခဲ႕မႈေတြေရာက္တတ္တယ္...



S.Gum Aung ကိစၥ



ဆရာဒီေန႕ဘာေျပာခ်င္သလဲဆိုေတာ႕ က်န္ခဲ႕တဲ႕ ၅ ရက္ေန႕တုန္းက S.Gum Aung နဲ႕ပတ္သက္ျပီးမွ နည္းနည္းေလး ေျပာျပခ်င္တယ္... ဒီမွာရိွတဲ႕ အသင္းသူ အသင္းသားေတြေကာ ကမာၻတစ္လႊားရိွတဲ႕ ၀က္ဆုိဒ္မွာၾကည္႕ျပီး ခြန္အားယူတဲ႕ ညီအကိုေမာင္ႏွမေတြအေယာက္တုိင္းကို စကားေျပာခ်င္တယ္... ဒီဆရာရဲ႕ သြန္သင္ခ်က္ေတြ ဒီတစ္ခါ သက္ေသခံခ်က္ေပါ႕ သြန္သင္ခ်က္မပါပါဘူး... သူသက္ေသခံသြားတဲ႕ အရာေပၚမွာ အားလံုးခြန္အားရျပီးေတာ႕မွ အၾကီးအက်ယ္ ၀မ္းေျမာက္ၾကတယ္... စိတ္လႈပ္ရွားၾကတယ္... တကယ္ေကာင္းတဲ႕ ဇာတ္လမ္းျဖစ္တယ္လို႕ ခံယူမိခဲ႕ၾကတယ္... သို႕ေသာ္ MCA အသင္းေတာ္က အသင္းေတာ္တပါးတည္းပဲ မဟုတ္ပဲနဲ႕ လုပ္ေဖာ္ေဆာင္ဖက္ေတြက ကမာၻနဲ႕အ၀ွမ္းရိွေနၾကတယ္... MCA ကိုလည္း ခ်စ္တယ္ ထုိအသင္းေတာ္မ်ားကိုလည္း ခ်စ္ၾကတဲ႕အခါမွာ တစ္ေယာက္နဲ႕တစ္ေယာက္ မိသဟေတြ ေျမာက္ျမားစြာ ရိွတဲ႕အတြက္ေၾကာင္႕ အသင္းေတာ္ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက သင္းအုပ္ဆရာမ်ား လုပ္ေဖာ္ေဆာင္ဖက္ေတြေပါ႕ေနာ္...တစ္ခ်ဳိ႕က စာေရးလာျပီးေတာ႕မွ ဆရာရဲ႕ ဆရာ S.Gum Aung နဲ႕ပတ္သက္ျပီးေတာ႕မွ အေျဖေလးေတြ ေပးလာတယ္...



အမွားေတြ...



ေနာက္ဒီအေျဖေလးေတြကို တုိက္ၾကည္႕တဲ႕အခါမွာ သူတို႕ရဲ႕ အေျဖေပးတာေတြ အားလံုးက အမွန္ျဖစ္ျပီးေတာ႕မွ ဆရာ S.Gum Aung ပလႅင္ကိုသံုးျပီးေတာ႕မွ သက္ေသခံခ်က္ေတြထဲမွာ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက အမွားျဖစ္တယ္ဆိုတာကို ဆရာတို႕ခံစားတယ္... အမွားျဖစ္တဲ႕အတြက္ေၾကာင္႕ ဒီပလႅင္က ကၽြန္ေတာ္တို႕ အမွား ေျပာဖို႕မဟုတ္ဘူး သမၼာတရားကိုေျပာျပီးမွ လႊတ္ျခင္းကိုရဖို႕ရန္အတြက္ ျဖစ္ေသာေၾကာင္႕ ဒီေန႕ သူ႕ရဲ႕အမွားေတြထဲမွာမွ ဆရာတို႕ သိသေလာက္ေပါ႕ေနာ္... ေသခ်ာသိသေလာက္က နံပတ္ (၁) က သူ R.I.T ဆင္းမဟုတ္ဘူးဆိုတဲ႕အေၾကာင္းကို ဆရာတို႕ ေသခ်ာခံယူတယ္... R.I.T လံုး၀မျပီးဘူးဆိုတာကို သေဘာေပါက္သြားတယ္... ဒုတိယအခ်က္ကေတာ႕ သူ ဘဲြ႕ေတြ ၉ လံုးေလာက္ ရျပီးေတာ႕မွ ၾကီးမားစြာ အဆင္႕ ေရာက္ခဲ႕တယ္ဆိုတာကလည္း အဲဒါက မမွန္တဲ႕အရာျဖစ္တယ္... ဒီ ၂ ခ်က္ေလာက္နဲ႕ပဲ ကၽြန္ေတာ္တို႕ လံုေလာက္ပါတယ္... က်န္တာေတြကေတာ႕ သူဘာေတြေျပာတယ္ဆိုတာကိုေတာ႕ ဆရာတို႕ မစဥ္းစားေတာ႕ဘူး သို႕ေသာ္ သူ႕ရဲ႕ ေျပာဆိုခ်က္ေတြ အားလံုးအေပၚမွာ အမွားေတြပါတယ္... သမၼာတရားကို တိမ္းေစာင္းျပီးမွ ေျပာတဲ႕အရာျဖစ္ေသာေၾကာင္႕ ဆရာတို႕ MCA အသင္းေတာ္အေနနဲ႕ သူ႕ကုိ... (xxxxxxxx xxxx အသံျဖတ္ပစ္ထား...)



၀က္ဆုိဒ္မွလင္႕ခ္မ်ားကိုရပ္ဆိုင္း...



က်န္ခဲ႕တဲ႕အပတ္ကစျပီးေတာ႕မွ ၀က္ဆုိဒ္မွာ ဆရာတို႕ ရပ္ဆိုင္းခဲ႕ျပီးျပီ... အခုခ်ိန္မွာေတာ႕ ဆရာတို႕ အသင္းေတာ္အေနနဲ႕ ေၾကျငာဖို႕ျဖစ္တဲ႕အတြက္ေၾကာင္႕ ဆရာကိုယ္တုိင္ ထလာျပီးေတာ႕မွ ဒီအရာကို တရား၀င္... တရား၀င္ဆိုတဲ႕ ေနရာမွာ တကယ္ကိုျပင္းျပင္းထန္ထန္ေပါ႕ သူရဲ႕ ၾသ၀ါဒေတြဟာ မွားတယ္ဆိုတဲ႕ အေၾကာင္းကို ဒီကေနျပီးေတာ႕ အနည္းငယ္ေျပာခ်င္ပါတယ္... ဒီမွာရိွတဲ႕ အသင္းသူ အသင္းသားေတြလည္း သိရေအာင္... ကိုယ္ယူသြားတဲ႕ အေခြေတြရိွမယ္... ကိုယ္ယူသြားတဲ႕ ၀က္ဆိုဒ္ရဲ႕ဟုတ္လား... လင္႕ခ္ေတြရိွတယ္ဆိုရင္လည္း အားလံုးကိုဖ်က္လုိက္ပါ... ဖ်က္လုိက္ဖို႕ေကာင္းတယ္... ဒါဟာ ေကာင္းတဲ႕ အရာမဟုတ္ဘူးလို႕... ဘုရားရွင္က သမၼာတရားအားျဖင္႕ပဲ ေျပာင္းလဲေစတာျဖစ္တယ္... အေရာအေႏွာအားျဖင္႕ ေျပာင္းလဲေစတဲ႕ ဘုရားမဟုတ္ပါဘူးလို႕... ဒါေၾကာင္႕မို႕လို႕ ေမတၱာနဲ႕လည္းေျပာခ်င္တယ္... ပါ၀င္ေပးတဲ႕ ညီအကိုေမာင္ႏွမေတြ ေစတနာနဲ႕ စာေတြပို႕ေဆာင္ေပးတဲ႕ ညီအကိုေမာင္ႏွမေတြေပၚမွာလည္း ဘုရားသခင္ ေကာင္းခ်ီးေပးပါေစ... အထူးပဲ ေက်းဇူးတင္တယ္ဆိုတဲ႕အေၾကာင္းကို အသင္းေတာ္ကိုယ္စား အေနနဲ႕ေသာ္လည္းေကာင္း... ဆရာေဇာ္မင္းကေနျပီးေတာ႕ ေျပာပါတယ္လို႕... အေယာက္တုိင္းအေယာက္တုိင္းကို ဘုရားရွင္ေကာင္းခ်ီးေပးပါေစ...



Read more...

Monday, February 20, 2012

တိတၳိမ်ားႏွင္႔ ဘုရားသာသနာ

အပုိင္း (၁)


Vimuttisukha Bliss မွ


ဘုန္းဘုန္း လကၤာအရွင္ဘုရား။ သူ႔ရဲ ႔က်န္တဲ့ တရားႏွစ္ပုဒ္ကိုလည္း နားေထာင္ျပီး လြဲေနတာမ်ားကို အားလံုးအတြက္ ရွင္းျပေပးပါအံုးလို႔ ရိုေသစြာျဖင့္ ေလွ်ာက္ထားပါတယ္ဘုရား………………………. ဆုိလုိ႔ေလ႔လာသုံးသပ္ၾကည္႔ရာမွ http://www.youtube.com/watch?v=NQbm6gVMq_8&list=UUtcxeCFiTcZsZa3rZJSOh_g&index=2&feature=plcp မွာၿမတ္ဗုဒၶ၏ တရားေတာ္မ်ားအေပၚမွာ ခရစ္ယာန္ဓမၼဆရာ၏ ယူဆေၿပာဆုိေနမွု တုိ႔ဟာ ၾကက္သီးၿဖန္းၿဖန္းထေလာက္ေအာင္ကုိ ေၾကာက္မက္ဖြယ္ပင္ေကာင္းလွေပေတာ႔၏ ။ အဘယ္႔ေၾကာင္႔နည္း ????




ငွက္မွန္လွ်င္ ပ်ံရင္းေသ လူမွန္လွ်င္လည္း က်င္႔ၾကံၾကိဳးကုတ္ရင္း ေသၾကရမယ္ ေသၿပန္ေတာ႔လည္း ေမြးကတည္းကပါလာတဲ႔ အတြက္ မည္သည္႔ကုသုိလ္ၿပဳၿပဳ ငရဲက်ရမွာပါပဲ (တစ္နည္းအားၿဖင္႔ ဒါန သီလ ဘာ၀နာဟာ ဘာအက်ိဳးတစ္စုံတစ္ရာမွ မရွိပါဘူး )စသည္ၿဖင္ ႔




ဘုရားရွင္လက္ထက္ေတာ္က မကၡလိေဂါသာလဆုိတဲ႔ အယုတ္ညံ႕ဆုံးဂုိဏ္းဆရာၾကီးရဲ႕




'ငါသည္ ဤသီလျဖင့္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ဤက်င့္ဝတ္ျဖင့့္္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ဤၿခိဳးျခံမႈျဖင့့္္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ဤအက်င့္ျမတ္ျဖင့့္္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ မရင့္ေသးေသာ ကံကိုမူလည္း ရင့္ေစမည္ ရင့္ၿပီးေသာ ကံကိုမူလည္း ေတြ႕၍ ေတြ႕၍ ပ်က္စီးေစမည္'ဟုဤသို႔ (ျပဳျပင္ႏိုင္ျခင္း မရွိ) “ …..လုိ႔ ယူတဲ႔ အယူမွားေတြကုိၿဖန္႔ေ၀ေဟာေၿပာေနတာ ေတြ႔လုိက္ရလုိ႔ပါ ။




ယင္း တိတၳိဆရာၾကီး မကၡလိေဂါသာလ၏ အယူ၀ါဒႏွင္႔ပတ္သက္၍ ဘုရားရွင္ကိုယ္ေတာ္တုိင္က-




“ ရဟန္းတို႔ ျမစ္ဆံုျမစ္ဝ၌ ေထာင္ထားေသာ ၿမႇဳံးသည္ မ်ားစြာကုန္ေသာ ငါးတို႔၏ အစီးအပြါးမဲ့ရန္ ဆင္းရဲရန္ အက်ဳိးမရွိ ပ်က္စီးရန္ ျဖစ္သကဲ့သို႔၊ ရဟန္းတို႔ ဤအတူသာလွ်င္ လူေထာင္ၿမႇဳံးကဲ့သို႔ ေလာက၌ ျဖစ္ေပၚလာေသာ (မဂ္ဖိုလ္မွ) အခ်ည္းႏွီးျဖစ္ေသာ ေယာက်္ား မကၡလိေဂါသာလသည္ မ်ားစြာ ေသာ သတၱဝါတို႔၏ အစီးအပြားမဲ့ရန္ ဆင္းရဲရန္ အက်ဳိးမရွိ ပ်က္စီးရန္ ျဖစ္၏ “ဟု ကဲ႕ရဲ႕ရွုံ႕ခ်ေတာ္မူခဲ႔ေပ၏




ဒါ႔ေၾကာင္႔ ယင္း Video file ကုိ အေသးစိတ္ ရွင္းလင္းမေပးခင္ တိတၳိဂုိဏ္းဆရာၾကီးတုိ႔အယူအဆကုိ အထူးသၿဖင္႔ ယင္း ဓမၼဆရာက တစ္ဖန္ၿပန္လည္ေဖာ္ထုတ္လာေသာ မကၡလိေဂါသာလ၏ အယူ၀ါဒကုိ မိစၦာအယူ၀ါဒမ်ားကိုနားလည္သေဘာေပါက္ေစဖုိ႔ မိမိပုိ႔စ္နဲ႔ရွင္းတဲ႔အခါမွာလည္း နားလည္လြယ္ေစဖုိ႔ ေရွးဦးစြာ ၾကိဳတင္၍ တင္ၿပေပးလုိက္ရပါတယ္။




xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx




တိတၳိမ်ားႏွင္႔ ဘုရားသာသနာ




ဘုရားရွင္ပြင္႔ေတာ္မမူခင္က တိတၳိဂုိဏ္းဆရာၾကီးမ်ားသည္ အလြန္စားသာလွေပ၏ ။ ပိန္းပိတ္ေအာင္ေမွာင္မုိက္ေနတဲ႔ေလာကၾကီးအတြင္းကမ်က္ကန္းမ်ားကုိ မ်က္မၿမင္ကလမ္းၿပေနဘိ၏သုိ႔တည္း ။သုိ႔ေသာ္ အမွန္တရားကုိ ၾကားပင္မၾကားဖူးသူတုိ႔အဖုိ႔မွာ ယင္းအလိမ္အညာတရားကုိပင္ အမွန္ထင္ကာ ကုိးစားေနၾကရသည္႔ ေခတ္အခါကာလမဟုတ္ပါလား။ ဒါ႔ေၾကာင္႔ ဇာတံ သရဏေတာ ဘယံ- ကုိးကြယ္မွုမွားယြင္းပါက ကုိးကြယ္ရာမွပင္ ေဘးၿဖစ္ရသည္ဟု ဆုိခဲ႔သည္မဟုတ္ပါလား ။




အရွင္ဘုရားက ဗုဒၶစာေပေတြပဲ ဖတ္ဖတ္ၿပီး တိတၳိ တိတၳိနဲ႔မစြပ္စြဲလုိက္ပါနဲ႔ဘုရား ေတာ္ၾကာ သူေတာ္ေကာင္းတရားေတြထြန္းကားေအာင္ ေဟာၾကားၿပသေနတဲ႔သူေတာ္စင္ေတြမ်ားၿဖစ္ခဲ႔ရင္ အရွင္ဘုရားပါ အၿပစ္သင္႔ေနမယ္ေနာ္လုိ႔ နားမလည္သူေတြက ဆုိခ်င္ဆုိၾကပါလိမ္႔ဦးမယ္ ။ ဟုတ္ၿပီေလ ဒါဆုိ ယင္းဆရာၾကီးတုိ႔အယူ၀ါဒ ဘယ္သုိ႔ဘယ္ပုံဆုိိတာ အနည္းငယ္ ေလ႔လာၾကည္႔ၾကတာေပါ႔ ။




ဘုရားရွင္မပြင္႔ခင္ထဲက ယင္းတိတၳိဂုိဏ္းၾကီး (၆)ခုဆုိတာရွိခဲ႔တာပါ ယင္းတုိ႔ထဲက




၁။ ပူရဏကႆပ ဆုိတဲ႔ ဂုိဏ္းဆရာၾကီးအယူဝါဒကုိ အဇာတသတ္မင္းက ေမးၿမန္းစုံစမ္းရာမွာ




''မင္းႀကီး ျပဳသူ ျပဳေစသူ ျဖတ္သူ ျဖတ္ေစသူ ႏွိပ္စက္သူ ႏွိပ္စက္ေစသူ ပူေဆြးေအာင္ျပဳသူ ျပဳေစသူပင္ပန္းေအာင္ ျပဳသူ ျပဳေစသူ တုန္လႈပ္သူ တုန္လႈပ္ေစသူ အသက္ကို သတ္သူ (သတ္ေစသူ) ခိုးယူသူ (ခိုးယူေစသူ) အိမ္ကို ေဖာက္ထြင္းသူ (ေဖာက္ထြင္းေစသူ) (ရြာကို) တိုက္ခိုက္လုယူသူ့ (တိုက္ခိုက္လုယူေစသူ) တစ္အိမ္တည္းကို တိုက္ခိုက္လုယူသူ (တိုက္ခိုက္ လုယူ ေစသူ) ခရီးလမ္း၌ေစာင့္၍ လုယက္သူ (လုယူေစသူ) သူ႔မယားကို သြားလာသူ (သြားလာ ေစသူ) မမွန္စကားကို ေျပာသူ (ေျပာေစသူ) မ်ားသည္ မေကာင္းမႈကို ျပဳေသာ္လည္း ျပဳသည္ မမည္၊




ဤေျမေပၚရွိ သတၱဝါတို႔ကိုသင္တုန္းသြားစက္ျဖင့္ တစ္ခုတည္းေသာ အသားစု အသားပုံ ျဖစ္ေအာင္ အကယ္၍ ျပဳေစကာမူထိုအေၾကာင္းေၾကာင့္ မေကာင္းမႈ မရွိ၊ မေကာင္းမႈျဖစ္ျခင္း မရွိ၊ ဂဂၤါျမစ္၏ ေတာင္ဘက္ကမ္း၌ေနေသာ သူသည္လည္း၁ အသက္ကို သတ္လ်က္ သတ္ေစ လ်က္ ျဖတ္လ်က္ ျဖတ္ေစလ်က္ႏွိပ္စက္လ်က္ ႏွိပ္စက္ေစလ်က္ သြားေစကာမူ ထို (သတ္ျခင္း စေသာ) အေၾကာင္းေၾကာင့္ မေကာင္းမႈမရွိ၊ မေကာင္းမႈ ျဖစ္ျခင္းမရွိ၊




ဂဂၤါျမစ္၏ ေျမာက္ဘက္ ကမ္း၌ ေနေသာ သူသည္လည္း၂ လွဴလ်က္လွဴေစလ်က္ ပူေဇာ္လ်က္ ပူေဇာ္ေစလ်က္ သြားေစကာမူ ထို (လွဴျခင္းစေသာ) အေၾကာင္းေၾကာင့္ေကာင္းမႈမရွိ၊ ေကာင္းမႈ ျဖစ္ျခင္းမရွိ၊ အလွဴေပးျခင္း ဣေႁႏၵကို ဆုံးမျခင္း သီလေစာင့္စည္းျခင္းအမွန္ဆိုျခင္းတို႔ေၾကာင့္ ေကာင္းမႈမရွိ၊ ေကာင္းမႈ ျဖစ္ျခင္းမရွိ''ဟု ေျပာဆိုပါသတဲ႔ ။




၁။ ဂဂၤါျမစ္ ေတာင္ဘက္ကမ္းသားတို႔သည္ ရက္စက္ၾကမ္းၾကဳတ္ကုန္၏။




၂။ ဂဂၤါျမစ္ ေျမာက္ဘက္ကမ္းသားတို႔သည္ သဒၶါတရားရွိကုန္၏၊ ဘုရားတရားသံဃာကို ၾကည္ညဳိကုန္၏ဟု အ႒ကထာ၌ ဆိုသည္။)




ယင္း ပုရာဏကႆပ တိတၳိေခါင္းေဆာင္ၾကီး၏ အယူ၀ါဒမွာ ကံမဲ႔၀ါဒၿဖစ္ေပသည္ ။ သတ္ၿဖတ္ညွင္းဆဲသူ ခုိး၀ွက္သူ လုယက္သူစတဲ႔ ရက္စက္ယုတ္မာေသာအကုသုိလ္ကၿပဳသူ ႏွင္႔ ေကာင္းမွဳကုသုိလ္ ဒါန သီလ ဘာ၀နာၿပဳသူတုိ႔သည္ အတူတူ လူလူခ်င္းသာၿဖစ္ေပ၏ ေကာင္းမွု မေကာင္းမွုဆုိတာ တကယ္မရွိေသာ ပညတ္မွ်သာတည္းဟု ေဟာေၿပာေနေပ၏။




ထင္းအယူအဆသာ တစ္ကမၻာလုံးၿပန္႔ႏွံ႔သြားပါက သတ္ၿဖတ္လုယက္ၿခင္း စတဲ႔ဒုစရုိက္မွုမ်ားသာ ေလာကကုိလႊမ္းမုိးသြားေပလိမ္႔မည္ ။ မိမိကုိယ္ကုိယ္ ထိန္းခ်ဳပ္ေစာင္႔စည္းရတဲ႔သီလ ၊ မွ်ေ၀သုံးေဆာင္စားသုံးရတဲ႔ ဒါန စိတ္ကုိၿဖဴစင္ေအာင္ ရွုမွတ္ပြားမ်ားရတယ္ဆုိတဲ႔ အထက္လမ္းဘာ၀နာတရားကုိကား ေယာင္၍ပင္ အားထုတ္ၾကေတာ႔မည္မဟုတ္ေပ ။လ႔ူဆုိတာ ပါပသၼိ႔ ရမတိ မေနာ ဆုိတဲ႔အတုိင္း မေကာင္းမွုမွာသာ ေမြေလ်ာ္ၾကသည္မဟုတ္ပါလား။




XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX




၂။ မင္းၾကီးကတဖန္ မကၡလိေဂါသာလ၏ အယူဝါဒကုိေမးၿမန္းၾကည္႔ၿပန္ရာ ……




''မင္းႀကီး သတၱဝါတို႔ ညစ္ညဴးရန္ အေၾကာင္းသည္ မရွိ၊ အေထာက္အပံ့သည္ မရွိ၊ အေၾကာင္း မရွိအေထာက္အပံ့ မရွိဘဲဲ သတၱဝါတို႔သည္ ညစ္ညဴးကုန္၏၊ သတၱဝါတို႔ စင္ၾကယ္ရန္ အေၾကာင္းသည့္မရွိ၊ အေထာက္အပံ့သည္ မရွိ၊ အေၾကာင္းမရွိ အေထာက္အပံ့ မရွိဘဲဲ သတၱဝါတို႔သည္ စင္ၾကယ္ကုန္၏၊




မိမိ ျပဳလုပ္မႈသည္ မရွိ၊ သူတစ္ပါးတို႔ ျပဳလုပ္ေပးမႈသည္ မရွိ၊ ေယာက်္ားတို႔ ျပဳလုပ္မႈသည္ မရွိ၊ ခြန္အားသည္ မရွိ၊ လုံ႔လသည္ မရွိ၊ ေယာက်္ားတို႔ စြမ္းအားသည္ မရွိ၊ ေယာက်္ားတို႔အားထုတ္မႈသည္ မရွိ၊ အလုံးစုံေသာ သတၱဝါ အလုံးစုံေသာ သက္ရွဴသတၱဝါ အလုံး စုံေသာ ထင္ရွားျဖစ္ေသာ သတၱဝါ အလုံးစုံေသာ သက္ရွိအရာတို႔သည္ အစြမ္းမရွိကုန္၊ ခြန္အား မရွိကုန္၊ လုံ႔လမရွိကုန္၊ ျဖစ္ျမဲဲအတိုင္း ဆုံစည္းသည့္အတိုင္း သဘာဝအတိုင္း အမ်ဳိးမ်ဳိးျဖစ္ကုန္၍ဇာတ္အထူးေျခာက္မ်ဳိးတို႔၌သာလွ်င္ ခ်မ္းသာဆင္းရဲဲကို ခံစားကုန္၏၊




ဤတစ္သန္း ေလးသိန္းေျခာက္ေထာင့္ ေျခာက္ရာေသာ အဓိကသတၱဝါမ်ဳိးမ်ား ငါးရာေသာ ကံမ်ား ငါးပါးေသာ ကံမ်ားသုံးပါးေသာ ကံမ်ား (ျပည့္ေသာ) ကံမ်ား ထက္ဝက္ေသာ ကံမ်ား ေျခာက္ဆယ့္ႏွစ္ပါးေသာ အက်င့္မ်ားေျခာက္ဆယ့္ႏွစ္ပါးေသာ အႏၲရကပ္မ်ား ေျခာက္မ်ဳိးေသာ ဇာတ္အထူးမ်ား ရွစ္ပါး ေသာေယာက်္ားတို႔၏ အရြယ္မ်ား ေလးေထာင့္ကိုးရာေသာ အသက္ေမြးမႈမ်ား ေလးေထာင့္ ကိုးရာေသာပရိဗိုဇ္မ်ား ေလးေထာင့္ကိုးရာေသာ နဂါးတို႔ေနရာမ်ား ႏွစ္ေထာင္ေသာ ဣေႁႏၵမ်ား သုံးေထာင္ေသာငရဲဲမ်ား သုံးဆယ့္ေျခာက္မ်ဳိးေသာ ျမဴဓာတ္ (တည္ရာ) မ်ား ခုနစ္မ်ဳိးေသာ သညာရွိပဋိသေႏၶမ်ားခုနစ္မ်ဳိးေသာ သညာမဲဲ့ပဋိသေႏၶမ်ား ခုနစ္မ်ဳိးေသာ အဆစ္ ပဋိသေႏၶမ်ား ခုနစ္မ်ဳိးေသာ နတ္မ်ားခုနစ္မ်ဳိးေသာ လူမ်ား ခုနစ္မ်ဳိးေသာ ေျမဖုတ္ဘီလူးမ်ား ခုနစ္ခုေသာ အိုင္ႀကီးမ်ား ခုနစ္ခုေသာအဖုႀကီးမ်ား ခုနစ္ရာေသာ အဖုငယ္မ်ား ခုနစ္ခုေသာ ေခ်ာက္ႀကီးမ်ား ခုနစ္ရာေသာ ေခ်ာက္ငယ္မ်ားခုနစ္ခုေသာ အိပ္မက္ႀကီးမ်ား ခုနစ္ရာေသာ အိပ္မက္ငယ္မ်ား ရွစ္သန္းေလးသိန္းေသာ မဟာကပ္မ်ားရွိကုန္၏၊ ယင္း (မဟာကပ္တို႔) ပတ္လုံး လူမိုက္ျဖစ္ေစ ပညာရွိျဖစ္ေစ (တစ္ဘဝမွ တစ္ဘဝသို႔) ေျပးသြားက်င္လည္၍ ဆင္းရဲဲကုန္ဆုံးျခင္းကို ျပဳၾကလတၱ႔ံ၊ ထိုအတြင္း (ဆင္းရဲဲကုန္ဆုံးျခင္း) မရွိ၊




'ငါသည္ ဤသီလျဖင့္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ဤက်င့္ဝတ္ျဖင့့္္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ဤၿခိဳးျခံမႈျဖင့့္္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ဤအက်င့္ျမတ္ျဖင့့္္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ မရင့္ေသးေသာ ကံကိုမူလည္း ရင့္ေစမည္ ရင့္ၿပီးေသာ ကံကိုမူလည္း ေတြ႕၍ ေတြ႕၍ ပ်က္စီးေစမည္'ဟုဤသို႔ (ျပဳျပင္ႏိုင္ျခင္း မရွိ)၊ ခ်မ္းသာ ဆင္းရဲဲသည္ စရြတ္ေတာင္းျဖင့္ ျခင္ထားသကဲဲ့သို႔ ျဖစ္၏၊ သံသရာသည္ အပိုင္းအျခား ျပဳထားၿပီးျဖစ္၏၊ အတိုး အဆုတ္ မရွိ၊ အလြန္ အယုတ္ မရွိ၊ ခ်ည္လုံးကိုပစ္လိုက္ေသာ္ (ခ်ည္ရွိသေရြ႕သာ) ေျပလ်က္ ေျပးသြားသကဲဲ့သို႔ ဤအတူ လူမိုက္ျဖစ္ေစ ပညာရွိျဖစ္ေစ (တစ္ဘဝမွ တစ္ဘဝသို႔) ေျပးသြားက်င္လည္၍ ဆင္းရဲဲကုန္ဆုံးျခင္းကို ျပဳၾကလတၱံ႕''ဟု ကံႏွင္႔ ကံ၏အက်ိဳးတရားမ်ားကုိ ပစ္ပယ္ကာ သံသရာမွ အလုိလုိစင္ၾကယ္ၿခင္းကုိသာ ေျပာဆိုၿပန္ပါသတဲ႔ …….




'ငါသည္ ဤသီလျဖင့္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ဤက်င့္ဝတ္ျဖင့့္္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ဤၿခိဳးျခံမႈျဖင့့္္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ဤအက်င့္ျမတ္ျဖင့့္္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ မရင့္ေသးေသာ ကံကိုမူလည္း ရင့္ေစမည္ ရင့္ၿပီးေသာ ကံကိုမူလည္း ေတြ႕၍ ေတြ႕၍ ပ်က္စီးေစမည္'ဟုဤသို႔ (ျပဳျပင္ႏိုင္ျခင္း မရွိ) ဆုိတာေလးကုိ ေသခ်ာစဥ္းစားၾကည္႔လုိက္လွ်င္ မည္မွ်ရြံရွာဖြယ္ေကာင္းလွသည္ကုိ သိၿမင္ႏုိင္မည္ၿဖစ္၏။ က်င္႕ၾကံၾကိဳးကုတ္ အားထုတ္ၿခင္းၿဖင္႔ သံသရာမွ လြတ္ေၿမာက္ခြင္႔ရမည္မဟုတ္ေပလုိ႔ခံယူလုိက္သည္ႏွင္႔ သူ႔အသက္သတ္မွဳ သူ႔ဥစၥာခုိး သူ႔သားမယားမွ ေစာင္႔စည္းၿခင္းစတဲ႔ သီလတရားမ်ားကုိ က်င္႔သုံးၾကေတာ႔မည္မဟုတ္ေပ။ သူယုတ္ေရာ သူၿမတ္ပါ အတူတကြ လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင္႔ရၾကမည္ၿဖစ္ေသာေၾကာင္႔တည္း ။ ယင္းသုိ႔အယူမွားၿခင္းမွသည္ မိမိကုိယ္ကုိယ္မိမိအားကုိးၿပီး မိမိဖာသာအၿပစ္ကုိၿဖဴစင္ေအာင္ေဆးေၾကာၿခငး္ ကုသုိလ္တရားမ်ား ၾကိဳးစားအားထုတ္ၿခင္း စတဲ႔ သံသရာမွလြတ္ေၿမာက္ေၾကင္း သဒၶါ ၀ီရိယ သတိ သမာဓိ ပညာတရားမ်ားလည္း ယုတ္ေလ်ာ႔သြားကာ လက္ရွိအဆင္႔အတန္းမွ ေလ်ာက်ဖုိ႔သာရွိေပေတာ႔၏။




ယင္းမကၡလိေဂါသာလႏွင္႔ပတ္သက္၍ ဘုရားရွင္ကုိယ္ေတာ္ၿမတ္ၾကီးက ေလာကမွာ အယုတ္ညံ႕ဆုံးအယူ၀ါဒတစ္ခုၿဖစ္ေၾကာင္း အဂၤုတၱရနိကာယ္ နိကနိပါတ္ ေကသကမၺလသုတ္မွာ ေအာက္ပါအတုိင္း ထုတ္ေဖာ္ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ႔ေပ၏ …




…………………………………………………..




*ေကသကမၺလသုတ္*




ရဟန္းတို႔ ခ်ည္မွ်င္ျဖင့္ ရက္အပ္ကုန္ေသာ အဝတ္ဟူသမွ်တို႔တြင္ လူဆံခ်ည္မွ်င္ျဖင့္ ရက္ထားေသာ ကမၺလာကို (ထို အဝတ္တို႔ေအာက္) အယုတ္ညံ့ဆံုး အဝတ္ဟု ဆိုထိုက္၏။




ရဟန္းတို႔ လူဆံခ်ည္မွ်င္ျဖင့္ ရက္ထားေသာ ကမၺလာသည္ ေအးေသာရာသီ၌ အလြန္ေအး၏၊ ပူအိုက္ေသာ ရာသီ၌ အလြန္ပူအိုက္၏၊ အဆင္းမလွ၊ အနံ႔မေကာင္း၊ ၾကမ္းတမ္းေသာ အေတြ႕အထိ ရွိ၏။ ရဟန္းတို႔ ဤအတူ သာလွ်င္ မ်ားစြာကုန္ေသာ သမဏျဗာဟၼဏတို႔၏ အယူဝါဒဟူသမွ်တို႔တြင္ မကၡလိေဂါသာလ၏ အယူဝါဒကို (ထို အယူဝါဒတို႔ေအာက္) အယုတ္ညံ့ဆံုးဟူ၍ ဆိုထိုက္၏။




ရဟန္းတို႔ (မဂ္ဖိုလ္မွ) အခ်ည္းႏွီးျဖစ္ေသာ ေယာက်္ား မကၡလိေဂါသာလသည္




''ကုသိုလ္ကံ အကုသိုလ္ကံ မရွိ၊ ကုသိုလ္ကံ အကုသိုလ္ကံကို ျပဳျခင္းမရွိ၊ အားထုတ္အပ္ေသာ ဝီရိယမရွိ''ဟု ဆိုေလ့ရွိ၏၊ ဤသို႔ ယူေလ့ ရွိ၏။




ရဟန္းတို႔ ေရွးလြန္ေလၿပီးေသာ ကာလ၌ ပြင့္ေတာ္မူၾကကုန္ၿပီးေသာ ပူေဇာ္အထူးကို ခံေတာ္မူထိုက္ေသာ (အလံုးစံုေသာ တရားတို႔ကို) ကိုယ္တိုင္မွန္စြာ သိေတာ္မူေသာ ဘုရားရွင္တို႔သည္လည္း ကုသိုလ္ကံ အကုသိုလ္ကံ ရွိ၏၊ ကုသိုလ္ကံ အကုသိုလ္ကံကို ျပဳျခင္းရွိ၏၊ အားထုတ္အပ္ေသာ ဝီရိယရွိ၏ဟု ေဟာေတာ္မူခဲ့ကုန္ၿပီ။ ရဟန္းတို႔ (မဂ္ဖိုလ္မွ) အခ်ည္းႏွီးျဖစ္ေသာ ေယာက်္ား မကၡလိေဂါသာလသည္ ထို ပြင့္ေတာ္မူကုန္ၿပီးေသာ ဘုရားရွင္တို႔ကိုလည္း ''ကုသိုလ္ကံ အကုသိုလ္ကံသည္ မရွိ၊ ကုသိုလ္ကံ အကုသိုလ္ကံကို ျပဳျခင္းမရွိ၊ အားထုတ္အပ္ေသာ ဝီရိယ မရွိ''ဟု တားျမစ္၏။ ရဟန္းတို႔ လာလတၱံ႕ေသာ ကာလ၌ ပြင့္ေတာ္မူလတၱံ႕ေသာ ပူေဇာ္အထူးကို ခံေတာ္မူထိုက္ေသာ (အလံုးစံုေသာ တရားတို႔ကို) ကိုယ္တိုင္မွန္စြာ သိေတာ္မူေသာ ဘုရားရွင္တို႔သည္လည္း ကုသိုလ္ကံ အကုသိုလ္ကံ ရွိ၏၊ ကုသိုလ္ကံ အကုသိုလ္ကံကို ျပဳျခင္းရွိ၏၊ အားထုတ္အပ္ေသာ ဝီရိယရွိ၏ဟု ေဟာေတာ္မူကုန္လတၱံ႕။ ရဟန္းတို႔ (မဂ္ဖိုလ္မွ) အခ်ည္းႏွီးျဖစ္ေသာ ေယာက်္ား မကၡလိေဂါသာလသည္ ပြင့္ေတာ္မူလတၱံ႕ေသာ ဘုရားရွင္တို႔ကိုလည္း ''ကုသိုလ္ကံ အကုသိုလ္ကံသည္ မရွိ၊ ကုသိုလ္ကံ အကုသိုလ္ကံကို ျပဳျခင္း မရွိ၊ အားထုတ္အပ္ေသာ ဝီရိယ မရွိ''ဟု တားျမစ္၏။ ရဟန္းတို႔ ယခုအခါ၌ ပူေဇာ္အထူးကို ခံေတာ္မူထိုက္ေသာ (အလံုးစံုေသာ တရားတို႔ကို) ကိုယ္တိုင္မွန္စြာ သိေတာ္မူေသာ ငါသည္လည္း ကုသိုလ္ကံ အကုသိုလ္ကံ ရွိ၏၊ ကုသိုလ္ကံ အကုသိုလ္ကံကို ျပဳျခင္း ရွိ၏၊ အားထုတ္အပ္ ေသာ ဝီရိယရွိ၏ဟု ေဟာေတာ္မူ၏။ ရဟန္းတို႔ (မဂ္ဖိုလ္မွ) အခ်ည္းႏွီးျဖစ္ေသာ ေယာက်္ား မကၡလိ ေဂါသာလသည္ ငါ့ကိုလည္း ''ကုသိုလ္ကံ အကုသိုလ္ကံသည္ မရွိ၊ ကုသိုလ္ကံ အကုသိုလ္ကံကို ျပဳျခင္း မရွိ၊ အားထုတ္အပ္ေသာ ဝီရိယ မရွိ''ဟု တားျမစ္၏။




ရဟန္းတို႔ ျမစ္ဆံုျမစ္ဝ၌ ေထာင္ထားေသာ ၿမႇဳံးသည္ မ်ားစြာကုန္ေသာ ငါးတို႔၏ အစီးအပြါးမဲ့ရန္ ဆင္းရဲရန္ အက်ဳိးမရွိ ပ်က္စီးရန္ ျဖစ္သကဲ့သို႔၊ ရဟန္းတို႔ ဤအတူသာလွ်င္ လူေထာင္ၿမႇဳံးကဲ့သို႔ ေလာက၌ ျဖစ္ေပၚလာေသာ (မဂ္ဖိုလ္မွ) အခ်ည္းႏွီးျဖစ္ေသာ ေယာက်္ား မကၡလိေဂါသာလသည္ မ်ားစြာ ေသာ သတၱဝါတို႔၏ အစီးအပြားမဲ့ရန္ ဆင္းရဲရန္ အက်ဳိးမရွိ ပ်က္စီးရန္ ျဖစ္၏ဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။




ဘုရားရွင္၏ ယင္းထုတ္ေဖာ္ေဟာၾကားခ်က္ကုိ ၾကည္႔ရုံႏွင္႔ပင္ လူတုိ႔၏ သဒၶါ ပညာ ၀ီရိယ စြမ္းအားကုိရုိက္ခ်ိဳးဖ်က္ဆီးကာ ဒုစရုိက္မ်ား ေပၚေပါက္လာရန္တြန္းအားေပးတဲ႔ အယုတ္ညံ႕ဆုံး၀ါဒတစ္ခုသာၿဖစ္ေၾကာင္း ထင္ရွားလွေပေတာ႔၏ ။




XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX




၃။ အဇိတေကသကမၺလ၏ အယူဝါဒ ေမးၿမန္းၾကည္႔ရာမွာလည္း …..




''မင္းႀကီး ေပးလွဴျခင္း(၏အက်ိဳး)သည္ မရွိ




ယဇ္ပူေဇာ္ျခင္း(၏အက်ိဳး)သည္ မရွိ၊




ဟုံးပူေဇာ္ျခင္းသည္ (၏အက်ိဳးသည္)မရွိ၊




ေကာင္းမႈမေကာင္းမႈတို႔၏ အက်ဳိးဝိပါက္သည္ မရွိ၊




ဤေလာကသည္ မရွိ၊




တစ္ပါးေသာ ေလာကသည္ မရွိ၊




အမိိ၌ ေကာင္းစြာျပဳျခင္း မေကာင္းစြာျပဳျခင္း၏ အက်ဳိးမရွိ




အဖအမိ၌ ေကာင္းစြာျပဳျခင္း မေကာင္းစြာျပဳျခင္း၏ အက်ဳိးမရွိ




ေသ၍ တစ္ဖန္ျဖစ္ေသာ သတၱဝါတို႔သည္ မရွိကုန္၊




ဤေလာကကိုလည္းေကာင္း၊ တစ္ပါးေသာ ေလာကကိုလည္းေကာင္း ကိုယ္တိုင္ ထူးေသာဉာဏ္ျဖင့္ သိ၍မ်က္ေမွာက္ျပဳလ်က္ ေဟာၾကားႏိုင္ကုန္ေသာ ေျဖာင့္မွန္ေသာ အရိယမဂ္သို႔ ေရာက္ကုန္ေသာ ေကာင္းေသာ အက်င့္ ရွိကုန္ေသာ သမဏျဗာဟၼဏတို႔သည္ ေလာက၌ မရွိကုန္၊




ဤသတၱဝါသည္မဟာဘုတ္ေလးပါး အစုအေဝး ျဖစ္၏၊ ေသေသာအခါ ေျမဓာတ္သည္ ေျမဓာတ္အစုသို႔ ဆိုက္၏၊ ေရာက္၏၊ ေရဓာတ္သည္ ေရဓာတ္အစုသို႔ ဆိုက္၏၊ ေရာက္၏၊ မီးဓာတ္သည္ မီးဓာတ္အစုသို႔ဆိုက္၏၊ ေရာက္၏၊ ေလဓာတ္သည္ ေလဓာတ္အစုသို႔ ဆိုက္၏၊ ေရာက္၏၊




နာမ္ဣေႁႏၵတို႔သည္ေကာင္းကင္သို႔ ေျပာင္းေရႊ႔ကုန္၏၊




ေညာင္ေစာင္းလွ်င္ ငါးခုေျမာက္ျဖစ္ေသာ ေယာက်္ားတို႔သည္သူေသေကာင္ကို ယူ၍ သြားကုန္၏၊ သင္းခ်ဳိင္းတိုင္ေအာင္ သူေသေကာင္တို႔သည္ ထင္ကုန္၏၊ အ႐ိုးတို႔သည္ ခိုအဆင္းကဲဲ့သို႔ ျဖစ္ကုန္၏၊ အလွဴတို႔သည္ ျပာအဆုံးရွိကုန္၏၊ အလွဴေပးျခင္းကိုလူမိုက္တို႔က ပညတ္ထား၏၊ အခ်ဳိ႕သူတို႔သည္ (ေပးလွဴျခင္းစသည္) ရွိ၏ ဟူေသာ ဝါဒကို ေဟာေျပာကုန္၏၊ ထိုသူတို႔၏ စကားသည္ အခ်ည္းႏွီး ျဖစ္၏၊ မွားယြင္း၏၊ ေယာင္ယမ္းေျပာဆို ေသာစကားျဖစ္၏၊ လူမိုက္ျဖစ္ေစ ပညာရွိျဖစ္ေစ ခႏၶာကိုယ္ ပ်က္စီးလွ်င္ ျပတ္စဲဲကုန္၏၊ ပ်က္စီး ကုန္၏၊ ေသသည္မွ ေနာက္၌ မရွိကုန္''ဟု ေျပာဆိုပါသည္။




………………………………………………..




စာဖတ္သူမ်ားေတာ႔မသိေပ က်ြႏု္ပ္သည္ကား ဤ အဇိတ ေကသကမၺလ တိတၳိဆရာၾကီး၏အယူအဆကုိ ၾကားရသည္တြင္ မ်ားစြာတုန္လွုပ္မိေတာ႔၏ ။အဘယ္႔ေၾကာင္႔နည္း တစ္ဖန္ၿပန္လည္၍ ပဋိသေႏၶေနရၿခင္းတည္းဟူေသာ တမလြန္ေလာကမရွိဟု ဥေစၦအယူ၀ါဒကုိ စြဲကုိင္လုိက္ရာမွ အမိအဖတုိ႔အေပၚ၌ ၿပဳစုလုပ္ေက်ြးၿခင္း ပစ္မွားေစာ္ကားၿခင္း လွဳဒါန္းေပးကမ္းၿခင္း သတ္ၿဖတ္ညွင္းဆဲၿခင္းတုိ႔သည္ အက်ိဳးတစ္စုံတစ္ရာေပးလိမ္႔မည္မဟုတ္ေပ ။ ေပးလွုၿခင္း သီလေစာင္႔ၿခင္းသည္ အက်ိဳးရွိ၏ဟူေသာ သူတုိ႔၏အယူသည္အခ်ီးႏွီးအက်ိဳးမဲ႔သာၿဖစ္၏ဟု ယူဆလုိက္ေတာ႔၏ ။အဘယ္႔ေၾကာင္႔နည္း ယင္းသုိ႔ ယူဆေၿပာေဟာေနဘိသနည္း …ရွင္းပါသည္




“ ဤသတၱဝါသည္မဟာဘုတ္ေလးပါး အစုအေဝး ျဖစ္၏၊ ေသေသာအခါ ေျမဓာတ္သည္ ေျမဓာတ္အစုသို႔ ဆိုက္၏၊ ေရာက္၏၊ ေရဓာတ္သည္ ေရဓာတ္အစုသို႔ ဆိုက္၏၊ ေရာက္၏၊ မီးဓာတ္သည္ မီးဓာတ္အစုသို႔ဆိုက္၏၊ ေရာက္၏၊ ေလဓာတ္သည္ ေလဓာတ္အစုသို႔ ဆိုက္၏၊ ေရာက္၏၊………… နာမ္ဣေႁႏၵတို႔သည္ေကာင္းကင္သို႔ ေျပာင္းေရႊ႔ကုန္၏၊” လုိ႔ လူဆုိတာ ေၿမ ေရ ေလ မီး ဓာတ္ၾကီးအစုသာၿဖစ္ၿပီး ေသလွ်င္ ေၿမကေၿမမွုန္ၿပန္ၿဖစ္သြားမွာပဲ နာမ္ဆုိတဲ႔ စိတ္၀ိညာဏ္သာ ေကာင္းကင္ဘုံသုိ႔ေရာက္ရသည္ဟု ။ေနာက္ဘ၀ကုိ ၿပည္ဖုံးကားခ်ပစ္လုိက္ေသာေၾကာင္႔ မုိက္တြင္းနက္သြားရေပေတာ႔၏။ ယင္းအယူ၀ါဒကုိ တုိ္င္းၿပည္အုပ္ခ်ဳပ္ေနၾကေသာ သမာသမတ္က်သည္႔ မည္သည္႔အာဏာပုိင္ကမွ် အားေပးလက္ခံက်င္႔သုံးေစမည္မဟုတ္ေပ ။ မိဘမ်ား ဆရာသမားမ်ားကလည္း ကိုယ္ေမြးသည္႔ေၿမာက္က ကုိယ္႔ၿပန္ေၿခာက္လွန္႔ၿခင္းခံၾကရမည္ကုိ ေၾကာက္ရြံရြံမုန္းၾကကာ ယင္းအယူ၀ါဒကုိ တားဆီး ကာကြယ္ၾကမည္သာၿဖစ္ေပ၏။




ယင္းသုိ႔ဆုိလွ်င္ အရွင္ဘုရားရယ္ ယင္းအဓမၼဆရာၾကီးမွာ ထမင္းငတ္ေသရုံသာရွိေတာ႔မေပါ႔ဟုသာ အေပၚယံေကာက္ခ်က္ ဆြဲမိေကာင္း ဆြဲမိၾကေပလိမ္႔မည္။ အမွန္မွာ ယင္းဓမၼဆရာၾကီးမွာ ပုိ၍ပင္တန္ခုိးအာဏာၾကီးထြားကာ တပည္႔သာ၀ကမ်ားစြာတုိးပြား၍သာေနေပေသး၏။




အဘယ္႔ေၾကာင္႔နည္း အခ်ိဳ႔ေသာသူမ်ားမွာ စိတ္ယုတ္မာၿဖင္႔ အတြင္းပုတ္ကာ ပ်က္စီးေနၾကေသာ္လည္း ဗုဒၶဘာသာကဲ႔သုိ႔ ကံကံ၏အက်ိဳးကုိဒဲ႕ဒုိးေဟာၾကားက ကုိယ္ၿပဳသည္႔ကံ ကုိယ္သာခံရမည္ၿဖစ္ေၾကာင္း ၊ မည္သည္႔ကယ္တင္ရွင္ကုိတမ္းတတမ္းတ လြတ္လမ္းရရွိလိမ္႔မည္မဟုတ္ေၾကာင္း ဥပမာ သားကသတ္ေသာ ပစ္မွဳကုိ ဖခင္က၀င္၍ အစားခံရရုိးထုံးစံမရွီပဲ မိမိၿပစ္ဒဏ္မိမိခံရဘိသကဲ႔သုိ႔ ေကာင္းမွဳၿပဳရာမွာလည္း သူဇာဗ်ိဳင္းမ တုိ႔ ႏွင္႔ ေရ၀တီသူေ႒းကေတာ္တုိ႔ကဲ႔သုိ႔ လင္ၿပဳသည္႔ကုသုိလ္ကံကုိလည္း မယားကခံစားရမည္မဟုတ္ပဲ မိမိထုိက္ႏွင္႔ မိမိကံ ခါးစည္းခံရမည္သာၿဖစ္ေၾကာင္းေၿပာေဟာေနေသာအခါ ယင္းဒုစရုိက္သမားတုိ႔အတြက္ မုိက္ဖုိ႔ဆုိးဖုိ႔ေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္မရွိေတာ႔ေခ် ။ တစ္ခ်ိဳ႔လူမ်ားၾကၿပန္ေတာ႔ မသိသည္႔အေလွ်ာက္ မိုက္မွားမိသည္႔အေလွ်ာက္ ဒုစရုိက္မ်ားကိုၿပဳမိခဲ႔ရာမွ ၿမတ္ဗုဒၶတရားေတာ္ကုိၾကားၾကရေသာအခါ ေၾကာက္ရြံ႕ထိတ္လန္႔ကာ ေနာင္သံသရာမွာ မိမိထံယင္းအကုသိုလ္ကံေတြက အက်ိဳးေပးရႏ္ တစ္ဖန္ၿပန္လာၾကလိမ္႔ဥိးမည္ဟုေတြးကာ ေၾကာက္ရြံ႕တုန္လွုပ္ေနၾကရသူမ်ားၿဖစ္ၾက၏။ ယင္းလူမုိက္မ်ားသည္ ေနာက္တစ္ဖန ္ေနာင္အနာဂတ္ သံသရာဆုိိတာကုိ ေမွ်ာ္၍ၾကည္႔ၿပန္ပါကလည္း မိမိတုိ႔ညာဏ္မမွီသည္႔အေလွ်ာက္ ဘာမွနားလည္ခ်ဥ္းကပ္ႏုိင္စြမ္းမရွိၾကေခ် ၊




ယင္းကဲ႔သုိ႔ အားကုိးရာမဲ႔ မ်က္ႏွာငယ္ေနၾကခ်ိန္မွာမွ လူလိမ္ဂုိဏ္းဆရာၾကီးမ်ားက အကြက္က်က် “ငါတုိ႔ အယူ၀ါဒကမွ မင္းတုိ႔ဒုကၡကုိ ကယ္မႏုိင္ပါတယ္ကြာ ေဟာ ၾကည္႔စမ္း- အနာဂတ္ေနာင္ဘ၀ဆုိတာမရွိပါဘူး၊လွုဒါန္းၿခင္း ေပကမ္းၿခင္းဆုိတာ တုိ႔ဘာသာမွာ လူ႔ဘုံနတ္ဘုံ ၿဗဟၼာ႔ဘုံနဲ႔ အပါယ္ငရဲ စတာေတြ ပညတ္မထားလုိ႔ ဘယ္မွာလာၿပီးအက်ိဳးေပးႏုိင္ေတာ႔မွာလဲ၊




လူဆုိတာ ေၿမကၿဖစ္လုိ႔ ေသတဲ႔အခါ မင္းခႏၶာကုိယ္ကေၿမထဲၿပန္သြားရမွာ ဒါေပမယ္ မင္းရဲ႕စိတ္၀ိညာဏ္ကေတာ႔ ေကာင္းကင္ဘုံမွာ ငါတုိ႔ဂုိဏ္းဆရာၾကီး အဇိတေကသကမၺလနဲ႔အတူ စံၿမန္းရမွာပါ မင္းအေဖကုိသတ္ခဲ႔သလား စိတ္ေသာကမ်ားမေနစမ္းပါနဲ႔ အေမကုိေစာ္ကားခဲ႔လည္း အတိတ္ကုိခ၀ါခ်ထားခဲ႔ပါ ငါတုိ႔အယူကုိ ယူလုိက္တာနဲ႔ မင္းတို႔အၿပစ္ေတြအကုန္ေပ်ာက္ၿပိး ေသလွ်င္ ေကာင္းကင္ဘုံကုိေရာက္ရမွာပါ “




ဒီလုိေတြ ဆြယ္တရားေဟာလုိက္ေတာ႔ ညာဏ္နည္းပါးတဲ႔ယင္းငမုိက္သားေတြခမ်ား ဟာ ဟုတ္ေပသားပဲ တုိ႔ကုိ ငရဲနဲ႕ေၿခာက္ ဘုံနဲ႔ေၿမွာက္ေနခဲ႔တာ ခုေတာ႔တုိ႔အၿပစ္ေတြကြင္းလုံးက်ြတ္ၿပီ လုပ္ခ်င္ရာလုပ္ႏုိင္ၿပီဟုဆုိကာ ယင္းတုိ႔ေသာကကုိ တစ္ခဏတာေဆးေၾကာေပးလုိက္တဲ႔ ယင္းဆရာသမားေတြကုိ အသက္ပါအပ္ႏွင္း ပူေဇာ္ၿခင္းေတြၿပဳၾကေတာ႔တာေပါ႔ ။ ဒါ႔ေၾကာင္႔ ယင္းအဓမၼ မိစၦာ၀ါဒဟာ သက္ဆုိးရွည္ကာ ယင္းဓမၼဆရာၾကီးလည္း သူ႔နည္းသူ႔ဟန္နဲ႔ စားေပါက္ေခ်ာင္ခဲ႔တာပဲလုိ႔သာ မွတ္ရမွာပါ ။ သုိ႔ေသာ္ သူေတာ္ေကာင္းတရားနဲ႔ တရားဥပေဒစုိးမုိးေရးကုိၿမတ္ႏုိးသူ မည္သူမဆုိ ယင္းကဲ႔သုိ႔ အေဖအေမကုိိေတာင္ ေစာ္ကားလုိ႔ရတယ္ဆုိတဲ႔ ယင္း၀ါဒကုိ အၿမစ္ၿပတ္ ေခ်မွုန္းတုိက္ဖ်က္ဖုိ႔လုိပါလိမ္႔မယ္ သုိ႔မဟုတ္ပါက ယင္းလူေတြက ခင္မ်ားေမြးလုိ႔လူၿဖစ္လာရတာ ခင္မ်ားေက်းဇူးတစ္ၿပားသားမွမပါပါဘူးဗ်ာ ဟုဆုိကာ မိခင္ရင္းကုိပင္ ပါးခ်သြားပါလိမ္႔မယ္ ။မိဘကုိပင္ မခ်စ္ခင္ႏုိ္င္တဲ႔လူတစ္ေယာက္ဟာ အၿခားသူမ်ားကို ေမတၱာထားႏုိင္ေတာ႔မယ္မဟုတ္ပါဘူး ။ဒါေၾကာင္႔မုိ႔ ယင္း ဥေစၦဒဒိ႒ိ အယူ၀ါဒကုိ ေလာကအယုတ္ဆုံး၀ါဒလုိ႔ သတ္မွတ္ၾကတာမဟုတ္ပါလား ။




XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX




၄။ ပကုဓကစၥာယန၏ အယူဝါဒကုိ ေမးၾကည္႔ၿပန္ရာ




''မင္းႀကီး ဤခုနစ္ပါးေသာ အစုတို႔သည္ ျပဳလုပ္ထားသည္ မဟုတ္ကုန္၊ ျပဳလုပ္ထားေစသည္မဟုတ္ကုန္၊ ဖန္ဆင္းထားသည္ မဟုတ္ကုန္၊ ဖန္ဆင္းထားေစသည္ မဟုတ္ကုန္၊ ၿမဳံကုန္၏၊ ေတာင္ထြတ္ကဲဲ့သို႔ တည္ကုန္၏၊ ခိုင္ျမဲဲေသာ တံခါးတိုင္ကဲဲ့သို႔ တည္ကုန္၏၊ ထိုအစုတို႔သည္ မတုန္လႈပ္ကုန္၊ မေဖာက္ျပန္ကုန္၊ အခ်င္းခ်င္း မညႇဥ္းဆဲဲႏိုင္ကုန္၊ အခ်င္းခ်င္းခ်မ္းသာရန္လည္းေကာင္း ဆင္းရဲဲရန္လည္းေကာင္း ခ်မ္းသာ ဆင္းရဲဲရန္လည္းေကာင္း မတတ္ႏိုင္ကုန္၊ ခုနစ္ပါးတို႔ ဟူသည္အဘယ္နည္း -




ေျမအစု၊ ေရအစု၊ မီးအစု၊ ေလအစု၊ ခ်မ္းသာ၊ ဆင္းရဲဲ၊ ခုနစ္ခုေျမာက္အသက္တို႔တည္း။ဤခုနစ္ပါးေသာ အစုတို႔သည္ ျပဳလုပ္ထားသည္ မဟုတ္ကုန္၊ ျပဳလုပ္ထားေစသည္ မဟုတ္ ကုန္၊ ဖန္ဆင္းထားသည္ မဟုတ္ကုန္၊ ဖန္ဆင္းထားေစသည္ မဟုတ္ကုန္၊ ၿမဳံကုန္၏၊ ေတာင္ ထြတ္ကဲဲ့သို႔ တည္ကုန္၏၊ ခိုင္ျမဲဲေသာ တံခါးတိုင္ကဲဲ့သို႔ တည္ကုန္၏၊ ထိုအစုတို႔သည္ မတုန္လႈပ္ ကုန္၊ မေဖာက္ျပန္ကုန္၊ အခ်င္းခ်င္း မညႇဥ္းဆဲဲႏိုင္ကုန္၊ အခ်င္းခ်င္း ခ်မ္းသာရန္လည္းေကာင္း၊ ဆင္းရဲဲရန္လည္းေကာင္း၊ ခ်မ္းသာဆင္းရဲဲရန္လည္းေကာင္း မတတ္ႏိုင္ကုန္၊ ထိုအစုတို႔၌




သတ္သူ သတ္ေစသူ ၾကားသူ ၾကားေစသူ သိသူ သိေစသူမ်ား မရွိကုန္၊ ထက္စြာေသာ လက္နက္ျဖင့္ ဦးေခါင္းကိုျဖတ္ေစကာမူ တစ္ဦးတစ္ေယာက္သည္ တစ္ဦးတစ္ေယာက္ကို သတ္သည္ မမည္၊ လက္နက္သည္ခုနစ္ပါးေသာ အစုတို႔၏ အၾကား ဟင္းလင္းသို႔ က်ေရာက္၏''ဟု ေျပာဆိုပါသည္။




ယင္းအယူအဆသည္လညး္ အလြန္အင္မတန္မွေၾကာက္မက္ဖြယ္ေကာင္းလွေပ၏ သုိ႔ေသာ္ မသူေတာ္တုိ႔အတြက္ကား အကာအကြယ္ေပးေနတဲ႔ အားေဆးတစ္ခြက္ၿဖစ္ေနေပ၏။ လူတစ္ေယာက္က တစ္ေယာက္ကုိ ဓားနဲ႔ထုိးသတ္လွ်င္ပင္ ဓာတ္ခုနစ္ပါးၾကား ဓား၀င္သြားၿခင္းသာတည္း ၊ သတ္သည္ေသသည္ မမည္ဟု ဆုိထားေပ၏။ သတ္သူကုိတရားစြဲလွ်င္ပင္ ယင္းသတ္သူက သူ႔မွာဘာအၿပစ္မွမရွိပါပဲ လာစြပ္စြဲတယ္ဆုိကာ အသေရဖ်က္မွုႏွင္႕ၿပန္လွန္စြပ္စြဲမွာကုိပင္ ေၾကာက္ရေပလိမ္႔မည္။ အက်ိဳးအေၾကာင္း အဆုိးအေကာင္းကုိ မွန္ကန္စြာခြဲၿခားေ၀ဖန္မၿပႏုိင္ေသာ မည္သည္႔ဘာသာမဆုိ သူေတာ္ေကာင္းတုိ႔အတြက္ စိတ္ဆင္းရဲဖြယ္သာၿဖစ္ၿပီး လူ႔အႏၶဗာလ အမုိက္ေကာင္မ်ား၏ အေမွာင္ခုိရာ ေနရာၾကီးသာၿဖစ္ေနေပလိမ္႔မည္ၿဖစ္၏။




xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx




၅။ နိဂဏၭနာဋပုတၱ၏ အယူဝါဒကား




''မင္းႀကီး ဤ (ေလာက) ၌ နိဂဏၭသည္ ေလးမ်ဳိးေသာ ေစာင့္စည္းျခင္းျဖင့္ ေစာင့္စည္း၏၊ မင္းႀကီးနိဂဏၭသည္ ေလးမ်ဳိးေသာ ေစာင့္စည္းျခင္းျဖင့္ အဘယ္သို႔ ေစာင့္စည္းသနည္းဟူမူ-မင္းႀကီး ဤေလာက၌နိဂဏၭသည္ အလုံးစုံေသာ ေရေအးကို တားျမစ္၏၊




(မေကာင္းမႈကို) အလုံးစုံ တားျမစ္၏၊




(မေကာင္းမႈကို) အလုံးစုံ တားျမစ္ျခင္းျဖင့္ ပယ္ခြါၿပီး ျဖစ္၏၊




(မေကာင္းမႈ ကို) အလုံးစုံတားျမစ္ျခင္းျဖင့္ (လြတ္ေျမာက္ရာကို) ေတြ႕ၿပီးျဖစ္၏၊




မင္းႀကီး ဤေလးမ်ဳိးေသာ ေစာင့္စည္းျခင္းျဖင့္ေစာင့္စည္းၿပီးေသာ ဤနိဂဏၭနာဋပုတၱကို အထြတ္အထိပ္သို႔ ေရာက္ေသာ စိတ္ရွိသူ ေစာင့္စည္းေသာစိတ္ရွိသူ တည္ၾကည္ေသာ စိတ္ရွိသူဟု ဆိုအပ္၏''ဟု ေျပာဆို ပါသည္။




အင္း ဒိၿပင္႔ တိတၳိဂုိဏ္းဆရာၾကီးေတြနဲ႔စာရင္ နိဂ႑ကမွ အံမယ္ေစာင္႔စည္းၿခင္းေလးမ်ိဳးေတြ ဘာေတြနဲ႔ ဟုတ္ၿပီေလ အေသးစိတ္နည္းနည္းေလ႔လာၾကည္႔ၾကတာေပါ႔ ၊




………………………………………………………………………….




မဇၥ်ိမနိကာယ္ စူဠ ဒုကၡခႏၶသုတ္၌ မဟာနာမ္မင္းအား နိဂ႑တုိ႔အေၾကာင္းၿမတ္စြာဘုရားမိန္႔ေတာ္မူခဲ႔ပုံမွာ




၁၇၉။ မဟာနာမ္ ငါသည္ အခါတစ္ပါး၌ ရာဇၿဂိဳဟ္ျပည္ ဂိဇၩကုဋ္ေတာင္၌ ေန၏။ ထိုအခါ မ်ားစြာေသာနိဂဏၭတို႔သည္ ဣသိဂိလိေတာင္နံေဘး ေက်ာက္ဖ်ာနက္ေပၚ၌ ထိုင္ေနျခင္းကို ပယ္ၾကကုန္ လ်က္မတ္မတ္ရပ္ တည္ေနၾကကုန္၏၊ အားထုတ္မႈေၾကာင့္ျဖစ္ေသာ ထက္ျမက္ ၾကမ္းတမ္းစပ္ရွားေသာ ဆင္းရဲေဝဒနာတို႔ကို ခံစားၾကကုန္၏။




မဟာနာမ္ ထိုအခါ ငါသည္ ညေနခ်မ္းအခ်ိန္၌ ကိန္းေအာင္းရာမွထလ်က္ ဣသိဂိလိေတာင္နံေဘး ေက်ာက္ဖ်ာနက္ေပၚရွိ ထိုနိဂဏၭတို႔အထံသို႔ ခ်ဥ္းကပ္ၿပီးေသာ္ ''ငါ့သွ်င္နိဂဏၭတို႔ အဘယ္ေၾကာင့္ သင္တို႔သည္ ထိုင္ေနျခင္းကို ပယ္၍ မတ္မတ္ရပ္တည္ေနၾကလ်က္ အားထုတ္ျခင္းေၾကာင့္ျဖစ္ေသာ ထက္ျမက္ ၾကမ္းတမ္း စပ္ရွားေသာ ဒုကၡေဝဒနာတို႔ကို ခံစားၾကကုန္သနည္း'' ဟုေျပာဆို၏။ မဟာနာမ္ ဤသို႔ ေျပာဆိုေသာ္ ထိုနိဂဏၭတို႔က ငါ့အား




''ငါ့သွ်င္ နာဋ၏သား နိဂဏၭသည္အလံုးစံုကို သိ၏၊ အလံုးစံုကို ျမင္၏၊ သြားေနစဥ္ ရပ္ေနစဥ္ အိပ္ေနစဥ္ ႏိုးေနစဥ္ ဉာဏ္အျမင္သည္ငါ့အား အျမဲမျပတ္ ေရွး႐ႈထင္၏ဟု ဉာဏ္အျမင္အေၾကာင္းကို အႂကြင္းမဲ့ဝန္ခံ၏၊ ထိုနာဋ၏သား နိဂဏၭသည္




'အိုနိဂဏၭတို႔ ေရွး၌ျပဳထားေသာ မေကာင္းမႈကံသည္ ရွိသည္သာတည္း၊ ထိုမေကာင္းမႈကံကို ဤစပ္ရွားလွသည့္ ျပဳႏိုင္ခဲေသာ အက်င့္ကို က်င့္ျခင္းျဖင့္ ေခ်ဖ်က္ၾကကုန္ေလာ့၊ ယခုဘဝ၌ ကိုယ္ျဖင့္ေစာင့္စည္းျခင္း ႏႈတ္ျဖင့္ေစာင့္စည္းျခင္း စိတ္ျဖင့္ေစာင့္စည္းျခင္းသည္ပင္ ေနာင္ဘဝ၌ မေကာင္းမႈကံကို မျပဳျခင္းျဖစ္၏၊ ဤသို႔လွ်င္ ကံေဟာင္းတို႔ကို အက်င့္ျဖင့္ ဖ်က္ဆီးျခင္း, ကံသစ္တို႔ကို မျပဳျခင္းေၾကာင့္ ေနာင္ဘဝ၌ မတိုးပြားျခင္းျဖစ္၏၊ ေနာင္ဘဝ၌ မတိုးပြားျခင္းေၾကာင့္ ကံကုန္၏၊ ကံကုန္ျခင္းေၾကာင့္ ဆင္းရဲဒုကၡကုန္၏၊ ဆင္းရဲဒုကၡကုန္ျခင္းေၾကာင့္ ခံစားျခင္းေဝဒနာကုန္၏၊ ေဝဒနာကုန္ျခင္းေၾကာင့္ ဆင္းရဲဒုကၡအားလံုးသည္ ပ်က္ျပဳန္းလတၱံ႕'ဟု ဆို၏။




ထိုစကားကို ငါတို႔သည္ ေက်နပ္လည္း ေက်နပ္ကုန္၏၊ ႏွစ္သက္လည္း ႏွစ္သက္ၾကကုန္၏၊ ထိုစကားျဖင့္လည္း ဝမ္းေျမာက္ၾကကုန္၏'' ဟု ငါ့အား ေျပာဆိုၾကကုန္၏။




………………………………………………………………………




၁၈ဝ။ မဟာနာမ္ ဤသို႔ေျပာဆိုေသာ္ ငါသည္ ထိုနိဂဏၭတို႔အား- ''ငါ့သွ်င္ နိဂဏၭတို႔ 'ငါတို႔သည္ေရွးက ျဖစ္ဖူးၾကကုန္သည္သာ၊ မျဖစ္ဖူးၾကကုန္သည္ မဟုတ္'ဟု သင္တို႔ သိၾကကုန္သေလာ'' ဟုေမးျမန္းခဲ့၏၊




ငါ့သွ်င္ မသိၾကပါဟု (ဆိုၾကကုန္၏)။ ''ငါ့သွ်င္ နိဂဏၭတို႔ 'ငါတို႔သည္ ေရွးက မေကာင္းမႈကံ့ကို ျပဳခဲ့ဖူးသည္သာ၊ မျပဳခဲ့ၾကဖူးသည္ မဟုတ္'ဟု သင္တို႔ သိၾကကုန္သေလာ'' ဟု (ေမးျမန္းခဲ့၏) ငါ့သွ်င္ မသိၾကပါဟု (ဆိုၾကကုန္၏)။




''ငါ့သွ်င္ နိဂဏၭတို႔ 'ဤသို႔ ဤသို႔ေသာ မေကာင္းမႈကံကိုျပဳခဲ့ၾကဖူးကုန္ၿပီ'ဟု သင္တို႔ သိၾကကုန္သေလာ'' ဟု (ေမးျမန္းခဲ့၏)။ ငါ့သွ်င္ မသိၾကပါဟု (ဆိုၾကကုန္၏)။ ''ငါ့သွ်င္ နိဂဏၭတို႔ 'ဤမွ်ေသာ ဆင္းရဲဒုကၡကား ေက်ပ်က္ၿပီးၿပီ၊ ဤမွ်ေသာဆင္းရဲဒုကၡကို ေခ်ဖ်က္ရ ဦးမည္၊ ဤမွ်ေသာ ဆင္းရဲဒုကၡ ေက်ပ်က္ေသာ္ ဆင္းရဲဒုကၡ အလံုးစံုသည္ေက်ပ်က္လတၱံ႕'ဟု သင္တို႔ သိၾကကုန္သေလာ'' ဟု (ေမးျမန္းခဲ့၏)။ ငါ့သွ်င္ မသိၾကပါဟု (ဆိုၾကကုန္၏)။




''ငါ့သွ်င္နိဂဏၭတို႔ မ်က္ ေမွာက္ဘဝ၌ပင္ အကုသိုလ္တရားတို႔၏ ေပ်ာက္ကင္းျခင္းကို ကုသိုလ္တရားတို႔၏ ျပည့္စံုျခင္းကို သင္တို႔ သိၾကကုန္သေလာ'' ဟု (ေမးျမန္းခဲ့၏)။ ငါ့သွ်င္ မသိၾကပါဟု (ဆိုၾကကုန္၏)။




''ငါ့သွ်င္ နိဂဏၭတို႔ 'ဤသို႔လွ်င္ ငါတို႔သည္ ေရွးက ျဖစ္ခဲ့ၾကဖူးသည္သာ၊ မျဖစ္ခဲ့ၾကဖူးသည္မဟုတ္'ဟု သင္တို႔ မသိၾကကုန္။ ငါတို႔သည္ 'ေရွးက မေကာင္းမႈကံကို ျပဳခဲ့ၾကဖူးသည္သာ၊ မျပဳခဲ့ၾကဖူး သည္ မဟုတ္ကုန္'ဟု မသိၾကကုန္။ 'ဤသို႔ ဤသို႔ေသာ မေကာင္းမႈကံကိုျပဳခဲ့ၾကဖူးကုန္ၿပီ'ဟု မသိ ၾကကုန္။ 'ဤမွ်ေသာ ဆင္းရဲဒုကၡကား ေက်ပ်က္ၿပီးၿပီ၊ ဤမွ်ေသာဆင္းရဲဒုကၡကို ေခ်ဖ်က္ရဦးမည္၊ ဤ မွ်ေသာ ဆင္းရဲဒုကၡ ေက်ပ်က္ေသာ္ ဆင္းရဲဒုကၡအလံုးစံုသည္ေက်ပ်က္လတၱံ႕'ဟု မသိၾကကုန္။ မ်က္ ေမွာက္ဘဝ၌ပင္ အကုသိုလ္တရားတို႔၏ ေပ်ာက္ကင္းျခင္းကုသိုလ္တရားတို႔၏ ျပည့္စံုျခင္းကို မသိၾက ကုန္။ ငါ့သွ်င္ နိဂဏၭတို႔ ဤသို႔ျဖစ္ေသာ္ ေလာက၌ၾကမ္းတမ္းသူ ေသြးစြန္းေသာလက္ရွိသူ ၾကမ္းၾကဳတ္ ေသာအမႈရွိသူတို႔သည္ လူျဖစ္လာကုန္လ်က္နိဂဏၭတို႔၌ ရွင္ရဟန္းျပဳၾကေလကုန္ေယာင္တကား'' ဟု (ေမး ေတာ္မူ၏)။




……………………………………………………..




အပုိင္း (၂)




..... ငါ့သွ်င္ေဂါတမ ခ်မ္းသာ 'သုခ' ျဖင့္ ခ်မ္းသာသုခကို မရႏိုင္၊ ဆင္းရဲ 'ဒုကၡ' ျဖင့္သာ ခ်မ္းသာ 'သုခ' ကိုရႏိုင္၏။ ငါ့သွ်င္ေဂါတမ သုချဖင့္ သုခကို ရႏိုင္ျငားအံ့၊ မဂဓတိုင္းကို အစိုးရေသာ ေသနိယမည္ေသာဗိမၺိသာရမင္းသည္ သုခကို ရရာ၏၊ မဂဓတိုင္းကို အစိုးရေသာ ေသနိယမည္ေသာ ဗိမၺိသာရမင္းသည္အသွ်င္ေဂါတမထက္ သာလြန္၍ ခ်မ္းခ်မ္းသာသာ ေနရရာ၏ဟု (ဆိုၾကကုန္၏)။




''အသွ်င္နိဂဏၭတို႔သည္ 'ငါ့သွ်င္ေဂါတမ သုချဖင့္ သုခကို မရႏိုင္၊ ဒုကၡျဖင့္သာ သုခကို ရႏိုင္၏။ ငါ့သွ်င္ေဂါတမ သုချဖင့္ သုခကို ရႏိုင္ျငားအံ့၊ မဂဓတိုင္းကို အစိုးရေသာ ေသနိယမည္ေသာ ဗိမၺိသာရမင္း သည္သုခကို ရရာ၏၊ မဂဓတိုင္းကို အစိုးရေသာ ေသနိယမည္ေသာ ဗိမၺိသာရမင္းသည္ အသွ်င္ေဂါတမ ထက္သာလြန္၍ ခ်မ္းခ်မ္းသာသာ ေနရ၏'ဟု တစ္ဖက္သတ္အားျဖင့္ အေဆာတလွ်င္ မဆင္ျခင္ဘဲ စကားကိုေျပာဆိုမိၾက၏။ စင္စစ္ကား ဤအရာ၌ မဂဓတိုင္းကို အစိုးရေသာ ေသနိယမည္ေသာ ဗိမၺိသာရ မင္းႏွင့္အသွ်င္ေဂါတမတို႔တြင္ အဘယ္သူသည္ သာလြန္၍ ခ်မ္းခ်မ္းသာသာ ေနရသနည္း'' ဟု ငါ့ကိုသာလွ်င္ျပန္၍ ေမးသင့္ေပ၏ဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။




''ငါ့သွ်င္ေဂါတမ ငါတို႔သည္ သုချဖင့္ သုခကို မရႏိုင္၊ ဒုကၡျဖင့္ သုခကို ရႏိုင္၏၊ ငါ့သွ်င္ေဂါတမ သုချဖင့္သုခကို ရႏိုင္ျငားအံ့၊ မဂဓတိုင္းကို အစိုးရေသာ ေသနိယမည္ေသာ ဗိမၺိသာရမင္းသည္ သုခကို ရရာ၏၊ မဂဓတိုင္းကို အစိုးရေသာ ေသနိယမည္ေသာ ဗိမၺိသာရမင္းသည္ အသွ်င္ေဂါတမထက္ သာလြန္၍ခ်မ္းခ်မ္းသာသာ ေနရရာ၏'' ဟု တစ္ဖက္သတ္အားျဖင့္ အေဆာတလွ်င္ မဆင္ျခင္ဘဲ စကားကို ေျပာဆိုမိၾက၏။ စင္စစ္မူ ဤစကားသည္ တည္ရွိေစဦး။ ယခုပင္ ငါတို႔သည္ မဂဓတိုင္းကို အစိုးရေသာ ေသနိယမည္ေသာ ဗိမၺိသာရမင္းႏွင့္ အသွ်င္ေဂါတမတို႔တြင္ အဘယ္သူသည္ သာလြန္၍ ခ်မ္းခ်မ္းသာသာ ေနရသနည္းဟု အသွ်င္ေဂါတမအား ေမးျမန္းၾကပါကုန္၏'' ဟု (ဆိုၾကကုန္၏)။




……………………………………………………………….




''ငါ့သွ်င္ နိဂဏၭတို႔ သို႔ျဖစ္လွ်င္ ထိုအရာ၌ သင္တို႔ကိုသာလွ်င္ ျပန္ေမးအံ့၊ သင္တို႔ သေဘာက်သည့္အတိုင္း ေျဖၾကားၾကကုန္ေလာ့။ ငါ့သွ်င္နိဂဏၭတို႔ အဘယ္သို႔ ထင္မွတ္ၾကကုန္သနည္း၊ ့မဂဓတိုင္းကို အစိုးရေသာ ေသနိယမည္ေသာ ဗိမၺိသာရမင္းသည္ ကိုယ္ကို မလႈပ္ရွားဘဲစကားမေျပာဆိုဘဲ ခုနစ္ရက္တို႔ပတ္လံုး ခ်မ္းသာသက္သက္ခ်ည္း ခံစားလ်က္ ေနရန္စြမ္းႏိုင္အံ့ေလာ'' ဟု (ေမးေတာ္မူ၏)။ ငါ့သွ်င္ မစြမ္းႏိုင္ပါဟု (ဆိုၾကကုန္၏)။




''ငါ့သွ်င္နိဂဏၭတို႔ အဘယ္သို႔ ထင္မွတ္ၾကကုန္သနည္း၊ မဂဓတိုင္းကို အစိုးရေသာ ေသနိယမည္ေသာဗိမၺိသာရမင္းသည္ ကိုယ္ကို မလႈပ္ရွားဘဲ စကားမေျပာဆိုဘဲ ေျခာက္ရက္တို႔ပတ္လံုး။ပ။ ငါးရက္တို႔ပတ္လံုး။ ေလးရက္တို႔ပတ္လံုး။ သံုးရက္တို႔ပတ္လံုး။ ႏွစ္ရက္တို႔ပတ္လံုး။ တစ္ရက္ပတ္လံုး ခ်မ္းသာသက္သက္ခ်ည္း ခံစားလ်က္ ေနရန္ စြမ္းႏိုင္အံ့ေလာ'' ဟု (ေမးေတာ္မူ၏)။ ငါ့သွ်င္ မစြမ္းႏိုင္ပါဟု (ဆိုၾကကုန္၏)။




''ငါ့သွ်င္နိဂဏၭတို႔ ငါသည္ ကိုယ္ကို မလႈပ္ရွားဘဲ စကားမေျပာဆိုဘဲ တစ္ရက္ပတ္လံုး ခ်မ္းသာသက္သက္ခ်ည္း ခံစားလ်က္ေနရန္ စြမ္းႏိုင္၏။ ငါ့သွ်င္နိဂဏၭတို႔ ငါသည္ ကိုယ္ကို မလႈပ္ရွားဘဲစကားမေျပာဆိုဘဲ ႏွစ္ရက္တို႔ပတ္လံုး။ သံုးရက္တို႔ပတ္လံုး။ ေလးရက္တို႔ပတ္လံုး။ ငါးရက္တို႔ပတ္လံုး။ ေျခာက္ရက္တို႔ ပတ္လံုး။ ခုနစ္ရက္တို႔ပတ္လံုး ခ်မ္းသာသက္သက္ခ်ည္း ခံစားလ်က္ ေနရန္ စြမ္းႏိုင္၏။ ငါ့သွ်င္နိဂဏၭတို႔ အဘယ္သို႔ ထင္မွတ္ၾကကုန္သနည္း၊ ဤသို႔ျဖစ္ေသာ္ မဂဓတိုင္းကို အစိုးရေသာေသနိယမည္ေသာ ဗိမၺိသာရမင္းႏွင့္ ငါတို႔တြင္ အဘယ္သူသည္ သာလြန္၍ ခ်မ္းခ်မ္းသာသာ ေနရသနည္းဟု (ေမးေတာ္မူ၏)။




ဤသို႔ျဖစ္ေသာ္ မဂဓတိုင္းကို အစိုးရေသာ ေသနိယမည္ေသာ ဗိမၺိသာရမင္းထက္ အသွ်င္ေဂါတမကသာ သာလြန္၍ ခ်မ္းခ်မ္းသာသာ ေနရပါ၏ဟု (ဆိုၾကကုန္၏)။




Xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx




အထက္ပါသုတ္လာ နိဂ႑တုိ႔အယူ အက်င္႔ကုိၾကည္႔လွ်င္ပင္ နိဂ႑မ်ားသည္႔ ဆရာ႔ပါးစပ္ဖ်ား လမ္းဆုံးေနၾကသူမ်ားသာတည္း သူတုိ႔ဆရာနိက႑ေၿပာသလုိသာ အရင္ဘ၀ကအကုသုိလ္မ်ားကုိ ယခုဘ၀အၿပီးပယ္သတ္ရမည္ ဆင္းရဲၿပင္းထန္စြာက်င္႔ၾကံရမည္ဟုဆုိလွ်င္ တစ္သက္တာကာလပတ္လုံးသာ သမဏသုခခ်မ္းသာမဖက္ သက္သက္ေသာ ဆူးေပၚအိမ္ၿခင္း ဣရိယာပုတ္တစ္ပါးထဲၿဖင္႔ သာ ၾကာၿမင္႔စြာေဆာက္တည္ေနၾကၿခင္းၿဖင္႔သာ မေသမခ်င္း မိမိကုိယ္ကုိယ္ညွင္းပမ္းႏွိပ္စက္ၾကကုန္လွ်က္ အတၱာကိလမထ အက်င္႔သာက်င္႔၍ေနၾကေလကုန္ရာ၏။




အရိပ္လုိေနပူကေစာင္႔ဆုိတာလုိ ဆင္းရဲဒုကၡၿဖင္႔သာခ်မ္းသာသုခကုိ ရႏုိင္ရာသည္ဟုဆုိၿငားေသာ္လည္း တစ္စုံတစ္ခုေသာ သမဏသုခ သာမညဖလ ကုိမွ် ညႊန္ၿပႏုိင္ခဲ႔ၿခင္းမရွိေသာ နိဂ႑ဆရာၾကီးအေၿခအေနကုိပါ ေထာက္ဆသိရွိႏုိင္ေပ၏။




………………………………………….




အဂၤုတၳိဳရ္ တိကနိပါတ္ ဥေပါသထသုတ္မွာလည္း




ဝိသာခါ တကၠတြန္း'နိဂဏၭ'ဥပုသ္သည္ အဘယ္သို႔ ျဖစ္သနည္း၊




ဝိသာခါ တကၠတြန္း ရဟန္းတို႔ မည္သည္ ရွိကုန္၏၊ ထိုသူတို႔သည္ တပည့္ကို ''အေမာင္ေယာက်္ား သင္သည္ အေရွ႕အရပ္ ယူဇနာတစ္ရာ အျပင္ဘက္ရွိ သတၱဝါတို႔၌ လက္နက္ကို ခ်ထားေလာ့၁၊ အေနာက္အရပ္ ယူဇနာတစ္ရာ အျပင္ဘက္ရွိ သတၱဝါတို႔၌ လက္နက္ကို ခ်ထားေလာ့၊ ေျမာက္အရပ္ ယူဇနာတစ္ရာ အျပင္ဘက္ရွိ သတၱဝါတို႔၌ လက္နက္ကို ခ်ထားေလာ့၊ ေတာင္အရပ္ ယူဇနာတစ္ရာ အျပင္ဘက္ရွိ သတၱဝါတို႔၌ လက္နက္ကို ခ်ထားေလာ့''ဟု ေဆာက္တည္ေစကုန္၏။




ဤသို႔လွ်င္ အခ်ဳိ႕ေသာ သတၱဝါတို႔ကို သနားျခင္း ေစာင့္ေရွာက္ျခင္းငွါ ေဆာက္တည္ေစကုန္၏။ အခ်ဳိ႕ေသာ သတၱဝါတို႔ကို မသနားျခင္း့မေစာင့္ေရွာက္ျခင္းငွါ ေဆာက္တည္ေစကုန္၏။ ထိုသူတို႔သည္ ဥပုသ္ေန႔၌ တပည့္ကို ''အေမာင္ေယာက်္ား သင္သည္ အဝတ္ အားလံုးကို ခြၽတ္ခ်ၿပီးလွ်င္ ဤသို႔ ဆိုေလာ့ ''ငါသည္ တစ္စံုတစ္ခုေသာ အရပ္ တစ္စံုတစ္ခုေသာ အခါဝယ္ တစ္စံုတစ္ေယာက္ေသာ သူအတြက္ေၾကာင့္ၾကမႈ မျဖစ္'' ငါ၏ အတြင္း အပသႏၲာန္ဝယ္ တစ္စံု တစ္ခုေသာ ပရိကၡရာ၌ေသာ္လည္းေၾကာင့္ၾကမႈ မရွိ''ဟု ဆိုေလာ့ဟူ၍ ေဆာက္တည္ေစကုန္၏။ ဤသို႔ပင္ ေဆာက္တည္ေစေသာ္လည္း




ထိုသူ၏ အမိ အဖတို႔သည္ ''ဤသူကား ငါတို႔၏သားတည္း''ဟု သိကုန္၏၊ ထိုသူကလည္း ''ဤသူတို႔ကား ငါ၏ အမိ အဖတို႔တည္း''ဟု သိ၏။ ထိုသူ၏ သား မယား တို႔သည္လည္း ''ဤသူကား ငါတို႔ကို လုပ္ေကြၽးသူ အရွင္လင္တည္း''ဟု သိကုန္၏၊ ထိုသူကလည္း ''ဤသူကား ငါ၏ သား မယားတည္း''ဟု သိ၏၊ ထိုသူ၏ ကြၽန္အလုပ္သမား ေယာက်္ားတို႔သည္လည္း ''ဤသူကား ငါတို႔၏ သခင္တည္း''ဟု သိကုန္၏။ ထိုသူကလည္း ''ဤသူတို႔ကား ငါ၏ ကြၽန္ အလုပ္သမား ေယာက်္ားတို႔တည္း''ဟု သိ၏။ ဤသို႔လွ်င္ အမွန္တရားကို ေဆာက္တည္ေစရာ အခါ၌ပင္ မမွန္ေသာ စကားဆိုျခင္းကို ေဆာက္တည္ေစသည္ မည္ကုန္၏၊ ထိုသူ၏ ဤသို႔ ေဆာက္တည္ျခင္းကို 'မမွန္ေသာ စကားဆိုျခင္း'ဟု ငါဆို၏။




ထိုသူသည္ ထို ညဥ့္လြန္သျဖင့္ စည္းစိမ္တို႔ကို မေပးဘဲသာလွ်င္ သံုးေဆာင္၏၊ ထိုသူ၏ ဤသို႔ သံုးေဆာင္ျခင္းကို မေပးသည္ကို ယူျခင္းဟု ငါဆို၏။ ဝိသာခါ တကၠတြန္း ဥပုသ္သည္ ဤသို႔ ျဖစ္၏၊ ဝိသာခါ ဤသို႔ က်င့္သံုးအပ္ေသာ တကၠတြန္းဥပုသ္သည္ ႀကီးျမတ္ေသာ အက်ဳိး မရွိ၊ ႀကီးျမတ္ေသာ အာနိသင္ မရွိ၊ ႀကီးျမတ္ေသာ အေရာင္အလင္း မရွိ၊ ႀကီးျမတ္ေသာ ပ်ံ ႕ႏံွ႕ျခင္း မရွိ။ ………ဟုဘုရားရွင္ကိုယ္ေတာ္တုိင္ ေဟာၿပေတာ္မူခဲ႔ပါသည္။ ယင္းကုိေထာက္လွ်င္ပင္ ယင္းတုိ႔ဥပုသ္မွာ သစ္ၾကဳတ္ဥပုသ္သဖြယ္သာၿဖစ္ေပ၏ ။ မိမိ၏အေ၀း၌ေရာက္ေနေသာ ယူဇနာတစ္ရာအၿပင္ဖက္မွာ သတၱ၀ါေတြကုိခ်မ္းသာေပးပါသတဲ႔ ႏွစ္သက္ဖြယ္ေကာင္းေလစြ ဥပုသ္လည္းရ လုပ္ခ်င္တာလည္းလုပ္လုိ႔ရသည္ ဟူလုိ ။




ဒါ႔ေၾကာင္႔ အႏွစ္မရွိတဲ႔ေတာမွာ ၾကက္ဆူက မင္းမူ ဆုိတာလုိ အသိညာဏ္မဲ႔မြဲသူတုိ႔ၾကားမွာ ဆရာတစ္ပါးအၿဖစ္ကား ထင္ရွားလွေပ၏ သုိ႔ေသာ္ကား အႏွစ္သာရၿပည္႔၀သူကားမဟုတ္ေပ ။ ကုိးကြယ္ဆည္းကပ္သူတုိင္းကုိ ဆင္းရဲဒုကၡသာေပးေပလိမ္႕မည္ ။ဒုကၡၿဖင္႔သာ သုခကုိရႏုိင္သည္ဟု ဆုံးမေနေသာေၾကာင္႔ေပတည္း ။




Xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx




၆။ သဥၥယေဗလ႒ပုတၱ၏ အယူဝါဒကုိ ၾကည္႔ၿပန္ပါကလည္း ..




''တစ္ပါးေသာ ေလာက ရွိသေလာဟု (သင္) ငါ့ကို ေမးေသာ္ တစ္ပါးေသာ ေလာကရွိ၏ဟု ငါအယူရွိခဲဲ့လွ်င္ တစ္ပါးေသာ ေလာကရွိ၏ဟု သင့္အား ငါေျဖရာ၏၊ (သို႔ရာတြင္) ဤသို႔ဟုလည္း ငါ မယူ၊ ထိုသို႔ဟုလည္း ငါမယူ၊ အျခားသို႔ဟုလည္း ငါမယူ၊ (ဤသို႔ ထိုသို႔ အျခားသို႔) မဟုတ္ဟုလည္း ငါမယူ၊ (ဤသို႔ ထိုသို႔ အျခားသို႔) မဟုတ္သည္ မဟုတ္ဟုလည္း ငါမယူ။




တစ္ပါးေသာ ေလာက မရွိပါသေလာ။ပ။




တစ္ပါးေသာ ေလာက ရွိလည္းရွိ မရွိလည္း မရွိသေလာ။ပ။




တစ္ပါးေသာ ေလာက ရွိသည္လည္း မဟုတ္၊ မရွိသည္လည္း မဟုတ္သေလာ။ပ။




(ေသ၍) တစ္ဖန္ ျဖစ္ေပၚေသာ သတၱဝါတို႔ ရွိကုန္သေလာ။ပ။




(ေသ၍) တစ္ဖန္ ျဖစ္ေပၚေသာ သတၱဝါတို႔ မရွိကုန္သေလာ။ပ။




(ေသ၍) တစ္ဖန္ ျဖစ္ေပၚေသာ သတၱဝါတို႔ ရွိလည္းရွိ မရွိလည္း မရွိကုန္သေလာ။ပ။




(ေသ၍) တစ္ဖန္ ျဖစ္ေပၚေသာ သတၱဝါတို႔ ရွိသည္လည္း မဟုတ္၊ မရွိသည္လည္း မဟုတ္ကုန္သေလာ။ပ။




ေကာင္းမႈ မေကာင္းမႈကံတို႔၏ အက်ဳိးဝိပါက္ ရွိပါသေလာ။ပ။




ေကာင္းမႈ မေကာင္းမႈကံတို႔၏ အက်ဳိးဝိပါက္ မရွိပါသေလာ။ပ။




ေကာင္းမႈ မေကာင္းမႈကံတို႔၏ အက်ဳိးဝိပါက္ ရွိလည္းရွိ မရွိလည္း မရွိသေလာ။ပ။




ေကာင္းမႈ မေကာင္းမႈကံတို႔၏ အက်ဳိးဝိပါက္ ရွိသည္လည္း မဟုတ္၊ မရွိသည္လည္း မဟုတ္သေလာ။ပ။




သတၱဝါသည္ ေသၿပီးေနာက္၌ ရွိသေလာ။ပ။




သတၱဝါသည္ ေသၿပီးေနာက္၌ မရွိသေလာ။ပ။




သတၱဝါသည္ ေသၿပီးေနာက္၌ ရွိလည္းရွိ မရွိလည္း မရွိသေလာ။ပ။




သတၱဝါသည္ ေသၿပီးေနာက္၌ ရွိသည္လည္း မဟုတ္၊ မရွိသည္လည္း မဟုတ္သေလာဟု (သင္) ငါ့ကိုေမးေသာ္



သတၱဝါသည္ ေသၿပီးသည့္ေနာက္၌ ရွိသည္လည္း မဟုတ္ မရွိသည္လည္း မဟုတ္ဟုငါ အယူရွိခဲဲ့လွ်င္ သတၱဝါသည္ ေသၿပီးသည့္ေနာက္၌ ရွိသည္လည္း မဟုတ္ မရွိသည္လည္း မဟုတ္ဟုသင့္အား ငါ ေျဖရာ၏၊ (သို႔ရာတြင္) ဤသို႔ဟုလည္း ငါ မယူ၊ ထိုသို႔ဟုလည္း ငါ မယူ၊ အျခားသို႔ဟုလည္း ငါ မယူ၊ (ဤသို႔ ထိုသို႔ အျခားသို႔) မဟုတ္ဟုလည္း ငါ မယူ၊ (ဤသို႔ ထိုသို႔ အျခားသို႔) မဟုတ္သည္ မဟုတ္ဟု လည္း ငါမယူ''ဟု ေျပာဆိုလုိက္ပါတဲ႔။




ထုိအေၾကာင္းကုိ အဇာတသတ္ဘုရင္က ၿမတ္စြာဘုရားအား ၿပန္လည္ေလွ်ာက္ၾကးရင္ ………




အသွ်င္ဘုရား ကိုယ္တိုင္ သိျမင္ရေသာ ရဟန္းျဖစ္က်ဳိးကို ေမးပါလ်က္ သၪၥယေဗလ႒ ပုတၱသည္အကြၽႏု္ပ္အား ဤသို႔ ''ပစ္လႊင့္ေသာ အယူ'' ကို ေျဖၾကားပါ၏၊ အသွ်င္ဘုရား သရက္ပင္ကို ေမးပါလ်က့္ေတာင္ပိႏၷဲဲပင္ကို ေျဖသကဲဲ့သို႔လည္းေကာင္း၊ ေတာင္ပိႏၷဲဲပင္ကို ေမးပါလ်က္ သရက္ပင္ကိုေျဖသကဲဲ့သို႔လည္းေကာင္း ဤအတူ ကိုယ္တိုင္ သိျမင္ရေသာ ရဟန္းျဖစ္က်ဳိးကို ေမးပါလ်က္ သၪၥယေဗလ႒ပုတၱသည္ အကြၽႏု္ပ္အား ပစ္လႊင့္ေသာ အယူကို ေျဖၾကားပါ၏၊




ဟု သုံးသပ္ခ်က္ကုိပါ ဘုရားရွင္အား ေလ်ာက္ထားခဲ႔ေပ၏။ ယင္းဆရာသည္လည္း မိမိဘာတစ္ခုမွမၿဖဆုိႏုိင္သၿဖင္႔ စကားလွီးလႊဲကာ ေ၀ွ႔၀ုိက္ဆုိေနၿခင္းၿဖစ္သည္ ။ အက်င္႔တရားဆုိသည္မွာလည္း ကုိယ္တုိင္မ်က္ေမွာက္ ထြန္းေဖာက္သိၿမင္ၿပီးမွသာ အမွန္ကန္ဆုံးလမ္းကုိ ၿပႏုိင္မည္မဟုတ္ပါလား ။ မိမိကုိယ္တုိင္က ၀ါးတားတားၿဖင္႔ လမ္းညႊန္လမ္းၿပလုပ္စားေနလွ်င္ လမ္းမွန္ေရာက္လုိလုိ႔ အားကုိးမိကာမွ လမ္းမွားပုိ႔သူႏွင္႔တုိးၾကရေပလိမ္႔မည္။ ထုိ႔ေၾကာင္႔ပင္ ဆရာအတင္မွားက အပါယ္လားႏုိင္သည္ဟု ဆုံးမခဲ႔ၾကသည္မဟုတ္ပါလား ။




တိတၳိမ်ားနဲ႔ ဘုရားသာသနာဆုိေတာ႔ တိတၳိမ်ားအေၾကာင္းကေတာ႔ ရွင္းၿပၿပီးပါၿပီး ဘုရားသာသနာအေၾကာင္းဆက္ၾကဦးစုိ႔ ။




က်ြႏု္ပ္တုိ႔ဘုရားရွင္ကုိယ္ေတာ္ၿမတ္ၾကီးဆုိိတဲ႔ ရွင္ေနမင္းၾကီးထြန္းပလာတဲ႔အခါမွာေတာ႔ တိတၳိတုိ႔အယူအဆအမ်ိဳးမ်ိဳးဆုိတဲ႔ ေမွာင္ထုကလြင္႔ေပ်ာက္သြားရပါတယ္ ။ တကယ္ကလည္း မီးနဲ႔ေရလုိ သူတို႕တစ္ေတြက ေလာကကုိေလာင္ၿမိိဳက္မွုေပးေန ဆုိးက်ိဳးေတြၿဖစ္ေစတာကုိ ၿမတ္စြာဘုရားကုိယ္ေတာ္ၿမတ္ၾကီးက စစ္မွန္တဲ႔သစၥာတရားမ်ားကုိ ထုတ္ေဖာ္ေဟာၾကားကာ ယင္းတုိ႔အမွားကုိ ဖ်က္ဆီးပစ္ခဲ႔တာမဟုတ္ပါလား ။ ဘုရင္႔တပ္မေတာ္ၾကီးခ်ီလာေတာ႔ ေတာတြင္းတစ္ေနရာမွာ ခုိ၀င္ပုန္းေအာင္းေနၾကရသလုိ မ်က္ႏွာပင္မေဖာ္၀ံ႔ၾကေတာ႔ပါဘူး ။ တစ္ခါတစ္ေလ ဘုရားရွင္ႏွင္႔၀ါဒေရးရာ ထထၿပိဳင္ေပမယ္႔ ။ၿပိဳင္တုိင္းအရွုံးနဲ႔တုိးလုိ႔ သုႏၶရီပရိဗိုိဇ္မနဲ႔ ေတာင္ ယုိးစြပ္ဖုိ႕ၾကိဳးစားခဲ႔ၾကေသးမဟုတ္ပါလား ။




ဘုရားရွိစဥ္ကာလက ေခါင္မေဖာ္၀ံ႕ခဲ႔ၾကေပမယ္႔ သာသနာေနာက္ပုိင္းမွာေတာ႔ သူတုိ႔ရဲ႕မိစၦာ၀ါဒေတြကုိ မိမိတုိ႔ရဲ႕မြန္ၿမတ္တဲ႔တရားေတာ္ေတြအတြင္း ထည္႔သြင္းကာ ဖ်က္ဆီးဖုိ႕ၾကိဳးစားလာၾကၿပန္ပါတယ္။ က်ြႏု္ပ္ေရးသားတင္ၿပထားၿပီးၿဖစ္တဲ႔ ညီညႊတ္ၾကပါ မ်ားသံဃာ ပုိ႔စ္မ်ားမွာ ေလ႔လာဖတ္ရွုႏုိင္ၾကပါတယ္။




ဒါဆုိရင္ေရာအရွင္ဘုရား ၿမတ္စြာဘုရားက သူ႕အယူ၀ါဒကုိ ဘယ္လုိဘယ္ပုံေဟာေၿပာ၀န္ခံခဲ႔ပါသလဲဆုိတာ အနည္းငယ္သိသာေစရန္ ပါရာဇိကဏ္ပါဠိေတာ္လာ ေ၀ရဥၨာပုဏၰားႏွင္႔ဘုရားရွင္ေဆြးေႏြးခန္းကုိထုတ္ႏွုတ္တင္ၿပပါဦးမည္။




Xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx




၂။ ထိုအခါ ေဝရၪၨပုဏၰားသည္ ျမတ္စြာဘုရားထံသို႔ ခ်ဥ္းကပ္ၿပီးလွ်င္ ျမတ္စြာဘုရားႏွင့္ အတူဝမ္းေျမာက္ဝမ္းသာ ႏႈတ္ဆက္ေျပာဆို၏။ ဝမ္းေျမာက္ဖြယ္ အမွတ္ရဖြယ္ စကားကို ေျပာဆို ၿပီးဆံုးေစ၍တစ္ခုေသာ ေနရာ၌ ထိုင္ၿပီးေသာ္ ေဝရၪၨပုဏၰားသည္ ျမတ္စြာဘုရားအား -




''အသွ်င္ေဂါတမ ဤစကားကို အကြၽႏု္ပ္ ၾကားဖူးပါသည္၊ ရဟန္းေဂါတမသည္ အိုကုန္ေသာ ႀကီးကုန္ေသာ ရင့္ကုန္ေသာ ေရွးမီကုန္ေသာ အဆံုးအရြယ္သို႔ ေရာက္ကုန္ေသာ ပုဏၰားတို႔ကို ရွိလည္း မခိုးခရီးဦးလည္း မႀကိဳ ထိုင္ရန္ေနရာျဖင့္ ဖိတ္လည္း မဖိတ္ဟု ၾကားဖူးပါသည္။ အသွ်င္ေဂါတမ ထို (အကြၽႏု္ပ္ၾကားဖူးေသာ စကား) သည္ ထို (ၾကားဖူးသည့္) အတိုင္း မွန္သည္သာတည္း၊ အသွ်င္ေဂါတမသည္ အိုကုန္ေသာ ႀကီးကုန္ေသာ ရင့္ကုန္ေသာ ေရွးမီကုန္ေသာ အဆံုးအရြယ္သို႔ ေရာက္ကုန္ေသာ ပုဏၰားတို႔ကို ရွိလည္းမခိုး ခရီးဦးလည္း မႀကိဳ ထိုင္ရန္ ေနရာျဖင့္ ဖိတ္လည္း မဖိတ္၊ အသွ်င္ေဂါတမ ထို (ရွိခိုးျခင္းစသည္ကို မျပဳျခင္း) သည္ မသင့္ေလွ်ာ္သည္သာလွ်င္တည္း''ဟု ေလွ်ာက္၏။




ပုဏၰား နတ္ႏွင့္တကြေသာ မာရ္နတ္ႏွင့္တကြေသာ ျဗဟၼာႏွင့္တကြေသာ ဤၾသကာသေလာက၌လည္းေကာင္း၊ သမဏျဗာဟၼဏႏွင့္တကြေသာ မင္းမ်ား လူမ်ားႏွင့္တကြေသာ ဤသတၱေလာက၌လည္းေကာင္း ငါသည္ ရွိခိုးလည္း ရွိခိုးထိုက္ ခရီးဦးလည္း ႀကိဳထိုက္ ထိုင္ရန္ေနရာျဖင့္ ဖိတ္လည္း ဖိတ္ထိုက္ေသာသူကို ျမင္ေတာ္မမူ၊ ပုဏၰား အၾကင္သူကို ငါသည္ ရွိခိုးမူလည္း ရွိခိုးျငားအံ့၊ ခရီးဦးမူလည္းႀကိဳျငားအံ့၊ ထိုင္ရန္ေနရာျဖင့္ ဖိတ္မူလည္း ဖိတ္ျငားအံ့၊ ထိုသူ၏ ဦးေခါင္းသည္လည္း ျပတ္က်ရာ၏ဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။




၃။ အသွ်င္ေဂါတမသည္ အရသာကင္းေသာ သေဘာရွိ၏ဟု (ပုဏၰားက ဆို၏)။




ပုဏၰား အၾကင္သို႔ေသာ နည္းပရိယာယ္အားျဖင့္ ''ရဟန္းေဂါတမသည္ အရသာ ကင္းေသာသေဘာရွိ၏''ဟု ငါ့ကို ေျပာဆိုမူ ေျပာဆိုႏိုင္ရာ၏၊ ထိုသို႔ေသာ နည္းပရိယာယ္မ်ဳိးသည္ ရွိသည္သာလွ်င္တည္း။




ပုဏၰား ႐ူပါ႐ုံ သဒၵါ႐ုံ ဂႏၶာ႐ုံ ရသာ႐ုံ ေဖာ႒ဗၺာ႐ုံတို႔၌ သာယာျခင္း အရသာတို႔ကို ျမတ္စြာဘုရားသည္ ပယ္ၿပီးၿပီ၊ (အဝိဇၨာ တဏွာ) အျမစ္ကို အႂကြင္းမဲ့ ျဖတ္ၿပီးၿပီ၊ (ႏုတ္ၿပီးေသာ) ထန္းပင္ရာကဲ့သို႔ ျပဳၿပီးၿပီ၊ (အသစ္) မျဖစ္ျခင္းကို ျပဳၿပီးၿပီ၊ ေနာင္အခါ ျဖစ္ျခင္းသေဘာ မရွိကုန္ၿပီ။ ပုဏၰား ဤနည္းပရိယာယ္အားျဖင့္ ''ရဟန္းေဂါတမသည္ အရသာကင္းေသာ သေဘာရွိ၏''ဟု ငါ့ကို ေျပာဆိုမူ ေျပာဆိုႏိုင္ရာ၏၊ သင္ (ပုဏၰား) ရည္ရြယ္ေျပာဆိုေသာ နည္းပရိယာယ္မ်ဳိးကား (ငါတို႔၌) မရွိသည္သာတည္းဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။




၄။ ''အသွ်င္ေဂါတမသည္ သံုးေဆာင္ျခင္း မရွိ''ဟု (ပုဏၰားက ဆို၏)။




ပုဏၰား အၾကင္သို႔ေသာ နည္းပရိယာယ္အားျဖင့္ ''ရဟန္းေဂါတမသည္ သံုးေဆာင္ျခင္း မရွိ''ဟု ငါ့ကိုေျပာဆိုမူ ေျပာဆိုႏိုင္ရာ၏။ ထိုသို႔ေသာ နည္းပရိယာယ္မ်ဳိးသည္ ရွိသည္သာလွ်င္တည္း။




ပုဏၰား ႐ူပါ႐ုံသဒၵါ႐ုံ ဂႏၶာ႐ုံ ရသာ႐ုံ ေဖာ႒ဗၺ႐ုံတို႔၌ သံုးေဆာင္ျခင္းတို႔ကို ျမတ္စြာဘုရားသည္ ပယ္ၿပီးၿပီ၊ (အဝိဇၨာ တဏွာ) အျမစ္ကို အႂကြင္းမဲ့ ျဖတ္ၿပီးၿပီ၊ (ႏုတ္ၿပီးေသာ) ထန္းပင္ရာကဲ့သို႔ ျပဳၿပီးၿပီ၊ အသစ္မျဖစ္ျခင္းကို ျပဳၿပီးၿပီ၊ ေနာင္အခါ ျဖစ္ျခင္းသေဘာ မရွိကုန္ၿပီ။ ပုဏၰား ဤနည္းပရိယာယ္အားျဖင့္ ''ရဟန္းေဂါတမသည္ သံုးေဆာင္ျခင္းမရွိ''ဟု ငါ့ကို ေျပာဆိုမူ ေျပာဆိုႏိုင္ရာ၏။ သင္ (ပုဏၰား) ရည္ရြယ္ေျပာဆိုေသာ နည္းပရိယာယ္မ်ဳိးကား (ငါတို႔၌) မရွိသည္သာတည္း (ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏)။




၅။ ''အသွ်င္ေဂါတမသည္ မျပဳထိုက္ဟူေသာ အယူ 'အကိရိယဝါဒ' ရွိ၏''ဟု (ပုဏၰားက ဆို၏)။




ပုဏၰား အၾကင္သို႔ေသာ နည္းပရိယာယ္အားျဖင့္ ''ရဟန္းေဂါတမသည္ မျပဳထိုက္ဟူေသာ အယူ'အကိရိယဝါဒ' ရွိ၏''ဟု ငါ့ကို ေျပာဆိုမူ ေျပာဆိုႏိုင္ရာ၏။ ထိုသို႔ေသာ နည္းပရိယာယ္မ်ဳိးသည္ ရွိသည္သာလွ်င္တည္း၊




ပုဏၰား ငါသည္ ကိုယ္ျဖင့္ ျပဳေသာ မေကာင္းေသာ အက်င့္ 'ကာယဒုစ႐ိုက္' ကိုလည္းေကာင္း၊ ႏႈတ္ျဖင့္ ျပဳေသာ မေကာင္းေသာ အက်င့္ 'ဝစီဒုစ႐ိုက္' ကိုလည္းေကာင္း၊ စိတ္ျဖင့္ ျပဳေသာမေကာင္းေသာ အက်င့္ 'မေနာဒုစ႐ိုက္' ကိုလည္းေကာင္း မျပဳထိုက္ဟု ေဟာ၏၊ မ်ားျပားေသာ ယုတ္ညံ့ေသာ အကုသိုလ္တရားတို႔ကို မျပဳထိုက္ဟု ေဟာ၏၊ ပုဏၰား ဤနည္းပရိယာယ္အားျဖင့္ ''ရဟန္းေဂါတမသည္ မျပဳထိုက္ဟူေသာ အယူ 'အကိရိယဝါဒ' ရွိ၏''ဟု ငါ့ကို ေျပာဆိုမူ ေျပာဆိုႏိုင္ရာ၏၊ သင့္ (ပုဏၰား) ရည္ရြယ္ေျပာဆိုေသာ နည္းပရိယာယ္မ်ဳိးကား (ငါတို႔၌) မရွိသည္သာတည္းဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။




၆။ ''အသွ်င္ေဂါတမသည္ ျဖတ္အပ္၏ဟူေသာ အယူ 'ဥေစၧဒဝါဒ' ရွိ၏''ဟု (ပုဏၰားက ဆို၏)။




ပုဏၰား အၾကင္သို႔ေသာ နည္း ပရိယာယ္အားျဖင့္ ''ရဟန္းေဂါတမသည္ ျဖတ္အပ္၏ဟူေသာ အယူ'ဥေစၧဒဝါဒ' ရွိ၏''ဟု ငါ့ကို ေျပာဆိုမူ ေျပာဆိုႏိုင္ရာ၏၊ ထိုသို႔ေသာ နည္းပရိယာယ္မ်ဳိးသည္ ရွိသည္သာလွ်င္တည္း။




ပုဏၰား ငါသည္ ရာဂ ေဒါသ ေမာဟတို႔ကို ျဖတ္အပ္သည္ကို ေဟာ၏။ မ်ားျပားေသာယုတ္ညံ့ေသာ အကုသိုလ္တရားတို႔ကို ျဖတ္အပ္သည္ကို ေဟာ၏။ ပုဏၰား ဤနည္းပရိယာယ္အားျဖင့္''ရဟန္းေဂါတမသည္ ျဖတ္အပ္၏ဟူေသာ အယူ 'ဥေစၧဒဝါဒ' ရွိ၏''ဟု ငါ့ကို ေျပာဆိုမူ ေျပာဆိုႏိုင္ရာ၏၊ သင္ (ပုဏၰား) ရည္ရြယ္ေျပာဆိုေသာ နည္းပရိယာယ္မ်ဳိးကား (ငါတို႔၌) မရွိသည္သာတည္းဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။




၇။ ''အသွ်င္ေဂါတမသည္ စက္ဆုပ္ျခင္းသေဘာ ရွိ၏''ဟု (ပုဏၰားက ဆို၏)။




ပုဏၰား အၾကင္သို႔ေသာ နည္းပရိယာယ္အားျဖင့္ ''ရဟန္းေဂါတမသည္ စက္ဆုပ္ျခင္းသေဘာ ရွိ၏''ဟုငါ့ကို ေျပာဆိုမူ ေျပာဆိုႏိုင္ရာ၏၊ ထိုသို႔ေသာ နည္းပရိယာယ္မ်ဳိးသည္ ရွိသည္သာလွ်င္တည္း။




ပုဏၰားငါသည္ ကိုယ္ျဖင့္ ျပဳေသာ မေကာင္းေသာ အက်င့္ 'ကာယဒုစ႐ိုက္' ကိုလည္းေကာင္း၊ ႏႈတ္ျဖင့္ ျပဳေသာမေကာင္းေသာ အက်င့္ 'ဝစီဒုစ႐ိုက္' ကိုလည္းေကာင္း၊ စိတ္ျဖင့္ျပဳေသာ မေကာင္းေသာ အက်င့္ 'မေနာဒုစ႐ိုက္' ကိုလည္းေကာင္း၊ မ်ားျပားေသာ ယုတ္ညံ့ေသာ အကုသိုလ္တရားတို႔သို႔ ေရာက္ျခင္းကိုလည္းေကာင္း စက္ဆုပ္ေတာ္မူ၏၊ ပုဏၰား ဤနည္းပရိယာယ္အားျဖင့္ ''ရဟန္းေဂါတမသည္ စက္ဆုပ္ျခင္းသေဘာ ရွိ၏''ဟု ငါ့ကို ေျပာဆိုမူ ေျပာဆိုႏိုင္ရာ၏၊ သင္ (ပုဏၰား) ရည္ရြယ္ေျပာဆိုေသာ နည္းပရိယာယ္မ်ဳိးကား (ငါတို႔၌) မရွိသည္သာတည္းဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။




၈။ ''အသွ်င္ေဂါတမသည္ ဖ်က္ဆီးတတ္၏''ဟု (ပုဏၰားက ဆို၏)။




ပုဏၰား အၾကင္သို႔ေသာ နည္းပရိယာယ္အားျဖင့္ ''ရဟန္းေဂါတမသည္ ဖ်က္ဆီးတတ္၏''ဟု ငါ့ကိုေျပာဆိုမူ ေျပာဆိုႏိုင္ရာ၏၊ ထိုသို႔ေသာ နည္းပရိယာယ္မ်ဳိးသည္ ရွိသည္သာလွ်င္တည္း။




ပုဏၰား ငါသည္ရာဂကိုလည္းေကာင္း၊ ေဒါသကိုလည္းေကာင္း၊ ေမာဟကိုလည္းေကာင္း ဖ်က္ဆီးျခင္းငွါ တရားကိုေဟာ၏။ မ်ားျပားေသာ ယုတ္ညံ့ေသာ အကုသိုလ္တရားတို႔ကို ဖ်က္ဆီးျခင္းငွါ တရားကို ေဟာ၏။ ပုဏၰားဤနည္းပရိယာယ္အားျဖင့္ ''ရဟန္းေဂါတမသည္ ဖ်က္ဆီးတတ္၏''ဟု ငါ့ကို ေျပာဆိုမူ ေျပာဆို ႏိုင္ရာ၏၊ သင္ (ပုဏၰား) ရည္ရြယ္ေျပာဆိုေသာ နည္းပရိယာယ္မ်ဳိးကား (ငါတို႔၌) မရွိသည္သာတည္းဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။




၉။ ''အသွ်င္ေဂါတမသည္ ပူပန္ေစတတ္ေသာ သေဘာရွိ၏''ဟု (ပုဏၰားက ဆို၏)။




ပုဏၰား အၾကင္သို႔ေသာ နည္းပရိယာယ္အားျဖင့္ ''ရဟန္းေဂါတမသည္ ပူပန္ေစတတ္ေသာ သေဘာရွိ၏''ဟု ငါ့ကို ေျပာဆိုမူ ေျပာဆိုႏိုင္ရာ၏၊ ထိုသို႔ေသာ နည္းပရိယာယ္မ်ဳိးသည္ ရွိသည္သာလွ်င္တည္း။




ပုဏၰား ငါသည္ ကိုယ္ျဖင့္ ျပဳေသာ မေကာင္းေသာ အက်င့္ 'ကာယဒုစ႐ိုက္' ကိုလည္းေကာင္း၊ ႏႈတ္ျဖင့္ ျပဳေသာ မေကာင္းေသာ အက်င့္ 'ဝစီဒုစ႐ိုက္' ကိုလည္းေကာင္း၊ စိတ္ျဖင့္ ျပဳေသာ မေကာင္းေသာ အက်င့္ 'မေနာဒုစ႐ိုက္' ကိုလည္းေကာင္း၊ မ်ားျပားေသာ ယုတ္ညံ့ေသာ အကုသိုလ္တရားတို႔ကိုလည္းေကာင္း ပူပန္ေစတတ္ေသာ တရားတို႔ဟူ၍ ေဟာ၏။ ပုဏၰား ပူပန္ေစတတ္၍ ယုတ္ညံ႕ကုန္ေသာအကုသိုလ္တရား တို႔ကို ပယ္ၿပီးေသာ (အဝိဇၨာ တဏွာ) အျမစ္ကို အႂကြင္းမဲ့ျဖတ္ၿပီးေသာ (ႏုတ္ၿပီးေသာ) ထန္းပင္ရာ ကဲ့သို႔ ျပဳၿပီးေသာ (အသစ္) မျဖစ္ျခင္းကို ျပဳၿပီးေသာ ေနာင္အခါ၌ျဖစ္ျခင္းသေဘာ မရွိေသာ သူကို ပူပန္ေစတတ္ေသာ အက်င့္ရွိသူဟု ငါေဟာ၏။ ပုဏၰားျမတ္စြာဘုရားသည္ ပူပန္ေစတတ္ေသာ ယုတ္ညံ့ ေသာ အကုသိုလ္တရားတို႔ကို ပယ္ၿပီးၿပီ၊ (အဝိဇၨာ တဏွာ) အျမစ္ကို အႂကြင္းမဲ့ ျဖတ္ၿပီးၿပီ၊ (ႏုတ္ၿပီးေသာ) ထန္းပင္ရာကဲ့သို႔ ျပဳၿပီးၿပီ၊ (အသစ္) မျဖစ္ျခင္းကို ျပဳၿပီးၿပီ၊ ေနာင္အခါ၌ ျဖစ္ျခင္းသေဘာ မရွိကုန္ၿပီ။ ပုဏၰား ဤနည္းပရိယာယ္အားျဖင့္''ရဟန္းေဂါတမသည္ ပူပန္ေစတတ္ေသာ သေဘာရွိ၏''ဟု ငါ့ကို ေျပာဆိုမူ ေျပာဆိုႏိုင္ရာ၏၊ သင္ (ပုဏၰား) ရည္ရြယ္ေျပာဆိုေသာ နည္းပရိယာယ္မ်ဳိးကား (ငါတို႔၌) မရွိသည္သာတည္းဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။




၁ဝ။ ''အသွ်င္ေဂါတမသည္ နတ္ျပည္ေရာက္ျခင္းငွါ မထိုက္''ဟု (ပုဏၰားက ဆို၏)။




ပုဏၰား အၾကင္သို႔ေသာ နည္းပရိယာယ္အားျဖင့္ ''ရဟန္းေဂါတမသည္ နတ္ျပည္ေရာက္ျခင္းငွါမထိုက္''ဟု ငါ့ကို ေျပာဆိုမူ ေျပာဆိုႏိုင္ရာ၏၊ ထိုသို႔ေသာ နည္းပရိယာယ္မ်ဳိးသည္ ရွိသည္သာလွ်င္တည္း။




ပုဏၰား ေနာင္ တစ္ဖန္ ပဋိသေႏၶေနျခင္း ဘဝသစ္၌ ျဖစ္ျခင္းကို ပယ္ၿပီးေသာ (အဝိဇၨာ တဏွာ) အျမစ္ကို အႂကြင္းမဲ့ ျဖတ္ၿပီးေသာ (ႏုတ္ၿပီးေသာ) ထန္းပင္ရာကဲ့သို႔ ျပဳၿပီးေသာ (အသစ္) မျဖစ္ျခင္းကိုျပဳၿပီးေသာ ေနာင္အခါ၌ ျဖစ္ျခင္းသေဘာ မရွိေသာသူကို ပဋိသေႏၶေနျခင္းမွ ကင္း၏ဟု ငါေဟာ၏၊ ပုဏၰား ျမတ္စြာဘုရားသည္ ေနာင္တစ္ဖန္ ပဋိသေႏၶေနျခင္း ဘဝသစ္၌ ျဖစ္ျခင္းကို ပယ္ၿပီးၿပီ။ (အဝိဇၨာတဏွာ) အျမစ္ကို အႂကြင္းမဲ့ ျဖတ္ၿပီးၿပီ၊ (ႏုတ္ၿပီးေသာ) ထန္းပင္ရာကဲ့သို႔ ျပဳၿပီးၿပီ၊ (အသစ္) မျဖစ္ျခင္းကို ျပဳၿပီးၿပီ၊ ေနာင္အခါ၌ ျဖစ္ျခင္းသေဘာ မရွိကုန္ၿပီ၊ ပုဏၰား ဤနည္းပရိယာယ္အားျဖင့္ ''ရဟန္းေဂါတမသည္ နတ္ျပည္ေရာက္ျခင္းငွါ မထိုက္''ဟု ငါ့ကို ေျပာဆိုမူ ေျပာဆိုႏိုင္ရာ၏၊ သင္ (ပုဏၰား) ရည္ရြယ္ေျပာဆိုေသာ နည္းပရိယာယ္မ်ဳိးကား (ငါတို႔၌) မရွိသည္ သာတည္းဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)




XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX




အဂၤုတၱိဳရ္ အ႒ကနိပါတ္ ပဌမပဏၰသက မဟာ၀ဂ္ သီဟသုတ္မွာလည္း သီဟစစ္သူၾကီးက.




နိဂဏၭအား ''အသွ်င္ဘုရား အကြၽႏ္ုပ္သည္ ရဟန္းေဂါတမကို ဖူးေျမာ္ရန္ ခ်ဥ္းကပ္ျခင္းငွါ အလိုရွိပါ၏''ဟု ေျပာဆို၏။ သီဟ အဘယ့္ေၾကာင့္ သင္သည္ ျပဳထိုက္၏ဟူေသာ 'ကိရိယဝါဒ' အယူရွိလ်က္ မျပဳထိုက္ဟူေသာ 'အကိရိယဝါဒ' အယူရွိေသာ ရဟန္းေဂါတမကို ဖူးေျမာ္ရန္ ခ်ဥ္းကပ္လိုဘိသနည္း၊ သီဟ ရဟန္းေဂါတမသည္ မျပဳထိုက္ဟု 'အကိရိယဝါဒ' အယူရွိ၏၊ မျပဳစိမ့္ေသာငွါ တရားကို ေဟာ၏၊ ထို (အကိရိယဝါဒ) တရားျဖင့္ တပည့္တို႔ကို ဆံုးမ၏ဟု ေၿပာဆုိကာ အၾကိမ္ၾကိမ္တားၿမစ္ေလ၏။




သုိ႔ေသာ္ သီဟစစ္သူႀကီးအား ''ထိုျမတ္စြာဘုရားသည္ စင္စစ္ ဧကန္ ပူေဇာ္အထူးကို ခံေတာ္မူထိုက္ေသာ (အလံုးစံုေသာတရားတို႔ကို) ကိုယ္တိုင္မွန္စြာ သိေတာ္မူေသာ ဘုရားျဖစ္ေပလိမ့္မည္၊ ထို႔ေၾကာင့္သာလွ်င္ အလြန္ေက်ာ္ေစာ ထင္ရွားကုန္ေသာ ဤလိစၧဝီမင္းတို႔သည္ မင္းကြန္း၌ အတူေန အတူ စည္းေဝးကုန္လ်က္ မ်ားစြာေသာ အေၾကာင္းျဖင့္ ျမတ္စြာဘုရား၏ ဂုဏ္ကို ေျပာဆိုကုန္၏၊ တရားေတာ္၏ ဂုဏ္ကို ေျပာဆိုကုန္၏၊ သံဃာေတာ္၏ ဂုဏ္ကို ေျပာဆိုကုန္၏။




ပန္ၾကားသည္ျဖစ္ေစ မပန္ၾကားသည္ျဖစ္ေစ ဤနိဂဏၭတို႔သည္ အသို႔ျပဳႏိုင္ကုန္အံ့နည္း၊ ငါသည္ နိဂဏၭတို႔ကို မပန္ၾကားဘဲသာလွ်င္ ပူေဇာ္ အထူးကို ခံေတာ္မူထိုက္ေသာ (အလံုးစံုေသာတရားတို႔ကို) ကိုယ္တိုင္မွန္စြာ သိေတာ္မူေသာ ထိုျမတ္စြာဘုရားကို ဖူးေျမာ္ရန္ ခ်ဥ္းကပ္ရမူ ေကာင္းရာ၏''ဟု အၾကံျဖစ္၏။ ထို႔ေနာက္ သီဟစစ္သူႀကီးသည္ ေနမြန္းလြဲအခါ ရထားငါးရာတို႔ျဖင့္ ျမတ္စြာဘုရားကို ဖူးေျမာ္ရန္ ေဝသာလီျပည္မွ ထြက္ေလ၏၊ ယာဥ္ျဖင့္ သြားႏိုင္သမွ်ေသာ အရပ္တိုင္ေအာင္ ယာဥ္ျဖင့္ သြား၍ ယာဥ္မွ သက္ၿပီးေသာ္ ေျခက်င္သာလွ်င္ ျမတ္စြာဘုရားထံသို႔ ခ်ဥ္းကပ္၍ ရွိခိုးလ်က္ တစ္ခုေသာေနရာ၌ ထိုင္ကာ ျမတ္စြာဘုရားအား-




''အသွ်င္ဘုရား 'ရဟန္းေဂါတမသည္ မျပဳထိုက္ဟူေသာ 'အကိရိယဝါဒ' အယူရွိ၏၊ မျပဳစိမ့္ေသာငွါ တရားေဟာ၏၊ ထို (အကိရိယဝါဒ) တရားျဖင့္လည္း တပည့္သားတို႔ကို ဆံုးမ၏'ဟု ၾကားရဖူးပါသည္၊ အသွ်င္ဘုရား အသို႔ပါနည္း၊ 'ရဟန္းေဂါတမသည္ မျပဳထိုက္ဟူေသာ 'အကိရိယဝါဒ' အယူရွိ၏၊ မျပဳစိမ့္ေသာငွါ တရားေဟာ၏၊ ထို (အကိရိယဝါဒ) တရားျဖင့္လည္း တပည့္တို႔ကို ဆံုးမ၏'ဟု ဆိုေသာ ထိုသူတို႔ သည္ ျမတ္စြာဘုရား မိန္႔ေတာ္မူသည့္အတိုင္းပင္ ေျပာဆိုၾကသည္ဟုတ္ပါ၏ေလာ၊ ျမတ္စြာဘုရားကို မဟုတ္မမွန္ေသာ စကားျဖင့္ စြပ္စဲြရာ မေရာက္ဘဲ ရွိပါကုန္၏ေလာ၊ ျမတ္စြာဘုရား ေဟာေသာ တရားကိုပင္ တစ္ဆင့္ေဟာၾကားၾကသည္ ဟုတ္ပါ၏ေလာ၊ (ျမတ္စြာဘုရား၏) မူလရင္းစကားႏွင့္ (ထိုသူတို႔၏) တစ္ဆင့္ေျပာေသာ စကားသည္ ကဲ့ရဲ႕ဖြယ္အေၾကာင္း လံုးဝ ကင္းပါ၏ေလာ၊ အကြၽႏ္ုပ္တို႔သည္ကား ျမတ္စြာဘုရားကို စြပ္စဲြရန္ အလိုမရွိၾကပါ''ဟု ေလွ်ာက္၏။




သီဟ အၾကင္သို႔ေသာ နည္းပရိယာယ္အားျဖင့္ ''ရဟန္းေဂါတမသည္ မျပဳထိုက္ဟူေသာ 'အကိရိယ ဝါဒ' အယူရွိ၏၊ မျပဳစိမ့္ေသာငွါ တရားေဟာ၏၊ ထို (အကိရိယဝါဒ) တရားျဖင့္လည္း တပည့္သားတို႔ကို ဆံုးမ၏'ဟု ငါ့ကို ေျပာဆိုလိုမူ ေျပာဆိုႏိုင္ရာ၏၊ ထိုသို႔ေသာ နည္းပရိယာယ္မ်ဳိးသည္ ရွိ၏။ (၁)




သီဟ အၾကင္သို႔ေသာ နည္းပရိယာယ္အားျဖင့္ ''ရဟန္းေဂါတမသည္ ျပဳထိုက္၏ဟူေသာ 'ကိရိယ ဝါဒ' အယူရွိ၏၊ ျပဳစိမ့္ေသာငွါ တရားေဟာ၏၊ ထို (ကိရိယဝါဒ) တရားျဖင့္လည္း တပည့္သားတို႔ကို ဆံုးမ၏'ဟု ငါ့ကို ေျပာဆိုလိုမူ ေျပာဆိုႏိုင္ရာ၏၊ ထိုသို႔ေသာ နည္းပရိယာယ္မ်ဳိးသည္ ရွိ၏။ (၂)




သီဟ အၾကင္သို႔ေသာ နည္းပရိယာယ္အားျဖင့္ ''ရဟန္းေဂါတမသည္ ျဖတ္အပ္၏ဟူေသာ 'ဥေစၧဒ ဝါဒ' အယူရွိ၏၊ ျဖတ္စိမ့္ေသာငွါ တရားေဟာ၏၊ ထို (ဥေစၧဒဝါဒ) တရားျဖင့္လည္း တပည့္သားတို႔ကို ဆံုးမ၏'ဟု ငါ့ကို ေျပာဆိုလိုမူ ေျပာဆိုႏိုင္ရာ၏၊ ထိုသို႔ေသာ နည္းပရိယာယ္မ်ဳိးသည္ ရွိ၏။ (၃)




သီဟ အၾကင္သို႔ေသာ နည္းပရိယာယ္အားျဖင့္ ''ရဟန္းေဂါတမသည္ စက္ဆုပ္ျခင္းသေဘာ ရွိ၏၊ စက္ဆုပ္စိမ့္ေသာငွါ တရားေဟာ၏၊ ထိုတရားျဖင့္လည္း တပည့္သားတို႔ကို ဆံုးမ၏'ဟု ငါ့ကို ေျပာဆို လိုမူ ေျပာဆိုႏိုင္ရာ၏၊ ထိုသို႔ေသာ နည္းပရိယာယ္မ်ဳိးသည္ ရွိ၏။ (၄)




သီဟ အၾကင္သို႔ေသာ နည္းပရိယာယ္အားျဖင့္ ''ရဟန္းေဂါတမသည္ ဖ်က္ဆီးတတ္၏၊ ဖ်က္ဆီး စိမ့္ေသာငွါ တရားေဟာ၏၊ ထိုတရားျဖင့္လည္း တပည့္သားတို႔ကို ဆံုးမ၏'ဟု ငါ့ကို ေျပာဆိုလိုမူ ေျပာဆိုႏိုင္ရာ၏၊ ထိုသို႔ေသာ နည္းပရိယာယ္မ်ဳိးသည္ ရွိ၏။ (၅)




သီဟ အၾကင္သို႔ေသာ နည္းပရိယာယ္အားျဖင့္ ''ရဟန္းေဂါတမသည္ ပူပန္ေစတတ္ေသာ အက်င့္ ရွိ၏၊ ပူပန္စိမ့္ေသာငွါ တရားေဟာ၏၊ ထိုတရားျဖင့္လည္း တပည့္သားတို႔ကို ဆံုးမ၏'ဟု ငါ့ကို ေျပာဆိုလိုမူ ေျပာဆိုႏိုင္ရာ၏၊ ထိုသို႔ေသာ နည္းပရိယာယ္မ်ဳိးသည္ ရွိ၏။ (၆)




သီဟ အၾကင္သို႔ေသာ နည္းပရိယာယ္အားျဖင့္ ''ရဟန္းေဂါတမသည္ ပဋိသေႏၶေနျခင္းမွ ကင္း၏၊ ပဋိသေႏၶေနျခင္းမွ ကင္းစိမ့္ေသာငွါ တရားေဟာ၏၊ ထိုတရားျဖင့္လည္း တပည့္သားတို႔ကို ဆံုးမ၏'ဟု ငါ့ကို ေျပာဆိုလိုမူ ေျပာဆိုႏိုင္ရာ၏၊ ထိုသို႔ေသာ နည္းပရိယာယ္မ်ဳိးသည္ ရွိ၏။ (၇)




သီဟ အၾကင္သို႔ေသာ နည္းပရိယာယ္အားျဖင့္ ''ရဟန္းေဂါတမသည္ သက္သာရာကို ရွာတတ္၏၊ သက္သာရာကို ရွာစိမ့္ေသာငွါ တရားေဟာ၏၊ ထိုတရားျဖင့္လည္း တပည့္သားတို႔ကို ဆံုးမ၏'ဟု ငါ့ကို ေျပာဆိုလိုမူ ေျပာဆိုႏိုင္ရာ၏၊ ထိုသို႔ေသာ နည္းပရိယာယ္မ်ဳိးသည္ ရွိ၏။ (၈)




………………………………………………………




သီဟ အၾကင္သို႔ေသာ နည္းပရိယာယ္အားျဖင့္ ''ရဟန္းေဂါတမသည္ မျပဳထိုက္ဟူေသာ 'အကိရိယ ဝါဒ' အယူရွိ၏၊ မျပဳစိမ့္ေသာငွါ တရားေဟာ၏၊ ထို (အကိရိယဝါဒ) တရားျဖင့္လည္း တပည့္သားတို႔ကို ဆံုးမ၏'ဟု ငါ့ကို ေျပာဆိုလိုမူ ေျပာဆိုႏိုင္ရာေသာ ထိုအေၾကာင္းကား အဘယ္နည္း။




သီဟ ငါသည္ ကိုယ္ျဖင့္ ျပဳေသာ မေကာင္းေသာ အက်င့္ 'ကာယဒုစ႐ိုက္'၊ ႏႈတ္ျဖင့္ ျပဳေသာ မေကာင္းေသာ အက်င့္ 'ဝစီဒုစ႐ိုက္'၊ စိတ္ျဖင့္ ျပဳေသာ မေကာင္းေသာ အက်င့္ 'မေနာဒုစ႐ိုက္' ကို မျပဳထိုက္ဟု ေဟာ၏၊ မ်ားျပားေသာ ယုတ္ညံ့ေသာ အကုသိုလ္တရားတို႔ကို မျပဳထိုက္ဟု ေဟာ၏၊ သီဟ ဤသို႔ေသာ နည္းပရိယာယ္ အားျဖင့္ ''ရဟန္းေဂါတမသည္ မျပဳထိုက္ဟူေသာ 'အကိရိယဝါဒ' အယူရွိ၏၊ မျပဳစိမ့္ေသာငွါ တရားေဟာ၏၊ ထို (အကိရိယဝါဒ) တရားျဖင့္လည္း တပည့္သားတို႔ကို ဆံုးမ၏'ဟု ငါ့ကို ေျပာဆိုလိုမူ ေျပာဆိုႏိုင္ရာ၏။ (၁)




သီဟ အၾကင္သို႔ေသာ နည္းပရိယာယ္အားျဖင့္ ''ရဟန္းေဂါတမသည္ ျပဳထိုက္၏ဟူေသာ 'ကိရိယ ဝါဒ' အယူရွိ၏၊ ျပဳစိမ့္ေသာငွါ တရားေဟာ၏၊ ထို (ကိရိယဝါဒ) တရားျဖင့္လည္း တပည့္သားတို႔ကို ဆံုးမ၏'ဟု ငါ့ကို ေျပာဆိုလိုမူ ေျပာဆိုႏိုင္ရာေသာ ထိုအေၾကာင္းကား အဘယ္နည္း။




သီဟ ငါသည္ ကိုယ္ျဖင့္ ျပဳေသာ ေကာင္းေသာ အက်င့္ 'ကာယသုစ႐ိုက္'၊ ႏႈတ္ျဖင့္ ျပဳေသာ ေကာင္းေသာ အက်င့္ 'ဝစီသုစ႐ိုက္'၊ စိတ္ျဖင့္ ျပဳေသာ ေကာင္းေသာ အက်င့္ 'မေနာသုစ႐ိုက္' ကို့ျပဳထိုက္၏ဟု ေဟာ၏၊ သီဟ ဤသို႔ေသာ နည္းပရိယာယ္အားျဖင့္ ''ရဟန္းေဂါတမသည္ ျပဳထိုက္၏ဟူေသာ 'ကိရိယဝါဒ' အယူရွိ၏၊ ျပဳစိမ့္ေသာငွါ တရားေဟာ၏၊ ထို (ကိရိယဝါဒ) တရားျဖင့္လည္း တပည့္ သားတို႔ကို ဆံုးမ၏'ဟု ငါ့ကို ေျပာဆိုလိုမူ ေျပာဆိုႏိုင္ရာ၏။ (၂)




သီဟ အၾကင္သို႔ေသာ နည္းပရိယာယ္အားျဖင့္ ''ရဟန္းေဂါတမသည္ ျဖတ္အပ္၏ဟူေသာ 'ဥေစၧဒ ဝါဒ' အယူရွိ၏၊ ျဖတ္စိမ့္ေသာငွါ တရားေဟာ၏၊ ထို (ဥေစၧဒဝါဒ) တရားျဖင့္လည္း တပည့္သားတို႔ကို ဆံုးမ၏'ဟု ငါ့ကို ေျပာဆိုလိုမူ ေျပာဆိုႏိုင္ရာေသာ ထိုအေၾကာင္းကား အဘယ္နည္း။




သီဟ ငါသည္ ရာဂ ေဒါသ ေမာဟတို႔ကို ျဖတ္အပ္သည္ကို ေဟာ၏၊ မ်ားျပားေသာ ယုတ္ညံ့ေသာ အကုသိုလ္တရားတို႔ကို ျဖတ္အပ္သည္ကို ေဟာ၏၊ သီဟ ဤသို႔ေသာ နည္းပရိယာယ္အားျဖင့္ ''ရဟန္း ေဂါတမသည္ ျဖတ္အပ္၏ဟူေသာ 'ဥေစၧဒဝါဒ' အယူရွိ၏၊ ျဖတ္စိမ့္ေသာငွါ တရားေဟာ၏၊ ထို (ဥေစၧဒဝါဒ) တရားျဖင့္လည္း တပည့္သားတို႔ကို ဆံုးမ၏'ဟု ငါ့ကို ေျပာဆိုလိုမူ ေျပာဆိုႏိုင္ရာ၏။





အပုိင္း(၃)





သီဟ အၾကင္သို႔ေသာ နည္းပရိယာယ္အားျဖင့္ ''ရဟန္းေဂါတမသည္ စက္ဆုပ္ျခင္း သေဘာရွိ၏၊ စက္ဆုပ္စိမ့္ေသာငွါ တရားေဟာ၏၊ ထိုတရားျဖင့္လည္း တပည့္သားတို႔ကို ဆံုးမ၏'ဟု ငါ့ကို ေျပာဆို လိုမူ ေျပာဆိုႏိုင္ရာေသာ ထိုအေၾကာင္းကား အဘယ္နည္း။




သီဟ ငါသည္ ကိုယ္ျဖင့္ ျပဳေသာ မေကာင္းေသာ အက်င့္ 'ကာယဒုစ႐ိုက္'၊ ႏႈတ္ျဖင့္ ျပဳေသာ မေကာင္းေသာ အက်င့္ 'ဝစီဒုစ႐ိုက္'၊ စိတ္ျဖင့္ ျပဳေသာ မေကာင္းေသာ အက်င့္ 'မေနာဒုစ႐ိုက္' မွ စက္ဆုပ္၏၊ မ်ားျပားေသာ ယုတ္ညံ့ေသာ အကုသိုလ္တရားတို႔သို႔ ေရာက္ျခင္းမွ စက္ဆုပ္၏၊ သီဟ ဤသို႔ေသာ နည္းပရိယာယ္အားျဖင့္ ''ရဟန္းေဂါတမသည္ စက္ဆုပ္ျခင္း သေဘာရွိ၏၊ စက္ဆုပ္ စိမ့္ေသာငွါ တရားေဟာ၏၊ ထိုတရားျဖင့္လည္း တပည့္သားတို႔ကို ဆံုးမ၏'ဟု ငါ့ကို ေျပာဆိုလိုမူ ေျပာဆိုႏိုင္ရာ၏။ (၄)




သီဟ အၾကင္သို႔ေသာ နည္းပရိယာယ္အားျဖင့္ ''ရဟန္းေဂါတမသည္ ဖ်က္ဆီးတတ္၏၊ ဖ်က္ဆီး စိမ့္ေသာငွါ တရားေဟာ၏၊ ထိုတရားျဖင့္လည္း တပည့္သားတို႔ကို ဆံုးမ၏'ဟု ငါ့ကို ေျပာဆိုလိုမူ ေျပာဆိုႏိုင္ရာေသာ ထိုအေၾကာင္းကား အဘယ္နည္း။




သီဟ ငါသည္ ရာဂ ေဒါသ ေမာဟကို ဖ်က္ဆီးစိမ့္ေသာငွါ တရားေဟာ၏၊ မ်ားျပားေသာ ယုတ္ညံ့ေသာ အကုသိုလ္တရားတို႔ကို ဖ်က္ဆီးစိမ့္ေသာငွါ တရားေဟာ၏၊ သီဟ ဤသို႔ေသာ နည္း ပရိယာယ္အားျဖင့္ ''ရဟန္းေဂါတမသည္ ဖ်က္ဆီးတတ္၏၊ ဖ်က္ဆီးစိမ့္ေသာငွါ တရားေဟာ၏၊ ထိုတရား ျဖင့္လည္း တပည့္သားတို႔ကို ဆံုးမ၏'ဟု ငါ့ကို ေျပာဆိုလိုမူ ေျပာဆိုႏိုင္ရာ၏။ (၅)




သီဟ အၾကင္သို႔ေသာ နည္းပရိယာယ္အားျဖင့္ ''ရဟန္းေဂါတမသည္ ပူပန္ေစတတ္ေသာ သေဘာ ရွိ၏၊ ပူပန္စိမ့္ေသာငွါ တရားေဟာ၏၊ ထိုတရားျဖင့္လည္း တပည့္သားတို႔ကို ဆံုးမ၏'ဟု ငါ့ကို ေျပာဆိုလိုမူ ေျပာဆိုႏိုင္ရာေသာ ထိုအေၾကာင္းကား အဘယ္နည္း။




သီဟ ငါသည္ ယုတ္ညံ့ေသာ အကုသိုလ္တရားတို႔ကို ပူပန္ေစတတ္၏ဟု ေဟာ၏၊ ကိုယ္ျဖင့္ ျပဳေသာ မေကာင္းေသာ အက်င့္ 'ကာယဒုစ႐ိုက္'၊ ႏႈတ္ျဖင့္ ျပဳေသာ မေကာင္းေသာ အက်င့္ 'ဝစီဒုစ႐ိုက္'၊ စိတ္ျဖင့္ ျပဳေသာ မေကာင္းေသာ အက်င့္ 'မေနာဒုစ႐ိုက္' ကို ပူပန္ေစတတ္၏ဟု ေဟာ၏။ သီဟ ပူပန္ေစတတ္၍ ယုတ္ညံ့ေသာ အကုသိုလ္တရားတို႔ကို ပယ္ၿပီးေသာ၊ (အဝိဇၨာ တဏွာ) အျမစ္ကို အႂကြင္းမဲ့ ျဖတ္ၿပီးေသာ၊ (ႏုတ္ၿပီးေသာ) ထန္းပင္ရာကဲ့ဲ့သို႔ျပဳၿပီးေသာ၊ (အသစ္) မျဖစ္ျခင္းကို ျပဳၿပီးေသာ၊ ေနာင္တစ္ဖန္ ျဖစ္ျခင္းသေဘာ မရွိေသာ ပုဂၢိဳလ္ကို ကိေလသာတို႔ကို ပူပန္ေစတတ္ေသာ ပုဂၢိဳလ္ဟူ၍ ငါ ေဟာ၏။ သီဟ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ပူပန္ေစတတ္ေသာ ယုတ္ညံ့ေသာ အကုသိုလ္တရားတို႔ကို ပယ္ၿပီးၿပီ၊ (အဝိဇၨာ တဏွာ) အျမစ္ကို ျဖတ္ၿပီးၿပီ၊ (ႏုတ္ၿပီးေသာ) ထန္းပင္ရာကဲ့ဲ့သို႔ျပဳၿပီးၿပီ၊ (အသစ္) မျဖစ္ျခင္းကို ျပဳၿပီးၿပီ၊ ေနာင္အခါ၌ ျဖစ္ျခင္းသေဘာ မရွိကုန္ၿပီ၊ သီဟ ဤသို႔ေသာ နည္းပရိယာယ္အားျဖင့္ ''ရဟန္းေဂါတမသည္ ပူပန္ေစတတ္ေသာ သေဘာရွိ၏၊ ပူပန္စိမ့္ေသာငွါ တရား ေဟာ၏၊ ထိုတရားျဖင့္လည္း တပည့္သားတို႔ကိုဆံုးမ၏'ဟု ငါ့ကို ေျပာဆိုလိုမူ ေျပာဆိုႏိုင္ရာ၏။ (၆)




သီဟ အၾကင္သို႔ေသာ နည္းပရိယာယ္အားျဖင့္ ''ရဟန္းေဂါတမသည္ ပဋိသေႏၶေနျခင္းမွ ကင္း၏၊ ပဋိသေႏၶေနျခင္းမွ ကင္းစိမ့္ေသာငွါ တရားေဟာ၏၊ ထိုတရားျဖင့္လည္း တပည့္သားတို႔ကို ဆံုးမ၏'ဟု ငါ့ကို ေျပာဆိုလိုမူ ေျပာဆိုႏိုင္ရာေသာ အေၾကာင္းကား အဘယ္နည္း။




သီဟ ေနာင္တစ္ဖန္ ပဋိသေႏၶေနျခင္း တစ္ဖန္ဘဝသစ္၌ ျဖစ္ျခင္းကို ပယ္ၿပီးေသာ (အဝိဇၨာ တဏွာ)




အျမစ္ကို အႂကြင္းမဲ့ ျဖတ္ၿပီးေသာ (ႏုတ္ၿပီးေသာ) ထန္းပင္ရာကဲ့ဲ့သို႔ျပဳၿပီးေသာ (အသစ္) မျဖစ္ျခင္းကို ျပဳၿပီးေသာ ေနာင္အခါ၌ ျဖစ္ျခင္းသေဘာမရွိေသာ ပုဂၢိဳလ္ကို ပဋိသေႏၶေနျခင္းမွ ကင္း၏ဟု ငါေဟာ၏။ သီဟ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ေနာင္တစ္ဖန္ ပဋိသေႏၶေနျခင္း ဘဝသစ္၌ ျဖစ္ျခင္းကို ပယ္ၿပီးၿပီ၊ (အဝိဇၨာ တဏွာ) အျမစ္ကို အႂကြင္းမဲ့ ျဖတ္ၿပီးၿပီ၊ (ႏုတ္ၿပီးေသာ) ထန္းပင္ရာကဲ့ဲ့သို႔ျပဳၿပီးၿပီ၊ (အသစ္) မျဖစ္ျခင္းကို ျပဳၿပီးၿပီ၊ ေနာင္အခါ၌ ျဖစ္ျခင္းသေဘာ မရွိကုန္ၿပီ၊ သီဟ ဤသို႔ေသာ နည္းပရိယာယ္ အားျဖင့္ ''ရဟန္းေဂါတမသည္ ပဋိသေႏၶေနျခင္းမွ ကင္း၏၊ ပဋိသေႏၶေနျခင္းမွ ကင္းစိမ့္ေသာငွါ တရား ေဟာ၏၊ ထိုတရားျဖင့္လည္း တပည့္သားတို႔ကို ဆံုးမ၏'ဟု ငါ့ကို ေျပာဆိုလိုမူ ေျပာဆိုႏိုင္ရာ၏။ (၇)




သီဟ အၾကင္သို႔ေသာ နည္းပရိယာယ္အားျဖင့္ ''ရဟန္းေဂါတမသည္ သက္သာရာကို ရွာတတ္၏၊ သက္သာရာကို ရစိမ့္ေသာငွါ တရားေဟာ၏၊ ထိုတရားျဖင့္လည္း တပည့္သားတို႔ကို ဆံုးမ၏'ဟု ငါ့ကို ေျပာဆိုလိုမူ ေျပာဆိုႏိုင္ရာေသာ အေၾကာင္းကား အဘယ္နည္း။




သီဟ ငါသည္ ျမတ္ေသာ (မဂ္ဖိုလ္ဟူေသာ) သက္သာျခင္းျဖင့္ သက္သာရာကို ရွာ၏၊ သက္သာ ရာကို ရစိမ့္ေသာငွါ တရားေဟာ၏၊ ထိုတရားျဖင့္လည္း တပည့္သားတို႔ကို ဆံုးမ၏။ သီဟ ဤနည္း ပရိယာယ္အားျဖင့္ ''ရဟန္းေဂါတမသည္ သက္သာရာကို ရွာ၏၊ သက္သာရာကို ရစိမ့္ေသာငွါ တရား ေဟာ၏၊ ထိုတရားျဖင့္လည္း တပည့္သားတို႔ကို ဆံုးမ၏'ဟု ငါ့ကို ေျပာဆိုလိုမူ ေျပာဆိုႏိုင္ရာ၏။ (၈)




ဤသို႔ ေဟာေတာ္မူေသာ္ သီဟစစ္သူႀကီးသည္ ျမတ္စြာဘုရားကို ''အသွ်င္ဘုရား (တရားေတာ္ သည္) အလြန္ႏွစ္သက္ဖြယ္ ရွိပါေပ၏၊ အသွ်င္ဘုရား (တရားေတာ္သည္) အလြန္ႏွစ္သက္ဖြယ္ ရွိပါ ေပ၏။ပ။ ျမတ္စြာဘုရားသည္ အကြၽႏ္ုပ္ကို ယေန႔မွစ၍ အသက္ထက္ဆံုး (ရတနာသံုးပါးကို) ကိုးကြယ္ ဆည္းကပ္တတ္ေသာ ဥပါသကာဟူ၍ မွတ္ေတာ္မူပါဟု (ေလွ်ာက္၏)။




သီဟ စူးစမ္းဆင္ျခင္၍ ျပဳေလာ့၊ သင္တို႔ကဲ့သို႔ ထင္ရွားေက်ာ္ေစာေသာ သူတို႔အား စူးစမ္း ဆင္ျခင္၍ ျပဳျခင္းသည္ ေကာင္း၏ဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။




အသွ်င္ဘုရား ျမတ္စြာဘုရားသည္ အကြၽႏ္ုပ္ကို ''သီဟ စူးစမ္းဆင္ျခင္၍ ျပဳေလာ့၊ သင္တို႔ကဲ့သို႔ ထင္ရွားေက်ာ္ေစာေသာ သူတို႔အား စူးစမ္းဆင္ျခင္၍ ျပဳျခင္းသည္ ေကာင္း၏''ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏၊ ဤစကားျဖင့္လည္း အကြၽႏ္ုပ္သည္ ျမတ္စြာဘုရားအား အတိုင္းထက္ အလြန္ ဝမ္းေျမာက္ပါ၏၊ ႏွစ္သက္ပါ၏။ အသွ်င္ဘုရား တစ္ပါးေသာ အယူရွိေသာ တိတၳိတို႔သည္ အကြၽႏ္ုပ္ကဲ့သို႔ေသာ တပည့္ကို ရခဲ့ေသာ္ ''သီဟစစ္သူႀကီးသည္ ငါတို႔၏ တပည့္အျဖစ္သို႕ ေရာက္၏''ဟု ႏွလံုးသြင္းကာ ေဝသာလီ တစ္ျပည္လံုးကို တံခြန္ေအာင္လံ စိုက္ေထာင္ကုန္ရာ၏၊ ထိုသို႔ ျဖစ္ပါလ်က္လည္း ျမတ္စြာဘုရားသည္ အကြၽႏ္ုပ္ကို ''သီဟ စူးစမ္းဆင္ျခင္၍ ျပဳေလာ့၊ သင္တို႔ကဲ့သို႔ ထင္ရွားေက်ာ္ေစာေသာ သူတို႔အား စူးစမ္း ဆင္ျခင္၍ ျပဳမႈသည္ ေကာင္း၏''ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။ အသွ်င္ဘုရား ထိုအကြၽႏ္ုပ္သည္ ႏွစ္ႀကိမ္ေျမာက္ လည္း ျမတ္စြာဘုရားကို ကိုးကြယ္ရာဟူ၍ ဆည္းကပ္ပါ၏၊ တရားေတာ္ကိုလည္း ကိုးကြယ္ရာဟူ၍ ဆည္းကပ္ပါ၏၊ သံဃာေတာ္ကိုလည္း ကိုးကြယ္ရာဟူ၍ ဆည္းကပ္ပါ၏။ ျမတ္စြာဘုရားသည္ အကြၽႏ္ုပ္ကို ယေန႔မွစ၍ အသက္ထက္ဆံုး (ရတနာသံုးပါးကို) ကိုးကြယ္ဆည္းကပ္တတ္ေသာ ဥပါသကာဟူ၍ မွတ္ေတာ္မူပါဟု (ေလွ်ာက္၏)။




XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX




ဤအထက္ပါ ေ၀ရဥၨာပုဏၰားၾကီးႏွင္႔ သီဟစစ္သူၾကီးတုိ႔ ဘုရားရွင္ႏွင္႔၀ါဒေရးရာေဆြးေႏြးခန္းကုိ ေလ႔လာသုံးသပ္ၾကည္႔လွ်င္ပင္




ဘုရားရွင္၏ ၀ါဒမွာ သင္႔မသင္႔ မွန္မမွန္ ခြဲၿခားေ၀ဖန္ၿပိးမွ အက်ိဳးရွိ မွန္ကန္ေသာတရားကုိသာ လက္ခံက်င္႔သုံးရေသာ ၀ိဘဇၨ၀ါဒၿဖစ္ေၾကာင္း သိသာလွေပ၏ ။




အထက္ကေဖာ္ၿပခဲ႔ေသာ္ တိတၳိဆရာအမ်ိဳးမ်ိဳးတုိ႔၏ အယူ၀ါဒတုိ႔မွာ ေဘးထြက္ဆုိးက်ဳိးမ်ားစြာကုိေပးႏုိင္တဲ႔ အားတုိးေဆးကဲ႔သုိ႔၄င္း ၊အရသာခ်ိၿမိန္သေယာင္ေယာင္နဲ႔ အသက္ဇီ၀ိန္ပါ ေဆာင္ယူသြားမယ္႔ ေသေဆးအဆိပ္ကဲ႔သုိ႔၄င္း အက်ိဳးမဖက္ ဆုိးက်ိဳးသက္သက္သာၿဖစ္ေစႏုိင္ေလ၏ ။ ၿမတ္ဗုဒၶ၏အယူ၀ါဒကား အၿဖဴႏွင္႔ အမည္းပမာ ယင္းတုိ႔ႏွင္႔ဆန္႔က်င္စြာ မိမိကုိယ္ကုိယ္အားကုိးကာ ဒါန သီလ ဘာ၀နာကုသုိလ္တရားမ်ားၾကိဳးစားအားထုတ္ရသည္႔ မြန္ၿမတ္လွသည္႔ ဘာသာတစ္ခုသာၿဖစ္ေပ၏။




ၿမတ္ဗုဒၶေဟာၾကားထားေတာ္မူေသာ ဓမၼခႏၶာေပါင္းရွစ္ေသာင္းေလးေထာင္မွ ဘယ္တရားကုိမွ် ေလာကလူသားတုိ႔အတြက္ အက်ိဳးမၿပီး အခ်ီးႏွီးသာၿဖစ္သည္ဟု အၿပစ္ရွာေထာက္ၿပဖုိ႔ မၿဖစ္ႏုိင္ၾကေပ ။ သုိ႔ေၾကာင္႔ပင္ တိတၳိတုိ႔ခမ်ား ေနမင္းၾကီးထြန္းလင္းေတာက္ပလာတဲ႔အခါ အေမွာင္ေတြကြယ္ေပ်ာက္ရသည္႔ပမာ မထင္မရွားၿဖင္႔သာ မသိနားမလည္သူမ်ားအား စည္းရုံးသိမ္းသြင္းကာ ၀မ္းစာရွာခဲ႔ၾကရေပေတာ႕၏ ။ သုိ႔ေသာ္ က်ြႏု္ပ္ စုိးရိမ္မိသည္မွာ ဘုရားသာသနာေတာ္ေနာက္ပုိင္းေရာက္ေလ စပါးခင္းတဲ႔ ေပါင္းပင္ေပါက္သကဲ႕သုိ႔ ေယာေယာင္၀င္ေရာက္ကာ ဖ်က္ဆီးဖုိ႔ၾကိဳးစားၾကမည္ကုိသာတည္း ။




ၿမတ္ဗုဒၶ၏တရားေတာ္မ်ားမွာ အသိညာဏ္ရင္႔က်က္သူ မည္သူမဆုိ လက္ခံႏုိင္ၾကမည္သာၿဖစ္၏ ။ သုိ႔ေသာ္ "လူမိုက္တိရစၦာန္ နိဗၺာန္စကား အလြန္ခါး၏" ဆုိတဲ႔အတုိင္း လူမုိက္လူ႔ဗာလမ်ားအတြက္ကေတာ႔ မုိက္ခ်င္တုိင္းမုိက္မရ ဆုိးခ်င္တုိင္းဆုိးမရ အမွန္တရားကုိထုတ္ေဖာ္ၿပေသာ ဘာသာၿဖစ္သၿဖင္႔ တေဇာင္းေစးႏွင္႔ မ်က္ေခ်း သဖြယ္သာ အရသာတစ္စုံတရာမဖက္ပဲ အခါးသီးဆုံးတရားတစ္ပုဒ္ၿဖစ္ေနမွာကေတာ႔အေသခ်ာပင္။ ထုိ႔ေၾကာင္႔ပင္ သာသနာပမ်ားက ၿမတ္ဗုဒၶသာသနာကြယ္သြားပါၿပီဟု ၀ါဒၿဖန္႔႔ကာ ေနမင္းၾကီးကြယ္ပဖုိ႔ ေတာင္းတခဲ႔ၾကတာမဟုတ္ပါလား .......



အပိုင္း(၄)




*အာကလိေအာက္ တရားေတာ္*




ဘုရားလက္ထက္ေတာ္အခါက ေက်ာင္းထုိင္ဆရာေတာ္ အရွင္သုဓမၼသည္ စိတၱသူၾကြယ္၏ ေဒသစာရီၾကြေရာက္လာေသာ အရွင္သာရိပုတၱရာ အရွင္ေမာဂၢလာန္ႏွင္႔တကြေသာ သံဃာေတာ္မ်ားအား ဆြမ္းပင္႔ကပ္ၿခင္းအေပၚ၌ မလုိတမာၿဖစ္ကာ




ဆြမ္းစားေနစဥ္အိမ္သုိ႔ိ ၾကြသြားၿပီး ''သူႂကြယ္ သင္ စီရင္ထားေသာ ဤခဲဖြယ္ေဘာဇဥ္ကား မ်ားျပားလွပါေပ၏၊ သို႔ရာတြင္ ဤ(မ်ားျပား လွေသာ ခဲဖြယ္ေဘာဇဥ္) ၌ ႏွမ္းပ်စ္မုန္႔ တစ္ခုကား မပါရွိေခ်''ဟု အသွ်င္သုဓမၼက ေျပာဆို၏။




(စိတၱသူၾကြယ္၏ အမ်ိဳးရုိးသည္ ႏွမ္းပ်စ္မုန္႔လုပ္ေရာင္းၿပီး ဆင္းရဲစြာအသက္ေမြးခဲ႔ရသည္ကုိ ရည္ရြယ္ေၿပာဆုိသည္)




……………………………………………………………..




အသွ်င္ဘုရား မ်ားစြာေသာ ဘုရားစကားေတာ္ ျဖစ္ေသာ ရတနာမ်ား ရွိပါလ်က္ အသွ်င္ဘုရားသည္ ႏွမ္းပ်စ္မုန္႔ဟူေသာ ရွားပါးေသာ စကားကိုသာလွ်င္ ေျပာဆိုဘိ၏။




အသွ်င္ဘုရား ေရွးက ျဖစ္ဖူးပါသည္၊ ဒကိၡဏပထတိုင္းသား ကုန္သည္တို႔သည္ အေရွ႕ဇနပုဒ္သို႔ ကုန္သြယ္ရန္ သြားပါကုန္၏၊ ထို ဒကိၡဏပထတိုင္းသား ကုန္သည္တို႔သည္ အေရွ႕ဇနပုဒ္မွ ေဆာင္ယူလာ အပ္ေသာ ၾကက္မသည္ က်ီးႏွင့္အတူ ေပါင္းေဖာ္၍ ၾကက္ငယ္ကို ေမြးဖြားပါသည္၊ အသွ်င္ဘုရား




(ေရွးအခါက သေဘၤာခရီးၿဖင္႔ ကုန္သြယ္သြားၾကရာ ကမ္းကုိမွန္းဆၾကည္႔ရွုေစရန္ က်ီးငွက္ကုိဖမ္းကာ သေဘၤာတြင္ အစာအတြက္ေဆာင္ယူလာၾကက္မႏွင္႔အတူထည္႔ထားရာမွ ၾကက္ႏွင္႔က်ီး ေပါင္းေဖာ္၍ေမြးလာေသာ ကာၿပားက်ီးဟူလုိ၊ ကမ္းကုိမွန္းဆသိႏုိင္ရန္ က်ီးကန္းကုိလႊတ္လုိက္ရာတြင္ အရပ္မ်က္ႏွာကုိ ေတြ႔လွ်င္ယင္းက်ီးကန္းသည္ တန္း၍သာပ်ံသန္းလြတ္ေၿမာက္သြားေတာ႔၏ ၊ကမ္းကုိမၿမင္မခ်င္း သေဘၤာလင္းယဥ္တုိင္၌သာ အဖန္ဖန္ပ်ံ၀ဲလွ်က္နားေနရသည္ ဟူသတတ္ )




ထိုၾကက္ငယ္သည္ က်ီးသံျမည္လိုေသာအခါ 'အာေအာက္ကလိ'ဟု ျမည္ပါ၏၊ ၾကက္သံတြန္လိုေသာအခါ 'ေအာက္ကလိအာ'ဟု တြန္ပါ၏၊ အသွ်င္ဘုရား ဤအတူပင္ မ်ားစြာေသာ ဘုရားစကားေတာ္ျဖစ္ေသာ ရတနာမ်ား ရွိပါလ်က္ အသွ်င္ဘုရားသည္ ႏွမ္းပ်စ္မုန္႔ဟူေသာ ရွားပါးေသာ စကားကိုသာလွ်င္ ေျပာ ဆိုဘိ၏ဟု (ေလွ်ာက္၏)။




''သူႂကြယ္ သင္သည္ ငါ့ကို ဆဲေရး၏၊ သူႂကြယ္ သင္သည္ ငါ့ကို ေရရြတ္၏၊ သူႂကြယ္ ဤေက်ာင္းသည္ သင္၏ ေက်ာင္းတည္း၊ ငါ ဖဲသြားေတာ့အံ့''ဟု (ေျပာဆို၏)။




အသွ်င္ဘုရား အကြၽႏု္ပ္သည္ အသွ်င္ဘုရားကို မဆဲေရးပါ၊ မေရရြတ္ပါ၊ အသွ်င္ဘုရား အသွ်င္ဘုရားသည္ မစၧိကာသ႑ဇနပုဒ္အနီး ေပ်ာ္ေမြ႕ဖြယ္ေကာင္းေသာ ေဝွးပင္ဥယ်ာဥ္၌ သီတင္းသံုးေနေတာ္မူ ပါေလာ့၊ တပည့္ေတာ္သည္ အသွ်င္ဘုရားအား သကၤန္း ဆြမ္း ေက်ာင္း သူနာ၏ အေထာက္အပံ့ျဖစ္ေသာ ေဆးပစၥည္းအသံုးအေဆာင္တို႔ ျဖင့္ အားထုတ္ပါအံ့ဟု (ေလွ်ာက္၏)။




ႏွစ္ႀကိမ္ေျမာက္လည္း။ပ။ သံုးႀကိမ္ေျမာက္လည္း အသွ်င္သုဓမၼသည္ စိတၱသူႂကြယ္ကို ''သူႂကြယ္ သင္သည္ ငါ့ကို ဆဲေရး၏၊ သူႂကြယ္ သင္သည္ ငါ့ကို ေရရြတ္၏၊ သူႂကြယ္ ဤေက်ာင္းသည္ သင္၏ ေက်ာင္းတည္း၊ ငါဖဲသြားေတာ့အံ့''ဟု (ေျပာဆို၏)။




''အသွ်င္ဘုရား အသွ်င္ဘုရားသည္ အဘယ္အရပ္သို႔ သြားမည္နည္း''ဟု (ေမးေလွ်ာက္၏)။




''သူႂကြယ္ ျမတ္စြာဘုရားကို ဖူးေျမာ္ရန္ သာဝတၳိျပည္သို႔ ငါသြားမည္''ဟု (ေျပာ၏)။




''အသွ်င္ဘုရား သို႔ ျဖစ္လွ်င္ အသွ်င္ဘုရားႏွင့္ တပည့္ေတာ္ ေျပာအပ္သမွ် စကားအလံုးစံုကို့ျမတ္စြာဘုရားအား ေလွ်ာက္ၾကားပါေလ၊ အသွ်င္ဘုရား အသွ်င္ဘုရားသည္ မစၧိကာသ႑ဇနပုဒ္သို႔ တစ္ဖန္ ျပန္လာရသည္မွာအံ့ၾသဖြယ္မဟုတ္ပါ''ဟု (ေလွ်ာက္၏)။




၃၅။ ထိုအခါ အသွ်င္သုဓမၼသည္ ေက်ာင္း အိပ္ရာ ေနရာကို သိုမီွးသိမ္းဆည္း၍ သပိတ္သကၤန္းကို ယူၿပီးလွ်င္ သာဝတၳိျပည္သို႔ ဖဲသြားေလ၏၊ အစဥ္အတိုင္း သြားေလေသာ္ သာဝတၳိျပည္ အနာထပိဏ္ သူေဌး၏ အရံျဖစ္ေသာ ေဇတဝန္ေက်ာင္းေတာ္ ျမတ္စြာဘုရားထံသို႔ ခ်ဥ္းကပ္၍ ျမတ္စြာဘုရားကို ရွိခိုး ၿပီးလွ်င္ တစ္ခုေသာ ေနရာ၌ ထိုင္ေနကာ မိမိႏွင့္ စိတၱသူႂကြယ္ ေျပာအပ္သမွ် စကားအလံုးစံုကို ျမတ္စြာ ဘုရားအား ေလွ်ာက္၏။




ဘုန္းေတာ္ႀကီးေသာ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ကဲ့ရဲ႕ေတာ္မူ၏၊




(မဂ္ဖိုလ္မွ) အခ်ည္းႏွီးျဖစ္ေသာ ေယာက်္ား မေလ်ာက္ပတ္ မေလ်ာ္ကန္ မသင့္တင့္၊ ရဟန္းတို႔၏ အျပဳအမူ မဟုတ္၊ မအပ္၊ မျပဳသင့္။




(မဂ္ဖိုလ္မွ) အခ်ည္းႏွီးျဖစ္ေသာ ေယာက်္ား သင္သည္ သဒၶါတရားရွိေသာ ၾကည္ညိဳေသာ လွဴဒါန္းတတ္ေသာ (ေဝယ်ာဝစၥကို) ျပဳလုပ္တတ္ေသာ သံဃာကို လုပ္ေကြၽးတတ္ေသာ စိတၱသူႂကြယ္ကို ယုတ္မာေသာ စကားျဖင့္ အဘယ့္ေၾကာင့္ ဆဲေရးဘိသနည္း၊ ယုတ္မာေသာ စကားျဖင့္ ႐ႈတ္ခ်ဘိသနည္း၊




(မဂ္ဖိုလ္မွ) အခ်ည္းႏွီးျဖစ္ေသာ ေယာက်္ား ဤ(သင္ျပဳမိေသာအမႈ) သည္ မၾကည္ညိဳေသးေသာ သူတို႔အား ၾကည္ညိဳ ေစျခင္းငွါလည္းေကာင္း။ပ။ ကဲ့ရဲ႕ေတာ္မူ၍။ပ။ တရားစကားကို ေဟာေတာ္မူၿပီးလွ်င္ ရဟန္းတို႔ကို ရဟန္းတို႔ သို႔ျဖစ္လွ်င္ သံဃာသည္ သုဓမၼရဟန္းအား ''သင္သည္ စိတၱသူႂကြယ္ကိုသည္းခံေစရမည္''ဟု ပဋိသာရဏီယကံကို ျပဳေလာ့ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။




XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX




အထက္ပါ အၿဖစ္အပ်က္ကား စူဠ၀ါ ကမၼကၡႏၶက၌ လာရွိေသာ ေက်ာင္းတကာစိတၱသူၾကြယ္ႏွင္႔ ေက်ာင္းထုိင္ဆရာေတာ္ အရွင္သုဓမၼတုိ႔အေၾကာင္းၿဖစ္ေပ၏ ။ ယင္းဇာတ္လမ္းမွ စိတၱသူၾကြယ္ေၿပာၿပေသာ




ၾကက္လည္းမက် က်ီးလညး္မက်တဲ႕ ေအာက္ကလိအာ အာကလိေအာက္ ဆုိတဲ႔ ကာၿပားၾကက္ အဲေလ ကာၿပားက်ီးခမ်ာမွာ အသံပီေအာင္ မတြန္ႏုိ္င္ မေအာ္ႏုိင္ရွာပါဘူး ။




အခု ကုိးဘြဲ႔ရ ဘုန္းၾကီးလူထြက္ပါလုိ႔ လိမ္ညာထားတဲ႔ ခရစ္ယာန္ဓမၼဆရာကလည္း ခရစ္ယာန္သမၼာက်မ္းစာဖတ္မွာၿဖင္႔လညး္ ခရစ္ေတာ္အေၾကာင္း ဖတ္တာမဟုတ္ဘူး ၊ ၿမတ္ဗုဒၶရဲ႕ တရားေဒသနာကုိေဟာမွာၿဖင္႔လည္း နေမာတႆေလးနဲ႔ ဘုရားရွိခုိးၿပီး တရားပြဲကုိစတာမဟုတ္ဘူး ၊ေတာ္ၾကာမွ http://www.facebook.com/note.php?note_id=179685132117981 ပို႔စ္ထဲကတပည္႔မုိက္လုိ ေက်းဇူးကန္းရာေရာက္ေနမွာစုိးလုိ႔ပါ ။ ေဟာၿပၿပန္ေတာ႔လည္း ရပ္ၿပစ္ရွစ္ပါးေတြေရာ မႏုႆတၱဘာေ၀ါ ဒုလႅေဘာေတြေရာ သဒၶမၼႆ၀နံ ဒုလႅဘံ ေတြေရာ ပါဠိေတြကုိစုံလုိ႔ ။ ခက္တာက ပါဠိ္ကလည္း မွန္ကန္စြာ ရြတ္မၿပႏုိင္ရွာေတာ႔ အလြဲလြဲ အမွားမွားေတြခ်ည္းၾကားေနရတာပဲ ဒါ႕ေၾကာင္႔ ပီေအာင္မွန္ကန္ေအာင္ မရြတ္ႏုိ္င္တဲ႕ ကာၿပားဓမၼဆရာကုိိ အာကလိေအာက္ပါကြာလို႔ ေၿပာရမလုိၿဖစ္ေနတယ္ ။




“ဘုရားသခင္၏ေမတၱာ”လုိ႔ စာတန္းထုိးထားေပမယ္႔ စဖြင္႔ကတည္းက ၾကားေနရတာၿဖင္႔ မွားယြင္းခ်ြတ္ေခ်ာ္ေနတဲ႔ေဟာေၿပာရြတ္ဆုိမွုေတြနဲ႔ က်ြႏု္ပ္တုိ႔ ၿမတ္ဗုဒၶရဲ႕စာေပေတြထဲက ပါဠိေတြပါပဲ ။




သာမန္လူေတြအေနနဲ႕ကေတာ႕ ပါဠိတစ္လုံးရြတ္လုိက္လုိ႔ လြဲေနတယ္ မွားေနတယ္ဆုိတာ သိဖုိ႔လြယ္ကူမွာမဟုတ္သလုိ ၊မွားေနပါတယ္ဆုိရင္ေတာင္မွ အရွင္ဘုရားရယ္ သူဆုိလုိခ်င္တဲ႕ လုိရင္းအဓိပၸါယ္ေရာက္သြားၿပီးတာပါပဲ ဆုိၿပီး သေဘာထားၾကီးၿပတတ္ၾကပါတယ္ ။




ဒါေပမယ္႔ အိမ္ဦးခန္းတက္ေခ်းပါတဲ႔ ေခြးကုိ သည္းခံစိတ္ေမြးၿပီး ထမင္းေတာင္ေက်ွြးလႊတ္လုိက္ဘိသကဲ႔သုိ႔ ။ အလြဲအမွားေတြ လက္ခံရင္း လက္ခံရင္းနဲ႔ သာသနာကြယ္သြားရမွာကုိိေတာ႔ သူတုိ႔နားမလည္ၾကပါဘူး ။




အဂၤုတၱိဳရ္ ပဥၥကမွာ ဘုရားရွင္ကုိေတာ္ၿမတ္ၾကီးက သာသနာကြယ္ၿခင္အေၾကာင္းေတြေဟာၾကားထားတာရွိပါတယ္ ယင္းတုိ႔ကုိ မဟာ၀ိသုဒၶါရုံဆရာေတာ္ၾကီးက လူအမွားမွတ္သားရလြယ္ကူၿပိး အထင္ကရသိသာေစရန္




“အကၡရာပုဒ္ပ်က္၊ ေလ့က်င့္သင္ၾက၊ ဒုဗၺစမူ၊ စာခ်သူရွား၊ လာဘ္မ်ားေအာင္ဖန္၊ ခို္က္ရန္ကြဲျပား၊ ဤငါးပါးသည္၊ ဘုရားသာသနာ ကြယ္ေၾကာင္းတည္း” လုိ႔ ယင္းကဲ႔သုိ႔ ပုဒ္ ပါဌ္ အကၡရာ ေတြ အတၳေယာဇနာေတြမွားယြင္းရြတ္ဖတ္ေၿပာဆုိတာဟာ မိမိတုိ႔သာသနာကြယ္ပရၿခင္းရဲ႕ လမ္းစပဲလုိ နားလည္သေဘာေပါက္ၾကရမွာၿဖစ္ပါတယ္ ။




ယင္းဓမၼဆရာက ပါဠိမ်ားကုိ တမင္သက္သက္ဖ်က္ဆိးလုိလုိ႔ မွားရြတ္ေလသလား မရပဲနဲ႕ တတ္ေယာင္ကားလုပ္ကာ အာကလိေအာက္လုပ္ေနသလားေတာ႔မေၿပာတတ္ပါ ။မူၾကိဳကုိရင္ငယ္ေလးမ်ားပင္ အဘိဓမၼတၳသဂၤဟပါဠိနဲ႔ စသင္ခဲ႕ၾကရတာမုိ႔




အ႒ဓာ ေလာဘမူလာန၊ိ




ေဒါသမူလာနိ စ ဒြိဓာ ။




ေမာဟမူလာနိ စ ေဒြတိ ၊




ဒြါဒသာ ကုသလာ သိယုံ။….. လုိ႔ရြတ္ဆုိႏုိင္ၾကပါတယ္ ။




ဒါကိုိေတာင္မွ ယင္းဓမၶဆရာက မွန္ေအာင္မဆုိႏုိ္င္ရွာတာေတြ႔ရပါတယ္ ။ ဒြါဒသာကုသလာသိယုံကုိ ဒြါဒသ အကုသလာ သိယုံလုိ႔ ဆုိလုိက္တာေတြ႔ရပါတယ္ ။ ယင္းသဂၤဟဂါထာက တစ္ပါဒလွ်င္ရွစ္လုံးစီရွိရတဲ႔ ရွစ္လုံးဖြဲ႔ဂါထာမ်ိဳးၿဖစ္လုိ႔ ဒြါဒသာကုသလာသိယုံလုိ႔ ဆုိမွ ရွစ္လုံးအကုိက္ၿဖစ္မွာပါ ဒြါဒသ အကုသလာ သိယုံလုိ႔ခြဲထုတ္ရြတ္ဆုိလိုက္ရင္ အကၡရာကလည္း ကုိးလုံးၿဖစ္သြားၿပီး ဆန္းဂုိဏ္းလည္းမက်ေတာ႔တာေၾကာင္႔ အကၡရာပုဒ္ပ်က္သြားတဲ႔ ပညာရွိမ်ားကဲ႔ရဲ႕ဖြယ္ ဂါထာတစ္ပုဒ္ၿဖစ္သြားရပါတယ္ ။




ေနာက္ဂါထာကုိ အနက္ေပးၿပရာမွာလည္း ေလာဘမူလာနိ-ေလာဘမူစိတ္ရွစ္ပါးတုိ႔သည္ ၊ သိယုံ-ၿဖစ္ကုန္၏လုိ႔ ကေပါက္တိ ကေပါက္ခ်ာ ဆုိၿပေနၿပန္ပါတယ္ ။ကုိရင္ငယ္ေလးသြားၿပိး အနက္ေပးခုိင္းရင္ေတာင္မွ ။ ေလာဘမူလာနိ- ေလာဘမူစိတ္တုိ႔သည္ ။ အ႒ဓာ-ရွစ္ပါးအၿပားရွိကုန္သည္ ။ သိယုံ-ၿဖစ္ကုန္၏ ။လုိ႔ ေၾကာင္းေၾကာငး္ေၿပး အနက္ေပးၿပႏုိ္င္ပါလိမ္႔ဦးမယ္ ။



အပိုင္း(၅)





ပါဠိေတြကုိ ထင္ရာေလွ်ာက္ရြတ္ဆုိဖ်က္ဆီးေနရုံတင္လားဆုိေတာ႔မဟုတ္ေသးၿပန္ဘူး ။ “ခ်စ္သူတုိ႔ ေလာကၾကီးထဲမွာ အသက္ရွင္ၿပီး ေနထုိင္သြားလာ လုပ္ကုိင္စားေသာက္ၾကတဲ႕အခါကာလမွာ ေလာဘရယ္ ေဒါသရယ္ ေမာဟရယ္ဆုိတဲ႔တရားေတြကုိ အကုိသုိလ္ေတြက လူ႔ရဲ႕အဇၥ်တၱသႏၱာန္မွာ အသက္ရွင္ၿပီးေတာ႔ေနထုိင္ၾကတယ္ …လုိ႔ဆုိေနၿပန္ပါတယ္ ။ စိတ္ဆုိတာက ဥပါဒ္ ဌိ ဘင္ဆုိတဲ႔ စိတၱကၡဏသုံးခ်က္ေစ႔တာနဲ႔ ေပ်ာက္ပ်က္သြားရတာပါ ခႏၶကုိယ္ထဲမွာ မပ်က္မစီးပဲ အၿမဲရွင္သန္တည္ရွိေနတဲ႔ တရားဓမၼရယ္လုိ႔မရွိပါဘူး ယင္းသေဘာတရားကေတာ႔ ဘဂၤကၡဏမရဏကုိ ေသခ်ာက်နေအာင္သင္ယူေလ႔လာဖူးမွ နားလည္သေဘာက်ႏုိင္မွာၿဖစ္ပါတယ္ ။




………………………………………….




မိမိတုိ႔သာသနာက အကုသုိလ္ဟာ ပဟာဗၺ ပယ္သတ္အပ္တဲ႔တရား ကုသိုလ္ဆုိိတာ ပဟာယက-ပယ္သတ္တတ္တဲ႔တရား ကုသုိလ္ဆုိတာ စြမ္းအားၾကီးမယ္တယ္ လုိ႕ညႊန္ၿပထားတာၿဖစ္ပါတယ္ ဒါေပအမယ္႔ ယင္းဓမၼဆရာက ”အကုသုိလ္ေတြဆုိတာ မ်ားၿပားလြန္းလုိ႔ ဘယ္လုိမွရုန္းထြက္လုိ႔မရႏုိင္ဘူး” လုိ႔ုလုပ္လာၿပန္ပါတယ္ ။




အၿပစ္အကုသုိလ္တုိ႔မွ ရုန္းထြက္ရမရ အဂၤုလိမာလမေထရ္ၾကီးကုိၾကည္႔လုိက္ပါ ။လူသတ္ၿပီး လက္ၿဖတ္ေနတဲ႔ခုိးသူၾကီးပဲ ဒါေပမယ္႔ အရဟတၱမဂ္ဆုိတဲ႔ မဂ္ကုသုိလ္နဲ႔အၿပီးတုိင္ပယ္သတ္လုိက္လုိ႔ အကုိသုိလ္ေတြဟာ မ်ိဳးေစ႔ဖ်က္ဆိးခံလုိက္ရတဲ႔ အသီးပမာ တဖန္အပင္ေပါက္လာဖုိ႔ရာ မစြမ္းသာေတာ႔ပါဘူး ။ေနာက္ မိလကၡ မုဆုိးၾကီးတုိ႔ ရဟႏၱာၿဖစ္သြားတဲ႕အခါ ငရဲက်ေရာက္ရမည္႔ အကုသုိလ္ကလြတ္ခဲ႕ၾကတာ သူမွ နားမလည္တာလုိ႕ပဲေၿပာရမွာပဲ ခက္တာက နားမလည္ပဲနဲ႕ မလည္ရွုပ္၀င္လုပ္ေနလုိ႔သာ အမ်ားအၿမင္မေ၀၀ါးေအာင္ လုိက္ရွင္းေနရတာပါပဲ ။




…………………………………………………………




ၿမတ္စြာဘုရားက ဘ၀င္လုိ႔ေခၚတဲ႔ မိမိတုိ႔ပင္ကုိယ္ပကတိစိတ္ဟာ အလြန္ၿဖဴစင္ပါတယ္ ၿပင္ပကအာရုံေတြရဲ႕ရုိက္ခတ္မွုအေပၚမွာ မသင္႔တဲ႔ႏွလုံးသြင္းမွု(အေယာနိေသာမနသိကာရ )ေၾကာင္႔ၿဖစ္ေပၚလာတဲ႔ ေလာဘ ေဒါသ ေမာဟဆုိိတဲ႔ ကုသုိလ္တရားေတြေၾကာင္႔ ညစ္ညဴးရတယ္ ။ ေယာနိသာမနသိကာရ အသင္႔အားၿဖင္႔ႏွလုံးသြင္းတဲ႔အခါမွာ ကုသုိလ္တရားေတြေၾကာင္႔ ယင္းအညစ္အေၾကးမ်ားတဖန္စင္ၾကယ္ရ၏လုိ႔ အဂၤုတၱိဳရ္ပါဠိေတာ္ ဧကကနိပါတ္ ပဟိဏိတအစၦ၀ဂ္မွာ ေအာက္ပါအတုိင္းေဟာၿပေတာ္မူခဲ႔ပါတယ္ ။




၄၉။ ရဟန္းတို႔ ဤ(ဘဝင္) စိတ္သည္ ၿပိဳးၿပဳိးျပက္ ေတာက္ပ၏၊ ထို စိတ္သည္ပင္ (အကုသိုလ္ေဇာ ခဏ၌) ဧည့္သည္သဖြယ္ ျဖစ္ကုန္ေသာ ညစ္ညဴးေၾကာင္း ကိေလသာတို႔ေၾကာင့္ ညစ္ညဴးရ၏ဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။




၅ဝ။ ရဟန္းတို႔ ဤ(ဘဝင္) စိတ္သည္ ၿပိဳးၿပဳိးျပက္ ေတာက္ပ၏၊ ထို စိတ္သည္ပင္ (ကုသိုလ္ ေဇာခဏ၌) ဧည့္သည္သဖြယ္ ျဖစ္ကုန္ေသာ ညစ္ညဴးေၾကာင္း ကိေလသာတို႔မွ ကင္းလြတ္၏ဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။




………………………………………………………………….




ဘုရားရွင္၏ ယင္းေဒသနာကုိ ၿမတ္ဗုဒၶ၏အဘိဓမၼာကုိသင္ဖူးသူမ်ားမွာ ခ်က္ခ်င္းတန္းသေဘာေပါက္ႏုိင္ၾကပါတယ္ ၊ ၀ီထိစိတ္မ်ားမၿဖစ္ေပၚတဲ႔အခါ ကုသုိလ္ အကုသုိလ္တရားမ်ားမၿဖစ္ေပၚႏုိင္ပါဘူး ။ ဥပမာ အိမ္ေပ်ာ္ေနတဲ႔အခါ သူ႔အသက္သတ္လုိ႔ သတ္ခုိင္းလုိ႔မရႏုိင္သလုိ / လွုဒါန္းလုိ႔ အလွဳဒါန္းခုိင္းလုိ႔မရပါဘူ ။ ဘုရားရွိခုိးၿခင္း တရားနာၿခင္း ေမတၱာဘာ၀နာပြားမ်ားၿခင္းကုိပင္ ၿပဳလုပ္မရပါဘူး ။ကန္ေရၿပင္ဟာ ညိမ္သက္ေနသလို ဘ၀င္မေနာအၾကည္ဓာတ္ဟာလည္း အာရုံတစ္ပါးတုိ႔ႏွင္႔မရာေႏွာလွ်င္ အလြန္ၾကည္လင္ေတာက္ပေနတဲ႔ စိတ္ကေလးပါ ။ အာရံုႏွင္႔ ဒြါရထိခို္က္ရာအခါမွသာ ေယာနိေသာမနသိကာရရွိသူ၌ အကုသိုလ္တရားမ်ားၿဖစ္ေပၚလာၾကၿပီး ေယာနိေသာမနသိကာရရွိသူသႏၱာန္၌ ကုသုိလ္တရားမ်ားၿဖစ္လာရတာပါ ။




ေလာကလူတုိ႔နားလည္ေအာင္ေၿပာၿပရရင္ ကေလးငယ္ေလးေတြဟာ ပင္ကုိယ္ပကတိၿဖဴစင္တဲ႔စိတ္ရွိသလား ယုတ္မာညစ္ညမ္းတဲ႔စိတ္ေတြၿဖစ္ေလ႔ရွိသလား စဥ္းစားၾကည္႔လုိက္ပါ လူတုိင္းကေလးဘ၀ကၿဖဴစင္တယ္လုိ႔ေၿပာၾကတယ္ ။ကေလးမွာက အေယာနိေသာမနသိကာရနည္တယ္




ဒီေတာ႔ ၿမင္ၿမင္သမွ်အာရုံအေပၚမွာ တပ္မက္မွုမႏွစ္သက္မွုေတြနည္းပါးပါတယ္ ။ၾကီးလာတဲ႔အခါမွာက် စိတ္ကုိ ေသခ်ာက်န ဆုံးမထားတဲ႔သူေတြမွာ ၿမင္ၿမင္သမွ် ကုသုိလ္ဓမၼေတြၿဖစ္ေပၚလာၾကၿပီး ၊မွန္ကန္တဲ႔တရားဓမၼလမ္းေၾကာင္းေပၚကုိ ေၿခမခ်ႏုိင္ၾကတဲ႔လူေတြမွာက် ၿမင္ၿမင္သမွ် ၾကားၾကားသမွ်စတဲ႔အာရုံေတြဟာ အကုသိုလ္တရားမ်ား စီးပြားဖုိ႔ပဲၿဖစ္လာရတာပါ ။




……………………………………………




ဒါေပမယ္႔ ယင္းခရစ္ယာန္ဓမၼဆရာက သဘာ၀ဓမၼနဲ႔ဆန္႔က်င္စြာ ဘုရားေဟာကုိဖီလာကန္႔လန္႔လုပ္ကာ “အဲဒီေတာ႔ မိမိရဲ႕ ေမြးကတည္းကေနၿပီးေတာ႔ ေသဆုံးတဲ႔အခ်ိန္ကာလသမယထိ ဒီေလာဘ ေဒါသ ေမာဟဆုိတဲ႔ အကုသုိလ္တရားေတြက ပါလာခဲ႔တယ္ ၊ အိ္မ္တစ္အိမ္မွာ ပင္တုိင္ေနထုိင္ၿပီး အိမ္ပုိင္ရွင္က အဲဒီအိမ္မွာ အၿမဲတမ္းရွိေနသလုိ ၊ ရံဖန္ရံခါလာတဲ႔ ပုဂၢိဳလ္ေရာက္ေတာ႔ ဧည္႔သည္ ၊




အဲဒီလုိပဲ ႏွလုံးသားမွာ ေမြးကတည္းကပါလာတဲ႔တရားေတြက ေလာဘ ၊ေဒါသ ေမာဟဆုိတဲ႔ အကုသုိလ္တရားေတြက ပါလာၾကေတာ႔ ဒီေလာဘ ေဒါသ ေမာဟဆုိတဲ႔ တရားေတြက အိမ္ရွင္ၿဖစ္တယ္ ၊ရံဖန္ ရံခါေရာက္လာၾကတာက ဒါန သီလ ဘာ၀နာဆုိတဲ႔တရားေတြ ေရာက္လာၾကတယ္၊ အဲဒီေတာ႔ ဒါနသီလ ဘာ၀နာတရားေတြက ဧည္႔သည္ၿဖစ္တယ္၊ ဧည္႔သည္နဲ႔ အိမ္ရွင္ ဘယ္လုိပဲၿဖစ္ၿဖစ္ အိမ္ရွင္ကအၿမဲတမ္းေနရာယူထားေတာ႔ ဧည္႔သည္ကတစ္ခါတစ္ေလပဲၿဖစ္တယ္ေနာ္၊ အဲဒီေတာ႔ ဧည္႔သည္က တခါတစ္ေလပဲၿဖစ္တယ္ဆုိေတာ႔ ဘယ္လုိလုပ္ၿပီးေတာ႔ အိမ္ရွင္အေပၚမွာ ၾသဇာေညာင္းမလဲ ၊ဒါ႔ေၾကာင္႔မုိ႔လုိ႔အၿမဲတမ္း၊ လူရဲ႔ အဇၥ်တၱအတြင္းမွာက်န္ေနခဲ႔တာက အကုသုိလ္ဆိုတဲ႔ အိမ္ရွင္ေတြၿဖစ္တယ္ အဲဒီေတာ႔ ဒီအကုသုိလ္ဆုိတဲ႔ အိမ္ရွင္ေတြကပဲ ၿဖစ္ၿပီးေတာ႔ေနလုိက္ေတာ႔ ကဲ စဥ္းစားၾကည္႔လုိက္ ဒီေလာဘ ေဒါသ ေမာဟဆုိတဲ႔ တရားေတြကုိ အကုသုိိလ္တရားေတြကုိ ဖုံးလုိ႔ရေတာ႔မလဲ ”




လုိ႔ ကုစားလုိ႔မရႏုိင္တဲ႔ အၿပစ္အကုသုိလ္အၿဖစ္နဲ႔ ညႊန္ၾကားၿပသေနပါတယ္ ။ ယင္းအဓမၼ၀ါဒသာလူေတြၾကားပ်ံ႕ႏွံ႕သြားပါက အကုသုိလ္ဆုိတာ ပင္ကုိယ္သဘာ၀ အရွိတရား အၿပစ္တရားမွ်သာၿဖစ္တယ္ ကုစားမရတာကုိ ဒါနသီလဘာ၀နာနဲ႔ ေဆးေၾကာသန္႔စင္တယ္ဆုိတာလည္း အလကားပါပဲလုိ႔ လက္ခံက်င္႔သုံးလာၾကရင္ အမွန္တကယ္ သူေတာ္ေကာင္းတရားမ်ား ပ်က္စီးကာ တရားဥပေဒမဲ႕ၿဖစ္လာၾကဖုိ႔ပဲရွိပါေတာ႔တယ္ ။




……………………………………………….




“လူကေနၿပီးေတာ႔ ၾကိဳးစားၾကည္႔ၾကတယ္ ၊က်င္႔ၾကံၾကည္႔ၾကတယ္ ၊အားထုတ္ၾကည္႔ၾကတယ္ ၊လူရဲ႕အေတြးအေခၚအယူအဆေတြက ေကာင္းတယ္ဆုိတဲ႔တရားေတြကုိ လူကဖိၿပီးၾကိဳးစားၾကတာ မၾကိဳးစားတဲ႔သူ တစ္ေယာက္မွမရွိဘူး ”




“အဲဒီေတာ႔ ဗုဒၶရဲ႕တရားေတာ္ေတြၿဖစ္တဲ႔ ဓမၼကၡႏၶာေပါင္း (၈၄၀၀၀)တရားေတာ္ကုိ ေသခ်ာဆင္ၿခင္စဥ္းစားၾကည္႔ေတာ႔လဲ အင္မတန္မွ အဆီအႏွစ္ေတြနဲ႔ၿပည္႔စုံတယ္ ၊ေကာင္းတယ္ ၊ဗုဒၶကလည္း လာလွည္႔ ၊ရွဳလွည္႔ က်င္႔ၾကံအားထုတ္လွည္႔၊




အင္မတန္မွ ေကာင္းတဲ႔တရားေတာ္ေတြၿဖစ္ေပမယ္႔လုိ႔ ဒီတရားေတာ္ေတြကုိ က်င္႔ၾကံၾကိဳးကုတ္ အားထုတ္ရင္း ဒုိ႔ဗမာစကားပုံတစ္ခုရွိသလုိပဲ ငွက္ေတြက ပ်ံရင္းေသတယ္ ၊လူမွန္လွ်င္ ၾကံရင္းေသတယ္၊လူေတြက က်င္႔ၾကံၾကိဳးကုတ္အားထုတ္ရင္း ေသၾကမယ္လုိ႔ေၿပာၾကတယ္ ၊ ဟုတ္ၿပီ က်င္႔ၾကံအားထုတ္ရင္း လူေတြ တကယ္လုိ႔ေသသြားေတာ႔ေရာ ဒီေန႔ လူရဲ႕အဇၥ်တၱ အတြင္းႏွလုံးသားထဲမွာ ရွိေနတဲ႔ ေလာဘတရားကုိ မပယ္သတ္ႏုိင္တဲ႔အတြက္ အကုသုိလ္ကရွိတယ္၊”လုိ႔ အကုသုိလ္တရားဟာ အၿမဲတမ္းၿဖစ္ေပၚေနတဲ႔ အိမ္ရွင္စိတ္ၿဖစ္ေနလုိ႔ပယ္သတ္မရႏုိ္င္ပါဘူး” …..လုိ႔ဆုိကာ ၿမတ္ဗုဒၶ၏ ေဟာေၿပာၿပသခ်က္မ်ားသည္ အက်ိဳးမၿပီး အခ်ည္းႏွီးသာၿဖစ္ေၾကာင္း ဘယ္လုိပင္ က်င္႔ၾကံၾကိဳးစား အားထုတ္ၾကေပသည္႔ ေသၿခင္းဆုိတဲ႔ အက်ိဳးတရားတစ္မ်ိဳးသာရရွိခံစားၾကရေၾကာင္း ေသၿခင္းနဲ႔သာအဆုံးသတ္ၾကရေၾကာင္း “နတၳိ ကမၼာနံ ဖလံ ၀ိပါေကာ ”ဆုိတဲ႔တိတၳိတုိ႔အယူအဆအတုိ္င္း ဒါန အက်ိဳး သီလအက်ိဳး ဘာ၀နာအက်ိဳး တစ္စုံတစ္ရာမရွိႏုိင္ပါဘူးလို႔ အတိအလင္းထုတ္ေဖာ္ေၿပာဆုိေနတဲ႔ မိစၦာ၀ါဒတစ္ခုသာၿဖစ္တယ္လုိ႔ဆုိပါရေစ ။




……………………………………………………………………




“ေလာဘေၾကာင္႔ ေဒါသေတြထြက္လာတယ္ ၊ေလာဘႏွင္႔ ေဒါသယွဥ္လုိက္တဲ႔အခါမွာ ေမာဟဆုိတဲ႔တရားေတြၿဖစ္လာတယ္၊လူမွာ အကုသုိလ္စိိတ္ ၁၂-ပါးလုံးကယွဥ္သြားေရာ ၊အဲဒီေတာ႔ ဒီအကုသုိလ္စိတ္ ၁၂-ပါးလုံးက ယွဥ္ၿပီဆုိမွေတာ႔ လူရဲ႕အသက္တာမွာ ဘယ္မွာလာၿပီးေတာ႔ ကုသုိလ္တရားကုိ ပြားမ်ားလုိ႔ ရေတာ႔မလဲ” …လုိ႔ဆုိေနၿပန္ပါတယ္ ။မ်က္ကန္းက ေနထြက္တာမၿမင္ရေတာ႔ ပိန္းပိတ္ေအာင္ေမွာင္ေနတဲ႔ ညပါ ညကပါလုိ႔ စုံကန္ၿငင္းေနသလုိပါပဲ ….သူေတာ္စဥ္သူေတာ္ေကာင္းေတြက ေလရွူသြင္းတာ ေလရွုထုတ္တာကအစ ၿမင္ၿမင္သမွ် ၾကားၾကားသမွ် ကုသိုလ္ရေအာင္ အကုသိုလ္ေတြ၀င္လာခြင္႔မရေအာင္ ၾကိဳးစားအားထုတ္ေနၾကခ်ိန္မွာ ကုသုိလ္တရားတစ္ၿပားသားမွ် မရွိရွာတဲ႔ သဒၶါႏုံ႕နည္း ပညာမြဲသူလူ႔ဗာလခမ်ာမွာ မိမိကုိယ္တုိင္သာ ကုသုိလ္ေကာင္းမွုမၿပဳလုပ္ရုံမွ်မက ယင္း၏ အယူ၀ါဒကုိ အင္တာနက္ ခရစ္ယာန္မီဒီယာမ်ားမွေန၍ ကုိသုိလ္ဆုိတာ ဘယ္လိုလုပ္ရေတာ႔မွာလဲလုိ႔ ထေအာင္ေနၿပန္တာပါ ။သနားဖြယ္ေကာင္းေလစြလုိ႔ သာ ႏွလုံးသြင္းမိလုိက္ပါရဲ႕။




…………………………………………………………………………………




“ေကာင္းတဲ႔ထဲကုိ မေကာင္းတာေတြသြန္ထည္႔လုိက္တဲ႔အခါမွာ အဲဒီေတာ႔ ေကာင္းတာနဲ႔မေကာင္းတာေရာသြားတယ္ ၊ ေရေနာက္ေခ်ာင္းထဲမွာ ေရၾကည္ေတြ၀င္လာ၀င္လာ ၊ ေရၾကည္ေခ်ာင္းထဲမွာ ေရေနာက္ေတြပဲ ၀င္၀င္ဒီအရာေတြကုိေပါင္းလုိက္ၿပီဆုိလုိ႔ရွိရင္ ေရကေနာက္သြားသကဲ႔သုိ႔ ကုသုိလ္တရားထဲမွာပဲ အကုသုိလ္ေရာေရာ အကုသုိလ္တရားရွိေနတဲ႔ ထဲမွာကုသုိလ္ေတြၾကိဳးစားၿပီး ၿဖည္႔က်င္႔ေပမယ္လုိ႔ မစင္ခြက္ထဲမွာ ႏြားႏုိ႔ထည္႔သလုိၿဖစ္လာၿပီ ဒါ႔ေၾကာင္႔ လူရဲ႕အေတြးအေခၚအယူအဆေတြ ဘယ္ေလာက္ပဲေကာင္းေကာင္း ဘယ္ေလာက္ပဲ ၾကိဳးစားၾကိဳးစား မရႏုိင္ဘူး “ဆုိတာၾကားလုိက္ရေတာ႔ ဒီလူ Terrorism တစ္ေယာက္ဆုိတာကုိ ခ်က္ခ်င္းသေဘာေပါက္လုိက္တယ္ ။ ဒါဆုိမေကာင္းမွုေတြရွိေနၾကၿပီၿဖစ္တဲ႔ လူေတြအားလုံး ေကာင္းမွဳေတြလုပ္လည္းရွိၿပီးသားအကုသုိလ္အၿပစ္ေတြေၾကာင္႔ ကုသုိလ္ကလည္း အကုသုိလ္ေၿပာင္းသြားလုိ႔ အကုသိုလ္ပါပဲ လုပ္သမွ် အၿပစ္ၾကီးပဲလုိ႔ ဆုိထားတာပါ ။ ဒါဆုိ ေလာကတစ္ခုလုံးကုသုိလ္ေကာင္းမွဳကုိလုပ္တဲ႔ ၿဖဴစင္ၿမင္႔ၿမတ္တဲ႔ လူေကာင္းသူေကာင္းဆုိိတာမရွိေတာ႔တာလား အကုန္လုံး ဆုိးယုတ္တဲ႔အကုသုိလ္အၿပည္႔နဲ႕လားလုိ႔ ၿပန္လည္ေမးခြန္းထုတ္ၾကရမွာၿဖစ္ပါတယ္ ။




ယင္း Terrorism တစ္ေယာက္ကုိ လူသိရွင္ၾကားၿဖစ္ေအာင္ အဟုတ္အမွန္အေနနဲ႔ပြဲထုတ္လာတဲ႔မီဒီယာကုိလည္း ၿပန္လည္ေမးခြန္းထုတ္လုိက္ခ်င္မိတယ္။ ယင္းဓမၼဆရာေဟာၾကားတဲ႔ လူအားလုံးဟာ အၿပစ္ကုိယ္စီရွိေနၾကသည္။ သူေတာ္ေကာင္းအလုပ္လုပ္ေနလည္း ယုတ္မာညစ္ညမ္းမွုေတြနဲ႔ေရာေႏွာသြားလုိ႔ လူယုတ္မာမ်ားသာၿဖစ္ၾကသည္ ဆုိတဲ႔အယူအဆဟာ ခရစ္ယာန္ဘာသာမွာေရာ တကယ္လက္ခံက်င္႔သုံးေနၾကပါသလား လုိ႔ေလ။




……………………………………………………………..




ယင္းဓမၼဆရာေၿပာတဲ႔ ေရၾကည္ထဲေရေနာက္ထည္႔ထည္႔ ေရေနာက္ထဲေရၾကည္၀င္၀င္ ေရေနာက္ၿဖစ္သြားတယ္ဆုိတဲ႔အဆုိကုိ ဘုရားရွင္ကုိယ္ေတာ္ၿမတ္ၾကီးက အဂၤုတၱိဳရ္ တိကနိပါတ္ ေလာဏကပလႅသုတ္မွာ အတိအလင္းေဟာၾကားရွင္းလင္းေတာ္မူခဲ႔ပါတယ္ ။ ဗုဒၶဘာသာက တစ္မတ္ဖုိးအကုသုိိလ္လုပ္ရင္ တစ္မတ္ဖုိးအတိက်ခံရမွာပါဆုိတဲ႔ တရားေသမူ၀ါဒကုိေတာင္ စြဲကုိင္ထားတာမဟုတ္ပါဘူး မိမိက ကုသိုလ္တရားကုိပြြားမ်ားႏုိင္သေလာက္ပြားေလေလ ၿဖဴစင္မြန္ၿမတ္လာတဲ႔ပုဂၢိဳလ္တစ္ေယာက္ၿဖစ္လာေလေလပဲလုိ႔ယူဆေဟာၾကားခဲ႔သည္ဟု သာ ဆုိပါရေစ။ ယင္း ေလာဏကပလႅသုတ္ကုိ မွတ္သားနာယူၾကည္႔ၾကပါဦး ဓမၼမိတ္ေဆြတုိ႔ ……




………………………………………………




၉-ေလာဏကပလႅသုတ္




၁ဝ၁။ ရဟန္းတို႔ ''ဤသတၱဝါသည္ ကံကို ျပဳေသာ အျခင္းအရာအားျဖင့္ ထို ကံ၏ အက်ဳိးကို ခံစားရ၏''ဟု တစ္စံုတစ္ေယာက္က ဆိုျငားအံ့၊ ရဟန္းတို႔ ဤဆိုတိုင္း ျဖစ္လတ္ေသာ္ ျမတ္ေသာ အက်င့္ကို က်င့္သံုးမႈ မျဖစ္ေတာ့ေခ်၊ ေကာင္းစြာ ဝဋ္ဆင္းရဲ၏ အဆံုးကို ျပဳရန္ အခြင့္မရွိေတာ့ေခ်။




ရဟန္းတို႔ ''ဤသတၱဝါသည္ ခံစားအပ္ေသာ ကံကို ျပဳေသာ အျခင္းအရာအားျဖင့္ ထို ကံ၏ အက်ဳိးကို ခံစားရ၏''ဟု တစ္စံုတစ္ေယာက္က ဆိုျငားအံ့၊ ရဟန္းတို႔ ဤဆိုတိုင္း ျဖစ္လတ္ေသာ္ ျမတ္ေသာ အက်င့္ကို က်င့္သံုးမႈ ျဖစ္ႏိုင္၏၊ ေကာင္းစြာ ဝဋ္ဆင္းရဲ၏ အဆံုးကို ျပဳရန္ အခြင့္ရွိႏိုင္၏။




ရဟန္းတို႔ ဤေလာက၌ အခ်ဳိ႕ေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ ျပဳအပ္ေသာ အနည္းငယ္မွ်ေသာ မေကာင္းမႈကံသည္ ထိုျပဳသူ ပုဂၢိဳလ္ကို ငရဲသို႔ ေဆာင္၏။




ရဟန္းတို႔ ဤေလာက၌ အခ်ဳိ႕ေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ ျပဳအပ္ေသာ ထိုသို႔ သေဘာရွိသည္သာလွ်င္ျဖစ္ေသာ မ်က္ေမွာက္ဘဝ၌ ခံစားအပ္ေသာ အနည္းငယ္မွ်ေသာ မေကာင္းမႈကံသည္ ဒုတိယဘဝ၌ အနည္းငယ္မွ်ေသာ အက်ဳိးလည္း မထင္၊ မ်ားစြာေသာ အက်ဳိးသည္ကား အဘယ္ မွာ ထင္ပါအံ့နည္း။




ရဟန္းတို႔ အဘယ္သို႔ေသာ သေဘာရွိေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ ျပဳအပ္ေသာ အနည္းငယ္မွ်ျဖစ္ေသာ မေကာင္းမႈကံသည္ ထိုျပဳသူပုဂၢိဳလ္ကို ငရဲသို႔ ေဆာင္သနည္း၊




ရဟန္းတို႔ ဤေလာက၌ အခ်ဳိ႕ေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ ကာယဘာဝနာကိုလည္း မပြါးမ်ား၊ သီလကိုလည္း မပြါးမ်ား၊ စိတ္ကိုလည္း မပြါးမ်ား၊ ပညာကိုလည္း မပြါးမ်ား၊ (ဂုဏ္အားျဖင့္) ငယ္၏၊ (ဂုဏ္ငယ္ေသာအားျဖင့္) ခႏၶာကိုယ္ ငယ္၏၊ (မေကာင္းမႈ) အနည္းငယ္ျဖင့္ ဆင္းရဲစြာ ေနရ၏။




ရဟန္းတို႔ ဤသို႔သေဘာရွိေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ ျပဳအပ္ ေသာ အနည္းငယ္မွ်ေသာ မေကာင္းမႈကံသည္ ထိုျပဳသူပုဂၢိဳလ္ကို ငရဲသို႔ ေဆာင္၏။




ရဟန္းတို႔ အဘယ္သို႔သေဘာရွိေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ ျပဳအပ္ေသာ ထိုသို႔ သေဘာရွိသည္သာလွ်င္ ျဖစ္ေသာ မ်က္ေမွာက္ဘဝ၌ ခံစားအပ္ေသာ အနည္းငယ္မွ်ေသာ မေကာင္းမႈကံသည္ ဒုတိယဘဝ၌ အနည္းငယ္မွ်ေသာ အက်ဳိးလည္း မထင္၊ မ်ားစြာေသာ အက်ဳိးသည္ကား အဘယ္မွာ ထင္ပါအံ့နည္းဟူသည္ အဘယ္နည္း၊




ရဟန္းတို႔ ဤေလာက၌ အခ်ဳိ႕ေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ ကာယဘာဝနာကိုလည္း ပြါးမ်ား၏၊ သီလကိုလည္း ပြါးမ်ား၏၊ စိတ္ကိုလည္း ပြါးမ်ား၏၊ ပညာကိုလည္း ပြါးမ်ား၏၊ (ဂုဏ္အားျဖင့္) မငယ္၊ (ဂုဏ္ႀကီးေသာအားျဖင့္) ခႏၶာကိုယ္ ႀကီး၏၊ ႏႈိင္းယွဥ္ျခင္းကို ျပဳတတ္ေသာ ရာဂ စသည္တို႔ မရွိသျဖင့္ ေနရ၏။ ရဟန္းတို႔ ဤသို႔သေဘာရွိေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ ျပဳအပ္ေသာ ထိုသို႔ သေဘာရွိသည္သာလွ်င္ျဖစ္ေသာ မ်က္ေမွာက္ဘဝ၌ ခံစားအပ္ေသာ အနည္းငယ္မွ်ေသာ မေကာင္းမႈကံသည္ ဒုတိယဘဝ၌ အနည္းငယ္မွ်ေသာ အက်ဳိးလည္း မထင္၊ မ်ားစြာေသာ အက်ဳိးသည္ကား အဘယ္ မွာ ထင္ပါေတာ့အံ့နည္း။




ရဟန္းတို႔ ေယာက်္ားတစ္ေယာက္သည္ ဆားခြက္ကို ေရနည္းေသာ ခြက္၌ ထည့္ျငားအံ့၊ ရဟန္းတို႔ ထို အရာကို အဘယ္သို႔ မွတ္ထင္ကုန္သနည္း၊ အနည္းငယ္ေသာ ထို ေရသည္ ဤမည္ေသာ ဆားခြက္ ျဖင့့္မေသာက္ႏိုင္ေသာ ဆားငန္ေရ ျဖစ္ရာအံ့ေလာဟု (ေမးေတာ္မူ၏)၊ မေသာက္ႏိုင္ေသာ ဆားငန္ေရ ျဖစ္ပါသည္ အသွ်င္ဘုရား။ ထိုသို႔ျဖစ္ျခင္းသည္ အဘယ္႕ေၾကာင့္နည္းဟူမူ- အသွ်င္ဘုရား ေရခြက္၌ ေရအနည္းငယ္သာရွိေသာေၾကာင့္ ထို အနည္းငယ္ေသာ ေရသည္ ဤမည္ေသာ ဆားခြက္ျဖင့္ မေသာက္ႏိုင္ ေသာ ဆားငန္ေရ ျဖစ္ရာပါ၏ဟု (ေလွ်ာက္ကုန္၏)။




ရဟန္းတို႔ ေယာက်္ားတစ္ေယာက္သည္ ဆားခြက္ကို ဂဂၤါျမစ္၌ ထည့္ျငားအံ့၊ ရဟန္းတို႔ ထို အရာကို အဘယ္သို႔ မွတ္ထင္ကုန္သနည္း၊ ထို ဂဂၤါျမစ္သည္ ဤမည္ေသာ ဆားခြက္ျဖင့္ မေသာက္ႏိုင္ေသာ ဆားငန္ေရျဖစ္ရာအံ့ေလာဟု (ေမးေတာ္မူ၏)။ မျဖစ္ႏိုင္ပါ အသွ်င္ဘုရား၊ ထိုသို႔မျဖစ္ႏိုင္ျခင္းသည္ အဘယ့္ေၾကာင့္နည္းဟူမူ- အသွ်င္ဘုရား ဂဂၤါျမစ္၌ ေရထုမ်ားျပားေသာေၾကာင့္ ထို မ်ားေသာ ေရထုသည္ ဤမည္ေသာ ဆားခြက္ျဖင့္ မေသာက္ႏိုင္ေသာ ဆားငန္ေရ မျဖစ္ႏိုင္ပါဟု (ေလွ်ာက္ကုန္၏)။




ရဟန္းတို႔ ဤအတူသာလွ်င္ ဤေလာက၌ အခ်ဳိ႕ေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ ျပဳအပ္ေသာ အနည္းငယ္ မွ်ေသာ မေကာင္းမႈကံသည္ ထိုျပဳသူပုဂၢိဳလ္ကို ငရဲသို႔ ေဆာင္၏။ ရဟန္းတို႔ ဤေလာက၌ အခ်ဳိ႕ေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ ျပဳအပ္ေသာ ထိုသို႔သေဘာရွိသည္သာလွ်င္ျဖစ္ေသာ မ်က္ေမွာက္ဘဝ၌ ခံစားအပ္ေသာ အနည္းငယ္မွ်ေသာ မေကာင္းမႈကံသည္ ဒုတိယဘဝ၌ အနည္းငယ္မွ်ေသာ အက်ဳိးလည္း မထင္၊ မ်ားစြာ ေသာ အက်ဳိးသည္ကား အဘယ္မွာ ထင္ပါေတာ့အံ့နည္း။




ရဟန္းတို႔ အဘယ္သို႔သေဘာရွိေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ ျပဳအပ္ေသာ အနည္းငယ္မွ်ေသာ မေကာင္းမႈကံသည္ ထိုျပဳသူပုဂၢိဳလ္ကို ငရဲသို႔ ေဆာင္သနည္း၊ ရဟန္းတို႔ ဤေလာက၌ အခ်ဳိ႕ေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ ကာယဘာဝနာကိုလည္း မပြါးမ်ား၊ သီလကိုလည္း မပြါးမ်ား၊ စိတ္ကိုလည္း မပြါးမ်ား၊ ပညာကိုလည္း မပြါးမ်ား၊ (ဂုဏ္အားျဖင့္) ငယ္၏၊ (ဂုဏ္ငယ္ေသာအားျဖင့္) ခႏၶာကိုယ္ ငယ္၏၊ အနည္းငယ္ေသာ မေကာင္းမႈျဖင့္ ဆင္းရဲစြာ ေနရ၏။ ရဟန္းတို႔ ဤသို႔သေဘာရွိေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ ျပဳအပ္ေသာ အနည္းငယ္မွ်ေသာ မေကာင္းမႈကံသည္ ထိုျပဳသူ ပုဂၢိဳလ္ကို ငရဲသို႔ ေဆာင္၏။




ရဟန္းတို႔ အဘယ္သို႔သေဘာရွိေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ ျပဳအပ္ေသာ ထိုသို႔သေဘာရွိသည္သာလွ်င္ ျဖစ္ေသာ မ်က္ေမွာက္ဘဝ၌ ခံစားအပ္ေသာ အနည္းငယ္မွ်ေသာ မေကာင္းမႈကံသည္ ဒုတိယဘဝ၌ အနည္းငယ္မွ်ေသာ အက်ဳိးလည္း မထင္၊ မ်ားစြာေသာ အက်ဳိးသည္ကား အဘယ္မွာ ထင္ပါအံ့နည္းဟူသည္ အဘယ္နည္း၊ ရဟန္းတို႔ ဤေလာက၌ အခ်ဳိ႕ေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ ကာယဘာဝနာကိုလည္း ပြါးမ်ား၏၊ သီလကိုလည္း ပြါးမ်ား၏၊ စိတ္ကိုလည္း ပြါးမ်ား၏၊ ပညာကိုလည္း ပြါးမ်ား၏၊ (ဂုဏ္အားျဖင့္) မငယ္၊ (ဂုဏ္ႀကီးေသာအားျဖင့္) ခႏၶာကိုယ္ ႀကီး၏၊ ႏိႈင္းယွဥ္ျခင္းကို ျပဳတတ္ေသာ ရာဂစသည္တို႔ မရွိသျဖင့္ ေနရ၏။ ရဟန္းတို႔ ဤသို႔သေဘာရွိေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ ျပဳအပ္ေသာ ထိုသို႔ သေဘာရွိသည္သာလွ်င္ျဖစ္ေသာ မ်က္ေမွာက္ဘဝ၌ ခံစားအပ္ေသာ အနည္းငယ္မွ်ေသာ မေကာင္းမႈကံသည္ ဒုတိယဘဝ၌ အနည္းငယ္မွ်ေသာ အက်ဳိးလည္း မထင္၊ မ်ားစြာေသာ အက်ဳိးသည္ကား အဘယ္မွာ ထင္ပါေတာ့အံ့နည္း။ (၁)




ရဟန္းတို႔ ဤေလာက၌ အခ်ဳိ႕ေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ အသျပာဝက္ျဖင့္လည္း အခ်ဳပ္အေႏွာင္ခံရ၏၊ တစ္သျပာျဖင့္လည္း အခ်ဳပ္အေႏွာင္ခံရ၏၊ အသျပာတစ္ရာျဖင့္လည္း အခ်ဳပ္အေႏွာင္ခံရ၏၊ ရဟန္းတို႔ ဤေလာက၌ အခ်ဳိ႕ေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ အသျပာဝက္ျဖင့္လည္း အခ်ဳပ္အေႏွာင္ မခံရ၊ တစ္သျပာျဖင့္လည္း အခ်ဳပ္အေႏွာင္ မခံရ၊ အသျပာတစ္ရာျဖင့္လည္း အခ်ဳပ္အေႏွာင္ မခံရ။




ရဟန္းတို႔ အဘယ္သို႔သေဘာရွိေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ အသျပာဝက္ျဖင့္လည္း အခ်ဳပ္အေႏွာင္ ခံရ သနည္း၊ တစ္သျပာျဖင့္လည္း အခ်ဳပ္အေႏွာင္ ခံရသနည္း၊ အသျပာတစ္ရာျဖင့္လည္း အခ်ဳပ္အေႏွာင္ ခံရ သနည္း။ ရဟန္းတို႔ ဤေလာက၌ အခ်ဳိ႕ေသာသူသည္ ဆင္းရဲ၏၊ ကိုယ္ပိုင္ဥစၥာနည္း၏၊ ကိုယ္ပိုင္အသံုး အေဆာင္နည္း၏။ ရဟန္းတို႔ ဤသို႔သေဘာရွိေသာ သူဆင္းရဲသည့္အသျပာဝက္ျဖင့္လည္း အခ်ဳပ္ အေႏွာင္ခံရ၏၊ တစ္သျပာျဖင့္လည္း အခ်ဳပ္အေႏွာင္ခံရ၏၊ အသျပာတစ္ရာျဖင့္လည္း အခ်ဳပ္အေႏွာင္ ခံရ၏၊




ရဟန္းတို႔ အဘယ္သို႔သေဘာရွိေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ အသျပာဝက္ျဖင့္လည္း အခ်ဳပ္အေႏွာင္ မခံရ သနည္း၊ တစ္သျပာျဖင့္လည္း အခ်ဳပ္အေႏွာင္ မခံရသနည္း၊ အသျပာတစ္ရာျဖင့္လည္း အခ်ဳပ္အေႏွာင္ မခံရသနည္း။ ရဟန္းတို႔ ဤေလာက၌ အခ်ဳိ႕ေသာ သူသည္ ႂကြယ္ဝ၏၊ မ်ားေသာ ဥစၥာရွိ၏၊ မ်ားေသာ အသံုးအေဆာင္ရွိ၏။ ရဟန္းတို႔ ဤသို႔သေဘာရွိေသာ ႂကြယ္ဝခ်မ္းသာသူသည္ အသျပာဝက္ျဖင့္လည္း အခ်ဳပ္အေႏွာင္ မခံရ၊ တစ္သျပာျဖင့္လည္း အခ်ဳပ္အေႏွာင္ မခံရ၊ အသျပာတစ္ရာျဖင့္လည္း အခ်ဳပ္ အေႏွာင္ မခံရ။ ရဟန္းတို႔ ဤအတူသာလွ်င္ ဤေလာက၌ အခ်ဳိ႕ေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ ျပဳအပ္ေသာ အနည္းငယ္မွ်ေသာ မေကာင္းမႈကံသည္ ထိုျပဳသူ ပုဂၢိဳလ္ကို ငရဲသို႔ ေဆာင္၏။ ရဟန္းတို႔ ဤေလာက၌ အခ်ဳိ႕ေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ ျပဳအပ္ေသာ ထိုသို႔သေဘာရွိသည္သာလွ်င္ျဖစ္ေသာ မ်က္ေမွာက္ဘဝ၌ ခံစားအပ္ ေသာ အနည္းငယ္မွ်ေသာ မေကာင္းမႈကံသည္ ဒုတိယဘဝ၌ အနည္းငယ္မွ်ေသာ အက်ဳိးလည္း မထင္၊ မ်ားစြာေသာ အက်ဳိးသည္ကား အဘယ္မွာ ထင္ပါေတာ့အံ့နည္း။




ရဟန္းတို႔ အဘယ္သို႔သေဘာရွိေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ ျပဳအပ္ေသာ အနည္းငယ္မွ်ေသာ မေကာင္းမႈကံသည္ ထိုျပဳသူပုဂၢိဳလ္ကို ငရဲသို႔ ေဆာင္သနည္း၊ ရဟန္းတို႔ ဤေလာက၌ အခ်ဳိ႕ေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ ကာယဘာဝနာကိုလည္း မပြါးမ်ား၊ သီလကိုလည္း မပြါးမ်ား၊ စိတ္ကိုလည္း မပြါးမ်ား၊ ပညာကိုလည္း မပြါးမ်ား၊ (ဂုဏ္အားျဖင့္) ငယ္၏၊ (ဂုဏ္ငယ္ေသာအားျဖင့္) ခႏၶာကိုယ္ငယ္၏၊ အနည္းငယ္ေသာ မေကာင္းမႈကံျဖင့္ ဆင္းရဲစြာ ေနရ၏။ ရဟန္းတို႔ ဤသို႔သေဘာရွိေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ ျပဳအပ္ေသာ အနည္းငယ္မွ်ေသာ မေကာင္းမႈကံသည္ ထိုျပဳသူ ပုဂၢိဳလ္ကို ငရဲသို႔ ေဆာင္၏။




ရဟန္းတို႔ အဘယ္သို႔သေဘာရွိေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ ျပဳအပ္ေသာ ထိုသို႔ သေဘာရွိသည္သာလွ်င္ ျဖစ္ေသာ မ်က္ေမွာက္ဘဝ၌ ခံစားအပ္ေသာ အနည္းငယ္မွ်ေသာ မေကာင္းမႈကံသည္ ဒုတိယဘဝ၌ အနည္းငယ္မွ်ေသာ အက်ဳိးလည္း မထင္၊ မ်ားစြာေသာ အက်ဳိးသည္ကား အဘယ္မွာ ထင္ပါအံ့နည္းဟူသည္ အဘယ္နည္း၊ ရဟန္းတို႔ ဤေလာက၌ အခ်ဳိ႕ေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ ကာယဘာဝနာကိုလည္း ပြါးမ်ား၏၊ သီလကိုလည္း ပြါးမ်ား၏၊ စိတ္ကိုလည္း ပြါးမ်ား၏၊ ပညာကိုလည္း ပြါးမ်ား၏၊ (ဂုဏ္အားျဖင့္) မငယ္၊ (ဂုဏ္ႀကီးေသာအားျဖင့္) ခႏၶာကိုယ္ႀကီး၏၊ ႏိႈင္းယွဥ္ျခင္းကို ျပဳတတ္ေသာ ရာဂ စသည္တို႔ မရွိသျဖင့္ ေနရ၏။ ရဟန္းတို႔ ဤသို႔သေဘာရွိေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ ျပဳအပ္ေသာ ထိုသို႔ သေဘာရွိသည္သာလွ်င္ျဖစ္ေသာ မ်က္ေမွာက္ဘဝ၌ ခံစားအပ္ေသာ အနည္းငယ္မွ်ေသာ မေကာင္းမႈကံသည္ ဒုတိယဘဝ၌ အနည္းငယ္မွ်လည္းျဖစ္ေသာ အက်ဳိးလည္း မထင္၊ မ်ားစြာေသာ အက်ဳိးသည္ကား အဘယ္မွာ ထင္ပါေတာ့အံ့နည္း။ (၂)




ရဟန္းတို႔ ဤေလာက၌ အခ်ဳိ႕ေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ ကာယဘာဝနာကိုလည္း ပြါးမ်ား၏၊ သီလကိုလည္း ပြါးမ်ား၏၊ စိတ္ကိုလည္း ပြါးမ်ား၏၊ ပညာကိုလည္း ပြါးမ်ား၏၊ (ဂုဏ္အားျဖင့္) မငယ္၊ (ဂုဏ္ႀကီးေသာအားျဖင့္) ခႏၶာကိုယ္ ႀကီး၏၊ ႏိႈင္းယွဥ္ျခင္းကို ျပဳတတ္ေသာ ရာဂစသည္တို႔ မရွိသျဖင့္ ေနရ၏။ ရဟန္းတို႔ ဤသို႔ သေဘာရွိေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ ျပဳအပ္ေသာ ထိုသို႔ သေဘာရွိသည္သာလွ်င္ ျဖစ္ေသာ မ်က္ေမွာက္ဘဝ၌ ခံစားအပ္ေသာ အနည္းငယ္မွ်ေသာ မေကာင္းမႈကံသည္ ဒုတိယဘဝ၌ အနည္းငယ္မွ်ေသာ အက်ဳိးလည္း မထင္၊ မ်ားစြာေသာ အက်ဳိးသည္ကား အဘယ္မွာ ထင္ပါေတာ့ အံ့နည္း။




ရဟန္းတို႔ ဤေလာက၌ အခ်ဳိ႕ေသာ ဆိတ္ပိုင္ရွင္သည္လည္းေကာင္း၊ ဆိတ္သတ္သမားသည္လည္းေကာင္း၊ ဆိတ္ကို ခိုးယူသူအခ်ဳိ႕ကို သတ္ရန္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ခ်ဳပ္ေႏွာင္ရန္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ (ဥစၥာကို) ဆံုး႐ံႈးေစရန္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ အေၾကာင္းအားေလ်ာ္စြာ ျပဳရန္ေသာ္လည္းေကာင္း တတ္စြမ္း့ႏိုင္၏။ အရွင္မေပးဘဲ ဆိတ္ကို ခိုးယူေသာ အခ်ဳိ႕သူကို သတ္ရန္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ခ်ဳပ္ေႏွာင္ရန္ ေသာ္လည္းေကာင္း၊ (ဥစၥာကို) ဆံုး႐ံႈးေစရန္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ အေၾကာင္းအားေလ်ာ္စြာ ျပဳရန္ေသာ္လည္းေကာင္း မတတ္စြမ္းႏိုင္။ ရဟန္းတို႔ ဆိတ္ပိုင္ရွင္သည္လည္းေကာင္း၊ ဆိတ္သတ္သမားသည္လည္းေကာင္း၊ အရွင္မေပးဘဲ ဆိတ္ကို ခိုးယူေသာ အဘယ္သို႔ သေဘာရွိ ေသာသူကို သတ္ရန္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ခ်ဳပ္ေႏွာင္ရန္ေသာ္လည္းေကာင္၊ (ဥစၥာကို) ဆံုး႐ံႈးေစရန္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ အေၾကာင္းအား ေလ်ာ္စြာျပဳရန္ေသာ္လည္းေကာင္း တတ္စြမ္းႏိုင္သနည္း။ ရဟန္းတို႔ ဤေလာက၌ အခ်ဳိ႕ေသာ သူသည္ ဆင္းရဲ၏၊ ကိုယ္ပိုင္ဥစၥာနည္းပါး၏။ ကိုယ္ပိုင္အသံုးအေဆာင္နည္း၏။ ရဟန္းတို႔ ဆိတ္ပိုင္ရွင္သည္လည္းေကာင္း၊ ဆိတ္သတ္သမားသည္လည္းေကာင္း၊ မေပးဘဲ ဆိတ္ကို ခိုးယူေသာ ဤသို႔သေဘာရွိေသာ သူကို သတ္ရန္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ခ်ဳပ္ေႏွာင္ရန္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ (ဥစၥာကို) ဆံုး႐ံႈးေစရန္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ အေၾကာင္းအားေလ်ာ္စြာ ျပဳရန္ေသာ္လည္းေကာင္း တတ္စြမ္းႏိုင္၏။




ရဟန္းတို႔ ဆိတ္ပိုင္ရွင္သည္လည္းေကာင္း၊ ဆိတ္သတ္သမားသည္လည္းေကာင္း၊ အရွင္မေပးဘဲ ဆိတ္ကို ခိုးယူေသာ အဘယ္သို႔သေဘာရွိေသာသူကို သတ္ရန္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ခ်ဳပ္ေႏွာင္ရန္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ (ဥစၥာကို) ဆံုး႐ံႈးေစရန္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ အေၾကာင္းအားေလ်ာ္စြာ ျပဳရန္ေသာ္လည္းေကာင္း မတတ္စြမ္းႏိုင္သနည္း။ ရဟန္းတို႔ ဤေလာက၌ အခ်ဳိ႕ေသာသူသည္ ႂကြယ္ဝ၏၊ မ်ားေသာ ဥစၥာရွိ၏၊ မ်ားေသာ အသံုးအေဆာင္ရွိ၏။ မင္းေသာ္လည္း ျဖစ္၏၊ အမတ္ႀကီးေသာ္လည္း ျဖစ္၏။ ရဟန္းတို႔ ဆိတ္ပိုင္ရွင္သည္လည္းေကာင္း၊ ဆိတ္သတ္သမားသည္လည္းေကာင္း၊ အရွင္မေပးဘဲ ဆိတ္ကို ခိုးယူေသာ ဤသို႔သေဘာရွိေသာသူကို သတ္ရန္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ခ်ဳပ္ေႏွာင္ရန္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ (ဥစၥာကို) ဆံုး႐ံႈးေစရန္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ အေၾကာင္းအားေလ်ာ္စြာ ျပဳရန္ေသာ္လည္းေကာင္း မတတ္ စြမ္းႏိုင္။ စင္စစ္ေသာ္ကား လက္အုပ္ခ်ီလ်က္ ''အသွ်င္ ဆိတ္ကို ျဖစ္ေစ၊ ဆိတ္၏ တန္ဖိုးကိုျဖစ္ေစ အကြၽႏု္ပ္အား ေပးသနားပါ''ဟု ထိုသူကို ေတာင္းပန္ရ၏။ ရဟန္းတို႔ ဤအတူသာလွ်င္ အခ်ဳိ႕ေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ ျပဳအပ္ေသာ ထိုသို႔သေဘာရွိသည္သာလွ်င္ျဖစ္ေသာ အနည္းငယ္မွ်ေသာ မေကာင္းမႈကံသည္ ထိုျပဳသူပုဂၢိဳလ္ကို ငရဲသို႔ ေဆာင္၏။ ရဟန္းတို႔ ဤေလာက၌ အခ်ဳိ႕ေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ ျပဳအပ္ေသာ ထိုသို႔ သေဘာရွိသည္သာလွ်င္ျဖစ္ေသာ မ်က္ေမွာက္ဘဝ၌ ခံစားအပ္ေသာ အနည္းငယ္မွ်ေသာ မေကာင္းမႈကံသည္ ဒုတိယဘဝ၌ အနည္းငယ္မွ်ေသာ အက်ဳိးလည္း မထင္၊ မ်ားစြာေသာ အက်ဳိးသည္ ကား အဘယ္မွာ ထင္ပါေတာ့အံ့နည္း။




ရဟန္းတို႔ အဘယ္သို႔သေဘာရွိေသာ ပုဂၢဳိလ္သည္ ျပဳအပ္ေသာ အနည္းငယ္မွ်ေသာ မေကာင္းမႈ ကံသည္ ထိုျပဳသူ ပုဂၢဳိလ္ကို ငရဲသို႔ ေဆာင္သနည္း။ ရဟန္းတို႔ ဤေလာက၌ အခ်ဳိ႕ေသာ ပုဂၢဳိလ္သည္ ကာယဘာဝနာကိုလည္း မပြါးမ်ား၊ သီလကိုလည္း မပြါးမ်ား၊ စိတ္ကိုလည္း မပြါးမ်ား၊ ပညာကိုလည္း မပြါးမ်ား၊ (ဂုဏ္အားျဖင့္) ငယ္၏၊ (ဂုဏ္ငယ္ေသာအားျဖင့္) ခႏၶာကိုယ္ ငယ္၏၊ အနည္းငယ္မွ်ေသာ မေကာင္းမႈျဖင့္ ဆင္းရဲစြာ ေနရ၏။ ရဟန္းတို႔ ဤသို႔ သေဘာရွိေသာ ပုဂၢဳိလ္သည္ ျပဳအပ္ေသာ အနည္းငယ္မွ်ေသာ မေကာင္းမႈကံသည္ ထိုျပဳသူပုဂၢဳိလ္ကို ငရဲသို႔ ေဆာင္၏။




ရဟန္းတို႔ အဘယ္သို႔သေဘာရွိေသာ ပုဂၢဳိလ္သည္ ျပဳအပ္ေသာ ထိုသို႔ သေဘာရွိသည္သာလွ်င္ ျဖစ္ေသာ မ်က္ေမွာက္ဘဝ၌ခံစားအပ္ေသာ အနည္းငယ္မွ်ေသာ မေကာင္းမႈကံသည္ ဒုတိယဘဝ၌ အနည္း ငယ္မွ်ေသာ အက်ဳိးကား မထင္၊ မ်ားစြာေသာ အက်ဳိးသည္ကား အဘယ္မွာ ထင္ပါေတာ့အံ့နည္းဟူသည္ အဘယ္နည္း။ ရဟန္းတို႔ ဤေလာက၌ အခ်ဳိ႕ေသာ ပုဂၢဳိလ္သည္ ကာယဘာဝနာကိုလည္း ပြါးမ်ား၏၊ သီလကိုလည္း ပြါးမ်ား၏၊ ပညာကိုလည္း ပြါးမ်ား၏၊ (ဂုဏ္အားျဖင့္) မငယ္၊ (ဂုဏ္ႀကီးေသာ အားျဖင့္) ခႏၶာကိုယ္ ႀကီး၏၊ ႏႈိင္းယွဥ္ျခင္းကို ျပဳတတ္ေသာ ရာဂစသည္တို႔ မရွိသျဖင့္ ေနရ၏။ ရဟန္းတို႔ ဤသို႔ သေဘာရွိေသာ ပုဂၢဳိလ္သည္ ျပဳအပ္ေသာ ထိုသို႔သေဘာရွိသည္သာလွ်င္ျဖစ္ေသာ မ်က္ေမွာက္ဘဝ၌ ခံစားအပ္ေသာ အနည္းငယ္မွ်ေသာ မေကာင္းမႈကံသည္ ဒုတိယဘဝ၌ အနည္းငယ္မွ်ေသာ အက်ဳိးလည္း မထင္၊ မ်ားစြာေသာ အက်ဳိးသည္ကား အဘယ္မွာ ထင္ပါေတာ ့အံ့နည္း။ (၃)




ရဟန္းတို႔ ''ဤသတၱဝါသည္ ကံကို ျပဳေသာ အျခင္းအရာအားျဖင့္ ထို ကံ၏ အက်ဳိးကို ခံစား ရ၏''ဟု တစ္စံုတစ္ေယာက္က ဆိုျငားအံ့၊ ရဟန္းတို႔ ဤဆိုတိုင္း ျဖစ္လတ္ေသာ္ ျမတ္ေသာ အက်င့္ကို က်င့္သံုးမႈ မျဖစ္ေတာ့ေခ်၊ ေကာင္းစြာ ဝဋ္ဆင္းရဲ၏ အဆံုးကို ျပဳရန္ အခြင့္မရွိေတာ့ေခ်။ ရဟန္းတို႔ ''ဤသတၱဝါသည္ ခံစားအပ္ေသာ ကံကို ျပဳေသာ အျခင္းအရာအားျဖင့္ ထို ကံ၏ အက်ဳိးကို ခံစားရ၏''ဟု တစ္စံုတစ္ေယာက္က ဆိုျငားအံ့။ ရဟန္းတို႔ ဤဆိုတိုင္း ျဖစ္လတ္ေသာ္ ျမတ္ေသာ အက်င့္ကို က်င့္သံုးမႈ ျဖစ္ႏိုင္၏၊ ေကာင္းစြာ ဝဋ္ဆင္းရဲ၏ အဆံုးကို ျပဳရန္ အခြင့္ရွိႏိုင္၏ဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။




xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx




“အဲဒီေတာ႔ ဒီေန႔တုိ႔တစ္ေယာက္ဆီတုိ္င္း အသက္တာမွာ ေကာင္းတဲ႔အရာေတြကုိ ၾကိဳးစားအားထုတ္က်င္႔ၾကံၿပိးေတာ႔ မေကာငး္တာေတြကုိပယ္မယ္လုိ႔ တုိ႔တစ္ေယာက္ဆီတုိင္း အဇၥ်တၱသႏၱာန္ေလးထဲမွာ အေတြးေတြရွည္ၿပီး တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ အားေပးၾကတယ္ သြန္သင္ၾကတယ္၊ သုိ႔ေသာ္လည္း ဒီအရာေလးေတြက လူ႔အေတြးအေခၚအမွန္တရားႏွင္႔ၾကည္႔ေတာ႔ မွန္ကန္ေကာင္း မွန္ကန္တယ္လုိ႔ထင္ရေပမယ္လုိ႔ ၿပန္ၾကည္႔လုိက္ေတာ႔ လူ႔ရဲ႕အထင္သည္ မွန္ကန္ေသာလမ္းတစ္မ်ိဳးသည္ရွိတယ္၊ အဲဒီေတာ႔ ေနာက္ဆုံးေတာ႔ ေသၿခင္းဆုိတဲ႔လမ္းပဲတဲ႔ “




ဒါကေတာ႔ မိမိတုိ႔ ဗုဒၶသာ၀ကမ်ားဟာ ၿမတ္ဗုဒၶလမ္းညႊန္ၿပသသည္႔အတုိ္င္း မဇၥ်ိမပဋိပဒါလမ္းေၾကာင္းအတုိင္းမွန္ကန္စြာက်င္႔သုံးပါက မေသရာအၿမိဳက္နိဗၺာန္ကုိရႏုိင္ပါတယ္ ၊ဆင္းရဲဒုကၡမွလြန္ေၿမာက္ႏုိင္ပါတယ္ဆုိတာကုိ ဘာအက်ိဳးတစ္စုံတစ္ရာမွ်မရွိတဲ႔ အက်င္႔မွားအၿဖစ္ပုတ္ခတ္စြပ္စြဲေနၿခင္းမွ်သာၿဖစ္ပါတယ္ ။ ယင္းသည္ ဇာတိပစၥယာ ဇရာမရဏေသာကပရိေဒ၀ ဒုကၡေဒါမနႆုပါယာသာ သမၻ၀ႏၱိလုိ႔ ပဋိစၥသမုပၸ့ါဒ္ေဒသနာေတာ္ကုိ ေသခ်ာက်န ေလ႔လာခြင္႔မရေလေတာ႔ ေသဆုံးပ်က္စိးရၿခင္း၏ အေၾကာင္းရင္းမွန္ကုိနားမလည္ရွာလုိ႔ ေၿပာေနတာသာၿဖစ္ပါတယ္ တကယ္က ဇာတိရွိရင္ မရဏဆုိတာရိွမွာပါ ၊အရာအားလုံးဟာ ၿဖစ္ၿပီး ပ်က္ေနၾကတဲ႔အနိစၥတရားသာၿဖစ္တယ္ဆုိတာကို သေဘာေပါက္ပါက ေသခ်င္းဟာ အၿပစ္တစ္စုံတစ္ရာေၾကာင္႔လုိ႔ အယူမွားမွာမဟုတ္ေတာ႔ပါဘူး။





အပိုင္း(၆)





“လူေပါင္းတုိ႔သည္ အၿပစ္ရွိေသာေၾကာင္႔ ေသၿခင္းသုိ႔ေရာက္ၾကရ၏ ၊လူတုိင္းမိမိအၿပစ္ေၾကာင္႔ ဧကံေသရ၏ ၊ ခ်ဥ္ေသာစပ်စ္သီးကုိစားေသာသူတုိင္း သြားက်ိန္းၿခင္းဒဏ္ကုိ ခံရ၏ ဒါက ထာ၀ရဘုရားသခင္ရဲ႕ ႏွုတ္ကပါဌ္ေတာ္မွာရွိတယ္ ပရိတ္သတ္ “လုိ႔ သမၼာက်မ္းစာလာ ဥပမာတစ္ခုကုိထုတ္ၿပလာပါတယ္ ၊ ယင္းအဆုိကုိ အက်ြႏု္ပ္မၿငင္းပယ္ပါဘူး အဘယ္႔ေၾကာင္႔ဆုိေသာ္ စပ်စ္သီးခ်ဥ္စားရင္ သြားက်ိန္းတာ ကေလးပင္သိမဟုတ္ပါလား ။သုိ႔ေသာ္ လူအေပါင္းဟာ အၿပစ္ရွိိေသာေၾကာင္႔ေသၿခင္းသုိ႔ေရာက္ရသည္ဆုိသည္မွာ မည္သည္႔အၿပစ္မ်ိဳးပါနည္း ဥပမာႏွင္႔ဥပေမယ်ကား အလွမ္းေ၀းလွသည္ဟု ထင္မိ၏ ။ဆက္လက္နားေထာင္ၾကည္႔ၾကဦးစုိ႔-




“ေနာက္ထပ္ႏွုတ္ကပါဌ္ေတာ္တစ္ခ်က္က က်ြႏု္ပ္သည္ ေမြးစကပင္ အၿပစ္ပါလွ်က္ရွိ၏ ၊အမိ၀မ္းတြင္း၌ ပဋိသေႏၶစဲစဥ္ကပင္ အၿပစ္စြဲလွ်က္ရွိပါ၏။ ”




“မိခင္၀မ္းထဲမွာ ပဋိသေႏၶစြဲၿပီး ၿဖစ္ေနတုန္းကလည္း အၿပစ္ဆုိတာဆြဲၿီပီးသား ၊ဘာပါလာလဲဆုိေတာ႔ ဥပမာဆုိၾကပါစုိ႔ ဖခင္လုပ္တဲ႔လူကလည္း AIDS ဆုိတဲ႔ေရာဂါရွိေနသလုိ၊ မိခင္ကလည္း HIV ရွိေနမယ္ဆုိလုိ႔ရွိရင္ ေမြးလာတဲ႔သားသမီးက ဘာမွမလုပ္ပဲနဲ႔ ဒီေရာဂါပါလာသကဲ႔သုိ႔ ၊




ယေန႔ ဖခင္နဲ႔မိခင္မွာ ေလာဘေဒါသေမာဟဆုိိတဲ႔တရားေတြက ရွိေနတဲ႔အခါကာလ သမယေရာက္ေတာ႔ ေမြးလာတဲ႔သားသမီးမွာလည္း အဲဒီအကုသုိလ္အညစ္ေၾကးဆုိတဲ႔တရားေတြကပါလာမယ္ ဒါဓမၼတာပါပဲ ပရိတ္သတ္ လုိက္ေလ်ာက္ဆင္ၿခင္စဥ္းစားၾကည္႔ပါ ”




“ၾကည္႔လုိက္ လူေတာ႔ၿဖစ္လာၿပီ တစ္ခ်ိဳ႔က ကုိယ္လက္အဂၤါေတြ ခ်ိဳ႔ယြင္းၾကတယ္ တခ်ိဳ႔လူေတြေရာက္ေတာ႔ ညာဏ္ရည္မၿပည္႔စုံၾကဘူး ၊တခ်ိဳ႔က စား၀တ္ေနေရးမေၿပလည္လုိ႔ ဒုကၡသုကၡေတြၾကားထဲမွာ ရပ္ၿပစ္(၈)ပါးထဲေရာက္ေနၾကတယ္ “လုပ္ခ်လာၿပန္ပါၿပီ မိဘေတြရဲ႕ အကုသုိလ္ကံေတြကို သားသမီးေတြက အေမြဆက္ခံကာ ဆုိးက်ိဳးေတြခံစားၾကရပါတယ္တဲ႕ ဒါဟာ ေလာကအရေရာ ဓမၼအရပါ လုံး၀မွားယြင္းတဲ႔အယူအဆပါ ၊ ေသဆုံးၿပီးၿဖစ္တဲ႔ ဖခင္ကက်ဴးလြန္ခဲ႔တဲ႔ လူသတ္မွု ဓားၿပမွဳအတြက္ သားၿဖစ္သူအား သုိ႔မဟုတ္ မိသားစု၀င္မ်ားအား ေထာင္အသြင္းအက်ဥ္းခ်သည္ဟုဆုိလွ်င္ ယင္းဥပေဒသည္ မွန္ကန္တိက် မွ်တသည္႔တရားဥပေဒတရပ္ၿဖစ္ႏုိ္င္မည္မဟုတ္ေပ ။ လူတစ္ကုိယ္စိတ္တစ္မ်ိဳးမဟုတ္ပါလား တစ္မိထဲဖြားတဲ႔အမႊာပူးႏွစ္ေယာက္ေတာင္မွ အၾကိဳက္ၿခင္းတူၾကတာမွမဟုတ္တာပဲ ။ ေလာကဘက္ကၾကည္႔ၿပန္ေတာ႔လည္း နႏိၵယေက်ာင္းတကာ၏ဇနီးသယ္ ေရ၀တီႏွင္႔ သိၾကားေမာင္မာဃ လူ႔ဘ၀ၿဖစ္စဥ္က ဇနီးသယ္ သူဇာတုိ႔ဇာတ္လမ္းၾကည္႔ရင္သိသာလွပါတယ္ မိမိတုိ႔ရရွိခံစားၾကရေသာ ေကာင္းးက်ိဳးမေကာင္းက်ိဳးသည္ မိဘမ်ား၏ အကုုသိုလ္တရားမ်ားႏွင္႔မဆုိင္ပဲ မိမိ၏အတိတ္က ဆုိးကံေကာင္းကံမ်ား ႏွင္႔သာတုိက္ရုိက္သက္ဆုိင္ေနေပသည္ ။




က်ြႏု္ပ္တုိ႔ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ားအတြင္းမွာပင္ နားမလည္သူတုိ႔က မွားယြင္းစြာယူဆေၿပာဆုိမွုအခ်ိဳ႕ကုိလည္း ၾကားဖူးၾကမည္ၿဖစ္၏ ။




” မိခင္၀မ္းတြင္းထဲက ဆြံ႕အ နားပင္း အကန္းေလးအၿဖစ္ေမြးလာရင္ မိခင္၏ အကုသုိလ္ ၊ေမြးတုန္းကအေကာင္းေလး ေနာက္မွက်ိုးၿခင္း ကန္းၿခငး္သည္ ယင္းပုဂၢိဳလ္၏ အကုသုိလ္သာၿဖစ္သည္” ဟူသတည္း ။




အမွန္တကယ္မွာ မိမိ၏ ရုပ္လွရၿခင္း မလွရၿခင္း ဆင္းရဲၿခင္း ခ်မ္းသာၿခင္းတုိ႔သည္ ကံပစ္ခ်သည္႔အေလ်ာက္ အပင္ေပါက္ရသည္သာတည္း ။ နန္းတြင္းထဲမွာပင္ အတူတူတစ္ခ်ိန္ထဲဖြားခဲ႔ၾကေပမယ္႔ တစ္ေယာက္က ရွင္ဘုရင္႔သားၿဖစ္ၿပိး ေရႊလင္ပန္းႏွင္႔ အခ်င္းေဆးကာ ၿပဳစုေစာင္႔ေရွာက္ၿခင္းကုိ ခံရေပ၏ ၊တစ္ေယာက္ကား ဆင္ထိန္း အထိန္းေတာ္၏သားၿဖစ္လွ်င္ တစ္နန္းတြင္းထဲမွာေမြးခဲ႔ၿငားေသာ္လည္း မည္သူမွ အေရတယူ ဂရုထားေစာင္႔ေရွာက္ၾကမည္မဟုတ္ေပ ၊




ဆုိလိုသည္မွာ မိခင္၀မ္းထဲကပဲ ကန္းလာလာ အၿပင္မွပဲ အကန္းၿဖစ္ၿဖစ္ ဆုိးညစ္မွုဟူသမွ်သည္ အကုသိုလ္၏အက်ိဳးသာတည္း မည္သူကမွ် ဖန္ဆင္း၍ ထည္႔လႊတ္လိုက္ၿခင္းေၾကာင္႔မဟုတ္ေပ၊ သုိ႔ေသာ္ အကန္းေလးေမြးလာပါက မိခင္မွာ ေမြးကတည္းကစိိတ္ခ်မ္းသာရမည္မဟုတ္သည္ကား ေသခ်ာ၏ ၊ယင္းမွာ မိိခင္ကုိယ္တုိင္က အကုသုိလ္ၾကီးလြန္းလွ၍ လူစင္မမွီေသာ ကေလးငယ္ကုိသာ သားေတာ္ရၿခင္းေပတည္း ၊




ကံတူအက်ိဳးေပးၿဖစ္ေပ၏ ၊ အရက္ဆုိင္မွာ အရက္ပုလင္းမ်ိဳးစုံႏွင္႔ ယဇ္ရာဇာတုိ႔သာ ေရာက္လာလည္ပတ္မည္ၿဖစ္ၿပီး ၊ဘုရားေက်ာင္းကန္၌ကား ေပးကမ္းလွဳဒါန္းသူ တရားက်င္႔သူ သူေတာ္စင္ သူေတာ္ေကာင္းမ်ားသာ ေလ႔က်က္ရာေနရာၿဖစ္မည္မွာ ဓမၼတာမဟုတ္ပါလား ၊ထုိ႔ေၾကာင္႔ အကန္းေလးေမြးလာၿခင္းသည္ ယင္းမိခင္၏ အကုသုိလ္ကံေၾကာင္႔ လူစင္မမွီသူ ကေလးအား သားေတာ္ရၿခင္းၿဖစ္၏ ။ အကန္းကေလးၿဖစ္ရၿခင္းသည္ ယင္းကေလးငယ္၏ အကုုသုိလ္ကံေၾကာင္႔သာၿဖစ္၏ ။မိဘတုိ႔ထံမွ အေမြရလုိက္ေသာ မေကာင္းမွုအကုသုိလ္ကံ၏ အက်ိဳးတရားကား လုံး၀မဟုတ္ေပ။ လူၿဖဴႏွစ္ဦးက ေပါက္ဖြားလုိ႔ လူၿဖဴကေလးၿဖစ္ရပါသည္ ဆုိရင္ေတာင္မွ ယင္းလူၿဖဴမိသားစုအတြင္း သြတ္သြင္းေပးလုိက္ေသာယင္းကေလးငယ္၏ ကံတရားကုိၿမင္ေအာင္ၾကည္႔ႏုိင္မွ အမွန္တရားကုိသေဘာေပါက္ႏုိင္ေပလိမ္႔မည္ ။ ယင္းအတူ AIDS ေရာဂါမိသူ မိဘမ်ားကုိ အေဖ အေမေတာ္ရၿခင္းကုိက မိမိကံတရားရဲ႕စီမံခ်က္ခ်ေပးလိုက္သည္႔အတုိင္းသာတည္းဟု သာတင္ၿပလုိက္ရေပ၏။




ယင္းကံတရားမ်ားႏွင္႔ အက်ိဳးတရားတုိ႔ကုိ ေသခ်ာနားလည္သေဘာေပါက္ႏုိင္ေစဖုိ႔ စူဠကမၼ၀ိဘဂၤသုတ္ေတာ္ကုိပါ တခါတည္းရွာေဖြတင္ၿပေပးလုိက္ပါသည္ ။ http://sankooo.blogspot.com/2011/03/blog-post_04.html မွာေလ႔လာၾကည္႔ပါ ၊




.........................................................................................




ေနာက္ၿပိး ဓမၼဆရာက ..” မႏုႆတၱဘာေ၀ ဒုလႅေဘာ- လူ႔ဘ၀ဟာ အင္မတန္ အင္မတန္မွရခဲ႔တယ္ ၊ သဒၶမၼႆ၀နံ ဒုလႅဘံ ၊စစ္မွန္တဲ႔ ကယ္တင္ၿခင္းသတင္းစကားကုိ ၾကားရၿခင္းဟာ ပုိ၍ ပုိ၍ခက္ခဲတယ္”လုိ႔ ေဟာၾကားေနတာေတြ႔ရပါတယ္ ။ ယင္းကဲ႔သုိ႔ ေရရွုခရစ္ေတာ္က မႏုႆတၱဘာေ၀ါ ဒုလႅေဘာ ၊ သဒၶမၼႆ၀နံ ဒုလၻဘံ စသည္ၿဖင္႔ ပါဠိမ်ားႏွင္႔ေဟာၾကားခဲ႔တာ သုိ႔မဟုတ္ ယင္းအဓိပၸါယ္ပါေသာ စကားမ်ားကိုေၿပာၾကားခဲ႔ပါသလား ဆုိတာ အရင္ဆုံးေ၀ဖန္ဆန္းစစ္ဖုိ႔လုိပါလိမ္႔မယ္ ၊ သုိ႔မဟုတ္ပါက ေႏွာင္းေခတ္ဗုဒၶဘာသာလူမ်ိဳးမ်ားနား၀ယ္ ခရစ္ယာန္မွာလညး္ လူ႔အၿဖစ္ရခဲ႔ေၾကာင္း ၊တရားေတာ္ကုိၾကားနာရခဲ႔ေၾကာင္း ေဟာၾကားထားခ်က္ေတြရွိသဟ ဟုထင္ေယာင္ထင္မွားၿဖစ္စရာေတြၿဖစ္လာႏုိင္လုိ႔ပါပဲ ၊ ေနာင္တစ္ခ်ိန္မွာ သူခုိးကလူလုိဟစ္ကာ မိမိိတုိ႔ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ားက သမၼာက်မ္းစာမွ တရားေကာင္းႏုိးရာရာမ်ားကို ခုိးယူထည္႔သြင္းကာ ဘုရားေဟာလုပ္ပစ္ၾကေၾကာင္း ၀ါဒၿဖန္႔လာၾကမွာလည္း စုိးမိလုိ႔ေထာက္ၿပလုိက္ရၿခင္းၿဖစ္ပါတယ္ ။




ေနာက္တစ္ခုက “တခ်ိဳ႕က စား၀တ္ေနေရးမေၿပလည္လုိ႔ ဒုကၡသုကၡေတြၾကားထဲမွာ ရပ္ၿပစ္ရွစ္ပါးထဲမွာေရာက္ေနၾကတယ္”လုိ႔ ဆုိထားၿပန္ပါတယ္ ၊ခရစ္ယာန္သမၼာ က်မ္းစာမ်ားမွာ ရပ္ၿပစ္ရွစ္ပါးအေၾကာင္းေဖာ္ၿပထားတာ တစ္စြန္းတစ္စ ပါလုိ႔မ်ားေၿပာေနေလသလား ။ သုိ႔မဟုတ္ပါက ခရစ္ယာန္နာမည္ခံကာ မိမိတုိ႔ဘုရားကုိလည္း ေစာ္ကားေမာ္ကား ေထာ္ေလာ္ကန္႔လန္႔လုပ္ေသးတယ္ ေဟာသမွ်တရားၾကည္႔ၿပန္ေတာ႔လညး္ ေဂါတမတရားၾကီးထဲလုိ႔သာ ေၿပာရေတာ႔မည္႔ကိန္းဆုိက္ေနၿပန္ပါတယ္ ။ ရပ္ၿပစ္ရွစ္ပါးဆုိတာကုိ အဂၤုတၱိဳရ္ အ႒ကနိပါတ္ အကၡဏသုတ္မွာတုိက္ရုိက္လာရွိၿပိး ေရွးဆရာေတာ္ၾကီးမ်ားကလည္းေဆာင္ပုဒ္ အလက္ာၿဖင္႔ နားလည္လြယ္ေအာင္ …” ငရဲလည္းပါ ပါယ္သုံးရြာႏွင္႔ ဒီဃာယုနတ္ ၿဖစ္လတ္ပစၥန္ မိစၦာညာဏ္ရွိ ညာဏ္မရွိၿငား ညာဏ္ရွိၿငားလည္း ဘုရားမၿဖစ္ က်န္းဂန္လွစ္သည္ ရပ္ၿပစ္ရွစ္ပါးသရုပ္တည္း “ဟု စပ္ဆုိထားၾကတာၿဖစ္လုိ႔ လူတုိင္းနီးပါး သိရွိၿပိးသား အေၾကာင္းအရာတစ္ခုလည္းၿဖစ္ပါတယ္ ။ ယင္းတရားေတာ္ကုိပင္လွ်င္ ခရစ္ယာန္သမၼာက်မ္းစာမွာ ထည္႔ဖတ္လာတာကေတာ႔ တရားမ်ားေရာေထြးကာ အမွန္အမွားခြဲၿခားဖုိ႔ခက္ကုန္မွာလည္းစုိးရပါတယ္။




Xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx




၉ - အကၡဏသုတ္




၂၉။ ရဟန္းတို႔ ''ေလာကသည္ ျပဳအပ္ေသာ အခြင့္ရွိ၏၊ ေလာကသည္ ျပဳအပ္ေသာ အခြင့္္ရွိ၏''ဟု အၾကားအျမင္မရွိေသာ ပုထုဇဥ္သည္ ေျပာဆို၏၊ ထိုပုထုဇဥ္သည္ အခြင့္ဟုတ္သည္ကိုလည္းေကာင္း၊ အခြင့္မဟုတ္သည္ကိုလည္းေကာင္း သိကား မသိရွိေလ။ ရဟန္းတို႔ ျမတ္ေသာအက်င့္ကို က်င့္သံုးရန္ အခြင့္အခါ မဟုတ္ျခင္းတို႔သည္ ဤရွစ္မ်ဳိးတို႔တည္း။




အဘယ္ရွစ္မ်ဳိးတို႔နည္းဟူမူ -




ရဟန္းတို႔ ပူေဇာ္အထူးကို ခံေတာ္မူထိုက္ေသာ၊ (အလံုးစံုေသာ တရားတို႔ကို) ကိုယ္တိုင္မွန္စြာ သိေတာ္မူေသာ၊ အသိဉာဏ္ 'ဝိဇၨာ' အက်င့္ 'စရဏ'ႏွင့္ ျပည့္စံုေတာ္မူေသာ၊ ေကာင္းေသာ စကားကို ဆိုေတာ္မူတတ္ေသာ၊ ေလာကကို သိေတာ္မူေသာ၊ ဆံုးမထိုက္သူကို ဆံုးမတတ္ သည့္ အတုမဲ့ပုဂၢိဳလ္ျဖစ္ေတာ္မူေသာ၊ နတ္လူတို႔၏ ဆရာျဖစ္ေတာ္မူေသာ၊ သစၥာေလးပါးတရားကို သိေတာ္မူေသာ၊ ဘုန္းတန္ခိုးႀကီးေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရားသည္လည္း ေလာက၌ ပြင့္ထြန္းေတာ္မူ၏၊ ကိေလသာမီးၿငိမ္းျခင္းကို ရြက္ေဆာင္တတ္ေသာ၊ ကိေလသာၿငိမ္းျခင္းကို ျပဳတတ္ေသာ၊ ေလးပါးေသာ မဂ္ဉာဏ္သို႔ ေရာက္ေစတတ္ေသာ၊ ျမတ္စြာဘုရားတို႔သာ အျပားအားျဖင့္ သိေစအပ္ေသာ (သစၥာ ေလးပါး) တရားကိုလည္း ေဟာၾကားေတာ္မူအပ္၏၊ ဤပုဂၢဳိလ္သည္ကား ငရဲဘံု၌ ျဖစ္၏။ ရဟန္းတို႔ ဤသည္ကား ျမတ္ေသာ အက်င့္ကို က်င့္သံုးရန္ ပဌမအခြင့္အခါ မဟုတ္ျခင္းတည္း။ (၁)




ရဟန္းတို႔ ေနာက္တစ္မ်ဳိးကား။ပ။ နတ္လူတို႔၏ ဆရာျဖစ္ေတာ္မူေသာ၊ သစၥာေလးပါးတရားကို သိေတာ္မူေသာ၊ ဘုန္းတန္ခိုးႀကီးေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ေလာက၌ ပြင့္ေတာ္မူ၏၊ ကိေလသာမီး ၿငိမ္းျခင္းကို ရြက္ေဆာင္တတ္ေသာ၊ ကိေလသာၿငိမ္းျခင္းကို ျပဳတတ္ေသာ၊ ေလးပါးေသာ မဂ္ဉာဏ္သို႔ ေရာက္ေစတတ္ေသာ၊ ျမတ္စြာဘုရားတို႔သာ အျပားအားျဖင့္ သိေစအပ္ေသာ (သစၥာေလးပါး) တရားကို လည္း ေဟာၾကားေတာ္မူအပ္၏၊ ဤပုဂၢဳိလ္သည္ကား တိရစၧာန္မ်ဳိး၌ ျဖစ္၏။ပ။ (၂)




ရဟန္းတို႔ ေနာက္တစ္မ်ဳိးကား။ပ။ ဤပုဂၢဳိလ္သည္ကား ၿပိတၱာဘံု၌ ျဖစ္၏။ပ။ (၃)




ရဟန္းတို႔ ေနာက္တစ္မ်ဳိးကား။ပ။ ဤပုဂၢဳိလ္သည္ကား တစ္ခုေသာ ရွည္ေသာ အသက္ရွိေသာ (အသညသတ္) ျဗဟၼာ့ဘံု၌ ျဖစ္၏။ပ။ (၄)




ရဟန္းတို႔ ေနာက္တစ္မ်ဳိးကား။ပ။ ဤပုဂၢဳိလ္သည္ကား အစြန္အဖ်ားက်ေသာ ဇနပုဒ္တို႔၌ ျဖစ္ရ၏၊ ထိုပုဂၢဳိလ္သည္လည္း အလြန္အသိဉာဏ္ နည္းပါးကုန္ေသာ လူ႐ိုင္းမ်ဳိးတို႔၌ ျဖစ္ရ၏၊ ယင္းအရပ္တို႔၌ ရဟန္း ရဟန္းမိန္းမ ဥပါသကာ ဥပါသိကာမတို႔၏ ျဖစ္ျခင္းသည္ မရွိ။ပ။ (၅)




ရဟန္းတို႔ ေနာက္တစ္မ်ဳိးကား။ပ။ ဤပုဂၢဳိလ္သည္ကား မဇၩိမေဒသတို႔၌ ျဖစ္၏၊ ထိုပုဂၢဳိလ္သည္ လည္း ''ေပးလွဴအပ္ေသာ အလွဴ၏ အက်ဳိးသည္ မရွိ၊ ယဇ္ႀကီးပူေဇာ္မႈသည္ မရွိ၊ ယဇ္ငယ္ပူေဇာ္မႈ သည္ မရွိ၊ ေကာင္းမႈ မေကာင္းမႈတို႔၏ အက်ဳိးဝိပါက္သည္ မရွိ၊ ဤေလာကသည္ မရွိ၊ တစ္ပါးေသာ ေလာကသည္ မရွိ၊ အမိသည္ မရွိ၊ အဖသည္ မရွိ၊ ေသ၍တစ္ဖန္ျဖစ္ေသာ သတၱဝါတို႔သည္ မရွိကုန္၊ ဤေလာကကိုလည္းေကာင္း၊ တမလြန္ေလာကကိုလည္းေကာင္း၊ ကိုယ္တိုင္ထူးေသာ ဉာဏ္ျဖင့္ မ်က္ေမွာက္ ျပဳ၍ ေဟာၾကားႏိုင္ကုန္ေသာ အညီအၫြတ္ေကာင္းေသာ အက်င့္ကို က်င့္ၾကကုန္ေသာ သမဏျဗာဟၼဏတို႔မည္သည္ ေလာက၌ မရွိကုန္ဟု မွားေသာ အယူ(အျမင္)ရွိသူ ျဖစ္၏။ပ။ (၆)




ရဟန္းတို႔ ေနာက္တစ္မ်ဳိးကား။ပ။ ဤပုဂၢဳိလ္သည္ကား မဇၩိမေဒသတို႔၌ ျဖစ္၏၊ ထိုပုဂၢဳိလ္သည္ လည္း ပညာမရွိ၊ မိုက္မဲ၏၊ ဆြံ႕အ၏၊ ေကာင္းေသာ စကား, မေကာင္းေသာ စကား၏ အနက္ကို သိရန္ မစြမ္းႏိုင္။ ရဟန္းတို႔ ဤသည္ကား ျမတ္ေသာ အက်င့္ကို က်င့္သံုးရန္ သတၱမအခြင့္အခါ မဟုတ္ျခင္းတည္း။ (၇)




ရဟန္းတို႔ ေနာက္တစ္မ်ဳိးကား ပူေဇာ္အထူးကို ခံေတာ္မူထိုက္ေသာ၊ (အလံုးစံုေသာတရားတို႔ကို) ကိုယ္တိုင္မွန္စြာ သိေတာ္မူေသာ။ပ။ နတ္လူတို႔၏ ဆရာျဖစ္ေတာ္မူေသာ၊ သစၥာေလးပါးတရားကို သိျမင္ ေတာ္မူေသာ၊ ဘုန္းတန္ခိုးႀကီးေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ေလာက၌ မပြင့္ေပၚ။ ကိေလသာမီးၿငိမ္းျခင္းကို ရြက္ေဆာင္တတ္ေသာ၊ ကိေလသာၿငိမ္းျခင္းကို ျပဳတတ္ေသာ၊ ေလးပါးေသာ မဂ္ဉာဏ္သို႔ ေရာက္ေစတတ္ေသာ၊ ျမတ္စြာဘုရားတို႔သာ အျပားအားျဖင့္ သိေစအပ္ေသာ (သစၥာေလးပါး) တရားကိုလည္း မေဟာၾကားအပ္၊ ဤပုဂၢဳိလ္သည္ကား မဇၩိမေဒသတို႔၌ ျဖစ္၏၊ ထိုပုဂၢဳိလ္သည္လည္း ပညာရွိ၏၊ မမိုက္မဲ၊ မဆြံ႕အ၊ ေကာင္းေသာ စကား, မေကာင္းေသာ စကား၏ အနက္ကို သိရန္ စြမ္းႏိုင္၏။ ရဟန္းတို႔ ဤသည္ကား ျမတ္ေသာ အက်င့္ကို က်င့္သံုးရန္ အ႒မ အခြင့္အခါ မဟုတ္ျခင္းတည္း။ ရဟန္းတို႔ ျမတ္ေသာ အက်င့္ကို က်င့္သံုးရန္ အခြင့္အခါ မဟုတ္ျခင္းတို႔သည္ ဤရွစ္မ်ဳိးတို႔တည္း။ (၈)




ရဟန္းတို႔ ျမတ္ေသာ အက်င့္ကို က်င့္သံုးရန္ အခြင့္အခါသည္ကား တစ္ခုတည္းသာလွ်င္တည္း၊ တစ္ခုတည္းေသာ အခြင့္အခါဟူသည္ အဘယ္နည္း။




ရဟန္းတို႔ ပူေဇာ္အထူးကို ခံေတာ္မူထိုက္ေသာ၊ (အလံုးစံုေသာ တရားတို႔ကို) ကိုယ္တိုင္မွန္စြာ သိေတာ္မူေသာ၊ အသိဉာဏ္ 'ဝိဇၨာ' အက်င့္ 'စရဏ'ႏွင့္ ျပည့္စံုေတာ္မူေသာ၊ ေကာင္းေသာ စကားကို ဆိုေတာ္မူတတ္ေသာ၊ ေလာကကို သိေတာ္မူေသာ၊ ဆံုးမ ထိုက္သူကို ဆံုးမတတ္သည့္ အတုမဲ့ ပုဂၢိဳလ္ျဖစ္ေတာ္မူေသာ၊ နတ္လူတို႔၏ ဆရာျဖစ္ေတာ္မူေသာ၊ သစၥာ ေလးပါးတရားကို သိျမင္ေတာ္မူေသာ၊ ဘုန္းတန္ခိုးႀကီးေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ေလာက၌ ပြင့္ေတာ္မူ၏။ ကိေလသာမီး ၿငိမ္းျခင္းကို ရြက္ေဆာင္တတ္ေသာ၊ ကိေလသာၿငိမ္းျခင္းကို ျပဳတတ္ေသာ၊ ေလးပါးေသာ မဂ္ဉာဏ္သို႔ ေရာက္ေစတတ္ေသာ၊ ျမတ္စြာဘုရားတို႔သာ အျပားအားျဖင့္ သိေစအပ္ေသာ (သစၥာေလးပါး) တရားကိုလည္း ေဟာၾကားေတာ္မူအပ္၏၊ ဤပုဂၢဳိလ္သည္လည္း မဇၩိမေဒသတို႔၌ ျဖစ္၏။ ဤပုဂၢဳိလ္သည္ ပညာရွိ၏၊ မမိုက္မဲ၊ မဆြံ႕အ၊ ေကာင္းေသာ စကား, မေကာင္းေသာစကား၏ အနက္ကို သိရန္ စြမ္းႏိုင္၏။ ရဟန္းတို႔ ဤသည္ကား ျမတ္ေသာ အက်င့္ကို က်င့္သံုးရန္ တစ္ခုတည္းသာလွ်င္ ျဖစ္ေသာ အခြင့္အခါတည္းဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။ (၁)




အၾကင္သူတို႔သည္ လူ၏ အျဖစ္ကို ရၾကကုန္လ်က္ ေကာင္းစြာ အျပားအားျဖင့္ သိေစအပ္ေသာ သူေတာ္ေကာင္းတရား၌ အခြင္႕အခါကို မရၾကကုန္၊ ထိုသူတို႔သည္ အခြင့္ေကာင္းကို လြန္ေစကုန္၏။ မဂ္၏ အႏၲရာယ္ကို ျပဳတတ္ကုန္ေသာ မ်ားစြာေသာ အခြင့္မဟုတ္သည္တို႔ကို ေဟာေတာ္မူအပ္ကုန္၏၊ ေလာက၌ ျမတ္စြာဘုရားတို႔သည္ တစ္ရံတစ္ခါသာလွ်င္ ပြင့္ကုန္၏။ ေလာက၌ အၾကင္ဗုဒၶဳပၸါဒ နဝမခဏကို အလြန္ရခဲ၏၊ ထိုဗုဒၶဳပၸါဒ နဝမခဏသည္ (ျမတ္စြာဘုရား၏) မ်က္ေမွာက္ျဖစ္၍ ျဖစ္၏၊ လူအျဖစ္ကို ရျခင္းကိုလည္းေကာင္း၊ သူေတာ္ေကာင္းတရားကို ေဟာၾကားျခင္းကိုလည္းေကာင္း အလြန္ရခဲ၏။ ထို္ဗုဒၶဳပၸါဒ နဝမခဏ၌ မိမိအက်ဳိးစီးပြါးကို အလိုရွိေသာ သတၱဝါသည္ သူေတာ္ ေကာင္းတရားကို အဘယ္သို႔လွ်င္ သိရအံ့နည္းဟု အားထုတ္ရန္ သင့္၏၊ စင္စစ္ အခြင့္ေကာင္းကို မလြန္ေစလင့္။ မွန္၏၊ ထို္ဗုဒၶဳပၸါဒ နဝမခဏကို လြန္ေစေသာ သူတို႔သည္ ငရဲသို႔ ေရာက္ၾကရကုန္၍ စိုးရိမ္ရကုန္၏။ အၾကင္သူသည္ ဤဗုဒၶဳပၸါဒ နဝမခဏ၌ သူေတာ္ေကာင္းတရား၏ နိယာမ သေဘာဟု ဆိုအပ္ေသာ ထိုအရိယာမဂ္ကို အကယ္၍ ခြၽတ္ယြင္းေစအံ့၊ ထိုသူသည္ အက်ဳိးစီးပြါးကို လြန္ေစေသာ ကုန္သည္ကဲ့သို႔ ၾကာျမင့္စြာေသာ ေန႔ညဥ့္ပတ္လံုး ပူပန္ရလိမ့္မည္။ သူေတာ္ေကာင္းတရားကို ခြၽတ္ယြင္းေစေသာ အဝိဇၨာပိတ္ဆို႔အပ္ေသာ သတၱဝါ သည္ ပဋိသေႏၶေနျခင္း ေသျခင္းတည္းဟူေသာ သံသရာ၌ ၾကာျမင့္စြာ ခံစားရလိမ့္ မည္။




အၾကင္သူတို႔သည္ကား လူ၏အျဖစ္ကို ရၾကကုန္၍ ေကာင္းစြာ အျပားအားျဖင့္ သိေစအပ္ေသာ သူေတာ္ေကာင္းတရား၌ ျမတ္စြာဘုရား၏ စကားေတာ္ကို (ေရွးက လည္း) လိုက္နာကုန္ၿပီ၊ (ေနာင္လည္း) လိုက္နာကုန္လိမ့္မည္၊ (ယခုလည္း) လိုက္နာဆဲ ျဖစ္ကုန္၏။ အၾကင္သူတို႔သည္လည္း ျမတ္စြာဘုရားတို႔သာ သိေစေတာ္မူအပ္ေသာ၊ အတုမရွိ ျမတ္ေသာ အက်င့္ဟု ဆိုအပ္ေသာ မဂ္ကို က်င့္ကုန္၏။ ထိုသူအားလံုးတို႔သည္ ေလာက၌ ဗုဒၶဳပၸါဒ နဝမခဏကို ထိုးထြင္း၍ သိကုန္၏။ စကၡဳငါးပါးႏွင့္ ျပည့္စံုေတာ္မူေသာ၊ ေနမင္း၏ အေဆြေတာ္ျဖစ္ေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရားသည္ အၾကင္ေစာင့္စည္းမႈ 'သံဝရ'တို႔ကို ေဟာေတာ္မူအပ္ကုန္၏။ ထိုေစာင့္စည္းမႈ 'သံဝရ'တို႔၌ အခါခပ္သိမ္း လံုျခံဳသည္ျဖစ္၍ သတိႏွင့္ ျပည့့္စံုကာ (ကိေလသာမိုး) မစြတ္ဘဲ ေနရာ၏။ ေလာက၌ အၾကင္သူတို႔သည္ အာသေဝါတရားတို႔၏ ကုန္ရာ (အရဟတၱဖိုလ္) သို႔ ေရာက္ကုန္၏။ ထိုသူတို႔သည္ စင္စစ္အားျဖင့္ မာရ္မင္း၏ တည္ရာ သံသရာသို႔ အစဥ္ ေလွ်ာက္ကုန္ေသာ အႏုသယအားလံုးတို႔ကို ျဖတ္ေတာက္၍ နိဗၺာန္တည္းဟူေသာ တစ္ဖက္ကမ္းသို႔ ေရာက္ကုန္၏။




xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx




ေနာက္ၿပိး ဦးဇင္းတုိ႔ေလ႔လာမွတ္သားဖူးခဲ႔တာက ……..




ျမတ္စြာဘုရားသည္ ေန႔စဥ္ ဆြမ္းဘုဥ္းေပးျခင္းကိစၥ ျပီးဆံုးသည့္ေနာက္ တစ္ေန႕တာ ေဆာင္ရြက္ျမဲ လုပ္ငန္းမ်ားကို ဆက္လက္ေဆာင္ရြက္ေတာ္မူ၏။ ဂႏၶကုဋီေက်ာင္းေတာ္အနီး အသင့္ခင္းထားေသာ ေနရာေတာ္၌ ထုိင္ေတာ္မူျပီးေနာက္ ေျခေဆးအင္းပ်ဥ္၌ ရပ္ေတာ္မူလ်က္ ရဟန္းေတာ္မ်ားအား ဒုလႅဘတရား ငါးပါးကို ေန႕စဥ္ပင္ ေဟာၾကားသတိေပးေတာ္မူျမဲျဖစ္သည္။




“အပၸမာေဒန ဘိကၡ၀ သမၸာေဒထ = ရဟန္းတုိ႔ မေမ့ေလ်ာ့ေသာ သတိတရားႏွင့္ ျပည့္စံုၾကပေစ။




၁။ ဗုဒၶဳပၸါေဒါ ဒုလႅေဘာ ေလာကသၼိ ံ = ရဟန္းတုိ႔ - ေလာက၌ ဘုရားရွင္ ပြင့္ထြန္းေတာ္မူျခင္း ျဖစ္ေပၚခဲ၏။




၂။ မႏုႆတၱိပဋိလာေဘာ ဒုလႅေဘာ = လူအျဖစ္ရျခင္းသည္ ခက္ခဲ၏။ (လူအျဖစ္ ရခဲ၏)။




၃။ သဒၶါသမၸတၱိ ဒုလႅဘာ = (ရတနာသံုးပါးႏွင့္ကံ ကံ၏အက်ိဳးကို ယံုၾကည္မူ) သဒၶါတရားႏွင့္ ျပည့္စံုျခင္းသည္ ခက္ခဲ၏။ (သဒၶါႏွင့္ ျပည့္စံုျခင္းကို ရခဲ၏)။




၄။ ပဗၺဇၨာ ဒုလႅဘာ = ရဟန္းအျဖစ္ကို ရခဲ၏။




၅။ သဒၶမၼႆ၀နံ ဒုလႅဘံ = သူေတာ္ေကာင္းတရား ၾကားနာရဖုိ႔ ခက္ခဲ၏”။




ဒုလႅဘတရား ေဟာၾကား သတိေပးျပီးလွ်င္ ကမၼ႒ာန္း ေမးေလွ်ာက္ေသာ ရဟန္းတုိ႔အား သင့္ေလ်ာ္ေသာ ကမၼ႒ာန္းကို ေပးေတာ္မူသည္။ ….




လုိ႔ ယင္းဒုလႅဘတရားငါးပါးမွာ ၿမတ္ဗုဒၶ၏ Daily Dhamma Talk ၾသ၀ါဒ တရားတစ္ပုဒ္ၿဖစ္ေၾကာင္း မွတ္သားထားၾကပါတယ္ ။ ယၡဳေသာ္ကား ယင္းဓမၼဆရာမွ မ်က္စဥ္းထဲသုိ႔ အဆိပ္ေရာကာ မ်က္ကန္းမ်ားၿဖစ္ေအာင္ ၾကံစည္အားထုတ္ကာ သဒၶမၼႆ၀နံ ဒုလႅဘံ-စစ္မွန္တဲ႔ ကယ္တင္ၿခင္းသတင္းစကားကုိ ၾကားရၿခင္းဟာ ပုိ၍ပုိ၍ခက္ခဲတယ္လုိ႔ ဆုိလာပါသၿဖင္႔ လုံး၀ ကန္႔ကြက္တားၿမစ္ဖုိ႔လုိမယ္လုိ႔ ထင္မိပါတယ္ သုိ႔မဟုတ္ပါက ဇာတ္ထဲကလူပ်က္မ်ားလုိ တံခါးမရွိဓားမရွိ စည္းေစာင္႔ကလနားမရွိပဲ ထင္တု္င္းၾကဲေနေပေတာ႔မည္ဟု ေတြးမိေသာေၾကာင္႔တည္း။




Xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx




“လူေတြ ဘုရားဖူး ဘုရားဖူးနဲ႔ ၾကိဳးစားၿပိးသြားၾကေပမဲ႔ မိမိအသက္တာအတြက္ ဧကံမုခ် စစ္မွန္တဲ႔ႏွလုံးသားႏွင္႔ ၀မ္းေၿမာက္စြာၿပန္လာရတဲ႔အသက္တာမရွိပါဘူး၊ ..ေလာဘ ၊ေဒါသ ၊ ေမာဟ ၊မာန ၊ဒိ႒ိ ၊၀ိစိကိစၦာ ၊ ဣႆာ ၊ မစၦရိယ ၊ထိန ၊ မိဒၶ ၊ ကုကၠဳစၥ ဆုိတဲ႔ ကိေလသာ မီးဆယ္႔တစ္ပါးက ဘုရားဖူးေနတုန္းလည္း ေလာင္က်ြမ္းေနတာပဲ ..”




ဆုိၿပိး ဗုဒၶဂယာ ေရႊတိဂုံစတဲ႔ထင္ရွားသည္႔ ဘုရားပုထုိးေတာ္မ်ား ဥဒိၵႆေစတီ စတဲ႔ ေစတီေလးမ်ိဳးတုိ႔အား ၾကည္ညိဳဖူးေၿမာ္ ပူေဖာေနမူကုိလည္း လူသိရွင္ၾကား အမနာပေၿပာေနၿပန္ပါတယ္ ။ ယင္းကဲ႔သုိ႔ ေစတီေတာ္တုိ႔ကုိရွိခုိး၀တ္ၿပဳေနသူ သူေတာ္စင္တုိ႔အား မေကာင္းေၿပာလွ်င္ မည္သုိ႔အက်ိဳးတရားမ်ား ရရွိႏုိ္င္ပုံကုိ ခုဒၵကနိကာယ္ ေပတ၀တၳဳပါဠိေတာ္ ၿမန္မာၿပန္မွာ ဇာတ္လမ္းတစ္ပုဒ္ကုိထုတ္ႏွုတ္ကာ သတိေပးတင္ၿပလိုက္ရပါတယ္ ။ ..




Xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx




၁ဝ-ဓာတုဝိဝဏၰေပတဝတၳဳ



(ဓာတ္ေတာ္ထားရာေစတီပုထိုးကို ပူေဇာ္သူတို႔အား အျပစ္ေျပာျပ၍ ထားျမစ္ခဲ့ေသာေၾကာင့္ ေသလြန္ေသာအခါ ရွစ္ေသာင္းေျခာက္ေထာင္မွ်ေသာ ေဆြမ်ိဳးတို႔ႏွင့္တကြ အပုပ္နံ႔ လွိဳင္ေသာ ခံတြင္းပိုးေလာက္တို႔စားျခင္းကို ခံေနၾကရေသာ ၿပိတၱာမ်ား)




၅ဝ၇။ ေကာင္းကင္၌ တည္ေနေသာ သင္၏ (ကိုယ္၌) မေကာင္းေသာ အပုပ္နံ႔သည္ လိႈင္၏၊ အပုပ္နံ႔လိႈင္ေသာ သင္၏ ခံတြင္းကိုလည္း ပိုးေလာက္တို႔သည္ ခဲစားကုန္၏၊ သင္သည္ ေရွးဘဝကအဘယ္ကံကို ျပဳခဲ့သနည္း။




၅ဝ၈။ ထို႔ထက္အလြန္မူကား (ကံႏိႈးေဆာ္အပ္ေသာသူတို႔က) လက္နက္ယူလ်က္ သင့္ကို အဖန္ဖန္လွီးျဖတ္ကုန္၏၊ ဆားငန္ေရျဖင့္ ေလာင္းဆြတ္၍ အဖန္ဖန္ လွီးျဖတ္ကုန္၏။




၅ဝ၉။ သင္သည္ ကိုယ္ျဖင့္လည္းေကာင္း၊ ႏႈတ္ျဖင့္လည္းေကာင္း၊ စိတ္ျဖင့္လည္းေကာင္း အဘယ္မေကာင္းမႈကို ျပဳခဲ့သပါနည္း၊ အဘယ္ကံ၏ အက်ဳိးေၾကာင့္ ဤဆင္းရဲသို႔ ေရာက္ရပါသနည္းဟု (အသွ်င္မဟာကႆပက ေမး၏)။




၅၁ဝ။ အရွင္ဘုရား အကြၽႏု္ပ္သည္ ေပ်ာ္ေမြ႕ဖြယ္ေကာင္းေသာ ႏွလံုးေမြ႕ေလ်ာ္ဖြယ္ရွိေသာ ေတာင္တို႔ျဖင့္ကာရံအပ္ေသာ ရာဇၿဂိဳဟ္ၿမိဳ႕၌ အလြန္မ်ားေသာ ဥစၥာစပါးကို အစိုးရသူ ျဖစ္ခဲ့ပါ၏။




၅၁၁။ ထိုအကြၽႏု္ပ္၏ (ေရွးဘဝက) ဤမယားသည္လည္းေကာင္း၊ ဤသမီးသည္လည္း ေကာင္း၊ ဤေခြၽးမသည္လည္းေကာင္း ထိုအိမ္သူအိမ္သားတို႔သည္ ပန္းကိုလည္းေကာင္း၊ ၾကာ ကိုလည္းေကာင္း၊ အသစ္ျဖစ္ေသာ နံ႔သာေပ်ာင္းကိုလည္းေကာင္း ပုထိုးသို႔ (ပူေဇာ္ရန္) ေဆာင္ယူသည္တို႔ကုိ တားျမစ္မိခဲ့ပါ၏၊ အကြၽႏု္ပ္သည္ ထိုမေကာင္းမႈကံကို ျပဳခဲ့ပါ၏။




၅၁၂။ (အရွင္ဘုရား) အသီးအသီး ခံစားအပ္ေသာ ဆင္းရဲေသာ ေဝဒနာရွိကုန္ေသာ ရွစ္ေသာင္းေျခာက္ေထာင္ အတိုင္းအရွည္ရွိကုန္ေသာ အကြၽႏု္ပ္တို႔သည္ ဓာတ္ေတာ္ထားရာ ပုထိုးကို ပူေဇာ္ျခင္းကို ကဲ့ရဲ႕မိၾကကုန္၍ ျပင္းစြာ ဆင္းရဲသည္၏ အျဖစ္ေၾကာင့္ ငရဲႏွင့္တူေသာ ၿပိတၱာဘံု၌ျပင္းထန္စြာ ခံေနရပါကုန္၏။




၅၁၃။ ပူေဇာ္အထူးကို ခံေတာ္မူထိုက္ေသာ ျမတ္စြာဘုရား၏ ဓာတ္ေတာ္ထားရာ ပုထိုးကို (ရည္မွတ္၍) ပူေဇာ္ျခင္းငွါ ပြဲလမ္းသဘင္ ျဖစ္သည္ရွိေသာ္ (အကြၽႏု္ပ္ကဲ့သို႔ေသာ) အၾကင္ ပုဂၢိဳလ္တို႔သည္ ဓာတ္ေတာ္ထားရာ ပုထိုးကို ပူေဇာ္ျခင္း၌ အျပစ္ေဒါသကို ျပကုန္၏၊ ထို ပုဂၢိဳလ္တို႔ကို ထိုမေကာင္းမႈမွေရွာင္ၾကဥ္ၾကပါေစကုန္ေလာ့။




………………………………………………………………………….




၅၁၄။ နတ္ပန္းတို႔ကို ပန္ဆင္ကုန္၍ နတ္ဝတ္တန္ဆာဝတ္ဆင္ၾကကာ ပုထိုး၌ ပန္း ပူေဇာ္ေသာ ကံ၏အက်ဳိးကို ခံစားၾကကုန္လ်က္ လာၾကကုန္ေသာ ဤနတ္သမီးတို႔ကို ၾကည့္႐ႈ ေတာ္မူပါေလာ့၊ ထိုနတ္သမီးတို႔သည္ မ်ားေသာ အျခံအရံ အေက်ာ္အေစာရွိကုန္လ်က္ နတ္ စည္းစိမ္ႏွင့္ ျပည့္စံုၾကပါကုန္၏။




၅၁၅။ ပညာရွိကုန္ေသာ အကြၽႏု္ပ္၏ မယား, သမီး, ေခြၽးမတို႔သည္ အံ့ၾသဖြယ္ျဖစ္ေသာ မျဖစ္ဖူးျမဲျဖစ္ေသာ ၾကက္သီးေမြးညႇင္းထဖြယ္ ျဖစ္ေသာ ထိုအက်ဳိးထူးကို ျမင္ၾကကုန္ေသာေၾကာင့္ ရွိခိုးျခင္းကို ျပဳခဲ့ပါကုန္၏၊ ထိုျမတ္စြာဘုရား၏ ဓာတ္ေတာ္ထားရာ ပုထိုးကို ရွိခိုးခဲ့ၾက ပါကုန္၏။




၅၁၆။ ထိုအကြၽႏု္ပ္သည္ စင္စစ္ ဤၿပိတၱာဘံုမွ လြတ္သြား၍ လူအမ်ဳိးဇာတ္ကို ရသည္ရွိ ေသာ္ ပုထိုးအားပူေဇာ္ျခင္းကို မေမ့မေလ်ာ့မူ၍ အဖန္ဖန္ ျပဳပါေတာ့အံ့ဟု ၾကံစည္ေအာက္ ေမ့မိပါ၏ဟု (ေလွ်ာက္၏)။




ဆယ္ခုေျမာက္ေသာ ဓာတုဝိဝဏၰေပတဝတၳဳ ၿပီး၏။




Xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx




သတၱ၀ါတို႔ကို ေလာာင္ကၽြမ္းပ်က္စီး ဆင္းရဲေစတတ္ေသာ တရား (၁၁) ပါး ဆုိသည္မွာ




(၁) ရာဂမီး (ေလာဘမီး) - တပ္ႏွစ္သက္ရသျဖင့္ ပူေလာင္ျခင္း။




(၂) ေဒါသမီး - အမ်က္ထြက္၊ စိတ္ဆိုးရသျဖင့္ ပူေလာင္ျခင္း။




(၃) ေမာဟမီး - အဟုတ္အမွန္ကို မျမင္မသိရသျဖင့္ ပူေလာင္ျခင္း။




(၄) ဇာတိမီး - ပဋိသေႏၶေနရမႈ၊ ဘ၀အသစ္၌ ျဖစ္ရသျဖင့္ ပူေလာင္ျခင္း။




(၅) ဇရာမီး - အိုမင္းရသျဖင့္ ပူေလာင္ျခင္း။




(၆) မရဏမီး - ေသပ်က္ရသျဖင့္ ပူေလာင္ျခင္း။




(၇) ေသာကမီး - စိုးရိမ္ေၾကာင့္ၾကရသျဖင့္ ပူေလာင္ျခင္း။




(၈) ပရိေဒ၀မီး - ငိုေႂကြးရသျဖင့္ ပူေလာင္ျခင္း။




(၉) ဒုကၡမီး - ဒုကၡဆင္းရဲေၾကာင့္ မသာယာသျဖင့္ ပူေလာင္ျခင္း။




(၁၀) ေဒါမနႆမီး - စိတ္ကိုမွီ၍ မသာယာသျဖင့္ ပူေလာင္ျခင္း။




(၁၁) ဥပါယာသမီး - ျပင္းစြာပူပန္မႈ၊ ဆို႔တက္ေမ့ေျမာသြားမႈမ်ား ျဖစ္သျဖင့္ ပူေလာင္ျခင္း။




တုိ႔ၿဖစ္ၿပီး အဖန္ဖန္ညစ္ႏြမ္းေစတတ္တဲ႔ ကိေလသာကား အက်ဥ္းအားၿဖင္႔ (၁၀)ပါးမွ်သာရွိပါသည္ ယင္းတုိ႔မွာ




(၁) ေလာဘ




(၂) ေဒါသ




(၃) ေမာဟ




(၄) မာန




(၅) ဒိ႒ိ




(၆) ဝိစိကိစၧာ




(၇) ထိန




(၈) ဥဒၶစၥ




(၉) အဟိရိက




(၁၀) အေနာတၱပၸ တုိ႔တည္း သုိ႔ၿဖစ္၍ ကိေလသာဆယ္ပါးတုိ႔တြင္လည္း ယင္းဓမၼဆရာရြတ္ဆုိသြားေသာ ဣႆာ ၊ မစၦရိယ ၊ကုကၠဳစၥတုိ႔မပါ၀င္ေပ ၊ မီးဆယ္႔တစ္တန္ႏွင္႔ ကိေလသာတုိ႔သည္လည္း သီၿခားစီသာၿဖစ္ပါသၿဖင္႔ ရာသီမပုိင္ေဆးမကုိင္ႏွင္႔ဆုိတာလုိ ၿမတ္ဗုဒၶ၏ အဘိဓမၼာတရားေတာ္ကုိ အပါး၀စြာ နားလည္ေၾကညက္ေအာင္ မေလ႔လာမစည္းပူးပဲ ".ေလာဘ ၊ေဒါသ ၊ ေမာဟ ၊မာန ၊ဒိ႒ိ ၊၀ိစိကိစၦာ ၊ ဣႆာ ၊ မစၦရိယ ၊ထိန ၊ မိဒၶ ၊ ကုကၠဳစၥ ဆုိတဲ႔ ကိေလသာ မီးဆယ္႔တစ္ပါးက ဘုရားဖူးေနတုန္းလည္း ေလာင္က်ြမ္းေနတာပဲ ..”လုိ႔ ရစ္ယာန္မ်ားကုိလည္း သြားသင္မေပးလုိက္ပါႏွင္႔ ဖြတ္မရဓားမဆုံး ခရစ္ယာန္မ်ားေရာ ဗုဒၶ၀ါဒီမ်ားပါ ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္လုံး အရွုံးထြက္မည္ကုိ ဆုိးေသာေၾကာင္႔ပါဟု တင္ၿပရင္း ယင္းဓမၼဆရာ၏ ေဟာေၿပာခ်က္အေပၚ သုံးသပ္တင္ၿပၿခင္းအား ဤမွာပဲ ရပ္နားပါရေစ ။




အရွင္၀ိမလာလကၤာရ(မုံရြာ)(18/2/2012 )



XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX




ယင္းဓမၼဆရာ၏ ဖုိင္ကုိ နားေထာင္ၾကည္႔ရန္ ဤလင္႔မွသြားပါ - http://www.youtube.com/watch?v=NQbm6gVMq_8&list=UUtcxeCFiTcZsZa3rZJSOh_g&index=2&feature=plcp


Read more...